Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Πρέπει να γράψουμε έκθεση;
Να πούμε με 500 λέξεις ποιοι είμαστε;
Δεν έχω ιδέα ποιος είμαι. Πού να βρω 500 λέξεις;
Θα μου πάρει αιώνες.
Σε μια εβδομάδα; Μη χειρότερα.
Δεν γινόταν να έχω χειρότερο θέμα. Εμένα.
Ανησυχείς πολύ, Τσάρλι Μπράουν.
Ο καλός μας Τσάρλι Μπράουν,
ο αξιαγάπητος αποτυχημένος που δεν στέκεται ποτέ τυχερός.
Πιθανώς τον έχετε ακουστά. Σίγουρα τον έχετε δει.
Έχει εμφανιστεί παντού.
Σε εφημερίδες και βιβλία, σε ταινίες και στην τηλεόραση.
Έχει πάει σε όλον τον κόσμο, έχει πετάξει στον αέρα.
-Έχει πάει μέχρι και στη Σελήνη. -Μη χειρότερα, Τσάρλι Μπράουν.
Είναι λες κι ο Τσάρλι Μπράουν, ο σκύλος του, ο Σνούπι,
και η υπόλοιπη Παρέα των Πίνατς να είναι πάντα κάπου τριγύρω.
Πάντα συμπαθούσα τον Λάινους.
-Αγαπημένος μου είναι ο Λάινους. -Είμαι φαν του Γούντστοκ.
Ο Φράνκλιν ήταν πολύ σημαντικός για μένα.
Η αγαπημένη μου είναι η Πέπερμιντ Πάτι.
-Ναι, κι ο Σνούπι. -Φυσικά, λατρεύω τον Σνούπι.
Για 70 χρόνια, το Πίνατς είναι μέρος της ζωής μας.
Το Πίνατς είναι ένας ολόκληρος πλανήτης.
Το κοινό είναι ο κόσμος.
Αρέσει σε όλους, γι' αυτό έγινε τέτοιο φαινόμενο.
Το Πίνατς μπορεί να είναι παγκόσμιο σύμβολο,
αλλά στο κέντρο όλων παραμένει ο καλός μας Τσάρλι Μπράουν.
Αγαπώ το Πίνατς και αγαπώ τον Τσάρλι Μπράουν.
Λατρεύω τον Τσάρλι Μπράουν.
Ταυτίστηκα πολύ με τον Τσάρλι Μπράουν.
Αλλά ποιος είναι ο Τσάρλι Μπράουν;
Κι από πού προέκυψε;
Ποιος νοιάζεται για το ποιος είμαι; Δεν είμαι κανείς σπουδαίος.
"Ποιος είσαι, Charlie Brown;"
ΑΦΗΓΗΣΗ ΛΟΥΠΙΤΑ ΝΙΟΝΓΚΟ
Πολύ καιρό προτού υπάρξει ο Τσάρλι Μπράουν,
υπήρχε ο Τσαρλς Σουλτς που είχε ονειρευτεί να γίνει καρτουνίστας.
Πάντα ονειρευόμουν το δικό μου κόμικ στριπ.
Το ονειρευόμουν από τότε που ήμουν έξι ετών.
Σχεδόν από την αρχή,
ο Τσαρλς Σουλτς φαινόταν γεννημένος για τον χώρο των κόμικ.
Όταν ήταν μωρό…
ΛΙΝ ΤΖΟΝΣΤΟΝ ΚΑΡΤΟΥΝΙΣΤΑ
ένας θείος του τον έλεγε Σπαρκ Πλαγκ, από ένα άλογο, ήρωα σε κόμικ στριπ.
Οπότε, όλοι τον φώναζαν Σπάρκι.
Ήταν μοναχοπαίδι
και ήταν το παιδάκι στο οποίο δεν πολυμιλούσαν.
Ήταν αβάσταχτα ντροπαλός.
ΠΡΩΗΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΣΟΥΛΤΣ
Περπατούσε με τη μητέρα του στο Σεντ Πολ με το κεφάλι σκυμμένο.
Ο Σπάρκι τα πήγε τόσο καλά στο σχολείο, που κέρδισε χρονιά.
Αλλά αυτό δεν αποδείχτηκε καλό.
Ήταν ο νεότερος στην αίθουσα κατά μία χρονιά.
Όταν είσαι παιδί, είναι σημαντικό.
ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ/ΓΡΑΦΙΣΤΑΣ
Ήταν δύσκολο να συμβαδίσει με τα μεγαλύτερα παιδιά. Ήταν δυστυχής.
Ένιωθε ότι δεν σήμαινε τίποτα για τα άλλα παιδιά.
ΤΖΙΝ ΣΟΥΛΤΣ ΧΗΡΑ ΣΟΥΛΤΣ
Μετά το σχολείο, του άρεσε να αράζει στο κουρείο του πατέρα του.
"Όταν νιώθω μοναξιά, μ' αρέσει να πηγαίνω στο κουρείο του μπαμπά.
Πάντα με ρωτάνε αν ήρθα για ξύρισμα".
Μα κι αυτό είχε τα αρνητικά του.
Όταν πήγαινα στο κουρείο και με κούρευε,
μπορεί να είχε φτάσει στα μισά του κουρέματός μου
και να έμπαινε ένας καλός πελάτης.
Μου έλεγε "Δεν κάθεσαι εκεί
να περιμένεις, μέχρι να περιποιηθώ τον κύριο;"
Ήταν πολύ ντροπιαστικό να κάθομαι με μισοτελειωμένο κούρεμα.
Όταν πήγε στο γυμνάσιο,
ακόμα κι οι καλοί βαθμοί του Σπάρκι έπεσαν
κι ένιωσε αποτυχημένος.
Νομίζω ότι κατρακύλησα στη Β' γυμνασίου.
Απέτυχα σε ό,τι γινόταν να αποτύχω.
Ένα μέρος στο οποίο ένιωθε ευτυχία
ήταν το μπλοκ ζωγραφικής.
Ζωγράφιζε συνεχώς κι ονειρευόταν ότι κάποτε θα ζωγράφιζε κόμικ
σαν αυτά που διάβαζε στις εφημερίδες.
Είχαμε συνδρομή σε δύο εφημερίδες του Σεντ Πολ. Βράδυ Σαββάτου,
ο μπαμπάς μου πήγαινε στο παντοπωλείο
για να πάρει δύο εφημερίδες της Μινεάπολης και να έχουμε τέσσερα κόμικ.
Αυτό ήταν η ζωή για μένα.
Πεντακόσιες λέξεις για το ποιος είμαι. Ποιος είμαι, Σνούπι;
Είμαι ο γιος ενός κουρέα.
Μ' αρέσει το μπέιζμπολ. Πάω στο σχολείο. Προσπαθώ απλώς να βγάλω τη μέρα.
Πόσο δύσκολη εργασία!
Δεν καταλαβαίνεις, Σνούπι. Δεν χρειάστηκε να κάνεις κάτι δύσκολο.
Κάτσε, μείνε, κάνε τούμπα.
Είναι απλή η ζωή ενός σκύλου.
"Ο Σπάρκι πάει στον πόλεμο!"
Το 1942, ο Σπάρκι επιστρατεύτηκε.
"Τι παθαίνεις όταν επιστρατεύεσαι;"
"Κάπου σε στέλνουν".
"Αυτό φοβόμουν".
Ήταν οδυνηρό για τον Σπάρκι να φύγει από το σπίτι.
Ήταν πολύ δεμένος με τη μητέρα του, η οποία ήταν άρρωστη για καιρό.
Δεν είχαν πει στον Σπάρκι πόσο άρρωστη ήταν η μητέρα του.
Και ότι μάλλον δεν θα κατάφερνε να ζήσει.
Κι ένιωσε παραγκωνισμένος κι απομονωμένος εξαιτίας αυτού.
Το βράδυ που χρειάστηκε να αναφερθώ στο Φορτ Σνέλινγκ,
στη Μινεσότα, είπε "Καλύτερα να πούμε αντίο,
γιατί μάλλον δεν θα ιδωθούμε ξανά".
Κι έφυγα.
Στενοχωριόταν και ταραζόταν όταν μιλούσε για τον θάνατο της μητέρας του.
Του έφερνε δάκρυα στα μάτια.
Του άφησε ένα τραύμα, το οποίο σκεφτόταν όλη του τη ζωή.
"Είναι πολύ παράξενο.
Μπορεί να περπατάς, χωρίς να σκέφτεσαι κάτι.
Ξαφνικά, θυμάσαι μια χαμένη αγάπη…"
Προσοχή!
Δεν ξέρω πώς κατάφερα να επιζήσω.
Ήταν πριν από καιρό, αλλά είναι από τα πράγματα που δεν ξεχνάς.
Ο νεαρός Σπάρκι δεν είχε περάσει ούτε μια νύχτα μακριά από το σπίτι.
Αλλά στον πόλεμο,
ταξίδεψε μέχρι τη Γαλλία και τη Γερμανία.
Όσο έλειπε στον στρατό, ο Σπάρκι ένιωθε νοσταλγία και μοναξιά,
οπότε ζωγράφιζε εικόνες, όπως έκανε όταν ήταν μικρός.
Έπαιρνε το μπλοκ του όπου πήγαινε.
"ΟΠΩΣ ΗΜΑΣΤΑΝ" ΣΠΑΡΚΙ
Όταν τελείωσε ο πόλεμος, γύρισε αποφασισμένος
να γίνει καρτουνίστας.
Μεγάλε αδερφέ, θέλω βοήθεια στα μαθηματικά.
Δεν βλέπεις ότι γράφω την έκθεση;
Τι θέμα έχει;
Το ποιος είμαι.
Ποιος είσαι; Εγώ θα σου πω.
Είσαι ο μεγάλος μου αδερφός.
Και είσαι άθλιος μεγάλος αδερφός αν δεν με βοηθήσεις.
Έλα, δες εδώ.
Μη χειρότερα.
Εντάξει. Αν έχεις δύο μήλα και σου δώσω άλλα τρία,
πόσα μήλα έχεις;
Ποιος νοιάζεται;
Ποτέ δεν έχω φάει παραπάνω από ένα μήλο.
Και ποιος μοιράζει τόσα μήλα;
Μάλλον θα περιμένει η έκθεσή μου.
Ο Σπάρκι ήθελε όσο τίποτα να γίνει καρτουνίστας.
Όπως ο Τσάρλι Μπράουν, συνέχισε να προσπαθεί.
Και όπως ο Τσάρλι Μπράουν, συνέχισε να αποτυγχάνει.
Έστελνα δέκα καρτούν στη Saturday Evening Post.
Μετά δούλευα πάνω στο κόμικ στριπ μου.
Όταν το έστελνα, δούλευα πάνω σε κάτι άλλο.
Ο Σπάρκι κατάφερε να δημοσιεύσει κάποια καρτούν,
αλλά δεν είχαν ακόμα τον Τσάρλι Μπράουν ή τον Σνούπι.
Πάντα πιστεύεις ότι η πρώτη σου πώληση
θα σου φέρει την επιτυχία, αλλά δεν λειτουργεί έτσι.
Πούλησα δυο-τρία, αλλά μετά τίποτα, για μήνες.
Για πέντε χρόνια, ο Σπάρκι προσπαθούσε κι αποτύγχανε.
Και μετά άρχισε να συνειδητοποιεί κάτι.
Έφτιαξε ένα κόμικ στριπ, το Li'l Folks,
με έναν ήρωα που λεγόταν Τσάρλι Μπράουν…
ΚΕΒΙΝ ΣΜΙΘ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ
κι έναν σκύλο, που έμοιαζε αρκετά στον Σνούπι.
Ανακάλυπτα σιγά σιγά ότι όταν ζωγράφιζα παιδάκια,
τα καρτούν άρεσαν πιο πολύ στους εκδότες.
Η δουλειά του άρχισε να γίνεται δημοφιλής.
Μια μέρα του 1950,
ο Σπάρκι δημοσίευσε το πρώτο κόμικ Πίνατς.
ΣΗΜΕΡΑ ΞΕΚΙΝΑ ΠΙΝΑΤΣ
Το πρώτο στριπ είχε τρεις ήρωες.
Υπήρχε ένα κοριτσάκι που λεγόταν Πάτι κι ένα αγοράκι που λεγόταν Σέρμι.
Ήταν κι ο Τσάρλι Μπράουν στο στριπ και πέρασε από μπροστά τους.
Να τος. Να κι ο Τσάρλι Μπράουν. "Ο καλός μας Τσάρλι Μπράουν".
Μόλις έφυγε, είπε "Φίλε, πόσο τον μισώ".
Είναι τόσο…
Είναι σκληρό, σωστά;
ΡΟΜΠ ΑΡΜΣΤΡΟΝΓΚ ΚΑΡΤΟΥΝΙΣΤΑΣ
Αλλά έτσι είναι η παιδική ηλικία.
Τα παιδιά είναι σκληρά. Το πώς φέρονται μεταξύ τους…
ΗΘΟΠΟΙΟΣ/ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ
είναι αυτό που σε κάνει να χτίσεις την πανοπλία σου.
Και μετά περνάς την υπόλοιπη ζωή σου
για να βγάλεις την πανοπλία.
Πολύ σύντομα, όλοι στην Αμερική
ερωτεύονταν τον καλό μας Τσάρλι Μπράουν.
Μπορώ να ταυτιστώ με τον ήρωα…
ΠΟΛ ΦΕΪΓΚ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ
που είναι τόσο σπασικλάκι ή μη αποδεκτός όσο εγώ
ή όσο νιώθω. Αυτό ήταν σημαντικό.
ΤΖΕΝΙΦΕΡ ΦΙΝΕΪ ΜΠΟΪΛΑΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
Έβλεπες να εκφοβίζουν τον Τσάρλι Μπράουν.
Υποστήριζες τον Τσάρλι Μπράουν, γιατί ήταν επώδυνα ανθρώπινος.
Συνεχίζει στα δύσκολα.
ΜΙΓΙΑ ΤΣΕΚ ΗΘΟΠΟΙΟΣ
Ξανασηκώνεται και προσπαθεί. Αυτό είναι τέλειο.
ΗΘΟΠΟΙΟΣ
Το όνειρο του Σπάρκι επιτέλους εκπληρωνόταν
και το έκανε όντας ο εαυτός του.
Όλο αυτό με τον Τσάρλι Μπράουν είναι αναμνήσεις των θλιβερών μου ημερών.
Νομίζω ότι ο Τσάρλι Μπράουν είναι λίγο από αυτό που έχουμε όλοι μέσα μας.
Κυρίως εγώ. Κυρίως εγώ είμαι ο Τσάρλι Μπράουν.
Λάινους,
πώς θα σκεφτώ 500 λέξεις για μένα;
Δεν έχω κάτι πάνω μου που να αξίζει να γραφτεί.
Η εργασία είναι σπουδαία ευκαιρία για σένα, Τσάρλι Μπράουν.
Ευκαιρία για τι;
Ευκαιρία να θέσεις στον εαυτό σου βασικά ερωτήματα της ζωής.
Ποιος είμαι; Γιατί είμαι εδώ; Ποιος είναι ο σκοπός μου στον κόσμο;
Μη χειρότερα. Πώς θα τα καταλάβω όλα αυτά;
Λοιπόν, Τσάρλι Μπράουν, όταν αντιμετωπίζω δύσκολα ερωτήματα,
ανατρέχω στα σπουδαία μυαλά της ιστορίας.
Ο Ισπανός συγγραφέας Μιγκέλ ντε Θερβάντες έγραψε
"Πες μου τι παρέα κρατάς και θα σου πω τι είσαι".
Τι παρέα κρατάω; Τι σημαίνει αυτό;
Ψάξε στους φίλους σου, Τσάρλι Μπράουν.
Με ποιους περνάς τον χρόνο σου. Ίσως μπορούν να βοηθήσουν.
Δεν ξέρω, Λάινους. Φαντάζει αδύνατον.
Μην είσαι θλιμμένος.
Έχεις μια εβδομάδα για να βρεις απαντήσεις στα θεμελιώδη ερωτήματα της ζωής.
Ο Σπάρκι πάντα έλεγε ότι έμοιαζε στον Τσάρλι Μπράουν,
αλλά υπάρχει λίγος Σπάρκι σχεδόν σε όλους τους ήρωες του Πίνατς.
Ήταν όπως ευχόσουν…
ΠΕΪΤΖ ΜΠΡΑΝΤΟΚ ΚΑΡΤΟΥΝΙΣΤΡΙΑ
να ήταν ο δημιουργός του Πίνατς.
Ήταν όλοι οι χαρακτήρες σε ένα άτομο.
Ο Λάινους είναι η φιλοσοφική πλευρά του Σουλτς.
Έχει τη φιλοσοφία, έχει κάτι να πει.
Είναι σιωπηλά φιλοσοφημένος. Έτσι ήταν και ο Σπάρκι.
Ο Λάινους θέτει μεγάλα ερωτήματα, όπως, ξέρεις,
το νόημα της ζωής, τη θέση μας στο σύμπαν και πώς όλα αυτά συνδέονται.
"Η ζωή είναι δύσκολη, σωστά, Τσάρλι Μπράουν;"
Ταυτίζομαι με τον Λάινους, λόγω της… Είχα μια κουβέρτα ασφαλείας.
Κι εγώ κουβαλούσα μια μπλε κουβέρτα,
οπότε ταυτίζομαι πολύ.
Είχα κι εγώ κουβερτούλα.
Καθόμουν μπροστά από το αυτόματο πλυντήριο που πήγαινε η μαμά μου
κι έκλαιγα στον κύκλο πλύσης και μετά έκλαιγα στον κύκλο στεγνώματος.
Όλοι με έλεγαν "Λάινους".
ΚΡΑΚ!
Ο Λάινους μπορεί να είναι έξυπνος, χαζός, αθώος, παντογνώστης.
Η φύση της προσωπικότητάς του του χαρίζει διάφορες ιδέες.
Ο Λάινους κι ο Τσάρλι Μπράουν έδειξαν τη γλυκιά πλευρά του Σπάρκι.
Η μεγάλη αδερφή του Λάινους, η Λούσι, από την άλλη…
Η Λούσι είναι πολύ κακιά.
"Είσαι πολύ βαρετός, Τσάρλι Μπράουν".
Και φωνακλού και τρομακτική.
Η Λούσι είναι αστεία, αλλά και πολύ κακιά.
Οι πιο πολλοί αντιπαθούμε τη Λούσι, γιατί είναι κακιά, αλλά συγχρόνως
είναι τόσο υπερβολικά κακιά που έχει πλάκα.
Όλοι ξέρουν τι εννοεί η Λούσι με το φούτμπολ.
Ο Τσάρλι Μπράουν τρέχει, η Λούσι τραβά την μπάλα…
ΝΟΑ ΣΝΑΠ ΗΘΟΠΟΙΟΣ
αυτός ουρλιάζει και πέφτει.
ΠΑΛΙ ΤΟ ΕΚΑΝΕ!
Κλασικό.
-ΑΟΥΤΣ! -ΧΑ!
ΜΠΑΜ!
Ποιον ήρωα συμπαθώ πιο πολύ;
Όλους, γιατί όλοι έχουν ένα κομμάτι από μένα.
Το σαρκαστικό μου κομμάτι ανήκει στη Λούσι.
Το αδύναμο κομμάτι μου, στον Τσάρλι Μπράουν.
ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ
Και το κομμάτι του ονειροπόλου, στον Σνούπι.
Ο Σνούπι.
Ενώ ο Τσάρλι Μπράουν και τα άλλα παιδιά έμοιαζαν στον Σπάρκι,
για τον Σνούπι δεν υπήρχε όριο.
Ο Σνούπι ήταν ένας σκύλος που αρνιόταν να είναι σκύλος
και ήταν πολύ φιλόδοξος, σωστά;
Θεέ μου, λατρεύω τον Σνούπι. Είναι πολύ γλυκός κι αστείος.
Όλοι αγαπούν τον Σνούπι. Εκπροσωπούσε αυτό που θέλαμε να είμαστε.
"Σήμερα θα κάνω ότι είμαι πιλότος στον Παγκόσμιο Πόλεμο.
Αύριο, ότι είμαι, ξέρεις, αστέρι του κινηματογράφου".
Ο Σνούπι ζει τη ζωή του, έχει φαντασιώσεις.
Ακόμα κι ο Σνούπι προερχόταν από την αληθινή ζωή του Σπάρκι.
Ο Σνούπι βασίζεται σε έναν σκύλο που είχα στα 13 μου.
Ο Σνούπι παίζει χόκεϊ και κάνει πατινάζ, όπως κι ο Σουλτς.
ΠΑΓΚΟΣ ΤΙΜΩΡΗΜΕΝΩΝ
Όπως οι σπουδαίοι δημιουργοί, βάζει τον εαυτό του στο έργο.
Μπορείς να το καταλάβεις από αυτά που λένε οι ήρωες
κι από αυτά που τους αρέσουν.
Πρέπει να πάρω καλό βαθμό στην έκθεση.
Ίσως να μιλήσω σε επαγγελματία.
ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ 5 ΣΕΝΤΣ Η ΓΙΑΤΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ
Γεια, Τσάρλι Μπράουν. Τι πρόβλημα υπάρχει σήμερα;
Δυσκολεύομαι να γράψω την έκθεσή μου, Λούσι.
Θα με βοηθήσεις;
Και βέβαια. Έχω σκεφτεί πολύ εσένα και τις ατέλειές σου.
Τις ατέλειές μου; Δεν ξέρω αν θα βοηθήσουν στη…
Άκου. Ο καλύτερος τρόπος να μάθεις ποιος είσαι
είναι να σου δείξει κάποιος τα πολλά ελαττώματά σου.
-Τα πολλά ελαττώματά μου; -Ακριβώς.
Κι έχω φτιάξει ένα δικό μου σύστημα που θα σε διαφωτίσει.
Βολέψου, Τσάρλι Μπράουν.
Έχω εκατοντάδες διαφάνειες με τα ελαττώματα και τα κουσούρια σου.
Φώτα, παρακαλώ.
Πάμε στα πρώτα σου χρόνια.
Ο ΚΑΛΟΣ ΜΑΣ ΤΣΑΡΛΙ ΜΠΡΑΟΥΝ…
Όπως βλέπεις, από την αρχή,
δεν ήσουν συμπαθής.
ΠΟΣΟ ΤΟΝ ΜΙΣΩ!
Δεν ήσουν δημοφιλής.
Δεν ήσουν ποτέ ισάξιος με τους συνομηλίκους σου.
Βλέπεις;
Τώρα δώσε προσοχή.
Αν σκάψουμε πιο βαθιά, θα δούμε ένα μοτίβο.
Ένα μοτίβο επαναλαμβανόμενης αποτυχίας.
ΠΑΟΥ!
Όσο ήσουν προπονητής,
η ομάδα μπέιζμπολ έχασε σε όσους αγώνες έπαιξες.
Λοιπόν, κερδίσαμε κάποιες φορές.
Ναι, όταν είχες σπάσει το χέρι σου.
Συνεχίζοντας με τα αθλήματα,
ποτέ δεν κατάφερες να κλοτσήσεις την μπάλα, ποτέ.
Βλέπεις;
Ακόμα κι όταν δεν είσαι σε ομάδα, πάλι αποτυγχάνεις.
Αποτυγχάνεις και μόνος και με άλλους.
Ας δούμε τη μέρα του Αγίου Βαλεντίνου.
ΝΑ ΠΑΡΕΙ!
Αρκετά! Δεν αντέχω άλλο.
Ελπίζω να σε βοήθησα με την έκθεση! Θα σου στείλω τον λογαριασμό!
Αποτυχία, αποτυχία, αποτυχία.
ΞΕΦΥΣΑ
Ο Σπάρκι έπαιρνε ιδέες από τα παιδικά του χρόνια.
Όμως, όταν έκανε παιδιά,
τα παιδικά τους χρόνια εμφανίστηκαν στο Πίνατς.
Οι πιο πολλές ιδέες έρχονται παρακολουθώντας τα παιδιά μου.
Μάλλον πιο πολύ από όσο το παραδέχομαι.
Παρακολουθώντας τα καβγαδάκια τους και όλα αυτά
αντλώ διάφορες ιδέες.
Το μόνο που έχει απήχηση στην ψυχαγωγία, πιστεύω,
είναι ό,τι προέρχεται από μια ξεχωριστή μοναδική οπτική.
Και η μόνη οπτική που έχει ένας δημιουργός είναι η δική του.
Ακόμα και ως παιδί, ήξερα
ότι υπάρχει κάποιος στην Αμερική,
που κάθεται σε ένα κεκλιμένο γραφείο κι έχει γυναίκα και παιδιά.
Ξυπνάει, ζωγραφίζει τον Σνούπι και μετά πάει για πατινάζ.
Ο γιος μου έφτιαχνε ένα αεροπλανάκι.
Μου έδειχνε την τελευταία μινιατούρα.
Ξαφνικά σκέφτηκα να βάλω τον Σνούπι πάνω στο σκυλόσπιτο
και να κάνει τον πιλότο του Παγκοσμίου Πολέμου.
Άκουσε μια μέρα τον Κρεγκ, τον άλλο γιο του,
να λέει για κάποιον που περνούσε
"Αυτός το παίζει Τζο Κουλ".
Ξεκίνησε ο Τζο Κουλ.
Όλα στο κόμικ είχαν κάτι προσωπικό για τον Σπάρκι.
Αν έγραφε για μια συμφωνία που έπαιζε ο Σρέντερ,
ήταν μια συμφωνία που αγαπούσε.
ΜΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ!
Εμπνεόταν από τη ζωή του.
Πάντα αναρωτιόσουν τι παρατηρούσε αν ήσουν γύρω του.
Θυμάμαι ότι τον έλεγα μπουμπουλίνο μου. Σύντομα μπήκε στο κόμικ στριπ…
"Κι αυτό είναι κάτι ξεχωριστό για τον 'μπουμπουλίνο μου'".
κι έγινε κάτι με το οποίο η Σάλι…
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΕ!
βασάνιζε τον Λάινους.
"Δεν είμαι ο μπουμπουλίνος σου".
"Πιγκ-Πεν". Τι σημαίνει για εσάς;
Το Πιγκ-Πεν βγήκε από έναν φίλο μου, που έβγαζε παρατσούκλια στα παιδιά του.
Θυμάμαι τον γιο του να τρέχει στο σαλόνι.
Είπε "Για ύπνο, Πιγκ-Πεν".
Σκέφτηκα ότι θα ήταν ωραίο όνομα για ήρωα κόμικ.
Αυτός ο ήρωας θα μπορούσε να γίνει ο περίγελος.
Περιστασιακά, άλλοι ήρωες
λένε στον Πιγκ-Πεν "Θα 'πρεπε να ντρέπεσαι".
"Ξέρεις με τι μοιάζει;" "Με τι;"
"Με ανθρώπινη αγρανάπαυση".
Κι εκείνος δεν πτοείται. Ο Πιγκ-Πεν έχει αξιοπρέπεια.
Ως μικρό διεμφυλικό παιδί,
νομίζω ότι γι' αυτό τον συμπάθησα.
Η Λούσι δεν βοήθησε και πολύ.
Χρειάζομαι μια δεύτερη γνώμη.
Ενενήντα επτά, 98, 99, 100.
Σειρά μου.
Πιγκ-Πεν!
Τα κάνεις όλα χάλια.
Γεια, Τσάρλι Μπράουν. Με βοηθάς να φτιάξουμε λασπόπιτες;
Δεν μπορώ, Πιγκ-Πεν. Έχω μια σχολική εργασία.
Εσύ! Έλα να παίξουμε σχοινάκι!
Όχι! Έρχεται η μικρή κοκκινομάλλα.
Τι συμβαίνει, Τσάρλι Μπράουν;
-Δεν πρέπει να με δει. -Γιατί;
Αν δεν της αρέσει αυτό που θα δει;
Το πιο σημαντικό είναι πώς βλέπεις τον εαυτό σου.
Εμένα μ' αρέσω ό,τι κι αν λένε.
Αλήθεια; Ακόμα κι αν σε θεωρούν βρομερό;
Δεν βλέπω τον εαυτό μου ως βρομερό, αλλά ως μέρος της ιστορίας,
καλυμμένο με σκόνη και χώμα αμέτρητων εποχών.
Μάλλον δεν έχω την αυτοπεποίθησή σου.
Καλύτερα να φύγω προτού με δει η μικρή κοκκινομάλλα.
Καημένε Τσάρλι Μπράουν.
Όπως ο Τσάρλι Μπράουν,
στην αληθινή ζωή, ο Σπάρκι είχε τη δική του μικρή κοκκινομάλλα.
Όταν ήταν νέος, ο Σπάρκι γνώρισε την Ντόνα Γουόλντ, τη μικρή κοκκινομάλλα,
και την ερωτεύτηκε παράφορα.
Η Ντόνα ήταν αρραβωνιασμένη με έναν πυροσβέστη,
αλλά δεν ήταν σίγουρη ότι ήθελε να τον παντρευτεί.
Τον χώρισε και άρχισε να βγαίνει με τον Σπάρκι.
Είχα την ελπίδα ότι θα με παντρευόταν.
Αλλά δεν το έκανε.
Μάλλον σκέφτηκε "Αν δουλέψω σκληρά,
αν είμαι έτσι και αλλιώς, θα ξεχάσει τον πυροσβέστη και θα μείνει μ' εμένα".
Όμως, όχι. Αποφάσισε να παντρευτεί τον πυροσβέστη.
Της έδωσα την πλήρη αφοσίωσή μου, την καρδιά μου, και με άφησε.
ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΕ ΣΥΜΠΑΘΕΙ
Δεν το πήρα πολύ καλά. Το ονειρευόμουν για χρόνια.
Εκείνη τη γυναίκα ήθελε να παντρευτεί.
Αυτή η ιστορία θυμίζει πολύ Τσάρλι Μπράουν.
-ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑ -ΦΛΙΠ!
Δεν ήταν μόνο ο Τσάρλι Μπράουν άτυχος στην αγάπη στην Παρέα των Πίνατς.
Ένας κόσμος αγάπης χωρίς ανταπόκριση.
Η Λούσι λαχταρά τον Σρέντερ.
Πάντα γελούσα μ' αυτό, γιατί εκείνος έλεγε "Όχι".
ΛΑΛΟ ΑΛΚΑΡΑΖ ΚΑΡΤΟΥΝΙΣΤΑΣ
Η Σάλι θέλει τον Λάινους.
Κάποια στιγμή, η Πέπερμιντ Πάτι θέλει τον Τσάρλι Μπράουν.
Υπάρχει μια συνεχής αλυσίδα παιδιών
των οποίων η καρδιά είναι γεμάτη αγάπη, και η αγάπη είναι χωρίς ανταπόκριση.
Το κυνήγι της μικρής κοκκινομάλλας
ήταν κάτι με το οποίο ταυτιζόμουν πολύ,
γιατί πάντα ήμουν τρελά ερωτευμένος
με κάποιο κορίτσι στο σχολείο, που δεν είχα καν το θάρρος να πλησιάσω.
ΑΪΡΑ ΓΚΛΑΣ
Λέει "Σήμερα είναι η μέρα που θα πάω και θα μιλήσω στη μικρή κοκκινομάλλα.
Σήμερα είναι αυτή η μέρα". Αλλά δεν έρχεται ποτέ.
ΚΑΝΕΙΣ ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΛΟΓΩ ΑΓΑΠΗΣ
Είσαι πολύ ταλαντούχος.
Λες να σε συμπαθούν χάρη στη μουσική σου;
Μπορεί, Τσάρλι Μπράουν, αλλά είναι κάπως ειρωνικό.
Αυτό που μου αρέσει πιο πολύ όταν παίζω μουσική είναι η μοναξιά.
Είναι λες κι η μουσική αντανακλά ποιος είσαι.
Ποια μουσική να αντανακλά ποιος είμαι;
Πώς προχωρά η έκθεση, Τσάρλι Μπράουν; Σε βοήθησαν οι διαφάνειες;
Γεια, Σρέντερ. Σου έλειψα;
Μέσα στα χρόνια, το Πίνατς μεγάλωσε κι άλλαξε, όπως κι ο Σπάρκι.
Και δεν επικεντρωνόταν πάντα στο αστείο.
Τα παιδιά μου μεγάλωσαν, το στριπ έγινε λιγότερο παιδικό.
Το στριπ έχει γίνει πιο αφηρημένο.
Τα παιδιά είναι καρικατούρες ενηλίκων,
των προβλημάτων των ενηλίκων και των συζητήσεων που κάνουν.
Είναι ένα ωραίο καρτούν με αστείους ήρωες, αστείες στιγμές.
Αλλά είναι και πιο βαθύ.
Οι ήρωες είναι πολύπλοκοι, μιλούν για ανθρώπινα αισθήματα,
για το τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος.
Ήταν καταπληκτικός στο να αποτυπώνει τη διάθεση.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ
Αποτύπωσε τη διάθεση της χώρας.
Πάντα έψαχνε την αλήθεια…
ΤΕΝΙΣΤΡΙΑ/ΑΚΤΙΒΙΣΤΡΙΑ
κι έλεγε την αλήθεια.
Ο Σπάρκι ήθελε ισότητα στον κόσμο κι αυτή ήταν η αλήθεια του.
Τέλη δεκαετίας του 1960, δημιούργησε την Πέπερμιντ Πάτι,
ένα ανεξάρτητο κορίτσι που ζούσε με έναν γονιό
κι έσπαγε τον σχολικό κανόνα φορώντας σανδάλια και σορτς.
Ήταν πολύ διαφορετική.
Δεν ήταν το στερεότυπο της θηλυκής ηρωίδας που έβλεπες στα κόμικ.
Έχει δική της προσωπικότητα.
Είναι μοναδική και νιώθει άνετα με τη μοναδικότητά της
και τον εαυτό της.
Η Πέπερμιντ Πάτι παίρνει χάλια βαθμούς.
Πάντα κοιμάται στην τάξη.
Αλλά είναι φοβερή πίτσερ.
Και νικά την ομάδα μπέιζμπολ του Τσακ κάθε φορά.
Καμιά φορά με σκορ 100-1.
Η αθλητική Πέπερμιντ Πάτι
βασίστηκε στη φίλη του Σπάρκι, την Μπίλι Τζιν Κινγκ,
μία από τις σπουδαιότερες τενίστριες όλων των εποχών.
Έβλεπες κορίτσια στα αθλήματα.
Ως κορίτσι έλεγα "Τέλεια".
Ο Σπάρκι ήταν φεμινιστής.
Στον κόσμο του Πίνατς,
ο Σπάρκι φρόντιζε τα κορίτσια να είναι εξίσου δυνατά
και, συχνά, πιο δυνατά από τα αγόρια.
ΜΙΛΑ!
Τα κόμικ αντανακλούν την κουλτούρα μας.
Η Πέπερμιντ Πάτι εκπροσωπεί μια νέα τάση μεταξύ των παιδιών
να είναι πιο ανεξάρτητα και να μιλούν.
"Έρχομαι, φίλε! Σταμάτα με αν μπορείς!"
ΜΠΑΜ!
ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΜΕΝΟΙ 12
ΓΗΠΕΔΟΥΧΟΙ 00
Ναι!
Ωραίος αγώνας, Τσακ.
Αλλά φαινόσουν λίγο αφηρημένος.
Απορώ που ο προπονητής δεν σε έβγαλε.
Αυτός είναι ο προπονητής, κύριε.
Είσαι εντάξει, Τσάρλι Μπράουν;
Φταίει αυτή η σχολική εργασία.
Πρέπει να ανακαλύψω το νόημα της ζωής μου.
Τσακ, ζόρικη υπόθεση.
Πάλι καλά που δεν έβαλαν και σ' εμάς εργασία.
Είχαμε εργασία κάθε μέρα, κύριε.
Το νόημα της ζωής πάντα απασχολούσε τον κόσμο.
Ο παππούς μου πάντα έλεγε ότι ο σκοπός στη ζωή
είναι να δίνεις και να παίρνεις αγάπη.
Επίσης, αναστέναζε πολύ.
Δεν ξέρω αν μπορεί να με αγαπήσει κανείς.
Ζήτησα βοήθεια από τη Λούσι, αλλά μου είπε μόνο τα αρνητικά μου.
Έχω τίποτα θετικό;
Και βέβαια, Τσακ. Έχεις πολλές αρετές.
Αλήθεια; Ποια, για παράδειγμα;
Λοιπόν, είσαι πολύ ευγενικός.
Και γενναιόδωρος.
Και εξυπηρετικός. Είσαι πολύ εξυπηρετικός, Τσακ.
Για δες. Ευγενικός, γενναιόδωρος κι εξυπηρετικός. Ευχαριστώ, παιδιά!
Λούσι! Μάντεψε.
Έκανες λάθος. Είμαι ευγενικός, γενναιόδωρος κι εξυπηρετικός.
Αυτό θα σου έλεγαν, Τσάρλι Μπράουν.
Είσαι ευγενικός, γιατί έριχνες εύκολες βολές.
Γενναιόδωρος, γιατί τους έδωσες πόντους.
Και εξυπηρέτησες τη νίκη τους.
Ακούγεσαι σαν τον παππού μου, Τσάρλι Μπράουν.
Ο Φράνκλιν Άρμστρονγκ ήταν από τους τελευταίους
που μπήκε στην Παρέα των Πίνατς.
Όταν έφτασε, άλλαξε τα κόμικ για πάντα.
Πήγαινα Β' γυμνασίου όταν ο Φράνκλιν εμφανίστηκε στο Πίνατς.
Θυμάμαι ότι εντυπωσιάστηκα. Ήταν ένας μαύρος ήρωας.
Ήταν ένα μαύρο παιδί.
Διαβάζω ένα κόμικ στριπ. Ξαφνικά βλέπω ένα παιδί που μου μοιάζει.
Μπορεί να μη φαίνεται σημαντικό σήμερα, αλλά το 1968,
το να παίζουν μαύρα και λευκά παιδιά σε ένα κόμικ στριπ ήταν πολύ σημαντικό.
Όταν έβαλε τον Φράνκλιν στο στριπ ήταν 1968.
Οι πόλεις φλέγονταν λόγω της δολοφονίας του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ.
Ο δρ Μάρτιν Λούθερ Κινγκ,
ο κήρυκας της μη βίας στο κίνημα πολιτικών δικαιωμάτων,
δολοφονήθηκε στο Μέμφις του Τενεσί.
Μια γυναίκα επικοινώνησε με τον Σπάρκι. Την έλεγαν Χάριετ Γκλίκμαν.
Είπε "Ήρθε η ώρα για εσάς, με την πλατφόρμα που έχετε, κε Σουλτς,
να κάνετε κάτι".
Είπε "Νομίζω ότι πρέπει να προσθέσετε ένα μαύρο παιδί στο Πίνατς".
Είπε "Δεν μπορώ. Δεν ξέρω πώς είναι να είσαι μαύρο παιδί".
Η Χάριετ Γκλίκμαν ζήτησε από τους Κένεθ Κέλι και Μόνικα Γκάνινγκ,
που ήταν μαύροι και γονείς, να γράψουν ένα γράμμα στον Σουλτς.
Εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν έγχρωμοι στα κόμικ,
κι ο Σπάρκι συνειδητοποίησε τι θα σήμαινε για τα παιδιά
αν βοηθούσε να αλλάξει αυτό.
Ήθελε να κάνει κάτι που να έχει νόημα,
που να δηλώνει κάτι.
Σου έδινε την αίσθηση ότι ήταν δίκαιος άνθρωπος.
Και η φυλετική ανισότητα δεν είναι δικαιοσύνη.
Ανέβαλλα τον Φράνκλιν για καιρό,
γιατί ένιωθα ότι δεν ήμουν ικανός να τον αποδώσω σωστά.
ΕΝΑ, ΠΑΡΑΚΑΛΩ
Δεν ήθελα να φανώ πατροναριστικός.
Προσπάθησα να το κάνω χωρίς φανφάρες.
Έκανε την εμφάνισή του στην παραλία, όταν συναντήθηκαν δύο αγοράκια.
Ανακάλυψαν ότι τους αρέσουν τα κάστρα στην άμμο.
Δεν έχει σημασία το χρώμα τους.
"Ορίστε, Τσάρλι Μπράουν.
Να ένα αληθινό κάστρο από άμμο!"
Οι εφημερίδες απείλησαν να το κόψουν.
Είπε "Κόψτε το". Αλλά δεν το έκαναν.
Του είπαν "Μην τους δείχνεις μαζί στο σχολείο".
Και φυσικά, έκανε αυτό ακριβώς.
Το ενδιαφέρον με τον Φράνκλιν ήταν
ότι δεν θυμάσαι την προσωπικότητά του, αλλά φαινόταν πολύ σοβαρός.
Ήταν ένα σοβαρό παιδί. Είχες σχεδόν την αίσθηση
όταν το αναλογίζεσαι ως ενήλικας,
ότι το βάσανο του να είσαι ένα μαύρο παιδί σε έναν λευκό κόσμο,
παρόλο που ήταν ο κόσμος του κόμικ,
τον επηρέαζε.
Ήξερε ότι όλοι τον παρατηρούσαν εξονυχιστικά.
Ίσως ο σκοπός μου στη ζωή να είναι το τάισμα ενός σκύλου.
Μάλλον δεν παίρνει άλλη αναβολή.
Ας αρχίσω να γράφω.
Η ΣΚΥΛΙΣΙΑ ΖΩΗ ΜΟΥ
ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΚΑΙ ΘΥΕΛΛΩΔΗΣ ΒΡΑΔΙΑ…
Ποιος είμαι;
Δεν υπάρχει ελπίδα.
Καλύτερα να πάρω λίγο φρέσκο αέρα.
Κάτι σημαντικό που συνέβη
στον Τσάρλι Μπράουν και την παρέα του ήταν όταν βγήκαν στην τηλεόραση
με Τα Χριστούγεννα του Charlie Brown.
Η μητέρα μου αγόρασε έγχρωμη τηλεόραση…
ΚΑΡΤΟΥΝΙΣΤΑΣ
για να δω το χριστουγεννιάτικο επεισόδιο.
Ήταν σημαντική στιγμή για μένα.
Κάθε Χριστούγεννα το βλέπουμε μαζί, πίνουμε κακάο
και διασκεδάζουμε πολύ.
Δεν γιορτάζω τα Χριστούγεννα. Είμαι εβραίος. Τα μισώ.
Δεν σημαίνουν τίποτα για μένα.
Αλλά το χριστουγεννιάτικο επεισόδιο… Δηλαδή, υπάρχει τίποτα καλύτερο;
Τα Χριστούγεννα του Charlie Brown έγιναν επιτυχία
και σύντομα γυρίστηκε ένα επεισόδιο για κάθε γιορτή.
Δεν έζησα παραδοσιακές γιορτές ως παιδί.
Συνήθως ταξίδευα για δουλειά.
Οπότε, για μένα,
αυτά τα επεισόδια ήταν η επισήμανση που δεν είχα σε ένα παραδοσιακό σπίτι.
"Είναι αυτή η γιορτή, αυτή η εποχή του χρόνου".
Θυμάμαι το επεισόδιο του Χαλοουίν με τον Μεγάλο Κολοκύθα
και το αστείο "Τι πήρες;"
"Πήρα ένα μήλο". "Εγώ πήρα σοκολάτα". Ο Τσάρλι Μπράουν…
Εγώ, πέτρα.
Εντάξει. Πάμε πάλι από την αρχή.
Πέντε, τέσσερα, τρία, δύο… Έτοιμοι κινητήρες.
Τα γιορτινά επεισόδια έκαναν το Πίνατς τόσο δημοφιλές,
που η NASA ονόμασε τους θαλάμους του Απόλλων 10 Τσάρλι Μπράουν και Σνούπι.
Μας κολακεύει που είμαστε μέρος του προγράμματός σας.
Είμαστε ευγνώμονες.
Δεν ήξερα ότι θα συμβούν όλα αυτά τα παράξενα,
ότι θα πάει ο Σνούπι στη Σελήνη.
Ελήφθη. Βλέπουμε την ομοιότητα.
Ήταν μία από τις πιο συγκινητικές εμπειρίες μου.
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΕΣ! ΤΣΑΡΛΙ ΜΠΡΑΟΥΝ
Πρέπει να είσαι εμβληματικό μέρος της κουλτούρας
για να δώσουν το όνομά σου σε σεληνάκατο.
Φαντάζεσαι να είσαι τόσο διάσημος;
Το φαντάζεσαι; Είναι τρελό.
Ενώ ο Τσάρλι Μπράουν κι ο Σνούπι πήγαιναν στο διάστημα,
ο Σπάρκι ζούσε μια ήσυχη ζωή.
Έφτιαξε γύρω του έναν κόσμο
γεμάτο από τα πράγματα που αγαπούσε ως παιδί,
όπως μια πίστα πατινάζ
κι ένα γήπεδο μπέιζμπολ.
Δεν δούλευε σε στούντιο. Θύμιζε Disney.
Αυτό το κτίριο ήταν καφετέρια, αυτό είχε χόκεϊ.
Μ' αρέσει το πρωί να κατεβαίνω στο γήπεδο για χόκεϊ,
να τρώω πρωινό και να πηγαίνω στο στούντιο.
Προτιμώ να ζωγραφίσω μια αστεία εικόνα από το να κάνω οτιδήποτε άλλο.
Σηκωνόταν το πρωί, οδηγούσε μέχρι τον λόφο,
πάρκαρε στο ίδιο σημείο στον δρόμο.
Έτρωγε στο γήπεδο χόκεϊ. Ένα αγγλικό μάφιν με μαρμελάδα σταφύλι.
Πήγαινε στο γραφείο, καθόταν κι άρχιζε δουλειά.
Έμπαινε στο γραφείο του και περίμενε να του έρθει η έμπνευση.
Ποτέ δεν τον είδα να μη δουλεύει.
Όταν τον επισκεπτόμασταν, ήταν πάντα στο στούντιο.
Αυτό έκανε. Το αγαπούσε.
Αυτό το μοναχικό κομμάτι του στούντιο, όπου καθόταν και δημιουργούσε.
Θέλει έναν συγκεκριμένο μοναχικό τύπο προσωπικότητας
να αντέχει τόσες ώρες μόνος στο γραφείο, τόσες ώρες μόνος με τις σκέψεις του.
Όσο επιτυχημένος κι αν ήταν, δεν ξέρω αν κατάλαβε πλήρως
την αγάπη και την αφοσίωση
που είχε ο κόσμος στον ίδιο και στους ήρωες.
Όταν κοιτάς όλα αυτά τα αστέρια, δεν νιώθεις κάπως ασήμαντος,
Τσάρλι Μπράουν;
Πάντα νιώθω ασήμαντος, Λάινους.
Πώς τα πας με την εργασία;
Δεν έχω γράψει ούτε λέξη.
Ίσως να είμαι ασήμαντος.
Δεν σε θεωρώ ασήμαντο, Τσάρλι Μπράουν.
Ευχαριστώ, Λάινους.
Αλλά τι θα κάνω; Πρέπει να γράψω την έκθεση μέχρι αύριο.
Λοιπόν, όταν νιώθω φορτισμένος,
βρίσκω απαντήσεις κοιτώντας τον ουρανό.
Δεν πετυχαίνει, Λάινους.
Τι βλέπεις;
Ένα σωρό αστέρια, μάλλον.
Όμως, τι σχέση έχει με την εργασία μου;
Κατά κάποιον τρόπο, τα αστέρια είναι σαν εσένα.
Αν κοιτάξεις προσεκτικά, θα δεις ότι κάθε αστέρι διαφέρει.
Ποικίλουν σε χρώμα, μέγεθος και λαμπρότητα.
Όμως, αυτές οι διαφορές δημιουργούν κάτι υπέροχο.
Όπως κι εμείς.
Είμαστε μοναδικοί,
αλλά ανήκουμε και σε κάτι σπουδαιότερο από τους εαυτούς μας.
Όλοι έχουμε έναν σκοπό,
παρόλο που είναι δύσκολο να καταλάβουμε ποιον.
Και υπάρχει χαρά στο ταξίδι της καθημερινής αναζήτησης.
Ίσως για τώρα, ο σκοπός σου είναι απλώς να είσαι ο Τσάρλι Μπράουν.
Ίσως έχεις δίκιο, Λάινους. Πάω να δουλέψω.
Αν υπάρχει ελπίδα για τον Τσάρλι Μπράουν, υπάρχει για όλους.
Μέχρι το 1980,
ο Σπάρκι σχεδίαζε το Πίνατς κάθε μέρα για 30 χρόνια.
Αυτό σημαίνει πάνω από 10.000 στριπ.
Αυτό το διάστημα, ποτέ δεν πήγε διακοπές ούτε έχασε προθεσμία.
Είσαι σαν σκίουρος που τρέχει στο κλουβί κάθε μέρα.
Καθόλου διακοπές.
Το κόμικ στριπ είναι μοναδική μορφή ψυχαγωγίας.
Ζει μαζί σου καθημερινά.
Πρέπει να είσαι μια μηχανή για να γράφεις κάθε μέρα το ίδιο πράγμα
χωρίς να επαναλαμβάνεσαι.
Πολλοί καρτουνίστες σχεδίαζαν με μολύβι
και μελάνωνε άλλος.
Όμως, επέμενε να μελανώνει ο ίδιος.
Ήταν θέμα υπερηφάνειας. Δεν ήθελε να αγγίζει άλλος το στριπ.
Έκανε μόνος του όλη τη δουλειά.
Τον Ιούλιο του 1981, ο Σπάρκι άρχισε να νιώθει πόνο στο στήθος.
Πήγε στο νοσοκομείο για εγχείρηση καρδιάς.
Ήταν στο νοσοκομείο.
Ζήτησε ένα χαρτί για να δει αν μπορεί να σχεδιάσει.
Ήθελε να το κάνει αμέσως για να βεβαιωθεί ότι μπορούσε να σχεδιάσει.
Και μπορούσε, αλλά είχε αλλάξει.
Το χέρι του έτρεμε, οι γραμμές έγιναν τρεμουλιαστές.
Και βλέπεις στα επόμενα στριπ
ότι οι γραμμές είναι αρκετά κυματοειδείς.
Έλεγε "Καμιά φορά τρέμει το χέρι μου τόσο πολύ,
που το κρατάω για να σχεδιάσω".
Θυμάμαι να τον βλέπω να σχεδιάζει τον Τσάρλι Μπράουν,
που έχει ένα μεγάλο κυκλικό κεφάλι.
Έτρεμε το χέρι του και νευρίαζε πολύ.
Όμως, έλεγε "Μπορώ να κάνω βροχή". Μικρές γραμμές,
σαν βροχή και γρασίδι.
Είπε "Έτσι είναι πλέον. Είναι ακόμα η αυθεντική δουλειά μου".
Η τρεμουλιαστή γραμμή γίνεται το σήμα κατατεθέν του.
Είναι καταπληκτικό. Θα είχε βλάψει πολλές καριέρες.
Όμως, πήγε το Πίνατς σε άλλο επίπεδο
και νιώσαμε όλοι μεγαλύτερη συμπόνια για τον ίδιο και τους ήρωές του.
Δείχνει ότι είναι πρόθυμος να εκτεθεί.
Δεν σταμάτησε. Ο εγωισμός του δεν είπε
"Δεν σχεδιάζω τέλεια, σταματάω". Όχι.
Ήταν η ύπαρξή του. Έτσι επικοινωνούσε.
Έτσι ζούσε.
Μ' αρέσει να πιστεύω ότι βρίσκω λύσεις πού και πού.
ΩΧ, ΟΧΙ!
Μία από τις λύσεις είναι να συνεχίσεις να προσπαθείς, όπως ο Τσάρλι Μπράουν.
Δεν τα παρατά. Κι αν κάποιος θα 'πρεπε, είναι εκείνος.
Καλημέρα, Τσάρλι Μπράουν. Πώς πήγε η έκθεσή σου;
Ξενύχτησα, αλλά την τελείωσα.
-Μπορεί και να πάρω Α. -Ωραία θα ήταν.
Όμως, οι ανταμοιβές της ζωής εκδηλώνονται
με αντισυμβατικούς τρόπους.
Δεν είμαι σίγουρος τι σημαίνει αυτό, Λάινους.
Αλλά αν πάρω Α, θα είναι σίγουρα αντισυμβατικό.
Βαθμολογήθηκαν οι εκθέσεις μας. Αναρωτιέμαι αν πήρα Α.
Δεν αντέχω την αγωνία!
Γ μείον; Μη χειρότερα.
Εγώ πήρα Α.
Η δασκάλα με συνεχάρη για την καλλιγραφία και τα περιθώρια.
Δεν το πιστεύω, Λάινους. Τόση δουλειά για να πάρω Γ μείον.
Μη στενοχωριέσαι. Οι βαθμοί δεν μετρούν την αξία κάποιου.
Τέλος πάντων, μόνο ο χρόνος κρίνει ένα αληθινό έργο τέχνης.
Λοιπόν, άρα έχω να ανυπομονώ για κάτι.
"Κάποιες φορές κάθομαι ξαπλωμένος και λέω 'Γιατί εγώ;'
Μια φωνή απαντά 'Δεν είναι προσωπικό. Απλώς αναφέρθηκε το όνομά σου'".
Ο Τσαρλς Σουλτς ανακοίνωσε ότι αποσύρεται
για να συγκεντρωθεί στη θεραπεία του καρκίνου στο κόλον.
3 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2000
Η χημειοθεραπεία τον έκανε αδύναμο κι αποφάσισε να αποσυρθεί.
Θυμάμαι που είπε "Δεν μπορώ πια να σχεδιάζω το στριπ".
Ήρθε μια μέρα και μιλούσαμε για το τελευταίο στριπ.
Και καθόταν λίγο πιο μακριά,
με κοίταξε, χαμογέλασε και είπε
"Σχεδίασα μερικά αστεία πράγματα".
Έβλεπες πόσο λυπημένος ήταν,
επειδή ήξερε ότι δεν θα σχεδίαζε πλέον.
Το τελευταίο στριπ θα βγει στις 3 Ιανουαρίου,
τότε θα κυκλοφορήσει.
Το έχετε συνειδητοποιήσει ότι δεν θα το κάνετε πια;
Δεν το είχα συνειδητοποιήσει μέχρι που έγραψα κάτι…
ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΙ ΦΙΛΟΙ…
που έλεγε "Αντίο, φίλοι μου".
Και στο τέλος, έγραψα το όνομά του, το όνομά μου.
Και έλεγε…
Και μάλλον θα αρχίσω να κλαίω.
Έλεγε…
ΤΣΑΡΛΙ ΜΠΡΑΟΥΝ, ΣΝΟΥΠΙ, ΛΑΪΝΟΥΣ, ΛΟΥΣΙ…
ΠΩΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΞΕΧΑΣΩ…
ο Τσάρλι Μπράουν, ο Λάινους κι οι άλλοι.
Και ξαφνικά σκέφτηκα…
"Αυτό το καημένο παιδί δεν κατάφερε ποτέ να κλοτσήσει την μπάλα".
Ο Σπάρκι πέθανε στις 12 Φεβρουαρίου 2000.
Την ίδια μέρα,
εκδόθηκε το τελευταίο κόμικ στριπ Πίνατς.
Τη μέρα που πέθανε…
ΟΧΙ, ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΓΡΑΦΕΙ.
κυκλοφόρησε το τελευταίο στριπ.
Νομίζω ότι έλεγε πόσο βαθιά συνδεδεμένη ήταν η ψυχή του
με την ψυχή αυτών των καταπληκτικών ηρώων που επινόησε.
Ήταν εκείνοι οι ήρωες.
Είναι υπέροχο. Πεθαίνει κάνοντας αυτό που αγαπά.
Ήταν ένας άνθρωπος που έλεγε κάθε μέρα μια προσωπική ιστορία.
Και νομίζω ότι οι θαυμαστές το εισέπραξαν. Το ένιωσαν.
Αυτά τα αστεία, αξέχαστα, θαυμάσια κόμικ στριπ.
Μπορείς να τα αγαπήσεις, να τα λατρέψεις,
αλλά και να αποκομίσεις μαθήματα ζωής.
Μιλά για την ανθρωπότητα στην πιο τρυφερή της έκφανση.
Μιλά για την ανθρωπότητα και την ανοησία της.
Μιλά για την ανθρωπότητα χωρίς σκληρότητα.
Και το χρειαζόμαστε στον κόσμο μας σήμερα.
Μπορεί να μη συμφωνούμε,
να είμαστε ιδιότροποι, όπως η Λούσι,
να είμαστε ανασφαλείς, όπως ο Τσάρλι Μπράουν,
να θεωρούμε σημαντική τη φιλοσοφία, όπως ο Λάινους.
Μα στην ουσία είμαστε όλοι μαζί σ' αυτό.
Οι συζητήσεις αυτών των παιδιών
μιλούν στην ψυχή μας.
Είκοσι χρόνια μετά το τελευταίο στριπ του Τσαρλς Σουλτς,
το έργο του και οι ήρωες που δημιούργησε
γιορτάζονται ακόμα σε όλον τον κόσμο.
Όπως ο Τομ Σόγιερ, ο Χακ Φιν,
το Πίνατς είναι συνυφασμένο με την αμερικανική ποπ κουλτούρα.
Έχει ακόμα απήχηση το ανθρώπινο συναίσθημά του.
Αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ.
Είναι εμβληματικό, διαχρονικό.
Όλοι στον κόσμο μπορούν να ταυτιστούν και να το λατρέψουν.
Τα εγγόνια μου θα διαβάζουν Πίνατς.
Ο Τσάρλι Μπράουν.
Θέλετε να πείτε κάτι στους αναγνώστες του Πίνατς
των τελευταίων 50 ετών;
Είναι καταπληκτικό που θεωρούν ότι αυτό που κάνω ήταν καλό.
Απλώς έκανα ό,τι καλύτερο μπορούσα.
Πού ήσουν, Τσακ; Φόρα τα πέδιλά σου.
Χαίρομαι που σε βλέπω.
Γρήγορα, Τσάρλι Μπράουν. Πιάσου κι εσύ.
Τίποτα δεν συγκρίνεται με το πρώτο χιόνι της χρονιάς.
ΠΙΝΑΤΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΣΑΡΛΣ Μ. ΣΟΥΛΤΣ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ, ΣΠΑΡΚΙ. ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΣΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΜΑΣ.
Υποτιτλισμός: Γκέλη Τόγια