Downloaded from YTS.MX
‎(ผลงานภาพยนตร์อนิเมะจาก NETFLIX)
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎เคยมีท่านลอร์ดคนหนึ่ง
‎ในป่ามืด
‎สวมเครื่องเงินประหลาด
‎อยู่รอบๆ มือของเขา
‎สร้อยข้อมือถูกประดับด้วยดวงดาว
‎ปัดเป่าอสูรร้ายให้ออกไป
‎ออกไป
‎ในคืนที่เงียบงัน
‎ท่ามกลางต้นไม้ใหญ่
‎เหล่าโจรเข่นฆ่าท่านลอร์ดที่แสนดี
‎และขโมยสร้อยเงิน
‎จากข้อมือของขุนนางผู้ล่วงลับ
‎เพราะโจรก็กลัว
‎อสูรร้ายเช่นกัน
‎ซูโก คอยเปิดหูเปิดตาเอาไว้
‎เพลงของเจ้าทำให้น้องๆ กลัว
‎น้องๆ คงไม่ต้องกลัว ‎ถ้าท่านพ่อไม่พาเราหลงทาง
‎จริงๆ นะ ท่านพ่อ ท่านโตที่เคดเวนแท้ๆ
‎เห็นๆ อยู่ว่ากษัตริย์สั่งขุดเส้นทางใหม่
‎จริงหรือ ท่านพ่อ
‎พวกโจรป่าดักฆ่าผู้บริสุทธิ์ตามเส้นทางพวกนี้หรือ
‎ลูกรัก
‎ไม่มีโจรป่าหรอก
‎ไม่นะ!
‎น้องข้า!
‎วิทเชอร์
‎ชุดแต่งกายแจ่ม
‎น่าไปออกงานวัดของพวกผู้วิเศษ
‎ปกติไม่ค่อยเห็นเผ่าพันธุ์เจ้าในแถบนี้
‎เข้าใจละ
‎เจ้าเป็นผู้บุกเบิกด้านแฟชั่นนี่เอง
‎ชอบนำเทรนด์สินะ
‎ใจถึงดี
‎ช้าก่อน ทำความรู้จักกันให้มากกว่านี้ก่อนสิ
‎คุยกันสักนิด เล้าโลมกันสักหน่อย
‎โดยเฉพาะตอนที่คนหนึ่งกำลังจะฆ่าอีกคน
‎แต่เลเชินอย่างเจ้าพูดไม่ได้นี่สิ ‎เราคงคุยกันลำบากแล้วละ
‎จะเป็นอสูรพงไพร ‎หรือจะเป็นฝูงค้างคาวกระพือปีก
‎เลือกเอาสักอย่าง
‎อย่าเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา
‎ตกลงเป็นฝูงค้างคาวมฤตยูสินะ
‎ถอยไป มันยังไม่ตาย
‎งั้นก็ฆ่ามันสิ ท่านเป็นวิทเชอร์
‎เราฆ่าเลเชินได้หลายวิธี
‎ตัดหัวมัน ‎เชือดสัตว์เลี้ยงปุกปุยของมันสองสามตัว
‎แม้แต่คาถาเก่าแก่ของนางไม้ก็ใช้ได้
‎ท่านจะใช้วิธีไหน
‎กาเรเอน บาฮาเอดาเฮบเม วาโฮเอเลนาธ
‎ไหนบอกว่ามันพูดไม่ได้ไง
‎กาเรเอน บาฮาเอดาเฮบเม วาโฮเอเลนาธ
‎มันพูดไม่ได้
‎เดี๋ยวก่อน
‎เดี๋ยว ข้ามีสายเลือดขุนนางนะ
‎ทิ้งข้าไว้ที่นี่ไม่ได้
‎ไม่งั้นจะให้ข้าทำยังไง
‎เขาพูดว่า "ฝึกตีหน้าเศร้าสิ
‎อาจมีคนใจดีให้เจ้าร่วมเดินทางด้วย"
‎แล้วพวกน้องสาวของเจ้าล่ะ
‎วิทเชอร์คนนั้นบอกให้ข้าตีหน้าเศร้า ‎กับเทศมนตรีด้วย
‎เผื่อจะยอมแบ่งลูกน้องบางส่วน
‎ให้ไปเก็บชิ้นส่วนของศพ
‎เลิกร้องไห้นะ เด็กน้อย
‎ข้าจะจัดการให้พ่อกับน้องๆ ได้กลับมาหาเจ้า
‎และได้รับการฝังอย่างเหมาะสม
‎พ่อของซูโกเป็นสมาชิกที่มีค่าของสภา
‎และเป็นผู้จงรักภักดีต่อกษัตริย์เรา
‎ข้ากับสานุศิษย์ได้ส่งคำร้องอีกครั้ง
‎ยึดสำนักวิทเชอร์ที่เคียร์มอเรนห์
‎แล้วเนรเทศคนที่นั่น ‎สำหรับอาชญากรรมที่กระทำต่อชาวเคดเวน
‎ฝ่าบาท จากคำบอกเล่าของเด็กคนนี้
‎วิทเชอร์ผู้นั้นสังหารเลเชินที่คุกคามป่าของเรา
‎เลดี้เซิบส์ พวกเลเชินเคยเข้ามาป้วนเปี้ยน ‎ในเคดเวนเมื่อไหร่
‎ไม่ต้องพูดถึงการคุกคามระดับนี้
‎ท่านจะบอกว่าพวกวิทเชอร์เป็นคนจัดฉาก ‎การโจมตีในป่าสินะ
‎อื้อฉาวเสียจริง มาดามกิลเครสท์
‎พวกวิทเชอร์ทำให้อสูรเผ่าต่างๆ จำนวนลดลง
‎พวกเขาหิวเงิน
‎บางคนไปเป็นทหารรับจ้าง ‎บางคนก่ออาชญากรรม
‎คนหนึ่งรับงานล่าหัวสามีที่นอกใจภรรยา
‎แล้วท่านมีหลักฐาน ‎สนับสนุนคำกล่าวหาของท่านงั้นรึ
‎หรือเราแค่ต้องเชื่อสัญชาตญาณวิเศษของท่าน
‎มันเป็นธรรมชาติของพวกเขา ท่านหญิง
‎พวกวิทเชอร์เป็นผลลัพธ์จากมนตร์ดำ
‎เตร่ทั่วแว่นแคว้นของเรา
‎แต่งตั้งตัวเองเป็นผู้ไล่ล่าอสูรร้าย
‎รีดไถเงินจากพวกหัวอ่อน
‎ตาสีตาสา ซื่อๆ เชื่อคนง่าย ที่คิดว่า ‎เคราะห์ร้ายทั้งหลายเกิดจากคาถาและพวกอสูร
‎ผู้วิเศษสร้างวิทเชอร์ขึ้นมา
‎จากนั้นก็คิดเอาเองว่าเรา
‎จะคอยตามล้างตามเช็ดความผิดพลาดให้
‎ข้าเห็นด้วยกับเลดี้เซิบส์ในเรื่องนี้
‎เหล่าวิทเชอร์จะอยู่ที่เคียร์มอเรนห์ต่อได้
‎อย่างน้อยก็จนกว่าจะมีหลักฐาน
‎ที่สนับสนุนสมมติฐานของท่าน
‎เมื่อวิทเชอร์สร้างความเจ็บปวดให้ผู้อื่น
‎ตัวเขาเองจะเกิดความรู้สึกสุขสุดยอด
‎คำพูดของอสูรตัวนั้นเป็นภาษาเอลีออน
‎ภาษาถิ่นที่ตายแล้วของเอลฟ์ซึ่งเชื่อมกับยุคทมิฬ
‎น้อยคนนักที่จะจำภาษาโบราณได้ ‎คนที่กล้าพูดยิ่งมีน้อย
‎แต่เลเชินรู้ภาษานี้ได้ยังไง
‎หรือกลัวรัง…
‎ข้าไม่ได้พูดว่ามันกลัว
‎ท่านพูดภาษาเอลีออนได้ใช่ไหม ฟิลาแวนเดล
‎วิทเชอร์อย่างเจ้าหิวเงินมากสินะ
‎ถึงกับต้องมาขอเบาะแสจากเอลฟ์
‎ความสุขพวกนี้ต้องใช้เงิน
‎เลเชินพูดว่ายังไง
‎"จงระวังรังแห่งความตาย"
‎สิ่งที่เราไม่อยากได้ยินขณะกำลังแช่น้ำ
‎สังเกตเห็นอะไรผิดปกติอีกไหม
‎มีพลังงานบางอย่างในป่า
‎อาจจะเป็นเวทมนตร์สักอย่าง
‎ที่ควบคุมหรือทำให้เลเชินตัวนั้นตกอยู่ในอำนาจ
‎ทำไมทำหน้าแบบนั้น
‎สี่คิมหันต์ที่ผ่านมา
‎ผู้หญิงพากันหายตัวไปจากหมู่ของเรา
‎ให้ตาย ไม่เอาเรื่องน้ำเน่าของเอลฟ์
‎กลุ่มแรกที่หาย เรานึกว่าพวกนางแค่ทิ้งเราไป ‎หลังการฆ่าล้างบางเอลฟ์ครั้งสุดท้าย
‎แต่กลับมีคนหายอย่างไม่หยุดไม่หย่อน
‎น่าเศร้า จริงๆ นะ เลวร้ายมาก
‎หนึ่งในคนแรกๆ ที่หายไป ‎เป็นผู้วิเศษอายุน้อย นามคิทซุ
‎นางพูดภาษาเอลีออน ‎เราควรกลับไปสำรวจป่าพวกนั้น
‎คืองี้นะ ข้าเป็นนักล่าอสูร ฟิล
‎ไม่ใช่นักล่าเอลฟ์ แม้แต่เอลฟ์ที่ฆ่าคนก็ตาม ‎โชคดีแล้วกันนะ
‎งั้นถือว่ามีน้ำใจช่วยเพื่อนได้ไหม
‎ทั้งน้ำใจ ทั้งเพื่อน ไม่ทำให้ได้เงิน
‎ตรงกันข้ามเลย
‎เจ้านี่หน้าไม่อายจริงๆ
‎ข้ามีชื่อเสียง
‎และข้ารู้จักประมาณตัวว่าทำได้แค่ไหน
‎ขอโทษที่พยายามช่วยไม่ให้เจ้า ‎เสียเวลาช่วงฤดูหนาวที่เคียร์มอเรนห์
‎เสียเวลารึ
‎มีเหล้าให้ดื่ม มีอาหารให้กิน มีที่ให้นอน
‎ไม่เสียเงินสักแดง
‎แต่เจ้าต้องฝึกแก๊งเด็กวิทเชอร์ที่กำลังร้อนวิชา
‎ข้าปล่อยให้เป็นธุระของเพื่อนๆ
‎ลองนึกดูสิว่าถ้าวิทเชอร์ยอมทำเพื่อสิ่งอื่น ‎ที่ไม่ใช่แค่ความตื่นเต้นกับเงินทอง
‎ลองนึกดูสิว่าถ้าพวกเอลฟ์เก่งเรื่องดาบ
‎พอๆ กับที่เก่งเรื่องทำให้คนรู้สึกผิด
‎ได้โปรด เอามันออก
‎เวเซเมียร์ มาตรงนี้
‎เอามันออกไป
‎มันกำลังแทะเล็มฉันแล้ว ไม่นะ
‎มันเลีย มันกำลังเลีย
‎ลิ้นเยอะแยะ!
‎จับไว้
‎- ไม่ ‎- เวเซเมียร์
‎ไม่นะ!
‎ข้าบอกให้มัดสองทบ
‎ข้าทำแล้ว ท่านพ่อ เหมือนที่ท่านทำให้ดู
‎ดูซิว่าเจ้าเด็กนี่จะไปหาผ้าเปียกมาได้ไหม
‎ถ้าข้าเลวกว่านี้ ‎คงขายลูกเจ้าให้ครอบครัวอื่นไปแล้ว
‎ขอรับ
‎อย่างน้อยลูกข้าก็ช่วยให้เราได้เห็นว่า ‎ท่านจิตใจดีมีเมตตาแค่ไหน
‎ไปซื้อยูคาลิปตัสที่ตลาดมาทำให้นายหญิงสงบ
‎- ไม่ ‎- อย่าทำพลาดล่ะ
‎หยุดที ทำให้มันหยุดที
‎ไม่!
‎เลิกดิ้นซะที
‎น่าสงสารอิลียาน่า ‎ข้าไม่ต้องปาหิมะใส่เจ้าด้วยซ้ำ
‎เจ้าโง่ เจ้าเกือบฆ่าข้าแล้ว
‎มากวนข้าหรือ
‎ท่านลอร์ดขอให้ข้ามาคุมเจ้าที่ตลาด
‎เขาดูโมโหมาก
‎เราทำงานเยี่ยงทาสทั้งวี่ทั้งวัน แถมโดนตะคอก
‎แต่เรากลับได้เพียงเศษเงิน ‎เวลาถูกใช้ไปซื้อของเท่านั้น
‎จงดีใจซะเถอะที่มีหลังคาคุ้มหัว ‎และมีอาหารให้กินอิ่มท้อง
‎หลังคาแทบไม่คุ้มหัว อาหารแทบไม่อิ่มท้อง ‎แค่พอต่อลมหายใจเราได้
‎ก็ได้
‎โลกอยู่โน่น
‎เจ้าจะซื้ออะไรถ้ามีเงินใช้ไม่อั้น
‎ข้าจะเผ่นไปจากหมู่บ้านแห่งนี้ ‎และเดินทางไปทั่วมหาทวีป
‎- ผจญภัยเหรอ ‎- แน่นอน
‎- ชื่อเสียงเหรอ ‎- ใช่
‎สาวๆ ล่ะ
‎ข้าจะซื้อบ้านหลังงามริมทะเลสาบ
‎ข้ากับสามีรูปงามจะไปปิกนิกกัน และจิบไวน์ริมน้ำ
‎ระหว่างที่ลูกๆ ของเราเล่นหมากเก็บ
‎รู้ไหมว่าเราควรทำอะไรกัน
‎เอาเงินนี่ไปซื้อเค้กน้ำผึ้ง
‎แล้วเราจะซื้อสมุนไพรให้นายหญิงได้ยังไง
‎หยุดนะ ขโมย
‎นี่!
‎ทางนี้
‎หยุดเขาไว้
‎เจ้าบ้า
‎เหลือให้ข้ากินบ้าง
‎เห็นไหม มันได้ผล
‎ข้ารู้ว่ามันจะได้ผล
‎ในนิล์ฟการ์ด
‎พวกเขาจะตัดมือหัวขโมยทิ้งทันที
‎แล้วบังคับให้เอามือห้อยคอเจ้าไว้นานหนึ่งสัปดาห์
‎ลูกไม้แพรวพราว
‎แต่ดันขโมยของแปลกๆ
‎ใครป่วยรึ
‎สาวน้อยไปเอาความกล้าจากไหน ‎ทั้งที่อยู่ในตรอกกับผู้ชายอย่างข้า
‎ข้าขโมยมาจากพวกตาขาวตัวเหม็นโฉ่
‎ที่พยายามรังแกผู้หญิงสาวๆ
‎ท่านเป็นใคร
‎ผู้มีมนุษยธรรม
‎ที่หูดีได้ยินว่าหญิงท้องถิ่นคนหนึ่ง
‎กำลังคลุ้มคลั่งและมีไข้สูง
‎มองเห็นภาพลวงตาน่าสะพรึงกลัว
‎ยูคาลิปตัสจะช่วยบรรเทาอาการได้แน่ แต่…
‎ดาบจะฆ่ามัน
‎ข้าชื่อเดกลัน
‎และเจ้าจะพาข้าไปหานายหญิงของเจ้า
‎ไม่อย่างนั้นข้าจะพาเด็กแสบอย่างพวกเจ้า ‎กลับไปที่ตลาด
‎ปีศาจเข้าสิงหญิงคนนี้
‎เรียกว่ามาห์
‎ทำให้คนเห็นภาพหลอนน่ากลัว ‎และดูดกินความบ้าคลั่งของคนคนนั้น
‎แร่อุกกาบาตจะขัดขวางเวทมนตร์ของปีศาจ
‎เพื่อเราจะได้
‎ขับมันออกมา
‎ออกไป เดี๋ยวนี้
‎ออกไปให้หมด
‎ข้าอยากอยู่ต่อ
‎ลูกของท่าน ‎น่าจะเคยเห็นสัตว์ประหลาดมาบ้างแล้วเนอะ
‎ข้าจะร่ายคาถา
‎เจ้ามีหน้าที่จับมัน
‎แต่ข้านึกว่าวิทเชอร์ฆ่าสัตว์ประหลาดเสียอีก
‎การจะฆ่าอสูรได้นั้น
‎เจ้าต้องเข้าใจมันก่อน
‎ศึกษามัน
‎หาจุดอ่อนของมัน
‎ข้าต้องการไอ้นี่ตัวเป็นๆ
‎ถ้าเป็นไปได้
‎ยืนนิ่งๆ เจ้าหนู
‎ขออยู่ต่อเองแท้ๆ
‎อย่าให้มันหลอกเราได้
‎ฆ่าให้ตายดีกว่าปล่อยให้หนีไป
‎จะมีสัตว์ประหลาดตัวอื่นอีกเสมอ
‎เวเซเมียร์
‎เอาน้ำอุ่นมา
‎หัวข้า…
‎ข้าปวดหัวหนักมาก
‎หนักดีใช่ไหมล่ะ
‎เจ้าคิดว่าข้าได้เงิน ‎จากเจ้านายเฮงซวยของเจ้าเท่าไหร่
‎ความกลัวและความไม่รู้ดีต่อธุรกิจ
‎ค่าแรงของเจ้า เจ้าหนู
‎พาข้าไปด้วยสิ
‎มีเด็กไม่กี่คนที่อยากเป็นวิทเชอร์
‎ยิ่งน้อยกว่านั้น ‎ที่อยากไปหยิบกระโถนคนป่วยกับน้ำ
‎แล้วสาวคนนั้นล่ะ
‎สาวน้อยตาสีฟ้าของเจ้าน่ะ
‎เจ้าลังเลตอนเจอมาห์ด้วยเช่นกัน
‎วิทเชอร์ไม่ลังเล
‎- หยุดนะ ‎- วันนี้ไม่เล่นสนุกเหรอ
‎หรือยังสะเทือนขวัญ ‎จากคืนที่เจ้าอาจหาญช่วยฆ่าอสูร
‎นั่นเป็นครั้งแรกของเจ้า เวเซเมียร์
‎ขอโทษนะที่ข้าอยากทำอะไรสักอย่างได้ดี ‎นอกจากเป็นเด็กรับใช้
‎อ้อ ข้ามองเห็นชัดเจน
‎เจ้าสวมชุดเกราะออกรบ
‎ถือดาบเหล็กและดาบเงิน
‎กอบกู้มหาทวีปจากผีกูลกับผู้วิเศษบ้าคลั่ง ‎ของคิคามอร์
‎สิ่งชั่วร้ายจะกลัวจนตัวสั่น
‎- ต้องเป็นชุดเกราะเท่ๆ ‎- แล้วแต่จะจินตนาการเลย
‎ทางเดียวที่คนอย่างเราจะอยู่รอดได้ ‎ก็คือฝันว่าตัวเองเป็นอย่างอื่น
‎ใครจะไปรู้ สักวันหนึ่ง ‎ข้าอาจจะได้เป็นเจ้าหญิงที่ควบคุมหิมะ
‎เวเซเมียร์ ข้าแค่ล้อเล่น
‎เจ้าคิดว่าโชคชะตาของเราตลกหรือ
‎ทำไมข้าต้องถ่อมตัวและยากจน ‎เหมือนพ่อข้า หรือเจ้าเหมือนแม่เจ้า
‎- โมโหอะไรนักหนา ‎- เจ้าไม่มีทางเข้าใจ
‎เวเซเมียร์ ข้างนอกนั่น เราไม่มีค่าอะไรเลย
‎ยิ่งกว่าไม่มีค่า
‎อย่างน้อยที่คฤหาสน์นี่ เราก็มีสถานะ
‎แล้วถ้าข้าดูแลเจ้าได้ล่ะ
‎เงินที่วิทเชอร์เอาให้ข้าดู
‎ข้าอยากให้เจ้าได้เห็นนัก
‎ข้าจะซื้อบ้านริมทะเลสาบให้เจ้า
‎ซื้อไวน์ให้เจ้า
‎ทุกอย่างที่เจ้าต้องการ
‎จะเป็นของเจ้า
‎เปลี่ยนจากติดหนี้เจ้านายที่ข้าเกลียด
‎มาเป็นติดหนี้คนที่ข้ารักแทนงั้นหรือ
‎เดี๋ยว อิลียาน่า
‎อยู่ก่อน
‎เจ้านั่นแหละอยู่
‎ลอร์ดเวเซเมียร์
‎สหายสนิทคนใหม่ของข้า
‎เจอเลเชินตัวหนึ่งระหว่างทาง
‎เราได้ยินแล้ว
‎แล้วดูข้าสิ ปีนี้แทบหาเงินได้ไม่พอ
‎จะเอากับโสเภณีชายที่นกเขาไม่ขันด้วยซ้ำ
‎ทุกข์ของเจ้าทำข้าใจสลาย ลูก้า
‎ส่วนสเวนก็พาเด็กใหม่ๆ เข้ามาอีก
‎แค่นี้เราก็แทบจะตกงานกันอยู่แล้ว
‎เพราะแย่งกันฆ่าสัตว์ประหลาด
‎แล้วตอนนี้ยังจะมีคนมาเพิ่มอีก
‎ไม่ใช่ความผิดข้าที่คนทำลูกกันมากกว่าทำเงิน
‎แล้วก็
‎ขาดแคลนโสเภณีชายเหรอ
‎ไปเอากับตัวเองสิ
‎ส่วนเจ้า "ขาดแคลน" ความสูงเนอะ
‎หนุ่มๆ พวกสัตว์ประหลาดผสมพันธุ์กันช่วงฤดูหนาว
‎พอถึงฤดูใบไม้ผลิ ‎เราจะมีงานทำจากที่นี่ไปจนถึงนาเซียร์
‎จนกว่าจะถึงตอนนั้น เรามาหาความสุข
‎ร่ำสุรา
‎แล้วเจ้าสองคนก็พยายามสั่งสอนเด็กพวกนี้ ‎ให้รู้จักโลกของวิทเชอร์
‎"วิทเชอร์เป็นคนเถื่อนที่ไม่มีศีลธรรม
‎เป็นสิ่งมีชีวิตที่ชั่วร้ายอย่างแท้จริง ‎ซึ่งเกิดมาเพื่อฆ่าเท่านั้น
‎ในโลกของคนซื่อสัตย์ ไม่มีที่สำหรับพวกเขา"
‎ตายๆ ท่านคิดยังไงกับข้อความไร้สาระนี่
‎เด็กๆ บางคนเห็นพวกเขากำลังติดประกาศนี้ ‎ไปทั่วเมืองระหว่างเดินทางกลับมา
‎"เทตทรา กิลเครสท์" ชื่อเหมือนนักพฤกษศาสตร์
‎พวกหัวโบราณ
‎โม้ว่าเป็นผู้สืบทอดจากสายเลือดมนุษย์ ‎ที่เป็นผู้วิเศษคนแรก
‎ช่วยฝังศพให้น้องสาวไอ้เด็กนั่น ‎มันลำบากเจ้านักหรือ
‎เจ้าเปิดช่องให้คนเฮงซวยอย่างกิลเครสท์ ‎เล่นงานเราได้
‎นั่นฟันมังกร ไม่ใช่บาซิลลิสค์
‎ข้าจะเอามาปนกันยังไงก็ได้
‎ฟังนะ
‎- ท่านก็รู้ว่าข้าเข้ากับเด็กไม่ได้ ‎- ทำใจซะเถอะ พ่อหนุ่ม
‎เจ้าจะต้องสอนวิชาดาบให้เด็กใหม่
‎- นี่ข้าถูกลงโทษงั้นรึ ‎- ฤดูหนาวปีนี้ข้าเสียวิทเชอร์ไปสองโหล
‎พวกอ่อนแอก็ไปหางานบ้าบออย่างอื่น ‎ที่ได้ค่าตอบแทนมากกว่า
‎ดังนั้นเราทุกคนต้องทำงานกันหนักขึ้น
‎หมดกันฤดูหนาวแสนวิเศษ ‎ที่ไม่ต้องนึกถึงเรื่องเศร้า
‎เยี่ยมเลย
‎เอาละ เลเชินตัวนี้
‎เจ้าว่าไอ้ตัวนี้โดนมนตร์สะกด
‎ข้าไม่โง่
‎อาจเป็นการสะกดด้วยเสียงขับกล่อม
‎แวมไพร์ระดับสูงแน่ๆ
‎หรือไม่ก็เป็นเลเชินสายพันธุ์ใหม่
‎จริงๆ ก็แค่เอลฟ์สร้างภาพว่า ‎ตัวเองเป็นเหยื่อเหมือนเดิม
‎น่าเสียดาย
‎อสูรสายพันธุ์ใหม่ๆ จะดีต่อธุรกิจเรา
‎ทำไมวิทเชอร์ไม่จัดการเรื่องนี้
‎โกหก วางแผนลวง
‎อย่าไปมองใบหน้าพวกเขา
‎ข้าได้ยินมาว่าเลเชินถูกฆ่าไปแล้ว
‎บาซิลลิสค์หายใจฟืดเดียว ‎ก็ดมเจอบุรุษแกร่งกล้าถึงสิบคน
‎ท่านหาร่างของสัตว์ประหลาดตัวนั้นเจอไหม
‎วิทเชอร์ต้องการหลักฐานเพื่อเอาไปแลกเงิน
‎แต่ถึงอย่างนั้น…
‎อย่างน้อยช่วยข้ากล่อมกษัตริย์
‎ให้ส่งตัวแทนไปสืบสวนที่เคียร์มอเรนห์ด้วยเถอะ
‎สาวกของท่านเล่นกับความกลัวของคนมาพอแล้ว
‎การส่งตัวแทนไปที่นั่น ‎จะบอกเป็นนัยว่าเรากล่าวหาพวกวิทเชอร์
‎ไม่ว่าความจริงคืออะไรก็ตาม
‎ท่านรู้ไหมกระบวนการสร้างวิทเชอร์ไหม
‎พวกเด็กใหม่จะต้องเจอสิ่งน่ากลัวอะไรบ้าง
‎พวกเด็กผู้ชายที่อายุไม่มากไปกว่าเด็กกำพร้าที่นี่
‎สามีที่เสียไปแล้วของท่านคงจะเข้าใจ
‎ข้าชื่นชมลอร์ดเซิบส์ยิ่งนัก
‎เขาเป็นคนใจกว้าง
‎มีหัวคิดก้าวหน้า
‎อย่างไรเสียเขาก็แต่งงานกับท่าน
‎ระวังคำพูดหน่อย
‎เทตทรา
‎ไม่ก็เงียบไปเลย
‎กฎหมายของเคดเวน ‎อนุญาตให้แม่ม่ายได้ตำแหน่งในราชสำนักแทนสามี
‎กฎหมายไม่ได้พูดถึงการลบอดีตของนาง
‎โชคดีจังนะ ท่านหญิง
‎ที่แทบไม่มีใครอยากร้องเรียนเรื่องนี้
‎ท่านไม่ให้อาหารเรามาหลายวันแล้ว
‎เราไม่ได้นอน ยืนก็แทบไม่ไหว
‎แล้วตอนนี้ท่านให้เราเล่นกับดาบงั้นหรือ
‎ข้าเองก็ไม่อยากอยู่ที่นี่พอๆ กับข้า
‎ให้เดานะ
‎พวกเจ้าคิดว่าชีวิตที่ดีกว่านี้รอเจ้าอยู่ข้างนอก
‎แต่ข้างนอกนั่น
‎เจ้าไม่มีอะไรเลย
‎แต่ที่นี่ เจ้าจะได้ความแกร่ง
‎ได้จุดมุ่งหมาย
‎ได้ความนับถือ
‎โอกาสที่จะรอดชีวิต ‎จากสิ่งเลวร้ายที่รออยู่ข้างนอก
‎ถ้าเจ้าไม่อยากได้สิ่งนั้น งั้นนี่…
‎ก็เสียเปล่าไปกับเจ้า
‎"ถ้าเจ้าไม่อยากได้สิ่งนั้น
‎งั้นนี่ก็เสียเปล่าไปกับเจ้า"
‎ไอ้ครูนั่นพูดไร้สาระชะมัด
‎ท่านเดกลันฝึกให้เรา ‎พร้อมออกสู่หนทางแห่งวิทเชอร์
‎ลำบากตอนนี้ดีกว่าไปลำบากข้างนอก
‎คืนนี้หนาวจะแย่
‎หุบปากแล้วนอนได้ก็นอน
‎อย่าไปถือสาโทมัสเลย
‎แทนคุณไร้เงื่อนไข
‎ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นของวิทเชอร์ ‎จนวิทเชอร์มาเคาะหน้าประตู
‎แทนคุณไร้เงื่อนไขเหรอ
‎คำหรูๆ เอาไว้เรียกเวลาที่ไม่มีเงินจ่ายวิทเชอร์ ‎เลยต้องยกลูกให้แทน
‎เจ้าถูกขายหรืออาสามาเอง
‎พ่อแม่เอาข้ามาทิ้งไว้ที่นี่ เหมือนพวกเราส่วนใหญ่
‎ใครจะเลือกมาอยู่ในเล้าหมูนี่เองล่ะ
‎อย่ากลัวไปเลย
‎พวกเขา…
‎- พวกเขาจะวางยาพิษเรา ‎- ใคร
‎ที่นี่มีผู้วิเศษ
‎เป็นผู้เฒ่า
‎การสร้างวิทเชอร์ พวกเขา…
‎พวกเขาจะฆ่าเราก่อน แล้วค่อยนำเรากลับมา
‎แต่เราจะไม่ใช่มนุษย์ปกติอีกต่อไป
‎- พวกเขาเรียกมันว่า… ‎- พิธีกรรมการกลายพันธุ์ ข้ารู้
‎ข้าเองก็กลัวเหมือนกัน
‎แต่พอคิดว่า "เดี๋ยวข้าจะได้ออกไป ‎สู่หนทางแห่งวิทเชอร์
‎แข็งแกร่งกว่าแทบทุกคน ไม่ขาดเหลืออะไรอีก"
‎ข้าก็ไม่กลัวอีกเลย
‎เจ้าจะกลับออกมาจากพิธีกรรม ‎ในสภาพที่ดีกว่าปกติ โทมัส
‎เชื่อข้าสิ
‎- อะไรเนี่ย ‎- นั่นเวเซเมียร์
‎เกิดอะไรขึ้น เราอยู่ที่ไหน
‎เงียบ พ่อข้าเคยพูดถึงที่นี่
‎มันคือหนองน้ำสีแดง
‎มันต้องสาป
‎มันเต็มไปด้วยวิญญาณร้ายและเหล่าอสูร
‎กริฟฟิน
‎นี่คือการทดสอบ
‎เหมือนการทดสอบอื่นๆ
‎ในหนทางแห่งวิทเชอร์ ‎สัญชาตญาณแรกคือต้องเอาตัวรอด
‎มันเป็นเรื่องของไหวพริบ ไม่ใช่ดาบ
‎เราจะตามพระจันทร์ไปจนกว่าจะออกสู่ที่โล่ง
‎ถ้ามีสัตว์ประหลาดอยู่แถวนี้ เหรียญของเจ้าจะ…
‎เจตภูต
‎ใจเย็นๆ
‎เกาะกลุ่มกันไว้
‎ทางนี้
‎บางครั้งเหรียญก็สัมผัสได้ถึงห้องเก็บอสูร
‎โดยเฉพาะเวลาที่มันเต็ม
‎ท่านคือหนึ่งในนั้น
‎ผู้วิเศษที่โทมัสพูดถึง คนที่สร้างวิทเชอร์
‎ท่านดูไม่เหมือนผู้เฒ่าเท่าไหร่
‎ผู้เศษแก่ตัวค่อนข้างช้า
‎วิทเชอร์ก็เหมือนกัน
‎เราทั้งคู่มีเวลาหลายสิบปี ‎ในการฝึกฝนทักษะต่างๆ ของเรา
‎การทดสอบเป็นเพียงส่วนหนึ่งของหน้าที่ข้า
‎ไม่ต้องกลัว
‎มันเป็นแค่ผลข้างเคียงของยีนลูกผสม
‎ครอลักส์
‎ข้าตรวจพบสามสายพันธุ์ในตัวมัน
‎เป็นการผสมข้ามสายพันธุ์ที่น่าสยดสยอง
‎ท่านเดกลันบอกว่าสัตว์ประหลาด ‎ผสมพันธุ์กับสายพันธุ์อื่นไม่ได้
‎จริง
‎แต่เราดัดแปลงพันธุกรรมได้
‎ลองนึกภาพกองทัพอสูร
‎ที่ถูกออกแบบให้ฆ่าล้างเอลฟ์กับเผ่าพันธุ์เก่า
‎เพื่อยึดดินแดนและอาหารสิ
‎แต่การเล่นแร่แปรธาตุนี่
‎ไม่ค่อยประณีตเท่าไหร่
‎ลูกผสมส่วนใหญ่จะตายในทันที
‎ผู้วิเศษสร้างสัตว์ประหลาด
‎จากนั้นก็สร้างวิทเชอร์ให้ฆ่าพวกมันหรือ
‎วันนี้ ข้ากับผู้วิเศษของข้าปกป้องความลับ
‎การสร้างสัตว์กลายพันธุ์ด้วยวิธีเล่นแร่แปรธาตุ
‎เพื่อไม่ให้ใครนำไปปฏิบัติอีกต่อไป
‎ข้าชื่อไรดริก
‎เจ้าโง่รึไง ไรดริก
‎วิทเชอร์ควรได้เข้าใจ ‎ประวัติศาสตร์ที่มาที่ไปของเขา
‎ผู้ส่งสารแวะมาตอนที่เจ้ายังเลียแผลอยู่
‎ทิ้งจดหมายไว้ให้เจ้าฉบับหนึ่ง
‎ท่านรู้อยู่แล้วรึเปล่าว่า ‎โทมัสกับคนอื่นๆ จะตายที่หนองน้ำ
‎ใครโชคดีก็รอด เจ้าหนู
‎มีผู้รอดจากการทดสอบเหล่านี้กี่คน
‎เอาแน่เอานอนไม่ได้
‎โลกนี้มีวิทเชอร์กี่คนล่ะ
‎จดหมายอยู่ที่ข้างเตียงเจ้า ‎ไปอ่านซะ ก่อนที่ข้าจะเก็บไปเผา
‎"เวเซเมียร์
‎เจ้าคงไม่มีกะจิตกะใจจะอ่าน ‎ดังนั้นข้าจะรวบรัดให้สั้นๆ
‎พ่อเจ้าตายแล้ว
‎เคดเวนบุกยึดหมู่บ้านของเรา เขาถูกฆ่า ‎ระหว่างช่วยท่านลอร์ดกับนายหญิงให้หนีไป
‎แต่ทั้งคู่ก็ถูกฆ่าตายเหมือนกัน
‎อย่ากลับมาบ้าน เวเซเมียร์
‎ถ้าที่นี่ยังเป็นบ้านสำหรับเจ้า
‎ข้าหวังว่าเจ้าจะได้พบ ‎ความอบอุ่นสบายในโลกที่เปราะบางนี้
‎และโลกนี้อ่อนโยนต่อเจ้า ‎และเหนือสิ่งอื่นใด ยุติธรรมต่อเจ้า
‎ตัวข้านั้น ตระกูลขุนนางจากเคดเวน ‎มารับข้าไปอยู่ด้วย
‎พวกเขาเป็นเจ้านายที่ใจดีกว่าคนเก่า
‎พวกเขาให้ข้าระบายสี และสอนให้อ่านเขียน
‎ข้ากินอิ่ม มีความสุขดี
‎ไม่ค่อยมีอะไรให้คิดถึง ‎ในหมู่บ้านที่ถูกเผาไปของเรา
‎และการปาหิมะเล่น กินขนมเค้กในตรอก
‎ก็เป็นเพียงความทรงจำอันหนักอึ้ง ‎ที่ข้ายินดีลืมไปเสีย
‎จงหาการเกิดใหม่ของเจ้าให้เจอ เวเซเมียร์
‎เป็นอิสระจากภาระและความเจ็บปวดในอดีต
‎และใช่
‎เป็นอิสระจากข้า
‎มันดีที่สุดแล้ว
‎จงอยู่ดีและมีรัก
‎อิลียาน่า"
‎(จับเป็นหรือตาย 400 เหรียญ)
‎เอาละ
‎ใครอยากขี่ม้าไปหาอะไรดื่ม ‎ในที่เงียบๆ ดีๆ บ้าง
‎เราจะอยู่ดูว่าใครรอดบ้าง
‎อาจใช้เวลาหลายวัน
‎จะมีเอสเกล แลมเบิร์ท
‎อาจจะรีมัส
‎เราไปเมาหัวราน้ำกันได้หรือยัง
‎ปล่อยพวกเขานั่งเศร้าไปเถอะ
‎เราจะไปดื่มกัน
‎หมอตำแยแทบเป็นลมตอนข้ามารับค่าจ้าง
‎ข้าดูน่าสยดสยองมาก
‎เลือดเหนียวๆ ท่วมตัวข้า
‎แต่งานก็คืองาน
‎แล้วสตริกาตัวนั้นล่ะ
‎นางหายเป็นปกติไหม
‎หายสิ หาย
‎เราต้องไปเอามาเพิ่มก่อนจะเริ่มเรื่องต่อไป
‎รู้ไหม หมอตำแยคนนั้นน่าจะจ้างคนที่ดีกว่าเจ้า
‎คนที่มีศีลธรรมและมีเกียรติ
‎ลูกผู้ชายตัวจริง
‎ไม่ใช่พวกกลายพันธุ์
‎อัศวินที่เรียนเกี่ยวกับสตริกาในโรงเรียน ‎ด่าเป็นแล้วรึ
‎คาบไหนล่ะ ระหว่างวิชาถอนสายบัว ‎กับวิชาสู้บนหลังม้ารึ
‎เราต่างก็มาที่นี่เพื่อดื่มและสนุกกัน ‎แบบไม่ใช้ความรุนแรง
‎เจ้าชอบ "แบบนี้" ใช่ไหม
‎เจ้าทำให้คนพวกนี้หวาดกลัว
‎เหมือนอย่างที่เจ้าทำให้หมอตำแยที่เจ้ารีดไถกลัว
‎ออกไปซะ
‎เดี๋ยวนี้
‎ข้าเคยเห็นอัศวินพยายามทำงานของเรา
‎กวาดล้างพวกสัตว์ประหลาด
‎กลายเป็นนิทานเตือนใจไปหมดทุกคน
‎โดยเฉพาะพวกที่หล่อๆ
‎วิทเชอร์ทั้งสองควรถูกตัดสินโทษประหาร
‎ไม่ต้องไต่สวนอะไรทั้งนั้น
‎ข้านี่โง่จัง
‎ข้านึกว่าการพิจารณาคดีเป็นเรื่องของการไต่สวน
‎สองคนนี้ฆ่าทหารยามสองคน ฝ่าบาท ‎ท่านจะปล่อยไปหรือ
‎ฝ่าบาท เจ้าของร้านเหล้าอ้างว่า ‎พวกอัศวินเป็นฝ่ายยั่วยุก่อน
‎วิทเชอร์สองคนนี้แค่ป้องกันตัว
‎ความศรัทธาที่ประชาชนมีต่อสถาบันกษัตริย์ ‎เริ่มสั่นคลอนเพราะเหตุโจมตีในป่า
‎ตอนนี้พวกเขาจะได้ยินว่ากษัตริย์ทำเชือนเฉย ‎หลังปีศาจสองตนสังหารอัศวิน
‎แปลว่าเราควรทำสงครามกับวิทเชอร์หรือไง
‎พวกเขาจะได้กลายเป็นสิ่งที่ท่านกลัวสมใจ
‎พวกเขาอันตราย ‎เราเห็นตรงกันเรื่องนั้น เทตทรา
‎การทำสงครามกับพวกเขา ‎จะทำให้แผ่นดินเคดเวนนองเลือด
‎สภาอย่าลืมว่า ‎ที่นั่งของนางในห้องนี้เป็นเพียงการให้เกียรติ
‎แต่ก็ยังเป็นที่นั่งของข้า
‎แลกมาด้วยเรือนร่าง
‎ไม่ใช่ด้วยสายเลือดหรือยศศักดิ์
‎ให้ตาย เงียบซะที
‎ข้าจะให้อัศวินฆ่าเจ้าทั้งสองคน ‎จะได้ไม่ระคายหูอีกต่อไป
‎เทตทราพูดถูก ฝ่าบาท
‎ประชาชนคาดหวังให้ฝ่าบาททำอะไรสักอย่าง
‎หากฝ่าบาทแก้ไขสองเรื่องได้ในคราวเดียวล่ะ
‎จัดการอสูรในป่า ‎ในขณะเดียวกันก็หลีกเลี่ยงสงครามกับวิทเชอร์
‎ยาม
‎ว่าไง
‎ได้ยินเสียงนั่นไหม
‎- เหมือนเสียงอะไรดังกริ๊งๆ ‎- นี่
‎อยากโดนอัดรึไง
‎ไอ้มนุษย์กลายพันธุ์
‎ข้าขอกระโถนฉี่กับขนมปังแบบไม่ต้องดีมากสักก้อน
‎ใจดีนะ แต่…
‎คราวนี้ไม่ต้องแบ่งใคร
‎ไม่เหมือนสมัยที่เรายังเด็ก
‎ข้ารู้ว่าวิทเชอร์แก่ช้ากว่ามนุษย์ แต่ว่า
‎ดูเจ้าสิ
‎อิลียาน่า
‎เจ้าคงนึกว่าข้าเป็นยายแก่ทึนทึก ‎เป็นทาสไปจนตาย
‎หมายถึงว่าถ้าข้านึกถึงข้าบ้างน่ะนะ
‎เจ้า… จดหมายของเจ้า
‎- เจ้าถูกขายให้คฤหาสน์อีกหลัง ‎- ใช่
‎ตระกูลเซิบส์แห่งเคดเวน
‎พวกเขาใจดีอยู่นะ
‎แต่ลูกชายของเขาต่างหากที่รักข้าจริง
‎แม้ข้าจะมีสถานะต่ำต้อย
‎เราไม่เจอกันนาน ‎ตกลงเจ้ามีบ้านริมทะเลสาบไหม
‎บ้านริมทะเลสาบหรือ
‎อ๋อ บ้านริมทะเลสาบ
‎ไม่มีทะเลสาบ ไม่
‎แต่ข้ามีบ้านที่น่าอยู่
‎ข้าเปลี่ยนมันให้กลายเป็นบ้านเด็กกำพร้า ‎หลังจากสามีข้าเสีย
‎เรามีลูกๆ ด้วยกันด้วย ลูกสาว
‎ซนมากทั้งสามคน
‎คนหนึ่งทำให้ข้ากลายเป็นคุณยาย ‎ทั้งที่ข้าขอร้องว่าอย่า
‎แต่พวกนางเป็นเจ้าตัวแสบที่หัวรั้นจริงๆ
‎ทำให้ข้านึกถึงเจ้าบ่อยๆ
‎ตายละ
‎ข้าพล่ามไม่หยุด
‎เจ้าคงเบื่อแย่
‎ไม่ เจ้าไม่ได้พล่าม
‎เจ้าไม่น่าเบื่อ
‎นี่เป็นเรื่องไม่นึกไม่ฝัน ใช่
‎น่าแปลกใจ
‎แต่ก็น่ายินดีมาก
‎เจ้ามีครอบครัว…
‎เจ้าอยากฆ่าสามีที่ตายไปแล้วของข้า ‎และเผาบ้านเด็กกำพร้าให้ราบสินะ
‎ข้าคงไม่ใช้คำพูดแบบนั้นตรงๆ
‎ลอร์ดเซิบส์ดีต่อข้ามาก
‎ไม่ได้สมบูรณ์แบบ แต่
‎เขาเป็นคนแบบที่เราจะคิดถึงมากเมื่อจากไป
‎แต่เรื่องราวของเจ้าที่ข้าได้ยินเนี่ยสิ
‎วิทเชอร์ผู้กล้าหาญสำหรับจ้างวาน
‎"มือสังหารเวเซเมียร์
‎รับจัดการแต่สัตว์ประหลาดที่ชั่วร้ายที่สุด"
‎ไม่นานมานี้ เจ้าเป็นคนพูดใส่หัวข้าเอง
‎เวลาของเจ้ากับข้าไม่เหมือนกัน
‎ว่าแต่เวลาคืออะไร
‎ทุกสิ่งทุกอย่าง
‎กษัตริย์เต็มใจจะอภัยโทษ ‎ให้เจ้ากับสหายสำหรับความผิดที่เจ้าก่อ
‎ขอเตือนว่าข้าทำหน้าที่
‎แทนสามีผู้ล่วงลับ ลอร์ดเซิบส์ผู้สูงศักดิ์ ‎ที่ปรึกษาของกษัตริย์
‎ทุกข้อตกลงมีราคาของมัน
‎ฆ่าอะไรก็ตามที่สังหารประชาชนของเรา ‎ในป่านอกอาร์ดคาเรห์
‎แล้วลูก้า สหายร่วมงานข้าล่ะ
‎เขาจะอยู่ในความดูแลของข้า
‎เงื่อนไขสมเหตุสมผล
‎เจ้าเองจะมีผู้ติดตามเช่นกัน
‎เรื่องนั้นน่ะ
‎น่าจะเป็นปัญหา
‎หนทางแห่งวิทเชอร์นั้นอันตรายถึงชีวิต
‎และท่านเป็นผู้หญิงนะ ท่านหญิง
‎แถมข้าไม่อาจให้ผู้สูงศักดิ์อย่างท่าน
‎เป็นที่พบเห็นว่าสุงสิงกับพวกกลายพันธุ์อย่างข้า
‎งั้นเจ้าน่าจะดีใจที่ได้รู้ว่า ‎ข้าไม่ใช่ผู้ติดตามของเจ้า
‎ข้าไม่คิดจะเป็นผู้นำทาง ‎หรือผู้ดูแลเจ้าหรอกนะ แม่มด
‎ข้าไม่สนว่าบรรพบุรุษของเจ้าเป็นใคร
‎ข้าสัญญา
‎ข้าจะสังหารอสูรตัวนี้
‎เพื่อเจ้า อิลียาน่า
‎อาจไม่ใช่สัตว์ประหลาดด้วยซ้ำ
‎เลเชินที่ฆ่าคนของเจ้าที่ชื่อคาร์ไลส์ ‎ถูกมนตร์สะกด
‎โดยเอลฟ์
‎"ทำไมถึงเป็นเอลฟ์"
‎ดีใจที่ถาม
‎คืองี้ เอลฟ์แก่แต่หน้าละอ่อนมากตนหนึ่ง
‎ขอให้ข้าช่วยเขาตามหากลุ่มหญิงสาวที่หายตัวไป
‎ประเด็นคือวิทเชอร์ทำงานแลกเงิน
‎เราต้องรักษาชื่อ
‎เราไม่มีทางได้งานใหญ่ ถ้ามีคนรู้ว่า ‎เราตีนิมฟ์เหมือนตีแมลงวันกับช่วยเอลฟ์ฟรีๆ
‎ผู้วิเศษที่ดีงามห้ามใช้มนตร์อัคคีไม่ใช่หรือ
‎ตราบเท่าที่มีผู้วิเศษที่ควบคุมไฟได้ ‎เพียงไม่กี่คน
‎งั้นท่านก็พิเศษมากๆ
‎ข้าคงดูโง่ในสายตาเจ้ามากสินะ
‎แต่พลังโกลาหล มัน…
‎หาคำบรรยายไม่ได้
‎วิทเชอร์ก็เชื่อมโยงกับพลังโกลาหลเช่นกัน
‎เพียงแต่ความเชื่อมโยงของเจ้านั้น ‎เสื่อมทรามและกัดกร่อน
‎และน่าตำหนิน้อยกว่ามาก
‎มีเรื่องราวเกี่ยวกับวิทเชอร์ ‎ที่ช่วยเหลือนักบวชป่วยคนหนึ่ง
‎นักฆ่าอสูรเชื่อว่า ‎ความเจ็บป่วยนั้นแท้จริงแล้วเป็นคำสาป
‎และสามารถถอนคำสาปได้ ‎ด้วยการฆ่าคนที่วางคำสาป
‎นักบวชคนนั้นรีบกล่าวหา ‎ผู้วิเศษในเมืองนั้นทันที
‎เด็กสาวโง่ๆ ที่ก่อปัญหาให้เขาเสมอ
‎วิทเชอร์ฆ่านาง
‎แล้วก็ได้ค่าตอบแทนสมน้ำสมเนื้อ ‎เป็นเพชรนิลจินดา
‎- นักบวชอาการดีขึ้นเลยสินะ ‎- ใช่
‎แล้วไม่กี่วันต่อมา
‎เขาก็เจออัญมณีเม็ดงาม ‎ปะปนกับข้าวของของพ่อครัวเขา
‎เหมือนเม็ดที่ให้เจ้าวิทเชอร์หัวหมอไปเปี๊ยบ
‎วิทเชอร์สั่งให้พ่อครัวใส่ยาพิษ ‎ในอาหารของนักบวช แล้วให้ส่วนแบ่งเขา
‎กลฉลาดมาก เสียดายที่ข้าคิดไม่ได้มาก่อน
‎ก็อย่างที่บอก
‎เสื่อมทราม
‎เยี่ยมไปเลย
‎- เจ้าให้เราเดินวนเป็นวงกลม ‎- ไม่
‎ข้ารู้จักป่าแห่งนี้
‎ลอร์ดคาร์ไลส์ก็เช่นกัน
‎ที่อาเรทูซ่า
‎เราร่ายมนตร์มายาใส่อาหารแย่ๆ
‎เพื่อให้อาหารรสชาติดีขึ้น
‎แต่รสชาติหลังมนตร์เสื่อมแล้วน่ะหรือ
‎ขม
‎พลังโกลาหลทำให้จิตและใจของเรากระจ่าง
‎ทำให้เรามองเห็นสิ่งที่ถูกต้องและแท้จริง
‎ขับไล่หมอกที่บดบังจิตของเราออกไป
‎ภาพมายานั้นไร้ที่ติ
‎ต้องมีพลังกล้าแกร่งถึงจะคุมมายาระดับนี้ได้
‎แล้วก็สะกดเลเชินได้ด้วย
‎กาเรเอน บาฮาเอดาเฮบเม วาโฮเอเลนาธ
‎คิทซุ
‎เพื่อนเจ้าหรือ
‎เพื่อนของเพื่อนน่ะ
‎กาเรเอน บาฮาเอดาเฮบเม วาโฮเอเลนาธ!
‎ใช่ งั้นบอกมาก่อนสิว่า ‎รังของเจ้าอยู่ที่ไหน ถ้าจะให้ข้าหลีกเลี่ยง
‎โดยเฉพาะในเมื่อเจ้าเล่นเข่นฆ่าทุกคนที่เข้าใกล้
‎วิทเชอร์
‎ข้าไม่เคยเห็นบาซิลลิสค์สายพันธุ์นี้มาก่อน
‎- ภาพมายาอีกหรือ ‎- เดี๋ยวก็รู้
‎ข้ารู้ ใครๆ ก็ฆ่านางแบบเจ้านี่แหละ
‎แต่ยังไงก็ช่วยมีมารยาทหน่อย
‎ไม่!
‎- ไม่ใช่ภาพมายา ‎- ข้าอาจจะประเมินเจ้าต่ำไปนิด
‎นิดนึง
‎คิทซุ ไม่จำเป็นต้องทำให้เรื่องมันบานปลาย
‎วิทเชอร์!
‎พลังภาพมายาของนางนั้นไม่ปกติ
‎สัตว์ประหลาดตัวแรกที่ข้าเจอในชีวิตคือมาห์
‎ทำให้ผู้หญิงคนหนึ่งเห็นฝันร้าย ‎ที่ไม่มีอยู่จริง เป็นภาพลวงตา
‎- คิทซุเป็นเอลฟ์ ‎- งั้นทำไมนางมีกลิ่นเหมือนมาห์
‎โรงเรียนเอลฟ์
‎พวกเขาเคยส่งเอลฟ์เด็กๆ มาที่นี่ ‎ช่วงกลางฤดูร้อน
‎ก่อนจะเปลี่ยนให้กลายเป็นป้อมปราการ ‎ช่วงการล้างบางครั้งสุดท้ายของพวกเจ้า
‎ไม่มีรอยเลือด
‎แต่ข้ายังได้กลิ่นนาง
‎ใช่
‎นางเคยอยู่ที่นี่
‎ก่อนที่เราสู้กัน
‎วิทเชอร์
‎ข้ามีชื่อนะ รู้ไหม
‎เกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา
‎ทุกคนเป็นเอลฟ์
‎ผู้หญิง
‎ทางนี้
‎ช่วยด้วย
‎ให้ตาย ติดหนี้บุญคุณอีกแล้ว
‎นี่ใคร
‎เพื่อนที่ข้าเคยเล่าให้ฟัง
‎เขามาตามหาผู้หญิงเหล่านั้น
‎ข้าคงจะช่วยชีวิตพวกนางไว้ได้บ้าง ‎หากเจ้าไม่โลภมากและยอมช่วยดีๆ
‎คิทซุลักพาตัวพวกนางมา
‎ใช่ ทำการทดลองกับพวกนาง
‎นางใช้การเล่นแร่แปรธาตุแปลกประหลาด ‎ในการพยายามเปลี่ยนพวกนาง
‎เปลี่ยนให้เป็นอะไร
‎ให้เป็นอะไรก็ตามที่นางเป็น
‎ข้าแกะรอยนางมาถึงที่นี่ ‎พยายามหยุดนาง แต่พลังของคิทซุนั้น…
‎นางแค่ปล่อยให้ท่านมีชีวิตอยู่งั้นรึ
‎ข้าเข้าใจว่านั่นเป็นแนวคิด ‎ที่เผ่าพันธุ์ของท่านไม่คุ้ยเคย
‎หากคิทซุใช้วิชาเวท ‎พยายามทำให้เด็กสาวพวกนี้กลายพันธุ์
‎ใครทำให้นางกลายพันธุ์
‎ยีนของนางมีการตัดแต่งยีนของมาห์เข้าไป
‎นี่อธิบายพลังที่ไม่ปกติของนาง
‎นางเป็นลูกผสม
‎เรื่องแบบนั้นเป็นไปได้ยังไง
‎แบบเดียวกับที่เขาถูกสร้างขึ้นมา
‎ศาสตร์การสร้างสิ่งกลายพันธุ์
‎เป็นศาสตร์ลับ ‎ที่มีแต่ผู้วิเศษที่เคียร์มอเรนห์เท่านั้นที่รู้
‎เจ้าอยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดนี้
‎บ้าไปแล้ว
‎แค่ล่าสัตว์ประหลาดเพื่อแลกเงินยังพออีกหรือ
‎ต้องสร้างขึ้นมาเองเลยหรือ
‎วิทเชอร์ปากกัดตีนถีบก็จริง แต่…
‎น่าเสียดาย
‎อสูรสายพันธุ์ใหม่ๆ จะดีต่อธุรกิจเรา
‎ยิ่งมีสัตว์ประหลาดมากเท่าไหร่ ‎ก็ยิ่งมีงาน ยิ่งมีเงิน
‎หัวหมออีกแล้ว
‎สาบานได้ ฟิล ข้าไม่ได้…
‎อสุรกายอีกตัว
‎นางยังเป็นเอลฟ์
‎เจ้าเห็นนี่ว่าเจ้าพวกนี้ทำอะไรได้บ้าง
‎ฟิล ถ้าเด็กคนนี้มีพลังแบบคิทซุแม้แต่ครึ่งหนึ่ง
‎นางเป็นตัวอันตราย
‎แม่มดคนนี้ก็พูดอย่างเดียวกันเรื่องเจ้าไม่ใช่รึ
‎ข้าจะพานางกลับไปอยู่กับคนของข้า ‎เราจะเลี้ยงนางให้เป็นเอลฟ์
‎พ่อนักบุญ
‎แต่ข้าคิดว่าอีกไม่นาน ‎ท่านคงปล่อยนางให้มาโจมตีเรา
‎ท่านชนะไปแล้ว
‎ท่านเอาชนะเราได้แล้ว
‎อย่างน้อยก็ให้เราเหลือศักดิ์ศรี
‎ในการรวบรวมสิ่งที่เหลืออยู่ของเผ่าพันธุ์เราบ้าง ‎ถึงจะกลายพันธุ์ก็ตาม
‎ข้าขอในฐานะเพื่อน
‎พาเด็กไปซะ เดี๋ยวนี้
‎เจ้าทำผิดพลาดมหันต์
‎หากเด็กคนนี้ทำร้ายใครแม้แต่คนเดียว ฟิล…
‎ถึงตอนนั้นข้าจะฆ่านางเอง
‎แล้วรอให้เจ้าเอาดาบมาฆ่าข้าอย่างเงียบๆ
‎ข้าน่าจะเสนอเงินให้เจ้า ‎เจ้าจะได้จัดการเรื่องนี้ให้จบไป
‎มันไม่เกี่ยวกับเงิน
‎จู่ๆ วิทเชอร์ก็มีศีลธรรมขึ้นมางั้นหรือ
‎เจ้าคิดว่าเจ้าบริสุทธิ์ผุดผ่องนักสินะ เทตทรา ‎ไม่แปดเปื้อนเลยสินะ
‎เปิดตาดูข้างนอกบ้าง
‎นั่นไงละศีลธรรมของเจ้า
‎ซากเน่าเหม็นผุพังที่ส่งกลิ่นความเกลียดชัง
‎ไปกำจัดความโสโครกนั่นเถอะ ‎แล้วข้าจะกำจัดของข้า
‎ทำแบบนี้ไม่เกิดประโยชน์
‎ความกลัวและความไม่รู้ดีต่อธุรกิจ
‎เดกลันเคยพูดเอาไว้ในครั้งแรกที่เราเจอกัน
‎แล้วดูสิ
‎ข้าจำเป็นต้องรู้แน่ๆ
‎ข้าอยากขอให้เจ้าหนีไปกับข้า
‎แต่ข้ารู้ว่าเจ้าต้องทำอะไร
‎และข้าจะไม่ทำให้เจ้ารู้สึกราวกับว่า ‎เจ้าทอดทิ้งข้าอีกครั้ง
‎ข้าพยายามห้ามเขาแล้ว
‎แต่พวกวิทเชอร์ไม่เคยลังเล
‎มาดามกิลเครสท์มอบหลักฐานแก่เรา
‎เจ้านี่สร้างอสุรกาย
‎คุกคามอาณาจักรของข้า
‎แล้วก็ต้มตุ๋นประชาชน
‎ท่านพูดเรื่องบ้าอะไร
‎ฝ่าบาท วิทเชอร์ไม่ได้รู้เห็น ‎เรื่องลูกผสมพวกนี้กันทุกคน
‎เลดี้เซิบส์ ท่านคือหลักฐานของความพินาศ
‎จากการไว้ใจคนรับใช้
‎ฝ่าบาท…
‎หากฝ่าบาทไม่ว่ากระไร
‎ข้าขอถามว่าตอนนี้มาดามกิลเครสท์อยู่ที่ไหน
‎สัตว์ประหลาดกำลังจะสูญพันธุ์
‎ข้าต้องปกป้องวิถีชีวิตของเรา
‎คิดถึงเงินทั้งหมดที่เจ้าจะหาได้สิ เจ้าหนู
‎- อย่าเรียกข้าอย่างนั้น ‎- สำนึกบุญคุณกันหน่อย เด็กน้อย
‎เจ้ามาหาข้าเอง
‎ข้าจะส่งเจ้ากลับไปเก็บกระโถนคนป่วยก็ได้
‎อย่าทำเป็นไม่รู้ว่าท่านกำลังทำอะไร
‎ตอนที่โยนเศษเงินนั่นให้ข้า
‎ท่านรู้ว่าข้าจะมา
‎เราถูกสร้างขึ้นมาให้ฆ่าสัตว์ประหลาดพวกนี้
‎ไม่ใช่สร้างพวกมัน
‎ข้าจะไม่เสียใจที่ทำในสิ่งที่จำเป็นต้องทำ
‎บอกแล้วไง
‎วิทเชอร์ไม่เคยลังเล
‎ข้ารู้
‎แล้วเอลฟ์นั่นล่ะ
‎ท่านได้ให้ทางเลือกแก่คิทซุไหม ‎ก่อนที่จะทำให้นางกลายพันธุ์
‎ไม่ เรานึกว่าเราฆ่านางไปแล้ว
‎การกลายพันธุ์นั่นไม่เสถียร ทรงพลังมากเกินไป
‎เห็นชัดว่านางใช้เวทมายาแสร้งทำเป็นตาย
‎ทั้งหมดนี้ก็เพื่อเงิน
‎เจ้ามัวแต่สนใจทองในมือ
‎ไม่เคยเงยหน้าขึ้นมองคนที่จ่ายเจ้า ‎เห็นแววตาพวกเขา
‎พวกเขากลัวเรา
‎สิ่งเดียวที่ทำให้มนุษย์ไม่ล่าเรา
‎ก็คือพวกอสูรที่น่ากลัวกว่าซึ่งเราคอยกันเอาไว้
‎มนุษย์ตายเร็ว
‎พวกเขาเลยใช้เวลาในชีวิต
‎ไปกับความกลัวและความเกลียดชัง
‎ถามพวกคนแคระหรือสหายเอลฟ์ของเจ้าสิ
‎มนุษย์จะต้องการสัตว์ประหลาดเสมอ
‎ตอนนี้เราเองก็เช่นกัน
‎เราทุกคนเป็นเด็กกำพร้า
‎เราหวังให้ท่านปกป้องเรา
‎ท่านต้องเผาที่นี่ทั้งหมด
‎ไม่งั้นข้าจะเผาเอง
‎ข้าไม่อยากสู้กับท่าน
‎เราต้องปกป้องตัวเอง เวเซเมียร์
‎ต้องปกป้องเจ้า!
‎ถ้าพวกเจ้าสองคนจะเลิกฆ่ากันเสียที
‎เรามีแขกมาเยือน
‎นางกำลังมา
‎กำจัดพวกวิทเชอร์ให้หมด!
‎เทตทราไม่ยอมเสียเวลาเลย
‎ข่าวแพร่ออกไปอย่างรวดเร็ว
‎ไม่เพียงแต่เรื่องลูกผสม ‎ยังเรื่องที่วิทเชอร์ปกป้องเอลฟ์อีกด้วย
‎แล้วลูก้าล่ะ
‎เป็นเพราะท่านทั้งสองคน
‎พวกมนุษย์กระสันจะมาอยู่แล้ว ไม่ช้าก็เร็ว
‎หึ
‎แต่เราตายอย่างมีเกียรติกว่านี้ได้
‎ข้ากับผู้วิเศษของข้าเท่านั้น ‎ที่รู้ศาสตร์ลับแห่งการสร้างสิ่งกลายพันธุ์
‎เทตทราจะต้องการหัวเรามากที่สุด
‎ถ้าเราตาย
‎จะไม่มีวิทเชอร์อีก
‎ขังตัวเองไว้ในห้องทดลองของท่าน
‎พวกเราที่เหลือจะรวมตัวกันสู้ ‎และจบลัทธิเล็กๆ ของนาง
‎นังนี่จะไม่อยู่เห็นรุ่งสาง
‎หากท่านประมาทเทตทรา ‎ท่านเองนั่นแหละที่จะไม่อยู่เห็นรุ่งสาง
‎บางทีนางอาจจะฟังเหตุผล
‎เขาอาจจะเลว
‎แต่เดกลันพูดถูก
‎ยังไงเรื่องนี้ก็ต้องเกิด
‎ทำไม
‎เพราะเจ้าแตกต่าง
‎และการฆ่ามันง่ายกว่าการต้องทน
‎ข้าอยากให้เจ้าไปจากที่นี่ให้ไกลที่สุด
‎ที่นี่มีเด็กๆ
‎- พวกเขาฝึกมาแล้ว ‎- เด็กๆ เวเซเมียร์
‎เหมือนกับเจ้าตอนที่เขารับเจ้าเป็นศิษย์
‎ข้าจะนำพวกเขาลงไปห้องใต้ดิน ‎จนกว่าเจ้าจะชนะศึก
‎ขอสักครั้งในชีวิต
‎ให้ข้าได้เลือกที่ของตัวเอง
‎เจ้ามีไฟในตัวมากเกินไปเสมอ
‎และงดงาม
‎ขอละ ข้าอายุจะ 70 อยู่แล้ว
‎ข้าก็เหมือนกัน
‎ยอดเขาแสนงดงาม
‎บริสุทธิ์เกินกว่าจะทำสงคราม
‎รีบไสหัวไปซะ ‎และคืนศพของชายที่เจ้าสังหาร นังแม่มด
‎เขาถูกประหารในนามของผู้คน ‎ที่ถูกอสูรดัดแปลงของเจ้าฆ่า
‎จะไม่มีการสร้างขึ้นมาอีกแล้ว เทตทรา
‎ข้าสัญญา
‎พวกวิทเชอร์อย่างเจ้าเชี่ยวชาญเรื่องราคา
‎คำพูดของเจ้ามีค่าเท่าไหร่ เวเซเมียร์
‎บางอย่าง
‎ก็ไม่อาจประเมินค่าได้
‎แล้วท่านล่ะ
‎ท่านจะให้คำมั่นแก่ข้าด้วยไหม
‎ข้าจะไม่ให้อะไรทั้งนั้น
‎ยกเว้นโอกาสที่จะสุมหุบเขางดงามของเรา ‎ด้วยศพของพวกเจ้า
‎เราคือกองทัพวิทเชอร์
‎พวกเจ้าคือมนุษย์
‎คิทซุ
‎นางเสียใจที่ได้ยินว่าเจ้าปล้นรังของนาง
‎ทำลายผลงานของนาง
‎และฆ่าเด็กสาว ลูกคนเดียวของนาง
‎ใช้อสูรสู้กับอสูร
‎ช่างแตกต่างจากบรรพบุรุษของเจ้า
‎รวมพล! รวมพล!
‎ตั้งสติให้ดี ทุกคน เราจะบุก
‎- เก็บดาบก่อนๆ ‎- เราไม่มีเวลามาลังเล
‎แค่เชื่อข้าสักครั้งเถอะ
‎ขอร้อง
‎วิทเชอร์ รอสัญญาณจากข้า
‎เอาเลย!
‎ไม่ต้องกลัวนะ ไม่ต้องกลัว
‎พวกเจ้าปลอดภัย
‎พวกวิทเชอร์จะต้องถูกกวาดล้างไปจากโลกนี้
‎และร่องรอยทั้งหมด ‎จะถูกกลบด้วยเกลือกับดินประสิว
‎มันจะไปเล่นงานไรดริก
‎ข้ากับคนอื่นๆ จะต้านไว้ที่สะพาน ‎ทิ้งสะพานเพื่อลดจำนวนพวกมันลงครึ่งหนึ่ง
‎พวกเจ้าสองคน หยุดนางให้ได้
‎เจ้าให้อภัยข้าได้นานพอไหม เจ้าหนู
‎ถ้านางไปถึงตัวไรดริก พวกเราก็ถึงจุดจบ
‎หานางให้เจอ!
‎หยุดนางให้ได้!
‎มีประตูเล็กในยุ้งฉาง
‎เปิดออกไปสู่เส้นทางด้านหลัง
‎เจ้ารู้ได้ยังไง
‎เขาเคยพยายามจะหนีน่ะสิ
‎หนีไปให้ไกลที่สุด
‎พวกเจ้าทุกคน
‎วิ่งจนส้นเท้าแตก กระดูกโผล่ ถ้าจำเป็น
‎อย่าหยุด
‎ลดดาบลง
‎นี่คือการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ เทตทรา
‎พวกเขาสร้างอสูรขึ้นมาก็เพราะเจ้า ‎ประเทศนี้ไม่มีอะไรบริสุทธิ์
‎มีแต่ความกลัวและความเกลียดชัง
‎พอได้แล้ว
‎ได้โปรดเถอะ
‎นังคนรับใช้ผู้นี้ทรยศเคดเวนไปสมคบกับวิทเชอร์
‎ให้ตายตกตามกันไป
‎เทตทรา!
‎ข้าฆ่าคนของเจ้าได้ก่อนที่พวกเขาจะทันขยับดาบ
‎ฝันไปเถอะ
‎วันนี้ไม่เล่นสนุกเหรอ หรือยังสะเทือนขวัญ
‎จากคืนที่เจ้าอาจหาญช่วยฆ่าอสูรอีกคืน
‎ขอโทษนะที่ข้าอยากเป็น ‎มากกว่าแค่คนรับใช้บ้านนอก
‎แต่ดูเจ้าสิ
‎เจ้าเป็นถึงวิทเชอร์
‎เจ้าร่ำรวย
‎เราจะไม่ขาดเหลืออะไรเลย
‎และเจ้าจะดูแลข้า เวเซเมียร์
‎เหมือนที่เจ้าเคยบอก
‎เจ้ารักษาสัญญา
‎มองข้าสิ
‎บ้านริมทะเลสาบ
‎ไวน์ อาหาร
‎ลองนึกภาพตัวเราแหวกว่ายในกองเงินกองทอง
‎เจ้าไม่เคยต้องการอย่างนั้น ‎เจ้าพอใจกับทุกอย่างเสมอ
‎ไม่นะ!
‎เลือดแกะ 40 ตันรึ
‎หมอตำแยที่น่าสงสารนั่น
‎เล่าให้พวกเขาฟังสิ ‎ตอนที่เจ้าหลอกเอาเงินจากนักบวชเรดาเนีย
‎ทำให้เขาคิดว่าเขาถูกสาป
‎- เจ้าได้เงินจากไอ้โง่นั่นเท่าไหร่ ‎- เจ้าอยู่ที่นี่ไม่ได้ เจ้าตายไปแล้ว
‎เจ้าพล่ามเรื่องอะไรน่ะ
‎ปลุกบ๋อยขึ้นมา ‎ดื่มเหล้าให้หมดถัง ทุกคนดื่ม!
‎ไม่ต้องจ่ายสักสตางค์เดียว
‎เยี่ยม!
‎พอที!
‎ทุกคนนั่นแหละ
‎เลิกหัวเราะกันเสียที
‎เวเซเมียร์ มาดูนี่สิ
‎บอกข้าตามตรง
‎อย่ามัวยืนเฉย
‎พูดมาสิ
‎เจ้าไม่ชอบใช่ไหมล่ะ
‎ข้า…
‎ข้ากำลังชั่งใจว่า ‎เจ้าวาดข้าได้หล่อเหลาสมจริงไหม
‎ตายจริง
‎เจ้าทำให้ข้ากลัว
‎สายตาของเจ้า ช่างหม่นหมองและ…
‎มันสมบูรณ์แบบ อิลียาน่า
‎ไร้ที่ติ
‎อย่ามัวชักช้า ข้าคอแห้งแล้ว
‎ท่านแม่ ห้ามโบยันที
‎เขาเอาหมากเก็บข้าไป
‎เป็นอะไรไป ท่านพ่อ
‎ท่านทำหน้าเศร้า
‎ไม่
‎นี่ไม่ใช่ความจริง
‎เลิกป่วนจิตข้าได้แล้ว คิทซุ ‎เลิกสร้างภาพมายาได้แล้ว
‎แต่เจ้าสาบานว่าจะดูแลข้าไม่ใช่หรือ
‎สัญญาว่าจะปกป้องข้า
‎เจ้าไม่ใช่ความจริง
‎ความจริงหาใช่ภาพมายา
‎ไม่มีทางหนีมันได้
‎ไปให้พ้นจากข้า
‎เจ้าทิ้งข้าไว้ที่นี่ ยอดรัก
‎ทิ้งข้าไว้กับความหวัง ทอดทิ้งฝันของตัวเอง
‎แล้วตอนนี้เจ้าพยายามจะทิ้งข้าไปอีก
‎เพียงแต่ครั้งนี้
‎ข้าจะไม่จมอยู่ในเสื้อผ้าอาภรณ์ ‎ราชสำนัก และยศฐาบรรดาศักดิ์
‎ข้าจะเป็นเหมือนเจ้า
‎หลงทางและเปล่าเปลี่ยว
‎ไม่มีใครรัก
‎ไม่นะ อิลียาน่า ข้ารักเจ้า
‎เจ้ารักเงินต่างหาก
‎มีให้กอบโกยอีกมากใช่ไหม
‎หยุดนะ
‎ณ ที่แห่งนี้เราเป็นอะไรก็ได้ ‎ที่เราต้องการ เวเซเมียร์
‎เรารวยได้
‎ด้วยกัน
‎ที่นี่ เวลาไม่สำคัญ
‎แต่ข้างนอกนั่น ข้าช่วยนางได้
‎นั่นมีค่ามากกว่า
‎ออกไปจากหัวข้าเดี๋ยวนี้
‎ข้ารู้ว่าเจ้าไม่เคยอยากให้เป็นแบบนี้
‎ตอนนั้นเจ้ายังเด็ก
‎เจ้าจะไปรู้ได้ยังไง
‎เวเซเมียร์
‎ไปหลบ
‎เจ้าโจมตีข้าด้วยเวทมนตร์หรือ
‎ไม่…
‎ไม่นะ ไม่
‎ไม่ๆๆๆ
‎เวเซเมียร์
‎นี่…
‎นี่มันไม่จริง
‎สมัยเด็กๆ ข้าไม่รู้เกี่ยวกับวิทเชอร์มากนัก
‎ข้าไม่รู้ว่าเจ้าจมูกดีกว่า หูดีกว่า
‎ข้าไม่รู้ว่าวิทเชอร์สัมผัสได้ว่าข้าแอบอยู่ในตู้
‎ตัวสั่นเทา แทบไม่กล้าหายใจ
‎ได้แต่มองขณะที่เขาใช้ดาบแทงแม่ข้า
‎ผู้วิเศษโง่ๆ ที่มีเรื่องกับนักบวชหูเบา
‎อสูรย่อมฆ่าอสูร
‎ใช่
‎ดังนั้น…
‎พานางไปซะ
‎สเวนล่ะ
‎คนอื่นๆ ล่ะ
‎ตายหมดแล้ว
‎ศิษย์ของข้าทุกคน
‎ยกเว้นเจ้า
‎พวกเด็กๆ
‎หนีไปได้
‎เก็บแรงไว้
‎พวกเขาเป็นศิษย์ของเจ้าแล้ว เจ้าหนู
‎ทำให้พวกเขาเป็นวิทเชอร์
‎ทำให้พวกเขา
‎ยอดเยี่ยมกว่าเรา
‎เป็นคนที่ดีกว่าเรา
‎นางไม่ได้อยากให้เป็นแบบนี้
‎เราอยู่ที่ไหนกัน
‎สวยมาก
‎ราวกับไม่ใช่ความจริง
‎เรารู้หรือเปล่าเนี่ยว่ากำลังไปไหน
‎นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่ข้าจะอนุญาตให้เจ้าลังเล
‎ตัดสินใจซะ
‎แต่พวกเขาเกลียดเรา
‎จะมีสัตว์ประหลาดตัวอื่นอีกเสมอ
‎เกรอลท์
‎(อิงจาก "THE WITCHER" ‎โดย อันเดร ซาพคอฟสกี)
‎เคยมีท่านลอร์ดคนหนึ่ง
‎ในป่ามืด
‎สวมเครื่องเงิน
‎ประหลาด
‎อยู่รอบๆ
‎มือของเขา
‎เพราะโจรก็
‎กลัว
‎อสูรร้ายเช่นกัน
‎คำบรรยายโดย ต้องตา สุธรรมรังษี