1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:17,392 --> 00:00:19,060
ดารารายการเรียลลิตี้ ปารีส ฮิลตัน

4
00:00:19,144 --> 00:00:21,980
ปรากฏตัวต่อสายตาประชาชน
ที่ย่านแคปิตอลฮิลล์ เมื่อวันพุธ

5
00:00:22,063 --> 00:00:26,026
บอกเล่าให้เหล่าสมาชิกสภานิติบัญญัติได้รับรู้
ถึงความชอกช้ำทางจิตใจและการถูกทำทารุณ

6
00:00:26,109 --> 00:00:30,196
ขณะอยู่ที่ศูนย์บำบัดพฤติกรรมในยูทาห์
ตอนที่เธออายุ 17 ปี

7
00:00:30,280 --> 00:00:33,450
ฉันถูกบีบคอ ถูกตบหน้า

8
00:00:33,533 --> 00:00:35,744
มีเจ้าหน้าที่ชายมาดูฉันอาบน้ำ

9
00:00:35,827 --> 00:00:39,831
นี่คือสิ่งที่เกิดกับคนหนุ่มสาวในประเทศของเรา

10
00:00:41,249 --> 00:00:45,920
และถ้ามันเกิดกับปารีส ฮิลตันและครอบครัวได้

11
00:00:46,004 --> 00:00:48,381
ขอให้ลองคิดถึงเหล่าผู้ที่ไม่อาจมายืนอยู่ที่นี่วันนี้

12
00:00:48,465 --> 00:00:53,011
(แต่เรื่องนี้เริ่มต้นเมื่อ 35 ปีที่แล้ว
ที่ค่ายอีกแห่งหนึ่ง)

13
00:00:55,472 --> 00:01:01,102
(และชายคนหนึ่ง)

14
00:01:09,694 --> 00:01:12,864
ฉันเข้านอน คิดว่าเดี๋ยวพรุ่งนี้ต้องไปโรงเรียน

15
00:01:13,948 --> 00:01:15,283
ตอนนั้นฉันอายุ 15

16
00:01:18,286 --> 00:01:21,456
ในบ้านมืดสนิท พ่อกับแม่ไม่อยู่

17
00:01:25,418 --> 00:01:30,256
และฉันถูกปลุกให้ตื่นขึ้น
โดยชายสองคนที่ยืนอยู่ข้างเตียง

18
00:01:32,926 --> 00:01:35,804
พวกเขาตัวใหญ่ ดูเหมือนคนที่อยู่ตามป่าเขา

19
00:01:37,597 --> 00:01:40,266
พวกเขาบอกว่า "ลุก ไปแต่งตัว แล้วมากับเรา"

20
00:01:43,061 --> 00:01:46,356
พวกเขาบอกว่าถ้าพยายามหนี
พวกเขาจะใส่กุญแจมือ

21
00:01:46,439 --> 00:01:48,441
(3:39 น.)

22
00:01:48,525 --> 00:01:53,655
พวกเขาคว้าตัวฉัน ใช้กำลังพาฉันออกจากบ้าน

23
00:02:00,370 --> 00:02:02,288
ฉันถูกพาตัวไปที่สนามบิน

24
00:02:02,372 --> 00:02:03,331
(เช็คอิน เที่ยวบิน ประตู)

25
00:02:03,414 --> 00:02:04,249
(ขาออก)

26
00:02:07,168 --> 00:02:09,003
พวกเขาว่าจ้างเครื่องบินส่วนตัว

27
00:02:09,587 --> 00:02:12,632
ตอนที่เราอยู่บนเครื่อง เขาถามว่า
"อยากรู้ไหมว่าตัวเองกำลังไปไหน"

28
00:02:12,715 --> 00:02:13,925
ฉันตอบ "ไม่"

29
00:02:14,551 --> 00:02:16,761
เพราะฉันไม่อยากให้พวกเขารู้ว่าฉันกลัว

30
00:02:22,183 --> 00:02:26,312
ฉันขึ้นรถไปกับผู้หญิงคนนึง
ที่เรียกตัวเองว่า "แมดแคท"

31
00:02:26,396 --> 00:02:28,857
กับผู้ชายคนหนึ่งที่เรียกตัวเองว่า "แมดด็อก"

32
00:02:28,940 --> 00:02:31,276
และฉันจำได้ว่าตัวเองคิดว่า
"นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน"

33
00:02:34,028 --> 00:02:36,072
พวกเขาขับรถพาฉันไปกลางทะเลทราย

34
00:02:36,156 --> 00:02:38,241
มองเห็นไฟไหม้อยู่ที่ไกลๆ

35
00:02:39,367 --> 00:02:43,997
แล้วพวกเขาก็ยื่นซองเปล่า
ที่มีข้อความอยู่ข้างหลังให้ฉัน

36
00:02:44,998 --> 00:02:47,167
"แบบนี้ดีที่สุดแล้ว เรารักลูกนะ"

37
00:02:47,250 --> 00:02:50,420
(นาดีนลูกรัก แบบนี้ดีที่สุดแล้ว
เรารักลูกนะ จากแม่กับพ่อ)

38
00:02:50,503 --> 00:02:55,383
ตอนนั้นแหละที่ฉันรู้
ว่าพ่อแม่จ่ายเงินให้คนพวกนี้มาลักพาตัวฉัน

39
00:02:55,466 --> 00:02:57,260
พาฉันเข้าโครงการ

40
00:02:58,595 --> 00:03:00,180
เร็วเข้า มาถึงแล้ว

41
00:03:00,805 --> 00:03:02,056
เร็วสิ ให้ไว

42
00:03:02,974 --> 00:03:03,808
มาเร็ว

43
00:03:04,559 --> 00:03:05,685
ลงจากรถ

44
00:03:06,603 --> 00:03:07,729
เร็วเข้า ไป

45
00:03:07,812 --> 00:03:10,273
ขอต้อนรับสู่ชาเลนเจอร์ในทะเลทรายทางใต้

46
00:03:10,356 --> 00:03:15,236
ใน 63 วันต่อจากนี้
พวกเธอจะอยู่ใต้การดูแลของฉัน ของเจ้าหน้าที่

47
00:03:15,320 --> 00:03:16,738
เข้าใจไหม

48
00:03:16,821 --> 00:03:17,655
เข้าใจ

49
00:03:17,739 --> 00:03:18,740
ไม่ได้ยิน

50
00:03:18,823 --> 00:03:19,824
เข้าใจ

51
00:03:25,163 --> 00:03:29,792
คุณจะรับมือยังไง
ถ้าลูกที่คุณรักและเลี้ยงมา 16 ปี

52
00:03:29,876 --> 00:03:33,796
จู่ๆ ก็ต่อต้าน และกลายเป็นคนที่คุณไม่รู้จักไปแล้ว

53
00:03:36,257 --> 00:03:39,469
ยุค 80 เป็นช่วงเวลาที่โลกกำลังเปลี่ยนแปลง

54
00:03:39,552 --> 00:03:41,012
มีความกังวลฝังลึก

55
00:03:41,095 --> 00:03:44,265
ว่าเยาวชนของอเมริกากำลังเดินไปผิดทาง

56
00:03:44,349 --> 00:03:45,642
แนนซี่ครับ

57
00:03:45,725 --> 00:03:46,851
ขอบคุณค่ะ

58
00:03:47,435 --> 00:03:51,356
ทุกวันนี้ประเทศเรา
มียาเสพติดและแอลกอฮอล์ระบาดไปทั่ว

59
00:03:51,439 --> 00:03:53,107
และไม่มีใครอยู่รอดปลอดภัย

60
00:03:53,191 --> 00:03:56,569
ทั้งคุณ ทั้งฉัน และลูกหลานของเรา

61
00:03:59,948 --> 00:04:03,243
ประเทศเรากำลังเผชิญกับวิกฤต
ในการรับมือกับบุตรหลาน

62
00:04:03,743 --> 00:04:05,620
คือมันแบบว่า "ต้องทำยังไง"

63
00:04:09,374 --> 00:04:10,959
เมื่อใช้วิธีไหนก็ไม่ได้ผล

64
00:04:11,042 --> 00:04:13,670
พ่อแม่บางคนที่จนตรอก
ก็ส่งลูกๆ วัยรุ่นที่กำลังมีปัญหา

65
00:04:13,753 --> 00:04:16,547
ไปที่ที่เรียกกันว่า "ค่ายบำบัดในที่ห่างไกล"

66
00:04:16,631 --> 00:04:21,219
ค่ายนี้ถูกออกแบบมาให้เด็กๆ
เลิกนิสัยที่ไม่ดีและพฤติกรรมต่อต้าน

67
00:04:21,302 --> 00:04:24,639
เป็นผลงานความคิดของสตีฟ คาร์ติซาโน

68
00:04:24,722 --> 00:04:26,391
อดีตจ่าในกองทัพอากาศ

69
00:04:26,474 --> 00:04:28,434
สังคมเราทุกวันนี้มีหลายคน

70
00:04:28,518 --> 00:04:30,144
หาข้ออ้างให้เด็กๆ

71
00:04:30,228 --> 00:04:31,813
เด็กๆ ต้องได้เรียนรู้

72
00:04:31,896 --> 00:04:35,316
ว่าพวกเขาต้องรับผิดชอบชีวิตตัวเอง
และต้องรับผลจากการกระทำของตัวเอง

73
00:04:35,400 --> 00:04:38,820
สตีฟ คาร์ติซาโนเป็นอัจฉริยะ

74
00:04:38,903 --> 00:04:41,239
เป็นคนที่มีสีสัน

75
00:04:41,322 --> 00:04:42,699
เขารู้หมด

76
00:04:42,782 --> 00:04:47,578
ว่าจะแก้ไขปัญหาทุกปัญหาในครอบครัวคุณยังไง
ด้วยการยกโทรศัพท์เพียงครั้งเดียวง่ายๆ

77
00:04:50,790 --> 00:04:55,753
สตีฟน่ะ ถ้าไม่เป็นที่รักของคน
ก็เป็นที่ชิงชังไปเลย

78
00:04:56,254 --> 00:04:59,507
ฉันว่าเขาล้ำหน้ากว่าคนในยุคเขา
เขามีไอเดียที่ยอดเยี่ยม

79
00:04:59,590 --> 00:05:01,801
เรียกว่า มูลนิธิชาเลนเจอร์

80
00:05:02,719 --> 00:05:06,055
ค่ายนี้อ้างว่าเปลี่ยนเด็กเลวได้
ผ่านประสบการณ์อันแสนสาหัส

81
00:05:06,139 --> 00:05:08,057
แล้วฉันก็คิดว่า มันโตเร็วเกินไป

82
00:05:08,141 --> 00:05:11,102
เด็กๆ จะถูกดัดนิสัยจนกลับมาเป็นคนดีอีกครั้ง

83
00:05:11,811 --> 00:05:13,938
แนวคิดเบื้องหลังนั้นยอดเยี่ยมมาก

84
00:05:14,022 --> 00:05:17,483
และแก่นแท้ของสิ่งที่เขาทำก็น่าทึ่ง

85
00:05:17,567 --> 00:05:20,486
ไม่ใช่สิ่งที่ผมหรือเจ้าหน้าที่ทำหรอก
แต่เป็นธรรมชาติต่างหาก ฟิล

86
00:05:20,570 --> 00:05:22,322
ทุกวันนี้ก็ยังมีอยู่

87
00:05:22,405 --> 00:05:24,365
วงการนี้เพิ่งเติบโต

88
00:05:25,074 --> 00:05:28,202
ปัญหาคือวัยรุ่นบางคนไม่ได้กลับจากค่าย

89
00:05:28,286 --> 00:05:30,788
เหล่าวัยรุ่นต้องไปอยู่ในสภาพแวดล้อมที่โหดร้าย

90
00:05:30,872 --> 00:05:34,042
ในพื้นที่ที่ทางการสหรัฐฯ เข้าไปช่วยไม่ถึง

91
00:05:34,125 --> 00:05:36,836
การเอาตัวรอดและวินัยคือแค่ไหน
และแค่ไหนถึงเรียกว่าทารุณ

92
00:05:36,919 --> 00:05:39,547
- มันแย่มาก
- ความตาย การทารุณ

93
00:05:39,630 --> 00:05:42,467
ธุรกิจของเขากลายเป็นหายนะครั้งใหญ่

94
00:05:43,134 --> 00:05:45,178
แต่เขาก็จะฟื้นคืนชีพจากกองเถ้าถ่าน

95
00:05:46,387 --> 00:05:47,972
"ไม่มีคำว่าตาย"

96
00:05:50,266 --> 00:05:53,519
(ค่ายนรก: ฝันร้ายวัยรุ่น)

97
00:05:53,603 --> 00:05:55,146
เอาล่ะครับ คุณคาร์ติซาโน

98
00:05:55,229 --> 00:05:58,191
เรากำลังพูดถึงมูลนิธิชาเลนเจอร์ของคุณ

99
00:05:58,274 --> 00:06:00,193
ลูกคุณต่อปากต่อคำกับคุณไหม

100
00:06:02,195 --> 00:06:05,156
ที่บ้านคุณต้องรับมือกับเด็กหัวหมอรึเปล่า

101
00:06:07,200 --> 00:06:09,535
คุณอยากทำอะไรกับเด็กแบบนี้

102
00:06:09,619 --> 00:06:11,537
ใครมีสิทธิ์ลักพาตัวคนอื่น

103
00:06:11,621 --> 00:06:13,206
ใครคอยเฝ้าดูคนพวกนี้

104
00:06:13,289 --> 00:06:15,917
ที่เชื่อไปเองว่าจะดัดนิสัยลูกคุณ

105
00:06:16,000 --> 00:06:17,585
แล้วแค่ไหนถึง…

106
00:06:17,668 --> 00:06:21,964
สตีฟ คาร์ติซาโน
เปิดตัวค่ายชาเลนเจอร์ในปี 1988

107
00:06:23,383 --> 00:06:28,179
พูดง่ายๆ คือ พวกเขาพาตัวเด็กๆ
ไปจากเตียงตอนกลางดึก

108
00:06:28,262 --> 00:06:30,556
พ่อแม่เซ็นมอบอำนาจผู้ปกครองไว้แล้ว

109
00:06:30,640 --> 00:06:34,602
สิทธิของเด็กๆ อยู่ที่ไหนในข้อตกลงนี้
มีเด็กอายุ 16…

110
00:06:34,685 --> 00:06:37,605
เด็กอ้างสิทธิเวลาไม่ไปโรงเรียน

111
00:06:37,688 --> 00:06:40,983
เวลาเล่นยา เวลาทำตัวทุเรศ

112
00:06:44,862 --> 00:06:47,281
มีคนแนะนำให้พวกเขารู้จัก
ชายรูปร่างกำยำที่บอกว่า

113
00:06:48,032 --> 00:06:49,492
"ฉันเป็นเจ้าของเธอแล้ว

114
00:06:49,575 --> 00:06:53,037
และเธอต้องจำใจเดินป่าไป 800 กิโลเมตร

115
00:06:53,121 --> 00:06:54,997
ข้ามทะเลทรายยูทาห์"

116
00:06:55,581 --> 00:06:56,749
(ค่ายชาเลนเจอร์ - ยูทาห์)

117
00:06:56,833 --> 00:06:58,209
ฉันชื่อฮอร์สแฮร์

118
00:06:58,292 --> 00:07:02,630
ไม่ว่าเจ้าหน้าที่จะบอกอะไร พวกเธอต้องทำตาม
โดยไม่มีการลังเล

119
00:07:02,713 --> 00:07:03,673
ชัดเจนไหม

120
00:07:03,756 --> 00:07:04,966
- ชัดค่ะ
- ชัดครับ

121
00:07:05,049 --> 00:07:06,926
- ชัดเจนไหม
- ชัดค่ะ

122
00:07:07,009 --> 00:07:09,303
บอกชื่อ อาชุ และที่มา

123
00:07:09,387 --> 00:07:10,930
เอพริล ชมิดต์ อายุ 15

124
00:07:11,013 --> 00:07:12,765
- พูดดังๆ
- บอนนีย์เลค วอชิงตัน

125
00:07:13,433 --> 00:07:16,436
เอพริล ชมิดต์ อายุ 15
มาจากบอนนีย์เลค วอชิงตัน

126
00:07:16,519 --> 00:07:21,149
ในวันแรก เด็กๆ จะรู้ตัวแล้ว
ว่าตัวเองอยู่อีกโลกหนึ่ง

127
00:07:21,983 --> 00:07:23,568
ไม่เหมือนที่ที่จากมา

128
00:07:24,152 --> 00:07:27,447
เริ่มปฏิบัติกับแม่ให้ดีกว่าที่เคยทำมาซะนะ

129
00:07:27,530 --> 00:07:28,448
ครับ

130
00:07:30,324 --> 00:07:32,326
นี่ไม่ของชั่วคราวนะ

131
00:07:33,453 --> 00:07:36,956
แม่เสียสละเพื่อเธอมาเยอะมาก
เข้าใจไหมว่ามันหมายความว่ายังไง

132
00:07:37,039 --> 00:07:37,915
ครับ

133
00:07:41,627 --> 00:07:42,962
มาร้องไห้ตอนนี้มันสายไปแล้ว

134
00:07:43,045 --> 00:07:46,424
ตอนนั้นควรจะคิดสิ ตอนที่ดื้อกับแม่น่ะ

135
00:07:46,507 --> 00:07:47,383
ครับ

136
00:07:49,260 --> 00:07:51,345
แก้ไขให้ได้ถาวรนะ

137
00:07:53,431 --> 00:07:54,432
ชัดเจนไหม

138
00:07:54,515 --> 00:07:55,349
ครับ

139
00:07:58,186 --> 00:07:59,812
เราทำลายตัวตนพวกเขา

140
00:07:59,896 --> 00:08:03,608
แต่เราไม่ได้ทำลายตัวตนพวกเขาเพื่อทำร้าย
ไม่ได้ทำเพื่อลงโทษ

141
00:08:03,691 --> 00:08:06,736
เราทำลายตัวตนพวกเขา
เพื่อไล่นิสัยเกเรเดิมๆ ทิ้งไป

142
00:08:07,236 --> 00:08:08,529
และสร้างตัวตนขึ้นมาใหม่…

143
00:08:08,613 --> 00:08:14,911
ช่วยให้พวกเขาเป็นคนที่ดีขึ้น คิดดียิ่งขึ้น

144
00:08:17,622 --> 00:08:20,875
เด็กๆ บางคนกลัวมากจนแทบเป็นลม

145
00:08:20,958 --> 00:08:22,376
ซึ่งผมไม่ติดขัดอะไรเลย

146
00:08:22,460 --> 00:08:24,795
เพราะผมอยากให้พวกเขากลัวบ้างนิดๆ หน่อยๆ

147
00:08:26,047 --> 00:08:29,926
เด็กหลายๆ คน ถ้าไม่มาค่ายนี้ก็เข้าคุก

148
00:08:32,803 --> 00:08:34,889
อยู่ที่นี่ พวกเด็กๆ จะไม่มีความสุข

149
00:08:34,972 --> 00:08:36,224
พวกเขาจะหิวโหย

150
00:08:36,307 --> 00:08:38,684
พวกเขาจะเหนื่อยล้า เนื้อตัวจะมอมแมม

151
00:08:38,768 --> 00:08:40,311
เราต้องทำสิ่งที่ทำแล้วได้ผล

152
00:08:40,394 --> 00:08:43,439
การพูดคุย การมอบความรัก
ทำให้พวกเขาเปลี่ยนความคิดไม่ได้หรอก

153
00:08:43,523 --> 00:08:45,066
ทุกคนฟังฉันอยู่รึเปล่า

154
00:08:45,149 --> 00:08:46,234
ฟังครับ

155
00:08:46,317 --> 00:08:48,861
สตีฟเคยอยู่ทัพอากาศ ผมเคยอยู่ทัพอากาศ

156
00:08:48,945 --> 00:08:51,572
ตอนที่เจอกัน นั่นคือสิ่งที่เรามีร่วมกัน

157
00:08:52,448 --> 00:08:57,828
เขารู้สึกว่าเยาวชนพวกนี้
ต้องได้รับวิธีช่วยเหลือที่ต่างออกไป

158
00:08:58,412 --> 00:09:00,373
เราคิดล้ำหน้าคนในสมัยนั้น

159
00:09:02,625 --> 00:09:05,586
โครงการนี้กินระยะเวลา 63 วัน

160
00:09:05,670 --> 00:09:08,005
แบ่งเป็นส่วนๆ ได้สามส่วน

161
00:09:08,089 --> 00:09:09,006
(วิถีดั้งเดิม)

162
00:09:09,090 --> 00:09:11,717
เราพาพวกเขาไปที่ระดับล่างสุดก่อน

163
00:09:13,594 --> 00:09:16,472
มอบสิ่งจำเป็นให้ แต่ไม่ได้ให้ฟรีๆ

164
00:09:16,556 --> 00:09:18,432
ทุกอย่างมีราคาที่ต้องจ่าย

165
00:09:19,725 --> 00:09:23,229
เราจัดหาอาหารไว้ให้
แต่อาหารนั้นจะอยู่อีกที่หนึ่ง

166
00:09:23,312 --> 00:09:25,898
พวกเขาต้องเดินเท้าไปที่นั่น

167
00:09:28,067 --> 00:09:30,653
เราไม่ได้ลงโทษใคร

168
00:09:30,736 --> 00:09:35,324
การกระทำของเราย่อมมีผลตามมา
ทั้งที่ดีและไม่ดี

169
00:09:35,408 --> 00:09:39,412
คุณตัดสินใจเองว่าผลที่ตามมานั้นดีหรือไม่ดี

170
00:09:40,538 --> 00:09:41,581
คุณต้องเข้าใจ

171
00:09:41,664 --> 00:09:44,792
เด็กที่เราพูดถึงไม่ใช่เด็กที่เข้าโบสถ์วันอาทิตย์

172
00:09:44,875 --> 00:09:48,087
หรือไปงานเต้นรำสำหรับเยาวชน
ช่วงกลางสัปดาห์

173
00:09:48,170 --> 00:09:50,131
เรากำลังพูดถึงเด็กๆ ที่ส่วนมากแล้ว

174
00:09:50,214 --> 00:09:54,969
ควบคุมไม่ได้ หัวรุนแรง
พยายามจะหลอกล่อลูกคุณ

175
00:09:55,052 --> 00:09:57,972
เอายาให้ และขโมยรถ
กับเครื่องเพชรคุณถ้าทำได้

176
00:09:58,055 --> 00:10:00,016
พวกเขามาที่นี่เพราะตัวเองเป็นจอมบงการ

177
00:10:00,099 --> 00:10:02,018
พวกเขาเรียนรู้การใช้ประโยชน์จากระบบ

178
00:10:07,607 --> 00:10:13,779
ฉันเป็นตัวปลุกปั่น
เป็นแกะดำของครอบครัวมาตลอด

179
00:10:14,947 --> 00:10:19,243
ในฐานะเด็กคนหนึ่ง ไม่มีพลังอะไร
พลังเดียวที่มีคือพฤติกรรม

180
00:10:20,119 --> 00:10:22,913
ฉันก็เลย… ฉันก็เลยทำตัวไม่ค่อยดี

181
00:10:24,749 --> 00:10:28,336
ฉันจะดื่ม แล้วก็ไปปาร์ตี้

182
00:10:29,003 --> 00:10:30,504
ฉันชอบสูบกัญชา

183
00:10:31,756 --> 00:10:34,717
ก็เป็นขี้ยาอยู่หน่อยๆ อาจทำให้ใครเป็นกังวล

184
00:10:36,093 --> 00:10:37,345
ตอนนั้นฉันมีแฟน

185
00:10:38,012 --> 00:10:41,307
และเขาถูกมองว่าเป็นตัวปัญหาประจำเมือง

186
00:10:41,390 --> 00:10:46,896
พ่อแม่ไม่ชอบที่ฉันคบกับเขา
และแม่ฉันก็ไม่ชอบฉัน

187
00:10:46,979 --> 00:10:51,275
แม่พยายามหาทางกำจัดฉันไปให้พ้นๆ
ตั้งแต่ตอนฉัน 12 ขวบ

188
00:10:52,276 --> 00:10:55,321
ฉันก็เลยเก็บข้าวของแล้วก็หนีออกมา

189
00:10:59,075 --> 00:11:03,287
ฉันไปอยู่ที่บ้านของพี่สาวของแฟน
ซ่อนตัวเวลาตำรวจมา

190
00:11:03,871 --> 00:11:06,248
ตำรวจส่งฉันกลับบ้านไปหาพ่อแม่…

191
00:11:08,376 --> 00:11:11,295
แต่พวกเขาไม่ได้บอกฉัน
ว่าฉันต้องไปที่ไหนอีกหลังจากนั้น

192
00:11:18,969 --> 00:11:23,015
ฉันนอนบนพื้น ไม่มีเต็นท์ ไม่มีอะไรเลย
พื้นที่มีแต่หิน

193
00:11:24,558 --> 00:11:29,397
เร็วเข้า ลุกได้แล้ว นี่ไม่ใช่ค่ายฤดูร้อนนะ
นี่ของจริง เร็วเข้า ไปกันได้แล้ว

194
00:11:32,274 --> 00:11:34,944
พอเช้ามาก็เห็นกลุ่มเด็กๆ

195
00:11:35,027 --> 00:11:39,949
ตัวผอม เสื้อขาด
แล้วก็มีเด็กผู้หญิงคนนึงเดินมาหาฉัน

196
00:11:40,032 --> 00:11:43,077
ฉันเคี้ยวหมากฝรั่งอยู่ และเธอถามว่าขอได้ไหม

197
00:11:43,577 --> 00:11:47,164
เธออยากได้หมากฝรั่งที่ฉันเคี้ยวอยู่
ฉันก็ "ไม่มีรสชาติแล้วนะ"

198
00:11:47,248 --> 00:11:50,251
เธอบอกว่า "ฉันไม่สน" ฉันก็เลย "โอเค"

199
00:11:52,086 --> 00:11:55,089
แล้วก็มีเด็กอีกคนมาขอซุปฉัน

200
00:11:55,840 --> 00:11:57,800
ฉันกำลังจะเอาซุปให้เขา

201
00:11:58,300 --> 00:12:01,429
แล้วเด็กผู้หญิงคนเดิมก็บอกว่า
"อย่าเอาซุปให้เขา"

202
00:12:01,929 --> 00:12:03,723
"เธอจำเป็นต้องมีซุปนั่น" ฉันก็ "โอเค"

203
00:12:13,357 --> 00:12:15,317
ตอนนั้นอุณหภูมิประมาณ 45 องศา

204
00:12:15,401 --> 00:12:18,154
ฉันเดินป่าระยะทาง 800 กม.
ด้วยรองเท้าเทนนิส

205
00:12:18,237 --> 00:12:20,030
นั่นคือการเอาตัวรอด

206
00:12:20,114 --> 00:12:21,824
เดินต่อไปนะ เอ้านี่

207
00:12:21,907 --> 00:12:23,909
- ขอบคุณ
- เดินไปเรื่อยๆ ก็พอ

208
00:12:26,287 --> 00:12:28,998
ในแต่ละช่วง ความเป็นอยู่จะดีขึ้นหน่อย

209
00:12:29,790 --> 00:12:32,877
กลุ่มที่สอง เรามีรถเข็น

210
00:12:32,960 --> 00:12:37,381
ให้พวกเขาเอาอุปกรณ์ใส่รถเข็นได้
แต่พวกเขาต้องเข็นเองด้วย

211
00:12:39,175 --> 00:12:42,762
และกลุ่มที่สาม เราเอาเครื่องปั่นเนยให้พวกเขา

212
00:12:42,845 --> 00:12:44,430
เราเอาเตาหม้ออบแบบดัตช์มา

213
00:12:48,058 --> 00:12:51,562
ด้วยทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นในชีวิตฉันในตอนนั้น

214
00:12:51,645 --> 00:12:54,857
ฉันไม่สนใจว่ามันจะลำบาก ฝุ่นตลบ สกปรก

215
00:12:54,940 --> 00:12:58,486
ว่าเราทุกคนจะกลิ่นตัวเหม็นสุดๆ

216
00:12:59,069 --> 00:13:02,490
ที่นี่ เราฝึกการหาสมดุลของสิ่งต่างๆ

217
00:13:04,450 --> 00:13:06,827
ทุกสิ่งที่เราทำล้วนมีเจตนา

218
00:13:09,705 --> 00:13:12,458
เป็นเช่นนั้นมาตั้งแต่กำเนิดโลก

219
00:13:13,459 --> 00:13:15,085
การอยู่บ้านไม่ใช่เรื่องง่าย

220
00:13:15,878 --> 00:13:20,382
ฉันกับแม่เถียงกันตลอด
เรื่องเรียนฉันก็ไม่เอาไหน

221
00:13:20,925 --> 00:13:26,222
ในช่วงเดือนหลังจากที่พ่อฉันเสีย

222
00:13:26,305 --> 00:13:30,392
ฉันพยายามจบชีวิตตัวเอง

223
00:13:32,770 --> 00:13:36,482
โอเค ทุกคน มารวมกันตรงนี้
ล้อมวงเป็นรูปเกือกม้า

224
00:13:36,565 --> 00:13:37,608
ความรู้สึกมันแตกต่างไป

225
00:13:37,691 --> 00:13:40,653
กลุ่มนี้มีพลังงานที่แตกต่างไป

226
00:13:40,736 --> 00:13:45,157
และฉันไม่มีเวลามากนักให้มานั่งคิดถึงชีวิตตัวเอง

227
00:13:46,867 --> 00:13:49,787
ตอนนั้นฉันอยู่ในโหมดเอาตัวรอด

228
00:13:51,914 --> 00:13:53,541
นั่นทำให้ฉันสบายใจ

229
00:13:54,834 --> 00:13:58,379
พระบิดาในสวรรค์
เราขอให้พระองค์ช่วยเราด้วยในยามนี้

230
00:13:58,462 --> 00:14:03,759
ขอให้คำนึงถึงความเสียสละ
ที่สัตว์ตัวนี้แสดงให้เราเห็น

231
00:14:04,343 --> 00:14:06,804
เราขอสวดภาวนา
ในพระนามของพระเยซูคริสต์ อาเมน

232
00:14:06,887 --> 00:14:08,055
อาเมน

233
00:14:22,027 --> 00:14:23,946
ฉันทำได้ดี

234
00:14:24,029 --> 00:14:28,659
ฉันสนุกกับการได้อยู่ที่นั่นจริงๆ

235
00:14:29,535 --> 00:14:32,454
เราจะสาธิตวิธีทำอาหารแบบต่างๆ ให้ดู

236
00:14:32,538 --> 00:14:35,541
วิธีหนึ่งคือใช้หลุม
เราจะใช้กระเพาะทำอาหาร

237
00:14:38,460 --> 00:14:40,504
เตรียมคนให้เข้ากัน ใส่เนื้อลงไป

238
00:14:43,299 --> 00:14:46,427
ครั้งหนึ่งมีคนถามผม
"จะรู้ได้ยังไงว่าพวกเขาพร้อมกลับบ้านแล้ว"

239
00:14:47,177 --> 00:14:49,763
ท่าทางพวกเขา สีหน้า

240
00:14:49,847 --> 00:14:51,974
พวกเขามีประกายในดวงตา

241
00:14:52,057 --> 00:14:55,019
มีรอยยิ้มบนใบหน้าที่เราชิงไปจากพวกเขาไม่ได้

242
00:14:55,603 --> 00:15:01,233
ผมคิดว่าวัยรุ่นส่วนใหญ่ควรมาที่นี่และพัฒนาตน

243
00:15:01,317 --> 00:15:05,654
นี่อาจเป็นเรื่องที่ดีที่สุดที่เกิดกับคุณก็ได้

244
00:15:05,738 --> 00:15:10,659
สตีฟมีวิสัยทัศน์ว่า
ทุกคนต้องเจอพิธีการเปลี่ยนผ่าน

245
00:15:10,743 --> 00:15:13,746
จากวัยเด็กสู่วัยผู้ใหญ่

246
00:15:13,829 --> 00:15:15,915
และมันมักจะรวมถึง…

247
00:15:17,917 --> 00:15:19,418
บางอย่างที่ยากมากๆ

248
00:15:22,338 --> 00:15:24,173
มันเจ็บนะ

249
00:15:25,049 --> 00:15:26,008
คือฉัน…

250
00:15:27,760 --> 00:15:30,971
ฉันปิดกั้นตัวเองจากแม่ ปิดกั้นตัวเองจากพ่อ

251
00:15:32,640 --> 00:15:35,684
แม่เขียนจดหมายมาบอกว่ารักและคิดถึงฉันมาก

252
00:15:35,768 --> 00:15:37,394
และอยากให้ฉันกลับบ้าน

253
00:15:39,021 --> 00:15:40,773
แต่ฉันต้องอยู่ที่นี่

254
00:15:42,733 --> 00:15:46,153
ถ้าฉันกลับบ้านก่อนเวลา มันก็จะไม่…

255
00:15:46,737 --> 00:15:50,741
ความพยายามทั้งหมดที่ทุ่มให้กับ…

256
00:15:52,785 --> 00:15:56,455
การเปลี่ยนแปลงตัวฉัน ก็คงสูญเปล่า

257
00:15:58,582 --> 00:16:03,295
พวกเขากำลังรับพิธีการเปลี่ยนผ่าน
และนี่คือช่วงเริ่มต้น

258
00:16:03,837 --> 00:16:08,676
ใครบ้างดีใจที่ได้มาที่นี่ตั้งแต่นาทีแรกที่มาถึง

259
00:16:08,759 --> 00:16:11,929
หนึ่ง สอง ใครบ้างดีใจที่ได้อยู่ที่นี่ตอนนี้

260
00:16:12,429 --> 00:16:13,263
เยี่ยม

261
00:16:13,764 --> 00:16:16,225
ใครบ้างที่ได้เรียนรู้เกี่ยวกับตัวเอง

262
00:16:16,308 --> 00:16:18,394
สิ่งที่ไม่รู้ตอนที่มาถึง

263
00:16:19,436 --> 00:16:22,690
กับคนที่ไม่เข้าใจ ก็คงอธิบายให้เข้าใจยาก

264
00:16:29,071 --> 00:16:30,864
ฉันรู้สึกว่าตัวเองทำสำเร็จ

265
00:16:30,948 --> 00:16:34,660
ทุก ๆ วัน ฉันรู้สึก ประสบความสำเร็จ

266
00:16:36,912 --> 00:16:39,915
เราเป็นคนดีขึ้น ด้วยการดิ้นรน
การทดสอบ และความลำบาก

267
00:16:40,499 --> 00:16:42,418
สมการง่ายๆ

268
00:16:43,419 --> 00:16:47,131
โครงการเรามีเด็กมากกว่า 700 คน
เราพลิกชีวิตให้คนหลายร้อยชีวิต

269
00:16:47,214 --> 00:16:50,467
เด็กพวกนี้ต้องการสิ่งนี้
เรากำลังช่วยชีวิตคนไว้อีกเยอะมาก

270
00:16:58,017 --> 00:17:02,312
แมทธิวคงอยู่ในสถานกักกันเด็ก
หรือไม่ก็ตายไปแล้ว

271
00:17:02,396 --> 00:17:05,941
ถ้าเราไม่พยายามทำอะไรสักอย่างกันต่อ

272
00:17:07,359 --> 00:17:08,193
โทษที

273
00:17:10,404 --> 00:17:13,157
ผมดื่มหนัก สูบกัญชาก็หนัก

274
00:17:14,366 --> 00:17:17,619
บางครั้งบางคราวก็เสพแอลเอสดี

275
00:17:18,912 --> 00:17:20,748
หรือไม่ก็สูบพีซีพีนิดหน่อย

276
00:17:22,833 --> 00:17:24,334
ถัดไปนี่มีสะพานรถไฟอยู่

277
00:17:24,418 --> 00:17:27,463
เมื่อก่อนเขาจะไปที่นั่น แล้วกระโดดลงไปที่รถไฟ

278
00:17:30,549 --> 00:17:33,135
อะไรก็ฉุดเขาไม่อยู่

279
00:17:33,802 --> 00:17:34,928
ตอนนั้นผมสนุกมาก

280
00:17:38,307 --> 00:17:41,351
แต่ในขณะเดียวกัน ผมก็โดนจับอยู่เรื่อยๆ

281
00:17:41,435 --> 00:17:44,730
ข้อหาครอบครองยาเสพติด หรืออะไรทำนองนั้น

282
00:17:45,731 --> 00:17:47,733
ผมว่าตอนนั้นผมคงเป็นเหมือนฝันร้าย

283
00:17:47,816 --> 00:17:50,569
ในตอนนั้น ตำรวจมาที่นี่ด้วยเรื่องแมทธิวบ่อยมาก

284
00:17:50,652 --> 00:17:53,697
มารับตัวเขา หรือเขาอาจไปได้เหล้ามาจากไหน

285
00:17:53,781 --> 00:17:57,743
ไม่ว่าจะเป็นฉัน พ่อเขา โรงเรียน ตำรวจ

286
00:17:57,826 --> 00:18:01,413
ไม่ว่าบทลงโทษจะเป็นอะไร ก็ไม่สำคัญเลย

287
00:18:02,206 --> 00:18:04,416
ในตอนนั้น เราต้องคิดนอกกรอบ

288
00:18:04,500 --> 00:18:07,503
เรากำลังพูดถึงเด็กในแหล่งค้ายา
หรือเด็กที่หนีออกจากบ้าน

289
00:18:07,586 --> 00:18:10,756
เด็กพวกนี้คุมไม่ได้ เป็นจอมบงการชั้นเซียน

290
00:18:10,839 --> 00:18:13,258
- พวกเขาโทษคนอื่น…
- จอมบงการชั้นเซียน

291
00:18:13,342 --> 00:18:17,638
แล้วพออายุ 25 เมื่อไหร่
ข้ออ้างต่างๆ นานาว่าทำไมออกจากม.ปลาย

292
00:18:17,721 --> 00:18:20,099
หรือทำไมถึงเล่นยา ข้ออ้างพวกนั้นก็จะไม่สำคัญ

293
00:18:24,686 --> 00:18:25,729
ฉันคิดว่า "เอางี้"

294
00:18:25,813 --> 00:18:28,232
"ฉันไม่รู้แล้วว่าต้องลองวิธีไหนอีก
แต่วิธีนี้เข้าท่าดี"

295
00:18:43,163 --> 00:18:46,208
ผมอยู่ที่นั่นได้แค่…
ผมไม่ได้อยู่ที่นั่นนานขนาดนั้น

296
00:18:46,792 --> 00:18:50,170
แต่อยากกลับไปกินแม็คโดนัลด์แถวบ้านมากๆ

297
00:18:50,838 --> 00:18:52,172
แล้วก็โอริโอ้ด้วย

298
00:18:52,798 --> 00:18:55,801
แล้วก็ไอศกรีมราวนด์ท้อป

299
00:18:56,552 --> 00:18:57,636
ของที่ผมชอบ

300
00:19:03,058 --> 00:19:05,561
แต่พวกผู้ใหญ่ตัดสินใจกันไปแล้ว

301
00:19:05,644 --> 00:19:08,063
ผมก็เลยคิดกับตัวเองว่า "ยอมรับซะเถอะ"

302
00:19:08,147 --> 00:19:10,149
"นายอยู่ที่นี่แล้ว เข้าโครงการซะ"

303
00:19:10,232 --> 00:19:12,484
"แล้วจะได้ออกจากที่นี่ไปกินเบียร์ซะที"

304
00:19:14,236 --> 00:19:18,073
ผมแค่กลัวว่าต้องอยู่ที่นี่เป็นเวลานาน

305
00:19:18,157 --> 00:19:20,159
แต่ผมก็คิดว่า "พวกเขาฆ่าฉันไม่ได้"

306
00:19:20,993 --> 00:19:23,662
ผมคิดอย่างนั้นเลย "พวกเขาฆ่าฉันไม่ได้"

307
00:19:29,626 --> 00:19:31,253
คืนนี้ ชายคนหนึ่งที่กล่าวว่า

308
00:19:31,336 --> 00:19:33,964
เลิกโอ๋ แล้วข้ามจิตแพทย์ไปเลย

309
00:19:34,047 --> 00:19:36,425
ส่งข้อความง่ายๆ ให้เหล่าวัยรุ่นแทน

310
00:19:36,508 --> 00:19:40,345
ตั้งสติ ชีวิตไม่ใช่การปิกนิก
เข้าหลักสูตรเอาตัวรอดซะ

311
00:19:41,138 --> 00:19:43,849
ส่วนความรับผิดชอบของสตีฟคือทั้งโครงการ

312
00:19:43,932 --> 00:19:48,729
ซึ่งหมายถึงโฆษณา การขายทางโทรศัพท์

313
00:19:48,812 --> 00:19:52,941
บริหารการเงินของบริษัทและพนักงานของบริษัท

314
00:19:54,026 --> 00:19:56,778
และมันเติบโตเร็วกว่าที่เขาคาดไว้มาก

315
00:19:57,404 --> 00:20:01,450
เขาเลยต้องพึ่งพาคนทางใต้ของยูทาห์

316
00:20:01,533 --> 00:20:03,118
ที่เป็นคนดูแลโครงการอยู่ที่นั่น

317
00:20:03,202 --> 00:20:05,454
(ขอต้อนรับสู่เอสคาลันเต)

318
00:20:05,537 --> 00:20:11,126
ผมคิดว่าเราโตเร็วเกินไป
และผมคิดว่าเราไม่พร้อม

319
00:20:11,710 --> 00:20:15,923
พวกเขาไม่มีห้องอาบน้ำ ไม่มีสุขา
ไม่มีเตียงหรือโรงอาหาร

320
00:20:16,006 --> 00:20:19,593
เจ้าหน้าที่บางคน…
พูดตามตรง พวกเขาแค่มาเป็นตัวเสริม

321
00:20:20,302 --> 00:20:23,055
พวกเขาปูผ้าห่มนอนบนพื้น

322
00:20:23,555 --> 00:20:24,806
พวกเขาอยากช่วย

323
00:20:25,390 --> 00:20:28,518
แต่ไม่ได้มีความเข้าใจเหมือนกับที่เรามี

324
00:20:28,602 --> 00:20:31,271
เด็กๆ จะต้องรับผลการกระทำของตน

325
00:20:31,355 --> 00:20:35,025
แบ่งอาหารให้เพื่อนที่กำลังหิว
พวกคุณต้องอดข้าวทั้งคู่

326
00:20:35,108 --> 00:20:38,487
ขโมยอาหาร คุณจะถูกมัดมือมัดเท้า

327
00:20:38,570 --> 00:20:41,406
เจ้าหน้าที่ส่วนใหญ่อายุน้อยมาก

328
00:20:41,490 --> 00:20:44,701
แล้วก็มีฮอร์สแฮร์ ซึ่งเป็นหัวหน้าภาคสนาม

329
00:20:44,785 --> 00:20:48,080
ปัญหาคือ เขาเชื่อในตัวสตีฟ คาร์ติซาโน

330
00:20:48,163 --> 00:20:52,292
ส่วนสตีฟ คาร์ติซาโนเรียกเราว่า
จอมบงการ จอมโกหก

331
00:20:52,376 --> 00:20:57,256
นั่นคือสิ่งที่ฝังแน่นในหัวของเจ้าหน้าที่
คืออย่าเชื่อเรา

332
00:20:57,339 --> 00:21:00,884
เด็กบางคนก็จะพูดว่า "หลังไม่ค่อยดี"

333
00:21:00,968 --> 00:21:03,804
หรือ "เจ็บเข่า" แต่พอไปดูรายงานสุขภาพ

334
00:21:03,887 --> 00:21:06,473
พวกเขาไม่เคยมีประวัติเจ็บเข่า
ไม่เคยมีอาการเจ็บหลัง

335
00:21:06,556 --> 00:21:09,810
เมื่อไหร่ก็ตามที่เราบอกว่าป่วย
พวกเขาจะเรียกเราว่าจอมโกหก

336
00:21:09,893 --> 00:21:12,145
เถอะนะ ผมเจ็บ พระเจ้า

337
00:21:14,273 --> 00:21:18,110
พูดง่ายๆ พวกเขาไม่ให้อะไรเราเลย

338
00:21:19,403 --> 00:21:20,988
และถ้าคุณยังไม่มีทัศนคติที่ถูกต้อง

339
00:21:21,071 --> 00:21:24,825
คุณต้องอยู่นานกว่า 63 วัน จนกว่ามันจะถูก

340
00:21:24,908 --> 00:21:28,912
ยิ่งอยู่ที่นั่นนานเท่าไหร่
ก็ยิ่งเหมือน "วัยเยาว์อันสิ้นสูญ"

341
00:21:28,996 --> 00:21:33,208
เราใช้ผ้าอนามัยแบบสอดมามัดผม
เพราะมันมีสาย

342
00:21:33,292 --> 00:21:35,669
บางครั้งเด็กๆ แพ็คกระเป๋าไม่ดี

343
00:21:35,752 --> 00:21:37,421
ข้าวของก็หล่นเกลื่อนตามทาง

344
00:21:37,504 --> 00:21:40,257
แล้วเด็กคนนั้นก็จะเจอหินถ่วง
โทษฐานแพ็คกระเป๋าไม่ถูก

345
00:21:40,340 --> 00:21:43,885
ถ้าไม่มีไอ้หินโง่ๆ ก้อนนี้
ฉันก็คงไปได้เร็วกว่านี้แล้ว

346
00:21:47,514 --> 00:21:51,935
เราใช้เสื้อยืดแทนกระดาษชำระ
เพราะเราไม่มีกระดาษชำระ

347
00:21:52,019 --> 00:21:54,521
นึกภาพออกไหม
สมมุติคุณไปเดินป่าข้ามทะเลทราย

348
00:21:54,604 --> 00:21:57,232
แล้วบังเอิญเจอเด็กๆ สกปรกมอมแมม
มีผ้าอนามัยมัดอยู่ที่ผม

349
00:21:57,316 --> 00:21:58,817
คุณคงแบบ "อะไรวะเนี่ย"

350
00:22:15,584 --> 00:22:17,586
ผมไม่อยากอยู่ในทะเลทรายต่อ

351
00:22:20,922 --> 00:22:23,467
เช้าวันหนึ่ง ผมไม่ยอมลุกขึ้น

352
00:22:26,887 --> 00:22:29,973
รู้สึกว่าพวกที่ปรึกษาบอกผมว่า ผมต้องลุก

353
00:22:30,057 --> 00:22:32,768
ผมตอบ "ไม่" พวกเขาก็ "ลุกขึ้น"

354
00:22:33,727 --> 00:22:34,728
ผมก็ "ไม่"

355
00:22:36,438 --> 00:22:38,273
"คุณบังคับให้ผมลุกไม่ได้"

356
00:22:39,691 --> 00:22:41,568
แล้วเขาก็ตีผม

357
00:22:42,694 --> 00:22:44,071
ตีจริงๆ เลย

358
00:22:47,491 --> 00:22:49,201
มีที่ปรึกษาอีกคน

359
00:22:49,284 --> 00:22:53,330
ที่ปรึกษาคนนั้นบอกเขา
ให้มัดข้อเท้าผมเข้าไว้ด้วยกัน

360
00:22:53,413 --> 00:22:56,375
แล้วเขาก็เริ่มลากผมไป ครับ เจ็บครับ

361
00:23:01,630 --> 00:23:04,383
แต่เขาก็หยุดหลังจากสักสามเมตรได้

362
00:23:05,509 --> 00:23:07,010
เขาถามว่า "พร้อมจะเดินรึยัง"

363
00:23:08,845 --> 00:23:10,347
และผมก็รู้สึกเจ็บ

364
00:23:14,476 --> 00:23:16,103
เขาลากผมต่อไป

365
00:23:17,604 --> 00:23:20,190
ผิวที่หลังผมถูกครูดจนถลอก

366
00:23:20,816 --> 00:23:24,403
ทุกๆ สิบหรือ 15 เมตร
เขาจะหยุดและถามว่า "พร้อมจะเดินรึยัง"

367
00:23:25,028 --> 00:23:26,238
ผมก็ตอบ "ไม่" ไปเรื่อยๆ

368
00:23:30,450 --> 00:23:32,285
"คุณบังคับให้ผมเดินไม่ได้"

369
00:23:37,958 --> 00:23:40,627
สตีฟ คาร์ติซาโนโผล่หน้ามาในเช้าวันรุ่งขึ้น

370
00:23:42,212 --> 00:23:45,590
เขาบอกให้ผมจำไว้
ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นนี้เป็นความผิดผม

371
00:23:47,592 --> 00:23:48,885
แล้วเขาก็ไป

372
00:23:51,847 --> 00:23:53,974
ผมคิดว่า "คุณควรเป็นที่ปรึกษาให้ผมสิ"

373
00:23:54,057 --> 00:23:58,520
"คุณควรให้ความช่วยเหลือผม
แต่คุณทำร้ายร่างกายผมแบบนี้"

374
00:23:59,688 --> 00:24:01,064
แล้วทีนี้ผมเชื่อใจใครได้บ้าง

375
00:24:05,193 --> 00:24:07,904
ผมได้รับแจ้งจากฝ่ายสังคมสงเคราะห์ของรัฐ

376
00:24:07,988 --> 00:24:12,159
ว่าพวกเขาพาตัวเด็กหนุ่มคนหนึ่ง
ออกมาจากโครงการชาเลนเจอร์

377
00:24:12,242 --> 00:24:16,621
ว่าเขามีอาการบาดเจ็บที่ผมต้องรับรู้ไว้

378
00:24:19,249 --> 00:24:24,129
ครั้งแรกที่ผมได้รู้จักโครงการนี้
รู้สึกจะเป็นต้นปี 1990

379
00:24:25,172 --> 00:24:27,799
เจ้าหน้าที่รัฐบอกเราว่าพวกเขาพาเด็กๆ ไป

380
00:24:27,883 --> 00:24:31,386
เด็กที่มีปัญหาต่างๆ นานา

381
00:24:32,095 --> 00:24:35,265
เด็กที่ค้ายา และเสพยา

382
00:24:35,348 --> 00:24:40,812
แล้วเอาไปรวมกับเด็กที่นอนขี้เกียจสันหลังยาว

383
00:24:40,896 --> 00:24:43,023
แล้วพาพวกเด็กๆ มาที่นี่
กลางทะเลทรายร้อนระอุ

384
00:24:43,523 --> 00:24:48,028
และไม่ยอมให้ฝ่ายบังคับใช้กฎหมาย
เข้าถึงตัวพวกเด็กๆ

385
00:24:49,738 --> 00:24:52,199
ผมเก็บมันไว้ในความทรงจำ

386
00:24:52,282 --> 00:24:55,785
เผื่อว่าในอนาคต
ผมเองต้องรับมือกับโครงการแบบนี้

387
00:25:00,248 --> 00:25:01,917
ผมขับรถไปที่โรงพยาบาล

388
00:25:03,335 --> 00:25:07,714
เดินเข้าไป รู้สึกตกใจ
ที่ได้เห็นเด็กหนุ่มคนนี้ แมทธิว

389
00:25:07,797 --> 00:25:09,716
ในสภาพตอนนั้น

390
00:25:14,387 --> 00:25:17,641
หมอในพื้นที่คนนึงตรวจร่างกายเขา

391
00:25:18,141 --> 00:25:20,810
หมอบอกว่าเด็กคนนี้ผอมแห้ง

392
00:25:22,312 --> 00:25:25,232
หมอนับแผลเป็น รอยขีดข่วน รอยฟกช้ำ
ได้มากกว่า 80 ที่

393
00:25:25,315 --> 00:25:28,401
บนหลังและลำตัวช่วงบน

394
00:25:28,485 --> 00:25:31,947
ซึ่งเขาได้รับมาตอนที่ถูกลากไปบนพื้นทะเลทราย

395
00:25:33,490 --> 00:25:37,536
และหมอบอกผมว่า
บาดแผลแต่ละที่หายเร็วช้าต่างกัน

396
00:25:37,619 --> 00:25:42,999
และบอกว่าเขาถูกเจ้าหน้าที่ของโครงการนี้ทารุณ

397
00:25:45,669 --> 00:25:47,921
ตอนที่รู้ว่าเกิดเรื่องนี้ คุณรู้สึกยังไง

398
00:25:48,004 --> 00:25:51,383
ผมฉุน โมโห เพราะเคยบอกเจ้าหน้าที่แล้ว

399
00:25:51,466 --> 00:25:54,135
"ถ้าทำร้ายหรือทารุณเด็กที่นี่

400
00:25:54,219 --> 00:25:56,012
คุณจะต้องเจอดีกับผม"

401
00:25:56,096 --> 00:25:57,389
"ผมจะเล่นคุณ"

402
00:25:57,472 --> 00:26:02,227
วิธีการบางอย่างของเรา
อาจดูเหมือนเป็นการทารุณ

403
00:26:02,310 --> 00:26:05,146
เริ่มปฏิบัติกับแม่ให้ดีกว่าที่เคยทำมาซะนะ

404
00:26:05,772 --> 00:26:07,983
บางอย่างก็มีเส้นบางๆ กั้น

405
00:26:08,650 --> 00:26:10,694
ผมคิดว่าไม่ควรมีใครถูกทำร้าย

406
00:26:11,194 --> 00:26:16,908
แต่ก็จะมีเวลาและสถานที่
และพื้นที่ที่ต้องลงโทษทางกายตามความเห็นผม

407
00:26:16,992 --> 00:26:22,414
อย่างการตีน่ะ
การตีให้เจ็บบางครั้งก็ให้ผลที่น่าเหลือเชื่อ

408
00:26:22,497 --> 00:26:24,791
- เข้าใจไหม
- เข้าใจ

409
00:26:24,874 --> 00:26:26,835
- ไม่ได้ยิน
- เข้าใจ

410
00:26:26,918 --> 00:26:33,133
ขอโทษที ผมอาจหัวโบราณก็ได้
แต่ตามธรรมชาติของคน เราต้องมีปัจจัยกำหนด

411
00:26:33,216 --> 00:26:36,553
ไม่งั้นก็เกิดอนาธิปไตย และอนาธิปไตยไปไม่รอด

412
00:26:37,387 --> 00:26:38,847
ทั้งในอดีต และในอนาคต

413
00:26:46,146 --> 00:26:49,816
มีคนจากโครงการโทรมาบอกฉันว่า
พวกเขาพาแมทธิวไปโรงพยาบาล

414
00:26:49,899 --> 00:26:53,028
และฉันคิดว่า "ตอนนี้เขาถึงมือหมอแล้ว

415
00:26:53,111 --> 00:26:55,113
ก็คงไม่เป็นไร"

416
00:26:55,196 --> 00:26:59,200
ฉันบินไปที่นั่น มีคนจากชาเลนเจอร์มารับ

417
00:26:59,284 --> 00:27:00,744
พวกเขาจ่ายค่าโรงแรมให้

418
00:27:02,120 --> 00:27:05,749
แต่พอฉันเห็นแมทธิว ก็ตัดสินใจได้เลย
เราพากันกลับบ้าน

419
00:27:08,460 --> 00:27:12,964
ฉันเข้าใจว่าเราอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่ปลอดภัย
ตั้งแต่เริ่มแรก

420
00:27:15,884 --> 00:27:18,428
อะไรยากที่สุดในการอยู่ที่นั่นเหรอ

421
00:27:21,765 --> 00:27:23,767
รู้ว่าคนที่ทำแบบนี้กับฉันคือพ่อแม่

422
00:27:26,519 --> 00:27:32,359
พ่อแม่ฉันหมดไปกับโครงการนี้
เกิน 16,000 เหรียญ ในปี 1989

423
00:27:33,026 --> 00:27:35,987
ฉันก็เลยไม่…
นั่นเป็นเงินที่เยอะมากนะ ในปี 1989

424
00:27:36,071 --> 00:27:37,989
ตลอดระยะเวลาสามปี

425
00:27:38,073 --> 00:27:41,159
คาร์ติซาโนบอกว่ามีเด็กเกือบ 800 คน
เคยผ่านโครงการนี้มาแล้ว

426
00:27:41,242 --> 00:27:43,870
ซึ่งแปลงเป็นเงินได้เกือบสิบล้านดอลลาร์

427
00:27:44,788 --> 00:27:47,874
สตีฟเป็นคนฉลาด เขารู้ว่าต้องใช้เงินจำนวนมาก

428
00:27:48,500 --> 00:27:52,045
ทำไมถึงจะไปโทษคนที่ทำธุรกิจว่าเขาหาเงินล่ะ

429
00:27:52,545 --> 00:27:54,381
เขาหาเงินได้เยอะมาก

430
00:27:54,464 --> 00:27:57,008
เขาไปซื้อบ้านหลังใหญ่แสนสวย

431
00:27:58,802 --> 00:28:00,387
หนูได้วิทยุสื่อสาร

432
00:28:00,470 --> 00:28:04,391
เขาเช่ารถ เขาเคยเช่ารถลัมโบร์กีนีหนนึง

433
00:28:04,474 --> 00:28:09,521
ซึ่งมันขัดกับคำพูดที่ว่า
"เราแค่พยายามจะช่วยเด็กๆ"

434
00:28:09,604 --> 00:28:10,480
นั่นน่ะครับ

435
00:28:10,563 --> 00:28:12,315
เขากินหรูอยู่รวยมาก

436
00:28:12,691 --> 00:28:14,192
(โฮมวิดีโอบ้านคาร์ติซาโน)

437
00:28:14,275 --> 00:28:16,319
ฉันไม่ข้องเกี่ยวกับเรื่องการเงิน

438
00:28:18,738 --> 00:28:21,282
ฉันแค่รู้ว่าเรามีรายได้พอประมาณ

439
00:28:21,366 --> 00:28:24,911
แล้วก็มีเงินมากมายไหลเข้ามา คิดว่านะ

440
00:28:24,994 --> 00:28:26,955
แต่เงินที่ไหลออกไปก็เยอะเหมือนกัน

441
00:28:27,038 --> 00:28:29,708
การบริการโครงการแบบนี้ใช้เงินเยอะมาก

442
00:28:32,419 --> 00:28:34,504
เราเจอบ้านหลังนี้ที่ยูทาห์

443
00:28:35,338 --> 00:28:39,300
เป็นบ้านหลังใหญ่ ประมาณ 600 ตารางเมตร

444
00:28:39,384 --> 00:28:41,094
คิดว่าไง เจน

445
00:28:41,177 --> 00:28:43,263
ฉันซื้อม้า แล้วก็เริ่มหัดขี่ม้า

446
00:28:45,014 --> 00:28:49,602
ทุกอย่างเป็นไปด้วยดี
เหมือนว่าเราประสบความสำเร็จอย่างมาก

447
00:28:50,687 --> 00:28:53,940
ตอนนั้นแหละที่ผมคิดว่า เขาเริ่มขาดโฟกัส

448
00:29:01,823 --> 00:29:04,284
ภูเขาลูกนั้นชื่อว่า "ภูเขาฟิฟตี้ไมล์"

449
00:29:05,493 --> 00:29:08,663
ทอดตัวยาว 80 กิโลเมตรไปจนถึงเลคโพเวลล์

450
00:29:09,581 --> 00:29:12,000
และมีลักษณะเป็นที่ราบสูงไคปาโรวิตส์ด้วย

451
00:29:13,918 --> 00:29:17,797
เป็นที่ที่ไม่เหมาะให้เด็กๆ มาเดินป่าเลย

452
00:29:18,465 --> 00:29:22,135
ภูมิทัศน์แบบนี้
ในพริบตาเดียวอาจเปลี่ยนเป็นอันตรายถึงตาย

453
00:29:32,896 --> 00:29:34,647
ผมขับรถไปกับนายอำเภออีกคน…

454
00:29:38,318 --> 00:29:40,653
เราได้รับโทรศัพท์จากสายข่าวริชฟิลด์

455
00:29:40,737 --> 00:29:45,283
ว่าผู้เข้าร่วมในมูลนิธิชาเลนเจอร์คนนึง ผู้หญิง

456
00:29:45,366 --> 00:29:48,328
กำลังเดินทางไปโรงพยาบาลในแพนกิตช์

457
00:29:59,214 --> 00:30:01,090
ตอนที่ผมอยู่ที่โพรโว ที่สำนักงาน

458
00:30:01,174 --> 00:30:05,845
เราได้รับสายจากค่ายอื่นๆ ที่นั่นว่าเกิดเรื่องขึ้น

459
00:30:07,347 --> 00:30:12,268
สตีฟเลยหยิบมือถือมาโทรถามว่าเกิดอะไรขึ้น

460
00:30:12,352 --> 00:30:14,229
แล้วท่าทีเขาก็เปลี่ยนไป

461
00:30:14,312 --> 00:30:16,189
ค่อนข้างจริงจังทีเดียว

462
00:30:20,235 --> 00:30:22,695
เราวางงานทุกอย่างลงทันที

463
00:30:23,363 --> 00:30:24,739
ผมกับเขาบินไปที่นั่น

464
00:30:26,699 --> 00:30:28,368
เราไม่รู้ว่าเธออาการหนักแค่ไหน

465
00:30:28,451 --> 00:30:31,246
เรารู้แค่ว่าเป็นเรื่องร้ายแรง

466
00:30:35,250 --> 00:30:37,919
แล้วเราก็ลงจอดตรงหน้ารถพยาบาลพอดี

467
00:30:43,341 --> 00:30:46,553
พวกเขากำลังทำซีพีอาร์ให้เธอ
ต่อเครื่องช่วยชีวิตให้เธอ

468
00:30:47,470 --> 00:30:50,223
ผู้ช่วยแพทย์ เขามองดูเธอ

469
00:30:50,306 --> 00:30:55,603
ยังไม่ทันถึง 45 วินาที เขาก็ให้สัญญาณ
เขาบอกว่า "เธอจากไปแล้ว"

470
00:31:01,359 --> 00:31:03,778
สตีฟเสียใจมากกับเรื่องนั้น

471
00:31:06,239 --> 00:31:08,867
เขาเสียใจกับเรื่องนั้นมากๆ

472
00:31:13,580 --> 00:31:16,374
ฉันแน่ใจว่าส่วนหนึ่งในตัวเขามองว่า
นี่เป็นความผิดเขา

473
00:31:16,457 --> 00:31:18,293
เพราะมันเป็นโครงการของเขา

474
00:31:18,376 --> 00:31:22,964
และเขาคือคนที่พาเด็กๆ เข้าโครงการ

475
00:31:23,047 --> 00:31:27,510
แต่เขาก็รู้ด้วยว่า
มันอยู่นอกเหนือการควบคุมของเขา

476
00:31:31,222 --> 00:31:35,435
ในตอนนั้น
เขาไม่ได้ใช้เวลาที่ยูทาห์ตอนใต้มากขนาดนั้น

477
00:31:35,518 --> 00:31:37,478
ฉันก็เลยคิดว่าเขารู้ตัว

478
00:31:37,562 --> 00:31:41,441
ว่าไม่มีอะไรที่เขาพอทำได้

479
00:31:41,524 --> 00:31:43,860
เพื่อเปลี่ยนผลที่ออกมา

480
00:31:46,070 --> 00:31:50,450
คริสเตน เชสอยู่บนที่ราบสูงไคปาโรวิตส์
ที่แสนกันดารแค่สามวัน

481
00:31:50,533 --> 00:31:54,203
เธอล้มลงและเสียชีวิต
หลังจากเดินป่าไปแปดกิโลเมตรในหนึ่งวัน

482
00:31:54,287 --> 00:31:56,164
ฉันอยากให้พวกคุณได้พบชารอน ฟูคัว

483
00:31:56,247 --> 00:31:59,000
ชารอนตัดสินใจส่งลูกสาว คริสเตน

484
00:31:59,083 --> 00:32:02,211
ไปเข้าค่ายในที่ห่างไกล
หลังจากที่เธอสอบตกชั้นม.สี่

485
00:32:02,295 --> 00:32:04,505
และกินยากล่อมประสาทเกินขนาด

486
00:32:05,089 --> 00:32:07,133
ตอนนั้นเธออายุ 16 ปี

487
00:32:07,717 --> 00:32:09,886
แน่นอนว่าชารอนไม่มีทางรู้ได้เลย

488
00:32:09,969 --> 00:32:13,306
ว่าเธอจะไม่ได้พบลูกสาวคนเดียว
ในสภาพมีลมหายใจอีก

489
00:32:17,810 --> 00:32:20,563
- ดูเป็นเด็กซนๆ นะ
- ก็ซนน่ะสิ

490
00:32:20,647 --> 00:32:26,444
(ชารอนและเดวิด
แม่และน้องชายของคริสเตน)

491
00:32:27,737 --> 00:32:33,493
เธอเป็นคนอ่อนหวาน น่ารัก และ…

492
00:32:34,327 --> 00:32:39,332
- ชอบแต่งตัว กับ…
- ใช่ เธอชอบแต่งตัว

493
00:32:41,334 --> 00:32:46,047
แต่หลังจากนั้นไม่นานก็เปลี่ยนไป

494
00:32:47,674 --> 00:32:48,800
เธอกลายเป็นคนหัวรั้น

495
00:32:48,883 --> 00:32:51,469
ใช่ หัวรั้นทีเดียว

496
00:32:53,388 --> 00:32:56,265
เธอก็แค่อยู่ในวัยหัวเลี้ยวหัวต่อ

497
00:32:58,351 --> 00:33:01,104
ตอนนั้นเราไม่รู้ว่าต้องทำยังไง

498
00:33:03,648 --> 00:33:06,067
ในสัปดาห์ที่สี่ พวกเขาจะมีช่วงอยู่คนเดียวสี่วัน

499
00:33:06,150 --> 00:33:07,986
ยาทุกตัวออกไปจากร่างกายหมดแล้ว

500
00:33:08,069 --> 00:33:10,113
พวกเขาอยากกลับบ้าน ไปเป็นลูกชายลูกสาว

501
00:33:10,196 --> 00:33:12,198
ของพ่อแม่อีกครั้ง ไปเรียนหนังสือ

502
00:33:15,410 --> 00:33:19,539
คือมัน… เราคิดว่ามันจะช่วยได้

503
00:33:23,292 --> 00:33:27,630
ผมโตมาในครอบครัวชาวไร่
ในทะเลทรายแสนโหดร้ายที่นี่แหละ

504
00:33:29,298 --> 00:33:33,177
คนที่โตมาแถวนี้จะรู้และเข้าใจ

505
00:33:33,261 --> 00:33:35,221
ว่าทะเลทรายมันโหดร้ายแค่ไหน

506
00:33:36,514 --> 00:33:40,059
คุณอยู่ตรงกลางระหว่างแอ่งน้ำ
ซึ่งอาจห่างกันสัก 16 กิโลเมตร

507
00:33:40,810 --> 00:33:42,812
เจ้าหน้าที่ไม่ได้รับการฝึกอบรมมามาก

508
00:33:42,895 --> 00:33:45,857
บางคนเคยเป็นผู้เข้าร่วม
ในค่ายชาเลนเจอร์มาก่อน

509
00:33:45,940 --> 00:33:49,610
ผมเห็ดชัดเลยว่า นั่นคือสูตรสำเร็จสู่หายนะ

510
00:33:50,778 --> 00:33:53,406
เจ้าหน้าที่จากสำนักงานนายอำเภอ
ประจำเคนเคาน์ตี้

511
00:33:53,489 --> 00:33:55,783
ได้บุกค้นสำนักงานของมูลนิธิชาเลนเจอร์เมื่อวันนี้

512
00:33:55,867 --> 00:33:58,745
เจ้าหน้าที่หวังว่าเอกสารเหล่านั้น
จะช่วยให้พวกเขาตัดสินใจได้

513
00:33:58,828 --> 00:34:01,205
ว่าจะยื่นฟ้องมูลนิธิในข้อหาอะไร

514
00:34:01,289 --> 00:34:04,625
ในตอนนั้นผมบอกว่า "ผมจะขุดให้ถึงตอ

515
00:34:04,709 --> 00:34:07,295
และเราจะหาทางจัดการเรื่องนี้"

516
00:34:09,130 --> 00:34:12,842
แม็กซ์ แจ็คสันเป็นนายอำเภอประจำเคนเคาน์ตี้
ที่ที่ชาเลนเจอร์ตั้งอยู่

517
00:34:12,925 --> 00:34:17,055
เขาบอกว่าเขาได้รับข้อร้องเรียนเป็นกระบุง
จากผู้ปกครองทั่วประเทศ

518
00:34:17,138 --> 00:34:20,600
ตอนนั้นผมทุ่มชีวิตให้กับคดีนี้

519
00:34:21,601 --> 00:34:24,771
ตราบใดที่พวกเขายังดำเนินการอยู่
ฝ่ายบังคับกฎหมายก็จะไม่พัก

520
00:34:26,105 --> 00:34:29,233
เจ้าหน้าที่ของเคนเคาน์ตี้ตัดสินใจแล้วว่า
จะทำลายผมให้ได้

521
00:34:29,317 --> 00:34:32,612
ถ้าเอาผิดผมในเรื่องส่วนตัวไม่ได้
พวกเขาก็จะเล่นผ่านโครงการ

522
00:34:32,695 --> 00:34:36,282
คุณส่งคนไปอยู่ทะเลทราย แล้วคนคนนั้นล้มลง

523
00:34:36,365 --> 00:34:40,078
แสดงอาการอ่อนล้าจากความร้อน คุณก็รักษา

524
00:34:40,161 --> 00:34:42,997
กลุ่มผู้บุกเบิกไม่ใช่แค่จุดไฟบอกทาง
แต่ยังหาลูกธนูด้วย

525
00:34:43,081 --> 00:34:45,083
ผมเป็นผู้สนับสนุนโครงการนี้อย่างเปิดเผย

526
00:34:45,166 --> 00:34:48,878
ผมเห็นหลายคนที่ชีวิตเปลี่ยนไป
พ่อแม่หลายคนรู้สึกซาบซึ้ง

527
00:34:48,961 --> 00:34:51,964
ผมขอปฏิเสธไม่ให้ข้าราชการกระจอกมาบงการ

528
00:34:52,048 --> 00:34:54,467
ในเมื่อพวกเขาไม่สละเวลามาดูด้วยซ้ำ

529
00:34:54,550 --> 00:34:59,847
มีโอกาสสูงมากว่าจะมีการทารุณ
และมีผู้เสียชีวิตอีก

530
00:34:59,931 --> 00:35:03,643
เจ้าหน้าที่ประจำเคนเคาน์ตี้ตั้งข้อหา
คาร์ติซาโนและมูลนิธิชาเลนเจอร์

531
00:35:03,726 --> 00:35:05,144
ว่าฆาตกรรมโดยประมาท

532
00:35:05,228 --> 00:35:09,607
(ความประมาทรวมถึง
แต่ไม่จำกัดเพียงประการต่อไปนี้)

533
00:35:12,068 --> 00:35:14,445
ถ้าสตีฟถูกตัดสินว่าผิด เขาติดคุกแน่

534
00:35:15,404 --> 00:35:16,948
ไม่ต้องสงสัย

535
00:35:17,490 --> 00:35:22,203
และอยู่ในคุกเขาลำบากแน่
เขาก็เลยเป็นกังวลหนัก

536
00:35:22,787 --> 00:35:26,582
เพราะเขารู้ว่าถ้าแพ้คดี เขาจะต้องเข้าคุก

537
00:35:26,666 --> 00:35:29,669
ทิ้งคุณแม่อายุน้อยให้อยู่กับลูกเล็กอีกสี่คน

538
00:35:30,419 --> 00:35:31,295
เป็นยังไงบ้าง

539
00:35:32,213 --> 00:35:34,799
เราคาดการณ์ว่าจะมีการสาดโคลนหลายเรื่อง

540
00:35:34,882 --> 00:35:35,925
และเราก็พร้อมรับมือ

541
00:35:36,008 --> 00:35:38,803
พวกนั้นอยากให้ชีวิตเขาพัง

542
00:35:38,886 --> 00:35:42,807
เด็กค่ายชาเลนเจอร์อีกแปดคนกล่าวว่า
ตนถูกตี ถูกให้อดอาหาร และถูกมัดไว้กับต้นไม้

543
00:35:42,890 --> 00:35:44,350
โดยผู้ดูแลโครงการ

544
00:35:44,433 --> 00:35:47,103
ขณะนี้มีการดำเนินคดีทารุณเด็กถึงเก้ากระทง

545
00:35:47,186 --> 00:35:50,356
ต่อมูลนิธิชาเลนเจอร์
ไม่ว่าจะเป็นการมัดเด็กไว้กับต้นไว้

546
00:35:50,439 --> 00:35:53,276
ไปจนถึงการลากไปบนพื้นที่เต็มไปด้วยหิน

547
00:35:53,359 --> 00:35:54,318
คดีความ

548
00:35:55,319 --> 00:35:57,864
คดีความ คดีความ คดีความเริ่มพอกพูนขึ้น

549
00:35:57,947 --> 00:36:02,535
คดีนี้ได้ทำให้เกิดข่าวด้านไม่ดีไปทั่วประเทศ

550
00:36:02,618 --> 00:36:03,786
เจ้าหน้าที่ชาเลนเจอร์ระบุ

551
00:36:03,870 --> 00:36:06,247
พวกเขาใช้เงินไปกับโครงการหลายล้านดอลลาร์

552
00:36:07,081 --> 00:36:10,626
ชาเลนเจอร์เรียกเงินจากบรรดาครอบครัว
สูงสุด 16,000 ดอลลาร์

553
00:36:11,544 --> 00:36:15,339
แต่หนึ่งในช่องทางหลัก
ในการหาเงินทุนของคอร์ติซาโน

554
00:36:15,423 --> 00:36:19,552
คือการเรียกเก็บเงิน
จากบริษัทประกันภัยของผู้ปกครอง

555
00:36:19,635 --> 00:36:21,512
เพื่อเป็น "ค่ารักษา" ให้เด็กๆ

556
00:36:22,388 --> 00:36:25,099
มาตอนนี้บริษัทประกันก็อยากได้เงินคืน

557
00:36:25,183 --> 00:36:29,187
เพราะพวกเขาเห็นข่าว แล้วก็ "เดี๋ยวนะ"

558
00:36:29,270 --> 00:36:32,565
ผมจริงจังกับเรื่องนี้มาก
เพราะผมรู้ว่ามีเด็กคนอื่นๆ อีกหลายคน

559
00:36:32,648 --> 00:36:35,693
ถูกทำทารุณในโครงการนี้
ผมคิดว่าเรื่องนี้ไม่ควรเกิดขึ้นอีก

560
00:36:35,776 --> 00:36:37,528
โครงการถูกปิด

561
00:36:38,529 --> 00:36:41,532
เราไม่มีรายได้ ฉันไปทำงานที่ห้างเซียร์ส

562
00:36:41,616 --> 00:36:45,244
เราใช้เวลาปีครึ่งถึงสองปีนับจากนั้น

563
00:36:45,328 --> 00:36:47,914
ไปกับการสู้คดีในศาล

564
00:36:49,165 --> 00:36:53,628
อัยการพยายามพิสูจน์อีกครั้งว่า
คาร์ติซาโนห่วงผลกำไร

565
00:36:53,711 --> 00:36:56,589
มากกว่าห่วงความปลอดภัยของเด็กๆ
ที่เขาควรต้องช่วยเหลือ

566
00:36:56,672 --> 00:36:58,966
คนพวกนี้โกหกมานานสองปี โกหกมาตลอด

567
00:36:59,050 --> 00:37:01,510
เป็นกลุ่มคนที่หน้าไหว้หลังหลอกที่สุด
เท่าที่ผมเคยเจอมา

568
00:37:02,011 --> 00:37:04,972
ข้อสนับสนุนของพวกเขาคือ
คริสเตน เชสถูกบังคับให้เดินป่าโหดเกินไป

569
00:37:05,056 --> 00:37:06,974
และตายเพราะเป็นลมแดดจากการออกกำลัง

570
00:37:09,518 --> 00:37:12,355
ผลการชันสูตรศพ

571
00:37:13,731 --> 00:37:16,525
พบว่าอวัยวะภายใน

572
00:37:16,609 --> 00:37:20,279
สอดคล้องประมาณหนึ่ง
กับโรคลมแดดจากการออกกำลัง

573
00:37:21,113 --> 00:37:25,576
แต่ก็สอดคล้องกับสาเหตุการตายอื่นๆ ด้วย

574
00:37:26,494 --> 00:37:29,455
นั่นแหละที่ผมต้องแสดงให้เห็น
มันไม่ใช่โรคลมแดดจากการออกกำลัง

575
00:37:29,538 --> 00:37:31,540
แบบนั้นจะปัดเรื่องการฆาตกรรมให้ตกไป

576
00:37:33,668 --> 00:37:39,006
ผมไม่ใช่หมอนะ แต่เธอถูกพามาที่นี่
ในทะเลทราย

577
00:37:39,924 --> 00:37:43,010
ที่อยู่สูง 1,800 เมตร ร้อน 37 องศา

578
00:37:43,552 --> 00:37:47,890
ร่างกายไม่ฟิต ถูกบังคับให้เดิน

579
00:37:49,976 --> 00:37:52,770
ผมเชื่อด้วยว่าเขาประมาท

580
00:37:53,437 --> 00:37:56,274
และความประมาทนั้น
ทำให้คริสเตน เชสถึงแก่ความตาย

581
00:37:57,733 --> 00:38:00,111
เราประสบความสำเร็จในสิ่งที่เราทำ

582
00:38:00,194 --> 00:38:03,739
ทั้งเขาและผมยอมรับในสิ่งที่ตัวเองทำ
เรายืดอกรับสถานการณ์นั้น

583
00:38:09,662 --> 00:38:11,998
ตามที่ผมเข้าใจนะครับ คุณคาร์ติซาโน ตอนนี้

584
00:38:12,081 --> 00:38:17,628
มีการดำเนินข้อหาอาญากับคุณ
ฆาตกรรมโดยประมาท

585
00:38:17,712 --> 00:38:18,713
ใช่ครับ

586
00:38:18,796 --> 00:38:24,010
มูลนิธิชาเลนเจอร์ของคุณ
มีส่วนทำให้คริสเตน เชสตายหรือไม่

587
00:38:24,093 --> 00:38:28,055
ผมไม่รู้จักคริสเตน ตอนที่เธอล้ม
ผมอยู่ที่สำนักงาน ห่างไป 800 กิโล…

588
00:38:28,139 --> 00:38:31,142
แต่ทั้งที่มีคดีของคริสเตน คดีทารุณเด็กอีกเก้าคดี

589
00:38:31,225 --> 00:38:34,979
คดีฟ้องร้องต่างๆ ที่คุณโดน
สรรพากรจ้องจะเอาเรื่องคุณ…

590
00:38:35,062 --> 00:38:36,397
มีการอนุมาณอยู่นะครับ…

591
00:38:36,480 --> 00:38:38,149
คุณมีท่าทีที่นิ่งมาก

592
00:38:38,232 --> 00:38:41,610
สำหรับคนที่น่าจะ
กำลังมองโลกล่มสลายอยู่ตรงหน้า

593
00:38:47,908 --> 00:38:49,452
ในวันอ่านคำตัดสิน

594
00:38:50,995 --> 00:38:53,497
ผู้พิพากษาให้คณะลูกขุนออกไปปรึกษาหารือ

595
00:38:58,294 --> 00:39:01,255
สตีฟ คาร์ติซาโนดูท่าทางไม่ค่อยมีความหวัง

596
00:39:02,006 --> 00:39:03,966
ปัจจัยแวดล้อมต่างๆ ในตอนที่เธอเสียชีวิต

597
00:39:04,467 --> 00:39:09,055
บ่งบอกอย่างแน่นหนักว่าเธอถูกบังคับให้เดินป่า

598
00:39:09,138 --> 00:39:12,016
ไม่มีน้ำ ในอากาศร้อนระอุ

599
00:39:14,352 --> 00:39:15,811
ลูกขุนลุกออกไปในตอนเช้า

600
00:39:17,104 --> 00:39:20,483
และกลับมาพร้อมคำตัดสินอีกทีในคืนวันนั้น

601
00:39:23,611 --> 00:39:25,446
โชคไม่เข้าข้างเขา

602
00:39:25,529 --> 00:39:29,408
เพราะเขาต้องพิสูจน์ในชั้นศาลว่านั่นคืออุบัติเหตุ

603
00:39:39,502 --> 00:39:43,589
คณะลูกขุนเข้ามา และผู้พิพากษาถามว่า
"คุณตัดสินข้อหานี้ยังไง"

604
00:39:45,716 --> 00:39:48,677
"ไม่ผิด ไม่ผิด ไม่ผิด ไม่ผิด"

605
00:39:48,761 --> 00:39:51,138
เราออกจากที่นั่น รู้สึกตื่นเต้นมาก

606
00:39:53,849 --> 00:39:57,395
ความผิดพลาด
ที่เหล่าทนายฝ่ายจำเลยมักจะทำในบางครั้ง

607
00:39:57,478 --> 00:40:03,150
คือพยายามพิสูจน์ทฤษฎีอื่นอีกทฤษฎีของคดีนั้นๆ

608
00:40:03,234 --> 00:40:04,443
นั่นแหละคือความผิดพลาด

609
00:40:04,527 --> 00:40:06,404
ที่เราต้องทำก็แค่แสดงให้เห็นว่า

610
00:40:06,487 --> 00:40:09,407
ทฤษฎีของอัยการในคดีนั้นๆ ผิด

611
00:40:11,158 --> 00:40:13,994
เราไม่รู้แน่ชัดว่าเธอตายด้วยสาเหตุอะไร

612
00:40:14,078 --> 00:40:16,455
เราคาดว่าน่าจะเป็นกลุ่มอาการท็อกซิกช็อก

613
00:40:16,539 --> 00:40:19,041
เราคาดว่าอาจเป็นภาวะช็อกจากการติดเชื้อ

614
00:40:20,209 --> 00:40:22,461
ไม่ใช่โรคลมแดดจากการออกำลัง

615
00:40:23,087 --> 00:40:25,673
หรืออย่างน้อยก็มีข้อกังขาที่สมเหตุสมผล

616
00:40:29,468 --> 00:40:31,637
เหมือนยกภูเขาออกจากอกค่ะ

617
00:40:32,471 --> 00:40:34,849
โล่งเกินบรรยาย

618
00:40:34,932 --> 00:40:37,601
มันต้องจบครับ นั่นคือที่ผมต้องการ

619
00:40:37,685 --> 00:40:41,272
ผ่านไปสองปีแล้ว ต้องจบได้แล้ว
และผมดีใจที่มันจบซะที

620
00:40:41,355 --> 00:40:44,150
เรารู้สึกว่าคำอธิษฐานเป็นจริง

621
00:40:50,656 --> 00:40:53,868
เชื่อไม่ลงครับ ตอนนี้ด้วย

622
00:40:55,619 --> 00:40:57,246
กี่ปีนะ ผ่านมา 32 ปีใช่ไหม

623
00:40:59,457 --> 00:41:00,791
พวกเราคิดถึงเธอมาก

624
00:41:03,377 --> 00:41:04,336
มากๆ

625
00:41:17,057 --> 00:41:21,479
เรื่องนั้นไม่ใช่ความรับผิดชอบของใคร
มันเกิดขึ้นเอง

626
00:41:23,564 --> 00:41:27,526
ไม่รู้นะว่าฟังดูเย็นชารึเปล่า
แต่มันคือความเป็นจริง

627
00:41:27,610 --> 00:41:29,778
(นักวิจารณ์ของคาร์ติซาโน)

628
00:41:29,862 --> 00:41:32,031
เราไม่อยากให้มีข่าวอะไรอีก

629
00:41:32,114 --> 00:41:34,950
เราไม่อยากได้ความตึงความเครียดอะไรอีก

630
00:41:35,034 --> 00:41:38,287
ฉันเป็นห่วงลูกๆ และแรงกระแทกที่พวกแกได้รับ

631
00:41:38,370 --> 00:41:41,415
และฉันอยากให้เขา
เลิกทำโครงการเยาวชนไปเลย

632
00:41:45,836 --> 00:41:49,840
แต่เหมือนว่า เขาไม่รู้ว่าจะไปทำอะไรอย่างอื่นดี

633
00:41:53,928 --> 00:41:56,096
ผมมีพรสวรรค์ในการทำงานกับเด็กๆ มาตลอด

634
00:41:57,598 --> 00:41:59,600
ผมเข้าใจพวกเขา เคยเป็นเหมือนพวกเขา

635
00:42:00,518 --> 00:42:04,021
ถ้าพวกเขาอยากเล่าปัญหาให้ผมฟัง
ผมก็ "เอาสิ มาเทียบกันหน่อย"

636
00:42:04,688 --> 00:42:08,192
อยากคุยเรื่องชีวิตรันทดเหรอ มานั่งคุยกัน

637
00:42:08,692 --> 00:42:11,487
และผมข้ามผ่านมันมาได้ ดังนั้นคุณก็ทำได้

638
00:42:14,198 --> 00:42:17,868
นี่สตีฟตอนเขาอายุสี่หรือห้าขวบได้

639
00:42:18,911 --> 00:42:20,246
นั่นไอเนซ

640
00:42:25,709 --> 00:42:27,294
ตอนเป็นทารก

641
00:42:27,378 --> 00:42:30,923
พ่อกับแม่ยกเขาให้คนอื่นเลี้ยง

642
00:42:31,006 --> 00:42:34,969
และคนที่อุปการะเขาไปเลี้ยง
คือคู่สามีภรรยา ทรอยกับไอเนซ

643
00:42:37,930 --> 00:42:39,598
ไอเนซใจสลาย

644
00:42:40,975 --> 00:42:44,979
ตอนที่พ่อแม่แท้ๆ มาพาเขากลับไป

645
00:42:45,062 --> 00:42:47,147
รู้สึกจะตอนอายุสองขวบ

646
00:42:49,275 --> 00:42:52,236
คุณมีพื้นฐานและได้รับการฝึกอบรมมายังไง

647
00:42:54,947 --> 00:42:58,075
ต่างกันไปครับ หลักๆ ก็
ผมเรียนรู้ผ่านประสบการณ์จริงในชีวิต

648
00:42:58,158 --> 00:43:00,369
ที่มาของผม ชีวิตของผมเอง

649
00:43:00,452 --> 00:43:03,747
แม่ผมติดเฮโรอีน รับโทษในคุก

650
00:43:03,831 --> 00:43:05,958
ถูกฆ่าตายตอนผมอายุได้ 17 ปี

651
00:43:06,041 --> 00:43:08,294
พ่อผม เป็นคนอารมณ์ร้อน

652
00:43:08,377 --> 00:43:10,546
วิธีการรับมือกับปัญหาของเขา คือตบตีลูก

653
00:43:10,629 --> 00:43:13,340
เขามีปัญหากับการเรียนม.ต้นและม.ปลาย

654
00:43:14,216 --> 00:43:15,384
ไม่ง่ายเลย

655
00:43:16,594 --> 00:43:19,763
เขาไม่อยากทำธุรกิจปูนซีเมนต์ของพ่อ

656
00:43:19,847 --> 00:43:21,599
ก็เลยไปเข้ากองทัพอากาศ

657
00:43:23,684 --> 00:43:29,481
นั่นเปลี่ยนชีวิตเขา
ทำให้เขากลายเป็นคนมั่นใจอย่างทุกวันนี้

658
00:43:32,026 --> 00:43:35,738
การฝึกในค่ายทหาร
รวมกับประสบการณ์เอาตัวรอด

659
00:43:35,821 --> 00:43:38,157
แล้วก็สิ่งต่างๆ ที่เขาได้ประสบพบเจอ
ในทัพอากาศ

660
00:43:38,240 --> 00:43:43,287
สิ่งเหล่านั้นช่วยให้เขาเติบโตเต็มที่
กลายเป็นคนที่มีความรับผิดชอบกว่าเดิม

661
00:43:43,370 --> 00:43:46,415
ดังนั้น เขาถึงได้เชื่อจริงๆ ว่า วิธีที่ดี

662
00:43:46,498 --> 00:43:49,084
ในการช่วยคนหนุ่มสาว

663
00:43:49,793 --> 00:43:54,506
คือการสร้างความมั่นใจในตัวเอง
และช่วยให้พวกเขาตัดสินใจอะไรในชีวิตได้ดีขึ้น

664
00:44:04,141 --> 00:44:07,519
แต่ตอนนี้พอการพิจารณาคดีผ่านไปแล้ว
เขาพ้นผิดแล้ว…

665
00:44:09,438 --> 00:44:13,859
ฉันอยากให้เขาหาเลี้ยงครอบครัวด้วยทางอื่น

666
00:44:17,237 --> 00:44:18,739
- แล้วเขาทำไหม
- ไม่

667
00:44:19,698 --> 00:44:20,532
ไม่เลย

668
00:44:24,370 --> 00:44:29,667
อัตราการเกิดอาชญากรรมรุนแรง
โดยเยาวชนในสหรัฐฯ ดีดตัวสูงกว่า 25%

669
00:44:29,750 --> 00:44:30,918
ในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา

670
00:44:31,001 --> 00:44:33,754
ฉันได้กลิ่นกัญชา จมูกฉันไม่ผิดแน่

671
00:44:36,882 --> 00:44:41,136
พอเข้าสู่ยุค 90
บรรดาผู้ปกครองก็ยังคงปวดหัวกับ

672
00:44:41,220 --> 00:44:42,638
"จะทำยังไงกับเด็กคนนี้ดีนะ"

673
00:44:42,721 --> 00:44:45,599
ดูท่าจะเป็นเรื่องจริงครับ
เด็กๆ สูบกัญชากันหนักมาก

674
00:44:45,683 --> 00:44:47,976
อาจจะหนักพอๆ กับสมัยก่อนด้วยซ้ำ

675
00:44:48,060 --> 00:44:53,440
สตีฟรู้ว่าโครงการค่ายในที่ห่างไกล
อาจยังช่วยคนได้หลายครอบครัว

676
00:44:54,024 --> 00:44:56,735
แต่ไม่ว่าเขาพยายามไปที่ไหน

677
00:44:56,819 --> 00:45:00,197
สังคมสงเคราะห์ก็จะตามไปปิดค่ายเขา

678
00:45:00,280 --> 00:45:02,032
พูดง่ายๆ คือเขาถูกขึ้นบัญชีดำ

679
00:45:03,367 --> 00:45:05,911
แต่ผมคิดว่าคาร์ติซาโนเขาสนุกไปกับ

680
00:45:05,994 --> 00:45:08,997
การได้ชิงไหวชิงพริบกับหน่วยงาน

681
00:45:09,081 --> 00:45:12,668
และเปิดค่ายในสถานที่ใหม่
ที่ที่ไม่มีใครรู้จักชื่อเขา

682
00:45:12,751 --> 00:45:15,045
ว่าไง เป็นไงกันบ้าง ว่าแล้วว่าต้องอยู่ที่นี่กัน

683
00:45:15,129 --> 00:45:18,173
สุดท้ายเขาก็เลยไปที่หมู่เกาะเวอร์จิน

684
00:45:18,257 --> 00:45:20,259
รู้สึกว่าจะเป็นเกาะเซนต์โทมัส

685
00:45:25,305 --> 00:45:27,933
ในฐานะนักข่าว ผมก็ "ฉันจะไล่นายให้ทัน"

686
00:45:28,016 --> 00:45:30,894
"ฉันจะลองดู" เพราะศาลไม่ได้ทำอะไรเลย

687
00:45:30,978 --> 00:45:33,522
ศาลเดียวที่เรามี คือศาลแห่งมติมหาชน

688
00:45:34,898 --> 00:45:36,608
พอหงายหินก้อนนึงขึ้นมาดู

689
00:45:36,692 --> 00:45:39,361
ก็มีหินอีกก้อนให้หงายอยู่ข้างใต้นั้น

690
00:45:40,863 --> 00:45:44,950
"สตีฟ คาร์ติซาโน เจ้าของโครงการบำบัด
ในที่ห่างไกล ชาเลนเจอร์ยูทาห์ ที่ถูกสั่งปิด

691
00:45:45,033 --> 00:45:48,412
หลังจากเด็กสาวคนหนึ่งที่อยู่ในการดูแลของเขา
เสียชีวิตในทะเลทราย

692
00:45:48,495 --> 00:45:50,205
โครงการนั้นกลับมาแล้ว"

693
00:45:50,289 --> 00:45:54,418
"ตอนนี้เขาดำเนินโครงการที่ชื่อ
เฮลธ์แคร์อเมริกา"

694
00:45:54,918 --> 00:45:56,587
เขายังทำอยู่

695
00:46:00,132 --> 00:46:03,552
ที่จริง ตอนเจอกันครั้งแรก เขาเรียนภาพยนตร์

696
00:46:05,053 --> 00:46:09,933
เขาก็เลยใช้พื้นฐานนั้นมาช่วยทำวิดีโอขาย

697
00:46:11,351 --> 00:46:15,898
เขาทำวิดีโอออกมาสวยมาก ใช้นักแสดงด้วย

698
00:46:17,149 --> 00:46:19,777
ปกติแล้ว การต่อต้านที่จะเห็น
ในช่วงสองสามวันแรก

699
00:46:19,860 --> 00:46:22,112
คือการต่อต้านแบบซึมลึก

700
00:46:22,196 --> 00:46:24,615
พวกเขาจะช้า

701
00:46:24,698 --> 00:46:25,657
เอื่อยเฉื่อย

702
00:46:25,741 --> 00:46:27,659
ไม่อยากให้อะไรๆ ราบรื่น

703
00:46:27,743 --> 00:46:32,331
จากเดินป่า
มาเป็นจับเด็กๆ ไปไว้บนเรือ ถ้าจำไม่ผิด

704
00:46:32,414 --> 00:46:33,832
ใช่ไหม คิดว่าใช่นะ

705
00:46:33,916 --> 00:46:35,334
เฮ้ ทำอะไรน่ะ

706
00:46:35,834 --> 00:46:37,002
นี่ ใจเย็นๆ

707
00:46:37,795 --> 00:46:39,296
- สงบสติ
- แดน

708
00:46:40,464 --> 00:46:41,590
ผมแบบ "เดี๋ยวนะ"

709
00:46:41,673 --> 00:46:45,969
เขาไม่สะทกสะท้านจากการเพิ่งพ้นผิด

710
00:46:46,053 --> 00:46:51,016
ข้อหาฆาตกรรมโดยประมาทต่อเด็กอายุ 16
ภายใต้การดูแลของเขา

711
00:46:51,725 --> 00:46:54,228
แล้วนี่เขาทำอะไรนะ ล้อเล่นใช่ไหม

712
00:46:54,311 --> 00:46:55,145
แดน

713
00:46:55,229 --> 00:46:57,231
โดยธรรมชาติแล้ว ในโครงการลักษณะนี้

714
00:46:57,314 --> 00:46:59,817
จะมีเด็กที่ก้าวร้าวกว่าคนอื่น

715
00:46:59,900 --> 00:47:02,820
อย่างเช่นแดน เป็นเด็กที่ก้าวร้าวมาก

716
00:47:02,903 --> 00:47:07,616
สตีฟยกระดับไปอีกขั้นแล้วบอกว่า
"ฉันจะเรียกเงินให้มากกว่าเดิมอีก"

717
00:47:07,699 --> 00:47:11,495
แนวคิดเปลี่ยนจากทะเลทรายยูทาห์แห้งแล้ง

718
00:47:11,578 --> 00:47:13,831
จากการเรียนทักษะการเอาตัวรอด

719
00:47:13,914 --> 00:47:20,087
มาเป็นล่องเรือสำราญในทะเลแคริบเบียน

720
00:47:20,170 --> 00:47:23,298
ฉันจะคอยดูเธอ ฉันจะช่วยเธอ
แต่ฉันจะไม่ทำแทนเธอ

721
00:47:23,799 --> 00:47:26,426
ถ้าเธอไม่ทำให้ถูกต้อง เธอเองที่จะต้องรับกรรม

722
00:47:27,427 --> 00:47:30,681
พวกเขาอาจทอดสมอที่ไหนสักที่

723
00:47:30,764 --> 00:47:32,850
แล้วลงจากเรือสักพัก

724
00:47:32,933 --> 00:47:35,727
แต่เก้าในสิบครั้ง จะเป็นที่ที่ไม่มีคนอื่นอยู่

725
00:47:35,811 --> 00:47:37,729
พวกเธอรู้กฎ เราเดินป่าด้วยกัน…

726
00:47:37,813 --> 00:47:40,858
- ไม่ต้องให้กินข้าวก็ได้
- เรากินข้าวด้วยกัน ใช่ นั่นคือกฎ

727
00:47:40,941 --> 00:47:46,864
เขาสามารถดึงดูดบรรดาครอบครัว
ที่ร่ำรวยที่สุดในประวัติศาสตร์อเมริกาได้

728
00:47:46,947 --> 00:47:48,240
ร็อกเกอะเฟลเลอร์

729
00:47:48,323 --> 00:47:51,118
หลานชายของอดีตผู้ว่าการรัฐอาร์คันซอ

730
00:47:51,201 --> 00:47:52,536
ทางบ้านส่งเขาไปที่นั่น

731
00:47:52,619 --> 00:47:56,832
ทุกคนเชื่อว่า
นี่เป็นโครงการที่น่าเชื่อถือและถูกกฎหมาย

732
00:47:56,915 --> 00:47:58,709
ที่ช่วยให้เด็กๆ เจอสมดุลในตัว

733
00:47:58,792 --> 00:48:02,212
กลับมาอย่างมีเกียรติ เหมือนเป็นคนใหม่

734
00:48:02,296 --> 00:48:05,757
เราแค่ต้องรับมือกับมัน
อย่างตรงไปตรงมา ภายใต้การควบคุม

735
00:48:06,425 --> 00:48:08,719
จะบอกว่าเป็นสิ่งที่เราต้องเจอก็ได้

736
00:48:08,802 --> 00:48:11,889
แล้วผลลัพธ์ก็ออกมาดี
สุดท้ายแล้วเราก็สนิทกันมาก

737
00:48:15,225 --> 00:48:19,438
ผมไปหาหมอ แล้วหมอก็ยกเรื่องนี้มาพูดกับ…

738
00:48:19,521 --> 00:48:20,981
รู้สึกจะเป็นแม่ผม

739
00:48:23,609 --> 00:48:27,779
ลงเอยเราก็ได้ดูวิดีโอของเฮลธ์แคร์อเมริกา

740
00:48:27,863 --> 00:48:29,615
เธอคิดว่าเธออยากทำอะไร

741
00:48:30,741 --> 00:48:32,951
ไม่รู้สิ อยากได้อิสรภาพหรืออะไรสักอย่าง

742
00:48:33,994 --> 00:48:36,955
หัวใจสำคัญของการบำบัดคนหนุ่มสาว
คือความสัมพันธ์

743
00:48:37,039 --> 00:48:38,916
ถ้าไม่มีความสัมพันธ์…

744
00:48:38,999 --> 00:48:41,126
ตัวหนังเองก็โน้มน้าวใจมาก

745
00:48:41,209 --> 00:48:43,003
บรรลุทุกสิ่งที่พวกเขาอาจทำได้

746
00:48:43,921 --> 00:48:47,466
ช่วงวัยรุ่น ไม่มีใครคุมอดัมอยู่

747
00:48:47,549 --> 00:48:49,760
เขาทนแม่ไม่ได้

748
00:48:49,843 --> 00:48:52,346
รู้สึกจะมีสองสามครั้ง ที่เขาขว้างมีดใส่เธอ

749
00:48:52,429 --> 00:48:53,722
ผมจำได้

750
00:48:55,682 --> 00:48:57,517
ฉันเป็นเด็กขี้โมโห

751
00:48:57,601 --> 00:49:01,897
และผมคิดว่า ข้ออ้างที่ผมใช้ในการทำตัวแบบนั้น
คือการเป็นลูกที่เขารับมาเลี้ยง

752
00:49:02,606 --> 00:49:05,108
เราอับจนหนทาง ต้องทำอะไรสักอย่าง

753
00:49:05,609 --> 00:49:07,778
ฉันว่าพวกเธอรู้ว่าทำไมถึงมาอยู่ที่นี่

754
00:49:07,861 --> 00:49:10,489
ที่ผ่านมาพวกเธอไม่รับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองทำ

755
00:49:10,572 --> 00:49:12,240
ทีนี้ได้เวลาเรียนรู้แล้ว

756
00:49:12,824 --> 00:49:17,371
ผมต้องการเครื่องนำทางในชีวิต
เพราะตอนนั้นผมไม่มี

757
00:49:17,454 --> 00:49:18,956
พ่อผมทำงานตลอด

758
00:49:23,210 --> 00:49:25,170
ผมก็เลยบินไปเซนต์โทมัส

759
00:49:28,548 --> 00:49:31,468
พร้อมเจออะไรที่แตกต่าง

760
00:49:31,551 --> 00:49:36,598
พร้อมจะเป็นคนที่ดีขึ้น พัฒนาตัวเอง

761
00:49:39,893 --> 00:49:44,523
หกเดือนครึ่งหลังจากนั้น
โครงการนั้นพลิกชีวิตผมเลย

762
00:49:46,024 --> 00:49:47,776
พลิกทุกอย่างเลยก็ว่าได้

763
00:49:52,364 --> 00:49:55,909
ครั้งแรกที่ผมเจอสตีฟ คือตอนที่ผมไปคอสตาริกา

764
00:49:55,993 --> 00:49:57,703
อดัม อยู่ที่นั่นมาสักพักแล้ว

765
00:49:57,786 --> 00:50:01,665
ที่ผ่านมาเราไม่ได้เจอเขา
และพวกเขาคิดว่าถ้าเราไปเยี่ยมน่าจะดี

766
00:50:04,042 --> 00:50:06,586
นายจะพูดอะไรกับพ่อ ถ้าเขาอยู่ที่นี่ตอนนี้

767
00:50:06,670 --> 00:50:07,963
ผมจะกอดเขาแน่นๆ เลย

768
00:50:08,046 --> 00:50:10,590
- หันหลังสิ
- หันหลังสิ พ่ออยู่นี่

769
00:50:29,651 --> 00:50:31,611
รู้สึกอ่อนไหวมากครับ

770
00:50:34,865 --> 00:50:40,162
ผมไม่ใช่คนอารมณ์อ่อนไหว
แต่ตอนนั้นผมรู้สึกอ่อนไหวมาก

771
00:50:43,498 --> 00:50:45,208
คิดว่าอยากมาเยี่ยมหน่อยน่ะ

772
00:51:02,642 --> 00:51:06,271
คนส่วนใหญ่ที่ฉันคุยด้วย
คนที่เคยผ่านประสบการณ์แบบนี้…

773
00:51:09,524 --> 00:51:14,446
ไม่มีทางจะคุยได้
โดยที่ไม่กลับไปรู้สึกเจ็บปวดกับมัน

774
00:51:15,947 --> 00:51:18,492
อย่างน้อยก็สักห้าปี

775
00:51:24,956 --> 00:51:28,126
คุณอาจเป็นเด็กนิสัยเสีย ขี้บ่น แต่ไม่มีใครสน

776
00:51:28,210 --> 00:51:30,837
ถ้าพ่อแม่แท้ๆ ไม่สนใจคุณ

777
00:51:31,630 --> 00:51:32,672
ก็ไม่มีใครสน

778
00:51:33,632 --> 00:51:37,010
ใครเขาส่งลูกไปเจออะไรแบบนั้นบ้าง

779
00:51:40,889 --> 00:51:43,058
พ่อแม่มารับฉันกลับ

780
00:51:43,141 --> 00:51:46,520
แม่ไม่อยากเข้าใกล้ฉัน เพราะฉันตัวเหม็น

781
00:51:46,603 --> 00:51:47,479
เราขึ้นรถ

782
00:51:47,562 --> 00:51:50,565
แม่ลดกระจกลงแบบว่า "เหม็นแฮะ"

783
00:51:50,649 --> 00:51:55,570
ฉันแบบ "อะไรกันวะ"
"คนพวกนี้เป็นอะไรกันนักหนา"

784
00:51:56,196 --> 00:51:58,532
พ่อจะไม่ลืมเลย ตอนที่แกจบจากโครงการนั้น

785
00:51:58,615 --> 00:52:01,326
แกไม่เสพอะไรอยู่ช่วงนึงเลย

786
00:52:02,244 --> 00:52:03,078
ใช่

787
00:52:03,161 --> 00:52:06,164
พอกลับไปแอตแลนตาแล้วมันก็…

788
00:52:06,248 --> 00:52:08,166
แค่อาทิตย์เดียวมันก็เริ่มขึ้นอีก

789
00:52:08,250 --> 00:52:12,921
ไม่นะ รู้สึกว่าจะเดือนนึง
หลังจากนั้นผมก็กลับไปเป็นแบบเดิม

790
00:52:13,004 --> 00:52:15,090
ใช่ ก็คือไม่มีอะไรเปลี่ยนไปนัก

791
00:52:16,299 --> 00:52:19,761
พูดกันตรงๆ นะ พ่อน่าจะทิ้งแกไว้ที่นั่นตลอดชีวิต

792
00:52:19,845 --> 00:52:20,971
คือว่ามัน…

793
00:52:21,054 --> 00:52:23,765
- ตลอดชีวิตเลยเหรอ
- ใช่ ที่ในป่า

794
00:52:34,067 --> 00:52:39,656
(เดอะซอลต์เลก ทริบูน)

795
00:52:39,739 --> 00:52:44,369
เบาะแสแรกของผม คือข่าวจากสถานีวิจัย

796
00:52:44,452 --> 00:52:45,912
บนเกาะเซนต์จอห์น

797
00:52:48,707 --> 00:52:54,504
พวกเขาบอกผมว่ามีเด็กขโยงนึง
กับผู้ใหญ่สองสามคนไปที่นั่นทางเรือ

798
00:52:54,588 --> 00:52:58,133
แล้วบอกคนที่นั่นว่าพวกเขาไปทำอะไรกันสักอย่าง

799
00:52:58,216 --> 00:53:02,179
ให้องค์กรที่ชื่อว่าเฮลธ์แคร์อเมริกา

800
00:53:03,889 --> 00:53:08,143
แต่หลังจากนั้นพวกเขาก็เริ่มสังเกตว่า
เด็กๆ มอมแมมมาก

801
00:53:08,226 --> 00:53:11,438
แล้วก็ดูเหมือนจะไม่มีโครงสร้างอะไรเลย

802
00:53:12,606 --> 00:53:14,566
หัวหน้าสถานีวิจัยที่นั่นก็เลย

803
00:53:14,649 --> 00:53:19,654
โทรหาสำนักงานใบอนุญาตประกอบธุรกิจ
ประจำหมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐฯ

804
00:53:19,738 --> 00:53:22,908
และพบว่าไม่มีองค์กรที่ชื่อเฮลธ์แคร์อเมริกา

805
00:53:22,991 --> 00:53:25,744
ที่ได้รับอนุญาตให้ดำเนินการ
ในหมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐฯ

806
00:53:28,747 --> 00:53:30,624
นี่เป็นปฏิบัติการลับโดยสมบูรณ์

807
00:53:30,707 --> 00:53:33,126
ไม่มีการออกใบอนุญาต

808
00:53:33,210 --> 00:53:35,837
ฝ่ายบังคับใช้กฎหมายไม่ได้เข้ามารับทราบ

809
00:53:35,921 --> 00:53:38,924
ไม่มีการประเมินสาธารณสุขใดๆ

810
00:53:39,007 --> 00:53:42,302
จู่ๆ ก็พากันมาจากไหนไม่รู้

811
00:53:42,385 --> 00:53:47,682
ทอดสมอ แล้วเริ่ม
"บำบัดในที่ห่างไกล" ในพื้นที่เขตร้อน

812
00:53:49,226 --> 00:53:52,687
และเมื่อหน่วยงานรัฐเริ่มเข้ามาใกล้

813
00:53:53,188 --> 00:53:55,732
คาร์ติซาโนก็ตัดสินใจว่า ได้เวลาเผ่น

814
00:53:59,486 --> 00:54:02,739
กัปตันเดินเรือจากเซนต์จอห์นไปยังอีกเกาะหนึ่ง

815
00:54:02,822 --> 00:54:04,950
ที่แทบไม่มีคนอาศัยอยู่

816
00:54:06,785 --> 00:54:10,413
เด็กพวกนี้ไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น

817
00:54:10,497 --> 00:54:15,835
พวกเขาเป็นเหมือนนักโทษ
ที่ติดอยู่ในค่ายบำบัดลอยทะเล

818
00:54:15,919 --> 00:54:17,712
ซึ่งไม่มีการบำบัดจริงๆ

819
00:54:19,214 --> 00:54:23,385
และพวกเขาออกทะเลกันครั้งละหลายเดือน

820
00:54:23,468 --> 00:54:24,928
คุณพ่อ พวกเรารักคุณนะ

821
00:54:25,011 --> 00:54:28,014
คริสต์มาสที่ไม่มีคุณอยู่ด้วย คงไม่เหมือนเดิม

822
00:54:28,098 --> 00:54:29,140
พวกเราคิดถึงพ่อมากนะ

823
00:54:29,224 --> 00:54:31,226
- บายคุณพ่อ
- บาย

824
00:54:34,271 --> 00:54:36,690
ฉันอยู่ที่เฮลธ์แคร์อเมริกานานเก้าเดือน

825
00:54:37,190 --> 00:54:39,067
เราไม่เคยรู้เลยว่าเราจะไปไหน

826
00:54:39,150 --> 00:54:42,612
หรือจะอยู่ที่นั่นนานแค่ไหน แผนการเป็นยังไง

827
00:54:44,072 --> 00:54:46,866
เหมือนเราพยายามจะไปให้ถึงที่ไหนสักที่อยู่ตลอด

828
00:54:46,950 --> 00:54:49,452
จากเกาะหนึ่ง ไปอีกเกาะ ไปอีกเกาะ

829
00:54:49,536 --> 00:54:53,039
อยู่ที่นั่นนานพอที่จะรวบรวมสิ่งของจำเป็น

830
00:54:55,250 --> 00:54:59,587
จากหมู่เกาะเวอร์จิน
เราไปเปอร์โตริโก เกาะโมนา

831
00:55:01,381 --> 00:55:02,882
สาธารณรัฐโดมินิกัน

832
00:55:04,718 --> 00:55:07,220
เฮติ แล้วเราก็ไปจาไมกา

833
00:55:07,721 --> 00:55:11,558
จากนั้นก็ไปเวเนซุเอลา
และคาร์ตาเฮนา โคลอมเบีย

834
00:55:13,101 --> 00:55:16,521
สถานที่พวกนั้นไม่ได้อยู่ใกล้กันเลย

835
00:55:16,604 --> 00:55:19,441
แต่กระจายอยู่ทั่วทะเลแคริบเบียน

836
00:55:24,237 --> 00:55:26,614
ฉันกลัวว่าจะเกิดอะไรขึ้น

837
00:55:27,991 --> 00:55:30,201
ฉัน… มันอธิบายยากน่ะ

838
00:55:34,372 --> 00:55:36,333
ไม่รู้ว่าจะได้กลับบ้านเมื่อไหร่

839
00:55:37,709 --> 00:55:40,086
รู้สึกว่าเหมือนมันไม่มีที่สิ้นสุด

840
00:55:45,675 --> 00:55:50,347
รู้สึกเหมือนเราไม่มีทางจะเป็นคนดีพอ
ที่จะได้กลับบ้าน

841
00:55:56,144 --> 00:56:00,440
ในที่สุดผมก็พบว่าโครงการนี้เหลือแค่เด็กห้าคนบน

842
00:56:00,523 --> 00:56:03,526
บนเรือคาตามารัน

843
00:56:03,610 --> 00:56:08,073
และพอหลายสัปดาห์ผ่านไป
พวกเขาก็มองเห็นแผ่นดินเปอร์โตริโก

844
00:56:10,408 --> 00:56:13,661
เด็กๆ หลายคนตัดสินใจว่า
"เราต้องไปจากที่นี่"

845
00:56:14,162 --> 00:56:17,457
พวกเขาพยายามหาใครสักคน
ที่จะเชื่อพวกเขา ที่จะพูดคุยด้วย

846
00:56:17,540 --> 00:56:20,460
แบบว่า "เฮ้ เราหนีมา ช่วยเราด้วย"

847
00:56:21,711 --> 00:56:25,882
กัปตันเหนื่อยมากกับการที่เด็กพวกนี้หนีไป

848
00:56:26,925 --> 00:56:30,804
เขาตัดสินใจว่า "ฉันจะมัดเด็กพวกนี้ไว้ในรถ

849
00:56:30,887 --> 00:56:32,597
เอาห่วงเชือกคล้องคอพวกมันไว้

850
00:56:32,680 --> 00:56:35,600
แล้วผูกปลายเชือกไว้กับรถ
เด็กพวกนี้จะได้ไม่หนีไปไหน"

851
00:56:37,894 --> 00:56:40,688
ทางการเปอร์โตริโกบุกเข้าไปอย่างรวดเร็ว

852
00:56:40,772 --> 00:56:45,985
คิดว่าตัวเองเจอคดีขบวนการอาชญากรรม

853
00:56:48,196 --> 00:56:50,573
เด็กๆ กลับบ้าน และเริ่มเล่าให้พ่อแม่ฟัง

854
00:56:50,657 --> 00:56:52,450
"รู้ไหมว่าส่งลูกไปเจออะไรมา"

855
00:56:54,577 --> 00:56:57,747
ทางการเข้ามาเกี่ยวข้อง
หน่วยงานสาธารณสุขของเปอร์โตริโก

856
00:56:57,831 --> 00:57:02,127
สรุปว่า ไม่มีใบอนุญาต
ไม่ได้รับอำนาจให้ทำอะไรก็ตามที่ทำอยู่

857
00:57:02,210 --> 00:57:05,839
และคาร์ติซาโนก็อย่างเคย
"รักลูกให้ตี ตีแล้วก็ทิ้งไป"

858
00:57:05,922 --> 00:57:06,965
ไม่มีใครเห็นเขา

859
00:57:08,550 --> 00:57:12,429
ดังนั้น จากมุมมองของการรายงานข่าว
ใครๆ ก็คิดว่าเขาหายหัว

860
00:57:12,512 --> 00:57:14,514
เขาจะหาสถานที่ใหม่

861
00:57:18,101 --> 00:57:19,519
เราเสียทุกอย่างไป

862
00:57:20,145 --> 00:57:22,397
เงินที่เคยไหลมาที่เขาเป็นค่าโครงการ

863
00:57:22,480 --> 00:57:24,482
ที่เขาเอาไปใช้ทำโครงการ

864
00:57:25,150 --> 00:57:27,902
ฉันจำไม่ได้ว่าเคยเห็นสักแดง

865
00:57:28,403 --> 00:57:32,157
ฉันรู้ว่าสถานการณ์การเงินเราไม่สู้ดี

866
00:57:33,116 --> 00:57:36,411
แบบว่า "เราซื้อนั่นไม่ได้
เราทำนี่ไม่ได้ เราทำงั้นไม่ได้"

867
00:57:36,494 --> 00:57:39,164
และในตอนนั้น ฉันไม่เข้าใจดีนัก

868
00:57:39,247 --> 00:57:41,666
เราไม่มีอะไรเลย

869
00:57:42,792 --> 00:57:44,002
พ่อฉันเป็นคนฉลาดนะ

870
00:57:44,085 --> 00:57:46,921
เป็นคนที่ฉลาดที่สุดที่ฉันเคยเจอ

871
00:57:47,755 --> 00:57:49,674
เขาทำอะไรก็ได้ตั้งหลายอย่าง

872
00:57:50,800 --> 00:57:56,222
ฉันเลยขอว่า "พ่อ ช่วยหาอย่างอื่นทำได้ไหม"

873
00:57:58,892 --> 00:58:01,811
ฉันโกรธเขา
เพราะฉันอยากให้เขาหาอะไรอย่างอื่นทำ

874
00:58:01,895 --> 00:58:03,313
เราจะได้มีชีวิตปกติกัน

875
00:58:03,396 --> 00:58:05,690
ฉันอยากให้เราเป็นครอบครัวปกติ

876
00:58:08,485 --> 00:58:09,694
(เดวิด ลูกของสตีฟและเด็บบี้)

877
00:58:09,777 --> 00:58:11,029
ดีมาก

878
00:58:12,489 --> 00:58:13,823
ใช่แล้ว ไง

879
00:58:14,908 --> 00:58:16,784
- ไง
- ไงฮะ

880
00:58:16,868 --> 00:58:19,078
มองไปที่ไดโนเสาร์บนนั้นทีได้ไหม

881
00:58:19,954 --> 00:58:21,039
ใช่ ดีมาก

882
00:58:21,122 --> 00:58:23,750
ตอนอยู่ป.สอง เดวิดเป็นเด็กขี้อาย

883
00:58:24,542 --> 00:58:26,753
หันหลังเข้ากำแพงหน่อยได้ไหม ทางนี้

884
00:58:26,836 --> 00:58:29,839
แต่แล้ว พออายุ 12 เขาก็เริ่มออกไปเที่ยว

885
00:58:29,923 --> 00:58:34,052
กับพวกเด็กๆ ที่ชอบดื่ม ปาร์ตี้ สูบกัญชาสูบอะไร

886
00:58:34,552 --> 00:58:40,099
ในไม่นาน… ฉันคิดว่าเขาได้พบว่าเขาจะเลิกอาย

887
00:58:43,561 --> 00:58:46,439
เขาเริ่มใช้ยา หนักมาก

888
00:58:48,525 --> 00:58:51,069
เขาไม่มี จุดที่พอ…

889
00:58:52,070 --> 00:58:54,864
เดฟไม่มีคำว่าพอ

890
00:58:54,948 --> 00:58:59,077
เขาอยากเสพให้ได้มากที่สุด
ตลอดเวลา ไม่ว่ายังไงก็ตาม

891
00:59:00,912 --> 00:59:04,207
ทุกอย่างเปลี่ยนเป็นเลวร้าย เขาติดยาหนักมาก

892
00:59:05,250 --> 00:59:08,878
เลวร้ายมากค่ะ ฉันทำงานเต็มเวลา

893
00:59:10,046 --> 00:59:12,423
สตีฟทำงานชั่วคราวที่นั่นบ้างที่นี่บ้าง

894
00:59:14,509 --> 00:59:17,428
สตีฟ คาร์ติซาโนยังคงเชื่อ

895
00:59:17,512 --> 00:59:21,432
ว่าการบำบัดในที่ห่างไกลเป็นธุรกิจที่ดี

896
00:59:21,975 --> 00:59:24,769
สตีฟก็เลยติดต่อกับนักธุรกิจบางคน

897
00:59:24,852 --> 00:59:28,106
ที่ต้องการเริ่มโครงการในซามัว

898
00:59:29,399 --> 00:59:32,318
สตีฟผันตัวเป็นที่ปรึกษา

899
00:59:32,402 --> 00:59:36,447
แต่สิ่งที่สตีฟ คาร์ติซาโนทำไว้
ก็ยังตามติดสตีฟ คาร์ติซาโน

900
00:59:36,531 --> 00:59:41,160
เขาก็เลยแนะนำตัวกับบรรดาผู้ปกครอง
ในชื่อสตีฟ ไมเคิลส์

901
00:59:44,414 --> 00:59:49,168
สตีฟจัดตั้งโครงการในซามัวได้สำเร็จ

902
00:59:49,252 --> 00:59:53,506
เราตัดสินใจว่าเราต้องส่งเดวิดไปเข้าโครงการ

903
00:59:55,883 --> 00:59:59,012
เราก็เลยส่งคนสองคนไปลักพาตัวเขา

904
00:59:59,095 --> 01:00:03,099
เหมือนที่เราพานักเรียนคนอื่นๆ มา
และส่งเขาไปที่ซามัว

905
01:00:06,936 --> 01:00:08,438
(ค่ายแปซิฟิกโคสต์อะคาเดมี่ ซามัว)

906
01:00:08,521 --> 01:00:10,148
อะไรเนี่ย นี่ทางเข้าเหรอ

907
01:00:10,231 --> 01:00:13,234
นี่คือ อัญประกาศ "ยาม"

908
01:00:14,193 --> 01:00:17,280
มีหน้าที่กันไม่ให้คนไม่มีธุระเข้าไป

909
01:00:18,740 --> 01:00:20,033
ตรงนั้นมีป้ายขนาดใหญ่ติดอยู่

910
01:00:20,950 --> 01:00:23,703
จริงด้วย นั่นไงป้าย "แปซิฟิกโคสต์อะคาเดมี่"

911
01:00:23,786 --> 01:00:27,081
ต่างจากในโบรชัวร์ที่หลอกให้เราเชื่อ
แบบหน้ามือกับหลังเท้า

912
01:00:29,042 --> 01:00:32,545
แม่ผมเชื่อจากสิ่งที่เห็นในโบรชัวร์
เป็นโบรชัวร์ที่สวยมาก ดูดี

913
01:00:32,629 --> 01:00:34,547
ดูเหมือนเราไปพักร้อน

914
01:00:34,631 --> 01:00:38,217
มีค่าใช้จ่ายสองหมื่นห้าถึงสามหมื่นดอลลาร์
แล้วแต่คน

915
01:00:39,093 --> 01:00:40,803
แล้วแม่คุณหาเงินมาจากไหน

916
01:00:40,887 --> 01:00:45,808
แม่ขายบ้านที่เราอยู่
เป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่สำหรับเรา

917
01:00:48,144 --> 01:00:49,896
แล้วเด็กคนอื่นๆ เป็นไงบ้าง

918
01:00:49,979 --> 01:00:53,107
ที่จริงตอนอยู่ที่นั่น ผมรู้จักคนนึง แอมเบอร์

919
01:00:53,191 --> 01:00:56,903
เป็นคนที่ผมรู้จักจากคอสตาเมซา

920
01:00:56,986 --> 01:00:59,572
เรามีเพื่อนกลุ่มเดียวกัน เราไม่มีปัญหาอะไรกัน

921
01:00:59,656 --> 01:01:03,451
เรามองหน้ากันแล้วก็แบบ
"อ้าวเฮ่ย มาเจอกันได้ไงเนี่ย"

922
01:01:03,534 --> 01:01:09,290
"คนที่ฉันรู้จักจากแถวบ้าน
มาอยู่ที่นี่ในซามัวได้ยังไง"

923
01:01:10,625 --> 01:01:13,628
ฉันดีใจ รู้สึกเบาใจ

924
01:01:16,172 --> 01:01:18,174
คุณเคยเจอสตีฟ คาร์ติซาโนไหม

925
01:01:19,759 --> 01:01:21,010
ครั้งเดียว

926
01:01:22,679 --> 01:01:25,682
เขาแวบมาดูลูกตัวเอง

927
01:01:25,765 --> 01:01:27,517
ซึ่งแปลกนะ

928
01:01:27,600 --> 01:01:30,103
ที่เขาส่งลูกตัวเองไปเข้าค่ายตัวเอง

929
01:01:31,813 --> 01:01:32,980
สตีฟ คาร์ติซาโนจะแบบว่า

930
01:01:33,064 --> 01:01:35,983
"เฮ้ เธอน่าจะช่วยเด็กคนอื่นดูนะ
สอนสิ่งที่เธอรู้ให้พวกเขารู้"

931
01:01:36,067 --> 01:01:38,486
แล้วผมก็ "แบบว่าเป็นเจ้าหน้าที่รุ่นเยาว์เหรอ"

932
01:01:38,569 --> 01:01:41,030
เขาก็ "ใช่"
ใครๆ ก็อยากเป็นเจ้าหน้าที่รุ่นเยาว์

933
01:01:41,114 --> 01:01:44,826
คุณอยู่จุดสูงสุด
ได้รับการปฏิบัติที่ดีกว่า ได้อาหารดีกว่า

934
01:01:44,909 --> 01:01:47,453
ผมจะเป็นคนมอบหมายงานให้คนอื่น

935
01:01:48,705 --> 01:01:51,165
และถ้าคนนั้นไม่อยากทำ ก็บังคับให้เขาทำ

936
01:01:53,751 --> 01:01:58,256
ชายคนนี้เสนองานง่ายให้ผมตรงๆ
"ได้ ผมจะทำ"

937
01:02:00,216 --> 01:02:02,468
พ่อฉันเป็นคนมีความหวังมากๆ

938
01:02:03,010 --> 01:02:04,637
เดฟกำลังไปได้ดี

939
01:02:04,721 --> 01:02:07,473
พ่อทำงาน ทุกอย่างเข้าร่องเข้ารอยมากขึ้น

940
01:02:08,850 --> 01:02:12,937
อะไรๆ ก็ไปได้ดี และแน่นอน
หลังจากนั้นมันก็พัง แบบ…

941
01:02:20,069 --> 01:02:23,281
ผมได้รับการติดต่อจากทนาย

942
01:02:23,364 --> 01:02:25,116
เขามีวิดีโอเทป

943
01:02:25,199 --> 01:02:28,578
ถ่ายโดยพ่อกับลูกชายคู่หนึ่งที่อยู่ในโครงการ

944
01:02:28,661 --> 01:02:30,371
พวกเขาอยากให้ผมดู

945
01:02:32,457 --> 01:02:37,253
ผมก็เลยไปพบทนายที่สำนักงาน

946
01:02:38,171 --> 01:02:42,508
พวกเขาหรี่ไฟในห้อง แล้วทีวีก็สว่างอยู่

947
01:02:42,592 --> 01:02:44,927
วิดีโอเทปนั้นคุณภาพต่ำมาก

948
01:02:45,011 --> 01:02:48,014
แต่เห็นได้ชัดเจนว่าถ่ายในป่า

949
01:02:48,097 --> 01:02:53,186
และรู้สึกว่าความประทับใจแรกของผมคือ

950
01:02:54,020 --> 01:02:59,901
เหมือนเรากำลังดู
สิ่งที่เห็นได้ในค่ายเชลยศึกเวียดนาม

951
01:03:02,069 --> 01:03:06,949
อ๋อใช่ ผมโดนขังเดี่ยวเดือนครึ่ง
เพราะชักจูงคนอื่นไปในทางไม่ดี

952
01:03:07,033 --> 01:03:08,868
แค่นั้นจิ๊บๆ ผมทำสถิติมาแล้ว

953
01:03:08,951 --> 01:03:11,412
สามเดือนครึ่งจ้ะน้อง สามเดือนครึ่ง

954
01:03:11,496 --> 01:03:15,583
ดูแล้วรู้เลยว่าพวกเขาเป็นเด็ก
ผอมแห้ง เนื้อตัวสกปรก

955
01:03:15,666 --> 01:03:20,129
มีรอยแมลงกัดเต็มตัว ตั้งแต่หัวจรดเท้า

956
01:03:23,049 --> 01:03:26,135
ถึงผมจะเลวแค่ไหน ก็ไม่ควรโดนทุบตี

957
01:03:26,219 --> 01:03:27,261
ผมด้วย

958
01:03:27,970 --> 01:03:30,723
พวกเขามีชีวิตอยู่อย่างสัตว์

959
01:03:30,807 --> 01:03:32,058
(30 มิถุนายน 2001)

960
01:03:32,141 --> 01:03:33,935
ผมอยู่ที่นี่มาเกือบปีแล้ว

961
01:03:34,018 --> 01:03:37,438
อยู่นี่ผมถูกทุบตีประมาณเจ็ดครั้ง

962
01:03:38,231 --> 01:03:40,775
แม่ พ่อ ผมอยากกลับบ้าน ขอบคุณครับ

963
01:03:40,858 --> 01:03:42,401
- อายุ 18 เหรอ
- ผมอายุ 18

964
01:03:42,485 --> 01:03:44,862
การกักตัวผมไว้มันผิดกฎหมาย
แต่พวกเขาก็ไม่ปล่อยผมไป

965
01:03:48,574 --> 01:03:50,868
นี่เตียงผม และนี่เตียงของแบรนดอน

966
01:03:51,744 --> 01:03:55,456
ตรงนี้เป็นก้อนหินกับหญ้าแห้งนิดหน่อย

967
01:03:55,540 --> 01:03:59,126
ตอนที่ผมไปถึง ที่นั่นไม่มีอะไรเลย
เป็นแค่ที่โล่งในป่า

968
01:03:59,210 --> 01:04:02,338
เด็กคนอื่นๆ เป็นคนสร้างที่นั่นขึ้นมา

969
01:04:02,421 --> 01:04:06,467
พวกเราทำถนน ขุดร่องน้ำไว้วางท่อประปา

970
01:04:06,551 --> 01:04:08,302
เราวางท่อน้ำเสีย

971
01:04:08,386 --> 01:04:11,556
เราสร้างทุกอย่าง
โครงสร้างพื้นฐานที่จำเป็นทั่วไป

972
01:04:11,639 --> 01:04:15,226
ให้มันมีอะไรขึ้นมา ให้เจ้าของที่ดินทำเงินได้

973
01:04:15,309 --> 01:04:16,811
นั่นคือค่ายแรงงานบังคับ

974
01:04:16,894 --> 01:04:18,980
ตอนที่หนีไป พอโดนพาตัวกลับมาได้ เกิดอะไรขึ้น

975
01:04:19,063 --> 01:04:22,900
พวกเขาทุบตีเราซะหนัก
ไม่ให้เรานอน ให้เอามือยันพื้น

976
01:04:22,984 --> 01:04:25,653
หรือให้เราคุกเข่าแล้วเอามือไว้บนหัว

977
01:04:27,196 --> 01:04:30,074
สิ่งที่ผมฉุกคิดหลังจากได้ดูวิดีโอนั้น

978
01:04:30,157 --> 01:04:35,246
คือนี่เป็นภาคที่มืดมนที่สุด
ในมหากาพย์คาร์ติซาโน เท่าที่จำได้

979
01:04:35,997 --> 01:04:38,666
ให้ความรู้สึกที่ร้ายกาจกว่าเดิม

980
01:04:38,749 --> 01:04:44,463
การทารุณ สถานการณ์ตรงนั้น
ปัจจัยแวดล้อม ดูแย่กว่าเดิมเยอะ

981
01:04:47,550 --> 01:04:49,343
สวัสดีค่ะ ฉันแอมเบอร์ มิเชล

982
01:04:50,303 --> 01:04:52,054
อยากให้บอกไหมว่าฉันอยู่ที่นี่นานแค่ไหน

983
01:04:52,138 --> 01:04:55,057
- อยาก
- ฉันอยู่มาเกือบ 16 เดือนแล้ว

984
01:04:55,766 --> 01:04:58,060
ช่วงนี้ของปีที่แล้ว

985
01:04:58,144 --> 01:05:01,230
ฉันโดนมัดมือมัดเท้าเข้าด้วยกัน

986
01:05:02,732 --> 01:05:04,609
ถูกทุ่มและ…

987
01:05:04,692 --> 01:05:08,029
แย่ละ เจ้าหน้าที่ฟังอยู่ พวกเขาจะมาทางนี้แล้ว

988
01:05:08,112 --> 01:05:09,030
ไม่ต้องกังวล

989
01:05:12,450 --> 01:05:14,577
เราทำความสะอาดโต๊ะอยู่

990
01:05:15,077 --> 01:05:17,538
ฉันทำความสะอาดเสร็จแล้วชัดเจน

991
01:05:18,539 --> 01:05:23,878
จากนั้นก็ถูกเรียกไปพบหัวหน้าค่าย

992
01:05:23,961 --> 01:05:25,171
ในตอนนั้นเลย

993
01:05:25,254 --> 01:05:28,424
เขาบอกว่าฉันต้องถูกขังเดี่ยว

994
01:05:28,507 --> 01:05:32,428
ฉันมองเขาสีหน้าตายแล้วพูดว่า
"ไม่ ไม่เอา แบบนั้นมันไม่…"

995
01:05:32,511 --> 01:05:35,139
ฉันแบบ "ฉันไม่ได้ทำอะไรผิด ฉันไม่ไป"

996
01:05:35,222 --> 01:05:39,518
แล้วจู่ๆ ก็มีนักเรียนอีกสี่คน

997
01:05:41,020 --> 01:05:44,106
พวกเขากดฉันนอนคว่ำหน้า

998
01:05:45,566 --> 01:05:48,444
แล้วก็ดึงแขนฉันไปข้างหลัง มัดไว้

999
01:05:49,195 --> 01:05:52,740
แล้วก็ตัดสินใจว่าจะมัดแขนฉันไว้กับขาด้วย

1000
01:05:55,618 --> 01:05:58,996
พวกเขาไม่ให้เจ้าหน้าที่ลงมือ
เพราะรู้ว่านั่นคือการทารุณเด็ก

1001
01:05:59,080 --> 01:06:00,748
ก็เลยให้พวกนักเรียนเป็นคนทำ

1002
01:06:03,876 --> 01:06:06,087
ที่บอกว่า "พวกเขา" คุณหมายถึงใคร

1003
01:06:13,386 --> 01:06:14,261
เคิร์ท

1004
01:06:19,100 --> 01:06:23,270
ผมจำได้ว่าผมมัดเธอไว้กับเสาในกระท่อม

1005
01:06:24,855 --> 01:06:27,775
ผมไม่ได้มีส่วนมัดมือมัดเท้าเธอในตอนแรก

1006
01:06:27,858 --> 01:06:30,444
ผมอยู่กับเธอตั้งหลายชั่วโมง

1007
01:06:30,528 --> 01:06:32,446
จนมือเธอเริ่มเปลี่ยนเป็นสีฟ้าๆ ม่วงๆ

1008
01:06:32,530 --> 01:06:34,907
พอถึงเวรผม ผมปล่อยเธอ

1009
01:06:34,991 --> 01:06:38,452
ผมปล่อยเธอแป๊บนึง ให้เธอได้ขยับมือหน่อย

1010
01:06:38,536 --> 01:06:42,581
แล้วก็ตกกลางคืน เธอไม่ค่อยได้นอน

1011
01:06:42,665 --> 01:06:44,166
แล้วเราก็คิดกันว่าต้องทำยังไง

1012
01:06:44,250 --> 01:06:47,211
เจ้าหน้าที่บอกว่า "สาดน้ำใส่เธอซะ"

1013
01:06:47,294 --> 01:06:50,131
มันเริ่มจากน้ำแก้วเล็กๆ

1014
01:06:50,881 --> 01:06:52,425
แล้วก็เพิ่มขึ้นเป็นเหยือก

1015
01:06:52,508 --> 01:06:54,969
แล้วก็กลายเป็นครั้งละห้าแกลลอน

1016
01:06:55,594 --> 01:06:59,265
ตอนที่สาดน้ำ พวกเขาไม่ให้ฉันได้พักหายใจเลย

1017
01:06:59,348 --> 01:07:00,599
ผมไม่ได้สนุกไปกับมัน

1018
01:07:00,683 --> 01:07:02,852
ผมไม่อยากทำแบบนั้นกับใคร

1019
01:07:02,935 --> 01:07:04,687
แต่เราคงไม่ทำแบบนั้นหรอก

1020
01:07:04,770 --> 01:07:07,857
ถ้าไม่ใช่เพราะมีเจ้าหน้าที่ระดับสูงมากๆ

1021
01:07:07,940 --> 01:07:09,817
สั่งให้เราทำ

1022
01:07:09,900 --> 01:07:12,194
ตอนที่เธอถูกมัด ผมอธิบายให้เธอฟัง

1023
01:07:12,278 --> 01:07:15,197
ผมบอกว่า "ที่นี่มันเฮงซวย
หลอกเอาเงินคนทั้งนั้น"

1024
01:07:15,281 --> 01:07:19,076
ถ้าเป็นที่อื่นคงไม่มีเรื่องแบบนี้
และเธอรู้ว่าผมไม่ใช่คนสั่งการ

1025
01:07:19,160 --> 01:07:23,497
ดังนั้นผมคิดว่าเธอคงไม่คิดเคืองอะไรผม

1026
01:07:24,623 --> 01:07:27,251
คุณรู้สึกยังไงกับเคิร์ทที่ทำแบบนั้น

1027
01:07:34,467 --> 01:07:35,384
รู้สึกถูกหักหลัง

1028
01:07:38,888 --> 01:07:41,432
ใจคอทำด้วยอะไรถึงไม่ปฏิเสธคนพวกนั้น

1029
01:07:43,350 --> 01:07:48,272
ผ่านไปสองวันหลังจากถูกมัด
พวกเขาพาฉันไปที่ขังเดี่ยว

1030
01:07:48,355 --> 01:07:49,815
ที่เรียกว่า "คำปฏิญาณ"

1031
01:07:49,899 --> 01:07:52,651
อยู่ที่อีกฟากของเกาะ และตอนที่อยู่ที่นั่น…

1032
01:07:53,152 --> 01:07:54,653
โดนซ้อมเหรอ

1033
01:07:55,154 --> 01:07:56,822
โดนล่วงละเมิดทางเพศ

1034
01:08:12,379 --> 01:08:15,216
ฉันรู้อยู่แล้วว่าเขาไม่อยากฟัง ก็เลย…

1035
01:08:22,973 --> 01:08:26,685
ไม่เคยมีเด็กผู้หญิงถูกส่งไปที่หมู่บ้านนี้
ฉันเป็นคนแรก

1036
01:08:28,729 --> 01:08:33,526
ที่ที่พวกเขาให้เราพักก็คือ… กับหัวหน้าหมู่บ้าน

1037
01:08:33,609 --> 01:08:34,485
หัวหน้าทูอิ

1038
01:08:37,279 --> 01:08:41,742
วันหนึ่ง ตอนที่คนในบ้านเขาไปที่โบสถ์ ไปทำงาน

1039
01:08:42,952 --> 01:08:44,328
ที่นั่นมีแค่ฉันกับเขา

1040
01:08:44,411 --> 01:08:46,539
และฉันไม่ต้องทำงาน เพราะเป็นวันอาทิตย์

1041
01:08:48,582 --> 01:08:49,458
และ…

1042
01:08:52,795 --> 01:08:54,713
เขาเริ่มลวนลามฉัน

1043
01:08:56,632 --> 01:08:58,134
ฉันจำได้ว่านั่งอยู่

1044
01:08:59,301 --> 01:09:03,055
เขาเริ่ม…

1045
01:09:03,556 --> 01:09:08,519
แบบ… เขาเอามือมาจับหลัง จับแขน แล้วก็เริ่ม…

1046
01:09:14,191 --> 01:09:15,651
เขาเริ่ม…

1047
01:09:18,279 --> 01:09:20,614
ลูบไล้ฉัน และ…

1048
01:09:23,117 --> 01:09:23,951
ฉัน…

1049
01:09:26,328 --> 01:09:27,830
ไม่รู้จะทำยังไง

1050
01:09:29,582 --> 01:09:32,126
ถ้าผลักเขา

1051
01:09:32,209 --> 01:09:34,837
เขาก็เป็นถึงหัวหน้าหมู่บ้าน

1052
01:09:34,920 --> 01:09:38,257
คือว่า เขามีอำนาจ

1053
01:09:49,393 --> 01:09:53,814
สองสามวันต่อมา ฉันเล่าให้หัวหน้าค่ายฟัง

1054
01:09:54,982 --> 01:09:59,445
เขาทำท่าเหมือนฉันโวยวายเกินเหตุ

1055
01:10:00,863 --> 01:10:07,286
ฉันกล่าวหาว่าทูอิทำอะไรแบบนั้นได้ยังไง

1056
01:10:08,412 --> 01:10:13,000
แล้วเขาก็ปล่อยให้ฉันอยู่ที่นั่นต่อไปอีก

1057
01:10:20,925 --> 01:10:25,721
แน่นอนว่าสิ่งสุดท้าย
ที่แปซิฟิกโคสต์อะคาเดมี่ต้องการ

1058
01:10:25,804 --> 01:10:29,308
คือการถ่ายวิดีโอแบบนี้

1059
01:10:30,434 --> 01:10:32,311
โดยที่พวกเขาไม่ใช่ผู้ครอบครอง

1060
01:10:32,394 --> 01:10:34,396
เพราะพวกเขารู้ว่ามันเลวร้ายแค่ไหน

1061
01:10:36,982 --> 01:10:41,445
ผู้ปกครองคนที่ถ่ายวิดีโอนั้น

1062
01:10:41,528 --> 01:10:43,322
ติดต่อสถานทูตสหรัฐฯ

1063
01:10:44,240 --> 01:10:47,743
และบอกสถานทูตว่า
เขากับลูกชายต้องไปจากประเทศนั้น

1064
01:10:47,826 --> 01:10:52,790
ก่อนที่เจ้าหน้าที่ที่พีซีเอจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

1065
01:10:53,707 --> 01:10:58,629
และสถานทูตก็รู้ว่านี่ไม่ใช่เรื่องดี
นี่มันอาชญากรรมชัดๆ

1066
01:11:01,465 --> 01:11:03,717
เขามุ่งหน้าไปที่สนามบินทันที

1067
01:11:03,801 --> 01:11:07,596
คนที่ตามไปด้วยคือคนของสถานทูตสหรัฐฯ

1068
01:11:07,680 --> 01:11:12,268
ที่ซ่อนวิดีโอเทปไว้ในกระเป๋าเอกสาร

1069
01:11:17,356 --> 01:11:21,777
แปซิฟิกโคสต์อะคาเดมี่
ติดต่อทางการซามัวที่สนามบิน

1070
01:11:21,860 --> 01:11:24,738
บอกว่า "อย่าให้เขาไปพร้อมกับวิดีโอเทปนั้น"

1071
01:11:24,822 --> 01:11:27,866
พวกเขารู้ว่ามันจะกระทบแค่ธุรกิจพวกเขา

1072
01:11:27,950 --> 01:11:30,160
แต่พวกเขาบอกทางการซามัวว่า

1073
01:11:30,244 --> 01:11:33,664
ถ้าวิดีโอเทปนี้หลุดออกไป
มันจะส่งผลเสียต่อการท่องเที่ยว

1074
01:11:36,750 --> 01:11:40,379
ทางการซามัวสอบปากคำผู้ปกครองคนนั้น

1075
01:11:41,297 --> 01:11:45,592
และถามแล้วถามอีกว่าเทปอยู่ไหน

1076
01:11:46,593 --> 01:11:50,431
เขาบอกว่า "ผมไปรษณีย์ไปที่อเมริกาแล้ว"

1077
01:11:52,182 --> 01:11:53,767
พอผ่านส่วนรักษาความปลอดภัยไป

1078
01:11:54,476 --> 01:11:57,896
เขาก็รับเทปคืนมาจากเจ้าหน้าที่สถานทูต

1079
01:11:57,980 --> 01:11:59,857
และเอามันออกไปจากซามัวได้

1080
01:12:03,152 --> 01:12:06,780
นั่นคือตอนที่กล้องจากสำนักข่าวเริ่มมา
แล้วก็กลายเป็นข่าวใหญ่

1081
01:12:08,365 --> 01:12:12,786
จำได้ว่ามีเฮลิคอปเตอร์สำนักข่าว
บินวนรอบบ้านเราที่แคลิฟอร์เนีย

1082
01:12:12,870 --> 01:12:14,371
อยู่เหนือหัวเราพอดี

1083
01:12:15,372 --> 01:12:16,749
มากันไม่หยุด

1084
01:12:23,088 --> 01:12:24,089
(วัยรุ่นเล่าเหตุทารุณที่ศูนย์)

1085
01:12:24,173 --> 01:12:25,257
(ได้เห็นวิดีโอเทปและแน่ใจ)

1086
01:12:25,341 --> 01:12:26,342
(ไร้มนุษยธรรม)

1087
01:12:26,425 --> 01:12:27,509
(ทารุณ)

1088
01:12:27,593 --> 01:12:32,348
มีชื่อของเขาอยู่ในข่าวที่เขาไม่ได้… คือ…

1089
01:12:34,767 --> 01:12:36,685
ทำฉันเดือดสุดๆ บอกตรงๆ

1090
01:12:37,936 --> 01:12:41,899
เขาแทบไม่อยู่ที่นั่นด้วยซ้ำ
ในตอนนั้นเขาออกมาแล้ว

1091
01:12:42,775 --> 01:12:45,444
ตอนนั้นเองที่พวกเขาไปพาเด็กๆ ออกมา

1092
01:12:56,830 --> 01:13:00,501
ตอนนั้นฉันทำงานที่สถานทูตสหรัฐฯ ในนิวซีแลนด์

1093
01:13:00,584 --> 01:13:02,503
และบรรดาเจ้าหน้าที่ก็แนะนำฉัน

1094
01:13:02,586 --> 01:13:05,923
ว่าพวกเขามีปัญหาที่ค่ายนั้น

1095
01:13:06,006 --> 01:13:10,177
และเราต้องไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น

1096
01:13:14,848 --> 01:13:18,268
จะทิ้งให้เด็กๆ อยู่ในสถานการณ์นั้นไม่ได้

1097
01:13:26,193 --> 01:13:28,779
เราหาทางเข้าไปที่ค่ายจนได้

1098
01:13:29,613 --> 01:13:31,448
แทบไม่มีอะไรเลย

1099
01:13:32,199 --> 01:13:35,619
ที่นั่นมีแค่พวกเรา

1100
01:13:35,702 --> 01:13:38,247
พวกเด็กๆ ถูกพาตัวไปจากที่นั่นแล้ว

1101
01:13:40,040 --> 01:13:42,751
มีอะไรบางอย่างเกิดขึ้นแน่นอน

1102
01:13:46,755 --> 01:13:52,094
เราเดินดูรอบๆ อาณาบริเวณ
แล้วก็ได้ยินเสียงหนึ่ง

1103
01:13:55,639 --> 01:13:58,725
เราเดินลงไป เจอเด็กคนหนึ่งที่นั่น

1104
01:13:58,809 --> 01:14:00,436
เขาป่วยมาก

1105
01:14:01,019 --> 01:14:04,398
ทีแรกเขาค่อนข้างลังเล

1106
01:14:04,481 --> 01:14:08,193
อาจเป็นเพราะกลัวการลงโทษ
ถ้าพูดอะไรกับเรา

1107
01:14:08,277 --> 01:14:10,028
แต่ในที่สุดเขาก็บอกเรา

1108
01:14:10,112 --> 01:14:13,407
ว่าคนอื่นๆ ถูกพาตัวไปจากค่ายแล้วโดยตั้งใจ

1109
01:14:14,450 --> 01:14:18,495
แต่เราไม่รู้ว่าที่ไหน
เรานึกไม่ออกเลยว่าพวกเขาจะไปไหนได้

1110
01:14:26,420 --> 01:14:30,257
วันนั้นเป็นวันที่แปลกที่สุด ตั้งแต่เช้าเลย

1111
01:14:32,843 --> 01:14:34,470
พวกเขาทำดีกับเรา

1112
01:14:35,053 --> 01:14:37,139
ดีกว่า… คือว่ามันแปลก

1113
01:14:37,222 --> 01:14:39,391
พวกเขาส่งเราไปที่ชายหาดแห่งนึง

1114
01:14:54,698 --> 01:14:57,534
ฉันจำได้ว่าเดินทางผ่ากลางป่า

1115
01:14:57,618 --> 01:15:01,705
ยังไม่รู้เลยว่าพอไปถึงแล้วจะเจออะไร

1116
01:15:02,498 --> 01:15:05,709
คิดว่า "พวกเขาพาเด็กๆ ผ่านที่นี่ไปยังไง"

1117
01:15:09,838 --> 01:15:12,591
ที่จริงเราควรจะอยู่ที่นั่นแค่ระยะเวลาสั้นๆ

1118
01:15:14,551 --> 01:15:16,053
แล้วจู่ๆ…

1119
01:15:18,597 --> 01:15:23,810
รถเอสยูวีสีดำ หน้าต่างติดฟิล์มทึบ

1120
01:15:24,603 --> 01:15:26,438
ก็ขับมาทีละคัน…

1121
01:15:28,649 --> 01:15:30,567
ขับผ่านจุดที่เราอยู่

1122
01:15:33,570 --> 01:15:35,113
ฉันไม่รู้ว่าพวกเขามาจากไหน

1123
01:15:35,197 --> 01:15:37,449
จำได้แค่ว่าพวกเขาขับผ่านเข้ามา

1124
01:15:41,870 --> 01:15:44,122
พวกเด็กๆ อยู่ที่ชายหาด

1125
01:15:45,999 --> 01:15:49,836
จำได้ว่าฉันมองพวกเขาแล้วคิด "คุณพระคุณเจ้า"

1126
01:15:55,217 --> 01:15:58,470
แล้วก็มีคนลงมาจากรถ…

1127
01:16:01,765 --> 01:16:04,893
บอกว่าพวกเขาเป็นคนของสถานทูตอเมริกา

1128
01:16:07,604 --> 01:16:08,689
เรื่องโกหกแน่ๆ

1129
01:16:11,024 --> 01:16:14,695
ไม่มีทางที่ใครจะใส่ใจมากขนาดนั้น

1130
01:16:15,988 --> 01:16:19,491
ยิ่งกับตัวฉัน นั่นน่ะ… ไม่มีทางเป็นเรื่องจริง

1131
01:16:43,640 --> 01:16:48,228
วิดีโอเทปนี้กลายเป็นแหล่งข้อมูลหลัก
ในการดำเนินคดีทางกฎหมาย

1132
01:16:50,939 --> 01:16:55,944
คณะลูกขุนใหญ่รับทราบคำให้การจากเด็กๆ
ที่เคยอยู่ที่แปซิฟิกโคสต์อะคาเดมี่

1133
01:16:56,028 --> 01:16:56,987
และบรรดาผู้ปกครอง

1134
01:16:58,780 --> 01:17:03,869
และที่น่าสนใจคือคนที่เอาวิดีโอเทปออกมา

1135
01:17:03,952 --> 01:17:06,913
มีคนถามเขา "ต้องโง่แค่ไหน

1136
01:17:06,997 --> 01:17:09,416
ถึงส่งลูกไปเข้าโครงการแบบนี้"

1137
01:17:10,208 --> 01:17:15,380
เขาดึงโบรชัวร์ที่สตีฟเขียนให้
แปซิฟิกโคสต์อะคาเดมี่ออกมา

1138
01:17:15,464 --> 01:17:21,970
แล้วเขาอ่านตรงที่เขียนว่า
แปซิฟิกโคสต์อะคาเดมี่สร้างมาเพื่อเด็กแบบไหน

1139
01:17:22,054 --> 01:17:24,014
เขาวางมันลง แล้วพูดว่า

1140
01:17:24,723 --> 01:17:28,143
"พวกเขาบรรยายตัวลูกผม ผมถึงได้เลือกที่นี่"

1141
01:17:28,894 --> 01:17:32,898
คาร์ติซาโนรู้จุดอ่อนไหวทางอารมณ์

1142
01:17:32,981 --> 01:17:37,986
ของพ่อแม่ที่อยู่ในวิกฤต ที่รู้สึกว่า
"ฉันไม่มีทางเลือก"

1143
01:17:39,780 --> 01:17:43,825
แต่สตีฟไม่เคยต้องรับผิดชอบอะไร

1144
01:17:44,785 --> 01:17:46,036
เพราะโลกเปลี่ยนไป

1145
01:17:46,119 --> 01:17:48,455
เกิดเหตุการณ์ 9/11
มีเรื่องอื่นต้องให้ความสำคัญ

1146
01:17:49,373 --> 01:17:53,543
และสตีฟ คาร์ติซาโน
ไม่ว่าเขาจะเคยทำอะไรมา

1147
01:17:53,627 --> 01:17:56,338
เขาก็ไม่ใช่ภัยความมั่นคงของชาติ

1148
01:17:59,675 --> 01:18:03,345
ไม่นานหลังจากที่เดฟกลับจากซามัว

1149
01:18:03,428 --> 01:18:06,431
ฉันก็เริ่มออกนอกลู่นอกทาง

1150
01:18:07,599 --> 01:18:11,228
ตอนนั้นฉันกลายเป็นวัยรุ่นที่ทำอะไรห่ามๆ

1151
01:18:12,437 --> 01:18:14,606
ฉันเริ่มออกไปเที่ยวกับเพื่อนของพี่

1152
01:18:14,690 --> 01:18:18,485
หลังจากนั้นไม่นานพวกนั้นก็เริ่มใช้ยา
แล้วฉันก็ใช้ตามเขา

1153
01:18:19,403 --> 01:18:22,906
ฉันเลิกงานกลับมาบ้าน พบว่าทีวีหายไป

1154
01:18:22,989 --> 01:18:24,825
เครื่องเล่นวิดีโอหายไป

1155
01:18:24,908 --> 01:18:28,829
เครื่องเป่าหิมะหายไปจากโรงรถ

1156
01:18:28,912 --> 01:18:31,415
เพราะพวกแกขโมย

1157
01:18:31,498 --> 01:18:36,128
พวกแกเอาข้าวของจากที่บ้าน

1158
01:18:36,211 --> 01:18:38,130
ไปขายต่อ เอาเงินไปซื้อยา

1159
01:18:38,213 --> 01:18:41,967
สรุปว่าตอนนี้ฉันมีลูกสองคนที่ติดเฮโรอีนอย่างหนัก

1160
01:18:42,050 --> 01:18:45,929
เรากำลังพูดถึงเด็กในแหล่งค้ายา
หรือเด็กที่หนีออกจากบ้าน คุมไม่ได้

1161
01:18:46,012 --> 01:18:50,142
แล้วพออายุ 25 เมื่อไหร่
ข้ออ้างต่างๆ นานาว่าทำไมออกจากม.ปลาย

1162
01:18:50,225 --> 01:18:52,477
หรือทำไมถึงเล่นยา ข้ออ้างพวกนั้นก็จะไม่สำคัญ

1163
01:18:53,061 --> 01:18:55,480
ที่ซีแอตเทิล ฉันเสพเกินขนาดไปหลายครั้ง

1164
01:18:58,817 --> 01:19:01,236
แล้วก็ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์อย่างรุนแรง

1165
01:19:01,319 --> 01:19:02,904
และถูกจับ

1166
01:19:05,282 --> 01:19:07,868
เราเคยประกันตัวเดวิดออกจากคุกสองครั้ง

1167
01:19:07,951 --> 01:19:10,287
แล้วก็ได้รู้ด้วยตัวเองว่านั่นเป็นความคิดที่ไม่ดี

1168
01:19:10,370 --> 01:19:15,542
สุดท้าย พอเคที่ถูกจับ เราปล่อยให้แกติดคุก

1169
01:19:15,625 --> 01:19:17,127
เด็กๆ ต้องได้เรียนรู้

1170
01:19:17,210 --> 01:19:20,464
ว่าพวกเขาต้องรับผิดชอบชีวิตตัวเอง
และต้องรับผลจากการกระทำของตัวเอง

1171
01:19:21,381 --> 01:19:22,924
ฉันโกรธมาก

1172
01:19:26,136 --> 01:19:29,723
เราต่างรู้สึกผิด เราตั้งคำถามตลอด

1173
01:19:29,806 --> 01:19:34,269
"ฉันควรทำอะไรต่างจากนี้ไหม
ฉันทำอะไรที่ต่างจากนี้ได้ไหม"

1174
01:19:34,770 --> 01:19:37,939
ฉันรู้ตัวว่าชีวิตจะเป็นยังไง
ถ้าไม่ทำอะไรที่ต่างจากเดิม

1175
01:19:38,023 --> 01:19:41,359
ฉันก็เลยเข้าไปมีส่วนร่วมในชุมชนฟื้นฟูอย่างเต็มที่

1176
01:19:41,443 --> 01:19:44,738
และหลังจาก 13 ปีก็มีทุกวันนี้ได้

1177
01:19:44,821 --> 01:19:47,240
ในสัปดาห์ที่สี่ พวกเขาจะมีช่วงอยู่คนเดียวสี่วัน

1178
01:19:47,324 --> 01:19:49,242
ยาทุกตัวออกไปจากร่างกายหมดแล้ว

1179
01:19:49,326 --> 01:19:52,370
พวกเขาอยากกลับบ้าน
ไปเป็นลูกชายลูกสาวของพ่อแม่อีกครั้ง

1180
01:19:52,454 --> 01:19:53,955
ไปเรียนหนังสือ

1181
01:19:54,039 --> 01:19:56,374
เดวิดยังคงมีปัญหาต่อไป

1182
01:19:57,667 --> 01:19:59,044
แล้วตอนนี้เดวิดอยู่ไหน

1183
01:19:59,127 --> 01:20:03,965
เขาอยู่ในคุก และจะอยู่ในนั้นอีกประมาณสามปี

1184
01:20:04,716 --> 01:20:07,803
หันหลังเข้ากำแพงหน่อยได้ไหม ทางนี้ หันกลับมา

1185
01:20:07,886 --> 01:20:08,845
ใช่

1186
01:20:09,346 --> 01:20:11,181
นั่นพ่อกับเดฟ

1187
01:20:15,101 --> 01:20:19,231
ทำใจยาก ตอนที่ฉันออกจากสถานบำบัด
คือตอนที่พ่อถูกวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็ง

1188
01:20:20,232 --> 01:20:26,404
มะเร็งที่พัฒนาไปเป็นระยะสี่ มะเร็งลำไส้ใหญ่

1189
01:20:27,489 --> 01:20:29,991
เขาสู้กับมันอยู่หกหรือเจ็ดปีได้

1190
01:20:30,075 --> 01:20:33,912
ในวันสุดท้ายของชีวิตก็ยังสู้
และเขาเสียเพราะหัวใจวาย

1191
01:20:33,995 --> 01:20:35,705
พวกเขาบอกเราอย่างนั้น

1192
01:20:36,331 --> 01:20:38,834
นั่นคือเมื่อสามปีที่แล้ว

1193
01:20:53,515 --> 01:20:55,851
ผมคิดว่าสตีฟไม่ใช่คนเลว

1194
01:20:57,143 --> 01:21:02,607
ผมคิดว่าเขาหลงทางอยู่ช่วงหนึ่ง ผมมองแบบนั้น

1195
01:21:02,691 --> 01:21:05,652
ผมว่าแก่นแท้ของเขาไม่ใช่คนเลว

1196
01:21:06,611 --> 01:21:09,114
เนื้อในของเขาอาจเป็นคนดี

1197
01:21:09,823 --> 01:21:13,285
มีอย่างหนึ่งในเรื่องนี้ที่กวนใจผมได้ทุกครั้ง

1198
01:21:14,327 --> 01:21:17,789
คือเราช่วยให้เขาพ้นผิด แต่เขาเบี้ยวเงินผม

1199
01:21:17,873 --> 01:21:21,960
ไม่เคยจ่ายยอดคงเหลือ นั่นแหละที่ผมฉุน

1200
01:21:22,544 --> 01:21:23,879
ผมไม่ได้ข่าวจากเขาอีกเลย

1201
01:21:23,962 --> 01:21:26,506
ที่จริง ก่อนบริษัทโปรดักชั่นของคุณจะติดต่อมา

1202
01:21:26,590 --> 01:21:28,258
ผมไม่รู้เลยว่าเขาเป็นตายร้ายดียังไง

1203
01:21:28,341 --> 01:21:31,011
ฉันเคยชอบสตีฟ

1204
01:21:32,053 --> 01:21:36,391
ผมเคยชอบเขา จนกระทั่งมองเห็น

1205
01:21:38,894 --> 01:21:40,687
ทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาทำ

1206
01:21:40,770 --> 01:21:43,607
เขาเอาเงินจากพ่อไปห้าหมื่นได้มั้ง

1207
01:21:44,691 --> 01:21:45,650
น่าจะใช่

1208
01:21:56,786 --> 01:21:58,455
(มูลนิธิชาเลนเจอร์)

1209
01:22:01,750 --> 01:22:02,709
หลายปีก่อน

1210
01:22:02,792 --> 01:22:05,879
ฉันกูเกิลคำว่า "มูลนิธิชาเลนเจอร์"

1211
01:22:05,962 --> 01:22:10,133
ฉันอยากติดต่อกับคนอื่นๆ
ที่เคยร่วมทริปเอาตัวรอด

1212
01:22:14,137 --> 01:22:16,181
แล้วฉันก็เห็นข่าวมรณกรรมของเขา

1213
01:22:19,768 --> 01:22:26,358
ความรู้สึกมันผสมปนเปกัน ทั้งตกใจ เศร้าใจ…

1214
01:22:28,360 --> 01:22:29,486
รู้สึกโกรธ

1215
01:22:32,906 --> 01:22:36,076
นั่นคือเป็นตัวกระตุ้นให้ฉันออกมาพูดสักที

1216
01:22:36,159 --> 01:22:38,119
ว่าเกิดอะไรขึ้นกับฉัน

1217
01:22:38,203 --> 01:22:41,957
(สร้างโพสต์)

1218
01:22:42,040 --> 01:22:44,167
(สวัสดีทุกคน)

1219
01:22:53,009 --> 01:22:57,681
โครงการแรกที่ฉันไปเข้าร่วมคือที่ฮาวาย

1220
01:22:59,516 --> 01:23:01,351
มีส่วนที่เรียกว่าโซโล

1221
01:23:01,434 --> 01:23:06,314
โซโลคือโอกาสที่จะเรียนรู้ว่า
เราสามารถเอาตัวรอดได้ด้วยตัวเอง

1222
01:23:06,398 --> 01:23:09,275
ว่าเราสามารถ…

1223
01:23:09,359 --> 01:23:11,736
ผ่านพ้นเรื่องยากๆ ไปได้

1224
01:23:11,820 --> 01:23:15,448
และสตีฟทำระบบ "ส่งข่าว" ให้ฉัน

1225
01:23:15,991 --> 01:23:18,034
ฉันมีวิทยุสื่อสาร

1226
01:23:20,578 --> 01:23:22,163
ฉันหวาดกลัว

1227
01:23:22,706 --> 01:23:25,750
แล้วสตีฟก็พูดว่า "ถ้าเธอต้องการฉัน"

1228
01:23:25,834 --> 01:23:27,877
"ถ้าเธอกลัว และต้องการตัวฉัน

1229
01:23:27,961 --> 01:23:30,922
แค่กดปุ่มพูดนะ แล้วฉันจะไปหา"

1230
01:23:32,007 --> 01:23:36,302
ฉันอายุ 13 อยู่คนเดียว

1231
01:23:38,263 --> 01:23:42,976
เขามาหาแล้วถามว่า "อยากได้อะไรไหม"

1232
01:23:43,059 --> 01:23:47,272
ฉันตอบ "ค่ะ ฉันจะรู้สึกขอบคุณมาก
ถ้าคุณเอาโลชั่นมาให้ได้"

1233
01:23:47,355 --> 01:23:48,857
ผิวฉันแห้งมาก

1234
01:23:52,610 --> 01:23:54,404
ขอโทษค่ะ ขอเวลาสักครู่

1235
01:23:58,867 --> 01:24:00,660
เขาก็เลยเอาโลชั่นมาให้

1236
01:24:01,161 --> 01:24:03,538
และอาสาทาหลังให้ฉัน

1237
01:24:03,621 --> 01:24:06,332
ฉันไม่ได้สบายใจซะทีเดียว

1238
01:24:06,416 --> 01:24:09,919
แต่มันก็ไม่ได้ผิดไปจากปกติขนาดนั้น

1239
01:24:11,379 --> 01:24:13,506
เขาบอกให้ฉันนอนคว่ำ

1240
01:24:14,257 --> 01:24:15,633
เขาคร่อมตัวฉัน

1241
01:24:15,717 --> 01:24:19,679
แล้วก็บีบโลชั่นลงที่หลังฉัน นวดให้

1242
01:24:21,473 --> 01:24:23,516
แล้วเขาก็บอกให้ฉันพลิกตัว

1243
01:24:24,559 --> 01:24:25,560
ฉันก็…

1244
01:24:27,437 --> 01:24:30,398
ฉันไม่อยากพลิกตัว ฉันตัวแข็งทื่อ

1245
01:24:31,316 --> 01:24:34,861
เขาบอกว่า
"ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร พลิกตัวเถอะ"

1246
01:24:37,655 --> 01:24:38,823
แล้วเขาก็…

1247
01:24:41,076 --> 01:24:45,538
็เริ่มทาโลชั่นที่ไหล่และเหนืออกฉัน

1248
01:24:47,373 --> 01:24:51,586
แล้วเขาก็เลื่อนมือลงไป…

1249
01:24:55,882 --> 01:25:00,512
ที่หน้าอกฉัน ฉันพยายามผลักมือเขาออก

1250
01:25:02,889 --> 01:25:07,769
เขาบอกว่า "ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
คิดซะว่าฉันเป็นพ่อ"

1251
01:25:08,478 --> 01:25:12,232
สิ่งที่ฉันคิดในหัวมีแค่
"พ่อไม่มีทางแตะต้องตัวฉันแบบนี้"

1252
01:25:21,032 --> 01:25:23,284
ตลกดีนะ ฉันเพิ่งมาฉุกคิดเมื่อไม่นาน…

1253
01:25:25,411 --> 01:25:27,080
พอมองย้อนกลับไป…

1254
01:25:27,163 --> 01:25:29,833
ที่จริงฉันเคยคุยกับเพื่อน

1255
01:25:29,916 --> 01:25:31,876
และได้รู้ตัวว่าทุกๆ อย่าง

1256
01:25:31,960 --> 01:25:34,879
ที่ตอนนั้นฉันคิดว่าเป็นสิ่งที่น่ารัก ใจดี ที่สตีฟทำให้

1257
01:25:36,172 --> 01:25:37,924
เขาทำไปเพื่อเตรียมฉันให้พร้อม

1258
01:25:38,424 --> 01:25:42,846
ตอนนั้นฉันไม่รู้หรอก ฉันเพิ่งมาฉุกคิดเมื่อเร็วๆ นี้

1259
01:25:48,309 --> 01:25:50,728
สองปีหลังจากนั้น ฉันเล่าให้แม่ฟัง

1260
01:25:52,230 --> 01:25:53,857
แน่นอนว่าไม่ได้ลงรายละเอียด

1261
01:25:53,940 --> 01:25:59,904
แต่ฉันบอกแม่ว่าเขาสัมผัสตัวฉัน
กระทำการทางเพศกับฉัน

1262
01:26:01,281 --> 01:26:03,825
คุณแม่ได้ทำอะไรไหม ได้แจ้งความไหม

1263
01:26:04,909 --> 01:26:05,910
ไม่

1264
01:26:06,494 --> 01:26:10,290
เหตุผลที่ไม่ได้แจ้งความก็เพราะแม่คิดว่า

1265
01:26:10,373 --> 01:26:13,418
เขาทำไปเพื่อผลดีต่อตัวเด็ก

1266
01:26:14,252 --> 01:26:18,339
และแม่ไม่อยากจะ "เอาคานเข้าไปสอด"

1267
01:26:23,344 --> 01:26:29,517
ฉันเอะใจว่าเขาใช้คำว่า "บงการ" บ่อยมาก

1268
01:26:29,601 --> 01:26:33,897
อย่างที่เห็น เด็กๆ พวกนี้ใช้วิธีต่างๆ
พยายามจะบงการ

1269
01:26:33,980 --> 01:26:39,986
หรือเขาเรียกเด็กๆ ว่าเป็นจอมบงการชั้นเซียน

1270
01:26:40,069 --> 01:26:43,406
พวกเขาเป็นจอมบงการชั้นเซียน
มีปัญหาอะไรก็โทษคนอื่น

1271
01:26:44,032 --> 01:26:46,367
และในฐานะผู้ใหญ่คนหนึ่งที่ได้ฟังเขาพูด

1272
01:26:46,451 --> 01:26:52,457
ฉันได้ฉุกคิดว่า
จอมบงการที่เซียนยิ่งกว่าใครก็เขานั่นแหละ

1273
01:26:52,540 --> 01:26:55,710
เป็นข้ออ้างที่สะดวกดีใช่ไหมล่ะ

1274
01:26:55,793 --> 01:26:58,004
ได้ทำลายความน่าเชื่อถือของเด็กๆ

1275
01:26:58,087 --> 01:27:00,298
เพราะรู้อยู่แล้วว่าพวกเขาเป็นเด็กมีปัญหา

1276
01:27:00,965 --> 01:27:03,218
นั่นไม่ใช่ข้ออ้าง แต่เป็นข้อเท็จจริง

1277
01:27:05,011 --> 01:27:09,515
นี่ยังเป็นอุตสาหกรรมที่เฟื่องฟูอยู่
ซึ่งตอนนี้มีคนเลียนแบบเยอะมาก

1278
01:27:09,599 --> 01:27:12,727
ตอนอายุ 16
พ่อแม่ส่งฉันไปเข้าโครงการบำบัดในที่ห่างไกล

1279
01:27:12,810 --> 01:27:16,356
คล้ายกับที่ปารีส ฮิลตันไป
ฉันจะเล่าให้ฟังว่ามันเป็นยังไง

1280
01:27:16,439 --> 01:27:22,070
สตีฟ คาร์ติซาโนทำการตลาด
โดยใช้ความบอบช้ำทางใจเป็นวิธีรักษา

1281
01:27:22,153 --> 01:27:26,449
พวกลอกเลียนแบบก็เลย
เปลี่ยนมันให้กลายเป็นอุตสาหกรรมขนาดใหญ่

1282
01:27:26,532 --> 01:27:29,786
ตอนกลางคืน พวกเขาเอารองเท้าฉันไป
และห่อตัวฉันไว้ในผ้าใบ

1283
01:27:29,869 --> 01:27:32,747
นอนทับที่ปลาย ไม่ให้ฉันขยับได้

1284
01:27:32,830 --> 01:27:37,710
ผมคิดว่ามีคนมากมายที่วันนี้จะรู้สึกว่า
"ค่ายนั้นเปลี่ยนชีวิตฉันจริงๆ

1285
01:27:37,794 --> 01:27:39,504
แต่อาจจะไม่ใช่ในทางที่ดีที่สุด"

1286
01:27:40,421 --> 01:27:43,675
มันทำให้ฉันเป็นฉันในวันนี้ค่ะ ถือเป็นส่วนสำคัญ

1287
01:27:43,758 --> 01:27:45,009
ฉันเคยติดยา

1288
01:27:45,093 --> 01:27:48,096
เข็นรถเข็นไปตามถนน เป็นคนไร้บ้าน

1289
01:27:49,847 --> 01:27:52,809
ฉันรอดมาได้ก็เพราะ

1290
01:27:54,143 --> 01:27:57,272
ฉันรู้ว่าต้องอยู่โดยไม่มีอะไรเลยยังไง

1291
01:27:57,897 --> 01:28:02,110
ฉันใช้เวลาส่วนใหญ่ในชีวิต
ไปกับการพยายามเอาตัวรอด

1292
01:28:02,193 --> 01:28:07,323
แล้วฉันก็พาตัวเองไปอยู่สถานการณ์ที่ต้องรอด

1293
01:28:07,407 --> 01:28:10,785
เพราะฉันรู้จักอยู่แค่นั้น
นั่นคือสิ่งที่ทำให้ฉันสบายใจ

1294
01:28:10,868 --> 01:28:15,581
ผมยังฝันร้ายถึงที่นั่นอยู่เลย
ลบมันออกจากหัวไม่ได้

1295
01:28:15,665 --> 01:28:17,250
มันอยู่กับผมมาทั้งชีวิต

1296
01:28:17,333 --> 01:28:21,170
ถ้ามันเกิดกับปารีส ฮิลตันและครอบครัวได้

1297
01:28:21,963 --> 01:28:24,257
ขอให้ลองคิดถึงเหล่าผู้ที่ไม่อาจมายืนอยู่ที่นี่วันนี้ได้

1298
01:28:24,340 --> 01:28:28,678
วัยรุ่นไม่ใช่แค่เด็กที่อยู่ในบ้านเรา

1299
01:28:28,761 --> 01:28:31,639
พวกเขาคือคนที่ไว้ใจเรา

1300
01:28:31,723 --> 01:28:32,849
เกิดเรื่องนี้กับฉัน

1301
01:28:32,932 --> 01:28:37,729
ตลอด 20 ปีที่ผ่านมา ฉันพยายามบอกให้คนรู้
และมันไม่นำพาอะไรเลย

1302
01:28:37,812 --> 01:28:39,981
อุตสาหกรรมนี้กลับเติบโตขึ้น

1303
01:28:40,606 --> 01:28:44,569
(ที่อเมริกาปีนี้ มีเด็กหลายพันคนจะเข้าร่วม)

1304
01:28:44,652 --> 01:28:46,529
(ค่ายบำบัดในที่ห่างไกล)

1305
01:28:47,488 --> 01:28:51,159
(ครอบครัวคาร์ติซาโนไม่ต้องการพิสูจน์
ข้อกล่าวหาเรื่องล่วงละเมิดทางเพศ)

1306
01:28:51,242 --> 01:28:54,954
(แต่รู้สึกว่าพฤติกรรมเช่นนั้นไม่สอดคล้อง
กับสตีฟที่อยู่ในความทรงจำของพวกเขา)

1307
01:28:55,872 --> 01:28:59,000
(ธุรกิจที่ดำเนินอยู่ซึ่งใช้ชื่อ
มูลนิธิชาเลนเจอร์, เฮลธ์แคร์อเมริกา)

1308
01:28:59,083 --> 01:29:00,209
(หรือแปซิฟิกโคสต์อะคาเดมี่)

1309
01:29:00,293 --> 01:29:02,879
(ไม่เกี่ยวข้องกับกิจการที่ปรากฏในสารคดีนี้)

1310
01:29:03,838 --> 01:29:07,258
(ถ้าคุณหรือคนที่คุณรู้จักเคยถูกกระทำทารุณ)

1311
01:29:07,342 --> 01:29:12,180
(สามารถรับข้อมูลและความช่วยเหลือได้ที่
www.wannatalkaboutit.com)

1312
01:29:40,875 --> 01:29:45,880
คำบรรยายโดย อัจฉริยา สุกใส