Downloaded from YTS.MX
(NETFLIX ขอเสนอ)
Official YIFY movies site: YTS.MX
โจโจ้
กับพอลล่า
- เพื่อน - กัน
ตลอดไป
- ยู้ฮู - โจโจ้ เร็วเข้า
- ฉันวิ่งเร็วกว่า - เออสิ
ดึงแรงๆ อีก
แบบนั้นขอผ่าน
โทษนะ แบบนั้นผมขอผ่าน
โอเค
ไม่มีปัญหา
แบบนี้ล่ะผ่านมั้ย
คิดอะไรมันส์ๆ ไม่ออกแล้วรึไง
- พระเจ้า - เพี้ยนรึเปล่าเนี่ย
จะบ้าเหรอแก
- ยืนอยู่นานแค่ไหนแล้วเนี่ย - ก็นานพอจะเห็นว่าแกอ่อนแค่ไหนละกัน
เจ๋ง ได้เลย
ไม่ได้นาย จะไปไหนก็ไปซะ
แน่ใจนะ
- เออดิ อย่าพูดมาก - พอลล่า ไม่เอาน่า
ไม่ ก็ฉันอยากอยู่กับแกแล้วนี่นา
โทษนะ
คุณไปได้แล้วล่ะ
ก็ได้
ทำแบบนี้คงคิดว่าเจ๋งกันมากสินะ
มันไม่เจ๋งหรอก
สาวโสดสุดฮิปเหรอ เจ๋งตาย
ขอบคุณนะคะ
ให้ตายเหอะ
ต้องเบอร์นั้นเลยเหรอ
อย่าดราม่าหน่อยเลยน่า
ให้ฉันไปตามกลับมามั้ยล่ะ
ไม่ต้อง
แกไม่ไปไม่ได้เหรอ
ฉันขาดแกไม่ได้นะ
เพื่อนกันตลอดไปเถอะนะ
ฉันคงคิดถึงแกแย่เลย
- เร็วเข้า พอลลี่ - เออ
พอลลี่ กระเป๋าฉัน
มาเร็ว พอลล่า
โทษที
พอลล่า เร็วๆ
- นี่ - โทษที มือมันไปเอง
หยุดนะ
คอมพิวเตอร์มันทำเอง ไม่ใช่ฉัน
ไปไกลๆ เลย
นี่ ดูสิ
เออ ดูอยู่
นั่นแดเนียล
- อย่าสิ ฉันคิดอะไรไม่ออก - นั่นเขาจริงๆ
เขาไหน
คนบ้านเดียวกับเรา
จริงด้วย
จะบ้าตาย
- โตมาหน้าตาดีซะด้วย - เชอะ ไม่เห็นจะดีตรงไหน
ไง พวกคุณมาทำอะไรกัน จะไปไหนกันเหรอ
- ไปทูลุม แต่ฉันคนเดียว… - เหมือนกัน ผมก็จะไปทูลุม
- จริงอะ - คุณไปทำอะไรที่เม็กซิโกเหรอ
โทษนะ แดเนียล ดีใจที่เจอนาย แต่เราขอบอกลากันก่อน
ฉันจะไปทำงาน
งานอะไรเหรอ
งานธรรมดา ในสำนักงานท่องเที่ยว
- ก็เจ๋งน่ะสิ - แล้วคุณล่ะ
ผมไปเล่นเซิร์ฟ
คุณลองไปบ้างก็ได้นะ
ไม่ล่ะ เรามีกฎ "ห้ามนักเซิร์ฟ"
ใช่ แต่ใครสนล่ะ มีโอกาสฉันไปแน่
เยี่ยม
แล้วคุณทำอะไรอยู่
หมายถึงงานเหรอ
ใช่
น่าขำที่คนชอบถามเรื่องงานก่อน
ขำสุดๆ
แต่ในอังกฤษ คนจะคุยกันแต่เรื่องอากาศ
รู้ตัวรึเปล่าว่าคุยเรื่องโง่ๆ กันอยู่น่ะ
- เวร - ต้องรีบไปแล้ว
ให้ผมช่วยนะ
- ไม่ๆ ฉันเอง ขอบใจ - บาย พอลลี่
ไม่ ฉันไปด้วย
เที่ยวบินที่ออกเดินทางเวลา 16:55 น.
เดี๋ยว
โปรดทราบ ยูโรวิงส์เที่ยวบิน 8054 ไปโคโลญจน์-บอนน์ ออกเดินทาง 16:55 น.
ฉันรักแก
ฉันรักมากกว่า
- หวัดดี - บาย
บ๊ายบาย
บอกมา
ฉันกำลังจะไปเล่นเซิร์ฟ
- กับหมอนั่นเหรอ - ใช่
บนเครื่องเราบังเอิญนั่งติดกัน
เจ๋ง
ก็เลยคุยกันตลอดทางเลย
พ่อเขาเสียแล้ว แกจำเขาได้รึเปล่า
บ้าจัง
พ่อแม่แกก็ตาย สงสัยจะเป็นเนื้อคู่กันล่ะมั้ง
แกนี่ทุเรศเป็นบ้า
- แล้วพ่อนักเซิร์ฟของแกอาศัยอยู่ที่ไหน - ก็ยังอยู่ที่นั่นแหละ
ไม่นะ ยังอยู่กะหลั่ววิลล์อีกเหรอ
ถึงว่าล่ะ ท่าทางเหมือนคนแถวนั้นเป๊ะเลย
พ่อทิ้งฟาร์มเป็นมรดกให้เขา แต่เขาขายไปแล้ว
เพราะมันเยอะไปสำหรับเขา
เข้าท่าดี
ขอเปลี่ยนเรื่องหน่อยนะ…
ค่าเช่าบ้านน่ะ…
ไม่นะ พอลล่า แกยังไม่ได้จัดการอีกเหรอ
จัดการสิ ในทางทฤษฎี ฉันเป็นคนจัดการมัน
ไม่ แกไม่ได้ทำ
ทำนะ ฉันทำ
แต่แกช่วยจ่ายให้อีกเดือนนึงก่อนสิ
- แล้วฉันจะคืนให้ - ยังไง
สวัสดีครับ ศูนย์จัดหางาน
(หมายเลข - ห้อง บัตรคิว)
ปูไต่ ปูไต่
คุณเปสก้า คุณรู้มั้ย ทำไมเราถึงหยุดจ่ายเบี้ยชดเชย
เพราะพวกนายมันทุเรศไง
เพราะเจอกันกี่ที คุณก็บอกว่าสมัครงานไม่ได้
ก็งานมันห่วยแตก
ไม่ ไม่ใช่เลย
ตอนนี้คุณกินอยู่ยังไง
ฉันอยู่กับเพื่อนสนิทของฉัน
แล้วศูนย์จัดหางาน ก็เป็นเพื่อนสนิทของคุณด้วยใช่มั้ย
คุณเรียนกฎหมายหกปีไปเพื่ออะไรกัน
เพื่อนั่งเดาข้อสอบเนติเหรอ
ผมเข้าใจนะ คุณขาดแรงจูงใจ
ผมเองก็คงเป็นงั้น
แต่มันไม่ช่วยอะไร
ผมไม่รู้จะทำยังไงกับคุณดีแล้ว
คืนนี้ไปบ้านฉันมั้ยล่ะ
- ว่าไงนะ - นายมีแฟนแล้ว
พานางไปด้วยก็ได้นะ
เอาเป็นเรียนต่อดีกว่ามั้ย นี่หลักสูตรจาวาสคริปต์
ส่วนนี่ มีสองงาน
เอาไปอ่านดู แล้วก็สมัครซะ
ภารโรงเนี่ยนะ
อีกงานจะอยู่ที่ลานโบว์ลิ่ง
เป็นคนดูแล
(โบว์ลิ่งแอนด์เลเซอร์แท็ก ศูนย์รวมกิจกรรมบันเทิง - ปาเป้า)
โจโจ้ ตอนฉันโทรน่ะ ช่วยรับหน่อยสิ ฉันคิดถึงแกนะ
เลิกฝากข้อความเสียงได้แล้วน่า
ฉันอยากเห็นหน้าแกนะ ยัยบ้า
ฉันคิดถึงแก
หา
ได้ยินมั้ย
ฮัลโหล
ฉันคิดถึงแก
- พอลลี่ - ทำอะไรกันอยู่น่ะ
โจโจ้
ฉันไม่ได้ยิน…
ฉันไม่ได้ยินจริงๆ นะ แกค่อย…
ไม่เป็นไร ไว้ค่อยคุยละกัน
ค่อยคุยกันทีหลังนะ
โจโจ้ ไง
พอลลี่
ฉันจะกลับแล้ว
อะไรนะ
- ไปรับฉันที่สนามบินได้มั้ย - แต่…
- ฉันเพิ่งลาออก
ทุกอย่างโอเคใช่มั้ย
ฉันบอกได้แค่… ถึงแล้วจะเล่าให้ฟังละกัน
- เดี๋ยวส่งรายละเอียดเที่ยวบินไปให้ - เล่าคร่าวๆ ก่อน
เจอกันนะ
พอลลี่
(ยินดีต้อนรับออกจากเรือนจำ)
อยากอ้วกจัง ขออ้วกใส่กำแพงหน่อยเถอะ
คิดถึงจังเลย
ไง
เราไปส่งนายก่อนได้นะ
ไม่ ผมจะไปกับคุณด้วย
สรุปมีเรื่องอะไร แกกลับมาทำไม
ต้องน่าเกลียดเบอร์นี้ใช่มั้ย
- รู้ตัวรึเปล่า - ไม่
แก
เป็นอะไรไป
บอกฉันมาว่ามีเรื่องอะไร
เอาน่า ขับไปก่อน
ไม่
มีเรื่องอะไร
โดนเจ้านายกลั่นแกล้งเหรอ
ฉันยังบอกไม่ได้
ทำไม
แกเป็นมะเร็ง
เปล่า ไปเถอะ ไปหาเบียร์กินกัน
ฉันไม่กินเบียร์
- แต่แกกินเบียร์ตลอดนี่นา - แต่ไม่ใช่ตอนนี้
นั่นไง ยิ่งดูไม่ปกติไปกันใหญ่
บอกมานะ แต่ถ้าบอกว่าแกท้องล่ะก็ ฉันกระโดดสะพานจริงๆ ด้วย
ขับไปก่อนเถอะน่า
ฉันไม่สน อยู่มันตรงนี้แหละ
ขับไปก่อน
ฉันบอกไม่ได้ ไม่มีทาง พอลล่า
หยุดเดี๋ยวนี้นะ
- มันเรื่องอะไรก็บอกมาสิ - ไม่
- บอกแล้วแกจะหยุดรึเปล่า - หยุด
- ขึ้นรถก่อน - ก็ได้
แล้วฉันจะบอก พอลล่า แกบ้าไปแล้วรึไง
ขึ้นรถ เลิกทำบ้าๆ ซะที
เราจะแต่งงานกัน
หา
แดเนียลกับฉันจะแต่งงานกัน
- แกท้องเหรอ - เปล่า
- แล้วจะแต่งไปเพื่อ - เพราะเขายอดเยี่ยม
เขาก็แค่เด็กเกาะนะ
- ไม่ เขาไม่ใช่ - เขาใส่เสื้อกันน้ำรึเปล่า
ใช่ แต่นั่นมันเป็นมุก
พอลล่า เธอต้องรู้จักเขาก่อน
แกนั่นแหละต้องรู้จักเขาก่อน
แกต้องแต่งแล้วจริงๆ เหรอ
ใช่ ฉันอยากแต่ง ฉันอยากให้มันถูกต้อง
แล้วก็ยังมีเรื่องอื่นอีก
แกท้อง
พระเจ้า เข้าใจแล้ว
แกจะย้ายไปอยู่กับเขา
ไปกะหลั่ววิลล์
ฉันอยากอยู่กับเขา และเขาไม่อยากย้ายไปไหน
แล้วเราล่ะ
เมื่อเป็นเรื่องของหัวใจ
เมื่อลูกบอลเริ่มกลิ้งไป
บางครั้งมันกลับสาย
กี่ค่ำคืนที่ฉันมั่นใจ
ว่าสุดท้ายฉันต้องมีชัย
แล้วยามเช้าของวันใหม่
ชีวิตใหม่คืนกลับมา
โชคชะตาไม่ได้มีไว้ซื้อหา
แม้ปราชัยสักกี่ครา
จากนี้ไปไม่มีวัน
ฉันสัญญาด้วยคำมั่น
แต่กับเธอคงต่างกัน
นับจากจุดเริ่มต้นนั้น
เธอคือภูผาใหญ่
ให้ฉันได้พึ่งพิง
วันนี้ฉันรักเธอกว่าวันไหนๆ
ด้วยหัวจิตและหัวใจ
ความรู้สึกเป็นจริงได้ เพียงเธอลืม
ทุกอย่างที่ผ่านมา…
ฉันไม่อยากได้วัตถุดิบเป็นล้านนะ
นั่นไม่ใช่เหตุผล
เข้าใจล่ะ
ตายเป็นล้านเลยนะ
ได้ยินรึเปล่า…
เจ็บนะ
พอลล่า
ผมจะไปเข้าห้องน้ำ
หลับตาสิ
โอเค
แกไม่ได้จะตีฉันใช่มั้ย
เดี๋ยวก็รู้
ลืมตาได้แล้ว
ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ
ขอบใจนะ
อธิษฐานสิ
พูดดังๆ หรือพูดในใจดี
ก็แล้วแต่สิ
พอลลี่
เอาเลย ก่อนเทียนจะดับ
ฉันขอมีทั้งแกและเขา
งั้นฉันขอให้
มันกลายเป็นจริง
ฉันไม่ยอมให้แกแต่งกับเขาหรอก
พวกแกอยากดื่มอะไรมั้ย เบียร์ก็มีนะ เหล้าก็มี
แต่ฉันคงซื้อไวน์ไม่ไหวอีกแล้วล่ะ
นี่แก แดเนียลเขาเพลียมาก
เขานอนบนเครื่องไม่หลับเลย
ก็ให้เขาหลับไปสิ
ขอโทษนะ แต่ฉันก็เพลียเหมือนกัน
เอาไว้โอกาสหน้านะ
อือ ได้สิ
เจ็ตแล็กประมาณนั้น
ขอบใจนะ
ฉันขอโทษที่ไม่ได้บอกแกก่อน
ไม่เป็นไรหรอก
ฉันรู้ว่าทั้งหมดนี้มันบ้ามาก
แต่ฉันคลั่งเขาสุดๆ
ฉันคุมมันไม่ได้
ฉันไม่เคยรู้สึกอะไรแบบนี้เลย
ทุกอย่างลงตัว นี่แหละใช่ ฉันต้องการสิ่งนี้
ฉันรู้ดีว่าต้องการอะไร ฉันต้องการเขา
มันเหมือนฉันรู้จักเขามาตลอด ฉันไม่ต้องการอย่างอื่นอีกแล้ว
ฉันรู้ดี… มันเหมือนฉันอยู่ในอุโมงค์
มองไม่เห็นซ้ายหรือขวา
ฉันแค่อยู่ในอุโมงค์ อุโมงค์ที่เจ๋งสุดๆ
และฉันคุมมันไม่ได้ ฉันมองอะไรรอบตัวไม่เห็นเลย
มันเหมือนกับ…
เหมือนอย่างที่แกเป็น ตอนจบกฎหมายนั่นแหละ
แกได้มันมา มันเป็นทุกสิ่งอย่าง ที่แกต้องการ และ…
เวร มันห่วยแตก ฉันมันห่วย
- พอลล่า เอาอะไรหน่อยมั้ย - ไม่
- ลองดูหน่อย - ไม่
- นี่ไง - ไม่
ฉันไม่ชอบแพนเค้ก มันหนาไป
งั้นก็ได้
เดี๋ยวผมช่วยนะ
อยากแหวะจัง
พวกแกไม่ได้จะทำจริงๆ หรอก
แกไม่ได้จะทำแบบนี้
พอลลี่
แกดีใจกับฉันไม่ได้เหรอ
ก็ได้
แต่ฉันจะไปด้วย
แล้วแกจะไปทำอะไรที่นั่น เยี่ยมแม่เหรอ
หรืออะไร
เดี๋ยวก็คิดออกเอง
มันต้องมีคนที่เรารู้จักอยู่บ้างแหละ ค่อยลองโทรหาดู
เหรอ
ฉันนึกหน้าใครไม่ออกเลย
ไม่ แต่ยังไงฉันก็ไปกับแกด้วยแน่นอน
ฉันอยากทำด้วยตัวเองมากกว่า
ไม่
แกคิดว่าเป้ใบเล็กๆ นั่นจะไหวแน่เหรอ
อือ
แกอยู่ได้ไม่เกินสองวันหรอก
งั้นเชียว
งั้นก็ไม่เกินสุดสัปดาห์
ก็ได้
ฉันปวดฉี่
- ขอโทษนะ ฉันต้องไปแล้ว - เธอต้องไปแล้ว
เขาได้ยินที่ฉันพูด
เธอต้องฉี่น่ะ
- คุณพร้อมแล้วนะ - ฉันเพิ่งเห็นเอง
ชักกลัวแล้วสิ
จะเปลี่ยนใจรึเปล่า
- คุณล่ะ - คุณจะได้เห็นทุกอย่าง โอเค้
โอเค
- คุณมาถึงแล้วนะ - ใช่
ให้ตาย เราทำมันจริงๆ ด้วย
- คุณคิดว่าไง บอกผมหน่อย - เย้
- เย้
แล้วนี่ก็สวนของเรา
- ใช่ แล้วนี่ล่ะ - นั่นคือประตู
- บ้านหลังน้อยของเรา - ใช่ บ้านเรา
มีหน้าต่างทั้งซ้ายและขวา
ได้ ไม่มีปัญหา
เดี๋ยวฉันยกให้เอง
เวรเอ๊ย
ปล่อยมันไปก่อน…
- คุณมองจากตรงนั้นไม่เห็นหรอก - ก็นี่ไง…
เออน่า ผมรู้
- คุณวาดเองเหรอ - ผมวาดเองหมดเลย
แล้วของพวกนี้ล่ะ คุณจะเอาไง
เอาไปให้คู่หมั้นอีกคนของผมมั้ย
ไม่ต้องเอาทิ้งหมดหรอก
จะได้มีที่เพิ่มไง
แล้วมันก็จะลงตัว
แล้วนี่คือห้องน้ำใช่มั้ย
- นี่คือ… - นี่คือห้องน้ำ
- คุณแช่ในนี้ทั้งวันยังได้เลย - ฉันเชื่อคุณ
ผมแกะสลักเองเลยนะ
อันนั้นต้อง… แป๊บนึง
โอเค มองออกไปทางนี้นะ
ดูโน่นสิ ดูนั่น นั่นอะไรน่ะ
มันก็แบบนั้นแหละ ไม่ต้องห่วง ค่อยเอาทิ้ง มองข้ามไปก่อน
- แต่ถ้าให้ดี คุณมองไปตรงนั้นดีกว่า - อือฮึ
โจโจ้
ให้ใส่ด้วยมั้ย
คุณทำอะไรน่ะ
แต่…
- ยังมีพออยู่ใช่มั้ย - ใช่
- ได้ทั้งคู่ - หา
เดี๋ยวเราจะออกไปหาอะไรกินกัน อยากไปมั้ย
ยาโนชก็ไปด้วยนะ
ฉันไม่รู้จักเขา
เถอะน่า
ไม่ ฉันทำลายความทรงจำ บนเกาะห่วยๆ นี่ทิ้งไปหมดแล้ว
เขาอยากจับคู่ให้แก แต่ฉันบอกไปแล้วว่าคิดอะไรบ้าๆ
ดูสิ ผมเคยข้ามสันทรายไปฝั่งโน้นด้วยนะ
- ว้าว - ข้างหลังจะเป็นชายหาด
คุณก็เลยไม่ต้องดูล่ะสิ
ผมอยากดูคุณมากกว่า
ไม่คิดว่าจะมีคนฟังซีดีพวกนี้อยู่อีก
ผมก็ว่างั้น
ยาโนชอยู่นั่นไง
- เฮ้ - เฮ้ ไงบ้าง
แดเนียลจับพวงมาลัย ยางจะร้องเอี๊ยดนะ
- ไง - ไง
คุณยังจำญาติผมได้ใช่มั้ย
ไม่
ไปทางซ้าย รถเริ่มติดกันแล้ว
ได้เลย คุณเนวิเกเตอร์
คุณเนวิเกเตอร์
แล้วคุณเป็นไงบ้าง
ก็ยังได้อยู่
- ทุกอย่างเรียบร้อยนะ - ใช่
พวกนายล่ะ ตื่นเต้นรึเปล่า
- ไม่ - นิดหน่อย
ดีใจกันสินะ
ดีใจมั้ยเหรอ
- ดีอย่างแรง - ระวัง เชี่ย
เอาล่ะ เราเห็นหมดแล้ว กลับบ้านกันเถอะ
เด็กของแก
- แล้วก็เงียบซะ - แหวะ ทุเรศ
ตรงนั้นสวยจังเลย
ช่วยส่งมะกอกให้หน่อย ขอมะกอกหน่อย
นี่ น้ำจิ้ม
เอาด้วยมั้ย
นี่แหละของอร่อย
จะเอาส้อมกันรึเปล่า หรือจะเปิบเอา
ผมขอขนมปังหน่อยนะ
พระเจ้า เรากำลังทำสิ่งนี้กันอยู่
- เรากลับเลยก็ได้นะ - ไม่
ไม่มีทาง
คุณลองนี่ดูรึยัง อร่อยมากเลยนะ
นั่นเป็นสิ่งสุดท้ายในชีวิตที่ฉันจะลองเลย
- โอเค แล้วคุณล่ะ - ฉันเอง
- ฉันพึ่งนายได้เสมอ - เวร
แฟนเก่าแดนี่
ไง
ฉันเห็นรถเธอ
ไง
ฉันไม่รู้ว่าเธอกลับมาแล้ว
ใช่
สองสามวันแล้วล่ะ
ไง
มานั่งสิ
ไม่ล่ะ ขอบคุณ แดนี่ ฉันไปนะ
ทำไมไม่บอกฉันว่าเธอจะมา
เอลลิน
ฉันขอโทษ
โอเค โทษทีนะ
เงิบเลย
ไม่ นางไม่เงิบเลยสักนิด
ฉันยังไม่ได้ลองนี่เลย
ที่ฉันรู้สึกคือนางเสียใจสุดๆ
- แล้วคุณล่ะ พอลล่า - อะไร
ช่วงนี้ทำอะไรบ้าง
ถ้วยถังกะละมังหม้อ
หมายความว่าไง
- ก็เรื่อยเปื่อย - ไม่ เล่าหน่อย
ฉัน…
เอาเลย
เคยได้ยินคำว่าขอบเขตมั้ยเนี่ย
- อือ - ไม่เอาน่า เขาก็แค่สนใจคุณ
พอลล่าไม่ได้ทำอะไรเลย
เฮ้ย
อะไร
แกเริ่มเรียนปริญญา สอบตก แล้วก็จบกัน
ถามจริง โจฮานน่า
นั่นไงล่ะ ถ้าจัดการไม่ได้ก็แผลงฤทธิ์ซะ
ก็นะ…
แต่คิดๆ ดู เราก็มีเรื่องสนุกๆ อยู่เหมือนกันแหละ
ตัวอย่างเช่น ครั้งนึงเราเคยพนันกัน
ว่าจะหาคู่นอนอาทิตย์ละคน ตลอดหนึ่งปีได้รึเปล่า
- พอลล่า - นั่นเท่ากับ 52 อาทิตย์
ห้าสิบสอง
ผู้ชายห้าสิบสองคน
คนห้าสิบสองคน นายเด็กเกาะรสจืด
พวกคุณหวด 52 คนในหนึ่งปีเหรอ
- ไม่ เราไม่ได้ทำ - ใช่ เราทำ
- มันไม่ใช่แบบนั้น - มันแบบนั้นแหละ
- แล้วเป็นไงบ้าง - ดี
- ดีงามสุดๆ - ไม่
ใช่ อย่างงามเลย
แล้วพวกเขาเป็นแบบไหนกัน
ของดีไง
เป็นคนดี อยากรู้มั้ยล่ะว่าใครชนะพนัน
- ไม่ - ผมไม่รู้
อยากสิ
รู้มั้ยว่าทำตัวน่าอึดอัดแค่ไหน
โทรศัพท์ฉันดัง
พอลล่า
โทรศัพท์อยู่
ไม่ นั่นมันเทคนิคฉัน
แกต้องการอะไร
นี่แกเสียสติไปแล้วรึไง
ทำไมต้องพูดถึงเรื่องนั้นด้วย
พนันกันก็สนุกดี
เราสนุกกันมาก จำได้มั้ย
ยี่สิบปีก่อน
- สอง - พอลล่า
แล้วแฟนเก่าเขาล่ะ
แฟนเก่าไหนล่ะ
- แกก็ไม่ได้โง่หนิ - หมายความว่าไง
แกรู้อยู่เต็มอกว่ามันไม่ปกติ
แกทำแบบนี้ไปทำไม
- ทำอะไร - ทำลายทุกอย่างของฉัน
อะไรนะ
- ฉันจะกลับเข้าไปยังไง - ทางเดียวกับที่แกออกมาไง
ช่างมันเถอะ
เริ่มน่าสมเพชใหญ่แล้ว
แกจะไปได้รึยัง
ว้าว
เออ
(เจอร์รี่ส์ กริลล์ คาเฟ่ ฮาร์เบอร์ คีออสก์)
- ตกใจหมดเลย - พี่มาอยู่นี่ได้ไง
นอนที่นี่ด้วยเหรอ
นั่นเสื้อผ้าฉันใช่มั้ย
- เดี๋ยวก็ไปแล้วน่า - พี่จะไปไหน
- แกโตขึ้นหนิ - เด็กๆ ก็โตขึ้น ปาฏิหาริย์แห่งชีวิต
แอบเท่ตั้งแต่เมื่อไหร่
ฉันไปหาพี่ได้แล้วใช่มั้ย
ได้สิ อยากไปเมื่อไหร่ก็ไป
เมื่อก่อนฉันแค่ยุ่งอยู่
แหงล่ะ
โจโจ้จะแต่งงานวันไหน
- ไม่ได้แต่งหรอก - ไหงงั้นล่ะ
มันบ้าไปแล้วน่ะสิ
เรื่องไร้สาระทั้งเพ
พวกพี่ไม่ซี้กันแล้วเหรอ
ฉันว่างานแต่งนั่นไม่ได้จัดแน่
ฉันไม่เข้าใจ
ใช่ เพราะสมองนาย ยังพัฒนาไม่เต็มที่ไง
ไม่เป็นไรหรอก มันน่าจะยังพอไปได้อยู่
แล้วพี่ไม่มีแฟน หรืองานอดิเรก หรืออะไรกับเค้าบ้างเหรอ
นี่ไงแฟนฉัน
ซื่อบื้อเป็นบ้าเลย
- ฉันต้องไปแล้ว - เดี๋ยวฉันพาไป
ไม่ต้อง
- ทำไมล่ะ - เพราะฉันจะไปกับเขา
- กับคนนั้นเหรอ - ใช่ กับเขา
น่ารักดี
ใช่
เฮ้
- ไง - เฮ้
- นี่ใครมิทราบ - เจเรมี่ครับ
นี่พี่สาวฉัน เดี๋ยวนางก็ไปแล้ว
ใช่
บาสตี้เล่าวีรกรรมคุณไว้เยอะเลย
- จริงอะ - ไม่จริงหรอก
แต่เธอเชื่อแล้ว
- เอาล่ะ - เราต้องไปแล้ว
หวัดดีพี่สาว
ผมเคยพูดไปแล้ว
ไม่ต้องพูดถึงมันอีกแล้ว ผมก็ถามคุณไปชัดแล้วนี่
ทำไมคุณไม่ยอมตอบล่ะ ยังไม่ต้องยุ่งมันก่อนน่า
ทำไมถึงเอาแต่เลี่ยงอยู่ได้
แต่นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้น
อย่าพูดเหมือนไม่มีอะไรสิ
ฉันก็นั่งอยู่ข้างคุณนะ
แกมาทำอะไร
ฉันแค่มาเอาของ
เรียบร้อยดีนะ
อือ
เรียบร้อยมาก
เขาทำอะไรน่ะ
ไปทำงาน
งานอะไร
ฉันก็ไม่แน่ใจ
โอเค
พวกแกเคยคุยกันมั้ยเนี่ย หรือแค่เอากัน
ตอนนี้เราแค่เอากัน
เมื่อวานฉันขอโทษ
รู้ใช่มั้ยว่าฉันจะทำเรื่องนี้
อะไร
แต่งงาน
ไม่
ฉันไม่คิดว่าแกจะแต่งกับเขา
ตะกี๊ทะเลาะกันเรื่องอะไร
ทะเลาะกันบ้างตามประสา
พอลล่า เอาจริงๆ
แกจะทำยังไงต่อ
หลังงานแต่งน่ะ
เอากับช่างภาพงานแต่ง
ไม่ ฉันหมายถึงหลังจากนั้น
แกอยู่อะพาร์ตเมนต์คนเดียวโดยไม่มีฉัน
จะให้ฉันทำยังไง
ฉันเองก็ไม่รู้
แต่งไปก่อนเถอะ
เดี๋ยวก็รู้เองแหละ
โอเค ฉันคิดออกล่ะ
ไปหาซื้อชุดแต่งงานกัน
จริงดิ
อือ
- พูดจริงนะ - ก็จริงน่ะสิ
ถ้าให้คิดนานกว่านี้ ฉันเปลี่ยนใจนะ
รักแกจังเลย
หวัดดีค่ะ
ดีค่ะ
น่ารักจัง
ขอดูหน่อย
หน้าตาโง่มาก
- ดูสิ ตัวนี้ใช่ - ตัวนั้นใช่
- กากสุดๆ - เรียบหรูดูดี
ใส่แว่นอันนี้ด้วย
ถ้าฉันแต่งเองนะ
ไง ที่รัก
แม่เจ้า
ฉันรักแก
ฉันก็รักแก
จูบหน่อย
จะจูบล่ะนะ
- ตัวนี้ล่ะ - สวย
ลองใส่ดูดีกว่า
มาแล้วจ้ะ
- ว่า - ดีงาม
แต่งงานกับฉันนะ โจโจ้ ฉันพูดจริงนะ
หวัดดีค่ะ
เวรเอ๊ย
พอลล่า มานี่
พอลล่า
- แกจำได้มั้ย - ไม่
- ฉันดูสีหน้าแกออก - ไม่ได้จริงๆ
พอลล่า
ฉันจำไม่ได้จริงๆ
- ออกไปกันเถอะ - ใช่
- ช่วยฉันถอดหน่อย - ฉันเอง
- ด้านหลังเย็บตาย - ทางนี้ แป๊บ
- เช็ด - เช็ด
ให้ฉันช่วยค่ะ
ขอบคุณ
หยุดก่อน
นี่อะไรกัน ล้อกันเล่นรึเปล่า
มันเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว
เดี๋ยวนะ คุณ…
ไง
มาทำอะไรกันที่นี่
- เปล่าหรอก เราจะไปแล้ว - ใช่
พวกคุณต้องจ่ายนะ
ฉันเกรงว่าเราไม่ได้เป็นคนทำ ฉะนั้น…
ฉันไม่ได้โง่นะ
เงินสด
หรือบัตรเครดิต
คุณกับเขาเหมาะสมกันดีแล้ว
พวกไม่แคร์ความรู้สึกของคนอื่น สองคนมาเจอกัน
ขอบคุณที่แวะมานะ
โชคดี
แกพาฉันไปที่นั่นทำไม
หมายความว่าไง
พอลล่า เลิกเล่นเถอะน่า ท่าทางแกไม่ปกติตั้งแต่เมื่อกี๊แล้ว
ไม่
ที่แกพูดนั่นแหละไม่ปกติ
ไม่สำคัญแล้วล่ะ
ฉันจะกลับบ้านแล้ว
เรายังดื่มกันไม่เสร็จเลยนะ
วันนี้ฉันพอแค่นี้ จะให้ฉันไปส่งที่ไหน
โจโจ้ ไม่เอาน่า
ฉันขอโทษ เราคุยกันไม่ได้เหรอ
ไม่ล่ะ ขอบใจ
แกอยู่กับฉันสักครั้งไม่ได้เหรอ
ก็บอกแล้วไง ฉันจะกลับบ้าน
จู่ๆ แกโมโหเรื่องอะไรเนี่ย
เดี๋ยวก่อนสิ
อยู่ก่อนนะ โจโจ้
- ออกไปนะ - โจโจ้
อย่าโกรธสิ
ไง ทั้งสองคน
ร้านขายของเป็นของดี อย่างเดียวบนเกาะกะหลั่วนี่
แล้วเกิดอะไรขึ้น
ทำไมถึงเกลียดที่นี่นักล่ะ
โอเค เข้าใจแล้ว
แล้วนายล่ะ
ทำไมถึงรักที่นี่นักล่ะ
ไม่รู้สิ ก็แค่บ้านมั้ง
โจโจ้คือบ้านของฉัน
เรียบร้อยดีนะ
นั่นลุงผม
ปู่กับลุงเป็นนักเซิร์ฟกลุ่มแรกบนเกาะนี้
ถามจริง
- พอลล่า - ไง
- พอลล่า เอาเบียร์ด้วยมั้ย - อือ
เขากับผู้ชายฝรั่งเศสคนนึงยังเถียงกันอยู่
หมอนั่นอ้างว่าเป็นคนแรก แต่จริงๆ ไม่ใช่
ปู่ผมเซิร์ฟมาตั้งแต่ปี 1952 แล้ว
เขาดูข่าวแล้วเห็นคนในฮาวาย กำลังเล่นกระดานโต้คลื่นกันอยู่
สมัยนั้นจะมีแต่เชื้อพระวงศ์ที่เล่นได้
ปู่ผมเป็นทหารในวัง
ก็เลยได้รับกระดานให้ไปเล่นโต้คลื่น
คุณชอบโต้คลื่นมั้ย
เอาตรงๆ นะ
อือ
ฉันว่าเล่นโง่ๆ
ไหงถึงคิดว่าโง่ล่ะ
ฉันกลัวทะเล
คุณเกิดที่นี่
ทะเลอยู่รอบตัวเรา
คุณกลัวทะเลได้ไง
ฉันก็ไม่รู้
คุณนี่ตลกดี
นายรู้ได้ยังไง
ไม่รู้สิ ไม่ตลกเหรอ
นายรู้จักคนอื่นก่อนจะรู้จักกันจริงๆ ได้ยังไง
มีญาณมั้ง
- ผมว่าผมกลับเข้าไปดีกว่า - เดี๋ยวนี้เหรอ
อือ
คืนนี้ฉันค้างด้วยได้มั้ย
ผมว่าไม่นะ
ทำไมล่ะ
ไม่รู้สิ
ก็ได้
รักษาตัว
บาสตี้
ยังอยู่อีกเหรอ
นี่กี่โมงแล้ว
จะบ่ายสองแล้ว
ฉันนอนได้ทั้งวันทั้งคืนเลย
ใช่ เป็นการปฏิเสธอีกรูปแบบนึง
- สภาพพี่ดูไม่ได้เลย - เด็กเมื่อวันก่อนนั่นใคร
ไม่ใช่เรื่องของพี่ซะหน่อย
มีความรักอยู่งั้นสิ
เขาเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยน
เดี๋ยวเขาก็ไปแล้ว ฉันไม่ยอมให้ฉันใจสลายหรอก
แล้วพี่ล่ะ
ได้ข่าวว่ามีซัมติงกับยาโนชหนิ
เปล่า
ฉันก็จะไม่ยอมใจสลายเหมือนกัน
เราสองคนฉลาดเป็นพิเศษ หรือโง่เป็นพิเศษกันแน่
มานี่มา
แกทำอะไรอยู่น่ะ
ก็มารอแกไง
หน้าร้านแฟนเก่าเขาเนี่ยนะ อย่ามาแหล
เราทะเลาะกัน
กับใคร
สันตะปาปามั้ง จะใครซะอีกล่ะ
เรื่อง
ฉันถามเขาเรื่องเอลลิน
แล้วเขาก็แปลกๆ ไป ฉันเลยคิดว่า
จะมาถามนางดู
ถามนางเหรอ
ฉันรู้สึกแย่จัง
- ถามนางก็ดีแล้ว - ดีกับผีน่ะสิ
ฉันรู้สึกเหมือนนอกใจเขาเลย ขนาดยังไม่ได้ถามสักคำ
เกิดอะไรขึ้นกันแน่
ฉันก็ไม่รู้
บอกฉันมา
ฉันไม่รู้จริงๆ
พอมาถึงที่นี่ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป
ตอนนี้ยิ่งไปกันใหญ่
อยากไปเยี่ยมแม่มั้ยล่ะ
อือ
เราโชคดีที่นางกระแทกกับก้อนหิน
ลองนึกภาพว่าต้องใส่ผ้ากันเปื้อน
แล้วคอยตามเช็ดน้ำลาย เช็ดอึเช็ดฉี่ดูสิ
ทำดีแล้ว อูริเก้
ทำดีแล้ว
แม่
นางกระโดดเพราะไม่รู้จะหนี ชีวิตแต่งงานไปยังไง
แกเข้าใจใช่มั้ย
พอลลี่
มันไม่ง่ายขนาดนั้น
ไม่เหรอ
ฉันรู้ใจฉันดี
งั้นจะร้องไห้ทำไม
เราทะเลาะกัน ไม่ใช่เรื่องใหญ่
แกพยายามจะหลอกใครอยู่
แกต้องมีความสุข บนความทุกข์ของฉันให้ได้ใช่มั้ย
โจโจ้ แกก็รู้ว่ามันไม่ใช่แบบนั้น
ฉันก็แค่อยากให้แกเห็น ว่าที่นี่มันห่วยแค่ไหน
ทำดีแล้ว โจโจ้
โจโจ้
ฉันไปก่อนนะ
โอเค
แค่นั้นเองเหรอ
หมายความว่าไง
ฉันก็ไม่รู้ว่าฉันหมายความว่าไง
ผมมั่นใจว่าที่เบอร์ลิน คุณก็ทำแบบนี้อยู่ตลอดไม่ใช่เหรอ
ใช่
ก็คงงั้นแหละ
จะไม่ไปนอนที่เตียงเหรอ
ฉันขอโทษ
เธอมาทำอะไรที่นี่
ฉันอยากขอโทษ
เธอจ่ายค่าชุดแล้ว ไม่เป็นไรหรอก
ใช่ แต่ฉันขอโทษเรื่องการทำตัวของพวกเรา
ในทางทฤษฎี เรายังอยู่ด้วยกัน
หา
จู่โจม
พอลล่า
จู่โจม
- พอลล่า ฉันรู้สึกไม่ดีเลย - ล่าถอย
ล่าถอย
เอลลิน มาทำอะไรน่ะ
นี่นาย
ไง นี่ดื่มกันมาเหรอ
แค่เรียกน้ำย่อยน่า นิดเดียวเอง
เราเข้าไปได้มั้ย
- ฉันเข้าไปด้วยได้มั้ย - เชิญจ้ะคุณผู้หญิง เข้ามาเลย โจโจ้
พอลล่า เรามีของกินเยอะแยะเลย
ยาโนชเอาไวน์มาสองลังแน่ะ
- เข้ามาดูปลาในนี้ก่อนสิ - เราต้องคุยกันนะ
แป๊บนึง ฉันยังต้อง…
- มีอะไรเหรอ - ฉันพาคนมาด้วย
เข้าใจล่ะ เจ๋งน่ะสิ ใครเหรอ
แกอาจเกลียดฉันก็ได้
แต่ไม่เป็นไรหรอก วันนึงแกคงหายเกลียดเองแหละ
แกพูดเรื่องอะไรของแก
แดนี่
พอลล่า
ใช่
เธอมาทำอะไรที่นี่
บอกแล้วไง ฉันพาเธอมาเอง
นั่นสิ
ดื่มอะไรก่อนมั้ย
- ไม่ค่ะ - ได้สิ
ไวน์ขาวนะ
พอลล่า ออกไปข้างนอกกันแป๊บนึงสิ
ได้ แต่ตอนนี้ไม่เหมาะหรอก
เรามีแขก มันจะเสียมารยาท
ใช่
หวัดดี ฉันโจโจ้
อยากดื่มอะไรมั้ย
- ไม่ล่ะ ขอบคุณ - อยากสิ
เอาให้เธอสักแก้วเถอะ
ไม่ เดี๋ยวผมเอง
เอาเลย
- ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันจัดการ - ไม่ต้อง ทิ้งไว้แบบนี้แหละ
ไม่เป็นไร แค่บอกว่าถังอยู่ไหน
เธอเป็นสาวใช้เขารึไง
- ช่างมันเถอะ - ไม่มีปัญหาน่า
ไม่เป็นไร บอกมาว่าอยู่ไหน
ใต้อ่างล้างจาน ข้างถังขยะ
ไม่เป็นไร ฉันไปเอาเอง
เอลลิน ขอล่ะ อยู่…
พอลล่า ช่วยบอกฉันทีเถอะ พานางมาทำไมเนี่ย
โจฮานน่า ใจเย็นสักห้าวินาทีเถอะน่า
โจโจ้ ผมคงต้องคุยกับคุณ
- คุยกับฉัน เหรอ - ใช่
ถูก
ก็เห็นอยู่แล้ว ช่วยหุบปากได้มั้ย
มีอะไรเหรอ
คือ…
ไม่ เอลลิน ช่างมัน
มานี่ เอลลิน ฉันทำเอง
- ฉันจะทำเอง - ฉันก็ทำได้ ฉันบอกแล้ว…
- ไม่ ปล่อยฉัน - ฉันทำเอง
โอเค
เอาล่ะ
งั้นก็…
งั้นก็นั่งลงกันก่อนเถอะ
เอลลิน เธออยากนั่งตรงไหน
แดเนียล เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ผมขอโทษ ผมตั้งใจจะบอกคุณ แต่ไม่ใช่ตอนนี้
อ้าว แล้วมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
แล้วนายขอโทษเรื่องอะไร
ใช่ที่นางยังเป็นแฟนนายอยู่รึเปล่า
หา นั่นไม่จริงนะ
- แล้วเธอเลิกกับฉันเมื่อไหร่เหรอ - ฉันบอกแล้วว่าต้องการที่ว่าง
ตอนที่เธอสองคนเจอกัน เขายังคบกับฉันอยู่
แล้วตอนที่พวกเธอตัดสินใจแต่งงานกัน เขาก็ยังคบกับฉันอยู่
แล้วตอนที่เธอ…
ก็ถ้าเธอไปถึงเม็กซิโก
แล้วบอกว่าต้องการที่ว่าง มันก็ค่อนข้างชัดเจนอยู่แล้วนี่
ไม่
เธอก็ยังเขียนถึงฉันตลอด
นั่นจริงเหรอ
ใช่ เพราะผม…
เพราะเธอสำคัญกับฉัน
โอเค
ชักน่าสนใจแล้วสิ
และเพราะฉันเป็นห่วงเธอ เข้าใจมั้ย
ฉันอยากให้เธอมีความสุข ฉันไม่อยากทำร้ายเธอ
นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน
นี่ไม่ช่วยอะไรเลย
ผมตั้งใจจะบอกคุณ
ตอนไหน
ตอนไหน หลังงานแต่งบ้าบอเนี่ยเหรอ
ผมไม่เข้าใจว่าทำไมคุณต้องโกรธด้วย มันไม่เกี่ยวกับคุณเลยนะ
นายโง่รึเปล่า
เธอไม่มีสิทธิ์มาจุ้นจ้าน ไม่มีเลย
ฉันไม่ได้จุ้นจ้าน
ฉันปกป้องนางจากคนเลวๆ อย่างนาย
แกมีปัญหาอะไรนักวะ
อย่ายุ่งกับเธอนะ
ไม่
เฮ้ย
นี่มันเรื่องบ้าอะไร
ความสัมพันธ์ของแก อยู่บนกองขยะ
- และฉันรู้สึกสงสารเอลลิน - อีกทีซิ
ฉันว่าแกควรขอบใจฉันนะ
ทำไมแกต้องฉีกหน้าฉัน ต่อหน้าทุกคนด้วย
มันเป็นทางเดียวที่แกจะฟัง
หมอนั่นมันทุเรศ
แกจำใส่กะโหลกเอาไว้เลย มันไม่ได้ต้องการแก
ฉันสิต้องการแก
พอลล่า แกทำทุกอย่างพังพินาศหมด แกรู้ตัวบ้างรึเปล่า
แกมันโรคจิต พอลล่า
เละเทะ
แกมันพวกวิกลจริตตัวแม่
แกสนุกที่ได้ลากคนอื่น ลงไปเกลือกกลั้วกับแก
ทำแล้วมีอารมณ์มากใช่มั้ย
จริงๆ แล้วแกต้องการอะไร แกมาทำอะไรที่นี่
ดูแลตัวเองให้ได้ก่อนเถอะ ปล่อยให้ฉันใช้ชีวิตของฉัน
เลิกจุ้นจ้านกับฉันซะที ให้ตายสิวะ
ให้ช่วยอะไรมั้ย
ไม่ ฉันไม่เป็นไร
แต่ขอดื่มอะไรหน่อยได้มั้ย
ได้สิ
- มาจากไหนกันเหรอ - เดนมาร์ก
ฉันออลลี่ ส่วนนั่นเฟรย่า
ฉันพอลล่า นั่นฮอสต์ไฮเนอร์
ไง ยินดีที่รู้จัก พวกคุณอยู่ที่นี่เหรอ
ใช่และไม่ใช่
อยากดื่มกับพวกเรามั้ยล่ะ
จริงๆ แล้วเราเพิ่งจัดทัวร์รถควอดกันอยู่น่ะ
แต่พวกคุณจะไปกับเราก็ได้นะ
อือ
จะไม่ได้ไง เราออกจะรักรถควอด
จริงมั้ย ฮอสต์ไฮเนอร์
รถควอดคืออะไร
พรุ่งนี้เราจะกลับบ้านกัน
ฉันต้องการแก
คำบรรยายโดย ปาริชาติ