1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:06,080 --> 00:00:08,880
‎(สแตนด์อัพคอมเมดี้จาก NETFLIX)

3
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

4
00:00:18,880 --> 00:00:20,080
‎(โม กิลลิแกน)

5
00:00:31,880 --> 00:00:34,240
‎ชีวิตโม... มันมากกว่านั้น

6
00:00:39,560 --> 00:00:43,040
‎ทุกท่านครับ ขอเสียงต้อนรับ

7
00:00:43,120 --> 00:00:46,080
‎โม กิลลิแกน!

8
00:00:56,240 --> 00:00:59,120
‎พอผมพูดว่า "โม" คุณพูดว่า "กิลลิแกน"

9
00:00:59,200 --> 00:01:01,720
‎- โม
‎- กิลลิแกน

10
00:01:01,800 --> 00:01:04,360
‎พอผมพูดว่า "โม" คุณพูดว่า "กิลลิแกน"

11
00:01:04,440 --> 00:01:07,560
‎- โม
‎- กิลลิแกน

12
00:01:08,280 --> 00:01:11,160
‎เงียบก่อนครับ เงียบก่อน เชิญนั่งครับ

13
00:01:13,240 --> 00:01:16,440
‎ครับ เมื่อกี้สุดยอดเลย
‎ผมรู้สึกเหมือนเป็นแร็ปเปอร์

14
00:01:16,520 --> 00:01:18,880
‎แม่เจ้า เจ๋งมาก

15
00:01:18,960 --> 00:01:20,880
‎รู้สึกดีมากครับที่ได้มาเดี่ยวไมค์ที่นี่

16
00:01:20,960 --> 00:01:22,960
‎ผมพูดเสมอว่าการเดี่ยวไมค์คือรักแรกของผม

17
00:01:23,040 --> 00:01:26,520
‎เดี๋ยวนี้ผมออกรายการทีวีด้วย
‎และผมรักการออกรายการทีวี ผมนึกภาพไม่ออก…

18
00:01:26,600 --> 00:01:29,040
‎ผมรู้สึกว่าคนส่วนใหญ่
‎ได้ติดตามการเดินทางของผม

19
00:01:29,120 --> 00:01:30,440
‎โดยเฉพาะจากวิดีโอคลิป

20
00:01:30,520 --> 00:01:32,480
‎"จูลี่ ขอสองกระป๋อง"

21
00:01:36,440 --> 00:01:39,560
‎ดูพวกคุณบางคนสิ
‎"ใช่ ฉันมาเพื่อสิ่งนี้ ทำแบบนี้ต่อไป"

22
00:01:39,640 --> 00:01:40,920
‎"ทำต่อไป"

23
00:01:41,440 --> 00:01:45,000
‎รู้ไหมว่าวิดีโอพวกนั้นมันบ้าตรงไหน
‎ผมทำวิดีโอพวกนั้นเมื่อสามสี่ปีก่อน

24
00:01:45,080 --> 00:01:46,480
‎แต่ผมพร้อมปล่อยมุกเสมอ

25
00:01:46,560 --> 00:01:49,120
‎สองสามอาทิตย์ก่อนผมปวดท้องมาก

26
00:01:49,200 --> 00:01:50,920
‎ผมปวดเกร็งไปหมด

27
00:01:51,000 --> 00:01:53,800
‎นึกออกไหมเวลาที่นั่งส้วม
‎แล้วมันพรั่งพรูออกมาเลย

28
00:01:53,880 --> 00:01:56,680
‎ทุกอย่างทำให้คุณรำคาญเวลานั่งส้วม

29
00:01:56,760 --> 00:01:58,760
‎"เอาถุงเท้าบ้านี่ออกไปซะ!"

30
00:02:00,640 --> 00:02:03,560
‎ปวดเกร็ง ผมต้องไปโรงพยาบาล รู้สึกไม่สบาย

31
00:02:03,640 --> 00:02:07,480
‎ผู้ชายคนหนึ่งพูดว่า "โย่ สองกระป๋อง "
‎ในช่วงเวลาแห่งความสิ้นหวัง ผมแบบว่า

32
00:02:08,680 --> 00:02:10,639
‎"จูลี่ เข็นรถตรวจเลือดมาที"

33
00:02:11,480 --> 00:02:13,400
‎ผมพร้อมตลอด

34
00:02:13,920 --> 00:02:18,000
‎บางครั้งก็มีคนมาท่องอะไรบางอย่าง
‎ที่ผมลืมไปแล้วให้ผมฟัง

35
00:02:18,080 --> 00:02:20,920
‎ผมอยู่ที่ร้านขายของสัตว์เลี้ยง
‎ไปซื้อของให้หมาผม

36
00:02:21,000 --> 00:02:23,840
‎เด็กคนนึงมองผม แล้วผมก็มองเขา ผมบอก

37
00:02:24,440 --> 00:02:26,600
‎"มองห่าอะไรวะพวก"

38
00:02:27,080 --> 00:02:28,440
‎แล้วอยู่ๆ เด็กก็พูดว่า

39
00:02:28,520 --> 00:02:30,920
‎"เป๊ปป้าพิก เป๊ปป้าพิกตัวดำ"

40
00:02:32,120 --> 00:02:35,000
‎ผมแบบ "ไอ้เด็กสี่ขวบ
‎จอมเหยียดผิวนี่มันใครกันวะ"

41
00:02:35,640 --> 00:02:38,240
‎"เดี๋ยวปั๊ดตื้บให้ ไอ้บักจ่อย"

42
00:02:38,320 --> 00:02:41,080
‎แล้วผมก็ "บ้าเอ๊ย โอเค เน็ตฟลิกซ์
‎ฉันผิดเอง ลุกขึ้นนะบักจ่อย"

43
00:02:41,160 --> 00:02:42,720
‎"ลุกขึ้นนะ หยุดร้องไห้ซะ"

44
00:02:44,640 --> 00:02:48,200
‎แม้แต่ในทีวี เดี๋ยวนี้ผมก็ทำอะไรแบบนั้น
‎ผมทำธุรกิจบันเทิงทางทีวี

45
00:02:48,280 --> 00:02:50,800
‎พวกเขาเรียกกันแบบนั้น ธุรกิจบันเทิง

46
00:02:52,040 --> 00:02:53,840
‎ไม่มีธุรกิจอะไรเหมือนธุรกิจบันเทิงอีกแล้ว

47
00:02:53,920 --> 00:02:56,080
‎และบอกตรงๆ ผมยังใหม่กับงานนี้

48
00:02:56,160 --> 00:02:57,640
‎บางครั้งผมก็เสียความเป็นตัวเอง

49
00:02:57,720 --> 00:02:59,480
‎บางครั้งก็ผมเสียความเป็นตัวเองไป

50
00:02:59,560 --> 00:03:01,600
‎เมื่อวันก่อนผมออกรายการอาหารเช้า

51
00:03:01,680 --> 00:03:03,640
‎นึกภาพออกไหม ผมกับรายการอาหารเช้า

52
00:03:03,720 --> 00:03:06,040
‎พวกเขาบอกว่า "โม เราจะตัดเข้าโฆษณา"

53
00:03:06,120 --> 00:03:08,400
‎พวกเขาบอกว่า "โม เราจะตัดเข้าโฆษณา"

54
00:03:08,480 --> 00:03:10,040
‎มีคนบอกผ่านหูฟัง "ตัดเข้าโฆษณา"

55
00:03:10,120 --> 00:03:13,520
‎ผมพูดเลย
‎"เจอกันหลังพักโฆษณาครับ" ผมกำลังจะ

56
00:03:14,120 --> 00:03:16,320
‎ทำมือเป็นรูปปืน

57
00:03:17,120 --> 00:03:21,080
‎ในรายการอาหารเช้า
‎นี่เป็นการทำมือที่เหมือนปืนที่สุดแล้ว

58
00:03:21,160 --> 00:03:23,760
‎มีกระบอกปืนยื่นออกมาด้วย

59
00:03:24,400 --> 00:03:25,400
‎นึกออกไหม

60
00:03:26,120 --> 00:03:28,560
‎ผมคิดเลย "ไม่รอดแน่ ผมจบเห่แน่"

61
00:03:29,560 --> 00:03:33,560
‎คุณคงนึกพาดหัวข่าวออกแล้วใช่ไหมล่ะ
‎ที่ผมมองทีวีแบบนั้นน่ะ

62
00:03:33,640 --> 00:03:37,240
‎พาดหัวข่าวว่า "โม กิลลิแกน
‎เพื่อนของราฮีม สเตอร์ลิงและสตอร์มซีย์

63
00:03:38,400 --> 00:03:40,360
‎ยิงคนอังกฤษ"

64
00:03:42,360 --> 00:03:45,600
‎และมีรูปซากาด้วยอย่างไม่มีเหตุผล
‎เขาไม่ได้ทำอะไรด้วยซ้ำ

65
00:03:49,320 --> 00:03:51,560
‎ซากาไม่ได้ทำอะไรเลย

66
00:03:51,640 --> 00:03:52,760
‎พยานให้การว่า

67
00:03:52,840 --> 00:03:55,720
‎"ผมกินซีเรียลอยู่และเขาแม่งยิงผม"

68
00:03:55,800 --> 00:03:58,560
‎"เขายิงผม ทั้งที่ใส่เฝือกอ่อนพยุงคออยู่
‎เขายังยิงผม"

69
00:04:00,080 --> 00:04:02,520
‎แต่ผมชอบออกรายการทีวีนะ

70
00:04:02,600 --> 00:04:04,280
‎มีคนขับรถมารับ

71
00:04:04,360 --> 00:04:06,400
‎"สวัสดีครับ" เปิดประตูให้ผมด้วย

72
00:04:06,480 --> 00:04:09,600
‎มันบ้ามาก และผมใส่เสื้อฮู้ด
‎กับกางเกงวอร์มไปที่นั่น

73
00:04:11,240 --> 00:04:12,560
‎แล้วคุณก็ไปที่นั่น

74
00:04:12,640 --> 00:04:16,240
‎มีชื่อคุณอยู่ที่ประตู นั่นคือประตูของคุณที่มีชื่อคุณอยู่

75
00:04:16,320 --> 00:04:18,160
‎คุณเดินเข้าไป บางทีก็ได้ของขวัญด้วย

76
00:04:18,240 --> 00:04:20,680
‎ดูของของผมแล้วพูดว่า "โห สุดยอดเลย"

77
00:04:21,680 --> 00:04:23,800
‎"อย่างกับคริสต์มาสแน่ะ" ใช่ ทุกครั้งเลย

78
00:04:25,240 --> 00:04:27,160
‎เป็นเรื่องจริงครับ คุณได้รับของขวัญ

79
00:04:27,240 --> 00:04:28,960
‎คุณเดินเข้าไป จะมีดอกไม้อยู่

80
00:04:29,040 --> 00:04:32,680
‎ผมแอบคิดว่า
‎"ไม่มีใครตาย ช่างหัวดอกไม้พวกนี้สิ"

81
00:04:34,680 --> 00:04:38,520
‎แต่คุณอาจได้ของขวัญดีๆ
‎รายการคุณภาพดี คุณก็ได้รับของขวัญคุณภาพดี

82
00:04:38,600 --> 00:04:41,320
‎อาจได้เทียนเล่มเล็กๆ เลยด้วย แจ่มเลย

83
00:04:41,400 --> 00:04:43,560
‎ไม่ใช่เทียนทั่วไปนะ
‎เป็นของโจ มาโลน เจ๋งไหม

84
00:04:43,640 --> 00:04:45,400
‎เจ๋งไหมล่ะ

85
00:04:45,480 --> 00:04:48,320
‎เจ๋งไหมล่ะ กลิ่นโพมิกราเนทนัวร์
‎คุณรู้ว่าคุณเป็นใคร เจ๋งไหมล่ะ

86
00:04:51,800 --> 00:04:53,680
‎แต่ก่อนที่คุณจะไปออกทีวีรายการไหน

87
00:04:53,760 --> 00:04:55,480
‎พวกเขาจะคุยเพื่อหาข้อมูลก่อน

88
00:04:55,560 --> 00:04:58,360
‎พวกเขาจะโทรหาคุณในสัปดาห์นั้น
‎และเก็บข้อมูลจากคุณ

89
00:04:58,440 --> 00:05:00,640
‎เกี่ยวกับสิ่งจะเกิดขึ้นในรายการ
‎คุณทำอะไรมาบ้าง

90
00:05:00,720 --> 00:05:03,560
‎แต่เห็นได้ชัดว่าในวงการทีวี
‎ทุกอย่างเปลี่ยนได้ในนาทีสุดท้าย

91
00:05:03,640 --> 00:05:06,280
‎โปรดิวเซอร์ก็เลยจะวิ่งเข้ามาในห้องแต่งตัวผม

92
00:05:06,360 --> 00:05:08,240
‎ไม่เคาะประตู วิ่งเข้ามาเลย

93
00:05:10,440 --> 00:05:11,920
‎"หวัดดี เป็นไงบ้างโม"

94
00:05:12,000 --> 00:05:13,320
‎"ผมเป็นแฟนพันธุ์แท้คุณเลย"

95
00:05:13,400 --> 00:05:16,040
‎"'จูดิธ เอาเบียร์มา' ชอบอะไรพวกนั้นมาก"

96
00:05:16,120 --> 00:05:19,840
‎"คืองี้นะ เราเพิ่งเปลี่ยนแปลงรายการ
‎ในนาทีสุดท้าย"

97
00:05:19,920 --> 00:05:21,600
‎"คุณจะต้องชอบมันแน่ๆ"

98
00:05:21,680 --> 00:05:24,040
‎"สิ่งที่เราทำไปคือ เราเช่าชุดมา"

99
00:05:24,120 --> 00:05:26,440
‎"ราคาประมาณหมื่นนึง แต่ฟังนี่ก่อน"

100
00:05:26,520 --> 00:05:28,120
‎"มันไม่ใช่ชุดธรรมดา"

101
00:05:28,200 --> 00:05:30,440
‎"มันคือชุดไก่"

102
00:05:30,520 --> 00:05:32,320
‎"เราเลยคิดว่าเราจะให้คุณ

103
00:05:32,400 --> 00:05:34,400
‎ใส่ชุดไก่นั่น"

104
00:05:34,480 --> 00:05:36,880
‎"แล้วเราก็คิดกันว่าคุณมาจากชุมชนคนดำ

105
00:05:36,960 --> 00:05:38,080
‎เล่นเพลงแนวไกรม์"

106
00:05:38,160 --> 00:05:39,920
‎"และเรามีเพลงนี้

107
00:05:40,000 --> 00:05:42,720
‎ที่มีชื่อว่าคลักคลัก เราเลยคิดว่าเราจะรีมิกซ์มัน"

108
00:05:42,800 --> 00:05:46,160
‎"'ผมไม่ใช่ไก่กะต๊ากๆ
‎นั่นไม่ใช่ผม' อะไรแบบนั้น"

109
00:05:46,240 --> 00:05:49,000
‎"คุณต้องทำได้ดีแน่ ต้องแจ่มแน่นอน"

110
00:05:49,080 --> 00:05:51,560
‎"ผมรู้ว่าคุณชอบกินร้านนันโด
‎เดี๋ยวเจอกันนะ" แว้บ

111
00:05:51,640 --> 00:05:53,440
‎เขาไปแล้ว

112
00:05:53,520 --> 00:05:57,240
‎ณ จุดนี้เอง ทุกท่านครับ ผมของขึ้นสุดๆ เลย

113
00:05:57,320 --> 00:06:00,600
‎ผมแบบ "อะไรนะ เพลงคลักคลักเนี่ยนะ"

114
00:06:00,680 --> 00:06:03,480
‎"ไม่เอาโว้ย ฉันไม่เต้นเพลงคลักคลักหรอก"

115
00:06:03,560 --> 00:06:06,480
‎"ช่างหัวไอ้คลักคลักนั่น
‎และช่างหัวดอกไม้พวกนี้ด้วย"

116
00:06:06,960 --> 00:06:08,520
‎"ช่างเทียนแม่งด้วย"

117
00:06:09,160 --> 00:06:10,400
‎ผมโกรธจัด

118
00:06:10,480 --> 00:06:13,880
‎"ใส่ชุดไก่เต้นเพลงคลักคลักเนี่ยนะ ผมเนี่ยนะ"

119
00:06:13,960 --> 00:06:15,640
‎เวลาที่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น

120
00:06:15,720 --> 00:06:18,560
‎มีคนสองคนในชีวิตผม
‎ที่ผมชอบเรียกว่านักแก้ปัญหา

121
00:06:18,640 --> 00:06:22,280
‎คนนึงคือแม่ผม แต่แม่ไม่เข้าใจธุรกิจบันเทิงหรอก

122
00:06:22,360 --> 00:06:24,480
‎ผมบอก "แม่ เชื่อไหม

123
00:06:24,560 --> 00:06:27,640
‎พวกเขาอยากให้ผมใส่ชุดไก่
‎และเต้นเพลงคลักคลัก"

124
00:06:27,720 --> 00:06:29,400
‎แม่ผมแบบ "โอ้

125
00:06:29,480 --> 00:06:30,560
‎แกจะได้ค่าจ้างไหม"

126
00:06:30,640 --> 00:06:32,720
‎ผมแบบ "อะไรนะ นั่นไม่ใช่ประเด็นนะแม่

127
00:06:32,800 --> 00:06:35,800
‎พวกเขาอยากให้ผมใส่ชุดไก่
‎แล้วเต้นเพลงคลักคลัก"

128
00:06:35,880 --> 00:06:38,320
‎"ก็ดีนี่ เพราะถ้าแกได้ค่าจ้าง
‎แม่ก็จะได้ห้องครัวใหม่"

129
00:06:38,400 --> 00:06:40,520
‎อะไรวะเนี่ย โทษนะ ใครเนี่ย

130
00:06:41,280 --> 00:06:45,000
‎อีกคนซึ่งเป็นคนเดียวที่เข้าใจ
‎ธุรกิจบันเทิงคือผู้จัดการของผม พอลลี่

131
00:06:45,080 --> 00:06:47,400
‎ผมอยู่กับพอลลี่มาตั้งแต่แรก

132
00:06:47,480 --> 00:06:48,920
‎ก่อนจะประสบความสำเร็จ

133
00:06:49,000 --> 00:06:50,640
‎ผมจะเล่าประวัติพอลลี่ให้ฟัง

134
00:06:50,720 --> 00:06:53,080
‎พอลลี่เป็นผู้หญิง

135
00:06:53,160 --> 00:06:57,240
‎ที่ย้ายไปอยู่เพกแฮมคนเดียวในสมัยนั้น

136
00:06:57,840 --> 00:06:59,480
‎นึกออกไหม

137
00:06:59,560 --> 00:07:00,880
‎ผมว่าคุณไม่เข้าใจหรอก

138
00:07:00,960 --> 00:07:05,440
‎เธอตั้งใจย้ายไปอยู่เพกแฮมในสมัยนั้น

139
00:07:05,520 --> 00:07:07,680
‎มีผู้ชายพยายามจีบเธอทุกครั้งที่มีจังหวะ

140
00:07:07,760 --> 00:07:10,600
‎"โย่ เป็นไง สบายดีไหม" พอลลี่จะไม่ทนเลย

141
00:07:10,680 --> 00:07:12,400
‎"หุบปากซะ ไอ้หน้าหมี"

142
00:07:12,480 --> 00:07:16,360
‎เธอจะไม่ทนใดๆ ทั้งสิ้น
‎ผมถึงได้รู้ว่าเธออยู่ข้างผม

143
00:07:16,440 --> 00:07:20,560
‎นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นเวลาเกิดเรื่องแบบนี้
‎และผมต้องโทรหาพอลลี่จะเป็นแบบนี้

144
00:07:20,640 --> 00:07:22,200
‎"ไง สบายดีไหมพอลลี่"

145
00:07:22,280 --> 00:07:24,240
‎"ดี สบายดี"

146
00:07:24,320 --> 00:07:27,440
‎"นี่ พวกเขาให้ของขวัญผมละ
‎ให้เทียนมาเล่มนึง"

147
00:07:27,520 --> 00:07:30,200
‎"มันพังด้านข้างนิดหน่อยนะ"

148
00:07:30,280 --> 00:07:32,440
‎"แต่ฟังนะ ผมไม่อยากพูดอะไรเยอะแยะ"

149
00:07:32,520 --> 00:07:36,160
‎"แต่พวกเขาอยากทำส่วนใหม่
‎ในรายการที่ไม่ได้พูดถึงมาก่อน"

150
00:07:36,240 --> 00:07:38,920
‎"พวกเขาอยากให้ผมใส่ชุดไก่

151
00:07:39,000 --> 00:07:41,680
‎และเต้น และอะไรพวกนั้น"

152
00:07:41,760 --> 00:07:43,680
‎"พวกเขาพูดถึงเพลงแนวไกรม์

153
00:07:43,760 --> 00:07:47,400
‎และหมอนั่นบอกว่าผมชอบกินร้านนันโด
‎อะไรพวกนั้น"

154
00:07:49,640 --> 00:07:53,320
‎"ผมก็คิดแบบนั้นแหละ ใช่
‎มันคือการเหยียดผิว มันเหยียดผิวสุดๆ"

155
00:07:53,400 --> 00:07:54,400
‎"ได้ โอเค"

156
00:07:54,480 --> 00:07:57,280
‎"โอเค คุณจัดการนะ
‎โอเค ผมจะปล่อยให้คุณจัดการ"

157
00:07:57,360 --> 00:08:01,600
‎จากนั้น ผ่านไปสิบนาที
‎เราจะเริ่มถ่ายรายการในอีกห้านาที

158
00:08:01,680 --> 00:08:04,080
‎แล้วผมก็ได้ยินเสียงเคาะประตู

159
00:08:04,160 --> 00:08:08,080
‎เป็นการเคาะประตูที่สุภาพที่สุดที่เคยได้ยิน
‎จากโปรดิวเซอร์ที่เคยบุกเข้ามา

160
00:08:10,160 --> 00:08:11,360
‎"โม"

161
00:08:13,480 --> 00:08:14,600
‎"โม"

162
00:08:16,160 --> 00:08:18,040
‎"ขอเข้าไปได้ไหม"

163
00:08:18,120 --> 00:08:19,440
‎"ขอ" เหรอ

164
00:08:19,520 --> 00:08:22,640
‎"ได้อยู่แล้ว เข้ามาเลยนายสมชาย
‎ต้องการอะไร"

165
00:08:23,560 --> 00:08:24,840
‎"มีอะไรให้ผมช่วย"

166
00:08:26,040 --> 00:08:29,320
‎"คืองี้โม พูดง่ายๆ ก็คือ
‎เราจะไม่เต้นเพลงคลักคลักกันแล้ว"

167
00:08:29,400 --> 00:08:32,440
‎"เราจะไม่ทำแล้ว เราไม่อยากทำในวันนี้"

168
00:08:32,520 --> 00:08:37,520
‎ทีนี้ผมก็ต้องแกล้งทำเป็นตกใจ
‎เหมือนผมไม่ได้เป็นคนขอให้ยกเลิก นึกออกไหม

169
00:08:37,600 --> 00:08:39,440
‎"อุ๊ย จริงเหรอ"

170
00:08:39,520 --> 00:08:40,960
‎"พระเจ้า"

171
00:08:41,039 --> 00:08:42,120
‎"เอาจริงดิ"

172
00:08:42,600 --> 00:08:43,679
‎"ให้ตายสิ"

173
00:08:45,080 --> 00:08:47,800
‎"คุณยกเลิกคลักคลักทั้งหมดเลยเหรอ"

174
00:08:47,880 --> 00:08:49,360
‎"ให้ตายสิ"

175
00:08:49,440 --> 00:08:52,360
‎"ผมอุตส่าห์ตั้งตารอที่จะเต้นท่าไก่

176
00:08:52,440 --> 00:08:54,600
‎และโชว์ลีลา และ…"

177
00:08:55,880 --> 00:08:57,360
‎"บ้าจริง"

178
00:08:57,440 --> 00:09:00,120
‎"แต่คุณจะทำยังไงล่ะ ชุดตั้งหมื่นนึงนี่"

179
00:09:00,200 --> 00:09:04,040
‎"ครับ ใช่เลย พวกเขาอยากให้ผม
‎เต้นเพลงคลักคลัก"

180
00:09:04,120 --> 00:09:07,000
‎"พวกเขาอยากให้ผมใส่ชุดไก่ เชื่อไหมล่ะ"

181
00:09:07,560 --> 00:09:09,440
‎"โอ้พระเจ้า บ้ามากเลย"

182
00:09:10,880 --> 00:09:12,920
‎"เอาละ เจอกันในฉากนะ"

183
00:09:13,000 --> 00:09:14,920
‎"ไสหัวไปได้แล้ว โชคดีพวก บาย"

184
00:09:15,440 --> 00:09:17,200
‎ผมออกไปเลย

185
00:09:18,960 --> 00:09:20,920
‎เพลงคลักคลัก

186
00:09:21,000 --> 00:09:24,760
‎ฝันไปเถอะ ผมอยากได้รางวัลแบฟตา
‎ผมจะไม่เต้นคลักคลักเร็วๆ นี้แน่

187
00:09:25,480 --> 00:09:26,800
‎ใช่ไหมล่ะพวก

188
00:09:30,520 --> 00:09:33,680
‎ผมขอพูดกับคุณตรงๆ นะ
‎พวกคุณติดตามผมมาตั้งแต่แรก

189
00:09:33,760 --> 00:09:35,640
‎ชีวิตไม่ใช่ธุรกิจบันเทิงเสมอไป

190
00:09:35,720 --> 00:09:37,840
‎เคยมีช่วงชีวิตที่ผมถังแตกมาก่อน

191
00:09:37,920 --> 00:09:39,480
‎ถังแตกขั้นสุด

192
00:09:39,560 --> 00:09:42,680
‎เวลาที่คุณถังแตก คุณจะสวดมนต์ เคยทำกันไหม

193
00:09:42,760 --> 00:09:44,640
‎คุณไม่ได้เคร่งศาสนาด้วยซ้ำ

194
00:09:44,720 --> 00:09:47,200
‎คุณเริ่มสวดมนต์ คุณสวดมนต์ไม่เป็นด้วยซ้ำ

195
00:09:47,280 --> 00:09:49,720
‎"เอ่อ ใช่ คือ…"

196
00:09:50,480 --> 00:09:53,080
‎"ผมไม่รู้ว่าใครอยู่บนนั้น
‎พระพุทธเจ้า ใครสักคนนี่แหละ ฟังนะ"

197
00:09:53,760 --> 00:09:55,480
‎"ขอร้องล่ะ"

198
00:09:55,560 --> 00:09:57,720
‎"ถ้ามีวิธีอะไรที่พระองค์ พระบิดา

199
00:09:57,800 --> 00:09:59,800
‎สามารถเดินผ่านเงามรณะ

200
00:09:59,880 --> 00:10:03,800
‎และหาร่องรอยของเงินให้ผมได้…"

201
00:10:03,880 --> 00:10:06,840
‎แม้แต่ตอนที่คุณกำลังเจรจากับพระเจ้า

202
00:10:06,920 --> 00:10:09,120
‎ยังไม่สมเหตุสมผลเลย

203
00:10:09,200 --> 00:10:11,520
‎"ถ้าพระองค์หาร่องรอยของเงินให้ผมได้

204
00:10:11,600 --> 00:10:14,960
‎ผมสัญญาว่าชีวิตนี้ผมจะไม่สบถอีกเลย"

205
00:10:15,040 --> 00:10:16,280
‎อะไรนะ

206
00:10:17,040 --> 00:10:18,400
‎ถังแตกจริงๆ

207
00:10:19,320 --> 00:10:21,560
‎ผมต้องทำงานแรกในร้านค้าปลีก

208
00:10:21,640 --> 00:10:23,720
‎ผมบอกทุกคนว่าคุณต้องทำงานในร้านค้าปลีก

209
00:10:23,800 --> 00:10:25,920
‎มันเป็นพิธีกรรมเปลี่ยนผ่านในชีวิตของคุณ

210
00:10:26,000 --> 00:10:29,240
‎ใช่ไหม ทุกคนควรลองทำงานที่ร้านค้าปลีก

211
00:10:29,320 --> 00:10:32,520
‎เชื่อไหมว่าจริงๆ แล้วงานแรกของผม
‎ผมทำที่โจ มาโลน

212
00:10:32,600 --> 00:10:35,480
‎ผมทำงานที่เวสต์ฟิลด์วันที่มันเปิดเลย

213
00:10:35,560 --> 00:10:37,960
‎วันที่มันเปิดในเชพเพิร์ดบุช

214
00:10:38,040 --> 00:10:40,000
‎สมัยก่อนเขาเรียกแบบนั้นในลอนดอนตะวันตก

215
00:10:40,080 --> 00:10:42,600
‎"ไปเชพเพิร์ดบุชกันเถอะ ไปกัน"

216
00:10:42,680 --> 00:10:45,400
‎แต่คนในลอนดอนตะวันตกจริงๆ ไม่เรียกแบบนั้น

217
00:10:45,480 --> 00:10:48,280
‎คนแถวนั้นแบบว่า
‎"อะไรนะ ไม่ ที่นั่นเรียกว่าบุช"

218
00:10:49,320 --> 00:10:52,280
‎ก่อนจะมีเวสต์ฟิลด์
‎ไม่มีคนเลี้ยงแกะอยู่ใกล้พุ่มไม้นั่นเลย

219
00:10:52,360 --> 00:10:53,760
‎นั่นคือสิ่งที่ผมพยายามจะพูด

220
00:10:54,640 --> 00:10:57,720
‎และที่ตั้งของร้านโจ มาโลนคือที่ที่มีชื่อว่าวิลเลจ

221
00:10:57,800 --> 00:11:00,800
‎ก็เลยจะมีร้านค้าสุดหรูเต็มไปหมด
‎หลุยส์ วิตตอง กุชชี่

222
00:11:00,880 --> 00:11:03,720
‎และมีข่าวลือไปทั่วว่าในวันที่เวสต์ฟิลด์เปิด

223
00:11:03,800 --> 00:11:05,760
‎พวกเขาจะแจกของขวัญฟรี

224
00:11:05,840 --> 00:11:09,520
‎ใช่แล้ว พวกเขาคิดว่า
‎จะเดินไปในวิลเลจ ไปร้านหลุยส์ วิตตอง

225
00:11:09,600 --> 00:11:12,840
‎และแบบว่า "หลุยส์และวิตตอง
‎ผมขอเข็มขัดฟรีห้าเส้น"

226
00:11:12,920 --> 00:11:14,440
‎"ขอเข็มขัดฟรีห้าเส้น"

227
00:11:15,680 --> 00:11:17,720
‎วันแรกที่ผมทำงานอยู่หน้าร้าน

228
00:11:17,800 --> 00:11:20,160
‎ผมฝึกมาแล้ว ผมอ่านหนังสือมาแล้ว

229
00:11:20,240 --> 00:11:22,320
‎ผมพยายามเรียนรู้เกี่ยวกับแบรนด์

230
00:11:22,400 --> 00:11:25,400
‎แม่ผมบอกว่า "อย่าลืมนะ…
‎วันนี้วันแรกของแก ต้องดูดีเข้าไว้"

231
00:11:25,480 --> 00:11:28,000
‎ผมเลยใส่เสื้อเชิ้ตสีดำ
‎กางเกงสีดำ และรองเท้าสีดำ

232
00:11:28,080 --> 00:11:30,400
‎ผมคิดว่า "ฉันพร้อมจะอยู่หน้าร้านแล้ว"

233
00:11:30,480 --> 00:11:33,600
‎และจังหวะที่ผมก้าวเท้า
‎ผู้จัดการผมก็บอกว่า "ไม่ๆ ใส่นี่"

234
00:11:33,680 --> 00:11:35,160
‎เธอเอาผ้ากันเปื้อนให้ผม

235
00:11:35,240 --> 00:11:37,400
‎ผ้ากันเปื้อน ผมถาม
‎"นี่ร้านอุปกรณ์ก่อสร้างเหรอ

236
00:11:37,480 --> 00:11:39,400
‎ทำไมผมต้องใส่ผ้ากันเปื้อนด้วย"

237
00:11:40,680 --> 00:11:43,040
‎และผมซึ่งยังเด็กและไร้เดียงสา
‎ผมแบบว่า "ไม่มีทาง"

238
00:11:43,120 --> 00:11:45,920
‎ผมต้องทำให้ผ้ากันเปื้อนดูหลวมๆ เท่ๆ หน่อย

239
00:11:46,000 --> 00:11:48,360
‎ผู้จัดการบอก "ไม่ได้
‎มันเป็นเรื่องของมาตรฐาน" และเธอ…

240
00:11:48,960 --> 00:11:50,520
‎ผูกผ้ากันเปื้อนให้แน่น

241
00:11:50,600 --> 00:11:53,800
‎ผมอยู่หน้าร้าน
‎ในสภาพที่เหมือนสาวหุ่นนาฬิกาทราย

242
00:11:58,640 --> 00:12:02,200
‎มีผู้ชายเดินผ่านและแซว
‎"โห ไอ้น้อง ก้นสวยนะเรา"

243
00:12:02,280 --> 00:12:03,480
‎ให้ตายสิ

244
00:12:03,560 --> 00:12:07,520
‎"โห ไอ้น้อง เอาจริงนะ
‎ก้นแจ่มเป็นบ้าเลยพวก"

245
00:12:08,760 --> 00:12:10,880
‎"ก้นนายโคตรสวยเลย"

246
00:12:13,520 --> 00:12:15,000
‎ผมทำงานอยู่หน้าร้าน

247
00:12:15,080 --> 00:12:17,040
‎คุณคงนึกภาพออก ผมอยู่หน้าร้าน

248
00:12:17,120 --> 00:12:21,000
‎แล้วผู้จัดการก็บอกผมว่า
‎"หน้าที่นายคือทักทายลูกค้า"

249
00:12:21,080 --> 00:12:23,560
‎และผมต้องเปลี่ยนวิธีพูด เราทุกคนเปลี่ยนวิธีพูด

250
00:12:23,640 --> 00:12:26,120
‎ไม่สำคัญว่าคุณทำงานอะไร คุณต้องเปลี่ยนวิธีพูด

251
00:12:26,200 --> 00:12:28,240
‎พวก คุณชื่ออะไรครับ

252
00:12:28,320 --> 00:12:30,280
‎- แอนทอน
‎- แอนทอน คุณทำงานอะไรครับ

253
00:12:30,360 --> 00:12:32,480
‎- เป็นช่างไม้
‎- ช่างไม้ ว้าว

254
00:12:32,560 --> 00:12:35,200
‎เยี่ยมเลย คุณคงต้องเปลี่ยนวิธีพูดตลอดเวลา

255
00:12:35,280 --> 00:12:36,640
‎เวลาสบายๆ กับพรรคพวก

256
00:12:36,720 --> 00:12:39,880
‎"เออ นั่นแหละที่ฉันบอก
‎ฉันอาจจะไปเที่ยววันเสาร์"

257
00:12:39,960 --> 00:12:41,160
‎"สวัสดีครับ"

258
00:12:41,760 --> 00:12:43,000
‎"ไงครับ ใช่"

259
00:12:43,080 --> 00:12:45,800
‎"ครับผม ได้ครับ"

260
00:12:45,880 --> 00:12:47,840
‎"ผมทำม้าโยกได้ไหมเหรอ ได้ครับ"

261
00:12:48,520 --> 00:12:49,840
‎"ครับผม"

262
00:12:49,920 --> 00:12:52,160
‎"โอเคครับ คุณอยากได้วันศุกร์ ศุกร์นี้ใช่ไหม"

263
00:12:52,240 --> 00:12:54,240
‎"ครับ ได้ครับ ครับผม เจอกันวันศุกร์ครับ"

264
00:12:54,320 --> 00:12:55,840
‎"โอเค บ๊ายบาย ครับ"

265
00:12:55,920 --> 00:12:58,440
‎"ฉันไม่ทำม้าโยกหรอกโว้ย"

266
00:12:58,520 --> 00:12:59,920
‎"ไอ้งั่งเอ๊ย"

267
00:13:04,920 --> 00:13:06,600
‎ผมเลยต้องเปลี่ยนวิธีพูด

268
00:13:06,680 --> 00:13:10,440
‎ผู้จัดการผมบอกว่าให้ทักทายลูกค้า
‎ตอนที่พวกเขาเข้าร้าน นั่นคือสิ่งที่ผมต้องทำ

269
00:13:10,520 --> 00:13:14,000
‎คุณนึกภาพบรรยากาศในร้านออกเลย
‎กลิ่นมันหอม

270
00:13:14,080 --> 00:13:16,520
‎ผมขอเล่าประวัติของโจ มาโลนให้คุณฟังหน่อย

271
00:13:17,280 --> 00:13:19,640
‎พวกเขาขายครีมทาตัว น้ำหอม เจลอาบน้ำ

272
00:13:19,720 --> 00:13:23,440
‎พวกเขามีเจลอาบน้ำขวดแค่นี้ ขวดแค่นี้เอง

273
00:13:23,520 --> 00:13:26,160
‎และมันมีราคา 15 ปอนด์

274
00:13:26,240 --> 00:13:28,800
‎ผมใช้แค่วันละหยด

275
00:13:30,120 --> 00:13:34,160
‎อย่าเข้าใจผิดนะ ผมขโมยมา
‎แต่ก็ใช้วันละหยดอยู่ดี

276
00:13:35,120 --> 00:13:37,800
‎ผมต้องทำแค่นั้น
‎ทักทายลูกค้าเวลาพวกเขาเข้าร้าน

277
00:13:37,880 --> 00:13:39,160
‎ด้วยเสียงที่เปลี่ยนวิธีพูดแล้ว

278
00:13:39,240 --> 00:13:41,640
‎"สวัสดีครับ สบายดีไหม สวัสดีครับคุณผู้หญิง"

279
00:13:42,600 --> 00:13:45,920
‎"สวัสดีตอนบ่ายครับคุณนาย สบายดีไหมครับ"

280
00:13:46,000 --> 00:13:49,160
‎คนอังกฤษทำแบบนี้เวลาเดินเข้ามา
‎จากอากาศหนาวๆ "สบายดีไหม"

281
00:13:49,240 --> 00:13:51,080
‎"ข้างนอกหนาวมากเลยเนอะ"

282
00:13:51,680 --> 00:13:53,240
‎"ครับ หนาวมากเลย"

283
00:13:53,320 --> 00:13:55,640
‎"เข้ามาสิครับ เข้ามาเลย เจ้าห่านโง่"

284
00:13:55,720 --> 00:13:56,800
‎"เข้ามาเลย"

285
00:14:01,000 --> 00:14:04,440
‎บางครั้งคนก็ไม่สนใจคุณเวลาที่มาถึงร้าน

286
00:14:04,520 --> 00:14:06,640
‎"สวัสดีครับ สบายดีไหมครับคุณผู้หญิง"

287
00:14:06,720 --> 00:14:08,520
‎"ไม่เหรอ โอเค ก็ได้"

288
00:14:09,600 --> 00:14:14,080
‎"ผมจะยืนอยู่ตรงนี้เฉยๆ
‎และไปตายห่าซะ ไม่เป็นไร"

289
00:14:14,160 --> 00:14:17,560
‎จากนั้นก็มีชายผิวดำเดินเข้ามา

290
00:14:17,640 --> 00:14:20,640
‎ผมคิดว่า "พระเจ้า ดูนี่สิ
‎นี่คือโอกาสที่ผมจะขายของได้

291
00:14:20,720 --> 00:14:23,600
‎เปลี่ยนลูกค้าที่อาจไม่คุ้นเคยกับแบรนด์ได้"

292
00:14:23,680 --> 00:14:25,680
‎เขาเดินเข้าไปในร้าน

293
00:14:26,480 --> 00:14:28,920
‎"โห แม่เจ้า ร้านสวยเป็นบ้า"

294
00:14:29,720 --> 00:14:30,800
‎"โอเค"

295
00:14:31,360 --> 00:14:34,400
‎"ในนี้อย่างกับสปาแน่ะ"

296
00:14:34,880 --> 00:14:36,160
‎"โอเค"

297
00:14:38,040 --> 00:14:41,000
‎"ตัวอย่างเหรอ ขอทดสอบหน่อยละกัน"

298
00:14:55,480 --> 00:14:57,680
‎"ชอบกลิ่นนี้แฮะ ชอบกลิ่นนี้"

299
00:14:58,240 --> 00:14:59,840
‎ผมเลยเข้าไปหาเขา

300
00:14:59,920 --> 00:15:02,440
‎"สวัสดีครับ สบายดีไหม โอเครึเปล่าครับ"

301
00:15:04,840 --> 00:15:08,280
‎"โย่ พวก ทำไมต้องพูดเหมือนเจฟฟรีย์
‎จากเรื่องเฟรชปรินซ์ด้วยพวก"

302
00:15:11,240 --> 00:15:14,600
‎"น้ำหอมกลิ่นนั้นที่คุณทดสอบ
‎เป็นเอกลักษณ์ของเราเลยครับ"

303
00:15:14,680 --> 00:15:17,560
‎"มันคือกลิ่นมะนาว ใบแมงลัก และส้มแมนดาริน"

304
00:15:17,640 --> 00:15:20,160
‎"คุณก็เลยจะได้กลิ่นมะนาวสดชื่น"

305
00:15:20,240 --> 00:15:22,040
‎"แล้วก็กลิ่นใบแมงลักบดละเอียด"

306
00:15:22,120 --> 00:15:24,640
‎"จากนั้นคุณก็จะได้กลิ่นอ่อนๆ ของส้มแมนดาริน"

307
00:15:24,720 --> 00:15:25,920
‎"ได้กลิ่นไหมครับ"

308
00:15:26,000 --> 00:15:28,920
‎เวลาคุณทำงานในร้านค้า
‎คนจะโกหกอย่างไม่มีเหตุผล

309
00:15:31,360 --> 00:15:34,360
‎"ใช่ กลิ่นส้มแมนดารินโคตรชัดเลย แม่เจ้า"

310
00:15:35,040 --> 00:15:37,560
‎"ผมชอบกลิ่นนี้มากพวก"

311
00:15:38,480 --> 00:15:40,760
‎"คุยเรื่องราคากันดีกว่า ขวดนี้เท่าไหร่"

312
00:15:40,840 --> 00:15:43,760
‎"ผมชอบกลิ่นนี้ กลิ่นนี้โดน เท่าไหร่เหรอ"

313
00:15:43,840 --> 00:15:48,520
‎"โอเคครับ ขวดนั้นก็ 50 มิลลิลิตรนะครับ"

314
00:15:48,600 --> 00:15:51,800
‎"ราคาก็อยู่ที่ 59 ปอนด์ครับ"

315
00:15:51,880 --> 00:15:53,560
‎"ห้าสิบเก้าปอนด์เหรอ"

316
00:15:53,640 --> 00:15:56,080
‎"โอเค ได้เลย"

317
00:15:58,200 --> 00:16:00,760
‎"แล้วขวดใหญ่เท่าไหร่เหรอพวก เท่าไหร่"

318
00:16:00,840 --> 00:16:04,000
‎"โอเค ถ้าเป็นขวดใหญ่
‎จะเป็นขนาด 100 มิลลิลิตร

319
00:16:04,080 --> 00:16:07,160
‎"คุณก็จะได้ความหอมสองเท่า
‎ของโอเดอตัวแลตต์ของคุณ"

320
00:16:07,760 --> 00:16:10,400
‎"พูดอะไรน่ะ ช็อกโกแลตเหรอ พูดอะไรน่ะ"

321
00:16:11,840 --> 00:16:15,640
‎"ขวดนี้นะครับ ราคาอยู่ที่ 140 ปอนด์"

322
00:16:15,720 --> 00:16:18,520
‎"ร้อยสี่สิบเหรอ โอเค"

323
00:16:19,520 --> 00:16:21,440
‎"เอาละ บ้าไม่ใช่เล่นเลยนะเนี่ย"

324
00:16:22,840 --> 00:16:25,280
‎"โอเค"

325
00:16:27,760 --> 00:16:30,800
‎"ก็คือขวดนี้ 59 ปอนด์ ขวดนั้น 140
‎จะบอกแบบนี้ใช่ไหม"

326
00:16:30,880 --> 00:16:31,880
‎"ใช่ครับ"

327
00:16:32,800 --> 00:16:35,760
‎"ผมไม่ได้พูดตะกุกตะกักเลย ดังนั้นใช่ครับ"

328
00:16:35,840 --> 00:16:37,280
‎"โอเค"

329
00:16:42,600 --> 00:16:45,160
‎"เอาละพวก ฟังให้ดีนะ"

330
00:16:49,160 --> 00:16:52,440
‎"ฟังนะพวก ฉันไม่รู้จักนาย นายไม่รู้จักฉัน"

331
00:16:53,720 --> 00:16:57,160
‎"เพราะงั้นช่างแม่งเหอะ เข้าใจที่ฉันพูดไหม"

332
00:16:57,240 --> 00:16:59,640
‎"ฉันจะขโมยไอ้นี่แล้วละพวก"

333
00:17:01,280 --> 00:17:03,720
‎"แล้วนายจะว่าไงวะพวก"

334
00:17:05,480 --> 00:17:08,599
‎"พวก อย่าขโมยเลยนะ
‎ฉันเพิ่งได้งานทำวันนี้เอง"

335
00:17:08,680 --> 00:17:10,920
‎"นี่เป็นวันแรกเลย ไหว้ละ"

336
00:17:11,000 --> 00:17:13,280
‎"เอาจริงนะ นายจะขโมยมันไปทำไม"

337
00:17:13,359 --> 00:17:16,800
‎"เพราะสุดท้ายแล้ว พอนายดูเหมือนฉัน
‎และฉันดูเหมือนนาย

338
00:17:16,880 --> 00:17:20,119
‎พวกเขาจะคิดว่าเราเตี๊ยมกัน
‎และคิดว่านายเป็นเพื่อนฉัน"

339
00:17:20,200 --> 00:17:23,920
‎"อะไรกัน พวกเขาอยากเลือกปฏิบัติ
‎กับฉันเหมือนกันเหรอเนี่ย"

340
00:17:24,000 --> 00:17:26,880
‎"ช่างแม่ง ฉันจะเอาน้ำหอมนี่ไป"

341
00:17:26,960 --> 00:17:29,560
‎"ฉันไม่รู้จักนาย ฟังนะ ฉันจะเอาน้ำหอมไป"

342
00:17:29,640 --> 00:17:33,400
‎"ฟังให้ดีนะ ฉันจะอัดทุกคนที่หยุดฉันเลย"

343
00:17:33,480 --> 00:17:36,080
‎"นายกำลังบอกฉันว่านายจะเดินออกไปจากร้าน

344
00:17:36,160 --> 00:17:38,160
‎และอัดทุกคนที่ขวางทางนายงั้นเหรอ"

345
00:17:38,240 --> 00:17:41,840
‎"พวก ฉันจะอัดทุกคน
‎ฉันไม่สนไอ้ยี่ห้อบั๊กซี่ มาโลนนี่หรอก"

346
00:17:41,920 --> 00:17:43,400
‎"ตกลงนายจะขโมยใช่ไหม"

347
00:17:43,480 --> 00:17:47,320
‎"ฟังนะ ถ้านายจะขโมยมัน
‎แล้ววิ่งออกไปจากร้านและเอาไปขวดนึง"

348
00:17:47,400 --> 00:17:48,840
‎ก็ฟังฉันให้ดีละกันพวก"

349
00:17:49,640 --> 00:17:51,480
‎"หยิบไปเผื่อฉันขวดนึงด้วย"

350
00:18:02,040 --> 00:18:05,080
‎วันรุ่งขึ้นไปทำงานตัวหอมฉุยเลยครับพี่น้อง

351
00:18:07,200 --> 00:18:09,640
‎แต่เรารู้ว่าในที่ทำงานทุกที่ เรามีอะไร

352
00:18:09,720 --> 00:18:12,520
‎เรามีเพื่อน และมีเพื่อนร่วมงาน

353
00:18:12,600 --> 00:18:14,440
‎วิธีที่เรามีปฏิสัมพันธ์กันมันต่างกันมาก

354
00:18:14,520 --> 00:18:17,760
‎เพราะเวลาคุณเจอเพื่อน
‎คุณจะหยอกเย้าเรื่องส่วนตัวกัน

355
00:18:17,840 --> 00:18:19,960
‎ผมเคยทำงานกับเพื่อนชื่อดเวย์น
‎เขาเป็นเหมือนผม

356
00:18:20,040 --> 00:18:22,240
‎เรามีสไตล์การทักทาย
‎ของเราเอง "เป็นไงบ้าง"

357
00:18:22,320 --> 00:18:25,280
‎"นายยอดมากดเวย์น เป็นไงมั่งพวก"

358
00:18:25,360 --> 00:18:26,800
‎"ฉันเหรอ สบายดีมากพวก"

359
00:18:26,880 --> 00:18:29,560
‎"นายยอดมากโม กิลลิแกน เป็นไงมั่งพวก"

360
00:18:29,640 --> 00:18:31,960
‎บางครั้งเพื่อนร่วมงานก็พยายามเข้ามาเล่นด้วย

361
00:18:32,040 --> 00:18:34,440
‎"เฮ้ย เป็นไงบ้าง อย่าลืมฉัน ฉันปีเตอร์"

362
00:18:34,520 --> 00:18:36,400
‎"หมอนี่ยอดมาก"

363
00:18:36,480 --> 00:18:38,400
‎"หุบปากซะปีเตอร์ อย่าทำแบบนั้นอีก"

364
00:18:39,120 --> 00:18:41,600
‎"เราจะรีบไปห้องพักพนักงาน
‎อย่าทำแบบนั้นเชียว"

365
00:18:42,640 --> 00:18:45,400
‎คุณมีเพื่อน แล้วก็มีเพื่อนร่วมงาน

366
00:18:45,480 --> 00:18:48,400
‎แล้วก็ตรงกลาง ที่ยอดบนสุด รู้ไหมว่าคุณมีใคร

367
00:18:48,480 --> 00:18:50,240
‎คุณมีผู้จัดการร้านค้าปลีก

368
00:18:50,320 --> 00:18:53,200
‎และผมจะใช้คำนี้
‎ผมไม่ค่อยใช้คำนี้ แต่รู้อะไรไหม

369
00:18:53,280 --> 00:18:54,600
‎ผู้จัดการร้านค้าปลีกทุกคน

370
00:18:54,680 --> 00:18:56,480
‎ปัญญาอ่อน ใช่แล้ว

371
00:18:56,560 --> 00:18:58,560
‎ผมพูดออกไปแล้ว ผมไม่สนหรอก

372
00:18:58,640 --> 00:18:59,640
‎ผมพูดไปแล้ว

373
00:19:00,240 --> 00:19:02,640
‎คืนนี้มีผู้จัดการร้านค้าปลีกบ้างไหม

374
00:19:03,160 --> 00:19:04,800
‎ไอ้ปัญญาอ่อน หุบปากซะ

375
00:19:08,800 --> 00:19:10,360
‎ล้อเล่นนะ

376
00:19:10,440 --> 00:19:12,440
‎ผมไม่ได้ล้อเล่นหรอก ช่างหัวหมอนั่น

377
00:19:14,120 --> 00:19:15,320
‎รู้ไหมทำไมผมพูดแบบนี้

378
00:19:15,400 --> 00:19:18,480
‎เพราะพวกเขาตัดสินใจไม่ได้
‎ว่าอยากเป็นมิตรหรือศัตรูกับคุณ

379
00:19:18,560 --> 00:19:21,960
‎และบางครั้งพวกเขาก็จะสร้าง
‎สิ่งที่ไม่อยู่ในระเบียบการของหน้าร้านด้วย

380
00:19:22,040 --> 00:19:24,600
‎ผมกับดเวย์นคุยกัน
‎ว่าพอเงินเดือนออกแล้วจะเอาไปทำอะไร

381
00:19:24,680 --> 00:19:27,920
‎เราคุยกันนิดหน่อย ไม่มีใครอยู่ในร้าน
‎เราแกล้งพับเสื้อยืดขึ้น

382
00:19:28,000 --> 00:19:29,520
‎ไม่มีใครในร้านเลย

383
00:19:29,600 --> 00:19:31,920
‎"วันเสาร์นายจะทำอะไรวะ เพราะเห็นๆ อยู่ว่า

384
00:19:32,000 --> 00:19:34,640
‎ฉันจะไปเที่ยวและเราได้ตังค์วันศุกร์นี้"

385
00:19:37,000 --> 00:19:39,680
‎พวกผู้จัดการเดินมา
‎เห็นความสนุกทั้งหมดนี้เกิดขึ้น

386
00:19:40,920 --> 00:19:43,880
‎"โอเค เอาละ แยกคู่นี้ออกจากกันเลย โอเค"

387
00:19:43,960 --> 00:19:45,280
‎"โม ช่วยอะไรหน่อยได้ไหม"

388
00:19:45,360 --> 00:19:48,160
‎"ช่วยไปยืนตรงหน้าต่าง
‎และโบกมือให้ลูกค้าทีได้ไหม"

389
00:19:49,680 --> 00:19:50,640
‎"อะไรนะ"

390
00:19:57,880 --> 00:20:00,040
‎แล้วสองนาทีต่อมา
‎พวกเขาก็อยากเป็นเพื่อนกับคุณ

391
00:20:00,120 --> 00:20:02,760
‎ในที่ที่ผมไม่ต้องการเพื่อนในที่ทำงานเลย

392
00:20:02,840 --> 00:20:04,960
‎รู้ไหมว่าที่นั่นอยู่ที่ไหน ห้องพักพนักงาน

393
00:20:05,640 --> 00:20:06,840
‎ผมไม่ต้องการเพื่อนเลย

394
00:20:06,920 --> 00:20:08,360
‎นั่นคือหนึ่งสัปดาห์ก่อนเงินเดือนออก

395
00:20:08,440 --> 00:20:09,560
‎เป็นสัปดาห์ทัพเพอร์เเวร์

396
00:20:09,640 --> 00:20:12,400
‎ในที่สุดผมก็ใช้ภาชนะรีไซเคิลของจีน

397
00:20:13,080 --> 00:20:14,280
‎เงินเดือนผมยังไม่ออก

398
00:20:14,360 --> 00:20:16,560
‎ผมใส่ข้าวกับถั่วในกล่องใบนึง

399
00:20:16,640 --> 00:20:18,080
‎ใส่หางวัวในกล่องอีกใบ

400
00:20:18,160 --> 00:20:20,440
‎และใส่สลัดในกล่องอีกใบด้วย

401
00:20:20,520 --> 00:20:22,080
‎ผมใส่หูฟัง

402
00:20:22,160 --> 00:20:24,840
‎อย่ามาคุยกับผม
‎ผมมีเวลาหนึ่งชั่วโมง ผมไม่ได้ค่าจ้างตอนพัก

403
00:20:24,920 --> 00:20:27,240
‎อย่ามาคุยกับผมเลย อย่ามายุ่งกับผม

404
00:20:27,320 --> 00:20:30,400
‎แต่ใครเข้ามา
‎พยายามเป็นเพื่อนกับผม ผู้จัดการไง

405
00:20:34,160 --> 00:20:35,120
‎"นั่นอะไรน่ะ"

406
00:20:36,280 --> 00:20:38,360
‎"กลิ่นหอมมาก"

407
00:20:39,640 --> 00:20:42,720
‎"นั่นอะไรเหรอ กินอะไรน่ะเพื่อน มันคืออะไร"

408
00:20:44,120 --> 00:20:45,800
‎"เฮ่อ ไปตายซะไปพวก"

409
00:20:48,320 --> 00:20:50,320
‎"ก็ โอเค…"

410
00:20:51,120 --> 00:20:54,840
‎"นี่คือข้าวกับถั่วในกล่องใบนี้"

411
00:20:54,920 --> 00:20:59,000
‎"ได้ยินเรื่องของเจ้าพวกนี้มาเยอะมาก
‎ข้าวกับถั่ว"

412
00:20:59,080 --> 00:21:03,880
‎"ให้ตายสิ ฉันเคยได้ยินเรื่องเจ้าพวกนี้
‎ข้าวกับถั่ว วิเศษมาก"

413
00:21:03,960 --> 00:21:05,840
‎"แต่มันดูไม่เหมือนถั่วนะ"

414
00:21:07,000 --> 00:21:08,360
‎"โอเค"

415
00:21:09,200 --> 00:21:11,640
‎"นั่นอะไรเหรอ ฉันไม่เคยเห็นเลย"

416
00:21:11,720 --> 00:21:13,400
‎"มันคืออะไร"

417
00:21:13,480 --> 00:21:15,920
‎"นั่นอะไร นั่นอะไรวะ นั่นอะไร"

418
00:21:16,520 --> 00:21:18,080
‎"บอกหน่อยว่ามันคืออะไร"

419
00:21:20,040 --> 00:21:22,200
‎"ช่วยหยุดชี้อาหารของผมได้ไหม"

420
00:21:23,640 --> 00:21:26,000
‎"นี่คือสตูว์หางวัว"

421
00:21:26,080 --> 00:21:27,000
‎"อะไรนะ"

422
00:21:27,080 --> 00:21:29,720
‎"โทษนะ อะไรวัวนะ"

423
00:21:31,400 --> 00:21:32,960
‎"นี่คือสตูว์หางวัว"

424
00:21:33,040 --> 00:21:35,520
‎"หางวัวเหรอ เดี๋ยวนะ"

425
00:21:35,600 --> 00:21:36,840
‎"หางวัวเหรอ"

426
00:21:37,320 --> 00:21:39,560
‎"ฉันไม่เคยเห็นมันในเวทโรสเลย"

427
00:21:39,640 --> 00:21:41,240
‎"หางวัวเนี่ยนะ"

428
00:21:41,320 --> 00:21:44,120
‎"เดี๋ยวนะ ขอทำความเข้าใจก่อนนะ
‎นายพ่อครัวหัวป่าก์"

429
00:21:44,200 --> 00:21:46,040
‎"นายกำลังบอกฉันว่า…"

430
00:21:46,640 --> 00:21:50,640
‎"นายกำลังบอกฉันว่านั่นคือหางของวัว
‎นายจะพูดแบบนั้นใช่ไหม"

431
00:21:50,720 --> 00:21:52,520
‎"นายหมายความว่างั้นใช่ไหม"

432
00:21:52,600 --> 00:21:56,000
‎"ไม่ มันคือไอ้จ้อนของม้า
‎คุณไม่ได้ฟังเลยเหรอ"

433
00:21:57,920 --> 00:22:00,440
‎แต่เรารู้กฎสากลในห้องพักพนักงาน

434
00:22:00,520 --> 00:22:03,640
‎ห้ามเอาอาหารกลางวันกลิ่นเหม็น
‎เข้าไปในห้องพักพนักงาน

435
00:22:03,720 --> 00:22:06,720
‎ไม่สำคัญว่าคุณจะเป็นใคร
‎คุณจะทำห้องพักพนักงานเหม็นไม่ได้

436
00:22:06,800 --> 00:22:09,720
‎นี่เป็นพื้นที่ส่วนรวม เราทุกคนต้องกินในนี้

437
00:22:09,800 --> 00:22:11,240
‎แต่บางคนก็ไม่สนใจ

438
00:22:11,320 --> 00:22:14,600
‎ผมเคยทำงานกับผู้หญิงน่ารักคนนึง
‎ชื่อยุลก้า เธอนิสัยดีมาก

439
00:22:14,680 --> 00:22:17,640
‎แต่เธอเป็นหนึ่งในพวกคนที่เอาปัญหามาให้คุณ

440
00:22:17,720 --> 00:22:19,280
‎"ว่าไง ยุลก้า สบายดีไหม"

441
00:22:19,360 --> 00:22:21,360
‎"ไม่ ไม่ค่อยดีเลย"

442
00:22:23,120 --> 00:22:26,120
‎"ให้ตายสิวะ เป็นอะไรเหรอ เป็นอะไร"

443
00:22:26,200 --> 00:22:28,160
‎"สามีฉัน เขาทิ้งฉัน"

444
00:22:28,240 --> 00:22:31,640
‎"แย่จัง เสียใจด้วยนะ เสียใจด้วยจริงๆ"

445
00:22:31,720 --> 00:22:35,960
‎และขอบอกตามตรงว่าอาหารกลางวันของเธอ
‎ทำให้ห้องพักพนักงานเหม็นมาก

446
00:22:36,040 --> 00:22:38,080
‎และผมพยายามสุภาพกับยุลก้า

447
00:22:38,160 --> 00:22:40,720
‎แต่ก็มีบางคนที่ปากไม่มีหูรูด
‎พวกเขาไม่เข้าใจบรรยากาศ

448
00:22:40,800 --> 00:22:43,400
‎คนแบบดเวย์นจะเดินเข้ามาและพูดสิ่งที่คิดเลย

449
00:22:43,480 --> 00:22:45,760
‎เดินเข้ามา "โย่ ใครมีกรรไกรมั่ง"

450
00:22:46,680 --> 00:22:48,000
‎"เช็ดเข้!"

451
00:22:49,040 --> 00:22:50,200
‎"ไม่นะ"

452
00:22:50,280 --> 00:22:53,360
‎"เหม็นมาก! ไม่นะ เหม็นมาก!"

453
00:22:53,440 --> 00:22:57,000
‎"พวกนายนั่งคุยกัน
‎ทั้งที่มีกลิ่นเหม็นแบบนี้ได้ไงเนี่ย"

454
00:22:57,080 --> 00:22:58,720
‎"ไม่ไหวว่ะ อยากจะอ้วก"

455
00:22:58,800 --> 00:23:01,080
‎ผมพยายามมองเขาแบบว่า "เฮ้ย ดเวย์น…"

456
00:23:02,200 --> 00:23:04,360
‎"ดเวย์น ยุลก้ากำลังลำบากนะ"

457
00:23:04,440 --> 00:23:05,640
‎"สามีเธอทิ้งเธอไป"

458
00:23:05,720 --> 00:23:09,280
‎"จะไม่ทิ้งได้ไงวะ อาหารแม่งเหม็นขนาดนี้"

459
00:23:09,360 --> 00:23:10,720
‎"เป็นฉันก็เผ่นเหมือนกัน"

460
00:23:12,240 --> 00:23:14,040
‎ทำให้ห้องพักพนักงานเหม็น

461
00:23:16,600 --> 00:23:19,680
‎แต่เราทุกคนรู้ว่าเราทำเพื่ออะไร
‎ในที่ทำงาน เราทำเพื่อเงิน

462
00:23:19,760 --> 00:23:22,640
‎ไม่มีใครอยู่ที่นั่นเพื่อความรักและความสุข
‎เราทำเพื่อเงิน

463
00:23:22,720 --> 00:23:25,960
‎แม้แต่ผม ตอนอายุ 18
‎ตอนที่ได้เงินเดือนก้อนแรก

464
00:23:26,040 --> 00:23:27,120
‎พระเจ้า

465
00:23:27,200 --> 00:23:29,760
‎ผมไม่รู้จะใส่อะไรในประวัติการทำงาน
‎ผมโกหกอยู่แล้ว

466
00:23:29,840 --> 00:23:31,480
‎เราทุกคนโกหกเพื่อให้ได้งานแรก

467
00:23:31,560 --> 00:23:33,240
‎ผมยังไม่มีประสบการณ์ทำงาน

468
00:23:33,320 --> 00:23:34,440
‎"คุณเคยทำงานที่ไหนไหม"

469
00:23:36,040 --> 00:23:37,400
‎"เคยครับ"
‎"เคยทำงานที่ไหน"

470
00:23:37,480 --> 00:23:39,160
‎"วูลเวิธส์ครับ ใช่ "

471
00:23:40,240 --> 00:23:41,240
‎"เคยทำที่ไหนอีกไหม"

472
00:23:42,120 --> 00:23:43,080
‎"ดิกซันส์"

473
00:23:43,680 --> 00:23:45,720
‎ที่ไหนที่เลิกกิจการแล้ว ผมเคยทำงานมาหมด

474
00:23:46,960 --> 00:23:49,200
‎คุณไม่รู้ด้วยซ้ำว่า… "คุณทำงานได้กี่ชั่วโมง"

475
00:23:49,280 --> 00:23:50,880
‎"ห้าแสนชั่วโมงครับ"

476
00:23:53,120 --> 00:23:55,320
‎แล้วคุณก็เฝ้ารอวันที่เงินเดือนออก

477
00:23:55,400 --> 00:23:58,480
‎บางครั้งคุณก็ขยันเช็กบัญชีมาก
‎คุณเช็กตอน 11.58 น.

478
00:23:58,560 --> 00:24:02,040
‎ตอน 11.58 น.วันพฤหัส เช็กทางออนไลน์

479
00:24:02,120 --> 00:24:04,440
‎"อะไรเนี่ย เงินยังไม่เข้าอีก อะไรกัน"

480
00:24:04,520 --> 00:24:05,520
‎"ไม่พวก ช่างแม่ง"

481
00:24:05,600 --> 00:24:07,840
‎"พรุ่งนี้ฉันจะขโมยเทียนที่ทำงานให้หมดเลย"

482
00:24:07,920 --> 00:24:09,160
‎"ไม่ ฉันจะไม่ทน"

483
00:24:09,240 --> 00:24:11,640
‎บางครั้งคุณต้องไปที่ตู้เอทีเอ็มกลางดึก

484
00:24:11,720 --> 00:24:14,440
‎ตอนตีหนึ่ง ไปที่ตู้เอทีเอ็ม

485
00:24:14,520 --> 00:24:16,960
‎ไปที่ย่านการค้า คุณกลัวมาก

486
00:24:17,640 --> 00:24:20,720
‎คุณคล้องกุญแจไว้ที่นิ้ว เผื่อเอาไว้

487
00:24:21,240 --> 00:24:22,440
‎ถ้าเจอพวกขี้ยามาหาเรื่อง…

488
00:24:26,320 --> 00:24:30,160
‎แต่ช่างมีความสุขเหลือเกินที่ได้เงินของตัวเอง

489
00:24:30,240 --> 00:24:31,680
‎ผมจะไม่มีวันลืมความรู้สึกนั้น

490
00:24:31,760 --> 00:24:34,520
‎ให้ตายสิ การไปเช็กเงินที่ตู้เอทีเอ็ม

491
00:24:34,600 --> 00:24:38,080
‎เสียบบัตรเข้าไป
‎และเห็นเงินที่ผมหามาด้วยตัวเอง…

492
00:24:38,160 --> 00:24:42,960
‎พระเจ้า ผมรู้สึกว่า
‎ทุกอย่างเกิดขึ้นแบบสโลว์โมชั่น

493
00:25:19,240 --> 00:25:21,760
‎รู้ไหมมุกนั้นตลกตรง… ขอบคุณครับ

494
00:25:26,520 --> 00:25:29,360
‎รู้ไหมว่ามุกนั้นตลกตรงไหน
‎พวกคุณบางคนมองผมแบบ…

495
00:25:29,440 --> 00:25:32,520
‎"ใช่พวก เราเข้าใจ เงินเดือนนายออก"

496
00:25:32,600 --> 00:25:35,400
‎"เร่งความเร็วหน่อย กรอไปข้างหน้าหน่อยซิ"

497
00:25:36,160 --> 00:25:39,600
‎ให้รางวัลตัวเองหน่อย
‎นายทำแบบนั้นตลอดนี่ ให้รางวัลตัวเองน่ะ

498
00:25:39,680 --> 00:25:43,720
‎ผมจำได้ว่าผมให้รางวัลตัวเองเป็นแอร์แม็กซ์ 95

499
00:25:43,800 --> 00:25:48,120
‎สมัยก่อนเราเรียกมันว่า 110
‎เพราะมันราคา 110 ปอนด์

500
00:25:48,200 --> 00:25:49,560
‎แล้วผมก็ต้องโกหกแม่…

501
00:25:49,640 --> 00:25:52,240
‎"คู่นี้สวยมาก สวยสุดๆ"

502
00:25:52,320 --> 00:25:54,600
‎ผมเปิดใกล้ๆ แม่ "เหมาะสำหรับฤดูหนาวมาก"

503
00:25:54,680 --> 00:25:56,000
‎ฤดูหนาวเนี่ยนะ

504
00:25:56,080 --> 00:25:57,840
‎เราอยู่ในลอนดอนใต้นะ ไม่ใช่อะแลสกา

505
00:25:57,920 --> 00:25:59,440
‎นายเป็นอะไรเนี่ยพวก

506
00:25:59,520 --> 00:26:01,160
‎"สวยมาก"

507
00:26:01,240 --> 00:26:03,280
‎"คู่นี้เท่าไรเหรอ"

508
00:26:05,080 --> 00:26:05,960
‎"สามสิบปอนด์"

509
00:26:06,920 --> 00:26:08,600
‎ถึงอย่างนั้นแม่ก็คิดว่ามันแพง

510
00:26:08,680 --> 00:26:10,040
‎"สามสิบปอนด์เหรอ"

511
00:26:10,680 --> 00:26:12,560
‎"ราคานี้ซื้อนันยางดีๆ ได้เลยนะ"

512
00:26:12,640 --> 00:26:14,200
‎นันยางเหรอ

513
00:26:14,280 --> 00:26:17,440
‎ไม่ใช่วิชาพละป.สี่นะ ใครมันจะไปใส่นันยาง

514
00:26:18,240 --> 00:26:20,800
‎ทุกอย่างอยู่ในระดับเริ่มต้นในช่วงนี้ของชีวิต

515
00:26:20,880 --> 00:26:23,720
‎แม้แต่กระเป๋าสตางค์ที่คุณใช้
‎คุณไม่มีกระเป๋าสตางค์หรูๆ ใช้

516
00:26:23,800 --> 00:26:27,400
‎คุณใช้กระเป๋าเงินไนกี้ห่วยๆ
‎กระเป๋าไนกี้ตีนตุ๊กแกห่วยแตกที่บาร์

517
00:26:27,480 --> 00:26:29,800
‎"อยากดื่มไหม ผมเลี้ยงเอง" แล้วก็มีเสียง…

518
00:26:32,840 --> 00:26:35,880
‎คุณไม่มีบัตรต่างๆ บัตรประกันภัยแห่งชาติ

519
00:26:35,960 --> 00:26:38,400
‎บัตรสะสมแต้มของแม่ บัตรห้องสมุด

520
00:26:39,680 --> 00:26:42,200
‎แล้วก็มีซิปอันเล็กๆ ที่เปิดไม่ออกอีกต่างหาก

521
00:26:42,280 --> 00:26:44,280
‎"เท่าไหร่" "สองปอนด์" "ผมจ่ายเอง"

522
00:26:48,440 --> 00:26:50,160
‎ชีวิตดีเมื่อคุณหาเงินได้

523
00:26:50,240 --> 00:26:54,120
‎เพราะช่วงที่แย่ที่สุดในชีวิตผม
‎คือตอนอายุ 15 ถึง 17 ปี

524
00:26:54,200 --> 00:26:55,240
‎ตอนที่ผมไม่มีเงิน

525
00:26:55,320 --> 00:26:57,320
‎ผมทำงานไม่ได้ นั่นคือช่วงที่แย่ที่สุด

526
00:26:57,400 --> 00:27:00,760
‎คุณมองหาเงินอะไรก็ได้ที่จะหาได้ คุณสนใจแค่นั้น

527
00:27:00,840 --> 00:27:04,640
‎วันเกิดยายคุณ คุณมองหาเงินในบัตร ใช่ไหมล่ะ

528
00:27:04,720 --> 00:27:06,360
‎"สวัสดี โอเค ไม่มีเงิน"

529
00:27:06,440 --> 00:27:10,080
‎"เอาละ ยาย ผมอยากให้ยายตาย
‎ไปตายซะ ขอให้ยายตายคืนนี้เลย"

530
00:27:10,840 --> 00:27:13,080
‎"ขอให้ยมทูตพายายไปคืนนี้เลย"

531
00:27:13,160 --> 00:27:14,440
‎"ไม่มีเงินในนั้น"

532
00:27:16,360 --> 00:27:17,520
‎"ยายเขียนพินัยกรรมให้แกนะ"

533
00:27:17,600 --> 00:27:19,920
‎"ผมอยากให้ยายตายคืนนี้เลย เป็นไงล่ะ"

534
00:27:21,640 --> 00:27:23,440
‎แต่ไม่มีเงินในบัตร

535
00:27:25,560 --> 00:27:28,440
‎คุณมองหาเงินอะไรก็ได้ที่จะหาได้

536
00:27:28,520 --> 00:27:30,840
‎ผมจำได้ว่าครั้งนึงแม่พูดว่า "ฟังนะโม ฟังนะ

537
00:27:30,920 --> 00:27:34,480
‎ไปที่ร้านค้า นี่เงินห้าปอนด์นะ ห้าปอนด์"

538
00:27:34,560 --> 00:27:36,240
‎"แม่อยากให้แกซื้อข้าวสารมาหนึ่งถุง"

539
00:27:36,320 --> 00:27:39,480
‎"แม่ต้องไปทำงานแต่เช้า
‎ซื้ออาหารเช้าหรือซีเรียลมาให้แม่ด้วย"

540
00:27:39,560 --> 00:27:40,640
‎"แล้วเอาเงินทอนไปเลย"

541
00:27:41,280 --> 00:27:43,360
‎อะไรนะ "เอาเงินทอนไปเลยเหรอ"

542
00:27:43,920 --> 00:27:45,000
‎อะไรนะ

543
00:27:45,080 --> 00:27:47,640
‎เอาเงินทอนที่เหลือจากห้าปอนด์ไปได้เลยเหรอ

544
00:27:47,720 --> 00:27:48,960
‎เอาไปเลยเงินทอน

545
00:27:49,040 --> 00:27:50,320
‎ตายแล้ว

546
00:27:50,920 --> 00:27:52,640
‎ผมได้ยินแค่นั้นเลย ที่เหลือลืมหมด

547
00:27:52,720 --> 00:27:54,320
‎"เอาเงินทอนไปเลย"

548
00:27:54,400 --> 00:27:56,200
‎ผมเดินไปที่ร้าน "เอาเงินทอนไปเลย"

549
00:27:56,280 --> 00:27:57,720
‎พระเจ้า "เอาเงินทอนไปเลย"

550
00:27:57,800 --> 00:28:00,160
‎เงินทอนที่ผมไม่ต้องคืนและเก็บไว้เองได้

551
00:28:00,240 --> 00:28:02,680
‎ผมจะเก็บเงินทอนพวกนี้ไว้ เข้าใจใช่ไหม

552
00:28:03,400 --> 00:28:05,360
‎พอเข้าไปในร้าน สมองผมว่างเปล่า

553
00:28:06,480 --> 00:28:08,240
‎"โอเค ฉันต้องซื้ออะไรนะ"

554
00:28:08,320 --> 00:28:09,760
‎"ฉันต้องซื้ออะไรบ้าง"

555
00:28:11,280 --> 00:28:15,440
‎"ฉันต้องซื้อของบางอย่างให้ตัวเอง
‎เพราะฉันจะเก็บเงินทอนไว้"

556
00:28:15,920 --> 00:28:17,680
‎"โอเค เอาละ"

557
00:28:17,760 --> 00:28:20,320
‎"เอาไอ้นี่ละกัน คิดว่าแม่อยากได้นี่นะ"

558
00:28:20,400 --> 00:28:23,120
‎แล้วผมจะได้เก็บเงินทอน 2.50 ปอนด์ไว้

559
00:28:23,200 --> 00:28:26,480
‎จะบอกอะไรให้นะ ผมเก็บเงินหนึ่งปอนด์
‎ไว้สำหรับวันรุ่งขึ้น

560
00:28:26,560 --> 00:28:29,440
‎และตอนอยู่ในร้าน
‎ผมก็มีเงินที่ใช้ได้อีก 1.50 ปอนด์

561
00:28:29,520 --> 00:28:31,200
‎รู้ไหมว่าเงิน 1.50 ปอนด์มากแค่ไหน

562
00:28:31,280 --> 00:28:34,680
‎ของบางอย่างที่ผมดูในร้านค้า ผมไม่สนมันเลย

563
00:28:34,760 --> 00:28:37,160
‎ของที่ผมอยากได้มาตลอด
‎ผมแบบ "ไม่ ฉันไม่อยากได้แวม"

564
00:28:37,240 --> 00:28:38,240
‎"ไม่ ไม่เอาหอมทอด"

565
00:28:38,320 --> 00:28:40,120
‎"ไม่ ถอยไปเลย เฟร็ดโด้ ไม่"

566
00:28:40,760 --> 00:28:42,120
‎ผมเดินไปที่ตู้แช่แข็ง

567
00:28:42,200 --> 00:28:44,160
‎เปิดตู้ แล้วรู้ไหมว่าผมหยิบอะไรมา

568
00:28:44,240 --> 00:28:46,160
‎แม็กนั่ม

569
00:28:46,240 --> 00:28:47,960
‎โอ้พระเจ้า

570
00:28:48,640 --> 00:28:50,720
‎แม็กนั่ม ผมไม่สนว่าใครจะว่าไง

571
00:28:50,800 --> 00:28:54,640
‎ไอศกรีมแม็กนั่มเป็นไอศกรีมชั้นยอดที่คุณซื้อได้

572
00:28:54,720 --> 00:28:57,960
‎มันมาพร้อมกับห่อกระดาษฟอยล์ปิดสนิทอย่างดี

573
00:28:58,040 --> 00:29:00,320
‎แม้แต่วิธีกินแม็กนั่ม

574
00:29:00,400 --> 00:29:03,360
‎ผมเลือกเดินกลับบ้านทางที่ไกล
‎ผมกินแม็กนั่มแท่งนี้อย่างตะกละ

575
00:29:03,440 --> 00:29:05,520
‎ผมหันมันไปด้านข้าง ผมจะแทะด้านข้าง

576
00:29:05,600 --> 00:29:07,840
‎เพราะคุณต้องเริ่มแบบนั้น คุณแทะด้านข้าง

577
00:29:10,360 --> 00:29:12,440
‎นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคุณแทะด้านข้าง

578
00:29:12,520 --> 00:29:15,240
‎เมื่อคุณหมุนมันไปทางนี้ หมุนไปทางนี้นะ

579
00:29:15,320 --> 00:29:17,280
‎ทางด้านซ้าย หักมันออก

580
00:29:17,880 --> 00:29:21,280
‎หักแผ่นช็อกโกแลตแผ่นเล็กๆ พวกนี้
‎ที่ติดอยู่ที่ไอศกรีมมา

581
00:29:21,360 --> 00:29:23,160
‎เอาแผ่นช็อกโกแลตมา กินเข้าไป…

582
00:29:24,280 --> 00:29:25,840
‎แล้วรู้อะไรไหม ฟังนะครับ

583
00:29:25,920 --> 00:29:28,560
‎ทางด้านขวา มีแผ่นช็อกโกแลตอีกแผ่น

584
00:29:29,600 --> 00:29:30,680
‎ที่ติดอยู่กับไอศกรีม

585
00:29:30,760 --> 00:29:33,080
‎หักแผ่นนั้นออกมาด้วย กินมัน มีความสุข

586
00:29:34,360 --> 00:29:37,120
‎กินไอศกรีมเนื้อเนียนนุ่มหวานฉ่ำอย่างตะกละ

587
00:29:37,200 --> 00:29:41,800
‎และตอนที่คุณคิดว่าแม็กนั่มของคุณหมดแล้ว
‎มันยังไม่หมดครับ รู้ไหมทำไม

588
00:29:41,880 --> 00:29:45,920
‎เพราะยังมีก้อนช็อกโกแลตเล็กๆ
‎ติดอยู่ที่ปลายแท่งไม้อีก

589
00:29:46,000 --> 00:29:47,840
‎โอ้พระเจ้า

590
00:29:47,920 --> 00:29:49,040
‎กินให้อร่อยนะ

591
00:29:52,160 --> 00:29:54,440
‎อร่อยมาก คุณแทบจะกิน
‎ไม้ไอศกรีมเข้าไปเลยด้วย

592
00:29:57,040 --> 00:29:58,760
‎กลับถึงบ้าน รู้สึกกระปรี้กระเปร่า

593
00:29:58,840 --> 00:30:01,400
‎"นี่ครับแม่ ผมซื้อของที่แม่อยากได้มาให้แล้ว"

594
00:30:01,480 --> 00:30:03,280
‎แม่มองหน้าผม เริ่มหัวเราะ

595
00:30:06,360 --> 00:30:08,440
‎"โอเค เอาละ"

596
00:30:08,520 --> 00:30:12,320
‎"โอเค แกนี่ตลกนะ โอเค เยี่ยมเลย โอเค"

597
00:30:12,400 --> 00:30:14,040
‎ผมมองหน้าแม่…

598
00:30:14,120 --> 00:30:17,160
‎"ใช่แม่ สักวันผมอาจจะเป็นตลก…"

599
00:30:18,600 --> 00:30:20,440
‎"ตลกอะไรเหรอ โอเค"

600
00:30:20,520 --> 00:30:24,280
‎ผมรู้ดีว่าเวลาแม่ผมโกรธ แม่จะหัวเราะ

601
00:30:24,360 --> 00:30:26,560
‎แต่ตอนนี้ผมคิดว่ามันตลกจริงๆ

602
00:30:26,640 --> 00:30:28,960
‎เพราะคุณเริ่มเห็น
‎ความโกรธของแม่ผมเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

603
00:30:29,040 --> 00:30:30,520
‎"โอเค"

604
00:30:30,600 --> 00:30:33,320
‎"โอเค แม่เอาเงินให้แกไปซื้อของห้าปอนด์

605
00:30:33,400 --> 00:30:34,680
‎และนี่คือสิ่งที่แกซื้อมาให้แม่"

606
00:30:34,760 --> 00:30:38,520
‎"โอเค เยี่ยมเลย แกคงคิดว่าแม่เป็น

607
00:30:38,600 --> 00:30:39,880
‎อีโง่!"

608
00:30:41,240 --> 00:30:44,920
‎"แกกำลังบอกแม่ว่า
‎แกซื้อข้าวพองอบกรอบมางั้นเหรอ"

609
00:30:45,000 --> 00:30:48,120
‎"แกกำลังบอกแม่แบบนี้เหรอ
‎แม่บอกให้แกไปซื้ออะไร"

610
00:30:48,200 --> 00:30:50,400
‎"แม่บอกว่าข้าวสารและซีเรียลสำหรับกินตอนเช้า

611
00:30:50,480 --> 00:30:52,680
‎แต่แกกลับมาพร้อมข้าวพองอบกรอบ"

612
00:30:52,760 --> 00:30:54,920
‎"เดี๋ยวนะ ขอถามหน่อย"

613
00:30:55,000 --> 00:30:56,480
‎"ขอถามอะไรหน่อย"

614
00:30:56,560 --> 00:31:00,000
‎"เมื่อคืนแม่เตรียมไก่ไว้
‎และเราจะกินมันเป็นมื้อเย็น"

615
00:31:00,080 --> 00:31:01,560
‎"เราจะกินไก่กับอะไร"

616
00:31:01,640 --> 00:31:05,400
‎"มองหน้าแม่ แล้วบอกแม่มา
‎ว่าเราจะกินไก่กับอะไร"

617
00:31:10,840 --> 00:31:12,560
‎"บางทีเราอาจจะกินกับ

618
00:31:13,520 --> 00:31:15,120
‎ข้าวพองอบกรอบมั้ง"

619
00:31:15,200 --> 00:31:16,600
‎"โอเค เอาจริงๆ นะ

620
00:31:16,680 --> 00:31:19,320
‎แม่ต้องติดคุกเพราะฆ่าแกแน่วันนี้ พูดจริงๆ"

621
00:31:19,400 --> 00:31:22,600
‎"แม่ต้องติดคุกหัวโตเพราะไอ้ลูกเวรแน่วันนี้"

622
00:31:22,680 --> 00:31:25,000
‎"แม่โมโหมาก แม่ผิดหวังในตัวแกมาก"

623
00:31:25,080 --> 00:31:26,440
‎"เงินทอนอยู่ไหน"

624
00:31:31,720 --> 00:31:34,400
‎"ผมไม่รู้ว่า… ผมไม่รู้"

625
00:31:34,480 --> 00:31:37,640
‎"ผมไม่รู้ครับแม่ ผมไม่รู้ว่ามันอยู่ไหน"

626
00:31:37,720 --> 00:31:41,800
‎ทีนี้พอถึงจุดที่คุณโดนถามจี้แบบสุดๆ
‎รู้ไหมว่าใครอยากมีส่วนร่วม

627
00:31:41,880 --> 00:31:44,720
‎น้องๆ ตัวน้อยไง พวกเขาอยากมีส่วนร่วม

628
00:31:44,800 --> 00:31:48,600
‎พวกเขาอยากขอนู่นนี่
‎ในเวลาที่คุณไม่ได้ขออะไรจากแม่เลย

629
00:31:48,680 --> 00:31:52,080
‎เรารู้เคล็ดลับว่าเวลาจะขออะไรแม่
‎ให้ขอตอนที่แม่คุยโทรศัพท์

630
00:31:52,160 --> 00:31:53,680
‎ไม่ใช่ตอนที่แม่โกรธ

631
00:31:53,760 --> 00:31:56,680
‎แต่พวกเขาก็โดดเข้ามา ไอ้น้องๆ ตัวน้อยของคุณ

632
00:31:56,760 --> 00:31:59,440
‎"หวัดดีฮะแม่ ไงฮะแม่ หวัดดีฮะแม่ โอ้พระเจ้า"

633
00:31:59,520 --> 00:32:03,400
‎"หวัดดีข้าวพองอบกรอบ หวัดดีเป๊ปป้าพิก
‎แม่ฮะ ขอกินข้าวพองอบกรอบได้ไหม"

634
00:32:03,480 --> 00:32:05,440
‎"ฟังนะ พวกแกควรไปให้พ้นหน้าแม่ซะ

635
00:32:05,520 --> 00:32:08,880
‎ก่อนที่ทุกคน
‎จะโดนหักแขนหักขาและโดนอัด ไปซะ!"

636
00:32:08,960 --> 00:32:10,360
‎"ไปให้พ้นเดี๋ยวเลย"

637
00:32:10,440 --> 00:32:13,000
‎"แม่ไม่อยากเห็นหน้าพวกแก ไปให้พ้น"

638
00:32:14,440 --> 00:32:15,560
‎ต้องปลอบใจน้องอีก

639
00:32:15,640 --> 00:32:18,920
‎"ไม่เป็นไรนะ อย่าคิดมาก
‎แม่รักนาย ไม่เป็นไร"

640
00:32:19,000 --> 00:32:22,920
‎น้องตัวน้อย "ผมไม่ได้ทำอะไรด้วยซ้ำ"

641
00:32:25,200 --> 00:32:27,760
‎"นายไม่น่าเข้าไปยุ่งเลย เข้าไปทำไม"

642
00:32:27,840 --> 00:32:29,160
‎"เข้าไปยุ่งตลอดเลย"

643
00:32:29,240 --> 00:32:33,760
‎"ผมแค่อยากกินข้าว

644
00:32:33,840 --> 00:32:37,440
‎พองอบกรอบ!"

645
00:32:38,280 --> 00:32:40,680
‎"ทำไมต้องมายุ่งด้วย ยุ่งตลอดเลยนะ"

646
00:32:40,760 --> 00:32:43,360
‎"นายถูกเก็บมาเลี้ยง รู้ตัวไหมเนี่ย"

647
00:32:43,440 --> 00:32:47,040
‎"ไม่ใช่ซะหน่อย"

648
00:32:50,600 --> 00:32:53,600
‎นั่นคือสิ่งที่พวกเขาทำกับน้องๆ ตัวน้อย
‎"จริงๆ นะ ดูนิ้วเท้าเขาสิ"

649
00:32:53,680 --> 00:32:55,280
‎"แม่เจ้า ดูนิ้วเท้าเขาสิ"

650
00:32:55,360 --> 00:32:56,480
‎"ไม่"

651
00:32:56,560 --> 00:32:59,040
‎"เราไม่มีนิ้วเท้า" "ไม่ เรามี"

652
00:33:03,920 --> 00:33:05,760
‎แต่ผมต้องย้ายออก

653
00:33:05,840 --> 00:33:09,080
‎สุดท้ายก็ย้ายไปอยู่กับแฟน
‎นั่นคือประสบการณ์ในตัวมันเอง

654
00:33:09,160 --> 00:33:12,080
‎เมื่อคุณอยู่กับแฟนคุณ
‎มันเป็นการทดสอบความสัมพันธ์ที่แท้จริง

655
00:33:12,160 --> 00:33:14,480
‎พวกคุณที่อยู่ในช่วงฮันนีมูนน่ะ พวกคุณมันงี่เง่า

656
00:33:14,560 --> 00:33:16,120
‎คุณไม่รู้จักความสัมพันธ์ที่แท้จริง

657
00:33:16,200 --> 00:33:19,160
‎ไปเที่ยวด้วยกันเหรอ ไม่ คุณไม่รู้จักกันหรอก

658
00:33:19,240 --> 00:33:21,320
‎คุณรู้จักกันตอนอยู่ด้วยกัน

659
00:33:21,400 --> 00:33:23,160
‎ตัวอย่างเช่น การออกแบบภายใน

660
00:33:23,240 --> 00:33:25,640
‎ทุกคน ไม่มีโอกาสเลย คุณซื้ออะไรไม่ได้เลย

661
00:33:25,720 --> 00:33:27,480
‎ผู้หญิงชอบการออกแบบภายใน

662
00:33:27,560 --> 00:33:29,480
‎พวกเธอคิดว่าตัวเองคือแครอล สไมล์ลี่

663
00:33:31,120 --> 00:33:34,480
‎ตอนนี้พวกคุณทุกคน
‎มีรูปบ้านในฝันอยู่ในพินเทอเรสต์

664
00:33:34,560 --> 00:33:39,440
‎แล้วรู้ไหมว่าผู้หญิงอยากได้อะไร
‎ผมจะบอกให้ พวกเขาอยากได้ห้องครัว…

665
00:33:39,520 --> 00:33:41,880
‎ไม่ใช่ครัวธรรมดา
‎แต่เป็นครัวที่มีเคาน์เตอร์ตรงกลาง

666
00:33:41,960 --> 00:33:43,280
‎นั่นคือสิ่งที่พวกเธออยากได้

667
00:33:43,920 --> 00:33:44,800
‎ใช่

668
00:33:44,880 --> 00:33:48,000
‎ดูพวกเธอสิ "ใช่!"

669
00:33:49,120 --> 00:33:52,680
‎ด้านบนเป็นหินอ่อนด้วยใช่ไหม แม่เจ้า!

670
00:33:54,000 --> 00:33:55,720
‎เพื่อที่เวลาคุณออกไปทำงานในตอนเช้า

671
00:33:55,800 --> 00:33:57,640
‎จะแบบว่า "ตื่นแล้วเหรอที่รัก อรุณสวัสดิ์!"

672
00:33:58,160 --> 00:33:59,000
‎"อาหารเช้าค่ะ!"

673
00:34:02,440 --> 00:34:04,840
‎และหนุ่มๆ รู้ไหมว่าหน้าที่เดียวของคุณคืออะไร

674
00:34:04,920 --> 00:34:07,240
‎หน้าที่เดียวของคุณคือเอาขยะไปทิ้ง แค่นั้นเลย

675
00:34:07,320 --> 00:34:09,120
‎เอาขยะไปทิ้ง

676
00:34:09,199 --> 00:34:12,320
‎บางครั้งคุณจะพยายามโยนให้เป็นหน้าที่แฟนคุณ

677
00:34:12,400 --> 00:34:14,719
‎"ผมไม่อยากเอาขยะไปทิ้ง คุณไปทิ้งนะ"

678
00:34:14,800 --> 00:34:16,960
‎"ฉันเหรอ เอาขยะไปทิ้งเนี่ยนะ"

679
00:34:17,040 --> 00:34:18,679
‎"ไม่เอา ฉันอาจโดนฆ่าได้นะ"

680
00:34:18,760 --> 00:34:20,040
‎"โดนฆ่าเหรอ"

681
00:34:21,000 --> 00:34:23,040
‎"ใครฆ่า ฆาตกรเก็บขยะเหรอ"

682
00:34:25,159 --> 00:34:29,080
‎และอีกอย่าง ในบ้านน่ะ
‎คุณผู้หญิงเลิกทำแบบนี้เถอะ

683
00:34:29,159 --> 00:34:30,360
‎เลิกทำแบบนี้ตอนกลางคืน

684
00:34:30,440 --> 00:34:33,320
‎เวลาที่คุณคุยโทรศัพท์มาสามชั่วโมงแล้ว

685
00:34:33,400 --> 00:34:35,040
‎แล้วคุณวางโทรศัพท์ลง

686
00:34:35,120 --> 00:34:38,560
‎และเราต้องวางโทรศัพท์ด้วยเฉยเลย!

687
00:34:38,639 --> 00:34:39,880
‎ไม่ไหวนะ

688
00:34:40,840 --> 00:34:42,320
‎ไม่ยอมหรอก มานี่เลยพวก

689
00:34:43,120 --> 00:34:44,960
‎ไม่ยอมหรอก นึกแล้วว่าคุณต้องลุกขึ้นมา

690
00:34:45,040 --> 00:34:47,239
‎มาเลย ลุกขึ้น มาเลยพวก

691
00:34:47,320 --> 00:34:49,480
‎มาเลยพวก ไม่ยอมหรอกพวก!

692
00:34:53,239 --> 00:34:55,159
‎มันเจื่อนมาก ผู้หญิงคนสุดท้ายแบบว่า…

693
00:34:58,720 --> 00:35:01,520
‎เขาที่อยู่ข้างๆ… "คุณคิดงั้นเหรอ โอเค ได้"

694
00:35:03,840 --> 00:35:06,280
‎ผมขอโทษถ้าทำให้คุณเดือดร้อน ขอโทษจริงๆ

695
00:35:07,040 --> 00:35:11,200
‎คุณดีใจมาก "ใช่เลยพวก ตลอดเลยพวก"

696
00:35:14,440 --> 00:35:16,240
‎สุดท้ายมันขึ้นอยู่กับการสื่อสาร

697
00:35:16,320 --> 00:35:18,760
‎ถ้ามีการสื่อสารที่ดี คุณก็จะมีความสัมพันธ์ที่ดี

698
00:35:18,840 --> 00:35:20,920
‎เพราะตอนนี้ ทุกคนอยากออกไปข้างนอก

699
00:35:21,000 --> 00:35:23,160
‎ความเศร้าหลังล็อกดาวน์
‎เราอยากกลับไปเป็นปกติ

700
00:35:23,240 --> 00:35:26,400
‎เราอยากออกไปปาร์ตี้ ไปคลับ
‎ไปทำสิ่งที่เราชอบทำ

701
00:35:26,480 --> 00:35:27,840
‎และเราไม่สื่อสารกันด้วยซ้ำ

702
00:35:27,920 --> 00:35:31,280
‎ผมมีเพื่อนผู้ชายชนชั้นแรงงานผิวขาว
‎พวกเขาจะไปเที่ยวเมื่อไหร่ก็ได้

703
00:35:31,360 --> 00:35:32,600
‎บางครั้งผมก็อิจฉามาก

704
00:35:32,680 --> 00:35:35,440
‎พวกเขาแบบว่า
‎"สเตซ ผมออกไปข้างนอกนะ ไปละ"

705
00:35:35,520 --> 00:35:38,800
‎พวกเขาออกไปข้างนอก
‎พวกเขาออกไปในเช้าวันเสาร์ตอนสิบโมง

706
00:35:38,880 --> 00:35:40,880
‎ออกไปกินอาหารเช้ากับเพื่อนผู้ชาย

707
00:35:40,960 --> 00:35:43,240
‎แล้วพอตอนเที่ยงก็ไปที่รับแทงพนัน

708
00:35:43,320 --> 00:35:47,040
‎พวกเขาวางเดิมพัน
‎พวกเขาไม่ได้เดิมพันอะไรมากมาย 50 เพนนี

709
00:35:47,560 --> 00:35:49,520
‎เดิมพัน 50 เพนนี แทงบอลสเต็ป

710
00:35:49,600 --> 00:35:52,720
‎เดิมพัน 20 ทีมเพื่อชนะในวันเดียว

711
00:35:52,800 --> 00:35:54,840
‎และหนึ่งทีมจะทำให้พวกเขาผิดหวัง

712
00:35:54,920 --> 00:35:58,280
‎"บ้าเอ๊ย ทอตนัมฮอตสเปอร์
‎เป็นทอตนัมตลอดเลย ให้ตายสิ"

713
00:35:59,800 --> 00:36:03,760
‎จากนั้นหนุ่มๆ ทุกคนก็ไปเจอกันที่ผับ
‎ที่นั่นแหละที่สนุก

714
00:36:03,840 --> 00:36:06,920
‎หนุ่มๆ ทุกคนเจอกัน "ไง!"

715
00:36:07,000 --> 00:36:10,160
‎ชนชั้นแรงงานผิวขาวคือคนกลุ่มเดียวที่ผมรู้จัก
‎ที่ดูถูกเพื่อนตอนเดินเข้ามา

716
00:36:10,240 --> 00:36:13,480
‎"เป็นไงบ้าง ให้ตายสิ ดีโน่
‎เป็นไงบ้าง ไอ้เห้อ้วน"

717
00:36:15,160 --> 00:36:17,880
‎พวกเขาตีพุงเขา "ไง ไอ้อ้วน"

718
00:36:19,520 --> 00:36:20,760
‎ผมจะบอกอะไรให้นะ

719
00:36:20,840 --> 00:36:23,800
‎ในชุมชนคนดำ เราไม่ดูถูกกัน ไม่มีทาง

720
00:36:23,880 --> 00:36:25,320
‎ไม่มีทาง เวลาเดินเข้ามาเหรอ

721
00:36:25,400 --> 00:36:26,720
‎"ว่าไง เป็นไงบ้าง"

722
00:36:26,800 --> 00:36:29,720
‎"นายยอดมากไทรอนกับผิวแห้งๆ ของนาย
‎เป็นไงบ้างพวก"

723
00:36:31,320 --> 00:36:35,440
‎"พวก อย่าทำแบบนั้นสิวะ
‎ทำไมต้องพูดถึงเข่าด้านๆ ของฉันด้วยวะ"

724
00:36:35,520 --> 00:36:36,920
‎"อย่าทำแบบนั้นเชียว"

725
00:36:37,520 --> 00:36:40,080
‎"เดี๋ยวปั๊ดตบด้วยครีมทาผิวเลย
‎อย่าทำแบบนั้นนะ"

726
00:36:44,320 --> 00:36:45,640
‎แล้วหนุ่มๆ ทุกคนก็อยู่ที่นั่น

727
00:36:45,720 --> 00:36:48,760
‎และคุณจะเห็นว่าหนุ่มชนชั้นแรงงานผิวขาว
‎ดื่มเครื่องดื่มเหมือนกันหมด

728
00:36:48,840 --> 00:36:52,440
‎"ดื่มอะไรอยู่ สักไพนต์ไหม จัดให้เขาไพนต์นึง
‎เอาเครื่องดื่มให้เขาหน่อย"

729
00:36:52,520 --> 00:36:55,080
‎มีคนนึงไม่ดื่ม ลิตเติ้ลลี "ดื่มอะไรอยู่ลี"

730
00:36:55,160 --> 00:36:59,000
‎"ไม่ ฉันไม่ได้ดื่มเหล้า ฉันเลิกดื่มเหล้าแล้ว"

731
00:36:59,080 --> 00:37:03,200
‎"ไปเข้ากลุ่มบำบัดมา ดีต่อใจและสุขภาพมาก
‎กำลังฝ่าฟันช่วงลำบากอยู่"

732
00:37:03,280 --> 00:37:04,560
‎"แล้วนี่ดื่มอะไรอยู่"

733
00:37:04,640 --> 00:37:05,560
‎"น้ำแครนเบอร์รี"

734
00:37:05,640 --> 00:37:07,320
‎"น้ำแครนเบอร์รีเหรอ"

735
00:37:07,400 --> 00:37:09,720
‎"เมนส์มารึไง เอาเบียร์ให้เขาไพนต์นึงซิ"

736
00:37:10,560 --> 00:37:11,880
‎"ร้องไห้โฮ…"

737
00:37:12,720 --> 00:37:14,720
‎"เอาเบียร์ให้เขาไพนต์นึง"

738
00:37:14,800 --> 00:37:18,080
‎หนุ่มๆ ทุกคนอยู่ที่นั่น สนุกกันสุดๆ

739
00:37:18,160 --> 00:37:19,640
‎พวกเขาผ่อนคลายกัน

740
00:37:19,720 --> 00:37:23,520
‎คนพวกนี้ส่วนใหญ่ทำงานใช้แรงงาน
‎งานก่อสร้าง บางครั้งก็เป็นช่างไม้ด้วย

741
00:37:23,600 --> 00:37:25,000
‎คุณรู้จักคนพวกนี้

742
00:37:25,080 --> 00:37:28,360
‎เครียดมาก งานโหดมาก
‎ผ่อนเขากำลังผ่อนคลาย

743
00:37:28,440 --> 00:37:31,840
‎เพราะคนพวกนี้ยุ่งมากเป็นสองเท่า
‎พวกเขามักจะขับรถตู้ไปบนถนน

744
00:37:31,920 --> 00:37:33,600
‎เพียงเพื่อจะมีเรื่องกับคนขี่จักรยาน

745
00:37:33,680 --> 00:37:38,200
‎"ออกไปจากถนนซะ
‎ไม่งั้นฉันจะหักขานาย ไอ้หนุ่ม"

746
00:37:38,280 --> 00:37:41,880
‎ผมชอบนักปั่นชนชั้นกลาง รู้ไหมว่าทำไม
‎พวกเขาไม่สบถด้วยซ้ำ พวกเขาแบบว่า

747
00:37:41,960 --> 00:37:44,720
‎"ทำไมนายไม่หุบปากปิดไปซะ"

748
00:37:46,480 --> 00:37:49,920
‎"หุบปากซะ ไม่งั้นฉันจะหักขานาย"
‎"ไม่มีทาง เพราะฉันมีกล้อง"

749
00:37:53,200 --> 00:37:55,360
‎ฉันจะถ่ายภาพนายด้วยกล้องนี้

750
00:37:55,440 --> 00:37:57,440
‎"นายอยู่ในกล้องแล้ว"

751
00:37:58,520 --> 00:38:00,040
‎"ไปให้พ้น"

752
00:38:02,440 --> 00:38:04,960
‎"โชคดีที่นายมีกล้องนั่น ไม่งั้นผมจะทุบขานาย"

753
00:38:06,800 --> 00:38:08,600
‎ผมรู้สึกคนเดียวเหรอ ไม่น่าใช่นะ

754
00:38:08,680 --> 00:38:11,120
‎คุณเคยเจอนักปั่นพวกนี้ตอนติดไฟแดงไหม

755
00:38:11,200 --> 00:38:13,720
‎พวกคนที่มาอยู่ข้างหน้าน่ะ อวดดีสุดๆ

756
00:38:13,800 --> 00:38:17,560
‎พวกเขาไม่วางเท้าบนพื้นเพื่อทรงตัว
‎พวกเขาทรงตัวบนจักรยาน เคยเห็นไหม

757
00:38:17,640 --> 00:38:19,200
‎ทรงตัวด้วยล้อ แบบว่า…

758
00:38:21,640 --> 00:38:23,880
‎รอให้ไฟเขียว เกลียดแม่งชะมัด

759
00:38:25,560 --> 00:38:29,440
‎ตอนนี้ประมาณหกโมงเย็นแล้ว
‎จำได้ไหมว่าหมอนี่ออกมาตั้งแต่สิบโมง

760
00:38:29,520 --> 00:38:31,520
‎เขาเริ่มเหนื่อยแล้ว

761
00:38:31,600 --> 00:38:33,760
‎เริ่มคิดว่าควรกลับบ้านไหม

762
00:38:34,360 --> 00:38:38,160
‎"เพื่อน ฉันว่าฉันกลับบ้านดีกว่า
‎ฉันเหนื่อยมากเลย"

763
00:38:38,240 --> 00:38:42,200
‎"ใช่ ฉันต้องพักแล้ว ฉันต้องพักบ้างแล้วจริงๆ"

764
00:38:42,280 --> 00:38:46,320
‎"ใช้เวลากับลูกชายฉันหน่อย
‎อาร์ชี่ ใช่ ใช้เวลากับเขาหน่อย"

765
00:38:46,400 --> 00:38:50,640
‎"เขาเพิ่งหกขวบ แต่บอกเลย
‎ว่าโตขึ้นเขาจะเล่นให้เชลซีแน่"

766
00:38:51,360 --> 00:38:52,800
‎"บ้าสุดๆ เลย"

767
00:38:52,880 --> 00:38:55,600
‎"ฉันว่าจะกลับบ้านแล้ว ไปใช้เวลากับเมียบ้าง"

768
00:38:55,680 --> 00:38:59,520
‎"ใช่ ฉันว่าจะกลับบ้านแล้ว ใช่
‎คืนนี้พอแค่นี้ดีกว่า"

769
00:38:59,600 --> 00:39:00,840
‎พวกเขาต้องการตัวกระตุ้นเดียว

770
00:39:00,920 --> 00:39:02,720
‎"นั่นอะไร ฉันจะดื่มเบียร์แก้วนึง"

771
00:39:10,480 --> 00:39:14,640
‎คนพวกนี้เริ่มพูดกับทุกคนในคลับ

772
00:39:14,720 --> 00:39:16,480
‎ตาเบิกกว้าง

773
00:39:16,560 --> 00:39:18,640
‎ผมกับชายผิวดำสามคนไม่ไปยุ่งกับพวกเขา

774
00:39:18,720 --> 00:39:22,760
‎"เกิดอะไรขึ้น ฉันไม่รู้จักนาย
‎นายไม่รู้จักฉัน ฉันเป็นคนธรรมดา"

775
00:39:22,840 --> 00:39:25,080
‎"ฉันไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น"

776
00:39:25,160 --> 00:39:27,600
‎"นายไม่รู้จักฉัน ราตรีสวัสดิ์ ฉันไม่รู้จักนาย"

777
00:39:27,680 --> 00:39:29,280
‎"ฉันโคตรรักนายเลย โชคดีนะ"

778
00:39:29,360 --> 00:39:30,520
‎แล้วพวกเขาก็จูบคุณ

779
00:39:31,640 --> 00:39:34,280
‎พวกเขาจูบคุณโดยไม่มีเหตุผล

780
00:39:36,520 --> 00:39:38,680
‎ผมพูดกับเพื่อนผมที่เป็นชนชั้นแรงงานผิวขาว

781
00:39:38,760 --> 00:39:42,880
‎"เวลาพวกนายไปเที่ยวกัน
‎เหมือนพวกนายมีค่ำคืนที่บ้ามาก"

782
00:39:42,960 --> 00:39:46,320
‎"แล้วคืนสุดเจ๋งจะขนาดไหน"
‎"ฉันจะบอกให้ว่าคืนสุดเจ๋งเป็นยังไง"

783
00:39:46,400 --> 00:39:48,720
‎"อยากรู้ว่าเป็นไงเหรอ มีเรื่องชกต่อยไง"

784
00:39:48,800 --> 00:39:50,920
‎ผมแบบ "ฮะ ตีกันน่ะเหรอ"

785
00:39:51,000 --> 00:39:53,040
‎พวกเขาบอกว่า "ใช่ ชอบตีกันมาก"

786
00:39:53,120 --> 00:39:54,600
‎นั่นคือเหตุผลที่ผมชอบพวกเขา

787
00:39:54,680 --> 00:39:57,120
‎เวลาพวกเขามีเรื่องชกต่อย พวกเขาไม่พูดเลย

788
00:39:57,200 --> 00:39:58,520
‎"อะไร จะเอาใช่ไหม"

789
00:39:58,600 --> 00:40:00,000
‎ป้าบ! เอาหัวโขก

790
00:40:00,080 --> 00:40:02,800
‎เอาหัวโขกเต็มๆ จบการต่อสู้

791
00:40:02,880 --> 00:40:06,720
‎เทรซี่พูดว่า "พอเถอะ ตีกันตลอดเลย"

792
00:40:06,800 --> 00:40:09,480
‎"พอเถอะ ไปตายซะ เดฟ "

793
00:40:10,200 --> 00:40:12,280
‎"หุบปากซะ ไปขึ้นแท็กซี่เหอะ หุบปากซะ"

794
00:40:13,520 --> 00:40:14,720
‎จบแค่นั้น จบการชกต่อย

795
00:40:14,800 --> 00:40:19,040
‎แต่พวกเขาจะอยู่ที่ไซต์ก่อสร้างเช้าวันจันทร์
‎โม้เรื่องชกต่อยซะใหญ่โต

796
00:40:19,680 --> 00:40:22,920
‎และชนชั้นแรงงานผิวขาว
‎จะเล่าเรื่องการชกต่อยที่มันที่สุดที่คุณเคยได้ยิน

797
00:40:23,000 --> 00:40:27,280
‎"คืองี้เว้ย หมอนั่นเข้ามาหาฉัน
‎สูงสองเมตรกว่าอย่างกับแอนโทนี โจชัว

798
00:40:27,360 --> 00:40:28,400
‎มันเข้ามาหาฉัน"

799
00:40:28,480 --> 00:40:30,920
‎"มันเหวี่ยงหมัดแล้ว ฉันใช้ท่าเมทริกซ์เลย"

800
00:40:31,000 --> 00:40:33,840
‎"ไอ้กระจอก แล้วลุกขึ้น"

801
00:40:33,920 --> 00:40:35,800
‎"ป้าบ! เอาหัวโขกมัน สาบานได้เลย"

802
00:40:35,880 --> 00:40:37,960
‎"เอาหัวโขกมัน สาบานต่อหลุมศพยายเลย…"

803
00:40:38,040 --> 00:40:42,120
‎"สาบานได้เลย จมูกมันหลุดเลย
‎สาบานได้ว่าจมูกมันหลุดออกมาจริงๆ"

804
00:40:42,720 --> 00:40:44,680
‎"ลิตเติ้ลลีเอามาเดาะเล่นเลย"

805
00:40:44,760 --> 00:40:45,680
‎"จมูกมันหลุดจริงๆ"

806
00:40:45,760 --> 00:40:48,920
‎"สาบานต่อหลุมศพยายเลย
‎ฉันไม่โกหกต่อหลุมศพยายหรอก"

807
00:40:52,120 --> 00:40:53,840
‎ความแตกต่างคือในชุมชนคนดำ

808
00:40:53,920 --> 00:40:57,080
‎เราไม่ชอบชกต่อยด้วยซ้ำ
‎คุณเคยเห็นมันตอนที่เริ่มมีเรื่องแล้ว

809
00:40:57,160 --> 00:41:00,320
‎ก็แค่ผู้ชายคนหนึ่งที่ถามคำถามทุกคน
‎ยกเว้นคนที่เขาจะมีเรื่องด้วย

810
00:41:00,400 --> 00:41:02,080
‎"อะไร หมอนี่มันบ้ารึไง"

811
00:41:04,200 --> 00:41:06,320
‎"คุยกับหมอนี่สิ เพราะฉันโมโหแล้ว"

812
00:41:06,840 --> 00:41:09,000
‎"หมอนี่เป็นใคร คุยกับคนของฉันเดี๋ยวนี้"

813
00:41:09,080 --> 00:41:10,520
‎"มันรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร"

814
00:41:13,840 --> 00:41:17,000
‎แม้แต่แชนทัลก็มามีส่วนร่วม
‎เพราะเธอรู้จักทั้งสองฝ่าย

815
00:41:17,080 --> 00:41:20,680
‎"ทำไมพวกนายต้องทะเลาะกันตลอดเลยเนี่ย
‎ตลอดเวลาจริงๆ"

816
00:41:20,760 --> 00:41:23,400
‎"ดึกๆ จะสงบบ้างไม่ได้เลย
‎พวกนายทะเลาะกันตลอด"

817
00:41:23,480 --> 00:41:26,120
‎"พวกนายมันห่วยแตก ต้องหัดปล่อยวางบ้างนะ"

818
00:41:31,200 --> 00:41:32,760
‎แต่แชนทัลจะเข้ามามีส่วนร่วม

819
00:41:32,840 --> 00:41:34,520
‎แชนทัลจะช่วยแฟนเธอ

820
00:41:34,600 --> 00:41:36,280
‎คุณเคยเห็นแชนทัลหลังจากมีเรื่อง

821
00:41:36,360 --> 00:41:38,040
‎ใส่รองเท้าข้างเดียว

822
00:41:41,000 --> 00:41:42,280
‎"โทรศัพท์ฉันอยู่ไหน"

823
00:41:43,120 --> 00:41:45,680
‎"ฉันอยากได้โทรศัพท์คืน หาไม่เจอเลย"

824
00:41:46,560 --> 00:41:48,120
‎โดยที่เต้าโผล่ข้างนึง

825
00:41:48,720 --> 00:41:50,600
‎"ฉันอยากได้โทรศัพท์คืน"

826
00:41:50,680 --> 00:41:53,160
‎"อะไร มองอะไรไม่ทราบ อะไร"

827
00:41:53,720 --> 00:41:55,120
‎"อะไร"

828
00:41:55,200 --> 00:41:57,160
‎แล้วเธอก็ใส่สำเนียงจาไมกาเข้าไป

829
00:41:57,240 --> 00:41:59,760
‎"มองอะไรไม่ทราบ อาจเป็นผู้หญิงชั่วก็ได้รู้ไหม"

830
00:41:59,840 --> 00:42:01,480
‎"อะไร"

831
00:42:04,840 --> 00:42:05,840
‎พวกผู้ชายก็แบบว่า

832
00:42:05,920 --> 00:42:09,240
‎"ฉันมองนมอยู่ ไม่โกหกหรอก ฉันมองนมอยู่"

833
00:42:09,320 --> 00:42:12,040
‎"นายมองนมเธอเหรอ
‎เหมือนกันเลย ฉันก็มองนมเธอยู่"

834
00:42:12,120 --> 00:42:13,640
‎จะมีเพื่อนขี้หื่นคนนึงเสมอ

835
00:42:13,720 --> 00:42:16,200
‎"ฉันจะไม่โกหกนะ ฉันจะดูดนมนั่นเดี๋ยวนี้เลย"

836
00:42:18,520 --> 00:42:21,040
‎แม้แต่ผมก็ไม่ชอบการชกต่อย
‎ผมไม่เคยชอบการชกต่อย

837
00:42:21,120 --> 00:42:23,800
‎ผมไม่เคยเป็นนักสู้
‎ผมชอบเรียกตัวเองว่านักป้องกันตน

838
00:42:23,880 --> 00:42:27,840
‎ผมหาทางป้องกันตัวเองในการต่อสู้
‎ทุกสถานการณ์

839
00:42:28,440 --> 00:42:30,520
‎ยกตัวอย่างเช่น ข้อมือผมเล็ก

840
00:42:30,600 --> 00:42:33,800
‎นี่เป็นอันตรายสำหรับผม ข้อมือเล็กๆ เนี่ย

841
00:42:33,880 --> 00:42:35,720
‎ถ้ามีคนจับข้อมือผม ก็จบเห่เลย

842
00:42:35,800 --> 00:42:37,360
‎รู้ไหมว่าผมเลยต้องทำอะไรทุกวัน

843
00:42:37,440 --> 00:42:40,320
‎ผมไม่ลืมที่จะทาครีมที่แขน

844
00:42:40,400 --> 00:42:42,000
‎เผื่อมีคนมาจับแขนผม

845
00:42:42,080 --> 00:42:44,200
‎ผมก็จะ "ปล่อยฉันนะเว้ย"

846
00:42:44,680 --> 00:42:48,200
‎"อย่ามาจับข้อมือเนียนๆ นี่นะ ปล่อยฉันเลยพวก"

847
00:42:48,280 --> 00:42:49,720
‎"กล้าดียังไง"

848
00:42:50,640 --> 00:42:53,680
‎แม้แต่สมัยก่อน ผมก็ไม่ชอบชกต่อย

849
00:42:53,760 --> 00:42:57,120
‎สมัยก่อนเราแก้ปัญหา
‎ด้วยการดวลแร็ปกัน เราทำแบบนั้น

850
00:42:57,200 --> 00:42:59,480
‎เราจะไปที่สโมสรเยาวชนและดวลแร็ปกัน

851
00:42:59,560 --> 00:43:02,320
‎นั่นคือสิ่งที่อาจารย์ของเราจะพูด
‎"ทะเลาะกันเหรอ ช่างแม่ง"

852
00:43:02,400 --> 00:43:03,560
‎"แค่แร็ปใส่ไมค์ก็พอ"

853
00:43:03,640 --> 00:43:06,520
‎เราทำแบบนั้น ด่าแม่กันที่สโมสรเยาวชน

854
00:43:06,600 --> 00:43:09,560
‎ผมจะพาคุณย้อนกลับไปดู
‎สิ่งที่เราทำกันที่สโมสรเยาวชน

855
00:43:09,640 --> 00:43:11,000
‎ผมจะแบ่งครึ่งห้อง

856
00:43:11,080 --> 00:43:13,160
‎พวกคุณอยู่ฝั่งซ้ายนะ

857
00:43:13,240 --> 00:43:16,280
‎ผมจะให้คำพวกคุณไว้ดวล คำของคุณคือ "โอเค"

858
00:43:16,360 --> 00:43:17,560
‎ลองดูนะ เริ่มเลย

859
00:43:17,640 --> 00:43:18,800
‎หนึ่ง สอง สาม

860
00:43:18,880 --> 00:43:19,840
‎โอเค

861
00:43:19,920 --> 00:43:20,880
‎โอเค ก็ไม่แย่เท่าไหร่

862
00:43:20,960 --> 00:43:23,120
‎เสียงคุณทุ้มมาก แม่เจ้า

863
00:43:23,200 --> 00:43:24,200
‎"โอเค!"

864
00:43:25,440 --> 00:43:28,760
‎โอเค เอาละ ทีนี้ก็ฝั่งขวามือ
‎พวกคุณคือฝั่งขวามือนะ

865
00:43:28,840 --> 00:43:31,160
‎ทุกคนที่อยู่ฝั่งขวา

866
00:43:31,240 --> 00:43:33,520
‎คำของคุณก็คือ

867
00:43:33,600 --> 00:43:35,400
‎"ไอ้งั่ง" โอเคไหม

868
00:43:36,320 --> 00:43:38,720
‎โอเค สุดยอดเลย ดูพวกเขาคุยกันสิ

869
00:43:38,800 --> 00:43:42,240
‎"ฉันว่าโอเคนะ เราไม่ต้องซ้อมกันเลย
‎ฉันจำคำนี้ได้ขึ้นใจ"

870
00:43:42,920 --> 00:43:44,320
‎โอเค เอาละ

871
00:43:44,400 --> 00:43:46,920
‎ดีเจ เปิดเพลงให้ทีครับ

872
00:43:47,000 --> 00:43:47,880
‎โอเค

873
00:43:47,960 --> 00:43:49,400
‎โอเค

874
00:43:49,480 --> 00:43:52,600
‎พอผมชี้ไปที่คุณ คุณก็พูดนะครับ
‎เราจะไปฝั่งซ้ายก่อน

875
00:43:52,680 --> 00:43:55,000
‎โอเค ขอผมคุยกับฝั่งซ้ายหน่อย

876
00:43:55,080 --> 00:43:57,000
‎- ทุกคนพูด…
‎- โอเค!

877
00:43:57,080 --> 00:43:58,400
‎ขอผมคุยกับฝั่งซ้ายหน่อย

878
00:43:58,480 --> 00:44:00,200
‎- ทุกคนพูด…
‎- โอเค!

879
00:44:00,280 --> 00:44:01,720
‎ขอผมคุยกับฝั่งขวาหน่อย

880
00:44:01,800 --> 00:44:03,960
‎- เราเรียกฝั่งซ้ายว่า…
‎- ไอ้งั่ง!

881
00:44:04,040 --> 00:44:05,920
‎ขอผมคุยกับฝั่งขวาหน่อย เราเรียกฝั่งซ้ายว่า…

882
00:44:06,000 --> 00:44:07,440
‎ไอ้งั่ง!

883
00:44:15,400 --> 00:44:17,640
‎ฝั่งขวารอมาทั้งชีวิต

884
00:44:18,440 --> 00:44:20,240
‎เพื่อพูดว่า "ไอ้งั่ง"

885
00:44:20,320 --> 00:44:25,880
‎ดูพวกชั่วร้ายที่อยู่ตรงกลางสิ
‎"เออ ตอนนี้ฉันอยู่ฝั่งนี้แล้ว"

886
00:44:25,960 --> 00:44:27,640
‎ดูฝั่งซ้ายสิ พวกคุณโกรธมาก

887
00:44:27,720 --> 00:44:29,400
‎"ใช่ เราขอคำอื่นได้ไหม"

888
00:44:29,480 --> 00:44:32,840
‎โอเค ก็ได้ ผมจะให้คำที่ดีขึ้นกับฝั่งซ้าย

889
00:44:32,920 --> 00:44:34,000
‎คำใหม่ของคุณคือ

890
00:44:34,600 --> 00:44:36,360
‎"ไอ้ชักว่าว" โอเคไหม

891
00:44:36,440 --> 00:44:37,880
‎- เจ๋ง!
‎- โอเคนะ

892
00:44:37,960 --> 00:44:39,080
‎คุณต้องพูดออกมาจริงๆ นะ

893
00:44:39,160 --> 00:44:42,440
‎ถ้าคุณอยากทำมือและมีส่วนร่วมไปด้วย
‎ก็มีส่วนร่วมได้เลยนะ

894
00:44:42,520 --> 00:44:44,640
‎โอเค ฝั่งขวา เป็นไงบ้าง

895
00:44:44,720 --> 00:44:46,840
‎พวกเขาบอกว่า "ตอนนี้เรานำอยู่ 1-0"

896
00:44:47,360 --> 00:44:50,120
‎เอาละ ฝั่งขวา คุณได้รับการอัปเกรด

897
00:44:50,200 --> 00:44:52,800
‎คำของคุณทางฝั่งขวาจะเป็นคำว่า

898
00:44:53,680 --> 00:44:54,720
‎"รูจิ๊มิ"

899
00:44:58,160 --> 00:45:00,600
‎ตายแล้ว โอ้โฮ

900
00:45:01,320 --> 00:45:04,880
‎โอเค ดีเจ เปิดเพลงให้ที

901
00:45:05,480 --> 00:45:07,440
‎ขอผมคุยกับฝั่งซ้ายหน่อย เราเรียกฝั่งขวาว่า…

902
00:45:07,520 --> 00:45:08,960
‎ไอ้ชักว่าว!

903
00:45:09,040 --> 00:45:10,920
‎ขอผมคุยกับฝั่งซ้ายหน่อย เราเรียกฝั่งขวาว่า…

904
00:45:11,000 --> 00:45:12,000
‎ไอ้ชักว่าว!

905
00:45:12,080 --> 00:45:14,240
‎ขอผมคุยกับฝั่งขวาหน่อย เราเรียกพวกเขาว่า…

906
00:45:14,320 --> 00:45:16,320
‎รูจิ๊มิ!

907
00:45:27,040 --> 00:45:29,600
‎ไม่

908
00:45:29,680 --> 00:45:33,560
‎พวกคุณเห็นริมฝีปากพวกเขาไหม
‎ทุกคนที่อยู่ฝั่งขวา ริมฝีปากแบบว่า…

909
00:45:36,800 --> 00:45:39,280
‎พวกคุณบางคนจะระเบิดออกมาแล้ว

910
00:45:40,320 --> 00:45:43,080
‎บาร์บาร่าวัย 60 ปีทางด้านโน้น "รูจิ๊มิ!"

911
00:45:43,840 --> 00:45:47,120
‎"ด่าพวกมันเลย!
‎ฝั่งโน้นพูดไม่ตรงจังหวะด้วยซ้ำ"

912
00:45:49,440 --> 00:45:51,920
‎ฝั่งซ้าย แม่เจ้า เอาละ

913
00:45:52,000 --> 00:45:54,320
‎โอเค สิ่งที่ผมจะทำตอนนี้
‎ผมจะยุติธรรม โอเคนะ

914
00:45:54,400 --> 00:45:57,840
‎มีคำไหนที่พวกคุณอยากให้เป็นคำของพวกคุณไหม

915
00:45:57,920 --> 00:45:59,360
‎มีไหม

916
00:46:00,520 --> 00:46:02,200
‎"ไอ้หอกหัก" เหรอ

917
00:46:03,680 --> 00:46:05,440
‎โอเค พวกคุณตื่นแล้ว

918
00:46:05,520 --> 00:46:07,680
‎ขอบคุณที่มานะฝั่งซ้าย ในที่สุด

919
00:46:08,160 --> 00:46:11,560
‎ดูพวกสวะตรงกลางสิ
‎"ฉันว่าตอนนี้ฉันอยู่ฝั่งนี้แล้ว"

920
00:46:12,200 --> 00:46:14,200
‎โอเค คำของคุณคือ "ไอ้หอกหัก"

921
00:46:14,720 --> 00:46:16,280
‎ก็ได้ เยี่ยม

922
00:46:16,360 --> 00:46:18,560
‎เป็นไงบ้างฝั่งขวา ทำดีมาก สุดยอดเลย

923
00:46:19,160 --> 00:46:20,880
‎เอาละทุกคน มาถึงระดับสามกันแล้ว

924
00:46:20,960 --> 00:46:22,480
‎ผมจะบอกคำของคุณ

925
00:46:22,560 --> 00:46:24,720
‎ผมจะเข้าไปในตู้เซฟของผม

926
00:46:24,800 --> 00:46:26,880
‎เอาละ เราย้อนยุคมาก

927
00:46:26,960 --> 00:46:28,160
‎พระเจ้าช่วย

928
00:46:28,240 --> 00:46:30,600
‎รู้ไหมคุณได้คำว่าอะไร ฝั่งขวา พระเจ้าช่วย

929
00:46:30,680 --> 00:46:33,240
‎คุณได้แจ็กพ็อต รู้ไหมพวกคุณได้คำว่าอะไร

930
00:46:33,320 --> 00:46:34,320
‎"พ่องตาย"

931
00:46:37,000 --> 00:46:38,480
‎โอ้พระเจ้า

932
00:46:39,160 --> 00:46:40,640
‎ความอดทนคือสิ่งดีงาม

933
00:46:40,720 --> 00:46:41,960
‎มันเป็นอย่างนั้น

934
00:46:42,600 --> 00:46:43,840
‎โอ้พระเจ้า

935
00:46:43,920 --> 00:46:46,560
‎"ไอ้หอกหัก" ปะทะ "พ่องตาย"

936
00:46:47,240 --> 00:46:48,720
‎โอ้พระเจ้า

937
00:46:49,400 --> 00:46:52,240
‎ดีเจ เปิดเพลงเป็นครั้งสุดท้าย

938
00:46:52,320 --> 00:46:53,160
‎โอเค

939
00:46:53,720 --> 00:46:54,840
‎ขอผมคุยกับฝั่งซ้ายหน่อย

940
00:46:54,920 --> 00:46:56,960
‎- เราบอกฝั่งขวาว่า…
‎- ไอ้หอกหัก!

941
00:46:57,040 --> 00:46:58,960
‎ขอผมคุยกับฝั่งซ้ายหน่อย เราบอกฝั่งขวาว่า…

942
00:46:59,040 --> 00:47:00,200
‎ไอ้หอกหัก!

943
00:47:00,280 --> 00:47:02,440
‎ขอผมคุยกับฝั่งขวาหน่อย เราบอกพวกเขาว่า…

944
00:47:02,520 --> 00:47:04,440
‎พ่องตาย!

945
00:47:14,480 --> 00:47:17,000
‎ผู้ชายคนนี้ยืนขึ้นอย่างกับเป็นคนเริ่ม "เย่!"

946
00:47:19,080 --> 00:47:22,640
‎ผมไม่รู้ว่าเรามาถึงจุดนี้ได้ไง
‎ ฟังนะ สิ่งที่ผมพยายามจะบอกคือ

947
00:47:23,160 --> 00:47:25,360
‎ถ้าคุณอยากออกไปข้างนอกก็ไปเลย

948
00:47:25,440 --> 00:47:29,400
‎เลิกทำเหมือนความจำเสื่อม
‎แบบที่เราทำกันในคืนวันพฤหัส

949
00:47:29,480 --> 00:47:31,120
‎ที่นั่งอยู่กับแฟนเราและพูดว่า

950
00:47:31,840 --> 00:47:34,080
‎"จะว่าไป รู้อะไรไหมที่รัก"

951
00:47:34,600 --> 00:47:36,560
‎"ผมเพิ่งนึกได้ว่า

952
00:47:36,640 --> 00:47:39,120
‎วันเสาร์ผมจะออกไปข้างนอกนะ"

953
00:47:39,200 --> 00:47:40,160
‎"ใช่"

954
00:47:40,720 --> 00:47:43,720
‎เพราะจังหวะนี้ แฟนคุณจะเดือดแล้ว

955
00:47:44,280 --> 00:47:46,600
‎"ดีนะ ดีมากเลย โอเค"

956
00:47:46,680 --> 00:47:48,880
‎"สุดยอดเลย ไม่เห็นเคยพูดเรื่องนี้เลย"

957
00:47:48,960 --> 00:47:51,760
‎จากนั้นเราก็ทำเป็นว่าเราไม่อยากไปใช่ไหมล่ะ

958
00:47:52,360 --> 00:47:56,200
‎"ใช่ พูดจริงๆ นะ
‎ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผมอยากไปไหม"

959
00:47:56,280 --> 00:47:58,560
‎"ใช่ ผมไม่รู้ด้วยซ้ำ"

960
00:47:58,640 --> 00:48:00,920
‎แฟนคุณก็จะทดสอบคุณด้วยเหมือนกัน

961
00:48:01,000 --> 00:48:03,040
‎"ใช่ ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอยากไปไหม"

962
00:48:03,120 --> 00:48:04,600
‎"บางทีคุณน่าจะอยู่กับฉันนะ"

963
00:48:04,680 --> 00:48:07,440
‎"สั่งอาหารจีนมากิน
‎และดูเซ็กซ์ แอนด์ เดอะ ซิตี้กันไหมล่ะ"

964
00:48:08,720 --> 00:48:12,800
‎"ใช่ แต่ผมคงต้องไปแหละที่รัก"

965
00:48:13,680 --> 00:48:18,520
‎พอวันเสาร์มาถึง
‎คุณรู้สึกเป็นตัวของตัวเองมาก ใช่ไหม

966
00:48:18,600 --> 00:48:20,440
‎ใช่ไหมล่ะ คุณอาบน้ำ

967
00:48:20,520 --> 00:48:23,480
‎คุณเปิดเพลงในอ่าง
‎เพื่อให้เกิดการสั่นสะเทือนจากเสียงสะท้อน

968
00:48:24,240 --> 00:48:26,480
‎คุณส่องกระจก คุณรู้สึกเป็นตัวเอง

969
00:48:26,560 --> 00:48:29,600
‎คุณส่องกระจกแบบว่า "นายยอดมาก"

970
00:48:31,000 --> 00:48:34,480
‎กระจกถึงขั้นบอกว่า
‎"ไม่หรอก นายต่างหากที่ยอดมาก"

971
00:48:35,400 --> 00:48:39,200
‎แฟนคุณโกรธมาก
‎เธอนั่งอยู่บนโซฟา โดยมีซูโดครีมอยู่บนหน้าเธอ

972
00:48:41,400 --> 00:48:42,720
‎"นายยอดมาก"

973
00:48:43,560 --> 00:48:45,200
‎"นายยอดมาก"

974
00:48:45,280 --> 00:48:46,840
‎เธอโกรธมาก

975
00:48:46,920 --> 00:48:48,280
‎คุณกำลังจะออกจากบ้าน

976
00:48:48,360 --> 00:48:50,560
‎"เออ ว่าไงพวก นายออกมาแล้วเหรอ"

977
00:48:50,640 --> 00:48:53,720
‎"โอเค เดี๋ยวฉันเอาน้ำมะนาวไปเป็นมิกเซอร์
‎เดี๋ยวฉันเอาไป"

978
00:48:53,800 --> 00:48:55,720
‎เสียงสวรรค์มาเลย "ห้ามเอาน้ำมะนาวไป"

979
00:48:55,800 --> 00:48:58,800
‎"นั่นของฉัน คืนนี้ฉันจะดื่มมันคนเดียว"

980
00:49:00,720 --> 00:49:03,520
‎"ที่รัก มันอยู่ในตู้เย็นมาสี่อาทิตย์แล้วนะ"

981
00:49:03,600 --> 00:49:07,160
‎"ใช่ และฉันจะดื่มคนเดียว
‎เพราะคุณจะไม่อยู่บ้าน"

982
00:49:08,000 --> 00:49:10,080
‎หนุ่มๆ เวลาที่แฟนคุณรู้สึกแบบนี้

983
00:49:10,160 --> 00:49:13,320
‎จงไปซะ ไปสนุกกับตัวเองซะ แต่คุณทำอะไร

984
00:49:13,400 --> 00:49:16,320
‎คุณอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
‎ใช่ไหมล่ะ คุณอยากตรวจสอบ

985
00:49:16,400 --> 00:49:17,960
‎"ที่รัก เป็นอะไรไป"

986
00:49:18,040 --> 00:49:20,080
‎"คุณดูอารมณ์ไม่ดีนะ"

987
00:49:20,160 --> 00:49:23,440
‎"เป็นอะไรไป เป็นอะไร
‎ผมกำลังจะออกไป คุณเป็นอะไร"

988
00:49:23,520 --> 00:49:24,720
‎"ไม่ ฉันไม่เป็นอะไรเลย"

989
00:49:24,800 --> 00:49:27,480
‎"ฉันกำลังมีความสุขด้วยตัวเอง ฉันโอเค ใช่"

990
00:49:28,080 --> 00:49:30,640
‎"แต่ผมดูออกว่าคุณไม่โอเค
‎ผมถึงถามคุณว่าเป็นอะไร"

991
00:49:30,720 --> 00:49:33,640
‎"โทษนะ จะตะโกนทำไมเนี่ย"

992
00:49:33,720 --> 00:49:35,400
‎"ตะโกนทำไม"

993
00:49:35,480 --> 00:49:39,880
‎คุณไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคุณตะโกนรึเปล่า
‎"อะไร ผมตะโกนเหรอ ผมไม่ได้ตะโกนนะ"

994
00:49:39,960 --> 00:49:41,600
‎"คุณพูดเรื่องอะไรเนี่ย"

995
00:49:41,680 --> 00:49:43,920
‎"ที่รัก ผมกำลังบอกว่าคุณดูอารมณ์ไม่ดี"

996
00:49:44,000 --> 00:49:46,920
‎"ผมจะออกไปเที่ยวกับเพื่อน และคุณดูโมโห"

997
00:49:47,000 --> 00:49:49,560
‎"หมายความว่าไง
‎ฉันอารมณ์ไม่ดี และคุณจะไปเที่ยว"

998
00:49:49,640 --> 00:49:51,840
‎"ไม่ อย่าปั่นหัวให้ฉันสับสน ทำฉันสับสนทำไม…"

999
00:49:51,920 --> 00:49:55,840
‎"สิ่งที่คุณกำลังทำคือการปั่นหัวให้ฉันสับสน
‎คุณทำแบบนั้นอยู่"

1000
00:49:55,920 --> 00:49:58,640
‎โทษทีนะคุณผู้หญิง คุณไปสรรหาคำนี้มาจากไหน

1001
00:49:59,920 --> 00:50:02,280
‎"ปั่นหัวให้สับสน"
‎ผู้ชายอย่างเราไม่เข้าใจคำนี้ด้วยซ้ำ

1002
00:50:02,360 --> 00:50:04,840
‎"อะไรนะ ปั่นหัวให้สับสนเหรอ
‎ปั่นแบบน้ำปั่นน่ะเหรอ"

1003
00:50:05,720 --> 00:50:08,840
‎"เดี๋ยวนะ คุณจะเละไหมถ้าผมปั่นหัวคุณ"

1004
00:50:08,920 --> 00:50:11,400
‎"ผมไม่เข้าใจ เราจะเปิดร้านน้ำปั่นเหรอ"

1005
00:50:11,480 --> 00:50:13,640
‎"ผมจะปั่นทำไม ผมไม่เข้าใจ"

1006
00:50:13,720 --> 00:50:17,840
‎จากนั้นผู้หญิงอย่างพวกคุณ
‎ก็ใช้ประโยคที่คุณชอบมากฟาดเรา

1007
00:50:17,920 --> 00:50:21,360
‎ประโยคนี้เป็นหายนะของผู้ชาย
‎มาหลายศตวรรษแล้ว

1008
00:50:21,440 --> 00:50:22,840
‎คุณรู้จักประโยคนี้ดี

1009
00:50:22,920 --> 00:50:26,240
‎"รู้อะไรไหม อยากทำอะไรก็เชิญเลย"

1010
00:50:26,320 --> 00:50:28,000
‎"อยากทำอะไรก็เชิญ"

1011
00:50:28,080 --> 00:50:31,280
‎"ฉันไม่สน เชิญทำตามใจตัวเองเลย"

1012
00:50:32,000 --> 00:50:34,360
‎หนุ่มๆ อย่าทำตามใจตัวเองเชียว มันเป็นกลลวง

1013
00:50:35,520 --> 00:50:36,800
‎อย่าทำอะไรตามใจตัวเอง

1014
00:50:36,880 --> 00:50:38,320
‎แค่ออกไปเที่ยวกับเพื่อนผู้ชาย

1015
00:50:38,400 --> 00:50:40,160
‎คุณก็รู้ว่าเวลาอยู่กับเพื่อนผู้ชายเป็นยังไง

1016
00:50:40,240 --> 00:50:42,400
‎พลังงานมันต่างกัน โดยเฉพาะในคลับ

1017
00:50:42,480 --> 00:50:45,080
‎ผู้ชายสิบคนที่โต๊ะ ทุกคนดูเท่

1018
00:50:45,160 --> 00:50:47,000
‎คุณเห็นพวกเขาอยู่ที่โต๊ะ ทุกคนดูเท่

1019
00:50:47,080 --> 00:50:49,520
‎ในคลับก็เปิดเพลง

1020
00:50:49,600 --> 00:50:51,320
‎ผู้ชายทุกคนถ่ายรูปกัน

1021
00:50:51,400 --> 00:50:52,920
‎"มาสิ มาถ่ายรูป"

1022
00:50:59,120 --> 00:51:02,400
‎ทุกคนถ่ายรูปกันเหมือนพวกเขาเป็นขาโจ๋

1023
00:51:02,480 --> 00:51:05,280
‎ทิมทำงานกับเด็กๆ เขาเป็นครู

1024
00:51:05,360 --> 00:51:08,480
‎แต่เวลาเขาอยู่กับเพื่อนผู้ชาย
‎เขาถ่ายรูปเหมือนเป็นขาโจ๋

1025
00:51:08,560 --> 00:51:10,640
‎คุณเคยเห็นรูปของทิมในไอจี…

1026
00:51:15,840 --> 00:51:18,400
‎พร้อมคำโปรยว่า
‎"เงินคือความทุกข์ที่เป็นต้นเหตุ"

1027
00:51:18,480 --> 00:51:19,960
‎คุณพูดเรื่องอะไรวะ

1028
00:51:21,080 --> 00:51:23,720
‎มีผู้ชายคนเดียวในกลุ่มที่สนุกกับตัวเอง

1029
00:51:23,800 --> 00:51:25,720
‎มักจะมีเพื่อนที่เครียดเสมอใช่ไหมล่ะ

1030
00:51:25,800 --> 00:51:27,680
‎เพื่อนที่ตึงเครียด ไม่มีความสุข

1031
00:51:27,760 --> 00:51:30,880
‎"โย่ พวก รู้จักหมอนี่เหรอ
‎ฉันจะชกหน้ามันให้นายเอง"

1032
00:51:30,960 --> 00:51:32,920
‎"อะไรนะ จะไปชกหน้าเขาทำไม"

1033
00:51:33,000 --> 00:51:35,240
‎"เขาเป็นเด็กเสิร์ฟ นายเป็นอะไรเนี่ย"

1034
00:51:36,040 --> 00:51:37,440
‎มีผู้ชายคนเดียวที่เต้นอยู่

1035
00:51:37,520 --> 00:51:40,520
‎เขาเต้นท่าติ๊กต็อกท่าใหม่
‎คุณเคยเห็นคนพวกนั้นใช่ไหม

1036
00:51:49,240 --> 00:51:51,480
‎เขาสนุกเกินไปแล้ว สนุกมากไปไม่ได้

1037
00:51:51,560 --> 00:51:53,120
‎"พวก อย่าทำแบบนั้น"

1038
00:51:56,240 --> 00:51:57,160
‎แล้วเกิดอะไรขึ้น

1039
00:51:57,240 --> 00:51:59,960
‎พวกผู้ชายเอาคลิปไปลงในไอจีสตอรี่

1040
00:52:00,040 --> 00:52:03,840
‎คุณรู้ว่ามันเป็นยังไง สาวๆ
‎คุณเช็กสตอรี่ของพวกเขาใช่ไหมล่ะ

1041
00:52:03,920 --> 00:52:08,360
‎ผู้ชายทุกคน "โย่ เขาบอกฉันว่าเพื่อนฉัน
‎เอาคลิปลงสตอรี่ใช่ไหม"

1042
00:52:08,440 --> 00:52:11,920
‎"เฮ่!"

1043
00:52:12,000 --> 00:52:14,040
‎"กำลังสนุกสุดเหวี่ยงเลย!"

1044
00:52:14,760 --> 00:52:16,960
‎และระหว่างที่คุณกำลังสนุกสุดเหวี่ยงนั้น

1045
00:52:17,040 --> 00:52:20,400
‎แฟนคุณจะส่งข้อความร่ายยาวมาหาคุณ

1046
00:52:20,480 --> 00:52:22,240
‎ตอนที่กำลังเต้นเลย

1047
00:52:30,760 --> 00:52:33,680
‎รู้ใช่ไหมว่าเวลาที่ข้อความยาวมาก
‎มันจะบอกว่า "อ่านต่อ"

1048
00:52:40,000 --> 00:52:43,400
‎ดูแม่มดพวกนี้ปรบมือสิ "ใช่ เราทำแบบนั้นแหละ"

1049
00:52:43,480 --> 00:52:45,080
‎"ทำลายความสนุกพวกเขา"

1050
00:52:46,120 --> 00:52:49,520
‎หนุ่มๆ เราโกรธมากเลยใช่ไหม
‎ให้ตายสิ เราจะโกรธมาก

1051
00:52:50,160 --> 00:52:54,240
‎ได้แต่นั่งครุ่นคิดเรื่องชีวิต
‎"ไม่ ไม่ไหวจะทนแล้ว ไม่ได้แล้วเว้ย"

1052
00:52:54,320 --> 00:52:56,480
‎"ทำไมถึงทำกันแบบนี้"

1053
00:52:56,560 --> 00:52:57,800
‎"ไม่พวก นี่ฉันนะ"

1054
00:52:57,880 --> 00:53:01,000
‎"รู้ไหมว่าฉันเล่นฟีฟ่าเก่งแค่ไหน
‎แล้วอยากทำแบบนี้กับฉันเหรอ"

1055
00:53:01,080 --> 00:53:02,640
‎"ไม่ได้หรอก"

1056
00:53:02,720 --> 00:53:06,240
‎คุณซื้อแมคนักเก็ตมา 20 ชิ้น คุณกำลังโกรธมาก

1057
00:53:06,320 --> 00:53:08,520
‎"ตอนนี้ไม่อยากกินด้วยซ้ำ ฉันโกรธอยู่ว่ะ"

1058
00:53:09,120 --> 00:53:10,760
‎แล้วเกิดอะไรขึ้น รู้ไหมเกิดอะไรขึ้น

1059
00:53:10,840 --> 00:53:14,080
‎หนุ่มๆ คุณเสียบกุญแจที่ประตู แล้วทันใดนั้นเอง

1060
00:53:14,160 --> 00:53:17,120
‎แฟนคุณก็กลายเป็นดาราฮอลลีวูดซะงั้น

1061
00:53:17,200 --> 00:53:19,160
‎เพราะตอนกุญแจเสียบประตู คุณตื่นอยู่

1062
00:53:19,240 --> 00:53:20,640
‎แต่พอคุณได้ยินเสียงกุญแจ…

1063
00:53:29,640 --> 00:53:30,680
‎"ที่รัก"

1064
00:53:32,280 --> 00:53:33,280
‎"ที่รัก"

1065
00:53:35,440 --> 00:53:37,240
‎"ที่รัก หลับอยู่รึเปล่า"

1066
00:53:44,680 --> 00:53:47,240
‎"ใช่ ฉันหลับอยู่"

1067
00:53:48,640 --> 00:53:50,960
‎"กี่โมงแล้วเนี่ย ตีสามเหรอ"

1068
00:53:52,240 --> 00:53:53,800
‎"คุณสนุกใช่ไหม"

1069
00:53:55,200 --> 00:53:57,920
‎"ใช่ ผมสนุก ผมอยากคุยกับคุณแป๊บนึงน่ะ"

1070
00:53:58,000 --> 00:54:01,320
‎"ผมรู้ว่ามันดึกแล้ว
‎แต่ผมอยากยกภูเขาออกจากอก"

1071
00:54:02,840 --> 00:54:04,280
‎"โอเค ดึกไปหน่อย แต่

1072
00:54:05,320 --> 00:54:07,840
‎โอเค ได้ ว่ามาเลย มีอะไรเหรอ"

1073
00:54:07,920 --> 00:54:08,800
‎"ว่าไง"

1074
00:54:08,880 --> 00:54:12,040
‎"คือแบบ รู้ไหม เห็นๆ อยู่ว่าแบบ

1075
00:54:12,120 --> 00:54:15,360
‎ผมไปซื้อของกินมานิดหน่อยหลังจากปาร์ตี้

1076
00:54:15,440 --> 00:54:18,080
‎และผมก็คิดว่าผมรู้สึกยังไง"

1077
00:54:18,160 --> 00:54:19,680
‎"โทษที ว่าไงนะ"

1078
00:54:20,320 --> 00:54:22,360
‎"ผมบอกว่าผมคิด"

1079
00:54:22,440 --> 00:54:23,440
‎"ไม่ ก่อนหน้านั้นน่ะ"

1080
00:54:23,520 --> 00:54:26,720
‎"ผมบอกว่าผมไปซื้อของกินมานิดหน่อย
‎ก่อนกลับมา…"

1081
00:54:26,800 --> 00:54:29,040
‎"อ๋อ โอเค จะพูดอะไรว่ามา"

1082
00:54:30,480 --> 00:54:34,160
‎"โอเค พูดง่ายๆ ก็คือ
‎ผมแค่รู้สึกว่าในความสัมพันธ์เนี่ย

1083
00:54:34,240 --> 00:54:37,360
‎ถ้าผมอยากไปเที่ยว ผมก็ควรไปเที่ยวได้
‎เมื่อผมอยากไป เพราะว่า

1084
00:54:37,440 --> 00:54:40,120
‎สุดท้ายแล้ว ผมควรมีอิสระ
‎และทำสิ่งที่อยากทำได้"

1085
00:54:40,200 --> 00:54:42,680
‎"โอเค เอาละ โทษนะ หยุดก่อนได้ไหม"

1086
00:54:43,240 --> 00:54:45,800
‎"โทษนะ หยุดสักแป๊บนะ"

1087
00:54:45,880 --> 00:54:48,200
‎"โอเค ฟังนะ สุดท้ายแล้ว ฉันไม่สนหรอก"

1088
00:54:48,280 --> 00:54:51,520
‎"คุณไปปาร์ตี้กับเพื่อน แล้วไง
‎ฉันไม่ได้หงุดหงิดเลย"

1089
00:54:51,600 --> 00:54:54,280
‎"สิ่งที่ฉันหงุดหงิดก็คือท่าทางเอ๋อเหรอของคุณ

1090
00:54:54,360 --> 00:54:57,000
‎'รู้อะไรไหม ผมไม่รู้ว่าผมอยากไปไหม'"

1091
00:54:57,720 --> 00:55:00,880
‎"คุณโตแล้วนะ แล้วคุณไม่รู้ว่า
‎คุณจะไปเที่ยววันเสาร์ไหม

1092
00:55:00,960 --> 00:55:01,920
‎ในวันพฤหัสเนี่ยนะ"

1093
00:55:02,000 --> 00:55:04,880
‎"ฉันโง่เหรอ ฉันไม่ได้โง่นะ เข้าใจที่พูดไหม"

1094
00:55:04,960 --> 00:55:07,440
‎"ที่ฉันจะบอกคือถ้าคุณอยากไปเที่ยว
‎ฉันไม่สนด้วยซ้ำ"

1095
00:55:07,520 --> 00:55:08,680
‎"เพราะไม่รู้สิ…"

1096
00:55:08,760 --> 00:55:11,200
‎"รู้อะไรไหม ช่างเถอะ เข้าใจที่พูดไหม"

1097
00:55:12,000 --> 00:55:15,040
‎"เพราะเราเป็นแฟนกันก็ต้องคุยกัน

1098
00:55:16,520 --> 00:55:19,040
‎เราถึงจะเข้ากันได้ เพราะนี่เราเข้ากันไม่ได้

1099
00:55:19,120 --> 00:55:21,560
‎และฉันไม่ต้องการความขัดแย้ง
‎และแบบว่า นึกออกไหม…"

1100
00:55:22,200 --> 00:55:25,320
‎"คุณมีซอสรสเปรี้ยวหวานไหม"

1101
00:55:25,880 --> 00:55:27,120
‎"โอเค"

1102
00:55:27,200 --> 00:55:29,840
‎ใช่ ผู้หญิงจะทำให้คุณรู้สึกดีขึ้นได้ในสองวินาที

1103
00:55:29,920 --> 00:55:32,680
‎"แต่ฉันจะไม่โกหกหรอกนะ ฉันจะไม่โกหก"

1104
00:55:35,720 --> 00:55:37,760
‎"วันนี้คุณดูดีมาก ฉันจะไม่โกหกเลย"

1105
00:55:39,040 --> 00:55:41,280
‎"ฉันไม่ชอบเลยเวลาคุณไปเที่ยวแล้วดูดีมาก

1106
00:55:41,360 --> 00:55:42,960
‎เพราะคุณรู้ว่าคุณทำอะไรอยู่"

1107
00:55:43,040 --> 00:55:46,000
‎"ใช่ไหมล่ะ คุณรู้ว่าคุณทำอะไรอยู่
‎คุณทำอะไรอยู่"

1108
00:55:46,680 --> 00:55:49,520
‎"ที่รัก ผมไม่ได้ทำอะไรเลยนะ ที่รัก"

1109
00:55:50,160 --> 00:55:52,040
‎"ผู้หญิงคนนี้ต๊องเป็นบ้าเลยพวก"

1110
00:55:52,120 --> 00:55:54,600
‎"โอเค นี่ จูบฉันสิ ฉันรักคุณ"

1111
00:55:54,680 --> 00:55:57,400
‎โอเค เอาละ ฝันดีนะ ฉันรักคุณ โอเค ฝันดี"

1112
00:55:57,480 --> 00:55:59,720
‎หนุ่มๆ คุณเข้านอนด้วยพลังงานอีกแบบเลย

1113
00:56:01,480 --> 00:56:04,200
‎"ใช่ ก็บอกเธอไปแล้วอะเนอะ"

1114
00:56:12,040 --> 00:56:13,040
‎"โอเค"

1115
00:56:24,520 --> 00:56:27,000
‎"นี่ ที่รัก"

1116
00:56:28,440 --> 00:56:30,240
‎"หลับอยู่เหรอ ที่รัก"

1117
00:56:48,040 --> 00:56:50,360
‎"ใช่ ฉันหลับอยู่"

1118
00:56:57,640 --> 00:56:59,600
‎เซ็กซ์นักเก็ตแบบเมาๆ นั่นมัน…

1119
00:57:02,480 --> 00:57:03,840
‎ผมต้องขอชื่นชมผู้หญิงจริงๆ

1120
00:57:03,920 --> 00:57:06,840
‎พวกคุณจะออกไปเที่ยวเมื่อไหร่ก็ได้
‎คุณไม่ต้องขอใคร

1121
00:57:07,600 --> 00:57:11,160
‎"ฟังนะ ที่รัก ฉันจะไปอิบิซา
‎เจอกันสุดสัปดาห์หน้านะ" ตูม ไปเลย

1122
00:57:11,240 --> 00:57:12,200
‎คุณไปแล้ว

1123
00:57:12,680 --> 00:57:14,920
‎คุณไม่สน คุณไม่ขออนุญาตใคร

1124
00:57:15,000 --> 00:57:15,840
‎คุณไปแล้ว

1125
00:57:15,920 --> 00:57:18,800
‎แม้แต่วิธีที่คุณออกไปเที่ยว
‎และปาร์ตี้ก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

1126
00:57:18,880 --> 00:57:20,680
‎คุณไม่ออกไปเที่ยวตอนกลางคืนแล้วด้วยซ้ำ

1127
00:57:20,760 --> 00:57:22,960
‎ตอนนี้การเที่ยวแบบใหม่ของคุณคืออาหารมื้อสาย

1128
00:57:23,040 --> 00:57:25,080
‎โอ้พระเจ้า

1129
00:57:25,160 --> 00:57:27,200
‎สาวๆ คุณชอบอาหารมื้อสายมาก!

1130
00:57:27,280 --> 00:57:30,520
‎คุณผู้หญิงเคยไปกินมื้อสายไหมครับ
‎เคยไปกินมื้อสายไหมครับ

1131
00:57:30,600 --> 00:57:33,840
‎ดูพวกเขาสิ "เคยไปกินมื้อสายไหมเหรอ
‎จะไปพรุ่งนี้นี่แหละ"

1132
00:57:33,920 --> 00:57:36,000
‎สาวๆ อย่างพวกคุณชอบมื้อสายมาก

1133
00:57:36,080 --> 00:57:38,520
‎และผมไม่รู้ว่าคุณเข้าใจไหมว่าเกิดอะไรขึ้น

1134
00:57:38,600 --> 00:57:41,960
‎เพราะคุณรู้ว่ามันเป็นยังไง
‎จะมีสาวๆ 15 คนไปกินมื้อสายนี้

1135
00:57:42,040 --> 00:57:44,120
‎สาวๆ 15 คน พวกเธอวางแผนกัน

1136
00:57:44,200 --> 00:57:47,560
‎และต่อให้เป็นกลุ่มสาวๆ สาวๆ รู้ว่ามันเป็นไง
‎มีสาวๆ 15 คนในกลุ่ม

1137
00:57:47,640 --> 00:57:51,160
‎แต่จริงๆ แล้วคุณสนิทกับเพื่อนแค่สองสามคน

1138
00:57:51,240 --> 00:57:53,400
‎ที่เหลือเป็นแค่เพื่อนของเพื่อน

1139
00:57:53,480 --> 00:57:56,520
‎แต่คุณต้องการจำนวน จะได้ได้โต๊ะดีๆ

1140
00:57:56,600 --> 00:57:59,560
‎เพราะคุณเคยมีเรื่องกับสาวๆ บางคนเมื่อสี่ปีก่อน

1141
00:57:59,640 --> 00:58:02,840
‎และผู้หญิงคนนี้ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคุณ
‎จ่ายค่าแท็กซี่ให้เธอเมื่อสี่ปีก่อน

1142
00:58:02,920 --> 00:58:04,800
‎และทุกครั้งที่คุณเจอเธอ คุณจะแอบร้ายลึก…

1143
00:58:04,880 --> 00:58:06,240
‎"หวัดดี สบายดีไหมซาราห์"

1144
00:58:06,320 --> 00:58:08,360
‎"มาที่นี่ได้ก็คงสบายดีแหละเนอะ"

1145
00:58:09,480 --> 00:58:12,800
‎"อิดอก ฉันไม่ชอบนางเลย
‎ไม่ชอบนางเลยด้วยซ้ำ"

1146
00:58:13,320 --> 00:58:15,560
‎"สี่ปอนด์" "มันคือประเด็น มันคือหลักการ"

1147
00:58:17,760 --> 00:58:20,400
‎หนุ่มๆ คุณไม่รู้หรอกว่าเวลาผู้หญิงไปกินมื้อสาย

1148
00:58:20,480 --> 00:58:23,760
‎เรื่องสำคัญสำหรับพวกเธอคือรูปถ่าย
‎เพราะสาวๆ พวกคุณบ้าถ่ายรูปมาก

1149
00:58:23,840 --> 00:58:25,600
‎คุณโพสท่ากันแปลกๆ

1150
00:58:25,680 --> 00:58:29,400
‎ท่านี้คืออะไร ที่คุณยืนอยู่ตรงนี้
‎แต่ขาข้างนี้อยู่ตรงนี้

1151
00:58:30,200 --> 00:58:33,320
‎คุณจะเตะฟรีคิกเหรอ
‎คริสเตียโน โรนัลโด เกิดอะไรขึ้น

1152
00:58:35,400 --> 00:58:38,920
‎แต่สาวๆ บ้าถ่ายรูปพวกนี้มาก พวกเธอบ้ามาก

1153
00:58:39,000 --> 00:58:40,680
‎"ที่รัก ถ่ายรูปหน่อย" พวกเธอบ้ามาก

1154
00:58:46,880 --> 00:58:50,120
‎รู้ไหมว่ามันมีฟีเจอร์นึง
‎ถ้าคุณกดปุ่มกล้องไอโฟนค้างไว้

1155
00:58:50,200 --> 00:58:52,560
‎มันจะถ่าย 10,000 รูปในครั้งเดียว

1156
00:58:52,640 --> 00:58:55,880
‎"โพสท่าเลย เข้ามาหาแสงและโพสเลย"
‎คุณจะเห็นเธอทำท่า…

1157
00:59:01,480 --> 00:59:02,960
‎หารูปที่ใช่รูปเดียว

1158
00:59:03,040 --> 00:59:05,640
‎ในแท็กซี่กับเพื่อนสาวของคุณ จาก 10,000 รูป

1159
00:59:05,720 --> 00:59:08,360
‎คุณเจอรูปที่ใช่ คร็อปมัน ใส่ฟิลเตอร์เข้าไป

1160
00:59:08,440 --> 00:59:10,160
‎วิวิดวอร์ม มีอยู่ในไอจี

1161
00:59:11,080 --> 00:59:13,120
‎และคุณได้เจอสาวๆ ทุกคน

1162
00:59:13,200 --> 00:59:14,480
‎สาวๆ ทุกคนมารวมตัวกัน

1163
00:59:14,560 --> 00:59:17,440
‎"อย่าเข้าไปก่อนฉันนะ รอฉันด้วย"
‎พวกคุณทุกคนเจอกัน

1164
00:59:17,520 --> 00:59:19,920
‎"หวัดดี สบายดีไหมที่รัก เป็นไงบ้าง"

1165
00:59:20,840 --> 00:59:24,120
‎"หวัดดีที่รัก ฉันรักเธอ"
‎"หวัดดี เป็นไง สบายดีไหม"

1166
00:59:24,200 --> 00:59:25,760
‎"ซาราห์ อิดอก"

1167
00:59:28,000 --> 00:59:30,480
‎"ไงยะ หวัดดี สบายดีไหม เป็นไง ไงยะ"

1168
00:59:30,560 --> 00:59:32,720
‎"ไงยะ!"

1169
00:59:33,840 --> 00:59:35,120
‎สาวๆ ชอบ "ไงยะ" มาก

1170
00:59:35,200 --> 00:59:37,960
‎หนุ่มๆ เราพูดว่า "ไงยะ" ไม่ได้ เราไม่มีสิทธิ์

1171
00:59:38,040 --> 00:59:40,520
‎เราไม่มีน้ำเสียงที่จะใช้คำว่า "ไงยะ" ได้

1172
00:59:40,600 --> 00:59:42,280
‎นึกภาพคุณกับเพื่อนผู้ชายออกไหม

1173
00:59:42,360 --> 00:59:46,160
‎"เป็นไงบ้าง แกรี่ ไงยะ!"

1174
00:59:48,960 --> 00:59:52,720
‎สาวๆ ทุกคนอยู่ที่นั่น สาวๆ 15 คนนั่งอยู่ที่โต๊ะ

1175
00:59:52,800 --> 00:59:54,840
‎และพอคุณเมา ภาพจะเปลี่ยนไป

1176
00:59:54,920 --> 00:59:58,440
‎"มาเร็วสาวๆ มาถ่ายบูมเมอแรงกัน
‎มาถ่ายบูมเมอแรงกัน"

1177
00:59:58,520 --> 01:00:00,520
‎ทำไมคุณต้องทำแบบนั้นเวลาถ่ายบูมเมอแรง

1178
01:00:00,600 --> 01:00:02,560
‎คุณทำสิ่งที่บูมเมอแรงมันเป็นอยู่แล้ว

1179
01:00:02,640 --> 01:00:05,160
‎"มาโพสท่าถ่ายบูมเมอแรงกัน
‎พร้อมนะ หนึ่ง สอง สาม"

1180
01:00:08,600 --> 01:00:10,880
‎ผู้หญิงบางคนยังไม่พร้อมจะถ่ายบูมเมอแรง

1181
01:00:10,960 --> 01:00:13,080
‎พวกเขาแค่อยู่ด้านหลังของบูมเมอแรงของคุณ

1182
01:00:18,640 --> 01:00:20,280
‎"ฉันน่าเกลียดมาก อย่าโพสต์รูปนี้นะ"

1183
01:00:20,360 --> 01:00:23,600
‎"ฉันจะโพสต์ โพสต์แล้ว ลงไอจีไปแล้ว"

1184
01:00:24,920 --> 01:00:27,760
‎แล้วคุณก็ดื่มจนถึงจุดที่สนุกมาก

1185
01:00:27,840 --> 01:00:29,040
‎ตอนนี้คุณเมาแล้ว

1186
01:00:29,120 --> 01:00:30,560
‎แล้วรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น สาวๆ

1187
01:00:30,640 --> 01:00:34,200
‎เวลาคุณเมา คุณจะกลายเป็นคนน่ารำคาญสุดๆ

1188
01:00:34,280 --> 01:00:35,240
‎สังเกตไหม

1189
01:00:35,320 --> 01:00:36,760
‎ผมว่าคุณไม่สังเกตหรอก

1190
01:00:36,840 --> 01:00:39,680
‎คุณน่ารำคาญมาก

1191
01:00:39,760 --> 01:00:43,320
‎แล้วคุณอยากทำอะไรเวลาที่คุณเมาและน่ารำคาญ

1192
01:00:43,400 --> 01:00:46,520
‎และคุณกำลังไปถึงจุดที่สนุก
‎คุณอยากเมากว่าเดิมเหรอ

1193
01:00:46,600 --> 01:00:49,760
‎ไม่ สิ่งที่คุณอยากทำคือคุณอยากโทรมาหาพวกเรา

1194
01:00:49,840 --> 01:00:52,360
‎ตอนบ่ายๆ เนี่ย อย่ามายุ่งกับผมเลย

1195
01:00:52,440 --> 01:00:55,320
‎ผมเล่นเกมคอลออฟดิวตี้อยู่ อย่ามายุ่งกับผม

1196
01:00:55,400 --> 01:00:58,200
‎ผมกำลังเล่นคอลออฟดิวตี้ในตอนบ่าย
‎อย่ามายุ่งกับผม

1197
01:00:58,280 --> 01:01:00,080
‎เพราะพูดตรงๆ นะ จะบอกให้เอาบุญเลย

1198
01:01:00,160 --> 01:01:03,520
‎เวลาเราไปเที่ยวกับเพื่อนผู้ชาย
‎เราไม่ได้อยากโทรหาคุณเลย

1199
01:01:04,120 --> 01:01:07,480
‎ไม่เลย รู้ไหมว่ามันเป็นไงหนุ่มๆ
‎"ฉันจะโทรหาแฟนหน่อย"

1200
01:01:07,560 --> 01:01:08,840
‎"พวก อย่าเชียว"

1201
01:01:10,080 --> 01:01:12,480
‎"เธอจะทำให้หมดสนุกและบอกให้นายกลับบ้าน"

1202
01:01:12,560 --> 01:01:15,080
‎"โอเค ไม่โทรก็ไม่โทร ไม่โทรก็ได้"

1203
01:01:15,160 --> 01:01:18,600
‎ผมกำลังเล่นคอลออฟดิวตี้
‎กับเพื่อนๆ ตอนบ่าย เล่นออนไลน์

1204
01:01:18,680 --> 01:01:20,360
‎กับคนทั่วโลก

1205
01:01:20,440 --> 01:01:22,440
‎และคุณอยากโทรหาผมจากอาหารมื้อสาย

1206
01:01:22,520 --> 01:01:25,200
‎เมากับตัวเองที่น่ารำคาญเนี่ยนะ

1207
01:01:25,280 --> 01:01:26,840
‎"ฮัลโหล"

1208
01:01:26,920 --> 01:01:28,560
‎"ฮัลโหล"

1209
01:01:28,640 --> 01:01:32,120
‎"ฮัลโหล นั่นตาแก่จอมขี้ขลาดรึเปล่า ฮัลโหล"

1210
01:01:34,760 --> 01:01:36,240
‎"ฮัลโหล"

1211
01:01:36,320 --> 01:01:41,000
‎"ที่รัก ผมเล่นคอลออฟดิวตี้อยู่"

1212
01:01:41,600 --> 01:01:42,640
‎"มีอะไรเหรอ"

1213
01:01:42,720 --> 01:01:45,360
‎"อ๋อ คุณเล่นคอลออฟดิวตี้อยู่ โอเค"

1214
01:01:45,440 --> 01:01:47,200
‎"โอเค ฉันเป็นทหารนะ"

1215
01:01:47,880 --> 01:01:48,800
‎"โอเค"

1216
01:01:48,880 --> 01:01:50,280
‎"ทหาร"

1217
01:01:51,600 --> 01:01:54,840
‎"แล้วคุณทำอะไรอยู่เหรอ
‎เกิดอะไรขึ้นในเกมคอลออฟดิวตี้"

1218
01:01:54,920 --> 01:01:57,440
‎"เกิดอะไรขึ้นที่นั่น เกิดอะไรขึ้นในนั้น"

1219
01:01:57,520 --> 01:02:00,800
‎"ที่รัก ตอนนี้ผมคุยไม่ได้จริงๆ
‎เพราะเรากำลังจะเข้าไปในกูลัก

1220
01:02:00,880 --> 01:02:02,880
‎เพราะฉะนั้นตอนนี้ผมคุยไม่ได้จริงๆ"

1221
01:02:02,960 --> 01:02:07,960
‎"ฉันกำลังบอกว่า ช่างหัวกูลักแม่งดิ โอเคไหม"

1222
01:02:08,040 --> 01:02:10,080
‎"โอเค ฟังที่ฉันจะพูดนะ"

1223
01:02:10,160 --> 01:02:12,240
‎"ฉันมากินมื้อสาย"

1224
01:02:13,000 --> 01:02:13,920
‎"โอเค"

1225
01:02:17,400 --> 01:02:20,600
‎"ไม่เอา โพรเซ็กโก้ดื่มแล้วเรอ
‎ฉันดื่มแล้วเรอ เธอก็รู้นี่ชานิซ"

1226
01:02:22,560 --> 01:02:24,120
‎"ฟังนะ

1227
01:02:24,840 --> 01:02:26,280
‎ฉันอยู่ที่นี่

1228
01:02:26,360 --> 01:02:30,080
‎และฉันจะไม่โกหก ฉันเมานิดหน่อยแหละ"

1229
01:02:30,160 --> 01:02:32,040
‎"และคุณรู้อะไรไหม"

1230
01:02:34,880 --> 01:02:37,800
‎"ใช่!"

1231
01:02:38,320 --> 01:02:41,040
‎"มันคือดอม เพร์ริเออร์นั่น…"

1232
01:02:41,120 --> 01:02:44,960
‎"ขอพูดอะไรหน่อยได้ไหม
‎ฉันเมานิดหน่อย และคุณรู้อะไรไหม"

1233
01:02:45,040 --> 01:02:47,400
‎"ฉันหงี่แหละ คุณรู้ใช่ไหม"

1234
01:02:49,320 --> 01:02:51,960
‎"แล้วคุณคิดว่าไง พ่อหนุ่มคอลออฟดิวตี้"

1235
01:02:52,040 --> 01:02:55,760
‎"คุณคิดว่าไง คุณจะเข้าประตูหลังฉันใช่ไหม"

1236
01:02:58,400 --> 01:02:59,600
‎"คุณจะทำแบบนั้นใช่ไหม"

1237
01:02:59,680 --> 01:03:01,120
‎"เดี๋ยวผมโทรกลับได้ไหม"

1238
01:03:01,200 --> 01:03:03,960
‎"เกมจะเริ่มแล้ว ผมจะเข้าไปในกูลัก"

1239
01:03:04,040 --> 01:03:05,920
‎"แปลว่าคุณเล่นคอลออฟดิวตี้อยู่เหรอ"

1240
01:03:06,000 --> 01:03:09,760
‎"โอเค ตาแก่จอมขี้ขลาด ก็ได้ โอเค"

1241
01:03:12,960 --> 01:03:16,440
‎"เดี๋ยวนะ รอแป๊บ มันคือรูจิ๊มิ แค่นี้นะ"

1242
01:03:17,200 --> 01:03:18,560
‎"ไอ้โง่เอ๊ย"

1243
01:03:19,480 --> 01:03:21,000
‎"โง่บรมโง่"

1244
01:03:21,840 --> 01:03:23,600
‎แล้วสาวๆ อย่างพวกคุณก็เมา

1245
01:03:23,680 --> 01:03:25,240
‎ให้ตายสิ คุณเมาแล้ว

1246
01:03:25,320 --> 01:03:29,000
‎และคุณกำลังจะเข้าสู่โหมดเมาแอ๋เต็มรูปแบบ

1247
01:03:29,080 --> 01:03:32,840
‎และมีเพลงเพลงนึงที่ทำให้คุณเสียสติ

1248
01:03:32,920 --> 01:03:34,960
‎และความยับยั้งชั่งใจ

1249
01:03:35,040 --> 01:03:39,640
‎"โอ๊ย ตายแล้ว!

1250
01:03:39,720 --> 01:03:41,200
‎"ตายแล้ว นี่เพลงของฉัน"

1251
01:03:41,280 --> 01:03:43,680
‎"ขอถอดส้นสูงก่อน โอ้พระเจ้า"

1252
01:03:43,760 --> 01:03:45,600
‎"โอ้พระเจ้า"

1253
01:03:45,680 --> 01:03:48,400
‎ไม่นะ อย่าเชียร์ฉัน"

1254
01:03:48,480 --> 01:03:49,480
‎"อย่าเชียร์ฉัน"

1255
01:03:49,560 --> 01:03:50,960
‎"ไม่ ฉันทำไม่ได้"

1256
01:03:51,040 --> 01:03:53,160
‎"ตายแล้ว ฉันเต้นไม่ได้หรอก ฉันเมามาก"

1257
01:03:53,240 --> 01:03:56,640
‎"โอ้พระเจ้า อย่าถ่ายคลิปนะ แค่แอบถ่ายก็พอ"

1258
01:03:56,720 --> 01:03:59,760
‎"โอ้พระเจ้า ไม่ ฉันเต้นไม่ได้"

1259
01:03:59,840 --> 01:04:01,840
‎"โอ้พระเจ้า ฉันเต้นก็ได้"

1260
01:04:04,880 --> 01:04:09,240
‎"เย่!"

1261
01:04:09,320 --> 01:04:11,480
‎สาวๆ ทุกคนตบก้นเธอ แบบว่า

1262
01:04:11,560 --> 01:04:14,120
‎"นี่เพื่อนฉันเอง"

1263
01:04:14,200 --> 01:04:15,680
‎"บอกแล้วว่านี่เพื่อนฉัน"

1264
01:04:15,760 --> 01:04:18,560
‎"ยืนบนโต๊ะเลยๆ" "ใช่เลย!"

1265
01:04:19,760 --> 01:04:21,760
‎แล้วเจ้าของร้านก็ออกมา "ไม่ได้นะ"

1266
01:04:21,840 --> 01:04:25,120
‎"ลงมาจากโต๊ะเดี๋ยวนี้ ลงมาจากโต๊ะเดี๋ยวนี้

1267
01:04:25,200 --> 01:04:27,800
‎เดี๋ยวเราเสียใบอนุญาต ลงมาจากโต๊ะ!"

1268
01:04:27,880 --> 01:04:30,960
‎"ลงจากโต๊ะหมายความว่าไง
‎รู้ไหมว่าฉันจ่ายเงินไปเท่าไหร่

1269
01:04:31,040 --> 01:04:32,760
‎แล้วคุณอยากให้ฉันลงจากโต๊ะเนี่ยนะ"

1270
01:04:32,840 --> 01:04:37,120
‎"รู้อะไรไหม พ่องตาย ไอ้รูจิ๊มิ!"

1271
01:04:37,200 --> 01:04:40,600
‎ฟังนะ เวลาผมพูดว่า "พ่อง" คุณพูดว่า "ตาย"

1272
01:04:40,680 --> 01:04:43,240
‎- พ่อง…
‎- ตาย!

1273
01:04:43,320 --> 01:04:45,560
‎เวลาผมพูดว่า "พ่อง" คุณพูดว่า "ตาย"

1274
01:04:45,640 --> 01:04:47,640
‎- พ่อง…
‎- ตาย!

1275
01:04:47,720 --> 01:04:50,160
‎ลอนดอน ขอบคุณมากที่มาในคืนนี้

1276
01:04:53,680 --> 01:04:55,000
‎ขอบคุณมากครับ

1277
01:04:57,800 --> 01:05:01,040
‎ผมซาบซึ้งใจมากเลย ขอบคุณมากครับ

1278
01:05:01,120 --> 01:05:04,480
‎นี่เป็นหนึ่งในงานโปรดของผมที่ผมเคยทำเลย
‎ขอบคุณมากครับ

1279
01:05:04,560 --> 01:05:05,440
‎ขอบคุณ

1280
01:05:37,880 --> 01:05:39,920
‎คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล