1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:18,240 --> 00:00:20,760
ฟุตบอลเป็นที่นิยมมากทั่วประเทศ

4
00:00:22,880 --> 00:00:25,760
ทุกคนที่ผมรู้จักเล่นฟุตบอลเอเอฟแอล
เราก็แค่เล่นมัน

5
00:00:27,240 --> 00:00:28,120
ผมมีพรสวรรค์

6
00:00:29,240 --> 00:00:31,720
แต่ผมไม่ใช้มันเป็นข้ออ้าง

7
00:00:31,800 --> 00:00:33,880
ที่จะทุ่มเทและเสียสละสุดกำลัง

8
00:00:35,120 --> 00:00:37,960
โอล็อกลิน
ผู้เล่นติดทีมออลออสเตรเลียสองสมัย

9
00:00:38,040 --> 00:00:39,280
แชมป์ตัวจริงอะไรอย่างนี้

10
00:00:39,360 --> 00:00:41,400
ผมชนะหนึ่งเกม สองเกม

11
00:00:41,480 --> 00:00:44,800
ประตูที่ห้าร้อยสำหรับดาวยิงของ
อินดิจีเนียสทีมออฟเดอะเซ็นจูรี่

12
00:00:44,880 --> 00:00:46,840
ไมเคิล โอล็อกลิน ยอดเยี่ยมมาก

13
00:00:47,640 --> 00:00:49,080
มันเปลี่ยนชีวิตของพวกเรา

14
00:00:49,640 --> 00:00:53,560
วันที่ดีสำหรับสำหรับไมเคิล โอล็อกลิน
นักฟุตบอลคนแรกที่เล่นสามร้อยเกม

15
00:00:53,640 --> 00:00:55,520
ให้ทีมซิดนีย์สวอนส์

16
00:00:55,600 --> 00:00:57,320
กีฬานำผู้คนมารวมกัน

17
00:00:59,160 --> 00:01:02,440
เราเล่นกีฬาที่ยอดเยี่ยมนี้ที่เรียกว่า
ฟุตบอลเอเอฟแอล

18
00:01:04,600 --> 00:01:08,320
เวลาผมวิ่งลงสนาม เราเป็น
ตัวแทนครอบครัวและชุมชนของเรา

19
00:01:09,520 --> 00:01:12,080
มันไม่ใช่ภาระ มันน่าอัศจรรย์
และให้ความแข็งแกร่งกับผม

20
00:01:19,600 --> 00:01:22,160
การเหยียดเชื้อชาติยังมีอยู่ชัดเจน
ในออสเตรเลียและ...

21
00:01:22,240 --> 00:01:26,040
สิ่งที่เกิดขึ้นในสนาม
เป็นเงาสะท้อนสิ่งที่เกิดขึ้น

22
00:01:26,120 --> 00:01:28,840
นอกสนามและในสังคม

23
00:01:30,000 --> 00:01:32,920
คนที่ไม่ใช่ชนพื้นเมืองมากมาย
มักพูดว่า "ทำใจซะเถอะ"

24
00:01:33,000 --> 00:01:36,560
เราทำใจไม่ได้หรอก
ถ้ามันเกิดขึ้นตลอดเวลา

25
00:01:36,640 --> 00:01:38,600
ผมเริ่มเจอกับมัน
ตอนเล่นทีมอายุไม่เกิน 12 ปี

26
00:01:38,680 --> 00:01:41,520
มันนำความทรงจำเก่าๆ กลับมา
และผมรู้สึกโกรธมาก

27
00:01:41,600 --> 00:01:42,680
เอ็ดดี้ เบตส์
เอเอฟแอล 360

28
00:01:42,760 --> 00:01:43,840
มันเจ็บปวดนะ

29
00:01:43,920 --> 00:01:47,240
ผมถูกเหยียดเชื้อชาติสัปดาห์ก่อน
และสัปดาห์ก่อนหน้านั้น

30
00:01:49,280 --> 00:01:51,840
ผมเบื่อมันมาก ผมเบื่อที่ต้องต่อสู้

31
00:01:53,240 --> 00:01:56,480
เวลาเรากำลังแข่งต่อหน้าคนดูเจ็ดหมื่นคน

32
00:01:56,560 --> 00:02:00,800
แล้วมีคนนอกสนามตะโกนว่า "ไอ้ลิง"
หรือ "ไอ้อะบอ" หรือ "ไอ้หมาดำ"

33
00:02:00,880 --> 00:02:03,280
มันทำให้เสียกำลังใจ

34
00:02:03,360 --> 00:02:07,120
ชนพื้นเมืองนำความเข้มแข็งจากไหน
มาสู้กับมัน

35
00:02:07,200 --> 00:02:08,480
มันเป็นงานที่หินมาก

36
00:02:10,120 --> 00:02:11,200
ทาร์ริน โทมัส

37
00:02:11,280 --> 00:02:14,920
คนรุ่นต่อไปของเรา
จะเป็นคนนำประเทศนี้ไปสู่อนาคต

38
00:02:15,000 --> 00:02:17,600
ไมเคิล วอลเตอร์สจะทำให้มันเกิดขึ้น

39
00:02:17,680 --> 00:02:20,280
มันง่ายมาก
คนของเราต้องการการเปลี่ยนแปลง

40
00:02:20,360 --> 00:02:23,480
ยังมีการเยียวยาอีกมากที่ต้องทำ

41
00:02:23,560 --> 00:02:25,120
เราต้องสร้างแรงกระเพื่อม

42
00:02:25,200 --> 00:02:27,840
แล้วทิ้งโลกที่ดีกว่าที่เราเจอไว้ให้

43
00:02:34,760 --> 00:02:37,440
นักรบลูกหนัง

44
00:02:37,560 --> 00:02:41,720
รอบเซอร์ดั๊ก นิโคลส์ ปี 2021

45
00:02:46,720 --> 00:02:51,000
ตอนเด็ก ผมถูกน้าๆ พ่อและแม่ของผม
ลากไปดูเกมต่างๆ

46
00:02:51,080 --> 00:02:52,960
ทั้งดูและมีส่วนร่วม

47
00:02:53,040 --> 00:02:55,440
ผมเรียนรู้มันได้ค่อนข้างง่ายดาย

48
00:02:55,520 --> 00:02:56,560
มีตั๋วหรือยัง

49
00:02:56,640 --> 00:02:57,840
- ยัง
- หน้าคุณ...

50
00:02:58,760 --> 00:02:59,760
ผมช่วยไม่ได้นะ

51
00:03:00,840 --> 00:03:04,000
แต่ผมยิงเข้าประตูที่นี่

52
00:03:04,080 --> 00:03:05,440
ไง ทุกคน สบายดีไหม

53
00:03:05,520 --> 00:03:07,680
ผมไปแข่งอีกเกมแล้วยิงได้อีก

54
00:03:07,760 --> 00:03:09,200
ผมเลยคิดว่า "ฉันก็เล่นแบบนี้ได้"

55
00:03:09,280 --> 00:03:11,360
จะเข้ามาถ่ายด้วยกันไหม เอาเลย

56
00:03:11,440 --> 00:03:12,320
ไม่ต้องห่วง ทุกคน

57
00:03:12,640 --> 00:03:14,760
มีลูกฟุตบอลตรงหน้าผม

58
00:03:14,840 --> 00:03:16,800
และผมรู้เลยว่าต้องทำอะไรกับมัน

59
00:03:16,880 --> 00:03:18,760
เป็นไงบ้างทุกคน ไง พี่ชาย

60
00:03:18,840 --> 00:03:20,320
ไง เพื่อน สวัสดี

61
00:03:20,400 --> 00:03:23,560
มันเกิดขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ
และมันค่อนข้างง่าย

62
00:03:23,640 --> 00:03:25,000
ไง สบายดีไหม

63
00:03:25,080 --> 00:03:26,440
ดีใจที่ได้เจอ เป็นไง

64
00:03:26,520 --> 00:03:28,280
สัมผัสของลูกบอล การกระเด้งของมัน

65
00:03:28,360 --> 00:03:31,400
ผมมองออกว่า
"มันจะเด้งไปทางนั้นหรือทางนั้น"

66
00:03:31,480 --> 00:03:33,200
ไม่รู้สิ มันเป็นแค่...

67
00:03:33,280 --> 00:03:34,720
มันเกิดขึ้นเองจริงๆ

68
00:03:35,400 --> 00:03:37,480
ดูคุณสิ ดูเจ๋งเลยนะ

69
00:03:37,560 --> 00:03:39,800
ผมต้องทำให้เขาดูเจ๋งด้วยใช่ไหม

70
00:03:39,880 --> 00:03:43,160
แล้วพอเราเล่นฟุตบอลอาชีพ

71
00:03:43,240 --> 00:03:45,120
ก็ยังมีสิ่งที่ต้องพัฒนา

72
00:03:49,280 --> 00:03:51,680
รวมกันเราอยู่
บนผืนดินคาดิกัล

73
00:03:52,880 --> 00:03:54,440
กฎของฟุตบอลเอเอฟแอล...

74
00:03:56,760 --> 00:03:59,200
คือไม่มีกฎสำหรับฟุตบอลเอเอฟแอล

75
00:04:04,680 --> 00:04:05,800
ลอยกลับมาแล้ว

76
00:04:06,480 --> 00:04:08,520
เขาเตะได้ดี พ่อตัวโต

77
00:04:08,600 --> 00:04:10,640
เรามีผู้เล่น 18 คนจากแต่ละทีม

78
00:04:10,720 --> 00:04:13,400
ทุกคนพยายามหาพื้นที่เพื่อแย่งบอล

79
00:04:13,480 --> 00:04:16,800
มันเหมือนมันฝรั่งร้อนๆ
บอลเด้งบนพื้นไปทั่ว

80
00:04:16,880 --> 00:04:18,480
ทักษะที่ใช้เป็นเอกลักษณ์มาก

81
00:04:18,600 --> 00:04:22,920
เวลาเราอยู่ใกล้สนาม
พร้อมคนอีกเจ็ดหมื่นคน มันน่าอัศจรรย์มาก

82
00:04:29,320 --> 00:04:31,920
ใช่ ผมชอบมัน ครอบครัวผมชอบมัน

83
00:04:32,000 --> 00:04:34,720
ชุมชนของเราชอบมัน
และออสเตรเลียชอบมัน

84
00:04:34,800 --> 00:04:36,880
เตะลม พาร์คเกอร์ได้บอลไป

85
00:04:36,960 --> 00:04:38,400
ควงลูกมาทางเท้าขวาของเขา

86
00:04:38,480 --> 00:04:40,280
ยิงเข้าประตูและได้ลูกที่สาม

87
00:04:46,000 --> 00:04:48,280
แอดิเลด

88
00:04:54,480 --> 00:04:56,160
แม่ผมเป็นคนยังไงเหรอ

89
00:04:57,120 --> 00:05:01,520
มิวเรียลเป็นคนเข้มแข็งและมุ่งมั่นมาก

90
00:05:02,120 --> 00:05:03,000
ผมคิดว่า...

91
00:05:03,440 --> 00:05:06,880
ผมคิดว่าแม่อาจดูเข้มงวดและแข็งๆ

92
00:05:06,960 --> 00:05:07,800
สวัสดีครับ

93
00:05:07,880 --> 00:05:10,680
แต่ภายใต้ทุกอย่างนั้น แม่อ่อนโยนมาก

94
00:05:12,120 --> 00:05:13,200
- สวัสดีครับ
- สวัสดีจ้ะ

95
00:05:13,280 --> 00:05:14,760
- สบายดีไหมครับ
- ดี

96
00:05:14,840 --> 00:05:17,120
- ดีใจที่ได้เจอลูก
- ว่าไง พวก

97
00:05:17,200 --> 00:05:19,680
แม่สนใจในทุกอย่างที่เราทำ

98
00:05:19,760 --> 00:05:23,160
ไม่ว่าจะเป็นกีฬา การเรียน
หรืออะไรก็ตาม

99
00:05:23,240 --> 00:05:24,960
แม่อยู่ตรงนั้นเสมอ

100
00:05:25,480 --> 00:05:28,640
และแม่เป็นแม่ที่น่าทึ่งมากๆ

101
00:05:30,440 --> 00:05:31,840
ดีใจที่ได้เจอนะทุกคน

102
00:05:31,920 --> 00:05:33,840
- ไง สบายดีไหม
- สบายดีครับ

103
00:05:33,920 --> 00:05:35,000
เดินทางเป็นยังไงบ้าง

104
00:05:35,080 --> 00:05:38,400
เหนื่อยชะมัด เที่ยวบินยาว
แต่สุดท้ายเราก็มาถึง

105
00:05:40,120 --> 00:05:42,240
ผมว่าริคกี้จะไปรับเดอร์ริก

106
00:05:42,320 --> 00:05:44,600
- เหรอ
- พวกเขาจะไปซาลิสเบอรีนอร์ท

107
00:05:44,680 --> 00:05:45,720
ดีจัง

108
00:05:47,480 --> 00:05:50,560
ตอนนั้นมีความสนใจในกีฬาอย่างมาก

109
00:05:50,640 --> 00:05:53,240
และฟุตบอล และฉันคิดว่าไมเคิล

110
00:05:53,320 --> 00:05:56,880
ที่ยังเด็กมากในตอนนั้นซึมซับ

111
00:05:56,960 --> 00:05:59,520
ความกระตือรือร้นทั้งหมด
การรวมตัวในครอบครัว

112
00:05:59,600 --> 00:06:01,920
และมีพรสวรรค์ตามธรรมชาติ

113
00:06:02,000 --> 00:06:05,480
กับการจับบอลแล้วเตะมันไปรอบๆ

114
00:06:05,560 --> 00:06:08,520
กับน้องชาย ลูกพี่ลูกน้อง
และพวกน้าของเขา

115
00:06:08,600 --> 00:06:11,680
- มักมีลูกฟุตบอลอยู่เสมอ
- ตลอดเวลา

116
00:06:14,760 --> 00:06:17,680
- หน้าต่างแตกบ่อยมาก
- หน้าต่างแตกและ...

117
00:06:17,760 --> 00:06:19,000
เตะบอลข้ามรั้ว

118
00:06:19,560 --> 00:06:21,400
กระโดดข้ามรั้วเพื่อไปเก็บบอล

119
00:06:22,760 --> 00:06:24,200
ครอบครัวมีความหมายมาก

120
00:06:24,280 --> 00:06:27,480
และพวกเขาให้การสนับสนุน
ไม่ว่าที่ไหนและเมื่อไหร่

121
00:06:27,560 --> 00:06:30,400
เพราะไมเคิลมีครอบครัวขยาย
ขนาดค่อนข้างใหญ่

122
00:06:31,040 --> 00:06:32,800
ลูกพี่ลูกน้องเป็นสิบคน

123
00:06:32,880 --> 00:06:35,440
- เวลามีใครโผล่มา...
- พวกเขาจะเล่นฟุตบอลกัน

124
00:06:35,520 --> 00:06:38,360
ผมพูดตลอดว่า "น้า มาเตะบอลกันเถอะ"

125
00:06:38,440 --> 00:06:41,560
บางครั้งถึงพวกน้าจะเหนื่อยหน่าย
แต่ก็ยอมมาเตะกับเรา

126
00:06:41,640 --> 00:06:43,360
- ก็เลยเหมือน...
- ใช่

127
00:06:43,440 --> 00:06:46,480
ทุกที่ที่ผมไป ไปร้านขายของ
ผมก็เดาะบอลตลอด

128
00:06:46,560 --> 00:06:49,480
หรืออะไรก็ตาม
เอามันไปโรงเรียนด้วย ทุกอย่าง

129
00:06:49,560 --> 00:06:51,360
ใช่เลย บนรถโรงเรียนด้วย

130
00:06:51,440 --> 00:06:53,920
เราโชคดีเพราะที่ที่เราอยู่

131
00:06:54,000 --> 00:06:57,120
มีลุงป้าน้าอาอยู่ไม่ไกล

132
00:06:57,200 --> 00:06:58,560
ยายก็อยู่ใกล้ๆ

133
00:06:58,640 --> 00:07:01,640
มีทุกคนในชุมชนนี้ที่ซาลิสบิวรีนอร์ท

134
00:07:01,720 --> 00:07:03,480
ที่คอยดูแลกันและกัน

135
00:07:04,800 --> 00:07:09,040
บางอย่างที่เราเรียนรู้ระหว่างทาง
จากลุงป้าน้าอา

136
00:07:09,120 --> 00:07:12,800
โดยเฉพาะในเรื่องฟุตบอล
เป็นเรื่องการดูแลตัวเอง

137
00:07:12,880 --> 00:07:14,240
ไม่ดื่มเหล้า

138
00:07:14,560 --> 00:07:16,960
นั่นก็เป็นเรื่องที่ฝังหัวผมมาแต่เนิ่นๆ

139
00:07:17,840 --> 00:07:21,040
พวกเขาพูดเรื่องการเหยียดเชื้อชาติ
ในวงการกีฬาบ่อยครั้ง

140
00:07:21,400 --> 00:07:24,960
แต่มันมักจะเป็นไปในทาง
"อย่าปล่อยให้มันมีผลกับเกม

141
00:07:25,040 --> 00:07:26,560
"จดจ่ออยู่กับฟุตบอล"

142
00:07:26,640 --> 00:07:29,760
มีหลายครั้งที่เราอยากจะสู้แต่...

143
00:07:29,840 --> 00:07:32,000
ต้องดึงตัวเองกลับและตั้งสติ

144
00:07:32,080 --> 00:07:34,480
ไม่ว่าผมจะโกรธแค่ไหนในสนาม

145
00:07:34,560 --> 00:07:38,000
การเป็นเด็กที่โตขึ้นมา
และถูกล้อสารพัด

146
00:07:38,080 --> 00:07:41,800
ผมรู้ว่ายายและแม่ของผม
กำลังดูอยู่และคิดในใจว่า

147
00:07:42,640 --> 00:07:45,440
"ไม่เอาน่า หยุดสู้ กลับไปเล่นบอลเถอะ"

148
00:07:46,160 --> 00:07:49,600
ซาลิสบิวรีนอร์ท เซาท์ออสเตรเลีย

149
00:07:54,000 --> 00:07:55,720
ผมรู้แต่แรกว่า...

150
00:07:56,280 --> 00:07:57,840
เราลำบาก

151
00:07:58,280 --> 00:08:01,920
บ้านที่เราอยู่ ไม่มีเงินมากนักและ...

152
00:08:07,160 --> 00:08:11,280
คนโดยเฉพาะคนแบบเรา
มักเทียวเข้าเทียวออกสโมสร

153
00:08:11,480 --> 00:08:14,960
มันเป็นสถานที่ซึ่งผมไปสังสรรค์
เจอเพื่อนดีๆ มากมาย

154
00:08:15,040 --> 00:08:18,200
เล่นคริกเก็ตที่นั่นในช่วงหน้าร้อน
และฟุตบอลในหน้าหนาว

155
00:08:18,280 --> 00:08:22,240
ทุกคนมีลูกฟุตบอล
ก็เลยง่ายที่จะหาเพื่อนเล่นด้วย

156
00:08:22,760 --> 00:08:23,880
มีอะไรให้ไม่ชอบเหรอ

157
00:08:27,960 --> 00:08:31,240
จนกระทั่งผมน่าจะประมาณ 12

158
00:08:31,320 --> 00:08:33,600
ผมถึงได้เริ่มเข้าทีมตัวแทน

159
00:08:33,680 --> 00:08:35,800
ผมคิดว่า "ฉันก็เล่นได้พอตัวนะ"

160
00:08:35,880 --> 00:08:38,000
ผมว่าน่าจะเป็นแม่ผมที่พูดว่า

161
00:08:38,080 --> 00:08:41,960
"ผู้เล่นจะได้รับเงินมากโข
เพื่อเล่นฟุตบอล" ผมตกใจมาก

162
00:08:42,040 --> 00:08:44,600
ผมไม่รู้ว่าเราหาเงิน
ด้วยการเล่นฟุตบอลได้

163
00:08:44,680 --> 00:08:47,040
มันทำให้ผมตกใจแล้วพูดว่า "อะไรนะ"

164
00:08:47,120 --> 00:08:51,040
แค่นั้นแหละ แล้วผมก็คิดในใจ
ว่าฟุตบอล

165
00:08:51,720 --> 00:08:54,560
ถ้าผมเล่นได้และเก่งจริงๆ

166
00:08:55,080 --> 00:08:58,920
ผมจะเปลี่ยนวิถีชีวิตที่เป็นอยู่
ของครอบครัวผมได้

167
00:09:02,080 --> 00:09:03,680
เด็กผู้ชายห้าคนในห้องเดียว

168
00:09:03,760 --> 00:09:06,760
ทุกคนนอนเตียงสองชั้น
ลูกพี่ลูกน้องนอนที่พื้น

169
00:09:06,840 --> 00:09:08,920
ผมคิดว่า "ฉันซื้อบ้านให้แม่ยังได้"

170
00:09:09,000 --> 00:09:11,720
หรือ "ฉันอาจทำบางอย่างได้
ถ้าฉันเก่งขึ้นมา"

171
00:09:11,800 --> 00:09:14,760
เขายังอยู่มัธยมปีสุดท้าย

172
00:09:15,760 --> 00:09:18,280
ตอนทีมสวอนส์มาหา

173
00:09:19,320 --> 00:09:22,760
เราคิดว่า "พวกเขามาทำอะไรที่นี่
คนพวกนี้ต้องการอะไร"

174
00:09:22,840 --> 00:09:25,240
เราไม่รู้ว่าจะคาดหวังอะไรดี

175
00:09:25,320 --> 00:09:27,400
ผมแค่คิดว่า "โอ้ ว้าว"

176
00:09:27,480 --> 00:09:29,480
มันทั้งน่าตื่นเต้นและน่ากลัว

177
00:09:29,560 --> 00:09:32,120
- เป็นเพราะทุกอย่างที่แตกต่างทั้งหมดนี่
- ใช่แล้ว

178
00:09:32,200 --> 00:09:36,240
มันเป็นความตกใจในวัฒนธรรม
จากสโมสรฟุตบอลชุมชนพื้นบ้าน

179
00:09:36,320 --> 00:09:38,320
มาสู่แวดวงเอเอฟแอล

180
00:09:38,400 --> 00:09:39,360
มันเป็น...

181
00:09:40,760 --> 00:09:43,240
- ความตกใจถึงแก่น
- เรื่องน่ากลัวสำหรับเราทุกคน

182
00:09:45,560 --> 00:09:48,920
การย้ายจากซาลิสบิวรีนอร์ท
ไปซิดนีย์เป็นก้าวที่ยิ่งใหญ่

183
00:09:49,000 --> 00:09:51,320
หลังสัปดาห์แรกผ่านไป ผมพอแล้ว

184
00:09:51,400 --> 00:09:53,960
ผมพร้อมกลับไปแอดิเลด

185
00:09:54,040 --> 00:09:57,560
ไปอยู่กับแม่ ทำงานแถวนั้น
แล้วเล่นให้ซาลิสบิวรีนอร์ท

186
00:09:57,640 --> 00:10:01,160
แต่ก็อีกนั่นแหละ คนเข้มแข็งในชีวิตผม
อย่างแม่ของผมพูดว่า

187
00:10:01,240 --> 00:10:03,160
"ที่นี่ไม่มีอะไรให้ลูกหรอก อยู่ที่นั่นเถอะ

188
00:10:03,240 --> 00:10:06,000
"โอกาสแบบนี้ มันดีเกินกว่าจะปฏิเสธ

189
00:10:06,800 --> 00:10:09,120
"ไม่กี่คนนักที่ได้รับโอกาสแบบนี้"

190
00:10:11,000 --> 00:10:12,360
เมลเบิร์น

191
00:10:13,800 --> 00:10:15,720
ผมมองไปที่พ่อหนุ่มทาร์ริน โทมัส

192
00:10:15,800 --> 00:10:19,120
เรื่องราวของเขาสำหรับผม
ช่างเหมือนกันเป๊ะ

193
00:10:19,640 --> 00:10:23,120
มีบ้านอยู่ในย่านที่ยากลำบาก
เขาย้ายมาไกลจากบ้าน

194
00:10:23,920 --> 00:10:25,840
เพื่อพยายามตามฝันของเขา

195
00:10:26,600 --> 00:10:29,280
ด้วยตัวเอง ในระยะ 50 เมตร

196
00:10:29,920 --> 00:10:31,120
ทาร์ริน โทมัส

197
00:10:31,720 --> 00:10:33,800
ตอนเป็นเด็ก ทาร์ริน...

198
00:10:34,440 --> 00:10:36,440
น่ารัก พลังงานเยอะ

199
00:10:36,520 --> 00:10:39,760
ชอบแข่งขัน น่าเหนื่อยมาก

200
00:10:48,000 --> 00:10:49,720
ฉันคิดว่าความชอบนั้น

201
00:10:49,800 --> 00:10:53,120
ทำให้เขามาถึงจุดที่เขาอยู่ในวันนี้

202
00:10:53,200 --> 00:10:55,880
จิงโจ้หนุ่มมากพรสวรรค์
และเขาเตะเข้าประตู

203
00:10:55,960 --> 00:10:58,560
นี่คือจุดเริ่มต้นที่ดีจริงๆ สำหรับนอร์ท

204
00:10:58,640 --> 00:11:02,400
นำไปสองประตูและแคตส์ตามหลังอยู่

205
00:11:09,840 --> 00:11:12,280
ทาร์ริน ผมเฝ้าดูเขาอยู่ห่างๆ

206
00:11:13,320 --> 00:11:16,240
ผมคิดว่าสำหรับเขาตอนนี้
มันเหลือแค่พยายามเล่นให้สม่ำเสมอ

207
00:11:16,640 --> 00:11:20,200
นั่นคือความแตกต่างระหว่างผู้เล่นที่ดี
และผู้เล่นที่เยี่ยม

208
00:11:20,840 --> 00:11:24,720
เลี้ยงลูกไป ทางสะดวก
และคนดูลุกขึ้นเชียร์อีกครั้ง

209
00:11:24,800 --> 00:11:27,120
มีความรับผิดชอบที่มาพร้อมกัน

210
00:11:27,200 --> 00:11:29,720
และเขาจะพบว่าเสียงของเขาดังขึ้น

211
00:11:29,800 --> 00:11:32,840
และเขาจะมั่นใจมากขึ้น

212
00:11:33,360 --> 00:11:35,560
ผมไม่ใช่คนพูดมาก

213
00:11:35,640 --> 00:11:37,920
ผมอยากแสดงออกด้วยฟุตบอลมากกว่า

214
00:11:38,320 --> 00:11:39,680
ทำได้ดี โทมัส

215
00:11:40,160 --> 00:11:41,720
ทาร์ริน โทมัสหันกลับ

216
00:11:41,880 --> 00:11:43,200
เตะ เข้าประตู

217
00:11:45,400 --> 00:11:47,280
ทุกครั้งที่ผมก้าวลงสนาม

218
00:11:49,200 --> 00:11:53,480
ผมคิดถึงบรรพบุรุษของผม
และพี่น้องที่มาก่อนผม

219
00:11:57,320 --> 00:11:58,840
ผมแค่ภูมิใจมาก

220
00:11:58,920 --> 00:12:02,240
ที่ผมได้มาอยู่ที่นี่ เล่นฟุตบอล
และบอกเล่าเรื่องราวของผมบนสนาม

221
00:12:02,320 --> 00:12:04,440
เขาก้มต่ำแล้วแตะทาร์ริน โทมัส

222
00:12:04,520 --> 00:12:06,640
เขาโดดหนีแล้ววิ่งต่อ

223
00:12:06,720 --> 00:12:08,360
ไม่มีใครอยู่ข้างหน้าเขา

224
00:12:10,880 --> 00:12:12,120
เขาเตะมันไปข้างหน้า

225
00:12:19,000 --> 00:12:22,480
ผมคิดว่าเด็กหนุ่มคนนี้มีศักยภาพมหาศาล

226
00:12:22,560 --> 00:12:26,960
ที่จะเป็นผู้เล่นที่ยอดเยี่ยมในลีก
ไปอีกนาน

227
00:12:27,040 --> 00:12:30,480
ที่จะสร้างเนื้อสร้างตัวให้เขา
และครอบครัวไปตลอดชีวิต

228
00:12:33,720 --> 00:12:35,120
ซิดนีย์

229
00:12:39,520 --> 00:12:42,480
ดูนไซด์ นิวเซาท์เวลส์

230
00:12:48,520 --> 00:12:51,040
ตอนเด็กผมมีชีวิตที่ค่อนข้างดี

231
00:12:51,120 --> 00:12:53,320
เห็นได้ชัดว่าผมไม่ได้มีมากนักแต่...

232
00:12:55,280 --> 00:12:57,640
แม่กับพ่อทำทุกอย่างเพื่อผม

233
00:12:58,840 --> 00:13:01,480
ใช่ ในดูนไซด์

234
00:13:01,560 --> 00:13:04,280
คุณอาจเดินทางที่ถูก

235
00:13:06,680 --> 00:13:07,880
หรือทางที่ผิดก็ได้

236
00:13:08,440 --> 00:13:10,240
ในหน้าหนาว ก็เล่นฟุตบอล

237
00:13:10,800 --> 00:13:12,760
และในหน้าร้อนก็เล่นกรีฑา

238
00:13:13,840 --> 00:13:16,160
เหมือนกับว่าเราไม่เคยหยุดนิ่งเลย

239
00:13:16,520 --> 00:13:18,440
ไม่เคยหยุดเล่นกีฬา

240
00:13:18,520 --> 00:13:19,840
ยายของทาร์ริน

241
00:13:19,920 --> 00:13:21,680
กีฬาและกีฬาแล้วก็กีฬาอีก

242
00:13:21,760 --> 00:13:23,160
เหรียญแล้วเหรียญเล่า

243
00:13:24,520 --> 00:13:25,640
ลุยเลย ทาร์ริน

244
00:13:25,720 --> 00:13:26,760
ยายที่ภูมิใจที่สุด

245
00:13:27,520 --> 00:13:28,760
ภูมิใจที่สุด

246
00:13:30,080 --> 00:13:31,120
เท่าที่ฉันจะเป็นได้

247
00:13:31,200 --> 00:13:34,040
ฉันมีหลานชาย
และได้ดูเขาบนโทรทัศน์

248
00:13:34,680 --> 00:13:36,680
แข่งเอเอฟแอลทุกสุดสัปดาห์

249
00:13:36,760 --> 00:13:39,320
ยูนิแอค เขามีผู้เล่นหน้าเขาแค่คนเดียว

250
00:13:39,720 --> 00:13:41,200
และโทมัสนั่นเอง...

251
00:13:51,160 --> 00:13:53,400
ครั้งแรกที่มันเกิดขึ้นกับผม

252
00:13:53,480 --> 00:13:56,320
ที่โรงเรียน ผมถูกเรียกว่า "ไอ้หมาดำ"

253
00:13:57,560 --> 00:13:59,640
ผมไม่รู้หรอกว่ามันหมายความว่าอะไร

254
00:14:00,040 --> 00:14:01,960
แต่รู้สึกไม่ดีเท่าไหร่

255
00:14:02,040 --> 00:14:05,680
สมัยก่อน เราไม่เคยพูดถึง

256
00:14:05,760 --> 00:14:08,880
ความเป็นชนพื้นเมืองที่โรงเรียน

257
00:14:10,800 --> 00:14:12,920
ไม่มีการสอนอะไรแบบนั้นให้ฉัน

258
00:14:14,960 --> 00:14:17,040
ทุกวันนี้ฉันมีหลาน

259
00:14:18,080 --> 00:14:20,440
ที่อยากรู้ว่าพวกเขามาจากชนเผ่าไหน

260
00:14:21,000 --> 00:14:22,320
เราคือชนเผ่าคามิลารอย

261
00:14:23,200 --> 00:14:25,000
และสัญลักษณ์ของเรา
คือกิ้งก่าโกอันนา

262
00:14:28,240 --> 00:14:31,240
สำหรับฉัน ผู้คนไม่คิดว่าเรามีหัวใจ

263
00:14:33,240 --> 00:14:35,560
เพียงเพราะสีผิวของเรา

264
00:14:36,600 --> 00:14:39,560
ผมยอมทำทุกอย่างเพื่อแม่
และพี่น้องของผม

265
00:14:39,640 --> 00:14:42,040
เพื่อให้พวกเขามีชีวิตที่ดีเช่นกัน

266
00:14:43,000 --> 00:14:44,880
พวกเขาทำทุกอย่างเพื่อผม

267
00:14:46,520 --> 00:14:49,720
ทาร์รินทำตัวเป็นเยี่ยงอย่าง
อย่างที่ฉันบอก เขาเป็นทูต

268
00:14:51,280 --> 00:14:52,400
ของการเปลี่ยนแปลง

269
00:14:53,240 --> 00:14:54,520
เราต้องการการเปลี่ยนแปลง

270
00:14:56,880 --> 00:14:59,280
การมีคนอย่างทาร์ริน

271
00:15:00,040 --> 00:15:03,000
มาทำสิ่งนี้ทำให้ฉันภูมิใจ

272
00:15:06,360 --> 00:15:07,320
รู้สึกอ่อนไหว

273
00:15:08,160 --> 00:15:09,000
ขอโทษที

274
00:15:13,520 --> 00:15:16,160
ศูนย์ชุมชนเมลเบิร์นเหนือ

275
00:15:19,040 --> 00:15:20,320
น่าทึ่งมาก

276
00:15:20,400 --> 00:15:21,720
รู้สึกยังไง พวก

277
00:15:21,800 --> 00:15:24,120
ผมนี่ขนหลังคอลุกเลย

278
00:15:24,200 --> 00:15:27,440
สนธิสัญญา ความเคารพ

279
00:15:31,000 --> 00:15:32,440
ผมรู้สึกภูมิใจมาก

280
00:15:32,840 --> 00:15:35,040
เดินผ่านก็ยังขนลุกอยู่

281
00:15:36,920 --> 00:15:39,480
ผมเห็นทั้ง "สนธิสัญญา"
และ "ความเคารพ" บนนั้น

282
00:15:40,080 --> 00:15:42,440
ท่าโพสก็เป็นตำนานด้วย

283
00:15:42,520 --> 00:15:45,360
ผมชอบตอนพวกเขาคุกเข่าก่อนเริ่มเกม

284
00:15:45,440 --> 00:15:47,520
ทุกคนในที่สาธารณะก็ทำเหมือนกัน

285
00:15:51,720 --> 00:15:54,800
ผมคิดว่ามันทรงพลังมาก
ที่ได้ส่งเสียงออกไป

286
00:15:54,880 --> 00:15:57,320
โดยเฉพาะการมีรูปวาดของผมบนกำแพง

287
00:15:57,400 --> 00:16:01,880
มันเข้าถึงชุมชนของผม
ที่ปฏิเสธการเหยียดเชื้อชาติ

288
00:16:03,280 --> 00:16:04,840
มันไม่ใช่แค่พวกเรา

289
00:16:04,920 --> 00:16:07,600
ที่เป็นคนผิวดำ
มันคือทุกคนรวมใจเป็นหนึ่งเดียว

290
00:16:07,680 --> 00:16:10,880
เราเป็นชุมชนใหญ่ชุมชนเดียว
และทุกคนมาร่วมใจกัน

291
00:16:10,960 --> 00:16:14,880
แค่ท่าโพสและสิ่งที่มันแสดงออกในอเมริกา

292
00:16:14,960 --> 00:16:18,320
ที่เป็นจุดเริ่มต้นของการเคลื่อนไหว
เรื่องชีวิตคนดำมีความหมาย

293
00:16:18,400 --> 00:16:21,760
ซึ่งตอนนี้กระจายไปทั่วโลก

294
00:16:21,840 --> 00:16:25,720
ที่นี่เราไม่เพียงเป็นตัวแทน
นอร์ทเมลเบิร์น สโมสรฟุตบอลของคุณ

295
00:16:25,800 --> 00:16:28,160
แต่รวมถึงคนของเราทุกที่ทั่วประเทศ

296
00:16:30,560 --> 00:16:33,920
มันมีความหมายหลายอย่าง
กับคนหลากหลายคน

297
00:16:34,000 --> 00:16:38,600
แต่สำหรับผม มันเป็นเรื่องความเข้มแข็ง
นี่เทียบเท่ากับสิ่งเหล่านั้น

298
00:16:39,200 --> 00:16:40,760
ผมอยากยืนอยู่แถวหน้า

299
00:16:40,840 --> 00:16:44,000
ในการผลักดันสิ่งที่ผู้เล่นที่ผ่านมา
เริ่มไว้ให้เรา

300
00:16:45,640 --> 00:16:47,080
ขับเคลื่อนมันไปข้างหน้า

301
00:16:47,160 --> 00:16:49,080
ผมภูมิใจในตัวคุณมาก ทำได้ดี

302
00:16:49,160 --> 00:16:51,640
มองตัวเองพอแล้ว พวก ไปกันเถอะ

303
00:17:07,920 --> 00:17:09,600
สบายดีไหม

304
00:17:09,680 --> 00:17:11,480
- ดีใจที่ได้เจอ
- เป็นยังไงบ้าง

305
00:17:11,560 --> 00:17:15,160
มีผู้เล่นชนพื้นเมืองมากพรสวรรค์
หลายคนข้างนอกนั่นในวันนี้

306
00:17:15,960 --> 00:17:18,480
คุณเห็นแบบนั้น
ระหว่างการเดินทางของคุณไหม

307
00:17:18,560 --> 00:17:20,880
ในฐานะนักประวัติศาสตร์ชนพื้นเมือง

308
00:17:20,960 --> 00:17:24,400
ผมติดตามเกม ทุกกติกา ทุกกีฬา

309
00:17:24,480 --> 00:17:27,480
ความจริงคือในอดีต
เราไม่มีโอกาสได้เล่นฟุตบอล

310
00:17:27,560 --> 00:17:30,160
มันมีอุปสรรค มีการต่อต้านสีผิว

311
00:17:30,240 --> 00:17:34,600
จนกระทั่งปลายยุค 60 ถึงยุค 70
ที่ประตูเปิดให้พวกเรา

312
00:17:34,680 --> 00:17:37,080
แต่เราเป็นคนสู้ให้ประตูมันเปิด

313
00:17:37,160 --> 00:17:40,360
เพราะมีคนมากพรสวรรค์ในชุมชนของเรา

314
00:17:40,440 --> 00:17:42,040
และผู้เล่นน่าทึ่งหลายคน

315
00:17:42,120 --> 00:17:44,320
ทันทีที่เราก้าวเข้าไป
ก็ไม่ย้อนกลับมามองอีก

316
00:17:44,400 --> 00:17:45,560
เตะมันเข้าไป เอ็ดดี้

317
00:17:45,640 --> 00:17:46,960
เขาเตะมันแล้ว

318
00:17:47,040 --> 00:17:48,720
โอ้ ดูเอ็ดดี้ เบตส์สิ

319
00:17:49,520 --> 00:17:51,600
ซูเปอร์สตาร์อย่างแท้จริง

320
00:17:53,320 --> 00:17:56,120
กีฬา สำหรับเราเป็นพาหนะในการส่งเสียง

321
00:17:56,200 --> 00:17:59,120
การเรียกร้องการเปลี่ยนแปลง
และการยอมรับ

322
00:17:59,200 --> 00:18:01,920
แต่ที่นี่ แน่นอนทั่วประเทศ

323
00:18:02,000 --> 00:18:05,680
มีประวัติศาสตร์การต่อสู้
เพื่อสิทธิของชนพื้นเมืองมายาวนาน

324
00:18:05,760 --> 00:18:09,440
เราทำสำเร็จในยุค 60 ซึ่งเป็นยุคแห่ง
การเปลี่ยนแปลงทางสังคมและการเมือง

325
00:18:11,440 --> 00:18:15,840
การเคลื่อนไหวของนักศึกษา
เพื่อชนพื้นเมือง

326
00:18:15,920 --> 00:18:18,240
เรามีทั้งชาร์ลี เพอร์กินส์
และเสรีภาพในการโดยสารรถ

327
00:18:18,320 --> 00:18:20,880
การประท้วงของชาวกูรินด์จิที่เวฟฮิลล์
ในปี 1966

328
00:18:20,960 --> 00:18:23,000
การลงประชามติในปี 1967

329
00:18:23,080 --> 00:18:26,520
ประชากร 92 เปอร์เซ็นต์สนับสนุนเรา

330
00:18:26,600 --> 00:18:28,440
สถานทูตเต็นท์ในปี 1972

331
00:18:28,520 --> 00:18:31,600
และไม่น่าเชื่อว่าการเคลื่อนไหว
ของชนพื้นเมืองในช่วงแรกๆ

332
00:18:31,680 --> 00:18:34,920
เกือบร้อยปีมาแล้วมีความเชื่อมโยง
กับชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกัน

333
00:18:35,000 --> 00:18:38,280
รับทั้งอิทธิพลและแรงบันดาลใจ
จากอเมริกันเชื้อสายแอฟริกัน

334
00:18:38,360 --> 00:18:40,600
พวกเขาอ้างว่าอุบัติเหตุ
แต่เราว่าเป็นการฆาตกรรม

335
00:18:40,680 --> 00:18:42,040
ชีวิตคนผิวดำมีความสำคัญ

336
00:18:42,120 --> 00:18:43,760
หยุด อย่ายิง

337
00:18:44,080 --> 00:18:46,560
พวกเขาอ้างว่าอุบัติเหตุ
แต่เราว่าเป็นการฆาตกรรม

338
00:18:47,280 --> 00:18:51,040
เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นกับจอร์จ ฟลอยด์
ที่เราเห็นในทีวี

339
00:18:51,120 --> 00:18:53,160
และกรณีอื่นๆ ในช่วงนั้น

340
00:18:53,240 --> 00:18:56,400
ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่น่าสลดมาก

341
00:18:56,480 --> 00:18:59,000
แล้วเราก็ยืนขึ้นที่นี่

342
00:18:59,080 --> 00:19:01,520
แล้วเดินขบวนในนิวคาสเซิล บริสเบน

343
00:19:01,600 --> 00:19:04,000
ซิดนีย์ เมลเบิร์น ผู้คนนับพัน

344
00:19:04,080 --> 00:19:07,640
มันทำให้เรามีพื้นที่สื่ออีกครั้ง

345
00:19:07,720 --> 00:19:09,880
และเราน่าจะกลับไปหา

346
00:19:09,960 --> 00:19:12,440
คณะกรรมาธิการสืบสวน
การเสียชีวิตของคนผิวดำระหว่างการคุมขัง

347
00:19:12,520 --> 00:19:14,200
เพราะเรื่องแบบนั้นยังเกิดขึ้นอยู่

348
00:19:14,280 --> 00:19:17,520
การลงมือทำสิ่งเหล่านี้ที่ถูกหยิบยกขึ้นมา

349
00:19:17,600 --> 00:19:22,000
และเห็นว่าเป็นเรื่องจำเป็นยังถูกเพิกเฉย

350
00:19:22,080 --> 00:19:25,200
เสื้อที่คุณใส่วันนี้
เราใส่มันอย่างภาคภูมิใจ

351
00:19:25,280 --> 00:19:28,000
เช่นเดียวกับพี่น้องมากมาย
ที่ไม่ใช่ชนพื้นเมืองของเรา

352
00:19:28,080 --> 00:19:29,480
ในรอบชนพื้นเมืองของเรา

353
00:19:36,080 --> 00:19:37,720
เหลือเชื่อสำหรับคนของเรา

354
00:19:37,800 --> 00:19:40,480
เราได้แสดงวัฒนธรรมของเราบนเวทีใหญ่

355
00:19:41,120 --> 00:19:44,200
- มันมีความหมายยังไงกับคุณ
- มันเป็นแรงบันดาลใจ ความภูมิใจ

356
00:19:47,000 --> 00:19:49,240
รอบมาร์นกรูคเป็นรอบที่พิเศษ

357
00:19:49,320 --> 00:19:52,040
สำหรับผู้เล่นชนพื้นเมือง

358
00:19:52,120 --> 00:19:54,560
ที่แข่งอยู่ในทั้งประเภทชายและหญิง

359
00:19:54,640 --> 00:19:57,560
ผมรู้ว่าผู้เล่นทุกคนชอบใส่เสื้อ

360
00:19:57,640 --> 00:19:59,760
ที่มีดีไซน์ชนพื้นเมืองลงสนาม

361
00:19:59,840 --> 00:20:03,680
และเป็นตัวแทนสโมสรฟุตบอล
รวมทั้งวัฒนธรรมและภูมิหลังของเรา

362
00:20:08,480 --> 00:20:11,280
ในการแข่งมาร์นกรูค มีเผ่าเหล่านี้

363
00:20:11,360 --> 00:20:13,600
ที่เล่นด้วยหนังตัวพอสซั่ม

364
00:20:13,680 --> 00:20:16,320
ยัดด้วยถ่านแล้วเย็บปิดไว้

365
00:20:16,440 --> 00:20:18,760
ลูกบอลกลิ้งไปทุกที่

366
00:20:18,840 --> 00:20:21,480
มีคนมากถึง 50 ถึง 60 คน

367
00:20:21,560 --> 00:20:24,360
พยายามแย่งบอลกัน

368
00:20:27,440 --> 00:20:29,840
ผู้ก่อตั้งเอเอฟแอลเห็นเข้าแล้วคิดว่า

369
00:20:29,920 --> 00:20:32,160
"ไอ้นี่มันน่าทึ่งและเร็วดี...

370
00:20:32,600 --> 00:20:34,280
"มันมีการเคลื่อนไหวเยอะดี"

371
00:20:34,360 --> 00:20:36,840
ผมคิดว่าการแข่งเอเอฟแอล
พัฒนามาจากเกมนั้น

372
00:20:37,080 --> 00:20:41,000
ตอนนี้เรามีผู้เล่นจากกลุ่มของเราหลายคน
ที่แข่งกีฬานี้

373
00:20:41,080 --> 00:20:44,280
ถึงเวลาส่องแสงแล้ว
และพวกเขาทิ้งร่องรอยไว้กับกีฬานี้

374
00:20:44,360 --> 00:20:45,560
การก้าวเท้านั่น...

375
00:20:47,920 --> 00:20:49,840
บล็อกได้เยี่ยมมาก

376
00:20:58,000 --> 00:21:00,440
เกมแรกเป็นเกมที่...

377
00:21:01,720 --> 00:21:03,080
ยังคงทำให้ผมตื่นเต้น

378
00:21:04,040 --> 00:21:06,960
โอล็อกลินทำได้แล้ว
เขาจะร่ายมนตร์ของเขาได้ไหม

379
00:21:07,040 --> 00:21:10,000
กลับไปที่โอล็อกลิน
โอล็อกลินยิงประตู

380
00:21:10,080 --> 00:21:11,520
สวยงามมาก

381
00:21:13,160 --> 00:21:15,160
ทุกคนที่ผมรู้จักที่โตมาด้วยกันกำลังดูอยู่

382
00:21:15,240 --> 00:21:18,000
โอล็อกลินเก็บมันไว้ได้
เขาอยู่ในระยะที่ดีจากตรงนั้น

383
00:21:18,080 --> 00:21:19,960
เป็นผู้เล่นที่เยี่ยมอะไรอย่างนี้ มิกกี้

384
00:21:20,160 --> 00:21:24,440
ผมว่ามีคนแปลกใจที่เห็นผมบนสนาม

385
00:21:24,520 --> 00:21:27,200
คนที่คิดว่า "เขาทำได้จริงๆ

386
00:21:27,280 --> 00:21:29,840
"เขาแข่งอยู่ในทีวีจริงๆ"

387
00:21:33,120 --> 00:21:36,880
ผมจะไม่มีวันลืมมัน
และชีวิตของเราเปลี่ยนไปตลอดกาล

388
00:21:37,840 --> 00:21:39,280
ในทางที่ดีขึ้น

389
00:21:39,440 --> 00:21:43,840
ผมได้เล่นหนึ่งเกม สองเกม สามเกม
และในที่สุด 300 เกม

390
00:21:49,880 --> 00:21:51,280
ไมเคิล โอล็อกลิน
300 เกม

391
00:21:51,360 --> 00:21:54,320
ซิดนีย์ลงสนามแล้ว
โอล็อกลินเป็นดาวเด่นมาตลอด

392
00:21:55,240 --> 00:21:57,120
สามร้อยเกม

393
00:22:01,800 --> 00:22:03,360
เพิร์ท

394
00:22:08,240 --> 00:22:11,800
ไมเคิล วอลเตอร์ส จูเนียร์
เป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ผมชอบดูที่สุด

395
00:22:12,080 --> 00:22:14,840
จะจัดการด้วยตัวเองเลย วอลเตอร์ส

396
00:22:14,920 --> 00:22:16,120
นั่นมันระหว่างเกม

397
00:22:16,200 --> 00:22:17,600
ประมาณ 30 วินาที

398
00:22:17,680 --> 00:22:20,120
เขาจะก้าวไปรอบๆ
เขาไม่ยอมให้เสียเวลาเลย

399
00:22:20,200 --> 00:22:21,880
เขาจะทำให้แน่ใจได้

400
00:22:22,120 --> 00:22:24,640
เขาเยี่ยมมากสำหรับสโมสรฟุตบอลนั่น

401
00:22:24,720 --> 00:22:26,920
ชนพื้นเมืองชายที่ภาคภูมิใจคนหนึ่ง

402
00:22:27,800 --> 00:22:31,120
แข่งต่อหน้าคนดูเจ้าบ้าน
คนดูในบ้านของเขาเอง

403
00:22:31,200 --> 00:22:33,160
เขามีการเล่นอาชีพที่น่าทึ่งมาก

404
00:22:33,440 --> 00:22:35,200
เอาแล้ว เราอ้อมไปทางมุมสนาม

405
00:22:35,280 --> 00:22:38,080
และเขายอดเยี่ยมในระยะ 50 เมตร

406
00:22:38,200 --> 00:22:39,280
ไมเคิล วอลเตอร์ส

407
00:22:39,360 --> 00:22:41,400
เฟรแมนเทิลได้บอล ลึกไปหน่อย

408
00:22:41,480 --> 00:22:42,800
วอลเตอร์สรับได้

409
00:22:43,320 --> 00:22:45,880
ฟุตบอลเป็นเพียงพาหนะ

410
00:22:45,960 --> 00:22:49,600
ที่ผมใช้ไม่ให้ออกนอกลู่นอกทาง
และผมก็รักฟุตบอลมากด้วย

411
00:22:49,680 --> 00:22:52,560
ผมอยากก้าวขึ้นไปสู่ระดับสูงสุด

412
00:22:53,360 --> 00:22:56,160
ผมภูมิใจที่ถูกเลือก
โดยเฟรแมนเทิล ด็อกเกอร์ส

413
00:22:56,240 --> 00:22:57,440
มันเป็นทีมของเพิร์ท

414
00:22:57,520 --> 00:23:00,200
พวกเขามีประวัติที่ยอดเยี่ยม
กับผู้เล่นชนพื้นเมือง

415
00:23:00,280 --> 00:23:03,480
เรามีผู้เล่นชนพื้นเมืองที่ผ่านเข้ามา
ในช่วงของผมหลายคน

416
00:23:03,560 --> 00:23:05,680
ไม่แปลกที่จะมีเข้ามาอีกหลายคน

417
00:23:05,760 --> 00:23:09,160
เขาเป็นผู้ชนะในการแข่งขัน
เขาเป็นคนยิงประตู ไมเคิล วอลเตอร์ส

418
00:23:09,240 --> 00:23:13,240
ข้อดีมากๆ ของซอนนี่คือ
ความสามารถในการอ่านเกมของเขา

419
00:23:13,320 --> 00:23:17,360
เราเห็นได้เวลาเราดูการแข่ง
เขาคิดอยู่ตลอดเวลา

420
00:23:17,440 --> 00:23:20,200
เราเห็นแบบนั้นในผู้เล่นบางคน
ผมเห็นมันในตัวเขา

421
00:23:20,280 --> 00:23:22,960
เขามักคิดล่วงหน้าคนอื่นไปหนึ่งก้าวเสมอ

422
00:23:23,040 --> 00:23:27,560
ไมเคิล วอลเตอร์ส เขาเล่นได้ดี
นำเกมในหลายสัปดาห์ที่ผ่านมา

423
00:23:27,640 --> 00:23:29,080
ลูกนั้นเข้า

424
00:23:29,160 --> 00:23:31,160
นี่คือมือยิงประจำควอเตอร์สุดท้าย

425
00:23:31,760 --> 00:23:34,120
ผมชอบมาก ดีจังที่ได้ดูไมเคิล วอลเตอร์ส

426
00:23:34,200 --> 00:23:36,480
เขาเป็นดาวเด่นอย่างแท้จริง

427
00:23:43,040 --> 00:23:46,800
มิดเวล เวสเทิร์นออสเตรเลีย

428
00:23:49,840 --> 00:23:51,360
ผมมีครอบครัวใหญ่

429
00:23:51,440 --> 00:23:55,400
ตามที่คุณคาดไว้ ครอบครัวชนพื้นเมือง
ลูกพี่ลูกน้องลำดับหนึ่ง ลำดับสอง

430
00:23:55,480 --> 00:23:58,040
ลุงป้าน้าอามาหาตลอดเวลา

431
00:23:59,440 --> 00:24:01,240
อยากกินแซนด์วิชแฮมไหม

432
00:24:01,320 --> 00:24:04,040
แม่ผม... แม่ผมเป็นคนที่คอยดูแลมากกว่า

433
00:24:05,600 --> 00:24:08,360
แม่เป็นคนขับรถพาผมไปฝึก
ไปดูการแข่งขัน

434
00:24:08,440 --> 00:24:11,760
ให้เพื่อนผมมานอนที่บ้าน
เพื่อเราจะได้ไปด้วยกัน

435
00:24:11,840 --> 00:24:14,160
เราลองทามันนิดนึงก่อน

436
00:24:14,720 --> 00:24:18,200
แม่เป็นคนที่ซักเสื้อผ้าเล่นฟุตบอลของผม

437
00:24:18,280 --> 00:24:21,400
ให้พร้อมตอนผมตื่นมาตอนเช้าเสมอ

438
00:24:22,080 --> 00:24:24,320
คุณรู้เมื่อไหร่ว่าเด็กคนนี้เล่นบอลได้

439
00:24:24,400 --> 00:24:25,960
ก่อนเขาจะเริ่มเดินซะอีก

440
00:24:27,200 --> 00:24:29,960
เขาเคยเล่นฟุตบอล ตลอดเวลา

441
00:24:30,040 --> 00:24:31,400
ไม่เคยหยุด

442
00:24:31,480 --> 00:24:33,640
ในบ้าน โถงทางเดิน

443
00:24:33,720 --> 00:24:36,800
ผมเดาว่าคงเหมือนบ้านผม
ในซาลิสบิวรีนอร์ท

444
00:24:36,880 --> 00:24:40,000
หน้าต่างเป็นรูไปสองรู
เป็นเรื่องปกติหรือเปล่า

445
00:24:40,080 --> 00:24:41,680
ปกติกับลูกชายทั้งคู่ค่ะ

446
00:24:43,680 --> 00:24:45,680
แม่เป็นส่วนสำคัญในการเล่นอาชีพของผม

447
00:24:45,760 --> 00:24:48,200
แม้กระทั่งตอนนี้ แม่มาถึงสนามเป็นคนแรก

448
00:24:48,280 --> 00:24:50,080
ผมเป็นหนี้บุญคุณแม่เยอะเลย

449
00:24:51,200 --> 00:24:53,560
ตอนเด็กมีปัญหาที่โรงเรียนมากไหม

450
00:24:53,640 --> 00:24:57,560
- ไม่ใช่ส่วนตัวคุณ แต่...
- การเหยียดเชื้อชาติ ครั้งสองครั้ง

451
00:24:57,640 --> 00:25:00,480
ที่น่าจะเกิดขึ้นกับผม
ตอนเล่นฟุตบอลเยาวชน

452
00:25:00,560 --> 00:25:04,240
ผมเจอมันในสนามมากกว่าที่อื่น

453
00:25:04,320 --> 00:25:08,840
ในสนามฟุตบอลในฐานะเยาวชน
ผมอยากจะง้างหมัดใส่ทุกคน

454
00:25:08,920 --> 00:25:12,720
เพราะผมไม่เข้าใจ
ว่าทำไมพวกเขาเรียกผมอย่างนั้น

455
00:25:12,800 --> 00:25:15,760
พวกเขาพยายามทำให้ผมเขวจากเกม

456
00:25:16,120 --> 00:25:19,120
จะได้ลูกฟรีคิก ยังคงประท้วงกันต่อไป

457
00:25:19,200 --> 00:25:20,840
เขาส่งจูบให้ใช่ไหม

458
00:25:20,920 --> 00:25:22,960
จะได้เล่นต่อในไม่ช้า

459
00:25:26,240 --> 00:25:29,120
เวลาเราพูดถึงเชื้อชาติและการด่าทอ

460
00:25:29,760 --> 00:25:31,720
ไม่มีใครพูดถึงเรื่องนั้นเลย

461
00:25:31,800 --> 00:25:33,560
จนกระทั่งนิกกี้ วินมาร์และไมเคิล ลอง

462
00:25:33,640 --> 00:25:37,120
แม้แต่ผู้เล่นก่อนหน้าพวกเขา
ซิด แจ็คสันและพอลลี่ ฟาร์เมอร์ส

463
00:25:37,200 --> 00:25:40,160
พวกเขาผ่านอะไรมาเยอะ
เพื่อเล่นกีฬานี้ที่พวกเขารัก

464
00:25:40,240 --> 00:25:43,680
พวกเขาคงจะรู้สึกว่า
กีฬานี้ไม่รักเขากลับเลย

465
00:25:46,240 --> 00:25:48,800
พวกเขาเจอกับมันตลอด
จากผู้เล่นด้วยกัน

466
00:25:48,880 --> 00:25:51,840
กรรมการไม่ทำอะไรเลย
พวกเขาเจอมันจากคนดู

467
00:25:51,920 --> 00:25:54,000
มันมาจากทุกทางและมัน...

468
00:25:54,080 --> 00:25:55,800
ใครๆ ก็ยอมรับมัน

469
00:25:55,880 --> 00:25:58,520
"อะไรก็ตามที่เกิดขึ้นในสนาม
คงอยู่ในสนาม"

470
00:25:59,040 --> 00:26:01,920
แทบจะว่า "พวกนายคนดำต้องเจียมตัว"

471
00:26:02,000 --> 00:26:05,320
มันต้องใช้คนที่มีความกล้าอย่างมาก

472
00:26:05,400 --> 00:26:09,360
ที่จะพูดว่า "นั่นมันบ้าชะมัด
เราไม่ยอมทนกับเรื่องแบบนี้อีกแล้ว"

473
00:26:09,440 --> 00:26:12,960
ชัยชนะถูกบดบัง
ด้วยการด่าทอจากพวกเหยียดผิว

474
00:26:13,040 --> 00:26:15,280
ที่มีต่อกู้ดเดสในไม่กี่นาทีสุดท้าย

475
00:26:17,680 --> 00:26:21,800
ไม่อยากจะคิดว่า
พวกเขาต้องเข้มแข็งและอดทนแค่ไหน

476
00:26:21,880 --> 00:26:25,160
สนามฟุตบอลเป็นที่ทำงานของพวกเขา

477
00:26:25,240 --> 00:26:27,480
วินมาร์: ผมเป็นคนผิวดำและภูมิใจกับมัน

478
00:26:27,560 --> 00:26:30,840
ตอนผมเป็นเด็กตอนผมเห็นนิกกี้ดึงเสื้อขึ้น

479
00:26:30,920 --> 00:26:33,760
ผมจำได้มันอยู่ทุกที่

480
00:26:34,880 --> 00:26:39,440
เขากลายเป็นแรงบันดาลใจ
เพราะผู้เล่นเหล่านี้

481
00:26:39,520 --> 00:26:41,480
ต้องเจอกับเรื่องแบบนี้ทุกสัปดาห์

482
00:26:47,720 --> 00:26:51,960
ผมรู้สึกภูมิใจมากเวลาเห็นอนุสรณ์แบบนี้
และเรื่องราวของเราที่ถูกเล่าขาน

483
00:26:52,040 --> 00:26:54,480
และผู้คนเฉลิมฉลองวัฒนธรรมของเรา

484
00:26:54,560 --> 00:26:59,720
ผมภูมิใจเพราะคนอย่างนิกกี้
เป็นคนปูทางให้เรา

485
00:27:00,360 --> 00:27:03,960
เป็นหน้าที่ของเรา
ที่จะส่งไม้ต่อให้คนรุ่นต่อไป

486
00:27:04,040 --> 00:27:06,480
ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามีความภูมิใจ

487
00:27:06,560 --> 00:27:09,680
ไม่เพียงในสิ่งที่เขาทำ
แต่ภูมิใจในวัฒนธรรมของผมด้วย

488
00:27:13,200 --> 00:27:17,680
กีฬาเปลี่ยนบทสนทนามากมาย
ในแง่การเหยียดเชื้อชาติ

489
00:27:17,760 --> 00:27:21,760
เอเอฟแอลช่วยส่งเสริม
ความหลากหลายในกีฬาอย่างมาก

490
00:27:21,840 --> 00:27:25,520
และการสร้างบทสนทนานี้ในพื้นที่อื่นๆ

491
00:27:25,600 --> 00:27:28,920
ในบางครั้ง ในที่ทำงานอื่น
คงจะทำได้ยาก

492
00:27:30,000 --> 00:27:34,120
ด้วยแรงกดดันที่เพิ่มขึ้น
ที่นิกกี้ วินมาร์ต้องทน

493
00:27:34,200 --> 00:27:35,640
มันคงจะยากมาก

494
00:27:35,720 --> 00:27:37,400
นิกกี้กับไมเคิล ลอง

495
00:27:37,480 --> 00:27:40,320
และสิ่งที่พวกเขาต้องเจอ
และการต่อสู้

496
00:27:41,560 --> 00:27:45,240
ทุกครั้งที่ผมลงสนามฟุตบอล
ผมไปที่นั่นเพื่อแสดงความสามารถ

497
00:27:45,320 --> 00:27:47,320
และชนะในเกมฟุตบอล

498
00:27:47,400 --> 00:27:50,680
และเพื่อเป็นเยี่ยงอย่างให้คนรุ่นต่อไปด้วย

499
00:27:57,520 --> 00:27:59,440
ถนนบุชบี้

500
00:28:09,760 --> 00:28:11,360
ความภูมิใจในวัฒนธรรมของผม

501
00:28:11,440 --> 00:28:14,840
ในแง่การลงสนามทำให้ผมมีกำลังใจมากที่สุด

502
00:28:26,680 --> 00:28:29,240
ผมอยากเห็นเด็กชนพื้นเมืองได้ก้าวเข้ามา

503
00:28:29,320 --> 00:28:31,600
โดดเด่นและเล่นฟุตบอลจริงๆ

504
00:28:31,680 --> 00:28:34,200
และหล่อหลอมอาชีพ
เพื่อพวกเขาเองและครอบครัว

505
00:28:34,280 --> 00:28:36,000
ดึงให้ตึงไว้ ดึงไว้

506
00:28:36,640 --> 00:28:40,600
มันดีที่ได้เดินตามถนน
แล้วมีคนเรียกชื่อคุณ

507
00:28:40,680 --> 00:28:45,400
การเห็นเด็กๆ ใส่เสื้อที่มีหมายเลขของผม
เดินไปมายิ่งใหญ่มาก

508
00:28:49,160 --> 00:28:50,120
มีอะไรเหรอ

509
00:28:50,480 --> 00:28:51,520
ไม่มีอะไร

510
00:28:51,600 --> 00:28:52,960
ไม่มีอะไรมาก สบายดีไหม

511
00:28:53,040 --> 00:28:54,480
ไมเคิล โอล็อกลินมา

512
00:28:54,560 --> 00:28:56,640
- สบายดีไหม
- ดีใจที่ได้เจอ พี่ชาย

513
00:28:56,720 --> 00:28:58,400
พาผมดูย่านนี้หน่อย

514
00:28:58,480 --> 00:28:59,960
โชว์ให้เขาดูให้ทั่ว

515
00:29:00,040 --> 00:29:01,800
ใครเป็นแฟนเฟรแมนเทิลบ้าง

516
00:29:03,040 --> 00:29:04,280
มีแฟนเวสต์โคสต์ไหม

517
00:29:05,040 --> 00:29:06,360
แล้วซิดนีย์สวอนส์ล่ะ

518
00:29:06,440 --> 00:29:08,040
พวกเธอกลับไปได้เลย

519
00:29:08,800 --> 00:29:10,400
ไม่ พวกเธอเอาแต่เล่นเกม

520
00:29:13,360 --> 00:29:15,840
ครอบครัวของผม
เราเป็นชนพื้นเมืองที่เข้มแข็ง

521
00:29:16,160 --> 00:29:18,040
เรารู้ตัวเสมอว่าเรามาจากไหน

522
00:29:18,120 --> 00:29:21,120
พวกเขามักกลับไปยังถิ่นฐาน
กลับไปทางใต้

523
00:29:21,200 --> 00:29:24,000
ไปอัลบานีแถวนั้น
ในเขตเกรทเซาเทิร์น

524
00:29:24,080 --> 00:29:28,080
ไม่น่าสงสัยที่ความรักในสถานที่
และวัฒนธรรมของเรามาจากตรงนั้น

525
00:29:28,160 --> 00:29:29,120
สบายดีไหม

526
00:29:29,200 --> 00:29:31,200
ฉันเคยถ่ายรูปกับคุณมาก่อน

527
00:29:32,640 --> 00:29:35,440
จากคนรุ่นก่อนที่สอนเราเรื่องนี้

528
00:29:35,520 --> 00:29:38,120
พวกเขาปลูกฝังเราให้ตระหนัก
ว่าเรามาจากไหน

529
00:29:38,200 --> 00:29:40,000
นับถึงสาม ทุกคนพูดว่าสวอนส์

530
00:29:41,880 --> 00:29:43,800
นับถึงสามพูดว่าเฟรโย หนึ่ง สอง สาม

531
00:29:43,880 --> 00:29:45,040
เฟรโย

532
00:29:53,560 --> 00:29:56,480
เอเอฟแอลดับบลิว
เป็นแรงบันดาลใจที่แท้จริง

533
00:29:56,560 --> 00:29:59,520
มีความคึกคักในเกม

534
00:29:59,600 --> 00:30:02,160
ดูความเร็วของฮอดเดอร์ในเกมแรกสิ

535
00:30:02,240 --> 00:30:03,880
เธอยิงประตูแรกในชีวิตเข้าไปแล้ว

536
00:30:03,960 --> 00:30:08,120
ผู้หญิงผิวดำที่แข็งแกร่ง น่าทึ่ง
และภาคภูมิใจยอดเยี่ยมมาก

537
00:30:08,200 --> 00:30:11,280
พวกเธอสร้างแรงบันดาลใจ
ให้คนรุ่นต่อไปเช่นกัน

538
00:30:12,040 --> 00:30:13,280
สบายดีไหม

539
00:30:13,360 --> 00:30:15,640
ดีใจที่ได้เจอ เป็นยังไงบ้าง

540
00:30:15,720 --> 00:30:18,400
ดีมาก คุณมาที่นี่โดยไม่ใส่สีม่วงไม่ได้

541
00:30:18,480 --> 00:30:20,440
- แย่แล้ว
- โทษทีนะ

542
00:30:20,520 --> 00:30:23,840
ต่างจากที่ผมเคยใส่
แต่ผมอยู่ในถิ่นของคุณแล้วนี่

543
00:30:23,920 --> 00:30:25,480
ดินแดนแห่งนูงาร์

544
00:30:25,560 --> 00:30:28,120
- ใช่แล้ว
- งั้นที่นี่ก็เป็นสถานที่พิเศษมากๆ

545
00:30:28,200 --> 00:30:29,600
แน่นอนที่สุด

546
00:30:29,680 --> 00:30:33,200
บทบาทของเอเอฟแอลดับเบิลยู
เห็นได้ชัดในชุมชนที่นี่

547
00:30:33,280 --> 00:30:36,160
มันเริ่มจากความแข็งแกร่งไปสู่
ความแข็งแกร่งไปทั่วประเทศ

548
00:30:36,240 --> 00:30:37,800
ที่นี่ในเพิร์ทมันเป็นยังไงบ้าง

549
00:30:37,880 --> 00:30:43,120
มันยากสำหรับฉันที่จะคิดถึง
สโมสรของเราโดยไม่มีทีมหญิง

550
00:30:43,200 --> 00:30:45,360
- แน่นอนที่สุด
- มันคงบั่นทอนจิตใจน่าดู

551
00:30:46,000 --> 00:30:48,240
มันคงจะเงียบลงเยอะมากด้วย

552
00:30:50,160 --> 00:30:53,000
แต่พลังที่พวกเธอนำมาที่สโมสร

553
00:30:53,080 --> 00:30:57,560
และลงไปที่สนามและแสดงต่อกันและกัน
และต่อคนอื่นมันน่าทึ่งมาก

554
00:30:57,640 --> 00:31:00,120
แรงบันดาลใจสำหรับคนรุ่นต่อไปของเรา

555
00:31:00,200 --> 00:31:03,720
ให้ดูผู้หญิงแกร่งเหล่านี้เป็นตัวอย่าง

556
00:31:03,800 --> 00:31:05,560
แล้วเล่นกีฬาที่พวกเรารัก

557
00:31:05,640 --> 00:31:08,080
ด้วยเท้าซ้าย มันจะเข้าไหม

558
00:31:08,160 --> 00:31:09,760
เข้า บอลเด้งเข้าไป

559
00:31:09,840 --> 00:31:11,680
แมดดี้ เพรสปากิส ผู้เล่นวัยเยาว์

560
00:31:11,760 --> 00:31:15,680
ผมพูดเสมอว่าฟุตบอลเอเอฟแอล
เป็นพาหนะที่ยอดเยี่ยมสำหรับคนของเรา

561
00:31:15,760 --> 00:31:20,000
ที่จะเรียนรู้เกี่ยวกับโรงเรียน การศึกษา
วิถีชีวิตที่ดี และอาชีพการงาน

562
00:31:20,080 --> 00:31:24,000
ฉันคิดว่าสำหรับฉัน
สิ่งหนึ่งที่ส่งผลในช่วงแรก

563
00:31:24,800 --> 00:31:28,080
คือมันทำให้คนอื่นเห็นว่าเราก็ทำได้

564
00:31:29,000 --> 00:31:32,240
สำคัญไปกว่านั้น
มันทำให้เราเห็นว่าเราก็ทำได้

565
00:31:32,800 --> 00:31:35,280
และถ้าเราทำได้ คนอื่นๆ ก็ทำได้

566
00:31:35,680 --> 00:31:38,240
การเป็นตัวแทนชนพื้นเมือง

567
00:31:38,320 --> 00:31:40,200
ซึ่งเรา

568
00:31:40,280 --> 00:31:43,560
มีอยู่เพียงสามเปอร์เซ็นต์
ของประชากรทั้งประเทศ

569
00:31:44,480 --> 00:31:48,440
ในเอเอฟแอล ทั้งทีมชายและทีมหญิง

570
00:31:48,520 --> 00:31:51,640
เรามีผู้เล่นอยู่ระหว่าง
11 ถึง 13 เปอร์เซ็นต์

571
00:31:54,800 --> 00:31:56,760
สิ่งที่แตกต่างจริงๆ ก็คือ

572
00:31:56,840 --> 00:31:59,280
เราพูดถึงวัฒนธรรมก็จริง

573
00:31:59,360 --> 00:32:03,000
แต่เราพูดถึงสายเลือดของเรา
แล้วค่อยพูดถึงภูมิลำเนา

574
00:32:03,080 --> 00:32:04,840
และภูมิลำเนาทำให้เราแข็งแกร่ง

575
00:32:04,920 --> 00:32:06,440
วัฒนธรรมทำให้เราแข็งแกร่ง

576
00:32:09,280 --> 00:32:12,120
ภูมิลำเนาของแม่
พอยต์เพียร์ซ

577
00:32:28,520 --> 00:32:30,600
น้าใช้ชีวิตที่นี่มานานแค่ไหนแล้ว

578
00:32:30,680 --> 00:32:32,040
- ในบ้านหลังนี้เหรอ
- ใช่

579
00:32:32,120 --> 00:32:33,520
ยี่สิบหรือยี่สิบเอ็ดปี

580
00:32:38,920 --> 00:32:40,480
และน้าเป็นลูกคนเล็กจาก...

581
00:32:40,560 --> 00:32:42,200
- ลูก 14 คน
- สิบสี่คนเลยเหรอ

582
00:32:42,280 --> 00:32:43,880
น้ามัดดี้
นารังก้า

583
00:32:43,960 --> 00:32:45,520
- ซี้กับพ่อผม
- ใช่แล้ว

584
00:32:46,720 --> 00:32:49,720
น้ามีอะไรมาด้วย อธิบายให้ผมฟังหน่อยสิ

585
00:32:51,080 --> 00:32:53,760
นี่คือ... ใครอ่านได้บ้าง
ใครอ่านอันนี้ได้บ้าง

586
00:32:53,840 --> 00:32:55,800
ใช่ นั่นเอกสารยกเว้นของฉัน

587
00:32:56,400 --> 00:33:00,600
มันเขียนว่า "คุณควรระบุ
ว่าคุณจะยุติการเป็นชนพื้นเมือง

588
00:33:00,680 --> 00:33:02,400
"เพื่อการใช้ชีวิต"

589
00:33:02,480 --> 00:33:04,240
มันเรียกว่าตั๋วหมา

590
00:33:04,960 --> 00:33:08,320
- ตอนนั้นคุณอายุเท่าไหร่
- ผมอายุสามขวบตอนได้มันมา

591
00:33:08,640 --> 00:33:11,360
"ถ้าเมื่อไหร่ก็ตาม
คณะกรรมการคุ้มครองชนพื้นเมือง

592
00:33:11,440 --> 00:33:15,440
"มีความเห็นว่า
ไมเคิล วิกเตอร์ โอล็อกลิน..."

593
00:33:15,520 --> 00:33:16,360
- น้า
- ใช่

594
00:33:16,440 --> 00:33:19,320
"ไม่ตรงตามลักษณะ
และมาตรฐานด้านสติปัญญา

595
00:33:19,400 --> 00:33:23,560
"และพัฒนาการในการดำรงไว้ซึ่งประกาศนี้

596
00:33:23,640 --> 00:33:27,400
"คณะกรรมการคุ้มครองชนพื้นเมือง
มีสิทธิ์เพิกถอนประกาศนี้"

597
00:33:27,480 --> 00:33:29,480
- เหลือเชื่อเลย
- เธอได้เห็น

598
00:33:29,560 --> 00:33:31,880
ตรงที่เขียนว่า "ยุติการเป็นชนพื้นเมือง

599
00:33:31,960 --> 00:33:34,880
"เพื่อการดำรงชีวิต..."
สำหรับคนผิวดำทั้งหมดไหม

600
00:33:34,960 --> 00:33:36,520
หลายคนไม่อยากเซ็นรับมัน

601
00:33:36,600 --> 00:33:38,840
แต่พวกเขาอยากหนีจากสภาพนี้

602
00:33:38,920 --> 00:33:41,320
เพื่อไปสร้างชีวิตที่ดีกว่าให้ครอบครัว

603
00:33:41,400 --> 00:33:43,840
- ไปหางานทำ
- ไปทำงานที่อื่น

604
00:33:43,920 --> 00:33:47,560
นั่นคือส่วนที่กระแทกใจฉัน
ที่บอกว่าให้ยุติการเป็นชนพื้นเมือง

605
00:33:47,640 --> 00:33:50,240
นี่คือใบรับรองการยกเว้นโดยทั่วไป

606
00:33:50,320 --> 00:33:53,240
สิทธิประโยชน์เพิ่มเติมรวมไปถึง

607
00:33:53,640 --> 00:33:56,720
การเดินไปทั่วเมืองอย่างอิสระ
โดยไม่ถูกจับกุม

608
00:33:56,800 --> 00:33:57,640
ใช่

609
00:33:57,800 --> 00:34:00,480
(หมายเหตุ ในช่วงเคอร์ฟิวด้วย)

610
00:34:00,560 --> 00:34:02,120
เข้าร้านค้าหรือโรงแรมได้

611
00:34:02,200 --> 00:34:04,000
(แต่คุณอาจได้รับหรือไม่ได้รับบริการ)

612
00:34:04,080 --> 00:34:04,920
ใช่

613
00:34:05,720 --> 00:34:07,000
เป็นไปตามเงื่อนไขพิเศษ

614
00:34:07,080 --> 00:34:09,680
"เพื่อจะได้ใบรับรองการยกเว้นนี้

615
00:34:09,760 --> 00:34:12,160
"ต้องปฏิบัติตามสิ่งต่อไปนี้อย่างเคร่งครัด"

616
00:34:12,560 --> 00:34:15,800
การพูดภาษาชนพื้นเมือง - ห้าม

617
00:34:15,880 --> 00:34:20,160
การเข้าร่วมการเต้น พิธีกรรม
และประเพณีของชนพื้นเมือง - ห้าม

618
00:34:20,240 --> 00:34:24,440
การยุ่งเกี่ยวกับชนพื้นเมืองคนอื่นๆ
(รวมถึงครอบครัว) - ห้าม

619
00:34:24,520 --> 00:34:26,480
ห้ามเจอครอบครัวตัวเอง

620
00:34:26,560 --> 00:34:29,240
"คุณต้องหลอมรวมเข้ากับชุมชนที่กว้างขึ้น

621
00:34:29,320 --> 00:34:32,680
"หากตรงตามเงื่อนไขทั้งหมด
และปฏิบัติตามได้จนเป็นที่น่าพอใจ

622
00:34:32,760 --> 00:34:36,520
"คุณอาจมีสิทธิ์ใช้ชีวิตในเมือง
โดยไม่มีผู้คุม"

623
00:34:37,040 --> 00:34:40,760
นี่คือโอกาสของคุณในการเป็นอิสระ
จากพ.ร.บ.คุ้มครองชนพื้นเมือง

624
00:34:40,840 --> 00:34:42,400
และใช้ชีวิตเยี่ยงคนผิวขาวคนหนึ่ง

625
00:34:44,160 --> 00:34:46,120
- บ้าชะมัด
- บ้าที่สุดเลย

626
00:34:46,200 --> 00:34:49,080
ลงวันที่ 10 มีนาคม ปี 1951

627
00:34:49,480 --> 00:34:52,280
- แต่ประโยคนี้ทำให้ผมโกรธ
- ประโยคไหน

628
00:34:52,360 --> 00:34:55,560
นี่คือโอกาสของคุณในการเป็นอิสระ
จากพรบ. คุ้มครองชนพื้นเมือง

629
00:34:55,640 --> 00:34:58,200
และใช้ชีวิตเยี่ยงคนผิวขาวคนหนึ่ง

630
00:34:59,360 --> 00:35:01,800
การยกเว้นและใบรับรองทั้งหมดนี่

631
00:35:01,880 --> 00:35:06,200
และห้ามไม่ให้ทำเรื่องทั้งหมดนี่
แต่ทุกคนยังเล่นฟุตบอลด้วยกัน

632
00:35:06,280 --> 00:35:09,520
พอเกมจบ พวกเขาก็แยกย้าย

633
00:35:09,600 --> 00:35:12,160
ทางใครทางมัน สมัยที่ฉันยังเล่นอยู่

634
00:35:12,240 --> 00:35:15,640
- ช่วงปี 1967 หรือ 1966 ที่ฉันเล่นอยู่
- ใช่

635
00:35:16,360 --> 00:35:19,360
- ฉันไปผับหลังจากนั้นไม่ได้
- เหลือเชื่อเลย

636
00:35:20,440 --> 00:35:22,600
- นั่นใช่...
- ใช่

637
00:35:22,680 --> 00:35:25,200
- มันเจ๋งมาก
- มันเป็นรูปเก่าดีๆ รูปนึง

638
00:35:26,600 --> 00:35:29,840
- นักฟุตบอลเก่งๆ มากมายมาจากที่นี่
- ใช่

639
00:35:29,920 --> 00:35:33,440
คนรุ่นต่อมาเริ่มจากคนนี้ตรงนี้แหละ

640
00:35:33,520 --> 00:35:35,480
แล้วก็ไล่มาตามรุ่น

641
00:35:35,600 --> 00:35:37,560
ไปจนถึง อย่างที่ฉันบอก...

642
00:35:37,880 --> 00:35:40,160
ได้โอกาสในการเล่นฟุตบอลเอเอฟแอล

643
00:35:40,240 --> 00:35:41,760
- ผมไปอยู่ที่ซิดนีย์
- ใช่

644
00:35:43,120 --> 00:35:44,960
แล้วใช้เวลาอยู่ที่นั่น 25 ปี

645
00:35:45,040 --> 00:35:47,880
แม่เธอถามฉันว่า
"จะเชียร์ซิดนีย์ไหม"

646
00:35:47,960 --> 00:35:50,480
ฉันบอกว่า "ไม่ ฉันเชียร์ริชมอนด์"

647
00:35:50,560 --> 00:35:52,680
จะให้เปลี่ยนทีมเฉยๆ ไม่ได้หรอก

648
00:35:52,760 --> 00:35:54,840
ฉันเชียร์ริชมอนด์มาตั้งแต่ปี 1959

649
00:35:55,320 --> 00:35:59,720
การที่ผมต้องอยู่ไกลบ้านในซิดนีย์
สิ่งหนึ่งที่ทำให้ผมเข้มแข็งคือ

650
00:35:59,800 --> 00:36:03,040
ภูมิหลังของผม
และคนสายเลือดเดียวกันที่อยู่ที่นี่

651
00:36:08,280 --> 00:36:09,280
ความผูกพันของเธอ

652
00:36:09,360 --> 00:36:12,080
ความผูกพันของผมกับนารังก้า
งาร์รินด์เจอริและการ์นา

653
00:36:12,160 --> 00:36:14,280
มันเป็นสิ่งที่ทำให้ผมเข้มแข็ง

654
00:36:14,360 --> 00:36:18,120
ตอนรู้สึกคิดถึงบ้าน กำลังบาดเจ็บ

655
00:36:18,200 --> 00:36:21,720
ฟอร์มการเล่น หรืออะไรก็ตาม
ผมจะคิดย้อนมาถึงที่นี่...

656
00:36:25,840 --> 00:36:27,800
และผู้คนอย่างน้ากับแม่

657
00:36:27,880 --> 00:36:30,960
ผมอยู่ไกลบ้านมาก
และพลาดหลายๆ เรื่องไป

658
00:36:31,040 --> 00:36:34,680
แต่ผมรู้ว่าการเดินทางของผม
เป็นสิ่งหนึ่งที่พวกน้าภูมิใจ

659
00:36:34,760 --> 00:36:37,400
- เธอมีบ้านให้กลับมาเสมอ
- แน่นอนครับ

660
00:36:37,480 --> 00:36:40,320
ผมภูมิใจในสายเลือดที่มีอยู่ที่นี่

661
00:36:40,400 --> 00:36:41,800
ผมจะสอนลูกๆ ผมเรื่องนี้ด้วย

662
00:36:45,720 --> 00:36:49,840
บรรพบุรุษหลายพันคนของผม
ได้เดินผ่านภูมิภาคนั้น

663
00:36:49,920 --> 00:36:52,800
มันคือรากเหง้าและสายเลือดของผม

664
00:36:52,880 --> 00:36:54,160
คูรง เซาท์ออสเตรเลีย

665
00:36:54,240 --> 00:36:55,520
มันคือทั้งชีวิตของผม

666
00:36:55,880 --> 00:37:00,360
มันเริ่มต้นขึ้นที่นั่น
และมันอยู่ที่นั่นมาหลายพันปีแล้ว

667
00:37:01,080 --> 00:37:02,920
มันอยู่ในสำนึกของผม

668
00:37:08,240 --> 00:37:10,240
ภูมิลำเนาของพ่อ
รัคคัน

669
00:37:15,880 --> 00:37:19,000
ผมชอบมาที่นี่
มันเป็นถิ่นที่ยอดเยี่ยมมาก

670
00:37:19,640 --> 00:37:23,600
แต่สิ่งหนึ่งที่ผมรู้และผูกพันด้วยเสมอ

671
00:37:23,680 --> 00:37:26,720
คือว่าสายเลือดของผมมีอยู่ทั่วรัฐนี้

672
00:37:27,320 --> 00:37:31,000
และชนชาติรัคคันและงาร์รินด์เจอริ
ภูมิลำเนาของพ่อผม

673
00:37:31,080 --> 00:37:33,320
ถือเป็นสถานที่พิเศษสำหรับผมเช่นกัน

674
00:37:42,600 --> 00:37:45,000
ไง ไมเคิล โอล็อกลิน

675
00:37:45,720 --> 00:37:46,680
เป็นยังไงบ้าง

676
00:37:46,760 --> 00:37:48,560
- ดีใจที่ได้เจอครับ
- เหมือนกัน

677
00:37:49,080 --> 00:37:51,480
- ยินดีต้อนรับกลับบ้าน พี่ชาย
- ดีใจที่ได้เจอ

678
00:37:51,560 --> 00:37:54,080
มันเป็นเรื่องของคนของผมเสมอมา

679
00:37:54,600 --> 00:37:58,280
มันเป็นเรื่องของพอยต์เพียร์ซ
เรื่องของรัคคัน

680
00:37:58,360 --> 00:38:01,000
และประสบการณ์ที่คนของเราประสบมา

681
00:38:01,080 --> 00:38:04,480
และคนอื่นปฏิบัติต่อเรายังไง
จนถึงเรากลายเป็นคนเข้มแข็งขนาดไหน

682
00:38:04,600 --> 00:38:08,800
คุณทวดของผม มิเลรัม เล็งเห็นว่า
"เดี๋ยวก่อน

683
00:38:09,280 --> 00:38:12,400
"มีฟาร์มพวกนี้ผุดขึ้นทั่วไปหมด"

684
00:38:12,480 --> 00:38:15,240
ผมประทับใจที่เขาเล็งเห็นมัน

685
00:38:15,320 --> 00:38:17,520
และอนาคตของเรา
จะเปลี่ยนไปตลอดกาลยังไง

686
00:38:17,600 --> 00:38:19,360
เจ๋ง ลุงมีอะไรบ้างครับ

687
00:38:19,440 --> 00:38:21,240
ผมจำรูปนี้ได้ทันที

688
00:38:21,320 --> 00:38:22,720
นั่นรูปมิเลรัม

689
00:38:23,280 --> 00:38:25,160
นั่นคือคุณทวดของเธอ

690
00:38:25,240 --> 00:38:28,520
ฉันว่าท่านอายุหกขวบ
ตอนเห็นคนผิวขาวเป็นครั้งแรก

691
00:38:28,600 --> 00:38:30,680
และท่านรู้เลยว่า...

692
00:38:31,640 --> 00:38:35,240
ด้วยความรู้ของท่านที่เรียนรู้
มาจากพ่อแม่และปู่ย่าตายาย

693
00:38:35,600 --> 00:38:37,960
เรามีพจนานุกรมทุกวันนี้
ก็เพราะงานของท่าน

694
00:38:38,040 --> 00:38:38,880
แน่นอนที่สุด

695
00:38:38,960 --> 00:38:43,040
แล้วกว่าเจ็ดร้อยคำที่ท่านสอน...

696
00:38:43,120 --> 00:38:45,120
- ใช่
- มีใครเรียนมันบ้าง

697
00:38:45,200 --> 00:38:46,360
ไม่มีเลย

698
00:38:46,440 --> 00:38:49,240
โชคดีที่เราต่างเดินทางไปทั่วประเทศ

699
00:38:49,320 --> 00:38:53,760
เราได้รู้จักกลุ่มชนพื้นเมืองมากมาย
ที่สูญเสียภาษา

700
00:38:53,840 --> 00:38:55,520
และการปฏิบัติทางวัฒนธรรมไป

701
00:38:55,640 --> 00:38:56,480
ใช่

702
00:38:56,560 --> 00:38:58,560
เรารับรู้ว่าคนมากมายของเรา

703
00:38:58,640 --> 00:39:00,960
ปู่ย่าตายายของเราเป็นคนหัวใจสลาย

704
00:39:01,040 --> 00:39:03,240
เป็นคนที่สูญเสียจิตวิญญาณไป

705
00:39:03,320 --> 00:39:07,720
เรารู้ว่าบางคนรอดมาได้
แต่บางคนก็ไม่

706
00:39:08,320 --> 00:39:13,160
และสถานการณ์แบบนั้นยังคงอยู่
เรายังคงต้องรับมือ

707
00:39:15,840 --> 00:39:17,480
กับปัญหาการฆ่าตัวตาย

708
00:39:17,560 --> 00:39:20,360
เยาวชนฆ่าตัวตาย และการติดสุรา

709
00:39:20,440 --> 00:39:23,200
นั่นคือความท้าทายสำหรับเราทุกคน

710
00:39:23,720 --> 00:39:25,680
เราจะทิ้งอะไรไว้บ้าง

711
00:39:25,760 --> 00:39:27,560
เราใช้ชีวิตของเราไปกับอะไร

712
00:39:27,640 --> 00:39:30,360
และเราจะทิ้งอะไรไว้ให้คนรุ่นหลัง

713
00:39:36,080 --> 00:39:39,240
เวลาผมมองไมเคิล
ผมเห็นไมเคิลเป็นเด็กตัวเล็กๆ

714
00:39:39,320 --> 00:39:41,320
เพราะผมรู้จักพ่อแม่ของเขา

715
00:39:41,400 --> 00:39:43,640
ผมเห็นเขาเป็นไมเคิล
ที่เล่นให้ทีมซิดนีย์

716
00:39:43,720 --> 00:39:46,160
แต่ผมก็เห็นเขาต่างออกไปด้วย

717
00:39:46,240 --> 00:39:49,000
ผมเห็นเขาในทุกช่วงชีวิตของเขา

718
00:39:49,080 --> 00:39:50,800
ดังนั้นสิ่งที่ไมเคิลกำลังทำ

719
00:39:51,840 --> 00:39:54,000
สำคัญสุดๆ

720
00:39:54,440 --> 00:39:56,480
เราต้องการคนอย่างไมเคิล

721
00:39:56,800 --> 00:39:59,920
เขาคือมิเลรัมในรุ่นนี้จริงๆ

722
00:40:06,280 --> 00:40:08,360
พอเห็นมันผมก็ขนลุกอีกแล้ว

723
00:40:08,440 --> 00:40:11,520
ผมมองเห็นพ่อผมในนี้

724
00:40:11,600 --> 00:40:13,160
- ใช่
- ก็ด้วย

725
00:40:13,240 --> 00:40:15,400
ผมเห็นหน้าพ่อผม เวลาผมมองมัน

726
00:40:15,960 --> 00:40:17,200
- เหลือเชื่อเลย
- ใช่

727
00:40:18,320 --> 00:40:20,000
- เขาเป็นคนมั่นคงคนนึง
- ใช่

728
00:40:20,080 --> 00:40:23,280
มากเลย เขาอยู่ที่คูรงไม่ได้
ถ้าไม่มั่นคงพอ

729
00:40:24,280 --> 00:40:26,200
มีทั้งความใจสู้และความทรหด

730
00:40:45,040 --> 00:40:48,360
ชนพื้นเมืองเป็นคนที่ใจสู้ที่สุดในโลก

731
00:40:48,720 --> 00:40:51,600
เราจำเป็นต้องเป็นแบบนั้น
เมื่อเทียบกับสิ่งที่เราต้องเผชิญ

732
00:40:51,680 --> 00:40:54,520
และการอยู่รอดของเรา
ในทวีปที่โหดร้ายที่สุดแห่งหนึ่ง

733
00:40:54,600 --> 00:40:56,880
สถานที่น่าทึ่งนี้ที่เราเรียกว่าออสเตรเลีย

734
00:40:56,960 --> 00:41:00,240
ที่คนของเรารักและดูแลมาหลายพันปี

735
00:41:20,600 --> 00:41:21,880
พอยต์เพียร์ซ
"เดอะแชค"

736
00:41:21,960 --> 00:41:25,000
ผมใช้เวลาในวัยเด็กทั้งหมด

737
00:41:25,080 --> 00:41:27,080
ที่เดอะแชคในพอยต์เพียร์ซ

738
00:41:33,920 --> 00:41:36,280
- ผมจำตอนสร้างไอ้นี่ได้
- ใช่

739
00:41:36,920 --> 00:41:39,520
เธอน่าจะอายุ 12-13

740
00:41:39,600 --> 00:41:40,520
ผมเป็นคนสร้างมัน

741
00:41:40,600 --> 00:41:43,680
สมัยนั้นมีเนินทรายสองลูกทั้งสองด้าน

742
00:41:52,680 --> 00:41:54,680
พอเราได้กลับมาที่ภูมิลำเนา

743
00:41:54,760 --> 00:41:57,280
มันยากที่จะอธิบาย
เรารู้สึกเติมเต็มอีกครั้ง

744
00:41:57,360 --> 00:41:59,400
เรารู้สึกแข็งแรง

745
00:41:59,480 --> 00:42:01,760
- คุณย่าเคยพาพวกเรา...
- ผ่านแถวนี้ทั้งนั้น

746
00:42:01,840 --> 00:42:04,200
ใช่ มาเดินเล่น ให้เราเห็นพื้นที่

747
00:42:06,440 --> 00:42:08,520
ผมดีใจที่พี่ชายผมกลับบ้าน

748
00:42:08,600 --> 00:42:09,640
นายต้องการสิ่งนี้

749
00:42:10,200 --> 00:42:13,960
วัฒนธรรมก็เป็นอย่างนี้
มันมอบความแข็งแกร่งให้เราทำได้ทุกอย่าง

750
00:42:20,760 --> 00:42:22,840
นั่งมองวิวนี้ทั้งวันยังได้

751
00:42:22,920 --> 00:42:24,120
สวยใช่ไหมล่ะ

752
00:42:27,680 --> 00:42:30,640
ฉันก็ไปที่นั่นที่นี่ทุกที่เหมือนนาย

753
00:42:30,720 --> 00:42:32,600
แต่ฉันชอบกลับบ้านเสมอ

754
00:42:32,680 --> 00:42:34,080
- มาพักใจ
- นั่นแหละ

755
00:42:34,160 --> 00:42:36,000
- เติมพลัง
- ซื่อสัตย์กับตัวเอง

756
00:42:36,080 --> 00:42:37,760
นั่นคือสิ่งที่เราต้องเรียนรู้

757
00:42:38,880 --> 00:42:42,640
ถ้าเราไม่ซื่อสัตย์กับตัวเอง
จะไปซื่อสัตย์กับใคร

758
00:42:45,400 --> 00:42:47,320
ยังมีกระต่ายวิ่งอยู่แถวนี้หรือเปล่า

759
00:42:47,400 --> 00:42:49,200
กระต่าย จิงโจ้ ทุกอย่าง

760
00:42:49,280 --> 00:42:50,960
- จิงโจ้เหรอ
- ฝูงใหญ่ที่สุดเลย

761
00:42:51,040 --> 00:42:53,200
- พวกมันผ่านแถวนี้ทั้งนั้น พี่
- จิงโจ้น่ะเหรอ

762
00:43:02,160 --> 00:43:05,880
ทุกสุดสัปดาห์ ถ้าผมไม่ได้เล่นฟุตบอล
และทุกวันหยุดเราจะไปที่นั่น

763
00:43:07,920 --> 00:43:10,840
ผมคิดถึงมัน
เพราะผมไม่ได้กลับมาพักนึงแล้ว

764
00:43:12,760 --> 00:43:15,320
เพราะชีวิตนำเราออกเดินทาง

765
00:43:15,400 --> 00:43:18,040
แบบที่เราต้องดูแลครอบครัวของเราเอง

766
00:43:21,640 --> 00:43:25,240
อธิบายเรื่องนี้ให้คนที่ไม่ใช่ชนพื้นเมืองฟัง

767
00:43:25,320 --> 00:43:27,720
แล้วถามว่า "ทำไมที่นั่นพิเศษกับคุณนัก"

768
00:43:32,760 --> 00:43:33,840
เหมือน...

769
00:43:34,320 --> 00:43:37,760
คนของผมล่าสัตว์และรวมตัวกันที่นี่
มานานหลายปีเหลือเกิน

770
00:43:56,840 --> 00:43:58,280
นี่แหละ พี่ชาย

771
00:44:16,320 --> 00:44:18,120
เดินไปแถวนั้นกัน

772
00:44:21,320 --> 00:44:23,080
ดูส่วนที่เป็นทรายตรงนั้นสิ

773
00:44:25,960 --> 00:44:28,040
- กลิ่นนั่นไง
- คิดถึงมันใช่ไหมล่ะ

774
00:44:29,480 --> 00:44:31,560
- ได้กลิ่นแบบนั้นที่บอนไดด้วย
- ดีแล้วล่ะ

775
00:44:41,760 --> 00:44:44,000
สิ่งหนึ่งที่เรารู้เกี่ยวกับพอยต์เพียร์ซ

776
00:44:44,880 --> 00:44:46,320
ไม่ว่าเราจะอยู่ที่ไหน

777
00:44:46,400 --> 00:44:49,720
ที่นั่นจะเป็นบ้านของเรา
และเรากลับไปที่นั่นได้เสมอ

778
00:44:49,800 --> 00:44:52,360
ไม่ว่าจะยังไง แล้วคุยกับผู้คน

779
00:44:52,440 --> 00:44:55,000
ถึงอะไรก็ตามที่เกิดขึ้นในชีวิตเรา

780
00:44:55,080 --> 00:44:56,400
พวกเขาอยู่ตรงนั้นเสมอ

781
00:45:05,800 --> 00:45:07,200
- ดีจัง
- ดมดูสิ

782
00:45:07,280 --> 00:45:09,240
ผมรู้ ผมได้กลิ่นจากตรงนี้เลย

783
00:45:09,320 --> 00:45:12,160
แคร์รี่ อยากผัดหอมใหญ่ในกระทะไหม

784
00:45:13,360 --> 00:45:14,400
นั่นแหละ

785
00:45:16,120 --> 00:45:17,440
ดูย่าทำอาหารสิ

786
00:45:27,640 --> 00:45:28,840
ไง เขามาแล้ว

787
00:45:28,920 --> 00:45:30,680
ไง ดีใจที่นายมาได้

788
00:45:30,760 --> 00:45:31,680
น้ามัดส์

789
00:45:32,760 --> 00:45:34,080
ระวังแขนเสื้อ

790
00:45:34,480 --> 00:45:35,520
กว่าจะมาได้

791
00:45:36,040 --> 00:45:37,800
หาที่นั่งแล้วนั่งเลย น้า

792
00:45:42,880 --> 00:45:44,160
ผมไม่เคยเขว

793
00:45:44,960 --> 00:45:48,320
ผมรู้ว่าผมต้องไปที่ไหน
เมื่อต้องกลับบ้านเสมอ

794
00:45:48,400 --> 00:45:51,800
ใช่ ออกไปเดินแถวนี้มา
แล้วเราก็ขึ้นเนิน

795
00:45:51,880 --> 00:45:53,760
- ใช่
- ใช่ เจ๋งมาก

796
00:45:53,840 --> 00:45:54,880
ใช่

797
00:45:56,520 --> 00:45:59,160
เห็นปื้นดำๆ นั่นไหม
พื้นทรายตรงนั้น

798
00:45:59,240 --> 00:46:02,400
เห็นส่วนที่เป็นสีดำอีกด้านก่อนวงนั่นไหม

799
00:46:02,480 --> 00:46:04,640
ฉันจับปูได้ 13 ตัวจากตรงนั้นในวันเดียว

800
00:46:05,280 --> 00:46:07,880
มันเริ่มเข้ามากันบ้างแล้ว และ...

801
00:46:10,000 --> 00:46:11,680
เราใช้ชีวิตอยู่ในโลกสองใบ

802
00:46:11,760 --> 00:46:14,240
โลกของคนผิวขาว
และชุมชนพื้นเมือง

803
00:46:14,320 --> 00:46:16,760
และทำให้แน่ใจว่าวัฒนธรรมของเรา
ยังแข็งแกร่งอยู่

804
00:46:27,080 --> 00:46:29,640
ชัยชนะในชุดมืออาชีพ

805
00:46:30,040 --> 00:46:31,640
สวอนส์ทำสำเร็จ

806
00:46:36,360 --> 00:46:39,320
กีฬาเป็นพาหนะสำหรับคนของเรา
สำหรับทุกอย่าง

807
00:46:40,200 --> 00:46:42,840
สุขภาพ การศึกษา อาชีพ

808
00:46:42,920 --> 00:46:45,560
- ชัยชนะที่ยิ่งใหญ่ เก่งมาก พวก
- ยืนหยัดไว้

809
00:46:45,640 --> 00:46:48,680
เวลาเราคิดถึงการให้ความรู้
เรื่องการเหยียดเชื้อชาติ

810
00:46:49,120 --> 00:46:52,080
กีฬาเป็นพื้นที่ที่เป็นตัวอย่างในเรื่องนี้

811
00:46:54,880 --> 00:46:57,760
งานของผมตอนนี้ในฐานะผู้เล่น
ที่เกษียณแล้วและเคยเล่นมาสามร้อยเกม

812
00:46:57,840 --> 00:47:01,240
ที่นั่งเป็นประธานบริหารสวอนส์
เป็นสิ่งที่ผมไม่เคยมองข้าม

813
00:47:01,320 --> 00:47:04,120
- ผมดูคุณเล่นเมื่อหลายปีก่อน
- นานมาแล้ว

814
00:47:04,200 --> 00:47:05,520
ใช่ ผมรู้

815
00:47:06,600 --> 00:47:09,360
และมันเป็นสิ่งหนึ่งที่ผมรับไว้
ด้วยความภาคภูมิใจ

816
00:47:09,440 --> 00:47:12,280
ผมภูมิใจกับสิ่งที่ผมทำได้สำเร็จ

817
00:47:16,440 --> 00:47:18,760
โรงเรียนชนพื้นเมือง
พอยต์เพียร์ซ

818
00:47:19,520 --> 00:47:23,680
ผมคิดว่าการตอบแทนให้ชุมชน
และสิ่งที่เรามัก...

819
00:47:23,760 --> 00:47:26,240
ชนพื้นเมืองทำกัน
มันอยู่ในดีเอ็นเอของเรา

820
00:47:27,600 --> 00:47:30,600
มูลนิธิโกเป็นส่วนสำคัญในชีวิตของเรา

821
00:47:30,680 --> 00:47:33,600
เราเดินทางไปชุมชนต่างๆ
เยี่ยมเยือนหลายโรงเรียน

822
00:47:33,680 --> 00:47:36,760
เราพูดเสมอเรื่องการศึกษา
วิถีชีวิตเพื่อสุขภาพที่ดี

823
00:47:36,840 --> 00:47:38,200
และการเชื่อฟังแม่ของเรา

824
00:47:39,640 --> 00:47:41,560
อย่าลืมว่าเรามาจากไหน

825
00:47:41,640 --> 00:47:45,200
ถ้าเราไม่รู้ว่าเรามาจากไหน
เราก็ไม่รู้ว่าจะไปทางไหน

826
00:47:52,320 --> 00:47:54,560
สามประตูของไมเคิล โอล็อกลิน

827
00:47:54,640 --> 00:47:56,520
ทั้งหมดในครึ่งหลัง

828
00:47:56,600 --> 00:47:59,280
ไม่มีอะไรยิ่งใหญ่ไปกว่าเขาแล้ว

829
00:48:04,800 --> 00:48:07,240
ผมมีความหวัง ผมเชื่อในผู้คน

830
00:48:07,320 --> 00:48:08,840
ผมเชื่อในประเทศของเรา

831
00:48:12,800 --> 00:48:15,400
แต่เราต้องการคนมากกว่านี้
มาร่วมในการต่อสู้นี้

832
00:48:15,480 --> 00:48:17,240
คนมากกว่านี้มาช่วยส่งเสียง

833
00:48:23,320 --> 00:48:24,560
เราต้องการเสียง

834
00:48:25,280 --> 00:48:28,080
ไม่มีใครรู้จักชนพื้นเมือง
เหมือนชนพื้นเมือง

835
00:48:29,560 --> 00:48:32,360
เราต้องการความเคารพนั่น
เราเรียกร้องขอความเคารพนั่น

836
00:49:26,880 --> 00:49:28,880
คำบรรยายโดย
พรทินา ตั้งสัจจะวิฑูรย์

837
00:49:28,960 --> 00:49:30,960
ผู้ตรวจสอบงานแปล
วิสาขา ภูริไกร