Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX DAN FOX 2000 PICTURES MEMPERSEMBAHKAN
ISNIN
Kamu makan apa?
- Cuba teka. - Mak tak tahu.
- Mak mesti tahu. - Manalah mak tahu.
- Hari ini hari apa? - Isnin.
Ahad malam malam piza. Kamu makan baki piza semalam.
Suruh ayah pilihkan labu untuk kamu.
Dah tiba masanya. Ia ada di merata-rata sekarang.
- Okey. - Baik.
- Mak nak cakap dengan ayah. - Penghantaran!
Ayah!
- Hei, jaguh. - Hei.
Beritahu suatu yang baik.
Suatu yang baik.
- Awak betul pasal rumah nombor 101. - Kenapa pula?
Keluarga Russell orang putih biasa.
Habislah kejiranan ini.
- Siapa pindah lepas baru cat rumah? - Awak kata keadaannya baik.
Kalaulah awak ada di sini.
- Rasa lega kata begitu? - Suka hati sayalah nak salahkan diri.
Teruskan.
Lagipun cuma saya seorang. Saya tak nak turut serta.
Suruh saya keluar.
Apa kata awak keluar hari ini?
Jadi, apa berita terkini?
Apa jadi pada anjing menyalak itu?
Saya ingatkan kita nak cakap pasal ubat.
Nanti dulu.
Awak nak duduk?
- Dah diuruskan? - Anjing itu?
Mungkin mereka bawa ke dalam.
- Awak jadi hubungi 311? - David kata jangan.
Dia lebih terkesan daripadanya. Di bawah lagi bising.
Tentu dia dah bincang dengan seseorang.
Penyelesaian secara damai.
Ini sesi kedua awak buat begini.
Tanya pasal jiran awak?
Awak rasa tak selesa?
Saya tak tahu tujuan awak tanya.
Kumpulan berdoa?
Boleh tahan.
Rasanya mereka tahu awak perhati mereka?
Betul awak nak bincang tentang perkara ini?
Bagaimana dengan 101?
Nampaknya mereka dah pindah masuk. Berapa mereka bayar?
Lima setengah. Mereka minta enam.
- Siapa mereka? - Pasangan Russell.
Alistair dan Jane. Broker kata mereka dari Boston.
- Dari mana mereka dapat duit? - Suaminya pegawai bank.
Tiada maklumat pasal mereka dalam talian.
Awak akan tahu nanti.
Apa maksud awak, Karl?
Sifat ingin tahu bukti pengurangan corak kemurungan.
Orang yang mengintai jiran takkan bunuh diri?
Beginilah.
Orang yang cuba bunuh diri tak boleh bergurau tentangnya.
Saya akan buat penilaian dengan Dr. Kenner minggu ini.
Memandangkan saya gagal pujuk awak keluar rumah
sejak 10 bulan lalu,
dia mesti nak tahu sebab saya optimis.
Mari cakap tentang Elevan.
Kini awak dah kurang minum arak,
apa perasaan awak pasal kesan sampingannya?
Awak fikir yang bukan-bukan.
Dah 15 tahun saya jadi pakar psikologi. Saya tahu apabila ada ancaman.
Dia di pihak awak, jaguh. Dialah sebabnya awak masih di sini.
Ini bukan terapi jika saya diugut.
Dia datang setiap minggu, tak kira cuaca. Dari awal sampai sekarang.
Tak, dia suka mengongkong saya.
- Betul? - Ya.
Awak dah baca tentang Elevan? Lihat kesan sampingannya.
Awak tak patut ambilnya dengan arak.
Mereka selalu kata begitu.
Tak guna.
Ya?
Saya tinggal di seberang jalan.
Dan?
Mak saya suruh saya beri awak ini.
Maaf.
- Saya tak bersedia menerima pelawat. - Okey.
Apa saya nak buat dengan ini?
Awak boleh…
Tolak pintu.
- Hai. Saya Ethan. - Ya.
Hai. Anna.
- Saya tinggal di seberang jalan. - Ya.
Maaf, saya tahu awak tak terima pelawat.
Tak apa. Saya cuma terperanjat, itu saja.
Sebenarnya saya bukan pelawat. Saya jiran awak.
Saya suka lavender.
Dah lama mak saya suruh saya berikannya kepada awak.
Saya yang patut beri awak hadiah untuk sambut kedatangan awak.
Saya suka lidah kucing.
Maaf ini bukan jejari ikan.
Ia sukakan awak.
Tidak.
Awak suka rumah baru awak?
Saya rindukan rumah lama, tapi kami terpaksa tinggalkan Boston.
Mereka itu keluarga awak?
Keluarga? Ya.
Mereka ada di rumah?
Mereka tak tinggal di sini. Kami dah berpisah.
Berapa umurnya?
Dia lapan tahun.
Berapa umur awak?
Enam bulan lagi genap 16 tahun.
Lima bulan lagi.
Apa kerja awak?
Saya pakar psikologi kanak-kanak.
Betul?
Betul.
- Menarik. - Kenapa pula menarik?
Lebih menarik daripada bekerja di Taco Bell.
- Kenapa budak perlu pakar psikologi? - Awak tak tahu kenapa?
Mestilah mereka perlu, tapi kenapa?
Kenapa budak yang jumpa awak perlukan pakar psikologi?
- Banyak sebabnya. - Kejadian menembak di sekolah atau dera?
Tak semestinya dramatik. Ada yang murung, ada rasa gelisah.
Ada yang tak dapat menyesuaikan diri dengan tempat baru.
Saya nampak rumah awak dari bilik saya.
Biasanyalah.
Sekarang saya boleh nampak ayah saya dari sini.
Awak okey?
Ya.
Awak pasti?
Tiada apa, saya cuma…
Hei.
Awak boleh beritahu saya.
Saya tak kenal sesiapa di sini.
Awak kenal saya.
Belum lagi.
- Awak boleh kenal. - Betul?
Kita boleh berkawan?
Boleh.
Awak ada banyak filem.
Terlalu banyak. Itu yang suami saya kata.
Awak kata awak dah berpisah.
Dia masih suami saya, tapi betul kata awak.
Awak boleh pinjam apa-apa saja.
Ayah saya tak bagi saya tonton TV.
Selamat tinggal, Punch.
Maaf saya alergi kepada awak.
Kenapa awak tak cakap?
Saya tak nak ia tersinggung.
Ia taklah sensitif sangat.
Okey.
- Okeylah. - Selamat menonton.
Terima kasih.
- Jumpa lagi. - Ya, jumpa lagi.
…dalam sesetengah komuniti desa di mana kesantunan sesuatu yang jarang…
Atau awak mengalami delusi feminin biasa
bahawa jika awak wanita,
maka awak tak perlu beradab.
Beradab.
Mungkin kedua-duanya.
Mungkin, tapi ini yang saya nak tunjukkan kepada awak…
SELASA
Saya nak ke Brooklyn.
- Awak nak saya buatkan apa-apa? - Baik. Tak ada, terima kasih.
Betul? Buangkan sampah?
- Okey. Sementara awak ada di sini. - Okey.
David, dah tiga bulan awak jadi penyewa bilik saya.
Tak perlu begitu formal. Masuklah ikut tangga bawah tanah.
Saya tak nak buat awak terkejut.
Gelap di sini. Nak saya tukarkan mentol?
- Saya suka suasana malap. - Okey.
Malam ini Halloween.
Bagaimana nak raikan tanpa awak ke luar?
- Nak saya belikan gula-gula? - Saya tak nak beri gula-gula.
Saya nak padam lampu, buat macam tiada orang.
Kita boleh letak semangkuk gula-gula di anjung, seperti…
Sekejap saja akan lesap, dengan mangkuk itu sekali.
Jika begitu, kita letak semangkuk epal. Sebab budak tak suka epal.
Jika begitu, apa gunanya?
Ya. Okey.
- Berseronoklah. - Baik. Selamat menyambut Halloween.
Bayangkan zaman kanak-kanak awak.
Adakah ia menggembirakan? Siapa awak kenal semasa kecil?
Saya dihantui, tapi saya…
Tak tahu oleh apa.
Tiada gunanya.
Awak tinggal di suatu tempat. Ada ibu.
Awak dikasihi, ada kawan-kawan.
Ya.
Jangan datang dekat rumah saya!
- Di situ! Baling pada dia! - Hei!
- Ini rumah saya! - Baling pada dia!
Hei.
Nak saya panggilkan ambulans?
Jangan panggil ambulans.
Awak tahu awak siapa? Tahu hari ini hari apa?
Ya, saya Anna. Hari ini hari Halloween.
Okey, berapa jari?
- Tiga. - Okey.
Awak tak apa-apa.
Tarik nafas.
Saya nak menyeberang jalan apabila budak-budak itu lempar telur
dan awak terjatuh.
Awak Jane Russell.
Kenapa awak kata begitu?
Anak awak ada datang. Ethan.
Duduk, okey? Manalah tahu awak terhantuk.
Gelapnya di sini. Awak selalu pengsan?
Saya tak pengsan.
Macam pengsan.
Saya tak boleh ke luar.
Awak tak ke luar.
Tak, saya mudah panik.
Siapa tak pernah panik? Nah. Minum brandi sikit.
Saya menghidap agorafobia.
Saya takut nak ke luar.
Awak terperangkap di rumah teruk ini.
Saya tak suka berada di dalam rumah seteruk ini.
Itu suami awak yang balik?
Itu penyewa rumah saya. Dia tinggal di bilik bawah tanah.
Jadi, apa awak buat sepanjang hari? Awak bekerja?
Ya, Tuhan, saya suka menyibuk.
Baik saya pergi.
- Awak nak saya pergi? - Tidak.
Tak. Tak apa. Saya okey.
Saya memberi kaunseling kepada orang.
Awak mengkaunseling orang?
Awak pakar psikologi?
Tak sangka.
- Awak dah berkahwin? - Berpisah.
Ada anak?
Anak gadis saya, Olivia, tinggal dengan ayahnya.
- Kasihan. - Ya.
Terpisah daripada anak awak, tentu sukar.
Kami berbual setiap hari.
Cuma, tak sama jika mereka berada di sini, bukan?
Minumlah lagi.
- Awak nak ke luar? - Saya ada pakar psikologi sendiri.
Okey. Saya faham. Baik. Maaf.
- Bijak bunyinya. - Ya.
Saya faham.
Ya.
Kami sedang usahakan agar saya keluar menggunakan payung.
Saya belum berani lagi.
Awak boleh. Awak akan cari jalan.
Perasan saya tak tanya kenapa awak jadi begini?
- Begini bagaimana? - Agorafobia.
Saya alami keresahan. Kecelaruan keresahan.
Punch.
- Jadi… - Punch!
Itu gunanya ubat-ubat ini?
Ubat ini untuk apa? Yang merah jambu ini.
Itu Inderal.
- Penghalang beta. - Bagaimana awak tahu?
Sebab ia tertulis pada botol.
Awak tak patut ambil ini bersama alkohol.
Terima kasih untuk lilin itu.
Ethan yang bawakan. Terima kasih.
Okey, tukar tajuk perbualan.
Rasa terkehel pula leher.
Dia budak baik.
- Lihat. - Comelnya.
Ya. Dia anak saya. Anak kecil saya.
Apabila ada anak, kita kata dia anak saya.
Macam dia anak kita, milik kita.
Tapi perasaannya lain.
- Kita milik mereka. - Betul.
Betul. Kita milik mereka.
Mungkin sebelum itu, kita tak dimiliki sesiapa.
Mungkin kita ingat kita milik ibu bapa. Kemudian kita jadi dewasa.
Kita pastinya bukan milik suami.
Tiba-tiba budak muncul. Kita jadi milik dia.
Awak pun dah tahu itu.
Saya suka subang awak.
Terima kasih. Ini hadiah. Hadiah daripada bekas teman lelaki.
Suami awak tak kisah?
Dia tak tahu.
- Dia tak percayakan orang. - Kenapa pula?
- Entah. - Awak tak tahu?
Tak. Jangan begitu. Saya tak tahu. Tak…
Entah kenapa dia tak percayakan orang.
Dia baik. Ayah yang baik. Cuma dia…
Dia serius dan mengongkong, dan…
Saya ada masalah sendiri,
tapi saya tanganinya dan saya boleh uruskannya.
Kadangkala saya kena jadi orang tengah, dan saya…
Saya risau tentang Ethan, sebab dia sensitif.
Keluarga. Rumit.
Kenapa keluarga awak rumit?
Tengok.
- Hebatnya! - Ya. Karya asli Jane Russell.
- Sedar saya tukar tajuk perbualan? - Ya.
Awak tak tahu awak cakap dengan siapa.
Saya cabar awak…
Helo?
Ini Alistair Russell.
Kami pindah ke seberang jalan. Nombor 101.
Tolak pintu.
Maaf kerana mengganggu. Saya cuma nak tahu…
Saya nak tahu jika ada ahli keluarga saya datang malam ini.
Tak ada.
Tak, saya seorang diri.
Okey, terima kasih.
Maaf kerana mengganggu.
Terima kasih kepada isteri awak untuk lilin itu.
Ethan bawakan beberapa hari lalu.
Bagus.
RABU
911, apa kecemasan anda?
Saya rasa ada orang di dalam rumah saya.
- Apa alamat puan? - 104, Barat 121st Street.
- Hei! - Maaf.
- Hei! Ini saya, David. - Puan okey?
- Ya, maaf. - Puan?
Ya, saya kenal dia. Tersilap. Maaf.
Saya tekan loceng setengah jam lalu.
Saya bersihkan telur di anjung.
Awak cari apa?
Lelaki di seberang jalan minta tolong bukakan kotak, simpan barang.
Saya ingat awak ada pisau kraf.
Awak pekerja rencam?
Saya ingatkan awak penyanyi dan pencipta lagu.
Sebab itu buat kerja rencam.
- Awak tahu rumah awak ada kulat? - Ya, saya tahu.
David, masuk ke dalam!
David?
Tak guna.
Awak perlukan pakar untuk tampal bumbung.
Ia bahaya.
Saya akan panggil orang.
- Awak okey? - Ya.
Kerja dengan siapa di seberang jalan?
Russell.
Awak kenal dia?
- Bagaimana dia cari awak? - Saya tampal risalah.
Tak! Tak.
Alistair Russell. Barat 121st Street.
- Adakah ini rumah? - Ya.
Tekan satu untuk hantar nombor kepada anda.
Ya, Tuhan.
Helo?
- Ethan. Ini Anna, dari seberang jalan. - Hai.
Ada sesuatu terjadi di sana? Saya dengar jeritan.
Tak. Tak mengapa.
Saya terdengar orang menjerit. Awakkah?
Bukan. Tak mengapa.
Awak okey?
Dia cuma…
Tak mengapa…
Ethan, awak perlukan…
TIADA ID PEMANGGIL
- Helo? - Ya?
Awak telefon saya?
Hai, ini Anna Fox dari seberang jalan.
Ya?
Saya terdengar orang menjerit tadi. Saya nak telefon untuk periksa…
Maaf, awak terdengar apa?
Bunyi jeritan. Sekejap tadi.
Bunyi jeritan?
Ya, dari rumah awak.
Maaf, cuma saya dan anak saya di sini. Kami tak menjerit.
Saya terdengar…
Hei, ini David, saya tiada ketika ini.
Tinggalkan mesej. Saya akan cuba telefon balik.
David?
Apa hal?
- Awak dengar jeritan dari seberang jalan? - Tak.
- Baru lima minit tadi. - Saya sedang dengar muzik.
- Awak tak dengar sesiapa menjerit? - Saya tak dengar.
Maaf.
Masuklah.
Awak nak apa-apa? Nak makan?
- Tak nak, saya okey. - Betul awak okey?
Ethan, apa yang berlaku di sana?
Dia bukan jahat.
Dia cuma terlampau stres dan perlu lepaskan geram. Tak apa.
Mana boleh. Jangan kata tak apa. Jelas itu tak okey.
Saya kena balik. Saya tak patut ke sini.
- Maaf. Saya cuma… - Tak! Tunggu.
- Maafkan saya. - Tak apa.
Kenapa awak begitu baik dengan saya?
Sebab anak perlukan perlindungan.
Maaf. Kucing.
Ambil nombor saya.
Mak awak okey?
Agaknya.
- Dia mesti menyebelahinya. - Okey.
Baik, dengar sini.
Ethan?
Dengar sini, Ethan, tak kira apa terjadi di sana,
betapa teruk keadaan, ini tempat yang selamat.
Awak boleh datang bila-bila.
- Bila-bila masa. - Ya.
Tak tahu apa patut buat. Panggil Khidmat Perlindungan Kanak-kanak?
KHAMIS
Kata saya lawan kata ayahnya.
- Nak nasihat? - Tak.
Jangan intai rumah orang.
Karl kata sifat ingin tahu itu sihat.
Awak kata dia suka mengongkong awak.
Awak kata kita boleh berbual apabila saya nak.
- Semuanya okey, Anna? - Apa hal?
Awak tinggalkan mesej.
Saya rasa tak ada.
Jika saya tahu guna telefon, boleh mainkan semula untuk awak.
Awak buat apa?
Saya tengok David keluar rumah.
Nampak seronok, bukan?
Nampak macam dia melarikan diri.
Saya nak beri awak satu lagi nombor.
Saya tak nak terlepas panggilan awak sebab awak mula ubat baru.
Tak guna.
Itu sebab awak ikut perbicaraan?
Tak. Saya pergi sebab kes awak seperti kes ayah saya.
Saya tahu dia tak bunuh…
Awak jahat.
Pukul 9.50…
Terima kasih.
Jangan mengintai rumah orang, Punch.
Saya akan beri suntikan untuk kebaskan muka awak.
Pejam mata awak.
Tak apa, Vincent. Tak apa.
Tahan nafas, harapkan yang terbaik.
Di mana telefon saya?
Di mana telefon saya? Ingat balik.
Awak di mana?
Biar dia rasakan, Jane.
Pejam mata. Awak takkan apa-apa.
Di mana telefon saya?
David?
Operator 911, apa kecemasan anda?
Jiran saya, Jane ditikam.
Perlahan sikit, puan. Siapa nama puan, dan di mana?
Saya Anna Fox. Saya Anna.
Puan di mana?
104, Barat 121st Street.
- 121? - 121. Ya.
Puan kata jiran puan ditikam?
Dia baru padamkan lampu.
Di mana jiran puan?
- Dia di seberang jalan. Saya… - Puan ada alamatnya?
Ya. 104, Barat 124th Street.
Kejap, puan sebut 124th Street?
121st Street!
Bantuan akan tiba, puan.
- Saya nak puan bertenang. - Okey.
- Puan bersama jiran itu? - Dia di seberang jalan.
Saya dah kata tadi. Awak tak dengar!
Anna! Puan. Adakah puan yang tikam jiran itu?
Tolong saya!
Jane. Saya datang, Jane.
Saya datang, Jane. Saya datang.
Saya datang, Jane.
Helo.
Detektif Little. NYPD. Saya nak tanya awak beberapa soalan.
Apa awak buat di rumah saya?
Katanya ada penyewa di bawah.
- Dia ada di rumah? - Entah.
- Itu anak gadis awak? - Dia ada?
Dia bersama ayahnya. Apa terjadi kepada Jane?
Hai.
- Apa ini? - Puan okey?
Kenapa dia berada di sini?
En. Russell rasa awak dah tersilap…
Awak belum jumpa isteri saya.
Dia bantu saya. Kami bersama pada malam itu.
Saya rasa tidak.
Dia datang mencari isterinya.
Saya cari anak saya, bukan isteri. Awak juga kata tiada siapa pernah datang.
Saya tipu. Kami bermain gin.
- Kenapa tipu pasal itu? - Kenapa tipu pasal itu?
Saya takut awak akan hukum dia.
- Sebab bermain gin? - Tak apalah.
Pokoknya, Dr. Fox, tiada apa yang terjadi.
- Saya tahu apa saya lihat! - Tiada apa jadi kepada sesiapa.
Saya zum masuk guna kamera saya.
- Awak ambil gambar? - Tak.
Dia mengaku dia intai rumah kami.
- Tolong… - Kenapa tak ambil gambar?
Perkara paling penting, semua orang okey, ya?
Jika begitu, di mana dia?
Di mana Jane?
Maaf, kita belum berkenalan.
Saya Jane Russell.
Dia bukan Jane.
Betul, saya Jane.
Awak bukan Jane. Dia bukan Jane. Saya kenal Jane. Jane pernah datang sini.
Mengarut.
- Ini Jane Russell. - Panggil Ethan.
Awak okey, Dr. Fox?
Beritahu mereka.
Awak tak pernah jumpa mak saya.
Ini semua menyeronokkan.
Jumpa awak di parti blok ini.
Awak buat panggilan 911 semalam. Penceroboh di dalam rumah awak?
Tak. Ya, tapi saya tersilap. Ini…
- Buat laporan polis palsu satu kesalahan. - Terima kasih, detektif.
Awak okey bersendirian, Dr. Fox?
Jika awak perlukan apa-apa, telefon saya. Siang atau malam.
Saya ada empat orang anak. Saya tak tidur.
Jaga diri, Dr. Fox.
Kenapa tak ambil gambar?
Saya cuba bantu dia. Bukan ambil untuk kenangan.
- Awak pun ragui saya? - Saya sokong awak.
- Macam tak saja. - Saya faham sebab mereka tak percaya.
- Sebab tak ambil gambar? - Sebab awak tak sihat.
Saya tak pasti awak makin pulih.
JUMAAT
CARI - JANE RUSSELL
ISTERI ALISTAIR RUSSELL
PENGARAH URUSAN DI ATKINSON NEW YORK
Atkinson, New York.
Helo, saya nak hubungi Alistair Russell.
- Ini Shelly. - Hai, Shelly.
Saya nak hubungi Alistair Russell. Joan kata saya boleh cakap dengan awak.
- Dia tak kerja di sini. - Bukan pindah ke Manhattan?
Ya, tapi bukan bersama kami.
Dia keluar Atkinson?
Awak boleh cuba hubungi Boston. Saya tak tahu sangat.
Tak mungkin dah begitu lama.
Baik awak hubungi Boston.
CARIAN LANJUTAN
"Hati saya remuk buat selamanya, tapi majlis memorial Pam diserikan
dengan surat dan mesej yang penuh harapan daripada rakan sekerja di Atkinson."
"Terima kasih, A. Russell."
Terima kasih, A. Russell?
Pamela Nazin.
WANITA DITEMUI MATI DI BROOKLINE.
"Pamela Nazin, 47, seorang eksekutif di Kumpulan Atkinson di Boston,
ditemui mati pada awal pagi Khamis.
Tempat letak kereta…"
Steve Runyan. Nak saya bantu?
Hai, Steve. Nama saya Carol,
dan saya telefon untuk sahkan maklumat polisi insurans.
- Okey. - Awak dari sumber manusia?
Bukan Boston. Syarikat besar, pejabat kecil.
Kena telefon New York.
Okey, tapi mereka yang suruh saya telefon sana.
Siapa pekerja itu?
Itu Inderal.
Pamela Nazin.
"Pihak berkuasa percaya Cik Nazin jatuh dari teres unitnya di tingkat enam."
Maaf.
Tak, tak apa. Saya kenal dia, jadi mungkin saya boleh bantu.
Apa jawatannya?
Saya rasa dia pembantu eksekutif.
Pembantu kepada siapa?
Bosnya. Alistair Russell.
Dia masih dengan syarikat ini?
Kenapa awak kata begitu?
Saya nampak alamat di sini. Saya tahu dia dipindahkan ke Manhattan.
Ya.
Saya tahu dia pindah tak lama selepas Cik Nazin meninggal.
Jika dah tahu, kenapa tanya?
Saya cuma… Dengan fail seperti ini, kami perlu…
Kami nak tahu punca kematian. Kami cuma nak…
Beginilah. Beri saya nombor, saya akan telefon balik.
Ya, dia anak saya.
Apabila ada anak, kita kata dia anak saya.
Macam dia milik kita…
David?
DIMINTA BALAS SEGERA
LEMBAGA PAROL MASSACHUSETTS
Apa… Apa awak buat?
Ya, Tuhan.
- Saya cari awak. - Apa itu?
Awak selongkar surat saya?
- Maaf. - Biar betul.
Saya ketuk pintu. Saya nak tanya sikit.
Tanya apa? Saya di sini, apa awak nak tanya?
Jane.
Awak pernah jumpa isteri jiran di seberang jalan?
- Jane? - Jane Russell?
- Tak. - Kerja untuk mereka?
Saya kerja untuk En. Russell, tak jumpa isterinya.
Saya pembawa utusan awak juga? Telefonlah dia, Anna!
Atau lagi baik jika awak menyeberang ke sana!
Tak nak?
- Awak nampak marah. - Kenapa pula, Anna?
Ya, saya ada masalah parol.
Awak nak baca? Nah.
- Ia di lantai. - Saya langgar arahan.
Saya sepatutnya ada di Springfield, Massachusetts.
- Okey. - Tak, tak okey!
Saya bergaduh di bar.
Saya di tempat dan masa yang salah. Saya diserang dan saya bertindak.
Tuhan!
Saya tak patut turun ke sini.
Saya sedang ikhtiarkan.
Saya ke Connecticut malam ini untuk jumpa orang pagi esok.
- Okey. - Saya sedang menanganinya.
Anggap saja ini tak pernah berlaku.
Kita okey, bukan?
Ya.
Beri saya beberapa hari untuk selesaikannya.
David. Cepat, jom!
Bawa saya pergi dari sini.
Awak tahu saya siapa.
Jangan intai rumah kami, jika tak saya panggil polis.
Punch?
SABTU
Punch.
David?
Punch?
Hei! Apa awak buat di sini?
Kasihan, awak di sini sepanjang malam?
Bagaimana sampai ke bawah?
Saya suka subang awak.
Terima kasih. Hadiah daripada bekas teman lelaki.
- Sekarang tak nak cakap? - Saya sibuk.
- Jika saya tak boleh luahkan… - Saya tak khayal.
Cuba rungkaikan. Dulu, budak itu, kemudian pembunuhan di seberang jalan.
Kini, ada wanita lain di Boston, subang, dan David yang awak suka.
- Dah habis? - Awak di tengah-tengah…
- Jangan. - …semua pil itu.
Sudahlah!
Tiada apa untuk awak, dan awak tahu.
- Teruskan hidup. - Tak.
- Kenapa? - Entah. Saya bukan orang macam itu.
Saya harap boleh, tapi tak boleh.
Orang lain boleh teruskan. Saya tak boleh.
Di mana mak awak?
Sudahlah! Berhenti.
Ethan? Kenapa awak bohong kepada saya?
- Jangan jerit. - Saya tak boleh bantu jika awak…
- Awak tak pernah jumpa mak saya. - Awak tipu.
- Awak keliru. - Saya tahu apa saya nampak.
- Awak tak tahu. - Saya tahu apa saya nampak.
- Awak silap! - Kami bual pasal awak.
- Dia cerita pasal awak. - Sudahlah!
Kenapa awak tipu untuk dia?
Ethan. Kenapa awak melindungi dia?
Saya tak boleh cakap…
Balik!
Awak tak boleh tampar budak itu.
Dah lama kami bersabar, Puan Fox,
tapi ini mesti berhenti sekarang!
Hubungan awak dengan Ethan tak elok.
Dia orang muda.
Dia budak, 15 tahun setengah, dan awak wanita dewasa!
Awak juga tak waras!
- Saya akan panggil polis! - Panggillah.
Panggil. Mereka suka awak panggil.
Wanita bela kucing yang mabuk dan ketagih pil.
Awak…
Awak mengganggu keluarga yang salah.
Jauhi anak saya!
Tolonglah.
AHAD
Ini awak dan anak kucing awak.
Itu hidungnya, dan bunga yang cantik.
Cantik. Penuh harapan.
TEKASIAPAANNA@GMAIL.COM TIADA TAJUK
Hei. Ada sesuatu di kaki awak?
Ada sesuatu di sini?
Punch, kenapa?
Tak apa.
Rasanya siapa hantar ini kepada awak?
Entah. David, penyewa saya saja yang ada kunci.
- Ya, di mana dia? - Entah.
Ada masalah dengan David?
- Tak ada… - Tiada apa di atas.
Tengok, semuanya selamat.
- Boleh awak kesan e-mel itu? - Kesan?
- Atau jejak? - Tak boleh kesan akaun Gmail.
Mungkin awak hantar sendiri.
- Saya tidur. - Atau awak pura-pura tidur.
Saya sedang tidur. Awak cakap apa?
Dr. Fox, tiada tanda ada orang lain di sini, okey?
- Tiada apa hilang. - Pintu, tingkap okey.
Ada orang masuk ke dalam rumah saya. Saya dah beri awak bukti.
Dia telefon pejabat saya di Boston. Awak tahu?
- Dia telefon rumah saya! - En. Russell.
- Kenapa awak dipecat? - Dia intai kami guna kamera!
- Dia umpan anak saya ke rumahnya. - Dia menderanya.
- Dia ganggu anak saya. - Saya nampak dia pukul anaknya.
Dia khayal.
Ethan dan Jane beritahu saya, saya pun nampak.
Dialah Jane!
Awak mabuk dan penagih dadah. Awak reka cerita ini!
Saya hampir percayakan awak, tapi saya jumpa ini!
- Apa ini? - Gambar yang isteri awak lukis dan sain.
Awak kata saya khayal, tak guna.
Hei!
Ini awak.
Dia pernah datang ke sini. Itu buktinya.
Itu tak membuktikan apa-apa. Itu membuktikan awak gila.
Apa yang berlaku?
Pintu terbuka.
- Siapa awak? - Saya tinggal di bawah.
Dia penyewa saya, David.
Apa nama keluarga, David?
Tak ada. Cuma David. Macam Sting.
Winters. Nama keluarganya ialah Winters.
Cuma Winter. Tanpa "s".
Di mana awak semalam, En. Winters?
Ada kerja di Connecticut. Kenapa?
Ada orang ambil gambar Dr. Fox tidur pukul 2.00 pagi,
dan e-mel kepadanya.
- Ada orang pecah masuk? - Bagaimana tahu ia semalam?
Boleh sesiapa sahkan awak di mana semalam?
Ya. Wanita yang bersama saya.
Saya nak nombornya.
Awak boleh telefon dia. Namanya Elizabeth.
Dr. Fox kata dia nampak wanita diserang di rumah En. Russell.
Tahu apa-apa pasal itu?
- Tak. - Awak pernah jumpa Pn. Russell?
Tak.
Subangnya ada di meja sebelah katil awak.
Mawar kecil itu. Subang Jane Russell.
Apa awak buat di bilik penyewa awak?
Dia ada masalah dengan privasi.
Jadi, bagaimana?
Subang itu milik wanita yang saya kenal.
Siapa wanita itu?
Namanya Katherine. Dia bermalam di sini minggu lepas.
Awak ambil pisau kraf daripada saya.
Awak yang pinjamkan.
Betul. Dia berada di Darien semalam.
Dia pernah dipenjarakan kerana menyerang.
Dia tak patut berada di New York.
Dia pernah masuk ke rumahnya. Tentu dia pernah jumpa dia.
Subangnya ada di sebelah katilnya,
dia pinjam pisau daripada saya, dan dia pernah masuk penjara.
Dia pula dipecat daripada kerjanya.
Pembantunya mati.
Dia mengugut saya di dalam rumah saya.
Dia pukul anaknya. Saya pakar psikologi budak.
Saya tahu mengenal pasti budak yang dalam bahaya dan didera.
Saya nampak Alistair tampar Ethan di dalam rumah saya semalam.
Kejap…
Ya. Semalam.
Saya nampak…
Saya nampak cara awak semua pandang saya.
Saya tak gila.
Saya bukan berhalusinasi. Awak ingat saya tak munasabah?
Saya ada bukti.
Ada gambar yang Jane lukis dan dia sain.
Ada gambar saya yang diambil orang ketika saya sedang tidur.
Tak kisahlah apa pandangan awak terhadap saya,
jika awak percayakan saya atau rasa saya boleh dipercayai.
Ada budak lelaki yang dalam bahaya di rumah itu.
Tolong dia cepat.
Awak seorang ayah.
Tentu awak nak bantu seorang budak.
Jika suami saya ada di sini,
dia akan bantu.
Dia akan percayakan saya.
Dr. Fox, keluarga awak dah mati.
Awak tentu akan menyesal
jika awak biarkan sesuatu terjadi kepada budak itu.
Maaf, tapi keluarga awak dah mati.
Awak suka gunung, Livy?
Rupanya macam katil gergasi.
Macam gergasi tidur di bawah selimut putih.
Kamu akan main ski di gunung esok.
Rupa yang itu macam kuda.
Apa nama kamu berikan jika ada kuda?
- Saya akan namakan Vixen. - Vixen ialah musang.
Musang betina, sayang.
- Apa nama kuda pilihan mak? - "Mestilah, mestilah."
Ia rancangan TV lama.
Saya tak boleh begini.
Apa?
Ini.
Percutian keluarga bahagia ini.
Kita susah payah bincang secara terperinci,
dan saya ingatkan kita dah bersetuju tak akan rosakkan Krismas.
Saya tak boleh buat lagi.
Kepura-puraan ini kerja bodoh. Tak bermanfaat untuk anak kita.
Awak tak kisah jika dia bersedih?
Dia patut rasa sedih. Ini memang menyedihkan.
Jangan salahkan saya jika dia trauma.
Saya memang salahkan awak. Ini salah awak.
Orang yang curang patut dipersalahkan.
PEMANGGIL TAK DIKENALI
Awak tak nak jawab?
Mesti dia telefon.
Biar saya jawab.
- Jangan. - Janganlah.
Anna!
Maaf, tapi keluarga awak dah mati.
Ed? Ed!
Livy?
Olivia?
Ayuh, sayang.
Mak di sini. Ayuh.
Olivia.
Bangun. Bangun!
911 PANGGILAN GAGAL
Saya bercakap dengan doktor awak, Dr. Landy.
Banyak yang awak tempuhi.
Awak benar-benar percaya awak jumpa wanita itu,
dan awak cakap dengan keluarga awak.
Doktor awak kata ubat boleh menyebabkan halusinasi.
Mungkin itu okey bagi awak.
Saya tahu ia okey bagi saya.
- Jane Russell… - Ya, dia sahih.
Wanita dari rumah 101 ini
ialah siapa yang dia kata.
Dia ialah Jane Russell.
Berbalik pada apa awak nampak malam itu…
Maafkan saya.
Isteri awak ialah siapa yang dia kata.
Mestilah dia…
Mestilah awak Jane.
Maaf, saya melibatkan awak dalam semua ini.
Saya
minta maaf kerana melibatkan Ethan dalam hal ini.
Saya tak tahu…
tanggapan awak.
Awak semua.
Saya faham
jika awak nak syorkan…
ISNIN
…penyeliaan.
Saya dengar.
Saya tak makan.
Tak makan ubat saya.
Minum.
Mengalami kemurungan…
yang teramat sangat, dan saya tak beritahu awak.
Susah nak mengaku benda begitu.
Rasa lega dapat meluahkannya.
Serta mendengarnya.
Saya rasa Elevan tak sesuai untuk saya.
- Tak. - Tak sesuai jika awak berhalusinasi.
Tak sesuai apabila… Tak.
Ada mania juga.
Saya cuma perlukan perhatian.
Saya perlu disedarkan.
Awak bernasib baik dengan detektif itu.
Awak nyaris ditimpa masalah besar.
Saya cuma nak pulihkan keadaan.
Saya tak tahu pasal David.
- Kecoh betul. - Dia ada di sini?
Tak ada. Dia akan balik petang nanti
untuk ambil saki barangnya.
Bermakna awak akan bersendirian.
Awak rasa keterlaluan jika saya nak tukar kunci pintu?
Mesti ada seseorang di sini.
Kita akan kembali kepada tiga sesi seminggu.
Okey.
Saya Anna Fox.
Hari ini
Isnin, 6hb November.
Saya buat video ini…
Buat…
Saya Anna Fox,
dan saya berada di 104, Barat 121st Street di Manhattan, New York.
Saya membuat video ini
sebagai wasiat terakhir saya.
Randy Turo, dia peguam.
Dia memegang wasiat bertulis
yang saya dan Ed buat bersama.
Selepas…
Olivia dilahirkan.
Saya tak akan buat perubahan yang sangat drastik…
Sangat…
Aduhai. Serius?
Tujuan saya buat ini ialah agar tiada…
kekeliruan
tentang kewarasan saya.
Kewarasan saya.
Saya nak pastikan bahawa
David Winters tiada kena-mengena dengan kematian saya.
Saya tengah tunggu dia datang…
Datang ambil barangnya
supaya saya boleh…
teruskannya.
Teruskannya.
Saya harap saya boleh dimaafkan.
Saya sangat berharap saya boleh dimaafkan.
Saya nak patah balik.
Saya nak buat semula.
Saya nak buat lain.
Tapi saya tak boleh.
Saya tak boleh!
Punch!
Okey.
Helo?
Maaf! Saya cuba telefon. Saya nak ambil payung dan sarung tangan.
Boleh awak naik sekejap?
Saya basah kuyup, penat dan saya banyak kerja lagi.
Tolonglah. Sekejap saja.
- Terima kasih. - Untuk apa?
Saya nak tunjuk awak sekeping gambar.
Wajah pada gelas wain itu.
Ya, saya nampak.
Itulah wanita yang saya nampak dibunuh.
Dia kata namanya Jane Russell.
Nama dia Katie.
Apa?
Ethan, anaknya,
dia ibu kandungnya.
Awak bermalam bersamanya.
Rabu. Satu malam.
Perangainya teruk. Awak rasa kenapa saya lari?
Saya bermalam di atas sofa di Astoria Khamis malam
agar saya tak terserempak dengan dia lagi.
Dia larikan diri daripada Alistair ketika hamil lapan bulan.
Dua tahun Alistair mencarinya.
Jumpa dia dengan penagih di Oregon. Dia ambil budak itu. Katie dipenjarakan.
- Sedar saya tukar tajuk perbualan? - Ya.
Awak tak tahu awak cakap dengan siapa.
- Mereka beritahu awak? - Dia yang beritahu.
Dia enggan diam. Lama mereka menyorok daripadanya.
Dia dapat tahu mereka di Boston. Alistair bayar dia agar jangan kacau.
Kenapa dia beritahu saya namanya Jane Russell?
Awak Jane Russell.
Kenapa awak kata begitu?
Anak awak ada datang. Ethan.
Saya nampak dia dibunuh.
- Apa saja awak kata, Anna. - Ya.
Saya dah tunjuk awak gambar ini.
Ya, dia nampak hidup.
Dia wujud.
Ikut saya ke balai polis.
Tak.
David, awak tak boleh lari daripada ini!
- Tengoklah. - Alamak. Tolonglah, David!
Alamak.
David?
Ya, Tuhan.
Awak tahu apa yang hebat pasal ini?
Semua orang fikir saya di New Hampshire sekarang.
Mereka panggilnya program belantara, tapi sebenarnya ia penjara.
Saya sepatutnya pergi bulan lepas, tapi ada kebakaran.
Kita tak berpeluang ucapkan selamat tinggal.
David?
Caranya adalah larikan diri sebelum awak sampai sana.
Apa awak dah buat? David!
Dia dah mati. Awak bunuh dia.
Tak. Apa?
Ini pisau awak. Rumah awak. Cuma ada awak berdua.
- Apa awak dah buat? - Padan muka dia.
Dia tidur dengan mak saya dan buatnya marah.
Selepas itu, halau dia keluar.
Mungkin mak saya akan pergi jika David tak kacau dia.
Maka semua ini tak akan berlaku.
Jangan menjerit, Anna.
Tak bagus untuk semua orang.
Tarik nafas.
Itu yang selalu mereka ajar saya. Kemahiran daya tindak pengurusan diri.
Bagus. Kita bernafas bersama.
Kenapa awak takut sangat?
Bukankah awak nak bunuh diri?
Tak.
Video itu bagus.
Bagaimana awak masuk rumah saya?
Awak begitu cermat dengan kunci awak
dan tak mabuk.
Betul.
Dah seminggu saya di sini.
Awak bunuh mak awak.
Awak rasa terganggu, bukan?
Awak kasihankan dia?
Awak dan Katie, cuma ada satu tugas.
Satu perkara saja.
Jaga keluarga awak, betul tak?
Awak berdua.
Tapi apa yang awak buat?
Ejen hartanah yang jual rumah itu kepada ayah saya
cakap pasal awak dan apa yang terjadi.
Saya asyik fikir awaklah calon seterusnya yang sesuai untuk saya.
Saya tahu kesukaan awak.
Adakah mengetahui itu bakat atau kemahiran?
Pada pendapat profesional awak.
Okey, tengok. Awak dah tak suka saya.
Adakah itu yang berlaku di Boston? Antara awak dengan Pam?
Awak menjengkelkan dia?
- Pam suka semua yang saya buat. - Nampaknya awak tak begitu pasti.
Dia cuma satu permulaan.
Saya masih ikhtiarkan.
- Apa maksudnya? - Saya belum ada corak lagi.
- Corak apa? - Corak ini!
Saya ada banyak pilihan, bukan?
Apa cita-cita saya apabila besar nanti?
Saya suka berada di tempat ia berlaku, merasainya.
Pam mati lima minit selepas dia jatuh.
Jika awak tak jumpa gambar Katie,
saya nak datang pada saat terakhir dan ucap selamat tinggal.
Awak boleh andaikan saya tiada di sini.
Saya cuma nak lihat awak pergi.
Okey.
Lantaklah.
Awak nak lihat?
Sebab dunia yang ada awak,
tempat awak wujud
ialah dunia yang jijik.
Cukuplah.
Saya tak nak hirup udara itu.
Anna!
Jangan melawan!
Awak pun tak nak hidup lagi!
Dah lama awak nak mati!
Mari!
Tak!
Hei.
Hei, saya baru nak tinggalkan mesej.
Awak pernah datang?
Ya. Tapi mereka kata jangan kejutkan awak, jadi…
Awak rasa sakit?
Patutnya sakit, bukan?
Jangan asyik ambil ubat tahan sakit,
nanti awak ketagih.
David dah mati.
Ya.
Saya bersimpati.
Tapi kami dah tahan pasangan Russell.
Dia berdiam diri, tapi Jane tak berhenti bercakap, jadi…
Kami jumpa mayat Katherine Melli.
Kami jumpanya di Fort Lee.
Bermakna betullah apa awak nampak.
Salah kami dan ramai orang akan minta maaf daripada awak.
Saya nak jadi orang pertama minta maaf.
Maafkan saya.
Terima kasih.
Saya dah tengok video awak.
Begini, Detektif Norelli,
harap awak tak kisah, dia jaga Punch di rumahnya.
Apabila awak dah sedia untuk keluar, dia akan pulangkan…
Semua orang dah tengok video itu?
Ketika ini,
tak.
Tak.
Kami ada masalah cari telefon itu.
Entah bagaimana telefon itu ada di sini bersama awak
dan apabila saya datang balik dan tanya dalam masa sejam…
awak serah kepada saya.
Padam apa-apa yang awak nak rahsiakan, okey?
Serius?
Saya dah buat silap besar dalam kes ini. Apa salahnya kalau buat sikit lagi?
Berterus terang kepada saya.
Saya tak perlu risau pasal awak, bukan?
Baik.
9 BULAN KEMUDIAN
LELONGAN HARTANAH
Saya kena pergi sekarang.
Saya rindukan awak.
Awak dah sedia?
Baik.
Okey, sekejap saja. Ayuh.
Bagus.
BERDASARKAN NOVEL OLEH A.J. FINN
Terjemahan sari kata oleh Vincent Lim