Downloaded from YTS.MX
ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Σούπερ Τερατάκια!
Μια φορά κι έναν καιρό.
ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ
Είμαι κατενθουσιασμένη!
Κι εγώ! Είναι ώρα για ιστορίες!
Και είμαστε οι υπεύθυνες!
-Είστε έτοιμοι γι' αυτό; -Εγώ είμαι!
Θα πω την καλυτερότερη ιστορία όλων των εποχών!
Θα είναι καταπληκτικά!
Ποια θα πείτε εσύ και ο Λόμπο;
Μία από τις αγαπημένες μας.
Δεν κρατιέμαι!
Έτοιμοι;
-Ναι! -Ναι!
-Ζήτω! -Να τοι!
Ζωή, περιμένουμε πώς και πώς την ιστορία!
Το ξέρω!
Αλλά πρώτα πρέπει να κάνουμε κάτι.
Ο ήλιος χάνεται,
τα τερατάκια βγαίνουν!
Όλιβ!
Ρόκι!
Σάμι!
Ζέιν!
Σούπερ Τερατάκια!
Όλοι έτοιμοι για ιστορίες;
Έτοιμες!
Έτοιμος!
Έτοιμη!
Κάπου εδώ πρέπει να είναι.
Πάρε, ξάδελφε Λόμπο.
Ευχαριστώ.
Μεγέθυνση!
-Το 'πιασα! -Ωραία, παιδιά.
Ποιος θα ξεκινήσει;
Έχω μια φοβερή! Εγώ!
Ας ξεκινήσουμε με τον Σπάικ.
"Μια φορά κι έναν καιρό, δύο αδέλφια, ο Χάνσελ και η Γκρέτελ,
χάθηκαν σε ένα δάσος".
Χάνσελ, πώς θα γυρίσουμε στο σπίτι;
Αν αφήναμε ψίχουλα, θα ήταν εύκολο.
Κρίμα που τα φάγαμε όλα.
Το ξέρω, αλλά πεινούσα.
Τώρα πεινάω περισσότερο.
"Στη μέση του δάσους υπήρχε ένα μεγάλο, γιγάντιο σπίτι
φτιαγμένο από μπισκότο, είχε γλάσο στη στέγη
και ήταν όλο καλυμμένο με καραμέλες και γλυκά!
Αλλά το σπίτι ανήκε σε μια τρομακτική, γριά μάγισσα!"
Μπορεί να είμαι γριά και να προκαλώ τρόμο, αλλά είμαι γλυκιά και αξιαγάπητη.
Ωραία, θα χρειαστώ λίγο γλάσο ακόμα.
"Και τότε εμφανίστηκαν ο Χάνσελ και η Γκρέτελ".
Ελπίζω να βρούμε κάτι να φάμε.
Πεινάω τόσο πολύ, που θέλω ένα βαρέλι γλυκά.
Εγώ θέλω ένα σπίτι γλυκά!
Εγώ θέλω ένα σπίτι από γλυκά!
Κοίτα, Χάνσελ!
Ένα σπίτι από γλυκά!
Πόσο τυχεροί είμαστε!
Μπορούμε να τρώμε και χωρίς να κάνουμε "μιαμ, μιαμ, μιαμ".
Ναι, αλλά έχει καθόλου πλάκα αυτό;
"Και τότε η τρομακτική γριά μάγισσα..."
Που ήταν γλυκιά και αξιαγάπητη!
"άκουσε το πεινασμένο 'μιαμ, μιαμ, μιαμ' των παιδιών".
Γεια σας, παιδιά. Φαίνεστε να πεινάτε.
Ελάτε μέσα.
Καλή μάγισσα είναι αυτή που βοηθά.
Βολευτείτε μέχρι να τα ετοιμάσω όλα.
Αναρωτιέσαι τι θα κάνω
μ' αυτά τα πεινασμένα παιδιά που τρώνε σπίτια;
Θα μαγειρέψω!
Καθίστε, γλυκά μου παιδάκια
Σαν να είστε στο σπίτι σας
Όταν τελειώσω Θα είστε γεμισμένα
Δεν αργώ πολύ ακόμα
Θα εμφανίσω αλάτι και ζάχαρη
Και δύο πεινασμένα παιδιά
Άναψε τον φούρνο να ζεσταθεί
Δεν φαντάζεστε τι θα γίνει
Θα τους μαγειρέψω
Άραγε το περιμένουν;
Θα τους μαγειρέψω
Βλέπω την πείνα στα μάτια τους
Θα τους μαγειρέψω
Μια τέλεια, μεγάλη πίτα με μούρα
Περιμένετε, γυρίστε πίσω!
Νυχτερίδες!
Δεν έχω κανέναν να τη μοιραστούμε!
Το ηθικό δίδαγμα είναι
ότι μπορείς να φας το σπίτι κάποιου, αλλά πρώτα ρώτησέ τον.
Σπάικ, δεν είμαι σίγουρος ότι αυτό είναι το νόημα της ιστορίας.
Κοιτάξτε, παιδιά! Μια μικρή αραχνούλα.
Όπως το τραγούδι!
Η μικρή αραχνούλα
Σκαρφάλωσε στο λούκι
Μα έπιασε βροχούλα Και έπεσε από κει
Βγήκε ο ήλιος Στέγνωσε τη γη
Και η μικρή αραχνούλα Πάλι απ' την αρχή
Μ' αρέσουν οι ιστορίες με ηθικό δίδαγμα,
όπως η αγαπημένη μου!
"Μια φορά κι έναν καιρό,
ο Κοκκινολυκάκος έτρεχε στο δάσος".
Γεια! Πάω στο σπίτι της γιαγιάς μου.
Πρέπει να πάω σαν σφαίρα!
Γεια σου, γιαγιά.
"Τότε είδε έναν λύκο στο κρεβάτι της γιαγιάς του.
Την ίδια του τη γιαγιά!"
Γλυκό μου εγγονάκι!
Μου έφερες κάποια λιχουδιά;
Έλα κοντά να τη δω.
Μα, γιαγιά, τι μεγάλα μάτια που έχεις!
Για να σε βλέπω καλύτερα.
Μα, γιαγιά, τι μεγάλα αφτιά που έχεις!
Για να σ' ακούω καλύτερα.
Μα, γιαγιά, τι μεγάλα δόντια που έχεις!
Για να τρώω καλύτερα μαζί σου!
Χρειάζομαι κάποια πράγματα για να φτιάξω εντσιλάδας.
Σου ετοιμάζω δείπνο-έκπληξη.
Εντσιλάδας;
Πώς το κατάλαβες;
Θα γυρίσω μέχρι να πεις πρόβατο.
Γιαγιά, είσαι εδώ;
Ποιος είναι;
Εγώ, γιαγιά!
Ήρθα να σε δω.
Έλα πιο κοντά, καλή μου, να σε δω.
Μα, γιαγιά, τι μεγάλα αφτιά που έχεις!
Για να σε ακούω καλύτερα.
Μα, γιαγιά, τι μεγάλα μάτια που έχεις!
Για να σε βλέπω καλύτερα.
Μα, γιαγιά, τι μεγάλα πόδια που έχεις!
Για να σε πιάσω πιο εύκολα!
Είσαι λύκος!
Αλλά δεν είσαι ο λύκος που ήρθα να επισκεφτώ!
Σ' έπιασα! Σειρά σου!
Όχι! Δική σου!
Σ' έπιασα! Σειρά σου!
-Δεν είναι! -Όχι!
Σ' έπιασα!
Μαμά, είσαι μέσα;
Γεια σου, μαμά! Σου έφερα...
Γεια σου, γιε μου.
Μα, μαμά, τι μεγάλα και τριχωτά δάχτυλα που έχεις!
Εγγονέ μου, γύρισα!
Έπεσες για ύπνο.
Μα, εγγονέ μου, τι μεγάλη μύτη που έχεις!
Έκπληξη!
Να ζήσεις, γιαγιάκα
Και χρόνια πολλά
Μεγάλη να γίνεις με άσπρα μαλλιά
Να ζήσεις, γιαγιά
Το ηθικό δίδαγμα είναι ότι οι γιαγιές είναι φανταστικές!
Όπως και τα πάρτι έκπληξη!
Σ' έπιασα, Ανρί!
Ξέρετε κανένα τραγουδάκι για μικρά γατάκια;
Εγώ ξέρω!
Μα πού είναι;
Και είναι ακριβώς εδώ!
"Φεγγάρι, φεγγαράκι
Η γάτα και το βιολάκι
Το άγαλμα πέταξε με χάρη
Το τερατάκι γέλασε με το θέαμα
Και το πιάτο την κοπάνησε με το κουτάλι!"
Ελάτε να φάτε!
Προσέξτε, τα μπισκότα καίνε ακόμα.
Κάποιες φορές πρέπει να περιμένεις να κρυώσει το φαγητό,
όπως τα τρία αρκουδάκια.
Ποια αρκουδάκια;
"Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν τρία αρκουδάκια.
Η μαμά, ο μπαμπάς και το μωρό.
Μια μέρα κάθισαν στο τραπέζι να φάνε τον χυλό τους.
Αλλά ο χυλός έκαιγε πολύ.
Κι έτσι, πήγαν μια βόλτα μέχρι να κρυώσει.
Και τότε εμφανίστηκε ο Χρυσομαλλούσος".
Είναι κανείς εδώ;
Μισό λεπτό, νόμιζα ότι ήταν κορίτσι!
Αγόρι, κορίτσι, δεν έχει σημασία, αρκεί να έχει χρυσά μαλλιά,
γιατί από κει βγαίνει το όνομα.
Τέλος πάντων. "Ο Χρυσομαλλούσος είχε κάνει πολύ δρόμο
και ήθελε να ξεκουράσει τα κατάκοπα πόδια του.
Μα η πρώτη καρέκλα ήταν πολύ μεγάλη!
Η δεύτερη καρέκλα ήταν πολύ μικρή!
Αλλά η τρίτη καρέκλα ήταν ιδανική".
Υπερ-σωστή!
"Ο Χρυσομαλλούσος ένιωθε χάλια,
γιατί τέτοια πράγματα του συνέβαιναν όλη την ώρα".
Όλη την ώρα.
"Ο Χρυσομαλλούσος μύρισε τον λαχταριστό χυλό.
Μα το πρώτο πιάτο έκαιγε πολύ.
Το δεύτερο πιάτο ήταν πολύ κρύο.
Αλλά το τρίτο πιάτο ήταν ιδανικό!
Και τότε στράβωσαν όλα.
Όπως συμβαίνει όλη την ώρα".
Όλη την ώρα.
Ο Χρυσομαλλούσος ήθελε να κοιμηθεί.
Ευτυχώς, υπήρχαν τρία κρεβάτια.
Μα το πρώτο είχε πολύ σκληρό στρώμα.
Το δεύτερο πολύ μαλακό.
Αλλά το τρίτο ήταν ιδανικό!
Τα πούπουλα των μαξιλαριών μού φέρνουν...
Γείτσες.
Αν βρω καρέκλα, θα τη σπάσω Δεν θα την αφήσω
Τέτοια πράγματα μου συμβαίνουν Όλη την ώρα
Όταν ο χυλός μου πέταξε Είτε γέλασες είτε έκλαψες
Μα τέτοια πράγματα μου συμβαίνουν Όλη την ώρα
Όσο κι αν προσπαθώ Να κάνω το σωστό
Μάλλον δεν ξέρω Πόση δύναμη έχω
Έσκισα
Ατυχήματα και πτώσεις Ζημιές, χτυπήματα κι αναποδιές
Ναι, τέτοια πράγματα μου συμβαίνουν Όλη την ώρα
Χρυσομαλλούσε, φάγαμε τον τόπο να σε βρούμε!
Είσαι σε λάθος σπίτι.
Μένουμε σ' εκείνο εκεί.
Αυτό ανήκει στα τρία αρκουδάκια!
Όχι! Τι θα γίνει όταν επιστρέψουν τα τρία αρκουδάκια;
Θα πρέπει να ζητήσουμε συγγνώμη.
Και να καθαρίσουμε.
Θεέ μου!
Κυρία Αρκούδα, ειλικρινά λυπάμαι πολύ!
Όλοι μας.
Σας παρακαλώ, δεχτείτε αυτό το μέλι.
Μην ανησυχείτε. Θα φροντίσουμε εμείς για όλες τις ζημιές.
Δεν πειράζει, κυρία Μας.
Συμβαίνει και σε εμάς όλη την ώρα.
Αλήθεια;
Όλη την ώρα!
Και το ηθικό δίδαγμα είναι ότι οι αρκούδες...
τρώνε μέλι;
Τέλεια ιστορία, Φράνκι!
Τα μπισκότα κρύωσαν και μπορούμε να φάμε.
Φεγγαράκι μου λαμπρό
Φέγγε μου να περπατώ
Να πηγαίνω στο σχολειό
Να μαθαίνω γράμματα
Γράμματα, σπουδάγματα
Του Θεού τα πράγματα
Φεγγαράκι μου γεμάτο
Σαν φλουρί κωνσταντινάτο
Φέγγε μου τώρα στη στράτα
Στο σχολειό να κατεβώ
Να μαθαίνω γράμματα
Γράμματα, σπουδάγματα
Του Θεού τα πράγματα
Τους γονείς μου ν' αγαπώ
Φεγγαράκι μου λαμπρό
Και τρανό να 'χω σκοπό
Υπέροχο τραγούδι, Όλιβ!
Να σου φτιάξω αυτό.
Σ' ευχαριστώ. Να σου φτιάξω κι εγώ αυτό.
Ζωή, έχεις τόσο όμορφα μαλλιά!
Σ' ευχαριστώ!
Ξέρω μια ιστορία για ένα κορίτσι με όμορφα μαλλιά.
Την έλεγαν Ραπουνζέλ
και ζούσε ψηλά, στην κορυφή ενός πανύψηλου πύργου.
Ένιωθε πολλή μοναξιά.
Μακάρι να είχα παρέα για παιχνίδι.
Εν τω μεταξύ, κάπου εκεί κοντά περιπλανιόταν μια γαλαζοαίματη.
Είχε εκπληκτικό γούστο και, φυσικά, ένα στέμμα.
Ήταν και πολύ περιπετειώδης.
Αναζητούσε χαμένες πόλεις σ' όλη τη γη,
έβρισκε θησαυρούς και κυρίως...
Κλειώ, αυτή δεν είναι η ιστορία της Ραπουνζέλ;
Ποιας; Σωστά.
Δεν ζητάω πολλά, θέλω μόνο μια καλή φίλη
να διαβάζουμε βιβλία, να πλέκουμε τα μαλλιά μας,
ίσως και να ζωγραφίζουμε.
Γεια σου!
Ή και να πιούμε τσάι με τα αρκουδάκια μας!
Γεια!
Αν θες παρέα για παιχνίδι, μπορώ να ανέβω.
Μπορείς; Θα το έκανες;
Πρόσεχε!
Καλά είμαι!
Έρχομαι, Ραπουνζέλ!
Όχι πάλι!
Πέφτει!
Έχεις σκεφτεί να τα πιάσεις με κοκαλάκι;
Πρέπει να βρούμε κάτι
για να σκαρφαλώσεις στον πύργο.
Ναι, τι όμως;
Τι;
Ίσως θα μπορούσες να χρησιμοποιήσεις τα μαλλιά μου;
Για να σκαρφαλώσω;
Πώς δεν το σκέφτηκα εγώ αυτό;
Ραπουνζέλ!
Ρίξε τα χρυσαφένια, μοβ και πορτοκαλί μαλλιά σου!
Συγγνώμη, δεν παίζεις σε αυτό.
Να 'μαι!
Τα κατάφερες! Ζήτω!
Αγάπη μου, γιατί ζητωκραυγάζεις;
Δεν ήξερα ότι είχες παρέα.
Πεινάς; Θέλεις μια βαφλίτσα;
Μισό λεπτό, έχετε ασανσέρ;
Ασανσέρ;
Έλεος!
Το ηθικό δίδαγμα είναι
ότι είχαν ασανσέρ!
Είχε πλάκα αυτή η ιστορία. Να πω άλλη μία;
Δεν είναι αστεία στην αρχή, γιατί...
"Η βοσκοπούλα έχασε τα πρόβατά της!
Η βοσκοπούλα έχασε τα πρόβατά της και δεν ξέρει πού να τα βρει.
Αφήστε τα και στο σπίτι θα γυρίζουν,
τις ουρές τους θα κουνήσουν.
Έψαξε ψηλά και χαμηλά, σε λόφους που θα πήγαιναν,
αλλά δεν ήταν πουθενά.
Η βοσκοπούλα ήθελε να κλάψει, αλλά αποφάσισε να ξεκουραστεί".
Ένα, δύο, τρία.
"Έπεσε σε ύπνο βαθύ με προβάτων αριθμητική
κι ονειρευόταν ότι γύρισαν σπίτι.
Η βοσκοπούλα έχασε τα πρόβατά της και δεν ήξερε πού να τα βρει.
Τα άφησε μόνα κι εκείνα γύρισαν στο σπίτι
κουνώντας τις ουρές τους".
Πολύ ωραία ιστορία, Σάμι!
Ποιος θα συνεχίσει;
Ναι! Θέλετε να ακούσετε μια ιστορία από την Τρανσυλβανία;
-Ναι! -Ναι, πες μας!
"Πριν από πολύ καιρό, σε ένα δάσος μακρινό,
ένας γοητευτικός νεαρός κόμης ήταν πολύ στενοχωρημένος,
γιατί δεν μπορούσε να χορέψει στον βασιλικό χορό.
Κανείς δεν θα έβλεπε τις κινήσεις του,
που είχαν δικό τους στιλ.
Ποτέ πριν δεν είχε νιώσει τόσο μόνος!"
"Ήταν μια πανέμορφη γοργόνα!
Έκανε κι εκείνη απίστευτες κινήσεις".
Ναι!
Ναι, τι;
Κοίταξέ με Τα παπούτσια με στενεύουν
Αλλά καταπληκτικά χορεύουν Κάνω νταμπ με στιλ
Και μπρέικ ντανς σαν αρχηγός
Κι όποιος μπει στον χορό
Δύσκολα μ' ακολουθεί
Οι κινήσεις μου είναι πρώτες
Πετάμε ψηλά
Χορεύουμε στον ουρανό
Λάμπουμε στο φεγγαρόφωτο
Θα σου μάθω Πώς να χορεύεις αέρινα
Κοίταξέ με Χορεύω στο φεγγάρι
Έχω απίστευτη ροή
Τα χέρια μου υπνωτίζουν
Είμαι τόσο καυτός και ρυθμικός Οι κινήσεις μου έχουν στιλ
Έχουν στιλ
-Ναι -Έχουν στιλ
Θα σας δείξουμε
Πώς λάμπουμε
Δεν έχετε ξαναδεί Πιο ταλαντούχο χορευτή
Σπάμε το κύμα Όλα είναι πρίμα
Τι; Όχι, δεν σταματάμε Πιάσαμε τον ρυθμό
Ναι, οι κινήσεις μου έχουν στιλ
Ναι
Έχουν στιλ
-Ναι -Έχουν στιλ
-Τι; -Έχουν στιλ
Οι κινήσεις μου έχουν στιλ
Ναι
"Και η καρδιά του κόμη γέμισε σαν το φεγγάρι".
-Τέλος. -Ήταν φανταστική!
Ναι, πολύ καλή.
Ντρακ, πολύ συγκινητική ιστορία.
Δεν την είχα ξανακούσει.
Μου αρέσει να ακούω νέες ιστορίες.
Είναι όλα τόσο μαγικά!
Είναι ωραία να λες ιστορία Μια φορά κι έναν καιρό
Μια μαγική περιπέτεια Νανούρισμα αγαπητό
Έτσι οι νέοι μας φίλοι Δένονται με εμάς
Γελάμε με παλιόφιλους Και λέμε χαζά τραγούδια
Μοιραζόμαστε με φίλους Μια φορά κι έναν καιρό
Κάνουμε νέους φίλους Λέμε νανούρισμα παιδικό
Κι αν η νύχτα τελειώνει
Εμείς περάσαμε τερατοφοβερά
Ο ήλιος βγαίνει, Σούπερ Τερατάκια!
Έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!
Σούπερ Τερατάκια
Είμαστε Σούπερ Τερατάκια Άνθρωποι μόλις ξημερώνει
Είμαστε Σούπερ Τερατάκια Τέρατα με το που νυχτώνει
Στο Πίτσφορκ Πάινς πάμε σχολείο Και μαζί μεγαλώνουμε
Με τη μαγεία του δειλινού Αρχίζουμε και λάμπουμε
-Ο ήλιος χάνεται -Τα τερατάκια βγαίνουν
-Ντρακ, πετά γοργά -Κλειώ, δύναμη ανέμου
-Σπάικ, σύννεφο καπνού -Ζωή, όραση ζόμπι
-Λόμπο, σούπερ ταχύτητα -Κάτια, μαγικά
-Φράνκι, σεισμός -Είμαστε Σούπερ Τερατάκια
Μέχρι να ξανατερατωθούμε
Υποτιτλισμός: Δήμητρα Θεοφάνη