Downloaded from YTS.MX
DISNEY + PRESENTEERT
Official YIFY movies site: YTS.MX
-Hoe gaat het? -Lang niet gezien.
We zijn ineens allemaal grijs.
-Hoe is dat gebeurd? -Ja. Je bent afgevallen.
Ik wil op jou lijken.
Heb je deze al gehad? Geweldig.
Het restaurantwezen is hard.
Om open te blijven, zul je moeten veranderen.
Je moet meer werken dan ooit.
De wereld ging eerst langzaam.
-Nu gaat het te snel. -Nu draait hij op volle toeren.
Ik praat niet graag over het verleden…
…dat doet me denken aan de tijd die nog over is.
Op mijn leeftijd moet ik zeggen: Wolfgang, doe het wat rustiger aan.
Maar het tegendeel is waar.
Toen ik een jonge chef was, zei mijn mentor:
'Wolfgang, je zult veel kansen krijgen.
Maar die kansen zijn net als treinen op een station.
Je moet in één trein stappen…
…en hopelijk brengt die je de goede kant op…
…hopelijk kom je dan waar je wil zijn.'
En zo heb ik altijd geleefd.
Dames en heren, onze volgende gast is een van 's werelds beste chefs…
…met een aantal van de beste restaurants ter wereld.
Een groot applaus voor onze oude vriend, en topchef, Wolfgang Puck.
Wolfgang was zonder twijfel de eerste beroemde chef-kok.
Hallo, allemaal. Hoe gaat het hier, goed?
O. Kijk 'ns wat prachtig.
Hij heeft veel restaurants, en ze zijn allemaal verschillend.
Hij heeft zoveel producten…
…dat ik het niet meer kan bijhouden.
Hé, goedemiddag, klaar?
Ja, chef.
-Wat maken we? -De grootste misvatting over Wolf…
…is dat hij een beroemde chef is die niet kan koken.
Oké. Ben je klaar met de agnolotti?
Maar niets is minder waar.
Goed zo.
De Mt. Rushmore van de Californische keuken. Wolf zit er middenin.
Hij is de grondlegger van onze manier van eten in dit land.
Het beste restaurant, zoals iedereen weet: Spago, Spago, Spago.
Toen Wolf Spago opende, veranderde hij de manier waarop Amerikanen eten.
Hij zette pizza's op het menu van een chic restaurant.
Dat was revolutionair.
Zet ze op het vuur. We hebben 20 mensen nodig.
Een grote innovatie van Spago was de open keuken.
Dat was beter voor de chef, want wat er in de keuken gebeurt…
…is net zo belangrijk als wie er op de stoelen zit.
-Ik ga naar de eetkamer. -Ja, chef.
-Tot over een paar minuten. -Goed.
Hallo, hoe gaat het? Hoe gaat het?
Wolf bracht de kok in de schijnwerpers. Iemand om over te praten…
…iemand om over te schrijven.
Hij veranderde het beeld dat mensen hebben van een chef-kok.
Je moet onze agnolotti met bonbons echt proberen.
Zijn leven draait om het accepteren van mogelijkheden.
Je grijpt elke kans die je krijgt en gaat erin mee.
Wolfgang heeft geen eindspel. Misschien is hij daarom nog bezig.
Hij weet nog niet wat dat eindspel is.
SANKT VEIT AN DER GLAN OOSTENRIJK
Hey. Wie is daar?
-Ik ben het. Weet je nog wie ik ben? -Tuurlijk. Hallo. Hartelijk welkom.
ZUS VAN WOLFGANG
Hallo.
-Zeg, ben je afgevallen? -Ja.
-Wat ben je slank. -Ja?
Daarom heb ik lekker wat te eten voor je meegenomen.
-Wat? -Een toetje.
-Dank je wel. -Ja, precies.
-Hoef ik 't niet zelf te maken. -Inderdaad. Het is helemaal klaar.
Heel erg bedankt. Ik heb ook een verrassing voor jou.
-Nee. -Ja. Ik heb kaasnoedels gemaakt.
Kaasnoedels gemaakt? Net als onze moeder vroeger deed.
Net als mama. Kom. Kaasnoedels.
Dat is nog de noedelplank die mama gebruikte.
-Dan worden ze vast ook net zo lekker. -Ze moeten net zo lekker zijn.
Nou ik… Heb wel honger!
Ik zal ze meteen in het water doen.
-Moet 't niet koken voordat? -Sudderen.
-Het moet niet koken.
-Oké, geweldig. -Sudderen.
Hier, mijn kookboeken. Zijn ze dat allemaal?
-Ja. -Je hebt ze allemaal.
Ik heb alles van jou.
Als kind…
…was de keuken de enige plek waar ik me veilig voelde.
Ik ben arm opgegroeid.
We hadden geen stromend water. We hadden geen toilet.
Maar op zondag hielp ik m'n moeder met het maken van wienerschnitzel.
Misschien wat aardappelpuree.
Het was mijn favoriete bezigheid.
Ook als kind…
…was Wolfgang altijd al in de keuken bij m'n oma of moeder.
Hij keek toe hoe ze kookten, en hielp altijd een handje.
En dat was voor hem…
De plek waar hij naartoe kon, om weg te kunnen komen bij zijn stiefvader…
...die hem had aangenomen.
Wolf was een onwettig kind.
Zijn moeder kwam uit een dorpje in Oostenrijk.
Na de geboorte van Wolf trouwde ze met een mijnwerker…
…die Wolf en zijn zus en zijn moeder mishandelde.
Het leven met mijn stiefvader was zwaar.
Hij terroriseerde ons.
Hij zei dat ik lui was. En nergens goed voor.
Ik werd gek van zijn stem.
Ik weet nog dat ik acht of negen jaar oud was…
…en hij dronken thuiskwam…
…en zei: Ga het bos in en zoek een stok.
Het voelde alsof er vanbinnen iets krimpte.
Ik zei: Ik wil hier weg.
JAARLIJKE ACADEMY AWARDS
Hallo, ik ben Wolfgang Puck, ik sta hier op de wereldberoemde rode loper…
…voor het grootste Hollywood-festijn van het jaar, de Academy Awards.
-Gefeliciteerd. -Oh, dank je wel.
Het eten was heerlijk.
Dit is een voorproefje van het diner dat Wolfgang Puck bereid.
Dit is onze chocolade-Oscar, bedekt met 24-karaats goud.
Ik heb goed nieuws: Nemo is gevonden.
Het slechte nieuws: Wolfgang Puck heeft 'm in bladerdeeg gewikkeld.
Toen ik in de jaren 70 begon te schrijven over eten…
…was chef-kok een simpel baantje. Het was vreselijk.
Men wist van wie het restaurant was.
Ze wisten zelden wie er kookte.
En Wolf verandert dat op een heel grote manier.
Toen hij Spago opende…
…deed Wolfgang Puck iets wat nog nooit iemand had gedaan.
Er kwamen veel sterren.
Ik was een jonge agent in de jaren 80.
Elke keer als ik een klant belde en ze vroeg waar ze naartoe wilden…
…was hun eerste keuze altijd Spago.
Het restaurant zat vanaf openingstijd vol. De laatste reservering was om 23.00 uur.
Ik keek naar de reserveringen en gaf de mensen een tafel.
Er stonden zo'n 24 tafels in de voorkamer bij Sunset.
De B-tafels stonden aan de westkant.
De A-tafels aan de oostkant. Dat was het eersteklas stuk.
Ik las de Hollywood Reporter om alles bij te houden.
Als er iets was gebeurd en je wist dat iemand minder machtig was…
…verloren ze hun positie.
Ik zette Sean Penn aan tafel twee, Steven Segal aan tafel 20…
…Arnold Schwarzenegger hier, Tony Curtis daar…
…Tom Cruise daar, Paul Newman daar.
En toen kwamen Michael Caine, Sean Connery en Sidney Poitier.
Ze hadden een tafel voor zes, in het midden van de eetkamer.
Niemand om hen heen zou weggaan. En dat gebeurde vaak.
Omdat sterren van Spago hielden…
…leerde hij alle filmsterren en regisseurs kennen…
…en het beeld van de chef-kok begon te veranderen.
Welterusten, tot snel.
Dat is de Mittagskogel.
Ze noemen het… Mittag is 12.00 uur 's middags.
En de berg is daarnaar vernoemd, omdat in de zomer…
…de zon er precies boven staat om 12.00 uur 's middags.
Dat is het eilandje waar we zwommen…
…vanaf het hotel daarachter.
Als ik terugdenk aan mijn jeugd hier…
Het is heel moeilijk.
Ik begon van koken te houden…
…en ik wou het huis uit.
Toen ik klaar was met school, op mijn 14e…
…vond m'n moeder een baan bij het Post Hotel als leerling-kok.
Ik was zo blij, maar mijn stiefvader zei: Je bent over een maand terug…
…want jij wordt nooit iets.
Als je een echte man bent, blijf je uit de keuken.
Dat was het moment waarop ik besloot dat ik zijn ongelijk zou bewijzen.
Ik moest aardappels schillen en de keuken schoonmaken.
Ik heb niet gekookt, maar ik was blij dat ik er was.
Iedereen keek me aan en zei: Wat doet dat joch hier?
Hij zou op school moeten zitten.'
Ik was zo bang dat ik het fout deed en naar huis moest.
Dat was mijn grootste angst.
En toen, op een dag tijdens de lunch was de aardappelpuree op.
Na de lunch moest ik bij de chef komen.
Hij zei dat ik nergens goed voor was.
Dat hij niet wist wat ik daar deed. Ik herinner me zijn rode gezicht.
Hij had een dikke buik en schreeuwde tegen me.
En ik was klein, een kind van 43 kilo.
Hij heeft me ontslagen en uit het restaurant gegooid.
Ik dacht: Ik kan niet naar huis.
Het laatste wat ik wil, is dat mijn stiefvader zegt:
'Ik zei het toch. Je bent terug.'
Het was toen al bijna donker.
Ik liep naar de brug over de Drau.
En ik stond daar maar, te kijken naar de donkere rivier…
…denkend aan thuis, waar alleen negativiteit was.
Het gevoel dat ik nergens goed voor ben.
En dat was opnieuw gebeurd.
Misschien was ik nergens goed voor. Misschien moest ik hier niet zijn.
Misschien was dat de oplossing.
Ik heb daar ongeveer een uur gestaan.
En opeens besloot ik dat ik het niet wou opgeven.
Ik ging de dag erna terug en zou 't wel zien.
Ik was de volgende ochtend om 06.30 uur terug bij het hotel.
De kok begon tegen me te schreeuwen en zei:
'Ik zei dat je nergens goed voor was.'
Ik zei: Ik ga niet naar huis.
Ik zette me schrap en toen ze me wilden grijpen…
…stapt ik naar achteren en zei: Ik ga niet weg.
Hij wist niet wat hij moest doen.
Hij belde de eigenaar van het hotel.
De eigenaar zei: 'Als hij hier zo graag wil blijven…
…stuur ik hem naar het andere hotel.'
Ze hadden nog een klein hotel, het Park Hotel…
We zouden het wel zien.
Ik dacht: Mijn God, een cadeau uit de hemel.
Ik heb geleerd dat niets makkelijk is. Maar opgeven is geen optie.
-Wie heeft de olijvenbroodjes gemaakt? -Ik, chef.
-Hè? -Ik, chef.
-Heel goed. -Bedankt, chef.
-Is dat een voorgerecht of hoofdgerecht? -Voorgerecht, meneer.
Bij Spago maakten we vroeger gerookte zalm…
…met brioche en dillecrème. Dat was erg populair.
Op een dag was het enorm druk. En we hadden geen brioche meer.
Opeens komt Joan Collins binnen.
Ze was de grootste ster op tv…
…en ze wou altijd de gerookte zalm. Ik zei: Wat moet ik haar geven?
We hadden geen stokbrood, geen brood.
En je wil Joan Collins niet boos maken.
Dus, ik maakte pizzadeeg.
Ik deed er gehakte uien bij en bakte het een paar minuten.
Daar bovenop smeerde ik dillecrème.
Ik sneed de gerookte zalm heel dun.
Een beetje kaviaar en ik zei: Wauw, dit is perfect.
Het beste eten komt van iemand die de regels kent…
…en die ze kan breken.
Het interessante aan de pizza met gerookte zalm…
…was dat er geen tomatensaus en kaas op zat.
Hoe simpel dat nu ook klinkt…
…toen had niemand ooit zo'n pizza gemaakt.
Als je Wolfgang Puck vraagt: 'Wat eten we?'
Dan is er 'n kans dat je z'n antwoord niet snapt, maar lekker vind je 't bijna zeker.
Als het om eten ging was Wolf altijd bereid…
…om een andere richting op te gaan en risico's te nemen.
Met Chinois wou hij zijn Franse technieken gebruiken…
…om de Chinese kookkunst aan te vullen.
Dat was het begin van fusie.
Wolfs Chinese kipsalade bij Chinois zorgde voor een explosie…
…van de Aziatische kipsalade.
Alsof je in de supermarkt Aziatische kipsalade kan vinden.
Dat heeft hij gedaan.
En hij maakt een kipsalade.
Oké, dit is de Chinese Chicken Salad.
Soms komt er iets in je op wanneer je het niet verwacht.
Uit noodzaak komt er iets goeds uit.
Ik had geluk toen ik in het Park Hotel ging werken.
Ik stampte er patat en pelde uien.
Ze lieten me zien hoe ik pannenkoeken moest maken.
Stukje bij beetje werd ik beter.
Zo, kijk 'ns aan, uw Wienerschnitzel.
-Dank u wel. -Bon appétit.
Dank u.
Een beetje hiervan…
Ik was zo trots op mezelf…
…toen ik erwten of wortels kon opwarmen…
…en kippensoep kon maken.
Dat gaf me een goed gevoel.
Ik was zo'n 2,5 jaar in de leer…
…toen er een Frans restaurant uit Dijon…
…voor een week kwam koken in het hotel.
Ze deden dingen die ik nooit had gezien.
Ik was zo geïnspireerd door de Franse keuken…
…dat ik naar Frankrijk wou om het te leren.
Ik was 19 toen ik begon in Baumanière…
…een beroemd driesterrenrestaurant in Frankrijk.
BAUMANIÈRE, FRANKRIJK
Ze hadden vijf Franse koks en ik was de jongste.
En ik sprak geen Frans. Het was best zwaar.
We hadden een grote boerderij met zes tuinmannen.
Ze brachten de beste sperziebonen, abrikozen en meloenen.
We kookten met alleen de beste ingrediënten.
De smaken waren geweldig. Dat had ik nog nooit meegemaakt.
Dit was een openbaring voor me.
Raymond Thuilier, de eigenaar, was een perfectionist.
Op een dag maakte hij een saus en zei: 'Proef maar.'
Ik proefde het en zei: Ik zou er wat citroensap en peper bij doen.
Hij zei: 'Oké, doe het er maar bij.'
Hij proefde het en zei: 'O, veel beter.'
Ik voelde me gewaardeerd.
Hij gaf me het gevoel dat ik net zo goed was als iedereen in de keuken.
En toen werd Raymond Thuilier mijn mentor.
Ik zei: Ik wil chef worden, net als hij.
L'OASIS, LA NAPOULE FRANKRIJK
Nadat ik naar Frankrijk kwam, nam mijn leven een nieuwe wending.
Ik werd steeds beter.
Ik dacht altijd aan de toekomst.
Ik was nog boos op mijn stiefvader en wou niets met hem te maken hebben.
Ik heb mijn familie anderhalf jaar niet gesproken.
Ik heb ze nooit geschreven.
Ik wou zo ver mogelijk van huis blijven.
Toen hij naar Frankrijk ging, hadden onze moeder…
…en grootmoeder het erg zwaar.
Toen onze grootmoeder op sterven lag, in het ziekenhuis…
…hoorden we niets van Wolfgang, we wisten niet waar hij was.
Ze kon alleen nog huilen, en zei…
'Het enige dat ik wil is m'n lieve Wolfgang nog 'ns zien.'
We wisten niet of we 'm ooit nog zouden zien.
Op een dag, in Baumanière, zei de afwasser:
'Ik luister naar de radio, en ik hoorde…
…dat de Oostenrijkse ambassade in Parijs je zoekt.
Niemand weet iets of waar je bent. Ze denken dat je dood bent.'
Ik schreef m'n moeder een brief: 'Je weet dat ik in de Provence ben.
Ik vind het hier fijn en alles is in orde. Geen zorgen.'
Ik wou mijn familie niet verlaten, maar ik zei:
Wat er ook is gebeurd, ik kom nooit meer naar huis.
Elk kind droomt van Amerika.
In Amerika is iedereen rijk. Iedereen rijdt in een Cadillac.
Toen ik 24 was, kwam ik naar Californië.
Ik had weinig geld.
Ik vond een appartement in een bejaardentehuis op Bunker Hill…
…met mijn vriend Guy.
Er zaten kakkerlakken op de trap…
…maar wat wil je voor 80 dollar?
Ik kreeg een baan in een restaurant. Ik was de nachtchef.
Maar het was het tegenovergestelde van Baumanière.
Alles moest ingevroren zijn, geen verse ingrediënten.
Ik heb zo veel steaks teruggekregen die niet goed doorbakken waren.
En dan zei ik: 'Dit is toch niet te geloven.
Dit is vreselijk.'
Mevrouw Henry de tovenaar. En je diepvriesmaaltijd is op tafel getoverd.
Kinderen hebben vaak hapjes nodig tussen maaltijden. Hapjes zoals Hostess Twinkies.
Daar groeit uw kroost goed van.
Stop. U hoeft geen uien te snijden, of te modderen met knoflook..
Probeer smaken uit een flesje.
Het is moeilijk om te herinneren wat we in Amerika aten in de jaren 70.
We schaamden ons.
We zagen Amerikaans eten zoals hamburgers, hotdogs…
…en dachten dat wij het slecht hadden.
Mensen waren gewend aan smakeloze tomaten…
…en producten zonder smaak en aroma.
Franse koks zeiden:
'Mijn God, ik moet alles uit Frankrijk importeren.'
In die tijd draaide alles in restaurants om saus en vlees.
Misschien een brandend dessert.
Eten was een sleur geworden.
Nadat ik twee maanden in de restaurants werkte…
…liep ik ergens naartoe voor een espresso.
En opeens zie ik mijn vriend uit Parijs…
…en ik zei: Wat doen jij nou hier?
Hij zei: Ik werk in een restaurant dat Ma Maison heet.
De eigenaar is de neef van de eigenaar van La Tour d'Argent…
…een driesterrenrestaurant in Parijs.
Ik zei: 'Vast een geweldig restaurant.'
Misschien kun je me aan een baan helpen.
Hij regelde een baan als kok bij Ma Maison.
Ik was zo blij. Maar toen ik de eerste dag binnenkwam…
…zag ik kunstgras op de vloer en plastic stoelen en zo.
Zelfs geen inloopkoelkast. Ze hadden koelkasten naast elkaar staan.
Ik zei: 'Dit is de neef van de eigenaar van de Tour d'Argent.'
PATRICK TERRAIL EN DE GROEI VAN MA MAISON
Patrick was erg arrogant.
Hij droeg altijd een mooi pak met een anjer.
Hij zei dat hij het beste restaurant in LA had, maar het stelde niets voor.
Rond 1979, 1980, dacht de restaurateur dat het om hem draaide.
De chef was maar een arbeider in de keuken, vervangbaar.
Ma Maison was mijn visie, mijn werk, mijn productie, mijn film.
MA MAISON, BISTRO
Toen ik Wolf aannam…
…had hij geen benul wat 't betekent om te koken voor Amerikanen.
Ik begin daar dus te werken.
En twee weken later zag ik de slechtste recensie.
OVERGAAR, VETTIG, VERBRAND
HOE JE 'N RESTAURANT MOET OPENEN, EN HOE NIET
Dus, Patrick ontsloeg de chef.
Hij zei: Wolfgang, neem het over en wees de chef.
Ik kon het niet geloven. Maar Ma Maison had een slechte reputatie.
Toen ik in de koelkast keek…
…was het enige voedsel bevroren vlees.
Ik zei dat ik zo niet kon koken.
Toen ik de baan kreeg, werd er gelachen…
…omdat niemand naar Ma Maison ging.
Iedereen zei: Je hebt een fout gemaakt om naar dat restaurant te gaan.
Veel mensen denken dat het gras ergens anders altijd groener is.
Ze zeiden: Ik heb hier een probleem. Ik stop er mee.
Maar ik denk dat het gras groener is waar je het het meest water geeft.
Als je je best doet, wordt het alleen maar beter.
Toen ik bij Ma Maison begon, was het eten verschrikkelijk.
Ik zei: 'Hoe lossen we dat op?'
Je begint met het beste en verpest het niet.
Dertig km ten noorden van San Diego staat een kraampje.
Maar zes dagen per week staan er dure auto's…
…in de rij bij het simpele etablissement.
Zijn komen daar voor Tom Chino's producten…
…'s werelds meest zorgvuldig geteelde groente en fruit.
Toen ik naar de Chino Farm ging in Rancho Santa Fe…
…en al die groente zag, begon ik gewoon te stralen. Ik zei:
'O, mijn God, dit is net zo goed als Baumanière. Ik kan echt koken.'
Wolf was de eerste in LA die de Chino Ranch vond.
Hij begon hun producten te gebruiken.
En opeens serveert hij een heel smaakvol gerecht.
Salades waarvan mensen zeggen: 'O, God, is dit een tomaat?'
En dat was heel nieuw.
De kwaliteit van de ingrediënten maakte deel uit van Ma Maison.
-Waar is onze tonijn? -Hij ging dagelijks naar de vismarkt.
Hij reed elke week ruim twee uur om groenten op te halen.
Dat was heel uniek.
Hij leerde ons op een heel andere manier Amerikaans eten maken.
Hij bracht alles bij elkaar en dat gaf het een Californisch tintje.
Je zult het heerlijk vinden, bon appétit.
De eerste zes maanden waren zwaar, maar ik heb hard gewerkt.
Het restaurant werd steeds beter.
Ik was er zo trots op.
MA MAISON GEVIERD ALS BESTE LUNCHPLEK
Het was bijna onmogelijk om een tafel in het restaurant te krijgen.
Wolf was in de keuken, niemand zag hem…
…en hij maakte gerechten die we nog nooit hadden gegeten.
Maar het restaurant draaide om Patrick Terrail.
Ma Maison in Hollywood heeft geweldig voedsel…
…en je kunt ze niet vinden in 't telefoonboek.
Het is een van de meest gewilde lunchplekken in Tinseltown…
…en dat je er op een voormalig parkeerterrein zit met kunstgras…
…maakt niemand wat uit.
Het is zo populair dat de jetset ruziet om 'n tafel…
…en iedereen bevriend wil zijn met de obers.
Werken bij Ma Maison was gestoord.
Nu met mijn kreeft.
Ik stond vroeg op, ging naar de markt…
…kocht verse ingrediënten en reed naar Ma Maison…
…waar ik werkte van vijf uur 's ochtends tot twee of drie uur 's nachts.
We kenden clubs die om twee uur 's nachts opengingen…
…en daar zaten we tot de zon opging.
Op een avond ging ik met een meisje dansen. We praatten en ze zei: Wat doe je?
Ik zei: Ik ben kok. Ze keek me aan en zei: Een kok?
Het lied was voorbij…
…ze liet me achter op de dansvloer en liep weg.
Ik dacht: Wat heb ik gedaan?
Ik stond niet eens op haar tenen.
Dus vanaf toen, als ik naar een club ging…
…zei ik dat ik coureur was in Europa.
Okay, nu voegen we de melk toe aan de dooiers…
Ik gaf toen kooklessen in Ma Maison.
Op een dag keek ik op terwijl ik mijn botersaus maakte…
…en achterin zat Barbara. Ze at.
Ik liep de klas binnen en ging zitten.
Wolf keek even op en zag me…
…en hij had een grote klont boter in z'n handen.
Hij liet hem op de grond vallen.
En daarna ging het heel snel.
Barbara was en mooie vrouw.
Ze was extravert, slim en getalenteerd.
Hij was heel lief en gefocust op wat hij deed.
Hij was ook een beetje onbereikbaar.
Het standaardgrapje was: Als ik me zou verkleden als een babywortel…
…zou ik meer aandacht krijgen. Maar ik hou wel van een uitdaging.
Barbara was degene die Wolf dat duwtje in de rug gaf.
Hij was het genie en de chef.
Maar zij zag het en zei: 'Onderschat jezelf niet.
Je bent echt geweldig.'
Voilà, het wordt al lekker bruin.
Leg je ze altijd met het vel omlaag?
-Maakt dat iets uit? -Ja, altijd met het vel omlaag.
Wolfgang vertelde me altijd over z'n dromen en wensen…
…over werk en wensen. Hij zei:
'Op een dag wil ik graag een eigen restaurant.'
Ik zei: Ja, dat moet je echt doen.
Okay, we gaan nu al onze groenten sauteren…
...maar eerst 't spek, zodat het vet eruit loopt.
Op een dag vond ik een cheque.
Ik zei: 'Wolf, is dit je loon?' Hij zei: 'Ja.'
Ik zei: 'Is dit alles wat je in een week verdient?
Vraag Patrick om je salaris te verdubbelen.'
Nadat ik er zes jaar had gewerkt, ging ik naar Patrick.
Patrick zei: Misschien kan ik je partner maken in het restaurant.
Ik zei: Goed. Maar ik betaal je iets minder.
Voordat ik er begon, was Ma Maison bijna failliet.
En toen ik kwam, ging het bergopwaarts.
Maar Patrick nam alle eer op zich.
Hij gaf me het gevoel dat ik niet zo belangrijk was voor het restaurant.
Ma Maison is 'n Amerikaans Icoon. Met Wolf, zonder Wolf, hoe dan ook.
Ma Maison was echt mijn huis.
Ik heb het opgebouwd, van niets.
Ik ging naar Patrick en zei dat ik een gelijkwaardige partner wou zijn.
Het moest 50-50 zijn.
Mijn oom, eigenaar van Tour d'Argent zei, je bent getikt.
Dat kun je niet doen.
Jij bent de restauranthouder, en hij is slechts de chef.
Hij wees naar me en zei: Ik zal altijd 51 procent krijgen.
Ik wees naar hem en zei: Ik ook.
Dat was dat. Toen zei ik: Nu moet ik weg.
Ik wou altijd mijn eigen restaurant openen.
Dat was mijn droom.
Maar Ma Maison was het restaurant in LA.
Ik was gek om daar weg te gaan.
Patrick zei dat ik geen idee had hoe je een restaurant moest runnen.
Want ik was maar een kok. Hij zei:
Wolfgang komt over drie maanden smekend terug.
EEN WOLF IN CHEFSKLEREN…
Ik zei: 'Mijn God, dit is een déjà vu.'
…OF HOE PUCK VOOR PIZZA GING
Die rare woorden deden me denken aan mijn stiefvader.
Ik had het gevoel dat ik zou falen.
Wolf was getalenteerd, gepassioneerd en gefocust…
…maar ik denk dat hij niet genoeg aan zichzelf dacht.
Hij had constant nachtmerries over wat er zou gebeuren als het zou mislukken.
Ik zei steeds tegen hem: 'Je kunt het. We kunnen dit.'
Ik was al die tijd erg nerveus. Barbara steunde me daarin.
Ze had er ook vertrouwen in dat ik er wat van kon maken.
Barbara herinnerde me eraan dat ik niet opgeef.
Ik geef niet snel op.
Hij had geen idee of hij een bedrijf zou kunnen runnen.
Dit was allemaal nieuw voor hem.
Het was het moment waarop je van de duikplank springt…
…of je erbij neerlegt dat je altijd in een keuken zal staan…
…met je witte koksmuts op…
Hij sprong.
Wolfgang vond een restaurant in Hollywood.
Het was een duik. Wat een ellende.
Er moest een straler komen…
…om 7,5 cm vet van de muren te krijgen…
…dat er al 30 jaar op zat.
Ik weet nog dat ik op de kop hing om de kauwgom…
…van alle oude tafels af te halen.
We hadden niet veel geld, dus we deden wat we konden.
Het idee van Wolf voor Spago…
…was een klein pizzarestaurant…
…zoals die in Saint-Rémy in de Provence…
…met geruite tafelkleden.
En Barbara zei: 'Nee. Laten we iets ambitieuzers doen.'
Ik had niet veel ervaring met ontwerpen, maar wel met theatersets.
Ik dacht dat koken een show was. Het was theater en hij was de ster.
Ik belde het alarmnummer en vroeg om het nummer van de brandweer.
Ik zei alleen: 'Hallo meneer, we willen een restaurant maken…
…met een houtbrandende pizzaoven…
…midden in het restaurant, is dat goed?'
Hij zei: Klinkt goed, dame.
Ik hing op, draaide me naar Wolf en zei dat we het konden.
Op de dag van de opening werden de spijkers nog in de planken geslagen.
Het menu was toen nog niet eens klaar.
Op de dag dat we opengingen, was net alles geregeld…
…dus ik zette de fornuizen aan en begon te werken.
Ik had 40 uur gewerkt, zonder slaap.
Om vier uur 's middags was er pas stroom.
We gingen die avond open…
…en ik stond nog op blote voeten op de balie…
…om alles recht te hangen.
Er werd nog eten bezorgd en iedereen maakte zich klaar.
Toen de deuren opengingen, veranderde het in een heksenketel.
Tot m'n verrassing werd het meteen een groot succes.
Dat voelde geweldig.
We hadden zo veel klanten, we hadden het elke avond heel druk.
Als je om 20.30 uur had gereserveerd, zat je met geluk om 22.00 uur aan tafel.
Je liep naar binnen en voelde de energie.
We werkten in de keuken en hoorden een hoop herrie.
Veel hitte en vlammen.
We maakten zo snel mogelijk pizza's.
Je kon het eten door de kamer ruiken.
Je zag de opwinding. Je zag het eten komen en gaan.
Iedereen vroeg naar het eten.
Ik heb pastel gekocht en m'n eigen menu ontworpen.
En zette er 'Spago California Cuisine' op. Mensen waren er dol op.
CALIFORNIË SCHRIJFT HET MENU VOOR
DIT IS CALIFORNIA CUISINE
Hij maakte de beste pizza, de beste salade…
…de beste gegrilde gerechten die je kunt eten. Heel gezond.
Veel mensen noemden het de Californische keuken.
Ik noemde het Wolfgangs keuken.
WOLFGANG VINDT Z'N DRAAI NA MA MAISON
CULINAIR RISICO BELOOND
Wolfgang had een sterke persoonlijkheid en vooral een open keuken.
Zo'n restaurant bestond niet.
Elke avond zeiden we hetzelfde: Haal het doek maar op.
Ik dacht bij mezelf: Ja, dit is Spago.
Een jaar later schreef de New York Times een artikel.
'De Spagoïsering van Manhattan.'
Dat gebeurde in een jaar…
…dat restaurant had invloed op de manier waarop mensen eten.
Een kun je ontspannen zitten en genieten van koks in een open keuken…
…het was monumentaal.
NEW YORK - 'WOLFGANG-PUCK HEEFT ONS GERED.'
DE FRANSE CHEF
MET JULIA CHILD
We gaan deze kip grillen, vandaag bij de Franse Chef.
Weet u, men spreekt van een volk met bijen…
…en een vlucht met ganzen, en een troep met leeuwen.
Maar dit noem je een toom met kippen.
In de jaren 80…
…was Julia Child de enige grote chef die op tv was.
Je had een aantal kookshows…
…vooral op lokale zenders.
Maar niemand was echt nationaal.
Wortel.
Champignon.
En deze slakken zijn vanuit Frankrijk geimporteerd als voedsel.
Tofu. Er zit weinig persoonlijkheid aan in rauwe vorm.
Hij smeekt haast om gekruid te worden.
Wolfgang werd snel erkend als innovator.
-Je ruikt het niet door de camera. -We waren vrienden.
Ik ging naar binnen en zei: We denken dat je op tv moet komen.
De beste manier om hem op tv te krijgen…
…was om de directeur van ABC mee uit eten te nemen.
Ik belde Wolf en hij zei: Wat wil je dat ik doe?
We kregen een van de beste proeverijen ooit.
We dronken veel wijn.
Na het eten zei ik:
'Het lijkt me leuk om Wolf twee of drie afleveringen te geven.'
Hij zei: Dat lijkt me een goed idee.
Ik heb een servet gepakt…
…ik schreef alles er op en liet het hem tekenen.
We hadden een contract.
DONDERDAG 31 JAN, 8.52 UUR
Een van de meest gevierde chefs in Hollywood…
…is 'n jongeman genaamd Wolfgang Puck.
Hij heeft voor de grootste sterren van de hele wereld gekookt…
...en vandaag kookt hij voor ons. Wat leuk dat je er bent.
-Dank je wel. -Graag gedaan, wat ga je maken?
We gaan een luxe hamburger maken vandaag.
-Oké. -We hebben hier wat blauwe kaas…
Het was heel wat voor me om voor het eerst op tv te komen.
Okay, en dan neem je een handje vol kaas…
Ik had vertrouwen in mijn kunnen, maar ik was nerveus voor de camera's…
…waar moest ik kijken?
Oké, en dan neem…
Het moest perfect zijn. Zodat ik terug mocht komen.
En je legt 't gewoon in het midden, en vouwt hem dicht.
In die tijd was er een simpele manier om te bepalen of het een succes was…
…het aantal oproepen die binnenkwamen bij het netwerk.
We gaan ze heel snel bakken.
Na ons eerste bezoek hebben we iedereen in ons bedrijf gebeld…
…en we lieten ze elk familielid bellen.
Het netwerk lichtte op in LA en New York.
Het netwerk kreeg vragen over die leuke, kleine man.
Wij maakten het script en het werkte.
-Hij ontplofte, als een filmster. -Hoi, hoe is het, Wolfgang?
VRIJDAG 25 MEI, 8.49 UUR
Onze bestlopende pizza is de eendenworstpizza.
-Over die pizza had ik 't. -Wil jij d'r ook een? Hier.
-Ja. -Oké, heel goed.
Wolf deed alle ochtendshows en late shows.
Hallo allemaal, de groenten zijn er, hoe gaat het?
Hij maakte grapjes bij David Letterman.
Hij wist hoe hij zichzelf moest zijn en je hield gewoon van hem.
Waar haal je je recepten vandaan?
Ik kook al 25 jaar, dus dan is 't makkelijk om iets nieuws te verzinnen.
Jij bent vast jonger dan ik ben, of niet dan?
Oh, veel jonger.
Elke journalist wou hem interviewen.
Er waren altijd fotoshoots. Het was gestoord.
Rustig maar, er is genoeg voor iedereen.
Midden jaren 80 ging ik met hem naar Cleveland.
Ik ging met Wolf mee om een auto te huren…
…en de vrouw bij het verhuurbedrijf zegt tegen hem:
'Mijn God, Wolfgang Puck, jij bent die chef.'
Ik dacht: 'Het tijdperk van de beroemde chef is begonnen.'
Hallo madam, ik ben Wolfgang Puck.
Nee, niet waar.
Ik was onder de indruk van zijn succes.
Hij werd de eerste beroemde chef in Amerika.
The Food Network kwam kort daarna, en creëerde een nieuwe industrie.
-Laten we grillen. -Goedemorgen.
Wolfgang Puck verdient zoveel respect…
…hij heeft chefs bekend gemaakt…
…met tv-shows, kookwedstrijden. Hij heeft de weg vrijgemaakt.
De Tom Cruise onder de chefs heet Wolfgang Puck.
Zijn bruiloft was te zien bij The Lifestyle of the Rich and Famous.
We hebben het hier over een kok.
Na hem volgden vele beroemde chefs…
...maar niemand was zo groot als Wolfgang.
We gaan. We ga met m'n oude auto. Mijn limousine staat al klaar.
De locatie is Spago's: een legendarisch, hip restaurant…
…met als eigenaar, manager en chef-kok…
…de even legendarische Wolfgang Puck.
Pucks naam is een begrip.
Hij is wellicht de bekendste, meest succesvolle chef van deze tijd.
Mijn droom was om 'n klein restaurantje te hebben, misschien 'n kookboek te schrijven
En je hebt er meer geld mee verdiend dan je ooit kon dromen.
Ja, absoluut. En ik heb 'n beter leven dan ik me had voorgesteld.
Maar het geldaspect is niet hetgene dat me motiveert.
Hoewel hij enorm succesvol was…
…en enorm gerespecteerd…
…Wolf was nog steeds geschokt door z'n succes.
Als je hem overrompelde, merkte je dat hij bang was.
Als hij in de kelder aardappels aan het schillen was…
…wachtte je op het moment dat de koets weer in een pompoen zou veranderen.
Hij deed het dus niet rustiger aan.
-Oké, nu kunnen we aan de slag. -Al die programma's…
…en alle persberichten leidden tot een explosie.
Het was hectisch.
De restauranthouder van het jaar is Wolfgang Puck.
Overal waar we kwamen, wilde iemand iets openen.
Die zaken wou doen. Iedereen wou een stukje Wolf.
Johnny Carson kwam vaak naar Spago.
Op een dag zei hij: Mag ik een pizza meenemen?
Hij nam zo'n 10 à 12 pizza's mee.
En na een paar keer vroeg ik:
'Johnny, wat doe je met mijn pizza's?'
Hij zei: Ik heb ze in de vriezer gelegd. Ik vind ze zo lekker.
En zo ben ik begonnen met diepvries pizza's.
Wolfgang was de eerste chef sinds chef Boyardee die zei:
'Wat als ik mijn eten…
…beschikbaar maak voor mensen die thuis koken?'
Daarna werd hij een merk.
-Vermaarde chef Wolfgang Puck. -Wolfgang Puck.
Bekende chef Wolfgang Puck.
Elke maand…
…leek er een nieuw restaurant te openen in Californië.
En daarna over de hele wereld. Ik dacht: Hoe kan hij overal zijn?
Een prachtige pannenset waar we 't over gaan hebben…
We openden Spago Las Vegas…
…en toen zijn we cafés gaan bouwen.
Alles bleef maar groeien.
Alles ging met 160 kilometer per uur.
Alles was een enorm succes, meer dan ik had durven dromen.
Maar ik heb altijd het gevoel gehad dat er iets ontbrak.
Wat leuk dat je er bent, in Atlanta nog wel.
In Atlanta. Je bent zo druk, je hebt je diepvriespizza's…
Je hebt 63 restaurants, enzovoorts, je hebt 'n baby van vier maanden…
Het houdt me denk ik van de straat.
Lijkt me ook.
Toen ik overwoog om vader te worden…
…en nadacht over hoe ik m'n kinderen moest behandelen, werd ik nerveus.
Ik wou niet zoals mijn stiefvader worden.
Maar Barbara wou graag een gezin stichten.
Toen ons eerste kind werd geboren, was ik al 40.
Een paar jaar later kregen we ons tweede kind.
Maar ik breidde ook enorm uit in die jaren.
We waren aan het uitbreiden en hij was altijd zo nerveus…
…dat dingen niet goed gingen…
…dus ik richtte me vooral op de opvoeding.
Hij was altijd in de restaurants.
Sommige avonden zei ik: 'ik hoor hier niet te zijn.
Ik moet thuis zijn bij mijn zoon.'
We proberen het allebei te combineren…
…tijd met hem doorbrengen en in het restaurant zijn…
…want de restaurants zijn ook onze kinderen.
Ik vond dat hij te mager werd.
Ik probeerde hem te laten focussen op minder dingen…
…maar hij deed wat hij wou.
Hij probeerde alles.
Hoeveel tijd breng je in de keuken door?
Zijn er dagen waarop je zelf niks meer kookt?
Er zijn dagen dat ik moet overleggen met accountants…
-…en juristen, en… -Journalisten.
Ja, nee - dat zijn de minst leuke dagen.
Toen ik opgroeide was m'n vader altijd aan het werk.
Ik weet nog dat ik op de basisschool soms wel…
…vier keer per week at bij Spago, gewoon zodat ons gezin bij elkaar was.
Het was moeilijk om hem te zien.
Ik kreeg geen aandacht…
…omdat hij het zo druk had.
Ik zei: Als je je kinderen echt wil leren kennen…
…moet je er een keer zijn.'
Er staat iets nieuws voor je in de kantoor, daar.
Wat is het?
Ik geloof dat jij en ik 'n ander beeld hebben van wat een plaisanterie is, dus…
Samenwerken met Wolf en Barbara…
Ik heb nog nooit met zo'n team gewerkt.
Ze hebben samen iets gemaakt…
…wat nog niemand had gedaan.
Journalisten waren zo geboeid door Wolfgang…
…en zijn winnaarsmentaliteit, dat het moeilijk was voor Barbara.
Want ze werkte net zo hard als Wolfgang, maar kreeg niet de aandacht.
Daar was ze kapot van.
SCHEIDING TREKT RESTAURANTKETEN IN TWIJFEL
Als kind begreep ik niet wat een scheiding was.
Ik begreep niet dat mijn vader niet meer thuis zou zijn.
Totdat ik naar school ging.
M'n moeder bracht me naar school en ze draaide me om…
…en ze was even heel serieus.
Ze zei: 'Als iemand iets over je ouders zegt…
…of wat er thuis gebeurt, zeg dan niets.
Dat hoeft niet. Word niet boos.
Negeer het en praat er met mij over.'
ZE KRIJGEN IEDER EEN PUNT VAN PUCK'S PIZZA IMPERIUM
Toen we gingen scheiden, was dat heel zwaar.
Barbara heeft me altijd gesteund.
Ze geloofde altijd in me.
Vaak zat ik bij Spago en keek ik uit het raam…
…en vroeg mezelf af: 'Wie ben ik?'
Ben ik een chef?
Ben ik een restaurant?
Ben ik een personage?
BEROEMDE ORGANISCHE TORTILLA
Ben ik iemand die nooit genoeg heeft?
-Zo, koud hier. -Ja, erg koud.
Ik wil hier niet worden, veel te koud voor me.
Dat zijn…
Van beneden, van dat landgoed. En dat is de boer.
-Ja. -De boer…
En daar zijn die van ons.
CHRISTINE TOPITSCHNIG MARIA PUCK, JOSEF PUCK
Waar was je in 1970, toen grootmoeder overleed?
-Bij Baumanière. -Ah, bij Baumanière.
Ja.
Maar we konden je niet bereiken. We wisten dat je bij Baumanière was, maar…
-Het was toen lastig, qua telefoons. -Toen er geen telefoon was en jij…
-Ja. -We konden je niet bereiken.
Ik geloof dat naar mate mensen ouder worden…
...ze steeds vaker terug kijken.
Ik geloof dat hij 't soort mens is dat weet wat hij verkeerd heeft gedaan…
……en wat hij anders moet doen.
Ik ben mijn hele leven bang geweest om te falen.
Ik was bang om achteruit te gaan.
Ik wou altijd succesvol zijn…
…meer doen, beter doen.
Maar uiteindelijk…
…wist ik niet wie ik was of waar ik het voor deed.
Onze jeugdherinneringen zijn instinctieve herinneringen.
Die herinneringen aan Oostenrijk zijn onderdeel van zijn DNA.
Niet alle herinneringen zijn goed.
Ergens had ik het gevoel dat ik door dit te doen…
…door te koken, ik mijn verhaal kon herschrijven.
Wolfgang begon niet omdat hij wist dat hij ooit een voedselbedrijf zou hebben…
…en een tv-show en restaurants over de hele wereld.
Hij begon omdat hij van koken hield, het was zijn leven en zijn passie.
Ik denk niet dat hij 'm vergeven heeft, maar…
…voor mij is 't belangrijk dat Wolfgang er mee heeft leren omgaan.
Dat hij los kan laten wat hem. Gekwetst heeft.
Ik heb mijn hele leven een hekel gehad aan mijn stiefvader…
…ik wou het tegendeel bewijzen.
Maar als ik erop terugkijk, denk ik soms…
…dat dat me juist sterker heeft gemaakt.
Ik besefte dat ik nergens voor wegliep.
Ik ging voor hetgeen waar ik van hield.
We maken allemaal fouten.
Achteraf denk je: Had ik maar.
Maar daarmee kom je nergens.
Als je in het verleden blijft hangen…
…praat je niet over de toekomst…
…en wat de mogelijkheden zijn. Wat doen we hierna?
Toen ik Spago van West Hollywood naar Beverly Hills bracht…
…zei ik: 'Wat gaan we anders doen? Ik moet iets anders doen.'
Toen ik bij Ma Maison was, maakten we modern Frans eten.
Ik opende Spago, een mix van Californië.
En Chinois was Aziatisch.
Maar in Oostenrijk werd ik verliefd op koken.
En toch heb ik nooit Oostenrijks eten gemaakt.
Ik zei: 'Weet je wat? Ik ga iets Oostenrijks op het menu zetten.'
Ik herinner me de wienerschnitzel die mijn moeder vroeger maakte.
Ze maakte soep met dumplings waar ik dol op was…
…of de palatschinken of de kaiserschmarrn.
Die dingen herinner ik me nog goed.
Het positieve deel van ons gezin.
We hebben allemaal de smaak van onze jeugd in ons hoofd.
Toen hij het menu opstelde in Spago Beverly Hills…
Ik zet mijn gerecht erop…
…en het maakt me niet uit of het past bij de rest van het menu…
…maar ik zet hem erop.
We bestellen het allemaal, want het is fantastisch.
Wolfgang doet zoveel.
Maar ik wist dat hij zich nooit meer op zijn gemak voelde…
…dan in z'n koksbuis voor een fornuis.
Dan voelt Wolfgang zich echt Wolfgang.
Wolfgangs grootste invloed is het plezier dat hij met koken heeft.
Hij brengt overal warmte.
Hij genereert het gewoon. Hij loopt een kamer binnen en licht het op.
Eten is een medicijn, zeggen ze. Voor Wolf is eten liefde.
Tot m'n grote verrassing was wienerschnitzel een groot succes.
Ze waren er weg van.
Het herinnerde me eraan dat eten familie is.
Ik wil mensen gelukkig maken.
Het is interessant om te zien hoe we ons leven leiden.
We vergeten hoe kort het eigenlijk is.
Ik denk dat ik nu iets zuiniger met mijn tijd ben.
Waarom dat?
Omdat ik nog maar zoveel zomers te gaan heb.
Hoe gaat het, goed?
-Geweldig, chef. -Ja, chef.
Wat eten we, brood?
-Brood, brioche. -Brioche.
Ja.
-Hallo, chef. -Wat maken we?
Chef, we maken reuzenchocoladekoekjes.
-Maar wel heel donker, toch? -Ja, chef.
-Geen witte koekjes meer. -Geen witte koekjes.
Ja.
Als mensen vragen waar ik het trotst op ben…
…is dat toch de levensduur.
Hoe is de tonijn? Laat 'ns proeven.
Als je jarenlang zakendoet, moet je hard werken.
-Niet te lang koken, oké? -Ja, chef.
We moeten altijd blijven veranderen.
Ik denk dat we vaak nieuwe ideeën krijgen van jongere mensen.
Nu heb ik de luxe om veel getalenteerde jonge koks te hebben…
…zoals mijn zoon, Byron.
-Doe je daar het ei in? -Ja.
-Dat doen we. -Oké, ik help je.
Bedankt.
-Hopelijk zonder schelpen. -Het is gelukt.
Ik begon bij Spago als 13-jarige aardappels te schillen.
Het was geweldig om hem als leider te zien.
Ik wou alles doen wat hij deed.
Ik voelde me op mijn gemak in deze omgeving…
…en het voelde alsof…
…mijn hart erin zat, alsof ik dit mijn hele leven wil doen.
-Dat is goed. -Ja.
-Nog een beetje. -Ja, lekker knapperig.
Ja.
Nu kan ik niet alleen gepassioneerd zijn…
…maar een van de beste leraren ter wereld helpt me daarbij.
Dat geluid maakte mijn moeder vroeger ook.
Ja.
Het feit dat Byron echt in dit vak wil werken…
…maakt Wolf dolblij…
Een zoon die in zijn voetsporen wil treden.
Dat is enorm voor hem.
Hebben jullie het naar je zin?
-Ja. -Zo goed.
Gaat het goed?
Als jonge kok werd ik zo opgeslokt door mijn beroep…
…ik wou succesvol worden, ik verwaarloosde mijn plicht als vader.
Het is fijn om met mijn zoon in het vak te werken.
Voor een vader is het geweldig om je kinderen succesvol te zien worden.
-Nee, serieus. -Ja.
En leg de snijplank neer.
Wie wil er mijn souschef worden? Ik haat uien snijden.
-Oké, ik doe het wel. -Daar heb je Wolfgang Puck voor.
-Oké. Ja. Precies. Twee uien snijden. -Oké.
Kijk, ik ben de uiensnijder.
Ik denk dat ik dat moet zijn.
Oké. Je begint met de punt op de plank.
En dan duw je erdoor. Dat gaat makkelijker.
-Si, señor. -Ja, hier doe dat.
Maar het smaakt wel goed.
Als ik nu terugdenk, vraag ik me af wat ik anders had kunnen doen.
Ik had meer tijd moeten doorbrengen met m'n gezin.
Ik heb gemist dat mijn kinderen opgroeiden.
Je moet op zondag gaan. Gelukkig heb ik…
-Dat is lekker. -Ik heb weinig nodig.
-Dat is prima. -Nee, niet mijn kaas. Hé.
Maar ik ben getrouwd met Gelila en we hebben twee jonge zoons.
-Nu weet ik hoe kostbaar tijd is. -Geen kusjes.
Zijn jullie klaar om te eten?
-Op mijn jongens. -Proost.
-Goed gedaan, Byron. -Proost, meneer.
-Proost. -Proost.
Je moet een voorbeeld zijn.
Zijn ervaring gaf Wolf liefde…
…een band met zijn familie, en de persoon die hij wou worden.
Dat hij niet alleen z'n kinderen kan beïnvloeden…
…maar ook iedereen die uitdagingen aankan.
Dat is een prachtig verhaal.
Er zijn geen betere voorbeelden van mensen die begonnen met niets…
…om vervolgens iets ongelooflijks te bouwen, dan Wolfgang Puck.
Het moraal van Wolfs verhaal is dat je in jezelf moet geloven.
Als je weet waar je goed in bent, moet je risico's nemen.
Nu zijn er honderdduizenden…
…miljoenen mensen die in keukens werken…
…en willen zijn zoals Wolfgang Puck, ze willen zijn verhaal ter harte nemen.
Ik heb van Wolfgang vooral geleerd dat je…
…niet bang moet zijn.
Zijn toewijding en bereidheid om offers te brengen maakten hem tot wie hij is.
-We moeten naar voren leunen. Het is heet. -Het mes is…
Heet.
Wolfs nalatenschap is vooral liefde.
Als je je hart en geest volgt en houdt van wat je doet…
…dat heb je goed geleefd.
We hebben een doel in het leven.
Niets is makkelijk, maar als je ergens in gelooft…
…moet je je dromen volgen.
Ik hoop dat ik blijf doen waar ik van hou…
…tot ik mijn laatste adem uitblaas.
Ondertiteld door: Diane Loogman