Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
RÖNTGENCİLER
TEDESCHI NAKLİYAT
Hayatımdan feragat ediyorum sanki.
Boyamak yok, duvara çivi çakmak yok, tavana bir şey asmak yok.
E, perdeler?
Ev sahipleri önlerine gelene ev kiralamıyor Thomas.
-Bu oluyor ya! -Pippa, kıpırdama.
Fotoğrafımızı çekebilir misiniz lütfen? Sağ olun.
-Selam hindim. -Selam tavuğum.
-N'aber? -İyidir. Senden?
Bu işi gerçekten yapacağız, ha?
-Öyle görünüyor. Evet. -Evet.
-Büyük bir adım. -Dev bir adım.
Gerçekten büyük. Eğer yürümezse...
-Fena. -Berbat olacak.
Şimdiden iptal mi etsek acaba?
-Fırsat varken vaz mı geçsek? -Of ya... Evet.
-Memnun oldum. -Güzel sohbetti.
-Eşyamın yarısını alırım. -Ben de diğer yarısını.
Evet, gayet mantıklı.
Bebeğim, burası bizim evimiz.
Burada yaşayacağım. Seninle.
Yaşamayacaksın.
Daha değil.
Haklısın! Pardon, affedersin!
KİRACI İMZASI
-Bu nedir? -Klorofilli su.
-Ne? -Klorofilli su.
Uzun ömrün sırrı.
Gewürztraminer'ımdan vazgeçmeyeyim ben.
Tamam, Gewürztramamaminer'dan vazgeçme sen.
Pekâlâ, dur.
Daha yeni beraber eve çıktık, evet ama çocuk işini konuşsak olur mu?
-Çocuk mu? -Evet.
Bu konuşmayı şimdi yapmamız çok mühim.
En az dört sene kadar çocuk yapmasak olur mu?
-Olur. Of ya. Evet. Tabii ki. -Olur mu?
-Hey! O kadar... -Korkuttun beni.
Dur ama, cidden, şunu düşünüyordum,
bütün ömrüm okulda geçti benim, tamam mı?
Seni tanıdım tanıyalı.
Sense 20'lerini adi punk barlarında çalarak geçirdin,
-kim bilir neler karıştırdın. -Uyuşturucu.
Bense tıklım tıkış bir tıp kütüphanesi köşesinde
-sabahladım. -Haklısın.
O yüzden sümüklü bir veledin çıkagelip de
son asilik yıllarımın içine etmesini istemiyorum.
Biliyor musun? Ben de asilikle ilgili düşünüyordum.
Salakça bir şey demek üzeresin.
Yo, hayır. Yani...
Beni un poco loco bulabilirsin
ama akordiyon çalmayı öğreneyim diyordum.
-Yok ya. Sahi mi? -Sen neden bahsediyorsun peki?
Pazar sabahı akşamdan kalma uyanayım istiyorum,
gece verdiğim berbat kararları hatırlayayım.
İşte ben de bunu diyorum.
Ben varım. Bunu hak ediyorsun.
Bütün akşamdan kalma sabahlar hakkın.
-Ediyorum. -Evet, ediyorsun.
Muhteşem, berbat kararlar vermeye.
Gel buraya.
-Seni seviyorum. -Ben de seni seviyorum.
Şu ikisine baksana.
Adam neci ki, fotoğrafçı falan mı?
Öyle görünüyor.
Direkt içeriyi görüyorsun.
Güzel ev...
Mucuk mucuk.
Âşıklar.
Ortalık ısınıyor.
Adam kızın giysilerini çıkarıyor.
-Thomas! -Olan bu.
-Thomas. -Ne var?
Komşularımızı gözetlememeliyiz.
Hayır. Gözetlemiyoruz.
Camdan dışarı bakıyoruz sadece. Onlar da görüş alanımıza giriyor.
Pekâlâ! İçerisinin göründüğünü bilmeleri gerek.
Aynen.
-Yani bunu bilmeleri lazım. -Bilmeleri gerek.
Yapacağını düşündüğüm şeyi mi yapacak?
Evet.
Bayağı güzel malzeme.
Pekâlâ.
Thomas, resmen ucube sapıklar gibi olduk.
-Yanılıyor muyum? -Hayır! Ne? Bakmamızı istiyorlar.
Ama duracağız çünkü durmamı istiyorsun.
Teşekkürler. İlk gecemiz bu.
-Haklısın, evet. -Komşularımızı biraz rahat bırakalım.
Şimdi seks yapıyorlar. Pekâlâ.
Thomas! Yapma ama sapık şey.
Tamam! Peki, peki.
Götür be. Götür be oğlum.
Pekâlâ...
Sana küçük...
Thomas?
Bebeğim?
Thomas.
Seks.
Evet, tebrik vakti gelmiş.
-Ne yaptım ki? -Sen mi? Hiçbir şey.
Bense sosyal medya orucumun üçüncü günündeyim.
Insta yok. Twitter yok.
Bunu bir ay devam ettirmeye Joni'yle yemin ettik.
Mazel tov Ari.
Okuduğuma göre ekrana bakma süresini azaltan çiftler
bir ayda iki üç kat fazla seks yapabilirmiş.
Öyle mi?
Mastürbasyon yaparken neye bakıyorlar?
Aman Tanrım! Beraber yaşamak nasıl gidiyor?
Dün çok acayip bir şey oldu.
Yolun karşısında oturan komşular
işi pişiriyordu, biz de içeriyi görebiliyorduk.
Oha! Ne kadar çirkindiler?
Hiç. Muhteşemlerdi.
Yani bir sandalye çekip mısır patlattın,
dürbünü çıkardın...
-Hayır ya. -Niye ki?
Güya birileri hayatını seyretmene izin veriyor diye
onları dikizlemen uygun olmaz.
O konuda yüzde bin yanılıyorsun.
Bakmak tamamen mübah.
-Teşhirciye benziyorlar. -Sanmam.
Teşhirciyseler
onları izlemek kibarlık olur.
Öğlen yemekte görüşürüz. Hoşça kal ucube.
Bundan sonra çok daha iyi göreceksin.
Sakin ol, tamam mı?
Son 20 sene boyunca haftada 40 kere bu ameliyatı yaptım
ve yarısından fazlası iyi geçti.
Şaka yapıyorum tabii ki. Kanül lütfen.
Yirmi sene.
Ve hâlâ daha büyüyünce ne olmak istediğimi çözmeye çalışıyorum.
Pekâlâ, üç, iki...
Bonjour, merhaba. Ben L'optique'ten Pippa. Gözlüğünüz hazır.
Pippa?
Altıya kadar açığız. Rica ederim. Hoşça kalın.
Bu nedir?
Japonya'da kuşlar "kanatlı iki göz" diye tarif edilir.
Boşuna da değil.
Gözleri o kadar keskindir ki
sekiz katlı bir binadan
aşağıdaki kaldırımda yürüyen bir karıncayı seçebilirler.
Ona niye bunu anlatıyorsun?
Ufak bir ev hediyesi.
Pencereden bakınca bundan su içen kuşları gördüğünde
sana türümüzün görüşünün ne kadar kusurlu olduğunu hatırlatsın.
Sen ve ben burada onu biraz daha iyileştiriyoruz sadece.
Teşekkürler.
Hediye istiyorum.
Selam bebeğim!
Merhaba!
Thomas! Bu çok şirin!
Edi ile Büdü'ye benziyoruz.
Dost canlısı komşularımız ne âlemde?
Harbi mi? Olayımız bu mu şimdi?
Bak, onlar da bizim gibi işte.
Alakaları yok. Bizden çok daha havalılar.
-Evet. -Bu kadar aleni olmayı bırak.
Tamam. Sır zamanı.
Onlarla nasıl arkadaş oluruz?
Dikizliyor sayıldığımız komşularla kanka mı olmak istiyorsun?
Neden olmasın?
İçtiği o sakenin çok pahalı olduğuna eminim.
Bana da biraz koyar, ben de sakeden anlıyormuş gibi yaparım.
Kız da sana alışveriş yapabileceğin güzel butikleri gösterir.
Çünkü kızlar bir tek alışveriş yapar.
Tamam, peki. Butikleri ben öğrenirim o zaman, of ya.
İsimleri ne acaba?
Kadında tam Margot tipi var.
Tabii ki. Kesin Margot'dur.
O da Brent.
Belki Brent bana vücut kıllarımı tıraşlamayı da gösterir.
Dün ucundan kasık kıllarını gördüm, çok düzgün tıraşlanmıştı.
-Öyle yapayım ister misin? -Kıllarını tıraşlamanı mı?
-Evet. -İstemem.
Uzarken diken diken olmazlar mı?
"Diken diken."
Dur, boğuluyor mu?
Ha siktir. Adam nefes alamıyor.
-Evet. -Kız onu görmüyor.
Ne yapacağız?
-Peki, hadi bakalım! -Güzel! Evet!
-Hayır! -Mutfağa git! Mutfağa!
Kulaklıklarını çıkar kızım!
Bu acil bir durum!
Peki, 911'i mi arasam?
Hayır, o yeterince hızlı olmaz. Oraya git.
-O zaman gözetlediğimizi anlarlar. -Ama adam ölmez. Git!
Siktir. Tamam. Peki. Siktir. Oraya mı gitmeliyim?
-Gitsene! -Tamam. Evet. Peki!
-Bekle. Thomas! Geri gel! -Ne var? Ne?
-Ne yapıyorsun? Hayır! -Hayır, öyle değil.
-Daha sert! -Ne yapıyor ya?
Hadi be ama!
Ne yapıyorsun? Hadi!
Baksana! Bak!
Böyle!
-Evet! Hadi! Hadi, hadi! -Yaparsın kızım.
Hadi, hadi! İt, it, it!
-Yapabilirsin! -Oldu işte!
-Evet! -Aman Tanrım!
Başardık!
-Tanrım, başardık! -Başardık!
Daha yeni ton balıklı suşi çıkardı.
Güzel fetiş.
Hayır!
Bu biraz sorunlu olabilir.
Niye? İçeriyi gördüğümüzü biliyorlar, neden olmasın?
Dur. Birilerinin misafiri gelmiş.
Bence bu adam çok başarılı.
Evet, reklam işinde değil.
-Yarama basma canım. -Pardon.
Kadın akşamüstü oradaydı galiba. Bakabilir miyim?
Olur.
-Bayağı yakınlaştırıyor. -Değil mi?
-Sadece 100 papeldi. -Sadece mi? Pazarlık ettin mi?
-Hayır. Etmeli miydim? -Muhtemelen 50'ye alabilirdin.
Of ya.
Bir detay, bu adam gündüz onun poposunu elledi.
Ne yapıyor o?
Hazırlıksız fotoğraf çekimi mi? Al.
"Benim! Mario!"
Tulumunu sevdim ama.
Ha siktir.
-Ne oluyor? -Ne oldu öyle?
Ne oluyor?
"Merhaba dünya! Şınav çekiyorum."
Evet, ben de kanka. Ara sıra.
"Üstünü çıkar. Dostlar öyle yapar."
-"En iyi dostlar mı?" -"Ebediyen en iyi dostuz."
-"Çıkar giysilerini." -"Tamam."
Bu iş çok şaibeli.
Ona yağ çekiyor.
Çın!
Hoppa. Meme.
-Dur. -Meme bebeğim. Meme var.
-İstiyor mu sence? -Bilmem.
Bence istiyor.
-Ya Margot eve gelirse? -Evet. Biliyorum!
-Bunu izlediğimiz için kötü müyüz? -Hayır.
Bu herif hiç boş durmuyor ki.
Al. İzlemeye devam et.
Peki.
Ne yapıyorsun?
Gömleğini çıkarıyorum bebeğim. Pardon.
-Pippa... -Çıkar şunu!
Şimdi ne yapayım?
-İzlemeye devam et. -Peki.
Ne yapıyorlar?
Adam kadının boynunu öpüyor... Asıl soru, biz ne yapıyoruz?
-Hadi. Dikkatini ver. -Delilik bu.
Dikkatini ver.
Peki. Adam...
Evet?
Sıra bende.
-Hadi! Çıkar şunu. -Emredersiniz efendim.
-Emin misin? -Evet.
-Seni seviyorum. -Ben de seni.
-Biraz daha hızlı olabilir misin? -Evet. Tabii.
Biraz daha sert?
-Böyle mi? -Evet.
-Sanırım ben... -Bekler misin lütfen?
-Olur, denerim. -Gerekirse yavaşla.
Hayır, ben...
Özür dilerim.
Sorun değil. Neden özür diliyorsun?
-Her zamankinden hızlı oldu. -Harikaydı.
Bunu daha önce hiç yapmamıştık.
Seksiydi.
Sana bez getireyim.
-Seni seviyorum. -Ben de seni.
Yani gayet bariz işte.
Margot, Brent'in karısı, sevgilisi ya da her neyi ise o
ve kadın şehir dışına gittiği anda Brent direkt onu aldattı.
-Bence de öyle. -Peki, nasıl bu kadar emin olabiliriz?
Belki açık ilişki falan yaşıyorlardır.
Hayır.
Ya da belki tek eşlilikle ilgili hislerini onlara yansıtıyorsun.
-Bunun ihtimali nedir? -Ne?
Swinger olmalarının. İnsanlar swinger diyor mu hâlâ?
Siri, açık ilişki yaşayan çiftlerin yüzde oranı nedir?
Buna cevap verebilir mi sence?
Blumstein ve Schwartz'a göre evli çiftlerin yüzde 15'i
evlilik dışı sekse izin veren bir anlaşma yapıyor.
-Yüzde 15 mi? -Gayet etkilendim.
Bu ortalama rakam.
Eminim daha büyük metropollerde bu oran daha yüksektir.
Burası seks şehri.
-Zavallı Margot. -Evet!
-Zavallı Margot. -Çok yanlış.
Keşke neler dediklerini duyabilseydik.
Abi.
-Kardeş. -Ne?
Yok bir şey.
Joni, "Ha." dedin ya şimdi.
"Ha, aklıma konuyla ilgili bir şey geldi." gibi.
-Yani... -Tamam.
Tommy'yle üniversitedeyken
edebiyat fakültesinden Kylie diye bir kıza âşıktı.
Bütün o ahmaklar kızla çıkmak istiyordu ama hiçbirinde
onunla konuşacak yürek yoktu.
Devam et lütfen.
Bir gece ot içip Mavi Korku'yu izlemeye onlara gittim.
-Normal olarak. -Ve şunu fark ettim ki
içlerinden birine âşık olduğunu itiraf etmesi umuduyla
Kylie'nin özel konuşmalarını çaktırmadan dinleyebilelim diye
bir lazer kalemi uzun menzilli mikrofona dönüştürmüşlerdi.
-Suç ortağı mı oldun? -Hayır.
-Belki. -Tamam, onun fikriydi.
YouTube'da öğretici bir video izleyip bu planı yapmış.
-Sonra ne oldu? -Hiçbir şey.
-Mikrofonu açtık. -Hayır!
Ve sinyali aldığımız anda herkes yıkıldı.
Çünkü inleme ve kıkırtı seslerinden
anında anlaşıldı ki
Kylie ve oda arkadaşı, Seth Gildenstein'la
çıplak gıdıklama partisi veriyordu.
-Gildenstein mı? -Gildenstein, evet.
Kylie yüzde 15'teymiş.
Bir Seth Gildenstein gerçeği, ayağında hiç ayakkabı görmedik.
-Pardon, ne? -Sadece paten giyerdi.
-Ama kızları götürüyordu. -Fena!
Seth'in ayakkabı tercihini bırakalım.
Bu lazer kalem şeyi nasıl çalışıyor?
Pekâlâ sınıf, aynı böyle geniş pencereler
sen ses yapınca titreşirler.
Mesela bu, benim sesimden titriyor.
O yüzden cama lazer tutarsan sence ışına ne olur?
O da titreşir.
Yıldızlı pekiyi. Aynen öyle.
Lazerin minik noktası titreşim yüzünden kıpraşır.
Bu kıpraşımları yakalayabilirsen
duyabileceğin ses dalgalarına dönüştürebilirsin.
Niye hâlâ yapmadık bunu?
Pippa, bu muhtemelen yasa dışı
ve ayrıca yapamayız da.
Evlerine lazer tutarsak ışın kesilir.
Yolun karşısındaki titreşimleri yakalamak mümkün değil.
Onu yapmak için ışını geri sektirmemiz gerekir.
Dur, nasıl yani?
Brent'in evine girip penceresinin arkasına bir ayna koymadığımız sürece
hiç şansımız yok.
Evlerinde bir satir var.
-Ne? -Bilirsin işte, satir.
Yunan doğurganlık ruhu. Baksana.
Aklıma kötü bir fikir geldi.
Şu anda bunu yaptığımıza inanamıyorum.
Ben de aynen bundan bahsediyorum.
Gelecekteki biz çok etkilenecek.
Şimdiki benin de ödü kopuyor.
-Şimdiki sen ayık. -Doğru.
En kötü ne olabilir ki?
Hop!
-Thomas! -Hop!
Baksana dostum.
-Thomas! -Kanka!
O neydi be öyle?
-Muhteşem, berbat kararlara. -Muhteşem, berbat kararlara.
Çın!
-Kırılmış mı? -Hayır, yok bir şey.
Ne?
Grubunun adı neydi?
Adımız Stres'ti.
-Stres mi? Bayıldım. -Kusura bakma, esnemem lazım.
80'lerden hangi grup?
Çok acayip!
-Selam! -Güzel kostüm.
Yakıyorsun be Margot!
Herkes ne âlemde? Ben de bir fırt alabilir miyim?
Sağ ol Zorro.
Evinizdeymiş gibi davranın.
Herhangi bir Tenenbaum gibi giyinebilirdi
ama hayır, Margot!
E, durumumuz nedir tavuğum?
Görev tamamlandı!
Evet! Duymak istediğim de bu.
Pekâlâ. Hazır mısın?
-Anlaşıldı. -Tamam.
Minik, yeşil bir nokta bulman lazım.
Bana yukarı aşağı falan oynat, de.
-Görmüyorum. -Orada bir yerde.
Biliyorum ama görmüyorum.
Kapat şunu!
Ne?
Suikasta uğrayacaklarını sanacaklardı!
Pekâlâ. Alçaktan başla.
Peki.
Tamam, sağa git.
Biraz daha ve dur.
Şimdi yukarı çık, biraz daha yukarı.
Biraz daha ve dur.
Şimdi ne olacak?
Aynanın açısından buraya bir yere sektiğini umut edeceğiz.
Pek de bilimsel bir yöntem değil.
Bekle.
Şu anda çok etkilendim.
-Tüh ya. -Dur, bekle.
Charlie Brown'daki öğretmenler gibi konuşuyorlar.
Evet.
Kadının tekiyle banyoya girdiğini gördüm!
Dalga geçiyorsun herhâlde.
Herkesin önünde. Salak mısın sen?
İnsanlar seni göremez mi sanıyorsun?
-Öyle mi? Alo! Merhaba! -Bu konuşmayı yapmaktan bıktım.
-Peki. Şimdi mi yapmak istiyorsun? -Evet.
Bana doğruyu söyle, beni hâlâ seviyor musun?
-Siktir git! Ne? -Seviyor musun?
-Bunu nasıl... -Beni hâlâ seviyor musun?
Yapma bana bunu. Bunu yapma.
Yapma şunu.
Bence beni terk etmek istiyorsun ama buna cesaretin olmadığı için
kendi hatanı bana yıkacak bu bahaneleri üretiyorsun.
Hayır. Yo, seni gördüm.
Kendimi açıklamak zorunda olmamalıyım. Bana güvenmen gerekiyor.
Evimizde başkasını becerir miyim sence?
-Beni öyle mi görüyorsun? -Sandım ki...
-Seni gördüm... -Ne sandın? Anlıyorum.
İşim yüzünden güvensizsin. Bu mantıklı.
Bana yüz kere söyledin.
Ama işim olmadan bunları kim alacak? Sen mi?
-Haksızlık bu. -Maaşın mı bizi geçindirecek?
Yani boşanırsak ne yaparsın bilemem.
Boşanmak istemiyorum. Hayır.
Belli bir noktada bunu düşünmem gerek.
Çaba sarf ediyorum.
Daha ne yapabilirim?
Buna daha ne kadar tahammül etmem gerek?
Üzgünüm.
-Üzgün olsan değişirdin. -Değişeceğim.
Öyle mi? Yapma ama. Değişecek misin? Öyle mi?
-Değişecek misin? -Evet.
-Öyle mi? -Evet.
-Yani bu gece biriyle yatmış mıyım? -Hayır.
-Hayır mı? Biri çükümü emmiş mi? -Hayır.
-Hayır. Beni hâlâ seviyor musun? -Evet.
O zaman amcık karılar gibi davranmayı kes!
Affedersin.
-İyi misin? -Evet, sadece...
Sanırım hasta oluyorum.
Evet.
Montreal'de şu anda fena bir akşamdan kalma salgını var.
Pipcik, baksana! Bir saniye buraya gelir misin?
Merhaba.
Nasıl yardım edebilirim?
Merhaba, yeni bir gözlük alacaktım da.
Pippa çerçeve seçimi konusunda çok iyidir.
-Sahi mi? -Reçetenizi getirdiniz mi?
Hayır. Birkaç senedir gözlerime baktırmadım.
Numaram değişmiş olabilir.
Onu 14.30 randevundan önce araya sıkıştırabilir misin?
Göz muayenesi mi?
Bu harika olur.
-Elbette. Tabii. -Teşekkürler.
Bu arada adım Julia.
-Pippa. -Memnun oldum.
Memnun oldum.
I, F, O, Z...
P?
Yine F olabilir.
Seçemiyorum.
Buyurun.
A mı?
Yoksa B mi?
Bir daha bakabilir miyim?
A mı?
B mi?
Bana ikisi de aynı görünüyor.
Bu normal mi?
Gözleriniz kötü görüyor.
Ama çoğu insanın görüşü berbattır.
O sayede benim de bir işim var.
Herhangi bir kusur var mı diye göz yüzeyinize bakacağım.
O yüzden çenenizi buraya koyun.
Bir anlığına parlak bir ışık göreceksiniz.
Tamam. Şimdi yaklaşacağım.
Evet.
Yukarı bakın.
Sola.
Güzel.
Sağa.
Güzel.
Tekrar.
Çok kararsızım. Siz ne düşünüyorsunuz?
Yani bunun tarzı kesinlikle çok daha...
Seksi kütüphaneci.
-Seksi kütüphaneci mi? -Evet!
"Rafların orada buluşalım koca oğlan.
"Son Emma Straub romanını beraber okuyalım." gibi.
Ya da bu. Daha femme fatale.
"Doogie Howser'ı becerip sonra boğazını keseceğim." misali.
Aman Tanrım.
-Bana yakışır mı dersiniz? -Tabii ki yakışır.
Yeni gözlük almanın en harika yanı kim olmak istediğinize karar verebilmeniz.
Peki, bu bana baristamı hatırlatıyor.
O yüzden sanırım...
Ben femme fatale'ım.
Bence de öylesiniz galiba.
Gerçekten tam size göre.
Kulağa garip gelecek ama...
Belki biraz tuhaf olacak.
Bir ara benimle kahve falan içmek ister misin?
-Tuhaf mı oldu? -Yo.
Emin misin?
Hayır, çok isterim.
Yeni tanıştık, biliyorum ama hoş birine benziyorsun.
-Teşekkürler. -Telefonunu alabilir miyim?
Olur. Cep telefonum.
Süper. Birkaç arkadaşım bu hafta sonu bir spa açtı.
Belki oraya gideriz falan?
-Seni ararım. -Olur. Harika fikir.
-Hoşça kal. -Güle güle!
Hanımefendi, sorun nedir?
İster doğum günün, yıl dönümün veya herhangi bir gün olsun,
kutlamak için daima bir sebep vardır.
Ereksiyon sorunun neşeni kaçırmasın.
Doktoruna danış, kalbin yeterince güçlü mü...
Parmaklarını çerçeveye koyar mısın?
Çerçeve senin. Dekor değil. Onu sahiplen. Tamam mı?
Yani sana oral yapmayı çok isterdim.
-Ne dedi o? -Şunu dene.
Kollarını yukarı kaldır, işte böyle, tut onu.
Hak ettin, hadi bakalım. Tamamdır.
"İkimiz de üstümüzü çıkardık sadece.
Her şey yolunda ve tamamen profesyonel."
İçeri girdiğinden beri tadının nasıl olduğunu merak ediyorum.
-Öf ya! -Biraz ağır olabilir misin?
Peki.
Bence oldu. Yüzüne bak.
-Bu bir tuzak! -Şoka uğramış bir hâlin var.
-Ciddisin sanmıştım. -Ciddiydim.
Yo, hayır. İrite oldu.
O kocaman kolyeni de al ve çık git oradan kızım.
Senden ekstra ücret almayacağım.
Normalde alıyor musun?
Evet, normalde 200 dolar ek ücret var.
Oral seks bedeli. Ama senden almam.
Aman Tanrım!
Sağ olasın.
Hadi ama, sorun nedir?
-Hadi be kanka. -Şey yapmayacağım...
Yani metroda oturup acaba nasıl olurdu diye düşünebilirsin
ya da yarım saat daha kalırsın ve seni,
hayal edemeyeceğin kadar şiddetli biçimde boşaltırım.
Ne? Nasıl... Ben...
İşe yaraması mümkün değil.
Peki.
Tamam.
-Güzel bir his, değil mi? -Evet.
Ne?
-Ne? -Evet.
-Sus ya! Nasıl? -Aynen!
-Onunla konuştun mu? -O derken kastettiğin Julia ise
-evet. -Julia mı?
Ama oğlum, kadının gözünün içini biliyorum ben ya.
-Dünyada o kadar göz kliniği varken. -Benimkine geldi.
İşin asıl çılgın yanı,
anında kaynaştık ve bu hafta sonu buluşuyoruz.
Delilik bu!
Açıkçası bir arkadaşa ihtiyacı var galiba.
Aşırı sağlıksız ilişkisiyle ilgili konuşabileceği biri.
Evet, adamı gördüm bugün.
Kızın tekinden resmen faydalandı.
Ne? Julia benimleyken adam başkasını mı götürdü?
Teknik olarak oral seksti ama hoş değildi tabii.
Yani bilmiyorum,
belki de bu, bizim için iyi bir şey değil.
Evet. Katılıyorum. Ona söylememek garip geldi.
Ama komşularımızı dikizlemek de garip, değil mi?
Sinsice gezinip bizi görmesinler diye ışıkları kapamak?
Hafta sonu buluşmayacaksınız cidden, değil mi?
Seni aldatsam bunu bilmek istemez miydin?
İster miydim, bilmiyorum.
Şu farazi düşüncelere kapılmanı hiç sevmiyorum.
Ama buradaki olay farazi değil.
O göt zamparalık ediyor ve biz bunu biliyoruz.
O yüzden ahlaki açıdan doğru olanı yapmak zorundayım.
Tamam. Tavuğum. Bebeğim.
Eve çıkmaya karar verdiğimizde
seninle bu adımı atmaktan ötürü çok heyecanlıydım.
Doğru olanı yapmaya çalışmanı anlıyorum
ama hayatımıza dönelim hadi.
Belki ona bu hafta sonu söyleyebilirim.
Sana yetmiyor muyum?
Söz, olayı bir çırpıda halledip konuyu kapatacağım.
-Dinlemiyorsun. -Belki ihtiyacı olan özgüveni...
-Nereye gidiyorsun? -Bir şeyler içeceğim.
-Ama seninle... -Pippa.
Kızın kurtarılmaya ihtiyacı yok. Onu kurtarmana ihtiyacı yok.
Bu seni ilgilendirmez.
Thomas.
Merhaba?
Bebeğim, seninle konuşuyorum.
Efendim?
Dün akşamki atışmamız yüzünden
bütün gün hiç keyfim yoktu.
Gerçekten öyle demek istemedim.
Gönlünü alırım diye umuyorum.
Bebeğim.
-Sadece... -Sadece rahatla, olur mu?
-Rahatım. -Rahat değilsin.
Rahatım işte.
Sadece havamda değilim, tamam mı?
Seni ikna edemeyeceğimden emin misin?
Doğum günlerine özel olan şeylerden yapabiliriz.
Çok tatlısın. Ama bu akşam olmaz, tamam mı?
Seni dün için affediyorum. Gerçekten.
Pippa? Pippa.
Merhaba! Selam.
Tanrım, buna çok ihtiyacım var.
Zor bir hafta geçirdim. Hadi, gidelim.
İşini gerçekten seviyor gibisin.
Seviyorum.
Bilmiyorum, geçen gün şunu fark ettim ki...
Oftalmolojiyi çok seviyorum. Kafamın aldığı bir konu.
-İşinde çok iyisin. -Teşekkürler.
Ama ömrüm boyunca bu işi yapacağım.
Bunca yıldır emek verdiğim bir şeyi nihayet başardım
ve bu süreç zarfında diğer ihtimallerin hepsini yok ettim.
Bir şeyi saplantı hâline getirince
kafanı kaldırıp etrafına bakmayı
ve "Dur. Ben ne yapıyorum ya?" demeyi unutuyorsun.
Ama kördüğümün içindesin artık.
Evet.
-Benim sorunumsa seninkinin tam tersi. -Ne iş yapıyorsun?
Ben de onu çözmeye çalışıyorum.
Ben...
Eskiden mankendim.
Tanrım. Sanki bundan utanıyormuşum gibi söyledim.
Mankendim ama artık değilim.
-Nasıl yani? -Karışık biraz.
Sanırım işin, seksi olup olmadığına karar versinler diye
her gün zorla gülümsemek olunca
mesleğinde daha derin bir anlam bulmak zor oluyor.
Yani kendini uyuşmuş ve nesneleştirilmiş de hissetsen
bağımlısı oluyorsun
çünkü kendine verdiğin değer bununla iç içe giriyor.
İkinci sinir krizimi geçirince bu benim son krizim olacak dedim.
Çekip gittim.
Şimdi de kalan hayatım karşımda ve kaybolmuş hâldeyim.
Ama istediğini yapabilirsin.
Sana mâni olan nedir?
Dürüst olmak gerekirse kendim.
Binlerce ilgi alanım var ama hiç yeteneğim yok.
-Yapma, bu doğru değil. -Ciddiyim.
Üniversiteye gitmedim. Klavye kullanamam.
Bir tane kablosuz yazıcı aldım,
nasıl çalıştığını çözmem günler sürdü.
İyi tarafı, öğrenci kredin yok.
Kötü tarafı, bir kariyerim yok.
Kocam şaşaalı bir fotoğraf stüdyosunda bana iş ayarladı.
Güzel bir iş, galeri açılışları falan, hep bir yerlere gidiyorum.
Temiz iş
ama hayattaki varoluş sebebim değil.
Bu çok iyi geldi.
Ne bekliyorsun?
E, kocan ne yapıyor peki?
-Adı Sebastian. Seb yani. -Seb.
Fotoğrafçı. Gerçek bir fotoğrafçı.
Hatta sektörde bilinen isimlerden.
Tam bir dâhi.
İnsanlar bu lafı çok eder, biliyorum
ama o gerçekten bir dâhi.
İş sayesinde mi tanıştınız?
Bir çekimden sonra yatmış olabiliriz.
Genelde benim gibileri
farklı lezzetler denemek istedikleri için ayartırlar
ama Seb beni seviyor.
İyi bir eşe benziyor.
Yatakta da harika, o yüzden...
Hayatınız güllük gülistanlık desene.
Evet.
Yani sanatçı olduğu için aynı zamanda eksantrik de.
Bunun da bazı dezavantajları var tabii.
Ama onsuz nasıl yaşarım, bilmiyorum.
O, benim her şeyim.
İyi misin Margot?
Margot kim?
Julia!
Çok affedersin. Adını biliyorum!
Margot mu? Çok enteresan çünkü daha bu Cadılar Bayramı'nda...
Neyse.
Kocam karmaşık bir birey, o kadar.
Bir ara onunla tanışmalısın.
Öyle mi?
-Akşam yemeği için hazır olunca söyle. -Söylerim. Sağ ol.
Hoşça kal.
Görüşürüz.
Bakmak yok.
-Bir dilek tuttum. -Öyle mi?
DENEME.
YAZICI BUL...
YAZDIR
KOCAN SENİ ALDATIYOR.
YAZDIR
TUVALETTEKİ ÇÖPTE KULLANILMIŞ PREZERVATİF VAR.
Jules.
-Ne yapıyorsun? -Kitap okuyorum.
Şu bahsettiğim yeni kitabı.
-Epey sürükleyici olmalı. -Evet.
Ya sen? Sen ne yapıyorsun?
-Pippa! -Thomas!
-Ne yapıyorsun? -Hayır, olmaz. Yapma...
Anlamıyorsun, gerçekten endişe ediyorum.
Ne için endişe ediyorsun?
Yediğim bir şey midemi bozdu herhâlde.
-Geç saate kalma. İyi geceler. -İyi geceler.
Evet, ben de çok endişeliyim.
Niye bu kadar gülünç davranıyorsun?
Ne yaptın sen?
Pippa, sen ne yaptın?
Söyledin ona.
Thomas, mecburdum.
Kızın hâline baksana.
-Baksana! -Yanlış bulduğunu biliyorum.
-Yanlış çünkü. -Oturup seyirci kalamazdım.
-Seyretmene gerek yoktu. -Onları dikizlemeye beraber karar verdik.
O yüzden bunu öğrenmemiz benim kabahatim değil.
-Ne yapıyor? -Senin fikrindi.
Pippa, ver onu bana.
Aman Tanrım.
O...
Thomas. Ne... Ne yapsak ki?
Onu bıçaklamasını mı seyredeceğiz? Polisi arıyorum.
Hayır, polisi arayamazsın.
Fitilini ateşlediğin bir cinayeti izlemek üzereyiz.
Ona kimseyi öldür demedim. Arama!
-Ne yapacağız Pippa? -Bilmiyorum!
Siktir!
Keşke bir odamız daha olsaydı.
Dur, de.
Dur.
-Thomas? -Efendim?
Bana kızgın olmaya sonuna kadar hakkın var.
Kızgınım.
Hayal kırıklığına uğradım, anlıyor musun?
Evet. Anlıyorum.
Sana güvenebileceğimi bilmem lazım.
Güvenebilirsin.
-Sana yettiğimi hissetmek istiyorum. -Yetiyorsun.
Bitti artık.
Dürbünü atacağım.
Onunla bir daha görüşmeyeceğim.
Özür dilerim.
Tamam.
Sarılabilir miyiz?
Olur.
Seni seviyorum.
Ben de seni seviyorum.
Hayır.
Ne oldu?
Olamaz!
-Ne yapıyorsun? -Hayır, olamaz.
Tanrım...
Olamaz!
Thom...
Ne yapacağız?
Thom...
-Gitmem lazım. -Dur, ne?
Burada olamam.
-Nereye gidiyorsun? -Bilmiyorum.
Belki kardeşimde kalırım. Ama burada olamam.
Thomas, gidemezsin.
-Hayır... -Thomas, lütfen, gidemezsin...
-Şu anda sana ihtiyacım var. -Hayır, seninle olamam.
-Lütfen! -Durmamız gerek, demiştim
ama o lanet ben bilirimciliğin yüzünden bunu yapman şarttı.
Çok korkuyorum ve sana ihtiyacım var. Lütfen gitme.
-Seni seviyorum! -O zaman beni dinlerdin.
Ne olacağını nereden bilecektim? Ne yapacağım şimdi?
Yapabileceğin bir şey yok Pippa! Kız öldü!
Senin yüzünden!
O karının hayatını bitirdin!
-Bunu sen yaptın! -Dur.
-Seni artık tanımıyorum bile. -Lütfen, dur!
Bitti.
İlişkimiz bitti.
Thomas!
Merhaba, ben L'optique'ten Pippa.
Evet. Gözlüğünüz geldi.
Altıya kadar açığız.
Merhaba, Julia'ya ulaşamadınız
ama eski modalığınız tuttuysa lütfen sesli mesaj bırakın. Bip.
Selam Julia. Benim, Pippa,
göz doktoru.
Şeyi haber vermek istedim...
Gözlüğün hazır.
Gerçekten çok üzgünüm... Çok affedersin.
Bilmiyordum.
Yoksa asla yapmazdım.
Çok üzgünüm. Neden böyle oldu...
Neden böyle oldu, bilmiyorum.
Çok özür dilerim.
Çok üzgünüm.
Tanışıyor muyuz?
Bence tanışmıyoruz.
Tanıdık bir yüzün var.
Güzel gözler.
Sağ ol.
Ne alırsınız?
Votka tonik s'il vous plaît.
Votka tonik söylenecek bir yer değil burası.
Oturmamın sakıncası yok, değil mi?
Tinder buluşman başlayınca kalkarım.
Hayır, sakıncası yok.
E, yabancı,
bir şeyi anlamaya çalışıyorum.
Bir soru sorabilir miyim?
Evet, tabii ki.
Özel bir soru.
Porno izler misin?
-Pardon? -Porno. İzler misin?
Çok sık değil. Hayır.
Ama arada bir...
-Belki. -Peki.
Çoğu insan sürekli porno izler.
Kocalar, eşler,
kız ve erkek arkadaşlar, sevgililer,
anneler, babalar, evcil hayvanlar, herkes.
Herkes porno izler.
Bu blokta şu anda porno karşısında otuzbir çeken bir sürü insan var.
Ciddi ilişkisi olan insanlar.
Ama fark etmez, değil mi?
Bir soru daha sorabilir miyim? Hiç ciddi bir ilişki yaşadın mı?
Evet.
Peki erkek arkadaşın ya da kız arkadaşın...
-Erkek arkadaşım. -Hiç mastürbasyon yapar mıydı?
-Herhâlde. -Yapardı.
-Sen? -Olabilir.
Peki bu basit hareket ona olan sevgini değiştirdi mi?
-Hayır. -Değiştirmedi. Neden peki?
-Bilmem. Anlamsız çünkü. -Aynen öyle.
Şunu söyle, vibratörünle insan penisi arasındaki fark nedir?
-Vibratörüm olduğunu ne biliyorsun? -Kadınsın çünkü.
Vibratörün hisleri yoktur.
Vibratör bir beyne bağlı değil.
Bir sürü penis için de aynısını diyebilirim.
Vibratörün bir ruhu yok.
Seni bilmem ama ben defalarca anlamsız seks yaptım,
en az mastürbasyon kadar anlamsızdı hepsi.
Tek fark, insanlarla daha eğlenceli.
Herkes seninle aynı fikirde değil.
Hayır, değil.
Onları ne kadar çok sevsen de fark etmiyor.
Affedersin. Ben sadece...
Hayatımda yaşadığım
en zor ayrılığı yaşıyorum şu anda
ve bazen biraz dobra olabiliyorum, özür dilerim.
Sorun değil.
Sağ ol.
Eşek ile Sahipleri.
-Pardon? -Eşek ile Sahipleri.
Masal. Bana onu hatırlattın şimdi.
Bir eşeğin masalı.
Hikâyedeki eşeğin onu iyi beslemeyen bir çiftçi sahibi var.
Eşek bütün gün tarlada çalışmak zorunda ve çok aç.
O yüzden de tanrı Jüpiter'e gidiyor ve diyor ki
"Dostum, bana yeni bir sahip bul. Açlıktan öleceğim burada."
O gün de Jüpiter'in bonkörlüğü üstünde,
o yüzden "Dileğin kabul oldu." diyor.
Ertesi gün eşek bir çömlekçiye satılıyor.
Harika. Her şey güllük gülistanlık, değil mi?
Yanlış. Bir eşeğin yapabileceği en kötü iş.
İyi besleniyor ama şimdi de bütün gün ağır tuğlalar taşımak zorunda,
o yüzden tekrar Jüpiter'e gidip diyor ki "Baksana Jüpiter,
bana gerçekten yeni bir sahip lazım. Lütfen."
Jüpiter de "Ağır ol oğlum." diyor.
"Sana bunu son kez yapacağım. Emin misin?"
Eşek de "Sırtımda bir ağrı var, geçmek bilmedi." diyor.
"Daha Advil diye bir şey de yok. Bana bu iyiliği yapar mısın?"
Böylece ertesi gün eşek yine satılıyor,
bir deri tabakçısına.
O da eşeği asıp kanını akıtıyor,
derisini soyuyor ve ondan bir çift sandalet yapıyor.
Hikâyenin ana fikri şu,
"Bir yerde memnun olamayan başka yerde de mutluluk bulamaz."
Ezop o masalı neden yazmış peki?
Dedim ya işte,
komşunun tavuğunun kaz olmadığını göstermek için.
Hayır.
O masalı köleleri için yazmış.
Ki moralleri bozulduğunda
o masalı anlatıp keyifleri yerine gelsin diye.
Hâlbuki gerçekte hepsi çok ağır bir baskı görüyorlardı.
Fotoğrafını çekmek istesem tuhaf mı olur?
Kırık camlara dikkat. Ufak bir kaza oldu da.
Güzel evmiş.
İyi bir şişe açalım, ne dersin?
Scassari.
Üzümler İtalya'da bir volkanın gölgesinde yetişiyor.
Profesyonel misin?
Tabii ki.
Son sergim birkaç hafta sonra açılıyor.
Gelmelisin.
Düşünürüm.
Benim için orada durur musun?
Bana dön.
O gözler.
Hiç tanışmadığımıza emin misin?
Saçım çok da...
Hayır, güzel.
Ne yaptığımı bilmiyorum.
Sana söylediklerimi yap sadece, mükemmel olacak.
Sol elini omzuna koy.
Başını eğ.
Çok nazik görünüyorsun.
Gözler bana baksın.
İyi mi?
Evet, sadece şu kazak...
Sütyenin neye benziyor?
Ustaca.
Hemen her gün çıplak mankenlerle çalışıyorum, yani...
Bunun sıra dışı olduğunu unutuyorum.
Ama rahat değilsen sorun yok.
Hayır, sorun değil.
Sadece...
Güzel.
Birkaç poz çekebilir miyim?
Ben alayım.
Hazır değildim.
En iyi fotoğraflarımı en beklenmedik anda çekerim.
Şimdi ne yapayım?
Peki ya iç çamaşırın?
Arkanı dön.
-Tamam. -Muhteşem bir vücudun var.
Teşekkürler.
Gözler bende.
Hafif çeneyi kaldır.
İşte böyle. Şimdi sütyenini çıkar.
Ne?
Peki.
Ortamdaki tuhaflığı azaltayım.
-Ne yapıyorsun? -Neye benziyor?
Çorapların güzelmiş.
Sağ ol.
Sıra sende.
Ne bok yiyorum ben ya?
Ne oldu?
Bana birini hatırlattın sadece, o kadar.
Çok affedersin.
Hayır. Senin suçun değil.
Dur, dur, dur.
Git prezervatif getir.
Pippa?
İğrenç bir şey lan bu.
Buyurun çocuklar. Sizin için faydalı.
Ve ertesi sabah onu...
Onu o zaman buldum.
Sana söylemek zorundaydım.
Birine söylemeye mecburdum.
Benimle bir daha konuşmak istemezsen anlarım.
Bekle.
Pippa, bu senin suçun mu sanıyorsun?
Tüm bunlar benim yüzümden oldu.
Bunun için kendini suçlayamazsın.
-Her şeye ben sebep oldum. -Evet, trajik bir durum.
Trajikten de öte, manyak bir şey.
Ama böyle olacağını bilmiyordun.
Yeni terk edilmiştin.
Belki de bunu hak ettin. O kısmı mühim değil.
Bekâr bir kadınsın.
Ve kırık kalbi onarmanın en hızlı yolu,
aklına gelebilecek en sağlıksız, en boktan şeyi yapmaktır.
Belki bunu gözetlediğin depresif dulla yapmak
biraz ekstrem bir şey ama bu da olayın bir parçası.
Gerçekmiş gibi gelmiyor.
Şu anda o kadar boktan bir hâldesin ki
yarın falan terapiye başlasan iyi olur
ama sen iyi birisin Pippa.
Şu anda sana öyle gelmese bile.
Madem iyi bir insanım neden onu tekrar görmek istiyorum?
Adam yok oldu.
Kulağa mantıksız geldiğini biliyorum ama onu bir daha görebilseydim
hayatıma devam edebilirdim belki.
Aptalca, biliyorum.
Tamam.
Evde değilse nerede olabilir sence?
Pippa?
Açılış gecesi.
-İçki? -Olur.
Geleceğini sanmazdım.
Geldim.
Bu gerçekten çok hoş.
Fotoğrafları görmeyi iple çekiyorum.
Hoş. Gerçekten acayip hoş.
İyi misin?
Sıram geldi. Geldiğin için sağ ol.
A, beni tanıştırdığın için sağ ol.
B, hiç hayal ettiğim gibi değil.
Şimdi, başlamadan önce
bu projenin bir iş birliği olduğunu söylemem lazım.
Projedeki suç ortağım, hayatımın aşkı,
Julia Novatore.
-E... -Eve gitmek istiyorum.
O da yanıma gelse en doğrusu olur gibi görünüyor.
Karşınızda Julia.
Hadi.
Merhaba.
Bu yeni sergi modern bir masal anlatıyor.
Pippa adında
tatlı bir genç kızın trajik hikâyesi.
Aman Tanrım.
Pippa, stüdyomuzun karşısındaki dairede yaşıyor.
Erkek arkadaşıyla beraber eve ilk taşındıklarında
gelecekleri parlaktı.
Her şey güllük gülistanlıktı.
Derken dikkatleri sokağın karşısındaki yabancılara kaydı.
Bize.
Kendi hayatlarından ziyade
başkasının hayatında olanlar daha çok umurlarındaydı.
Minik ve eğlenceli bir hobi olarak başlayan şey
birazcık saplantıya dönüştü.
Konuşmalarımızı dinleyebilmek için Cadılar Bayramı partimize sızıp
eve mikrofon yerleştirdiler.
Kesinlikle yasa dışı, bu arada.
Ama yine de Pippa'nın kararına göre
o doğru olanı yapıyordu.
Bu önce çifti duygusal olarak parçaladı.
Ardından onları ebediyen ayırdı.
Hiç fark etmedi ki,
bizi izledikleri süre boyunca...
Biz de onları izliyorduk.
Pippa!
Evet. Benim memelerim.
Burası.
İmzaladıkları fotoğraf izin belgesi.
Kira kontratlarının son sayfası.
Sade ve basit.
Okudular mı, biliyor muyum?
Hayır. Ama bu benim sorumluluğum değil.
Size şunu sorayım,
bu hafta bilgisayarınızda kaç kere "Lütfen şartları kabul edin"
yazan bir pencere açıldı
ve siz de tereddüt etmeden evet diye tıkladınız?
Bu, hepimizin alıştığı bir şey, değil mi?
Ama bu size şu hakkı...
Trajik.
Ve bu konuda ikimiz de berbat hissediyoruz, değil mi Seb?
Tabii ki.
Ama her koşulda, bu bir uyarı.
Çünkü bugün benzeri görülmemiş biçimde hayatlarımıza erişim hakkı veriyoruz.
Tanıdığımız ya da tanımadığımız insanları gözetlemek,
hayatlarının kısmen doğru bir versiyonuna
göz atmak sosyal olarak kabul edilebilir, hatta beklenen bir şey.
Seb ile hayatımızın, Pippa'yla Thomas'ın göreceği bir versiyonunu yaşadık.
Evet, kendi hikâyemizi yarattık ve onlar için izlenebilir hâle getirdik.
Onlara en önden koltuklar verdik.
Onlar da seyretti.
Kanala odaklandılar.
Biz de aynen onları izledik, o kadar.
Tokyo'daki uluslararası gösterime ek olarak...
Her yere.
Her yere sattık! Bu muazzam bir başarı!
Artık sanat camiasının yıldızlarıyız
ve bu süreçte bok gibi para kazandık.
Şimdi bize soracak ilginç bir sorunuz var mı?
Bir insan kaç kere tebrik edilebilir?
En sevdiğin.
-Scassari. -Doğrusu Scassari.
Kim yollamış?
"Gelecek sezon Röntgenciler'i sergilemekten memnuniyet duyacağız."
Tate.
Harika.
Bebeğim, aşman lazım artık.
Hiç suçluluk duymuyor musun?
Hayır.
BİLİYORUM.
THOMAS İNTİHAR ETMEDİ.
ONU SİZ ÖLDÜRDÜNÜZ.
Yukarısı.
Ne yapıyor?
Karı kafayı yedi.
Ne bildiğini sanıyorsun Pippa?
Pippa!
Sadece konuşmak istiyoruz!
Lütfen...
Tüm bunlara gerek var mı Pippa?
-Beni rahat bırakın. -Ne bildiğini zannediyorsun?
Bilmiyorum.
Bunlar ciddi suçlamalar. Bir yerden gelmiş olması lazım.
Bizimle dalaşmayı bırak.
Sizi seyrederken
her anına inandım.
Hiçbiri gerçek olmasa bile.
Ama Thomas ölünce
bana hiç gerçek gelmedi ama yine de öldü işte.
Böyle bir şeyi asla yapmazdı.
Tam emin değilim ama bence ona ilaç verdiniz.
Sonra kendi yapmış gibi gösterdiniz.
Bu bayağı abartılı bir teori Pippa.
Kanıtın var mı?
Yok.
O zaman ne yapıyoruz burada?
Benimle oynadınız.
Beni baştan çıkardınız.
Afişe ettiniz.
Yine canımı yakabileceğinizi sanıyorsunuz ama yakamazsınız.
Çünkü hiçbir şeyim kalmadı.
O yüzden son bir şeyi bilmem lazım, ondan sonra beni bir daha görmeyeceksiniz.
Bunu nasıl yapabildiniz?
Biz bir şey yapmadık.
Bana sen söyledin.
Bir şeyi saplantı hâline getirince
kafanı kaldırıp "Dur. Ben ne yapıyorum ya?"
demeyi bile unutuyorsun.
Ama kördüğümün içindesin...
İçindesin...
Seb.
Ne...
Julia! Hey! Konuş benimle.
Ne oldu? Sorun nedir bebeğim?
Hadi ama. Hadi.
Bebeğim, ne...
Ne yaptın?
Sen daha kilolusun, o yüzden etki etmesi biraz sürebilir.
Ne yaptın lan sen?
O şarap benim hediyemdi.
Bana bak.
Bana bak!
Son bir kez bak.
Çünkü bu, göreceğin son şey olacak.
İlk kahvaltımız.
Fena manzara değil.
Resmen içeriyi görüyorsun.
Komşularımızı mı dikizliyorsun?
Şu ikisine baksana. Ne yapıyorlar?
Nerede?
Tatlım, şurada işte.
Gerçekten gözlerime baktırmam lazım.
Kendi işine bak.
RÖNTGENCİLER
Alt yazı çevirmeni: Zeynep Tangun
Proje Kontrol Sorumlusu Eda Söylerkaya