Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX ORİJİNAL BELGESELİ
KAN
BANYO
KAN
POLİS
BİRİNCİ PERDE İNSAN AVI
8 Temmuz 1995 gecesi
hiç iyi uyuyamadım.
Sabah beş buçuk sularında uyandım
ve içimi bir gerginlik kaplamıştı.
Nasıl anlatırım bilmiyorum
ama çok kuvvetli ve şiddetli bir histi.
Saatime baktım
ve 08.30'a kadar bekledim.
Sonra da Hélène'i aradım.
Sonrasında da sıra dışı bir şey oldu.
Telefonu bir adam açtı.
Yanlış numarayı çevirdiğimi sandım.
Kapattım.
Tekrar aradım ve yine bir adam açtı.
"Ne oluyor?" dedim. Adam itfaiyeciymiş.
Hatırladığım kadarıyla
"Telefonu kızıma verin.
Ne oluyor?" demiştim.
Adam da demişti ki…
Hâlâ sesi kulaklarımda.
"Hanımefendi, maalesef veremem."
-Bu kadar mı? -"Evet, bu kadar."
PARİS-DOĞU-BOBIGNY
Paris'e giderken dinlenme noktalarında sık sık durup tekrar aradık.
Kimse açmadı.
Hiçbir bilgimiz olmadan
o kadar yolu gittik.
Sadece telefondaki adam vardı,
"Evet, bu kadar." O kadar.
Polis arabasını takip ettik,
36 Quai des Orfèvres'deki ünlü emniyet genel merkezine gittik.
Tabii ki onlara ne olduğunu sordum.
BİRİNCİ KAT, MERDİVENİN ÖNÜ MAKTULÜN ÖN KAPISININ KARŞISI
Kalbime bıçak gibi bir acı saplandı.
Kalbimin ortasına.
BIÇAK
KAN, MASA, BIÇAK
ANTRE, YATAK ODASI
YASTIK, BİR NUMARALI DELİL, YATAK
27 YAŞINDA PSİKOLOJİ BÖLÜMÜ ÖĞRENCİSİ
8 TEMMUZ 1995
SANA YALAN SÖYLEMEK İSTEMİYORUM,
7-8 TEMMUZ GECESİ BEN DE UYUMADIM.
PARİS KRİMİNAL EMNİYET GENEL MERKEZİ
ULUSAL POLİS
POLİSLİK ERKEĞE YAKIŞIR BİR MESLEKTİR
Babam ve dedem polisti.
Ama söylemeden edemeyeceğim,
ben de kendimi bildim bileli
aktif mesleklere meyilli olmuşumdur.
ETEKLİ POLİS BOĞAZ SIKAN KATİLİ YAKALADI
Hiç erkek gibi giyinmedim.
"KADIN POLİS"
Cinayet Masası'nın başına geçen ilk kadın bendim.
Seçkin bir birimdir,
suç soruşturmaları açısından Fransa'nın en iyisidir.
EMNİYET GENEL MERKEZİNDE POLİS HANIM
Şubat, 1996'da Cinayet Masası'nın başına geçtim.
CİNAYET MASASI
Cinayet Masası'na geçer geçmez
bana genç kadın cinayetlerini anlattılar.
Masama bir yığın dosya bırakıp işe koyulmamı söylediler.
İki cinayet hemen dikkatimi çekti.
Agnès Nijkamp.
YATAK ODASI AGNÈS NIJKAMP'IN CESEDİ
32 YAŞINDA İÇ MİMAR
Diğeri de Hélène Frinking cinayetiydi.
Onun cinayetinde görülen koşullar
Nijkamp cinayetindekilere benziyordu.
Bedenlerindeki yaralar neredeyse aynıydı.
Bunu yapan şerefsizi içeri almalıydık.
İntikamlarını almak istedik.
Hiç sözümü sakınmayayım.
Gayemiz buydu.
Hepimizin amacı oydu, sırf benim değil.
Kişisel bir göreve dönüşüyor.
Başka bir deyişle
ya katil kazanacaktı ya da biz.
Onu yakalamak zorundaydık.
MAKTUL: HÉLÈNE FRINKING 12.02.1967, HOLLANDA DOĞUMLU
Hélène, altı kardeşin dördüncüsüydü.
Güneşi çok etkileyici bulurdum.
Adı, Güneş'in Efendisi Helios'tan geliyor.
1995'te 27 yaşında olacaktı.
Psikoloji okumak için Paris'e gitmek istemişti.
İKİ BEYAZ İZ
Frinking cinayetinde
neyse ki elimizde DNA vardı.
Nijkamp için de aynısı geçerliydi.
Bedeninde meni bulunmuştu.
CİNAYET MASASI
Sonra da bana bir tanık ifadesi geldi.
Elisabeth adlı bir mağdur,
saldıran şahsın elinden kurtulmuştu.
KASAP BIÇAĞI BOYUN
Kadını bağlayıp ağzını kapatmış.
Ev dubleks olduğu için ışıkları kapatmak için üst kata çıkmış.
Yatak odası da zemin katta olduğu için
kadın çıkabilmiş.
Bağlarından kurtulup kaçabilmiş.
Soruşturmada önemli bir tanıktı.
23 YAŞINDA ERGOTERAPİST
Bu kez de DNA bulabildik.
Adam sigara içmiş,
bir Winston izmariti bulduk.
DNA örnekleri uyuştuğu için
üç soruşturmayı birbirine bağlayabildik.
ERKEK DNA'SI
DNA'ya seri katil anlamında "SK" adı verildi
çünkü üç suç mahalli bağlantılıydı.
Ama maalesef İngilizler gibi veri tabanımız yoktu.
Veri tabanımız olsaydı
çoktan kimliğini tespit etmiş,
tutuklamış olabilirdik.
Ama yoktu.
MEÇHUL ERKEK DNA'SI
Saldırıdan kurtulan biri olduğunu duydum.
Elisabeth adlı bir kız.
Hélène'in cinayetinden önce
aynı saldırganın elinden kaçmayı başarmış.
Bulunan DNA aynıydı. İnanılmazdı.
İfadesi çok yararlı oldu.
Elisabeth'in ifadesi sayesinde
robot resim yapılabildi.
Kuzey Afrikalı bir adamı tasvir etmiş.
Robot resimden oldukça memnundu.
Onu gerçekten böyle görmüştü.
Saçı sıfır numaraya yakın olduğu için
askeriyeye, itfaiyeye,
cezaevlerine, Yabancı Lejyonu'na ve emniyete baktık. Atletikti.
Siz demek istediğimi anladınız.
Kaslı bir tipti.
Kadınların ya akşam ya da geceleri
saldırıya uğradığını da fark ettik.
O yüzden geceleri çalışanlara da baktık.
Taksi şoförlerini falan kontrol ettik.
Gözlemlerimize ve genç kadının ifadesine uyan her şeyi kontrol ettik.
Hatta o çok cesur bir kadındı.
Birimimizle beraber Paris'i dolaştı.
Belki o adamla karşılaşırlar diye
birimimizle 11'inci Bölge'ye gittiler.
KANLI AYAK İZİ
Soruşturmanın başlarında
yatağın yanında kanlı bir ayak izi bıraktığını öğrendim.
İşaret parmağı, başparmağından uzunmuş.
ARANAN ŞAHIS
Bu çok yaygın bir şeymiş, bir sürü insanın ayağı öyleymiş.
Buna Mısırlı ayağı deniyormuş.
Ayaklarına bakmak için
tüm şüphelilerimizden ayakkabılarını çıkarmalarını istedik.
Elimizde çok şey olmadığı için
ufak tefek ipuçlarına bakıyorduk.
Nereye baksam o adamı görüyordum.
Bir otobüs şoförünü o sandım.
Her yerde onu görüyordum.
Kızımın dairesi o kapının hemen üstünde.
İşte burası.
Kızım buradaydı, genç adam da oradaydı.
Güvenlik, adamı oradan görebiliyordu.
Adamı bulmam gerekiyordu.
Onu bulmak zorundaydım.
Hélène'in sokağına gittim
ve oradaki esnaflara
olanları duyup duymadıklarını sordum.
Kimsenin haberi yoktu!
Polis, Hélène'in sokağını ve mahallesini kontrol etmemişti.
Şok ediciydi.
Soruşturmayla çok ama çok ilgiliydi. Yakından takip etti.
Bizimle birlikte araştırmak istedi.
Onu reddetmek son derece zordu.
Pek mümkün bir şey değildi.
Tüm bunlar soruşturmayla ilgili.
Onlar için tam bir baş belası oldum
ama pişman değilim.
Ortak soruşturma yürütmek istedim.
Bu iyi bir şey, değil mi?
"Siz bunları yapmışsınız ama şunları da yaptınız mı?" misali.
Tabii ki bundan bıktılar.
Ama pes etmedim.
Başından beri onların peşini bırakmadım.
Olay şu ki
boş boş oturmadığımızı
anlaması lazımdı.
O soruşturma dosyaları bütün hayatımız olmuştu.
Yedi gün, 24 saat yanımızdalardı.
Akılalmaz büyüklükte bir iş vardı.
Ama evet, katili bulamıyorduk.
Kadınlar, anneler
düşer ve acı çeker.
Ama sonra ayağa kalkıp savaşır!
İşte gerçek bu.
TANIK İFADESİ ELISABETH O.
"BANA FLO DİYEBİLİRSİN"
"Flo" veya "Florian" diye bir isimden bahsettiğini öğrenmiş,
eminim Elisabeth'ten duymuştur.
"Flo" yazısı kamyonların üstünde olur.
Kamyon şirketiydi.
BİRÇOK KAMYONUN ARKASINDA MI YAZIYOR?
Sırf şoförlere bakmak için bir sürü kamyonun yanından geçtim.
Şoförlere bakmak için dinlenme tesislerinde dururdum.
Sonradan öğrendim ki "Flo" aynı zamanda bir restoran adıymış.
Ben de Flo restoranlarında çalışan biri olabileceğini düşündüm.
Paris'te sevilen bir zincirdi.
O gece eve yürürken geçtiği bulvarda
bir Flo restoranı vardı.
Polisin oraya gidip çalışan listesini kontrol ettiğinden emin olmak istedim.
Onlara biraz baskı yaptım.
Hâkime dediklerine göre
belki de…
…o ipucunu izlemeliydik.
Biz de gidip
Flo restoranlardan bir sürü çalışanı sorguya çektik.
595 SORUŞTURMA DOSYASI
Oradan hiçbir şey çıkmadı.
Hem de hiçbir şey.
31 AĞUSTOS 1997
Dün gece Galler Prensesi
Paris'te, Alma Köprüsü altındaki bir araba kazasında hayatını kaybetti.
Erkek arkadaşı Dodi Al-Fayed de kazadan canlı çıkamadı.
Bayan Martine Monteil'in yönetimindeki Cinayet Masası
soruşturmayı yürütecek.
Kendisi çok kısa sürede olay yerine gitti.
Açıkçası son derece zor ve stresliydi.
Cinayet Masası'nda zaten işimiz başımızdan aşkındı.
Trafik kazasına ihtiyacımız yoktu yani.
Ama ölen Galler Prensesi olunca görmezden gelemiyorsun.
İmkânsız. Devletin en üst mercilerinin baskısı altındaydık.
Canla başla çalışmamız lazımdı yani. Biz de öyle yaptık.
Bizimkilere "Bizim işimiz bu" dedim.
Elimizden bir şey gelmezdi.
Hemen bu işe bir ekip atadım.
Ama mümkün olduğu anda onların soruşturmalarına döndük.
Çünkü bu kazada ölümler olsa da
suça işaret eden bir durum yoktu.
Ama diğer tarafta öldürülen kızlar
ve serbest bir katil vardı!
Ve onu hâlâ bulamamıştık.
KORİDOR ÖN KAPI
23 Eylül 1997'de bir telefon geldi.
Genç bir adam,
nişanlısını 19'uncu Bölge'deki evinde bulduğunu söyledi.
Hemen oraya gittik.
KAN LEKELERİ YEMEK ODASI
PERDE, KAN YATAK ODASI
DOSYA DOLABI TELEFON
İçeri girdiğimde donup kaldım.
Dedim ki "Yok artık. Katil geri döndü."
19 YAŞINDA ÖĞRENCİ
Magali Sirotti'nin ailesi binanın dışındaydı.
Korkunç bir görüntü vardı.
Gecenin bir yarısı uyanıp
tabutun içinde kızımın yüzünü gördüğümde…
…tek düşünebildiğim şey nasıl bir acı çektiğiydi.
Başka ne denir ki?
Kim bilir nasıl bir acı çekmiştir!
Magali'nin cinayeti herkesi derinden yaraladı.
Aynı adam olduğunu anında anladım. Bence çok barizdi.
Çok barizdi.
Kızım için iş işten geçmişti. Ama başka mağdurlar olmamalıydı.
Yakın arkadaşlarım bana diyordu ki
"Bak, sen ne polissin ne de avukat.
O değilsin, bu değilsin.
Sen bir annesin. Git, annesiyle görüş."
Ben de annesiyle görüşmeye gittim.
Ve çok…
Olağanüstü bir görüşmeydi.
Kurban, Magali
nişanlıydı, yakın zamanda evlenecekti.
Magali Sirotti'nin öldürüldüğü suç mahalline vardığımızda
suratıma tokat değil, balyoz yemiş gibi oldum.
Adamı tutuklamadığımız için ölmüştü.
Tanrım! Gözümüzden kaçan neydi?
Bu soruşturma için kıçımızı yırtıyorduk!
İşi çözecek ipucu neredeydi? Nerede olabilirdi?
Bu kız niye ölmüştü?
Adam hâlâ serbestti.
Daha hızlı, daha dikkatli olmamız lazımdı.
Hâlâ dışarıdaysa yakında bir daha yapabilirdi!
O kadar.
Ben bir gazeteciyim,
polislerle, suçlularla, eşkıyalarla muhatap oluyorum.
O zamanlar suç haberleri yapan kadın gazeteci diye bir şey yoktu.
İlk bendim.
Genel Merkez'deki polisler beni ufak bir kız gibi,
her işe burnunu sokan meraklı bir muhabir gibi gördü.
Belli bir tarzım vardı.
Mini etek, deri ceket, topuklu.
Genel Merkez'deki polisler beni bir türlü çözemedi!
Başta saf ayağına yattım.
Ama kısa sürede o kadar saf olmadığımı anladılar.
1997'nin eylül ayı sonları
Cinayet Masası'ndan bir polisle görüştüm.
Bana dedi ki
"23 Eylül'de Magali Sirotti adlı genç bir kadının soruşturması geldi.
Fail, onu bağlayıp tecavüz etmiş.
İğrenç bir suç.
Ve bu suç
başka cinayet ve tecavüzlere bağlı olabilir."
"Gerçekten mi?" dedim.
"Aynı adam olduğundan nasıl eminsiniz?"
Dedi ki "Magali konusunda emin değiliz.
Suç aynı şekilde işlenmiş. DNA bekliyoruz.
Ama diğer iki kurbanın
ve kaçan tanığın soruşturmasında DNA var.
Aynı adam olduğundan eminiz."
MEÇHUL ERKEK DNA'SI (SK)
(SK) KAN GRUBU: B
ERKEK DNA'SININ VE MAKTULÜN DNA'SININ KARIŞIMI
MEÇHUL ERKEK DNA'SI
"Haberi yayımlamalıyız!"
"Anlatmak istiyorum" dedim.
Dedi ki "Henüz olmaz!
Soruşturmayı mahvedebilirsin.
Bu adam çok tehlikeli.
Umarım hiç bunlar gibi bir olay yeri görmezsin.
Lütfen, katil serbest.
Yalvarırım, haberi hemen yayınlama."
Sözümü tuttum.
Gazeteci olabilirim ama ondan önce bir vatandaşım.
Benim gazetede yazdıklarım yüzünden
tecavüzcü bir kadın katilinin
serbestçe dolaşıp adaletten kaçmasını istemedim.
Durum böyleydi. Yine başlamıştı.
Hızlı olmalıydık. Zamanla yarışıyorduk.
SUÇ LABORATUVARI
O zamanlar adli tıp karanlık çağlardaydı.
Cidden öyleydi.
Suç mahallinde numune alan olay yeri inceleme ekipleri
"eşeği saldım çayıra" misali gönderilen
bir grup işe yaramaz ayyaştı.
En iyi analistler olmaları gerekirdi ama değillerdi.
MOLEKÜLER GENETİK LABORATUVARI
Cinayet Masası, bu eksikleri kapatmak için
Fransa'daki DNA araştırmalarının öncüsü olan Doktor Pascal'a başvurdu.
PASCAL O. PRATİSYEN HEKİM
Bayan Monteil ve Cinayet Masası'nın Doktor Pascal'a güveni tamdı.
Suç mahallerinden alınan numuneleri
birer birer analiz etti.
Sperm, kan ve saç kalıntılarını.
Kime ait olduğu bilinmeyen DNA ile bunları karşılaştırdı
ve o DNA örneğine "SK" adını verdi.
ERKEK DNA'SI (SK)
Çünkü Fransa'daki ilk seri katil DNA'sı oydu.
Bir DNA veri tabanı oluşturmak için
Cinayet Masası'yla beraber mücadele verdi.
Birçok Fransız buna karşı çıktı.
Bu fikir onları korkuttu.
Bu DNA veri tabanı
tehlikeli bir emsal olur.
Ulusal bir DNA veri tabanına önayak olabilir.
-Çok riskli bir iş. -DNA'nız, geçmişiniz…
Sonuna kadar katılıyorum.
Veri tabanına karşıyım!
12 RUE DE LA FORGE ROYALE'İN DIŞI 11'İNCİ BÖLGE, PARİS
POLİSE VERİLEN İFADE
16 Kasım 1997'de
11'inci Bölge'de bir maktul daha bulundu.
25 YAŞINDA SEKRETER
Güzelliğine bakın.
Diğerleri de. Hepsi çok güzeldi.
Gerçekten…
Tanrım.
Parçalanmış bir hayat.
Korkunç.
Adı Estelle Magd'dı.
Ailesinde evinin anahtarı varmış.
Telefonu açmadığında evine gitmişler
ve kızlarını bulmuşlar.
Çıplak ve kan içinde.
Aynı boyun yaraları ve kesikleri vardı.
Aynı şekilde yırtılmış kıyafetler bulduk.
Bence…
Bence bu bir imza gibiydi. Çok barizdi.
İÇİNDE GRİ TİŞÖRT OLAN BİR ÇANTA BULUNDU
Bir kapüşonlu bulduk.
Large beden bir kapüşonlu kazaktı, üzerine kan sıçramıştı.
Kesinlikle DNA bulacaktık.
Kazak, kan ve ter kaplıydı.
Diğer soruşturmalarda bulduğumuz DNA'larla eşleştiğini öğrendik.
Dilim tutulmuştu.
Polisin görevinin
gizliliği korumak olduğunu anlıyorum.
Buna sonuna kadar saygı duyarım.
Yüzde yüz.
Ama iki farklı kız
benim kızımla aynı şekilde öldürülünce
aklıma bir şey geldi.
Dedim ki
"Medya."
Şunu doğrulayayım, 1995'in temmuzunun sonlarında
yetkililer, karşılarında bir seri katil olduğunun farkındaydı.
Her seri katil gibi
tekrar cinayet işleyebilecek
son derece tehlikeli bir adam.
Paris'te bir seri katil var.
-…seri katil. -…seri katil.
Doğu Paris seri katili…
Benzer bir saldırıdan kurtulan bir kadının ifadesine göre çizilen robot resim.
Maktulün annesi Anne Gautier ve ailesi hâkimle görüştü.
Polis artık Hélène'i öldüren seri katili tutuklayacak mı, öğrenmek istiyorlar.
Onu yakalayacaklar mı? Umarım.
Umudu kesmiyoruz.
Adalet yerini bulana dek
yas tutamıyoruz.
Anne Gautier çok sinirliydi. Dedi ki
"Bu son iki ölüm,
Magali Sirotti ve Estelle Magd'in ölümleri hiç olmamalıydı.
Bu bir skandal.
Şu an Paris'teki kadınları kendilerini korumaları
ve bu saldırgana kurban olmamaları için uyarıyorum."
Seri katiller duramaz.
Tutuklanana dek durmazlar.
ŞEHİRDE KORKU
İnsanlar konuşuyor, korkuyorlar.
Robot resmi görmek için gazete alıyorlar.
Soruşturmayı ilerletip katili yakalatmak istiyorlar.
Paris korkuya kapılmıştı.
Doğu Paris'te bir seri katilin olduğunu öğrenmelerinin yanında
Anne Gautier'in basın açıklamaları
Paris'teki kadınları çok korkutmuştu.
Çok endişeliyim.
Apartmanıma girdiğimde
kapı kapalı mı diye kontrol ediyorum.
Paris'teki elektronik reklam panolarında kadınlara uyarılar yapıldı.
"Eve yalnız gitmeyin.
Birisi size eşlik etsin, taksi tutun, bir arkadaşınızı…"
Bir dedektif bana dedi ki
"Patricia, dikkatli ol.
Kapının kapanması 15 saniye sürüyorsa birisi içeri sızabilir."
BASTILLE'DE KORKU
Kabul ediyorum,
açığa çıkmasından memnun değildim.
Herkes korkuya kapılmıştı.
Olan olmuştu.
Fransa'da çok sayıda seri katil olmadı.
Burası ABD değil.
Basında çok konuşuldu, insanlar da dinledi.
Çığ gibiydi.
Poliste 30 yaşında, koyu renkli saçlı bir adamın robot resmi var.
Geçmişteki soruşturmalarla günümüzdeki arasında birkaç bağ var.
Polis tetikte.
Paris'te cinsel suçlar ve cinayet çok nadir olurdu,
şimdiye dek.
"Seri katil" tabiri bile
o zamanlar tabuydu.
Doktor Pascal, DNA'ya "SK" adını verdi
ama polisler o terimi kullanmadı.
Bunların hepsi seri katile işaret ediyor.
Ama Fransa'da burnumuz biraz havada,
o yüzden seri katil olması mümkün değil.
Burada olmaz öyle şey.
Çok daha fazla kişiyi öldüren
farklı Amerikan seri katillerini
çok yakından andırıyordu.
Soruşturmanın psikolojik açısı konusunda
seri katil aslında nedir, tam olarak anlamıyorlardı.
Yani elimizde DNA veri tabanı yoktu,
bir seri katilin psikolojisine dair hiçbir bilgimiz yoktu.
Üstüne üstlük
Fransa'da çapraz referans yoktu.
Dosyalar farklı şehirlere, farklı adliyelere dağılmıştı.
Bazı süreçler işlemiyordu, bazıları da tam bir fiyaskoydu.
EKİM, KASIM, ARALIK
1998'in ocak ayında
Cinayet masası bir fotoğraf yayımladı,
XXL beden, gri bir kapüşonlu kazaktı.
O kapüşonlu her yerde gösterildi.
"Böyle bir kazağı olan birini tanıyorsanız bizi arayın."
Herhangi birine ait olabilecek bir kazağı göstermeye başvuruyorsanız
çaresiz kalmışsınız demektir.
Baskı altındaydım.
Cinayet Masası'nın amiri olduğum için gayet haklı bir baskıydı bu.
Sürekli anlatıp durdum,
DNA veri tabanı oluşturulması için ben de baskı yapmak istedim.
ERKEK DNA'SI (SK)
HÂKİM THIEL'İN ODASI BAŞ SORUŞTURMA HÂKİMİ
Hâkim Thiel'le sık görüşürdük.
Dedi ki
"Tüm laboratuvarlara gitmeli, alabildiğimiz her şeyi almalıyız
ve uyuşmalara bakmalıyız.
Seri katilin DNA'sıyla
uyuşmalarına bakmaya zorlamalıyız."
Merkezî yetkililer şok oldu.
Uyuşma arama iznimiz olmadığını söylediler.
Veri tabanları yoktu.
Ben de ağızlarının payını verdim.
Tam bir rezaletti.
"Ölümlerin vicdan azabını siz mi çekmek istersiniz?" dedim.
Çünkü hızlı ve verimli davranabilseydik
uyuşma arayabilir,
belki de bir isim bile bulabilirdik.
Kanunun etrafından dolandık. Hiçbirimiz bunu dert etmedik.
Amaç, aracı meşru kıldı.
Fransız halkının kimlik haklarını ihlal etmiyorduk.
Kötü şeyler yapmıyorduk.
Genç kadınları hedef alan bir seri katilin peşindeydik.
Hâlihazırda bu cinayetlerin sayısı çok fazla olmuştu.
Onu durdurmak için elimizden geleni yapmak zorundaydık.
Bir dosyayı açıp
genetik kodu okuyoruz
ve meçhul DNA'yla karşılaştırıyoruz.
DOKTOR PASCAL'IN SESİ
Sayılar farklıysa dosyayı geri koyuyoruz,
başka dosya alıp baştan başlıyoruz.
Dosyalara çapraz referans yapamaz mıyız?
Hayır, maalesef veri tabanı olmadığı için
her dosyanın ayrı ayrı tutulması gerekiyor ve genetik kodu bulmak için
tek tek kontrol edilmeliler.
OCAK, 1998 ŞUBAT, 1998
MART, 1998
O gün 24 Mart 1998'di.
Doktor Pascal'dan telefon geldi.
Kalbim çarpmaya başladı, "Tanrım" dedim.
Merkez'de hiç görüşmüyor değildik aslında.
Ama yeni bir şey olduğunu anlamıştım.
Dedi ki "Bir iyi, bir de kötü haberim var."
"İyi olanı söyle" dedim.
Dedi ki "Kimliğini bulduk."
MEÇHUL ERKEK DNA'SININ KİMLİĞİ
GUY GEORGES'UN DNA'SI
SİGARA İZMARİTİNDEN
GUY GEORGES
VAJİNADAN ALINAN NUMUNE
ERKEK DNA'SI: GUY GEORGES
Tam bir
kurtuluş gibiydi.
İçimiz çok rahatlamıştı.
Tarif edilemez bir kurtuluş.
GUY GEORGES'UN DNA'SI
DOKTOR O. PASCAL NANTES HASTANESİ
Sonra da dedi ki
"Maalesef kötü haber şu ki
1995'te katilin ifadesi zaten alınmıştı."
İşte bu da
bizi epey şok etti.
Zamanında bu adamın sorgusunun çoğunluğunu yürüten ekip,
otoparklarda öldürülen kızların
soruşturmalarından sorumluydu.
Biraz derine inince
birkaç benzerlik çıkıyor
ama niye bazıları garajlarda, bazıları da dairelerde öldürüldü?
İpuçları vardı, yaralar ve kesilen kıyafetler.
27 YAŞINDA PAZARLAMA ASİSTANI
Meni yoktu ama prezervatif kullanmış olabilirdi.
22 YAŞINDA BASIN TEMSİLCİSİ
O adam olduğuna gayet ikna olmuştuk,
dedektifler oldukça emindi.
Ve 1991'de işlenen daha eski bir cinayet de vardı.
Pascale Escarfail.
KIYAFETLER, YARALAR, KAN
PASCALE ESCARFAIL'İN CESEDİ
19 YAŞINDA ÖĞRENCİ
Dedim ki "Onu sonra hallederiz. Sonra toplantı yaparız.
Şu an en önemlisi bu canavarı yakalamak."
Fotoğrafını bütün ülkeye yaydım.
Hızlı olmalıydık.
Saldırgan, şehirde dolaşıyordu.
Onu birkaç saat içinde tutuklamayı kafama koymuştum.
Fazladan destek istedim ve Guy Georges'la karşılaşmamızın
olası olduğu adres ve yerlerin bir listesini oluşturduk.
Başka bir acil görevim daha vardı.
Birim liderine bir talimat verdim,
maktullerin ailelerini aramasını söyledim.
Bayan Monteil beni aradı.
"Bayan Gautier. Elimizde bir isim var.
Ama kimseye söylemeyin,
çocuklarınıza bile, kimseye söylemeyin."
Öyle dediler.
Her yerde onu arıyorlardı.
Tekrar cinayet işlememesini umuyorduk.
Basında soruşturmaya dair inanılmaz bir heyecan vardı.
Basının belli bir enerji ve koşuşturmayı
fark ettiği son derece barizdi.
Emniyet Genel Merkezi çok hareketliydi.
Basın da bunu hissetti.
Patron dedi ki "Basının haberi var."
Ben de dedim ki "Lütfen! Ne olur susturun!
Lütfen bu bilgi dışarı sızmasın!"
26 MART 1998 07.01
Doğu Paris seri katilinin artık yüzü biliniyor.
İnsan avı başladı. Bizi dinlemeye devam edin.
Doğu Paris Seri Katili'nin kimliği tespit edilmişti.
Cinayet Masası adını biliyordu.
Guy Georges.
Ama bir şok yaşandı!
Benim gibi bir suç muhabiri
katil tutuklanmadan adını ifşa etti.
Bunu yapmak çok büyük bir hata.
Düşünün, Guy Georges bunu duysa neler olurdu.
Televizyondan, radyodan falan duysa.
Kaçabilirdi, insan avı da başarısız olabilirdi.
Ama pes etmedik.
Emniyet Genel Merkezi bir savaş makinesi gibidir, bunu anlayın.
Bizden kaçmak o kadar kolay değildir.
Onu bulacağımız konusunda iyimserdim.
Bundan emindim!
AYNI GÜN 12.44
O sabah Blanche metro istasyonunda
devriye gezen iki polis vardı.
Yani çoktan oradalardı.
Metrodan çıkan bir adam görüyorlar.
Biri diğerine diyor ki
"Baksana!
Fotoğraftaki adam."
Fotoğrafa bakıyorlar. "Tanrım, cidden o! Hadi!"
Adamı yakalayıp tutukluyorlar.
GUY GEORGES'UN TUTUKLANDIĞI MARKET
TUTUKLAMAYA TANIK OLAN GÜVENLİK GÖREVLİSİ TUTUKLANDIĞI YERE İŞARET EDERKEN
Bu sabah markete girdi.
Polisler onu takip etti ve adını sordular.
Üstüne atladılar.
Onu buraya getirip zorla diz çöktürdüler.
Sonra da onu götürdüler.
Kesin sonuç veren DNA testleri
zanlıyı üç cinayete ve bir cinayet teşebbüsüne bağladı.
Ancak Guy Georges, aylarca etrafa yayılan robot resme hiç benzemiyor.
Yeterince ölüm ve acı oldu.
Bu iyi bir şey.
Artık o adam…
Artık o adam yargılanacak.
Ve aileler olarak biz de
gerçekten yas tutmaya başlayabileceğiz.
Bu adam çok ızdıraba sebep olmuştu.
Tanrım.
Derin bir nefes almak gerekiyordu.
Onları öldüren canavar oydu.
Kızların fotoğraflarını görüp durdum.
Tüm o fotoğrafları.
Bana göre o gün o merdivenleri çıkan
bir canavardan ibaretti.
Gerçek bir canavar.
Tek düşünebildiğim buydu.
Karşınızda Guy Georges'un yeni portresi.
Dün Doğu Paris'te üç kadını öldürmekten tutuklandı.
Bugün de iki cinayeti daha itiraf etti.
Polis, bunların yanında iki cinayete daha karıştığını düşünüyor.
İşimizi yapmıştık.
Yakalamıştık, daha kimseyi öldüremezdi.
DNA olan soruşturmalar konusunda içimiz rahattı.
Çünkü bu cinayetlerde delil bırakmıştı.
DNA bulunamayan soruşturmalar için de
tek ihtiyacımız bir itiraftı.
Adamı köşeye sıkıştırmıştık.
Bence ne kadar yetenekli olursa olsun bu davayı kazanabilecek avukat yoktu.
Mahkemeye giderken kendimizden emindik.
İKİNCİ PERDE YARGI
SENİNLE DOSTUMMUŞSUN GİBİ AÇIK KONUŞUYORUM,
BUNUN FARKINDAYIM
19 MART 2001
Cinsel suçlular, suç kanıtlanana dek masumdur.
Bence bu, kişilik meselesi.
O kişiye avukatlık yapmak istememe bağlı.
Bu bir karşılıklı elektrik meselesi.
Bir sebebi veya mantığı yok.
Bu olay hepimizin başına gelmiştir,
yeni tanıştığımız bir kişi
bizde kötü bir izlenim bırakmış olur.
Biz de bir kanıya varırız.
O kişiyle asla yalnız kalmak istemeyiz.
Ama burada durum o değildi.
Guy Georges'la tanıştığınızda manipülatif birine benzemiyor.
Hiçbir şey saklamadığını düşünüyorsunuz.
Gizli bir amacı yok, sinsi falan da değil.
Ve şiddete eğilimli değil.
DURUŞMANIN İLK GÜNÜ
-Hırkayı çıkarabilirsin. -Ne?
-Ama bana bak. -Ne?
-Bana bak. -Bakarım ama biraz zor.
-Oturabilir miyim? -Evet, otur.
Guy Georges'un güvendiği avukatı
Alex Ursulet'ydi.
Alex Ursulet,
kendisi eski eşim olur,
duruşmadan birkaç hafta önce davada kendisine eşlik etmemi istedi.
Alex Ursulet'nin
veya herhangi bir erkek avukatın
tecavüz davalarında davaya bir kadın ataması
kesinlikle bir savunma stratejisidir.
Temel bir strateji.
Bu davayı bir adamın haksız suçlanması olarak gösterdi.
Her suç mahallinde delil bulundu.
Ama bazı deliller Guy Georges'u akladı.
Mesela onun parmak izi hiç bulunmamıştı.
Suç mahallerinden birinde
bir Mısırlı ayağı izi vardı ama onda Mısırlı ayağı yok.
Aylarca dağıtılan robot resim
Guy Georges'a hiç benzemiyordu.
ROBOT RESİM 97/225
Prensip olarak
benim ne düşündüğüm önemsiz.
Davayla tamamen alakasız.
Önemli olan, dosyanın içindekiler.
Adam suçlu mu, suçsuz mu, buna dair kişisel inancım
veya içimdeki his kesinlikle önemsiz.
Guy Georges bir canavar değil, bir insan.
Sorun da bu.
Guy Georges'un içinde
benim içinde olan aynı insanlık var.
Sizin içinizdeki. Hepimizin içindeki.
Korkunç kısmı da bu.
Canavar olması daha kolay olurdu.
Sorun şu ki aynı hamurdan yoğrulmuşuz.
Bu kadar acı veren de bu.
Büyük gizem bu.
Korkunç trajedi bu.
O bir canavar değil, o bir insan.
Otuz yaşındaydım.
Avukat olarak ikinci büyük davam buydu.
Ama bu sefer mağdurları savunuyordum.
Daha fazla insana zarar verememeli.
Adalet yerini bulacak, o kadar.
Delil olduğu için onun yaptığını biliyoruz.
Çılgınca bir iç güdü veya şüphe değil. Katil o, biliyoruz.
Jürinin kolay etkilendiğini de biliyoruz.
Mahkemede şöyle bir itiraf verseydi,
"DNA'mı buldular, onları ben yaptım. Ama diğerlerini ben yapmadım" deseydi…
…jürinin DNA çıkan cinayetlerden onu suçlu bulup
DNA çıkmayanlardan aklamasından korktum.
Kabul edilemez bir şey olurdu bu.
Çünkü gerçek bu değildi.
Gerginlik vardı.
Çok zordu.
Burada, ilk sırada oturdum.
Guy Georges'u görmek istiyordum.
Tepkilerini görüp her şeyi yazmak istedim.
Olan her şeyi.
İsimler, davranışlar…
Hiçbir şeyi kaçırmak istemedim.
İki taraf arasında bir savaş olacaktı.
Alex Ursulet, duruşmadan hemen önce benimle konuşurken
Guy Georges'un masum olduğuna dair yemin etti.
Adli bir hata olduğunu söyledi.
Dedi ki "Patricia, bunu mahkemede kanıtlayacağım.
Guy Georges masum, yemin ederim."
Duruşmaya gitmeyi hiç istemedim.
Bana göre değildi.
Benim görevim onu tutuklatıp mahkemeye göndermekti.
Ama duruşmaya gitmek bana göre değildi.
İKİNCİ GÜN
Adliyenin dışındaki kalabalık gün geçtikçe büyüyor.
İçeride de gerilim yükseliyor.
Yedi kadına tecavüz ve cinayetle suçlanan Guy Georges sanık kürsüsünde.
Kurbanların aileleri ona öfkeli.
Hafta boyunca hâkimlere küstahça aynı cevabı verdi,
"Cinayet işlemedim."
Guy Georges'un sapıklığının sınırı yokmuş.
LILIANE ROCHER CATHY'NİN ANNESİ
Davranışlarıyla hâlâ kötülük ediyor,
hâlâ insanlara zarar veriyor.
Çok hassas bir durumda olan, çok acı çeken kurbanlara
ve ailelerine zarar veriyor.
Bir de inkâr ediyordu!
İnanılır gibi değildi.
Bizi düşündürdü…
Acaba avukatın hatası mıydı yoksa manyak mıydı?
Bir türlü anlam veremedik.
Şaşırmıştık ama sakindik.
Nihayetinde her suçu kabul etmişti zaten!
KURBAN: MAGALI SIROTTI
VİCDANIMI TEMİZLEMEK İSTİYORUM
KURBAN: CATHERINE ROCHER
ONA SALDIRAN BENDİM
BU SORUŞTURMANIN EKSİKSİZ GERÇEĞİDİR
Delil olmayan soruşturmalar için bile, mesela Escarfail, Magali Sirotti…
Her şeyi itiraf etti.
GUY GEORGES'UN İFADESİ
FRANCIS BECHET KOMİSER
Komiser Francis Bechet,
namıdiğer Sidney
Guy Georges'a suçlarını itiraf ettiren ilk kişiydi.
Sidney kürsüye çıktı.
Guy Georges'a suçlarını nasıl itiraf ettirdiğini
bana önceden anlatmıştı.
Sidney bunu mahkemede söylemedi
ama Guy Georges'un konuşması için
tutuklandıktan hemen sonra
kendini halk düşmanı gibi hissetmemesi gerektiğini biliyordu.
O yüzden Sidney
genel merkezdeki odasında
bir ortam yaratmış.
Caz müzik açmış.
Ona viski vermiş.
Sonra da Guy Georges'la
çok gayriresmî şekilde sohbet etmişler.
SARIŞIN BİR KIZ…
…DİKKATİMİ ÇEKTİ…
Guy Georges, ona detaylarla dolu bir itirafta bulunmuş.
Ona her şeyi anlatmış.
Şey gibi…
Bir sırdaş gibi.
Bir adet 12 numara Opinel bıçak
ve koli bandı almış.
Birasının son yudumlarını içerken
simsiyah giyinmiş genç bir kadın önünden geçmiş.
Sarışın, 19 yaşında, güzeller güzeli.
Sidney'e dediğine göre
Guy Georges, güzel kızı çekici bulmuş.
Hemen mekândan çıkıp kızı takip etmiş.
Peşinden apartmanın merdivenini çıkmış, ona bıçak çekmiş ve saatlerce onunlaymış.
Pascale bir kahramandı.
Adama tekme atmış.
Pascale'ın boyu 1,62'ydi.
On dokuz yaşında, eli kolu bağlı, çıplak…
Adamı tekmelemiş.
Ve…
Bu da Guy Georges'u kızdırmış.
Ve…
Onu bulduklarında, polis onu bulduğunda
ağzı bağlı değilmiş
ama bandın bıraktığı izler varmış.
Ağzı açıkmış.
Polis Sidney
yedi yıllık arayışları boyunca kendine şu soruyu sormuş,
"Ne diyordu?
Pascale'ın ölürkenki son sözleri neydi?"
Guy Georges demiş ki
"Bant açıldı.
Bana baktı ve dedi ki 'Ne yapıyorsun?
Beni öldürüyor musun?'"
Ve bu…
Sidney bunu duyunca paramparça olmuş.
Bir kurbanın son sözlerini katilinin ağzından duymak.
Sidney, ondan sonra ne yaptığını sormuş.
"Mutfakta ellerimi yıkadım.
Birkaç bira gördüm, birini içtim.
Bir şişeyi de yanıma alıp çıktım."
ÜÇÜNCÜ GÜN
Masum insanlar bazen gözaltında suçlamaları kabul eder.
İnsanlar ifadelerini geri almıyor mu sanıyorsunuz?
Her cinayeti tek tek incelediğimizde
faili kendileri yarattıklarını siz de göreceksiniz.
Olanları abarttılar
ve hapiste olmadığı dönemde gerçekleşen, bu yüzden de işlemiş olabileceği
neredeyse tüm suçlarla onu ithaf ettiler.
Tutuklandığında şiddet gördüğü iddiasını hep sürdürdü.
Genel Merkez'e alındığında
ona merdiven çıkmaya zorlamışlar.
O sırada da dayak yediğini söyledi.
Ve sonra gözaltında…
Unutmayın, o zamanlar yanında avukat yoktu
ve kaydedilmiyordu.
Suçları kabul etmesi için baskıya uğradığını söyledi.
İşlemediği suçları.
Hiç dövülmedi!
Tutuklama sırasında aldığı
ufak bir baş yarası vardı sadece.
O kadar, hepsi bu!
Gerisi de psikolojik bir oyundan ibaretti.
Suçlarını itiraf etmesi için
dedektiflerle onun oynadığı psikolojik bir oyundu.
Hepsi bu.
İtiraf almak için dayak atmaya gerek yok.
Bizimle alay ediyor.
Mahkemeyle, herkesle alay ediyordu.
Orada, önümüzde oturuyordu.
İnanılır gibi değildi.
Kurbanların aileleri
Guy Georges'un hapis cezası almasını bekliyordu.
Ama cezanın verildiğini duymaları,
Guy Georges'un da açıklaması gerekiyordu.
Kızlarının ve kardeşlerinin
son anlarına dair sorularını cevaplaması.
Nasıl tarif edeceğimi bilmiyorum. Bir canavar.
GHISLAINE BENADY ELSA'NIN ANNESİ
Tepkisizdi.
Fotoğraflara baktığında da hiçbir tepki vermedi.
Delilik.
Her suç mahallinde çekilen fotoğraflara baktım.
Bu, duruşmanın dayanılmaz bir kısmıydı.
Guy Georges fotoğrafları hızlı hızlı geçmedi.
Guy Georges fotoğraflara
teker teker baktı.
Dikkatle, sakince inceledi.
Pürdikkatti. Ama mesafeliydi.
Hepsine baktı, her birini inceledi.
Bu…
Tüyler ürpertici bir şeydi.
Biz en fazla 20 saniye bakmışızdır.
Peki ya o? Baktığı süreyi ölçtüm.
Dedim ki "Guy Georges…
…fotoğraflara bakmanız beş dakika 40 saniye sürdü. Ölçtüm."
Sorulan soru spesifik değilse cevap vermezdi.
Derdi ki "Hayır, öyle değil. Bunu nereden biliyorsunuz?"
O yüzden net bir soru sordum.
"Neden beş dakika 40 saniye baktınız?"
O da dedi ki
"Bilmem. Olur öyle."
Şaşırdığını bile söylemedi
veya fotoğrafları iyice incelemeye çalıştığını falan.
Yapmadığını söyledi ama niye baktığını açıklayamadı.
Ben de üsteledim.
Cevabından memnun değildim ve oturmadım.
Sonra da dedi ki
"Acı verici."
Dedim ki "Nasıl bu kadar iyi saklıyorsunuz?"
Tabii ki cevap vermedi.
DÖRDÜNCÜ GÜN
CEZA MAHKEMESİ AVUKAT GİRİŞİ
Ben feminist değilim,
insanların savunulamaz diyeceği şeyleri
mahkemede savunacak adam ve kadınlara ihtiyacımız var.
Savunulamaz diye bir şey yok. Bu da kanıtı.
Korkunç.
Korkunç bir davaydı.
Ama o da bir insan.
FARK ETMEDEN
SANA İKİ KERE "ANNE" DEDİM
Çocukluğunu öğrenince donakaldım.
Vefat eden bir askerin
ve genç bir kadının çocuğuymuş,
evlilik dışı doğmuş.
…ÇOCUĞUNUZU "TERK EDİLMİŞ" İLAN ETMEK İÇİN…
TERK BEYANI
EVLAT EDİNDİRİLMEK ÜZERE…
DEVLETİN BAKIMI ALTINDA
Tekrar tekrar reddedilmiş.
Guy Georges kısa süre sonra Çocuk Koruma Hizmetleri'ndeydi.
Morin ailesinin yanına yerleştirildi.
Ve bu aile konusunda şunu diyebiliriz,
20 çocuğu olan bir ailede
ne kadar sevgi ve destek görülebilirse bunda da o kadar görüyorlardı.
Yani yedi biyolojik çocukları
13 tane de üvey çocukları vardı.
On altı yaşından sonra ne oldu?
O…
Bir kıza arkasından saldırdı.
Boğmaya çalıştı.
Jeanne Morin tanık kapısından girdi.
CEZA MAHKEMESİ TANIKLARI
Kürsüye çıktı.
Guy Georges'un çocukluğunu
ve Guy Georges, iki üvey kız kardeşine saldırdıktan sonra
nihayetinde onu evlatlıktan reddedişini açıklamaya gelmişti.
Birini 14 yaşındayken yapmıştı.
Diğeri de Christiane'di,
metal bir çubukla boynunu sıkmıştı.
Guy Georges 15 ya da 16 yaşındaydı.
Bayan Morin, "Artık yeter" demiş.
Sosyal hizmetler görevlisini ve Çocuk Koruma'yı aramış.
Guy Georges'u göndermiş.
Grup bakım evine gönderilmiş.
Bir kaçak, suçlu olmuş.
O noktadan sonra da her şey kötüye gitmiş.
Akılalmaz bir şey oldu.
Guy Georges bu yaşlı kadını görünce
çok duygulanmış, çok etkilenmişti.
Bir noktada kadına dedi ki
"Anne,
sana bir şey söylemek istiyorum, seni seviyorum."
Bayan Morin ona döndü
ve dedi ki "Ben de seni seviyorum.
Ama artık kalbimin mecali kalmadı."
Sonra da…
Guy Georges'un suratı bir karış oldu.
Yerine oturdu.
Üvey annesi artık onu sevmiyordu.
Katiyen hayır.
Guy Georges, bir kadın olarak beni hiç etkilemiyor.
Kesinlikle hayır.
Etkilemek mi?
Duygulandırmak anlamında mı?
Hayır.
Tabii ki trajik bir hayatı olmuş.
Şüphesiz.
Ama özgürdü, kendi iradesiyle hareket etti.
Guy Georges'un yaptığı şey deliceydi ama kendisi deli değil.
Özgürdü. Yapmamakta da özgürdü.
Yanlış, kötü olduğunu biliyordu.
O yüzden hiç duygulanmadım. Yok artık.
Beni duygulandıran, savunduğum kurbanların çektiği acılar.
BEŞİNCİ GÜN
Umarım sorgu sırasındaki gibi
olanları anlatacak, suçlarını kabul edecek cesareti olur.
Çünkü bu korkunç suçları anlamamızın tek yolu bu
ve diğer türlü aynada kendisine bakacak yüzü bile olmaz.
Beşinci güne geldiğimizde yıkılmıştık.
Acıdan dolayı yıkılmıştık.
İstediğim şey,
Guy Georges'un kendisiyle çelişmesiydi.
Böylece Pascale Escarfail'in cinayetine
onu bağlayan delil olmasa da
bu cinayet için de cezalandırılacağından emin olabilecektim.
O yüzden duruşmanın başından beri
ne zaman hata yaptığını görsem
onu sorgulamaya başlardım.
Sonra bir şey fark ettim.
Öğle yemeğinde çok ilginç bir şey fark ettim.
Gün bitmeden Guy Georges'u bu konuda sorgulamak istedim.
Saat 18.00 sularıydı.
Onu çapraz sorguya çekme kararı aldım.
Konuşma hakkı aldım.
Ayağa kalktım.
Guy Georges.
Geçen günlerde kıyafet uzmanının
kıyafetleri kesen bıçağın
solak biri tarafından tutulduğunu
söylediğini duymuştunuz.
Bize solak olmadığınızı söylediniz.
Doğru, değil mi?
Guy Georges evet, dedi.
Guy Georges,
solak olmadığınızdan emin misiniz?
Sol elinizi hiç mi kullanmıyorsunuz?
Kullanmıyorum, dedi.
Guy Georges, ısrar ediyorum.
Her şeyi sağ elinizle mi yaparsınız? İkisini de kullanmaz mısınız?
İki eliyle de yazabilen insanlardan değil misiniz?
Hayır, dedi.
Guy Georges,
çok şaşırdım.
Çünkü olay şu ki
sizi dikkatle izledim.
Fotoğraflar size uzatılırken
sağ elinizle alıyorsunuz.
Ama fotoğraflara bakarken
sol elinizle böyle yapıyorsun.
Mikrofonu da sol elinizle oynatıyorsunuz.
Yani…
Birdenbire
bana bakıp dedi ki
"Onun sebebi…
"Mantıklı çünkü…"
"Fotoğraflar, mikrofon…"
"Ama…"
Ve elini kaldırdı, dedi ki "Ama…"
Ama ne, Guy Georges?
Sağ elinizle mi saldırırsınız?
Evet, dedi.
Peki bıçak saplarken sağ elinizi mi kullanırsınız?
Guy Georges evet, dedi.
Yediği haltı fark etmeye başladı.
Tamamen farklı birine dönüştü.
Gülümsemesi gitti, çirkin bir ifade takındı.
Kendine ve Solange Doumic'e çok öfkelendi.
Ona öldürecekmiş gibi bakıyordu.
Elini indirdi.
Mahkeme, ölüm sessizliğine büründü.
Az önce itiraf etmişti, kendi eliyle de göstermişti.
Onu gördük.
Gerçek yüzünü gördük, farklı bir adamdı.
İşte o anda asıl şiddeti hissedebildik. Katil Guy Georges'u gördük.
Teşekkürler.
İşte o anda
Guy Georges'a döndüm
ve ona dedim ki
"Neden bahsediyorsunuz? Ne demek istediniz?"
Herkes şöyle bir şey demesini bekliyordu,
"Sokakta falan kavga çıkınca…"
Son beş gündür yaptığını yapmasını bekliyorduk.
Cevap vermek için hışımla ayağa kalktı.
Bu şekilde zıplar gibi kalktı.
Ve bana işaret ederek bağırdı,
suratından nefret akıyordu.
Ve şöyle bağırdı,
"O yaptı! Beni tuzağa düşürdü!
Bunu bir oyun sanıyor!"
Doumic de cevap verdi,
"Hayır, bu bir oyun değil.
Çok fazla acı ve ızdırap çekildi."
Dedi ki "Ama o 15 saniyede 'Seni öldüreceğim' der gibiydiniz.
Ben de bunu bir itiraf sayıyorum."
Kendimi kaybetmeye başladım.
Gözyaşlarına boğuldum.
Neyse ki saçlarım vardı.
Ama her şey ortaya çıkmıştı. Duruşmaya ara verildi.
Arkadaki bir odada onu görebildik,
tabii ki etrafı gardiyan çevriliydi
ama baş başa konuşabilelim diye geri çekildiler.
Ama…
Guy Georges konuşacak hâlde değildi.
Karşımdaki adam aynı Guy Georges değildi.
Duruşmanın başlarındaki adam değildi.
Karşımdaki adam bükülmüş bir demir çubuk gibiydi.
Ve içindeki tüm o şiddetin patlayacağını,
benim de bundan nasibimi alacağımı hissettim.
Çünkü sanırım öfkeden gözü dönmüştü.
Gardiyanlar da aynı şeyi hissetti galiba.
Çünkü ilk kez…
…bir gardiyan Guy Georges'la benim aramda oturdu.
Kurbanların gördüğü Guy Georges'la konuşuyormuş gibi hissettim.
Birdenbire bu davada
yaşanan mahvoluşların farkına vardım.
Bir sürü hayat mahvolmuştu.
Guy Georges'un hayatı en başından beri mahvolmuştu.
Bu inkâr edilemez.
Ve…
Sadece acı ve mahvoluştan ibaretti.
ALTINCI GÜN
Altıncı günde pazartesi sabahı duruşma devam ettiğinde
herkes Guy Georges'un konuşacağına ikna olmuştu.
Hepimiz bekledik ama hiçbir şey olmadı.
Kürsü boştu.
O sabah nezaretten çıkmayı reddetmiş.
O yüzden hâkim
zorla duruşmasına getirilmesini emretti.
Kötü bir ruh hâlindeydi.
Tıraş olmamıştı,
pejmürde hâldeydi, çok sinirliydi.
Hâkim duruşmayı devam ettirmeye çalıştı.
"Guy Georges, cuma akşamüstü kaldığımız noktada
ailelere söyleyecekleriniz vardı.
Artık konuşmaya hazır mısınız?"
Guy Georges dedi ki "Hayır, henüz değil.
Ailelerle konuşurum ama böyle değil.
Sıçayım adalete."
YEDİNCİ GÜN
O yaptı. Orası kesin.
GHISLAINE BENADY ELSA'NIN ANNESİ
O da bir insan diye düşünmek istiyoruz
ama değil.
Guy Georges konuşur muydu, konuşmaz mıydı bilmiyordum
ama aklımdan geçen şey
bir önceki haftayı tekrar etmememizi umduğumdu.
İşte o noktaya geldiğimizde
Alex Ursulet'yle umduğumuz şey
kendini gerçekten açıklayabilmesiydi.
Böylece kimse "O bir canavar" diyemeyecekti.
Neden yaptığını anlamamız gerekiyordu.
En azından açıklaması lazımdı.
İşlediği suçlara dair bir vicdan meselesiydi.
En azından mahkemenin ve ailelerin önünde
bunları açıklayacak cesareti bulmalıydı.
Kalkıp konuşması gerekiyordu.
İnsan olmak, ayağa kalkıp "Evet, ben yaptım" diyebilmektir.
İnsansa bunu diyebilirdi.
Salı öğleden sonra
Guy Georges değişmişti.
Kafasını kazıtmıştı.
Yeşil eşofmanını giymemişti,
bembeyaz bir kazak giymişti.
İçeri 1995'te saldırısından kurtulan Elisabeth girdi.
Göz kamaştırıcıydı. Uzun, kızıl saçları vardı.
Guy Georges'un tam karşısına oturtuldu ve bekledi.
Alex, Guy Georges'a doğru eğilip dedi ki
"Bir şey diyecekseniz şu an tam sırası.
Aileniz için söyleyin.
Söyleyin bize, Elisabeth'e saldırdınız mı?"
Ve Guy Georges
evet, dedi.
Başını eğip evet, dedi.
Zar zor duyduk. Fısıldamıştı.
Ursulet devam etti. Dedi ki
"Bayan Escarfail'i öldüren siz misiniz?"
"Evet."
"Cathy Rocher'ı siz mi öldürdünüz?"
"Evet."
Karşılıklı edilen dualar gibiydi.
Ursulet her kurbanın adını saydı.
"Bayan Sirotti'yi öldürdünüz mü? Bayan Bénady'yi…"
"Evet, evet, evet."
O evetleri içtenlikle söylemişti.
O anda mahkemede ölüm sessizliği vardı.
O salonda sinek bile vızıldamadı.
Guy Georges
sözlerini bitirdikten sonra tek duyduğumuz
bir kurbanın annesinin sözüydü.
"Teşekkürler" dedi.
"Teşekkürler" lafını ben ettim.
O da başını salladı.
LILIANE ROCHER CATHY'NİN ANNESİ
Şimdi de kızımın katiline teşekkür ettiğim
pek de konuşma sayılmayan bu konuşmadan dolayı sarsılmış hâldeyim.
Ağzımdan çıkıverdi.
Düşünerek söylediğim bir şey değildi.
Kurbanlarına bakılırsa
19 ila 32 yaşları arasındaki kadınları hedef almış. Geniş bir aralık.
Özel bir fiziksel tarz da yoktu.
Esmerler, sarışınlar, kızıllar.
Uzun ve kısa boylular.
Hiçbiri depresyonda, işsiz, yalnız
veya mutsuz değildi.
Ayakları yere basan, hedefleri olan, sevgilileri olan kadınlardı…
Onu tetikleyen şeyin o kadınlardaki enerji olduğunu söyledi.
Ne kadar enerjiklerse o kadar çekici buluyormuş.
Demişti ki
onları sokakta gördüğünde
kendini onlara çeken şey yaydıkları enerjiymiş.
Onu mıknatıs gibi çeken, onu çağıran
bu enerjiymiş.
13'ÜNCÜ GÜN
Beklenmedik bir şeydi.
Planlandığı gibi ilerlemedi.
Bir karar verdik,
sonuna kadar kalacaktık.
Mahkemede kalıp avukatlığını yapmaya devam etmeseydim
Guy Georges'u terk ediyor olurdum.
Onu terk eden bir kadın daha.
Dayanılır gibi değildi.
O yüzden savunmasını yaptım.
Sayın Hâkim.
Sayın mahkeme ve jüri üyeleri.
Bu akşamüstü
huzurunuzda bulunacak ilk kişi benim.
Bay Guy Georges'un savunmasını yapacağım.
Savunulmazın savunmasını yapacağım.
Sizinle konuşmak istiyorum, Guy Georges.
Demek istiyorum ki…
…siz psikopat olabilirsiniz…
…ama öyle doğmadınız.
Psikopat doğulmaz, psikopat olunur.
Hüküm şaşırtıcı olmayacak.
Ve…
Gelecekte sizi ne bekler, bilmiyorum.
Geleceğiniz farklı olacak.
Ama bu geleceği şekillendirmek size kalmış.
14'ÜNCÜ GÜN DURUŞMANIN SON GÜNÜ
Duruşma 16.42'de devam etti.
Hâkim, Paris Ceza Mahkemesi'nin verdiği hükmü açıkladı.
"Bay Guy Georges
en az 22 yıl olmak üzere müebbet hapis cezasına çarptırıldınız."
Mahkemede sarılanlar, öpüşenler oldu.
Davacılar arasında kahkahalar bile duyuldu.
Ve bitti.
SON SÖZ
SANA BORCUM BÜYÜK
ÇÜNKÜ SENDEN ÇOK BÜYÜK BİR ŞEY ALDIM.
ÜZÜLMEYİN, KUŞLARI DİNLİYORUZ
Duruşmada olmadığımdan
sonrasında haberim oldu.
Çok duygulandım.
Mağdurlarından af dilemiş.
Ben de orada olmadığım için
af konusunu bir düşündüm.
Ve fark ettim ki olmaz.
Onu ben affedemezdim.
Bana saldırmamıştı, Hélène'e saldırmıştı.
Ben de…
Ona mektup yazmaya karar verdim.
BAY GUY GEORGES
O da cevapladı.
SEVGİLİ ANNE,
SANA YALAN SÖYLEMEK İSTEMİYORUM,
7-8 TEMMUZ GECESİ BEN DE UYUMADIM.
SENİNLE DOSTUMMUŞSUN GİBİ AÇIK KONUŞUYORUM,
BUNUN FARKINDAYIM.
SANA BORCUM BÜYÜK
ÇÜNKÜ SENDEN ÇOK BÜYÜK BİR ŞEY ALDIM.
Mektupları bir miras gibi bana emanet etti.
Mektupların psikiyatrlarca kullanılıp
Guy Georges'u anlamaları konusunda
yardımcı olup olmayacağını sordu.
Bir katilden fazlası olarak görülmesi,
kim olduğunu ve geçmişini bilen akıllı biri olarak görülmesi için.
UMUDUMU KESMEYECEĞİM
DOĞRUDAN HAPSE
NE YAPACAĞIMI SÖYLE
Bence Guy Georges'un mektuplarından bir şeyler öğrenebiliriz,
böylece diğer birçok Guy Georges'un harekete geçmesine
engel olabiliriz.
Artık önemli olan bu.
ÖNLENMESİ İÇİN BİRAZ DESTEK
Onları nasıl tespit eder,
korkunç şeyler yapmaktan başka şekillerde
acılarıyla başa çıkmalarına nasıl yardımcı oluruz.
ÇOK NAZİKSİN, ANNE
Bir annenin, kızının katiline mektup yazması çok sıra dışı bir şey.
Bunun sebebi kefarete inanması.
Anne, Guy Georges'un hâlâ kurtarılabileceğine inanıyor.
Tedavi edilebileceğine,
terapi görebileceğine, aşabileceğine.
Sanırım bunlara inanıyor.
Bu bir ceviz ağacı.
O da acı çekti. Kesildi.
Çok güzel. Hélène.
Bilgiyi, sıkı çalışmanın meyvelerini,
cömertliği, bunları paylaşmak istiyorum
Nefreti paylaşmak istemiyorum.
Kesinlikle olmaz.
Bana göre değil.
Buyurun. Size bir hatıralık.
Çok fazla yok.
İşte bu…
Bu, huzur.
Kederini alıp ondan bir şey yaratıyorsun.
Paylaşmak istediğim de bu.
KURBANLARIN AİLELERİNİN KARARLILIĞI SAYESİNDE
FRANSA 1998'DE NİHAYET BİR DNA VERİ TABANI OLUŞTURDU
VE BU SAYEDE YÜZLERCE SORUŞTURMA ÇÖZÜME ULAŞTIRILDI.
Alt yazı çevirmeni: Deniz Fikirdanış