1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:06,923 --> 00:00:08,633
‎(ในวันที่ 19 พฤศจิกายน 2004)

3
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

4
00:00:08,717 --> 00:00:13,722
‎(เกิดเหตุการณ์ระหว่างนักกีฬาและแฟนๆ
‎ในการแข่งขันของเอ็นบีเอ)

5
00:00:14,597 --> 00:00:21,187
‎(วิดีโอที่ไม่ได้ตัดต่อ
‎ไม่เคยถูกเผยแพร่สู่สาธารณชน)

6
00:00:43,626 --> 00:00:45,962
‎(ดีทรอยต์หรือไม่มีอะไรเลย)

7
00:00:46,046 --> 00:00:48,256
‎ถึงเวลาแล้วที่เอ็นบีเอจะเลิกเสแสร้ง

8
00:00:48,339 --> 00:00:49,632
‎เรียกว่าทีบีเอจะเหมาะกว่า

9
00:00:49,716 --> 00:00:51,176
‎สมาคมบาสเกตบอลอันธพาล

10
00:00:51,259 --> 00:00:55,346
‎คนพวกนี้ไม่เคยต้องทำตามกฎ
‎พวกเขาเป็นนักกีฬาเอาแต่ใจ

11
00:00:58,349 --> 00:01:00,185
‎ผมไม่อยากเชื่อสายตาตัวเองเลย

12
00:01:00,268 --> 00:01:01,853
‎มันเป็นการตะลุมบอนครั้งใหญ่

13
00:01:01,936 --> 00:01:03,104
‎ไม่เป็นมืออาชีพเลย

14
00:01:03,730 --> 00:01:06,066
‎ไม่มีความเป็นมืออาชีพเลยสักนิด

15
00:01:08,359 --> 00:01:12,155
‎มันยากที่จะอธิบายกับ
‎คนจากแถบชานเมืองอเมริกา

16
00:01:12,238 --> 00:01:13,573
‎รอน อาร์เทสต์เป็นบ้าไปแล้ว

17
00:01:13,656 --> 00:01:15,825
‎เขามีปัญหาทางจิตจริงๆ

18
00:01:16,785 --> 00:01:18,161
‎เราจะไปด้วยกัน พวก

19
00:01:18,244 --> 00:01:20,622
‎สตีเฟน แจ็คสันสมควรได้รับโทษหนักที่สุด

20
00:01:20,705 --> 00:01:23,875
‎ผมจะไม่พูดถึงเรื่องนี้อีก ช่วยถ่ายเอาไว้ได้ไหม

21
00:01:25,210 --> 00:01:27,337
‎มันกดดันเกินไปสำหรับผม

22
00:01:27,420 --> 00:01:30,298
‎ผมรู้สึกว่าผมพยายามหนี พยายามหาทางหนี

23
00:01:30,381 --> 00:01:34,094
‎แรงกดดันให้เอ็นบีเอจัดระเบียบนักกีฬา

24
00:01:34,177 --> 00:01:37,097
‎และบ่งบอกว่าคนเหล่านี้ไม่ได้เป็นอันธพาล

25
00:01:37,180 --> 00:01:38,681
‎ถ้าคุณรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

26
00:01:38,765 --> 00:01:41,434
‎ถ้าคุณรู้ว่ามันส่งผลต่อทุกคนยังไงบ้าง…

27
00:01:44,020 --> 00:01:45,897
‎คุณจะไม่ตั้งคำถามด้วยซ้ำ

28
00:01:46,773 --> 00:01:49,526
‎ผมอยากให้คนได้รู้เรื่องราว
‎เกิดอะไรขึ้น เล่าไปทีละเฟรม

29
00:01:53,571 --> 00:01:55,240
‎ให้คนดูวิดีโอแบบเต็มๆ

30
00:01:56,574 --> 00:02:00,078
‎แล้วพอดูเสร็จ ก็ให้สรุปเองว่ามันเป็นยังไง

31
00:02:01,621 --> 00:02:04,582
‎(เดอะพาเลซออฟออเบิร์นฮิลส์)

32
00:02:05,834 --> 00:02:10,421
‎(ตะลุมบอนที่เดอะพาเลซ)

33
00:02:13,842 --> 00:02:16,678
‎(ผลงานซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)

34
00:03:13,735 --> 00:03:15,987
‎(ตะลุมบอนที่เดอะพาเลซ)

35
00:03:40,553 --> 00:03:44,140
‎เอาล่ะ ฉันไม่เป็นไร ฉันเดินเองได้

36
00:03:44,224 --> 00:03:45,725
‎- โอเค ได้
‎- ฉันเดินเองได้

37
00:03:45,808 --> 00:03:46,809
‎โอเค ก็ได้

38
00:03:48,144 --> 00:03:49,479
‎เราจะไปด้วยกัน พวก

39
00:04:07,080 --> 00:04:10,750
‎พอเราไปถึงห้องแต่งตัว ผมจำได้ว่าผมนั่งลง

40
00:04:10,833 --> 00:04:12,835
‎ผมนั่งอยู่ตรงนั้นสักพัก และ…

41
00:04:12,919 --> 00:04:15,338
‎ผมนั่งอยู่ในเครื่องแบบ

42
00:04:15,421 --> 00:04:17,257
‎แล้วมือถือผมก็สั่น

43
00:04:18,174 --> 00:04:22,345
‎ภรรยาผมโทรมา แม่ผมโทรมา
‎พี่ชายผมโทรมา เพื่อนๆ ก็โทรมา

44
00:04:22,428 --> 00:04:24,681
‎ผมว่าผมได้ข้อความเกินร้อยอัน

45
00:04:24,764 --> 00:04:26,349
‎อะดรีนาลีนของผมยังไหลพล่าน

46
00:04:26,432 --> 00:04:30,061
‎ผมแค่นั่งอยู่ตรงนั้น พยายามสงบสติอารมณ์

47
00:04:30,144 --> 00:04:31,354
‎ผมยังอยู่ในโหมดต่อสู้

48
00:04:31,437 --> 00:04:34,023
‎ในหัวผม ผมคิดว่า "นายจบแล้ว"

49
00:04:35,108 --> 00:04:39,529
‎"นายอาจไม่ได้ลงแข่งอีก
‎เตรียมหาอย่างอื่นทำได้แล้ว"

50
00:04:41,072 --> 00:04:42,282
‎ขอบคุณมากครับ ขอบคุณ

51
00:04:42,365 --> 00:04:44,575
‎เปลสนามนำแฟนที่ได้รับบาดเจ็บออกไป

52
00:04:44,659 --> 00:04:48,621
‎รถพยาบาลในที่เกิดเหตุ
‎เปิดไฟกะพริบโดยมีเหยื่ออยู่ข้างใน

53
00:04:48,705 --> 00:04:50,957
‎นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นใน
‎เกมระหว่างพิสตันส์และเพเซอร์ส

54
00:04:51,040 --> 00:04:52,458
‎ที่เดอะพาเลซออฟออเบิร์นฮิลส์

55
00:04:52,542 --> 00:04:55,128
‎แต่ทุกคนบอกว่ามันเป็น
‎ความเสื่อมเสียของดีทรอยต์

56
00:04:55,211 --> 00:04:58,881
‎และโทษนักกีฬาของเพเซอร์สบางคน

57
00:04:59,632 --> 00:05:00,842
‎พอกลับถึงบ้าน

58
00:05:01,342 --> 00:05:04,554
‎ผมดูข่าวนี้ทั้งคืน

59
00:05:04,637 --> 00:05:07,473
‎เราคิดว่าสนามกีฬาเหล่านี้จำเป็นต้องมีกฎพิเศษ

60
00:05:07,557 --> 00:05:08,933
‎และเราต้องใช้ไม้นวม

61
00:05:09,017 --> 00:05:12,437
‎และปฏิบัติต่อนักกีฬาพันล้านเหล่านี้
‎เหมือนพวกเขาแตกต่างและพิเศษ

62
00:05:12,520 --> 00:05:14,147
‎มีนักกีฬาหลายคนในลีก

63
00:05:14,230 --> 00:05:18,401
‎ที่การกระทำและทัศนคติ
‎บ่งบอกถึงแนวคิดแบบอันธพาล

64
00:05:18,484 --> 00:05:20,278
‎ผมจำได้ว่าผมดูทีวี

65
00:05:20,778 --> 00:05:26,284
‎และคิดถึงทุกอย่างที่ผมทุ่มเท
‎ในฐานะนักกีฬาอาชีพ

66
00:05:26,367 --> 00:05:28,328
‎กว่าจะไปถึงจุดนั้นได้

67
00:05:38,254 --> 00:05:39,797
‎ทุกอย่างที่เราทุ่มเทมา

68
00:05:40,965 --> 00:05:42,050
‎หายไปในพริบตา

69
00:05:42,133 --> 00:05:44,969
‎(โอนีล)

70
00:05:46,929 --> 00:05:51,476
‎การออกจากสถานที่ที่ผมเติบโตมา
‎ในโคลัมเบีย เซาท์แคโรไลนา

71
00:05:51,559 --> 00:05:54,145
‎ทำให้ผมอยู่ในจุดที่มองชีวิตต่างออกไป

72
00:05:54,937 --> 00:05:57,273
‎พวกเขาชักธงสมาพันธรัฐที่อาคารรัฐสภา

73
00:05:57,357 --> 00:05:59,692
‎จนถึงเมื่อสามสี่ปีก่อนนี้เอง

74
00:06:04,489 --> 00:06:07,408
‎เราตัดสินใจแบบที่เราทำเมื่อโตมา
‎เพราะสภาพแวดล้อมเป็นแบบนั้น

75
00:06:07,492 --> 00:06:09,827
‎สภาพแวดล้อมบอกว่าเราควรทำแบบนั้น

76
00:06:10,328 --> 00:06:12,955
‎แต่บาสเกตบอลกลายเป็นที่หลบภัยสำหรับผม

77
00:06:13,039 --> 00:06:16,334
‎ช่วยให้ผมไม่ต้องเดินทางเดียวกับที่หลายคนเดิน

78
00:06:20,171 --> 00:06:24,801
‎การคัดตัวนักกีฬาใหม่ของ
‎สมาคมบาสเกตบอลแห่งชาติจะจัดขึ้นในวันพุธ

79
00:06:24,884 --> 00:06:27,387
‎นักกีฬาปีนี้อายุน้อยกว่าปีก่อนๆ

80
00:06:27,470 --> 00:06:31,974
‎นักเรียนมัธยมปลายปีสุดท้าย เจอร์เมน โอนีล
‎คิดว่าเขาพร้อมลงเล่นในเอ็นบีเอแล้ว

81
00:06:32,058 --> 00:06:33,393
‎เจอร์เมน โอนีล

82
00:06:33,976 --> 00:06:36,604
‎โอนีล ยอดนักกีฬาหน้าใหม่จากเซาท์แคโรไลนา

83
00:06:36,687 --> 00:06:39,065
‎ตัดสินใจเสี่ยงดวงในการคัดตัว

84
00:06:39,565 --> 00:06:43,069
‎ผมรู้ว่าถึงเวลากระโดดไปเอ็นบีเอแล้ว

85
00:06:43,152 --> 00:06:45,696
‎ผมคือคนที่สามารถยกสถานะของครอบครัว

86
00:06:45,780 --> 00:06:47,698
‎คนที่จะทำลายวงจรอุบาทว์

87
00:06:47,782 --> 00:06:51,994
‎ที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำอีก ผมคือคนคนนั้น

88
00:06:53,704 --> 00:06:58,042
‎ทีมพอร์ตแลนด์ เทรลเบลเซอร์ส
‎เลือกเจอร์เมน โอนีล

89
00:06:58,126 --> 00:07:01,712
‎จากโรงเรียนมัธยมปลายโอแคลร์
‎ในเซาท์แคโรไลนา

90
00:07:03,297 --> 00:07:05,967
‎ผมคัดตัวผ่านตอนอายุ 17
‎เลือกโดยพอร์ตแลนด์ เทรลเบลเซอร์ส

91
00:07:07,176 --> 00:07:09,387
‎ผมมีโอกาสลงเล่นในเกม

92
00:07:09,470 --> 00:07:13,099
‎ที่หลายคนได้แต่ฝันถึงตอนอายุ 17

93
00:07:13,724 --> 00:07:15,393
‎ใช่ไหม ผมเพิ่งเริ่มขับรถ

94
00:07:16,060 --> 00:07:17,895
‎แต่ผมก็จำเสียงโห่ได้

95
00:07:20,648 --> 00:07:24,068
‎นั่นเป็นหนึ่งในสิ่งที่ผลักดันผมอย่างมาก

96
00:07:24,652 --> 00:07:26,154
‎เพราะคนคิดว่าผมทำไม่ได้หรอก

97
00:07:26,237 --> 00:07:28,197
‎และตอนนี้ เจอร์เมน โอนีล…

98
00:07:28,281 --> 00:07:30,741
‎ผมจำครั้งแรกที่ลงแข่งในเอ็นบีเอได้

99
00:07:30,825 --> 00:07:33,202
‎มันเหมือนฝันที่เป็นจริง

100
00:07:34,829 --> 00:07:37,748
‎ไม่มีอะไรเหมือนการเดินเข้าไปใน
‎สนามกีฬาเอ็นบีเอ

101
00:07:37,832 --> 00:07:38,958
‎รู้สึกได้ถึงพลัง

102
00:07:40,209 --> 00:07:41,878
‎ความเกลียดชังถ้าเราเป็นทีมเยือน

103
00:07:41,961 --> 00:07:43,963
‎หรือความรักอันแสนวิเศษถ้าเราเป็นทีมเหย้า

104
00:07:45,506 --> 00:07:46,924
‎เจอร์เมน โอนีล

105
00:07:47,008 --> 00:07:50,386
‎ผมกลายเป็นนักกีฬาอายุน้อยที่สุด
‎ที่เคยแข่งในเอ็นบีเอในตอนนั้น

106
00:07:50,928 --> 00:07:54,974
‎ตอนนั้น ผมเปลี่ยนจากการเป็น
‎นักกีฬาที่เก่งที่สุดในสนามของโรงเรียน

107
00:07:55,057 --> 00:07:59,187
‎ไปเป็นนักกีฬาอันดับสี่
‎ในตำแหน่งของผม ในทีมของผม

108
00:08:00,229 --> 00:08:03,608
‎เราไม่เคยคิดว่าจะไม่ได้ลงแข่ง
‎เราไม่คิดถึงเรื่องนั้น

109
00:08:03,691 --> 00:08:05,234
‎ถ้าคิดก็ถือว่าแพ้แล้ว

110
00:08:06,110 --> 00:08:09,780
‎แต่บางทีเราก็รู้สึกว่า "บ้าเอ๊ย
‎กล้าดียังไงถึงไม่ให้โอกาสฉัน"

111
00:08:11,616 --> 00:08:15,328
‎ผมจำได้ว่าผมเคยนั่งน้ำตาคลอ
‎อยู่ตรงปลายม้านั่ง

112
00:08:18,164 --> 00:08:20,708
‎ผมคิดว่า "ต้องมีอะไรเปลี่ยนไปสิ"

113
00:08:23,544 --> 00:08:27,131
‎เมื่อสองเดือนก่อนนี้เอง
‎ที่เพเซอร์สแพ้ให้กับโอนีลคนหนึ่ง

114
00:08:27,215 --> 00:08:29,634
‎แต่สัปดาห์นี้ พวกเขาได้
‎เจอร์เมน โอนีลมาร่วมทีม

115
00:08:29,717 --> 00:08:33,179
‎ตอนที่มีคนโทรมาบอกว่าผมถูกแลกตัว
‎จากพอร์ตแลนด์ไปอินเดียนา

116
00:08:33,262 --> 00:08:36,307
‎ผมตื่นเต้นมากเพราะมันเป็นโอกาส
‎ที่ผมจะได้เล่นกับเรจจี้ มิลเลอร์

117
00:08:36,390 --> 00:08:39,352
‎เรจจี้

118
00:08:39,435 --> 00:08:41,020
‎ฉันเป็นแฟนตัวยงของเรจจี้

119
00:08:41,103 --> 00:08:42,313
‎ที่มานี่ก็มาดูเรจจี้

120
00:08:42,980 --> 00:08:45,358
‎ฉันมาดูการแข่งขันเพราะเรจจี้

121
00:08:45,441 --> 00:08:48,069
‎ผมรู้ว่าเขาเป็นคู่แข่งตัวจริง เขาเป็นตำนาน

122
00:08:48,152 --> 00:08:51,405
‎ผมบอกพวกเขาว่า
‎"ให้ผมอยู่ล็อกเกอร์ข้างๆ เขานะ

123
00:08:51,989 --> 00:08:53,157
‎ผมต้องคุยกับเขา"

124
00:08:53,241 --> 00:08:55,076
‎เรจจี้มาแล้ว ชู้ตแล้ว

125
00:08:59,956 --> 00:09:02,458
‎ผมเล่นให้อินเดียนา เพเซอร์สอยู่ 18 ปี

126
00:09:02,542 --> 00:09:04,669
‎คนอินเดียนาหายใจเข้าออก
‎เป็นบาสเกตบอล

127
00:09:04,752 --> 00:09:05,711
‎ใช้ชีวิตกับบาสเกตบอล

128
00:09:05,795 --> 00:09:09,215
‎ดังนั้น ผมที่เป็นคนคลั่งบาสเกตบอล

129
00:09:09,298 --> 00:09:10,341
‎เลยรู้สึกเหมือนได้ขึ้นสวรรค์

130
00:09:10,424 --> 00:09:12,927
‎และผมโชคดีที่ดอนนี่ วอลช์

131
00:09:13,010 --> 00:09:15,680
‎ประธานและผู้จัดการทั่วไปให้โอกาสผม

132
00:09:16,180 --> 00:09:19,725
‎เรจจี้คือคนที่นำอินเดียนา เพเซอร์ส

133
00:09:19,809 --> 00:09:21,936
‎(ดอนนี่ วอลช์
‎ประธานของอินเดียนา เพเซอร์ส)

134
00:09:22,019 --> 00:09:24,689
‎เข้าสู่ทิศทางใหม่ที่พวกเขาไม่เคยไปมาก่อน

135
00:09:25,982 --> 00:09:27,525
‎เขาอยากชนะมาก

136
00:09:27,608 --> 00:09:33,114
‎และพยายามมากกว่าใครทั้งนั้น
‎ในการคว้าตำแหน่งชนะเลิศ

137
00:09:33,197 --> 00:09:35,199
‎เรจจี้ มิลเลอร์
‎จากอินเดียนา เพเซอร์สอยู่กับเราที่นี่

138
00:09:35,283 --> 00:09:39,203
‎เขาเป็นหนึ่งในนักบาสเกตบอล
‎ที่ยอดเยี่ยมของเอ็นบีเอ

139
00:09:39,287 --> 00:09:41,872
‎- ดีใจที่คุณมานะ
‎- ด้วยความยินดีครับ

140
00:09:41,956 --> 00:09:46,419
‎ฤดูกาลนี้มีความกดดันมากขึ้น
‎เพราะความสำเร็จของฤดูกาลที่แล้วไหม

141
00:09:46,502 --> 00:09:47,420
‎ผมคิดว่างั้นนะ

142
00:09:49,130 --> 00:09:50,840
‎ผมอยากคว้าแชมป์ให้ได้

143
00:09:50,923 --> 00:09:54,927
‎นั่นคือเป้าหมายหลักของผม
‎ปีที่แล้วเราเกือบทำสำเร็จ

144
00:09:55,011 --> 00:09:56,512
‎(การแข่งขันรอบชิงชนะเลิศ
‎เอ็นบีเอ 2000)

145
00:09:56,596 --> 00:09:59,724
‎เราเข้ารอบชิงในปี 2000
‎แล้วก็แพ้ให้เลเกอร์ส

146
00:09:59,807 --> 00:10:01,809
‎แจ็คสันพยายามส่งลูกผ่านแชค

147
00:10:01,892 --> 00:10:03,686
‎เรจจี้หันไปแล้วโยน…

148
00:10:03,769 --> 00:10:07,148
‎โดนขอบตะกร้า เลเกอร์สเป็นแชมป์เอ็นบีเอ

149
00:10:07,231 --> 00:10:08,733
‎เราอดสงสัยไม่ได้ว่า

150
00:10:08,816 --> 00:10:11,902
‎เรจจี้ มิลเลอร์ผู้เก่งกาจเหลือโอกาสอีกกี่ครั้ง

151
00:10:11,986 --> 00:10:15,615
‎นั่นเป็นปีที่ 14 ของผมและเราไม่เคยได้แชมป์

152
00:10:16,616 --> 00:10:18,659
‎ดูจากสัญญาและอายุของทุกคนแล้ว

153
00:10:18,743 --> 00:10:20,620
‎ถึงเวลาที่เราจะหานักกีฬาอายุน้อย

154
00:10:21,120 --> 00:10:24,040
‎และพวกเขาก็ตัดสินใจแลกเจอร์เมนมา

155
00:10:25,666 --> 00:10:27,335
‎วันแรกที่ผมถูกแลกตัว

156
00:10:27,835 --> 00:10:30,171
‎ผมไปร้านแชมส์ในตัวเมืองอินเดียแนโพลิส

157
00:10:30,254 --> 00:10:34,050
‎ผมเดินเข้าไป ได้ยินคนพูดว่า
‎"เราแลกเดล เดวิสกับไอ้หมอนั่น"

158
00:10:34,842 --> 00:10:36,052
‎ผู้คนโกรธมาก

159
00:10:36,969 --> 00:10:38,638
‎พวกเขาด่าทีมยับเลย

160
00:10:39,305 --> 00:10:40,848
‎ตอนนั้นผมอายุ 20

161
00:10:41,891 --> 00:10:44,060
‎ผมไม่เคยได้เป็นตัวจริงเลย

162
00:10:44,685 --> 00:10:46,062
‎ทุกคืน

163
00:10:46,145 --> 00:10:48,814
‎แต่ผมยินดีสละทุกอย่างที่ผมมี

164
00:10:48,898 --> 00:10:49,899
‎เพื่อโอกาสนี้

165
00:10:49,982 --> 00:10:52,652
‎ผมมั่นใจเต็มร้อยว่าพวกคุณจะไม่ผิดหวัง

166
00:10:52,735 --> 00:10:55,196
‎ผมคิดว่าพวกคุณจะพอใจกับการแลกตัวมากๆ

167
00:10:55,279 --> 00:10:57,156
‎ผมทำเพื่อทีมได้เยอะเลย

168
00:10:57,239 --> 00:11:01,369
‎ผมคิดว่าเจอร์เมนทุ่มเทให้กับการพิสูจน์ว่า

169
00:11:01,452 --> 00:11:03,454
‎เขาเป็นหนึ่งในนักกีฬาที่เก่งที่สุดในลีก

170
00:11:03,537 --> 00:11:08,209
‎และเวลาอยู่นอกสนาม
‎เขาก็วางตัวด้วยความมั่นใจแบบนั้น

171
00:11:08,292 --> 00:11:12,088
‎เขาคือสิ่งที่เอ็นบีเอต้องการ

172
00:11:12,171 --> 00:11:14,507
‎ตอนนั้นผมคิดว่า อาจจะไม่ใช่ในทันที

173
00:11:14,590 --> 00:11:17,927
‎แต่ในอนาคต เขาอาจจะแทนที่เรจจี้ได้

174
00:11:18,010 --> 00:11:20,930
‎เขามีแววว่าสามารถนำทีมสู่ความสำเร็จได้

175
00:11:21,013 --> 00:11:23,391
‎และผมไม่ได้หมายถึงสถิติทั้งหลายของเขา

176
00:11:23,474 --> 00:11:27,186
‎แต่หมายถึงความเป็นผู้นำ
‎ที่เขานำมาสู่เด็กหนุ่มอายุน้อยกว่าที่นี่

177
00:11:27,269 --> 00:11:30,898
‎เราต้องทำงานหนักกว่าคนอื่น
‎เราต้องทำตัวดุดัน

178
00:11:32,149 --> 00:11:35,861
‎สำหรับผม เจอร์เมนเป็นนักกีฬา
‎ที่ไม่ธรรมดาในสมัยนั้น

179
00:11:36,737 --> 00:11:39,365
‎เขาทำหลายอย่างได้เหมือนคนร่างใหญ่

180
00:11:39,448 --> 00:11:44,203
‎แต่ก็เลี้ยงลูกหลบหลีกคู่ต่อสู้ได้
‎เขามีทักษะทางกีฬาสูงมาก

181
00:11:44,286 --> 00:11:47,873
‎โอนีลหมุน 360 องศา
‎ผ่านวลาเด ดีวัตส์อย่างงดงาม ว้าว

182
00:11:50,584 --> 00:11:54,213
‎เจอร์เมนกำลังจะเป็น
‎ซูเปอร์สตาร์ในการแข่งขันของเรา

183
00:11:54,714 --> 00:11:57,299
‎เขากลายเป็นโฉมหน้าของอินเดียนา เพเซอร์ส

184
00:11:57,383 --> 00:11:58,801
‎(จากเด็กหนุ่มสู่ผู้ชาย)

185
00:11:58,884 --> 00:12:05,307
‎เซ็นเตอร์เจอร์เมน โอนีล
‎ลงแข่งเอ็นบีเอออลสตาร์เป็นครั้งแรก

186
00:12:07,309 --> 00:12:09,311
‎แล้วผมก็แบบ "โอเค ผมชอบนะ"

187
00:12:09,895 --> 00:12:12,231
‎ผมไม่สนว่าจะได้เล่นนานแค่ไหน
‎หรือทำคะแนนเท่าไร

188
00:12:12,314 --> 00:12:15,609
‎ผมอยากให้หนุ่มๆ พวกนี้ทำงานส่วนใหญ่

189
00:12:16,110 --> 00:12:18,195
‎ผมอยากคว้าแชมป์ให้อินเดียนา

190
00:12:18,279 --> 00:12:20,239
‎ผมต้องการแค่นั้น

191
00:12:27,955 --> 00:12:29,248
‎เป้าหมายหลักของผม

192
00:12:29,331 --> 00:12:32,918
‎ซึ่งไม่ได้ทำสำเร็จในปีเดียวเสมอไป

193
00:12:33,002 --> 00:12:36,005
‎คือการหานักกีฬาที่เข้ากันได้ดี

194
00:12:39,341 --> 00:12:43,512
‎(อาร์เทสต์)

195
00:12:43,596 --> 00:12:46,724
‎(เพเซอร์สและบูลส์แลกตัวนักกีฬาเจ็ดคน)

196
00:12:46,807 --> 00:12:50,311
‎ตอนที่ผมถูกแลกไปอินเดียนา
‎ผมอยู่บนรถบัส กำลังไปแข่งที่ไมแอมี

197
00:12:50,394 --> 00:12:52,480
‎พวกเขาบอกว่า "อย่าลงจากรถ"

198
00:12:54,023 --> 00:12:55,107
‎"นายถูกแลกตัวแล้ว"

199
00:12:56,400 --> 00:13:00,279
‎และผมจำได้ว่า
‎ผมไม่เคยฟังใคร ผมก็ลงจากรถ

200
00:13:00,362 --> 00:13:02,323
‎พวกเขาบอกว่า "อย่าไปที่สนาม"

201
00:13:02,823 --> 00:13:04,241
‎ผมก็ไปที่สนาม

202
00:13:05,201 --> 00:13:06,786
‎พวกเขาบอกว่า "ออกไปจากสนาม"

203
00:13:07,536 --> 00:13:09,747
‎ผมบอกว่า "ไม่" แล้วผมก็ซ้อมอยู่ชั่วโมงหนึ่ง

204
00:13:10,790 --> 00:13:13,334
‎ในการพบกันครั้งแรก
‎กับสื่อของอินเดียแนโพลิสวันนี้

205
00:13:13,417 --> 00:13:15,252
‎สมาชิกหน้าใหม่ของอินเดียนา เพเซอร์ส

206
00:13:15,336 --> 00:13:17,963
‎แสดงความโล่งใจที่ได้ออกจากชิคาโก

207
00:13:18,047 --> 00:13:21,425
‎ผมรู้สึกดีที่ได้อยู่ที่นี่
‎หลังจากแพ้ตลอดในชิคาโกมาสองปี

208
00:13:22,092 --> 00:13:26,263
‎และมันยากจริงๆ ผมแค่อยากให้
‎ความพยายามของเรานำไปสู่ชัยชนะ

209
00:13:26,347 --> 00:13:28,933
‎ผมไม่ค่อยไว้ใจใครเท่าไรฺ

210
00:13:29,016 --> 00:13:33,145
‎เพราะสิ่งที่ผมเคยเจอและหลายๆ อย่าง

211
00:13:34,146 --> 00:13:37,149
‎สำหรับผม พวกเขาคือศัตรู
‎ทุกคนเป็นศัตรูของผมตลอดเวลา

212
00:13:39,193 --> 00:13:41,529
‎แต่พอเราลงสนาม ผมไว้ใจพวกเขา

213
00:13:42,780 --> 00:13:45,991
‎ผมจำการซ้อมครั้งแรกหลังจากแลกตัวได้

214
00:13:46,075 --> 00:13:48,536
‎ในการซ้อมครั้งนั้น ซึ่งนานสามชั่วโมง

215
00:13:49,119 --> 00:13:50,704
‎ผมจำได้ว่าเจอร์เมนมาหาผม

216
00:13:50,788 --> 00:13:54,083
‎และบอกว่า "ผมไม่รู้ว่า
‎เราเคยซ้อมหนักขนาดนี้ไหม"

217
00:13:54,166 --> 00:13:57,461
‎ผมก็แบบ "นั่นสิ
‎ฉันว่ามันต้องไปได้สวยแน่ๆ"

218
00:13:58,379 --> 00:14:02,299
‎รอนน่าจะเป็นคนที่ทำงานหนักที่สุด
‎ที่ผมเคยเห็นมาในชีวิต

219
00:14:03,384 --> 00:14:06,637
‎เขาน่าจะเป็นนักกีฬาตัวรับที่มีพรสวรรค์ที่สุด

220
00:14:06,720 --> 00:14:10,474
‎ที่พวกเราเคยเห็นในรอบสิบปี

221
00:14:12,351 --> 00:14:14,395
‎รอนแตกต่าง

222
00:14:15,229 --> 00:14:16,689
‎แต่แตกต่างไม่ได้แปลว่าไม่ดี

223
00:14:16,772 --> 00:14:19,733
‎บางครั้งความแตกต่างก็มีเอกลักษณ์

224
00:14:20,943 --> 00:14:23,654
‎และพรสวรรค์ของรอนมีเอกลักษณ์

225
00:14:30,369 --> 00:14:33,455
‎ผมไม่เคยเห็นใครตั้งใจเล่นเท่าเขาเลย

226
00:14:33,956 --> 00:14:35,708
‎ในสนามเขามีพลัง

227
00:14:39,670 --> 00:14:42,756
‎เวลาลงสนาม ผมทุ่มร้อยเปอร์เซ็นต์

228
00:14:44,091 --> 00:14:46,093
‎เข้ามาเลย

229
00:14:49,388 --> 00:14:52,182
‎มาทดสอบกันตรงนี้เลย
‎ฉันไม่สนว่านายจะร้ายแค่ไหน

230
00:14:52,683 --> 00:14:54,935
‎เราจะสู้กันตรงนี้ ฉันจะตายที่นี่

231
00:14:58,355 --> 00:15:01,483
‎ทุกทีมต้องการคนอย่างรอน อาร์เทสต์

232
00:15:02,234 --> 00:15:06,113
‎เราต้องการคนที่ทุกคนกลัวนิดหน่อย

233
00:15:07,239 --> 00:15:09,408
‎อาร์เทสต์เบียดออกนอกสนาม

234
00:15:09,491 --> 00:15:12,703
‎ตอนนี้กำลังเถียงกับ
‎ผู้ช่วยโค้ชของฮีต คีธ แอสกินส์

235
00:15:13,704 --> 00:15:15,873
‎อาร์เทสต์เป็นคนที่ไม่ควรแหย็มด้วย

236
00:15:15,956 --> 00:15:17,750
‎เขาเป็นคนแบบนั้น

237
00:15:17,833 --> 00:15:20,377
‎เป็นนักกีฬาที่ยอดเยี่ยม
‎แต่ต้องควบคุมอารมณ์ให้ได้

238
00:15:20,461 --> 00:15:25,591
‎เขาจะบอกผมว่า "ไม่ยุติธรรมเลย
‎พวกเขาไม่ควรทำแบบนั้นได้"

239
00:15:25,674 --> 00:15:29,136
‎ผมรู้ว่าเขามีแนวคิด
‎เรื่องความยุติธรรมที่เกินควรอยู่บ้าง

240
00:15:29,887 --> 00:15:33,557
‎ผมแค่ไม่ชอบคน ผมโกรธอยู่ตลอดเวลา

241
00:15:36,018 --> 00:15:40,522
‎ตอนนั้นเรามีตัวรับโซนกลาง
‎ที่เก่งที่สุด นั่นคือเจอร์เมน

242
00:15:41,190 --> 00:15:45,069
‎และเรามีตัวรับโซนข้างที่เก่งที่สุด นั่นก็คือรอน

243
00:15:51,617 --> 00:15:54,328
‎เวลาพวกเขาอยู่ในสนาม มันเหมือนงานศิลปะ

244
00:15:54,411 --> 00:15:58,165
‎หลังจากโดนผมสกัด ถ้ายังผ่านไปได้
‎ก็ต้องโดนเจอร์เมนสกัด

245
00:16:00,876 --> 00:16:04,046
‎แถมพวกเรายังระเบิดง่ายด้วย
‎ผมกับเจอร์เมนน่ะ

246
00:16:04,129 --> 00:16:07,424
‎เจอร์เมนระเบิดง่ายนะ แต่เขาคุมอยู่

247
00:16:10,177 --> 00:16:13,013
‎เรามีความคิดคล้ายๆ กันหลายอย่าง

248
00:16:13,097 --> 00:16:16,558
‎แกร่ง ไม่ยอมใคร เราจะเล่นงานคุณ

249
00:16:22,106 --> 00:16:24,650
‎แล้วเราก็เริ่มเอาชนะทีมต่างๆ

250
00:16:29,071 --> 00:16:31,281
‎อินเดียนา เพเซอร์ส พวกเขากำลังมาแรง

251
00:16:31,365 --> 00:16:34,994
‎อินเดียนา เพเซอร์สมีสถิติดีที่สุดในเอ็นบีเอ

252
00:16:35,077 --> 00:16:37,621
‎อินเดียนา เพเซอร์ส ทีมที่เก่งที่สุดในลีก

253
00:16:37,705 --> 00:16:41,125
‎อินเดียนา เพเซอร์ส
‎ทีมจากตะวันออกที่ใครๆ ก็อยากเอาชนะ

254
00:16:41,208 --> 00:16:43,711
‎พวกคุณไม่เข้าใจหรอกว่า
‎ตอนนั้นเราทำได้ดีขนาดไหน

255
00:16:48,132 --> 00:16:50,467
‎เรามีสถิติที่ดีที่สุดในลีกตลอดทั้งปี

256
00:16:50,551 --> 00:16:52,302
‎เข้ารอบชิงของคอนเฟอเรนซ์ตะวันออก

257
00:16:55,305 --> 00:16:58,684
‎พอมองย้อนกลับไป
‎การแข่งขันซีรีส์นั้นเป็นตัวจุดชนวน…

258
00:17:00,602 --> 00:17:01,729
‎ทุกอย่าง

259
00:17:02,980 --> 00:17:04,940
‎ดีทรอยต์มีฝีมืออย่างน่าทึ่ง

260
00:17:05,024 --> 00:17:07,234
‎และเรารู้ว่ามันจะเป็นการแข่งขันที่หิน

261
00:17:09,403 --> 00:17:11,155
‎พวกเราเป็นสองทีมที่เก่งที่สุด

262
00:17:11,238 --> 00:17:13,323
‎ทั้งเกมรับและเกมรุก

263
00:17:15,200 --> 00:17:18,787
‎ผมรู้เลยว่าใครก็ตามที่ชนะเกมนี้
‎จะต้องได้เป็นแชมป์

264
00:17:40,100 --> 00:17:42,728
‎การแข่งขันซีรีส์นั้นผลักดันเราจนถึงขีดจำกัด

265
00:17:47,274 --> 00:17:48,734
‎ในรอบเพลย์ออฟ

266
00:17:49,735 --> 00:17:51,904
‎มีโอกาสให้ทำผิดพลาดน้อยมาก

267
00:17:51,987 --> 00:17:55,449
‎ด้านร่างกาย
‎ทุกคนสามารถพออยู่แล้ว มันอยู่ที่…

268
00:18:00,204 --> 00:18:01,663
‎ครั้งนี้แฮมิลตันโดนฟาวล์

269
00:18:04,166 --> 00:18:08,712
‎อาร์เทสต์อาจจะถูกไล่ออกจากสนาม
‎แต่นั่นเป็นฟาวล์รุนแรงแน่นอน

270
00:18:08,796 --> 00:18:10,547
‎ทำแบบนั้นไม่เข้าท่าเลย

271
00:18:10,631 --> 00:18:13,008
‎นี่เป็นเพลย์สำคัญสำหรับพวกเขา

272
00:18:13,092 --> 00:18:16,720
‎ในช่วงนี้ของเกม เราต้องเยือกเย็นเข้าไว้

273
00:18:16,804 --> 00:18:18,347
‎มันสำคัญเกินไป

274
00:18:21,683 --> 00:18:23,685
‎เราจะทำฟาวล์ผิดเวลา

275
00:18:23,769 --> 00:18:25,896
‎แล้วทำให้คู่ต่อสู้ได้เปรียบไม่ได้

276
00:18:26,563 --> 00:18:28,941
‎และเป็นครั้งแรกในรอบ 14 ปี

277
00:18:29,024 --> 00:18:31,443
‎พิสตันส์เข้ารอบชิงชนะเลิศเอ็นบีเอ

278
00:18:31,527 --> 00:18:34,780
‎พวกเขาคือแชมป์
‎คอนเฟอเรนซ์ตะวันออก ปี 2004

279
00:18:34,863 --> 00:18:36,698
‎เราแพ้เกมที่หกในดีทรอยต์

280
00:18:38,075 --> 00:18:40,119
‎มันเหมือนมีคนเอามีดมาปักอก

281
00:18:41,120 --> 00:18:44,832
‎ฟาวล์รุนแรงของรอน อาร์เทสต์

282
00:18:44,915 --> 00:18:46,375
‎นั่นคือจุดเปลี่ยนหรือเปล่าครับ

283
00:18:46,458 --> 00:18:48,752
‎แน่นอนว่ามันส่งผลกระทบ

284
00:18:49,378 --> 00:18:51,839
‎มันเป็นการตัดสินใจที่ยากมากครับ

285
00:18:54,800 --> 00:18:57,136
‎ผมก็แค่ยกแขน เข้าใจที่ผมจะบอกใช่ไหม

286
00:18:57,219 --> 00:18:58,053
‎และ…

287
00:18:58,887 --> 00:18:59,888
‎ผมคิดว่า…

288
00:19:00,389 --> 00:19:02,766
‎แต่กรรมการเห็น รู้ไหม เขา…

289
00:19:02,850 --> 00:19:05,435
‎ผมจำได้ว่าเราแพ้ให้ดีทรอยต์
‎ในรอบชิงแชมป์คอนเฟอเรนซ์

290
00:19:06,520 --> 00:19:09,356
‎เราน่าจะได้เข้ารอบชิงชนะเลิศ
‎เราต้องชนะแน่

291
00:19:09,439 --> 00:19:10,274
‎(จบอย่างฟาวล์)

292
00:19:10,357 --> 00:19:12,317
‎(เพเซอร์สจบฤดูกาลด้วยฟาวล์รุนแรง
‎และเกมรุกไม่แน่น)

293
00:19:12,401 --> 00:19:15,445
‎(ฟาวล์รุนแรงของอาร์เทสต์กลายเป็นปัญหา)

294
00:19:15,529 --> 00:19:18,323
‎(อาร์เทสต์คุมสติไม่อยู่)

295
00:19:18,407 --> 00:19:21,201
‎หลังจากเราแพ้ซีรีส์นั้น ใครได้เป็นแชมป์

296
00:19:21,827 --> 00:19:25,497
‎ดีทรอยต์พิสตันส์ทำให้
‎ลอสแอนเจลิส เลเกอร์สต้องตกตะลึง

297
00:19:29,418 --> 00:19:31,753
‎พวกเขาจิตใจเข้มแข็งกว่าเรา

298
00:19:33,088 --> 00:19:34,673
‎ผมแบบ "พวกนาย"

299
00:19:36,508 --> 00:19:37,968
‎มันน่าหงุดหงิดจริงๆ

300
00:19:41,263 --> 00:19:42,181
‎แล้วเจอกัน

301
00:19:42,806 --> 00:19:43,724
‎รักนะ

302
00:19:46,560 --> 00:19:47,644
‎เอาขยะไปทิ้งด้วย

303
00:19:52,065 --> 00:19:54,818
‎ปีต่อมา ผมรู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ

304
00:19:55,569 --> 00:19:59,615
‎ผมรู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติแน่ๆ
‎และผมต้องถอยออกมา

305
00:20:00,532 --> 00:20:02,576
‎ผมบอกว่า "ผมต้องการ
‎เอกสารสำหรับขอเกษียณ"

306
00:20:03,160 --> 00:20:06,496
‎ทางเพเซอร์สบอกว่า "ไม่ได้ คุณต้องเล่น"

307
00:20:07,289 --> 00:20:09,458
‎"คุณติดสัญญาอีกหกปี"

308
00:20:10,167 --> 00:20:13,629
‎ผมรู้สึกว่ารอนนี่ก็พูดอะไรแปลกๆ แบบนั้นทุกวัน

309
00:20:14,129 --> 00:20:17,799
‎เขาจะบอกว่า "พรุ่งนี้ผมมาซ้อมไม่ได้นะ
‎ต้องไปทำเพลง"

310
00:20:18,300 --> 00:20:20,177
‎คนเราควรมีสิทธิ์ทำตามที่ต้องการ

311
00:20:20,260 --> 00:20:22,846
‎ดังนั้น ถ้าผมตัดสินใจว่าจะถอนตัว

312
00:20:22,930 --> 00:20:25,265
‎หรือพักสักเดือน… ผมโตแล้ว

313
00:20:25,349 --> 00:20:28,894
‎การอยากทำสิ่งที่ผมอยากทำ
‎ไม่ได้แปลว่าผมเป็นบ้า

314
00:20:28,977 --> 00:20:31,521
‎ถ้าเขาขอพักตั้งแต่ต้นปี…

315
00:20:32,356 --> 00:20:36,860
‎พวก เราเหลือเวลาหกเดือนครึ่ง
‎นายมาขอพักตอนนี้เนี่ยนะ

316
00:20:37,903 --> 00:20:40,280
‎อัลบั้มของผมจะออกวันที่ 23 พฤศจิกายน

317
00:20:40,781 --> 00:20:44,284
‎และหลังจากอัลบั้มออกมาแล้ว ผมจะ

318
00:20:44,368 --> 00:20:47,246
‎ทุ่มเทเวลาทั้งหมดให้กับการคว้าแชมป์

319
00:20:47,329 --> 00:20:49,456
‎ตอนนั้นผมกังวลอยู่ตลอดเวลา

320
00:20:52,000 --> 00:20:53,710
‎เราจะหัวใจเต้นรัว

321
00:20:54,211 --> 00:20:58,465
‎มันเป็นสิ่งที่ผมควบคุมไม่ได้ในตอนนั้น
‎ผมต้องเจอกับมันทุกวัน

322
00:21:01,343 --> 00:21:05,222
‎ผมคิดว่า "ฉันต้องพยายามหาว่า
‎อะไรกันแน่ที่ผิดปกติ"

323
00:21:05,305 --> 00:21:08,267
‎"ทำไมนายถึงไม่มีความสุข
‎กับบาสเกตบอลและเพื่อนร่วมทีม"

324
00:21:08,767 --> 00:21:11,937
‎"ทำไมนายไม่มีความสุข หาคำตอบซะ"

325
00:21:13,063 --> 00:21:16,608
‎ตอนนั้นผมเข้ารับการบำบัดแล้ว
‎แต่ทุกอย่างไม่ได้ดีขึ้นในชั่วข้ามคืน

326
00:21:17,442 --> 00:21:21,697
‎ครับ เรารู้ว่าเขามีจิตแพทย์
‎ที่เดินทางไปกับเขาทุกที่

327
00:21:22,698 --> 00:21:25,784
‎เรารู้ว่าเขาเข้ารับการบำบัดที่จำเป็นกับเธอ

328
00:21:25,867 --> 00:21:26,994
‎เรารู้เรื่องนั้น

329
00:21:27,577 --> 00:21:29,413
‎แต่ไม่เคยมีใครบอกเราว่า

330
00:21:29,496 --> 00:21:34,251
‎เขามีปัญหาบางอย่าง ปัญหาทางการแพทย์

331
00:21:34,334 --> 00:21:36,295
‎ผมเป็นโรคซึมเศร้าและวิตกกังวล

332
00:21:36,378 --> 00:21:39,923
‎ผมจะรู้สึกซึมเศร้ากับบางเรื่อง
‎และกังวลเรื่องอนาคต

333
00:21:40,507 --> 00:21:43,760
‎บางคนควบคุมอารมณ์ได้ แต่ผมทำไม่ได้

334
00:21:44,344 --> 00:21:47,848
‎ถ้าผมตื่นเต้น มีความสุข
‎ดังก์ข้ามหัวอีกฝ่ายจนทำให้เราชนะ

335
00:21:49,016 --> 00:21:51,393
‎อารมณ์ที่รุนแรงขนาดนั้นไม่เหมาะกับผม

336
00:21:51,476 --> 00:21:54,479
‎ไม่ว่าอารมณ์เชิงบวกหรือลบ
‎เราควบคุมมันไม่ได้

337
00:21:54,563 --> 00:21:56,523
‎เร็วสิ มัวทำอะไรอยู่

338
00:21:57,899 --> 00:22:00,235
‎ฉันจะไม่เถียงกับนายแล้ว ไม่เอาน่า พวก

339
00:22:00,319 --> 00:22:02,404
‎ใครก็ได้เรียก รปภ. ที

340
00:22:02,487 --> 00:22:03,947
‎ตรงนี้มีคนตีกัน

341
00:22:05,157 --> 00:22:06,366
‎นายต้องใจเย็นๆ

342
00:22:06,867 --> 00:22:10,162
‎บางครั้งรอนก็หงุดหงิดง่ายนิดหน่อย

343
00:22:10,245 --> 00:22:15,125
‎และความสัมพันธ์
‎ระหว่างเจอร์เมนกับรอนก็น่ากังวล

344
00:22:16,835 --> 00:22:18,211
‎ผมคิดว่าฟางเส้นสุดท้าย

345
00:22:18,295 --> 00:22:20,505
‎คือตอนที่รอนบอกว่ามีคนในครอบครัวเสียชีวิต

346
00:22:20,589 --> 00:22:22,007
‎แล้วไปงานซอร์ซอะวอร์ด

347
00:22:22,090 --> 00:22:23,759
‎ท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน โปรดต้อนรับ

348
00:22:23,842 --> 00:22:28,722
‎รอน อาร์เทสต์ เจ้าของค่ายทรูวอร์ริเออร์
‎และพีทตี้ พาโบล

349
00:22:30,182 --> 00:22:33,977
‎เขาบอกว่าจะไปงานศพ แต่สามสี่วันหลังจากนั้น

350
00:22:34,061 --> 00:22:38,023
‎เราเปิดทีวีแล้วก็เห็นเขามอบรางวัล
‎ในงานประกาศรางวัล

351
00:22:38,106 --> 00:22:40,067
‎และเราก็ไม่เจอเขาไปอีกสามสี่วัน

352
00:22:40,150 --> 00:22:44,279
‎และผู้ชนะคือ… ผมไม่รู้ว่า
‎ผมทำอะไรอยู่ ทุกอย่างเรียบร้อยดี

353
00:22:44,780 --> 00:22:46,740
‎ผมรู้สึกว่าผมพยายามหนี

354
00:22:46,823 --> 00:22:50,077
‎ผมพยายามหาทางหนี แน่นอน

355
00:22:50,160 --> 00:22:52,788
‎ผมจะไม่ตอบคำถามเกี่ยวกับรอนอีก

356
00:22:52,871 --> 00:22:55,499
‎รอนไม่อยากอยู่ที่นี่
‎รอนไม่มีความสำคัญอีกต่อไป

357
00:22:55,582 --> 00:22:58,502
‎ที่สำคัญคือเพเซอร์ส
‎คือนักกีฬาที่สวมเครื่องแบบทุกวัน

358
00:22:58,585 --> 00:23:01,546
‎ผมเบื่อที่จะตอบคำถามเกี่ยวกับรอนแล้ว

359
00:23:01,630 --> 00:23:03,548
‎ผมขอร้องเจ้าพวกนั้น

360
00:23:03,632 --> 00:23:05,425
‎"เข้าใจให้ตรงกันสักที"

361
00:23:06,968 --> 00:23:10,138
‎ผมทำให้พวกเขาเข้าใจความสำคัญ
‎ของโอกาสนั้นไม่ได้

362
00:23:12,140 --> 00:23:13,600
‎ผมไม่เคยฟังเรจจี้เลย

363
00:23:14,101 --> 00:23:18,230
‎ดังนั้น ทุกครั้งที่เขาแสดงความเป็นผู้นำ
‎หรือให้คำแนะนำกับผม

364
00:23:18,814 --> 00:23:21,274
‎ผมจะคิดว่า "ตอนซ้อมจะเล่นงานให้หนักเลย"

365
00:23:23,735 --> 00:23:26,405
‎ผมรู้ว่าพวกเราจับชายหนุ่ม

366
00:23:26,488 --> 00:23:31,243
‎ที่อาจกระทบกระทั่งกันบ้างมาอยู่ด้วยกัน

367
00:23:31,326 --> 00:23:33,995
‎แต่รู้ไหม ผมอยากชนะจริงๆ

368
00:23:34,079 --> 00:23:37,165
‎และผมกำลังมองหาส่วนประกอบ
‎ชิ้นสุดท้ายของทีม

369
00:23:38,542 --> 00:23:40,919
‎ผมถึงได้แลกเอาสตีเฟนมา

370
00:23:41,002 --> 00:23:44,714
‎(แจ็คสัน)

371
00:23:50,720 --> 00:23:53,598
‎ผมจำได้ว่าได้รับโทรศัพท์
‎จากดอนนี่ วอลช์และแลร์รี่ เบิร์ด

372
00:23:53,682 --> 00:23:56,476
‎ผมต้องเปิดลำโพงเพราะผมอยู่บนถนน

373
00:23:56,560 --> 00:23:58,895
‎ผมอยู่ตรงถนน 3200 กับเพื่อนๆ

374
00:24:00,647 --> 00:24:02,899
‎"ขอต้อนรับสู่อินเดียนา เพเซอร์ส" บลาๆ

375
00:24:03,400 --> 00:24:04,901
‎มันเป็นช่วงเวลาที่ยอดมาก

376
00:24:04,985 --> 00:24:08,196
‎ตอนที่เขาบอกว่า "ขอต้อนรับสู่…"
‎พวกเพื่อนผมนี่เฮกันใหญ่

377
00:24:08,280 --> 00:24:11,283
‎ผมรู้ว่าโอกาสนี้มีค่ามาก

378
00:24:11,366 --> 00:24:12,868
‎ตอนที่สตีเฟนมา

379
00:24:12,951 --> 00:24:17,038
‎มันดีมากสำหรับเรา
‎เพราะตอนนั้นเรามีเจอร์เมน รอน

380
00:24:17,122 --> 00:24:21,168
‎แล้วก็ได้คนที่แกร่งและบ้านิดๆ อีกคน
‎อย่างสตีเฟน แจ็คสันมาร่วมทีม

381
00:24:21,251 --> 00:24:23,837
‎ทุกทีมต้องเจอกับอินเดียนา นี่ไม่ใช่ความลับ

382
00:24:23,920 --> 00:24:26,465
‎พวกเขาต้องผ่านเราไปให้ได้
‎ถ้าอยากไปให้ถึงเป้าหมาย

383
00:24:26,548 --> 00:24:28,925
‎ผมคิดว่าเราเป็นทีมที่ใครๆ ก็อยากเอาชนะ

384
00:24:29,009 --> 00:24:31,136
‎เรามีคนเก่งๆ เราต้องร่วมแรงร่วมใจกัน

385
00:24:31,219 --> 00:24:32,679
‎เป็นความท้าทายที่น่าสนุก

386
00:24:32,762 --> 00:24:35,557
‎ผมพร้อมรับความท้าทาย ผมเกิดมาเพื่อสิ่งนี้

387
00:24:35,640 --> 00:24:37,809
‎ผมรับความกดดันได้ดี นั่นคือสิ่งที่ผมทำ

388
00:24:37,893 --> 00:24:40,645
‎ผมกับเขา เราทั้งสองคนมาจากย่านเถื่อนๆ

389
00:24:41,146 --> 00:24:44,274
‎เราเลยเถียงกันว่าใครจะประกบคนที่เก่งที่สุด

390
00:24:44,357 --> 00:24:46,026
‎เกือบถึงขั้นชกกันแน่ะ

391
00:24:46,776 --> 00:24:48,945
‎ผมก็จะบอกว่า "ก็ได้ สตีฟ เอาไปเลย"

392
00:24:49,029 --> 00:24:50,989
‎ผมแบบ "หมอนี่บ้าไปแล้ว"

393
00:24:51,072 --> 00:24:54,534
‎เรามีหลายอย่างที่คล้ายกัน
‎แต่เราไม่เหมือนกันเลย

394
00:24:54,618 --> 00:24:56,995
‎ผมรู้ว่าเขาไม่ค่อยปกติ

395
00:24:57,078 --> 00:24:59,831
‎แต่เขาเป็นนักบาสเกตบอลที่ยอดมาก

396
00:24:59,915 --> 00:25:03,210
‎และผมตัดสินเขาจากเรื่องนั้นเท่านั้น
‎ผมไม่สนอย่างอื่น

397
00:25:03,293 --> 00:25:05,921
‎ผมก็แปลก ทำอะไรไปตามเรื่อง
‎สูบกัญชาทั้งวัน

398
00:25:06,004 --> 00:25:08,840
‎คนอย่างผมกับรอน
‎เรามองว่าบาสเกตบอลคือชีวิต

399
00:25:08,924 --> 00:25:12,886
‎พระเจ้ามอบของขวัญชิ้นนี้ให้ผมเพื่อช่วย
‎ครอบครัวผมจากสถานการณ์ที่เป็นอยู่

400
00:25:15,222 --> 00:25:18,808
‎แจ็คเป็นคนดุดันมาก เรามีหลายอย่างที่คล้ายกัน

401
00:25:18,892 --> 00:25:22,604
‎เขาอารมณ์ขึ้นเร็วมากและเขาจะบอกให้เรารู้

402
00:25:23,188 --> 00:25:24,648
‎เขาจริงจังกับการเอาชนะ

403
00:25:25,190 --> 00:25:29,486
‎ผมเป็นคนซื่อสัตย์ อย่างหนึ่งก็คือ
‎ถ้าผมเป็นพวกคุณ ผมจะอยู่ข้างคุณ

404
00:25:29,986 --> 00:25:33,156
‎สมมติเราถ่ายทำเสร็จแล้วไปที่บาร์
‎มีใครว่าอะไรคุณ

405
00:25:33,240 --> 00:25:35,534
‎ผมจะลุกเป็นคนแรก ผมเป็นคนแบบนั้น

406
00:25:35,617 --> 00:25:38,828
‎ถ้าผมเป็นพวกคุณ ผมจะอยู่ข้างคุณ
‎ผมคือส่วนที่ขาดหายไป

407
00:25:39,579 --> 00:25:41,164
‎พวกเขาบอกว่าอย่างนั้น

408
00:25:41,248 --> 00:25:43,625
‎ผมคือส่วนที่ขาดหายไปที่จะทำให้ทีมคว้าแชมป์ได้

409
00:25:43,708 --> 00:25:46,795
‎มีแค่ไม่กี่ทีมที่พูดได้ว่า

410
00:25:47,754 --> 00:25:51,424
‎"เรามีโอกาสคว้าแชมป์"
‎ตลอด 18 ปีที่ผมอยู่ในวงการ

411
00:25:51,508 --> 00:25:53,718
‎ฤดูกาลนั้น พวกเราพร้อมรับทุกอย่าง

412
00:25:53,802 --> 00:25:55,136
‎มันเป็นปีของเรา

413
00:25:56,137 --> 00:25:58,682
‎นี่คือการเผชิญหน้าที่ทุกคนรอคอย

414
00:25:58,765 --> 00:26:01,851
‎การแข่งขันที่คุกรุ่นมานาน
‎ตั้งแต่ก่อนฤดูกาลจะเริ่มซะอีก

415
00:26:01,935 --> 00:26:03,228
‎(อินเดียนา ปะทะ ดีทรอยต์)

416
00:26:03,311 --> 00:26:05,772
‎ทั้งสองทีมมีรูปแบบการเล่นคล้ายกัน
‎แต่ผู้ชนะมีเพียงหนึ่งเดียว

417
00:26:08,525 --> 00:26:11,945
‎(เดอะพาเลซออฟออเบิร์นฮิลส์)

418
00:26:12,028 --> 00:26:15,156
‎ตอนไปแข่งที่เดอะพาเลซ
‎สถิติเราคือชนะเจ็ด แพ้สอง

419
00:26:15,949 --> 00:26:18,743
‎ผมรู้ว่านั่นคือเกมที่ผมอยากชนะมากกว่าทุกเกม

420
00:26:19,661 --> 00:26:21,788
‎ผมไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

421
00:26:21,871 --> 00:26:23,832
‎เราไปที่นั่นเพื่อประกาศศักดา

422
00:26:23,915 --> 00:26:25,375
‎"พวกนายอาจเป็นแชมป์

423
00:26:25,458 --> 00:26:27,377
‎แต่ขอบอกให้รู้ไว้

424
00:26:27,877 --> 00:26:30,171
‎ปีนี้พวกนายได้เจอเราแน่"

425
00:26:30,255 --> 00:26:31,923
‎- เรามาจากไหน
‎- ดีทรอยต์

426
00:26:32,007 --> 00:26:34,009
‎- เรามาจากไหน
‎- ดีทรอยต์

427
00:26:34,092 --> 00:26:37,929
‎ดีทรอยต์เป็นหนึ่งในสนามที่เล่นได้ยากที่สุด
‎พวกเขาไม่ยอมให้เราชนะง่ายๆ

428
00:26:44,060 --> 00:26:47,314
‎เห็นได้ชัดว่าเราจะเจอกับความท้าทายใหญ่

429
00:26:47,397 --> 00:26:49,858
‎ในการไปแข่งที่เดอะพาเลซ

430
00:26:50,650 --> 00:26:53,028
‎พวกเขามีฐานแฟนคลับที่บ้าคลั่ง

431
00:26:53,111 --> 00:26:56,906
‎แฟนๆ ที่เหนียวแน่นและเทิดทูนพวกเขา

432
00:26:58,199 --> 00:26:59,909
‎และบางครั้งก็เอะอะโวยวาย

433
00:26:59,993 --> 00:27:06,166
‎ใช่ ที่หนึ่ง ที่รัก ที่หนึ่ง ใช่
‎นี่แหละที่ฉันพูดถึง

434
00:27:06,249 --> 00:27:09,127
‎แฟนๆ เป็นส่วนสำคัญของความสำเร็จหลายครั้ง

435
00:27:09,210 --> 00:27:13,214
‎เพราะถึงจะอยู่ในสนาม
‎เราก็ยังได้ยินเสียงแฟนๆ ที่ตื่นเต้น

436
00:27:13,298 --> 00:27:16,343
‎ตอนที่เข้าไปในสนาม
‎เรารู้อยู่แล้วว่าพิสตันส์จะชนะ

437
00:27:16,426 --> 00:27:18,178
‎เราแค่ไม่รู้ว่าจะชนะกี่คะแนน

438
00:27:23,767 --> 00:27:26,686
‎เมื่อไหร่ก็ตามที่เราเอาคน 20,000 คน
‎มาอยู่รวมกันสี่ห้าชั่วโมง

439
00:27:26,770 --> 00:27:27,979
‎และพวกเขาดื่มเหล้า

440
00:27:29,189 --> 00:27:32,442
‎นั่นคือทุกอย่างพร้อมแล้ว
‎ที่ไหนสักแห่ง ใครสักคนจะก่อเรื่อง

441
00:27:32,525 --> 00:27:35,862
‎มีผู้ชายสองคนที่เราจะยกเลิกตั๋วฤดูกาล

442
00:27:35,945 --> 00:27:38,239
‎เราปล่อยให้พวกเขา
‎ก่อความวุ่นวายมามากพอแล้ว

443
00:27:39,115 --> 00:27:42,285
‎มันเป็นคืนวันศุกร์ วันเสาร์เราไม่ต้องทำงาน

444
00:27:42,369 --> 00:27:45,455
‎มันเลยทำให้เราสนุกมากกว่า

445
00:27:45,538 --> 00:27:46,873
‎ดื่มนิดหน่อย

446
00:27:46,956 --> 00:27:49,584
‎สนุกกับเพื่อนฝูง ก็เหมือนกับให้รางวัลตัวเอง

447
00:27:49,668 --> 00:27:52,712
‎ชาร์ลีเป็นแฟนของทีม เขามีตั๋วฤดูกาล

448
00:27:53,213 --> 00:27:54,881
‎และคืนนั้นเขาก่อเรื่อง

449
00:27:54,964 --> 00:27:58,593
‎พวกเราเลย… เราตั้งใจว่าจะคุยกับเขา

450
00:27:58,677 --> 00:28:01,262
‎และริบตั๋วฤดูกาลของเขาในคืนนั้น

451
00:28:01,346 --> 00:28:05,392
‎ปกติเราจะคุมการแข่งขันของพิสตันส์
‎เดือนละสองสามครั้ง

452
00:28:05,475 --> 00:28:08,019
‎วันนั้นเราได้รับมอบหมายให้ดูฝั่งตะวันออก

453
00:28:08,103 --> 00:28:11,314
‎ผมคิดว่าทีมเรากับอินเดียนาเป็นคู่แข่งกันด้วย

454
00:28:11,398 --> 00:28:13,733
‎ผู้ชมก็เลยตื่นเต้นกันมาก

455
00:28:13,817 --> 00:28:16,486
‎ทุกคนในเอ็นบีเออยากได้สิ่งนี้

456
00:28:16,569 --> 00:28:18,697
‎พวกเขาแข่งกันก็เพื่อสิ่งนี้ แหวนแชมป์

457
00:28:18,780 --> 00:28:20,824
‎ผมไปที่นั่นเพื่อรายงานการแข่งขันให้อีเอสพีเอ็น

458
00:28:20,907 --> 00:28:22,367
‎อินเดียนาเป็นทีมที่ยอดเยี่ยม

459
00:28:22,450 --> 00:28:24,285
‎พวกเขาเป็นผู้ท้าชิงตำแหน่งแชมป์

460
00:28:24,369 --> 00:28:27,330
‎และในตอนนั้น อาจเป็นทีมที่เก่งที่สุดในเอ็นบีเอ

461
00:28:28,873 --> 00:28:30,583
‎แต่ดีทรอยต์เป็นทีมที่เก่ง

462
00:28:32,001 --> 00:28:33,461
‎พวกเขาเป็นทีมที่เก่งมาก

463
00:28:36,256 --> 00:28:41,261
‎ผมนิ้วหักเลยต้องสวมเฝือก
‎สตีเฟนย้ายไปเป็นชูตติ้งการ์ด

464
00:28:41,761 --> 00:28:45,265
‎ผมไม่รู้เลยว่าการแข่งขัน
‎ระหว่างพวกเขารุนแรงขนาดไหน

465
00:28:45,348 --> 00:28:48,351
‎พวกเขาขับเคี่ยวกับทีมนี้เมื่อปีก่อน

466
00:28:48,435 --> 00:28:50,937
‎ในรอบชิงของคอนเฟอเรนซ์ตะวันออก
‎เกือบจะมีเรื่องกัน

467
00:28:51,438 --> 00:28:53,648
‎มันเป็นเกมประกาศศักดาของเรา

468
00:28:53,732 --> 00:28:56,192
‎นี่คือช่วงเวลาของเรา
‎อย่าปล่อยให้ใครมีข้อสงสัย

469
00:28:57,652 --> 00:28:59,279
‎พวกเขารู้สึกว่ามันเป็นปีของพวกเขา

470
00:28:59,362 --> 00:29:01,781
‎ส่วนพวกเราก็รู้สึกว่าต้องปกป้องแชมป์

471
00:29:02,449 --> 00:29:04,993
‎ผมจำคืนนั้นได้
‎เดอะพาเลซเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

472
00:29:05,076 --> 00:29:09,164
‎มันเหมือนวิญญาณออกจากร่างเลย

473
00:29:09,247 --> 00:29:11,875
‎เรารู้สึกได้ว่าขนที่ต้นคอลุกชันไปหมด

474
00:29:17,881 --> 00:29:20,300
‎ทุกครั้งที่เข้าไปในการแข่งขัน
‎ระดับประเทศที่ถ่ายทอดทางทีวี

475
00:29:20,383 --> 00:29:24,846
‎เสียงกระหึ่มในสนามมันต่างออกไป
‎มีแสงไฟมากกว่า มีกล้องมากกว่า

476
00:29:24,929 --> 00:29:28,057
‎พวกเขาระวังมากเวลาเลือกคน
‎มาทำหน้าที่ในเกมแบบนั้น

477
00:29:28,141 --> 00:29:30,685
‎เพราะพวกเขาไม่อยากให้ทั้งลีกขายหน้า

478
00:29:30,769 --> 00:29:33,271
‎สมัยนั้นไม่มีใครอยากเป็นกรรมการให้พิสตันส์

479
00:29:33,354 --> 00:29:35,440
‎เรารู้เลยว่าคืนนั้นเหนื่อยแน่

480
00:29:37,150 --> 00:29:40,528
‎เวลาที่มีคนอย่างเบน วอลเลซ
‎สตีเฟน แจ็คสัน รอน อาร์เทสต์

481
00:29:40,612 --> 00:29:43,281
‎นั่นเป็นสูตรสำเร็จสำหรับหายนะ

482
00:29:47,243 --> 00:29:51,956
‎แฟนๆ บาสเกตบอลจากทั่วทั้งรัฐมิชิแกน

483
00:29:52,040 --> 00:29:55,710
‎และทุกคนที่เดินทางจากอีกฟากโลก
‎มายังเดอะพาเลซแห่งนี้

484
00:29:55,794 --> 00:29:57,754
‎เตรียมตัวเตรียมใจให้ดี

485
00:29:57,837 --> 00:30:02,550
‎ได้เวลาพบและทักทายนักบาสเกตบอล

486
00:30:02,634 --> 00:30:06,846
‎ตัวแทนของดีทรอยต์ พิสตันส์แล้ว

487
00:30:06,930 --> 00:30:09,599
‎พวกเขามีผู้ประกาศที่มีพลังมากใช่ไหม

488
00:30:09,682 --> 00:30:14,354
‎มันทำให้เราฮึกเหิม เราจะพูดว่า
‎"นี่ วันนี้ฉันจะเล่นงานนาย ดีทรอยต์"

489
00:30:15,647 --> 00:30:22,320
‎เซ็นเตอร์สูง 206 เซนติเมตร
‎สวมชุดเบอร์สามสีแดงตัวโต

490
00:30:22,403 --> 00:30:27,951
‎บะ บะ บะ เบน วอลเลซ

491
00:30:28,034 --> 00:30:29,869
‎พวกเขาแนะนำเบน วอลเลซ

492
00:30:29,953 --> 00:30:34,082
‎มันทำให้ผมคึก
‎แบบ "มาเล่นงานพวกนั้นกัน เอาให้หนัก"

493
00:30:38,503 --> 00:30:41,297
‎ตอนนั้นผมไม่รู้ว่าเบน วอลเลซเสียพี่ชายไป

494
00:30:42,715 --> 00:30:45,093
‎ความรู้สึกแบบนั้น รู้ไหม มัน…

495
00:30:46,678 --> 00:30:51,933
‎ผมไม่รู้ว่าจะระบายความรู้สึกนั้นยังไง
‎นอกจากบาสเกตบอล

496
00:30:52,684 --> 00:30:54,310
‎มันเหมือนถังใส่ดินระเบิด

497
00:30:55,770 --> 00:30:58,273
‎นี่จะเป็นคู่ที่แข่งกันสนุกในฤดูกาลปกติ

498
00:30:58,356 --> 00:31:00,900
‎เราได้แต่หวังว่าพวกเขา
‎จะเจอกันอีกในรอบเพลย์ออฟ

499
00:31:01,609 --> 00:31:04,863
‎จนถึงตอนนี้ พิสตันเล่นได้ไร้ที่ติ
‎ในบ้านตัวเอง เดอะพาเลซคนเต็มอีกครั้ง

500
00:31:04,946 --> 00:31:06,197
‎ตอนที่เริ่มแข่ง

501
00:31:06,281 --> 00:31:08,116
‎ผมคิดว่าเราเอาชนะดีทรอยต์ได้

502
00:31:08,199 --> 00:31:10,785
‎และผมอยากเห็นว่าทีมประเภทนี้จะใช้ได้ไหม

503
00:31:14,831 --> 00:31:15,748
‎โอนีล

504
00:31:16,457 --> 00:31:19,711
‎อาร์เทสต์ถอยไป… ควอเตอร์นี้
‎รอน อาร์เทสต์เล่นได้ดีจริงๆ

505
00:31:20,670 --> 00:31:21,880
‎สี่ในสิบของ…

506
00:31:21,963 --> 00:31:24,966
‎ถึงตอนนั้นผมจะมีปัญหา แต่ผมเล่นได้ดีมาก

507
00:31:26,759 --> 00:31:30,054
‎เกมนั้นเราบุกอยู่ฝ่ายเดียว
‎เราครองสนามตั้งแต่ต้นจนจบ

508
00:31:30,138 --> 00:31:32,390
‎รอนครองสนาม ไม่มีใครหยุดเขาได้

509
00:31:33,182 --> 00:31:35,935
‎ตอนนั้น การ์ดสอง สามหรือสี่คนก็สกัดรอนไม่ได้

510
00:31:36,019 --> 00:31:39,898
‎เขาปราดเปรียวเกินไป
‎เขาเป็นผู้เล่นที่เก่งที่สุดในสนามแน่นอน

511
00:31:39,981 --> 00:31:43,443
‎เรานำเป็นเลขสองหลัก พวกหนุ่มๆ คุยกันใหญ่

512
00:31:44,027 --> 00:31:45,987
‎พวกเขาเข้าขากัน

513
00:31:46,070 --> 00:31:47,780
‎รอนกับเจอร์เมน

514
00:31:47,864 --> 00:31:50,116
‎วันนั้นรอนฟอร์มดี เจอร์เมนก็ฟอร์มดี

515
00:31:51,242 --> 00:31:52,619
‎มันวิเศษมาก

516
00:31:57,081 --> 00:31:59,334
‎มันคือช่วงเวลาของเรา มันคืองานเลี้ยงเปิดตัว

517
00:31:59,834 --> 00:32:01,920
‎เราลงสนามด้วยความมั่นใจยิ่งกว่าปกติ

518
00:32:04,130 --> 00:32:05,882
‎สตีเฟน เขาเจ๋งสุดๆ

519
00:32:08,426 --> 00:32:10,970
‎ผมคิดว่า "หมอนี่ชู้ตลูกเด็ดๆ ทั้งนั้นเลย"

520
00:32:15,558 --> 00:32:18,478
‎เรารู้ทันทีว่าเราเป็นทีมที่เก่งที่สุด

521
00:32:19,938 --> 00:32:21,940
‎เราเตะก้นพวกเขา

522
00:32:22,607 --> 00:32:25,985
‎พวกเขาฟอร์มทีมคว้าแชมป์ได้สำเร็จ
‎เห็นได้ชัดเลย

523
00:32:35,870 --> 00:32:37,830
‎เพราะเรากำลังเล่นงานพวกเขา

524
00:32:38,456 --> 00:32:41,209
‎ผู้ชมตั๋วธรรมดาเลยออกไป

525
00:32:41,292 --> 00:32:42,335
‎พวกเขากลับบ้าน

526
00:32:43,294 --> 00:32:47,924
‎ผู้ชมจากที่บนๆ เลยทยอยกันลงมา

527
00:32:48,424 --> 00:32:53,513
‎พวกคนที่ดื่มจนเมาแล้ว ลงมาแทนที่พวกเขา

528
00:32:54,013 --> 00:32:55,014
‎(เพเซอร์ส 93 พิสตันส์ 82)

529
00:32:55,098 --> 00:32:59,310
‎พวกเขาไม่ให้เกียรติกันเลย ใกล้จบเกมแล้วแท้ๆ

530
00:32:59,394 --> 00:33:01,270
‎แต่ก็ยังให้ตัวจริงลงทุกตำแหน่ง

531
00:33:01,354 --> 00:33:03,231
‎พวกเขานำอยู่ 15 20 คะแนน

532
00:33:03,982 --> 00:33:05,984
‎วอลเลซบล็อกได้อย่างสวยงาม

533
00:33:06,067 --> 00:33:07,360
‎ไม่ฟาวล์ครับ

534
00:33:08,987 --> 00:33:12,365
‎ตอนท้ายเกม เรานำอยู่ 15 คะแนน
‎สำหรับผม ถือว่าจบเกมแล้ว

535
00:33:13,282 --> 00:33:14,867
‎จามาล ทินสลีย์บอกรอนว่า

536
00:33:14,951 --> 00:33:18,246
‎"ทีนี้นายก็ทำฟาวล์ได้แล้ว"
‎รอนมองเขาแบบ "หา"

537
00:33:18,329 --> 00:33:19,914
‎"ทีนี้นายก็ทำฟาวล์ได้แล้ว"

538
00:33:19,998 --> 00:33:23,001
‎นายทำฟาวล์ได้แล้ว ทีนี้ก็ทำได้แล้วใช่ไหม

539
00:33:23,084 --> 00:33:25,086
‎ทำไมถึงพูดกับเขาแบบนั้น

540
00:33:25,670 --> 00:33:28,506
‎รอนไม่ต้องมีใครยุก็ทำอะไรบ้าๆ อยู่แล้ว

541
00:33:28,589 --> 00:33:31,300
‎อาร์เทสต์ 24 คะแนน โอนีล 20 คะแนน

542
00:33:31,384 --> 00:33:33,594
‎โครเชอร์ 15 ทินสลีย์ 13

543
00:33:33,678 --> 00:33:37,473
‎ตอนที่เราวิ่งกลับมา ผมประกบเบน
‎พอพวกเขาส่งลูกให้เขา

544
00:33:37,557 --> 00:33:41,019
‎ผมไม่ได้พยายามสกัดเขา
‎ผมไม่ได้จะทำฟาวล์เขาด้วยซ้ำ

545
00:33:41,811 --> 00:33:43,479
‎เขาเข้าไปเลย์อัป

546
00:33:44,313 --> 00:33:46,899
‎ผมไม่อยากให้เขาได้เลย์อัป ผมเลยผลักเขา

547
00:33:46,983 --> 00:33:51,029
‎มันเป็นฟาวล์ที่แรงเกินไปสำหรับช่วงนั้นของเกม

548
00:33:54,866 --> 00:33:57,201
‎วอลเลซ พุ่งใส่อาร์เทสต์เลย

549
00:33:57,285 --> 00:34:00,580
‎ถ้าไม่มีใครเข้าไปขวางอาจเป็นเรื่องใหญ่ได้

550
00:34:00,663 --> 00:34:04,250
‎วอลเลซหัวเสียแล้ว นักกีฬาพยายามห้ามกันเอง

551
00:34:04,959 --> 00:34:07,712
‎เราเห็นว่าสตีเฟน แจ็คสัน
‎และวอลเลซพยายามไกล่เกลี่ย

552
00:34:07,795 --> 00:34:08,963
‎แจ็คสันกำลังตะโกน…

553
00:34:09,505 --> 00:34:12,091
‎ถ้าแค่กระทบกระทั่งกัน ผมไม่มีปัญหา

554
00:34:12,800 --> 00:34:15,720
‎มันเกิดขึ้นตลอดเวลา ผลักกัน ดันกัน

555
00:34:15,803 --> 00:34:17,430
‎นั่นแหละ ก็แค่เล่นละคร

556
00:34:17,513 --> 00:34:19,807
‎ส่วนใหญ่แล้ว
‎ไม่มีใครในเอ็นบีเออยากตีกันหรอก

557
00:34:19,891 --> 00:34:22,935
‎ต้องหยามกันจริงๆ ถึงจะถึงขั้นชกกัน

558
00:34:26,355 --> 00:34:27,815
‎สิ่งที่เป็นจุดหักเห

559
00:34:28,941 --> 00:34:32,779
‎คือตอนที่รอนไปนอนบนโต๊ะของผู้นับคะแนน

560
00:34:37,867 --> 00:34:39,869
‎ไปนอนตรงนั้น ซึ่งมันไม่ปกติ

561
00:34:39,952 --> 00:34:42,246
‎นอนบนโต๊ะของผู้นับคะแนนมันไม่ปกติ

562
00:34:42,330 --> 00:34:44,290
‎นั่นก็บ้าเหมือนกัน

563
00:34:44,373 --> 00:34:48,461
‎เกือบจะแย่กว่าทำฟาวล์อีก

564
00:34:51,339 --> 00:34:54,675
‎ตอนนั้นผมเข้ารับการบำบัดแล้ว
‎ผมเลยลองทำในเหตุการณ์จริง

565
00:34:55,176 --> 00:34:57,011
‎คำแนะนำข้อหนึ่งคือให้นับถึงห้า

566
00:34:57,095 --> 00:34:59,889
‎ถ้าเกิดอะไรขึ้น ให้นับ "หนึ่ง สอง สาม…"

567
00:34:59,972 --> 00:35:03,518
‎ก่อนจะทำอะไร ให้นับก่อนเลย
‎เราจะได้มีเวลาคิดมากขึ้น

568
00:35:07,855 --> 00:35:09,524
‎เพื่อนร่วมทีมอยู่รอบตัวผม

569
00:35:11,526 --> 00:35:14,487
‎มันตลกดีเพราะผมรู้สึกเหมือนเป็นคนสำคัญ

570
00:35:15,363 --> 00:35:18,783
‎ผมรู้สึกว่าทีมผม… ผมรู้จักทีมผม

571
00:35:19,283 --> 00:35:24,497
‎ผมรู้ว่าเจอร์เมนไม่ปล่อยให้เบน
‎เข้ามาทำอะไรผมหรอก

572
00:35:24,580 --> 00:35:28,126
‎ผมมั่นใจ ผมมีสตีฟ แจ็คสัน

573
00:35:28,835 --> 00:35:31,129
‎ผมแบบ "เจ๋ง ฉันไม่ต้องทำอะไรเลย"

574
00:35:31,754 --> 00:35:32,755
‎"ฉันไม่เป็นไร"

575
00:35:35,508 --> 00:35:37,135
‎วอลเลซยังพุ่งเข้าใส่อยู่

576
00:35:37,218 --> 00:35:40,179
‎ตอนนี้ ผมเข้าใจว่า
‎วอลเลซคงถูกไล่ออกจากสนาม

577
00:35:41,097 --> 00:35:44,851
‎เบนสวมปลอกแขน ผ้าคาดผม
‎สายรัดข้อมือรุงรังไปหมด

578
00:35:44,934 --> 00:35:46,936
‎แล้วเขาก็เริ่มขว้างปาข้าวของ

579
00:35:56,571 --> 00:35:58,906
‎ผมเห็นเขาขว้างผ้าคาดผมกับสายรัดข้อมือ

580
00:35:58,990 --> 00:36:00,992
‎เขาอารมณ์เสียจริงๆ

581
00:36:04,579 --> 00:36:09,500
‎แฟนๆ ไม่รู้ว่าความจริงแล้ว
‎พวกเราส่วนใหญ่เป็นเพื่อนกัน

582
00:36:09,584 --> 00:36:12,837
‎พวกเขาเลยคิดว่านั่นเรามีเรื่องกันจริงๆ

583
00:36:16,299 --> 00:36:18,801
‎ดังนั้น เรามีปฏิกิริยายังไง
‎พวกเขาก็มีปฏิกิริยาอย่างนั้น

584
00:36:18,885 --> 00:36:21,220
‎ถ้าเราทำแบบนี้ คิดว่าพวกเขาจะทำยังไง

585
00:36:21,888 --> 00:36:24,182
‎ถ้าเราทำแบบนี้ คิดว่าพวกเขาจะทำยังไง

586
00:36:25,474 --> 00:36:27,476
‎ผู้ชมรับเอาอารมณ์จากนักกีฬา

587
00:36:28,686 --> 00:36:30,354
‎ผมเห็นทางหางตา

588
00:36:31,898 --> 00:36:32,940
‎ผมเห็นมันลอยมา

589
00:36:36,194 --> 00:36:37,486
‎เห็นเป็นภาพช้าเลย

590
00:36:38,070 --> 00:36:38,988
‎แบบ มันแค่…

591
00:36:40,156 --> 00:36:43,284
‎ทุกคนน่าจะเห็น มันช้าขนาดนั้นเลย

592
00:36:48,372 --> 00:36:49,207
‎ตูม

593
00:36:50,499 --> 00:36:53,211
‎ตอนนี้อาร์เทสต์กระโดดข้ามโต๊ะผู้นับคะแนน

594
00:36:53,294 --> 00:36:55,379
‎และพยายามไปยังที่นั่ง

595
00:36:55,922 --> 00:36:57,965
‎อาร์เทสต์อยู่บนอัฒจันทร์แล้ว

596
00:36:58,633 --> 00:37:00,801
‎แย่แล้วครับ แฟนๆ เข้ามาเกี่ยวข้องด้วย

597
00:37:00,885 --> 00:37:02,678
‎พอเห็นเขาเข้าไป ผมก็ตามไป

598
00:37:02,762 --> 00:37:04,096
‎เขาต้องการความช่วยเหลือ

599
00:37:04,180 --> 00:37:08,100
‎พอไปถึงตัว เขาก็โดนเบียร์
‎สาดหน้าอีกแก้ว นั่นคือคนที่ผม…

600
00:37:08,684 --> 00:37:10,728
‎สตีเฟน แจ็คสันอยู่ในหมู่แฟนๆ แล้ว

601
00:37:11,479 --> 00:37:14,232
‎รปภ. พยายามรักษาความสงบเรียบร้อย

602
00:37:14,732 --> 00:37:18,778
‎แฟนๆ และนักกีฬากำลังต่อสู้กัน
‎นักกีฬาช่วยเหลือกันเอง

603
00:37:18,861 --> 00:37:21,280
‎ราชีด วอลเลซขึ้นไปบนอัฒจันทร์แล้ว

604
00:37:24,825 --> 00:37:26,244
‎นี่คือความอัปยศ

605
00:37:29,372 --> 00:37:32,875
‎นักกีฬาทุกคนกระโจนเข้าไป
‎พยายามพานักกีฬาคนอื่นๆ ออกมา

606
00:37:32,959 --> 00:37:35,086
‎เพราะแฟนๆ เข้ามาเกี่ยวข้องแล้ว

607
00:37:40,967 --> 00:37:43,469
‎เป็นภาพที่น่าสลดใจจริงๆ ที่เดอะพาเลซ

608
00:37:43,970 --> 00:37:46,305
‎ตอนที่เดินลงมาจากอัฒจันทร์
‎ผมคิดว่า "ไม่เป็นไรแล้ว"

609
00:37:46,806 --> 00:37:49,475
‎ผมไม่คิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นอีก

610
00:37:49,558 --> 00:37:51,310
‎ผมคิดว่ามันจะจบแค่นั้น

611
00:37:52,436 --> 00:37:55,314
‎ผมแค่หยุดและเริ่มมองไปรอบๆ

612
00:37:56,232 --> 00:37:57,858
‎"รปภ. อยู่ไหน"

613
00:37:59,777 --> 00:38:02,697
‎ไม่มีตำรวจ ผมไม่เห็นตำรวจในตึก

614
00:38:02,780 --> 00:38:05,866
‎ผมไม่เห็น รปภ. สักคน
‎ที่นั่นไม่มีใครที่จะสลายเหตุการณ์เลย

615
00:38:06,492 --> 00:38:10,079
‎ทุกคนกระจัดกระจายไปทุกที่ มันเป็นมวยหมู่

616
00:38:10,162 --> 00:38:12,540
‎พวกเขาดันเราไปที่ทางออก

617
00:38:12,623 --> 00:38:14,792
‎ผมไปอยู่ในสนามได้ยังไงก็ไม่รู้

618
00:38:17,211 --> 00:38:20,047
‎ผมจำได้ว่าผมตกใจเหมือนเจอมนุษย์ต่างดาว

619
00:38:20,965 --> 00:38:24,218
‎"หมอนี่ลงมาสู้ถึงในสนามเชียวเหรอ"

620
00:38:24,302 --> 00:38:27,471
‎เพราะตอนนั้นผมไม่ไหวแล้ว ผมไม่ได้จะตีกับใคร

621
00:38:27,555 --> 00:38:30,433
‎แต่คนพวกนี้ทำให้ผมต้อง…
‎มันเป็นเขตปลอดภัยของผม

622
00:38:30,516 --> 00:38:32,935
‎ถ้ายังมีสติดีอยู่ เราคงไม่ลงไปในสนาม

623
00:38:33,019 --> 00:38:36,564
‎แล้วพยายามจะสู้กับรอน
‎หลังจากเขาบุกขึ้นไปบนอัฒจันทร์

624
00:38:37,481 --> 00:38:40,109
‎เป็นภาพที่น่าสลดใจจริงๆ ที่เดอะพาเลซ

625
00:38:41,193 --> 00:38:44,822
‎การต่อสู้ปะทุขึ้นอีกครั้ง
‎ตรงหน้าม้านั่งของพิสตันส์ครับ

626
00:38:45,448 --> 00:38:48,951
‎นั่นแฟนครับ นี่มันอันตรายมาก

627
00:38:50,578 --> 00:38:51,829
‎แฟนๆ กำลังโยน…

628
00:38:54,999 --> 00:38:57,501
‎ผมไม่เห็นเขาพุ่งเข้ามา เขาต่อยผมทีเผลอ

629
00:38:58,044 --> 00:38:59,712
‎มันค่อนข้าง…

630
00:39:01,964 --> 00:39:03,215
‎ขี้ขลาด

631
00:39:03,299 --> 00:39:06,969
‎ผมรีบวิ่งไปตรงนั้นเพื่อพยายามช่วยเขา

632
00:39:09,388 --> 00:39:10,973
‎ดีนะที่เขาลื่นล้มไป

633
00:39:12,266 --> 00:39:15,644
‎นั่นเป็นการทำพลาดที่ดีที่สุด
‎ในอาชีพของเจอร์เมน

634
00:39:20,983 --> 00:39:23,527
‎ถ้าเจอร์เมนต่อยโดนจังๆ ล่ะก็…

635
00:39:27,490 --> 00:39:28,741
‎แฟนคนนั้นตายแน่

636
00:39:28,824 --> 00:39:30,701
‎ตอนนี้ลงไปในสนาม

637
00:39:32,036 --> 00:39:35,581
‎รอน อาร์เทสต์แววตาน่ากลัวมากครับตอนนี้

638
00:39:36,457 --> 00:39:40,294
‎ช่วงเวลาที่น่ากลัวที่สุดคือตอนที่ผมรู้ว่า
‎มันบานปลายขนาดไหน

639
00:39:40,378 --> 00:39:41,962
‎และมันจะรุนแรงขึ้นอีกแค่ไหน

640
00:39:42,046 --> 00:39:43,047
‎สวัสดีค่ะ 911 พูดค่ะ

641
00:39:43,130 --> 00:39:45,508
‎รีบส่งใครก็ได้มาที่เดอะพาเลซที

642
00:39:45,591 --> 00:39:47,802
‎- เราส่งคนไปแล้วค่ะ
‎- พวกเขากำลังตีกัน

643
00:39:47,885 --> 00:39:49,762
‎- นักกีฬาตีกันเหรอคะ
‎- เร็วเข้า

644
00:39:49,845 --> 00:39:52,014
‎ได้ค่ะ เราส่งคนไปแล้ว

645
00:39:52,098 --> 00:39:53,516
‎รีบมานะคะ

646
00:40:00,731 --> 00:40:03,150
‎ตอนนั้นเรามีเจ้าหน้าที่ที่สนามสามคน

647
00:40:03,234 --> 00:40:05,653
‎ไม่เพียงพอที่จะคุมคน 20,000 คน

648
00:40:06,445 --> 00:40:07,613
‎มันคุมไม่อยู่แล้ว

649
00:40:07,696 --> 00:40:11,033
‎นั่นคือสาเหตุที่เราตัดสินใจให้
‎นักกีฬาออกจากสนาม

650
00:40:11,117 --> 00:40:14,245
‎ถ้าเราพาพวกเขาออกไป แฟนๆ ก็จะสงบลงเอง

651
00:40:15,746 --> 00:40:18,457
‎เจ้าหน้าที่คนหนึ่งวิ่งมาจากข้างหลังผม

652
00:40:18,541 --> 00:40:20,793
‎ในมือถือสเปรย์พริกไทย

653
00:40:21,752 --> 00:40:25,005
‎และเขาเตรียมฉีดมันใส่รอน

654
00:40:31,178 --> 00:40:34,723
‎ผมไม่คิดจะฉีดสเปรย์ใส่รอน อาร์เทสต์
‎เขานอนอยู่กับพื้นแล้ว

655
00:40:34,807 --> 00:40:36,475
‎เขา… เขาดูหมดแรง

656
00:40:36,559 --> 00:40:39,270
‎มีจุดหนึ่ง ผมวิ่งผ่านเรจจี้ มิลเลอร์ที่สวมสูท

657
00:40:39,353 --> 00:40:42,606
‎ตอนนั้นผมไม่รู้ว่าเป็นเรจจี้ มิลเลอร์
‎ไม่รู้ว่าเขาเป็นนักกีฬา

658
00:40:42,690 --> 00:40:45,234
‎เพราะเขาสวมสูท ผมถามว่าเขาทำอะไร

659
00:40:45,317 --> 00:40:47,903
‎ไม่รู้ได้ยังไงว่าเรจจี้ มิลเลอร์
‎อยู่ทีมอินเดียนา เพเซอร์ส

660
00:40:52,783 --> 00:40:55,202
‎ผมจับตัวเจ้าหน้าที่คนนั้น แบบ
‎"คุณจะทำอะไรน่ะ"

661
00:40:55,286 --> 00:40:59,540
‎ผมบอกว่า "ไล่คนพวกนั้นออกจากสนามสิ
‎อย่าสเปรย์พริกไทยเขา"

662
00:41:03,127 --> 00:41:05,337
‎นั่นคือตอนที่ผมโมโหมาก

663
00:41:05,421 --> 00:41:09,467
‎พวกเขาไม่พยายามช่วยเราเลย
‎มันเป็น 30,000 รุม 15 จริงๆ

664
00:41:10,301 --> 00:41:13,429
‎พวกเขาพยายามพาเพเซอร์ส
‎กลับไปที่ห้องแต่งตัว

665
00:41:15,139 --> 00:41:17,892
‎ทุกคนคว้าตัวรอน แล้วเราก็เริ่มวิ่ง

666
00:41:20,311 --> 00:41:23,147
‎เราเห็นทุกคนไปออกันที่จุดเดียว

667
00:41:24,190 --> 00:41:26,859
‎และพวกเขาขว้างปาทุกอย่างที่หาได้

668
00:41:37,786 --> 00:41:42,082
‎ตอนนี้แฟนๆ ที่บ้าคลั่ง
‎พยายามโจมตีนักกีฬาและขว้าง…

669
00:41:43,167 --> 00:41:45,002
‎อาจมีใครบาดเจ็บได้

670
00:41:47,463 --> 00:41:50,216
‎แฟนๆ พิสตันส์ทำตัวไม่น่าดูเลยครับ

671
00:41:51,509 --> 00:41:53,302
‎ขว้างปาขวดจากตรงบันได

672
00:41:54,178 --> 00:41:55,554
‎เอาล่ะ ฉันไม่เป็นไร

673
00:41:56,889 --> 00:41:59,892
‎- ฉันเดินเองได้
‎- โอเค

674
00:42:01,644 --> 00:42:02,978
‎เราจะไปด้วยกัน พวก

675
00:42:06,857 --> 00:42:09,235
‎ผมจำได้ว่าผมพูดกับกล้องว่า
‎"เราจะไปด้วยกัน"

676
00:42:09,318 --> 00:42:11,737
‎เราจะไปด้วยกันเสมอ นั่นคือทัศนคติของผม

677
00:42:11,820 --> 00:42:14,156
‎และผมดีใจที่ได้ช่วยเพื่อนผม

678
00:42:14,240 --> 00:42:16,659
‎ผมดีใจที่ผมสามารถช่วยเขาได้

679
00:42:16,742 --> 00:42:18,869
‎ถ้าดูหน้าผมในห้องแต่งตัวจะรู้เลย

680
00:42:18,953 --> 00:42:22,206
‎ผมพอใจกับสิ่งที่เราทำ ผมอยู่เคียงข้างเพื่อน ใช่

681
00:42:22,289 --> 00:42:24,875
‎- ขอทราบชื่อหน่อยได้ไหมคะ
‎- ชาร์ลี แฮดแดดครับ

682
00:42:24,959 --> 00:42:28,754
‎เขาชกหน้าผม ยังเจ็บอยู่เลย
‎ผมต้องทำเอ็กซ์เรย์ทั้งหน้า

683
00:42:28,837 --> 00:42:30,381
‎ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น

684
00:42:30,464 --> 00:42:32,132
‎หยุดสัมภาษณ์ได้แล้ว

685
00:42:32,216 --> 00:42:34,468
‎- ไปสัมภาษณ์ข้างนอก
‎- คุณจะอยู่ที่นี่ไม่ได้

686
00:42:35,636 --> 00:42:38,889
‎หลังจากผมโดนต่อย เราก็ออกมา
‎แล้วเข้าไปในห้องอื่น

687
00:42:38,973 --> 00:42:40,683
‎เหมือนพวกเขากำลังปกป้องผม

688
00:42:40,766 --> 00:42:43,102
‎พวกเขาเริ่มพาคนเข้ามาในห้องทำงานของฉัน

689
00:42:43,185 --> 00:42:45,312
‎มีสองสามคนที่พูดว่า "คงตลกดีนะ

690
00:42:45,396 --> 00:42:48,232
‎ถ้าพวกเราสักคนทำร้ายตัวเอง
‎จะได้ฟ้องร้องได้"

691
00:42:58,117 --> 00:42:59,118
‎ผมจำได้ว่าผมมอง

692
00:42:59,201 --> 00:43:02,288
‎ผมเห็นคนกำลังโยกเก้าอี้
‎พยายามดึงให้เก้าอี้หลุดออกมา

693
00:43:06,709 --> 00:43:08,794
‎คนทั้งสนามล้อมพวกเราเร็วมาก

694
00:43:08,877 --> 00:43:11,630
‎ฝูงชนเริ่มควบคุมไม่อยู่

695
00:43:11,714 --> 00:43:13,799
‎อาจมีใครคว้าอาวุธของเราไปง่ายๆ

696
00:43:18,178 --> 00:43:21,181
‎แล้วอยู่ๆ ผมก็เห็นเก้าอี้ลอยมา

697
00:43:24,059 --> 00:43:27,438
‎ผู้คนพยายามทำร้ายผมกับคนอื่นๆ

698
00:43:27,521 --> 00:43:30,107
‎มันเป็นเหตุการณ์ที่เลวร้ายมาก

699
00:44:20,282 --> 00:44:22,618
‎เราไปถึงห้องแต่งตัว และช้าๆ แต่แน่นอน

700
00:44:22,701 --> 00:44:27,081
‎ทุกคนก็ค่อยๆ เล่าเรื่องของตัวเอง

701
00:44:27,164 --> 00:44:29,958
‎ตลอดเวลา ผมคิดว่า "เจอร์เมนเล่นงานฉันแน่"

702
00:44:30,042 --> 00:44:31,126
‎ตลอดเวลา

703
00:44:31,627 --> 00:44:33,045
‎ผมไม่อยากเจอเขาเลย

704
00:44:33,796 --> 00:44:37,716
‎ผมรู้ว่าเขาต้องโกรธ เพราะชัยชนะคือ
‎ทุกสิ่งทุกอย่างสำหรับเจอร์เมน

705
00:44:37,800 --> 00:44:42,763
‎รอนเอนตัวมาหาผมแล้วถามว่า
‎"นี่เราจะเดือดร้อนหรือเปล่า"

706
00:44:45,891 --> 00:44:47,226
‎ผมถามว่า "หมายความว่าไง"

707
00:44:47,726 --> 00:44:48,727
‎ผมสติแตกเลย

708
00:44:49,561 --> 00:44:52,189
‎เขาพุ่งใส่รอน สุดท้ายพวกเราต้องจับแยก

709
00:44:53,732 --> 00:44:58,028
‎ผมแค่อยากได้คำยืนยันว่ามันจบลงแล้ว

710
00:44:59,905 --> 00:45:00,739
‎นั่นแหละ

711
00:45:02,241 --> 00:45:06,078
‎แล้วตำรวจก็เข้ามา พยายามจับผมเข้าคุก

712
00:45:07,496 --> 00:45:09,915
‎ผมยัง… ผมอยู่ในโหมดเอาตัวรอดอีกครั้ง

713
00:45:09,998 --> 00:45:13,085
‎ผมบอกว่า "ฟังนะ ผมจะไม่ไปกับคุณ"

714
00:45:13,919 --> 00:45:17,047
‎"ผมจะขึ้นรถบัสคันนี้ ขึ้นเครื่องบิน

715
00:45:17,131 --> 00:45:20,092
‎ผมจะกลับบ้านแล้วติดต่อทนาย"

716
00:45:23,429 --> 00:45:27,766
‎เมื่อคืนนี้ เอ็นบีเอและแฟนๆ บางส่วน
‎แสดงความก้าวร้าวหนักขึ้นไปอีกขั้น

717
00:45:27,850 --> 00:45:32,062
‎เกิดการต่อสู้ระหว่าง
‎ทีมเพเซอร์สและแฟนๆ บนอัฒจันทร์

718
00:45:32,146 --> 00:45:35,399
‎การตะลุมบอนอันน่าอัปยศในเกมระหว่าง
‎เพเซอร์สและพิสตันส์ในดีทรอยต์

719
00:45:35,482 --> 00:45:39,653
‎อาจเป็นการกระทำเยี่ยงนักเลงที่น่ารังเกียจที่สุด
‎ในประวัติศาสตร์วงการกีฬาสหรัฐฯ

720
00:45:39,737 --> 00:45:44,158
‎ทุกคนและทุกรายการพูดถึงมัน
‎อีเอสพีเอ็นเล่นข่าวนี้ทุกห้านาที

721
00:45:44,783 --> 00:45:49,288
‎มันไม่ใช่เหตุวิวาททั่วไปในคืนวันศุกร์
‎ในดีทรอยต์ มันเป็นการจลาจลเต็มขั้น

722
00:45:49,371 --> 00:45:52,291
‎และเป็นหนึ่งในเหตุปะทะระหว่าง
‎นักกีฬาและแฟนที่รุนแรงที่สุด

723
00:45:52,374 --> 00:45:53,709
‎ที่เราเคยเห็นในประเทศ

724
00:45:53,792 --> 00:45:56,462
‎นักกีฬาที่ได้รับค่าตัวหลายล้านดอลลาร์เหล่านี้

725
00:45:56,545 --> 00:45:59,006
‎พวกเขาเป็นคนที่ไม่เคยต้องทำตามกฎ

726
00:45:59,089 --> 00:46:02,551
‎พวกเขาละเมิดกฎที่สำคัญที่สุดของนักกีฬาอาชีพ

727
00:46:02,634 --> 00:46:05,721
‎นั่นคือไม่ว่าใครจะพูดอะไร
‎ไม่ว่าใครจะขว้างอะไรใส่พวกเขา

728
00:46:05,804 --> 00:46:07,806
‎ห้ามขึ้นไปบนอัฒจันทร์

729
00:46:08,307 --> 00:46:09,892
‎การเล่าเรื่องมันเปลี่ยนไป

730
00:46:10,434 --> 00:46:13,228
‎กลายเป็นว่าพวกเรานักกีฬาเป็นต้นเหตุ

731
00:46:13,312 --> 00:46:18,233
‎รอน สตีฟ เจโอ เป็นความผิดของพวกเขา
‎พวกเขาเป็นอันธพาล พวกเขาทำผิด

732
00:46:18,901 --> 00:46:23,071
‎อยู่ๆ คนก็ข้องใจในอุปนิสัยของผม

733
00:46:24,865 --> 00:46:27,743
‎ไม่ใช่แค่จำนวนของคนที่พูดแบบนั้น

734
00:46:27,826 --> 00:46:30,788
‎แต่เป็นฐานะของคนที่พูด

735
00:46:30,871 --> 00:46:31,872
‎มันยากที่จะโต้แย้งว่า

736
00:46:31,955 --> 00:46:34,875
‎แนวคิดแบบอันธพาลไม่ได้
‎แทรกซึมเข้าไปในวงการบาสเกตบอล

737
00:46:34,958 --> 00:46:39,338
‎ภาพลักษณ์แบบอันธพาลจะคงอยู่
‎จนกว่าจะมีคนกำจัดมันจากลีก

738
00:46:39,421 --> 00:46:42,466
‎"พวกนี้เป็นนักเลง" เขาใช้คำนี้จริงๆ

739
00:46:42,549 --> 00:46:45,385
‎แล้วทุกคนก็คล้อยตาม
‎"ใช่ เป็นเพราะดนตรีแร็ป…"

740
00:46:45,469 --> 00:46:46,845
‎พวกเขาไม่พูดแบบนั้น

741
00:46:46,929 --> 00:46:51,266
‎เวลานักฮอกกี้ตีกัน
‎ทั้งที่พวกเขาทำแบบนั้นมาหลายสิบปี

742
00:46:51,350 --> 00:46:54,937
‎เอ็นบีเอกล่าวว่าพวกเขากำลังต่อสู้กับ
‎ภาพลักษณ์แบบแบดบอย

743
00:46:55,020 --> 00:46:56,855
‎รอยสัก เหตุวิวาท การบุกจับยาเสพติด

744
00:46:56,939 --> 00:47:01,443
‎สื่อกำลังช่วยเอ็นบีเอโฆษณาว่า
‎นี่เป็นกีฬาฮิปฮอปที่ก้าวร้าวเหรอ

745
00:47:01,527 --> 00:47:05,989
‎นักกีฬารุ่นฮิปฮอปดูจะห่างเหินจากแฟนๆ

746
00:47:06,073 --> 00:47:08,700
‎มากกว่ารุ่นแมจิกและรุ่นไมเคิลที่มาก่อนพวกเขา

747
00:47:08,784 --> 00:47:10,452
‎มีการออกระเบียบการแต่งกายทันที

748
00:47:10,536 --> 00:47:12,621
‎(ผู้บริหารสูงสุดเอ็นบีเอ
‎ออกระเบียบการแต่งกาย)

749
00:47:12,704 --> 00:47:14,122
‎(สเติร์นปกป้องระเบียบการแต่งกาย)

750
00:47:14,206 --> 00:47:17,626
‎เหมือนที่สุภาษิตว่าไว้
‎"ไม่น่าเอาเงินให้ไอ้มืดพวกนี้เลย"

751
00:47:17,709 --> 00:47:20,879
‎มีความไม่พอใจอย่างยิ่งต่อนักกีฬาหลักในปัจจุบัน

752
00:47:20,963 --> 00:47:23,465
‎แฟนๆ หลายคนมองว่า
‎พวกเขาได้ค่าแรงสูงเกินไป

753
00:47:23,549 --> 00:47:27,261
‎เล่นไม่ดีพอ ถูกประคบประหงมเกินไป
‎และไม่มีความเป็นผู้ใหญ่

754
00:47:27,344 --> 00:47:30,514
‎นักกีฬาไม่ได้เรียนรู้ว่าควรประพฤติตัวยังไง

755
00:47:30,597 --> 00:47:34,142
‎ในหลายๆ โอกาส ในสังคมปกติที่มีอารยธรรม

756
00:47:34,226 --> 00:47:36,353
‎โทรทัศน์กดดันให้ทางลีกบอกว่า

757
00:47:36,436 --> 00:47:38,730
‎"ดูสิ พวกนี้เป็นนักเลง"

758
00:47:38,814 --> 00:47:41,692
‎"พวกนี้ควบคุมไม่ได้
‎พวกเขาเป็นแบบนั้น แบบนี้"

759
00:47:41,775 --> 00:47:45,571
‎ภาพของนักกีฬาเอ็นบีเอขึ้นไปชกต่อยบนอัฒจันทร์

760
00:47:46,738 --> 00:47:50,033
‎ถูกเผยแพร่ไปทั่วโลก เราต้องหยุดมันเดี๋ยวนั้น

761
00:47:50,117 --> 00:47:52,953
‎เอ็นบีเอถูกวิพากษ์วิจารณ์มาหลายปีแล้ว

762
00:47:53,036 --> 00:47:56,665
‎และได้รับผลร้ายจากภาพลักษณ์
‎ที่นักกีฬาหลายคนแสดงออก

763
00:47:56,748 --> 00:47:59,084
‎ว่าพวกเขาอยากเป็นอันธพาล

764
00:47:59,167 --> 00:48:01,795
‎หรือในบางกรณี เป็นอาชญากรจริงๆ

765
00:48:01,879 --> 00:48:05,299
‎แรงกดดันให้เอ็นบีเอจัดระเบียบนักกีฬา

766
00:48:05,382 --> 00:48:08,343
‎และบ่งบอกว่าคนเหล่านี้ไม่ได้เป็นอันธพาล

767
00:48:08,427 --> 00:48:11,346
‎น่าสนใจที่จะได้เห็นว่าทางลีกจะทำยังไง

768
00:48:11,430 --> 00:48:14,016
‎นี่เป็นการประชาสัมพันธ์ในทางไม่ดี
‎สำหรับพวกเขา

769
00:48:14,099 --> 00:48:17,728
‎ไม่คิดเหรอครับว่าเป็นเรื่องสำคัญ
‎ที่เอ็นบีเอจะส่งข้อความ…

770
00:48:17,811 --> 00:48:20,022
‎- พวกเขาจะส่งข้อความ
‎- ส่งข้อความที่…

771
00:48:20,105 --> 00:48:22,691
‎- ชัดเจนที่สุด…
‎- เพื่อให้แน่ใจว่ามันจะไม่เกิดขึ้นอีก

772
00:48:23,442 --> 00:48:27,571
‎(หลังเหตุวิวาท 48 ชั่วโมง)

773
00:48:27,654 --> 00:48:30,782
‎วันนี้ผมขอประกาศการพักการแข่งขัน

774
00:48:30,866 --> 00:48:32,409
‎(เดวิด สเติร์น ผู้บริหารสูงสุดเอ็นบีเอ)

775
00:48:32,492 --> 00:48:35,996
‎อันเป็นผลจากการกระทำในการแข่งขัน
‎ระหว่างเพเซอร์สและพิสตันส์

776
00:48:36,079 --> 00:48:37,497
‎เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน

777
00:48:39,458 --> 00:48:43,128
‎รอน อาร์เทสต์จากอินเดียนา
‎ถูกพักการแข่งขันตลอดฤดูกาลที่เหลือ

778
00:48:45,172 --> 00:48:48,592
‎สตีเฟน แจ็คสันจากอินเดียนา
‎ถูกพักการแข่งขัน 30 นัด

779
00:48:50,093 --> 00:48:54,514
‎เจอร์เมน โอนีลจากอินเดียนา
‎ถูกพักการแข่งขัน 25 นัด

780
00:48:55,390 --> 00:48:58,018
‎เอ็นบีเอออกบทลงโทษอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

781
00:48:58,101 --> 00:49:00,729
‎สำหรับนักกีฬาทุกคนที่มีส่วนใน
‎การแข่งบาสเกตบอลเมื่อคืนวันศุกร์

782
00:49:00,812 --> 00:49:03,649
‎จอห์น นี่อาจเป็นการลงโทษ
‎อย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

783
00:49:03,732 --> 00:49:05,400
‎เอ็นบีเอเพิ่งประกาศว่า

784
00:49:05,484 --> 00:49:08,862
‎รอน อาร์เทสต์ถูกพักการแข่งขัน
‎ตลอดฤดูกาลที่เหลือ

785
00:49:08,946 --> 00:49:12,866
‎เดวิด สเติร์นกำลังบอกกับทุกคน
‎ทั้งนักกีฬาและแฟนๆ ว่า

786
00:49:12,950 --> 00:49:16,411
‎"เราจะไม่ทนต่อเหตุการณ์แบบนี้อีก"

787
00:49:16,495 --> 00:49:20,540
‎ผมไม่เคยคิดสักนิดว่าผมไม่ควรถูกลงโทษ

788
00:49:21,041 --> 00:49:24,962
‎แต่พักการแข่งขัน 25 นัดเนี่ยนะ
‎ผมไม่โอเค เพราะทุกอย่างที่ผมทำ

789
00:49:26,088 --> 00:49:27,631
‎ผมต้องทำเพื่อป้องกันตัว

790
00:49:27,714 --> 00:49:30,425
‎ผมหวังว่าผมจะมีโอกาส
‎ให้สัมภาษณ์ทันทีหลังเกิดเหตุ

791
00:49:30,509 --> 00:49:33,553
‎เพราะคนจะคิดว่า "เขาทำถูก" "เขาทำผิด"

792
00:49:33,637 --> 00:49:37,015
‎คงมีความคิดเห็นมากกว่านี้
‎แต่กลับมีแค่ความคิดเห็นต่อวิดีโอ

793
00:49:37,808 --> 00:49:40,227
‎แล้วเราก็โดนพักการแข่งขัน
‎เราต้องปิดปากเงียบ

794
00:49:40,310 --> 00:49:43,605
‎ผมไม่เคยคุยเรื่องนี้กับเดวิด สเติร์น

795
00:49:43,689 --> 00:49:48,902
‎การเล่าเรื่องมาจาก
‎บทสรุปที่โดนตัดต่อทางอีเอสพีเอ็น

796
00:49:50,862 --> 00:49:53,949
‎ไม่ใช่การตัดสินเรื่องที่เกิดอย่างเป็นธรรม

797
00:49:54,032 --> 00:49:59,955
‎ผู้บริหารสูงสุดสเติร์น
‎มีอำนาจครอบคลุมในสถานการณ์นี้

798
00:50:00,038 --> 00:50:02,708
‎ปกติแล้ว ถ้าเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น

799
00:50:02,791 --> 00:50:05,627
‎จะมีผู้ไกล่เกลี่ยอิสระเข้ามาทำหน้าที่

800
00:50:05,711 --> 00:50:07,921
‎และเจรจาต่อรองกับทั้งสองฝ่าย

801
00:50:08,005 --> 00:50:11,216
‎เพื่อหาข้อตกลงและบทลงโทษ

802
00:50:11,299 --> 00:50:14,428
‎แต่เพราะนี่เป็นปัญหาในสนาม

803
00:50:14,511 --> 00:50:18,223
‎ผู้ไกล่เกลี่ยบุคคลที่สามคือ…
‎ไม่มีผู้ไกล่เกลี่ยบุคคลที่สาม

804
00:50:18,306 --> 00:50:19,725
‎มีแต่ผู้บริหารสูงสุดเดวิด สเติร์น

805
00:50:19,808 --> 00:50:22,269
‎มันอยู่ในมือเขาแล้ว เขาเป็นผู้ชี้ขาด

806
00:50:22,352 --> 00:50:23,895
‎น่าสนใจที่จะได้เห็น…

807
00:50:23,979 --> 00:50:26,523
‎ผมชอบนะ เราได้เป็นคนตัดสินใจ

808
00:50:26,606 --> 00:50:28,358
‎- ได้พิจารณาการตัดสินใจ
‎- ใช่ครับ

809
00:50:28,442 --> 00:50:31,903
‎การตัดสินใจพักการแข่งขันอาร์เทสต์
‎ตลอดฤดูกาล มันเป็นเอกฉันท์ไหมคะ

810
00:50:31,987 --> 00:50:33,321
‎- เป็นครับ
‎- ทำไมล่ะคะ

811
00:50:33,405 --> 00:50:34,614
‎มันเป็นเอกฉันท์

812
00:50:37,325 --> 00:50:38,410
‎หนึ่งต่อศูนย์เสียง

813
00:50:40,996 --> 00:50:44,041
‎ในตอนแรก มันดูเหมือนสถานการณ์ที่ซับซ้อน

814
00:50:44,124 --> 00:50:47,335
‎แต่แล้วอยู่ๆ ก็กลายเป็นขาวกับดำ

815
00:50:47,419 --> 00:50:48,837
‎คุณคิดว่ามีอะไรเปลี่ยนไปครับ

816
00:50:48,920 --> 00:50:50,338
‎คุณอยากรู้ว่าทำไมมันเปลี่ยนไปใช่ไหม

817
00:50:50,422 --> 00:50:51,923
‎มาฟังคำตอบกัน ทำไมมันถึงเปลี่ยนไป

818
00:50:52,007 --> 00:50:53,592
‎- รู้ไหมว่าทำไมมันถึงเปลี่ยนไป
‎- ไม่ครับ

819
00:50:53,675 --> 00:50:55,552
‎- คุณไม่รู้ว่าทำไมมันเปลี่ยนไป
‎- ครับ

820
00:50:56,595 --> 00:50:58,055
‎ใครโดนพักการแข่งขัน

821
00:50:58,847 --> 00:51:01,099
‎- นักกีฬา
‎- ใครคุมกระบวนการนี้

822
00:51:01,183 --> 00:51:02,934
‎- สเติร์น
‎- ก็นั่นแหละ

823
00:51:03,018 --> 00:51:07,064
‎เอ็นบีเอตระหนักดีว่าพวกเขา
‎ไม่ควรทำลายความสัมพันธ์กับแฟนๆ

824
00:51:07,147 --> 00:51:09,066
‎เพราะแฟนๆ จ่ายเงินให้พวกเขา

825
00:51:09,149 --> 00:51:13,779
‎พวกเขาอยากโทษเราเพื่อปกป้องลีก
‎พวกเขาไม่อยากโทษแฟนๆ

826
00:51:13,862 --> 00:51:16,615
‎เรานั่งดูคนโยนความผิดให้กัน

827
00:51:20,202 --> 00:51:21,828
‎และเราพูดอะไรไม่ได้เลย

828
00:51:21,912 --> 00:51:26,958
‎ผมคิดว่าการเล่าเรื่องจะต่างออกไป
‎ถ้าคนได้ดูวิดีโอแบบเต็มๆ

829
00:51:28,210 --> 00:51:32,672
‎จะโทษผม ผมไม่ว่า
‎แต่ผมอยากให้คนได้รู้เรื่องราว

830
00:51:32,756 --> 00:51:34,800
‎เกิดอะไรขึ้น เล่าไปทีละเฟรม

831
00:51:49,481 --> 00:51:52,943
‎ขอแนะนำให้ทุกท่านรู้จักกับ
‎เดวิด กอร์ซิกา อัยการเคาน์ตีโอ๊คแลนด์

832
00:51:53,985 --> 00:51:56,822
‎เอ็นบีเอกังวลเรื่องภาพลักษณ์ของพวกเขา

833
00:51:56,905 --> 00:51:59,116
‎ภาพลักษณ์ของพวกเขาเสียหาย

834
00:51:59,199 --> 00:52:04,371
‎บทลงโทษและการพักการแข่งขัน
‎ก็ค่อนข้างรุนแรง

835
00:52:04,955 --> 00:52:09,167
‎ผมคิดว่าพวกเขาอยากให้ผมส่งข้อความ
‎ให้พวกเศรษฐีนิสัยเสียว่า

836
00:52:09,251 --> 00:52:13,213
‎นี่ คุณจะทำแบบนั้นไม่ได้นะ
‎แต่หน้าที่ของผมคือการดูข้อเท็จจริง

837
00:52:13,296 --> 00:52:15,298
‎และตัดสินว่าข้อหาที่เหมาะสมคืออะไร

838
00:52:15,966 --> 00:52:20,887
‎ทุกคนที่มีส่วนใน
‎การทะเลาะวิวาทครั้งนี้จะต้องรับผิดชอบ

839
00:52:20,971 --> 00:52:24,307
‎ไม่ว่าจะมีสถานะเป็นนักกีฬาหรือแฟน

840
00:52:24,391 --> 00:52:27,978
‎คดีนี้มีขนาดใหญ่มาก

841
00:52:28,061 --> 00:52:30,188
‎มันน่ารำคาญในแง่ของสื่อ

842
00:52:30,272 --> 00:52:32,566
‎พวกเขาตามกวนผมทุกวัน

843
00:52:32,649 --> 00:52:36,486
‎พวกเขาอยากออกความเห็นว่า
‎ผมควรหรือไม่ควรทำอะไร

844
00:52:36,987 --> 00:52:39,489
‎มีงานที่ต้องทำมากมายในคดีนี้

845
00:52:39,573 --> 00:52:41,867
‎จะต้องสืบสวนกันยาวครับ

846
00:52:41,950 --> 00:52:46,246
‎อาจจะยุ่งยากกว่าคดีฆาตกรรมซะอีก
‎เพราะมีพยานจำนวนมาก

847
00:52:46,872 --> 00:52:49,291
‎รายงานของตำรวจยาวกว่าพันหน้า

848
00:52:49,374 --> 00:52:53,211
‎ไม่เหมือนอาชญากรรมส่วนใหญ่
‎เรามีภาพวิดีโอจากหลายมุม

849
00:52:58,341 --> 00:53:02,888
‎เดอะพาเลซมีเทปวิดีโอ
‎สำหรับกล้องทุกตัวที่อยู่ในสนามแข่ง

850
00:53:02,971 --> 00:53:06,266
‎และกล้องทุกตัวบริเวณหน้าอาคาร
‎ขณะที่คนออกจากการแข่งขัน

851
00:53:06,975 --> 00:53:09,394
‎เราต้องการระบุตัวคนทุกคน

852
00:53:09,477 --> 00:53:14,065
‎นักกีฬา แฟน เจ้าหน้าที่ของเดอะพาเลซ
‎ทุกคนที่ทำความผิด

853
00:53:14,149 --> 00:53:15,734
‎เราทำถึงขั้นที่ว่า

854
00:53:15,817 --> 00:53:19,779
‎เราแยกภาพคนที่เรากำลังตามหาออกมา

855
00:53:19,863 --> 00:53:21,865
‎แล้วเริ่มแพร่ภาพทางโทรทัศน์

856
00:53:21,948 --> 00:53:24,284
‎ความคืบหน้าเหตุวิวาทที่เดอะพาเลซ

857
00:53:24,367 --> 00:53:26,745
‎โลคัลโฟร์ได้รับวิดีโอพิเศษ

858
00:53:26,828 --> 00:53:29,789
‎ของชายที่ถูกกล่าวหาว่า
‎ขว้างเก้าอี้เข้าไปในฝูงชน

859
00:53:29,873 --> 00:53:31,958
‎ในเหตุตะลุมบอนเมื่อคืนวันศุกร์

860
00:53:32,042 --> 00:53:33,585
‎ผู้ชายที่ขว้างเก้าอี้

861
00:53:33,668 --> 00:53:38,006
‎ไปโดนบุคคลอื่นสองคน มีความผิดฐาน
‎ทำร้ายร่างกายด้วยอาวุธแน่นอน

862
00:53:41,009 --> 00:53:44,596
‎ถ้าดูแฟนๆ บางคน เราจะเห็นว่า
‎พวกเขาสนุกกับมันและเข้าไปต่อสู้

863
00:53:46,014 --> 00:53:47,682
‎ชาร์ลี แฮดแดดกับเอเจ แชคเคิลฟอร์ด

864
00:53:47,766 --> 00:53:50,685
‎เดินลงมาหลายแถวและลงไปในสนาม

865
00:53:50,769 --> 00:53:52,938
‎คนหนึ่งเข้าไปในสนาม

866
00:53:53,021 --> 00:53:56,024
‎เผชิญหน้ากับรอนโดยกำหมัดแน่น

867
00:53:56,107 --> 00:53:59,819
‎ดังนั้น ในตอนนั้น
‎รอนมีสิทธิ์ป้องกันตัวเองเต็มที่

868
00:53:59,903 --> 00:54:03,073
‎มันบ้ามาก พวกเขาทำเหมือนผมเป็นฝ่ายผิด

869
00:54:03,156 --> 00:54:07,953
‎พวกเขาไม่ให้ความเป็นธรรมกับแฟนตัวยงเลย

870
00:54:08,787 --> 00:54:12,916
‎หนึ่งในบุคคลหลักที่เราต้องตามหา
‎คือคนที่ขว้างแก้วน้ำ

871
00:54:13,416 --> 00:54:19,256
‎เราต้องมุ่งความสนใจ
‎ไปยังคนที่จุดชนวนเหตุจลาจล

872
00:54:19,339 --> 00:54:21,299
‎ผู้ชายที่ขว้างกระป๋องเบียร์

873
00:54:23,385 --> 00:54:27,222
‎ปัญหาที่ใหญ่ที่สุดคือเราระบุตัวคนที่ขว้างแก้วไม่ได้

874
00:54:28,223 --> 00:54:31,601
‎ผมก็ดูวิดีโอ แล้วบอกว่า "ย้อนตรงนั้นซิ"

875
00:54:33,186 --> 00:54:37,482
‎ผมดูวิดีโออยู่สิบหรือสิบสองรอบถึงจะจำได้

876
00:54:37,565 --> 00:54:40,110
‎ผมนึกออกว่าเคยเห็นเขาจากที่ไหน

877
00:54:40,193 --> 00:54:42,195
‎เขาเคยคบกับเพื่อนบ้านผม

878
00:54:42,279 --> 00:54:46,199
‎ผมเลยรู้ว่าเขาเป็นใคร สุดท้ายผมก็ระบุตัว
‎คนขว้างแก้วด้วยตัวเอง

879
00:54:48,285 --> 00:54:51,162
‎- ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหมครับ
‎- ออกไปจากที่ของเราได้ไหม

880
00:54:51,246 --> 00:54:53,540
‎- ผมแค่ถามว่าคุยด้วยได้ไหม
‎- ไม่ได้

881
00:54:53,623 --> 00:54:55,667
‎แฟนผู้ถูกสงสัยว่าเป็นคนขว้างแก้ว

882
00:54:55,750 --> 00:54:58,586
‎ซึ่งอัยการระบุตัวว่าเป็นจอห์น กรีน

883
00:54:58,670 --> 00:55:00,255
‎พยายามขับไล่นักข่าว

884
00:55:00,338 --> 00:55:03,383
‎จากบ้านของเขาในเขตชานเมืองดีทรอยต์
‎ด้วยสุนัขของเขาเมื่อวันจันทร์

885
00:55:03,466 --> 00:55:06,428
‎ผมอยู่ในห้องทำงาน
‎เจ้าหน้าที่รับแจ้งเหตุของเราโทรมา

886
00:55:06,511 --> 00:55:10,765
‎บอกว่า "มีผู้ชายโทรมาบอกว่า
‎เขาคือคนที่ขว้างแก้วน้ำ"

887
00:55:10,849 --> 00:55:12,350
‎(เจ. กรีน)

888
00:55:12,434 --> 00:55:15,937
‎มันผิดนะ คนพวกนี้ไม่ควรขึ้นมาบนอัฒจันทร์

889
00:55:16,021 --> 00:55:18,648
‎โดยเฉพาะถ้าเขาชกผิดคน

890
00:55:18,732 --> 00:55:19,899
‎- นั่นผมเอง
‎- นั่นคุณเหรอ

891
00:55:19,983 --> 00:55:22,027
‎ใช่ นั่นแหละ ผมเอง

892
00:55:22,110 --> 00:55:24,362
‎คุณยังมีเสื้อกีฬาตัวนี้อยู่หรือเปล่า

893
00:55:24,446 --> 00:55:25,864
‎- มีครับ
‎- ขอดูหน่อยได้ไหม

894
00:55:25,947 --> 00:55:27,699
‎- ทำไมล่ะ
‎- ผมต้องตรวจสอบว่า…

895
00:55:27,782 --> 00:55:29,909
‎ผมมี ผมจะเดือดร้อนหรือเปล่า

896
00:55:30,535 --> 00:55:32,620
‎ไม่ครับ ยังไม่มีใครถูกตั้งข้อหา

897
00:55:33,955 --> 00:55:36,750
‎ก่อนหน้านั้น ผมขอโทรหาทนายแป๊บหนึ่ง

898
00:55:38,668 --> 00:55:40,170
‎ชายผู้เริ่มต้นทุกอย่าง

899
00:55:40,253 --> 00:55:42,672
‎เขากลายเป็นศัตรูหมายเลขหนึ่งของประชาชน

900
00:55:42,756 --> 00:55:44,591
‎นี่เป็นครั้งแรกที่เขาออกมาพูด

901
00:55:44,674 --> 00:55:46,301
‎เห็นได้ชัดว่าใครเป็นคนโยนแก้ว

902
00:55:46,384 --> 00:55:48,303
‎คุณสวม… ผมเห็นเบน วอล…

903
00:55:48,386 --> 00:55:51,765
‎ถ้าไม่ใช่คุณก็ต้องเป็นฝาแฝดของคุณยืนอยู่ตรงนั้น

904
00:55:51,848 --> 00:55:53,767
‎เคยมีคนบอกผมแบบนั้นสองสามครั้ง

905
00:55:53,850 --> 00:55:57,687
‎คนชี้ตัวว่าคุณคือคนที่ขว้างแก้ว

906
00:55:57,771 --> 00:55:58,605
‎ครับ

907
00:55:58,688 --> 00:56:00,231
‎เวลาคนบอกคุณแบบนั้น

908
00:56:00,315 --> 00:56:03,026
‎บอกว่าคุณเป็นคนขว้างแก้ว คุณตอบว่ายังไงครับ

909
00:56:03,777 --> 00:56:06,446
‎ณ จุดนี้ ผมไม่มีอะไรจะพูด

910
00:56:07,155 --> 00:56:10,158
‎วิดีโอก็อธิบายได้ชัดเจนอยู่แล้ว

911
00:56:10,241 --> 00:56:14,913
‎คุณรู้สึกผิดไหมตอนที่รอน อาร์เทสต์
‎พุ่งขึ้นไปแล้ววิ่งผ่านคุณ

912
00:56:14,996 --> 00:56:17,207
‎ไปโจมตีคนข้างๆ คุณ

913
00:56:17,290 --> 00:56:19,459
‎ผมรู้สึกโล่งอก ไม่ครับ

914
00:56:19,542 --> 00:56:20,502
‎แล้วกัน

915
00:56:22,337 --> 00:56:25,673
‎คุณรู้สึกเห็นอกเห็นใจ

916
00:56:25,757 --> 00:56:29,177
‎หรือสงสารบ้างไหมที่เขาโดนเล่นงาน
‎และคุณเป็นคน…

917
00:56:29,260 --> 00:56:32,347
‎อย่างเดียวที่ผมเสียใจ
‎คือผมน่าจะเหยียดขาให้เร็วกว่านั้น

918
00:56:32,430 --> 00:56:33,890
‎- จะได้ขัดขาเขาเหรอ
‎- ใช่

919
00:56:34,641 --> 00:56:39,020
‎ผมคิดว่าจอห์น กรีน
‎เป็นต้นตอของเหตุจลาจลทั้งหมด

920
00:56:39,813 --> 00:56:41,981
‎ดูเหมือนคุณจะถือว่าแฟน…

921
00:56:42,065 --> 00:56:45,693
‎คุณจะบอกว่าแฟนๆ มีความผิด
‎มากกว่านักกีฬาใช่ไหมครับ

922
00:56:45,777 --> 00:56:49,864
‎ผมจะบอกว่ามีแฟนคนหนึ่ง
‎ที่มีความผิดมากกว่า นั่นคือคุณกรีน

923
00:56:49,948 --> 00:56:52,909
‎ถ้าเขาไม่โยนแก้วน้ำ
‎อาร์เทสต์ก็ไม่ขึ้นไปบนอัฒจันทร์

924
00:56:52,992 --> 00:56:54,661
‎นักกีฬาคนอื่นๆ ก็จะไม่ขึ้นไป

925
00:56:54,744 --> 00:56:57,622
‎แฟนๆ ไม่ตอบโต้นักกีฬาที่อยู่บนอัฒจันทร์

926
00:56:57,705 --> 00:57:01,501
‎และเหตุวิวาทก็น่าจะจบแค่ในสนาม

927
00:57:01,584 --> 00:57:04,045
‎ทุกคนยกเว้นจอห์น กรีน

928
00:57:04,129 --> 00:57:06,965
‎พวกเขาแต่ละคนถูกตัดสินให้
‎เสียค่าปรับ ค่าเสียหาย

929
00:57:07,048 --> 00:57:10,135
‎ถูกคุมประพฤติ หรือทำงานบริการชุมชน

930
00:57:10,218 --> 00:57:12,887
‎จอห์น กรีนถูกตั้งข้อหาทำร้ายร่างกายหนึ่งกระทง

931
00:57:12,971 --> 00:57:16,766
‎จากการขว้างแก้วเบียร์
‎และข้อหาทำร้ายร่างกายอีกกระทง

932
00:57:16,850 --> 00:57:19,602
‎จากการชกรอน อาร์เทสต์

933
00:57:22,230 --> 00:57:25,108
‎เป็นเรื่องสำคัญที่คนต้องเข้าใจว่า
‎หลังจากจบคดีอาญา

934
00:57:25,191 --> 00:57:27,777
‎ผมยื่นอุทธรณ์การพักการแข่งขันของผม

935
00:57:28,278 --> 00:57:31,030
‎และเมื่อเรื่องไปถึงศาลรัฐบาลกลาง

936
00:57:31,698 --> 00:57:35,660
‎ผู้พิพากษาของรัฐบาลกลางซึ่งเห็นวิดีโอจากทุกมุม

937
00:57:35,743 --> 00:57:38,663
‎บอกว่าผมมีสิทธิ์ทำสิ่งที่ทำลงไป

938
00:57:39,247 --> 00:57:42,250
‎บอกตามตรงนะ ผมไปขึ้นศาล
‎โดยไม่ได้เตรียมเรื่องเล่าอะไรเลย

939
00:57:42,333 --> 00:57:43,501
‎ผมไม่สนหรอก

940
00:57:43,585 --> 00:57:45,003
‎ผมตกอยู่ในสถานการณ์

941
00:57:45,086 --> 00:57:48,047
‎ที่ผมอาจช่วยหรือไม่ช่วยเพื่อน
‎ผมเลือกที่จะช่วย

942
00:57:48,131 --> 00:57:52,343
‎ผมขอโทษที่ขึ้นไปบนอัฒจันทร์
‎ผมขอโทษที่ทำให้ลีกขายหน้า

943
00:57:52,427 --> 00:57:55,180
‎ผมพูดแค่นั้น ผมจะไม่ประจบประแจงใคร

944
00:57:55,263 --> 00:57:57,849
‎พวกเขาไม่ลดโทษให้ผม ลดให้เจโอ

945
00:57:57,932 --> 00:58:00,560
‎ส่วนรอนก็ยังถูกพักการแข่งขันตลอดปี

946
00:58:02,937 --> 00:58:07,567
‎มันกินเวลานานมากสำหรับคดีแบบนี้

947
00:58:07,650 --> 00:58:09,694
‎มันเป็นคดีทำร้ายร่างกายที่ไม่ร้ายแรง

948
00:58:09,777 --> 00:58:13,364
‎ปกติเราจะใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง
‎ตั้งแต่ต้นจนจบ

949
00:58:13,948 --> 00:58:16,576
‎บทลงโทษของระบบยุติธรรมทางอาญา

950
00:58:16,659 --> 00:58:19,204
‎เบาไปเลยเมื่อเทียบกับบทลงโทษของเอ็นบีเอ

951
00:58:20,580 --> 00:58:22,540
‎เบียร์แก้วนั้นเปลี่ยนทุกอย่าง

952
00:58:22,624 --> 00:58:24,000
‎มันทำให้เราทุกคน…

953
00:58:26,002 --> 00:58:27,795
‎เสียเงินและเวลามากมาย

954
00:58:28,463 --> 00:58:30,965
‎มันทำให้หลายคนต้องเสียอะไรหลายๆ อย่าง

955
00:58:32,842 --> 00:58:33,718
‎(ห้าเดือนต่อมา)

956
00:58:33,801 --> 00:58:35,803
‎เรจจี้ มิลเลอร์ได้รับความนับถือจากทุกคน

957
00:58:35,887 --> 00:58:40,308
‎ดูจากการเล่นของเขาในปีนี้แล้ว
‎มีข่าวลือว่าเขาอาจเปลี่ยนใจ

958
00:58:40,391 --> 00:58:44,812
‎แต่เรจจี้แสดงออกชัดเจนว่า
‎ตัดสินใจเด็ดขาดแล้ว

959
00:58:44,896 --> 00:58:51,069
‎เรจจี้

960
00:58:55,657 --> 00:58:56,824
‎พอเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น

961
00:58:57,700 --> 00:59:00,745
‎นั่นคือตอนที่ผมคิดว่า "ถึงเวลาต้องวางมือแล้ว"

962
00:59:00,828 --> 00:59:03,831
‎(ขอบคุณสำหรับ 18 ฤดูกาลที่ยอดเยี่ยม)

963
00:59:06,251 --> 00:59:10,880
‎ถ้าไม่เกิดเหตุวิวาทขึ้น
‎พวกเราต้องเป็นแชมป์แน่ ไม่ต้องสงสัยเลย

964
00:59:10,964 --> 00:59:12,715
‎นั่นคือส่วนที่แย่ที่สุด

965
00:59:13,216 --> 00:59:16,803
‎นั่นคือสิ่งเดียวที่ผมเสียใจเกี่ยวกับเรื่องทั้งหมด

966
00:59:16,886 --> 00:59:21,140
‎เพราะเราไม่สามารถทำ
‎สิ่งที่บอกว่าจะทำกับเรจจี้ได้

967
00:59:22,392 --> 00:59:23,476
‎มันหวานอมขม

968
00:59:23,560 --> 00:59:27,689
‎เพราะเรารู้สึกถึงอารมณ์ที่หลากหลาย

969
00:59:28,523 --> 00:59:31,025
‎เวลา 18 ปีผ่านไปไวเหลือเกิน

970
00:59:34,237 --> 00:59:39,325
‎นั่นคือการแข่งขันนัดสุดท้ายในเอ็นบีเอของผม

971
00:59:43,955 --> 00:59:45,206
‎มันพิเศษมาก

972
00:59:45,707 --> 00:59:47,333
‎มันบริสุทธิ์ มันพิเศษ

973
00:59:48,376 --> 00:59:49,377
‎จริงๆ

974
00:59:51,504 --> 00:59:53,089
‎ตลอด 18 ปีที่ผ่านมา

975
00:59:54,173 --> 00:59:55,925
‎ผมโชคดีจริงๆ

976
00:59:57,385 --> 01:00:00,305
‎ที่ได้เป็นสมาชิกของเพเซอร์สและคนอินเดียนา

977
01:00:04,934 --> 01:00:06,519
‎ใช่ มันเจ็บปวด

978
01:00:06,603 --> 01:00:10,106
‎สำหรับผม มันเจ็บปวด
‎เขาทำทุกอย่างที่ทำได้แล้ว

979
01:00:23,161 --> 01:00:25,455
‎ผมขอโทษเรื่องนั้นเพราะไม่มีเหตุผลเลย

980
01:00:25,538 --> 01:00:30,001
‎ที่เรจจี้จะต้องกลับบ้านโดยไม่มีแหวน

981
01:01:02,116 --> 01:01:04,035
‎ชุดอินเดียนาที่ผมสวม

982
01:01:04,118 --> 01:01:08,373
‎ถูกฉายทางโทรทัศน์ในช่วงเวลาที่แย่ที่สุดของผม

983
01:01:09,832 --> 01:01:12,794
‎เพราะสวมมันอยู่ ผมเลยอยากซ่อนตัว

984
01:01:14,462 --> 01:01:18,091
‎ผมไม่อยากแข่งในชุดอินเดียนาอีก
‎มันกดดันเกินไป

985
01:01:18,675 --> 01:01:22,053
‎ผมขอแลกตัว เพราะอย่างที่บอก
‎ผมไม่ได้เข้าไปเผชิญหน้าตรงๆ

986
01:01:22,637 --> 01:01:26,432
‎ผมคิดว่าคงดีที่สุดถ้าผมก้าวต่อไป
‎พวกเขาก็จะได้ก้าวต่อไป

987
01:01:26,516 --> 01:01:29,143
‎ทุกคนก้าวต่อไปกับอาชีพของตัวเอง

988
01:01:29,227 --> 01:01:30,645
‎นั่นเหมือนตบหน้าผมเลย

989
01:01:31,521 --> 01:01:34,732
‎หลังจากผ่านอะไรมาด้วยกันเมื่อปีก่อน
‎ตอนนี้นายจะทิ้งเราไปเหรอ

990
01:01:34,816 --> 01:01:38,820
‎มันส่งผลในระยะยาวต่อผมกับรอน

991
01:01:38,903 --> 01:01:42,490
‎เราต้องรับผิดชอบคนที่เราดึงเข้ามาเกี่ยว

992
01:01:44,033 --> 01:01:46,577
‎สำหรับผม นั่นเป็นการกระทำที่ขี้ขลาดที่สุด

993
01:01:46,661 --> 01:01:48,454
‎ที่ผมเคยเห็นมาในชีวิต

994
01:01:49,414 --> 01:01:52,291
‎บางครั้งเราก็ขี้ขลาด
‎และเราต้องยอมรับมัน ตูม ง่ายๆ แค่นั้น

995
01:01:52,875 --> 01:01:54,460
‎และใช่ ผมน่าจะ…

996
01:01:55,002 --> 01:01:57,797
‎สิ่งที่เราควรทำในเวลาแบบนั้น
‎คือโทรหาเพื่อนร่วมทีม

997
01:01:58,548 --> 01:02:00,758
‎แม้ว่ามันจะน่าลำบากใจก็ตาม

998
01:02:00,842 --> 01:02:03,261
‎ใช่ ผมหวังว่าผมจะทำแบบนั้น

999
01:02:05,722 --> 01:02:08,558
‎ผมใช้เวลานานกว่าจะรู้ว่าอะไรกันแน่ที่ผิดปกติ

1000
01:02:09,142 --> 01:02:13,813
‎ตอนอายุ 23 ถ้าผมรู้จักมีสมดุลกว่านี้
‎ผมคงไปได้สวยเลย

1001
01:02:13,896 --> 01:02:15,523
‎ว่าจะไป รอน อาร์เทสต์

1002
01:02:15,606 --> 01:02:18,943
‎วันนี้รอน อาร์เทสต์
‎จากลอสแอนเจลิส เลเกอร์สมีข่าวใหญ่

1003
01:02:19,026 --> 01:02:25,450
‎ที่จริงแล้ว รอนยื่นขอเปลี่ยนชื่อ
‎ตามกฎหมายเป็นเมตตา เวิลด์พีซ

1004
01:02:25,533 --> 01:02:28,202
‎ไร้สาระ มันทำให้ฉันนึกถึงตอนที่พรินซ์

1005
01:02:28,286 --> 01:02:31,456
‎กลายเป็นศิลปินที่เคยเป็นที่รู้จัก
‎ในนามพรินซ์ ไม่เอาน่า

1006
01:02:31,539 --> 01:02:32,623
‎หลังจากเหตุวิวาท

1007
01:02:32,707 --> 01:02:35,209
‎ผมบอกนักบำบัดว่า "ผมก็แค่อยากมีสมดุล"

1008
01:02:35,293 --> 01:02:36,836
‎"ผมไม่สนใจเรื่องอื่น"

1009
01:02:38,880 --> 01:02:39,881
‎ผมพยายามไม่

1010
01:02:39,964 --> 01:02:42,383
‎ยึดติดทางอารมณ์กับเกมมากเกินไป

1011
01:02:42,884 --> 01:02:45,720
‎นั่นคือศาสนาพุทธใช่ไหม

1012
01:02:45,803 --> 01:02:47,680
‎และเมตตาก็เป็นชื่อจากศาสนาพุทธ

1013
01:02:48,473 --> 01:02:52,852
‎เราอยากนำสิ่งดีๆ มาไว้กับตัว
‎ให้มากเท่าที่ทำได้

1014
01:02:54,020 --> 01:02:55,813
‎ถ้าคุณดูอาชีพของผม

1015
01:02:55,897 --> 01:02:58,691
‎ผมเป็นเพื่อนร่วมทีมที่ไม่ดี เมตตาคือตรงกันข้าม

1016
01:02:58,775 --> 01:03:01,611
‎เป็นเพื่อนที่ดี มีความรักและมีน้ำใจ

1017
01:03:01,694 --> 01:03:04,947
‎ผมอยากสื่อสาร ผมอยากเป็นคนที่ดีขึ้น

1018
01:03:05,031 --> 01:03:07,492
‎และนั่นก็ใกล้เคียงกับความหมายของเมตตา

1019
01:03:07,575 --> 01:03:11,579
‎ผมมีปัญหากับรอนอยู่หลายปี

1020
01:03:11,662 --> 01:03:14,874
‎และมันทำให้ผมไม่ชอบเขา

1021
01:03:15,541 --> 01:03:18,294
‎ผมว่าผมโกรธยิ่งขึ้นอีกตอนที่เขาได้แชมป์

1022
01:03:18,377 --> 01:03:21,339
‎รอน อาร์เทสต์ใช้โอกาสครั้งที่สองอย่างคุ้มค่า

1023
01:03:21,422 --> 01:03:23,674
‎เขามาไกลจากเหตุวิวาทที่เดอะพาเลซ

1024
01:03:23,758 --> 01:03:27,428
‎สู่แชมป์เอ็นบีเอกับลอสแอนเจลิส เลเกอร์ส

1025
01:03:27,512 --> 01:03:30,181
‎รอน คุณเป็นสมาชิกคนเดียว
‎ในเลเกอร์สทีมปัจจุบัน

1026
01:03:30,264 --> 01:03:34,185
‎ที่ได้แชมป์เป็นครั้งแรก
‎คุณเป็นแชมป์แล้ว รู้สึกยังไงบ้าง

1027
01:03:34,268 --> 01:03:37,313
‎ผมควรได้แชมป์ร่วมกับเจอร์เมน ดอนนี่ แลร์รี่

1028
01:03:37,396 --> 01:03:40,149
‎จามาล ทินสลีย์
‎และเจฟฟ์ ฟอสเตอร์ในอินเดียนา

1029
01:03:40,233 --> 01:03:42,652
‎และผมทิ้งพวกเขา ผมรู้สึกเหมือนคนขี้ขลาด

1030
01:03:42,735 --> 01:03:46,489
‎ผมไม่อยากเจอพวกเขาด้วยซ้ำ
‎เจอพวกเขาแล้วผมรู้สึกเหมือนคนขี้ขลาด

1031
01:03:46,572 --> 01:03:48,866
‎เพราะผมทิ้งพวกเขาในฐานะเพื่อนร่วมทีม

1032
01:03:48,950 --> 01:03:52,745
‎จากนั้นผมก็ได้แชมป์ ดังนั้น…

1033
01:03:52,829 --> 01:03:55,039
‎มาคุยเรื่องเกมในวันนี้ดีกว่า

1034
01:03:55,122 --> 01:03:57,792
‎ผมทำใจได้แล้ว ผมเสียเงินไปเยอะ ก็ช่างมัน

1035
01:03:57,875 --> 01:04:01,295
‎แต่ผมรู้สึกว่าเจอร์เมน
‎ยังถูกตราหน้าด้วยเรื่องนั้นอยู่

1036
01:04:01,379 --> 01:04:02,588
‎เจอร์เมน โอนีล

1037
01:04:03,297 --> 01:04:07,134
‎เขาเกือบจะได้เป็น
‎หนึ่งในนักกีฬาที่ยอดเยี่ยมที่สุดแล้ว

1038
01:04:08,344 --> 01:04:10,137
‎ถ้าให้ผมมองเจอร์เมนในวันนี้

1039
01:04:10,221 --> 01:04:14,350
‎ผมคิดว่าเขาได้รับความเสียหาย
‎มากกว่านักกีฬาคนอื่นๆ

1040
01:04:14,433 --> 01:04:19,230
‎เพราะสุดท้าย รอนนี่ อาร์เทสต์
‎ก็ไปอยู่กับเลเกอร์สและได้แชมป์

1041
01:04:19,313 --> 01:04:23,401
‎แม้แต่แจ็คสันก็เคยเล่น
‎ในทีมที่ได้แชมป์ ซานแอนโตนิโอ

1042
01:04:23,484 --> 01:04:26,988
‎อาชีพการงานของเจอร์เมน
‎ไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร

1043
01:04:27,071 --> 01:04:31,117
‎เขารับภาระในการนำทีมไปสู่ชัยชนะ
‎และเป็นผู้นำของเรา

1044
01:04:31,200 --> 01:04:33,452
‎ตอนที่เรื่องทั้งหมดเกิดขึ้น
‎และมันไม่ใช่ความผิดของเขา

1045
01:04:33,536 --> 01:04:34,871
‎แต่เขากลับถูกกล่าวโทษ

1046
01:04:41,586 --> 01:04:44,589
‎ผมไม่เคยพยายามใช้คำว่า "เสียใจ"

1047
01:04:46,883 --> 01:04:47,717
‎แต่ว่า

1048
01:04:49,844 --> 01:04:51,053
‎มีส่วนหนึ่งในใจผม

1049
01:04:52,680 --> 01:04:56,851
‎ที่รบกวนจิตใจผมมาตลอด

1050
01:05:00,146 --> 01:05:02,982
‎เช้าวันนี้ สกายโฟร์บินสำรวจเหนือ
‎เดอะพาเลซออฟออเบิร์นฮิลส์

1051
01:05:03,065 --> 01:05:05,693
‎ซึ่งเจ้าหน้าที่กำลังเริ่มทำการรื้อถอน

1052
01:05:05,776 --> 01:05:09,822
‎เดอะพาเลซเป็นสนามเกมเหย้าของพิสตันส์
‎และเคยจัดการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศสามครั้ง

1053
01:05:09,906 --> 01:05:13,951
‎ก่อนจะปิดตัวอย่างถาวรหลังฤดูกาล 2017

1054
01:05:14,035 --> 01:05:16,454
‎เรื่องนี้มันยืดยาวมาหลายปี

1055
01:05:20,625 --> 01:05:23,377
‎ผมไม่ได้อยากคุยกับใคร ผมอยากก้าวต่อไป

1056
01:05:24,754 --> 01:05:27,048
‎แต่ผมก็ไม่เคยหนีมันพ้น

1057
01:05:32,470 --> 01:05:36,098
‎หลายคนคิดว่ามีตั๋วแล้ว พวกเขาจะทำอะไรก็ได้

1058
01:05:36,182 --> 01:05:38,768
‎พวกเขาจะปฏิบัติตัว
‎หรือปฏิบัติต่อผู้อื่นยังไงก็ได้

1059
01:05:41,354 --> 01:05:44,357
‎ผมไม่ได้จะบอกว่ามันเป็นเรื่องถูกต้อง

1060
01:05:45,316 --> 01:05:48,736
‎แต่พวกเขาทุ่มเทอารมณ์กับนักกีฬาเหล่านั้น

1061
01:05:50,404 --> 01:05:51,989
‎มีข่าวซ้ำทุกปี

1062
01:05:52,865 --> 01:05:54,992
‎เด็กที่เกิดไม่ทันก็ยังถามผมถึงเรื่องนั้น

1063
01:05:57,161 --> 01:05:59,705
‎แฟนๆ ทุ่มเทอารมณ์กับมันมาก

1064
01:06:00,957 --> 01:06:02,500
‎มันมีความมืดมนอยู่

1065
01:06:02,583 --> 01:06:06,796
‎ถ้าคุณเป็นนักกีฬาอาชีพ
‎คุณจะขึ้นไปบนอัฒจันทร์ไม่ได้

1066
01:06:06,879 --> 01:06:10,383
‎ให้ตายสิ เสียเวลาและทรัพยากรไปมากมาย

1067
01:06:10,466 --> 01:06:13,427
‎แทนที่จะเอาไปใช้กับอาชญากรรม
‎และเหตุฆาตกรรม

1068
01:06:14,762 --> 01:06:18,224
‎ไม่มีใครสนใจว่าใครชนะคดีอาญา

1069
01:06:18,307 --> 01:06:19,809
‎ใครชนะอุทธรณ์

1070
01:06:21,102 --> 01:06:23,813
‎ผมพูดไม่ได้อยู่หลายปี

1071
01:06:23,896 --> 01:06:26,649
‎นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่คุณจะถามผมเรื่องนี้

1072
01:06:26,732 --> 01:06:29,568
‎ผมไม่อยากพูดถึงไอ้บ้าที่โยนแก้วเบียร์นั่น

1073
01:06:29,652 --> 01:06:31,946
‎ผมไม่อยากพูดถึงเงินที่เสียไป

1074
01:06:32,613 --> 01:06:34,365
‎นี่คือความอัปยศ

1075
01:06:34,448 --> 01:06:37,618
‎ถ้าผมมีส่วนผิดอยู่บ้าง
‎ก็เพราะผมคิดว่ามันจะจบลงด้วยดี

1076
01:06:38,369 --> 01:06:39,203
‎ผมคิดผิด

1077
01:06:39,286 --> 01:06:41,831
‎แฟนๆ และนักกีฬากำลังต่อสู้กัน นักกีฬา…

1078
01:06:41,914 --> 01:06:43,708
‎บางอย่างไม่เคยหายไปไหน

1079
01:06:44,208 --> 01:06:45,418
‎มันไม่หายไปไหน

1080
01:06:46,002 --> 01:06:49,005
‎เหตุตะลุมบอนที่เดอะพาเลซ
‎เป็นหนึ่งในเหตุการณ์เหล่านั้น

1081
01:06:49,630 --> 01:06:52,049
‎มีบางส่วนของตัวผมที่อาจจะติดอยู่ใน

1082
01:06:52,133 --> 01:06:55,928
‎เดอะพาเลซจนถึงทุกวันนี้
‎จนกระทั่งพวกเขาทำลายมัน

1083
01:08:34,276 --> 01:08:39,281
‎(คำบรรยายโดย ณิชา อ้นเอี่ยม)