Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Tytuł mistrza olimpijskiego…
IGRZYSKA W MONTREALU — 1976
…zdobywa Bruce Jenner!
Już po wszystkim.
Zawsze miałam problemy z samą sobą.
Ale bez tego nie miałabym takich osiągnięć.
Byłam taka przeciętna.
Nawet poniżej przeciętnej.
Miałam dysleksję
i problemy z tożsamością.
Ale nagle, na WF-ie w piątej klasie,
trener mówi: „Biegamy wokół krzeseł”. I mierzy nam czas.
Miałam najlepszy czas w szkole.
I moje życie zmieniło się na zawsze.
Gdybym była przeciętnym
dobrym uczniem bez problemów z tożsamością,
nie potrzebowałabym sportu.
Potrzebowałam tego,
bo byłam inna.
Nikt o tym nie wiedział, ale w głębi duszy byłam inna.
Więc zbudowałam postać Bruce'a.
To był dobry człowiek. Wiele osiągnął w życiu
i jestem z niego dumna.
W zasadzie,
chciałbym oddać mu hołd.
Ale wiecie co?
W jego głębi zawsze żyła Caitlyn.
NETFLIX — ORYGINALNY SERIAL DOKUMENTALNY
MALIBU, STAN KALIFORNIA
Hej!
Chodźcie do mnie.
Co robisz? Co? No wiem.
To bardzo ładne zdjęcie.
Jesteśmy na Hawajach, biorę Kendalla i Kylie
i unoszę ich tak w powietrzu.
Bardzo im się to podobało.
To jest ciekawe.
Pobiłam rekord Guinnessa.
Najszybciej zdobyłam milion obserwujących na Twitterze.
W cztery godziny i trzy minuty.
Wiecie, kogo pobiłam?
Barack Obama osiągnął to chyba w pięć godzin i cztery minuty.
Pobiłam go o godzinę.
A tu mam oprawioną w ramkę kartkę „Szczęśliwego Dnia Ojca”.
Dzwoni mój telefon. Jest w drugim pokoju.
To mama.
Jesteś nagrywana.
Nie trzeba mnie nagrywać.
Wiem o tym. Nie martw się.
Zadzwonię później.
- Kocham cię. - A ja ciebie.
Pa.
Cała mama.
Moja matka
ma 92 lata i wciąż jest bardzo bystra.
Zawsze bardzo mnie wspierała.
Była dla mnie oparciem,
bo straciłam tatę jeszcze przed przemianą.
Bardzo żałuję, że tata nie poznał mojej historii.
Miałam z nim dobre relacje.
Byliśmy blisko ze względu na sport.
Kochał Bruce'a. Swego synka.
Nigdy nie poznał mnie w całości.
W wieku dziesięciu lat,
gdy w domu nie było rodziców,
zakradałam się do szafy mamy i przebierałam się.
Przymierzałam ciuchy, nakładałam szminkę.
Bałam się, że mnie przyłapią, ale tak się nie stało.
To było olbrzymie tabu.
Zawsze zastanawiałam się, czy robię to dla dreszczyku emocji.
Czy chodzi o ekscytację? O to, że lubię ryzyko?
Ciągle zmagałam się z tą wewnętrzną dezorientacją.
Ale gdy pojawił się sport,
stał się moją ucieczką.
Tu mogłam błyszczeć.
Najpierw interesował się koszykówką.
Potem zafascynowały go biegi.
A potem jeździł na nartach wodnych.
Bardzo lubił rywalizację.
Szczerze mówiąc, z powodu dysleksji
i przez brak zaufania do własnego intelektu,
nie sądziłam, że pójdę na studia.
Ale mała uczelnia Graceland College w Lamoni, w stanie Iowa,
zaprosiła mnie do drużyny futbolowej.
I tam poznałam Chrystie.
Poznałam Bruce'a pierwszego dnia szkoły.
Podbiegł do mnie nieznajomy chłopak…
…i spytał, czy pójdę z nim w piątek do kina?
A ja na to…
„Dobrze”.
I pobiegł dalej.
Był bardzo zabawny
i nie wiedział, jaki jest przystojny.
Taki chłopak z sąsiedztwa.
Pamiętam, że rozmawialiśmy o gimnastyce…
Powiedział: „Uwielbiam gimnastykę”.
I zaczął robić na trawniku przerzuty i fikołki.
I zniknął.
To było zaskakujące i imponujące.
Zaczynałam rozumieć, że na wiele go stać.
Że może osiągnąć, co zechce.
2 stycznia 1969 roku.
Grałam jako linebacker i blokowałam punta.
Śmignęłam przez linię.
Szykowałam się do skoku,
gdy safety uderzył mnie w kolano,
a moja noga była mocno zablokowana.
Bum. Rozwalił je.
Pomyślałam, że to koniec sportu. Już po mnie.
Że moje kolano już z tego nie wyjdzie.
Pamiętam, gdy chodził z nogą w gipsie
i siedział zdołowany.
Ponury. Ta kontuzja to był dla niego okropny czas.
Nie wiedziałam, co mam dalej robić. Czy moje kolano będzie sprawne.
Nie sądziłam, że się z tego wyliżę
i nie wiedziałam co dalej.
Ale L.D. Weldon, trener lekkoatletyczny, powiedział mu:
„Lepiej sprawdzisz się w dziesięcioboju”.
Reszta to już historia.
Bruce robił na mnie wrażenie, bo naprawdę słuchał
i robił wszystko, co w jego mocy.
Nie miałam pojęcia, w co się pakuję,
ale na drugim roku wystartowałam w dziesięcioboju.
JENNER PATRZY W PRZYSZŁOŚĆ
Te zawody
zmieniły wszystko.
Jedne zawody.
Podeszłam do linii startu
i odpaliły mi nadnercza.
Bum!
Tętno wzrosło mi z 80 do 180.
I myślę sobie,
że jeśli istnieje coś w sam raz dla mnie, to właśnie to.
Zaintrygowało mnie to. Zafascynowała mnie historia.
W 1912 roku
zwycięzcą pierwszego dziesięcioboju był Jim Thorpe.
Król Szwecji powiedział do niego:
„Jest pan najlepszym sportowcem na świecie”.
Teraz dostaje się taki tytuł.
Od tej chwili miałam obsesję.
JENNER WYGRYWA DZIESIĘCIOBÓJ
W tamtym roku pobiłam rekord szkoły Graceland w dziesięcioboju.
A w 1972 roku, na ostatnim roku, dostałam się do drużyny olimpijskiej.
Byłam nikim.
Nie powinnam być w reprezentacji, ale byłam.
MONACHIUM — 1972 ROK
To był największy sportowy dreszczyk emocji w moim życiu.
Dziesięciobój to 10 konkurencji. Pięć pierwszego dnia i pięć drugiego.
Ale one ze sobą kolidują.
Do pchnięcia kulą chcesz być wielki i silny,
ale następny jest skok wzwyż. Będziesz za ciężki.
Gdzie jest ta równowaga?
Nie tylko fizyczna,
ale i psychiczna.
Rywalizacja jest bardzo zacięta.
Nikt nie pokona dziesięcioboju.
Nie miałam szans.
Byłam dziesiąta.
Ale potem wydarzyło się coś istotnego.
Chciałam zostać na ceremonii.
Nigdy nie oglądałam wręczenia medali
na żywo.
Stałam z boku
i patrzyłam na tego gościa, Mykołę Awiłowa ze Związku Radzieckiego.
Byłam pod wrażeniem tego człowieka.
Właśnie wygrał dziesięciobój.
Patrzyłam, jak odbiera medal.
Powiedziałam sobie:
„To jest to.
Tego właśnie chcę”.
Po powrocie do domu,
Bruce dużo mówił o Awiłowie.
Pamiętam, że mówił, że Awiłow jest jak półbóg.
Awiłow był utalentowanym sportowcem.
Miał ogromny wpływ na moje życie.
Był dobry technicznie.
Miał talent. Ciężko pracował.
Ale był też niezwykle silny psychicznie.
Miał wszystko.
Pochodził z ZSRR. Trwała zimna wojna.
Związek Radziecki organizował obozy sportowe dla małych dzieci.
Trenowały tam, pracowały i chodziły do szkół sportowych.
Kształcono tam tych wspaniałych sportowców.
Taki był Awiłow.
Często myślałam:
„Mnie by nie wybrano do takiej drużyny”.
Miałam w sobie tę wojnę.
„Jesteś trans?”.
„Jesteś gejem?”.
Nic o tym nie wiedziałam, więc trzymałam gębę na kłódkę.
Ale pomyślałam: „Poświęcę cztery lata życia.
I każdego dnia będę sprawdzać,
jak dobra mogę w czymś się stać”.
To była okazja, by dowieść swej męskości.
Pokazać światu, że jestem wartościowym człowiekiem.
Jeśli zdobędę złoty medal,
może dowiodę, że te problemy nie istnieją.
Nigdy nie rozumiałam, dlaczego to było takie ważne.
Ale wiedziałam, że zmagał się z tym niezadowoleniem z siebie.
Pobraliśmy się
i powiedziałam mu:
„Będę cię wspierać,
pomogę dojeżdżać na te mityngi.
Bierzmy się za to”.
Przeniosłam się do San Jose i wprowadziliśmy się wiosną 1973 roku.
Znalazłam mieszkanie obok San Jose City College,
takie z widokiem na tor.
Powiedziałam, że to musi być to.
Chcesz się przebiec, Berth? Chodźmy.
Do zobaczenia za godzinę.
Moje życie od 1972 do 1976 roku
było proste.
Wstawałam i trenowałam.
Mieszkaliśmy w dwupokojowym mieszkaniu
i chcieliśmy mieć psa.
Widziałam w gazecie ogłoszenie o 10 szczeniętach
i ona jako jedyna była na zewnątrz.
Bertha została moją przyjaciółką.
Była na każdym treningu.
Wykopałam dziurę, by mogła przejść pod płotem.
Chodź, Berth!
Trenowałam sześć do ośmiu godzin dziennie, codziennie, 365 dni w roku.
Dzień za dniem.
Nie miałam trenera.
Musiałam ćwiczyć sama. Zajmowaliśmy się tym tylko my.
Nieźle, Bruce! 15,1.
Spróbuj szybciej.
To było w latach 70.
Na sporcie się nie zarabiało. Zwłaszcza jako amator.
Byłam agentem ubezpieczeniowym na pół etatu,
a Chrystie była stewardessą.
Razem udawało nam się związać koniec z końcem.
A w weekendy
brałam udział w mityngach na całym świecie.
W nocy śniłam o igrzyskach. O technice.
Miałam obsesję na punkcie bycia jak najlepszą.
Po lewej widzimy Bruce'a Jennera. To nie jest jego ulubiona konkurencja.
Nie jestem dobrą sprinterką.
Bieg na 100 metrów zawsze był wyzwaniem.
…nie ustaje w wysiłkach, by mieć dobry czas.
Byłam sfrustrowana.
Bo musiałam być lepsza.
Był niesamowitym sportowcem,
ale zawsze miał problemy z techniką, podczas biegu przez płotki.
Dawaj, Bruce!
Bruce potrzebował kogoś, z kim mógłby trenować.
To zdjęcie zrobione w City College. To jest Bruce…
Gdy razem trenowaliśmy.
Byliśmy wtedy przypakowani. Bruce wisi na moim ramieniu.
Czytałem artykuł o tym, że Bruce Jenner wygrał otwarty mityng.
Tu jest zdjęcie tego przystojniaka.
I myślę sobie: „Tak, pojadę do San Jose”.
Wchodzę do siłowni YMCA i widzę Bruce'a.
Podnosi ciężary.
Podchodzi do mnie i mówi: „Chcę trenować dziesięciobój”.
A ja na to: „Dobrze. Chodź ze mną”.
Zaczęliśmy razem biegać na torze.
Razem podnosić ciężary.
Najtrudniej jest unieść ciężar nad siebie.
Połóż je na kolanach, odchyl się
i podrzuć jedną nogą, a potem drugą.
Gdy ćwiczyliśmy, opowiadał o Mykole Awiłowie.
Bruce zawsze powtarzał, że to jego musi pokonać, żeby wygrać.
Chciał pobić rekord świata.
Ćwiczyliśmy podrzut.
To nie jest tylko podnoszenie ciężaru. Chodzi o ruch.
Przekroczyliśmy 130 kg.
A potem znów wychodziliśmy na zewnątrz i biegaliśmy.
Opowiadał o biegu na 1500 metrów
i pokonaniu Awiłowa.
Z każdym dniem stawał się szybszy
i silniejszy.
Zaczął się rozkręcać i wygrywać zawody.
Przed nami Bruce Jenner. Niesamowita prędkość.
I leci.
Dobry skok.
Słychać stęknięcie.
Zawsze czułam się słabsza psychicznie od innych. To był mój największy atut.
Byłam bardziej oddana.
Bardziej zaangażowana.
Nie kazano mi tego robić. Nie wychowano mnie do tego.
To ja. Ja chciałam być lepsza od innych.
Chciałam trenować ciężej od innych,
bo tego potrzebowałam.
Rok przed igrzyskami ludzie zaczęli rozpoznawać Bruce'a.
Bruce Jenner z San Jose w Kalifornii.
Chce pobić rekord na letnich igrzyskach w Montrealu.
Wiedzieli, że był głównym konkurentem Awiłowa.
W tym momencie presja była już duża.
Przyszły rok będzie ważny.
- Zdecydowanie. - Damy radę?
Jestem przekonany, że damy z Freddym radę.
Myślę, że pierwsza trójka to Fred, ja i Awiłow.
- Co nam powiesz o igrzyskach? - Zostało 11 miesięcy.
Mam dużą szansę na wygraną, lepszą od większości zawodników.
Mam nadzieję, że wygramy. Będziemy walczyć.
Aby wygrać, muszę postawić na to wszystko.
Skupiam się tylko na igrzyskach.
Poświęcę wszystko.
JENNER CHCE ZŁOTY MEDAL
Bieg na 1500 metrów. Jenner walczy o tytuł.
IGRZYSKA PANAMERYKAŃSKIE
Jenner.
Nagle Jenner staje przed wyzwaniem.
To mu pomoże,
bo wymusi na nim te siedem sekund.
Jenner walczy desperacko,
bo nie lubi z nikim przegrywać,
zwłaszcza z Tito z Argentyny.
Proszę bardzo.
To dla mnie coś niesamowitego.
Jestem bardzo szczęśliwy i podekscytowany.
Ile znaczy dla ciebie
i twoich dzieci wygrana w mistrzostwach?
Wspaniale, że tu były. Na szczęście udało mi się wygrać.
Bardzo dziękuję. Prawdziwy mistrz.
Nigdy nie będzie…
Dobra robota.
Oglądając wygrane Tigera,
doceniam, ile włożył w to pracy.
Każdy musi pokonać przeszkody.
Każdy ma w życiu coś, z czym musi sobie poradzić.
On wiele przeszedł przez ostatnie 11 lat.
Fizycznie, emocjonalnie. Te skandale.
Wstyd.
Ale poradził sobie. Żałuję tylko,
że moje dzieci nie były na moich zawodach.
Panie i panowie z okolic Plattsburgha.
To wielki przywilej…
PREZYDENT GERALD FORD
…i zaszczyt
być dziś w Plattsburghu.
Chciałbym pogratulować wam
wejścia do amerykańskiej drużyny olimpijskiej roku 1976.
W imieniu wszystkich Amerykanów, powodzenia i niech was Bóg błogosławi.
PLATTSBURGH POZDRAWIA DRUŻYNĘ OLIMPIJSKĄ ROKU 1976
WITAMY REPREZENTACJĘ OLIMPIJSKĄ STANÓW ZJEDNOCZONYCH
- Bruce, podpiszesz zdjęcie? - Pewnie.
Będę tu przez kilka dni, mogę podpisać, ile chcecie.
- Proszę bardzo. - Dziękuję!
Jesteś taki miły!
Może być? Proszę. Chyba dobrze.
- Jeszcze jeden! - Dzięki!
- Siedzisz tu. - Tu?
Wsiedliśmy do furgonetek i pojechaliśmy do Montrealu.
Moją motywacją
było to, że już nigdy tego nie zrobię po igrzyskach.
Zbyt wiele musiałam poświęcić.
Wygrana, przegrana, remis.
Niezależnie od wyniku, to był koniec.
Gdy dotarłam do Montrealu, byłam zdenerwowana.
Spięta.
Było nas około 70.
Była tam moja rodzina.
Jego rodzice.
Kuzyni,
przyjaciele.
Sportowcy dostawali bilety.
Bruce i Chrystie zapytali mnie: „Chcesz bilet?”.
No pewnie! Jadę do Montrealu.
Zdjęcia Bruce'a Jennera z autografem!
Rozmawialiśmy z Chrystie i mówimy:
„Bertha powinna tam być”. Była na każdym treningu.
Zasłużyła, by być na igrzyskach.
Igrzyska olimpijskie to największe wydarzenie na świecie.
Ponad 200 krajów jednoczy się,
by pokazać najlepsze, co ma w sobie ludzkość.
Doświadczyłam tej wielkości, tej pompy,
historii igrzysk,
kolorów, klimatu tego kraju.
To jest większe od czegokolwiek w życiu.
XXI Igrzyska Olimpijskie w Montrealu,
nadawane wyłącznie przez ABC Sports.
Dziś otwieramy zawody na nowym stadionie olimpijskim.
Za tydzień relacja z dziesięcioboju.
Najtrudniejsza konkurencja olimpijska w lekkoatletyce, dziesięciobój…
Dziesięć konkurencji w dwa dni, zakończone biegiem na 1500 metrów.
Zwycięzca nazywany jest najlepszym sportowcem na świecie.
Podobno to będzie walka Bruce'a Jennera ze Stanów Zjednoczonych
i Mykoły Awiłowa ze Związku Radzieckiego.
Najgorsze jest to, że dziesięciobój jest pod koniec igrzysk.
Na początek wielka ekscytacja,
a potem czekasz prawie dwa tygodnie od ceremonii otwarcia,
by w końcu biec w dziesięcioboju.
Nie chciałam z nikim rozmawiać.
Zostawcie mnie w spokoju.
Bruce Jenner, trójka.
Z Dickiem Schaapem jest teraz czwórka zawodników.
W studiu CFCF w Montrealu. Dzień dobry, Dick.
Witam. Mam nadzieję, że u was nie jest tak wcześnie jak tu.
Mamy czterech amerykańskich olimpijczyków. Bruce, zaczynasz we czwartek.
Zostały mi trzy dni do startu.
Zakończyłem już pracę. Wczoraj miałem ostatni trening.
Teraz trzy dni odpoczynku. Relaksuję się
i przygotowuję się mentalnie do rywalizacji.
To wszystko. Dziękuję.
Nie trenowałam, by być w telewizji.
Ani dla pieniędzy.
Ćwiczyłam osiem godzin dziennie,
by stanąć na tym samym podium, co moi poprzednicy.
Chciałam zdobyć tytuł najlepszego sportowca na świecie.
DZIESIĘCIOBÓJ DZIEŃ 1
…konkurencje lekkoatletyczne 21 igrzysk olimpijskich.
Gdy tylko wchodzę na stadion,
patrzę w bok
i widzę Awiłowa po drugiej stronie toru.
8454 punkty, rekord świata Awiłowa.
Konkurencje ruszają o dziesiątej i trwają cały dzień.
Zaczynamy od biegu na 100 metrów.
To przerażające doświadczenie.
Gdy wkładasz w coś tyle czasu,
energii i pracy
i masz jedną szansę.
- Dalej, Bruce! - Dalej!
Dawaj, Bruce!
Chyba zmieścił się w 11!
Na koniec
trudno mi było zwolnić.
Może dobrze mi poszło?
Gdy wyświetlono w końcu mój czas,
zobaczyłam 10,94.
Najszybszy bieg na 100 metrów w moim życiu.
Pomyślałam: „O rany!”.
10,94.
819 punktów dla Jennera, więc jest…
Drugą konkurencją dziesięcioboju jest skok w dal.
Tu Awiłow zapewne będzie świetny,
podobnie jak Kratschmer, wyniki…
Awiłow jest świetny w skoku w dal,
nie mogłam zostać w tyle.
W skoku w dal startuje Bruce Jenner.
Nie jest w tej konkurencji najmocniejszy,
jego rekord to 7,25 m.
Oddał dobry skok!
Bardzo dobry skok Jennera!
Niezły skok.
Chyba tak.
- 7,05! - 7,05. Ile chciał?
- 7,21, ale… - Udało się!
WILLIAM I ESTHER JENNER
Nie. Chciał więcej.
To mnie wkurzyło,
bo wiedziałam, że Awiłow jest gotowy.
Oglądamy teraz obrońcę tytułu, Mykołę Awiłowa.
Gładko. Pewnie.
Wybicie! Dobry skok.
Świetnie się wybił.
Wybił się do przodu, by ocalić cenne centymetry.
Dobry wynik. 7,56 m. 925 punktów.
Po tym skoku Awiłow przesunie się w górę rankingu.
Dalej, Jenner!
Świetne pchnięcie Jennera!
Zdobyłam 15,35 m,
zajmując drugie miejsce.
Czas na konkurencję, którą uwielbia Mykoła Awiłow.
Jest znakomity w skoku wzwyż.
Awiłow obserwuje Bruce'a Jennera z USA,
który podchodzi do 2,07 m.
To będzie nowy rekord Jennera.
Podjęłam dwie pierwsze próby.
Nie udało się.
Została mi trzecia i ostatnia próba.
Pamiętam, jak stałam tam i szykowałam się do skoku.
Patrzę na poprzeczkę i myślę:
„Jeśli tego nie zrobię,
to koniec”.
Tak!
Bruce Jenner! Miał nawet zapas.
882 punkty dla Jennera.
Bruce jest zachwycony. Czemu miałby nie być?
A teraz wróćmy do zawodnika, który uważa to za swoją konkurencję.
Poprzeczka na 2,14 m.
Udało się!
Chyba jej nawet nie dotknął!
Mykoła Awiłow przeskoczył 2,14 m.
W dziesięcioboju daje to 975 punktów.
To nowy rekord Awiłowa.
Jest teraz drugi.
Skok z piątej pozycji na drugą. Za nim Jenner i Zeilbauer.
Piąta konkurencja w dziesięcioboju męskim, bieg na 400 metrów.
Jeśli ktoś podejmie wyjątkowy wysiłek,
może zmienić miejsca w tabeli.
Ale musiałby to być niesamowity czas,
by zmienić coś w pierwszej trójce.
Przez cztery lata myślałam o tym biegu na 400 m.
Jak dokładnie chcę pobiec.
Pada strzał.
Mamy dobry start. Teraz wychodzą z łuku…
Pomyślałam:
„To będzie najlepszy drugi łuk w moim życiu”.
Zbliżam się do łuku, patrzę na tę linię
i myślę:
„Nie odpuszczaj”.
Zbliżamy się do mety. Na czele jest Bruce Jenner.
Mierzą czas Jennera.
Te 47,51 s oznacza 923 punkty.
Patrząc na wyniki po pięciu konkurencjach,
widzimy, że pierwszą trójkę dzieli tylko 35 punktów.
Pozostałe pięć konkurencji obejrzymy jutro.
Powiesz coś Awiłowowi?
Nie. My…
Dobrze się dogadujemy.
Żartujemy sobie.
Po przeskoczeniu 2,07 m, uśmiechnąłem się do niego.
Mówi: „Bardzo dobrze”.
Gdy przeskoczył 2,14 m, zrobiłem to samo.
Dobrze się dogadujemy. Nie ma tu rywalizacji.
Widziałem kiedyś taki cytat:
„Uwielbiam rywali, wyciągają ze mnie najwięcej”.
Podobnie jest ze mną i Awiłowem.
To chyba będą nasze najlepsze zawody.
Brakowało mi 35 punktów, a w dalszych konkurencjach byłam mocna.
I pojawia się problem.
Walczysz o złoty medal olimpijski…
i masz położyć się spać.
A lało całą noc.
Myślisz o wszystkich zmiennych.
„A jeśli przegram?”.
Szczerze mówiąc,
byłam przerażona.
Serce waliło mi jak młot
i słyszałam to cyk, cyk, cyk.
Cyka zegar.
Z każdym cyknięciem zegara
zbliżał się koniec mojej kariery.
Obudziłam się następnego ranka. Nawierzchnia była cała mokra.
DZIESIĘCIOBÓJ DZIEŃ 2
Płomień jasno migocze na stadionie olimpijskim
w ten chłodny, ponury i mokry dzień w Montrealu.
Dziesięcioboiści zaczynają szóstą konkurencję.
Pierwszą trójkę dzieli tylko 35 punktów.
Bieg przez płotki jest straszny.
Bardzo łatwo tu o porażkę.
Przegapisz płotek, wpadniesz na niego i po tobie.
…bez bloków i chyba drzewa…
Och! Dixon się zatrzymał. Po prostu…
Parę tur przede mną Fred Dixon, jeden z Amerykanów,
poślizgnął się na torze. Przez to miał fatalny czas.
Fred Dixon kończy z czasem ponad 18 sekund.
To był koniec.
Stracił tyle punktów, że nie mógł tego nadrobić.
Bruce był przerażony.
Przechodzimy do drugiej tury.
Teraz wystartuje Mykoła Awiłow.
Jest mocny w tej konkurencji.
I jest na drugim miejscu za Kratschmerem po pięciu konkurencjach.
Widzimy go teraz na torze numer cztery. Dobrze mu idzie.
Prowadzi.
Zbliża się Samara. Fred biegnie bardzo dobrze.
Austriak Zeilbauer na drugim miejscu,
a Samara na trzecim.
Awiłow ma świetny czas.
14,20 s.
To jego nowy rekord.
Za taki czas dostał 939 punktów.
Dodajmy to do jego 4315 punktów. Trzyma się mocno.
Czas na ostatnią turę biegu przez płotki.
Startuje tu Bruce Jenner z USA.
Presja była ogromna.
Uderzysz palcem w płotek, przewrócisz się i po zawodach.
Nieważny czas. Chcę przetrwać ten bieg.
Świetny start Jennera, przeskakuje wszystkie płotki.
Nie przewrócił jeszcze żadnego.
Wygrywa Skowronek z Polski.
Gémise z Francji jest trzeci, a Jenner drugi.
Patrzymy na czas Jennera.14,84.
To 866 punktów.
Kręci głową na wynik, ale myślę, że Bruce cieszy się, że ma to z głowy.
Spójrzmy na wyniki po sześciu konkurencjach.
Na czele Awiłow, Kratschmer i Jenner. Zdecydowanie prowadzą.
Dixon odpadł.
Skupimy się na Awiłowie i Jennerze.
To tu wszystko się rozstrzygnie.
We wszystkich nadchodzących konkurencjach jestem mocna.
Szczerze mówiąc, myślałam sobie:
„To koniec. Wracajcie do domu. Ta jest moja”.
Głośno stęknął, prawda?
Zmieścił się w polu?
Tak, zmieścił.
8454 punkty, rekord świata Awiłowa.
26-letni Jenner, nazywany idealnym dziesięcioboistą.
To główny pretendent.
Dalej, Jenner!
Jenner skacze i…
Przeskakuje poprzeczkę.
Jenner idzie naprzód zgodnie z planem.
Dalej, Jenner!
Gdy docierasz do rzutu oszczepem, dziewiątej konkurencji,
ciało błaga o litość.
Rekord Jennera w rzucie oszczepem to 69,22 m.
Jeśli zbliży się do tego wyniku,
będzie bezpieczny.
I poszło. To był dobry rzut.
Jenner przekroczył 67 m.
Łącznie daje mu to 7904 punkty.
Awiłow nadal trzeci.
WYNIKI PO 9 KONKURENCJACH
Pozostała już tylko jedna konkurencja.
Najtrudniejsza.
Bieg na 1500 metrów, najważniejsza część dziesięcioboju.
Walczysz już drugi dzień, po 10 godzin dziennie.
Myślisz, że jesteś twardy.
1500 metrów to bieg dla twardzieli.
W tej konkurencji byłam najlepsza.
Bo nie bałam się bólu.
To jedna z konkurencji,
która przyciągnęła tłumy do tej ogromnej budowli.
Trenowanie, gadanie, nakręcanie się.
Wszystko już zrobiono.
Czekamy już tylko na złoty medal i na start.
Nie chodziło mi tylko o złoty medal.
Chciałam pobić rekord świata.
Zdobyć ponad 8600 punktów, bo nikt wcześniej tego nie osiągnął.
I chciałam to zrobić przed Awiłowem.
Jeśli mi się to uda, osiągnę wszystko, czego pragnęłam.
Nie zamierzałam biec wolno.
Bruce Jenner wygląda na zrelaksowanego.
Jeśli będzie miał mniej niż 4:35,80,
pobije rekord świata.
Awiłow musiałby go pobić o 22 sekundy.
Podczas biegu myślałam głównie o tempie.
Co robię i gdzie jestem.
A potem minęłam Awiłowa na pierwszym okrążeniu.
I wtedy zrozumiałam, że mogę to zrobić.
Mogę pobić rekord. Jest na wyciągnięcie ręki.
Wystarczy sięgnąć i złapać.
Musi przejść przez linię startu
z czasem 2:16 albo 2:17.
Jeśli nie… Co on wyprawia?
Biegnij, Bruce! Szybciej!
- Dalej, Bruce! - Nie przestawaj, Jenner!
Przyspiesz, Bruce! Za wolno!
Wiedziałam, że w ostatniej konkurencji
mogę osiągnąć każdy czas.
Gdy zostało 300 metrów, pomyślałam:
„Teraz daj z siebie wszystko”.
Zwiększa obroty.
Bruce Jenner gna jak wiatr.
Dogania Litwinienkę!
Chce zdobyć ten rekord.
Jego najlepszy wynik to 4:13,60.
Litwinienko stara się utrzymać.
Bruce Jenner walczy.
Jenner ciężko pracuje.
Ale jaki ma czas?
4:11,41!
Bruce Jenner pobił rekord świata w dziesięcioboju!
NOWY REKORD ŚWIATA 8618 PUNKTÓW
Kibice wstali.
Rykiem doceniają ogromny wysiłek…
BRUCE JENNER - USA ZŁOTY MEDAL
…26-letniego mężczyzny z San Jose w Kalifornii.
Mykoła Awiłow idzie zmęczony po torze.
MYKOŁA AWIŁOW - ZSRR BRĄZOWY MEDAL
Oto ból dziesięcioboju.
Ale Bruce Jenner wciąż stoi. Nie pozwala, by zmęczenie go powaliło.
Mój Boże!
Nieważne, jak ciężki był bieg,
nigdy nie upadłabym na mecie.
Bo wiele w życiu przeszłam
i musiałam o to walczyć.
I nikt nie wiedział,
o co naprawdę w tym chodziło.
NOWY REKORD OLIMPIJSKI I ŚWIATA
BRUCE JENNER USA MONTREAL 1976
Kiedy wygrał,
to było niesamowite. I…
przyszedł mnie uściskać.
Przeszłam przez balustradę, przytulił mnie i…
powiedział: „Udało nam się”.
Dał mi tę wspaniałą chwilę.
Powiedział, że nam się udało.
ZWYCIĘSKA CEREMONIA DZIESIĘCIOBÓJ
1 - BRUCE JENNER USA 8618 NOWY REKORD OLIMPIJSKI I ŚWIATOWY
Gdy stał na podium,
widziałam jego twarz.
Znałam go i widziałam, że powstrzymuje płacz.
Spojrzał na mnie, zobaczył, że płaczę i się roześmiał.
Stoję na tym samym podium, co wszyscy zwycięzcy przede mną.
Ale jestem przerażona.
Jakie będzie teraz moje życie?
Nie gryzę!
Biegłeś 1500 metrów i powiedziałem:
„Jeśli ty możesz tak biec, to ja mogę rzucić palenie!”.
- Poważnie. - Umowa stoi! Zostań jeszcze z nami.
Zrobiłam wszystko.
Osiągnęłam, co mogłam osiągnąć.
Bruce Jenner, mistrz olimpijski.
Najlepszy sportowiec na świecie.
Ale wciąż byłam tą samą osobą z tymi samymi problemami.
Następnego dnia obudziłam się, poszłam do łazienki.
Medal leżał na blacie.
Nie miałam na sobie nic poza medalem.
Spojrzałam w lustro i powiedziałam:
„Coś ty narobił?”.
Powitajmy mistrza olimpijskiego w dziesięcioboju.
Jest z nami Bruce Jenner.
Bruce.
A potem Bruce Jenner.
- Bruce Jenner. - Bruce Jenner.
Pewnie masz już dość gratulacji,
ale to był wspaniały występ.
Tak. Minęło już siedem tygodni od zakończenia igrzysk.
Moje życie bardzo się zmieniło.
Po igrzyskach zbierały się wokół mnie tłumy ludzi.
Wysiadali z taksówek na środku ulicy, by uścisnąć mi dłoń.
Rich Harkins nazwał występ Jennera na olimpiadzie w Montrealu
„jednym z największych osiągnięć tej dekady”.
Na początku było fajnie. Był bohaterem.
Bohater. Najlepszy sportowiec na świecie.
Nagle jesteś w centrum uwagi.
Gdzie nie pójdziesz, ludzie wiedzą, kim jesteś. Jest inaczej.
Tu Bruce Jenner. Wiele biegów wygrywa się już w blokach.
Czy „Bruce”, postać, którą stworzyłam, stała się tak wielka i znana…
że w niej utknęłam?
Przygotowywałem się na ten dzień od dawna.
Poświęciłem wiele lat i jadłem dużo Wheaties,
bo pełnowartościowe śniadanie z Wheaties jest smaczne i zdrowe.
Jak mówi sam Bruce Jenner, Wheaties to śniadanie mistrzów.
Spędzaliśmy razem dużo czasu, nawet po igrzyskach.
Ale miał dużo zajęć. Reklamy, aktorstwo…
Słuchaj, facet z taką sprawnością… Jesteś do tego stworzony.
Czekaj. O co chodzi?
W końcu musiał iść dalej, ale tak to w życiu jest.
W Sports Illustrated napisano,
że reszta twego życia będzie sukcesem. Zgadzasz się?
Powiedzmy, że reszta mojego życia będzie dużo ciekawsza,
dzięki wygranej w Montrealu. Nie wiem, czy będzie to sukces.
Trudno było złapać oddech.
Zero prywatności.
Dla Chrystie i dla mnie dynamika tego związku była zupełnie inna.
Młode damy na całym świecie powiedzą:
„Rany, to mistrz dziesięcioboju” i…
Jesteśmy z żoną bardzo blisko.
Czasem jest jej trudno
pogodzić się ze zmianami w naszym życiu.
Ta zmiana była dla mnie trudna.
Ale teraz wiemy, że były też inne problemy.
Igrzyska odwróciły moją uwagę od mojej tożsamości.
Przestraszyłam się, że teraz muszę sobie z tym poradzić.
Ludzie lubią takie historie.
Amerykański dzieciak, pracująca żona.
Myślałam, że nie sprostam tym oczekiwaniom.
Choć mieliśmy problemy w małżeństwie,
chcieliśmy założyć rodzinę. Więc pojawił się Burt.
Oto on. Burt Jenner.
Ile ma dni?
Pięć dni.
Powiedz im coś, Burt.
Proszę. Chcesz mikrofon?
To Jenner. Od razu do mikrofonu.
Burt, tutaj!
Patrz, mamusia!
- Burt! Hej! - Mamusia!
Odkąd pamiętam,
wiedziałem, że mój tata jest inny.
Przed olimpiadą mój tata był nikim…
Nikt o niej nie słyszał.
Ale potem była najlepszą sportsmenką na świecie.
To błogosławieństwo i klątwa.
Uwielbiam być ojcem.
Moje dzieci były cudowne,
ale to znów odwracało moją uwagę.
Powiedział mi kiedyś, że jest nieszczęśliwy.
Myślałam, że był niezadowolony ze mnie.
To była wielka tajemnica, o której nie mogłam mówić.
Nie wiedziała, z czym się zmagam.
Nie chciałam, żeby ludzie wiedzieli, kim jestem.
Widziałam, że potrzebuje jakiegoś oparcia.
I powiedziałam mu:
„Gdy pójdziesz do terapeuty, wrócę do domu”.
Nie poszedł.
Jest jak jest.
Myślałam, że po rozstaniu z Chrystie
wreszcie poznam siebie.
Odseparowałam się od świata.
Mieszkałam sama w chacie w Malibu.
Cierpiałam na dysforię płciową.
Tak zaczęło się sześć najgorszych lat mojego życia.
Pamiętam, że byłem u babci.
Tata po mnie przyleciał.
To było…
co najmniej dziesięć lat po rozwodzie.
Nigdy się nie spotykali.
Wtedy mój ojciec powiedział mojej mamie,
że on… ona zaczęła przemianę.
Pamiętam, że oglądałam telewizję i w wiadomościach mówili
o Stowarzyszeniu Osób Transpłciowych Hrabstwa Orange.
W USA średnio jedna osoba tygodniowo
przechodzi operację zmiany płci.
Zabiegi te stały się powszechniejsze,
niż wydaje się społeczeństwu.
Zadzwoniłam do nich i powiedziałam, że szukam terapeuty.
Nie mogłam przyznać się, kim jestem.
Pierwszy raz mogłam usiąść
i pod opieką profesjonalisty spróbować poznać siebie.
Na początku trudno mi było to zrozumieć.
Zaczęła brać hormony,
usunęła zarost metodą elektrolizy i…
Nigdy nie zapomnę, gdy w szóstej klasie wyszedłem z lekcji…
bo nie mogłem powstrzymać łez. Nikt nie wiedział dlaczego.
Wstałem i wybiegłem z klasy.
I płakałem na korytarzu.
Ale nie dlatego, że tata miał przejść przemianę.
Bałem się, że mój ojciec zmieni się w kogoś
i gdzieś wyjedzie. I więcej go nie zobaczę.
To był trudny okres.
Próbowałam zmienić płeć, ale za bardzo się bałam.
Za bardzo.
Pięć czy sześć miesięcy później poznałam Kris. Była świetna.
Wyciągnęła mnie z dołka i dała mi energię. Wróciłam do życia jako Bruce.
Skoro nie mogłam się przemienić, chciałam być dobrym Bruce'em.
Kris, czy bierzesz Bruce'a za męża?
Czy ślubujesz mu miłość i uczciwość małżeńską?
Tak.
Uwaga. Raz, dwa, trzy, uśmiech!
Bruce, uśmiech!
Oto on.
Romantyczny pocałunek z moją piękną żoną na naszej posesji.
Gotowa? Dobra.
Nasze dzieci nie mogą się doczekać szkoły.
Nadchodzą.
Najpierw Khloe.
Khloe, wiem, że cieszysz się na pierwszy dzień szkoły.
Dziewczynka w mundurku. Oto Kimberly.
Uwielbiałam być tatą. Uwielbiałam podwozić dzieci.
Uwielbiałam dawać im rady i je wychowywać.
Na początku mamy teatr kukiełek.
Start!
Hej, Kylie!
Ale mój problem nie znikł.
Cokolwiek się stanie, pamiętaj, że tata cię kocha.
I jesteś cudowną dziewczynką.
Dasz mi buziaka?
Wciąż nagrywamy. Dobra.
Co mamy do powiedzenia?
Powiemy: „Cześć. To Boże Narodzenie 1997 roku!”.
O rany, ale szybko jedzie!
Jak błyskawica!
Tak!
Dużo eksperymentowałam.
Pomyślałam, że może zdołam przetrwać, przebierając się na osobności
i nadal grając Bruce'a.
Na początku wyścigu wpadłem na dzieciaki Jennerów.
Jest Brody?
Byłam kiedyś w hotelu Marriott w Orlando na Florydzie.
Miałam tylko godzinną prezentację. Resztę czasu miałam dla siebie.
Pomyślałam, że się wymknę i pojeżdżę sobie autem.
Taka odrobina wolności.
Jeździłam przez godzinę, potem wróciłam.
Idę holem do windy…
mijam bar
i podbiega do mnie facet.
Woła: „Kocham transseksualistki”.
Biegnie dalej i zatrzaskuje drzwi.
Serce mi waliło, byłam przerażona.
Pomyślałam: „Było blisko”.
Ale zrozumiałam, że dobrze się z tym czuję.
Dziękuję!
A potem był program…
Wszystko natychmiast się zmieniło.
Świat był inny.
To było trudne, bo miałam tyle tajemnic.
Czaiłam się, próbując pożyć trochę własnym życiem.
Przede wszystkim, Bruce i Kris rozstali się po 22 latach małżeństwa.
Nie jęczcie. To dobrze dla Bruce'a.
Bruce, cieszysz się, że znów jesteś wolny?
Kiedy rozstaliśmy się z Kris,
uznałam, że nie wytrzymam dłużej. Zrobię to.
Bruce, chodzisz z Rondą?
Zaczęłam chodzić na operacje,
ale starałam się być dyskretna,
bo nie rozmawiałam o tym z dziećmi.
A potem pewnego dnia wychodziłam od zaplecza z gabinetu.
Miałam tracheotomię.
I pojawiło się zdjęcie,
które chciało wypuścić TMZ.
Nowy artykuł na naszej stronie.
Bruce Jenner był u chirurga plastycznego w Beverly Hills,
by pozbyć się jabłka Adama.
Bruce, miałeś operację? Powiesz nam coś o tym?
Mamy nie rozmawiać o twojej zmianie płci?
Twoje córki też?
Kendall, martwisz się zmianą płci taty?
Moje dzieci to widzą…
a ja nadal z nimi tego nie omówiłam.
To było dla mnie najgorsze.
Bo powinnam być lepszym rodzicem.
Ale nie byłam.
Chodź.
Idą kozy.
Pamiętam, gdy powiedziała mi, że chce zmienić płeć.
Poszliśmy na spacer z kozami.
I mówię: „Tato, wiem o tym od dekad”.
Ale ta szczerość i…
i bliskość…
Mój ojciec się otworzył,
a to nie zdarzało się często.
To była moja najcenniejsza rozmowa
z moim ojcem.
To był fajny moment w moim życiu.
Ostatnią przeszkodą, którą musiałam pokonać,
była moja wiara w Boga.
Zaprosiłam pastora, opowiedziałam mu swoją historię
i zapytałam go:
„Jak postrzega mnie Bóg? Czy postępuję właściwie?”.
I nie dostałam odpowiedzi.
Ale ukrywałam się przez całe życie.
Nie mogąc być sobą.
Chciałam dać wszystkim w twarz
i powiedzieć: „Pieprzyć was. Oto ja. Zaakceptujcie to”.
VANITY FAIR „MÓWCIE MI CAITLYN”
Panie i panowie, odważna i oszałamiająca Caitlyn Jenner.
Pamiętam, gdy dostałam nowe prawo jazdy.
Caitlyn Marie Jenner, oznaczenie płci: K.
Dobre wieści.
Jesteśmy pośrodku.
Pomyślałam: „Zaraz. Mogę robić to co wcześniej?”.
Lubię ścigać się autami, latać samolotami,
grać w golfa i tak dalej. Mam z tego zrezygnować?
A po chwili pomyślałam, że to niedorzeczne.
Więc gram w golfa. Lepiej niż kiedykolwiek.
Skręć!
Nie skręciła.
To było takie słodko-gorzkie. Cieszyłam się,
ale usuwałam Bruce'a z powierzchni ziemi.
Czasem mówią, że Caitlyn wygrała igrzyska.
Że tak naprawdę to była Caitlyn. A ja mówię: „Nie, Bruce wygrał igrzyska”.
Nie mam z tym problemu.
To on to osiągnął.
Czy to byłam cała ja? Cała moja historia?
Ani trochę. Było we mnie dużo więcej.
Ale szanuję to, co osiągnął
i zawsze będę mówić, że to Bruce to zrobił.
Z perspektywy czasu zastanawiam się…
czy mój tata by wygrał, gdyby nie był trans.
Zastanawiam się, ile z tej motywacji wynikało
z pragnienia akceptacji, której on nigdy…
ona nigdy nie czuła…
Nigdy nie czuła się w pełni akceptowana, nie przynależała.
Właśnie skończyłam 70 lat.
Nie zostało mi wiele.
Zastanawiam się nad jedną rzeczą.
Gdy stanę u bram Raju
i zapytam Boga:
„Dlaczego to zrobiłeś?”.
Po co umieszczać mi to w głowie?
Czy był jakiś powód?
Dobrze się spisałam? Wierzę, że powie: „Tak”.
„Wychowałaś wspaniałą rodzinę.
Przeżyłaś resztę życia w prawdzie”.
Tylko tyle mogę zrobić.
Ale teraz zaczynam nowy rozdział. Zobaczmy, co potrafi Caitlyn.
I kropka.
Napisy: Paweł Awdejuk