1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:09,680 --> 00:00:12,120
‎(ผลงานภาพยนตร์สารคดีจาก NETFLIX)

4
00:01:23,880 --> 00:01:25,000
‎(เลือด)

5
00:01:28,760 --> 00:01:29,840
‎(ห้องน้ำ)

6
00:01:29,920 --> 00:01:30,880
‎(เลือด)

7
00:01:30,960 --> 00:01:32,000
‎(ตำรวจ)

8
00:01:45,760 --> 00:01:51,920
‎(องก์ 1 ตามล่าฆาตกร)

9
00:01:59,000 --> 00:02:01,160
‎คืนวันที่ 8 กรกฎาคม ปี 1995

10
00:02:01,240 --> 00:02:03,400
‎ฉันนอนไม่หลับ

11
00:02:03,480 --> 00:02:04,320
‎(แอนน์ โกเทียร์)

12
00:02:04,400 --> 00:02:07,120
‎ฉันตื่นตอนประมาณตีห้าครึ่ง

13
00:02:07,200 --> 00:02:09,479
‎ด้วยอาการวิตกกังวล

14
00:02:09,560 --> 00:02:12,920
‎ฉันไม่รู้จะอธิบายยังไง แต่ความรู้สึกนั้น

15
00:02:13,000 --> 00:02:15,720
‎รุนแรงมาก

16
00:02:17,320 --> 00:02:19,880
‎ฉันดูนาฬิกา

17
00:02:20,000 --> 00:02:23,040
‎และรอจนถึงแปดโมงครึ่ง

18
00:02:23,920 --> 00:02:26,040
‎จึงได้โทรหาเฮเลน

19
00:02:31,040 --> 00:02:34,480
‎(เฮเลน)

20
00:02:34,560 --> 00:02:38,200
‎แล้วก็เกิดเรื่องที่ไม่ธรรมดาขึ้น

21
00:02:38,960 --> 00:02:41,000
‎คนรับสายเป็นผู้ชาย

22
00:02:41,800 --> 00:02:43,680
‎ฉันคิดว่าฉันคงโทรผิด

23
00:02:44,400 --> 00:02:45,280
‎จึงวางสาย

24
00:02:46,120 --> 00:02:48,520
‎ฉันโทรกลับไปอีก ก็ยังคงเป็นผู้ชาย

25
00:02:48,600 --> 00:02:52,160
‎ฉันถามว่า "เกิดอะไรขึ้น"
‎เขาเป็นนักดับเพลิง

26
00:02:53,160 --> 00:02:55,000
‎ตอนนั้น

27
00:02:55,080 --> 00:02:59,600
‎จำได้ว่าฉันพูดว่า "ขอพูดกับลูกสาวฉันหน่อย

28
00:02:59,680 --> 00:03:01,160
‎นี่เกิดอะไรขึ้น"

29
00:03:01,640 --> 00:03:03,320
‎แล้วผู้ชายคนนั้นก็บอกว่า

30
00:03:04,040 --> 00:03:05,960
‎ฉันยังจำเสียงเขาได้อยู่

31
00:03:06,520 --> 00:03:08,440
‎"ไม่ได้ครับคุณ ผมให้เธอมารับสายไม่ได้"

32
00:03:09,880 --> 00:03:12,040
‎- มันจบแล้วเหรอ
‎- ใช่ มันจบแล้ว

33
00:03:12,120 --> 00:03:15,000
‎(ปารีส)

34
00:03:16,600 --> 00:03:18,920
‎(ปารีส-ตะวันออก-โบบีนี)

35
00:03:19,000 --> 00:03:23,080
‎ระหว่างทางไปปารีส เราแวะจอด

36
00:03:23,160 --> 00:03:25,360
‎ทุกจุดพักรถเพื่อโทรกลับไป

37
00:03:25,440 --> 00:03:27,440
‎ไม่มีคนรับสาย

38
00:03:27,520 --> 00:03:30,520
‎เราขับไปไกลหลายกิโล

39
00:03:30,600 --> 00:03:32,240
‎โดยไม่รู้เลย

40
00:03:32,320 --> 00:03:34,640
‎มีแค่ผู้ชายคนนั้นที่พูดว่า

41
00:03:34,720 --> 00:03:36,560
‎"ใช่ มันจบแล้ว" แค่นั้น

42
00:03:45,720 --> 00:03:48,080
‎เราตามรถตำรวจไปจนถึง

43
00:03:48,160 --> 00:03:51,560
‎กองบัญชาการตำรวจชื่อดัง
‎เลขที่ 36 เคเดซอร์เฟฟร์

44
00:03:58,560 --> 00:04:02,640
‎แน่นอน ฉันถามพวกเขาว่าเกิดอะไรขึ้น

45
00:04:18,959 --> 00:04:23,640
‎(โถงหน้า ชั้นหนึ่ง
‎ไปยังประตูห้องพักของผู้เคราะห์ร้าย)

46
00:04:29,080 --> 00:04:33,240
‎ฉันรู้สึกเหมือนโดนแทงที่หัวใจ

47
00:04:33,320 --> 00:04:35,080
‎ตรงนี้

48
00:04:35,160 --> 00:04:38,240
‎(มีด)

49
00:04:41,000 --> 00:04:43,560
‎(เลือด โต๊ะ มีด)

50
00:04:43,640 --> 00:04:47,760
‎(ทางเข้า ห้องนอน)

51
00:04:47,840 --> 00:04:50,600
‎(หมอน หลักฐาน เตียง)

52
00:04:50,680 --> 00:04:53,560
‎(ฟริงกิง เฮเลน)

53
00:04:53,640 --> 00:04:59,800
‎(นักเรียนจิตวิทยา อายุ 27)

54
00:05:01,520 --> 00:05:06,040
‎(วันที่ 8 กรกฎาคม ปี 1995)

55
00:05:07,120 --> 00:05:10,520
‎(ผมไม่อยากโกหกคุณ)

56
00:05:10,600 --> 00:05:15,920
‎(ผมก็ไม่ได้นอนเหมือนกัน
‎ในคืนวันที่ 7 - 8 กรกฎาคม)

57
00:05:16,000 --> 00:05:18,400
‎(กองบัญชาการตำรวจอาชญากรรมปารีส)

58
00:05:27,400 --> 00:05:30,240
‎(ตำรวจแห่งชาติ
‎ตำรวจ งานของผู้ชาย)

59
00:05:30,320 --> 00:05:32,760
‎(ตำรวจ งานของผู้ชาย)

60
00:05:39,920 --> 00:05:42,320
‎คุณพ่อและคุณปู่ของฉันเป็นตำรวจ

61
00:05:42,400 --> 00:05:44,160
‎แต่ฉันยอมรับ

62
00:05:44,240 --> 00:05:46,160
‎ว่าฉัน…

63
00:05:46,240 --> 00:05:47,520
‎(มาร์ทีน มงเตย)

64
00:05:47,600 --> 00:05:49,560
‎สนใจสายงานที่แอ็กทีฟ

65
00:05:49,640 --> 00:05:53,240
‎(เจ้าหน้าที่นุ่งกระโปรงจับคนร้ายฆ่ารัดคอ)

66
00:05:53,320 --> 00:05:56,040
‎ฉันไม่เคยแต่งตัวแบบผู้ชาย

67
00:05:56,120 --> 00:05:58,360
‎("ตำรวจหญิง")

68
00:05:59,200 --> 00:06:02,480
‎ฉันเป็นผู้หญิงคนแรก
‎ที่เป็นหัวหน้าหน่วยอาชญากรรม

69
00:06:03,720 --> 00:06:06,560
‎เป็นหน่วยงานชั้นยอด ที่ดีที่สุดของฝรั่งเศส

70
00:06:06,640 --> 00:06:09,520
‎ในด้านการสืบสวนอาชญากรรม

71
00:06:09,600 --> 00:06:11,760
‎(สุภาพสตรีที่กองบัญชาการตำรวจ)

72
00:06:11,840 --> 00:06:15,120
‎ฉันเริ่มบริหารหน่วยอาชญากรรม
‎ในต้นเดือนกุมภาพันธ์ ปี 1996

73
00:06:15,200 --> 00:06:16,640
‎(หน่วยอาชญากรรม)

74
00:06:18,440 --> 00:06:21,040
‎หน่วยอาชญากรรมบอกฉันทันที

75
00:06:21,120 --> 00:06:23,320
‎เรื่องการฆาตกรรมหญิงสาว

76
00:06:24,440 --> 00:06:29,240
‎พวกเขาเอาแฟ้มมาวางบนโต๊ะฉันเป็นตั้ง
‎และบอกให้ฉันจัดการกับมัน

77
00:06:34,040 --> 00:06:37,360
‎มีสองคดีที่โดดเด่น คือ

78
00:06:37,480 --> 00:06:38,720
‎อาเนียส นิชกอง

79
00:06:39,320 --> 00:06:43,560
‎(อาเนียส นิชกอง 10 ธ.ค. 1994)

80
00:06:44,520 --> 00:06:48,760
‎(อาเนียส)

81
00:07:06,040 --> 00:07:09,400
‎(ห้องนอน ร่างของเอเนียส นิชกอง)

82
00:07:09,480 --> 00:07:15,320
‎(นักออกแบบภายใน อายุ 32)

83
00:07:15,400 --> 00:07:17,960
‎(เฮเลน ฟริงกิง)

84
00:07:18,040 --> 00:07:20,360
‎(เอเนียส นิชกอง)

85
00:07:20,440 --> 00:07:23,440
‎อีกคดีหนึ่งคือ เฮเลน ฟริงกิง

86
00:07:23,520 --> 00:07:25,520
‎เธอถูกฆ่า

87
00:07:25,600 --> 00:07:29,840
‎ในลักษณะคล้ายกันกับ

88
00:07:29,920 --> 00:07:32,120
‎คดีอาเนียส นิชกอง

89
00:07:32,200 --> 00:07:33,800
‎ร่างกายของเธอ

90
00:07:34,440 --> 00:07:35,880
‎มีบาดแผลที่ดูเผินๆ แล้วเหมือนกัน

91
00:07:41,400 --> 00:07:45,760
‎เราต้องจับไอ้คนชั่วที่ทำเรื่องนี้ให้ได้

92
00:07:50,560 --> 00:07:52,240
‎เราอยากแก้แค้นพวกเขา

93
00:07:52,320 --> 00:07:54,000
‎ไม่พูดอ้อมค้อมละนะ

94
00:07:59,160 --> 00:08:02,560
‎นั่นคือแรงจูงใจที่จะทำ
‎เราทุกคนมีเหมือนกัน ไม่ใช่แค่ฉัน

95
00:08:02,640 --> 00:08:05,000
‎มันกลายเป็นภารกิจส่วนตัว

96
00:08:05,080 --> 00:08:07,360
‎พูดอีกอย่างก็คือ

97
00:08:07,440 --> 00:08:11,600
‎ไม่เขาก็เรา
‎เราต้องชนะ เราต้องจับเขาให้ได้

98
00:08:13,840 --> 00:08:16,520
‎(เหยื่อ - เฮเลน ฟริงกิง
‎เกิด 12 ก.พ. 1967 ฮอลแลนด์)

99
00:08:16,600 --> 00:08:17,800
‎(เฮเลน ฟริงกิง)

100
00:08:17,880 --> 00:08:22,200
‎เฮเลนเป็นลูกคนที่สี่ในจำนวนพี่น้องหกคน

101
00:08:22,280 --> 00:08:25,600
‎ฉันได้รับอิทธิพลอย่างมากจากดวงอาทิตย์

102
00:08:25,680 --> 00:08:28,800
‎ชื่อเฮเลนมาจากเทพเฮลิออส
‎คือเทพเจ้าแห่งดวงอาทิตย์

103
00:08:32,720 --> 00:08:35,720
‎ในปี 1995 เธออายุย่าง 27

104
00:08:35,799 --> 00:08:39,360
‎เธออยากไปเรียนสาขาจิตวิทยาที่ปารีส

105
00:08:43,000 --> 00:08:44,320
‎(รอยสีขาวสองรอย)

106
00:08:44,400 --> 00:08:46,480
‎ในคดีฟริงกิง

107
00:08:46,560 --> 00:08:49,560
‎เราโชคดีที่มีดีเอ็นเอ

108
00:08:49,680 --> 00:08:52,200
‎เหมือนกันกับคดีนิชกอง

109
00:08:52,280 --> 00:08:55,080
‎พบอสุจิบนร่างของเธอ

110
00:08:58,600 --> 00:08:59,920
‎(หน่วยอาชญากรรม)

111
00:09:00,000 --> 00:09:02,560
‎จากนั้นคำให้การของพยานได้ถูกส่งมาให้ฉัน

112
00:09:02,640 --> 00:09:05,760
‎เอลิซาเบธเป็นผู้เคราะห์ร้ายคนหนึ่ง

113
00:09:05,840 --> 00:09:09,280
‎ที่หนีจากคนร้าย

114
00:09:09,360 --> 00:09:11,600
‎(มีดหั่นเนื้อ
‎คอ)

115
00:09:11,720 --> 00:09:14,720
‎(เอลิซาเบธ วันที่ 16 มิ.ย. ปี 1995)

116
00:09:14,800 --> 00:09:16,800
‎(ถนนเดทูร์เนลล์)

117
00:09:25,520 --> 00:09:27,800
‎เขามัดและปิดปากเธอ

118
00:09:27,880 --> 00:09:30,680
‎ตอนที่เขาไปดับไฟ

119
00:09:30,760 --> 00:09:33,760
‎ซึ่งอยู่ชั้นบน เพราะเป็นที่พักแบบดูเพล็กซ์

120
00:09:33,840 --> 00:09:36,400
‎เธอหนีออกมา เพราะห้องนอน

121
00:09:36,480 --> 00:09:37,760
‎อยู่ชั้นล่าง

122
00:09:37,840 --> 00:09:40,200
‎เธอหาทางหนีรอดมาได้

123
00:09:40,280 --> 00:09:44,800
‎เธอจึงเป็นพยานสำคัญในการสืบสวน

124
00:09:44,880 --> 00:09:48,400
‎(นักกิจกรรมบำบัด อายุ 23)

125
00:09:48,480 --> 00:09:50,720
‎เรามีดีเอ็นเอด้วยเช่นกัน

126
00:09:50,840 --> 00:09:54,360
‎เพราะเขาสูบบุหรี่
‎และเราเจอก้นบุหรี่ยี่ห้อวินสตัน

127
00:09:55,200 --> 00:09:58,200
‎เราสามารถเชื่อมโยงทั้งสามคดีได้

128
00:09:58,280 --> 00:10:00,840
‎เพราะดีเอ็นเอตรงกัน

129
00:10:08,360 --> 00:10:09,880
‎(ดีเอ็นเอเพศชาย)

130
00:10:09,960 --> 00:10:13,600
‎ดีเอ็นเอถูกระบุด้วยอักษร "เอสเค"
‎สำหรับฆาตรกรต่อเนื่อง

131
00:10:13,680 --> 00:10:18,280
‎เพราะที่เกิดเหตุทั้งสามเชื่อมโยงกัน

132
00:10:19,200 --> 00:10:23,240
‎แต่น่าเสียดายที่ต่างจากคนอังกฤษ
‎ที่มีฐานข้อมูล

133
00:10:23,320 --> 00:10:24,600
‎เราไม่มี

134
00:10:24,720 --> 00:10:26,720
‎ถ้าเรามีฐานข้อมูล

135
00:10:26,800 --> 00:10:31,920
‎เราอาจจะจับเขาได้และระบุตัวเขาได้แล้ว

136
00:10:32,000 --> 00:10:33,080
‎แต่เราทำไม่ได้

137
00:10:33,160 --> 00:10:38,480
‎(ดีเอ็นเอเพศชายไม่ระบุตัวตน)

138
00:10:41,720 --> 00:10:44,480
‎ฉันรู้ว่ามีผู้รอดชีวิตคนหนึ่ง

139
00:10:44,560 --> 00:10:46,160
‎เด็กสาวที่ชื่อเอลิซาเบธ

140
00:10:46,240 --> 00:10:49,600
‎ก่อนที่เฮเลนจะถูกฆ่า

141
00:10:49,680 --> 00:10:53,000
‎เด็กสาวคนนี้หนีจากคนร้ายได้

142
00:10:53,080 --> 00:10:57,320
‎ดีเอ็นเอก็เหมือนกัน มันน่าทึ่งมาก

143
00:10:57,400 --> 00:11:00,040
‎คำให้การของเธอช่วยได้มาก

144
00:11:00,120 --> 00:11:03,600
‎เธอช่วยให้ตำรวจ

145
00:11:04,320 --> 00:11:05,600
‎สเกตช์ภาพคนร้ายได้

146
00:11:09,560 --> 00:11:12,680
‎เธอบรรยายถึงชายชาวแอฟริกาเหนือ

147
00:11:13,640 --> 00:11:17,560
‎เธอพอใจกับภาพสเกตช์นี้มาก

148
00:11:17,640 --> 00:11:20,320
‎เธอเห็นเขาแบบนั้นจริงๆ

149
00:11:22,920 --> 00:11:27,040
‎เขาไว้ผมเกรียน เราจึงตรวจสอบพวกทหาร

150
00:11:27,160 --> 00:11:31,040
‎เรือนจำ กองทหารต่างชาติ
‎เจ้าหน้าที่ดับเพลิง ตำรวจ เขาดูเป็นนักกีฬา

151
00:11:31,120 --> 00:11:33,720
‎คุณได้ไอเดีย

152
00:11:33,800 --> 00:11:36,240
‎ประเภทร่างกายกำยำ

153
00:11:36,320 --> 00:11:39,360
‎เรายังสังเกตด้วยว่า
‎ผู้หญิงเหล่านี้ถูกทำร้ายและข่มขืน

154
00:11:39,440 --> 00:11:41,360
‎ในช่วงค่ำหรือกลางคืน

155
00:11:41,440 --> 00:11:43,760
‎เราจึงเพ่งเล็งคนทำงานกลางคืน

156
00:11:43,840 --> 00:11:46,880
‎เราตรวจสอบคนขับแท็กซี่และอื่นๆ

157
00:11:47,600 --> 00:11:50,560
‎อะไรก็ตามที่ตรงกับข้อสังเกตของเรา

158
00:11:50,640 --> 00:11:53,240
‎และคำให้การของหญิงสาว

159
00:11:53,320 --> 00:11:55,840
‎ที่จริงเธอกล้าหาญมาก

160
00:11:55,920 --> 00:11:59,320
‎เธอออกไปปารีสกับทางหน่วย

161
00:11:59,400 --> 00:12:02,280
‎โดยเฉพาะเขตที่ 11

162
00:12:02,360 --> 00:12:06,320
‎เพื่อดูว่าพวกเขาจะเจอเขาไหม

163
00:12:27,560 --> 00:12:30,960
‎(รอยเท้าเปื้อนเลือด)

164
00:12:31,640 --> 00:12:33,680
‎ฉันรู้ตั้งแต่แรกว่า

165
00:12:33,760 --> 00:12:36,760
‎เขาทิ้งรอยเท้า

166
00:12:36,840 --> 00:12:38,600
‎ที่เปื้อนเลือดไว้ใกล้เตียง

167
00:12:39,240 --> 00:12:41,680
‎ปรากฏว่านิ้วเท้าที่สองของเขา

168
00:12:41,760 --> 00:12:43,960
‎ยาวกว่านิ้วหัวแม่เท้า

169
00:12:44,080 --> 00:12:45,320
‎(ตามล่าคนร้าย)

170
00:12:45,400 --> 00:12:48,080
‎จะเห็นได้ว่ามันค่อนข้างดูธรรมดา

171
00:12:48,160 --> 00:12:52,440
‎คนจำนวนมากก็มีเท้าแบบนี้
‎เรียกว่าเท้าอียิปต์

172
00:12:52,520 --> 00:12:56,080
‎เราให้ผู้ต้องสงสัยทุกคนถอดรองเท้า

173
00:12:56,160 --> 00:12:58,480
‎เพื่อตรวจดูเท้าของพวกเขา

174
00:12:58,560 --> 00:13:01,920
‎เรากำลังดูเบาะแสเล็กๆ น้อยๆ

175
00:13:02,000 --> 00:13:06,760
‎เพราะเราไม่มีอะไรให้ทำต่อได้มาก

176
00:13:11,600 --> 00:13:13,720
‎ฉันเห็นชายคนนี้ทุกหนทุกแห่ง

177
00:13:14,320 --> 00:13:17,120
‎ฉันเห็นเขาเป็นคนขับรถเมล์

178
00:13:17,200 --> 00:13:19,320
‎ฉันเห็นเขาเกือบจะในทุกๆ ที่

179
00:13:31,840 --> 00:13:35,160
‎อะพาร์ตเมนต์ของลูกสาวฉันอยู่เหนือประตูนั่น

180
00:13:35,240 --> 00:13:36,800
‎(แอนน์ โกเทียร์)

181
00:13:57,880 --> 00:13:58,880
‎นี่แหละ

182
00:14:02,760 --> 00:14:06,560
‎ลูกสาวฉันอยู่ตรงนี้ และชายหนุ่มคนนั้นอยู่นี่

183
00:14:06,640 --> 00:14:09,840
‎ยามมองเห็นเขาได้จากตรงนั้น

184
00:14:09,920 --> 00:14:12,320
‎ฉันต้องหาเขาให้เจอ

185
00:14:12,400 --> 00:14:14,560
‎ฉันต้องหาเขาให้เจอให้ได้

186
00:14:20,280 --> 00:14:22,920
‎ฉันไปที่ถนนเฮเลน

187
00:14:23,520 --> 00:14:26,600
‎และถามเจ้าของร้านทุกร้าน

188
00:14:26,680 --> 00:14:29,080
‎ว่าพวกเขาได้ยินข่าวนี้ไหม

189
00:14:29,160 --> 00:14:30,840
‎คนไม่รู้

190
00:14:31,400 --> 00:14:36,120
‎ตำรวจไม่ได้ตรวจสอบถนนเฮเลน
‎หรือในย่านนั้น

191
00:14:36,200 --> 00:14:38,040
‎น่าตกใจจริงๆ

192
00:14:42,880 --> 00:14:46,840
‎เธอมีส่วนร่วมมากๆ เธอติดตามอย่างใกล้ชิด

193
00:14:46,920 --> 00:14:49,520
‎เธออยากสืบสวนกับเรา

194
00:14:49,600 --> 00:14:53,120
‎มันยากที่จะปฏิเสธเธอ

195
00:14:53,200 --> 00:14:55,480
‎เราทำแบบนั้นไม่ได้จริงๆ

196
00:14:58,160 --> 00:15:00,480
‎ทั้งหมดนี้เกี่ยวข้องกับคดี

197
00:15:02,120 --> 00:15:06,840
‎ฉันเป็นพลเรือนที่น่ารำคาญ
‎แต่ฉันไม่ขอโทษหรอกนะ

198
00:15:06,920 --> 00:15:09,680
‎ฉันอยากร่วมสืบสวนด้วย

199
00:15:09,760 --> 00:15:12,360
‎นั่นเป็นเรื่องดีใช่ไหมคะ

200
00:15:12,440 --> 00:15:16,760
‎คุณทำนี่แล้ว ทำนี่แล้ว คุณทำนั่นหรือยังล่ะ

201
00:15:16,840 --> 00:15:20,320
‎เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเหนื่อยกับมัน

202
00:15:20,400 --> 00:15:23,240
‎แต่ฉันไม่เคยลดละ

203
00:15:23,960 --> 00:15:26,560
‎ฉันทำไม่เคยหยุดมาตั้งแต่ต้น

204
00:15:28,160 --> 00:15:31,440
‎ประเด็นก็คือ เธอต้องตระหนักว่า

205
00:15:31,520 --> 00:15:33,520
‎เราไม่ได้นั่งกระดิกเท้าอยู่เฉยๆ

206
00:15:34,360 --> 00:15:39,040
‎เราอยู่กับแฟ้มคดีพวกนั้นทุกลมหายใจ

207
00:15:39,120 --> 00:15:41,400
‎มันอยู่กับเราตลอด 24 ชั่วโมง

208
00:15:41,480 --> 00:15:43,680
‎มีงานมากมายที่ต้องทำ

209
00:15:43,760 --> 00:15:46,680
‎ก็จริง ที่เราหาเขาไม่เจอ

210
00:15:54,120 --> 00:15:56,120
‎ผู้หญิงที่เป็นแม่คนหนึ่ง

211
00:15:56,200 --> 00:15:58,800
‎เธอล้มป่วยและทุกข์ทรมาน

212
00:15:58,880 --> 00:16:01,200
‎แล้วเธอก็กลับฮึดสู้ขึ้นมา

213
00:16:01,280 --> 00:16:03,520
‎นั่นคือความจริง

214
00:16:03,600 --> 00:16:06,120
‎(คำให้การของพยาน
‎เอลิซาเบธ โอ.)

215
00:16:06,200 --> 00:16:08,840
‎("โทรหาฉันที โฟล")

216
00:16:08,920 --> 00:16:12,480
‎แน่นอนว่าเธอได้รู้จากเอลิซาเบธ

217
00:16:12,560 --> 00:16:17,360
‎ว่าเขาเอ่ยถึงชื่อโฟล
‎คือโฟลเรียนหรืออะไรสักอย่าง

218
00:16:17,440 --> 00:16:19,680
‎คุณจะเห็น "โฟล" บนรถบรรทุก

219
00:16:19,760 --> 00:16:21,920
‎มันเป็นบริษัทรถบรรทุก

220
00:16:22,000 --> 00:16:24,720
‎(บนหลังรถบรรทุกหลายคัน)

221
00:16:24,800 --> 00:16:29,000
‎ฉันขับรถผ่านรถบรรทุกหลายคันเพื่อดูคนขับ

222
00:16:29,080 --> 00:16:31,880
‎ฉันจะจอดที่จุดพักรถ

223
00:16:31,960 --> 00:16:33,640
‎เพื่อดูคนขับ

224
00:16:34,960 --> 00:16:37,440
‎ต่อมาฉันได้รู้ว่า "โฟล" ยังเป็น

225
00:16:37,560 --> 00:16:39,080
‎ชื่อร้านอาหารอีกด้วย

226
00:16:39,160 --> 00:16:41,400
‎ฉันจึงคิดว่าอาจเป็นคนที่

227
00:16:41,480 --> 00:16:43,840
‎ทำงานในร้านอาหารโฟล

228
00:16:43,920 --> 00:16:47,200
‎เป็นร้านแบบมีสาขา นิยมกันมากในปารีส

229
00:16:47,280 --> 00:16:49,440
‎มีสาขาหนึ่งตั้งอยู่ที่ถนน

230
00:16:49,520 --> 00:16:52,880
‎ที่เธอเดินกลับบ้านคืนนั้น

231
00:16:52,960 --> 00:16:56,800
‎ฉันตรวจสอบจนแน่ใจว่าพวกเขาไปที่นั่น

232
00:16:56,880 --> 00:16:59,560
‎และดูรายชื่อพนักงาน เป็นต้น

233
00:16:59,640 --> 00:17:02,160
‎ฉันกดดันพวกเขานิดหน่อย

234
00:17:02,240 --> 00:17:05,200
‎เธอบอกผู้พิพากษาว่า

235
00:17:05,280 --> 00:17:06,720
‎บางทีเราน่าจะ…

236
00:17:08,440 --> 00:17:10,680
‎ตามเบาะแสนั้น

237
00:17:10,760 --> 00:17:12,160
‎เราเลยสอบสวน…

238
00:17:13,079 --> 00:17:15,359
‎พนักงานหลายคน

239
00:17:15,480 --> 00:17:17,040
‎จากร้านอาหารโฟล

240
00:17:17,119 --> 00:17:18,520
‎(แฟ้มคดี 595 คดี)

241
00:17:18,599 --> 00:17:22,440
‎ไม่ได้อะไรคืบหน้าเลย ไม่มีเลย

242
00:17:29,880 --> 00:17:33,600
‎(วันที่ 31 สิงหาคม ปี 1997)

243
00:17:38,080 --> 00:17:40,080
‎เจ้าหญิงแห่งเวลส์เสียชีวิตเมื่อคืน

244
00:17:40,160 --> 00:17:42,840
‎ในอุบัติเหตุรถยนต์ที่ปารีส
‎ใต้สะพานอัลมา

245
00:17:42,920 --> 00:17:46,720
‎พระองค์อยู่กับแฟน
‎โดดี อัล ฟาเยด ซึ่งก็เสียชีวิตด้วย

246
00:17:46,800 --> 00:17:51,200
‎หน่วยอาชญากรรมที่นำโดยผู้หญิง
‎มาร์ทีน มงเตย

247
00:17:51,280 --> 00:17:55,240
‎จะเป็นผู้นำการสืบสวน เธอไปยังที่เกิดเหตุทันที

248
00:18:02,600 --> 00:18:06,520
‎มันยากมากและเครียดมากด้วย

249
00:18:07,080 --> 00:18:10,560
‎หน่วยอาชญากรรมมีงานล้นมืออยู่แล้ว

250
00:18:10,640 --> 00:18:13,160
‎เราไม่ต้องการคดีอุบัติเหตุ

251
00:18:16,000 --> 00:18:19,600
‎แต่เมื่อมันเป็นคดีเจ้าหญิงแห่งเวลส์
‎คุณเมินเฉยไม่ได้

252
00:18:19,960 --> 00:18:23,560
‎เป็นไปไม่ได้ มีความกดดันจาก

253
00:18:23,640 --> 00:18:25,920
‎ระดับสูงสุดของรัฐบาล

254
00:18:26,000 --> 00:18:29,520
‎เราต้องทำตามบัญชาสวรรค์
‎ขอพูดแบบนั้นละกัน เราจึงทำ

255
00:18:33,560 --> 00:18:36,320
‎ฉันบอกทุกคนว่ามันเป็นงานของเรา

256
00:18:36,920 --> 00:18:38,920
‎เรื่องก็เป็นแบบนั้น

257
00:18:39,000 --> 00:18:42,080
‎ฉันจัดทีมไปจัดการทันที

258
00:18:42,160 --> 00:18:45,360
‎แต่หลังจากนั้นเราก็กลับมาทำคดีของพวกเขา

259
00:18:45,440 --> 00:18:49,240
‎เพราะถึงแม้อุบัติเหตุนี้
‎จะเกี่ยวข้องกับการเสียชีวิต

260
00:18:49,320 --> 00:18:52,360
‎แต่สถานการณ์ก็ไม่ได้ทำให้กังวล

261
00:18:52,440 --> 00:18:55,680
‎ในขณะที่ตรงนี้เรามีหญิงสาวตาย

262
00:18:55,760 --> 00:18:57,840
‎และที่สำคัญคือ คนร้ายยังลอยนวลอยู่

263
00:18:58,960 --> 00:19:00,880
‎และเรายังไม่เจอเขา

264
00:19:09,000 --> 00:19:12,840
‎(มากาลี)

265
00:19:21,360 --> 00:19:26,120
‎(ประตูหน้า โถงทางเดิน)

266
00:19:26,200 --> 00:19:30,240
‎วันที่ 23 กันยายน ปี 1997 เราได้รับโทรศัพท์

267
00:19:32,360 --> 00:19:35,600
‎ชายหนุ่มคนหนึ่งพบ…

268
00:19:35,680 --> 00:19:36,800
‎(ถนนดาวต์พูล)

269
00:19:36,880 --> 00:19:38,360
‎คู่หมั้นของเขาที่บ้านเธอ

270
00:19:38,440 --> 00:19:40,200
‎ในเขตที่ 19

271
00:19:40,280 --> 00:19:43,080
‎เราไปทันที

272
00:19:43,160 --> 00:19:45,840
‎(รอยเลือด ห้องรับประทานอาหาร)

273
00:19:45,920 --> 00:19:48,400
‎(ม่าน เลือด ห้องนอน)

274
00:19:48,480 --> 00:19:50,880
‎(ตู้เก็บเอกสาร โทรศัพท์)

275
00:19:50,960 --> 00:19:54,240
‎พอฉันเดินเข้าไป ฉันตัวแข็งทื่อ

276
00:19:54,320 --> 00:19:57,320
‎ฉันคิด "อะไรกัน นี่เขาอีกแล้ว"

277
00:20:05,480 --> 00:20:09,240
‎(ซีโรต์ตี มากาลี)

278
00:20:09,320 --> 00:20:16,040
‎(นักเรียน อายุ 19)

279
00:20:16,120 --> 00:20:21,520
‎พ่อแม่ของมากาลี ซีโรต์ตีอยู่นอกตึก

280
00:20:22,280 --> 00:20:24,040
‎มันเป็นโชว์สยองขวัญ

281
00:20:29,840 --> 00:20:32,920
‎คุณตื่นขึ้นมากลางดึก

282
00:20:33,720 --> 00:20:36,040
‎และเห็นหน้าเธอในโลงศพ…

283
00:20:36,120 --> 00:20:37,240
‎(ชองทาล ซีโรต์ตี)

284
00:20:37,320 --> 00:20:41,040
‎คิดแค่ว่า เธอต้องทรมานแค่ไหนนะ

285
00:20:42,400 --> 00:20:44,280
‎จะพูดอะไรได้อีก

286
00:20:44,360 --> 00:20:46,800
‎เธอต้องทรมานแค่ไหน

287
00:20:49,280 --> 00:20:52,200
‎มากาลีถูกยิงอย่างน่าสยดสยอง

288
00:20:55,160 --> 00:20:59,800
‎ฉันรู้ทันทีว่าเป็นเขา
‎มันชัดเจนมากสำหรับฉัน

289
00:20:59,880 --> 00:21:01,600
‎ชัดเจนมาก

290
00:21:02,440 --> 00:21:06,720
‎มันสายเกินไปสำหรับลูกสาวฉัน
‎แต่มันต้องไม่เกิดขึ้นกับคนอื่นอีก

291
00:21:08,640 --> 00:21:11,640
‎(มากาลี ซีโรต์ตี)

292
00:21:23,320 --> 00:21:25,960
‎เพื่อนสนิทของเธอบอกฉันว่า

293
00:21:26,040 --> 00:21:27,640
‎"ฟังนะ คุณไม่ใช่ตำรวจ

294
00:21:27,720 --> 00:21:30,200
‎ไม่ใช่ทนาย ไม่ใช่นั่น ไม่ใช่นี่

295
00:21:30,280 --> 00:21:34,040
‎คุณเป็นแม่ ก็ไปหาคนเป็นแม่สิ"

296
00:21:34,120 --> 00:21:36,480
‎ฉันไปหาพวกแม่

297
00:21:37,200 --> 00:21:40,280
‎และมัน…

298
00:21:40,360 --> 00:21:43,960
‎เป็นการพบปะที่วิเศษมาก

299
00:21:48,000 --> 00:21:50,960
‎ผู้เคราะห์ร้าย เด็กสาวชื่อมากาลี

300
00:21:51,040 --> 00:21:55,120
‎เธอหมั้นแล้ว และใกล้จะแต่งงาน

301
00:22:04,160 --> 00:22:06,480
‎เมื่อเราไปถึงที่เกิดเหตุของ

302
00:22:06,560 --> 00:22:08,040
‎มากาลี ซีโรต์ติ

303
00:22:09,240 --> 00:22:12,480
‎มันเหมือนกับโดนตบหน้าด้วยค้อนอันใหญ่

304
00:22:12,560 --> 00:22:15,360
‎เธอตายเพราะเรายังไม่ได้จับเขา

305
00:22:16,040 --> 00:22:19,320
‎ให้ตายสิ เราพลาดอะไรไปเนี่ย

306
00:22:19,400 --> 00:22:23,640
‎เราทำคดีนี้อย่างหนักมาตลอด

307
00:22:23,720 --> 00:22:26,640
‎เบาะแสที่จะทำให้รู้อยู่ตรงไหน
‎มันจะเป็นอะไรได้บ้าง

308
00:22:26,720 --> 00:22:29,840
‎ทำไมเด็กสาวคนนี้ถึงตาย

309
00:22:30,560 --> 00:22:32,760
‎หมอนั่นยังลอยนวลอยู่

310
00:22:32,840 --> 00:22:36,240
‎เราต้องเร่งทำคดีและระมัดระวังมากขึ้น

311
00:22:36,320 --> 00:22:39,560
‎ถ้าเขายังไม่ถูกจับ เขาอาจก่อเหตุอีกเร็วๆ นี้

312
00:22:40,320 --> 00:22:41,200
‎แค่นั้น

313
00:22:57,440 --> 00:22:59,960
‎ฉันเป็นนักข่าว ฉันต้องเกี่ยวข้องกับตำรวจ

314
00:23:00,040 --> 00:23:02,680
‎อาชญากรรม พวกผู้ร้าย

315
00:23:04,720 --> 00:23:08,560
‎สมัยนั้นนักข่าวผู้หญิงที่ทำข่าวอาชญากรรม

316
00:23:08,640 --> 00:23:09,520
‎ยังไม่มี

317
00:23:09,640 --> 00:23:10,840
‎ฉันเป็นคนแรก

318
00:23:10,920 --> 00:23:13,920
‎(แพทริเซีย ทูรองโช)

319
00:23:14,000 --> 00:23:17,480
‎ตำรวจที่สำนักงานเห็นฉันเป็นสาวน้อย

320
00:23:17,560 --> 00:23:20,160
‎นักข่าวสอดรู้สอดเห็น

321
00:23:22,760 --> 00:23:24,400
‎ฉันมีสไตล์เฉพาะในการแต่งตัว

322
00:23:24,480 --> 00:23:26,960
‎กระโปรงสั้น
‎แจ็กเก็ตมอร์เตอร์ไซค์ รองเท้าส้นสูง

323
00:23:27,040 --> 00:23:27,960
‎(โรลลิงสโตนส์)

324
00:23:29,520 --> 00:23:33,440
‎ตำรวจที่สำนักงานคาดเดาฉันไม่ออก

325
00:23:35,840 --> 00:23:38,320
‎ตอนแรกฉันเล่นบทซื่อ

326
00:23:38,400 --> 00:23:42,360
‎พวกเขารู้ทันทีว่าฉันไม่ได้ซื่อขนาดนั้น

327
00:23:45,240 --> 00:23:47,720
‎ปลายเดือนกันยายนปี 1997

328
00:23:47,800 --> 00:23:50,560
‎ฉันพบตำรวจคนหนึ่งจากหน่วยอาชญากรรม

329
00:23:50,640 --> 00:23:52,560
‎เขาบอกฉันว่า

330
00:23:52,640 --> 00:23:55,760
‎"วันที่ 23 กันยายน เราได้รับคดีของ

331
00:23:55,840 --> 00:23:58,840
‎หญิงสาวที่ชื่อมากาลี ซีโรต์ตี

332
00:23:58,920 --> 00:24:01,200
‎คนร้ายจับเธอมัดและข่มขืน

333
00:24:01,280 --> 00:24:03,440
‎มันเป็นอาชญากรรมร้ายแรง

334
00:24:03,520 --> 00:24:05,560
‎และการก่อเหตุครั้งนี้

335
00:24:06,280 --> 00:24:09,360
‎อาจเชื่อมโยงกับคดีฆ่าขมขื่นอื่นๆ"

336
00:24:09,440 --> 00:24:10,840
‎ฉันบอก "จริงเหรอ

337
00:24:10,920 --> 00:24:13,280
‎คุณแน่ใจได้ยังไงว่าเป็นผู้ชายคนเดียวกัน"

338
00:24:13,360 --> 00:24:16,160
‎เขาบอกว่า "สำหรับมากาลี เราไม่แน่ใจ

339
00:24:16,240 --> 00:24:20,520
‎แต่ใช้วิธีการเดียวกัน เรากำลังรอดีเอ็นเอ

340
00:24:20,600 --> 00:24:23,080
‎แต่สำหรับเหยื่อฆาตกรรมอีกสองราย

341
00:24:23,160 --> 00:24:26,440
‎และผู้รอดชีวิตหนึ่งราย เรามีดีเอ็นเอ

342
00:24:26,560 --> 00:24:29,400
‎เรายังไม่มั่นใจว่าใช่คนเดียวกันไหม

343
00:24:29,480 --> 00:24:31,000
‎(ดีเอ็นเอของผู้ชายนิรนาม)

344
00:24:31,080 --> 00:24:32,600
‎(กรุ๊ปเลือด บี)

345
00:24:32,680 --> 00:24:34,800
‎(การผสมของดีเอ็นเอเพศชาย
‎กับดีเอ็นเอเหยื่อ)

346
00:24:34,880 --> 00:24:36,280
‎(ดีเอ็นเอเพศชายนิรนาม)

347
00:24:36,360 --> 00:24:37,920
‎"เราต้องรายงานเรื่องนี้"

348
00:24:38,000 --> 00:24:40,320
‎ฉันบอก "ฉันต้องการเขียนข่าวนี้"

349
00:24:40,400 --> 00:24:41,840
‎เขาบอกว่า "อย่าเพิ่ง!

350
00:24:41,920 --> 00:24:43,960
‎คุณอาจทำลายการสืบสวนได้

351
00:24:44,040 --> 00:24:46,880
‎ผู้ชายคนนี้อันตรายมากๆ

352
00:24:46,960 --> 00:24:50,800
‎ผมหวังว่าคุณจะไม่ต้องเห็นที่เกิดเหตุแบบนี้

353
00:24:50,880 --> 00:24:54,280
‎ได้โปรดเถอะ หมอนี่ยังลอยนวลอยู่

354
00:24:54,360 --> 00:24:58,520
‎ผมขอร้อง อย่าเพิ่งรายงานข่าวนี้"

355
00:24:58,600 --> 00:25:00,280
‎ฉันเคารพในข้อตกลง

356
00:25:00,360 --> 00:25:04,280
‎ฉันเป็นนักข่าวก็จริง แต่ฉันก็เป็นพลเมืองที่ดีด้วย

357
00:25:04,360 --> 00:25:07,800
‎ฉันไม่ต้องการให้ผู้ร้ายฆ่าข่มขืนและคนที่ฆ่าผู้หญิง

358
00:25:07,880 --> 00:25:11,000
‎ตระเวนไปทั่วและหลบเลี่ยงการจับกุม

359
00:25:11,080 --> 00:25:12,720
‎เพราะสิ่งที่ฉันเขียน

360
00:25:17,200 --> 00:25:20,560
‎เราอยู่ที่นั่น แต่เขาก็ก่อเหตุอีก

361
00:25:24,160 --> 00:25:27,840
‎เราต้องเร่งทำคดีแข่งกับเวลา

362
00:25:27,920 --> 00:25:29,480
‎(ห้องปฏิบัติการอาชญากรรม)

363
00:25:29,560 --> 00:25:32,760
‎ในช่วงเวลานั้นแผนกนิติเวช

364
00:25:32,840 --> 00:25:34,480
‎อยู่ในยุคมืด

365
00:25:34,560 --> 00:25:36,520
‎ฉันหมายถึงแบบนั้นจริงๆ นะ

366
00:25:37,200 --> 00:25:41,680
‎นักวิเคราะห์ที่เกิดเหตุที่เก็บตัวอย่างในที่เกิดเหตุ

367
00:25:42,640 --> 00:25:46,600
‎เป็นพวกขี้เมาและพวกไม่เอาไหน

368
00:25:46,680 --> 00:25:48,840
‎ที่ถูกส่งไปออกสนาม

369
00:25:48,920 --> 00:25:52,400
‎มันควรจะล้ำสมัย แต่มันไม่ใช่

370
00:25:52,560 --> 00:25:54,360
‎(ห้องปฏิบัติการอณูพันธุศาสตร์)

371
00:25:54,440 --> 00:25:56,040
‎และเพื่อชดเชยข้อบกพร่องเหล่านี้

372
00:25:56,120 --> 00:26:00,720
‎หน่วยอาชญากรรมได้หันไปพึ่งดร.ปาสคาล

373
00:26:00,800 --> 00:26:02,920
‎ซึ่งเป็นผู้บุกเบิกการวิจัยดีเอ็นเอในฝรั่งเศส

374
00:26:03,000 --> 00:26:05,240
‎(ปาสคาล โอ. - แพทย์ประจำโรงพยาบาล)

375
00:26:08,120 --> 00:26:12,640
‎คุณมงเตยและหน่วยอาชญากรรม
‎ไว้ใจดร.ปาสคาลอย่างที่สุด

376
00:26:12,720 --> 00:26:16,280
‎เขาวิเคราะห์ทีละคดีไป

377
00:26:16,360 --> 00:26:19,080
‎จากตัวอย่างที่ได้จากที่เกิดเหตุ

378
00:26:19,160 --> 00:26:22,880
‎ร่องรอยของอสุจิ เลือดและเส้นผม

379
00:26:23,680 --> 00:26:27,400
‎เขาเปรียบเทียบกับดีเอ็นเอนิรนาม

380
00:26:27,480 --> 00:26:29,560
‎ซึ่งดร.ปาสคาลตั้งชื่อว่า "เอสเค"…

381
00:26:29,640 --> 00:26:30,680
‎(ดีเอ็นเอชาย เอสเค)

382
00:26:30,760 --> 00:26:33,920
‎เพราะมันเป็นดีเอ็นเอของ
‎ฆาตกรต่อเนื่องคนแรกในฝรั่งเศส

383
00:26:35,120 --> 00:26:38,120
‎เขาต่อสู้เคียงข้างหน่วยอาชญากรรม

384
00:26:38,200 --> 00:26:40,920
‎เพื่อสร้างฐานข้อมูลดีเอ็นเอ

385
00:26:41,520 --> 00:26:44,280
‎คนฝรั่งเศสหลายคนต่อต้าน

386
00:26:44,360 --> 00:26:46,640
‎แนวคิดเกี่ยวกับมันเป็นสิ่งที่ทำให้พวกเขากลัว

387
00:26:47,320 --> 00:26:49,440
‎ฐานข้อมูลดีเอ็นเอนนี้

388
00:26:49,520 --> 00:26:51,640
‎เป็นตัวอย่างที่อันตราย

389
00:26:51,720 --> 00:26:55,320
‎มันอาจนำไปสู่ฐานข้อมูลดีเอ็นเอระดับชาติ

390
00:26:55,400 --> 00:26:58,240
‎- กลายเป็นหายนะ
‎- ดีเอ็นเอของคุณ ประวัติของคุณ

391
00:26:58,320 --> 00:27:00,800
‎ฉันเห็นด้วยกับคุณทุกอย่าง

392
00:27:00,880 --> 00:27:02,760
‎ผมขอต่อต้านฐานข้อมูลนั้น

393
00:27:11,240 --> 00:27:16,240
‎(เอสเทลล์)

394
00:27:22,160 --> 00:27:25,080
‎(หน้าบ้านเลขที่ 12
‎ถนนเดอลาฟอค์โรเยล ปารีส เขต 11)

395
00:27:25,160 --> 00:27:26,440
‎(คำสั่งตำรวจ)

396
00:27:26,520 --> 00:27:28,720
‎วันที่ 16 พฤศจิกายน ปี 1997

397
00:27:28,800 --> 00:27:33,040
‎ผู้เคราะห์ร้ายอีกรายถูกพบในเขต 11

398
00:27:33,120 --> 00:27:38,080
‎(เลขานุการ อายุ 25)

399
00:27:41,520 --> 00:27:43,440
‎ดูสิว่าเธอสวยแค่ไหน

400
00:27:43,520 --> 00:27:47,160
‎คนอื่นๆ ก็ด้วย พวกเธอสวยมากกันทุกคน

401
00:27:47,920 --> 00:27:48,840
‎มันช่าง…

402
00:27:49,640 --> 00:27:50,760
‎โธ่เอ๊ย

403
00:27:51,800 --> 00:27:53,400
‎ชีวิตที่ถูกทำลาย

404
00:27:54,680 --> 00:27:55,520
‎มันเลวร้ายมาก

405
00:28:05,200 --> 00:28:07,280
‎(มากด์ อี. ริชาร์ด)

406
00:28:07,360 --> 00:28:09,240
‎เธอชื่อเอสเทลล์ มากด์

407
00:28:09,320 --> 00:28:12,160
‎พ่อแม่ของเธอมีกุญแจห้องของเธอ

408
00:28:12,240 --> 00:28:14,920
‎พอเธอไม่รับสาย พวกเขาก็ไปที่นั่น

409
00:28:15,000 --> 00:28:17,400
‎และพบลูกสาว

410
00:28:17,480 --> 00:28:20,000
‎ในร่างเปลือยเปล่าท่วมเลือด

411
00:28:20,080 --> 00:28:24,680
‎เธอมีแผลที่คอเหมือนกัน และถูกแทง

412
00:28:35,720 --> 00:28:38,760
‎เราเจอเสื้อผ้าฉีกขาดแบบเดียวกัน

413
00:28:38,840 --> 00:28:39,760
‎(ชั้นลอย)

414
00:28:39,840 --> 00:28:41,200
‎คือมัน…

415
00:28:41,280 --> 00:28:44,960
‎สำหรับฉัน มันคือลายเซ็น ชัดเจนมาก

416
00:28:45,560 --> 00:28:48,120
‎(พบกระเป๋าที่มีเสื้อยืดสีเทา)

417
00:28:48,200 --> 00:28:50,840
‎เราเจอเสื้อแขนยาวแบบสวมหัว

418
00:28:51,000 --> 00:28:55,280
‎เสื้อขนาดใหญ่ เปื้อนเลือด

419
00:28:55,360 --> 00:28:57,840
‎เราแน่ใจว่าต้องได้ดีเอ็นเอ

420
00:28:57,920 --> 00:29:01,520
‎เสื้อตัวนั้นเต็มไปด้วยเลือดและเหงื่อ

421
00:29:01,600 --> 00:29:06,240
‎เราจับโยงกับคดีอื่นที่เราเจอดีเอ็นเอ

422
00:29:06,320 --> 00:29:08,520
‎(เอสเทลล์ มากด์)

423
00:29:16,720 --> 00:29:18,680
‎ฉันพูดอะไรไม่ได้เลย

424
00:29:18,760 --> 00:29:21,720
‎ฉันเข้าใจดีว่า

425
00:29:21,800 --> 00:29:25,000
‎มันเป็นหน้าที่ของตำรวจ

426
00:29:25,080 --> 00:29:28,240
‎ที่ต้องรักษาความลับ ฉันเคารพเรื่องนั้น

427
00:29:28,320 --> 00:29:29,920
‎ร้อยเปอร์เซ็นต์เลย

428
00:29:30,000 --> 00:29:33,680
‎แต่เมื่อคุณพบว่ามีเด็กสาวสองคน

429
00:29:33,760 --> 00:29:35,840
‎ถูกฆ่าแบบเดียวกับ

430
00:29:36,680 --> 00:29:38,680
‎ลูกสาวฉัน

431
00:29:38,760 --> 00:29:40,440
‎ฉันเลยบอกว่า

432
00:29:41,440 --> 00:29:42,720
‎"สื่อ"

433
00:29:43,400 --> 00:29:45,920
‎ฉันยืนยันได้ว่า
‎ก่อนปลายเดือนกรกฎาคม ปี 1995

434
00:29:46,560 --> 00:29:49,880
‎ทางการรู้แล้วว่าพวกเขาสู้อยู่กับ

435
00:29:49,960 --> 00:29:51,240
‎ฆาตกรต่อเนื่องรายหนึ่ง

436
00:29:51,320 --> 00:29:54,480
‎เป็นชายที่อันตรายมาก

437
00:29:54,560 --> 00:29:57,640
‎ซึ่งก่อเหตุแบบฆาตกรต่อเนื่อง

438
00:29:57,720 --> 00:29:59,040
‎ที่อาจจะฆ่าคนอื่นได้อีก

439
00:30:00,880 --> 00:30:02,840
‎มีฆาตกรต่อเนื่องในปารีส

440
00:30:02,920 --> 00:30:05,480
‎- ฆาตกรต่อเนื่อง…
‎- ฆาตกรต่อเนื่อง…

441
00:30:05,560 --> 00:30:07,440
‎ฆาตกรต่อเนื่องในปารีสตะวันออก…

442
00:30:07,520 --> 00:30:10,200
‎ภาพสเกตช์จากทางตำรวจตามคำให้การ

443
00:30:10,280 --> 00:30:13,080
‎ของผู้หญิงอีกคน
‎ที่หนีจากการถูกทำร้ายแบบเดียวกัน

444
00:30:13,960 --> 00:30:17,160
‎แอนน์ โกเทียร์ แม่คนหนึ่งและครอบครัวของเธอ
‎เข้าพบผู้พิพากษา

445
00:30:17,240 --> 00:30:20,960
‎พวกเขาอยากรู้ว่าตำรวจจะจับ

446
00:30:21,040 --> 00:30:23,680
‎ฆาตกรต่อเนื่องที่ฆ่าเฮเลนได้หรือไม่ในที่สุด

447
00:30:23,760 --> 00:30:26,120
‎ตำรวจจะจับเขาได้ไหม หวังว่าจะได้

448
00:30:26,200 --> 00:30:28,280
‎เรายังหวังต่อไป

449
00:30:28,360 --> 00:30:30,160
‎ความโศกเศร้าไม่มีวันได้บรรเทา

450
00:30:30,240 --> 00:30:31,840
‎จนกว่าจะได้ความยุติธรรม

451
00:30:33,840 --> 00:30:36,280
‎แอนน์ โกเทียร์โกรธมาก เธอบอกว่า

452
00:30:36,360 --> 00:30:37,720
‎"การตายสองครั้งล่าสุด

453
00:30:37,800 --> 00:30:42,280
‎มากาลี ซีโรต์ตี และเอสเทลล์ มากด์
‎ไม่ควรจะเกิดขึ้น

454
00:30:42,360 --> 00:30:45,120
‎มันเป็นเรื่องอื้อฉาว และฉันกำลังพูดออกมา

455
00:30:45,200 --> 00:30:48,800
‎เพื่อเตือนผู้หญิงในปารีสให้ปกป้องตัวเอง

456
00:30:48,880 --> 00:30:52,960
‎ไม่ให้ตกเป็นเหยื่อของนักล่า"

457
00:30:53,040 --> 00:30:55,160
‎ฆาตกรต่อเนื่องจะหยุดไม่ได้

458
00:30:55,240 --> 00:30:58,600
‎เขาจะไม่หยุดจนกว่าจะถูกจับ

459
00:30:58,680 --> 00:31:00,760
‎(ความกลัวในเมือง)

460
00:31:02,240 --> 00:31:04,320
‎ผู้คนกำลังพูดกัน พวกเขาหวาดกลัว

461
00:31:04,400 --> 00:31:06,920
‎พวกเขาซื้อหนังสือพิมพ์
‎เพื่อดูภาพสเกตช์จากทางตำรวจ

462
00:31:07,360 --> 00:31:11,800
‎พวกเขาอยากช่วยให้คดีคืบหน้า
‎และจับคนร้ายให้ได้

463
00:31:12,480 --> 00:31:14,560
‎ปารีสคลั่ง

464
00:31:14,640 --> 00:31:19,360
‎การเปิดเผยเรื่องฆาตกรต่อเนื่อง
‎ในปารีสตะวันออก

465
00:31:19,440 --> 00:31:23,840
‎พร้อมด้วยการรายงานข่าวของแอนน์ โกเทียร์

466
00:31:25,040 --> 00:31:28,840
‎มีความหมายว่า ผู้หญิงในปารีสกลัว

467
00:31:31,080 --> 00:31:32,320
‎ฉันค่อนข้างกังวล

468
00:31:32,400 --> 00:31:34,840
‎พอฉันเข้าไปในตึกแล้ว

469
00:31:34,920 --> 00:31:37,320
‎ฉันต้องไม่ลืมปิดประตูเลยทันที

470
00:31:39,720 --> 00:31:43,840
‎กระดานข้อความอิเล็กทรอนิกส์ในปารีส

471
00:31:43,920 --> 00:31:47,000
‎ขึ้นคำเตือนผู้หญิงว่า "อย่ากลับบ้านคนเดียว

472
00:31:47,080 --> 00:31:50,400
‎หาคนไปส่ง นั่งแท็กซี่หรือให้เพื่อนไปส่ง"

473
00:31:50,480 --> 00:31:53,560
‎ตำรวจสายสืบคนหนึ่งบอกฉัน
‎"แพทริเซีย ระวังด้วย

474
00:31:53,640 --> 00:31:56,800
‎ถ้าประตูคุณใช้เวลาปิด 15 วินาที

475
00:31:56,880 --> 00:31:58,120
‎ผู้ชายผลุบเข้าไปได้ทัน"

476
00:31:58,200 --> 00:32:02,960
‎(ความกลัวในบาสติลล์)

477
00:32:03,040 --> 00:32:05,120
‎ฉันจะยอมรับนะ

478
00:32:05,880 --> 00:32:09,360
‎ฉันไม่พอใจผลที่ออกมา

479
00:32:09,440 --> 00:32:13,200
‎มันคือโรคฮิสทีเรีย

480
00:32:13,960 --> 00:32:15,320
‎ก็เป็นแบบนี้แหละ

481
00:32:15,400 --> 00:32:20,360
‎ฝรั่งเศสไม่มีฆาตกรต่อเนื่องมากนัก

482
00:32:20,440 --> 00:32:23,000
‎ที่นี่ไม่ใช่สหรัฐอเมริกา

483
00:32:23,080 --> 00:32:27,560
‎พอสื่อประโคมข่าว ผู้คนรู้กันทั่ว
‎ลงมือปฏิบัติงาน

484
00:32:30,320 --> 00:32:34,720
‎ตำรวจมีภาพสเกตช์ของชายอายุ 30 ปี ผมดำ

485
00:32:35,320 --> 00:32:39,000
‎รายละเอียดหลายอย่างเชื่อมโยงกับคดีในอดีต

486
00:32:39,080 --> 00:32:41,200
‎ตำรวจมีความระมัดระวัง

487
00:32:41,280 --> 00:32:44,240
‎อาชญากรรมทางเพศและฆาตกรรม
‎แทบไม่เคยเกิดขึ้นในปารีส

488
00:32:44,960 --> 00:32:45,960
‎กระทั่งถึงตอนนี้

489
00:32:49,680 --> 00:32:53,840
‎คำว่า "ฆาตกรต่อเนื่อง"

490
00:32:53,920 --> 00:32:56,440
‎เป็นคำต้องห้ามสำหรับพวกเขาในตอนนั้น

491
00:32:56,520 --> 00:32:59,720
‎ดร.ปาสคาลตั้งชื่อดีเอ็นเอนั้นว่า "เอสเค"

492
00:32:59,800 --> 00:33:02,400
‎แต่ตำรวจไม่ได้ใช้คำนั้น

493
00:33:02,480 --> 00:33:05,360
‎สิ่งนี้บวกสิ่งนี้ บวกสิ่งนี้ ผลลัพธ์คือฆาตกรต่อเนื่อง

494
00:33:05,440 --> 00:33:08,840
‎แต่ในฝรั่งเศสเราคิดว่าเราฉลาด

495
00:33:08,920 --> 00:33:11,640
‎ดังนั้นจะเป็นฆาตกรต่อเนื่องไปไม่ได้

496
00:33:11,720 --> 00:33:13,400
‎ที่นี่เราไม่มีพวกนั้นหรอก

497
00:33:13,480 --> 00:33:16,360
‎มันชวนให้นึกถึง

498
00:33:16,440 --> 00:33:19,600
‎บรรดาฆาตกรต่อเนื่องชาวอเมริกัน
‎ที่แตกต่างออกไปมาก

499
00:33:19,680 --> 00:33:21,680
‎มีการฆ่าต่อเนื่องไปหลายครั้งกว่า

500
00:33:24,880 --> 00:33:27,480
‎พวกเขาไม่เข้าใจ

501
00:33:27,560 --> 00:33:30,920
‎เรื่องจิตวิทยา หรือการสืบสวน

502
00:33:31,000 --> 00:33:33,600
‎ว่าฆาตกรต่อเนื่องคืออะไรกันแน่

503
00:33:33,680 --> 00:33:37,400
‎เราจึงไม่มีฐานข้อมูลดีเอ็นเอ

504
00:33:37,480 --> 00:33:42,760
‎เราไม่มีแนวคิดเรื่องจิตวิทยาของฆาตกรต่อเนื่อง

505
00:33:43,480 --> 00:33:47,840
‎ยิ่งไปกว่านั้น
‎ในฝรั่งเศสเราไม่มีการอ้างแหล่งสืบค้นต่อ

506
00:33:47,920 --> 00:33:52,480
‎แฟ้มข้อมูลกระจัดกระจายไปทั่วทุกเมืองและศาล

507
00:33:52,560 --> 00:33:56,120
‎บางเรื่องยังไม่เสร็จ บางเรื่องก็เละเทะไปหมด

508
00:33:56,200 --> 00:34:01,640
‎(ตุลาคม พฤศจิกายน ธันวาคม)

509
00:34:01,720 --> 00:34:04,080
‎ในเดือนมกราคม ปี 1998

510
00:34:04,160 --> 00:34:06,360
‎หน่วยอาชญากรรมปล่อยภาพ

511
00:34:06,440 --> 00:34:10,560
‎เสื้อแขนยาวสวมหัวสีเทาขนาดใหญ่

512
00:34:12,880 --> 00:34:16,040
‎เสื้อตัวนั้นปรากฏอยู่ทุกที่

513
00:34:16,120 --> 00:34:20,560
‎"ถ้าคุณรู้จักใครที่ใส่เสื้อแบบนี้ โปรดโทรหาเรา"

514
00:34:20,639 --> 00:34:24,360
‎เมื่อคุณอับจนหนทาง ถึงขนาดใช้เสื้อเพื่อตามหา

515
00:34:24,440 --> 00:34:26,679
‎ซึ่งนั่นอาจเป็นเสื้อของใครก็ได้

516
00:34:26,760 --> 00:34:28,960
‎นั่นคือคุณกำลังตะเกียกตะกายให้รอด

517
00:34:33,400 --> 00:34:35,440
‎แน่นอนว่าฉันอยู่ภายใต้แรงกดดัน

518
00:34:35,520 --> 00:34:40,320
‎และมันต้องเป็นอย่างนั้น
‎ในฐานะหัวหน้าหน่วยอาชญากรรม

519
00:34:40,400 --> 00:34:43,800
‎ฉันพูดแล้วพูดอีกว่า

520
00:34:43,880 --> 00:34:48,639
‎ฉันก็อยากให้เริ่มมี
‎การสร้างฐานข้อมูลดีเอ็นเอด้วยเหมือนกัน

521
00:34:49,320 --> 00:34:52,520
‎(ดีเอ็นเอเพศชาย (เอสเค))

522
00:34:52,600 --> 00:34:55,159
‎(สำนักงานผู้พิพากษา ธีล
‎ผู้พิพากษาศาลไต่สวนชั้นต้น)

523
00:34:55,880 --> 00:35:00,080
‎ผู้พิพากษาธีลกับฉันเจอกันบ่อยๆ

524
00:35:02,760 --> 00:35:03,720
‎เขาบอกว่า

525
00:35:03,800 --> 00:35:06,640
‎"เราต้องไปที่ห้องแล็บเหล่านั้นทั้งหมด

526
00:35:06,720 --> 00:35:08,440
‎ใช้ทุกอย่างเท่าที่ทำได้

527
00:35:08,520 --> 00:35:10,120
‎เอามาทำการเปรียบเทียบ

528
00:35:10,200 --> 00:35:12,640
‎บังคับให้พวกเขาเปรียบเทียบ

529
00:35:12,720 --> 00:35:15,080
‎กับดีเอ็นเอของฆาตกรต่อเนื่อง"

530
00:35:15,760 --> 00:35:19,000
‎เจ้าหน้าที่ส่วนกลางถึงกับช็อก

531
00:35:19,080 --> 00:35:21,600
‎พวกเขาบอกว่า
‎เราไม่ได้รับอนุญาตให้ทำการเปรียบเทียบ

532
00:35:21,680 --> 00:35:26,120
‎พวกเขาไม่มีฐานข้อมูล
‎ฉันระเบิดอารมณ์ใส่พวกเขา

533
00:35:26,200 --> 00:35:27,640
‎มันช่างน่าอัปยศ

534
00:35:27,720 --> 00:35:31,560
‎ฉันพูดว่า "พวกคุณมีมโนธรรมกันบ้างไหม"

535
00:35:31,640 --> 00:35:35,280
‎เพราะถ้าเราทำงานเร็วและมีประสิทธิภาพ

536
00:35:35,400 --> 00:35:37,480
‎เราน่าจะเปรียบเทียบหาสิ่งที่ตรงกันได้

537
00:35:37,560 --> 00:35:41,360
‎หรืออาจจะได้ชื่อด้วยซ้ำ

538
00:35:42,760 --> 00:35:45,880
‎ใช่ เราหลบเลี่ยงกฎหมาย
‎แล้วเราทุกคนก็โอเคกับเรื่องนั้น

539
00:35:48,080 --> 00:35:49,720
‎ผลลัพธ์สร้างความชอบธรรมให้วิธีการ

540
00:35:49,800 --> 00:35:53,720
‎เราไม่ได้ละเมิดอัตลักษณ์ของคนฝรั่งเศส

541
00:35:53,800 --> 00:35:56,520
‎เราไม่ได้ทำสิ่งเลวร้าย

542
00:35:56,600 --> 00:36:00,320
‎เราตามล่าฆาตกรต่อเนื่องที่พุ่งเป้าไปที่หญิงสาว

543
00:36:00,400 --> 00:36:03,960
‎เรามีคดีแบบนี้มากเกินไปแล้ว

544
00:36:05,200 --> 00:36:08,680
‎เราต้องทำทุกอย่างเพื่อหยุดเขา

545
00:36:12,040 --> 00:36:14,160
‎เราเปิดแฟ้มอันหนึ่ง

546
00:36:14,240 --> 00:36:16,480
‎อ่านรหัสพันธุกรรม

547
00:36:16,560 --> 00:36:18,680
‎และเปรียบเทียบกับดีเอ็นเอนิรนาม

548
00:36:18,760 --> 00:36:20,200
‎(เสียงของดร.ปาสคาล)

549
00:36:20,280 --> 00:36:23,280
‎ถ้าตัวเลขไม่เหมือนกัน เราก็เก็บคืนกลับไป

550
00:36:23,360 --> 00:36:25,840
‎เอาอีกอันออกมา แล้วเริ่มใหม่

551
00:36:25,920 --> 00:36:28,600
‎มีวิธีตรวจสอบแบบข้ามแฟ้มอย่างทั่วถึงไหม

552
00:36:28,680 --> 00:36:32,360
‎ไม่มี น่าเสียดายที่ไม่มีฐานข้อมูล

553
00:36:32,440 --> 00:36:36,960
‎แต่ละไฟล์ถูกจัดเก็บไว้เดี่ยวๆ
‎และต้องตรวจไปทีละแฟ้ม

554
00:36:37,040 --> 00:36:38,840
‎เพื่อหารหัสพันธุกรรม

555
00:36:39,480 --> 00:36:43,360
‎(มกราคม ปี 1998
‎กุมภาพันธ์ ปี 1998)

556
00:36:43,440 --> 00:36:47,040
‎(มีนาคม ปี 1998)

557
00:36:47,120 --> 00:36:50,400
‎วันที่ 24 มีนาคม ปี 1998

558
00:36:51,200 --> 00:36:54,800
‎ฉันได้รับโทรศัพท์จาก ดร.ปาสคาล

559
00:36:54,880 --> 00:36:57,480
‎หัวใจฉันเต้นแรง ฉันคิด "พระเจ้าช่วย"

560
00:36:57,560 --> 00:37:01,840
‎ไม่ใช่ว่าเราไม่เคยเจอกันที่กองบัญชาการตำรวจ

561
00:37:01,920 --> 00:37:04,800
‎แต่ฉันดูออกว่าได้อะไรบางอย่างแล้ว

562
00:37:04,920 --> 00:37:09,360
‎เขาบอก "มีทั้งข่าวดีและข่าวร้าย"

563
00:37:09,440 --> 00:37:11,400
‎ฉันบอก "ขอฟังข่าวดีก่อน"

564
00:37:11,480 --> 00:37:13,480
‎เขาบอก "เราระบุตัวเขาได้แล้ว"

565
00:37:13,560 --> 00:37:15,440
‎(การระบุดีเอ็นเอของชายนิรนาม)

566
00:37:15,520 --> 00:37:17,760
‎(ดีเอ็นเอของ กีย์ จอร์จ)

567
00:37:17,840 --> 00:37:19,720
‎(จากก้นบุหรี่)

568
00:37:19,800 --> 00:37:21,720
‎(กีย์ จอร์จ)

569
00:37:21,800 --> 00:37:23,160
‎(เศษสำลีในช่องคลอด)

570
00:37:25,400 --> 00:37:28,320
‎(ดีเอ็นเอเพศชาย - กีย์ จอร์จ)

571
00:37:28,400 --> 00:37:29,560
‎มันคือ…

572
00:37:30,680 --> 00:37:33,840
‎การปลดปล่อย โล่งอกไปที

573
00:37:35,360 --> 00:37:37,840
‎เป็นการปลดปล่อยที่สุดจะบรรยาย

574
00:37:37,920 --> 00:37:40,320
‎(ดีเอ็นเอของ กีย์ จอร์จ)

575
00:37:40,400 --> 00:37:42,440
‎(ดอกเตอร์โอ. ปาสคาล
‎โรงพยาบาลนองต์)

576
00:37:42,520 --> 00:37:43,800
‎"และ" เขาบอกว่า

577
00:37:43,880 --> 00:37:47,840
‎"ข่าว ร้ายคือ

578
00:37:47,920 --> 00:37:52,560
‎ฆาตกรเคยถูกจับแล้วในปี 1995"

579
00:37:53,320 --> 00:37:54,480
‎และนั่น…

580
00:37:55,160 --> 00:37:57,880
‎น่าตกใจจริงๆ

581
00:37:59,240 --> 00:38:03,520
‎ตอนนั้นเขาถูกสอบสวนโดย

582
00:38:03,600 --> 00:38:06,080
‎ทีมที่ดูแลคดี

583
00:38:06,160 --> 00:38:09,240
‎หญิงสาวที่ถูกฆ่าในลานจอดรถ

584
00:38:11,880 --> 00:38:17,080
‎(แคธี)

585
00:38:19,280 --> 00:38:21,560
‎ถ้าคุณขุดคุ้ยให้ลึกหน่อย คุณจะเจอ

586
00:38:21,640 --> 00:38:23,320
‎ความคล้ายคลึงกันสองสามอย่าง

587
00:38:23,400 --> 00:38:27,280
‎แต่ทำไมบางทีเกิดขึ้นในโรงรถ
‎บางทีในอะพาร์ตเมนต์

588
00:38:29,520 --> 00:38:34,320
‎มีเบาะแส คือบาดแผลและเสื้อผ้าที่ขาดวิ่น

589
00:38:34,400 --> 00:38:40,800
‎(ผู้ช่วยฝ่ายการตลาด อายุ 27)

590
00:38:40,880 --> 00:38:45,000
‎ไม่มีอสุจิ แต่เขาอาจจะใช้ถุงยางก็ด้

591
00:38:47,560 --> 00:38:50,440
‎(เอลซ่า)

592
00:38:50,520 --> 00:38:54,880
‎(เลขานุการโรงพิมพ์ อายุ 22)

593
00:38:54,960 --> 00:38:58,080
‎เรามีความเชื่อมั่นว่าเป็นเขา

594
00:38:58,160 --> 00:39:00,440
‎เจ้าหน้าที่สืบสวนมั่นใจมาก

595
00:39:03,040 --> 00:39:07,680
‎(แคธี โรแชร์ - เอลซ่า เบนาดี)

596
00:39:07,760 --> 00:39:12,920
‎และยังมีคดีที่เก่ากว่า จากปี 1991

597
00:39:13,000 --> 00:39:14,760
‎ปาสคาล เอสการ์ฟาย

598
00:39:15,760 --> 00:39:18,720
‎(ปาสคาล)

599
00:39:18,800 --> 00:39:20,560
‎(เสื้อผ้า บาดแผล เลือด)

600
00:39:20,640 --> 00:39:23,760
‎(ร่างของปาสคาล เอสการ์ฟาย)

601
00:39:23,840 --> 00:39:30,760
‎(นักเรียน อายุ 19)

602
00:39:33,400 --> 00:39:36,800
‎(ปาสคาล เอสการ์ฟาย)

603
00:39:48,560 --> 00:39:52,480
‎ฉันบอก "ไว้เราค่อยจัดการเรื่องนั้นทีหลัง
‎เราจะคุยกันทีหลัง"

604
00:39:52,560 --> 00:39:56,320
‎ตอนนี้สิ่งสำคัญคือการตามล่าอสูรร้ายนี้"

605
00:40:05,960 --> 00:40:09,080
‎ฉันส่งรูปเขาไปทั่วประเทศ

606
00:40:11,200 --> 00:40:12,480
‎เราต้องลงมือเร็ว

607
00:40:12,560 --> 00:40:16,320
‎นักล่ากำลังหาเหยื่ออยู่ในเมือง

608
00:40:16,400 --> 00:40:19,760
‎ฉันคิดแค่ว่าต้องจับกุมเขาให้ได้ภายในไม่กี่ชั่วโมง

609
00:40:21,000 --> 00:40:25,840
‎ฉันขอกำลังเสริม แล้วเราก็ทำรายชื่อ

610
00:40:25,920 --> 00:40:29,400
‎ที่อยู่และสถานที่

611
00:40:29,480 --> 00:40:32,720
‎ที่เราน่าจะเจอกีย์ จอร์จ

612
00:40:46,120 --> 00:40:48,520
‎ฉันมีภารกิจเร่งด่วนอีกอย่าง

613
00:40:48,600 --> 00:40:52,440
‎ฉันบอกหัวหน้าหน่วยว่า

614
00:40:53,280 --> 00:40:55,960
‎เราต้องโทรหาครอบครัวผู้เคราะห์ร้าย

615
00:41:01,200 --> 00:41:03,000
‎ฉันได้รับโทรศัพท์จากคุณมงเตย

616
00:41:03,640 --> 00:41:06,200
‎"คุณนายโกเทียร์ เราได้ชื่อมาแล้ว

617
00:41:06,920 --> 00:41:09,240
‎แต่อย่าบอกใคร

618
00:41:09,320 --> 00:41:12,840
‎ห้ามบอกลูกๆ ของคุณหรือใครทั้งนั้น"

619
00:41:12,920 --> 00:41:14,640
‎ฉันเข้าใจ

620
00:41:14,720 --> 00:41:18,800
‎พวกเขาออกตามหาเขา

621
00:41:18,880 --> 00:41:21,200
‎หวังว่าเขาจะยังไม่ฆ่าใครอีก

622
00:41:28,080 --> 00:41:31,600
‎มีสื่อรุมทำข่าวคดีนี้

623
00:41:31,680 --> 00:41:34,600
‎สื่อสัมผัสได้ถึง

624
00:41:35,600 --> 00:41:40,040
‎พลังงานบางอย่างและความวุ่นวาย

625
00:41:40,120 --> 00:41:42,840
‎กองบัญชาการตำรวจกำลังเร่งออกปฏิบัติการณ์

626
00:41:42,920 --> 00:41:45,280
‎พวกเขาสัมผัสได้

627
00:41:45,360 --> 00:41:47,920
‎หัวหน้าบอกว่า "สื่อรู้"

628
00:41:48,000 --> 00:41:51,880
‎แล้วฉันก็บอกว่า
‎"ขอร้องละ ช่วยให้พวกเขาเงียบที

629
00:41:51,960 --> 00:41:54,280
‎ได้โปรดอย่าให้รั่วไหล"

630
00:41:56,520 --> 00:41:59,400
‎(วันที่ 26 มีนาคม ปี 1998
‎7:01 น.)

631
00:41:59,520 --> 00:42:03,040
‎ฆาตกรต่อเนื่องของปารีสตะวันออก
‎ถูกเผยโฉมหน้าแล้ว

632
00:42:03,120 --> 00:42:06,360
‎มีการออกตามล่าเขาอยู่ โปรดคอยติดตาม

633
00:42:06,440 --> 00:42:09,760
‎ฆาตกรต่อเนื่องของปารีสตะวันออก
‎ถูกระบุตัวแล้ว

634
00:42:09,880 --> 00:42:13,720
‎หน่วยอาชญากรรมรู้ชื่อเขาแล้ว คือ
‎กีย์ จอร์จ

635
00:42:14,800 --> 00:42:16,080
‎จากนั้นก็ช็อกสิ

636
00:42:16,160 --> 00:42:18,800
‎นักข่าวอาชญากรรมอย่างฉัน

637
00:42:18,880 --> 00:42:22,560
‎เปิดเผยชื่อฆาตกรก่อนที่เขาจะถูกจับ

638
00:42:22,640 --> 00:42:25,560
‎ไม่มีใครทำแบบนั้นหรอก

639
00:42:25,640 --> 00:42:29,520
‎คิดดูสิ ถ้ากีย์ จอร์จได้ยินแบบนั้น

640
00:42:29,600 --> 00:42:32,880
‎จากทีวีหรือวิทยุ หรือจากไหนก็ตาม

641
00:42:32,960 --> 00:42:36,920
‎เขาอาจหลบหนีได้ และเป็นอันตรายต่อทีมไล่ล่า

642
00:42:37,000 --> 00:42:39,000
‎แต่เราก็ทำงานต่อ

643
00:42:39,080 --> 00:42:43,960
‎คุณต้องรู้นะว่า
‎กองบัญชาการตำรวจเป็นเครื่องจักรสงคราม

644
00:42:44,040 --> 00:42:47,000
‎การหลบหนีเราไม่ใช่เรื่องง่าย

645
00:42:47,080 --> 00:42:50,000
‎ฉันมองในแง่ดี หวังว่าเราจะหาเขาเจอ

646
00:42:55,200 --> 00:42:56,400
‎ฉันรู้ว่าเราจะต้องเจอ

647
00:42:58,080 --> 00:42:59,840
‎(วันเดียวกัน เวลา 12.44 น.)

648
00:43:04,880 --> 00:43:08,320
‎มีเจ้าหน้าที่ตำรวจสองนายออกปฏิบัติหน้าที่

649
00:43:08,400 --> 00:43:11,320
‎เช้าวันนั้น ที่สถานีรถไฟใต้ดินบลองช์

650
00:43:11,400 --> 00:43:14,560
‎พวกเขาเข้าประจำจุดของตัวเองแล้ว

651
00:43:14,640 --> 00:43:19,200
‎พวกเขาเห็นชายคนหนึ่งออกจากรถไฟใต้ดิน

652
00:43:19,280 --> 00:43:21,440
‎คนหนึ่งพูดกับอีกคนว่า

653
00:43:21,520 --> 00:43:23,120
‎"ดูสิ ดูสิ

654
00:43:23,200 --> 00:43:25,480
‎นั่นผู้ชายในรูป "

655
00:43:25,560 --> 00:43:29,600
‎พวกเขาเอารูปออกมาดู
‎"ใช่แล้ว นั่นเขา! ไปเลย!"

656
00:43:29,680 --> 00:43:32,400
‎พวกเขาเข้าจับกุมคนร้ายไว้ได้

657
00:43:32,480 --> 00:43:34,120
‎(โมโนพรีซ์)

658
00:43:34,200 --> 00:43:37,680
‎(ร้านขายของที่กีย์ จอร์จถูกจับ)

659
00:43:39,240 --> 00:43:41,560
‎(รปภ.ที่เป็นพยานในการจับกุม)

660
00:43:41,640 --> 00:43:43,880
‎(กำลังชี้จุดเกิดเหตุ)

661
00:43:44,800 --> 00:43:46,880
‎เขาเข้ามาเมื่อเช้านี้

662
00:43:47,520 --> 00:43:50,400
‎ตำรวจตามเขาเข้ามาและถามชื่อเขา

663
00:43:50,960 --> 00:43:52,600
‎พวกเขากระโจนเข้าใส่เขา

664
00:43:52,680 --> 00:43:56,080
‎เอาเขามาตรงนี้ และบังคับให้เขาคุกเข่า

665
00:43:57,000 --> 00:43:58,960
‎แล้วก็พาตัวเขาไป

666
00:44:21,360 --> 00:44:23,280
‎ผลตรวจดีเอ็นเอสรุปว่า

667
00:44:23,360 --> 00:44:26,320
‎เขาก่อเหตุฆาตกรรมสามครั้ง
‎และพยายามฆ่าหนึ่งครั้ง

668
00:44:26,400 --> 00:44:30,120
‎แต่กีย์ จอร์จดูไม่เหมือนภาพสเกตช์ของตำรวจ

669
00:44:30,200 --> 00:44:32,480
‎ที่ตีพิมพ์ออกมาหลายเดือนที่แล้ว

670
00:44:33,760 --> 00:44:37,120
‎มีคนตายและทุกข์ทรมานมากพอแล้ว

671
00:44:38,280 --> 00:44:39,360
‎นี่ดีแล้ว

672
00:44:42,520 --> 00:44:44,400
‎ตอนนี้เขาจะถูกตัดสิน

673
00:44:45,800 --> 00:44:48,360
‎และเราครอบครัว…

674
00:44:49,200 --> 00:44:51,840
‎เราสามารถเริ่มเยียวยา
‎ความโศกเศร้าได้จริงๆ ซะที

675
00:45:17,320 --> 00:45:19,600
‎ชายผู้นี้สร้างความเจ็บปวดมากเหลือเกิน

676
00:45:20,240 --> 00:45:21,320
‎พระเจ้าช่วย

677
00:45:22,760 --> 00:45:25,400
‎ฉันสูดหายใจอย่างแรง

678
00:45:26,400 --> 00:45:28,960
‎ฉันคิดว่าเขาคืออสูรร้ายที่ฆ่าคนเหล่านั้น

679
00:45:29,040 --> 00:45:31,800
‎ฉันเอาแต่ดูรูปหญิงสาวเหล่านั้น

680
00:45:32,320 --> 00:45:33,720
‎รูปพวกนั้นทั้งหมด

681
00:45:34,320 --> 00:45:36,920
‎สำหรับฉัน มันคืออสูรร้าย

682
00:45:37,680 --> 00:45:40,160
‎ที่หลุดมาจากนรก

683
00:45:40,240 --> 00:45:41,680
‎อสูรแท้ๆ เลย

684
00:45:41,760 --> 00:45:43,040
‎ฉันคิดได้แค่นั้น

685
00:45:51,040 --> 00:45:53,760
‎(กีย์ จอร์จ)

686
00:46:05,040 --> 00:46:06,800
‎นี่คือภาพใหม่ของกีย์ จอร์จ

687
00:46:06,880 --> 00:46:10,960
‎ที่ถูกจับได้เมื่อวาน
‎ข้อหาฆาตกรรมผู้หญิงสามคนในปารีสตะวันออก

688
00:46:11,040 --> 00:46:13,520
‎วันนี้เขายอมรับว่าได้ฆ่าอีกสองราย

689
00:46:13,600 --> 00:46:18,280
‎ตำรวจสงสัยว่าเขาเกี่ยวข้องกับ
‎การฆาตกรรมอีกสองคดี

690
00:46:21,240 --> 00:46:24,960
‎เราทำหน้าที่ของเราเสร็จแล้ว
‎เราได้ตัวเขามาแล้ว เขาฆ่าใครไม่ได้อีกแล้ว

691
00:46:25,040 --> 00:46:29,000
‎สำหรับคดีที่มีดีเอ็นเอ เราสบายใจได้

692
00:46:29,080 --> 00:46:31,080
‎เมื่อมันชัดเจนแล้ว

693
00:46:31,160 --> 00:46:32,480
‎เขาทิ้งหลักฐานไว้

694
00:46:32,560 --> 00:46:35,320
‎เราแค่ต้องการคำสารภาพ

695
00:46:35,400 --> 00:46:38,120
‎สำหรับคดีที่ไม่มีดีเอ็นเอ

696
00:46:40,160 --> 00:46:41,920
‎เราได้ตัวชายคนนี้แล้ว

697
00:46:42,000 --> 00:46:45,800
‎ฉันอยากรู้ว่าทนาย ต่อให้เก่งแค่ไหน

698
00:46:45,880 --> 00:46:50,440
‎จะเอาอะไรมาโต้แย้งว่าคนร้ายไม่ผิด
‎มันชัดเจน เราไปขึ้นศาลอย่างมั่นใจ

699
00:46:53,480 --> 00:46:59,960
‎(องก์ที่ 2 การพิจารณาคดี)

700
00:47:00,840 --> 00:47:04,280
‎(ผมจะพูดกับคุณอย่างเปิดเผย)

701
00:47:04,360 --> 00:47:08,840
‎(เหมือนกับว่าคุณเป็นเพื่อนผม)

702
00:47:15,000 --> 00:47:18,320
‎(วันที่ 19 มีนาคม ปี 2001)

703
00:47:22,040 --> 00:47:25,200
‎อาชญากรทางเพศเป็นผู้บริสุทธิ์
‎จนกว่าจะพิสูจน์ได้ว่าผิดจริง

704
00:47:27,480 --> 00:47:29,400
‎สำหรับฉัน มันขึ้นอยู่กับบุคลิกลักษณะ

705
00:47:29,480 --> 00:47:31,800
‎ไม่ว่าฉันจะอยากปกป้องใครหรือไม่อยาก

706
00:47:32,320 --> 00:47:35,080
‎มันเป็นเรื่องของเคมี

707
00:47:35,160 --> 00:47:37,600
‎ไม่มีคำบรรยายที่ไพเราะหรือเหตุผล

708
00:47:42,880 --> 00:47:45,320
‎เราทุกคนอยู่ในสถานการณ์ที่

709
00:47:45,400 --> 00:47:48,960
‎เราเจอคนใหม่

710
00:47:49,040 --> 00:47:51,840
‎และพวกเขาสร้างความประทับใจที่ไม่ดีกับเรา

711
00:47:51,920 --> 00:47:55,040
‎เราคิดว่าเราคงไม่อยากต้อง

712
00:47:55,120 --> 00:47:56,680
‎ไปอยู่กับพวกเขาตามลำพัง

713
00:47:56,760 --> 00:47:57,720
‎(เฟรเดอริค ปงส์)

714
00:47:58,600 --> 00:48:00,240
‎มันไม่ใช่แบบนั้น

715
00:48:05,880 --> 00:48:09,560
‎เวลาคุณเจอกีย์ จอร์จ
‎เขาไม่ได้มาแบบมีเล่ห์เหลี่ยม

716
00:48:09,640 --> 00:48:12,720
‎ขอให้คิดว่าเขาเป็นหนังสือที่เปิดกางอยู่

717
00:48:12,800 --> 00:48:16,120
‎เขาไม่มีแผนซ่อนเร้น ไม่หลอกลวง

718
00:48:16,200 --> 00:48:17,440
‎และไม่ใช้ความรุนแรง

719
00:48:21,800 --> 00:48:25,040
‎(วันที่หนึ่งของการพิจารณาคดี)

720
00:48:42,400 --> 00:48:44,760
‎- ถอดเสื้อตัวนอกออกได้นะ
‎- ครับ

721
00:48:46,280 --> 00:48:47,760
‎- มองผม
‎- อะไรนะ

722
00:48:47,880 --> 00:48:51,040
‎- มองผม
‎- ได้ แต่มันยาก

723
00:48:52,920 --> 00:48:55,160
‎- ขอนั่งก่อนได้ไหม
‎- ได้ นั่งเลย

724
00:49:09,120 --> 00:49:12,160
‎ทนายคู่ใจของกีย์ จอร์จ

725
00:49:12,240 --> 00:49:13,480
‎คือ อเล็กซ์ เออร์ซูเลต์

726
00:49:14,800 --> 00:49:16,200
‎อเล็กซ์ เออร์ซูเลต์

727
00:49:17,600 --> 00:49:19,280
‎ผู้ซึ่งเป็นสามีเก่าของฉัน

728
00:49:19,360 --> 00:49:24,440
‎ขอให้ฉันร่วมทำคดีกับเขา
‎ไม่กี่สัปดาห์ก่อนการพิจารณาคดี

729
00:49:27,440 --> 00:49:29,160
‎การให้ผู้หญิงมาทำคดี

730
00:49:30,720 --> 00:49:33,720
‎เป็นส่วนหนึ่งของกลยุทธ์การโต้แย้ง

731
00:49:34,400 --> 00:49:36,960
‎คิดใช้โดยอเล็กซ์ เออร์ซูเลต์

732
00:49:37,920 --> 00:49:41,360
‎หรือทนายผู้ชายคนไหนก็ตาม
‎ที่ว่าความคดีข่มขืน

733
00:49:42,880 --> 00:49:44,200
‎แค่ในชั้นต้น

734
00:49:48,000 --> 00:49:49,200
‎เขานำเสนอคดี

735
00:49:49,280 --> 00:49:52,880
‎ในฐานะคนที่ถูกกล่าวหาอย่างไม่เป็นธรรม

736
00:49:55,000 --> 00:49:58,840
‎มีการพบหลักฐานในที่เกิดเหตุแต่ละที่

737
00:49:58,920 --> 00:50:02,720
‎หลักฐานบางอย่างไม่เชื่อมโยงกับกีย์ จอร์จ

738
00:50:02,800 --> 00:50:04,360
‎อย่างเช่น

739
00:50:04,440 --> 00:50:06,240
‎ไม่พบรอยนิ้วมือของเขา

740
00:50:06,320 --> 00:50:08,720
‎ในที่เกิดเหตุแห่งหนึ่งมีร่องรอย

741
00:50:08,800 --> 00:50:12,040
‎เท้าอียิปต์ ซึ่งไม่ใช่เท้าของเขา

742
00:50:12,120 --> 00:50:14,840
‎ภาพสเกตช์จากทางตำรวจ
‎ที่ออกมาเมื่อหลายเดือนก่อน

743
00:50:14,920 --> 00:50:17,520
‎ดูไม่เหมือนกีย์ จอร์จเลย

744
00:50:17,600 --> 00:50:20,000
‎(ภาพสเกตช์จากตำรวจ 97/225)

745
00:50:20,920 --> 00:50:22,120
‎ตามหลักการแล้ว

746
00:50:23,080 --> 00:50:24,960
‎ฉันคิดว่ามันไม่มีความน่าสนใจ

747
00:50:25,680 --> 00:50:27,880
‎ฉันคิดว่ามันไม่สัมพันธ์กันเลย

748
00:50:29,240 --> 00:50:31,600
‎สิ่งสำคัญคือสิ่งที่อยู่ในแฟ้ม

749
00:50:31,680 --> 00:50:36,240
‎สัญชาติญาณของฉันเชื่อหรือไม่ว่าเขามีความผิด

750
00:50:36,320 --> 00:50:39,080
‎ความเชื่อส่วนตัวของฉัน
‎ก็ไม่ใช่สิ่งที่น่าสนใจด้วยเหมือน

751
00:51:00,040 --> 00:51:02,560
‎กีย์ จอร์จไม่ใช่อสูรร้าย เขาเป็นผู้ชายคนหนึ่ง

752
00:51:03,320 --> 00:51:04,440
‎นั่นแหละปัญหา

753
00:51:08,640 --> 00:51:11,040
‎ในตัวกีย์ จอร์จ

754
00:51:11,120 --> 00:51:15,000
‎มีความเป็นมนุษย์แบบเดียวกับที่มีในตัวฉัน

755
00:51:15,080 --> 00:51:16,000
‎(โซลอง ดูมิก)

756
00:51:16,080 --> 00:51:18,760
‎ในตัวคุณ ในตัวเราทุกคน

757
00:51:19,480 --> 00:51:21,120
‎นั่นคือส่วนที่น่ากลัว

758
00:51:23,800 --> 00:51:26,000
‎อสูรน่าจะง่ายกว่า

759
00:51:27,360 --> 00:51:30,120
‎ปัญหาคือ เราถูกออกแบบมาจากพิมพ์เดียวกัน

760
00:51:36,560 --> 00:51:39,640
‎และนั่นคือสิ่งที่เจ็บปวดมาก

761
00:51:40,240 --> 00:51:42,360
‎นั่นคือปริศนาที่ยิ่งใหญ่

762
00:51:43,080 --> 00:51:44,400
‎และโศกนาฏกรรมที่แท้จริง

763
00:51:46,200 --> 00:51:48,200
‎เขาไม่ใช่อสูรร้าย แต่เป็นผู้ชายคนหนึ่ง

764
00:51:53,200 --> 00:51:54,600
‎ตอนนั้นฉันอายุ 30

765
00:51:54,680 --> 00:51:57,800
‎นั่นเป็นการว่าความในคดีใหญ่ครั้งที่สองของฉัน

766
00:51:57,880 --> 00:51:58,960
‎ในฐานะทนาย

767
00:51:59,640 --> 00:52:03,440
‎แต่ครั้งนั้นฉันกำลังปกป้องผู้เคราะห์ร้าย

768
00:52:19,640 --> 00:52:21,640
‎เขาต้องหยุดทำร้ายร่างกาย

769
00:52:21,720 --> 00:52:22,600
‎(ชองทาล ซีโรต์ตี)

770
00:52:22,680 --> 00:52:25,880
‎ต้องได้รับความยุติธรรม แค่นั้นแหละ

771
00:52:29,600 --> 00:52:32,600
‎เรารู้ว่าเป็นเขาเพราะมีหลักฐาน

772
00:52:32,680 --> 00:52:35,920
‎มันไม่ใช่ลางสังหรณ์หรือความสงสัย
‎เรารู้ว่าเป็นเขา

773
00:52:36,600 --> 00:52:39,320
‎เรายังรู้อีกว่าคณะลูกขุนมีความอ่อนไหวง่าย

774
00:52:39,400 --> 00:52:42,800
‎ถ้าเขายอมรับในศาลว่า

775
00:52:42,880 --> 00:52:46,040
‎"ที่ที่พวกเขาเจอดีเอ็นเอ นั่นคือผม
‎แต่ที่อื่นไม่ใช่"

776
00:52:50,920 --> 00:52:55,280
‎ฉันหวั่นใจว่าคณะลูกขุนจะตัดสินโทษเขา
‎ในคดีที่มีดีเอ็นเอ

777
00:52:55,360 --> 00:52:58,320
‎แต่ปล่อยเขาในคดีที่ไม่มี

778
00:53:04,120 --> 00:53:06,120
‎นั่นคงเป็นเรื่องที่ทนไม่ได้

779
00:53:06,720 --> 00:53:08,520
‎เพราะมันไม่ใช่ความจริง

780
00:53:09,440 --> 00:53:11,200
‎มีความตึงเครียดตรงนั้น

781
00:53:14,200 --> 00:53:15,400
‎ที่รุนแรงมาก

782
00:53:18,760 --> 00:53:21,280
‎ฉันนั่งที่แถวแรก

783
00:53:22,560 --> 00:53:26,040
‎ฉันอยากเห็นกีย์ จอร์จให้ถนัดตา

784
00:53:26,720 --> 00:53:31,000
‎ฉันอยากเห็นปฏิกิริยาของเขาและเขียนลงไป

785
00:53:31,640 --> 00:53:33,800
‎ทุกอย่างที่เกิดขึ้น

786
00:53:33,880 --> 00:53:36,240
‎ชื่อ ทัศนคติ

787
00:53:36,320 --> 00:53:39,480
‎ฉันไม่อยากพลาดแม้แต่สิ่งเดียว

788
00:53:42,560 --> 00:53:45,640
‎มันจะเป็นสงครามระหว่างสองฝ่าย

789
00:53:47,200 --> 00:53:51,600
‎อเล็กซ์ เออร์ซูเลต์สาบานกับฉัน
‎ต่อหน้าการพิจารณาในศาล

790
00:53:51,680 --> 00:53:53,520
‎ว่ากีย์ จอร์จเป็นผู้บริสุทธิ์

791
00:53:54,080 --> 00:53:56,000
‎มีความผิดพลาดทางศาล

792
00:53:56,600 --> 00:54:00,800
‎เขาบอก "แพทริเซีย ผมจะพิสูจน์ให้เห็นในศาล

793
00:54:00,880 --> 00:54:04,320
‎ผมสาบานต่อพระเจ้าว่ากีย์ จอร์จบริสุทธิ์"

794
00:54:09,400 --> 00:54:14,360
‎ฉันไม่เคยอยากไปขึ้นศาล

795
00:54:15,040 --> 00:54:16,720
‎ฉันไม่สนเรื่องนั้น

796
00:54:16,800 --> 00:54:21,560
‎เป้าหมายของฉันคือเขาถูกจับ
‎และถูกส่งไปขึ้นศาลพิจารณาคดี

797
00:54:21,640 --> 00:54:23,920
‎แต่ฉันไม่ได้อยากไป

798
00:54:24,000 --> 00:54:27,600
‎(วันที่สอง)

799
00:54:29,280 --> 00:54:32,720
‎นอกศาล คนเยอะขึ้นทุกวัน

800
00:54:32,800 --> 00:54:35,600
‎ในห้องพิจารณาคดีมีความตึงเครียดเพิ่มขึ้น

801
00:54:35,680 --> 00:54:39,800
‎ในศาล กีย์ จอร์จซึ่งถูกกล่าวหาว่า
‎เป็นฆาตกรฆ่าข่มขืนผู้หญิงเจ็ดคน

802
00:54:39,880 --> 00:54:41,760
‎ยั่วโทสะครอบครัวของผู้เคราะห์ร้าย

803
00:54:42,560 --> 00:54:45,680
‎ทั้งสัปดาห์เขาตอบผู้พิพากษา
‎ด้วยความอวดดีเหมือนกันว่า

804
00:54:45,760 --> 00:54:46,920
‎"ผมไม่ได้ฆ่า"

805
00:54:48,040 --> 00:54:50,640
‎ฉันมองว่าความวิปริตของกีย์ จอร์จนั้นไร้ขีดจำกัด

806
00:54:50,720 --> 00:54:52,120
‎(ลิเลียน โรแชร์ แม่ของแคธี)

807
00:54:52,200 --> 00:54:54,400
‎ด้วยท่าทีของเขา เขายังคง

808
00:54:54,480 --> 00:54:56,920
‎ทำอันตรายและสร้างรอยแผล

809
00:54:57,000 --> 00:54:59,080
‎ทั้งกับผู้เคราะห์ร้ายและครอบครัว

810
00:54:59,160 --> 00:55:02,160
‎ที่เจ็บปวดและทุกข์ทรมานอย่างที่สุด

811
00:55:05,360 --> 00:55:06,960
‎เมื่อคิดถึงการที่เขาปฏิเสธ

812
00:55:07,040 --> 00:55:09,880
‎มันน่าตกใจที่สุด

813
00:55:09,960 --> 00:55:11,000
‎มันน่าคิด

814
00:55:11,880 --> 00:55:14,480
‎ว่านั่นเป็นเพราะคำแนะนำที่ไม่ดี หรือว่าเขาบ้า

815
00:55:14,560 --> 00:55:17,520
‎เราแค่ไม่เข้าใจ

816
00:55:17,600 --> 00:55:20,520
‎เราประหลาดใจ แต่ก็เงียบสงบ

817
00:55:21,160 --> 00:55:24,720
‎สุดท้ายเขาก็สารภาพทุกอย่าง

818
00:55:24,800 --> 00:55:26,600
‎(ผู้เคราะห์ร้าย - มากาลี ซีโรต์ตี)

819
00:55:26,680 --> 00:55:29,040
‎(ผมอยากบรรเทาความรู้สึกผิดของผม)

820
00:55:29,120 --> 00:55:30,840
‎(ผู้เคราะห์ร้าย - แคเธอรีน โรแชร์)

821
00:55:30,920 --> 00:55:33,000
‎(ผมคือผู้ข่มขืนทำร้าย)

822
00:55:33,080 --> 00:55:35,800
‎(ความจริงทั้งหมดของคดีนี้)

823
00:55:35,880 --> 00:55:39,240
‎แม้แต่ในคดีที่ไม่มีหลักฐาน คือ เอสการ์ฟาย

824
00:55:39,320 --> 00:55:41,360
‎มากาลี ซีโรต์ตี

825
00:55:41,440 --> 00:55:43,720
‎เขาก็สารภาพทุกอย่าง

826
00:55:43,800 --> 00:55:45,840
‎(คำแถลงการณ์ของกีย์ จอร์จ)

827
00:55:45,920 --> 00:55:47,960
‎(ร้อยตำรวจฟรานซิส บีเชต์)

828
00:55:48,040 --> 00:55:50,200
‎เจ้าหน้าที่ตำรวจฟรานซิส บีเชต์

829
00:55:50,280 --> 00:55:51,880
‎หรือซิดนีย์

830
00:55:51,960 --> 00:55:55,160
‎เป็นคนแรกที่ทำให้กีย์ จอร์จสารภาพ

831
00:55:55,240 --> 00:55:57,920
‎ซิดนีย์ยืนอยู่ที่สแตนด์

832
00:55:58,000 --> 00:56:02,440
‎เขาบอกฉันแล้ว
‎เรื่องที่เขาทำให้กีย์ จอร์จสารภาพได้ยังไง

833
00:56:02,520 --> 00:56:06,960
‎เขาไม่ได้พูดเรื่องนี้ในศาล
‎แต่เพื่อให้กีย์ จอร์จพูด

834
00:56:07,040 --> 00:56:09,640
‎ซิดนีย์รู้ว่าเขาต้องไม่ถูกทำให้รู้สึกว่าถูกบังคับ

835
00:56:09,720 --> 00:56:12,080
‎หลังจากถูกจับ

836
00:56:12,160 --> 00:56:14,360
‎เหมือนในหนังเรื่อง อหังการโคตรคนเหยียบฟ้า

837
00:56:14,440 --> 00:56:16,440
‎ดังนั้นซิดนีย์จึง

838
00:56:16,520 --> 00:56:19,240
‎สร้างบรรยากาศอย่างหนึ่งขึ้น

839
00:56:19,320 --> 00:56:21,720
‎ในออฟฟิศของเขาที่กองบัญชาการตำรวจ

840
00:56:21,800 --> 00:56:25,920
‎เขาเปิดเพลงแจ๊ส

841
00:56:26,000 --> 00:56:27,880
‎เอาวิสกี้ไปให้เขา

842
00:56:28,760 --> 00:56:32,360
‎แล้วเขาก็เริ่มคุยกับกีย์ จอร์จ

843
00:56:32,440 --> 00:56:34,960
‎อย่างเป็นกันเอง

844
00:56:35,040 --> 00:56:36,680
‎(สาวผมทอง…)

845
00:56:36,760 --> 00:56:38,640
‎(เตะตาผม…)

846
00:56:38,720 --> 00:56:42,040
‎กีย์ จอร์จส์รับสารภาพกับเขา

847
00:56:42,720 --> 00:56:46,680
‎อย่างละเอียด เขาบอกเขาทุกอย่าง

848
00:56:46,760 --> 00:56:47,760
‎เหมือน…

849
00:56:49,120 --> 00:56:50,760
‎เหมือนคนสนิท

850
00:56:52,280 --> 00:56:54,640
‎เขาไปซื้อมีดพับโอปิเนล 12

851
00:56:54,760 --> 00:56:56,280
‎กับเทปกาว

852
00:56:56,360 --> 00:56:59,160
‎เขาดื่มเบียร์ใกล้หมด

853
00:56:59,960 --> 00:57:03,520
‎ตอนที่หญิงสาว
‎ในชุดกระโปรงสีดำคนหนึ่งเดินผ่านไป

854
00:57:03,600 --> 00:57:07,840
‎ผมบลอนด์ อายุ 19 สวยเหมือนในรูป

855
00:57:07,920 --> 00:57:10,360
‎กีย์ จอร์จบอกซิดนีย์ว่า

856
00:57:10,440 --> 00:57:13,440
‎เขาชอบสาวสวย

857
00:57:13,520 --> 00:57:18,000
‎เขาออกตามหญิงสาวคนนั้นไปทันที

858
00:57:18,080 --> 00:57:20,080
‎เขาตามหลังเธอขึ้นไปชั้นบน

859
00:57:20,160 --> 00:57:24,080
‎ใช้มีดจ่อเธอไว้ และใช้เวลาหลายชั่วโมงกับเธอ

860
00:57:32,120 --> 00:57:35,880
‎ปาสคาลเป็นวีรสตรี

861
00:57:36,520 --> 00:57:37,840
‎เธอเตะเขา

862
00:57:38,560 --> 00:57:40,080
‎เธอสูง 162 ซม.

863
00:57:42,280 --> 00:57:45,360
‎อายุ 19 ถูกมัด ร่างเปลือยเปล่า

864
00:57:46,200 --> 00:57:48,080
‎และเธอเตะเขา

865
00:57:48,600 --> 00:57:49,440
‎และ

866
00:57:51,040 --> 00:57:52,960
‎มันทำให้กีย์ จอร์จโกรธ

867
00:57:53,320 --> 00:57:54,400
‎และ…

868
00:57:54,520 --> 00:57:57,480
‎ปากของเธอ ตอนที่พวกเขาเจอร่างเธอ

869
00:57:57,560 --> 00:58:00,000
‎ตอนที่ตำรวจเจอร่างเธอ

870
00:58:00,080 --> 00:58:04,320
‎เธอไม่ได้ถูกปิดปาก แต่เทปมีรอย

871
00:58:05,040 --> 00:58:08,040
‎เธออ้าปาก

872
00:58:08,120 --> 00:58:10,840
‎ซิดนีย์ ตำรวจคนนั้น

873
00:58:10,920 --> 00:58:14,360
‎ถามตัวเองซ้ำๆ ในระหว่างการตามล่าเจ็ดปีว่า

874
00:58:15,120 --> 00:58:16,400
‎"เธอพูดอะไร"

875
00:58:16,480 --> 00:58:19,920
‎คำพูดสุดท้ายของปาสคาลก่อนตายคืออะไร

876
00:58:20,640 --> 00:58:22,320
‎และกีย์ จอร์จบอกว่า

877
00:58:22,400 --> 00:58:24,760
‎"เทปหลุดออกมา

878
00:58:25,640 --> 00:58:29,200
‎เธอมองผมแล้วถามว่า 'นายทำอะไร

879
00:58:29,720 --> 00:58:31,040
‎จะฆ่าฉันเหรอ'"

880
00:58:31,720 --> 00:58:33,080
‎นั่นแหละ…

881
00:58:33,800 --> 00:58:37,520
‎ซิดนีย์ตะลึงกับคำพูดที่ได้ยิน

882
00:58:37,600 --> 00:58:42,640
‎คำพูดสุดท้ายของเหยื่อจากปากของฆาตกร

883
00:58:43,320 --> 00:58:46,320
‎ซิดนีย์ถามว่าหลังจากนั้นเขาทำอะไร

884
00:58:47,080 --> 00:58:49,560
‎"ฉันล้างมือในอ่างล้างจาน

885
00:58:49,640 --> 00:58:53,200
‎ฉันเห็นเบียร์หลายขวดเลยหยิบมาดื่มไปขวดนึง

886
00:58:54,240 --> 00:58:56,360
‎แล้วหยิบอีกขวดก่อนจะออกมา"

887
00:59:05,160 --> 00:59:09,160
‎(วันที่สาม)

888
00:59:12,720 --> 00:59:15,640
‎บางครั้งผู้บริสุทธิ์ก็สารภาพในระหว่างถูกคุมตัว

889
00:59:15,720 --> 00:59:18,760
‎คุณไม่คิดว่าคนเราจะสารภาพ
‎หรือกลับตัวบ้างเหรอ

890
00:59:19,720 --> 00:59:23,360
‎คุณจะเห็นตอนที่เราสอบความ

891
00:59:23,440 --> 00:59:25,320
‎ทีละคดี

892
00:59:25,960 --> 00:59:28,080
‎ว่าพวกเขาสร้างคนร้ายขึ้นมาได้ยังไง

893
00:59:28,640 --> 00:59:32,040
‎พวกเขาพูดเกินจริงและโทษเขา

894
00:59:32,120 --> 00:59:36,520
‎ในแทบทุกคดีที่เกิดขึ้นแต่ละครั้ง

895
00:59:36,600 --> 00:59:40,040
‎ตอนที่เขาอาจก่อเหตุเหล่านั้น
‎เพราะเขาไม่ได้อยู่ในคุก

896
00:59:42,800 --> 00:59:46,480
‎เขายืนกรานมาตลอดว่าการจับกุมเขา
‎มีความรุนแรง

897
00:59:46,560 --> 00:59:49,240
‎ตอนที่เขาถูกนำตัวมาที่กองบัญชาการ

898
00:59:49,320 --> 00:59:52,240
‎เขาถูกบังคับให้ปีนขึ้นบันได

899
00:59:52,320 --> 00:59:55,160
‎เขาบอกว่าแล้วเขาก็โดนซ้อม

900
00:59:55,240 --> 00:59:57,480
‎และต่อมา ในที่คุมขัง…

901
00:59:57,560 --> 01:00:02,040
‎อย่าลืมว่าตอนนั้นยังไม่มีทนาย

902
01:00:02,120 --> 01:00:03,480
‎และไม่มีการบันทึกวิดีโอ

903
01:00:03,560 --> 01:00:07,960
‎เขาบอกว่าเขาถูกกดดันให้รับสารภาพ

904
01:00:09,160 --> 01:00:10,600
‎ในสิ่งที่เขาไม่ได้ทำ

905
01:00:11,280 --> 01:00:12,680
‎เขาไม่เคยถูกซ้อม

906
01:00:12,760 --> 01:00:16,840
‎มีแค่ที่เขาได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยที่ศีรษะ

907
01:00:16,920 --> 01:00:18,640
‎และทำการรักษาระหว่างถูกจับกุม

908
01:00:18,720 --> 01:00:22,920
‎จบเรื่องแล้ว! ช่วงเวลาที่เหลือ

909
01:00:23,000 --> 01:00:26,360
‎มันเป็น "เกม" ทางจิตวิทยา

910
01:00:26,440 --> 01:00:30,280
‎เกมจิตวิทยาระหว่างผู้ไต่สวนกับเขา

911
01:00:30,360 --> 01:00:32,120
‎เพื่อให้ได้คำสารภาพ

912
01:00:32,200 --> 01:00:33,600
‎แค่นั้น

913
01:00:33,680 --> 01:00:36,800
‎คุณไม่จำเป็นต้องซ้อมคนเพื่อให้ได้คำสารภาพ

914
01:00:43,200 --> 01:00:45,560
‎เขาเยาะเย้ยเรา

915
01:00:45,640 --> 01:00:48,040
‎เยาะเย้ยศาล ทุกคน

916
01:00:48,120 --> 01:00:52,320
‎เราเห็นเขานั่งอยู่ตรงนั้น เหลือเชื่อเลย

917
01:00:54,400 --> 01:00:56,240
‎ครอบครัวของผู้เคราะห์ร้าย

918
01:00:56,320 --> 01:00:59,280
‎คาดหวังไว้อยู่แล้วว่ากีย์ จอร์จจะถูกตัดสินโทษ

919
01:00:59,360 --> 01:01:02,800
‎แต่พวกเขาต้องการฟังคำตัดสิน

920
01:01:02,880 --> 01:01:05,720
‎และฟังกีย จอร์จอธิบาย

921
01:01:05,800 --> 01:01:08,840
‎ตอบคำถามที่พวกเขายังมีอยู่ในใจ

922
01:01:08,920 --> 01:01:13,200
‎เกี่ยวกับช่วงเวลาสุดท้ายของลูกสาว
‎หรือพี่สาวน้องสาวของพวกเขา

923
01:01:15,440 --> 01:01:17,600
‎ฉันไม่รู้จะใช้คำเรียกว่าอะไร

924
01:01:17,720 --> 01:01:19,040
‎อสูรร้ายเหรอ

925
01:01:19,120 --> 01:01:20,440
‎(กีเลน เบนาดี
‎แม่ของเอลซ่า)

926
01:01:20,520 --> 01:01:21,480
‎ไม่มีปฏิกิริยาเลย

927
01:01:21,560 --> 01:01:24,520
‎ตอนเขาดูรูปพวกนั้น ไม่มีปฏิกิริยาเลย

928
01:01:24,600 --> 01:01:25,680
‎บ้ามาก

929
01:01:28,600 --> 01:01:31,960
‎ฉันดูรูปถ่ายจากที่เกิดเหตุแต่ละที่

930
01:01:32,040 --> 01:01:35,000
‎นั่นเป็นส่วนที่สุดจะทนได้ในการพิจารณาคดี

931
01:01:35,080 --> 01:01:38,240
‎กีย จอร์จไม่ได้เปิดดูผ่านๆ

932
01:01:38,840 --> 01:01:41,320
‎กีย จอร์จดูภาพเหล่านั้น

933
01:01:42,000 --> 01:01:43,480
‎ทีละภาพ

934
01:01:44,320 --> 01:01:47,880
‎เขาตรวจดูอย่างตั้งใจและใจเย็น

935
01:01:47,960 --> 01:01:50,920
‎แต่มีสมาธิมาก ไม่ต่อเนื่อง

936
01:01:51,000 --> 01:01:55,080
‎เขาดูหมดทุกภาพ พินิจพิจารณาแต่ละภาพ

937
01:01:58,640 --> 01:01:59,920
‎คือมัน…

938
01:02:00,000 --> 01:02:02,360
‎สยอง

939
01:02:03,400 --> 01:02:07,440
‎เราดูภาพพวกนั้นอาจจะประมาณ 20 วินาที

940
01:02:09,040 --> 01:02:11,720
‎แต่เขาเหรอ ฉันจับเวลาไว้ด้วย

941
01:02:11,800 --> 01:02:13,320
‎ฉันบอก "กีย์ จอร์จ

942
01:02:15,680 --> 01:02:19,720
‎คุณใช้เวลาดูรูปห้านาทีกับ 40 วินาที
‎ฉันจับเวลาไว้

943
01:02:20,160 --> 01:02:23,200
‎ถ้าคำถามไม่เจาะจง เขาจะไม่ตอบ

944
01:02:23,280 --> 01:02:26,600
‎เขาบอก "ไม่ใช่เลย คุณรู้ได้ยังไง"

945
01:02:26,680 --> 01:02:28,600
‎ดังนั้นคำถามของฉันจึงชัดเจน

946
01:02:28,680 --> 01:02:31,480
‎"คุณใช้เวลาดูรูปห้านาทีกับ 40 วินาทีรู้ไหม"

947
01:02:31,560 --> 01:02:33,720
‎แล้วเขาก็บอก

948
01:02:34,920 --> 01:02:37,560
‎"ผมไม่รู้ ตามนั้นแหละ"

949
01:02:39,760 --> 01:02:41,400
‎เขาไม่พูดด้วยซ้ำว่า

950
01:02:41,480 --> 01:02:45,720
‎เขาประหลาดใจ
‎หรือพยายามจะวิเคราะห์มัน

951
01:02:46,400 --> 01:02:50,000
‎เขาบอกว่านั่นไม่ใช่เขา
‎แต่เขาบอกไม่ได้ว่าทำไมเขาดูเป็นแบบนั้น

952
01:02:50,080 --> 01:02:51,960
‎ฉันยืนยันไปว่านี่คือปัญหา

953
01:02:52,040 --> 01:02:56,720
‎ฉันไม่พอใจกับคำตอบของเขาและไม่ยอมนั่ง

954
01:02:56,800 --> 01:02:58,480
‎แล้วเขาก็บอกว่า

955
01:03:00,040 --> 01:03:00,920
‎"มันเจ็บ"

956
01:03:02,800 --> 01:03:05,760
‎ฉันถามว่า "คุณเก็บซ่อนมันไว้ได้ยังไง"

957
01:03:06,680 --> 01:03:08,280
‎เขาไม่ตอบ

958
01:03:12,520 --> 01:03:15,400
‎(วันที่สี่)

959
01:03:20,440 --> 01:03:22,080
‎(ศาลคดีอาชญากรรม
‎ทางเข้าทนาย)

960
01:03:24,400 --> 01:03:26,400
‎ฉันไม่ใช่นักสตรีนิยม

961
01:03:26,480 --> 01:03:29,960
‎แต่เราต้องมีทั้งผู้ชายและผู้หญิง

962
01:03:30,040 --> 01:03:35,120
‎ซึ่งเป็นคนที่พยายามโต้แย้ง
‎สิ่งที่บางคนอาจเรียกว่า โต้แย้งไม่ได้

963
01:03:35,200 --> 01:03:37,720
‎ไม่หรอก ไม่มีอะไรที่โต้แย้งไม่ได้
‎นี่ไงหลักฐาน

964
01:03:41,080 --> 01:03:42,040
‎มันน่ากลัวมาก

965
01:03:42,120 --> 01:03:43,680
‎มันเป็นคดีที่น่ากลัวมาก

966
01:03:44,680 --> 01:03:47,160
‎แต่เขาเป็นมนุษย์

967
01:03:48,600 --> 01:03:51,720
‎(ผมไม่รู้ตัว)

968
01:03:51,800 --> 01:03:55,240
‎(ผมเรียกคุณว่า "แม่" สองครั้ง)

969
01:03:59,320 --> 01:04:01,840
‎ฉันตกใจมากกับชีวิตในวัยเด็กของเขา

970
01:04:01,920 --> 01:04:05,280
‎เขาเป็นลูกนอกสมรส

971
01:04:05,360 --> 01:04:10,160
‎ของหญิงสาวคนหนึ่งกับทหารที่ผ่านมา

972
01:04:10,240 --> 01:04:13,440
‎(เพื่อพิจารณาวัยเด็กของคุณที่ "ถูกทอดทิ้ง"…)

973
01:04:13,520 --> 01:04:18,440
‎(การแจ้งสถานภาพถูกทอดทิ้ง)

974
01:04:18,520 --> 01:04:20,160
‎(เด็กรอรับการอุปถัมภ์)

975
01:04:20,240 --> 01:04:23,480
‎(สถานดูแลเด็กถูกทอดทิ้งประจำรัฐ)

976
01:04:23,560 --> 01:04:27,640
‎เขาถูกปฏิเสธซ้ำแล้วซ้ำเล่า

977
01:04:29,960 --> 01:04:32,280
‎ไม่นานกีย์ จอร์จก็ไปลงเอยที่

978
01:04:32,360 --> 01:04:33,720
‎สถานดูแลเด็ก

979
01:04:33,800 --> 01:04:37,400
‎เขาถูกให้ไปอยู่กับครอบครัวโมรัง

980
01:04:37,480 --> 01:04:40,320
‎และครอบครัวนี้

981
01:04:40,400 --> 01:04:43,560
‎ก็ให้ความรักและช่วยเหลือตามคาด

982
01:04:43,640 --> 01:04:47,280
‎เท่าที่เป็นไปได้สำหรับเด็กๆ 20 คน

983
01:04:47,360 --> 01:04:51,320
‎พูดอีกอย่างก็คือ ลูกแท้ๆ เจ็ดคน

984
01:04:51,400 --> 01:04:54,520
‎และลูกอุปถัมภ์ 13 คน

985
01:05:01,920 --> 01:05:04,280
‎เกิดอะไรขึ้นหลังจากอายุ 16

986
01:05:04,360 --> 01:05:05,200
‎เขา…

987
01:05:05,280 --> 01:05:06,240
‎(แฌน โมรัง)

988
01:05:06,320 --> 01:05:09,960
‎เขาทำร้ายเด็กผู้หญิงคนหนึ่งจากด้านหลัง

989
01:05:10,040 --> 01:05:12,280
‎เขาพยายามจะทำให้เธอหายใจไม่ออก

990
01:05:16,000 --> 01:05:19,960
‎แฌน โมรังผ่านประตูพยานมา

991
01:05:20,040 --> 01:05:21,520
‎(พยานของศาลคดีอาชญากรรม)

992
01:05:21,600 --> 01:05:22,600
‎เธอไปที่สแตนด์

993
01:05:23,080 --> 01:05:24,560
‎เธอจะมาอธิบาย

994
01:05:24,640 --> 01:05:29,200
‎เรื่องวัยเด็กของกีย์ จอร์จ
‎และสาเหตุที่เธอไล่เขาไป

995
01:05:29,280 --> 01:05:33,840
‎หลังจากที่กีย์ จอร์จทำร้ายน้องสาวสองคน
‎ในครอบครัวอุปถัมภ์

996
01:05:33,920 --> 01:05:35,720
‎ครั้งหนึ่งตอนเขาอายุ 14

997
01:05:35,800 --> 01:05:37,640
‎อีกครั้งกับคริสเตียน

998
01:05:37,720 --> 01:05:40,920
‎ใช้แท่งโลหะงัดคอเธอ

999
01:05:41,880 --> 01:05:44,600
‎กีย์ จอร์จตอนนั้นอายุ 15 หรือ 16

1000
01:05:44,680 --> 01:05:47,040
‎คุณนายโมรังบอกว่า
‎นั่นเป็นสัญญาณเตือนถึงอันตราย

1001
01:05:47,640 --> 01:05:50,240
‎เธอโทรหานักสังคมสงเคราะห์และสถานดูแลเด็ก

1002
01:05:50,800 --> 01:05:52,200
‎เธอส่งกีย์ จอร์จไปที่อื่น

1003
01:05:54,240 --> 01:05:56,320
‎เขาถูกส่งไปที่บ้านรวม

1004
01:05:56,400 --> 01:05:59,920
‎เขากลายเป็นเด็กเกกมะเหรกเกเร

1005
01:06:00,000 --> 01:06:03,360
‎และทุกอย่างเลวร้ายลงนับแต่นั้น

1006
01:06:07,680 --> 01:06:10,360
‎สิ่งที่น่าทึ่งคือ

1007
01:06:11,280 --> 01:06:15,320
‎จะเห็นได้ว่ากีย์ จอร์จถูกทำให้ดูน่าประทับใจ

1008
01:06:15,400 --> 01:06:18,200
‎และน่าเห็นใจโดยผู้หญิงคนนี้

1009
01:06:19,240 --> 01:06:21,000
‎มีตอนหนึ่งเขาพูดกับเธอว่า

1010
01:06:21,080 --> 01:06:22,320
‎"แม่

1011
01:06:23,040 --> 01:06:25,800
‎ผมอยากบอกว่าผมรักแม่นะ"

1012
01:06:27,360 --> 01:06:29,720
‎และคุณโมรังก็หันมาหาเขา

1013
01:06:30,400 --> 01:06:34,560
‎และบอกว่า "ฉันก็รักเธอเหมือนกัน

1014
01:06:35,200 --> 01:06:38,120
‎แต่ตอนนี้ใจฉันสลายแล้ว"

1015
01:06:39,000 --> 01:06:39,920
‎จากนั้น

1016
01:06:40,640 --> 01:06:44,240
‎กีย์ จอร์จก็หน้าละห้อย เขากลับไปนั่ง

1017
01:06:45,160 --> 01:06:48,440
‎เธอไม่รักเขาแล้ว

1018
01:06:53,280 --> 01:06:54,120
‎ไม่จริง

1019
01:06:54,960 --> 01:06:59,560
‎ในฐานะที่เป็นผู้หญิง
‎กีย์ จอร์จไม่ได้ทำให้ฉันเห็นใจเลย

1020
01:07:02,200 --> 01:07:03,080
‎เห็นใจน่ะเหรอ

1021
01:07:03,160 --> 01:07:06,000
‎หมายถึงซาบซึ้งใช่ไหม

1022
01:07:06,080 --> 01:07:07,360
‎ไม่ค่ะ

1023
01:07:07,440 --> 01:07:10,640
‎แน่นอนว่าเขามีชีวิตที่น่าเศร้า
‎อย่างไม่ต้องสงสัย

1024
01:07:10,720 --> 01:07:13,360
‎แต่เขาเป็นอิสระ เขาทำอะไรก็ได้

1025
01:07:13,440 --> 01:07:17,040
‎สิ่งที่กีย์ จอร์จทำมันบ้า แต่เขาไม่ได้บ้า

1026
01:07:17,120 --> 01:07:19,720
‎เขามีอิสระ มีอิสระที่จะไม่ทำมันก็ได้

1027
01:07:19,800 --> 01:07:22,400
‎เขารู้ว่ามันผิด มันชั่วร้าย

1028
01:07:22,480 --> 01:07:25,880
‎ฉันถึงไม่เห็นใจเลย พอแล้ว

1029
01:07:25,960 --> 01:07:29,360
‎ฉันเห็นใจกับความเจ็บปวด
‎ของผู้เคราะห์ร้ายที่ฉันต่อสู้ให้

1030
01:07:33,920 --> 01:07:36,040
‎(วันที่ห้า)

1031
01:07:41,560 --> 01:07:44,720
‎ฉันหวังว่าเขาจะกล้ายอมรับ

1032
01:07:44,800 --> 01:07:46,840
‎เหมือนที่เขายอมรับในระหว่างการไต่สวน

1033
01:07:46,920 --> 01:07:49,600
‎ในสิ่งที่เกิดขึ้น เพราะมันเป็นทางเดียว

1034
01:07:49,680 --> 01:07:53,440
‎ที่จะทำให้เราเข้าใจ
‎การกระทำอันเหี้ยมโหดเหล่านี้

1035
01:07:53,520 --> 01:07:56,520
‎และทำให้เขามองเห็นการกระทำของตัวเองได้

1036
01:08:03,760 --> 01:08:05,440
‎พอถึงวันที่ห้า เรารู้สึกท่วมท้น

1037
01:08:05,520 --> 01:08:08,360
‎ท่วมท้นด้วยความเจ็บปวด

1038
01:08:10,240 --> 01:08:11,680
‎สิ่งที่ฉันต้องการคือ

1039
01:08:11,760 --> 01:08:14,960
‎ให้กีย์ จอร์จเกิดความขัดแย้งในตัวเอง

1040
01:08:15,040 --> 01:08:18,359
‎ฉันจะได้หวังได้ว่า

1041
01:08:18,439 --> 01:08:22,680
‎เขาจะถูกตัดสินว่ามีความผิด
‎ฐานฆาตกรรมปาสคาล เอสการ์ฟายด้วย

1042
01:08:22,760 --> 01:08:27,399
‎ถึงแม้จะไม่มีหลักฐานมัดตัวเขาก็ตาม

1043
01:08:27,479 --> 01:08:30,840
‎ดังนั้นตั้งแต่เริ่มต้นการพิจารณาคดี

1044
01:08:30,920 --> 01:08:33,680
‎ฉันจะถามเขาทุกครั้ง

1045
01:08:33,760 --> 01:08:37,680
‎ที่เห็นเขาสะดุด

1046
01:08:37,760 --> 01:08:39,319
‎แล้วฉันก็เห็นอะไรบางอย่าง

1047
01:08:40,439 --> 01:08:42,760
‎บางอย่างที่ผิดปกติมากตอนช่วงพักเที่ยง

1048
01:08:44,319 --> 01:08:46,920
‎ฉันอยากถามกีย์ จอร์จเรื่องนี้

1049
01:08:47,000 --> 01:08:48,520
‎ก่อนจะหมดวันนั้น

1050
01:08:53,479 --> 01:08:55,120
‎ตอนเวลา 18.00 น.

1051
01:08:59,920 --> 01:09:01,120
‎ฉันตัดสินใจที่จะ

1052
01:09:02,160 --> 01:09:03,319
‎ทำการถามค้านเขา

1053
01:09:04,080 --> 01:09:05,439
‎ฉันได้รับอนุญาตให้ถามได้

1054
01:09:06,120 --> 01:09:07,000
‎ฉันยืนขึ้น

1055
01:09:22,640 --> 01:09:23,720
‎กีย์ จอร์จ

1056
01:09:27,040 --> 01:09:30,840
‎คุณได้ยินผู้เชี่ยวชาญด้านเสื้อผ้า
‎พูดแล้วก่อนหน้านี้

1057
01:09:30,920 --> 01:09:32,840
‎ซึ่งได้อธิบายว่า

1058
01:09:32,920 --> 01:09:36,279
‎มีดที่ใช้เฉือนเสื้อผ้า

1059
01:09:36,359 --> 01:09:39,319
‎ถูกถือโดยคนที่ถนัดมือซ้าย

1060
01:09:40,760 --> 01:09:43,479
‎คุณบอกเราว่าคุณถนัดขวา

1061
01:09:44,279 --> 01:09:45,359
‎นั่นไม่จริงใช่ไหม

1062
01:09:47,560 --> 01:09:48,800
‎กีย์ จอร์จตอบ จริง

1063
01:09:52,200 --> 01:09:53,120
‎กีย์ จอร์จ

1064
01:09:53,840 --> 01:09:56,120
‎แน่ใจนะว่าคุณถนัดขวา

1065
01:09:58,920 --> 01:10:01,440
‎คุณไม่เคยใช้มือซ้ายเลยใช่ไหม

1066
01:10:02,440 --> 01:10:03,320
‎เขาบอกว่าไม่เคย

1067
01:10:06,040 --> 01:10:08,320
‎กีย์ จอร์จ ฉันขอถามซ้ำ

1068
01:10:08,400 --> 01:10:10,680
‎คุณทำทุกอย่างด้วยมือขวาเหรอ

1069
01:10:10,760 --> 01:10:14,840
‎คุณไม่ได้ใช้ทั้งสองมือใช่ไหม
‎คุณไม่ได้ถนัดทั้งสองมือใช่ไหม

1070
01:10:17,240 --> 01:10:18,200
‎เขาตอบว่าไม่

1071
01:10:21,920 --> 01:10:22,960
‎กีย์ จอร์จ

1072
01:10:24,520 --> 01:10:26,160
‎ฉันแปลกใจนะ

1073
01:10:26,240 --> 01:10:28,000
‎เพราะมันเป็นอย่างนี้

1074
01:10:28,760 --> 01:10:30,000
‎ฉันเฝ้าดูอย่างถี่ถ้วน

1075
01:10:30,760 --> 01:10:32,960
‎ตอนคุณถือรูปภาพพวกนั้น

1076
01:10:33,600 --> 01:10:36,200
‎คุณถือมันไว้บนมือขวา

1077
01:10:37,920 --> 01:10:39,800
‎แต่ตอนคุณดูไปทีละภาพจนหมด

1078
01:10:40,360 --> 01:10:43,120
‎คุณทำแบบนี้ด้วยมือซ้าย

1079
01:10:43,920 --> 01:10:47,360
‎และคุณขยับไมโครโฟนด้วยมือซ้าย

1080
01:10:49,160 --> 01:10:50,280
‎ดังนั้น…

1081
01:10:52,640 --> 01:10:53,960
‎ทันใดนั้น

1082
01:10:54,640 --> 01:10:56,360
‎เขาก็มองฉันแล้วพูดว่า

1083
01:10:57,560 --> 01:10:59,000
‎"นั่นก็เพราะ…

1084
01:10:59,880 --> 01:11:00,840
‎มันมีเหตุผล…

1085
01:11:01,520 --> 01:11:04,400
‎รูปถ่าย ไมโครโฟน…

1086
01:11:05,200 --> 01:11:06,080
‎แต่…"

1087
01:11:08,920 --> 01:11:12,320
‎และเขายกมือขึ้น "แต่…"

1088
01:11:15,480 --> 01:11:17,680
‎แต่อะไร กีย์ จอร์จ

1089
01:11:18,520 --> 01:11:20,640
‎คุณเงื้อมือขวาเหรอ

1090
01:11:22,200 --> 01:11:23,080
‎เขาตอบใช่

1091
01:11:25,320 --> 01:11:28,400
‎แล้วเวลาแทง คุณใช้มือขวาหรือเปล่า

1092
01:11:29,560 --> 01:11:31,240
‎กีย์ จอร์จตอบใช่

1093
01:11:32,240 --> 01:11:35,120
‎เขาเริ่มรู้ตัวว่าเพิ่งทำอะไรลงไป

1094
01:11:36,240 --> 01:11:39,440
‎เขาเปลี่ยนไปเลย

1095
01:11:39,520 --> 01:11:41,960
‎ยิ้มของเขากลายเป็นยิ้มเยาะ

1096
01:11:42,040 --> 01:11:45,520
‎เขาโกรธตัวเอง และโกรธโซลอง ดูมิก

1097
01:11:45,600 --> 01:11:47,880
‎เขามองดูมีดสั้นในมือเธอ

1098
01:11:47,960 --> 01:11:51,360
‎เขาลดมือลง

1099
01:11:51,440 --> 01:11:54,720
‎ห้องพิจารณาคดีเงียบกริบ

1100
01:11:54,800 --> 01:11:57,840
‎เขาเพิ่งสารภาพว่าเขาลงมือ

1101
01:11:58,480 --> 01:12:00,800
‎เราเห็นเขา

1102
01:12:00,880 --> 01:12:03,720
‎เราได้เห็นกีย์ จอร์จที่ไม่ใช่คนก่อนหน้านี้

1103
01:12:04,280 --> 01:12:06,200
‎ณ ตอนนั้นคุณรู้สึกได้จริงๆ

1104
01:12:06,960 --> 01:12:09,360
‎ถึงความรุนแรง ฆาตกรกีย์ จอร์จ

1105
01:12:13,600 --> 01:12:14,480
‎ขอบคุณ

1106
01:12:27,000 --> 01:12:28,200
‎ในตอนนั้น

1107
01:12:28,280 --> 01:12:31,880
‎ฉันจึงหันไปหากีย์ จอร์จ

1108
01:12:31,960 --> 01:12:34,080
‎และถามเขาว่า

1109
01:12:34,160 --> 01:12:37,240
‎"เมื่อกี้คุณพูดอะไร คุณพูดเองเลยนะ"

1110
01:12:37,320 --> 01:12:40,600
‎เราทุกคนกะว่าเขาจะพูดว่า

1111
01:12:40,680 --> 01:12:42,720
‎"มาชกกันเลย…"

1112
01:12:42,800 --> 01:12:46,640
‎กีย์ จอร์จธรรมดาๆ คนเดิมตลอดห้าวันที่ผ่านมา

1113
01:12:46,720 --> 01:12:49,160
‎จากเก้าอี้ที่เขานั่ง

1114
01:12:49,240 --> 01:12:53,120
‎เขาลุกขึ้นยืนผึงผัง แบบนี้

1115
01:12:53,200 --> 01:12:56,280
‎และเขาตะโกน ชี้มาที่ฉัน

1116
01:12:56,360 --> 01:12:59,840
‎สีหน้าเต็มไปด้วยความเกลียดชัง

1117
01:12:59,920 --> 01:13:01,080
‎เขาตะโกนว่า

1118
01:13:01,160 --> 01:13:04,840
‎"เธอนั่นแหละ เธอทำให้ฉันติดกับ
‎มันเป็นเกมสำหรับเธอ"

1119
01:13:04,920 --> 01:13:06,080
‎และดูมิคตอบไปว่า

1120
01:13:06,160 --> 01:13:08,680
‎"ไม่ มันไม่ใช่เกม"

1121
01:13:08,760 --> 01:13:11,680
‎ที่นี่มีความเจ็บปวดทรมานมากเกินไปแล้ว

1122
01:13:12,720 --> 01:13:15,920
‎"แต่" เธอบอก "ฉันถือว่านั่นคือการสารภาพ

1123
01:13:16,000 --> 01:13:20,160
‎ในช่วง 15 วินาทีที่คุณพูดว่า ฉันจะฆ่าแก"

1124
01:13:23,640 --> 01:13:25,040
‎ฉันเริ่มสติแตก

1125
01:13:27,760 --> 01:13:29,000
‎น้ำตาทะลัก

1126
01:13:29,640 --> 01:13:31,760
‎โชคดีที่ฉันผมยาว

1127
01:13:32,440 --> 01:13:36,040
‎แต่เป็นอันว่าสารภาพแล้ว ศาลสั่งเลื่อน

1128
01:13:42,680 --> 01:13:46,120
‎ดังนั้นในห้องด้านหลัง เราจึงเห็นเขา

1129
01:13:46,200 --> 01:13:50,800
‎ถูกรายล้อมด้วยผู้คุมตัว แต่พวกเขาถอยออกไป

1130
01:13:50,880 --> 01:13:53,160
‎เราจึงได้คุยกันตามลำพัง

1131
01:13:54,000 --> 01:13:54,920
‎แต่ว่า

1132
01:13:55,640 --> 01:13:59,480
‎กีย์ จอร์จไม่อยู่ในสภาพที่จะพูดคุย

1133
01:13:59,560 --> 01:14:03,400
‎เขาไม่ใช่กีย์ จอร์จคนเดิม

1134
01:14:03,480 --> 01:14:06,320
‎นี่ไม่ใช่ผู้ชายที่อยู่ในการพิจารณาคดี
‎มาตั้งแต่แรก

1135
01:14:06,400 --> 01:14:09,520
‎ฉันรู้สึกเหมือนกำลังพูดกับ

1136
01:14:09,600 --> 01:14:12,280
‎แท่งเหล็กดัด

1137
01:14:15,920 --> 01:14:19,960
‎และฉันรู้สึกว่าความรุนแรงทั้งหมดนี้

1138
01:14:20,040 --> 01:14:22,360
‎อาจกำลังจะระเบิดใส่ฉัน

1139
01:14:22,440 --> 01:14:25,120
‎เพราะฉันว่ามันเป็นความโกรธที่ขาดสติ

1140
01:14:27,200 --> 01:14:30,800
‎พวกผู้คุมคงรู้สึกแบบเดียวกัน

1141
01:14:30,880 --> 01:14:32,480
‎เพราะเป็นครั้งแรกที่

1142
01:14:33,920 --> 01:14:37,560
‎มีพวกเขาคนหนึ่งมานั่งคั่นระหว่างฉันกับกีย์ จอร์จ

1143
01:14:45,560 --> 01:14:47,120
‎ฉันรู้สึกว่าฉันได้เจอกับ

1144
01:14:48,440 --> 01:14:51,960
‎กีย์ จอร์จในแบบที่ผู้เคราะห์ร้ายเหล่านั้นได้เห็น

1145
01:15:04,480 --> 01:15:06,280
‎ฉันรู้สึกได้ทันที

1146
01:15:07,640 --> 01:15:12,320
‎ถึงความพังพินาศที่อยู่รายล้อมคดีนี้

1147
01:15:12,400 --> 01:15:14,600
‎ทั้งหมดนี้ทำลายชีวิตรอบๆ ตัวฉัน

1148
01:15:14,680 --> 01:15:19,320
‎ชีวิตที่พังพินาศของกีย์ จอร์จ
‎ชีวิตเขาพังตั้งแต่ต้น

1149
01:15:19,400 --> 01:15:22,080
‎นั่นหลีกเลี่ยงไม่ได้เลย

1150
01:15:22,720 --> 01:15:24,680
‎และ

1151
01:15:25,480 --> 01:15:28,680
‎มีแค่ความเจ็บปวดและความพังพินาศ

1152
01:15:38,960 --> 01:15:42,640
‎(วันที่หก)

1153
01:15:42,720 --> 01:15:46,600
‎เมื่อการพิจารณาคดีต่อในวันที่หก
‎เริ่มขึ้นในเช้าวันจันทร์

1154
01:15:47,760 --> 01:15:51,400
‎ทุกคนเชื่อว่ากีย์ จอร์จจะพูด

1155
01:15:51,480 --> 01:15:55,680
‎เราทุกคนรอ และไม่มีอะไรเกิดขึ้น
‎สแตนด์ว่างเปล่า

1156
01:15:55,760 --> 01:15:57,920
‎เขาไม่ยอมออกจากคุกในเช้าวันนั้น

1157
01:15:58,600 --> 01:16:00,120
‎ผู้พิพากษาจึงได้

1158
01:16:00,200 --> 01:16:02,520
‎สั่งโดยการบังคับให้เขาออกมา

1159
01:16:03,200 --> 01:16:04,800
‎เขาถึงได้มาขึ้นศาล

1160
01:16:05,520 --> 01:16:06,920
‎เขาอารมณ์ไม่ดี

1161
01:16:07,480 --> 01:16:10,960
‎เขาโผล่มาแบบไม่โกนหนวด

1162
01:16:11,040 --> 01:16:13,520
‎รุงรัง โกรธฉุนเฉียว

1163
01:16:14,400 --> 01:16:18,680
‎ผู้พิพากษาพยายามกลับมาพิจารณาคดี

1164
01:16:18,760 --> 01:16:21,760
‎"กีย์ จอร์จ ตอนเราเลิกพิจารณาคดีกัน
‎เมื่อเย็นวันศุกร์

1165
01:16:21,840 --> 01:16:24,080
‎คุณมีสิ่งที่จะพูดกับครอบครัวพวกเขาใช่ไหม

1166
01:16:24,160 --> 01:16:27,120
‎คุณพร้อมจะพูดหรือยัง"

1167
01:16:28,400 --> 01:16:31,960
‎กีย์ จอร์จบอก "ไม่ ยังไม่พร้อมตอนนี้

1168
01:16:32,040 --> 01:16:34,600
‎ผมจะคุยกับพวกครอบครัว แต่ไม่ใช่แบบนี้

1169
01:16:34,680 --> 01:16:36,840
‎ผมโมโห"

1170
01:16:37,360 --> 01:16:41,080
‎(วันที่เจ็ด)

1171
01:16:45,000 --> 01:16:46,680
‎นั่นแหละเขา ไม่แปลกใจเลย

1172
01:16:46,760 --> 01:16:48,120
‎(กีเลน เบนาดี
‎แม่ของเอลซา)

1173
01:16:48,200 --> 01:16:50,600
‎คุณพยายามบอกตัวเองว่าเขาเป็นมนุษย์

1174
01:16:50,720 --> 01:16:52,240
‎แต่แท้จริงแล้วเขาไม่ใช่

1175
01:16:55,880 --> 01:16:59,760
‎ฉันไม่รู้จริงๆ ว่ากีย์ จอร์จจะพูดหรือไม่

1176
01:17:00,760 --> 01:17:04,400
‎แต่ฉันคิดอยู่แค่ว่า

1177
01:17:05,120 --> 01:17:08,520
‎หวังว่าเขาจะไม่ทำ
‎แบบเดียวกับที่ทำในสัปดาห์ก่อนหน้า

1178
01:17:10,800 --> 01:17:13,160
‎ณ จุดนั้น มีเพียงสิ่งเดียว

1179
01:17:14,240 --> 01:17:17,280
‎ที่ฉันกับอเล็กซ์ เออร์ซูเลต์หวังไว้

1180
01:17:17,360 --> 01:17:20,200
‎คือให้เขาได้อธิบายตัวเองตามตรง

1181
01:17:21,000 --> 01:17:24,440
‎จะได้ไม่มีใครพูดกับเราได้ว่า
‎"เขาคืออสูรร้าย"

1182
01:17:24,880 --> 01:17:27,160
‎เราต้องเข้าใจว่าทำไมเขาถึงทำอย่างนั้น

1183
01:17:27,240 --> 01:17:30,920
‎อย่างน้อยเขาต้องอธิบาย

1184
01:17:31,760 --> 01:17:36,400
‎มันเป็นเรื่องศีลธรรมเกี่ยวกับการกระทำของเขา

1185
01:17:37,080 --> 01:17:40,720
‎อย่างน้อยที่สุดเขาต้องรวบรวมความกล้าหาญ

1186
01:17:40,800 --> 01:17:44,480
‎ก่อนที่ศาลและบรรดาครอบครัวจะอธิบาย

1187
01:17:44,560 --> 01:17:46,120
‎เขาต้องยืนหยัดเพื่อตัวเอง

1188
01:17:46,200 --> 01:17:50,320
‎ถ้าเขาเป็นมนุษย์ เขาก็ต้องยืนขึ้นและพูดว่า

1189
01:17:50,400 --> 01:17:52,000
‎"ใช่ ผมทำ"

1190
01:17:53,160 --> 01:17:54,320
‎บ่ายวันอังคาร

1191
01:17:55,040 --> 01:17:57,280
‎กีย์ จอร์จเปลี่ยนไป

1192
01:17:57,360 --> 01:17:59,600
‎เขาโกนหัว

1193
01:17:59,680 --> 01:18:02,520
‎เขาเปลี่ยนจากชุดวอร์มสีเขียว

1194
01:18:02,600 --> 01:18:05,720
‎ไปเป็นใส่เสื้อแขนยาวสวมหัวสีขาวสะอาดตา

1195
01:18:06,080 --> 01:18:09,960
‎เอลิซาเบธที่หนีรอด
‎จากเขาได้ในปี 1995 เดินเข้ามา

1196
01:18:10,040 --> 01:18:12,200
‎ผมสีแดงยาวสะดุดตา

1197
01:18:12,280 --> 01:18:16,240
‎เธอเดินตรงไปหยุดอยู่หน้ากีย์ จอร์จ และเธอรอ

1198
01:18:16,320 --> 01:18:19,880
‎อเล็กซ์โน้มตัวไปใกล้กีย์ จอร์จและบอกเขาว่า

1199
01:18:20,960 --> 01:18:24,400
‎"ถ้าคุณมีอะไรจะพูด ตอนนี้ถึงเวลาแล้ว

1200
01:18:24,480 --> 01:18:27,240
‎พูดแทนครอบครัวสิ

1201
01:18:28,600 --> 01:18:31,800
‎บอกมาว่าคุณทำร้ายเอลิซาเบธใช่หรือไม่

1202
01:18:31,880 --> 01:18:33,680
‎และกีย์ จอร์จพูดว่า

1203
01:18:33,760 --> 01:18:36,400
‎ใช่
‎เขาก้มลงแล้วตอบว่าใช่

1204
01:18:40,400 --> 01:18:42,680
‎เราแทบไม่ได้ยิน มันเป็นเสียงกระซิบ

1205
01:18:44,120 --> 01:18:46,520
‎เออร์ซูเลต์พูดต่อไปว่า

1206
01:18:47,640 --> 01:18:51,360
‎"คุณเป็นคนฆ่าคุณเอสการ์ฟายใช่หรือไม่"

1207
01:18:52,320 --> 01:18:53,320
‎"ใช่"

1208
01:18:54,040 --> 01:18:56,480
‎"คุณฆ่าแคธี โรแชร์ใช่หรือไม่"

1209
01:18:57,280 --> 01:18:58,120
‎"ใช่"

1210
01:18:58,840 --> 01:19:00,480
‎เหมือนปุจฉา-วิสัชนา

1211
01:19:01,360 --> 01:19:05,560
‎เออร์ซูเลต์ระบุรายชื่อผู้เคราะห์ร้ายแต่ละราย

1212
01:19:06,240 --> 01:19:09,520
‎"คุณฆ่าคุณซีโรต์ตี… คุณเบนาดี… "

1213
01:19:09,600 --> 01:19:10,880
‎"ใช่ ใช่ ใช่"

1214
01:19:10,960 --> 01:19:12,920
‎คำตอบว่าใช่เหล่านั้นออกมาจากเบื้องลึก

1215
01:19:13,000 --> 01:19:17,880
‎ในชั่วขณะนั้นห้องพิจารณาคดีเงียบกริบ

1216
01:19:17,960 --> 01:19:22,560
‎จนแทบจะได้ยินเสียงแมลงบิน
‎ในห้องพิจารณาคดีนั้น

1217
01:19:23,560 --> 01:19:25,120
‎สิ่งเดียว

1218
01:19:26,480 --> 01:19:30,000
‎ที่เราได้ยินหลังจากที่กีย์ จอร์จพูดคือ

1219
01:19:30,640 --> 01:19:34,280
‎คำพูดของแม่ผู้เคราะห์ร้ายคนหนึ่ง

1220
01:19:34,920 --> 01:19:36,080
‎ที่พูดว่าขอบคุณ

1221
01:19:41,120 --> 01:19:44,040
‎ฉันพูดคำว่า "ขอบคุณ"

1222
01:19:44,720 --> 01:19:45,880
‎แล้วเขาก็พยักหน้า

1223
01:19:45,960 --> 01:19:47,600
‎(ลิเลียน โรแชร์
‎แม่ของแคธี)

1224
01:19:47,680 --> 01:19:50,080
‎และตอนนี้ฉันกำลังเปลี่ยนไป

1225
01:19:51,160 --> 01:19:52,760
‎ทั้งที่ไม่มีการสนทนา

1226
01:19:53,960 --> 01:19:56,320
‎ฉันได้ขอบคุณคนที่ฆ่าลูกสาวฉัน

1227
01:19:57,160 --> 01:19:59,600
‎แต่มันออกมาเอง

1228
01:20:00,640 --> 01:20:03,440
‎โดยไม่ได้คิดอะไร

1229
01:20:18,560 --> 01:20:21,640
‎ดูจากเหยื่อแล้ว กีย์ จอร์จพุ่งเป้าไปที่

1230
01:20:21,720 --> 01:20:25,080
‎ผู้หญิงอายุระหว่าง 19 ถึง 32 ปี เป็นช่วงกว้าง

1231
01:20:25,680 --> 01:20:29,040
‎ไม่มีลักษณะทางกายภาพที่เจาะจงเป็นพิเศษ

1232
01:20:29,120 --> 01:20:32,200
‎ผมดำ ผมทอง ผมแดง

1233
01:20:32,280 --> 01:20:33,520
‎สูงและเตี้ย

1234
01:20:34,800 --> 01:20:38,880
‎ไม่มีใครซึมเศร้า ตกงาน เหงา

1235
01:20:40,160 --> 01:20:41,320
‎หรือผิดหวัง

1236
01:20:41,400 --> 01:20:45,240
‎พวกเธอเป็นผู้หญิงธรรมดาๆ
‎ที่มีความใฝ่ฝัน มีแฟน…

1237
01:20:45,320 --> 01:20:49,560
‎เขาบอกเราว่าเป็นเพราะ
‎พลังงานของพวกเธอที่กระตุ้นเขา

1238
01:20:49,640 --> 01:20:53,560
‎ยิ่งพวกเธอมีพลังมาก ก็ยิ่งดึงดูดเขามาก

1239
01:20:54,520 --> 01:20:57,040
‎เขาบอกว่า

1240
01:20:57,120 --> 01:20:59,480
‎ตอนเขาเห็นพวกเธอตามท้องถนน

1241
01:20:59,560 --> 01:21:03,040
‎พลังงานที่ออกมาจากตัวพวกเธอ
‎คือสิ่งที่ดึงดูดเขา

1242
01:21:04,080 --> 01:21:07,560
‎เขารู้สึกว่าพลังงานนี้เป็นเหมือนแม่เหล็ก

1243
01:21:08,920 --> 01:21:09,840
‎ที่ปลุกเขา

1244
01:21:13,640 --> 01:21:16,320
‎(วันที่ 13)

1245
01:21:16,400 --> 01:21:17,680
‎มันเป็นสิ่งที่ไม่คาดคิด

1246
01:21:19,040 --> 01:21:22,600
‎มันไม่เป็นไปตามแผน

1247
01:21:22,680 --> 01:21:25,040
‎เราตัดสินใจว่า

1248
01:21:25,120 --> 01:21:28,120
‎เราต้องดูเขาต่อไปให้จบ

1249
01:21:28,800 --> 01:21:32,120
‎ถ้าฉันหยุดและไม่แก้ต่างให้เขา

1250
01:21:32,200 --> 01:21:35,560
‎สำหรับกีย์ จอร์จ มันคงหมายถึงว่า

1251
01:21:35,640 --> 01:21:38,440
‎ฉันกำลังทอดทิ้งเขา

1252
01:21:38,520 --> 01:21:40,400
‎มีผู้หญิงอีกคนหนึ่งแล้วที่ทอดทิ้งเขา

1253
01:21:41,040 --> 01:21:43,480
‎มันเกินจะทนไหว

1254
01:21:43,560 --> 01:21:46,040
‎ดังนั้นจึงเห็นได้ว่าฉันได้ให้การแก้ต่าง

1255
01:22:03,160 --> 01:22:04,280
‎ศาลที่เคารพ

1256
01:22:06,120 --> 01:22:09,400
‎ทุกคนในศาลและคณะลูกขุนทุกท่าน

1257
01:22:11,680 --> 01:22:13,120
‎บ่ายนี้

1258
01:22:14,320 --> 01:22:16,360
‎ฉันเป็นคนแรกที่ยืนต่อหน้าท่าน

1259
01:22:17,600 --> 01:22:19,960
‎และขอให้การแก้ต่างให้คุณกีย์ จอร์จ

1260
01:22:21,360 --> 01:22:23,720
‎ในการขอแก้ต่างให้คนที่ไม่มีทางโต้แย้ง

1261
01:22:27,400 --> 01:22:30,040
‎ฉันอยากพูดกับคุณกีย์ จอร์จ

1262
01:22:32,360 --> 01:22:33,520
‎ฉันอยากบอกว่า

1263
01:22:36,200 --> 01:22:38,000
‎คุณอาจเป็นคนโรคจิต

1264
01:22:39,920 --> 01:22:41,800
‎แต่คุณไม่ได้เป็นแบบนั้นตั้งแต่เกิด

1265
01:22:43,480 --> 01:22:47,040
‎คนเราไม่ได้เกิดมาก็เป็นคนโรคจิต
‎แต่ว่ากลายเป็นในภายหลัง

1266
01:22:48,920 --> 01:22:51,280
‎คำตัดสินจะเป็นที่เข้าใจ

1267
01:22:53,880 --> 01:22:55,000
‎และ

1268
01:22:55,080 --> 01:22:57,560
‎ฉันไม่รู้อนาคตของคุณ

1269
01:22:57,640 --> 01:23:00,040
‎อนาคตของคุณจะไม่เหมือนเดิม

1270
01:23:01,040 --> 01:23:04,280
‎แต่การคิดสร้างอนาคตใหม่นั้นขึ้นอยู่กับคุณ

1271
01:23:12,680 --> 01:23:14,640
‎(วันที่ 14 วันสุดท้ายของการพิจารณาคดี)

1272
01:23:14,720 --> 01:23:17,400
‎การพิจารณาคดีต่อเริ่มในเวลา 16.42 น.

1273
01:23:18,600 --> 01:23:22,360
‎ผู้พิพากษาประกาศคำตัดสินของศาลอาญาปารีส

1274
01:23:25,000 --> 01:23:26,320
‎"คุณกีย์ จอร์จส์

1275
01:23:27,160 --> 01:23:30,080
‎คุณถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต

1276
01:23:31,200 --> 01:23:33,280
‎อย่างน้อย 22 ปี"

1277
01:23:35,680 --> 01:23:37,960
‎มีการกอดจูบกันในห้องพิจารณาคดี

1278
01:23:38,320 --> 01:23:41,120
‎คุณอาจได้ยินเสียงหัวเราะ
‎ในหมู่จำเลยด้วยซ้ำ

1279
01:23:45,920 --> 01:23:47,000
‎และมันจบแล้ว

1280
01:24:01,680 --> 01:24:05,520
‎(บทส่งท้าย)

1281
01:24:07,720 --> 01:24:11,040
‎(ผมเป็นหนี้คุณมาก)

1282
01:24:11,120 --> 01:24:15,720
‎(ผมพรากเขาไปจากคุณ)

1283
01:24:19,880 --> 01:24:23,800
‎(เฮเลน ฟริงกิง)

1284
01:24:24,920 --> 01:24:28,400
‎(อย่าเศร้าไปเลย เรากำลังฟังเสียงนกร้อง)

1285
01:24:31,720 --> 01:24:33,440
‎ฉันไม่ได้ไปฟังการพิจารณาคดี

1286
01:24:33,520 --> 01:24:36,640
‎ฉันจึงได้มาทราบทีหลัง ฉันรู้สึกสะเทือนใจมาก

1287
01:24:37,240 --> 01:24:40,320
‎เขาขอให้เหยื่อให้อภัย

1288
01:24:41,080 --> 01:24:43,720
‎และเพราะฉันไม่ได้อยู่ที่นั่น

1289
01:24:43,800 --> 01:24:46,840
‎ฉันจึงมาคิดถึงเรื่องการให้อภัยต่างๆ

1290
01:24:46,920 --> 01:24:50,840
‎และฉันก็รู้ว่า ไม่ ฉันให้อภัยเขาไม่ได้

1291
01:24:50,920 --> 01:24:53,800
‎เขาไม่ได้ทำร้ายฉัน เขาทำร้ายเฮเลน

1292
01:24:53,880 --> 01:24:55,960
‎ดังนั้น

1293
01:24:56,040 --> 01:24:58,040
‎ฉันจึงตัดสินใจว่าจะเขียนถึงเขา

1294
01:24:58,600 --> 01:25:01,080
‎(คุณกีย์ จอร์จ)

1295
01:25:01,160 --> 01:25:02,560
‎แล้วเขาได้เขียนตอบมา

1296
01:25:02,640 --> 01:25:05,840
‎(แอนน์ที่เคารพ)

1297
01:25:05,920 --> 01:25:07,600
‎(ผมไม่อยากโกหกคุณ)

1298
01:25:07,680 --> 01:25:10,040
‎(ผมก็ไม่ได้นอนเหมือนกัน
‎ในคืนวันที่ 7 - 8 กรกฎาคม)

1299
01:25:10,120 --> 01:25:11,960
‎(ผมจะพูดกับคุณอย่างเปิดเผย)

1300
01:25:12,040 --> 01:25:14,280
‎(เหมือนกับว่าคุณเป็นเพื่อนผม)

1301
01:25:14,360 --> 01:25:16,120
‎(ผมเป็นหนี้คุณมาก)

1302
01:25:16,200 --> 01:25:18,080
‎(ผมพรากเขาไปจากคุณ)

1303
01:25:18,160 --> 01:25:21,120
‎เธอมอบจดหมายของเขาให้ฉันเ

1304
01:25:21,200 --> 01:25:22,800
‎เหมือนเป็นมรดกตกทอด

1305
01:25:22,920 --> 01:25:25,600
‎เธอยังขอให้ฉันดูด้วยว่า

1306
01:25:26,360 --> 01:25:30,200
‎จดหมายนั้นอาจถูกใช้ให้เป็นประโยชน์

1307
01:25:30,280 --> 01:25:33,520
‎โดยจิตแพทย์ ในการทำความเข้าใจกีย์ จอร์จ

1308
01:25:33,600 --> 01:25:36,160
‎ในการมองเขาว่าเป็นมากกว่า

1309
01:25:36,240 --> 01:25:38,840
‎ฆาตกรคนหนึ่ง คือเป็นคนที่รู้จักคิด

1310
01:25:38,920 --> 01:25:42,920
‎มีความเข้าใจว่าตัวเองเป็นใครและมาจากไหน

1311
01:25:43,000 --> 01:25:45,520
‎(ผมจะไม่สูญเสียความหวัง)

1312
01:25:45,600 --> 01:25:48,800
‎(ไปติดคุก)

1313
01:25:48,880 --> 01:25:50,840
‎(บอกผมว่าต้องทำยังไง)

1314
01:25:50,920 --> 01:25:55,200
‎ฉันคิดว่าเราเรียนรู้ได้จากจดหมายของกีย์ จอร์จ

1315
01:25:55,280 --> 01:25:58,400
‎เพื่อที่คนแบบกีย์ จอร์จคนอื่นๆ อีกมากมาย

1316
01:26:00,120 --> 01:26:04,520
‎จะได้ไม่ก่อเหตุ นั่นคือสิ่งสำคัญในวันนี้

1317
01:26:04,600 --> 01:26:09,000
‎(กันไว้ดีกว่าแก้)

1318
01:26:09,080 --> 01:26:12,200
‎หาวิธีที่จะรู้และช่วยพวกเขา

1319
01:26:12,280 --> 01:26:16,320
‎ให้รับมือกับความเจ็บปวดของตัวเอง
‎ด้วยวิธีอื่นที่ไม่ใช่การก่อเหตุสยอง

1320
01:26:16,400 --> 01:26:21,520
‎(คุณใจดีมาก แอนน์)

1321
01:26:21,600 --> 01:26:23,400
‎มันไม่ใช่เรื่องปกติ

1322
01:26:23,480 --> 01:26:26,600
‎สำหรับคนเป็นแม่
‎ที่จะเขียนถึงฆาตกรที่ฆ่าลูกสาวเธอ

1323
01:26:29,320 --> 01:26:31,840
‎เพราะเธอเชื่อในการไถ่บาป

1324
01:26:34,680 --> 01:26:36,640
‎แอนน์เชื่อว่ากีย์ จอร์จ

1325
01:26:36,720 --> 01:26:38,120
‎ยังเป็นผู้ที่ถูกช่วยให้รอดได้

1326
01:26:38,200 --> 01:26:40,240
‎เชื่อว่าเขาสามารถรับการรักษา

1327
01:26:40,680 --> 01:26:42,880
‎ผ่านการบำบัดเยียวยาไปจนหายได้

1328
01:26:43,400 --> 01:26:45,480
‎ฉันว่าเธอเชื่อเรื่องนั้น

1329
01:27:08,840 --> 01:27:10,160
‎นี่คือต้นวอลนัต

1330
01:27:12,960 --> 01:27:16,240
‎มันก็เจ็บทรมานเหมือนกัน มันถูกตัด

1331
01:27:22,000 --> 01:27:23,440
‎มันสวยงาม เฮเลน

1332
01:27:29,080 --> 01:27:30,960
‎ฉันอยากบอกเล่า

1333
01:27:31,040 --> 01:27:35,400
‎สิ่งที่เป็นความรู้ การทำงานหนัก
‎ความเอื้อเฟื้อและทุกอย่าง

1334
01:27:35,480 --> 01:27:38,960
‎ฉันไม่อยากบอกเล่าถึงความเกลียดชังใดๆ เลย

1335
01:27:40,720 --> 01:27:42,120
‎มันไม่เรื่องถนัดของฉัน

1336
01:27:44,240 --> 01:27:46,560
‎นี่ค่ะ ของที่ระลึกให้คุณ

1337
01:27:50,080 --> 01:27:51,280
‎มีไม่มาก

1338
01:27:56,120 --> 01:27:57,080
‎ที่นี่คือ

1339
01:27:58,520 --> 01:28:00,400
‎ความสงบสุข

1340
01:28:00,480 --> 01:28:03,520
‎ยอมรับความเศร้าของเรา
‎และใช้มันทำสิ่งที่มีประโยชน์

1341
01:28:03,600 --> 01:28:05,560
‎นั่นแหละที่ฉันอยากจะบอก

1342
01:28:12,120 --> 01:28:15,920
‎(เฮเลน)

1343
01:28:24,480 --> 01:28:28,600
‎(ปาสคาล)

1344
01:28:38,480 --> 01:28:41,920
‎(แคธี)

1345
01:28:53,600 --> 01:28:56,280
‎(เอลซ่า)

1346
01:29:08,680 --> 01:29:12,080
‎(อาเนียส)

1347
01:29:20,200 --> 01:29:24,200
‎(มากาลี)

1348
01:29:32,080 --> 01:29:35,440
‎(เอสเทลล์)

1349
01:29:49,400 --> 01:29:52,600
‎(ขอขอบคุณความเพียรพยายาม
‎ของครอบครัวผู้เคราะห์ร้าย)

1350
01:29:52,680 --> 01:29:55,400
‎(ในที่สุดฝรั่งเศสก็ได้สิทธิ์
‎ในการมีฐานข้อมูลดีเอ็นเอในปี 1998)

1351
01:29:55,480 --> 01:30:01,480
‎(อนุญาตให้ใช้คลี่คลายคดีได้หลายร้อยคดี)

1352
01:31:38,880 --> 01:31:40,920
‎(คำบรรยายโดย นิติพร โจโดวิน)