Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Kompozisyon mu yazacağız?
Kim olduğumuz hakkında 500 kelime mi?
Kim olduğuma dair hiçbir fikrim yok. Nasıl 500 kelime yazacağım?
Asla bitiremeyeceğim.
Haftaya teslim mi edilecek? Tanrı aşkına.
Daha kötü bir konu olamazdı: Ben.
Fazla endişeleniyorsun Charlie Brown.
Bizim Charlie Brown,
asla rahat bir nefes alamayan cana yakın, ezik çocuk.
Onu muhtemelen duymuşsunuzdur. Onu kesin görmüşsünüzdür.
O her yerdeydi.
Gazetelerde, kitaplarda, filmlerde ve televizyonda.
Dünyanın her yerindeydi ve gökyüzünde.
-Ay'a bile gitti. -Tanrı aşkına Charlie Brown.
Charlie Brown, köpeği Snoopy
ve Peanuts Ekibi'nin kalanı uzun zamandır hayatımızın parçasıymış gibi geliyor.
Linus'a hep özel bir yakınlık duymuşumdur.
-Favori karakterim Linus. -Ben Woodtstock hayranıyım.
Franklin'in benim için anlamı öyle büyük ki.
Favori Peanuts karakterim Naneli Patty.
-Evet. Ve Snoopy. -Elbette en çok Snoopy'yi seviyorum.
70 yıl boyunca Peanuts hayatımızın parçası oldu.
Peanuts'ın kendi dünyası var.
Seyircisi tüm dünya.
Herkese hitap ediyor ve bu yüzden büyük olay oldu.
Peanuts küresel bir ikon olabilir
ama hepsinin merkezinde bizim Charlie Brown var.
Peanuts'a bayılıyorum. Charlie Brown'a da.
Charlie Brown'a bayılıyorum.
Charlie Brown ile o kadar özdeşleşirdim ki.
İyi ama Charlie Brown aslında kim?
Ve nereden geldi?
Kim olduğum kimin neden umurunda olsun? Özel biri değilim ki.
ANLATAN LUPITA NYONG'O
Charlie Brown adlı oğlan var olmadan çok önce
karikatürist olmayı hayal eden Charles Schulz diye bir adam vardı.
Hep bir karikatür bandımın olmasını hayal ettim.
Sanırım altı yaşından beri bunun hayalini kuruyorum.
Sanki doğduğu andan itibaren
çizgi filmlerde olmak Charles Schulz'un kaderinde vardı.
Bebekken bir amcası ona…
LYNN JOHNSTON ÇİZER, FOR BETTER OR FOR WORSE
…Spark Plug adını takmıştı.
Bu isim, Spark Plug adlı çizgi attan geliyordu.
O yüzden herkes ona Sparky derdi.
Kardeşi yoktu
ve kimsenin konuşmadığı küçük bir çocuktu.
Aşırı utangaçtı.
KAREN JOHNSON - CHARLES M. SCHULZ MÜZESİ ESKİ MÜDÜRÜ
Annesiyle Saint Paul'de sokakta yürürken
başı hep önündeydi.
Utangaç küçük Sparky okulda öyle başarılı oldu ki
ona sınıf atlattılar.
Ama beklendiği gibi gitmedi.
Sınıfın en küçüğüydü
ve çocuksanız bu çok önemlidir.
CHIP KIDD YAZAR/GRAFİK TASARIMCI
Ve diğer çocuklara ayak uydurmakta zorlanıyordu. Çok mutsuzdu.
Okuldaki çocukların geri kalanı onu umursamıyormuş gibi hissediyordu.
JEAN SCHULZ CHARLES SCHULZ'UN DUL EŞİ
Sparky okul çıkışı babasının berberinde takılmayı severdi.
"Çok yalnızlık çektiğimde babamın berberine gitmeyi severim.
Hep 'Tıraş olmaya mı geldin?' diye sorarlar."
Ama onun bile dezavantajı vardı.
Ne zaman berbere gitsem babam üstümde çalışırdı.
Bunun utanç verici yanı şuydu, saçımın yarısını kesmişken
gerçek bir müşteri gelirdi.
Babam, "Neden şuraya oturup biraz beklemiyorsun?
Önce bu beyefendiyle ilgilenmeliyim." derdi.
Yarısı kesilmiş saçla sırada oturmak çok utanç vericiydi.
Ortaokula geldiğinde
Sparky'nin notları da düşmeye başlamıştı
ve kendini başarısızın teki gibi hissediyordu.
Dünya başıma yıkıldığında sanırım sekizinci sınıftaydım.
Başarısız olunabilecek her şeyde başarısız oldum.
Sparky'nin mutluluğu bulduğu tek yer
eskiz defteriydi.
Sürekli çizim yapıyor, bir gün gazetelerde okudukları gibi
karikatürler çizmeyi hayal ediyordu.
İki Saint Paul gazetesine aboneydik ve cumartesi geceleri
babam markete gidip dört çizgi roman ekini
okuyabilmemiz için iki Minneapolis gazetesini alırdı.
Benim için hayat bundan ibaretti.
Kim olduğum hakkında 500 kelime. Kimim ben Snoopy?
Berber çocuğuyum.
Beyzbol severim. Okula giderim. Günü atlatmaya çalışırım.
Bu ödev imkânsız.
Sen anlayamazsın Snoopy. Zor bir şey yapman hiç gerekmedi.
Otur, kal, yuvarlan.
Köpeklerin hayatı ne basit.
TAM TAM TAM TAM
"Sparky Savaşa Gidiyor!"
1942'de Sparky askere alındı.
"Askere alınınca ne olur?"
"Seni bir yere gönderirler."
"Ben de bundan korkuyordum."
Evden ayrılmak Sparky'yi çok üzdü.
Annesiyle çok yakındılar ve annesi uzun zamandır hastaydı.
Sparky'ye annesinin ne kadar hasta olduğu da
muhtemelen sağ çıkamayacağı da söylenmedi.
Bu yüzden kendini dışlanmış ve yalnız hissetti.
Minnesota'daki Fort Snelling'e dönmem gereken gece
"Sanırım vedalaşmalıyız
çünkü muhtemelen birbirimizi bir daha göremeyeceğiz." dedi.
Ve ondan ayrıldım.
Annesinin ölümünden bahsederken ağır bunalıma girer,
gözle görülür ölçüde sarsılırdı.
Gerçekten gözyaşlarına boğulurdu.
Hayatı boyunca bunu düşünmeyi bırakmadı.
"Çok tuhaf.
Özel bir şey düşünmeden yürüyorsunuzdur.
Birden aklınıza kaybettiğiniz bir sevdiğiniz gelir…"
Dikkat!
O günleri nasıl atlattım hiç bilmiyorum.
Uzun zaman önceydi
ama bunlar asla unutamadığınız şeylerden.
Genç Sparky evden ayrı tek bir gece bile geçirmemişti.
Ama savaşta
Fransa ve Almanya'ya kadar gitti.
Askerlik yaptığı süre boyunca ev özlemi ve yalnızlık çekti.
Çözümü çocukken yaptığı gibi çizim yapmakta buldu.
Eskiz defterini her yere yanında götürüyordu.
"O ZAMANLAR BÖYLEYDİK" ÇİZEN: SPARKY
Savaş bittiğinde karikatürist olmaya
her zamankinden kararlı olarak eve döndü.
Ağabey, matematik ödevim için yardıma ihtiyacım var.
Kompozisyon yazmakla meşgul olduğumu görmüyor musun?
Konusu ne?
Kim olduğum.
Kim misin? Kim olduğunu söyleyeyim.
Ağabeyimsin.
Ve matematik ödevimde
bana yardım etmezsen berbat bir ağabeysin.
Şuna bir bak.
Tanrı aşkına.
Tamam. İki elman varsa ve üç tane daha verirsem
kaç elman olur?
Kimin umurunda?
Bir seferde bir elmadan fazlasını hiç yemedim ki.
Hem kim dağıtıyor bu elmaları?
Sanırım kompozisyonum biraz bekleyecek.
Sparky karikatürist olmayı her şeyden çok istiyordu.
Charlie Brown gibi denemeye devam etti.
Ve tıpkı Charlie Brown gibi başarısız olup durdu.
Saturday Evening Post'a on karikatür gönderirdim.
Onlar dışarıdayken ben karikatür bandım üstünde çalışırdım.
Karikatür bandını postaladığımda başka bir şey üstünde çalışmaya geçerdim.
Sparky bir kaç karikatürünü yayınlatmayı başardı
ama henüz içlerinde Charlie Brown veya Snoopy yoktu.
Hep ilk yaptığınız satışın size tüm kapıları
açacağını sanırsınız ama işler öyle yürümez.
İki veya üç tane satardım, sonra aylarca satamazdım.
Sparky beş yıl denedi ve başarısız oldu.
Derken bir şeyi anlamaya başladı.
Li'l Folks adlı karikatür bandını çizdi.
Onda Charlie Brown diye bir karakter…
KEVIN SMITH FİLM YAPIMCISI
…ve görünüşü pek Snoopy'ye benzemese de onu andıran bir köpek vardı.
Yavaş yavaş editörlerin en beğendiği çizimlerimin
çocukları çizdiğim karikatürler olduğunu fark ettim.
Çizimleri nihayet popüler olmaya başlamıştı.
1950'de bir gün
Sparky ilk Peanuts karikatür bandını yayınladı.
BUGÜN BAŞLIYOR PEANUTS
Yayınlanan ilk bantta üç karakter vardı.
Biri Patty adında küçük bir kızdı, diğeri Shermy diye bir oğlan.
Charlie Brown da o banttaydı ve önlerine doğru yürüyordu.
İşte. İşte Charlie Brown. "Bizim Charlie Brown."
Derken o gittiği anda "Var ya, ondan öyle nefret ediyorum ki."
Bu öyle…
Çok acımasızca, değil mi?
ROBB ARMSTRONG KARİKATÜRİST, JUMPSTART
Ama çocukluk öyledir.
Çocuklar acımasızdır. Birbirlerine davranış şekilleri…
DREW BARRYMORE OYUNCU/YAPIMCI
…zırhınızı yapmanıza yardım eder.
Ve sonra hayatınızın kalanını
o zırhı çıkarmayı hatırlayarak geçirirsiniz.
Kısa sürede Amerika'nın her yanından insanlar
bizim Charlie Brown'a âşık oldu.
İşte özdeşleşebileceğim bir karakter.
PAUL FEIG FILM YAPIMCISI
En az benim kadar inek ve benim gibi
kabullenilmemiş biri. Bu büyük bir olaydı.
JENNIFER FINNEY BOYLAN YAZAR
Charlie Brown'a kabadayılık tasladıklarını görürdünüz.
Charlie Brown'ın tarafını tutardınız çünkü çok insaniydi.
İşler zorlaştığında bile pes etmiyor.
MIYA CECH OYUNCU
Dönüp tekrar deniyor. Bence bu harika.
KEITH L. WILLIAMS OYUNCU
Sparky'nin hayali sonunda gerçek oluyordu
ve bunu kendi olarak başarmıştı.
Bütün bu Charlie Brown meselesi.
Onlar benim sefil günlerimin anıları.
Bence hepimizin içinde biraz Charlie Brown var.
En çok da benim. Charlie Brown büyük ölçüde benim.
Linus,
kendim hakkında yazacak 500 kelimeyi nereden bulacağım?
Hakkımda yazmaya değer hiçbir şey yok.
Bu ödev aslında senin için büyük bir fırsat
Charlie Brown.
Ne fırsatı?
Kendine hayatın en elzem sorularını sorma fırsatı.
Ben kimim? Neden buradayım? Dünyadaki amacım ne?
Tanrı aşkına. Hepsini nasıl çözeceğim?
Charlie Brown, ben zor sorularla karşılaştığımda
tarihteki büyük insanları örnek alırım.
İspanyol roman yazarı Miguel de Cervantes şöyle yazar:
"Bana arkadaşını söyle, sana kim olduğunu söyleyeyim."
Ne arkadaşı? Bu da ne demek?
Arkadaşlarına bakmalısın demek Charlie Brown.
Birlikte vakit geçirdiğin insanlara. Belki onların yardımı olur.
Bilmem ki Linus. İmkânsız görünüyor.
Neşelen Charlie Brown.
Hayatın en temel sorularına cevap bulmak için bütün bir haftan var.
Sparky hep Charlie Brown'a benzediğini söylerdi
ama aslında tüm Peanuts karakterlerinde Sparky'den izler var.
O tam da…
PAIGE BRADDOCK - KARİKATÜRİST / CREATIVE ASSOCIATES SANAT YÖNETMENİ
…Peanuts'ın yaratıcısının olmasını umduğunuz türde biri.
Tüm karakterlerinin bileşimi.
Linus, Bay Schulz'un felsefi yanı.
Bir felsefesi, söyleyecek şeyleri var.
İçten içe felsefi. Sparky de bir bakıma öyleydi.
Linus hep hayatın anlamına ve evrendeki yerimize,
hepsinin nasıl bir araya geldiğine dair büyük sorular sorar.
"Hayat zor, değil mi Charlie Brown?"
Sanırım Linus ile özdeşleşirdim çünkü… Benim de güvenlik battaniyem vardı.
Ben de mavi bir battaniye taşırdım,
yani onu çok iyi anlıyorum.
Benim de battaniyem vardı.
Annemin gittiği çamaşırhanede,
kurutmalı çamaşır makinesinin önünde durur
yıkama döngüsünde de kurutma döngüsünde de ağlardım.
Bu yüzden herkes bana Linus demeye başladı.
ŞAK!
Linus bazen çok akıllı. Bazen aptal.
Bazen masum. Bazen bilmiş.
Kişiliğinin doğası bir sürü fikre olanak tanıyor.
Linus ve Charlie Brown Sparky'nin kişiliğinin en tatlı yanını gösteriyordu.
Diğer taraftan Linus'ın ablası Lucy…
Lucy çok acımasız.
"Çok sıkıcı birisin Charlie Brown."
Bağırıp çağırıyor ve biraz ürkütücü.
Lucy komik ama çok acımasız.
Çoğumuz kötü davrandığı için Lucy'den hoşlanmayız
ama aynı zamanda
acımasızlığı o kadar abartılı ki komik.
Herkes Lucy'nin elinde rugby topu olmasının anlamını bilir.
Charlie Brown'ın koşması ve Lucy'nin topu çekmesi…
NOAH SCHNAPP OYUNCU
…ve Charlie Brown'ın çığlık atıp sırt üstü düşmesi.
YİNE YAPTI!
Klasik.
-AH! -HA!
PAT!
En sempati duyduğum karakter hangisi?
Hepsini seviyorum çünkü hepsinde benden bir şeyler var.
Alaycı parçam Lucy'den.
Utangaç yanım Charlie Brown'dan.
BUNA DAYANAMIYORUM
Ve hayalperest yanım da elbette Snoopy'den.
Snoopy.
Charlie Brown ve diğer çocuklar Sparky'ye biraz benzese de
Snoopy dendi mi imkânsız diye bir şey yoktu.
Snoopy, köpek olmayı reddeden bir köpekti
ve çok ilham vericiydi, değil mi?
Aman Tanrım. Snoopy'ye bayılırım. Çok sevimli ve komik.
Herkes Snoopy'yi sever
çünkü olmayı istediğimiz şeyi temsil ediyordu.
"Tamam, bugün Dünya Savaşı pilotuymuş gibi yapacağım.
Yarın, film yıldızıymış gibi yapacağım." Her ne olursa.
Snoopy kendi hayatını yaşıyor ve bir sürü fantezisi var.
Ama Snoopy bile Sparky'nin gerçek hayatından geliyordu.
Snoopy, 13 yaşındayken sahip olduğum
köpeğe dayanıyor.
Snoopy'nin hokey oynayıp buz pateni yapmasının sebebi, Schulz'un da yapması.
CEZALI
Tüm iyi yaratıcılar gibi
çalışmalarında kendinden çok şey var
ve bunu karakterlerin konuştukları konularda
veya hayranı oldukları şeylerde görebilirsiniz.
Bu kompozisyondan iyi not almalıyım.
Belki bir uzmanla konuşmalıyım.
PSİKİYATRİK YARDIM 5 SENT DOKTOR YERİNDE
Selam Charlie Brown. Bugün sorunun ne?
Kompozisyon ödevimi yapmakta zorlanıyorum Lucy.
Yardım edebilir misin?
Kesinlikle. Aslında seni ve kusurlarını çok düşündüm.
Kusurlarım mı? Bunun faydasının olacağını…
Dinle Charlie Brown.
Kim olduğunu öğrenmenin en iyi yolu
sayısız kusurunun bir uzman tarafından sana gösterilmesidir.
Sayısız kusurum mu?
Kesinlikle.
Aydınlatıcı bulacağını umduğum bana özel bir sistem geliştirdim.
Rahatına bak Charlie Brown.
Sayısız kusurunu ve zaafını göstermek için birkaç yüz slayt hazırladım.
Işıklar lütfen.
İlk yıllarınla başlayalım.
BİZİM CHARLIE BROWN… EVET, EFENDİM!
Görebileceğin üzere daha baştan itibaren
pek sevilen biri değildin.
ONDAN ÖYLE NEFRET EDİYORUM Kİ!
Popülerlikten uzaktın.
Yaşıtlarına denk değildin.
Görüyor musun?
Şimdi dikkatini ver.
Daha derine inersek bir döngünün ortaya çıktığını görüyoruz.
Bir başarısızlık döngüsünün.
PAT!
Senin idarende
beyzbol takımın oynadığınız her maçı kaybetti.
Birkaç kere kazandık.
Evet ama o sadece sen kolunu kırdığında oldu.
Spor temasıyla devam edersek
rugby topuna vurmayı hiç başaramadın.
Gördün mü?
Takım sporu yapmadığında bile başarısız oluyorsun.
Hem yalnızken hem başkalarıylayken başarısızsın.
Şimdi Sevgililer Günü'ne bir bakalım.
HAY AKSİ!
Yeter! Daha fazla katlanamayacağım.
Umarım ödevine yardımım olmuştur. Detaylı faturayı birkaç gün sonra alırsın!
Başarısız, başarısız, başarısız.
İÇ ÇEKİŞ
Charlie Brown'daki çoğu fikir Sparky'nin çocukluğundan geliyordu.
Ama kendi çocukları olduğunda
onların çocukluğu da Peanuts'a girmeye başladı.
Sanırım çocuklarımı izlemekten
itiraf etmek istediğimden fazla ilham alıyorum.
Ufak tefek kavgalarını izlemek falan gibi şeyler
bana bir sürü fikir verdi.
Eğlence dünyasında karşılık bulan tek şey
kişisel bir bakış açısından gelen hikâyeler bence.
Ve bir şeyin yaratıcısının tek bakış açısı kendisininkidir.
Çocukken bile Amerika'da bir yerde çizim masasının başına oturan
bir adam olduğunun bilincindeydim
ve eşi ve çocukları var.
Kalkıyor, Snoopy'yi çiziyor ve sonra buz patenine gidiyor.
Oğlanlardan biri uçak maketi yapıyordu
ve bana son maketi gösteriyordu.
Ve birden dank etti, neden Snoopy'yi köpek kulübesine koymuyor
ve I. Dünya Savaşı pilotuymuş gibi yaptırmıyorum?
Bir gün diğer oğlu Craig'i dinliyordu.
Yanlarından genç bir adam geçti. Craig dedi ki:
"O adam Joe Cool gibi davranıyor."
Joe Cool başladı.
O çizgi banttaki her şey Sparky'nin özel hayatındandı.
Schroeder'ın çaldığı bir senfoniyi yazmışsa
o sevdiği bir senfoniydi.
TANRI AŞKINA!
Hayatından bir sürü şey kullandı.
Etrafındaysanız neleri gözlemlediğini hep merak ederdiniz.
Ona Tatlı Babboo'm dediğimi hatırlıyorum. Kısa süre sonra bu da karikatüre girdi…
"Bu da tatlı Babboo'ma özel."
…ve Sally'nin, Linus'a işkence ettiği…
SEVGİLİLER GÜNÜN KUTLU OLSUN TATLI BABBOO'M
…bir şeye dönüştü.
"Ben senin tatlı Babboo'n değilim."
"Pigpen." Bunun anlamı ne?
"Pigpen" çocuklarına komik adlar takan bir arkadaşımdan geliyor.
Hatırlıyorum da küçük oğlu salonda koşturuyordu
ve "Yatağına git Pigpen." dedi.
Komik bir karakter için iyi bir isim olur diye düşündüm.
Herkesin alay konusu olmalıymış gibi görünen bir karakter.
Ve ara sıra diğer karakterler
Pigpen'e gelip "Kendinden utanmalısın." der.
"Neye benziyor biliyor musun?" "Neye?"
"İnsandan bir toprak bankasına."
O ise bunlardan hiç etkilenmiyor. Pigpen'in bir saygınlığı var.
Trans bir çocuk olarak
belki de beni çeken buydu.
Lucy'nin pek yardım ettiği söylenemez.
Sanırım ikinci bir görüşe ihtiyacım var.
97, 98, 99, 100.
Sıra bende.
Pigpen!
Ortalığı pisletiyorsun.
Selam Charlie Brown. Çamur pastası yapalım mı?
Yapamam Pigpen. Ödevimi bitirmeliyim.
Hey! Gelip bizimle ip atla!
Olamaz. Kızıl saçlı küçük kız geliyor.
Sorun ne Charlie Brown?
-Beni görmemeli. -Neden?
Ya gördüğü şeyden hoşlanmazsa?
Bence asıl önemli olan senin kendini nasıl gördüğün.
İnsanlar ne düşünürse düşünsün ben kendimi seviyorum.
Gerçekten mi? Pis olduğunu düşünseler bile mi?
Kendimi pis görmüyorum. Yılların toz toprağıyla kaplı olduğum için
tarihin parçası olarak görüyorum.
Sanırım bende senin öz güvenin yok Pigpen.
Kızıl saçlı küçük kız beni görmeden gitsem iyi olur.
Zavallı Charlie Brown.
Tıpkı Charlie Brown gibi
Sparky'nin de gerçek hayatta kendi kızıl saçlı küçük kızı vardı.
Sparky gençken kızıl saçlı küçük kız Donna Wold ile tanışmış
ve ona deli gibi âşık olmuştu.
Donna bir itfaiyeciyle nişanlıydı
ama onunla evlenmek istediğinden emin değildi.
Sonuçta ondan ayrıldı ve Sparky ile çıktı.
Benimle evleneceğinden çok umutluydum.
Ama evlenmedi.
"Yeterice sıkı çalışırsam, şu olursam, bu olursam
itfaiyeciyi unutur ve…
Benimle kalır." diye düşündü sanırım.
Ama hayır, kadın kararını verdi ve itfaiyeciyle evlendi.
Ona kendimi adadım, kalbimi verdim ama yürüyüp gitti.
KİMSENİN BENİ SEVMEDİĞİNİ BİLİYORUM…
Bunu iyi kaldıramadım. Yıllarca rüyama girdi.
O, evlenmek istediği kadındı.
Bu hikâye tam Charlie Brown'lık.
-POSTA. -PAT!
Charlie Brown aşkta şanssız olan
tek Peanuts Ekibi üyesi değildi.
Peanuts, karşılıksız aşklar dünyası.
Lucy, Schroeder'dan hoşlanıyor.
Bu beni hep güldürürdü çünkü oğlan hep "Hayır" derdi.
LALO ALCARAZ KARİKATÜRİST, LA CUCARACHA
Sally, Linus'ı istiyor.
Bir aşamada, Naneli Patty bir bakıma Charlie Brown'ı istiyor.
Kalpleri sevgiyle dolu çocuklardan oluşan bir zincir var
ve sevgileri… hemen hiçbir zaman karşılık bulmuyor.
Hep kızıl saçlı küçük kızın peşinde olmasıyla
çok özdeşleşirdim
çünkü okulda yanına bile yaklaşamadığım
bir kızdan hoşlanıyordum.
"Bugün oraya gidip kızıl saçlı küçük kızla
konuşacağım gün olacak." deyip dururdu.
"Bugün o gün olacak." Ama o gün hiç gelmez.
AŞK İNSANA TUHAF ŞEYLER YAPTIRIR…
Çok yeteneklisin Schroeder.
Sence insanlar müziğin yüzünden mi senden hoşlanıyor?
Bu doğru olabilir Charlie Brown ama biraz da ironik
çünkü müzik yapmanın en sevdiğim yanı yalnızlık.
Sanki müziğin seni temsil ediyor.
Acaba beni hangi müzik temsil ederdi?
Kompozisyon nasıl gidiyor Charlie Brown? Slaytlarımın faydası oldu mu?
Selam Schroeder. Beni özledin mi?
Yıllar içinde Peanuts Sparky gibi büyüdü ve değişti.
Ve mesele her zaman komik olmakla ilgili değildi.
Çocuklarım büyüdükçe çizimler de daha az çocuk odaklı oldu.
Karikatür bandı soyutlaştı.
Çocuklar yetişkinlerin karikatürleri,
sorunları yetişkin sorunlarıydı. Yetişkinlere özgü şeyler söylüyorlardı.
Küçük sevimli bir karikatür, komik karakterler, komik anlar.
Ama bir derinliği de var.
Karakterler çok girift ve insani duygulardan, hislerden,
insanlık hâlinden bahsediyorlar.
Konu ruh hâlini yansıtmak olduğunda bence o en iyilerdendi.
AL ROKER GAZETECİ
Ülkenin ruh hâlini yakaladı.
Hep gerçeği aradığını…
BILLIE JEAN KING TENİS ŞAMPİYONU/AKTİVİST
…ve gerçeği söylediğini hissettim.
Sparky dünyanın herkesin eşit olduğu bir yer olmasını istiyordu. Doğrusu buydu.
1960'ların sonlarında Sparky, Naneli Patty'yi yarattı.
Sadece babasıyla yaşayan bağımsız bir kızdı
ve sandalet ve şort giyerek okulun kıyafet kurallarını çiğnerdi.
Çok farklı biriydi.
Bildiğiniz kız karakterlerinden değildi.
Bunu çizimlerde de görürdünüz.
Tamamen kendine özgüydü.
Çok özgün ve özgün olmaktan memnun,
öz güveni yerinde.
Naneli Patty'nin notları berbat.
Derslerde hep uyuyakalıyor.
Ama harika bir atıcı.
Ve her seferinde Chuck'ın beyzbol takımını yeniyor.
Bazen 100'e bir.
Spor seven Naneli Patty'nin
ilham kaynağı kısmen Sparky'nin arkadaşı Billie Jean King'di.
Tüm zamanların en iyi tenis oyuncularındandı.
Sporda kadınları, kızları görürdünüz
ve bir kız olarak "Bu harika." derdim.
Sparky gerçek bir feministti.
Peanuts'ın dünyasında
Sparky kızların da erkekler kadar güçlü,
hatta daha güçlü olmasına özen gösterirdi.
KONUŞ!
Karikatür bantları kültürümüzü yansıtıyordu.
Naneli Patty çocuklar arasındaki yeni bağımsız olma ve aklından geçeni söyleme
trendini temsil ediyor olabilir.
"İşte ben geliyorum! Kolaysa durdur!"
TAK!
MİSAFİR TAKIM 12
EV SAHİBİ TAKIM 00
Evet!
İyi maçtı Chuck.
Ama dikkatin biraz dağılmış gibiydi.
Takım yöneticisinin seni kaleden almamasına şaşırdım.
Yöneticileri o, efendim.
İyi misin Charlie Brown?
Mesele ev ödevim.
Hayatımın anlamını çözmeliyim.
Kolay iş değil Chuck.
Öğretmenimizin bize ödev vermemesine sevindim.
Bu hafta her gün ödevimiz vardı efendim.
İnsanlar hayatın anlamını hep merak etmiştir
Charlie Brown.
Dedem hep hayattaki amacımızın
sevgi almak ve vermek olduğunu söylerdi.
Ayrıca sık sık iç çekerdi.
Kimse beni sevebilir mi bilmiyorum.
Lucy'den yardım istedim ama tek yaptığı kusurlarımı saymak oldu.
Düzgün bir yanım var mı benim?
Kesinlikle Chuck. Bir sürü iyi özelliğin var.
Öyle mi? Ne mesela?
Çok kibarsın.
Ve cömertsin.
Yardımsever olduğunu da unutma. Çok yardımseversin Chuck.
Vay canına. Kibar, cömert ve yardımsever. Teşekkürler çocuklar!
Lucy. Bil bakalım ne oldu?
Yanılıyormuşsun. Ben kibar, cömert ve yardımsevermişim.
Elbette öyle söylerler Charlie Brown.
Kibarsın çünkü atışlarını karşılamak çok kolay.
Onlara bu kadar çok sayı verdiğin için cömertsin
ve maçı kazanmalarına yardım ettin.
Sesin tıpkı dedem gibi çıktı Charlie Brown.
Franklin Armstrong Peanuts Ekibi'ne katılan
son ana karakterlerdendi.
Geldiğinde karikatürleri sonsuza dek değiştirdi.
Franklin, Peanuts'a katıldığında sekizinci sınıftaydım.
"Vay canına!" diye düşünmüştüm. İşte siyahi bir karakter.
İşte siyahi bir çocuk.
Karikatür bandını okuyorum ve birden orada bana benzeyen
siyahi bir çocuk var.
Bugün önemli gelmeyebilir ama 1968'de
bir karikatür bandında siyahi ve beyaz çocukların birlikte oynaması büyük olaydı.
Franklin'i kattığında 1968'di
ve Dr. King öldürüldüğü için şehirler yanıyordu.
Dr. Martin Luther King,
sivil haklar hareketinin şiddet karşıtı lideri
Memphis, Tennessee'de vurularak öldürüldü.
Bir kadın Sparky ile temasa geçti. Adı Harriet Glickman'dı.
"Sahip olduğunuz platformu kullanarak bir şey yapmanızın
vakti geldi Bay Schulz." dedi.
"Bence Peanuts'a siyahi bir çocuk eklemelisiniz."
"Yapamam. Siyahi bir çocuk olmanın nasıl olduğunu bilmiyorum." dedi Schulz.
O zaman Harriet Glickman siyahi arkadaşları Kenneth Kelly
ve Monica Gunning'den ve ailelerinden Schulz'a yazmalarını istedi.
O zamanlar beyaz olmayan çizgi karakter yok gibiydi
ve Sparky bunu değiştirebilirse tüm çocuklar için
ne anlam ifade edebileceğini anladı.
Gerçekten bir şey söyleyen
anlamlı bir şey yapmak istedi.
Çok adil biri olduğunu hissederdiniz.
Ve ırk ayrımı adil değildir.
Franklin'i uzun süre erteledim
çünkü hakkını verebileceğimden emin değildim.
BİR TANE, LÜTFEN.
Bilmişlik taslıyormuş gibi görünmek istemedim.
Abartısız bir şekilde yapmayı denedim.
İlk belirdiği olay, iki çocuğun kumsalda karşılaşmasıydı.
İkisinin de kumdan kale yapmayı sevdiğini keşfettiler.
Birinin beyaz, diğerinin siyahi olması önemli değildi.
"İşte Charlie Brown.
Kumdan kale diye buna denir!"
Gazeteler karikatürü yayınlamayı bırakmakla tehdit etti.
"Peki, yayınlamayı bırakın." dedi. Ama bırakmadılar.
"Onları okulda birlikte gösterme." dediler.
Elbette aynen bunu yaptı.
Franklin'in ilginç yanı şuydu,
kişiliğinden çok ciddi göründüğünü hatırlarsınız.
Ciddi bir çocuktu ve şey hissine kapılırdınız,
şimdi yetişkin olarak bakıyorum,
bu bir çizgi dünya da olsa beyaz bir dünyada
siyahi bir çocuk olmanın
yükünü taşıyordu.
Herkesin kendisine baktığını biliyordu.
Belki hayattaki amacım budur: Köpek beslemek.
Sanırım daha fazla erteleyemem.
Yazmaya başlasam iyi olur.
KÖPEK OLARAK HAYATIM
KARANLIK VE FIRTINALI BİR GECEYDİ…
Kimim ben?
Umutsuz vaka.
Belki biraz temiz hava almalıyım.
Charlie Brown ve arkadaşlarının
başına gelen en önemli şeylerden biri de A Charlie Brown Christmas bölümüyle
ilk kez televizyonda yayınlanışlarıydı.
Annem Noel özel bölümünü izleyebilmek için…
DAN "TOM TOMORROW" PERKINS KARİKATÜRİST, THIS MODERN WORLD
…ilk renkli televizyonunu alışını buna denk getirdi.
Benim için büyük bir andı.
Her Noel'de sıcak kakao içerek hep birlikte onu izlerdik.
Çok eğlenceliydi.
Şahsen Noel'i kutlamam. Yahudi'yim. Noel'den nefret ederim.
Benim için bir anlamı yok. Noel benim için manasız.
Ama Charlie Brown Noel özel programı… Bundan daha eğlenceli ne olabilir?
A Charlie Brown Christmas büyük sükse yaptı
ve kısa süre sonra her bayram için Peanuts özel bölümü yapıldı.
Çocukken geleneksel bayram tatillerim yoktu.
Sürekli iş için seyahat ediyordum.
O yüzden benim için
o özel programlar geleneksel bir evimin olmadığının işaretiydi.
"Bu şu bayram. Yılın şu zamanı."
Cadılar Bayramı özel programını hatırlıyorum,
Büyük Bal Kabağı özel programı
ve süregelen "Ne aldın?" esprisi.
"Elma aldım." "Şeker aldım." Charlie Brown…
Taş aldım.
Tamam. Baştan alalım.
Beş, dört, üç, iki… Tüm motorlar çalışıyor.
Bayram özel programları Peanuts'ı öyle popüler yaptı ki
NASA, Apollo 10 modüllerine Charlie Brown ve Snoopy'den esinlenerek ad verdi.
Programınızın parçası olmaktan onur duyduk
ve buna minnettarız.
Snoopy'nin aya gitmesi gibi bir sürü tuhaf şeyin olacağı
hiç aklıma gelmezdi.
Anlaşıldı. Benzerliği biz de fark ettik.
Hayatımın en duygulandırıcı deneyimlerinden biriydi.
EVE HOŞ GELDİN!! CHARLIE BROWN
Ay modülüne sizin adınızı vermeleri için
kültürün efsaneleşmiş bir parçası olmanız gerekir.
Anlatabiliyor muyum? O kadar meşhur olmayı hayal edebiliyor musunuz?
Hayal edebiliyor musunuz? Çılgınca.
Ama Charlie Brown ve Snoopy uzaya giderken
Sparky sessiz sakin bir hayat sürüyordu.
Kendine çocukluğundan beri sevdiği
buz pateni ve beyzbol sahası gibi şeylerle doldurduğu
bir dünya
inşa etmişti.
Bir stüdyoda çalışmıyordu. Bir kampüstü. Disney gibiydi.
Bu bina kafeydi, bu binada hokey vardı.
Kalkıp buz pistine inmekten, kahvaltı edip sabah stüdyoya gitmekten
oluşan günlük rutinimi seviyorum.
Son kertede
başka bir şey yapmaktansa oturup komik bir resim çizmeyi tercih ederim.
Sabah kalkar, arabayla yokuştan aşağı iner,
arabayı sokağın karşısındaki aynı yere park ederdi.
Buz pistinde kahvaltı ederdi.
Üzüm reçelli İngiliz keki.
Sonra ofisine gider, masasının başına geçer ve çalışırdı.
Resmen ofisine gidip ilham gelmesini beklerdi.
Çalışmadığını hiç görmedim.
Ne zaman ziyaret etsek hep stüdyosunda olurdu.
Yaptığı buydu. Buna bayılırdı.
Stüdyosunun yalnızlığında oturup yaratırdı.
Ancak belli kişilikteki kişiler saatlerce odada yalnız kalmayı
veya düşünceleriyle baş başa kalmayı kaldırabilir.
Ne kadar başarılı olursa olsun
insanların ona ve karakterlerine olan sevgisinin ve bağlılığının
tüm derinliğini anladı mı bilmiyorum.
Tüm bu yıldızlara bakmak kendini önemsiz hissetmene yol açmıyor mu
Charlie Brown?
Hep önemsiz hissediyorum Linus.
Ödev nasıl gidiyor?
Tek kelime bile yazamadım.
Belki de ben hiç kimseyim.
Hiç kimse olduğunu düşünmüyorum Charlie Brown.
Teşekkürler Linus.
İyi ama ne yapmalıyım? Ödev yarına.
Bunaldığımda
bazen cevabı göğe bakmakta bulurum.
İşe yaramıyor Linus.
Ne görüyorsun?
Bir sürü yıldız sanırım.
Ama bunun ödevimle ne ilgisi var?
Bazı açılardan yıldızlar sana benziyor.
Yakından bakarsan her yıldızın farklı olduğunu görürsün.
Renkleri, ebatları ve parlaklıkları farklı.
Ama güzel bir şey yaratan o farklılıklar.
Tıpkı bizim gibi Charlie Brown.
Hepimiz eşsiziz
ama kendimizden büyük bir şeyin parçasıyız.
Ne olduğunu kesin bilmek zor olsa da
hepimizin bir amacı var.
Ve her gün bunu keşfetmenin de bir hazzı var.
Belki şimdilik senin amacın Charlie Brown olmaktan ibarettir.
Belki de haklısın Linus. İşe koyulsam iyi olur.
Sanırım Charlie Brown için umut varsa hepimiz için var demektir.
1980'e gelindiğinde
Sparky 30 yıldır her gün Peanuts'ı çiziyordu.
10.000'den fazla çizim eder.
Ve o süre boyunca
hiç tatil yapmadı veya tek bir teslim tarihini kaçırmadı.
Her gün kafeste koşturan bir sincap gibisin.
Tatil yok.
Karikatür bandı kendine özgü bir eğlence biçimi.
Her gün sizinle yaşıyor.
Kendinizi tekrarlamadan her gün aynı şeyi yazabilmek için
bir tür makine olmalısınız.
Bir sürü karikatürist bandı çizer
ve mürekkebi başkasına bırakırdı.
Ama o mürekkeplemeyi de kendi yapmakta ısrar etti.
Çizimlere kendisinin dışında kimsenin dokunmaması onun için gurur meselesiydi.
Tüm işi kendi yapardı.
1981'in Temmuz ayında Sparky göğüs ağrısı çekmeye başladı.
Kalp ameliyatı için acilen hastaneye kaldırıldı.
Hastanedeydi.
Karakterleri çizebilecek mi görmek için kâğıt istedi.
Hâlâ çizebildiğinden emin olmak için hemen bunu yapmak istedi.
Çizebiliyordu ama değişmişti.
Eli titriyordu, çizgiler titrekti.
Sonraki bantlarda
kenarların titrek olduğunu görebilirsiniz.
"Bazen elim o kadar titriyor ki
çizebilmek için yukarıda tutmam gerekiyor." derdi.
Mesela Charlie Brown'ı çizişini izlediğimi hatırlıyorum.
Büyükçe yuvarlak bir kafadır.
Elleri titrerdi ve öyle öfkelenirdi ki.
Yine de "Yağmur çizebilirim." dedi. Yağmur veya çimen gibi
küçük çizgiler ve çizikler.
"Şimdi böyle görünüyor. Bu hâlâ benim hakiki çalışmam." dedi.
Titrek çizgiler bir tür imzaya dönüştü.
Bu muhteşem. İnanılmaz. Bir sürü kariyer mahvolurdu.
Ama Peanuts'ı yeni bir seviyeye taşıdı
ve hem ona hem karakterlerine empati duymamızı sağladı.
Size risk almaya gönüllü olduğunu gösteriyor.
Durmadı. Egosu
"Mükemmel çizemiyorsam çizmeyeceğim." demedi. Hayır.
Onun var oluşu böyleydi. Böyle iletişim kuruyordu.
Öyle yaşıyordu.
Ara sıra çözüm ürettiğimi düşünmeyi seviyorum.
AH, OLAMAZ!
Sanırım çözümlerden biri Charlie Brown gibi denemeye devam etmek.
Asla pes etmiyor. Ve pes etmesi gereken biri varsa o.
Günaydın Charlie Brown. Ödevin nasıl gitti?
Bütün gece ayaktaydım ama bitirdim.
-Belki yıldızlı pekiyi bile alırım. -İyi olurdu.
Ama hayatın ödülleri çoğu zaman beklenmedik şekillerde
kendini gösterir.
Bunu anladığımdan emin değilim Linus.
Ama yıldızlı pekiyi almam beklenmedik bir şey olurdu.
Ödevlerimize not verdiler. Acaba sonunda yıldızlı pekiyi aldım mı?
Gerilime dayanamıyorum.
Orta mı? Tanrı aşkına.
Ben pekiyi aldım.
Öğretmen el yazıma ve mükemmel kenarlarıma iltifat etmiş.
Buna inanamıyorum Linus. Onca emeğe orta aldım.
Neşelen Charlie Brown. Notlar kişinin değerinin ölçüsü değildir.
Neyse, gerçek sanat eserinin değeri zamanla anlaşılır.
Eh, en azından bu da sabırsızlıkla beklenecek bir şey.
"Bazen geceleri uyanık hâlde yatıp 'Neden ben?' diye soruyorum.
Bir ses cevap veriyor. 'Şahsi değil, tesadüfen senin adın çıktı.'"
Birkaç hafta önce Charles Schulz, bağırsak kanseri tedavisine
odaklanmak için Peanuts'ı çizmeyi bırakacağını duyurdu.
3 OCAK 2000
Kemoterapi yüzünden zayıf düşmüştü ve emekli olmaya karar verdi.
"Karikatür bandını artık çizemem." dediği zamanı açık ve net hatırlıyorum.
Bir gün geldi. Son bandı hazırlamayı konuşuyorduk.
Birkaç adım ötemde oturuyordu.
Bana baktı, güldü ve dedi ki:
"Gerçekten komik şeyler çizdim."
Artık çizemeyeceği için
ne kadar üzgün olduğu hissediliyordu.
Son günlük bant 3 Ocak'ta yayınlanacak,
bu hikâyenin yayınlandığı gün.
Artık bunu yapmayacağın fikri tamamen kafana dank etti mi?
"Hoşça kalın dostlar…" türünden bir şey…
SEVGİLİ DOSTLARIM…
…yazdığım ana kadar dank etmemişti.
Ve en sona adı, kendi adımı yazdım.
Sonra şey yazıyordu…
Muhtemelen ağlamaya başlayacağım.
Diyordu ki…
CHARLIE BROWN, SNOOPY, LINUS, LUCY…
…ONLARI NASIL UNUTABİLİRİM…
…bunlar Charlie Brown, Linus ve şunlar, şunlardı.
Birden şöyle düşündüm…
"O zavallı, zavallı çocuk. Rugby topuna hiç vuramadı."
Sparky 2000 yılının 12 Şubat günü hayata gözlerini yumdu.
Aynı gün
son Peanuts karikatür bandı yayımlandı.
Öldüğü gün…
HAYIR, BENCE YAZIYOR.
…son karikatür bandının yayımlandığı gündü.
Bence ruhunun yarattığı bu inanılmaz karakterlerle
ne kadar derinden bağlı olduğunu gösteriyor.
O, o karakterlerdi.
İnanılmaz. Sevdiği işi yaparak ölüyor.
Her gün kendi hikâyesini anlatan biriydi.
Ve sanırım hayranları bunu anladılar. Bunu hissettiler.
O komik, akılda kalıcı, harikulade karikatür bantları.
Sevebileceğiniz, değer vereceğiniz
ve bir sürü ders alabileceğiniz çizimler.
İnsanlığın en kırılgan hâline dair.
İnsanlık ve şapşallığına dair.
Zalimliği olmayan bir insanlığa dair.
Bence bugün dünyamızda buna ihtiyacımız var.
Birbirimizle aynı fikirde olmayabiliriz.
Lucy gibi mızmız olabiliriz.
Charlie Brown gibi güvensiz olabiliriz.
Linus gibi felsefemizin en önemli şey olduğunu düşünebiliriz.
Ama gerçek şu ki bunda hepimiz birlikteyiz.
O küçük çocukların konuşmaları
hepimizin ruhunda yankı buluyor.
Charles Schulz'un son Peanuts karikatür bandını çizmesinden
20 yıl sonra
çalışmaları ve yarattığı karakterler
hâlâ dünyanın her yerinde kutlanıyor.
Tom Sawyer ve Huck Finn gibi
Peanuts, Amerikan pop kültürünün içine işledi.
Hâlâ yankı bulan yanı içindeki insani duygular.
Bu hiç değişmeyecek.
İkonlaşmış ve ebedî.
Dünyanın her yerindeki herkes onunla özdeşleşip onu sevebilir.
Torunlarım da Peanuts okuyacak.
O, Charlie Brown.
Neredeyse 50 yıldır Peanuts'ı okuyanlara söylemek istediğiniz
bir şey var mı?
Yaptığımın iyi olduğunu düşünmeleri inanılmaz.
Elimden gelenin en iyisini yaptım, hepsi bu.
Nerelerdeydin Chuck? Patenlerini kap, gel.
Seni görmek de güzel Charlie Brown.
Acele et Charlie Brown. Elimizi tut.
Yılın ilk karı gibisi yok.
PEANUTS YARATICISI: CHARLES M. SCHULZ
TEŞEKKÜRLER SPARKY. HEP KALPLERİMİZDESİN.
Alt yazı çevirmeni: Zeynep Simpson