Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
EEN NETFLIX ORIGINAL-DOCUMENTAIRE
BLOED
BADKAMER
BLOED
POLITIE
EERSTE AKTE - DE KLOPJACHT
In de nacht van 8 juli 1995 sliep ik heel slecht.
Ik werd om ongeveer 05.30 uur wakker.
Ik had een knoop in m'n maag van angst.
Ik weet niet hoe ik het moet omschrijven, maar het gevoel was intens en onstuimig.
Ik keek op m'n horloge en wachtte tot het 08.30 uur was.
Toen belde ik Hélène.
Wat er toen gebeurde, was erg vreemd.
Er nam een man op.
Ik dacht dat ik een verkeerd nummer had, dus ik hing op.
Ik belde terug en weer nam een man op.
Ik vroeg wat er aan de hand was. Hij was brandweerman.
Ik weet nog dat ik zei:
'Ik wil mijn dochter spreken. Wat is er aan de hand?'
De man zei, en ik hoor het hem nog zeggen:
'Nee mevrouw, dat kan niet.'
'Is het voorbij?' -'Het is voorbij.'
PARIJS
PARIJS - OOST - BOBIGNY
Op weg naar Parijs stopten we bij elke parkeerplaats om terug te bellen.
Er werd niet opgenomen.
We hebben al die kilometers gereden zonder het te weten.
Er was alleen een man die had gezegd: 'Het is voorbij.' Punt.
We volgden de politieauto…
…naar het hoofdbureau aan Quai des Orfèvres 36.
Natuurlijk vroeg ik ze wat er was gebeurd.
EERSTE VERDIEPING ZICHT OP VOORDEUR SLACHTOFFER
Ik voelde de messteek in mijn maag.
Hier.
HET MES
BLOED - TAFEL - MES
INGANG - SLAAPKAMER
KUSSEN - BEWIJSSTUK 1 - BED
27 JAAR - PSYCHOLOGIESTUDENTE
8 JULI 1995
IK WIL NIET TEGEN U LIEGEN
IK HEB VAN 7 OP 8 JULI OOK NIET GESLAPEN
HOOFDBUREAU POLITIE PARIJS
POLITIE, EEN MANNENBAAN
Mijn vader en opa waren politieagenten.
Maar ik geef toe…
…dat ik dat me altijd aangetrokken voelde tot actieve banen.
AGENTE IN ROK VANGT WURGMOORDENAAR
Ik heb me nooit als man gekleed.
'VROUWELIJKE SMERIS'
Ik was de eerste vrouw die Zware Misdrijven leidde.
Het is een elite-eenheid, de top van de Franse rechercheurs.
DE DAME OP HET HOOFDBUREAU
Ik begon begin februari 1996 bij Zware Misdrijven.
ZWARE MISDRIJVEN
Er werd me meteen verteld over de moorden op jonge vrouwen.
Ze gooiden een stapel dossiers op m'n bureau om mee aan de slag te gaan.
Twee zaken vielen me gelijk op.
Agnès Nijkamp.
SLAAPKAMER - LICHAAM VAN AGNÈS NIJKAMP
32 JAAR - INTERIEURONTWERPSTER
De andere zaak was Hélène Frinking.
Zij was vermoord…
…onder omstandigheden die overeenkwamen met de zaak-Nijkamp.
Haar lichaam had ongeveer dezelfde wonden.
We moesten de schoft zoeken die dit gedaan had.
We wilden hen wreken, laten we eerlijk zijn.
Dat is de motivatie. Dat heeft iedereen, niet alleen ik.
De speurtocht wordt persoonlijk.
Het was aan hem of aan ons. We moesten winnen. We moesten hem pakken.
SLACHTOFFER: HÉLÈNE FRINKING 02-12-67 NEDERLAND
Hélène was de vierde van zes kinderen.
De zon had een sterke invloed op me.
Hélène staat voor Helios, de zon.
In 1995 was ze bijna 27. Ze wilde psychologie studeren in Parijs.
TWEE WITTE VLEKKEN
In de zaak-Frinking hadden we geluk dat we DNA hadden.
Dat gold ook voor de zaak-Nijkamp.
Er was sperma gevonden op haar lichaam.
Toen belandde er een getuigenverklaring op m'n bureau.
Elisabeth was een slachtoffer dat aan haar aanvaller ontsnapt was.
SLAGERSMES
Hij bond haar vast, snoerde haar de mond en ging het licht uitdoen.
Dat was boven omdat het een maisonnette was.
Ze kon ontsnappen omdat de slaapkamer op de begane grond was.
Ze slaagde erin om te ontsnappen.
Ze was een belangrijke getuige voor het onderzoek.
23 JAAR - ERGOTHERAPEUTE
We hadden ook DNA, want hij rookte en we vonden een Winston-sigarettenpeuk.
We konden de drie zaken koppelen aangezien het DNA overeenkwam.
MANNELIJK DNA
Het DNA kreeg het label 'SK', kort voor serial killer…
…omdat de drie plaatsen delict met elkaar verbonden waren.
Helaas, in tegenstelling tot de Britten die al een databank hadden…
…hadden wij dat niet.
Als we een databank hadden gehad…
…hadden we hem misschien kunnen identificeren en aanhouden.
Maar helaas.
ONBEKEND MANNELIJK DNA
Ik hoorde dat er een overlevende was, een meisje dat Elisabeth heet.
Voor de moord op Hélène was ze aan dezelfde aanvaller ontsnapt.
Het DNA was hetzelfde. Dat was echt geweldig.
Haar getuigenis was een grote hulp.
Met haar hulp werd een compositiefoto gemaakt.
Ze beschreef een Noord-Afrikaanse man.
Ze was blij met deze compositiefoto. Zo zag ze hem echt.
Door zijn haar dachten we aan soldaten, gevangenen, brandweermannen en agenten.
Hij was atletisch gebouwd. Je snapt het wel, een gespierd type.
We hadden ook opgemerkt dat de vrouwen 's avonds of 's nachts werden aangevallen…
…dus we keken ook naar nachtarbeiders en taxichauffeurs.
Alles wat overeenkwam met onze observaties en de getuigenis van de jonge vrouw.
Ze was heel dapper.
Ze ging met onze eenheid Parijs in.
Vooral het 11e arrondissement, om te zien of ze hem ergens konden vinden.
VOETAFDRUK IN BLOED
Ik hoorde al vroeg dat hij een voetafdruk had achtergelaten bij het bed.
Z'n tweede teen was langer dan z'n grote teen.
GEZOCHTE PERSOON
Blijkbaar komt dat vaak voor.
Veel mensen hebben dat. Het heet een Egyptische voet.
Al onze verdachten moesten hun schoenen uittrekken om hun tenen te bekijken.
We onderzochten de kleinste aanwijzingen…
…omdat we verder niet veel hadden om mee te werken.
Ik zag hem overal.
Ik zag hem als buschauffeur. Ik zag hem overal.
Het appartement van m'n dochter is boven die deur.
Hier is het.
Mijn dochter stond hier en de jongeman daar.
De conciërge kon hem vanaf daar zien.
Ik moest hem vinden.
Ik moest hem absoluut vinden.
Ik ging naar Hélènes straat…
…en vroeg alle winkeliers of ze erover gehoord hadden.
Niemand wist ervan.
De politie had niemand in Hélènes straat of buurt ondervraagd.
Dat was een schok.
Ze was erg betrokken. Ze volgde alles op de voet.
Ze wilde ons bijstaan tijdens het onderzoek.
Het was moeilijk om haar weg te sturen.
Dat kun je niet echt doen.
Dit alles heeft te maken met de zaak.
Ik was ontzettend lastig, maar dat spijt me niet.
Ik wilde samen onderzoek doen.
Dat is toch een goede zaak?
Jullie hebben dit en dit gedaan, maar hebben jullie ook dat gedaan?
Dat werden ze natuurlijk zat, maar ik gaf niet op.
Ik zat er vanaf het begin bovenop.
Ze moest beseffen dat we niet met onze duimen zaten te draaien.
Die dossiers namen onze levens over.
We stonden ermee op en gingen ermee naar bed. Het was een enorme klus.
Maar ja, we konden hem niet vinden.
Een vrouw, een moeder… Ze valt en lijdt.
Dan staat ze weer op en vecht.
Zo gaat dat.
GETUIGENVERKLARING ELISABETH
'NOEM ME FLO'
Ze wist, ongetwijfeld van Elisabeth…
…dat hij de naam Flo of Florian of zo had genoemd.
Je ziet 'Flo' op vrachtwagens.
Het was een vrachtwagenbedrijf.
OP VEEL VRACHTWAGENS?
Ik ben veel vrachtwagens gepasseerd om de chauffeur te bekijken.
Ik stopte op parkeerplekken om de chauffeurs te bekijken.
Later hoorde ik dat 'Flo' ook de naam van een restaurant was.
Dus ik dacht dat het iemand kon zijn die in een restaurant van Flo werkte.
Het was een populaire keten in Parijs.
Er was er een in de straat waar ze die avond gelopen had.
Ik heb ervoor gezorgd dat ze de lijst met werknemers hebben gecontroleerd.
Ik heb ze onder druk gezet.
Ze vertelde de rechter dat we misschien…
…die aanwijzing moesten opvolgen.
Dus we hebben een stel werknemers van Flo-restaurants ondervraagd.
Het heeft niets opgebracht. Helemaal niets.
31 AUGUSTUS 1997
De prinses van Wales is gisteren omgekomen bij een auto-ongeluk in Parijs.
Ze was met haar vriend Dodi Al-Fayed, die ook om is gekomen.
Het onderzoek wordt geleid door Martine Monteil van Zware Misdrijven.
Ze was meteen ter plaatse.
Het was heel moeilijk en stressvol.
We hadden al meer werk dan we aankonden.
We hoefden er geen verkeersongeluk bij.
Maar als het de prinses van Wales is, kun je het niet negeren.
Dat is onmogelijk. De druk van de overheid was enorm.
We moesten hemel en aarde bewegen, dus dat deden we.
Ik zei tegen mijn team dat we er niet onderuit konden. We moesten wel.
Ik zette er meteen een team op…
…maar ze gingen snel weer met hun eigen zaken verder.
Want hoewel bij dit ongeluk mensen waren omgekomen…
…waren de omstandigheden niet verontrustend.
Terwijl wij te maken hadden met dode vrouwen…
…en een dader op vrije voeten.
We hadden 'm nog steeds niet gevonden.
GANG - VOORDEUR
Op 23 september 1997 kregen we een telefoontje.
Een jongeman had z'n verloofde in haar huis gevonden.
Dat was in het 19e arrondissement.
We gingen er meteen heen.
BLOED - EETKAMER
GORDIJN - BLOED - SLAAPKAMER
DOSSIERKAST - TELEFOON
Toen ik binnenkwam, verstijfde ik helemaal.
Ik dacht: dit kan niet, hij is terug.
19 JAAR - STUDENTE
Magali Sirotti's ouders stonden buiten.
Dat was echt vreselijk.
Als je midden in de nacht wakker wordt en haar gezicht in haar kist voor je ziet…
…kun je alleen maar denken aan hoe ze geleden moet hebben.
Wat kun je nog meer zeggen?
Wat moet ze geleden hebben.
De moord op Magali was een vreselijke klap.
Ik wist meteen dat hij het was. Het was zo duidelijk.
Zo duidelijk.
Het was te laat voor mijn dochter, maar er mochten er geen anderen zijn.
Goede vrienden zeiden tegen me:
'Je bent geen politieagent of advocaat. Je bent niet dit of dat.
Je bent een moeder, dus ga naar die moeder.'
Dus ik ben naar de moeder toe gegaan.
Dat was een buitengewone ontmoeting.
Het slachtoffer heette Magali.
Ze was verloofd en stond op het punt te gaan trouwen.
Toen we aankwamen op de plek waar Magali Sirotti vermoord was…
…voelde het alsof we met een kanon gevloerd werden.
Ze was dood omdat wij hem niet hadden opgepakt.
Grote God, wat hebben we gemist?
We hebben zo hard gewerkt aan deze zaak.
Wat is de aanwijzing die ons gaat helpen?
Waarom is dit meisje dood?
En de dader loopt vrij rond.
We moeten snel werken en beter opletten.
Als hij vrij rondloopt, doet hij het misschien snel weer.
Punt uit.
Ik ben journalist. Ik werk met agenten, politie, criminelen, bandieten.
In die tijd waren er geen vrouwen die verslag deden over misdaad.
Ik was de eerste.
De politie zag me als een kleine meid, een nieuwsgierig aagje, een bemoeial.
Ik had een bepaalde stijl: minirok, motorjas, hoge hakken.
De rechercheurs wisten niet goed wat ze van me moesten denken.
Eerst deed ik of ik naïef was…
…maar ze beseften al snel dat ik niet zo naïef was.
Eind september 1997 sprak ik een agent van Zware Misdrijven.
Hij zei:
'Op 23 september kregen we de zaak van een jonge vrouw, Magali Sirotti.
Ze was vastgebonden en verkracht. Het was een gruwelijk misdrijf.
En dit misdrijf kan verband houden met andere verkrachtingsmoorden.'
Ik zei: 'Echt waar? Hoe weet je dat het dezelfde man is?'
Hij zei: 'Voor Magali weten we het niet zeker.
Het is dezelfde modus operandi. We wachten op DNA.
Maar voor twee andere moordslachtoffers en één overlevende hebben we DNA.
We weten zeker dat het dezelfde man is.'
ONBEKEND MANNELIJK DNA (SK)
(SK) BLOEDGROEP B
MIX VAN MANNELIJK DNA EN SLACHTOFFER
ONBEKEND MANNELIJK DNA
Ik zei dat dit verhaal verteld moest worden en dat ik het wilde doen.
Hij zei: 'Nog niet. Je kunt het onderzoek verpesten.
De dader is heel gevaarlijk.
Ik hoop dat je nooit zo'n plaats delict hoeft te zien.
Alsjeblieft, die gast loopt vrij rond.
Ik smeek je om het verhaal nog stil te houden.'
Dat respecteerde ik.
Ik ben journalist, maar ik ben vooral burger.
Ik wilde niet dat een verkrachter en moordenaar vrij kon rondzwerven…
…en de politie kon ontwijken door mijn verhaal.
Het was niet anders. Hij was weer begonnen.
We moesten snel handelen. Het was een race tegen de klok.
FORENSISCH LABORATORIUM
In die tijd stond het forensisch onderzoek nog in de kinderschoenen.
Dat meen ik echt.
De forensisch medewerkers die de monsters namen…
…waren een stel dronkaards en losers die verder niemand wilde.
Het moest een moderne dienst zijn, maar dat was het niet.
Om deze tekortkomingen goed te maken…
…richtte de afdeling Zware Misdrijven zich op dr. Pascal…
…een pionier op het gebied van DNA-onderzoek.
ZIEKENHUISARTS
Zware Misdrijven en Martine Monteil waren afhankelijk van dr. Pascal.
Hij analyseerde alle monsters van alle plaatsen delict.
Sporen van sperma, bloed en haar.
Hij vergeleek alles met het onbekende DNA en noemde het 'SK'…
…omdat het 't eerste DNA van een seriemoordenaar in Frankrijk was.
Hij vocht samen met Zware Misdrijven om een DNA-databank op te zetten.
Veel Fransen waren ertegen.
Het idee maakte mensen bang.
Deze databank is een gevaarlijk precedent.
Het kan leiden tot een nationale databank.
Dat is gevaarlijk. -Je DNA, je geschiedenis.
Ik ben het helemaal met je eens.
Ik ben tegen die databank.
FOTO 1 - BUITENAANZICHT RUE DE LA FORGE ROYALE 12
PROCES-VERBAAL
Op 16 november 1997…
…werd een ander slachtoffer ontdekt in het 11e arrondissement.
25 JAAR - SECRETARESSE
Kijk eens hoe mooi ze was.
De anderen ook. Ze waren allemaal erg knap.
Het is echt…
Mijn God.
Een leven in stukken gescheurd.
Vreselijk.
Ze heette Estelle Magd.
Haar ouders hadden een sleutel van haar flat.
Toen ze niet opnam, gingen ze erheen.
Ze troffen hun dochter naakt en onder het bloed aan.
Ze had dezelfde nekwonden en steekwonden.
Haar kleding was op dezelfde manier opengereten.
Ik zag het als een eigen stijl. Heel duidelijk.
FOTO 22 VONDST VAN TAS MET GRIJS T-SHIRT
We vonden een sweatshirt.
Een sweatshirt in maat L met bloedspetters.
Door de vele bloed- en zweetspetters was het een goede bron voor DNA.
We vergeleken het met de andere zaken waar we DNA hadden gevonden.
Ik kon niks zeggen.
Ik begrijp heel goed dat het de plicht was van de politie…
…om dingen geheim te houden.
Dat respecteerde ik.
Honderd procent.
Maar toen er nog twee meisjes…
…op dezelfde manier vermoord waren als mijn dochter…
…was het tijd om naar de media te stappen.
Ik kan bevestigen dat eind juli '95…
…de autoriteiten wisten dat het om een seriemoordenaar ging.
Een gevaarlijke man…
…die, zoals elke seriemoordenaar, weer kan toeslaan.
Parijs heeft een seriemoordenaar.
Seriemoordenaar.
De seriemoordenaar in Parijs…
Dit portret is gemaakt met behulp van een vrouw die aan hem is ontsnapt.
Anne Gautier en familieleden bezoeken de rechter.
Ze willen weten of de politie eindelijk Hélènes moordenaar gaat arresteren.
Pakken ze hem op? Dat hoop ik.
We blijven hopen.
Je kunt niet echt rouwen tot gerechtigheid is geschied.
Anne Gautier was erg kwaad.
Ze zei: 'Die laatste twee moorden…
…Magali Sirotti en Estelle Magd, hadden nooit mogen gebeuren.
Het is een schandaal…
…en ik waarschuw de vrouwen van Parijs om zichzelf te beschermen…
…om niet ten prooi te vallen aan dit roofdier.'
Een seriemoordenaar kan niet stoppen. Hij stopt pas als hij aangehouden is.
ANGST IN DE STAD
Mensen praten, ze zijn bang.
Ze kopen de krant om de compositiefoto te zien.
Ze willen helpen en zorgen dat hij gepakt wordt.
Parijs was hysterisch.
Het nieuws dat er een seriemoordenaar was in Oost-Parijs…
…en de aandacht die de pers besteedde aan Anne Gautier…
…betekende dat vrouwen in Parijs bang waren.
Ik maak me zorgen.
Als ik mijn gebouw binnenga, trek ik de deur achter me dicht.
Op de elektronische berichtenborden in Parijs stond:
'Vrouwen, ga niet alleen naar huis.
Laat je brengen door een taxi of een vriend.'
Een rechercheur zei: 'Patricia, wees voorzichtig.
Als je deur 15 seconden nodig heeft om te sluiten, kan iemand binnenglippen.'
ANGST IN DE BASTILLE
Ik geef toe dat ik er niet blij mee was dat het bekend werd.
Het veroorzaakte een massahysterie.
Dat was het.
Frankrijk heeft niet veel seriemoordenaars.
We zijn de Verenigde Staten niet.
Het kreeg veel pers. Mensen verslonden het nieuws en het werd almaar groter.
De politie heeft een compositiefoto van een 30-jarige man met donker haar.
Er zijn overeenkomsten tussen eerdere zaken en die van vandaag.
De politie is op hun hoede. Zedenmoorden komen niet veel voor in Parijs.
Tot nu toe.
Zelfs de term 'seriemoordenaar' was toen een taboe voor hen.
Dr. Pascal noemde het DNA 'SK', maar de politie gebruikte die term niet.
Dit, dit en dit wijst op een seriemoordenaar.
Maar in Frankrijk zijn we intelligent, dus het kan geen seriemoordenaar zijn.
Die hebben we hier niet.
Het deed te veel denken aan Amerikaanse seriemoordenaars.
Die zijn heel anders, met veel langere reeksen.
Wat betreft de psychologie en onderzoekstechnieken wisten ze niet…
…wat een seriemoordenaar eigenlijk was.
Dus we hadden geen DNA-databank…
…en geen idee van de psychologie van een seriemoordenaar.
Bovendien waren er in Frankrijk geen kruisverwijzingen tussen dossiers.
De dossiers lagen verspreid over diverse steden en gerechtsgebouwen.
Bepaalde dingen werkten niet, andere waren een puinhoop.
OKTOBER 1997
NOVEMBER 1997
DECEMBER 1997
In januari '98 gaf de afdeling Zware Misdrijven een foto vrij…
…van een grijs sweatshirt in maat XXL.
Dat sweatshirt was overal te zien.
'Als je iemand kent met zo'n sweatshirt, bel ons dan.'
Als je een sweatshirt laat zien dat van iedereen zou kunnen zijn…
…ben je echt wanhopig.
Als hoofd van Zware Misdrijven stond ik onder veel druk.
Ik bleef erop aandringen…
…dat er een DNA-databank opgezet moest worden.
MANNELIJK DNA (SK)
ONDERZOEKSRECHTER THIEL
Rechter Thiel en ik zagen elkaar vaak.
Hij zei: 'We moeten naar alle laboratoria.
We pakken wat we pakken kunnen en dan gaan we vergelijken.
We dwingen ze om te vergelijken met het DNA van de seriemoordenaar.'
De centrale autoriteiten waren geschokt.
Ze zeiden dat we niet mochten vergelijken. Ze hadden geen databank.
Ik heb ze gezegd hoe ik erover dacht. Het was zo'n schande.
Ik zei: 'Dus jullie hebben liever meer doden op je geweten?'
Want als we snel en efficiënt werkten…
…konden we DNA vergelijken en misschien een naam te weten komen.
Ja, we hebben de wet omzeild. Dat vonden we best.
Het doel heiligde de middelen. We hebben niemands privacy geschonden.
We deden geen slechte dingen.
We zochten een seriemoordenaar die jonge vrouwen uitpikte.
We hadden al te veel van deze zaken.
We moesten alles uit de kast halen om hem tegen te houden.
We openen een dossier…
…lezen de genetische code en vergelijken die met het onbekende DNA.
STEM VAN DR. OLIVIER PASCAL
Als de cijfers anders zijn, pakken we het volgende dossier.
Kunt u gebruikmaken van kruisverwijzingen?
Nee, helaas is er geen databank.
Elk dossier is apart opgeslagen en moet één voor één worden bekeken…
…om de genetische code te vinden.
JANUARI 1998
FEBRUARI 1998
MAART 1998
Het was 24 maart 1998.
Ik werd gebeld door dr. Pascal.
M'n hart sloeg een slag over.
We zagen elkaar soms wel op het hoofdbureau…
…maar ik wist gelijk dat er iets aan de hand was.
Hij zei: 'Ik heb goed en slecht nieuws.'
Het goede nieuws was dat ze hem geïdentificeerd hadden.
IDENTIFICATIE VAN MANNELIJK DNA
DNA VAN GUY GEORGES
SIGARETTENPEUK
VAGINALE SWABS
DNA VAN GUY GEORGES
Het was…
…een verlossing. Wat een opluchting.
Een onbeschrijflijke bevrijding.
DNA VAN GUY GEORGES
DR. O. PASCAL - ZIEKENHUIS VAN NANTES
'En het slechte nieuws,' zei hij…
'…is dat de moordenaar al in 1995 is ondervraagd.'
Dat was nogal een schok.
Destijds was hij ondervraagd…
…door een team dat moorden op meisjes in parkeerplaatsen onderzocht.
Als je een beetje graaft, vind je een aantal overeenkomsten…
…maar sommige moorden waren in garages en andere in appartementen.
Er waren aanwijzingen, de wonden en opengereten kleding.
27 JAAR - MARKETINGASSISTENTE
Er was geen sperma, maar hij had een condoom kunnen gebruiken.
22 JAAR - PERSATTACHÉ
We waren ervan overtuigd dat hij het was. De rechercheurs waren zeker van hun zaak.
En er was een veel oudere zaak uit 1991, Pascale Escarfail.
KLEDING - WONDEN - BLOED
LICHAAM VAN PASCALE ESCARFAIL
19 JAAR - STUDENTE
Ik zei: 'Dat komt later. Daar komen we later op terug.
Op dit moment is op dit beest jagen het belangrijkste.'
Ik verspreidde z'n foto door het hele land.
We moesten snel zijn.
Het roofdier was op jacht in de stad.
Ik wilde hem binnen een paar uur aanhouden.
Ik vroeg om extra mankracht en we maakten een lijst…
…met adressen en plaatsen waar we Guy Georges tegen zouden kunnen komen.
Ik had nog een dringende missie.
Ik zei tegen de teamleider…
…dat we de families van de slachtoffers moesten bellen.
Mevrouw Monteil belde.
'Mevrouw Gautier, we hebben een naam.
Maar vertel het aan niemand. Niet aan uw kinderen of wie dan ook.'
Dat snapte ik wel.
Ze waren op zoek naar hem.
Hopelijk vermoordt hij geen anderen.
Er was een mediahype rond de zaak.
De pers kon duidelijk…
…een bepaalde energie en commotie voelen.
Het was 'n drukke bedoening op het hoofdbureau.
Ze voelden het.
De baas zei: 'De pers weet het.'
En ik zei: 'Alsjeblieft. Zorg dat ze niks zeggen.
Laat niemand wat zeggen.'
26 MAART 1998 - 07.01 UUR
De Oost-Parijse seriemoordenaar heeft nu een gezicht.
Er is een klopjacht aan de gang. Blijf luisteren.
De Oost-Parijse seriemoordenaar was geïdentificeerd.
De afdeling Zware Misdrijven wist wie hij was: Guy Georges.
Wat een schok.
Een misdaadjournalist, net als ik…
…onthulde de naam van de moordenaar voor hij werd aangehouden.
Dat doe je gewoon niet.
Stel je voor dat Guy Georges dat had gehoord.
Op tv, radio of waar dan ook.
Hij kon vluchten en de klopjacht in gevaar brengen.
Maar we gingen door.
Je moet weten dat het hoofdbureau van de politie een oorlogsmachine is.
Ons ontduiken is niet zo makkelijk.
Ik was optimistisch dat we hem zouden vinden.
Ik wist het zeker.
DEZELFDE DAG - 12.44 UUR
Die ochtend stonden er twee surveillanten bij metrostation Blanche.
Ze waren er al om een andere reden.
Ze zien een man uit de metro stappen.
De een zei tegen de ander: 'Kijk, daar heb je die man van de foto.'
Ze pakken de foto erbij. 'Hij is het. Kom op.'
Ze grepen hem en verrichtten de aanhouding.
SUPERMARKT WAAR GUY GEORGE WERD AANGEHOUDEN
GETUIGE BIJ DE PLEK VAN DE AANHOUDING
Hij kwam vanochtend binnen.
De politie volgde hem en vroeg hem om zijn naam.
Ze sprongen boven op hem.
Hier moest hij op zijn knieën te zitten.
Daarna namen ze hem mee.
DNA-onderzoek linkt hem met drie moorden en één poging tot moord.
Maar Guy Georges lijkt niet op de foto die al maanden wordt gebruikt.
Er zijn genoeg doden gevallen en er is genoeg geleden.
Dit is goed.
Nu komt hij voor de rechter.
En wij, de families…
…kunnen eindelijk beginnen met rouwen.
Deze man had zo veel pijn veroorzaakt.
Mijn hemel.
Je moest echt even diep ademhalen.
Ik dacht: dit is het moordende monster.
Ik zag steeds de foto's van de meisjes voor me.
Al die foto's.
In mijn ogen was het een monster dat die dag de trap opging.
Een echt monster. Meer kon ik niet denken.
Dit is de nieuwe foto van Guy Georges.
Hij werd gisteren aangehouden voor de moord op drie vrouwen.
Vandaag bekende hij nog twee moorden.
De politie verdenkt hem van betrokkenheid bij nog twee moorden.
We hadden ons werk gedaan. Hij kon niet meer doden.
We waren zeker van onze zaak voor de gevallen waar we DNA hadden.
Hij had nu eenmaal bewijs achtergelaten.
Voor de gevallen zonder DNA hadden we een bekentenis nodig.
We hadden hem.
Ik vroeg me af welke advocaat, hoe kundig ook, de zaak kon ontkrachten.
We gingen vol vertrouwen naar de rechtbank.
TWEEDE AKTE - BERECHTING
IK BESEF DAT IK U AANSPREEK
ALSOF U EEN VRIENDIN BENT
19 MAART 2001
Een zedendelinquent is onschuldig tot hij schuldig is bevonden.
Het gaat mij om persoonlijkheid.
Ik wil iemand verdedigen of niet.
Ik moet een klik voelen.
Het is volledig irrationeel.
Iedereen heeft weleens meegemaakt dat je iemand ontmoet…
…en dat hij of zij een slechte indruk achterlaat.
Je denkt dat je nooit alleen met die persoon zou willen zijn.
Maar zo voelde het dus niet.
Als je Guy Georges ontmoet, is hij niet manipulatief.
Je denkt dat hij een open boek is.
Hij heeft geen verborgen agenda, hij is niet sluw.
En hij is niet gewelddadig.
DAG 1 VAN HET PROCES
Je kunt je vest uitdoen. -Oké.
Kijk me aan. -Wat?
Kijk me aan. -Ja, maar het is moeilijk.
Mag ik gaan zitten? -Ga je gang.
De advocaat van Guy Georges was Alex Ursulet.
Alex Ursulet…
…mijn ex-man…
…vroeg me een paar weken voor het proces hem te helpen.
Een vrouw op de zaak zetten…
…hoorde ongetwijfeld bij de strategie bedacht door Alex Ursulet…
…of elke andere mannelijke advocaat als het gaat om verkrachtingen.
Dat is elementair.
Hij zei dat de verdachte ten onrechte was beschuldigd.
Er was bewijs gevonden op alle plaatsen delict.
Sommige bewijsstukken werkten in het voordeel van Guy Georges.
Zo zijn bijvoorbeeld z'n handafdrukken nooit gevonden.
Er was een afdruk van een Egyptische voet. Hij heeft geen Egyptische voet.
De maandenlang gebruikte compositiefoto leek niet op Guy Georges.
COMPOSITIEFOTO 97/255
In principe…
…maakt het niet uit wat ik denk.
Het is niet relevant.
Het gaat om wat er in het dossier staat.
Mijn gevoel of ik denk dat hij schuldig is of niet…
…mijn persoonlijke overtuiging doet er niet toe.
Guy Georges is geen monster, hij is een man.
Dat is het probleem.
In Guy Georges schuilt dezelfde menselijkheid als in mij.
En als in jou. In ons allemaal.
Dat is het angstaanjagende.
Een monster zou makkelijker zijn.
Het probleem is dat we hetzelfde zijn.
En dat is zo pijnlijk.
Dat is het grote mysterie.
En de echte tragedie.
Hij is geen monster, maar een man.
Ik was 30.
Het was mijn tweede grote proces als advocaat.
Maar deze keer was ik advocaat voor de slachtoffers.
Hij mag geen kwaad meer doen.
Gerechtigheid moet geschieden. Punt uit.
We weten dat hij het is. Er is bewijs.
Het is geen idee of verdenking. We weten dat hij het is.
We weten dat jury's makkelijk worden beïnvloed.
Hij had in de rechtszaal kunnen zeggen:
'Ik beken de moorden waar m'n DNA is gevonden. De rest niet.'
Ik vreesde dat de jury hem zou veroordelen voor de zaken met DNA…
…maar hem zou vrijspreken voor de rest.
Dat zou ondraaglijk geweest zijn.
Omdat dat niet de waarheid was.
Die spanning was er.
Het was heel zwaar.
Ik zat hier op de eerste rij.
Ik wilde Guy Georges goed kunnen zien.
Ik wilde zijn reacties zien en alles opschrijven.
Alles wat er gebeurde.
Namen, houdingen…
Ik wilde niets missen.
Het zou oorlog worden tussen de twee partijen.
Vlak voor het proces verzekerde Alex Ursulet me ervan…
…dat Guy Georges onschuldig was.
Dat er een fout was gemaakt.
Hij zei: 'Patricia, ik bewijs het in de rechtbank.
Ik zweer bij God dat Guy Georges onschuldig is.'
Ik wilde het proces niet bijwonen.
Dat hoefde voor mij niet.
Ik wilde dat hij werd aangehouden zodat hij berecht kon worden.
Maar ik hoefde er niet bij te zijn.
DAG 2
Bij het gerechtsgebouw staan elke dag meer mensen.
In de rechtszaal neemt de spanning toe.
In het dok wekt Guy Georges, vermeende moordenaar van zeven vrouwen…
…woede op bij de familieleden.
Hij zegt al de hele week hetzelfde tegen de rechter:
'Ik heb niemand vermoord.'
Ik zie dat zijn perversie geen grenzen kent.
MOEDER VAN CATHY
Door zijn houding blijft hij schade aanrichten…
…bij de slachtoffers en hun families…
…die extreem kwetsbaar zijn en pijn lijden.
Dat hij het ontkende, was een grote schok.
Je vroeg je af… Komt dat door slecht advies of is hij gek?
We snapten het gewoon niet.
We waren verrast, maar kalm.
Hij had tenslotte alles bekend.
SLACHTOFFER: MAGALI SIROTI
IK WIL MIJN GEWETEN ZUIVEREN
SLACHTOFFER: CATHERINE ROCHER
IK BEN DE AANVALLER
DE VOLLEDIGE WAARHEID VAN DEZE ZAAK
Zelfs in de zaken zonder bewijs, dus Escarfail en Magali Sirotti…
…had hij alles bekend.
VERKLARING VAN GUY GEORGES
KAPITEIN VAN POLITIE
Agent Francis Bechet, ook bekend als Sidney…
…was de eerste tegen wie Guy Georges bekend had.
Sidney stond in de getuigenbank.
Hij had mij eerder al verteld hoe de bekentenis tot stand was gekomen.
Hij zei dit niet in de rechtbank, maar om Guy te laten praten…
…moest Guy Georges vlak na zijn aanhouding niet het gevoel hebben…
…dat hij staatsvijand nummer één was.
Dus creëerde Sidney een bepaalde sfeer in zijn kantoor op het hoofdbureau.
Hij zette jazzmuziek op.
Hij bood hem whisky aan.
Toen begon hij informeel met Guy Georges te praten.
M'N OOG VIEL OP EEN BLOND MEISJE
Guy Georges bekende.
Hij gaf hem veel details. Hij vertelde hem alles.
Alsof…
…hij 'n vertrouweling was.
Hij kocht een mes, een Opinel Nr. 12, en hij kocht ducttape.
Hij had bijna z'n biertje leeg…
…toen er een jonge vrouw in het zwart langsliep.
Blond, 19 jaar oud, bloedmooi.
Guy Georges vertelde Sidney dat hij zich aangetrokken voelde tot het meisje.
Hij vertrok meteen en volgde het meisje.
Hij ging achter haar aan naar boven, bedreigde haar met een mes…
…en bracht uren met haar door.
Pascale was een heldin.
Ze schopte hem.
Ze was maar 1,60 meter lang.
19 jaar oud, vastgebonden, naakt…
…en ze schopte hem.
En…
Dat maakte Guy Georges kwaad.
Haar mond, toen ze haar vonden…
…toen de politie haar vond…
…was niet dichtgeplakt, maar je kon zien waar de tape had gezeten.
Haar mond was open.
Sidney, de agent…
…had zich al zeven jaar afgevraagd:
'Wat zei ze?
Wat waren Pascales laatste woorden toen ze stierf?'
Guy George zei:
'De tape kwam los.
Ze keek me aan en vroeg: "Wat doe je? Ga je me vermoorden?"'
Sidney was stomverbaasd toen hij dat hoorde.
De laatste woorden van een slachtoffer herhaald door haar moordenaar.
Sidney vroeg Guy Georges wat hij daarna deed.
'Ik ging m'n handen wassen in de gootsteen.
Ik zag een paar biertjes staan, dus ik heb er een opgedronken.
Ik pakte de tweede en vertrok.'
DAG 3
Soms bekennen onschuldige mannen in hechtenis.
Denk je dat mensen nooit bekennen en het dan intrekken?
Wanneer we het zaak voor zaak bekijken, zul je zien…
…hoe ze een dader hebben aangewezen.
Ze overdreven en gaven hem de schuld van bijna alle misdaden…
…die plaatsvonden in die periode omdat hij niet vastzat.
Hij beweerde dat er geweld was gebruikt tijdens z'n aanhouding.
Toen hij het hoofdbureau binnenging, moest hij een trap op.
Hij zei dat hij daar geslagen werd.
En hij zei dat hij later, in hechtenis…
…en vergeet niet dat er geen advocaten bij waren en dat er niet werd gefilmd…
…gedwongen werd om een bekentenis af te leggen.
Terwijl hij het niet had gedaan.
Hij is nooit geslagen.
Hij was een lichte hoofdwond opgelopen tijdens de aanhouding.
Einde verhaal.
De rest was een psychologisch spel.
Een psychologisch spel tussen de ondervragers en hem…
…om hem te laten bekennen.
Dat was alles.
Je hoeft mensen niet te slaan voor een bekentenis.
Hij tart ons.
Hij bespot het hof, iedereen.
We zien hem daar zitten. Het is ongelooflijk.
De nabestaanden verwachtten dat Guy Georges zou worden veroordeeld.
Maar ze moesten het horen en wilden uitleg van Guy Georges.
Ze wilden antwoorden op vragen die ze nog hadden…
…over de laatste momenten van hun dochters of zussen.
Ik kan het niet beschrijven. Hij is een monster.
MOEDER VAN ELSA
Totaal geen reactie.
Toen hij naar de foto's keek, was er niets.
Echt bizar.
Ik bekeek de foto's van elke plaats delict.
Dat was een ondraaglijk onderdeel van het proces.
Guy Georges bladerde niet door de foto's.
Guy Georges bekeek de foto's één voor één.
Hij bekeek ze aandachtig, rustig.
Hij was heel gefocust, ver weg.
Hij bekeek ze stuk voor stuk. Hij bestudeerde ze allemaal.
Het was beangstigend.
Wij hadden in 20 seconden alle foto's gezien.
Maar hij? Ik heb het getimed.
Ik zei: 'Guy Georges.
U heeft vijf minuten en 40 seconden gekeken. Ik heb u getimed.'
Ik moest specifiek zijn om een antwoord te krijgen.
Hij kon zeggen: 'Helemaal niet. Hoe weet u dat?'
Dus mijn vraag was specifiek.
'U heeft vijf minuten en 40 seconden gekeken?'
En hij zei:
'Geen idee. Het is wat het is.'
Hij zei niet eens dat hij verbaasd was of dat hij probeerde ze te analyseren.
Hij was onschuldig, maar kon niet zeggen waarom hij keek.
Ik ging verder met mijn vragen.
Ik was niet tevreden met zijn antwoord en ging niet zitten.
Toen zei hij:
'Het doet pijn.'
Ik vroeg: 'Hoe verbergt u het zo goed?'
Daar zei hij natuurlijk niks op.
DAG 4
ADVOCATENINGANG STRAFHOF
Er zijn mensen nodig…
…mannen of vrouwen, ik ben geen feminist…
…die proberen te verdedigen wat sommigen onverdedigbaar noemen.
Niets is onverdedigbaar. Dit is het bewijs.
Het was een angstaanjagende zaak.
Maar hij is een mens.
ZONDER HET TE BESEFFEN
HEB IK U TWEE KEER 'MAM' GENOEMD
Zijn jeugd greep me erg aan.
Hij was een buitenechtelijk kind.
Een kind van een jonge vrouw en een soldaat op doorreis.
OM UW KIND ALS 'AFGESTAAN' TE BESCHOUWEN
AFSTANDSVERKLARING
KIND AFGESTAAN VOOR ADOPTIE
KIND VAN DE STAAT
Hij werd steeds weer afgewezen.
Guy Georges belandde al snel bij Jeugdzorg.
Hij werd bij de familie Morin geplaatst.
En dit gezin…
…gaf alle liefde en steun die je kunt verwachten…
…van een gezin met bijna 20 kinderen.
Ze hadden zeven biologische kinderen…
…en 13 pleegkinderen.
Wat gebeurde er vanaf zijn zestiende?
Hij…
Hij viel een meisje van achteren aan.
Hij probeerde haar te wurgen.
Jeanne Morin kwam door de getuigendeur.
Ze nam plaats in de getuigenbank.
Ze kwam vertellen…
…over de jeugd van Guy Georges en waarom ze hem uiteindelijk wegstuurde…
…nadat Guy Georges twee pleegzussen had aangevallen.
De ene toen hij 14 was.
Bij de andere, Christiane, duwde hij een metalen staaf tegen haar keel.
Guy Georges was 15 of 16.
Dat was het moment dat mevrouw Morin…
…het maatschappelijk werk en Jeugdzorg belde.
Ze stuurde hem weg.
Hij werd naar een tehuis gestuurd.
Hij liep weg en werd een jeugddelinquent.
Het ging snel bergafwaarts met hem.
Het wonderlijke was…
…dat je kon zien dat Guy Georges ontroerd was.
Dat hij geraakt werd door deze oudere vrouw.
Op een gegeven moment zei hij:
'Mam, ik wil zeggen dat ik van je hou.'
Mevrouw Morin wendde zich tot hem.
Ze zei: 'Ik hou ook van jou.
Maar nu is mijn hart leeg.'
En toen…
Guy Georges' gezicht betrok. Hij ging weer zitten.
Ze hield niet meer van hem.
Absoluut niet.
Guy Georges doet mij als vrouw helemaal niets.
Me iets doen?
Bedoel je dat zijn verhaal me raakt?
Nee.
Natuurlijk had hij een tragisch leven. Absoluut.
Maar hij was vrij, hij handelde vrij.
Wat Guy Georges deed, was gestoord. Maar hij is niet gestoord.
Hij was vrij. Vrij om het niet te doen.
Hij wist dat het fout was. Verkeerd.
Dus het doet me niks. Hou op, zeg.
Wat me wel wat doet, is de pijn van de slachtoffers.
DAG 5
Ik hoop dat hij, zoals tijdens 't verhoor, durft toe te geven wat er gebeurd is.
Dat is de enige manier waarop wij deze gruweldaden kunnen begrijpen.
Misschien kan hij dan weer in de spiegel kijken.
Op de vijfde dag waren we op. Helemaal op van de pijn.
Wat ik wilde was dat Guy Georges zichzelf tegensprak.
Dan kon ik er zeker van zijn…
…dat hij ook veroordeeld zou worden voor de moord op Pascale Escarfail…
…ook al was er geen bewijs voor.
Dus vanaf het begin van het proces…
…ondervroeg ik hem elke keer als ik een struikelblok zag.
Toen zag ik iets.
Tijdens de lunch zag ik iets ongewoons.
Ik wilde Guy Georges er die dag nog over ondervragen.
Het was ongeveer 18.00 uur.
Ik besloot…
…hem te ondervragen.
Ik kreeg het woord.
Ik stond op.
'Guy Georges.
U heeft gehoord hoe de kledingexpert uitlegde…
…dat de kleren zijn opengesneden door een linkshandige persoon.
U heeft verklaard dat u rechtshandig bent.
Toch?'
Guy Georges zei ja.
'Guy Georges, weet u zeker dat u rechtshandig bent?
Dat u uw linkerhand nooit gebruikt?'
Hij zei nee.
'Guy Georges, ik moet dit weten.
Doet u alles rechtshandig?
Gebruikt u niet beide handen? Bent u niet tweehandig?'
Hij zei nee.
'Guy Georges…
…dat verbaast me.
U moet weten dat ik goed heb opgelet.
Als u foto's aangereikt krijgt, pakt u ze aan met uw rechterhand.
Maar als u de foto's bekijkt, schuift u ze opzij met links.
En u duwt de microfoon opzij met links.
Dus…'
Opeens kijkt hij me aan en zegt:
'Dat is omdat…
Dat is normaal.
De foto's, de microfoon.
Maar…'
Hij tilde z'n hand zo op.
'Maar…'
'Maar wat, Guy Georges?
Slaat u met uw rechterhand?'
Hij zei ja.
En als u steekt met een mes, doet u dat met rechts?
Guy Georges zei ja.
Hij begint te beseffen wat hij net heeft gedaan.
En hij slaat om als een blad aan een boom.
Zijn glimlach verandert in een grijns.
Hij is woedend op zichzelf en op Solange Doumic.
Hij kijkt haar dreigend aan.
Hij laat zijn hand zakken.
Het is doodstil in de rechtszaal.
Hij had net bekend. Hij had het nagespeeld.
We zagen hem.
We zagen de echte Guy Georges, niet de man van eerder.
Op dat moment kon je het geweld voelen. Dit was Guy Georges de moordenaar.
'Bedankt.'
Dus op dat moment wendde ik me tot Guy Georges…
…en ik vroeg hem:
'Wat bedoelde u? Wat wilde u precies zeggen?'
We verwachtten dat hij iets zou zeggen over straatgevechten of iets dergelijks.
Dat hij zou spreken als de Guy Georges van de afgelopen week.
Hij sprong op uit zijn stoel om te antwoorden.
Op deze manier. En hij schreeuwde en wees naar me.
Zijn gezicht was verwrongen van haat.
Hij schreeuwde:
'Zij heeft me erin geluisd. Het is een spel voor haar.'
Doumic antwoordde: 'Nee, het is geen spel.
Er is hier te veel pijn en lijden.
Maar ik zie het als een bekentenis…
…toen u 15 seconden lang leek te zeggen dat u me zou doden.'
Er knapte iets bij me.
Ik barstte in tranen uit.
Gelukkig kon ik me verbergen achter m'n haar.
Maar het kwam er allemaal uit. Zitting verdaagd.
In een kamer achterin konden we hem spreken.
Er waren bewakers…
…maar ze namen wat afstand zodat we onder vier ogen konden praten.
Maar Guy Georges was niet aanspreekbaar.
Het was niet dezelfde Guy Georges.
Dit was niet de man van eerder in het proces.
Het voelde alsof ik tegen een verwrongen ijzeren staaf sprak.
Ik had het gevoel dat al dat geweld zou ontploffen, mogelijk tegen mij.
Volgens mij was hij blind van woede.
De bewakers moeten hetzelfde hebben gevoeld.
Want voor de eerste keer…
…ging een van hen tussen mij en Guy Georges zitten.
Ik had het gevoel dat ik kennismaakte met de man die de slachtoffers kenden.
Het gevoel van verwoesting…
…dat met deze zaak samenging, raakte me opeens.
Al die verwoeste levens om me heen.
Het verwoeste leven van Guy Georges. Zijn leven was vanaf het begin verwoest.
Dat valt niet te ontkennen.
Het was een en al pijn en verwoesting.
DAG 6
Toen maandagochtend dag zes van het proces begon…
…was iedereen ervan overtuigd dat Guy Georges zou praten.
We zaten klaar, maar er gebeurde niets. De beklaagdenbank bleef leeg.
Hij weigerde z'n cel te verlaten.
Dus de rechter liet hem halen. Hij moest aanwezig zijn bij z'n proces.
Hij was in een slechte bui.
Hij was ongeschoren, onverzorgd en woedend.
De rechter probeerde het proces te hervatten.
'Guy Georges, vrijdagavond had u iets te zeggen tegen de families.
Bent u nu klaar om te praten?'
Guy Georges zegt: 'Nee, niet nu.
Ik wil wel met ze praten, maar niet zo. Ik pis op justitie.'
DAG 7
Hij is het. Dat is geen verrassing.
Je probeert jezelf wijs te maken dat hij een mens is…
…maar dat is hij niet.
Ik wist niet of Guy Georges zou praten…
…maar ik dacht steeds:
ik hoop dat we geen herhaling van vorige week krijgen.
Op dat moment was het enige waar Alex Ursulet en ik op hoopten…
…dat Guy Georges zich nader kon verklaren…
…zodat niemand kon zeggen dat hij een monster was.
We moesten begrijpen waarom hij het deed. Dat was het minste wat hij kon doen.
Het was een kwestie van moraliteit met betrekking tot zijn daden.
Hij moest op z'n minst de moed vinden…
…om zijn daden aan het hof en de families uit te leggen.
Als hij een mens is, kan hij opstaan en zeggen:
'Ja, dat was ik.'
Dinsdagmiddag was Guy Georges veranderd.
Hij had zijn hoofd kaalgeschoren.
Hij had zijn groene trainingspak ingeruild voor smetteloos witte trui.
Elisabeth, die in '95 aan hem was ontsnapt, komt binnen.
Prachtig, lang rood haar.
Ze wordt voor Guy Georges geleid en wacht.
Alex leunde richting Guy Georges en zei:
'Als u iets te zeggen heeft, is dit het moment.
Zeg het voor uw familie.
Vertel ons, heeft u Elisabeth aangevallen?'
En Guy Georges zei ja.
Hij keek omlaag en zei ja.
We hoorden het amper. Hij fluisterde.
Ursulet ging verder. Hij zei:
'Heeft u mevrouw Escarfail vermoord?'
'Ja.'
'Heeft u Cathy Rocher vermoord?'
'Ja.'
Het was net een litanie.
Ursulet noemde elk slachtoffer.
'Heeft u mevrouw Sirotti vermoord, mevrouw Bénady…'
'Ja, ja, ja.'
De ja's kwamen van heel diep.
Op dat moment was het doodstil in de zaal.
Geen vlieg bewoog in de rechtszaal.
Het enige…
…wat we hoorden nadat Guy Georges had gesproken…
…waren de woorden van een van de moeders.
Ze bedankte hem.
Ik zei het woord 'bedankt' en hij knikte.
MOEDER VAN CATHY
Ik ben nu nog aan het bijkomen…
…van dit non-gesprek waarin ik de moordenaar van m'n dochter bedankte.
Het floepte eruit.
Er zat geen gedachte achter.
Guy Georges richtte zich op vrouwen tussen de 19 en 32.
Dat is een grote groep.
Hij viel niet op een bepaald uiterlijk.
Vrouwen met bruin, blond en rood haar.
Lang en kort.
De slachtoffers waren niet depressief, werkloos, eenzaam of down.
Het waren goed onderlegde vrouwen met ambities en relaties.
Hij zei dat hij getriggerd werd door hun energie.
Hoe energieker ze waren, hoe sterker zijn drang was.
Hij zei dat toen hij ze op straat zag…
…hij aangetrokken was tot de energie die ze afgaven.
Die energie werkte als een magneet op hem.
Het maakte hem wakker.
DAG 13
Het was onverwacht.
Het ging niet zoals gepland.
We besloten om hem tot het einde bij te staan.
Als ik was vertrokken en niet voor hem had gepleit…
…zou het voor Guy Georges betekenen dat ik hem in de steek liet.
Weer een vrouw die hem in de steek liet.
Dat was ondraaglijk.
Dus ik heb gepleit.
Edelachtbare.
Dames en heren van het hof en de jury.
Vanmiddag…
…sta ik als eerste voor u…
…en pleit in verdedig van Guy Georges.
Ik verdedig het onverdedigbare.
Ik richt me tot u, Guy Georges.
Ik wil tegen u zeggen…
…dat u een psychopaat bent…
…maar dat u niet zo geboren bent.
Men wordt niet geboren als psychopaat, men wordt het.
Het vonnis zal geen verrassing zijn.
Ik weet niet wat de toekomst brengt.
Uw toekomst zal anders zijn.
Maar die toekomst bepalen is aan u.
DAG 14 - LAATSTE DAG VAN HET PROCES
Het proces ging om 16.42 uur verder.
De rechter kondigde het vonnis van het strafhof aan.
'Meneer Guy Georges.
U bent veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf…
…met een minimum van 22 jaar.'
Er wordt geknuffeld en gezoend.
Er wordt zelfs gelachen in de zaal.
En het is voorbij.
EPILOOG
IK BEN U VEEL VERSCHULDIGD
OMDAT IK VEEL VAN U HEB AFGENOMEN
WEES NIET VERDRIETIG WE LUISTEREN NAAR DE VOGELS
Omdat ik niet bij het proces was, hoorde ik het later.
Dat was een emotioneel moment.
Hij had de slachtoffers om vergiffenis gevraagd.
En omdat ik er niet bij was, dacht ik later na over vergeving en zo.
Ik besefte dat ik hem niet kon vergeven.
Ik was zijn slachtoffer niet, maar Hélène.
En dus besloot ik om hem te schrijven.
En hij schreef terug.
BESTE ANNE
IK WIL NIET TEGEN U LIEGEN
IK HEB VAN 7 OP 8 JULI OOK NIET GESLAPEN
IK BESEF DAT IK U AANSPREEK
ALSOF U EEN VRIENDIN BENT
IK BEN U VEEL VERSCHULDIGD OMDAT IK VEEL VAN U HEB AFGENOMEN
Ze vertrouwde me zijn brieven toe, als een soort nalatenschap.
Ze vroeg me uit te zoeken…
…of de brieven gebruikt konden worden…
…door psychiaters om Guy Georges te begrijpen.
Om hem te zien als meer dan een moordenaar.
Als een intelligent iemand die begrijpt wie hij is en waar hij vandaan komt.
IK BLIJF HOPEN
NAAR DE GEVANGENIS
ZEG ME WAT IK MOET DOEN
Ik denk dat we kunnen leren van de brieven van Guy Georges…
…zodat anderen zoals hij, en er zijn er veel…
…niet tot handelen overgaan.
Dat is wat nu belangrijk is.
EEN GREINTJE PREVENTIE
Hoe je ze herkent en kunt helpen…
…om hun pijn anders te verwerken dan door gruweldaden te plegen.
DAT IS AARDIG, ANNE
Het is ongebruikelijk dat een moeder de moordenaar van haar dochter schrijft.
Ze gelooft in verlossing.
Anne gelooft dat Guy Georges gered kan worden.
Dat hij behandeld kan worden, dat hij met therapie alles kan verwerken.
Volgens mij gelooft ze daarin.
Dit is een walnootboom.
De boom heeft ook geleden. Er is in gesneden.
Wat mooi. Hélène.
Ik wil kennis delen, en ijver, vrijgevigheid en al die dingen.
Maar ik wil geen haat delen. Absoluut niet.
Dat is niet mijn ding.
Hier. Een souvenir voor je.
Er zijn er niet veel.
Dit hier…
Dit is vrede.
Je pakt je verdriet op en doet er iets mee.
Dat is wat ik wil delen.
DANKZIJ DE VASTHOUDENDHEID VAN DE FAMILIES VAN DE SLACHTOFFERS…
…HEEFT FRANKRIJK SINDS 1998 EEN DNA-DATABANK.
HIERDOOR ZIJN HONDERDEN ZAKEN OPGELOST.