Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
TEDESCHI-VERHUIZINGEN
Alsof ik mijn leven weggeef.
Geen verf, geen gaten in de muren en niets opgehangen aan het plafond.
Gordijnen?
Thomas, de eigenaren verhuren niet zomaar aan iemand.
-Dit is echt. -Pippa, niet bewegen.
Kun je alsjeblieft een foto maken? Dank je wel.
-Hé, kalkoen. -Hé, kip.
-Wat is er? -Niets bijzonders. Met jou?
We gaan dit echt doen, hè?
-Daar lijkt het op. -Ja.
-Het is een grote stap. -Enorme stap.
Ja. Als dit niets wordt...
-Oei. -Dat is waardeloos.
Misschien moeten we het nu afblazen?
-Stoppen nu het goed gaat? -Shit... Ja.
-Leuk je te ontmoeten. -Leuk je te spreken.
-Ik neem de helft van mijn spullen. -En ik neem de andere helft.
Ja, dat is logisch.
Schat, dit is ons huis.
Ik mag hier wonen. Met jou.
Nee.
Nog niet.
Juist. Sorry.
HANDTEKENING VAN DE HUURDER
-Wat is dit? -Chlorofyl-water.
-Wat? -Chlorofyl-water.
Het geheim voor een lang leven.
Ik blijf bij mijn Gewürztraminer.
Oké, blijf jij maar bij je Gewürztramamaminer.
Oké, wacht.
Ik weet dat we net samenwonen, maar kunnen we over kinderen praten?
-Kinderen? -Ja.
Het is belangrijk dat we dit gesprek nu hebben.
Kunnen we nog minstens vier jaar wachten met kinderen krijgen?
-Ja. Jezus. Echt wel. -Ja?
-Doe niet zo... -Je liet me schrikken.
Wacht, maar serieus, ik bedacht me
dat ik bijna mijn hele leven op school heb gezeten.
Zolang ik je ken.
Jij hebt vooral in slechte punkclubs gespeeld
-en god weet wat gedaan. -Drugs.
Ik zat vooral in het hoekje van een benauwde medische bibliotheek,
-studerend tot 2.00 uur. -Ja.
Dus ik wil geen kwijlende peuter om me heen
die onze laatste opstandige jaren komt verknoeien.
Ja, weet je wat? Ik heb ook nagedacht over opstandigheid.
Nu ga je iets doms zeggen.
Nee. Ik... Nou,
je denkt vast dat ik un poco loco ben,
maar ik wil weer accordeon gaan spelen.
-Nee. Echt? -Wat bedoel je dan?
Ik wil zondagochtend wakker worden met een vreselijke kater
die me herinnert aan de foute keuzes van de avond ervoor.
Dat bedoel ik.
Daar ben ik voor. Je verdient het. Je verdient
alle katers in de wereld, Pippa.
-Die verdien ik. -Ja.
Op mooie, verschrikkelijke beslissingen.
Kom hier.
-Ik hou van je. -Ik hou ook van jou.
Kijk die twee eens.
Wat is hij, een fotograaf of zo?
Daar lijkt het op.
Je kijkt zo naar binnen.
Het is er mooi...
Kusjes.
Ze zijn verliefd.
Het wordt spannend.
Die man doet haar kleren uit.
-Thomas. -Dat gebeurt echt.
-Thomas. -Wat?
We moeten onze buren niet bespioneren.
Nee. We spioneren niet.
We kijken gewoon uit ons raam. Ze zijn toevallig in ons gezichtsveld.
Ze moeten weten dat mensen ze kunnen zien.
Precies.
-Dat moeten ze weten. -Inderdaad.
Gaat hij doen wat ik denk dat hij gaat doen?
Ja.
Dat is goede content.
Oké.
Thomas, we zijn officieel griezelige mafkezen.
-Ja, toch? -Nee. Wat? Ze willen dat we kijken.
Maar we stoppen, omdat jij dat wilt.
Dank je. Het is onze eerste avond.
-Ja. -Laten we onze buren wat privacy geven.
Ze neuken nu. Oké.
Thomas. Kom op, viezerik.
Oké.
Ga ervoor, jongen.
Dus...
Ik heb iets voor...
Thomas?
Schat?
Thomas.
Seks.
Felicitaties zijn op zijn plaats.
-Wat heb ik gedaan? -Jij? Niets.
Ik ben op dag drie van een time-out van social media.
Geen Insta. Geen Twitter.
Joni en ik beloofden dat een maand te doen.
Mazzeltof, Ari.
Ik heb gelezen dat koppels die hun schermtijd minderen
hun hoeveelheid seks kunnen verdubbelen in een maand.
Ja?
Waar kijken ze naar als ze masturberen?
Mijn god. Hoe gaat het samenwonen?
Er gebeurde gisteravond iets vreemds.
Een stel, onze overburen,
deden het, en wij konden meekijken.
Oef. Hoe lelijk waren ze?
Nee. Ze waren prachtig.
Dus je ging ervoor zitten, pakte popcorn,
de verrekijker...
-Nee. -Waarom niet?
Dat iemand je kennelijk toestaat in hun leven te kijken,
maakt kijken niet oké.
Dat heb je 1000 procent mis.
Het is aanvaardbaar om te kijken.
-Klinkt alsof ze exhibitionisten zijn. -Vast niet.
Als ze exhibitionisten zijn,
is naar ze kijken beleefd.
Ik zie je bij de lunch. Dag, griezel.
Je zult straks zo veel beter zien.
Ontspan je gewoon, oké?
Ik heb er 40 per week gedaan, de laatste 20 jaar,
en meer dan de helft ging goed.
Grapje, natuurlijk. Canule, alsjeblieft.
Twintig jaar.
En nog weet ik niet wat ik wil worden als ik groot ben.
Oké, in drie, twee en...
Bonjour, hoi. Dit is Pippa van L'Optique. Uw bril is klaar.
Pippa?
We zijn open tot 18.00 uur. Graag gedaan. Dag.
Wat is dit?
In Japan worden vogels omschreven als 'twee ogen met vleugels'.
Met een goede reden.
Hun zicht is zo scherp
dat ze vanaf een hoog gebouw
een mier zien kruipen op de stoep eronder.
Waarom vertel je haar dit?
Het is een housewarming-cadeautje.
Als je vogels hieruit ziet drinken voor je raam,
herinnert het je eraan hoe onvolmaakt het zicht van onze soort is.
Jij en ik, en wat we hier doen, maakt het iets beter.
Dank je wel.
Ik wil een cadeautje.
Hé, schat.
Hoi.
Thomas. Wat schattig.
We lijken op Bert en Ernie.
Hoe gaat het met onze vriendelijke buren?
Echt? Wordt dit een ding?
Kijk, ze zijn net als wij.
Helemaal niet. Ze zijn veel cooler.
-Ja. -Doe niet zo opzichtig.
Oké. Stiekem dan.
Hoe worden we hun vrienden?
Wil je vrienden zijn met de buren die we nu stalken?
Waarom niet?
Ik wed dat hij prima sake drinkt.
Hij kan me wat inschenken en ik kan doen alsof ik het ken.
En zij kan je alle leuke boetieks laten zien.
Ja. Want meiden shoppen alleen maar.
Oké, prima. Ik wil wel over de boetieks horen.
Hoe heten ze?
Ze is zeker een Margot.
Natuurlijk. Ze is duidelijk een Margot.
En dat is Brent.
Misschien kan hij me vertellen hoe ik mijn lichaamshaar moet doen.
Ik zag een glimp van zijn schaamhaar. Het was prachtig gemanscaped.
-Zou je dat willen? -Dat je je schaamhaar scheert?
-Ja. -Nee.
Groeit dat niet stekelig terug of zo?
'Stekelig.'
Wacht, stikt hij?
Shit. Die vent kan niet ademen.
-Nee. -Ze kan hem niet zien.
Wat moeten we doen?
-Oké, hier gaan we. -Goed. Ja.
-Nee. -Ga naar de keuken. De keuken.
Doe je koptelefoon af.
Dit is een noodgeval.
Moet ik 112 bellen?
Nee, die zijn niet snel genoeg. Ga erheen.
-Dan weten ze dat we gluurden. -Maar hij zal niet dood zijn.
Shit. Oké. Ja. Moet ik daarheen?
-Snel. -Oké. Ja, goed.
-Wacht. Thomas. Kom terug. -Wat?
-Wat ben je aan het doen? Nee. -Nee, niet zo.
-Harder. -Wat doet ze?
Kom op.
Wat ben je aan het doen? Kom op.
Kijk.
Zo.
-Ja. Vooruit. -Dit lukt je, meid.
Vooruit. Duwen.
-Dit gaat je lukken. -Goed zo.
-Ja. -Mijn god.
Het is ons gelukt.
-Mijn god, het is ons gelukt. -Het is gelukt.
Hij spuugde net tonijnsushi uit.
Kinky.
Nee.
Dit kan een beetje problematisch zijn.
Waarom? Ze weten dat we ze zien, dus waarom niet?
Wacht, iemand heeft bezoek.
Ik denk dat die vent succesvol is.
Ja, hij doet geen reclames.
-Dat doet pijn, schatje. -Sorry.
Ik denk dat ze er vanmiddag was. Mag ik kijken?
Ja.
-Wat dichtbij. -Ja, hè?
-Maar 100 dollar. -Maar? Heb je onderhandeld?
-Nee. Moest dat? -Je had hem vast voor 50 kunnen krijgen.
Man.
Leuk feitje, eerder raakte hij haar kont aan.
Wat is hij aan het doen?
Impromptu fotoshoot? Hier.
'Ik ben het. Mario.'
Ik vind haar overall leuk.
-Wat is dit? -Wat is er gebeurd?
Wat gebeurt er?
'Hallo, wereld. Ik doe push-ups.'
Ja, ik ook. Soms.
'Doe je shirt uit. Dat doen vrienden.'
-'Beste vrienden?' -'Beste vrienden voor altijd.'
-'Trek je kleren uit.' -'Oké.'
Dit is zo verdacht.
Hij flirt met haar.
Kling.
Borsten.
-Stop. -Borsten, schat. Er zijn borsten.
-Denk je dat ze het wil? -Ik weet het niet.
Ik denk dat ze het wil.
-Wat als Margot thuiskomt? -Inderdaad.
-Zijn we slechte mensen dat we kijken? -Nee.
Hij krijgt veel actie.
Hier. Blijf kijken.
Oké.
Wat doe je?
Je shirt uitdoen, schat. Sorry.
-Pippa... -Doe uit.
Wat nu?
-Blijf kijken. -Oké.
Wat doen ze?
Hij kust haar nek en... Wat doen wij? Dat is de vraag.
-Kom op. Let op. -Dit is gek.
Let op.
Oké. Hij...
Ja?
Mijn beurt.
-Kom op. Doe uit. -Ja, mevrouw.
-Weet je het zeker? -Ja.
-Ik hou van je. -Ik hou ook van jou.
-Kun je wat sneller gaan? -Ja. Goed.
Een beetje harder?
-Zo. -Ja.
-Ik denk dat ik ga... -Kun je wachten?
-Ik probeer het. -Ga langzaam als het moet.
Nee, ik ga...
Het spijt me.
Het is oké. Waarom verontschuldig je je?
-Dat was sneller dan normaal. -Het was geweldig.
Dat hebben we nog nooit eerder gedaan.
Het was lekker.
Ik pak een washandje voor je.
-Ik hou van je. -Ik ook van jou.
Het is volkomen duidelijk.
Margot is Brents vrouw, serieuze vriendin, wat dan ook,
en terwijl ze de stad uit was, heeft Brent haar bedrogen.
-Dat is ook mijn theorie. -Hoe kunnen we er zo zeker van zijn?
Misschien hebben ze gewoon een open relatie of zoiets.
Nee.
Misschien projecteer je jouw gevoelens over monogamie op hen?
-Hoe groot is die kans? -Wat?
Dat ze swingers zijn. Gebruiken mensen het woord swinger nog?
Siri, welk percentage paren heeft een open relatie?
Kan Siri dat beantwoorden?
Blumstein en Schwartz stelt dat 15 procent van gehuwde paren
een overeenkomst hebben voor buitenechtelijke seks.
-Vijftien procent? -Ik ben onder de indruk.
Dat is een gemiddelde.
Binnen de stad is dat vast veel hoger.
Dit is neukstad.
-Arme Margot. -Ja.
-Ja, arme Margot. -Zo fout.
Konden we maar horen wat ze zeggen.
Broer.
-Zus. -Wat?
Niets.
Joni, je zei net 'huh'.
Zoals: 'Ik had net een relevante gedachte.'
-Dus... -Oké.
Toen Tommy en ik studeerden,
was hij smoorverliefd op een literatuurstudente, Kylie.
Al die sukkels wilden met haar, maar niemand durfde
met haar te praten.
Ga verder.
Op een avond ging ik wiet roken en Deep Blue Sea met ze kijken.
-Zoals men doet. -Ze hadden ontdekt
hoe ze een laserpen met een microfoon konden samenvoegen,
zodat we allemaal stiekem konden luisteren naar privégesprekken van Kylie
in de hoop dat ze haar liefde voor een van hen zou opbiechten.
-Was je medeplichtig? -Nee.
-Misschien. -Oké, het was zijn idee.
Hij leerde dat door een tutorial op YouTube.
-Wat gebeurde er? -Niets.
-We zetten hem aan. -Nee.
Toen we een signaal kregen, was iedereen teleurgesteld.
Want door het gekreun en gegiechel,
werd meteen duidelijk
dat Kylie en haar kamergenoot
een naaktfeestje hadden met Seth Gildenstein.
-Gildenstein? -Gildenstein, ja.
Zij was de 15 procent.
Een weetje over Seth Gildenstein: hij droeg nooit schoenen.
-Wat? -Hij droeg rolschaatsen.
-Toch kreeg hij seks. -Heel veel.
Genoeg over Seths schoeisel-voorkeur.
Hoe werkt dat laserpen-dingetje?
Oké, let op, grote ramen, net als deze,
trillen als je een geluid maakt.
Dit trilt door het geluid van mijn stem.
Als je er een laser doorheen schijnt, wat gebeurt er dan met de straal?
Die trilt ook.
Een tien voor jou. Precies.
De kleine stip van de laser wiebelt door trillingen.
Als je het patroon kunt vastleggen,
kun je dat vertalen naar hoorbare golfvormen.
Waarom deden we dit niet eerder?
Het is waarschijnlijk illegaal
en we kunnen het niet.
Als we een laser in hun appartement schijnen, breekt hij af.
Het lukt niet vanaf de overkant van de straat.
We moeten de straal terug laten kaatsen.
Wacht, wat?
Tenzij we Brents studio binnensluipen en een spiegel achter zijn raam plaatsen,
lukt het niet.
Er is een sater in hun appartement.
-Wat? -Je weet wel, een sater.
De Romeinse vruchtbaarheidsgeest.
Ik heb een slecht idee.
Niet te geloven dat we dit doen.
Dit is precies wat ik bedoel.
Toekomst-ons is onder de indruk.
Tegenwoordige-ik word gek.
-Tegenwoordige-jij is nuchter. -Ja.
Wat is het ergste wat er kan gebeuren?
Yo.
-Thomas. -Yo.
Hé, bro.
-Thomas. -Bro.
Wat was dat allemaal?
-Op mooie, verschrikkelijke beslissingen. -Ja.
Kling.
-Is het kapot? -Nee, het is goed.
Wat?
Wat was de naam van je band?
We werden Stress genoemd.
-Stress? Leuk. -Sorry, ik moet me uitrekken.
Welke band in de jaren 80?
Zo vet.
-Hé. -Leuk kostuum.
Top, Margot.
Hoe gaat het ermee? Mag ik daar wat van?
Bedankt, Zorro.
Doe alsof je thuis bent.
Ze had alle Tenenbaums kunnen kiezen,
maar nee, Margot.
Hoe hebben we het gedaan, kip?
Missie volbracht.
Ja. Dat hoor ik graag.
Oké. Klaar?
-Ja. -Oké.
Je zoekt een kleine groene stip.
Zeg me of ik omhoog of omlaag moet.
-Ik zie niets. -Het is daar ergens.
Ja, maar ik zie het niet.
Zet hem uit.
Wat?
Anders denken ze dat ze vermoord worden.
Oké. Begin lager.
Oké.
Oké, naar rechts.
Nog iets meer, en stop.
En ga nu omhoog, een beetje hoger.
Nog een beetje en stop.
Wat nu?
We hopen dat de hoek van de spiegel de straal hierheen terugkaatst.
Dit is geen wetenschappelijke methode.
Wacht even.
Ik ben nu zo onder de indruk.
-Man. -Wacht.
Ze klinken als de leraren van Charlie Brown.
Ja.
Ik zag je naar het toilet gaan met een vrouw.
Dit meen je niet.
In het bijzijn van iedereen. Ben je achterlijk?
Denk je dat mensen je niet kunnen zien?
-Nou? Hallo. Hoi. -Ik ben het zat om dit gesprek te voeren.
-Prima. Wil je dit nu echt doen? -Ja.
Vertel me de waarheid. Hou je nog van me?
-Krijg wat. Wat? -Nou?
-Hoe word je... -Hou je nog van me?
Doe me dit niet aan. Doe dat niet.
Doe dat niet.
Ik denk dat je bij me weg wilt, maar je hebt het lef niet,
dus je verzint smoesjes om het mijn schuld te laten zijn.
Nee. Ik heb je gezien.
Ik hoor mezelf niet te verdedigen. Je hoort me te vertrouwen.
Zou ik iemand neuken in ons appartement?
-Denk je zo over me? -Ik dacht...
-Ik zag je... -Wat dacht je? Ik snap het.
Je bent onzeker vanwege mijn werk. Dat is logisch.
Je hebt het 100 keer verteld.
Maar wie betaalt dit allemaal zonder mijn werk? Jij?
-Dat is niet eerlijk. -Helpt jouw inkomen ons?
Als we gaan scheiden, zou ik niet weten wat je zou doen.
Ik wil geen scheiding. Nee.
Op een bepaald moment moet ik erover nadenken.
Ik doe mijn best hier.
Maar wat kan ik nog meer doen?
Hoelang moet ik dit verdragen?
Het spijt me.
-Als het je spijt, zou je veranderen. -Dat zal ik doen.
Doe je dat? Kom op. Doe je dat?
-Zul je veranderen? -Ja.
-Doe je dat? -Ja.
-Dus heb ik vanavond iemand geneukt? -Nee.
-Nee? Heeft iemand me gepijpt? -Nee.
-Nee. Hou je nog van me? -Ja.
Gedraag je dan niet als zo'n kutwijf.
Sorry.
-Gaat het? -Ja, ik...
Ik denk dat ik griep krijg.
Ja.
Er gaat een vervelende kater rond in Montreal.
Hé, piepertje? Kun je even hier komen?
Hallo.
Hoe kan ik helpen?
Hoi, ik ben op zoek naar een nieuwe bril.
Pippa is de beste in het kiezen van monturen.
-Echt? -Hebt u een verwijskaart?
Nee. Mijn ogen zijn al een paar jaar niet gecontroleerd.
Ze kunnen veranderd zijn.
Pippa, je hebt nog plek om 14.30 uur, toch?
Een oogmeting?
Dat zou geweldig zijn.
-Zeker. Ja. -Bedankt.
Ik ben Julia, trouwens.
-Pippa. -Leuk je te ontmoeten.
Leuk je te ontmoeten.
I, F, O, Z...
P?
Het kan ook een F zijn.
Ik weet het niet.
Hier.
A?
Of B?
Mag ik ze nog eens zien?
A?
Of B?
Ze zien er precies hetzelfde uit.
Is dat oké?
Je hebt vreselijk zicht.
Maar de meeste mensen hebben dat.
Daarom heb ik een baan.
Ik ga je oog bekijken om te zien of er gebreken zijn.
Plaats je kin daar maar in.
Je zul even een fel licht zien.
Oké. Ik kom nu dichterbij.
Ja.
Kijk omhoog.
Links.
Goed.
Rechts.
Goed.
Nogmaals.
Ik ben zo besluiteloos. Wat vind jij?
Die lijkt zeker meer op
een sexy bibliothecaresse.
-Sexy bibliothecaresse? -Ja.
'Tussen de boeken, grote jongen.
'Laten we de nieuwste Emma Straub-roman lezen.'
Deze is meer femme fatale.
'Ik ga Doogie Howser naaien en daarna zijn keel doorsnijden.'
Mijn god.
-Past deze bij me? -Natuurlijk.
Het mooie van een nieuwe bril is dat jij mag beslissen wie je wilt zijn.
Oké, deze doet me denken aan mijn barista.
Dus ik denk
dat ik de femme fatale ben.
Dat zou je kunnen zijn.
Die past echt bij je.
Dit klinkt misschien raar...
Misschien is dit gênant.
Zou je ooit een kop koffie met me willen drinken?
-Is dat raar? -Nee.
Weet je het zeker?
Dat zou ik leuk vinden.
We hebben elkaar pas net ontmoet, maar je lijkt cool.
-Dank je. -Mag ik je nummer?
Ja. Mijn mobiel.
Geweldig. Een paar vrienden van me hebben dit weekend een spa geopend.
Misschien kunnen we daar gaan kijken?
-Ik bel je. -Ja. Dat klinkt geweldig.
-Dag. -Dag.
Wat is er?
Of het nu uw verjaardag, een jubileum of gewoon dinsdag is,
er is altijd iets te vieren.
Laat ED uw feestje niet verpesten.
Vraag uw arts of uw hart gezond genoeg is...
Kun je je vingers om het frame leggen?
Het is jouw frame. Geen rekwisiet. Je bezit het.
Ik zou je graag willen likken.
-Wat zei hij? -Probeer dit.
Doe je armen hoger, ja. Hou het vast.
Je hebt het verdiend. Goed zo.
'We hebben allebei onze shirts uit.
'Alles is in orde, en volledig professioneel.'
Sinds je binnenkwam, vroeg ik me al af hoe je smaakt.
-Jeetjemina. -Mag het iets minder?
Oké.
Hebbes. Kijk naar je gezicht.
-Een valstrik. -Je kijkt echt geschokt.
-Ik dacht dat je het meende. -Dat was zo.
Nee. Te opdringerig.
Pak je enorme ketting en ga daar weg, meisje.
Er zijn geen extra kosten.
Reken je daar meestal iets voor?
Ja, het is meestal 200 dollar extra
voor de cunnilingusvergoeding.
Mijn god.
Dat waardeer ik.
Kom op, wat is het probleem?
-Kom op, bro. -Ik ga niet...
Je kunt je in de metro afvragen hoe het geweest zou zijn
of je kunt 30 minuten blijven
en dan laat ik je harder komen dan je voor mogelijk hield.
Wat? Wat... Ik...
Dit werkt toch niet zo?
Oké.
Goed.
-Het voelt goed, toch? -Ja.
Wat?
-Wat? -Ja.
-Nee. Wat? -Ik weet het.
-Heb je met haar gepraat? -Als je Julia bedoelt,
-dan, ja. -Julia?
Ik weet hoe de binnenkant van haar oculus eruitziet.
-Van alle oogklinieken ter wereld. -Loopt ze de mijne binnen.
En wat nog gekker is,
we hadden een klik en gaan dit weekend op stap.
Dit is gestoord.
Ik denk dat ze een vriendin nodig heeft.
Iemand om mee te praten over haar super-ongezonde relatie.
Ja, ik heb hem vandaag gezien.
Hij maakte misbruik van een meisje.
Heeft hij iemand genaaid terwijl ze bij mij was?
Oraal, maar het was niet cool.
Dus, ik weet het niet,
ik heb nagedacht en misschien is dit niet goed voor ons.
Ja. Het voelde raar om het haar niet te vertellen.
Maar het voelt raar om onze buren te bespioneren, toch?
Rondsluipen met onze lichten uit, zodat ze ons niet zien?
Je spreekt toch niet echt af?
Zou jij het niet willen weten als ik je bedroog?
Ik weet het niet.
Ik vind het niets dat je zo hypothetisch doet.
Maar hier is het niet hypothetisch.
Die eikel is ontrouw en we weten dat,
dus nu heb ik de verantwoordelijkheid het juiste te doen.
Oké. Hé, kip. Schat.
Toen we besloten samen te gaan wonen,
was ik enthousiast dat we samen deze stap namen.
Ik snap dat je het juiste probeert te doen,
maar laat het om ons gaan.
Misschien kan ik het haar dit weekend vertellen.
Ben ik niet genoeg voor je?
Ik beloof dat ik het snel doe en ermee stop.
-Je luistert niet. -Misschien geeft het haar vertrouwen...
-Waar ga je heen? -Ik ga wat drinken.
-Maar we waren net... -Pippa.
Ze hoeft niet gered te worden. Niet door jou.
Dit zijn jouw zaken niet.
Thomas.
Hallo?
Schatje, ik praat tegen je.
Ja?
Ik voelde me de hele dag somber
vanwege ons ruzietje gisteravond.
En ik meende het niet.
Ik hoopte dat ik het kon goedmaken met je.
Schatje.
-Maar... -Ontspan je gewoon.
-Ik ben ontspannen. -Dat is niet zo.
Ik ben ontspannen.
Ik ben gewoon niet echt in de stemming, oké?
Kan ik je echt niet overhalen?
We kunnen verjaardagsdingen doen.
Je bent heel lief. Maar niet vanavond, oké?
Ik vergeef je voor gisteren. Echt waar.
Pippa?
Hoi.
Mijn god, ik heb dit echt nodig.
Het was een zware week. Laten we gaan.
Je lijkt echt van je werk te houden.
Dat is zo.
Ik weet het niet, ik besefte laatst
dat ik oogheelkunde heel leuk vind. Het is logisch voor mijn hersenen.
-Je bent er echt goed in. -Dank je.
Maar ik zal het de rest van mijn leven doen.
En ik heb eindelijk het enige bereikt waar ik jaren voor heb gewerkt
en tijdens dat proces heb ik alle kansen op iets anders laten varen.
Het is net als wanneer je zo geobsedeerd bent door iets
dat je vergeet om je heen te kijken en te zeggen:
'Wacht. Wat ben ik eigenlijk aan het doen?'
Maar je zit er al te lang in vast.
Ja.
-Ik heb het tegenovergestelde probleem. -Wat doe jij?
Dat probeer ik uit te zoeken.
Ik was een...
Ik was een model.
Mijn god. Ik zeg dat alsof ik me ervoor schaam.
Ik was een model, maar dat ben ik niet meer.
-Wat bedoel je? -Het is ingewikkeld.
Ik denk dat het moeilijk is diepere betekenis in je werk te vinden
als het je baan is een glimlach te forceren
en de wereld bepaalt of je sexy genoeg bent.
Ook al voel je je verdoofd en geobjectiveerd,
je bent verslaafd,
omdat je gevoel van eigenwaarde erin verstrengeld zit.
Ik besloot dat mijn tweede zenuwinzinking mijn laatste zou zijn.
Ik stopte ermee.
Nu kijk ik naar de rest van mijn leven en voel me verloren.
Maar je kunt alles doen.
Wat houdt je tegen?
Eerlijk gezegd, mezelf.
Ik heb zo'n 8000 interesses en nul vaardigheden.
-Kom op, dat is niet waar. -Serieus.
Ik ging niet studeren. Ik kan amper typen.
Ik heb een draadloze printer.
Het duurde eeuwen voordat ik hem snapte.
De positieve kant is dat je geen studieschuld hebt.
De negatieve kant is dat ik geen carrière heb.
Mijn man zorgde voor een baan in een chique fotostudio.
Het is cool. Ik mag rondreizen voor galerijopeningen en dergelijke.
En het is leuk,
maar niet mijn raison d'être.
Dit voelt zo fijn.
Waar wacht je op?
Wat doet je man?
-Hij heet Sebastian. Seb. -Seb.
Hij is een fotograaf. Een echte.
Hij heeft naam gemaakt in dat wereldje.
Hij is een genie.
Ik weet dat mensen dat woord vaak gebruiken,
maar hij is er echt één.
Kennen jullie elkaar via het werk?
We hebben misschien samen geslapen na een shoot.
Meestal wanneer dat gebeurde,
was ik een exotische smaakje om te proberen,
maar Seb houdt van me.
Je boft met hem.
En hij is ongelooflijk in bed, dus...
Dus het is allemaal rozengeur en maneschijn?
Ja.
Hij is een kunstenaar, dus hij is excentriek.
Dat komt met een bepaalde bagage.
Maar zonder hem weet ik niet wat ik met mijn leven zou doen.
Hij is alles wat ik heb.
Gaat het, Margot?
Wie is Margot?
Julia.
Het spijt me zo. Ik weet je naam.
Margot? Wat grappig. Want met Halloween had ik...
Goed.
Mijn man is gewoon een complex individu. Dat is alles.
Je zou hem eens moeten ontmoeten.
Ja?
-Laat het me weten als je wilt eten. -Zal ik doen. Dank je wel.
Dag.
Tot ziens.
Niet gluren.
-Ik heb een wens gedaan. -Ja?
PRINTER ZOEKEN...
AFDRUKKEN
JE MAN BEDRIEGT JE.
AFDRUKKEN
ER LIGT EEN GEBRUIKT CONDOOM IN DE VUILNISEMMER IN DE BADKAMER.
Jules.
-Waarom ben je wakker? -Ik lees.
Dat nieuwe boek waarover ik vertelde.
-Het is vast boeiend. -Ja.
En jij? Waarom ben jij wakker?
-Pippa. -Thomas.
-Wat doe je? -Nee. Niet doen...
Je begrijpt het niet. Ik maak me echt zorgen.
Waarover?
Ik heb vast iets verkeerds gegeten.
-Blijf niet te laat op. Welterusten. -Welterusten.
Ja, ik maak me ook zorgen.
Waarom gedraag je je zo raar?
Wat heb je gedaan?
Pippa, wat heb je gedaan?
Je hebt het haar verteld.
Thomas, ik moest wel.
Kijk naar haar.
-Kijk. -Je vindt het verkeerd.
-Het is verkeerd. -Ik kon niet blijven toekijken.
-Je hoefde niet te kijken. -We hebben allebei besloten te gluren.
Dus het is niet mijn schuld dat we dit ontdekten.
-Wat doet ze? -Het was jouw idee.
-Pippa, geef hier. -Wat?
Mijn god.
Gaat ze...
Thomas. Wat... Wat moeten we doen?
Kijken we hoe ze hem neersteekt? Ik bel de politie.
Nee, dat kan niet.
We zullen een moord zien waartoe jij hebt aangezet.
Ik zei niet dat ze moest moorden. Niet bellen.
-Wat moeten we dan? -Ik weet het niet.
Verdomme.
Hadden we maar een extra kamer.
Zeg maar stop.
Stop.
-Thomas? -Ja.
Je hebt alle recht in de wereld om boos op me te zijn.
Dat ben ik.
Ik ben teleurgesteld.
Ja. Ik weet het.
Ik wil weten of ik je kan vertrouwen.
Dat kan je.
-Ik wil voelen dat ik genoeg voor je ben. -Dat ben je.
Ik ben er klaar mee.
Ik gooi de verrekijker weg.
Ik spreek niet meer met haar af.
Het spijt me.
Oké.
Mag ik een knuffel?
Ja.
Ik hou van je.
Ik hou ook van jou.
Nee.
Wat?
Nee.
-Wat doe je? -Nee.
O, mijn...
Nee.
Thom...
Wat moeten we doen?
Thom...
-Ik moet weg. -Wacht, wat?
Ik kan hier niet zijn.
-Waar ga je heen? -Ik weet het niet.
Misschien ga ik naar mijn zus. Ik kan hier gewoon niet zijn.
Thomas, je kunt niet gaan.
-Nee... -Alsjeblieft, je kunt niet...
-Ik heb je nu nodig. -Nee, ik kan niet bij je zijn.
-Toe. -Ik zei dat we moesten stoppen,
maar je verdomde gevoel van eigengerechtigheid moest dat doen.
Ik ben echt bang en heb je nodig. Ga niet weg.
-Ik hou van je. -Dan had je geluisterd.
Hoe moest ik het weten? Wat moet ik dan doen?
Je kunt niets doen, Pippa. Ze is dood.
Vanwege jou.
Je hebt het leven van die vrouw beëindigd.
-Dat heb jij gedaan. -Hou op.
-Ik ken je niet eens meer. -Alsjeblieft, stop.
We zijn klaar.
Het is voorbij.
Thomas.
Hallo, met Pippa van L'Optique.
Ja. Uw bril is binnen.
Open tot 18.00 uur.
Hallo, je spreekt nog niet met Julia,
maar als je wilt, mag je een voicemail achterlaten. Piep.
Hallo, Julia. Met Pippa,
de oogarts.
Ik wilde je laten weten...
Je bril is klaar.
Het spijt me echt... Het spijt me zo.
Ik wist het niet.
Dan had ik het nooit gedaan.
Het spijt me zo. Ik weet niet...
Ik weet niet waarom dat gebeurd is.
Het spijt me zo.
Ken ik jou?
Ik denk het niet.
Je hebt een bekend gezicht.
Mooie ogen.
Bedankt.
Wat mag het zijn?
Wodka tonic, s'il vous plaît.
Dit is niet het soort plek waar je dat bestelt.
Goed als ik hier ga zitten?
Ik vertrek als je Tinderdate arriveert.
Ja, dat is goed.
Dus, vreemdeling,
ik probeer iets op te lossen.
Mag ik je een vraag stellen?
Ja, natuurlijk.
Het is een persoonlijke vraag.
Kijk je naar pornografie?
-Pardon? -Porno. Kijk je ernaar?
Niet vaak. Nee.
Maar af en toe...
-Misschien. -Juist.
De meeste mensen kijken constant porno.
Echtgenoten, echtgenotes,
vriendinnen, vriendjes, geliefden,
moeders, vaders, huisdieren, iedereen.
Iedereen kijkt naar porno.
Tientallen mensen in deze straat masturberen nu op porno.
Mensen met zeer serieuze relaties.
Het maakt niet uit, toch?
Mag ik je nog iets vragen? Heb je ooit een serieuze relatie gehad?
Ja.
En heeft je vriend of vriendin...
-Vriend. -Heeft hij ooit gemasturbeerd?
-Waarschijnlijk wel. -Ja.
-En jij? -Misschien.
En heeft dat je liefde voor hem veranderde?
-Nee. -Nee. Waarom is dat?
-Geen idee. Omdat het niets betekent. -Precies.
Wat is het verschil tussen je vibrator en een menselijke penis?
-Hoe weet je dat ik er een heb? -Omdat je een vrouw bent.
Een vibrator heeft geen gevoelens.
Hij is niet verbonden met een brein.
De meeste penissen zijn dat ook niet.
Een vibrator is niet verbonden met een ziel.
Ik heb genoeg betekenisloze seks gehad,
zo niet betekenislozer dan masturbatie.
Het is gewoon leuker met een persoon.
Niet iedereen is het daarmee eens.
Nee, dat klopt.
Het maakt niet uit hoeveel je van ze houdt.
Sorry. Ik ben gewoon...
Ik ga door de moeilijkste
scheiding van mijn leven op dit moment
en ik weet dat ik een beetje bot kan zijn. Dat spijt me.
Het geeft niet.
Bedankt.
De ezel en zijn meesters.
-Pardon? -De ezel en zijn meesters.
Een fabel. Je liet me eraan denken.
Het gaat over een ezel.
Hij is eigendom van een kruidenboer die hem niet goed voedt.
Hij moet dagenlang werken en is uitgehongerd,
dus hij gaat naar een god, Jupiter, en vraagt:
'Kan ik alsjeblieft een nieuwe meester krijgen? Ik verhonger.'
Jupiter voelt zich heel barmhartig,
dus hij zegt: 'Zeker. Wens vervuld.'
De volgende dag wordt de ezel verkocht aan een pottenbakker.
Geweldig. Het leven zal nu zorgeloos zijn, toch?
Fout. Het is de slechtste baan ooit.
De ezel wordt gevoed, maar moet de hele dag superzware stenen dragen.
Hij gaat weer naar Jupiter en zegt: 'Hé, Jupiter,
'ik heb echt een andere meester nodig.'
Jupiter zegt: 'Rustig, man.
'Ik doe dit nog maar één keer. Weet je het zeker?'
De ezel zegt: 'Ik heb pijn in mijn rug en het gaat niet over.
'Er bestaat nog geen pijnstiller. Wil je me deze gunst verlenen?'
De volgende dag wordt de ezel weer verkocht
en deze keer aan een leerlooier
die de ezel ophangt, hem laat leegbloeden,
zijn huid eraf haalt en sandalen van hem maakt.
Moraal van het verhaal:
'Hij die ergens ontevreden is, vindt waarschijnlijk ergens anders geen geluk.'
Weet je waarom Aesop die fabel schreef?
Ik zei het net:
ergens anders is het gras niet groener.
Nee.
Hij schreef hem voor zijn slaven.
Als ze zich slecht voelden,
konden ze dat verhaal vertellen en zich beter voelen.
In werkelijkheid waren ze ontzettend onderdrukt.
Zou het raar zijn als ik een foto van je wil maken?
Pas op voor de scherven. Ik heb een ongelukje gehad.
Wat een mooie woning.
We breken het goede spul aan.
Scassari.
De druiven worden geteeld bij een vulkaan in Italië.
Dus je bent een professional?
Zeker.
Mijn tentoonstelling is over een paar weken.
Kom ook.
Ik zal erover nadenken.
Wil je daar voor me gaan staan?
Draai je naar mij.
Die ogen.
Hebben we elkaar echt nooit ontmoet?
Mijn haar is niet echt...
Nee, het is goed.
Ik weet niet wat ik doe.
Doe gewoon wat ik zeg en dan wordt het perfect.
Leg je linkerhand op je schouder.
Hoofd omlaag.
Je ziet er zo aardig uit.
Ogen naar mij.
Is het goed?
Ja, het is die trui.
Hoe ziet je beha eruit?
Subtiel.
Ik werk vrijwel elke dag met naaktmodellen, dus...
Ik vergeet dat het ongewoon is.
Als je je niet op je gemak voelt, is het cool.
Nee, het is prima.
Hij is zo...
Schattig.
Mag ik er een paar maken?
Geef maar.
Ik was niet klaar.
Ik maak mijn beste foto's als je het niet verwacht.
Wat nu?
En je ondergoed?
Draai je van me af.
-Oké. -Je hebt een prachtig lichaam.
Dank je wel.
Ogen naar mij.
Kin iets omhoog.
Goed zo. Doe nu je beha uit.
Wat?
Oké.
Ik maak het minder ongemakkelijk.
-Wat doe je? -Waar lijkt het op?
Mooie sokken.
Bedankt.
Jouw beurt.
Wat ben ik aan het doen?
Wat is er?
Je doet me gewoon aan iemand denken, meer niet.
Het spijt me.
Het is jouw schuld niet.
Stop.
Ga een condoom halen.
Pippa?
Wat smerig.
Alsjeblieft, jongens. Het is goed voor jullie.
En de volgende ochtend...
Toen vond ik hem.
Ik moest het je vertellen.
Ik moest het iemand vertellen.
Ik begrijp het als je nooit meer met me wilt praten.
Wacht.
Denk je dat dit jouw schuld is?
Door mij is dit allemaal gebeurd.
Je kunt jezelf hier niet de schuld van geven.
-Ik heb dit veroorzaakt. -Nee. Ja, het is tragisch.
Het is meer dan tragisch. Het is krankzinnig.
Maar je wist niet dat dit zou gebeuren.
Je was net gedumpt.
Misschien verdiende je het. Dat doet er niet toe.
Je bent een alleenstaande vrouw.
En de snelste manier om een gebroken hart te lijmen,
is door de ongezondste en gestoordste dingen te doen die je kunt verzinnen.
Het doen met de depressieve weduwnaar die je stalkt,
is een beetje extreem, maar het hoort erbij.
Het voelt niet echt.
Je bent nu zo de weg kwijt,
en je kunt beter therapie nemen, morgen al,
maar je bent een goed mens, Pippa.
Ook al voelt dat nu niet zo.
Als ik zo goed ben, waarom wil ik hem dan nog eens zien?
Hij is verdwenen.
Het klinkt irrationeel, maar als ik hem gewoon kon zien,
kan ik misschien verder.
Het is stom. Ik weet het.
Oké.
Als hij niet thuis is, waar denk je dan dat hij is?
Pippa?
Het is de première.
-Iets drinken? -Ja.
Ik had je niet verwacht.
Ik ben er.
Dit is echt cool.
Ik kan niet wachten om de foto's te zien.
Cool. Ja, het is echt cool.
Ben je in orde?
Dat is mijn teken. Bedankt voor je komst.
A, bedankt dat je me voorstelde.
En B, niet wat ik me had voorgesteld.
Nu, voordat we beginnen,
moet ik zeggen dat dit specifieke project een samenwerking was.
Mijn partner in crime, de liefde van mijn leven,
Julia Novatore.
-Dus... -Ik wil naar huis.
Zij hoort hier bij me te staan.
Iedereen, Julia.
Kom op.
Hoi.
Deze nieuwe tentoonstelling vertelt een moderne fabel.
Het is een tragisch verhaal
over een lieve, jonge vrouw genaamd Pippa.
Mijn god.
Pippa woont in het appartement dat we bezitten aan de overkant van onze studio.
Toen zij en haar vriend gingen samenwonen,
leek hun toekomst perfect.
Alles liep zo lekker.
Toen werden ze een beetje afgeleid door de vreemden aan de overkant.
Ons.
Ze gaven meer om wat er aan de hand was
in andermans leven dan in hun eigen leven.
En wat begon als een leuke hobby,
veranderde in een obsessie.
Ze bezochten stiekem ons halloweenfeest en plaatsten een microfoon,
zodat ze stiekem onze gesprekken konden afluisteren.
Totaal illegaal, trouwens.
En toch, op de een of andere manier, besloot Pippa dat ze
het juiste deed.
Eerst verscheurde dit hen emotioneel.
Daarna verscheurde dit hen voorgoed.
Ze besefte echter niet
dat de hele tijd dat ze ons bekeken...
Wij hen aan het bekijken waren.
Pippa.
Ja. Dat zijn mijn borsten.
Dit is de plek.
Dit toestemmingsformulier hebben ze getekend.
Dit stond in de huurovereenkomst.
Duidelijk en simpel.
Weet ik of ze het echt gelezen hebben?
Nee. Maar dat is niet mijn verantwoordelijkheid.
Laat me je dit vragen:
hoe vaak is er deze week iets verschenen op je computerscherm met:
'Accepteer alstublieft de voorwaarden'
en klikte je er achteloos op zonder erover na te denken?
Aan die dingen zijn we gewend, toch?
Maar geeft dat je het recht om...
Het is tragisch.
En we voelen ons er allebei vreselijk over. Toch, Seb?
Natuurlijk.
Maar het is een waarschuwing.
Want de toegang die we mensen tot ons leven geven, is ongekend.
Het is volledig sociaal acceptabel, nee, sociaal verwacht van ons
om mensen te kunnen stalken die we kennen of niet,
om een glimp te krijgen in die gedeeltelijk ware versie van hun leven.
Seb en ik leefden een versie van ons leven die Pippa en Thomas konden zien.
We maakten ons eigen verhaal beschikbaar voor hen om naar te kijken.
Ze kregen stoelen op de eerste rij.
En ze deden het.
Ze stemden erop af.
Wij hoefden alleen maar terug te kijken.
In aanvulling op de première in Tokio...
Overal.
We hebben het overal verkocht. Het is een succes.
We zijn het gesprek van de dag
en hebben er smerig veel geld mee verdiend.
Hebben jullie ons ook iets interessants te vragen?
Hoe vaak kan iemand gefeliciteerd worden?
Je favoriet.
-Scassari. -Het is Scassari.
Van wie is het?
'Fijn om De Voyeurs in ons komende seizoen te hebben.'
Het Tate.
Geweldig.
Schatje, je moet je eroverheen zetten.
Voel je je nooit schuldig?
Nee.
IK WEET HET.
THOMAS HEEFT GEEN ZELFMOORD GEPLEEGD.
JULLIE HEBBEN HEM VERMOORD.
Daarboven.
Wat doet ze?
Ze is gek geworden.
Wat denk je te weten, Pippa?
Pippa.
We willen alleen met je praten.
Alsjeblieft.
Is dit allemaal echt nodig, Pippa?
-Laat me gewoon met rust. -Wat denk je te weten?
Ik weet het niet.
Dit zijn ernstige beschuldigingen. Ze komen ergens vandaan.
Laat ons met rust.
Toen ik naar jullie keek,
geloofde ik elk moment.
Ook al was er niets echt.
Maar toen Thomas stierf,
voelde het niet echt, maar hij is nog steeds weg.
Dat zou hij nooit gedaan hebben.
Ik denk dat jullie hem gedrogeerd hebben.
Toen lieten jullie het eruitzien als zelfmoord.
Dat is nogal een theorie, Pippa.
Heb je bewijs?
Nee.
Wat doen we hier dan?
Jullie hebben me gemanipuleerd.
Je verleidde me.
Jullie hebben me voor schut gezet.
Jullie denken dat jullie me weer pijn kunnen doen, maar dat kan niet.
Want ik heb niets meer over.
Ik moet nog een laatste ding weten en dan zullen jullie me nooit meer zien.
Hoe konden jullie dit doen?
Wij niet.
Jij vertelde het mij.
Het is net als wanneer je zo geobsedeerd bent door iets
dat je vergeet om je heen te kijken en te zeggen:
'Wacht. Wat ben ik eigenlijk aan het doen?'
Maar je zit er al te lang in vast...
Je zit er te...
Seb.
Wat...
Julia. Praat met me.
Wat is er mis, schatje?
Kom op.
Schatje, wat...
Wat heb je gedaan?
Jij weegt meer, dus het kan even duren voor het werkt.
Wat heb je gedaan?
Die wijn was een cadeautje van mij.
Kijk me aan.
Kijk nog een laatste keer.
Want het is het laatste wat je ooit zult zien.
Ons eerste ontbijt.
Geen slecht uitzicht.
Je kunt echt naar binnen kijken.
Begluur je onze buren?
Moet je die twee zien. Wat zijn ze aan het doen?
Waar?
Schat, daar.
Ik moet echt mijn ogen laten nakijken.
Bemoei je met je eigen zaken.
Ondertiteld door: Bianca van der Meulen
Creatief Supervisor Maaike van der Heijden