Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Asere, ¿qué bolá?
¡Croquetas frescas!
Gotowy, Vivo?
No dobrze. Bierzmy się do pracy.
Hej, zapraszam państwa Przedstawienie tu odbędzie się
Więc zbierzcie się
Hej, mamy dziś dla was Rzeczy cudowne
Więc zbierzcie się
Już czas, przyjaciele Poznajcie go
Niepowtarzalny i jedyny: Vivo!
Ten mikrofon działa?
Zbierzcie się. Zaczynamy!
Frekwencja może i słaba Ale to się zmieni
Kiedy grać zaczniemy Wszyscy będą zdumieni
To nasz dom Żadne z nas żółtodzioby
Nie wierzycie? Usłyszcie na to dowody
Jestem Vivo z gatunku kinkażu A co to kinkażu?
Odpowiedź znajdziesz tu Tylko powiem mu
Bez słów By zaczął grać dla nas dwóch
- By zaczarował cię mój ruch - Hej
Lo le lo lai, lo le lo lai, lo le lo lei
- Lai le lo lei - Oto Andrés. Śpiewamy…
Hej
Lo le lo lai, lo le lo lai, lo le lo lei
Lai le lo lei
Nie trafią się już tacy jak ty i ja
Wszystko gra, muzyka trwa
Jesteśmy artystami O wiekowej tradycji
Rytmu i precyzji Aby sen się ziścił
Więc skacz, gdy ten gracz W jednym wersie rymów mieści
Że słów tyle co w powieści I patrz
Jak rzucają nam dolary i peso Zawsze przy nas tu są
I nawet kociaki się cieszą
Więc daj buziaka
Bo teraz melodia pójdzie taka
Hej
Lo le lo lai, lo le lo lai, lo le lo lei
Lai le lo lei
Nie trafią się już tacy jak ty i ja
Wszystko gra, muzyka trwa
I może myślisz: „Co tu robi kinkażu Kiedy to jest Kuba?
Adresu nie pomyliłeś, koleś?”
Może spadłem z wozu jako maluch
Całkiem zagubiony Ale bez rymu coś długo zasuwam
Od początku psy na mnie parły Niemal mnie pożarły
Prawdziwy zapewniły mi Bojowy chrzest lub w ogniu test
Ale Andrés jest fest A ja doświadczyłem jego melodii
Skąd się tu wziąłeś, chiquito?
Lubisz muzykę, co?
Możesz zaufać mi
Otworzę przed tobą drzwi
Ale jak mówił będę ci?
Tętnisz muzyką i życiem. Mam dla ciebie idealne imię.
Vivo!
Jeśli nie macie dość Wrzućcie nam coś
Jak psu kość Rzućcie nam coś
Jeśli nie macie dość Wrzućcie nam coś
Już wiecie, że Vivo to porządny gość
Jeśli nie macie dość Wrzućcie nam coś
Jak psu kość Rzućcie nam coś
Jeśli nie macie dość Wrzućcie nam coś
Dziękuję wam za każdy grosz
Nie trafią się już tacy jak ty i ja
- Wszystko gra, muzyka trwa - Wszystko gra, muzyka trwa
- Hej! - Lo le lo lai, lo le lo lai, lo le lo lei
My nie mamy dość, więc rzucimy coś Jak psu kość, rzucimy coś
Nie trafią się już tacy jak ty i ja
Wszystko gra, muzyka trwa
Tu każdy nas zna
- Lai lo lei lo lai lo lei lo le lo le lai - My dwaj!
I właśnie tak robi się to w Hawanie.
Precyzja, wyczucie rytmu. Liczy się każdy takt.
Choć Andrés i ja nie mówimy w tym samym języku,
zgraliśmy się tak mocno, że…
kończymy za siebie muzyczne wersy.
Świetna robota, jak zwykle. Jesteś głodny?
Masz ochotę na croqueta?
To może mango?
Ktoś tu lubi mango.
Możecie sobie myśleć, że nasze życie jest idealne.
I tak było. Do czasu…
aż dostaliśmy list.
Okej.
Przyszedł…
list.
Marta?
Jak to możliwe?
Marta? Kto to?
Co to za Marta?
„Jakich słów mogę użyć po tylu latach rozłąki?”
Szykuję się do przejścia na emeryturę i zalewają mnie wspomnienia
pięknej muzyki, którą razem graliśmy.
Nie wiem, czy możesz wybaczyć,
że milczałam, od kiedy rozstaliśmy się lata temu.
Ale byłabym wniebowzięta, gdybyśmy mogli zaśpiewać razem jeszcze raz.
„Mój koncert pożegnalny odbędzie się 16 czerwca w klubie Mambo Cabana w Miami.
Myślę, że jeśli do mnie dołączysz, poczujesz to co ja.
Mam nadzieję, że nie jest za późno. Amor, Marta”.
Niewiarygodne!
Marta Sandoval!
- Powiedziałeś: „Marta Sandoval”? - Zagra ostatni koncert?
- Zaraz, co to za Marta? - Jedziesz do Miami?
Skąd. Idziemy do domu albo na plac. Inne miejsca nas nie interesują.
Musisz jechać, Andrés.
Wreszcie wystąpicie razem w Miami.
Nie! Nasza widownia jest tutaj.
- Jestem za stary, by jechać do Miami. - Tak, nie nadwyrężaj się.
Dalej, zrzućmy się na podróż!
Andrés y Marta. Qué romántico.
Nie dajmy się ponieść.
Co to za Marta?
Halo?
Hej! Co to za Marta?
Zaraz.
To ty?
To nie byłeś zawsze stary?
Graliście w duecie?
Marta.
Była duszą Hawany.
Miała najpiękniejszy głos na całej Kubie.
I była miłością mojego życia.
Ale nigdy jej tego nie powiedziałem.
Wszyscy wiedzieli, że w końcu zostanie wielką gwiazdą.
Mi canción
Pewnego wieczora, po kolejnym udanym koncercie, podjąłem decyzję.
Zebrałem się na odwagę, by wyznać swoje uczucia.
Lecz nagle przerwał nam promotor ze Stanów Zjednoczonych.
Zaproponował Marcie występ w klubie Mambo Cabana w Miami.
Marta była w siódmym niebie.
Miało spełnić się jej marzenie.
Wtedy zrozumiałem, że jeśli otworzę przed nią moje serce,
ona może nie pójść za głosem swojego.
Więc stłumiłem swoje uczucia i zamilkłem.
Bez niej życie w Hawanie przygasło.
Tak jak ja.
Postanowiłem wyrazić swą miłość i smutek w jednej piosence.
Lecz zagranie jej byłoby zbyt bolesne.
To piosenka…
której Marta nigdy nie usłyszała.
To ona, Vivo.
Ostatnia piosenka, jaką napisałem.
Nigdy jej nie usłyszała.
To takie smutne.
Lecz otrzymałem najwspanialszy dar:
drugą szansę!
Drugie co?
- Jedziemy do Mambo Cabana! - Mambo gdzie?
Jedziemy, gdzie
Melodia rusza cię A twoje serce bije w rytm
Gdy czujesz to Raduj się, bo
Dotarłeś do Mambo Cabana
Zapomnij o śnie
Orkiestra dęta porwie cię I poniesie aż po świt
Okazję mam By ruszyć w tan
W klubie Mambo Cabana
Mambo Cabana!
Zaraz, nie tak szybko Nie pora stawiać maszt
Tak, podnieśmy żagle I płyńmy w stronę gwiazd
Nie, nie, nie, nie Zostańmy tu
Gdzie żyje się lżej I gdzie dzieje się mniej
Vivo, odwagę miej
Czas jeszcze jest
Co się dzieje?
Już widzę to i słyszę, przyjacielu mój
- Porwiemy całą salę, tylko przy mnie stój - Czekaj!
Z Martą znów będziemy we dwoje
Zaśpiewa słowa piosenki mojej
Czas jeszcze jest
Andrés!
Czas jeszcze jest
¡Vamos mañana!
Mambo Cabana…
Jak możesz to rozważać?
Też się cieszysz, Vivo?
Skąd! Nie pasujemy do Miami. Dobrze nam w tej mieścinie.
- Na naszym placu. - Wszystko będzie dobrze.
Łap!
Hej!
Posłuchaj, Vivo.
Muszę dać Marcie tę piosenkę.
Aby wiedziała, że ją kocham.
To tylko jedna piosenka.
Potrzebuję cię!
Vivo, a ty dokąd?
Ach, Vivo…
Co on sobie myśli? Chce lecieć do Miami?
Minęło 60 lat, a on leci tam na jeden występ?
Dla jednej piosenki?
Co może zmienić jedna piosenka?
Co ja wygaduję?
Dalej, Vivo.
Walizka sama się nie spakuje.
Okej.
Piękny dzień na podróż.
Dzień dobry.
Przepraszam za wczoraj.
Ale myślę, że…
Andrés?
Andrés Hernández był przyjacielem całej Hawany.
Dźwięki jego strun wypełniały ten plac
i nasze serca.
Cieszyliśmy się
na wieść, że czeka go spotkanie po latach z Martą Sandoval.
Niestety los chciał inaczej.
Ay, Señora.
Ay, muchas gracias.
Nazywam się Rosa Hernández.
Andrés był wujkiem mojego zmarłego męża.
Córka i ja przyjechałyśmy tu z Florydy.
Pierwsza wizyta na Kubie.
To moja mama.
Jestem Gabi. A ty Vivo, prawda?
Wiem, przez co przechodzisz.
Ja też straciłam tatę.
Więź Carlosa z Kubą przetrwała te wszystkie lata, tak daleko stąd.
Nieprzerwana więź.
Rodzina musi się wspierać, prawda?
Wiedziałam, że zrozumiesz. Mam pomysł!
Zamieszkaj ze mną na Florydzie.
Jutro wracamy do domu. Schowaj się w moim plecaku.
Vivo, dokąd idziesz?
Nie wiesz, gdzie będziesz się załatwiał?
Spokojnie, mam tu chusteczki.
Dziękuję, że tak ciepło przyjęliście tu Gabrielę i mnie.
Gracias, Señora.
Ahora, amigos.
Przyszedł czas, by pożegnać się przy dźwiękach
jeszcze jednej melodii Andrésa Hernándeza.
Poświęciłeś życie muzyce
Myślałem, że będzie wiecznie trwać
Zapadła cisza
I pragnę tylko już Móc z tobą znowu grać
Zasnąłeś przy dźwiękach muzyki
Nieśmiała myśl na otarcie łez
Zostałem sam
A po tobie niespełniony gest
Jeszcze jedna piosenka
Dziś w moich rękach Znajduje się
Jej nuty przypomną cię
Tak, jeszcze jedna piosenka
Powrócisz w jej dźwiękach Więc daj mi znak
Że czas jeszcze jest
Czas jeszcze jest
Jeszcze raz, jeden raz
Muzyka daje ci życie
Jeszcze raz, jeden raz
Piosenkę powierzyłeś mi
Jeszcze raz, jeden raz
Ze mną trafi do właściwych rąk
Jeszcze raz, jeden raz
Pewnym możesz być Że zapukam do jej drzwi
Bo została nam
Jeszcze jedna piosenka
Trzymam w swych rękach Nadzieję twą
Muszę na czas dostarczyć ją
Bo teraz misją mą jest
Jeszcze jedna piosenka Nie będę się lękał, dotrę tam wnet
Nie będę stał Zaczynam biec
Muzyki znów czuję szał Melodii wir
Ze mną znów będziesz grał Przetrwa twój styl
Nie będę wiał Bo tego byś chciał
Do dechy gaz Nadszedł już czas
Byś zaśpiewał jeszcze raz
To ta dziwaczka.
Gabi, co ty wyprawiasz?
Gram sobie tylko.
Może usłyszy mnie Vivo i zabiorę go na Florydę.
No tak, ona jest z Florydy.
Co ja ci mówiłam? Dość już tych zwierzaków.
- Proszę! - Nie.
Zresztą nie wpuściliby nas do samolotu.
¡Señora Hernández!
Dobrze, że panią złapałem.
Gabi, mi niña,
wiemy, że kochasz muzykę jak twój wujek Andrés.
Więc chcieliśmy dać ci po nim nieco muzycznych pamiątek.
Marakasy! Klawesy!
I patrzcie na to!
Dziękuję, Montoya. Moja córka ma teraz akordeon.
Czujesz to, mamo?
Ale pięknie.
Ma muzykę we krwi.
Kuba! Uwielbiam kubańską muzykę!
To jest to! Marto, nadchodzę!
A teraz zapodaję kubański beat.
Dziękujemy już, Gabi.
Na pewno słyszała cię cała Kuba.
Sorry, jeśli moja muzyka jest dla ciebie zbyt hardkorowa.
To miała być muzyka?
Ah, bueno. Jest taksówka.
Dziękuję, Montoya.
¡Gracias, Montoya!
¡Adiós! Ćwicz muzykę każdego dnia.
CEL PODRÓŻY: KEY WEST, FLORYDA
Moja głowa!
Podróże nie są dla mnie.
Gdzie ja jestem?
Która jest godzina?
Dziesiąta. Mam jeszcze dziesięć godzin.
No tak, to ta od plecaka.
Patrz, co tu mam.
- Nie możesz się doczekać? - Pewnie… ale czego?
Będziesz sprzedawać ciasteczka z Drużyną Rozgwiazdek.
Coś mi się nie wydaje.
Dałam Rozgwiazdkom szansę. Kończę z tym.
Co ty wygadujesz? Byłaś na jednym spotkaniu.
Wiem.
- Czas poszukać czegoś nowego. - Nowego?
Dopiero zaczęłaś. Nie miałaś okazji ich poznać.
Piona dla pana ogona.
Proszę, nie poddawaj się.
Patrz, to moje wypowiedzenie.
Ciasteczka!
To ja spadam! Nara!
Ale kreatywne.
Czekaj, teraz będzie najlepsze. Zmieniłam je w klauny-zombie.
Kup ciasteczka.
Gabrielo Mario Roso Hernández, należysz do tej drużyny.
Liczą na ciebie. Nie możesz ich zawieść.
Czemu nie?
Pulgita, nie możesz wszystkich od siebie odpychać.
Spróbuj się dogadać z innymi dziećmi. Inaczej będziesz bardzo samotna.
Escúchame. Koniec dyskusji! Idziesz tam!
Pozwoliłam ci na te fioletowe włosy. Jesteś mi to winna.
Ale one gadają tylko o sprzedawaniu ciasteczek,
zdobywaniu odznak, ratowaniu parków narodowych.
Co za nuda!
Pójdziesz sprzedawać ciasteczka. Porobisz sobie selfie.
I będziesz się dobrze bawić z koleżankami!
A teraz ubieraj ten słodki mundurek!
Droga wolna, spadamy.
Nic takiego. To tylko spadek po twoim zmarłym wujku.
Który sam z siebie turla się po podłodze.
W akompaniamencie nawiedzonego akordeonu!
Wszystko gra.
- Vivo, jesteś! - Jestem, ale sobie idę.
Śledziłeś mnie, prawda?
I ukryłeś mi się w plecaku,
bo mnie kochasz!
Tak się cieszę, że tu jesteś.
Wreszcie mogę dać komuś bransoletkę przyjaźni.
Przyjaciele na zawsze!
Hej, łapy przy sobie!
Nie ruszaj się.
„Na zawsze” to szmat czasu. Muszę coś załatwić.
Miło było poznać! Narka!
Czy to są małe nagrobki?
To moje małe zoo.
Znaczy, było.
Gabi?
To mama! Schowaj się!
Siemka, mamo.
Co mundurek robił w mikrofalówce?
Suszył się?
Suszył… Co to?
Ile razy mówiłam, byś nie znosiła jedzenia do pokoju?
Przyciągniesz dzikie zwierzęta.
Weź ten mundurek.
Raczej pelerynę niewidkę.
- Gabi! - Wysypka mi się robi.
Drapie mnie w gardle.
To mundurek, nie alergia.
Przebierz się szybko. Nie chcemy się spóźnić.
Ja chcę.
Widziałeś to?
Ona wcale mnie nie rozumie.
Chce, bym nosiła mundurek.
Jak cała reszta.
Ale ja nie jestem jak cała reszta, bo…
Do własnego rytmu baunsuję
Tak, że nikt mi nie podskakuje
To nic, jak mnie ktoś nie kapuje
Bo sama sobie tempo dyktuję
Do własnego rytmu baunsuję
Tak, że nikt mi nie podskakuje
To nic, jak mnie ktoś nie kapuje
Bo sama sobie tempo dyktuję
Próbowałam skrzypiec Porażka totalna
Dla tamburynu też Nie jestem optymalna
O, tak już mam To sprawa normalna
Ale nasza sztama będzie instrumentalna
Instrumentalna! Żarcik kumasz?
Słowami gram O humor dbam
To jest mój stan Poczuj to sam
Jak robię Bam, bam, bam, bam
Do własnego rytmu baunsuję
Tak, że nikt mi nie podskakuje
To nic, jak mnie ktoś nie kapuje
Bo sama sobie tempo dyktuję
Sprawa ekstra, sam się przekonasz Że nie jestem kiepska
Nie chcę się kumplować Nie będę beksa
Do szkoły jeżdżę sama cały czas I ciągle czuję się jak as
„Pół tonu ciszej” Krzyczy mi psorka
Dam się usłyszeć Taka jestem, sorka
Rozwalam system Jak terminatorka
A mój nowy kumpel To opos albo norka
Do własnego rytmu baunsuję
Tak, że nikt mi nie podskakuje
To nic, jak mnie ktoś nie kapuje
Bo sama sobie tempo dyktuję
To moje solo
Zawsze jestem solo
Biegnę, gdy inni iść wolą
I żadne przytyki nie bolą
Tak, wiem Myślisz, że jestem samotna
Mówią, że jestem samotna
Patrzysz i myślisz, że siedzę markotna? Plotka!
Sprawa odwrotna Mówię to, bo…
Ze mną do rytmu baunsujesz
Teraz nikt ci nie podskakuje
To nic, jak cię ktoś nie kapuje
Tak jak ja, własne tempo dyktujesz
Ze mną do rytmu baunsujesz
Teraz nikt ci nie podskakuje
To nic, jak cię ktoś nie kapuje
Tak jak ja, własne tempo dyktujesz
Baunsujesz!
Gdzie jesteś?
A to co?
Z tą dziewczyną to nie ma lekko.
A więc to jest Floryda?
Plastikowe ptaki.
Dziwna ta Floryda.
Teraz muszę tylko znaleźć Martę.
Andrés, daj mi jakiś znak.
Jakikolwiek. Wystarczy najmniejszy znak.
MARTA SANDOVAL KONCERT POŻEGNALNY
Mambo Cabana.
Przepraszam.
- To autobus do Miami? - Zgadza się.
Idealnie. Mambo Cabana, nadchodzę!
Czas jeszcze jest I autobus też jest
Witam!
To miejsce zajęte?
Żadnych szkodników w autobusie! Wynocha!
Nie na mojej warcie!
Podobało się? Sam to wymyśliłem.
Jesteś przeuroczy.
Dziękuję?
I pewnie smakowity.
Nie! Zostaw mnie!
- Tu jesteś! - Nie!
Wiem, czemu tu jesteś. Szukasz Marty.
Przeczytałam jej list.
Tío Andrés chciał przyjechać na jej występ, prawda?
Ty też chcesz tam jechać?
Ale czemu?
Co to?
„Para Marta”?
Tío napisał jej piosenkę?
„Twój samolot rusza rano. Leć tam i dla świata graj.
Chciałbym być przy tobie, lecz nie dla mnie jest twój raj”.
Wiesz, co to znaczy?
Nie zdążył powiedzieć
„kocham cię”.
Vivo, Marta musi usłyszeć tę piosenkę.
A ja cię tam zabiorę.
Tak?
Ostatni koncert Marty odbędzie się w Mambo Cabana w Miami.
Czas ucieka.
Ale spokojnie, mam plan.
Wskakuj do plecaka.
Wszystko dla Andrésa.
Ale to ostatni występ Marty Sandoval!
- Proszę, Miami nie jest tak daleko. - Co?
Odkąd to jesteś taką fanką Marty Sandoval?
Od urodzenia. Uwielbiam ją.
Podaj jedną piosenkę.
„Despacito”?
Przygotuj się na sprzedaż ciasteczek.
Spoko, mam lepszy pomysł.
Czy obejmuje ogarnięcie plecaka? Bo masz tam mnóstwo rzeczy.
Ale absolutnie żadnych chusteczek.
Zobaczmy.
Z Key West do Miami.
Idealnie! Zawiezie nas na czas.
Mambo Cabana, nadchodzimy!
Powiedz, że to prezent
Marta, kocham cię!
Marta!
Señora Sandoval, to dla mnie zaszczyt.
- Muchas gracias. - Tędy, proszę.
Tak się cieszymy, że zagra pani ostatni koncert w Mambo Cabana.
Marta!
To prawda, że może zagrać z tobą twój dawny partner Andrés?
Miejmy nadzieję.
Witaj w pięknym centrum Key West.
Krok pierwszy: bilety.
Gdyby ktoś cię zobaczył, powiem, że zapewniasz wsparcie emocjonalne.
Ciasteczka!
Sprzedajemy ciasteczka!
Zbieramy na ochronę zagrożonych gatunków.
O nie, Rozgwiazdki.
Panie Henshaw, skusi się pan na Miętowe Manatki?
Park narodowy Everglades liczy 2000 gatunków roślin i zwierząt.
Z czego 70 zagrożonych…
Zamiana plastikowej reklamówki na ekologiczną torbę Rozgwiazdek
zmyje z pana rąk krew Matki Natury!
Nie jestem złym człowiekiem, chcę tylko ciasteczko.
Spadajmy, nim nas zauważą.
Hernández!
Cześć, blondyneczko!
I wy też.
- Gdzie twój mundurek? - Mamy tu zasady, Hernández.
Aby uczestniczyć w sprzedaży, musisz mieć mundurek.
Co?
To dzisiaj? Myślałam, że sprzedawałyśmy wczoraj.
Wczoraj też cię nie było, prawda?
Słuszna uwaga.
Byłam zajęta ratowaniem tego zwierzaka!
- Co ty wyprawiasz? - Ale słodziak!
Mogę pogłaskać?
- Nie. - Śmiało! On to uwielbia.
Ale ma ryjek!
- Słodziutki! - Naruszacie moją przestrzeń osobistą!
Jaki mięciutki! Jak ma na imię?
Vivo. To opos.
Żaden opos, to kinkażu.
Ssak z Ameryki Południowej. Zwany też misiem miodowym.
Pierwsze słyszę, ale czemu nie!
Oczy trochę mętne.
Zdaje się być pokryty świerzbem.
Był u weterynarza?
Gdzie?
Należy przestrzegać zasad.
Trzeba go zaszczepić i poddać tygodniowej obserwacji.
- Tygodniowej? - Tak.
Z dala od innych zwierząt. Nie czytałaś podręcznika Rozgwiazdek?
Nie no, ten tydzień obserwacji już zrobiliśmy!
Więc pozwól, że poproszę o certyfikat szczepień.
Jasne, zaraz ci przyniosę.
Mam go w bagażniku roweru.
Nie!
Czas na plan B.
Zaraz, to rowery mają bagażniki?
Zaczynam myśleć, że ona nie ma tego certyfikatu.
Co ty nie powiesz!
Dziewczęta,
trafiła nam się dezerterka.
Do dzieła!
Złapiemy autobus na następnym przystanku.
- Zatrzymaj się! - O nie!
Oddaj nam kinkażu!
- Zaraz je zgubię. - A co z autobusem?
Niestety, nie udało się.
Śmigaj do tyłu i pozbądź się ich!
A masz! A co powiesz na to?
A tego… nie powinno być w dziecięcym plecaku, ale też trzymaj!
Och ty!
O, chusteczki!
Stój, ty mały…
A masz!
Spryskał się chemikaliami!
To wołanie o pomoc! Gabi, oddaj nam kinkażu!
Panie Henshaw!
Przyjechał pan autem? Mieszka pan dwie przecznice stąd!
Wstyd!
- Wstyd. - Wstyd.
KEY WEST ŻEGNA
Nie masz kwalifikacji! Oddaj go!
Vivo, trzymaj się!
- Skaczemy! - Co?
Tak!
Miami, nadchodzimy!
- Naprzód! - Nie!
Co myśmy zrobiły? Puściłyśmy to bezbronne stworzenie
w świat, w którym z pewnością nie przeżyje.
- To wracamy do ciasteczek? - Do ciasteczek?
Nie, jako Rozgwiazdki, mamy obowiązek, by go uratować.
Eva!
Tak?
Potrzebujemy łodzi twojego taty.
Gdzie jest piosenka?
Gdzie ona jest?
Wciąż cała.
No dobrze, to gdzie ten autobus?
Nie!
Piaskowy aniołek!
Vivo, spróbuj!
Patrz, jestem kotkiem. Miau!
- Muszę się stąd wydostać. - Vivo!
Autobus uciekł, ale mam jeszcze plan C.
Pójdziemy na skróty przez park Everglades i zdążymy na czas.
Okej, nowy plan. Zobaczmy.
Vivo, ale się zsynchronizowaliśmy.
Włączyło się nam współmyślenie.
Kurczę, myślałam, że się utrzyma.
Gdybyś rozumowała tak jak ja, wpadłabyś w panikę,
bo to był nasz bilet do Miami.
A my utknęliśmy na tej barce, która płynie w złym kierunku.
Nie ma tu żadnej synchronizacji. Oto, jak wygląda synchronizacja.
A to ty i ja.
Mamy zupełnie różne definicje słowa „plan”.
Plan opiera się na „pięciu P”: Piękny Plan Powinien Przynosić Profity.
Ale dla ciebie plan to seria impulsywnych zachowań.
Co ty wyprawiasz?
Czasem trzeba improwizować.
To nie popłynie.
Zaczynamy podróż!
To naprawdę trzyma się na wodzie.
Uwaga!
Chwilę. Żebym sobie niczego nie naciągnęła.
Okej. Gotowy?
I spudłowała.
Całkiem spudłowałam.
Widziałeś to, Vivo?
Przezabawne!
Marto, nadchodzimy!
Połączyłeś się z robotem Gabi. Zostaw wiadomość.
Gabi, wciąż do ciebie piszę. Zadzwoń.
Rozmawiałyśmy o tym.
Powiedz, że to prezent
Nie ośmieliłaby się…
ROZKŁAD JAZDY
Ośmieliła się.
Carlos, przydałaby mi się twoja pomoc.
Ona ma to po tobie.
Mieliśmy złapać autobus
A teraz utknęliśmy tu
I płyniemy niemal bez celu
Mówiła, że to skróty
Chcę wierzyć, ale po tym
Wszystkim Ciężko wierzyć w cuda tu
Pamiętam, jak mały był nasz świat
Tylko ty i ja, ty i ja
A teraz przede mną drogi szmat
A muszę zdążyć do końca dnia
Choć jestem znów na zakręcie
Droga prosta jest
I choć tak męcząca podróż ta
W moich rękach twoja pieśń
I choć zawiódł nas już kolejny plan
Niestraszne nic
Bo wiem, że decyzję podjąłem już Całkiem sam
Ja sam
Obiecałem ci
Hej, Vivo.
Boisz się?
Mój tata śpiewał mi, kiedy się czegoś bałam.
Andrés też.
Zaśpiewajmy piosenkę Marty! Poprawi nam humor.
Cały czas W sercu trzymam cię
Jesteś blisko
Choć dystans zwiększa się
Perkusję mam we krwi. Mogę cię nauczyć.
Ty miałabyś nauczyć mnie perkusji?
Patrz na to.
Prosty rytm.
To tylko hałas. Spójrz na mnie.
Szybko się uczysz.
Muszę być świetna nauczycielką.
Graj jak ja.
Nieźle to brzmi!
Tak, jest potencjał.
Młody talent.
Dalej, Vivo!
Żwawiej, dziadku.
„Dziadku”? A czy dziadek zagrałby tak?
Tak jest, Vivo!
Pamiętam, jak mały był nasz świat
Tylko ty i ja, ty i ja
A teraz przed nami drogi szmat
A musimy zdążyć do końca dnia
Choć jestem znów na zakręcie
- Ze mną do rytmu baunsujesz - Droga prosta jest
I choć tak męcząca podróż ta
- W moich rękach twoja pieśń - Ze mną do rytmu baunsujesz
I choć zawiódł nas już kolejny plan
- Teraz nikt ci nie podskakuje - Nie straszne nic
Bo wiem
Że decyzję podjąłem już
Całkiem sam, ja sam
Obiecałem ci
Dalej, nie przestawaj!
Rytm nie ustaje, partnerze!
Kiepski rytm, żaden partner.
Spokojnie, to tylko mżawka.
Zaraz minie.
Trzymaj się, Vivo!
Nie!
Piosenka!
- Złapię ją, Vivo. - Ja to zrobię.
Vivo, nic nie widzę!
Nie, to niemożliwe!
Tak!
- Vivo! - Nie!
Mam!
- Masz ją? - Nie martw się.
Zadbam o nią! Słowo!
Gabi!
Nie panikuj. Zgubiłeś tylko piosenkę.
I jest z Gabi.
Co ja zrobię? Potrzebuję nowego planu.
Nowy plan… Już wiem!
Gabi!
Połączyłeś się z robotem Gabi. Zostaw wiadomość.
Gabrielo Mario, odbieraj! Widziałam rozkład jazdy na komputerze.
Jak myślisz, że teraz masz kłopoty, to dopiero zobaczysz.
Jestem przy autobusie! Trąbię! To ja!
Wiem, że mnie słyszysz.
Zatrzymaj się!
Co…?
Dasz się tak wyminąć?
Nie na mojej warcie.
Nie waż mi się odjeżdżać!
Gabi!
Nie odpowiada. Muszę rozpocząć poszukiwania.
Widok z lotu ptaka! Tak!
Chłopaki! Pomóżcie mi kogoś…
O, ptak!
Przepraszam, jestem Vivo. Szukam koleżanki.
Fioletowe włosy, krawat…
Pomożesz mi ją znaleźć?
Pomógłbym ci,
ale szykuję się do wiecznej drzemki.
Co? Nie mów tak! Na pewno masz powody do życia.
To nie tak. Chcę się tylko zdrzemnąć.
To hibernacja.
Do końca mojego życia.
Znaczy, do końca okresu godowego.
Godowego? Obrzydliwość. Ale ja…
Serio. Całe życie słyszałem:
„Nie martw się, Dancarino, w końcu zaznasz miłości i spełnią się marzenia”.
To super, ale mam sprawę.
Miłość sprawi, że Będziesz szczęście znał
Dobra, wszyscy to znamy!
- Wyluzujcie z tą miłością! - Spieszy mi się.
To już mój ósmy okres godowy,
a miłość sprawia tylko, że leżę w rowie.
Tragedia. Ale…
Jestem niewidzialnym ibisem. Nikogo nie obchodzę.
Na pewno nie Valentiny.
- Patrzy na mnie, prawda? - Prawda.
Nie znamy się. Powodzenia. Żegnam!
Czekaj! Wyłaź!
- A powiedziałeś jej, co czujesz? - Nie mogę tego zrobić.
Boję się!
Już to gdzieś słyszałem i źle się to kończy.
Będę ci podpowiadał. A potem pomożesz mi szukać, dobra?
No dobra.
Przedstaw się.
Cześć, jesteś Dancarino.
Znaczy… ja jestem Dancarino.
Szalenie mi miło.
- Wracam do rowu! - Skup się!
Uśmiechnij się i powiedz komplement.
- Valentino… - Dasz radę.
Twe oczy są niczym wielkie stawy….
Nie, są niczym dwa wielkie bajora na twej twarzy.
Bajora na mojej twarzy?
O nie.
To najpiękniejsza rzecz, jaką ktoś mi….
Żaba w gardle.
Sorka, Gary.
- Są dla siebie stworzeni. - Dancarino!
Twoje pierze jest takie dostojne.
Naprawdę wpada w oko… Znaczy, w bajoro!
Bo bajoro to moje oko!
O dziwo, idzie dobrze.
Chwyć ją za dłoń.
Przepraszam.
- Przepraszam! - To nic.
Mam drugie oko. Drobnostka.
Ostrożnie z dziobami.
Nie tak szybko, Dan. Ustaw się.
W lewo. Tak.
Tak jest.
A teraz polećcie razem.
Miłość sprawi, że Będziesz szczęście znał
Idealnie.
Zaraz! Miałeś mi pomóc!
Wracaj!
Umówiliśmy się!
Okej, vamos. Uwaga!
Zostały cztery godziny.
Musimy przygotować oświetlenie do finału.
Są może jakieś wieści o Andrésie?
Jeszcze nie, ale zaraz się upewnię.
Dziękuję.
Gdzie jesteś, przyjacielu?
Vivo!
Vivo? Gdzie jesteś?
O nie! Gdzie jest piosenka?
Tylko nie to. Vivo mnie zabije.
- To tylko żółw. - To nie byle jaki żółw.
Becky?
Żółw czerwonobrzuchy. Jest w swoim naturalnym środowisku.
W przeciwieństwie do twojego przyjaciela. Gdzie on?
Trochę się zgubił.
Zgubiłaś kinkażu w tych bagnach?
Gratulacje, Hernández. Zabiłaś go.
Co?
Kinkażu nie przetrwa w takim środowisku.
Jest tu samym dnie łańcucha pokarmowego.
Potrzebuje kwarantanny. Pomożesz nam go odnaleźć.
Nie pomogę wam.
Więc pewnie tego nie chcesz.
Szukałaś tego, prawda?
- Nie, mam to w nosie. - Dobra.
To pójdzie do recyklingu. Eva?
Zjedz to.
Dobrze.
Czekaj!
Dobra, wygrałaś.
Ubiorę mundurek, sprzedam ciasteczka. Co tylko chcesz.
Tylko oddaj mi tę piosenkę.
Dostaniesz ją, kiedy kinkażu znajdzie się pod naszą opieką.
Gabi!
Gdzie jesteś, Gabi?
Obrzydliwość! Kogo ja oszukuję?
To nie dla mnie. Będę miał szczęście, jeśli wyjdę stąd z życiem. Gabi!
Czy ty mnie uciszyłeś?
Gościu, bądź cicho.
Poważnie? Masz pojęcie, przez co ja…
Czy ty mnie bap-bap-bap-ujesz?
Dość tego! Mam być cicho?
To będę cicho!
Tak myślałem. Zjeżdżaj.
To bagno. Komu tu niby przeszkadza hałas?
Mnie.
Masz piękny głos.
Widzę cię tu pierwszy raz.
Nazywam się Lutador. A ty?
Jestem… Vivo.
O nie, okropne imię.
Będę mówił ci Trajkot.
Trajkot, trajkoczący kot.
Jasne.
Nie jestem kotem.
To czym? Gibonem?
Jestem kinkażu.
Brzmi egzotycznie.
No to posłuchaj, mały kinkażu.
Nie znoszę hałasu.
Więc musisz być cicho.
Taką mam zasadę.
I wszyscy tu o tym wiedzą. Prawda?
I to chciałem usłyszeć.
Absolutnie nic.
Przepraszam, nie pisnę już nawet słówka.
Ma być cisza? Będzie cisza.
Wiem, że będzie cisza.
Śmiertelna cisza.
Gdy tylko cię pożrę.
No proszę!
Przykro mi, skończyło ci się drzewo.
Całe szczęście! Jestem uratowany!
Jesteś aniołem?
Vivo, to ja!
Dancarino? Uratowałeś mnie?
Tak, jestem tu Bo ty pomogłeś mi
- Co? - Gdy się poznaliśmy
- Policzone były dni - Uwaga!
- Pomogłeś mi wstać - Tak
Nowe życie się zaczyna Teraz pędzę jak maszyna
- Gdy jest przy mnie Valentina - To ja!
Powiedziałem Valentinie Że miłości służy misja twa
Biedny misiu miodowy Lecąc, oszczędzimy ci drogi
I dobroduszna Valentina Chciała pomóc ci jak ja
I raz-dwa przybyliśmy tu Byś rozejrzał się sponad chmur
Miłość sprawi, że Będziesz szczęście znał
Dość już śpiewów Chyba że chcesz, abym spadł
Miłość wesprze cię Żebyś z kolan wstał
Gdy pomożemy mu Ze mną na południe będziesz gnał
Idziesz drogą swą By miłości cud się stał
Lecz z nami nie trzeba ci dróg Nie trzeba dróg
Podróż stanie się łatwiejsza Gdy miłość w sercu będziesz miał
Miłość w sercu miał
Pomożecie mi? Dziękuję.
Nie trudź sobie główki.
Znajdziemy twoją przyjaciółkę.
Zgadza się! Moja maleńka ptasieńka!
Mój słodziaczek pisklaczek!
Moja słodka podlotka!
- Mój bubek dzióbek! - Okej!
Mniej gadania, więcej latania!
Miłość sprawi, że Będziesz szczęście znał
Ona wesprze cię Żebyś z kolan wstał
Vivo!
Vivo?
Chodź, Vivo!
Mówiłam, że nie przyjdzie.
Becky, po prostu daj mi piosenkę.
Nie ma kinkażu, nie ma piosenki. Wołaj głośniej.
Dobra. Vivo!
Vivo, gdzie jesteś?
Vivo?
Zostań tam. Rozgwiazdki są tuż za mną.
Mają piosenkę. Ale nie martw się, mam plan.
Nie ruszaj się.
Wąż!
Na łódkę!
- W nogi! - Szybko!
Jest tuż za nami!
Szybciej!
Tędy!
Chyba jesteśmy bezpieczne.
Jednak nie.
O nie, on nas zabije.
Dajmy mu w kość!
Spadaj!
Co tam jeszcze masz?
Wypchaj się, gadzino!
Czekaj. Słyszeliście to?
To Gabi! Ma kłopoty.
Hej, Lutador!
Zostaw je.
Ależ to Trajkot, trajkoczący kot.
Tak! I teraz dopiero będzie trajkot.
Ucisz się wreszcie!
Sam mnie ucisz.
Z przyjemnością.
Panie wybaczą. Zaraz wrócę.
Vivo, co ty robisz?
Nie wiem. Czasem trzeba improwizować.
- Dajesz radę, Vivo! - Gabi!
Kinkażu nie da rady pytonowi.
Znów próbujesz uciec na drzewo?
Nigdy się nie nauczysz.
Pysiu, wykop nam kryjówkę!
Kocham cię!
O nie!
Vivo, uważaj!
Dobra, dość tego.
W końcu zabraknie ci sił.
Nie tak szybko. W Hawanie grałem pięć razy dziennie.
Podły wąż Ale zaznałem gorszych zmor
Uważaj na zakręcie Bo zawiły jest ten tor
Goni mnie Nie stoję jak melepeta
Głęboki wdech I ruszam z kopyta
Teraz robię hałas I wersy zapodaję
Ale w żwawym rytmie Złapać się nie daję
Raz, czuję bas Popędza niczym bat
Będę rad, kiedy gad dostanie w zad I wygram – szach i mat
Wydostań mnie stąd!
- Hurra! - Tak!
Dobra robota!
Zaraz, wygraliśmy?
Gabi, nic ci nie jest?
Ale załatwiłeś tego węża!
- Mój dzielny kinkażu! - Bohater!
Mięciutki bohater.
Myliłam się co do ciebie.
Wciąż wysłałabym cię na dziesięciodniową kwarantannę,
ale uratowałeś nas przed drapieżnikiem.
Więc tym razem przymknę oko.
Więc wszystko gra?
Tak, wszystko gra.
To możemy prosić o piosenkę?
Oczywiście!
Zaraz, miałam ją tutaj.
Gdzie się podziała?
O nie.
Andrés.
Proszę.
Przyjechał?
Señora…
Tak mi przykro.
HAWANA ŻEGNA UKOCHANEGO MUZYKA
Poświęciłeś życie muzyce
Myślałem, że będzie wiecznie trwać
Zapadła cisza
I pragnę tylko już Móc z tobą znowu grać
Szkoda tej piosenki.
Dzięki, Dan.
Więc co teraz zrobisz?
Chyba wrócę na Kubę.
Bez piosenki nic tu po mnie. Zawiodłem.
Nie mów tak. Zrobiłeś, co mogłeś.
Nie rozumiesz. Andrés dał mi wszystko.
A ja odwróciłem się od niego w potrzebie. Miałem szansę naprawić błąd.
Ale zawiodłem go.
Kiedy w świecie wielkim będziesz
Wspomnij serca mego dar
To piosenka twojego wujka?
Tak.
- On po latach z tobą będzie - A ta znowu.
Absolutnie masakruje tę piosenkę.
Dzisiaj na tym życia zakręcie
Ucisz się i posłuchaj melodii.
Słyszysz? Piękna, prawda?
Nuty zagrane we właściwej kolejności są przyjemne dla ucha.
Mówimy na to melodia.
Vivo, ty znasz melodię!
Oczywiście! To podstawa muzyki.
Ty znasz tekst, ale potrzebujesz też melodii, żeby…
Zaraz. Ty znasz tekst, a ja znam melodię!
Dziewczyny, Vivo zna melodię!
- A ona tekst. - To znaczy…
Mamy całą piosenkę!
Wznawiamy naszą miłosną misję!
Zawracaj, płyniemy do Miami!
Co?
Jak mówi kinkażu. Zawracaj.
Mamy drugą szansę.
Vivo, zobacz.
Ty graj, a ja zapiszę nuty.
„Twój samolot rusza rano.
Leć tam i dla świata graj”.
Dobra, ale możesz zagrać gdzieś tak sto razy wolniej?
Oto serca mego dar
Gotowe. Musimy tylko dostarczyć ją Marcie.
Jeszcze jedno.
O tak!
Patrzcie.
Chyba widzę Miami.
O nie, nie zdążymy na czas!
Chyba że złamiemy kilka zasad.
Nie upuśćcie ciasteczek!
Nie poczuję się raźniej Jak nie zdążymy na czas, nie
Muszę tam dotrzeć Będę szybko gnał
Snułem już wizję marną Lecz znowu nadzieję dziś mam, bo
Dzisiaj w Miami będę z tobą grał
Pamiętam, jak mały był nasz świat
Tylko ty i ja, ty i ja
A teraz przed nami drogi szmat
A musimy zdążyć do końca dnia
Do Miami gnaj Piosenkę Marcie daj
Pani Sandoval, zostało pół godziny.
Do Miami gnaj Piosenkę Marcie daj
Potrzebujemy więcej czasu
Do Miami gnaj Piosenkę Marcie daj
- Już czas, czas, czas - Do dechy gaz, gaz, gaz
Do Miami gnaj Piosenkę Marcie daj
Podkręćmy tempo
Gabi, lat dziesięć To moja córeczka
Wiem, że była wśród was Kupiła bilet
Pani posłucha To był długi dzień
Pierwszy raz widzę tę twarz
Muszę się zdrzemnąć.
MARTA SANDOVAL KONCERT POŻEGNALNY
Dotrzemy na czas Co by się miało dziać
Razem, ty i ja, ty i ja
Pokonamy przeszkody By piosenkę jej dać
Bo zbliża się już koniec dnia
Proszę bilet.
No hablo inglés.
No te preocupes. Hablo español perfectamente.
¡Excelente!
Gabriela! Ani kroku dalej, señorita!
- O nie, to mama! - Hej!
- Creí que no hablabas inglés. - Adiós.
- Gabi! - Ochrona do wejścia.
Do Miami gnaj Piosenkę Marcie daj
Pani Sandoval, zostało pięć minut.
Do Miami gnaj Piosenkę Marcie daj
Puszczaj!
Mam cię!
- Już czas, czas, czas - Do dechy gaz, gaz, gaz
Do Miami gnaj Piosenkę Marcie daj
Czas jeszcze jest
Prawie jesteśmy Dalej, ze mną zasuwaj
Do Miami gnaj Piosenkę Marcie daj
To drogi skraj
Vivo, wespnij się i otwórz drzwi z drugiej strony.
O nie.
Vivo, szybko. Idą tu!
Nie otwierają się.
Co jest?
- Nie ma jej tu. - Musi być tam.
Okej, Vivo, ostatni plan.
Musisz iść beze mnie.
To nic.
Proszę, weź to.
NAJLEPSZY PRZYJACIEL
Żebyś mnie nie zapomniał.
Vivo, musisz dokończyć misję.
Dla nas obojga.
W porządku, partnerko.
Mamy ją.
Cześć, mamo.
Rozumiem, ale Marta bardzo to przeżywa.
Nie chce wystąpić.
Sprawdzę za pięć minut.
Marta?
Andrés.
Ty jesteś Vivo?
Przyjechałeś tu aż z Kuby?
Co tu robisz?
„Para Marta”.
Andrés ją napisał.
Dla mnie?
Dziękuję.
Nigdy nie powiedział mi o swoich uczuciach.
Ja też cię kocham, Andrés.
Vivo, dziękuję!
Señora?
Jesteśmy gotowi.
Muszę iść.
Myślałam, że ten koncert to pożegnanie dawnych piosenek,
a jednak zaśpiewam nową.
Wiesz, Vivo,
Andrés byłby z ciebie dumny.
Ale, mamo,
Vivo musi dostarczyć Marcie tę piosenkę.
Co ty wygadujesz? To jakieś wariactwa!
Dlatego nic ci nie powiedziałam. Wiedziałam, że nie zrozumiesz.
Wszystko rozumiem.
Wcale nie.
Nie tak jak tata.
Tylko bez takich, Gabrielo!
Już go tu nie ma. Jestem ja.
Wiem, że nie jestem twoim ojcem.
Nie jestem dowcipna i muzykalna jak on,
ale możesz ze mną rozmawiać.
Nie rozumiesz, dlaczego to dla mnie takie ważne.
Tylko Vivo rozumie.
Vivo jest na Kubie.
Vivo!
Dałeś Marcie piosenkę?
Udało ci się.
Racja. Nam się udało.
Zaraz.
Czyli mówiłaś prawdę?
Och, Gabi…
To nie zmienia faktu, że nie możesz jeździć tak sama do Miami.
Wiem. Przepraszam.
Ale musiałam dać jej tę piosenkę.
On nie zdążył powiedzieć, że ją kocha.
Tak jak ja
nie powiedziałam tacie,
jak go kochałam.
Tata wiedział, że go kochasz.
Czuł to, odkąd przyszłaś na świat.
Ta miłość żyje w twoim sercu.
Witaj w rodzinie, Vivo.
No dobrze.
Zapnijcie pasy, pędzimy na koncert!
Que diga presente
Pasado, futuro, ayer y mañana Que diga presente
Lo mío, lo tuyo, Miami, La Habana Que diga presente
Que viva mi gente
Dziękuję wam.
Dziękuję.
A teraz…
chcę pożegnać was piosenką.
Napisał ją mój stary przyjaciel.
A nowi przyjaciele przywieźli mi ją tutaj.
Mambo Cabana
Twój samolot rusza rano
Leć tam i dla świata graj
Chciałbym być przy tobie
Lecz nie dla mnie jest twój raj
Muszę żegnać cię w spokoju
Na drogi naszej krańcu
Teraz pieśni piszę tu
Tęskno mi do naszych tańców
Wiem, że strach Który tutaj trzyma mnie
Nie może stać Dziś na drodze twej
Cały czas W sercu trzymam cię
Jesteś blisko Choć dystans zwiększa się
Kiedy w świecie wielkim będziesz
Wspomnij serca mego dar
Kiedy sławę już zdobędziesz
Wspomnij serca mego dar
On po latach z tobą będzie
Wspomnij serca mego dar
Dzisiaj na tym życia zakręcie
Oto serca mego dar
Mambo Cabana
- Cuando aterrices - Cuando aterrices en la pista
Deja que cante el corazón
- Cuando el camino - Pierda la vista
- Deja que cante el corazón
Que cante el corazón
Aunque pasan los años
Y nuestro amor nunca envejece
Deja que cante el corazón
Wspomnij serca mego dar
Cante el corazón
Okej, Gabi, do dzieła.
Hej
Zapraszam dzieci małe i duże Przedstawienie tu odbędzie się
Hej, mamy dziś dla was Rzeczy cudowne
To on, niepowtarzalny
Vivo
Dalej!
Panie, panowie Vivo i mała zaczynają wtem
Jak Hawanę poczuć tutaj? Wiem!
Pozostaje ze mną Choć już zawędrowałem hen
To się opłaca Się wzbogacam z każdym dniem
Łączę tradycję, którą nadały Karaiby
Tutaj z Gabi Prawdziwym cudem Florydy
Rosną przeszkody Jak po deszczu grzyby
A wciąż baunsujemy Jesteśmy jak w wodzie ryby
Skrzydlaty przyjaciel Na pomoc mi przybył
Z nim Valentina Już nie zgrzytają tryby
Ona niepowtarzalna On w swym rodzaju jedyny
Tańczą tango Jakby byli z Argentyny
Wiem to Nie rozumiecie ani krztyny
W rapie tym robię dym Za słowem mym czyny
To nie cud, ciągle w przód, na trud i brud Macham ręką
I nową raczę was piosenką
Hej
Lo lei lo lai, lo le lo lai, lo le lo lei
I jeśli lubisz nas To w ręce klaszcz
Hej
Lo lei lo lai, lo le lo lai, lo le lo lei
I jeśli lubisz nas To w ręce klaszcz
- Jeśli lubisz nas - To w ręce klaszcz
Dalej!
Que diga presente!
¡Presente!
A jeśli słowa znasz Zaśpiewać szansę masz
Hej
Lo lei lo lai, lo le lo lai, lo le lo lei
Lai le lo lei
A jeśli słowa znasz Zaśpiewać szansę masz
Nie trafią się tacy jak ty i ja
Napisy: Filip Bernard Karbowiak