Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
SAT SINAVINI ALT EDİN BIGRIVER SANAT & TASARIM
EVREN BÜYÜK.
ÇOK GENİŞ, KARMAŞIK VE GÜLÜNÇ
Küçük Ama Mükemmel Şeylerin Haritası
...bu gece yarısı yağacak yağmura bakarsak
yağmur kıyıdan geliyor.
Ağır yağış beklenmiyor.
Günaydın Mark.
-Ezik. -Ezik.
Daiquiri. Küba'da bir köy. Üç tane "i" harfi var.
Ve ekmek.
Mark, acaba...
-O gerçek besin değil. -Biliyorum.
Mark, sağlıklı beslen.
Baba, biliyoruz ki yaklaşık sekiz saat sonra
koca bir kapta dondurma yiyeceksin.
Bugün matematik dersin var.
Ne? Biliyorum baba
ve Burkina Faso'nun başkenti Ouagadougou'dur.
Öyle mi?
-O-U-A-G... -Dur. O-U...
-Tam bir eziksin. -Tam bir eziksin.
-Ben değil, sen. -Ben mi? Sen.
-Evet. -Ben değilim.
-Emma'nın maçına geliyorsun, değil mi? -Üzgünüm ama hayır.
Dikkat et!
-Mesaj atma, bırak. -Hey!
Anahtarlar çantada.
Çok yaşa.
Doğru şu tarafa git,
bunun gibi bir şey olacak, oradan ilk sağa dön.
-Ama dur... -Sherlock gibiyimdir.
-O diziye bayılırım. -"Oyun devam ediyor."
O ne ya? Neden söyledim ki?
OTOSTOPÇUNUN GALAKSİ REHBERİ
DURAK HANI
Sayımız 26.
Kazanan numaralardan bir aday var.
Kazanan numaraları baştan sayalım,
42, 10, 25, 76...
Tanrım. Ben kazandım.
Ben kazandım!
Aman Tanrım!
Pardon.
-İyi misin? -Teşekkür ederim.
-Sen Sherlock'sun. -Yol tarifi mi vermiştim?
Güneş, Ay'dan 400 kat daha büyüktür
ama aynı zamanda 400 kat daha uzaktadır.
Boyutları aynı gibi görünür ama öyle değildir.
-Tutulmalar bu yüzden oluyor. -Evim burası.
Akşam takılmak ister misin?
Bir işim var.
Teşekkür ederim.
Vakit ayırdığın için.
-Güle güle. -Hoşça kal.
-Selam. -Selam.
Zırhları var.
-Roketatar al. -Pompalı yeter. İzle.
-John Wick misin sen? -Biraz da dürbünlü tüfek.
-Tesirsiz mermi daha kötü yapar. -Hayır, kafadan vurma ya!
-Kafadan vurdu. -Biliyorum Mark, kafadan vurdu.
O anahtarı asla bulamayacağım.
Ya öyle bir hayatın olsaydı?
-Ölüp yeniden canlandığım mı? -Evet.
Yatağa gidiyorsun, uyandığında sürekli aynı günü yaşıyorsun.
Hep tekrar hâlinde.
Ne yapardın?
-Bunun dışında mı? -Ek olarak. Biraz değiştir.
Bill Murray'nin patronla yatana dek takılıp kaldığı film gibi mi?
Bugün Aslında Dündü.
Cevap orada işte. Hatunlar.
Sandalyeye bir sürü balon falan bağlamaz mısın?
Hayır. Kesinlikle hatun kovalardım.
Tamam, boş ver.
-İyilik gücü olabilirsin. -Batman gibi.
Evet, Batman gibi.
Kara Şövalye'deki mi yoksa Ben Affleck'in Batman'i mi?
Animasyon dizisindeki tabii.
Hayır, yine de hatunu kovalardım. Sonucu daha tatmin edici olur.
-Evet! Tekte! -Pekâlâ.
Sandığından daha zor olabilir.
Sonsuz bir döngüye girersin. Sadece yinelersin.
A/B testi bildiğin.
Evet. Eğer sonsuz bir döngü varsa
o zaman er ya da geç matematiksel olarak bir şey olmak zorunda.
Belki de Pi gibidir. Sonsuza kadar gider.
Millî olmaman için sonsuz yol olabilir.
Evet! Hayır!
Yeteneğim var da...
Bu döngüden asla çıkamazsın.
Tamam da niye çıkmak isteyesin?
Evrenin merkezi sen olursun. Her şeyi yapabilirsin.
Ama sıkıcı veya yalnız hissettirebilir.
Hadi canım.
Her şeyin kralı olursun.
Selam tatlım. Hay...
Tabii ki olursun.
Hayır.
Diyelim sensin ve anlattın, hemen unuturdum.
-Asla inanmazdın. -Bu konuşmayı yapmış olabilirdik.
-Evet. -Hep tekrar.
Çünkü öyle değil... Hayır, savunmaya geçmiyorum.
-Bence bu bir fırsat. -Dışlanmışlık.
Dünyadaki son adam gibi olurdun.
Üç, iki, bir.
Günaydın Mark.
-Ezik. -Ezik.
Doğru şu tarafa git,
bunun gibi bir şey olacak, oradan ilk sağa dön.
-Dur... -Medyumum.
Medyumları severim.
SÜPER KAHRAMAN ÇİZMEK
Kız nasıl görünüyor?
Biraz uzun boylu.
Kıvırcık saç, uzun burun. Uzun burun değil de sanki...
-Basmakalıp güzel değil. -Hayır, tatlı biri.
Yani ondan hoşlanıyorsun.
Hayır.
-Yani hoşlanmıyor musun? -Tam olarak hoşlanmıyor değilim.
Abi, kızı niye arıyorsun o zaman?
İyi. Havuzdaki kıza âşığım.
-Ne giyiyordu? -Bot giymişti.
Havuzda kim bot giyer? Gotik falandır herhâlde.
AVM'de çizgi romancıya gidip manga okuyan tiplerdendir.
AVM'lerde takılmıyor.
-Gidecek kadar düşük seviyede değil mi? -Hayır, öyle değil.
Öyle şeyler hissediyorsun ki...
Darth Vader mı Yoda mı?
Birini seçmelisin. İkisini yapamazsın.
-Dövmesi var mı? -Kimlik teşhis etmiyorum.
Kayıp köpek ilanı düşürmüştü ama.
Mark, tamam. İlanda kızın telefon numarası vardır.
Evet, numarayı aradım ve adamın teki açtı.
Kızı varmış ama sekiz yaşında.
Kendi yaşadığı olaydan, bir kızla tanışmaya çalışmama üzülmüş gibiydi.
-Ki bu... -Adam haklı. Evet.
Yani köpeği arıyor ama köpek onun değil.
Ödül falan mı var acaba?
Köpek barınağına baktın mı?
Yardım ister misin?
Evet. Bir kızı arıyorum.
Burada sadece hayvan var.
-Evet. -Veteriner?
Peki restoran arkasına?
Leydi ile Sokak Köpeği'ndeki
köpeği aramıyorum ama sağ ol.
Belki böylesi daha iyidir.
Belki toksik bir ilişki yaşayacaktın.
Belki ucuz kurtuldun.
Hey! Bekle! Hadi ama ya.
Hey!
-Selam. -Selam, ben Mark.
Kısa bir sorum vardı.
-Tamam. -Acaba...
Çok tuhaf ve gerçekten garip gelecek
ama acaba hayatında zamansal anomali
yaşıyor musun?
-Zamansal anomali derken yani... -Ne olduğunu biliyorum.
Tamam, harika. Özel olarak merak ettiğim şey...
Aynı günün sürekli yaşanması mı?
Vay be. Tamam.
Kimse bilmiyor sanıyordum.
-Birileri biliyor işte. -Evet.
Seni daha önce havuzda görmüştüm.
Bir top yakaladın, bu daha önce olmamıştı.
Belki sen özgürsündür diye düşündüm.
Aslında her yerde seni arıyordum.
-Öyle mi? -Evet.
Kayıp bir köpek için ilan düşürdün. Üstündeki telefon numarası sana ait değil.
Evet, benim değil.
Peki bu sonsuz zamanda neler yapıyorsun?
Suçları çözüyorum, gerçek aşkı arıyorum.
Gerçekten mi?
Hayır.
Araba sürmeyi öğreniyordum.
Zaman döngüsü sağ olsun, kaza yapsam da bir önemi yok.
Ben de kanseri tedavi etmeye çalışacaktım.
Sanki bunun amacı oymuş gibi.
Zaman yeniden ilerlemeye başlayınca
-tüm dünyayı kurtarmış olurum. -Nasıl gidiyor?
İyi değil. Şimdilik ilerleme yok.
Hedefin çok yukarıda olabilir.
Belki de ayak mantarını tedavi etmeye çalışmalıydım.
-Göz kanlanması. -Hazımsızlık.
-Neyse... -Mark.
Mark, eğlenceli sohbetti ama benim gitmem lazım.
-Öyle mi? -Evet.
Çünkü...
Sonuçta aynı şey yarın da olacak, biliyorsun değil mi?
Evet, biliyorum.
Pardon.
Olacakları bilen tek insan olmak güzel.
Ama aynı zamanda...
...tuhaf.
Olan her şey daha önce bin kez olmuş gibi.
Sanki herkes uyurgezer gibi.
Bunun bir kere olduğunu düşünüyorlar.
Evet, herkes rüya görüyor ve sadece sen uyanıkmışsın gibi.
Aynen öyle.
Gitmen gerektiğini biliyorum ama bunu görmen gerek.
Saklanman lazım.
İşte geliyor.
-Telefonum nerede? -Sammy! Hayır! Sammy, geri dön!
-Köpeğin telefonumu aldı! -Hadi Sammy!
Bunu on kez falan izledim.
Bence bir şeyin metaforu bu.
Hadi. Daha iyisi var.
Hadisene.
Feministlerin dünyayı kontrol ettiğini,
bu yüzden onun şiirini kimsenin okumadığını anlatıyor.
Bozuk paralar. Onları düşürüyor.
Ve kalkarken...
Linkin Park tarzı cüzdan zinciri ayakkabısının altına sıkışıyor
ve bunun sonuçları felaket gibi oluyor.
Talihsizliklere gülmek yanlış, biliyorum.
Ama komik oldukları ortada.
Gerçekten gitmem gerek.
Numaranı alabilir miyim?
Özür dilerim. Biliyorum, sanki biraz...
Ama madem ikimiz de sonsuza dek aynı güne sıkışıp kaldık,
-iletişimde kalmak iyi olur. -Tabii.
Hayır, daha değil.
Hayır, savunmaya geçmiyorum.
MARGARET ŞOK OLDUM
ARTIK ELİMDESİN MAGNETO
BANA MI DİYORSUN?
CAN SIKINTIM TEHLİKELİ OLUYOR
BULUŞALIM MI?
TAMAM. 20 DAKİKAYA KÜTÜPHANEDE. TAKSİ GEREKMEZ HERHÂLDE
YARIN OLSA DAHA İYİ OLUR ASLINDA
Merhaba.
Yaz okulunda olmam gerekiyordu.
Ama sadece iki kez falan gittim.
Sanat okuluna gitmek istiyorum.
Ailem ileri matematik dersini almamı istiyor.
-O dersi alıyorsun, değil mi? -Hayır.
İleri Düzey programı.
-Sence neden sürekli böyle oluyor? -Bilmiyorum.
Yeni Doctor Who bölümleri çıkmayıncaya dek anlamamıştım.
Ne? Neden soruyorsun?
Bilmiyorum. Stephen Hawking bunu göremediği için mutluyum
çünkü bu bilime aykırı.
Şimdiye kadar yaptığın en çılgınca şey ne?
Nasıl çılgınca?
-Ben yük trenine atladım. -Nasıldı?
Artık berduşlara daha saygılıyım.
Bir de okulun içinde bisiklet sürdüm.
Vay be. Etkileyici. Beş yaşında falan mısın?
Sonuçta yapılacak çok fazla şey yok.
Peki bir şeker dükkânına Lamborghini ile gitsen,
zaman döngüsü sona erse ve çıplak olsan?
Ben de bundan bahsediyorum işte.
Güzel bir şey yapmış olmalısın.
-Satrançta en zor seviyeye çıktım. -Ve?
-Yenildim. -Başka bir şey olmalı.
Tamam, göstereyim.
Hey, dikkat etsene!
Bu döngüyü başka bir günde yaşamayı hiç diledin mi?
Mesela Noel veya doğum gününde?
Keşke tırnaklarımı dün boyasaydım.
Gerçekten mi? Ben beğendim. Güzel olmuş. Şartröz rengi, yani yeşil.
Hep çatlak hâldeler.
Bence güzel görünüyor.
Teşekkürler.
Keşke bugün babamın
geleceğim hakkında konuşacağı gün olmasa.
Ne olmak istediğini 17'sinde kim bilir?
-Ben biliyorum. -Öyle mi?
Uzay mühendisi. Özel olarak NASA'da görev uzmanı.
Dur, astronot gibi mi?
Çünkü bu harika. Sanki...
Önemli bir karar gibi.
Düzeltilmemiş 20/20 görüşüm var.
Arkadaşının müzik zevkinin kötülüğünü arabasını çalmadan bilemezsin.
-Bunu çaldın mı? -Marissa'dan daha çok bana lazım.
Şarkıyı dinledikçe seviyorum sanki.
Nihayet!
OBJELER GERÇEKTE DAHA YAKINDIR
Merak etme. Eminim
bir kazada bizi öldürürsem yine hayata döneriz.
Evet.
Eminim bugün ölen bir sürü insan vardır.
Bunu daha şimdi mi düşündün? Cevap 150.000.
Ne?
Her gün ölen insan sayısı 150.000.
Tanrım.
Sisifos gibi sürekli aynı şeyi yaşıyorsun.
Daha beteri. O sırf kaya itiyordu. Ehliyetini manav mı verdi?
Pardon, iç karartıcı oldu.
Evet.
Muhtemelen bugün birçok insanın doğum günüdür.
Evet.
Hadi.
KAYIP KÖPEK
Hadi. Geç kalacağız.
Tamam.
Anlamadım.
Almayayım. Sağ ol.
Bak.
Bunu nasıl buldun?
Köpeği arıyordum.
İlandaki köpeği.
Nedenini bile bilmiyorum.
Elimde bunca zaman var.
Bir şeyi düzeltmeye çalışmak istedim sanırım.
Mantıklı olmadığını biliyorum. Bulamazsın ki zaten.
Sanırım kendimi o balığa benzetiyorum.
Tamam Jared, geliyorum.
Görüşürüz o zaman?
-On dokuz milyon. -Ne?
Bugün doğum günü olan insan sayısı.
Hoşça kal Mark.
Bunu kafanda mı hesapladın?
Üç, iki...
Nasıl çılgınca?
Mark, yargılamayı sevmem ama neden kaykaycıları izliyoruz?
Göreceksin. Senin şu kartal meselen gibi.
Kartal olayına pek benzemiyor gibi.
Margaret, kaykaycıların olduğu yerlerdeki evrensel kural nedir?
İronik bir şekilde, her ne kadar kaykayla özdeşleşmiş olsalar da
bu işte berbatlar. Hem de çok.
Aynen öyle.
-14.00 demiştin. -Gecikirsin sanıyordum.
Köpeği bulabildin mi?
Aramayı bırakma vakti gelmiş olabilir.
Sana yalan söyledim. Yargılamayı seviyorum.
İşte geliyor.
Şaka mı bu?
Bundan annenin haberi var mı?
Düzgün inmenin imkânı yok.
Epey güzel, değil mi?
Evet.
Senden duymak istedim.
Harika!
Jared kim?
Tıp öğrencisi.
Kaç yaşında?
Yirmi bir. Harvard'dan 19'unda mezun oldu.
Dikkat et!
-Bir teorim var. -Öyle mi?
Dördüncü boyutun zaman olduğunu söylerler ya?
Ya bu dördüncü boyuttaki varlıklar bizimle oyun oynuyorsa?
Zamanı bükmüşler, biz de sürekli aynı günü yaşıyoruz.
Hamster tekerleği gibi. Zevk için.
-Dördüncü boyut zaman değil. -Öyle mi?
Hayır, Öklid mantığına göre anlamsız.
-Elbette. -Dikkat.
Dikkat!
Bence tüm mesele bu işte.
Tüm dondurmaları yiyelim de kimse şişmanlamasın mı?
Kartalı gösterdiğinde bunu gösterdin.
Bir düşünsene.
Hayatın çoğu boş, değil mi? Sadece öylesine.
Ama bir de öyle anlar var ki
rastgele olan şeyler mükemmel bir şeye dönüşüyor.
Sanki hayat bir anlığına saçmalık yapmayı bırakıyor,
eğer isterse ne kadar mükemmel olabileceğini gösteriyor.
Bilmem ki.
Belki daha iyi insanlar olmamız gerekiyordur.
Bu nasıl olabilir bilmiyorum ama.
Birçok şeyi kaçırıyor olmalıyız.
Bütün o küçük ama mükemmel şeyler bir anda sonsuza dek gidiyor.
Ama bugün olmayacak.
Rahatsız edici derecede ilham verici bir fikir Mark
ama benim gitmem gerek.
Aynı güne sıkışıp kaldığımız hâlde niye sürekli
seni tekrar göremeyecekmiş gibiyim?
Çünkü çok fazla Doctor Who izliyorsun.
Bekle. Ya hepsini bulursak?
Nasıl yani?
Bu şehirdeki bütün mükemmel şeyleri
bir günde
bulacağız.
Pokémon gibi mi?
Öyle sayılır.
Partner gibi oluruz.
Tadını çıkarmaktan bahsediyorum.
Gün zaten yaşanmış.
Orada, bizi bekliyor.
Mark, anlamıyorsun, tamam mı?
Ben senin gibi değilim. Tadını çıkarmak istemiyorum.
Bu şeyin beni ele geçirmesini istemiyorum.
Tamam mı?
Bitse de gitsem diye bakıyorum.
Ben de öyleyim.
O kadar farklı değiliz Margaret.
Diğerleri gibi değiliz.
Herkes her gün yeni bir gün yaşıyor.
Biz yaşamıyoruz. Elimizdeki tek gün bu.
Bazen düşünüyorum da
ya bu yeterli değilse?
Bir anlamının olmasını istiyorum.
Bir de zaten sadece ikimiz varız.
Geri kalan herkes uyuyor.
Dördüncü boyut demiştin ya?
-Zaman olmayan boyut mu? -Evet, zaman değil.
Onun ne olduğunu düşünüyordum ve...
Üç boyutumuz var, değil mi?
-Değil mi? -Evet.
Mesela gölgeni düşün, tamam mı?
Gölgen iki boyutlu. Düz.
Üç boyutlu bir gölge gösterecek bir şey
dördüncü boyut olur. Yani, teknik olarak
biz sadece dört boyutlu insanların gölgeleriyiz.
-Vay be. -Evet.
Dört boyutlu bir küpün nasıl görüneceğini çözen biri var.
Nasıl çizildiğini kendi kendime öğrendim.
Küçükken her yerde arardım.
Teorik olarak sürekli etrafımızda
ama sadece doğru açıdan bakmıyoruz.
Oradan her şeyi görebilirsin.
Her şeyin içini görebilirsin, asla kaybolmazsın.
Aslında tüm dünya oranın haritası gibidir.
Ama hiç bulamadım.
Sanırım hepsi bu kadar.
Öylece pes mi ettin?
Dördüncü boyut korkak gibi saklanmayı bırakmak isterse
beni bulacağı yeri biliyor.
Nasıl yapacağız?
-Neyi? -Mükemmel şeyleri bulma meselesi.
-Bir yöntem bulmalıyız, değil mi? -Şey gibi...
Sistem gibi mi?
Titiz olmamız gerekiyor. Bu yüzden şehrin haritasına
bir ızgara koyup, haritayı karelere bölüp her kareye 24 saat vakit...
Ya da öylesine dolaşıp güzel şeyler arayabiliriz.
-Partnerler gibi mi? -Müttefikler gibi.
-Mesela ABD ve Kanada gibi. -Ben Kanada'yım.
-Olamazsın. -Çok yavaşsın. Efendim?
-Bunu yaptın mı cidden? -Evet.
Bu benim işimdi. Benimdi ya!
-İşini aldım. -Sana ben göstermiştim.
Aldım bile.
Ne?
Özür dilerim.
CEBİR 2 YENİ BASIM
Öğrenmen gereken matematik var ya?
-Evet. -Ben öğreteceğim.
Hayır.
Temel logaritmik fonksiyonları bilmeyen bir cahille takılamam.
-Hayır. -Hâline bak.
Matematikte berbat bir ineksin.
Geriye ne kalır ki?
Matematik hakkında bilmen gereken ilk şey, onun her zaman mükemmel olmasıdır.
Bu ileride işime yaramazsa huysuz, orta yaşlı hâlim seni bulur.
Bak.
Vay be.
Sana bir sır vereyim mi?
Tabii ki.
Bazen bugünün bitmesini istemiyorum.
Zamanın ilelebet bozuk kalmasını istiyorum.
Zaman Haydutları'nı hiç izledin mi?
O ne?
Oha, Zaman Haydutları'nı hiç duymadın mı?
-Yapma. -Ne?
Oha lafını çok kullanma.
Pekâlâ ama zaman bu yüzden durdu,
-harika filmleri izleyebilmen için... -Gitmem gerek.
Bir kereliğine ek işte, olmaz mı?
Jared seni affeder.
-Gitmem gerek. -Hiç...
Anladım.
Haritayı geri ver.
Benden çaldığın şeyi geri ver.
Yine Zaman Haydutları'nı mı izliyorsun?
Evet. Hiç eskimiyor.
Giderek iyileşiyorsun.
Teşekkürler.
Mark, biliyorum saat geç oldu
ama biraz konuşabiliriz diye umuyordum.
Geleceğin hakkında.
Bu konuyu açman güzel oldu
çünkü rahiplik okuluna katılmayı düşünüyordum.
-Ya da... -Tamam.
...Uzay Kuvvetleri'ne.
Hatta daha iyisi, uzay rahiplerine.
Uzay rahipleri mi? Pekâlâ. Bu...
Papaz okuluna ve havacılık okuluna mı gitmen gerekecek?
Tamam. Pekâlâ.
-Ben olsam ani kararlar vermezdim. -Demişken...
Tanrım!
Jared kim?
JARED TIP ÖĞRENCİSİ
JARED - TIP ÖĞRENCİSİ HARVARD HASTANESİ
DR. JAREZ CRUZ TIP ÖĞRENCİSİ - HARVARD
Biraz da dürbünlü tüfek.
-Bir kızla tanıştım, adı Margaret. -Dur. Bir kızla mı tanıştın?
Evet.
-Ne zaman? -Birkaç gün önce.
Dün gece görüştük. Hiçbir şey demedin.
-Önemli hâle getirmek istemiyorum. -Ama önemli bir şey.
Şöyle bir mesele var, daha önce hiç böyle şeyler söylememiştim
ama aramızda bir bağ var gibi hissediyorum.
Kusura bakma ama hiçbir şey anlamadım.
Her akşam 18.00'de
takılırken pat diye ortadan kayboluyor.
Bir vampir gibi.
Vampirin tersi oluyor bu,
-yani normal bir insan... -Tamam ya!
Seninle randevuya çıkmıyorsa
-günü birlikte geçir. -Geçirdim.
Gizli randevu olayını yap.
Önemsiz bir şey olarak takılın,
sonra yavaş yavaş hiç fark ettirmeden
olaya romantiklik kat.
Sonra da pat!
Onu öp.
Ben olsam o ses efektini kullanmazdım.
Tamam ama öpmelisin.
Biliyorum.
Onu gerçekten anladığını gösterecek bir yere götür.
Onu anlıyor musun?
Yani bu o mükemmel şeylerden değil mi?
Hayır, ara vermek eğlenceli olur diye düşündüm.
Biraz kandırılmış gibi hissediyorum.
Eğlenceli olabilir.
Bir kere yaşarsın.
Ne demek istediğini anladım.
Buna çalışmış mıydın?
Evet, bir milyon kez falan.
Bu spor salonuyla aram pek iyi değil,
güvenliği gelip elektroşok verirse daha da kötüleşir.
-Benim fikrimdi derim. -Zaten senin fikrindi.
Al, bunları giymemiz lazım.
-Ciddi misin? -Ciddiyim.
Ne?
Bu, Margaret için küçük bir adım...
Hayır, mahvetme.
Bayrağın düştüğünü biliyor musun?
Dünya'ya dönerken roket çalıştığında bayrak düşmüş.
Belki sen kaldırabilirsin.
Uzay yemeği?
Cevap ver. Cevap ver Mark.
Bunu neden yaptın?
Vakit geçirmem gerekiyordu.
Hiç de öyle değil.
Nasıl yaptın?
Aslında antrenmanlıydım
ve bir de
sanat departmanındaki çocuklara rüşvet vermiş ya da vermemiş olabilirim.
Sadece istedim ki...
Şey işte...
Ne?
Bir şey daha var.
Ne?
Dünya'ya geri dönmeliyiz.
Nasıl?
Bir uzay mekiğiyle.
Uzay mekikleri alt yörüngeye aittir, Ay'a gitmezler.
Söz veriyorum, pişman olmayacaksın.
Hayır.
-Şimdiden pişmanım. -Hazır değildim. Tamam.
Tamam.
Hayır!
Dünya!
...12, 11, on, dokuz...
-Ateşleme süreci başlıyor. -Tutun!
...altı, beş, dört,
üç, iki, bir, sıfır.
Tüm motorlar normal.
Kalkıyoruz.
Her sabah tam olarak aynı saatte uyanıyoruz
ama eğer tüm gece uyumazsan döngüyü batırabilirsin.
-Sistemi çökertirsin. -Öyle mi?
-Ama yapamazsın! -Evet.
Çünkü her gece seni gece yarısında yatağa götüren bir şey var.
Sanki kozmik bir dadı seni kaçırmış gibi.
Çok ürkütücü.
Evde kimse var mı?
Hayır. Kız kardeşim keman dersinde
ve babam da yaşlıların pilates kursunda.
İster misin?
Neden olmasın?
Bunlar annenle baban mı?
Evet. Annemin bu gece geç saate kadar işi var, yani onu hiç göremiyorum.
Olan şeyin en zor kısmı da bu aslında.
Babam ise İç Savaş hakkında ilginç olmayan
bir hikâyeyi yazmak için geçenlerde istifa etti.
Ya sen?
Ne?
Annen baban.
Sana benzeyen yaşlı insanlar.
Evet. Ne yapmak istiyorsun?
O kötü! Dokunmayın!
Film sonunda niye Sean Connery itfaiyeci gibi giyiniyor?
Gizemin bir parçası.
İşemem gerek.
Bira yüzünden.
-Bunu tuvalette yapmalısın. -Evet.
Hiç umut yok. Pekâlâ.
Hayır, olamaz. Ben...
-Bu ne? -Hayır.
Devam eden bir çalışma.
Bir harita yapmışsın. Her şey var.
-Tüm gün burada. -Bütün mükemmel şeyler.
Bu sabah yaptın galiba.
Her gün çiziyorum sayılır.
Vay be. Erkekler çok garip.
Gerçekten güzel.
Belki de sanat okuluna gitmelisin.
Aptalca gelecek ama ben...
Bazen düşünüyorum, eğer yeterince uzun bakarsam
belki bir örüntü gibi bir şey bulabilirim.
Hiç bulamıyorum.
-Gerçekten çok aptalca. -Tamam.
Ve "ağaç ev" ayrı yazılır.
Bizim haritamızı yapmışsın.
-Silinecek olması çok kötü. -Evet, çok kötü.
Yapamam.
-Tamam. -Özür dilerim.
-Hayır. -Gitmeliyim.
-Margaret, iyi misin? -Neden iyi olmayayım?
-Mesele Jared mi? -Hayır.
Dört dakika daha aramayacak zaten.
Boş versene.
Bana söylemediğin bir şey var gibi ama söyleyebilirsin.
Yanılıyorsun, tamam mı? Hem de çok!
Bak Mark.
İkimiz de mahsuruz.
Ama bir ada yerine bir günün içinde mahsur kaldık.
Burada birlikte sıkışıp kaldık
ve bu yüzden bunu mahvetmemek için dikkat etmemiz gerektiğini
düşünüyorum.
Mükemmel şeyler meselesi harikaydı.
Belki bu yeterlidir.
Belki de arkadaş olarak kalmalı
ve böyle eğlenmeliyiz.
Bunu istemiyorum.
Elimden bu kadarı gelir.
Kabul et ya da etme.
Sanırım kabul edeceğim.
Seni yarın ararım. Yani bugün.
Yarın.
Bu gece yarısı yağacak yağmura bakarsak
yağmur kıyıdan geliyor.
Rüzgârdan dolayı ağır yağış beklenmiyor.
Günaydın Mark.
Annem nasıl?
İyi.
Güzel.
Ezik.
Açılıyor gibiydi, mutlu görünüyordu.
Aşırı değildi ama Margaret'e göre mutluydu.
Zor durum kardeşim.
Harika bir insana benziyor.
Şaka yapıyorum. Kimden bahsettiğini bilmiyorum bile.
Hayır. Pompalı.
Ne yapıyorum ben?
Kafadan vurma ya!
Onlar imparatorluğun özel askerleri. Dört kolları var.
Mazer savaşına pompalı getirmek gibi.
Belki böylesi daha iyidir.
Belki toksik bir ilişki yaşayacaktın.
Belki ucuz kurtuldun.
Öyle şeyler hissediyorsun ki...
Evet.
-Bu gizemli kıza âşığım. -Tamam, yeter.
-Ne yeter? -Sorun bu işte.
Bir şeyler eklesem düzeltirim diyordum ama olmuyor.
Belki de Pi gibidir.
Uyan, reddedil, tekrarla.
Bu Yarının Sınırında'dan mı?
Evet.
Güzel.
Mark? Mark, sen misin?
Selam.
Seni yakaladığıma sevindim.
Ben de tam...
Ben de geleceğin hakkında konuşabilmeyi umuyordum. İster misin?
Şöyle bir şey var baba.
Benim bir geleceğim yok.
Senin yaşındakilerden bunları daha önce de duymuştum ve bu pesimistlik,
açıkçası biraz kolaya kaçmak.
Nelerin döndüğünü bilen tek insan olmaktan
biraz yoruldum.
İklim meselesinden haberdarım, tamam mı?
Bilinçliyim.
"Aynen ihtiyar" falan deme şimdi.
-Demiyorum. -İşin özü...
Sanat okulu pahalı bir şey, peki mezun olduğunda ne olacak?
Mezun olmayacağım baba.
Kimse mezun olmayacak çünkü zaman bozuldu.
Metafor mu bu?
Hiçbir sebep yokken geleceğinin mahvolması nasıldır bilmiyorsun.
Sanat okuluyla ilgili nutuk çekme.
Orta yaş krizi kitabı yazmak için işinden istifa ettin.
Bence bu adil değil Mark.
Niye gidip de saçını boyamadın ki?
Ya da şeflik kursu almadın?
Veya git Tesla al baba.
Git Tesla al.
Bir saniye durur musun lütfen?
Bir saniye. Emma. Emma, lütfen durur musun?
-Yalvarıyorum, lütfen. -Tamam.
Teşekkürler.
-Babamla mı konuştun? -Ne?
Tüm gün seni takip ediyordu.
Ona bağırmış olabilirim.
Babama mı bağırdın?
Tesla almasını söylemiş veya söylememiş olabilirim.
Hüsnütabir mi bu?
Hayır.
İstifa edince kendi kendime dedim ki
"Anladım.
"İstediğini yapıyor, tutkusunu takip ediyor."
Ama ben yapmaya çalışınca tembel ve sorumsuz oluyorum.
İstifa etmedi.
Babamın kovulduğunu biliyorsun, değil mi?
Bir hata falan yaptığını sanmıyorum.
Artık ona ihtiyaçları kalmadı.
Bunu kabul etmek istemiyor çünkü bundan utanıyor
ve annem bu sebepten kızgın fakat kızgınlığını kabul etmek istemiyor
çünkü bu çok acımasızca olurdu.
Öylece sıkışıp kaldılar.
Sıkışmışlar.
Sanat okuluna gitmeni babamın sorun ettiğini sanmıyorum.
Sadece parası yetmiyor.
Tüm bunları nereden biliyorsun?
Medyum güçlerim var.
Gerçekten mi?
Hayır.
Kendimden başka insanları da düşünüyorum.
Bir ara denemelisin.
Baksana Em.
Maç nasıl geçti?
3-0 kaybettik.
Üzüldüm.
Tabii.
Bunun üstünde biraz çalış!
-Merhaba. -Ne vardı?
Cebir dersinizi alıyorum.
Kısa bir sorum vardı.
Seni hiç görmemiştim.
Evet. Çok hastaydım.
Gerçekten çok hastaydım.
Teorik olarak zamana bir şey olduğunu varsayalım,
yani zamanın akışına.
Bir çizgide ilerlemek yerine bir döngüde sıkışıp kalmış
ve sürekli tekrarlanıyor.
-Filmi yok muydu? -Evet.
Buna neyin sebep olabileceğini çözmek istiyorum.
Biraz araştırma yaptım.
Dünya bir solucan deliğine düşebilir mi?
Ne?
Hiç sanmıyorum.
Ya hızlanıp ışık hızını geçerse?
Hayır.
Gerçeklik sadece simülasyon mu?
Olası değil ama mümkün.
-Kadim bir lanet? -Hayır.
-Kozmik dadı? -Onun anlamını bilmiyorum.
Zaman sadece "oraya buraya akan zırva bir şey" midir?
Bu Doctor Who'dan bir alıntı.
Dersime girdiğini hatırlamıyorum.
Ya cehennemdeysek?
Kötü bir şey yaptıysak ve ceza olarak sonsuza dek bugünü yaşıyorsak?
Böyle bir konuşma zaten anca cehennemde geçer.
Belki ruhani danışmanın daha uygun olur.
Peki ya tekillik?
Fiziğin tuhaflaştığı şu kara delik şeyleri.
Tekillik nedir biliyorum.
Ve tabii ki teoride
tekillik, bölgesel zamansal anomali yaratabilir.
Yani ondan kurtulmamız gerekir.
Bir uçağa atlayıp oradan uçup gitmek gibi.
Neden olmasın? Şimdi izin verirsen
dün yaptığımla aynı şeyi yapmam, sonra da unutmam gerekecek.
Mükemmel şey alarmı.
-Anneciğim! -Yanlış alarm.
Hepsini bulduğumuzu düşünmeye başladım.
Teorime göre en sonuncuyu bulunca zaman yeniden başlardı.
Sanırım daha bulmadık.
Açıkçası mükemmel şey meselesini aştım sayılır.
Hiç Noel gelmeyecek, farkında mısın?
Harika. Noel'den nefret edersin.
Evet ama onsuz da olmaz.
Herkese bağırmak istiyorum.
"Bu gerçek değil. Uyuyorsunuz. Uyanın."
Tanrım, tıpkı zombi gibiler.
-Sen zombisin. -Ciddiyim. Vakit geldi.
Dur. Bana güven Jason, bunu daha çok seversin.
-Tanıştık mı? -Neden?
Sen de dedin, burada sıkışıp kaldık.
O anlamda söylemedim.
Diğer herkes sıkışmış, biz özgürüz.
Yaşlanmaktan kurtulduk.
Okula gitmekten, iklim değişikliğinden...
-İyi. -...kanser ve göz kanlanmasından.
-Ya yapamadıklarımız? -Instagram'dan. Ne gibi?
Büyümek ya da astronot olmak.
-Görev uzmanı. -Her neyse.
Ya olmak istediklerim?
Hayatlarımıza veda ediyoruz.
On altı saatten uzun sürecek bir şey yapamayacağız.
-On altı saatte çok şey yaparım. -Giremezsiniz!
Sanki bir çizim oyuncağının içindeyim.
Yaptıklarım geri sarıyor, düzelttiklerim bozuluyor
ve oluşturduğum her şey öylece yok oluyor.
Çok küçük düşünüyoruz, tamam mı?
Hayvanat bahçesi görmedik, kar makinesi sürmedik
veya giden arabadan inip dans etmedik.
-Çıplak dolaşmak da bir seçenek. -Margaret, dur.
-Öyle ama. Sadece söylüyorum. Teşekkürler. -Dinlemiyorsun.
-Ne? -Margaret, dur.
Bu işe yaramıyor.
Seni öpmeyeceğim için mi?
Niye onlardan birini öpmüyorsun?
Çünkü istemiyorum.
Yarına unutacaksınız.
-Margaret. -Hadi.
Seni iyi hissettirecek bir şey var.
Saklıyordum.
Burada yaşayan mı var?
Bu bir gösterim evi.
Bunun gibi bir ev almayı istemen için yapıyorlar.
Mark.
Bu mükemmel.
Tamam. Hazır mısın?
Biliyor musun, bundan önce bile
bu dünyada bir şeylerin yanlış olduğunu düşünürdüm.
Gerçekten bozuk, tamir edilemez olduğunu.
Ama kimse bunu görmedi,
ben de her şey yolundaymış gibi davrandım.
Sonra ne oldu?
Hiç. Hâlâ öyle hissediyorum.
Ama seninleyken rol yapmam gerekmiyor.
Matematik öğretmenimle konuşuyordum
ve bir tekilliğin içinde olabileceğimizi söyledi.
Eğer yeterince ileri gidersek,
hani bir uçaktaymış gibi,
bundan kurtulabilirmişiz.
Gerçekten bu kadar acelen var mı?
Yaşasın be, gelecekteyiz.
Evlilik danışmanlığı,
küresel ısınma,
kolonoskopi ve öğrenci kredileri.
Bir bakmışsın 80 yaşındasın,
eşofmanını giymiş, eczanedesin ve depresyon ilacını bekliyorsun.
Başarısızlık hissin nereden diye düşünüyorsun.
Çünkü her şey çok hızlı gelip geçti.
Ve o kitabı hiç yazamadın, biliyor musun?
O kızı öpemedin ya da Paris'e gidemedin.
Her şey bitti
ve hiçbir şey istediğin gibi olmadı.
Mükemmel olmayacak.
Hep aynı saçmalıklar.
Sürekli aynı. Tıpkı buradaki gibi.
Evet ama bunun yaşamak olduğunu düşünmüyorsun, değil mi?
İnsanların hayatlarını çalıyoruz.
Babam asla İç Savaş romanını bitiremeyecek.
Henry, War Fight'ı bitiremeyecek ve...
Kız kardeşim futbol maçını 3-0 kaybedecek,
hem de her gün.
Dünyadaki bütün zamanlara sahibiz.
Hayır, değiliz. Bu zaman falan değil.
Zamanı geçirirsin, geri alamazsın.
Tamam.
Tamam mı?
Tamam. Sabah 10.00'da Tokyo'ya uçak var.
Gidelim.
Bu işe yararsa ailelerimiz çıldıracak.
Neden Tokyo?
Bence önemli değil.
Tarih Değiştirme Çizgisi'ni geçersek
yarına gitmiş oluruz.
Bir de Japonya'da yavru köpek satan otomatlar var.
Yavru köpeklere param yetmez.
Bu biletlere 30 yıllık harçlığımı harcadım.
Gergin misin?
Çünkü kontrol ettim, bu uçak kaza yapmıyor.
Uğursuzluk getirme.
Bu işe yararsa teknik olarak dünyayı kurtarmış oluruz.
Kardeşim, diğer insanları daha çok düşünmem gerektiğini söyledi,
bu yüzden tüm gezegeni kurtarmak
bence iyi bir başlangıç.
Kanseri tedavi edemedin.
Evet.
Çocukken bunlara göz tıpası derdim.
Gerçi bir düşününce, bir asteroidin yarın gezegene çarpma ihtimali var.
Belki bu yüzden zaman döngüye girmiştir.
Kıyametten önceki son gündeyiz
ve dünyayı kurtarmak yerine onu yok ediyoruz,
ki bu da...
Margaret, sen iyi misin?
Uçuş görevlileri, kapıları kalkışa hazırlayın ve kontrol edin.
MARGARET ÜZGÜNÜM. HOŞÇA KAL MARK. BOL ŞANS.
Efendim, yerinize oturun ve emniyet kemerinizi bağlayın.
Lütfen yerinize oturun.
Lütfen yerinize oturun ve emniyet kemerinizi bağlayın.
TARİH DEĞİŞTİRME ÇİZGİSİ
Bu gece yarısı yağacak yağmura bakarsak
yağmur kıyıdan geliyor.
Rüzgârdan dolayı...
Günaydın Mark.
Ne?
Bana ezik diyeceğini sanıyordum.
Hayır.
Aklından geçiyordu ama.
Evet.
Baba, kitabın nasıl gidiyor?
Harika.
İç Savaş öyle kapsamlı bir şey ki
bugün bile iyi kavranamıyor.
Spotsylvania'da, Omaha Sahili'ne göre daha çok kayıp vermişiz.
Şimdi öğrendim.
Bir de çiçek hastalığı, tüberküloz ve difteri dâhil değil.
Verilen kayıp hayal bile edilemez.
Eğer McClellan, Antietam'dan sonra
bastırmış olsaydı savaş çok daha erken bitebilirdi.
-Bastır! -Hadi Emma!
-Hadi Emma, yapabilirsin! -Başaramayacak.
Gol!
...42, 10, 25...
Kazandım!
Ben kazandım!
-Ve yine Mark. -Yetmiş iki.
Doğru. Bugün sana ne oldu? Resmen coştun.
Bill Murray'nin aynı güne sıkıştığı film değil mi?
Bugün Aslında Dündü.
Aman!
İyileşeceksin. Böyle şeyler hep olur.
Tony Hawk'ın kuş hâli mi bu?
Bir telefon etmen yeter.
Anne.
Biraz da dürbünlü tüfek.
-Soldakini vurdun mu? -Evet.
Hepimiz zaman döngüsünde sıkışıp kaldık.
Aynı gün tekrar ediyor,
Bugün Aslında Dündü, Yarının Sınırında.
Sadece ben ve Margaret biliyoruz.
Neredeyse sevgili gibiydik ama ayrıldık.
Sen hatırlamıyorsun çünkü beynin silinip duruyor.
-Dur. Kız arkadaşın mı vardı? -Pek sayılmaz.
Nasıl biri?
İnanılmaz biri.
Bana bir hikâye anlattı, küçük bir çocukken
sürekli dördüncü boyutu arıyormuş.
Basit kaçacak ama tanıştığımda onu bulmuş gibiydim.
Daha önce gördüklerimden fazlası onda vardı.
Aslında bende de vardı
ve sürekli ordaydı, sadece ben hiç...
...Margaret gösterene dek farkına varmamışım.
Abi, kız harika birine benziyor.
Hayır, olamaz!
Şimdi dördüncü boyuttaysanız nasıl oldu da seni terk etti?
Her şeyin mükemmel olduğunu düşünüyordum ama ortada
hikâyenin daha fazlası var.
Bunun bir aşk hikâyesi, benim de kahraman olduğumu sandım
ama öyle değilmişim.
Bu benim hikâyem değildi.
Margaret'ın hikâyesiydi.
Ne düşünüyorsun?
Bir çocuk var.
İşi mahvettim.
Asla çok geç değildir.
Tabii kanserden ölmüyorsan. O zamana kadar geç değildir.
Biliyor musun, bundan önce bile
bu dünyada bir şeylerin yanlış olduğunu düşünürdüm.
Gerçekten bozuk olduğunu.
Tamir edilemez olduğunu.
Ama kimse bunu göremedi,
ben de her şey yolundaymış gibi davrandım.
ŞAH MAT
Sen Henry misin?
Sana yardım edebilirim.
Mark'ın arkadaşı mısın yani?
Evet.
İlginç, hiç bahsetmedi.
-Nerede tanıştınız? -Bir zamansal anomalide.
Harikaymış.
Eğer bir zamansal anomalideysek
bu konuşmayı kaç kez yaptık?
Bu ilk.
Pekâlâ. Peki burada ne yapıyorsun?
Görüldüğü üzere seni kurtarıyorum.
-Peki köpek? -Benim değil. Adı Chewhavka.
Şehrin her yerinde posteri var.
Sanırım veterinere giderken arabadan atlamış
ve ezelden beridir onu arıyorum fakat aniden karşıma çıktı.
Öyle işte.
Ama önemi yok çünkü yarın yeniden kaybolacak.
Mark haklıydı. Düzelttiğimiz her şey tekrar bozuluyor.
Tamam, ne dediğini anlamıyorum.
Pompalı mı kullandın?
Bombaatara ihtiyacın var.
-Bombaatar mı var? -Evet.
Bomba atıyor.
Bunu yaparken defalarca öldüm.
Evet. Olay da bu.
Ölüm çok korkunç bir şey.
Birini kaybetmek çok korkunç.
Ve bununla yüzleşmezsen, bununla başa çıkmazsan o zaman...
...sonunda kendini de kaybediyorsun.
Hâlâ War Fight'tan mı bahsediyoruz?
Evet.
Evet, sen devam edebilirsin.
Tanrım! İşte anahtar!
Harita bu!
Fena kaybolmuştum.
Şimdi mantıklı olacak.
Olamaz!
Ne?
Bu...
Mark'ın söylediği bir şey.
Sanırım Mark bir konuda haklıydı.
-Hiç Mark'lık bir şey değil. -Hayır!
Üzgünüm, gitmem gerek.
-Bir şeye bakmalıyım. -Ne?
Chewhavka'ya dikkat et.
Seni seviyorum.
Ne?
Bazen düşünüyorum, yeterince uzun bakarsam
bir şey olur. Belki bir örüntü gibi bir şey bulabilirim.
KAPLUMBAĞA- SOLITAIRE KAYKAYCI ÇOCUKLAR
ÖRÜNTÜ NE? BİR ŞEY Mİ KAÇIRDIK?
Bir şey eksik.
Zamanla alakalı.
BALIĞI 18.00'DE AVLAR
Zaman.
Hadi canım.
Bir tane eksik.
Yedi.
Saat yedide havuzda.
Havuz.
Kalkmışsın.
İyi misin?
İyilik görecelidir.
Çok daha fazla zamanımız olur sanıyordum.
Biliyorum ama başının çaresine bakacaksın.
Bilmiyorum.
Bunu yapabilir miyim bilmiyorum.
Beni dinle çünkü ben büyüğüm ve bir şeyler biliyorum.
Her gün, her zaman vakit kaybettiğimiz doğru.
Bir gün hepsi yok olacak.
Bir yandan kazanıyorsun.
Yaşadığın her saniye, mükemmel anlar,
birbiri ardına diziliyor ve sonunda hayatın oluşuyor.
Her şeye sahip oluyorsun.
Ve bu, her şeyine mal oluyor.
Ama buna değer.
İnan bana, buna değer.
Hâlâ buradasın.
Uçak şeyi işe yaramadı.
Harita konusunda haklıydın ama.
Bir örüntü var.
Ama henüz tamamlanmış değil.
Bir mükemmel an daha var.
Peki.
Gözümü dört açarım.
Ciddiyim, bir an daha var ve anahtar da bu.
Onu bulduğumuzda her şey bitecek.
Margaret, ben...
Seni hastaneye giderken gördüm.
Seni annenden ayırmaya çalışmayacağım.
Bunu yapamam.
Bunlar olmadan önce onu görmeye gitmiştim ve artık vaktinin geldiğini,
ömrünün bittiğini söyledi.
O gece düşünebildiğim tek şey
yarının olmamasıydı, hazır değildim.
Annesiz kalmaya hazır değilim.
Zamanın durmasını istedim.
Ve işe yaradı.
Evet.
Ve bunun için çok mutluydum.
Öylece o anda kalmak istemiştim, anlıyor musun?
Garip bir şekilde sen ortaya çıktın,
nereden geldiğini veya neden sen olduğunu bilmiyorum.
Ama sanırım artık sebebini biliyorum.
Çünkü gitme vakti geldiğinde yalnız olmam gerekmeyecek.
Peki.
Vakit geldi
ve bu mükemmel olmayacak.
Asla dördüncü boyutu bulamayacağız,
kanseri veya dünyayı iyileştiremeyeceğiz.
İşin özü, ben yanılmışım.
Asıl uyuyan biziz.
Diğer herkes uyanık ve sadece biz rüya görüyoruz.
Canımın çok yanacağını biliyorum
ama sanırım artık uyanmam gerekiyor.
Sanırım vakit geldi.
Şimdi tam vakti ve bunu kaçırmak istemiyorum.
Bu sanki mükemmeldi.
Ağzımda saç vardı.
Tekrar öp.
Hoşça kal anne.
HAVA DURUMU SAĞANAK YAĞIŞ
Hazır mısın?
Bilmiyorum.
KÜÇÜK AMA MÜKEMMEL ŞEYLERIN HARITASI
Alt yazı çevirmeni: Samet Konuksal
Proje Kontrol Sorumlusu Zeynep Ercan