ΕΝΑ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΤΟΥ NETFLIX
Σ' αυτά τα μέρη,
η οικογένεια είναι το παν.
Είναι οι δεσμοί ανάμεσα στα λιοντάρια,
στις αγέλες
και στα κοπάδια
που βοηθούν κάθε μέλος να τα βγάλει πέρα.
Αυτοί οι δεσμοί δεν έχουν δοκιμαστεί πιο άγρια αλλού
απ' ό,τι στη μεγάλη έρημο Καλαχάρι.
Εδώ διαμορφώνονται οικογένειες
από θαρραλέες μητέρες…
σοφούς γέροντες…
και πεισματάρικα αουτσάιντερ.
Όλοι κατευθύνονται στην τεράστια όαση που βρίσκεται στην καρδιά της ερήμου.
Το δέλτα του Οκαβάνγκο.
Εδώ ζουν περισσότερα είδη ζώων από οποιονδήποτε άλλον υδροβιότοπο στη Γη.
Βιώνουν μία από τις πιο ακραίες αλλαγές εποχής του πλανήτη.
Στο χάος και τις κακουχίες της επόμενης χρονιάς,
οι μοίρες θα διασταυρωθούν,
και θα διαμορφωθούν απίθανες σχέσεις.
Όχι μόνο μέσα στην οικογένεια, αλλά και ανάμεσα σε οικογένειες.
Ακόμα και με την ίδια τη γη.
Για μία λέαινα δύο ετών,
η δύναμη της οικογένειας πηγάζει από την αγέλη της.
Αυτή και τα υπόλοιπα θηλυκά κάνουν κουμάντο στην περιοχή,
και το κυρίαρχο αρσενικό έχει τη θέση του πολεμιστή-βασιλιά.
Αλλά στο δέλτα, μπορεί να αλλάξουν ξαφνικά τα πάντα
και να διαταραχθεί η οικογενειακή γαλήνη.
Ο πιο αδύναμος κρίκος στην αγέλη είναι ο ίδιος ο βασιλιάς.
Τόσα χρόνια στον αγώνα για την οικογένεια και την περιοχή του
του κόστισαν πολύ.
Η αδυναμία του βάζει τη λέαινα σε κίνδυνο.
Και ανοίγει τον δρόμο
σε δύο φιλόδοξα νεαρά αρσενικά.
Ο γηραιός πολεμιστής ορίζει την περιοχή του.
Αλλά είναι αδύναμος.
Και ένας εναντίον δύο.
Κάθε χρονιά στο Οκαβάνγκο σημαίνει ακόμα ένα επικίνδυνο ταξίδι,
αλλά για τη λέαινα,
αυτή η χρονιά θα είναι η πλέον αβέβαιη όλων.
Κάθε οικογένεια αντιμετωπίζει τις προκλήσεις του δέλτα
με τον τρόπο της.
Μια αγέλη από 24 λυκάονες.
Η δύναμή τους μαρτυρά την ύπαρξη ενός σπουδαίου αρχηγού,
του κυρίαρχου θηλυκού.
Τους έχει μάθει να σκέφτονται και να κυνηγούν απόλυτα συντονισμένοι.
Και να φροντίζουν για όλους.
Αλλά το κυρίαρχο θηλυκό κυοφορεί.
Η ομάδα θα χάσει την αρχηγό της,
την ώρα που το δέλτα αντιμετωπίζει μεγάλες ταραχές.
Είναι Μάιος.
Η έρημος Καλαχάρι περνά τη χειρότερη ξηρασία εδώ και δεκαετίες.
Χιλιάδες ζώα εγκαταλείπουν τις άνυδρες απομακρυσμένες περιοχές
και ταξιδεύουν για βδομάδες.
Όλα κατευθύνονται εδώ για έναν λόγο.
Για το νερό.
Νερό της βροχής που έπεσε τέσσερις μήνες πριν
στα υψίπεδα της Ανγκόλα στον βορρά
και επιτέλους κατηφόρισε,
μέσα από την Καλαχάρι στις πεδινές εκτάσεις του δέλτα.
Πάνω από εννέα τρισεκατομμύρια λίτρα γλυκού νερού
πλημμυρίζουν την αχανή έρημο…
δημιουργώντας
τη σπουδαιότερη όαση στον πλανήτη.
Μαζί με την πλημμύρα καταφθάνουν και μεγάλες αγέλες…
που συναντούν αυτές που ζουν εδώ όλο τον χρόνο.
Όλοι έχουν τον ρόλο τους
στη διαμόρφωση και διατήρηση αυτού του τόπου.
Ακόμα κι ένα ελεφαντάκι έξι μηνών
στην πρώτη του επίσκεψη.
Δεν έχει ξαναδεί τόσο πολύ νερό…
και φαγητό.
Με μια απέραντη πλημμυρική πεδιάδα για να μασουλούν,
οι ελέφαντες γίνονται οι φυσικοί κηπουροί του δέλτα…
ξεριζώνοντας περισσότερα απ' ό,τι μπορούν να καταναλώσουν.
Αυτή η υπερβολή μπορεί να φράξει τις διόδους του νερού,
και να εμποδίσει τη διανομή του.
Αυτά που έφραξαν οι κηπουροί,
τα σαρώνουν περνώντας οι οικογένειες των ιπποπόταμων.
Δεν κολυμπούν αλλά βαδίζουν με τις μύτες των ποδιών.
Αφήνουν στο κατόπι τους διόδους τεραστίων διαστάσεων…
οι οποίες συνδέουν ποτάμια με λίμνες και λίμνες με πλημμυρικές πεδιάδες,
επιτρέποντας στο νερό να συνεχίσει να κυλά,
να θρέφει την πλούσια βλάστηση ολόκληρου του δέλτα.
Αλλά η πλημμύρα δεν ωφελεί τους πάντες.
Για τη λέαινα,
σημαίνει λιγότερο έδαφος για κυνήγι.
Και ο γηραιός πολεμιστής-βασιλιάς είναι άφαντος.
Είτε έφυγε είτε τον σκότωσαν,
οι νεαροί εισβολείς σφετερίστηκαν τον θρόνο του.
Μόνο θηλυκά σε ηλικία αναπαραγωγής επιτρέπεται να μείνουν τώρα.
Αυτή δεν είναι ένα από αυτά.
Γι' αυτά τα νέα αρσενικά, αποτελεί ένα επιπλέον στόμα για τάισμα,
που δεν συνεισφέρει και πολλά.
Την εξόρισαν και είναι μόνη.
Πρέπει να επιστρατεύσει όλες τις δυνάμεις της για να ζήσει.
Το κυρίαρχο θηλυκό ήταν στη φωλιά εδώ κι εβδομάδες.
Επειδή, εδώ που τα λέμε, ποιος θα άφηνε αυτούς τους αλητάκους;
Είναι τεσσάρων εβδομάδων και θα κάνουν την πρώτη τους βόλτα.
Και τα 14 μαζί.
Αφού δεν μπορεί να κυνηγήσει, βασίζεται στην αγέλη της
να της φέρει το κρέας που χρειάζεται για να συνεχίσει να έχει γάλα.
Αλλά η δουλειά στη φωλιά είναι αδιάκοπη.
Καθαρίζει τη φωλιά
από τσιμπούρια και ψύλλους τριών εβδομάδων…
και άντε πάλι από την αρχή.
Η αγέλη της ελέγχει την περιοχή…
χωρίς αρχηγό.
Και τα νερά της πλημμύρας την επιβραδύνουν.
Λέτσουε του νερού.
Ένα αρκεί για να θρέψει όλη την αγέλη.
Με τεντωμένες τις οπλές και τα δυνατά πόδια τους,
μπορούν να κινηθούν απτόητα μέσα από τα νερά.
Χωρίς την καθοδήγηση του κυρίαρχου θηλυκού,
η αγέλη τα ακολουθεί στα βαθιά νερά.
Είναι μάταιο.
Και τότε…
μια ιμπάλα μόνη της.
Δεν διαθέτει τις πλατιές οπλές και τα μακριά πόδια του λέτσουε.
Τελειώνουν γρήγορα τη δουλειά για να αποφύγουν τυχόν ανταγωνιστές.
Η αγέλη συχνά εξοντώνει τον αδύναμο ή τραυματία μιας ομάδας,
το πιο εύκολο θήραμα,
περιορίζοντας έτσι και την εξάπλωση των ασθενειών στην αγέλη.
Οι κυνηγοί παραδίδουν το γεύμα με τον πιο ασφαλή τρόπο.
Από το στομάχι τους.
Μέχρι τα μικρά να μπορούν να κυνηγήσουν,
τρώνε πρώτα.
Η γενναιοδωρία είναι βασική αρχή στην αγέλη τους.
Αν και είναι δύσκολο να διδαχθεί.
Όταν πηγαίνεις στη φωλιά με το πρώτο σου κομμάτι κρέας
είναι ό,τι καλύτερο.
Με τη στάθμη του νερού στα ύψη,
το Οκαβάνγκο είναι σωστός παράδεισος.
Η υδρόβια ζωή από τους γύρω ποταμούς και τα έλη
φτάνει στους βοσκότοπους για να γεννήσει.
Τα κλαδιά και τα δέντρα που έριξαν οι ελέφαντες
προστατεύουν τα μικρά ψαράκια.
Όταν το νερό φτάνει στη μέγιστη στάθμη, το δέλτα γίνεται διπλό σε μέγεθος,
και τα ψηλά και στεγνά σημεία είναι περιζήτητα.
Οι συκιές αποτελούν άριστη τοποθεσία για φωλιά
για πάμπολλα είδη πτηνών που θρέφονται με ψάρια.
Γι' αυτές τις οικογένειες, δεν έχει σημασία πού θα χτίσεις,
αλλά τι θα χτίσεις.
Επιλέγουν μόνο τα καλύτερα υλικά.
Αν δεν μπορείς να βρεις το κατάλληλο υλικό…
απλώς κλέψ' το από τον γείτονα.
Κι αυτός θα το πάρει πάλι πίσω.
Επιτέλους,
μια ασφαλής φωλιά για το πιο πολύτιμο απόκτημά τους.
Τα γυρίζουν απαλά…
και τα προστατεύουν από τον καυτό ήλιο.
Κέλυφος αυγού; Κοχύλι;
Πρώτη φορά γίνεται μπαμπάς.
Όλοι βιάζονται να μεγαλώσουν τα μικρά τους
πριν υποχωρήσουν τα νερά της πλημμύρας…
και χάσουν οι φωλιές την προστασία του νερού.
Η λέαινα πασχίζει να πιάσει ένα θήραμα.
Υπό άλλες, πιο στεγνές συνθήκες, θα έπιανε αφρικανικές αντιλόπες ή λέτσουε.
Αλλά όχι στην πλημμύρα και ολομόναχη.
Έχει και ανταγωνιστές κιόλας.
Ώρα να απωθήσει τους αντιπάλους της.
Καθαρός εκφοβισμός. Δεν πρόκειται να φάει το νεκρό ζώο.
Καλά θα κάνουν να μην την εκνευρίσουν ξανά.
Μέχρι τον Σεπτέμβριο, η θερμοκρασία ανεβαίνει,
και η στάθμη του νερού πέφτει,
αφήνοντας ρηχές λίμνες γεμάτες με ψάρια.
Πάνω στην ώρα.
Τα ενήλικα πιάνουν δουλειά…
κι αρχίζουν να ταΐζουν τα μικρά τερατάκια τους.
Νέες λιμνούλες σχηματίζονται καθώς υποχωρούν τα νερά.
Ο καθένας έχει και μια τεχνική
που ταιριάζει στο δικό του ράμφος.
Οι πελεκάνοι προτιμούν το "δίχτυ του ψαρέματος".
Οι λοφοκήρυλοι…
προτιμούν να βουτάνε με το κεφάλι.
Οι πελαργοί του γένους Anastomus κατέχουν την τέχνη των οστρακοειδών.
Και ο πολύ θεατρικός μαυροτσικνιάς
χρησιμοποιεί την κάπα του για σκιά στην οποία βρίσκουν καταφύγιο τα ψάρια.
Εύγε.
Διαφορετικές μέθοδοι που έχουν τον ίδιο σκοπό.
Να δυναμώσουν τα μικρά τους το συντομότερο δυνατόν.
Οι μικροί πελεκάνοι είναι οι πιο λαίμαργοι.
Χρειάζονται 30 γεύματα τη μέρα.
Οι ακούραστοι ενήλικοι γνωρίζουν
τον χρυσό κανόνα της οικογενειακής ζωής στο δέλτα.
Όσο πιο δυνατά είναι τα μικρά, αυξάνονται κι οι πιθανότητες να επιζήσουν.
Καθώς τα νερά υποχωρούν,
και αυξάνεται η ζέστη στην έρημο,
οι περιοχές κυνηγιού στεγνώνουν,
δίνοντας πάλι το πλεονέκτημα στους θηρευτές.
Αλλά αν είναι μόνη της, οι πιθανότητες της λέαινας να βρει τροφή είναι χαμηλές.
Χάνει τις δυνάμεις της σιγά σιγά.
Και σαν να μην έφτανε αυτό,
είναι και σε οίστρο.
Η μυρωδιά της θα γίνει αντιληπτή από τα λιοντάρια της περιοχής.
Ακόμα κι από αυτά που θέλει να αποφύγει οπωσδήποτε.
Τα νεαρά αρσενικά που κατέστρεψαν την οικογένειά της.
Τώρα που οι περιοχές κυνηγιού ελευθερώνονται,
ένα ακόμα μεγαλύτερο αρσενικό καταφθάνει.
Η σκούρα χαίτη και το βαθύ κάλεσμά του
δείχνουν ότι βρίσκεται στην ακμή του.
Είναι επικίνδυνο.
Αλλά αν ενώσουν τις δυνάμεις τους,
θα της προσφέρει προστασία και βοήθεια στο κυνήγι.
Η νέα συμμαχία δεν κρατά για πολύ.
Ο ξένος φεύγει μετά από λίγες μέρες.
Μόνη, για άλλη μια φορά,
μόνο που αυτήν τη φορά κυοφορεί.
Δεν θα κυνηγά μόνο για την ίδια πια.
Κάθε οικογένεια στο δέλτα
επηρεάζεται άμεσα από τους ρυθμούς της εναλλαγής των εποχών.
Η στάθμη του νερού πέφτει κατακόρυφα,
και γίνεται λάσπη.
Το θηλυκό ελεφαντάκι παίζει…
αλλά τώρα η αγέλη του θα πρέπει να φύγει.
Καθώς ξεκινά η εποχή της ξηρασίας,
οι αγέλες πρέπει να εκμεταλλευτούν ό,τι έχει μείνει για βοσκή.
Παρατηρεί και μαθαίνει.
Αλλά κάποια πράγματα θέλουν βελτίωση.
Όπως το να προσέχει για να μη μείνει πίσω.
Πηγαίνουν το ελεφαντάκι σε ένα ξεχωριστό μέρος.
Σε μια έκταση με φοίνικες βεντάλια.
Ευδοκιμούν όπου υπάρχουν άλατα από τα νερά που εξατμίστηκαν.
Και οι καρποί στην κορυφή
είναι έδεσμα για τους ελέφαντες.
Για να πιάσεις αυτές τις λιχουδιές
χρειάζεσαι έναν ταύρο πολλών τόνων.
Κάθε κούνημα ρίχνει εκατοντάδες καρπούς μονομιάς.
Ρίχνει αρκετούς για όλους.
Αυτό το πολύτιμο γεύμα
δεν προορίζεται μόνο γι' αυτήν την οικογένεια ούτε μόνο για σήμερα.
Οι ελέφαντες είναι οι βασικοί διανομείς
σπόρων φοινίκων.
Οι πρόγονοι του μικρού άφησαν αυτόν τον καρπό.
Και το μικρό θα κάνει το ίδιο για τους επόμενους.
Η αγέλη θα μεταφέρει τους σπόρους πολλά χιλιόμετρα.
Όπου τους αφήσουν μέσω της κοπριάς τους, μπορεί να φυτρώσουν.
Άλλη μια συνεισφορά της αγέλης στο δέλτα.
Θα είναι το τελευταίο τους καλό γεύμα.
Στο εξής, η αυξανόμενη έλλειψη
τροφής και νερού θα καθορίζει κάθε τους κίνηση.
Οι λυκάονες τα έβγαλαν πέρα στην πλημμύρα,
αλλά όχι αλώβητοι.
Ένα μέλος έχει σκοτωθεί,
και οι πιο δεινοί κυνηγοί εγκατέλειψαν το κυρίαρχο θηλυκό και τα μικρά της.
Πολλά στόματα θέλουν τροφή
αλλά δεν υπάρχει αρκετή για όλους.
Ώρα να φύγουν από τη φωλιά οι νέοι
και να ψάξουν για τροφή.
Η πρώτη περιπέτεια των μικρών.
Η πρώτη εξόρμηση με τους μεγάλους.
Αλλά μάλλον γίνονται εμπόδιο, δεν βοηθούν και τόσο.
Τα ποδαράκια τους αντέχουν μέχρι και 15 χιλιόμετρα τη μέρα.
Το κυρίαρχο θηλυκό πρέπει να ξαναφτιάξει μια κορυφαία κυνηγετική ομάδα…
και να τους μάθει τα μυστικά του ομαδικού κυνηγιού.
Τα νερά που υποχωρούν
δημιουργούν τις κατάλληλες συνθήκες για να εξαπλωθεί μια μάστιγα.
Ακρίδες.
Η άνοδος της θερμοκρασίας προκαλεί μαζική εκκόλαψη.
Δέκα εκατομμύρια λαίμαργα στόματα καταβροχθίζουν την ξερή βλάστηση.
Κάποιοι αρχαίοι λόφοι τερμιτών φαίνεται πως είναι οι μόνοι που αντιστέκονται
στα φαινόμενα που επικρατούν στο δέλτα.
Είναι Οκτώβριος.
Σε δύο μόνο μήνες,
η ξηρασία μετέτρεψε έναν καταπράσινο παράδεισο
σε μια άγονη ερημιά.
Όλες οι αγέλες αναζητούν νερό
όπου βρουν.
Αποτελούν εύκολη λεία για τα δύο νεαρά αρσενικά…
τα οποία γίνονται όλο και πιο δυνατά μέρα με τη μέρα.
Παρακολουθούν τα βουβάλια βήμα βήμα.
Καθώς ακολουθεί τις ίδιες αγέλες,
η λέαινα πρέπει να τηρεί απόσταση ασφαλείας από τα αρσενικά.
Στην κατάστασή της, χρειάζεται τροφή απεγνωσμένα.
Μπροστά σε θήραμα στο μέγεθος του βουβαλιού,
και ολομόναχη, δεν έχει πολλές ελπίδες.
Στην καλύτερη, τρώει από τα αποφάγια των αρσενικών,
καταναλώνοντας τα απολύτως απαραίτητα για να επιβιώσει.
Η ξηρασία οδηγεί τις αγέλες και τους θηρευτές τους
στην καρδιά του δέλτα,
όπου βρίσκονται οι τελευταίες πηγές νερού.
Το ελεφαντάκι και η αγέλη του
πρέπει να ταξιδεύουν όλο και πιο μακριά κάθε μέρα.
Μπορεί να έχουν μειωμένη όραση, αλλά η οξεία ακοή και η όσφρησή τους
τους βοηθά να αντιληφθούν τον κίνδυνο από χιλιόμετρα μακριά.
Κροκόδειλοι του Νείλου.
Μερικοί φτάνουν τα έξι μέτρα σε μήκος και τα 750 κιλά σε βάρος.
Αλλά οι περισσότεροι είναι πολύ μικροί, περίπου ένα μέτρο.
Οι μεγαλύτεροι ελέφαντες δείχνουν στο μικρό πώς να πάει στο νερό
διανύοντας έναν περίεργο δρόμο μετ' εμποδίων.
Επιτέλους.
Αν δεν έχεις τελειοποιήσει την τέχνη της προβοσκίδας,
υπάρχει και η μέθοδος "με τα μούτρα στο νερό".
Το ελεφαντάκι μαθαίνει…
με τον δύσκολο τρόπο.
Αυτός ο νερόλακκος είναι η σωτηρία της αγέλης.
Οι ελέφαντες προστατεύουν έτσι και το δέρμα τους από τον ήλιο.
Η λάσπη δροσίζει τα σώματά τους καθώς στεγνώνει.
Και το χώμα μπαίνει στις ρωγμές του δέρματός τους,
λειτουργώντας ως αντηλιακό.
Μια τοποθεσία σαν αυτή είναι περιζήτητη.
Αλλά η αγέλη δεν είναι έτοιμη ν' αφήσει τα λασπόλουτρά της ακόμα.
Στους δύσκολους καιρούς, τα μικρά μαθαίνουν πολλά πράγματα.
Τα παιχνίδια με ένα καλοθρεμμένο όρνεο τους μαθαίνουν
κάτι, τέλος πάντων.
Μια ύαινα μόνη…
αποτελεί ανώτερη εκπαίδευση.
Δοκιμάζουν τα επίπεδα του στρες τους για να προετοιμαστούν
για μελλοντικές αναμετρήσεις
με ανταγωνιστές.
Ακόμα μένει να μάθουν το σημαντικότερο μάθημα απ' όλα.
Την τέχνη…
του κυνηγιού.
Με το κυρίαρχο θηλυκό πάλι επικεφαλής…
καθοδηγούνται όλοι να κατευθύνουν το θήραμα στην πηχτή λάσπη
για να μην μπορεί να τρέξει.
Οι οδηγίες της αποδίδουν καρπούς.
Μαθαίνουν ποιο θήραμα να κυνηγήσουν…
και ποιο να απορρίψουν.
Η αγέλη μαθαίνει πολλά και δένεται σαν ομάδα όλο και περισσότερο.
Μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου, η θερμοκρασία αγγίζει τους 45 βαθμούς Κελσίου.
Δεν έχει πέσει στάλα βροχή.
Τα τελευταία χρόνια, η εποχή της ξηρασίας κρατάει περισσότερο,
και η ζέστη είναι πιο έντονη.
Φέτος, μάλλον πρόκειται για την ξηρασία του αιώνα.
Κάθε μέρα είναι κι ένα στοίχημα
αν θα βρουν αρκετό νερό για να μείνουν ζωντανοί.
Το μικρό κι η μητέρα του το χρειάζονται πιο πολύ απ' όλους.
Είναι εγκλωβισμένο στα ίδια μέρη
που πριν λίγους μήνες του προσέφεραν τόσο πολλά.
Η επιβίωσή του εξαρτάται εξ ολοκλήρου
από τη σοφή, γηραιά αρχηγό.
Τη μητριάρχη της αγέλης.
Διασχίζει αυτά τα περάσματα
από τότε που ήταν κι αυτή μικρή.
Ο εγκέφαλός της είναι γεμάτος μνήμες,
ενός αρχαίου χάρτη
των τελευταίων σημείων όπου υπάρχει ακόμα νερό.
Οικογένεια δεν είναι μόνο η αγέλη.
Οικογένεια είναι οι μνήμες,
κι αυτές θα κάνουν τη διαφορά
μεταξύ ζωής και θανάτου.
Η γνώση των προγόνων τούς οδηγεί σε έναν από τους τελευταίους νερόλακκους
σε ολόκληρο το δέλτα.
Κάθε σταγόνα λασπωμένου νερού είναι σωτήρια.
Αλλά το μικρό δεν φτάνει το νερό.
Οπότε μπαίνει ολόκληρο μέσα.
Άντε να βγει τώρα.
Ένα αδέξιο μικρό χρειάζεται μόνο τη βοήθεια μιας στοργικής οικογένειας.
Δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο.
Χρειάζονται περισσότερο νερό
και θα κυνηγήσουν την καταιγίδα για να το βρουν.
Επιτέλους, σχηματίζονται σύννεφα.
Τεράστιες μονοκυτταρικές καταιγίδες.
Οι ελέφαντες μπορούν ν' ακούσουν τις χαμηλές συχνότητες της βροντής
και να αντιληφθούν καταιγίδες από 200 χλμ μακριά.
Αλλά σε μια περιοχή που πέρασαν μήνες χωρίς στάλα βροχής,
το εύθρυπτο ξερό χορτάρι είναι πολύ επικίνδυνο.
Οι ενήλικοι ελέφαντες έχουν ξαναδεί φωτιά.
Κάθε χρόνο, καίγονται μέχρι και 4.000 τετραγωνικά χλμ του δέλτα.
Μένουν κοντά ο ένας με τον άλλον καθώς περνούν μέσα από τις φλόγες.
Οι φωτιές είναι ολέθριες…
αλλά δεν εξαφάνισαν τα πάντα.
Η βοσκή ελάττωσε τα καύσιμα υλικά.
Οι καμένες περιοχές θα δημιουργήσουν νέες διόδους
για να περάσει η πλημμύρα την επόμενη χρονιά.
Το δέλτα πάντα βρίσκει τρόπο να επανέλθει
επειδή οι κάτοικοί του δεν εγκαταλείπουν ποτέ τον ρόλο τους.
Επιτέλους, άνοιξαν οι ουρανοί.
Η μεγαλύτερη ξηρασία των τελευταίων ετών
επιτέλους τελείωσε.
Τους επόμενους πέντε μήνες,
το νερό της βροχής θα φτάσει το μισό μέτρο.
Το έδαφος που έκαψε η φωτιά
θα αναγεννηθεί.
Οι αγέλες δεν είναι προσκολλημένες στους νερόλακκους.
Και οι θηρευτές ανοίγονται.
Πιέζουν τα ζώα που βοσκούν να κινηθούν
προς νέες πηγές νερού,
κι έτσι δεν εξαντλείται εντελώς καμία.
Η ισορροπία…
διατηρείται.
Και με την έναρξη των βροχών…
καταφθάνουν και τέσσερα νέα λιονταράκια.
Το άφθονο πράσινο προκάλεσε αύξηση των γεννήσεων.
Μετακινεί τα μικρά της κάθε λίγες μέρες…
για να μην προσελκύσει εχθρούς η μυρωδιά τους.
Αλλά η τελευταία της μετακίνηση δεν έμεινε απαρατήρητη.
Τα νεαρά αρσενικά εντόπισαν τα ίχνη τους.
Δεν πρόκειται να ανεχθούν τα μικρά άλλου αρσενικού.
Τα αρσενικά υπερτερούν σε μέγεθος και αριθμό.
Έχουν παγιδευθεί.
Το ένστικτό της λέει να πάει τα μωρά της σε ασφαλές μέρος.
Αλλά τα μικρά δεν έχουν ιδέα με ποιους έχουν να κάνουν.
Δεν βρίσκει ένα από τα μικρά.
Θα παλέψει μέχρι θανάτου για την οικογένειά της…
αλλά τα αρσενικά δεν θα διακινδυνεύσουν άλλον τραυματισμό.
Χάρις στη γενναιότητα της μητέρας τους, τρία από τα μικρά επιβίωσαν.
Δεν μπορεί να ξεκουραστεί για πολύ.
Σ' αυτή στηρίζονται.
Για τους λυκάονες, όλα είναι ρόδινα πάλι.
Η μητέρα τους αντιμετώπισε
τη μεγαλύτερη πρόκληση ως τώρα.
Οδήγησε μια αγέλη που είχε μείνει μισή
μέσα από τους κινδύνους της ξηρασίας
και μετέτρεψε ένα μάτσο δύσμοιρους νέους
σε μια εργατική, αποτελεσματική ομάδα.
Επανήλθαν δριμύτεροι.
Το θαρραλέο ελεφαντάκι τα πήγε περίφημα την πρώτη χρονιά στο δέλτα…
και συνέβαλε και το ίδιο στη διατήρησή του
με κάθε καλάμι που ποδοπάτησε,
με κάθε σπόρο φοίνικα που άφησε πίσω του.
Αν μπορέσει να επιζήσει για άλλα 30 ή 40 χρόνια
σε όλο και πιο πολλά ακραία φαινόμενα,
φωτιές, πλημμύρες, και λιμούς…
θα γίνει μητριάρχης
και θα μεταλαμπαδεύσει όσα έμαθε το ίδιο
στην επόμενη γενιά.
Τώρα, είναι τεσσάρων μηνών,
τα μικρά λιονταράκια δυναμώνουν
και μαθαίνουν πολλά καθημερινά.
Χωρίς καμία βοήθεια, εκείνη φρόντισε για την ανατροφή τους.
Παίζοντας μαθαίνουν για τη ζωή.
Μαθαίνουν πώς να πιάνουν θηράματα όπως η μητέρα τους.
Κάποτε έχασε αυτό που υπεραγαπούσε.
Αλλά τώρα, έχει μια αγέλη όλη δική της.
Τα μικρά θα μάθουν σύντομα τη μεγάλη σημασία της οικογένειας.
Μία από τις χιλιάδες οικογένειες που συμβάλλουν στη διατήρηση του τόπου.
Αυτά τα ζώα θα συνεχίσουν να προσαρμόζονται
όσο καλύτερα μπορούν…
απέναντι στις απειλές που αντιμετωπίζουν.
Η παγκόσμια κλιματική αλλαγή…
γίνεται όλο και πιο επικίνδυνη, ακραία.
Το σπουδαιότερο όπλο τους για τη ζωή είναι η αλληλεγγύη.
Επειδή το πεπρωμένο τους είναι συνυφασμένο με αυτόν τον τόπο.
Με το μεγαλοπρεπές,
συνεχώς μεταβαλλόμενο
δέλτα του Οκαβάνγκο.
Υποτιτλισμός: Μαρία Μπαρδάνη