Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Tak!
Nieźle!
Carter Baldwyn!
Oczywiście.
Hej, Earl.
Chyba...
Chyba przegapiłem budzik.
Zabierz stąd koleżanki.
Proszę.
To partnerzy biznesowi.
Z marketingu.
Cokolwiek sprzedają, nie mogą robić tego tutaj.
Ruszcie się!
Która godzina?
Prawie jedenasta.
Ona mnie zabije.
Musimy lecieć. Spóźniłem się na brunch.
- Wstawaj. - Skończyli?
- Czekaj. - Nie dokończyliśmy gry.
To nic.
Trzymajcie się.
Dzieci.
Halo!
Mam pusty kieliszek.
- Nie wiem, gdzie drugi kelner. - Przepraszam.
Pani Baldwyn, tak?
Co pani pije?
To, co zwykle.
Przynieś butelkę. Szybko.
Wciąż jedziemy do Vegas?
Nie dziś.
Może. Zadzwonię.
Hurra!
No dalej!
Proszę, pani Baldwyn.
Mogę coś jeszcze pani...?
Co to ma być?
Pani wino...
Sprzedajemy te pomyje, nie pijemy ich.
Najmocniej panią przepraszam.
Joseph jest nowy.
Nie stój tu jak idiota.
Przynieś pani Baldwyn Louis Jadot Montrachet, rocznik 2016.
Tout de suite!
Potrzeba wyrafinowanej palety,
aby docenić subtelne piękno chardonnay...
- Żegnam. - Pięknie pani wygląda.
Joseph!
- Matko! - Wreszcie.
Nie uściskasz mnie?
Jak mogłeś się spóźnić?
Mieszkasz tu.
Moje spotkanie z marketingiem się przeciągnęło.
To nasze?
- To za spóźnienie. - Paskudne.
To, co zwykle.
Dla mnie też.
Dobrze.
Gdzie twoja analiza na trzeci kwartał?
Tutaj.
Nie skończyłeś, prawda?
Mówiłem już o długim spotkaniu?
Tracę do ciebie cierpliwość.
Przepraszam.
Masz coś do zrobienia.
Pojedziesz do Los Santos.
Po co?
Jedyna winiarnia w Los Santos, która do nas nie należy,
trafiła na rynek.
Dwadzieścia hektarów. Właściciel zmarł.
Winnica ma zostać sprzedana do 24 grudnia.
Do Bożego Narodzenia?
Obojętnie.
- Musisz jechać dzisiaj. - Dzisiaj?
O 15 przyjmują zainteresowanych.
Czemu nie wyślesz jakiegoś urzędasa czy prawnika?
Musisz mi pokazać, na co cię stać.
Pewnego dnia masz przejąć tę firmę.
Nie chcę tego.
A jednak korzystasz z życia dzięki naszym pieniądzom.
Rozumiem.
Pojadę.
Dobrze.
To wymaga wyczucia.
Jeśli ktoś się dowie, że jesteśmy zainteresowani,
dojdzie do licytacji.
Z kim?
Winogrona z Los Santos są do niczego.
Ktoś się nimi interesuje.
Dowiesz się, kto to jest i jakie ma zasoby.
A dwudziestego trzeciego złożymy ofertę nie do przebicia.
Okej.
W Los Santos jest przyjemny kurort.
Wykluczone.
Zwróciłbyś uwagę.
- Już ci coś zarezerwowaliśmy. - Dobijasz mnie.
O, jest Emma.
Dziękuję.
Myślisz, że mnie widziała?
Mam nadzieję, że miałeś dość manier,
by porozmawiać z nią po tym, jak rzuciłeś ją przez SMS-a.
- Cóż... - Nie rozmawialiście osobiście?
Zdefiniuj „osobiście”.
O Boże.
Lepiej już pójdę.
Emma! Cześć.
Wyglądasz oszałamiająco. Bahamy dobrze ci zrobiły.
Jak się masz?
Świetnie.
Pojechałam sama na miesiąc miodowy,
by popijać w depresji margarity i czytać raz po raz twojego SMS-a,
czekając na upokorzenie po powrocie do domu.
Jesteś okrutny.
Małżeństwo ze mną byłoby jeszcze okrutniejsze.
Co za szczęście.
Wszyscy wygrywają.
Hurra.
Wiesz co, Carter?
Nie czuję złości.
Czuję litość.
Jesteś rozpieszczonym Piotrusiem Panem. To żałosne.
Cieszę się, że nie zostałam twoją Wendy.
Takie kobiety jak ja nie potrzebują chłopców.
Chcemy mężczyzn.
Świetny owoc,
kwaskowe,
czyste wykończenie. Dobre rosé.
Nie dokończymy wina?
Mamo!
Poczekaj.
Mam cię już dość na dziś.
Przecież pojadę tam.
Rodzinnym odrzutowcem?
Nie, wynajęliśmy ci auto.
Włoskie.
Nieźle! Może być.
To jest moje.
To?
Incognito.
To auto dla klaunów?
Do widzenia.
Jeśli tego nie załatwisz,
pod choinkę dostaniesz kopniaka w tyłek.
Winnica nazywa się Huckabee. Sprawdź maila.
Trzęsie się przy wyższej prędkości.
WINNICA HUCKABEE NA SPRZEDAŻ
Tak.
To jest to.
Dios mio! Jedenasta pięćdziesiąt? Chicos!
Chodźcie jeść!
Chłopcy!
Ahorita mismo!
Musimy lecieć. Jedz szybko.
- A koktajl białkowy? - Co?
Mówiłem ci, muszę przypakować.
- To było na serio? - Tak.
- Brat Matteo przybrał w gimnazjum 9 kilo. - On jest w połowie Samoańczykiem.
Mamo.
To ci wystarczy.
- Gdzie twój brat? - Wciąż w łóżku.
Co?
Santi, czemu wciąż jesteś w łóżku?
Musimy jechać.
Nie chcę, brzuch mnie boli.
Wolę jechać z tobą na spotkanie.
Nie chcesz iść na imprezę?
Nie lubię chodzić z Fernandem na urodziny.
Ignoruje mnie, kiedy jest z kolegami.
Rozumiem, ale nie przejmuj się nim dzisiaj.
- Masz tam własnych kolegów. - Kogo?
Będzie Carl.
On dłubie w nosie.
- To nie trzymaj go za rękę. - Mamo.
Ciocia Cindy zaraz tu będzie.
To tylko parę godzin.
Będę cię kochać, aż krowy wrócą do domu.
A kury polecą na północ.
Chodź tu.
Już tu jest. Chodź.
Wejdź, Cindy.
Okej, gotowa na imprezę!
Santi trochę się ociąga.
Dziecięce przyjęcia byłyby ciekawsze, gdybyśmy mogły pić wino.
Powinnaś pisać w czasopiśmie dla rodziców.
Chicos!
Powinnam.
- Ja z przodu! - Odwiozę ich o 15.
Ty zawsze jesteś z przodu.
Dobra, potworki, jedziemy!
Czy wasza mama zrobi coś z tym domkiem dla gości?
Nie wiem, wciąż o tym gada.
Gotowi?
WITAMY W LOS SANTOS
FESTIWAL WINA 23 GRUDNIA
WINARNIE
WINIARNIA BALDWYN
WINIARNIA HUCKABEE OTWARTA W SOBOTY I NIEDZIELE
Twoja misja specjalna
to wyjechanie fiatem na odludzie.
Co za kicha.
SALA DEGUSTACYJNA
Jeśli ktoś jeszcze nie wie,
ta winnica to ostatnie źródło lokalnych winogron w Los Santos.
W tym miejscu nasi garagistes produkują swoje wino,
będące sercem i duszą tego regionu.
To dzięki niemu Los Santos jest wyjątkowe.
Bankowa wycena tej posiadłości i pozostałe dane
znajdują się na ulotce.
Wiecie, z kim się mierzymy.
Ktoś musi ocalić tę ziemię
i tę winnicę
z rąk tych chciwców z Baldwyn Wines.
Wszystko okej?
Tak, zagapiłem się tylko.
Pan w sprawie kupna nieruchomości?
Nie.
Zobaczyłem znak, że jest tu degustacja wina.
Ach, przepraszam.
Degustacje nie odbywają się już od jakiegoś czasu.
To spotkanie prywatne.
Dobrze. Przepraszam, że przeszkadzam.
Proszę, weźcie ze sobą te materiały i zapoznajcie się z nimi.
Skręcaj, Santi!
Mistrzu!
- Jesteś cały? - Tak.
Nic mi nie jest.
Zabiłeś Jezuska!
Nie, Jezuskowi nic nie jest.
W przeciwieństwie do łóżeczka. Noga się odłamała.
- Kto może to naprawić? - Kto?
Jezus.
Jak? Robiąc cud?
Nie, był cieślą.
No tak, dorabiał tak.
Musisz obniżyć postawę.
Wcale nie.
On ma rację.
Ugnij kolana i rozluźnij się.
Jeździ pan na desce?
Trochę tam jeżdżę.
Niezłe spotkanie.
Oby twój klient wygrał licytację.
Tak.
Baldwyn Wines wciąż milczą.
To dziwne.
Może nie są zainteresowani.
Miejmy nadzieję.
O tak, okej?
Umówimy się na kolację? Omówmy wszystkie sprawy.
Nie dziś, Larry.
- Kiedy indziej? - Pewnie.
Okej, patrzcie na to.
To było super!
Łatwizna.
Spróbujcie.
Nie dałbyś rady.
Poznał pan moich synów.
To pani synowie?
Absolutnie.
Valentina.
Jestem Carter... Goodman.
Ma pan dzieci?
Nie.
Niektórzy twierdzą, że sam nim jestem.
Co sprowadza pana do Los Santos?
Rozglądam się.
Mieszkam w mieście,
ale nie podoba mi się tam.
Chciałbym się wyprowadzić.
Przyjechałem tu,
żeby zobaczyć, jak tu jest.
Pracuję w nieruchomościach.
Więc kiedy zda pan sobie sprawę, że to wspaniałe miejsce,
chętnie pomogę coś znaleźć.
Ach, czyli sprzedaje pani tę winnicę.
Tak, właśnie trafiła na rynek.
Myśli pani...
że sporo za nią dadzą?
A co, chce pan kupić winnicę?
Ja? Skąd!
Boże, nie.
I może jeszcze prywatny samolot?
Czym się pan zajmuje?
Jestem...
Jestem cieślą.
Jak Jezus?
Tak.
Myślałam, że Jezus był rybakiem.
Musiał być człowiekiem renesansu.
Czyli jest pan taką złotą rączką?
Pewnie.
Jasne, stolarkę mam we krwi.
Gdzie się pan zatrzymał?
Jak on się nazywał? Motel Kruchy Korek.
Jest pan też dilerem?
Jest tam tak źle?
Mam dla pana propozycję.
Ktoś musi się zająć moim domkiem dla gości.
Doprawdy?
Jeśli ma pan czas.
Jeśli zajmie się pan naprawą,
może zatrzymać się pan tu na tydzień.
Ładny dom.
Dziękuję.
A to pana projekt.
Muszę odebrać.
Okej.
Pokażecie mu domek?
- Dobrze. - Tak?
Zaraz wrócę.
- Nie ma drzwi. Okej. - Dlatego pan tu jest?
Moje Lego!
Sorry.
Pracowałem nad tym trzy dni.
Dać wam chwilę?
Nic mu nie będzie. Chodźmy.
I proszę.
To łóżko, a tam jest łazienka.
Na tej ścianie brakuje...
ściany.
Serio jest pan cieślą?
Mam wiele talentów.
Zostać z panem?
Nie trzeba.
Dobra.
Ale się wtopiłem.
Panie Goodman?
Halo?
Sekundę!
Idę. Jezu!
Zaraz zadzwoni mój budzik.
- Jest dziewiąta? Dziesiąta? - Ósma trzydzieści.
Nie marnuje pani czasu, co?
Przepraszam. Przyniosę panu cieplejszą pościel.
Byłoby świetnie.
Dziękuję.
Mam spotkania z klientami.
W sprawie winiarni?
Nie, szukają tylko domów.
A co, potrzebuje pan wina?
Potrzebuję? Nie.
Ale nie odmówiłbym.
Zobaczę, co da się zrobić.
Jeśli chce pan zacząć pracę,
zapłaciłam już za płytę gipsową.
To adres i telefon do sklepu.
Zamówienie na nazwisko Espinoza.
Espinoza?
Podoba mi się.
Dobrze. Takie mi zostało.
Racja, nie można ot tak zmienić nazwiska.
Zrobiłam to po ślubie.
Tak to można.
Okej, zostawiam pana.
Tak jest.
„Nie można zmienić nazwiska”. Idiota.
Zgubiłeś się, młody?
Chcę odebrać zamówienie na nazwisko Espinoza.
Jest na zapleczu.
Jesteś budowlańcem?
Chodź.
Jak się nazywasz?
Carter.
Moe. Miło mi.
Mnie też.
Dobrze, to zamówienie Val.
Który wóz jest twój?
Ten.
Większy jest u mechanika.
Bo chcę...
zamontować sobie uchwyt na strzelbę.
Wiesz co, przywiozę ci je.
Mam akurat po drodze.
- Serio? - Tak.
Świetnie. Dziękuję.
Gdy byłem w twoim wieku, zdarzało mi się naginać prawdę,
kiedy chciałem zaimponować pięknej kobiecie.
Przejrzałeś mnie.
Raz niemal utonąłem, chcąc zrobić wrażenie na Loli Parker.
- Ale masz szczęście. - Czemu?
Gips cię nie zabije.
Ale lepiej zapoznaj się z tematem,
zanim się gdzieś zamurujesz.
Dobra rada.
Dzięki.
To jakieś Breaking Bad?
Jestem garagiste.
- Francuskim mechanikiem? - To ma inne znaczenie.
Chodź, pokażę ci.
Robię tu wino.
W garażu?
Tak.
Wiesz coś o winie?
Trochę.
Tyle, co o gipsie?
Nie, mam dobry nos.
Serio?
No dobrze.
Przyjacielu! Zobaczmy.
To mój najnowszy produkt.
Autorstwa Moe Walkera.
Powiedz, co myślisz.
Który to rocznik?
Zeszły tydzień.
Potrzebuje czasu.
No, ze sto lat.
Okej, ale co smakujesz?
Czuję nutki hibiskusa i wiśni,
ale przede wszystkim łajno.
Zdarza się.
Trafiłeś z hibiskusem i wiśnią. Jestem pod wrażeniem.
Ja nie.
Co?
Pasjonuje mnie technologia winiarstwa.
Jest w niej coś romantycznego.
Czasem coś mi się udaje.
- Może spróbujesz czegoś jeszcze? - Nie trzeba.
Pomóc ci ze ścianą?
Podrzuć mi materiał. Przy następnej wizycie...
będę gotowy na kolejną dawkę.
Umowa stoi.
Będę potrzebował narzędzi?
Matko.
Społeczeństwo ceni sobie SMS-y ponad telefonami.
To barbarzyństwo.
Telefon został wynaleziony po telegrafie.
Tak, ale autokorekta i nietrafione emotikony starszych osób
to rozrywka dla całej rodziny.
Bardzo zabawne.
Jakieś postępy?
Mamo, dam radę.
Jest kilku potencjalnych kupców,
ale wiem, jak odkryć, kto daje najwięcej.
Jak?
Mieszkam u agentki, która sprzedaje winnicę.
- Jak to...? - Muszę kończyć.
Panie Carter?
Nie powinien pan pracować?
Trzeba o siebie zadbać.
Dzięki temu dorosłe osoby jak ja
operują na najwyższym poziomie.
Nie jest pan normalnym dorosłym.
Dziękuję.
Snowboard? Poddałeś się z deskorolką?
Tata dał nam deski snowboardowe na święta parę lat temu.
Mieliśmy jechać do Tahoe, ale nic z tego nie wyszło.
Mama mówi, że może w tym roku.
Chciałem nauczyć się jeździć.
Nie chcę znów dać plamy. Fer jest dobry we wszystkim.
Twój tata musiał być zajęty.
W tym roku was zabierze.
Nie był zajęty.
Umarł.
Przepraszam.
- Nie wiedziałem. - To nic.
Też straciłem tatę, gdy byłem mały.
Wiem, jak to jest.
Z czasem jest łatwiej.
Będziesz silniejszy.
Jest pan silniejszy?
Pewnie.
Więc snowboarding...
To łatwe. Mogę cię nauczyć.
- Potrafi pan? - Tak?
Choć wolę narty.
- Twój tata miał deskę? - Jest w szopie.
Chodźmy po nią.
Poćwiczymy.
- W ogródku? - Musisz zapoznać się z deską.
Możesz to zrobić i tutaj.
Tak?
Tyłek do przodu.
I spróbuj...
Okej, wstałeś.
Zbliż się do pięt.
W ten sposób skręcasz,
zwalniasz i zatrzymujesz się.
Musisz zrozumieć, jak działa deska.
Zrób tak parę razy.
I teraz zatrzymaj się.
Zatrzymaj się. Przed tobą narciarz.
Zatrzymaj się!
To nic. Dobra robota.
Świetnie, młody.
To część nauki. Brawo.
Tak. Dasz radę.
Zbliż się do mnie.
Świetnie.
Masz talent.
Do przodu.
Spróbuj się tak utrzymać.
Pochyl się.
Tak. Jeszcze trochę.
Jeszcze raz. Ugnij kolana.
Obróć deskę. Do krawędzi.
Hej, chłopaki.
Hej, Moe.
Mam narzędzia i płyty.
No tak.
Pracuj dalej.
Wrócimy do tego jutro, dobrze?
Okej.
Zaraz przyjdę.
Dzięki, panie Carter.
Niewiele wycinków. Nie będzie tak trudno.
Jak zapewne wiesz,
musisz zacząć od góry.
Tak, od góry, jak zawsze.
Carter.
Od góry. Jasne. Dziękuję.
Potrzebujesz pomocy?
Co? Nie.
Wiem, jak postawić ścianę. Sprawdziłem w internecie.
Okej.
A myślałeś o drzwiach?
Tak, powinienem się tym zająć.
Okej, powodzenia.
Dam radę.
Lekka nie jest.
Nie dam rady.
Puk, puk.
Hej!
Hej.
Przyszłam sprawdzić, jak idzie.
Jasne, wszystko gra.
Planuję pracę na jutro.
Jak pani dzień?
Jakieś oferty kupna domów albo...
winnic?
Nie, nie, tylko się rozglądali.
Cały dzień.
Założę koszulkę.
Co z palcem?
To nic takiego. Taka praca.
Możemy przenieść pudła do garażu,
żeby miał pan więcej miejsca.
Fajnie.
Tak.
Uwaga pod nogi.
Może być tutaj.
Co to?
To...
rzeczy mojego męża.
Santi powiedział mi, że zmarł.
Bardzo mi przykro.
Dzięki.
Mieliśmy wstawić pamiątki po nim do domku dla gości,
ale przyda mi się dochód z najmu.
- Wie pani, jaki to zabytek? - Tylko on by to wiedział.
Przede wszystkim interesował się...
A to co?
Słyszał pan o naszej lokalnej kulturze garagiste?
Coś mi o tym wiadomo.
Chris to uwielbiał.
Kolekcjonował i degustował wina.
Wierzył, że dobre wino może pochodzić tylko z tej doliny.
Ale Baldwyn Wines robią z naszych winogron tylko tanie wina.
Nie wiem, czy te są dobre.
Jestem tylko amatorką.
Chris był marzycielem.
To wina z lokalnych winogron?
Wszystkie z winnicy Huckabee.
To ma sens.
Zdawało się, że było sporo zainteresowanych.
Myślałam, że Baldwyn Wines będzie zainteresowane,
ale nie odzywają się.
Hej, Val!
A to kto?
Cindy, to Carter.
To moja przyjaciółka Cindy.
Nie mówiłaś, że się z kimś spotykasz.
Nie jesteśmy parą.
Co za szkoda.
Wspaniała para.
Carter pomaga mi odremontować domek.
Doprawdy?
Pomoc przystojnego majstra. Widziałam taki film.
- Cindy. - Tak?
On cię słyszy. Przepraszam.
Zaplanowałyśmy sobie wspólny wieczór.
- No to nie zatrzymuję was. - Okej.
Czuję się uprzedmiotawiany.
Cześć, Carter!
Bierz się za niego.
Mam butelkę wina od mojej sąsiadki.
Na festiwal wina.
Napijmy się i powiedz, dlaczego miał wywróconą koszulkę.
Powinnam była wziąć dwie butelki.
Pójdę do garażu.
Ale...
mam też Beczkę Baldwyna.
Ohyda.
Śpisz z wrogiem?
- Taka tanizna. - Wiem.
Ciekawe, czy Carter ma jakieś wino.
Mógłby wpaść.
Podzielimy się.
- Nie. - Czemu?
To takie ciacho.
Pewnie jest zajęty pracą.
Ach tak?
Czy może boisz się, że ten twój bankier Larry zrobi się zazdrosny?
- Przestań. - Co?
Kręci się wokół ciebie tylu przystojniaków.
Czas dać któremuś szansę.
Nie.
Nie wyobrażam sobie, co pomyślałyby dzieci, gdybym...
Gdybyś co? Była znów szczęśliwa? Poszła tańczyć?
Dawno już nie kręciłaś tymi swoimi biodrami.
Nie miałam ochoty na taniec.
Skarbie.
Może nie trafi się książę z bajki, ale pocałunek i tak może zdziałać cuda.
Nie, chłopcy już dość przeszli.
Więc co?
Już z nikim nie zaryzykujesz?
- Nie jestem rozrywkowa jak ty. - Dziewczyno!
Wszystkiego można się nauczyć, nawet luzu.
Nie zawsze byłam taką psotnicą.
W szkole pielęgniarskiej byłam tak skupiona na nauce,
że nawet nie chodziłam na imprezy.
Ale...
Sama nie wiem.
Bycie pielęgniarką...
to...
Widzę tyle osób pod koniec życia.
Zrozumiałam, że sama tak naprawdę nie żyłam.
Jeśli nie pójdziesz do Cartera, może sama pójdę.
Hej, spadaj!
Po prostu...
Nie wiem, czy jestem gotowa.
Minęło tylko kilka lat.
Kiedy Chris przychodził na chemioterapię...
mówił tylko o tobie i chłopcach.
Chciał tylko, żebyście byli szczęśliwi.
Myślałam, że mamy więcej czasu.
Wiem. Przykro mi.
Czas jest podły.
Tak.
To prawda.
I dlatego...
trzeba go wykorzystywać.
Każdego dnia.
- Trzymaj się. - Cześć.
Żyjesz.
Byłem pewien, że porazi cię prąd.
To naprawdę może mnie zabić?
Wróciłeś po narzędzia?
Potrzebuję więcej płyt.
- Trzeba coś poprawić. - Okej.
Żaden problem.
I potrzebuję drzwi.
A zrobiłeś pomiary?
Tak!
Na filmiku mówili, że trzeba to zrobić, żeby pasowały.
No i...
przydałaby się pomoc.
Jeśli masz czas.
A masz czas na wino?
To ostatnie mogło mieć zły posmak...
Myślisz?
Okej, zajeżdżało stodołą, ale spróbuj tego.
- Przyniosę ci wiadro. - To jeszcze nie to.
Powiedz coś więcej.
Okej, nie czuję łajna.
Okej.
Dobry owoc. Bardzo kwaskowe.
Szorstka tanina.
W porządku, to cały bukiet.
Jeszcze złagodnieją. Wierz mi.
Bez urazy, Moe,
ale winogrona z Los Santos nie słyną ze smaku.
Bzdura.
Mamy złą reputację przez tę Beczkę Baldwyna.
Oni są do niczego. Wzięli dobrą glebę i owoce
i zrobili z nich nijakie, przesłodzone wino.
Tu się zgadzam.
To kwestia procesu.
In vino veritas, stary.
- Źle tego użyłeś. - Spróbujmy tego.
Muszę znaleźć najlepsze na festiwal.
No dobra, jeszcze jedno,
ale potem musimy wracać do ściany.
Okej.
To będzie dobre.
Nie, przesuń w lewo.
Wytniemy drugi kawałek na skraj.
A co z gniazdkiem?
Nie możesz tu tego tak włożyć.
Gadasz jak mój nauczyciel wychowania seksualnego.
Mądry facet.
Zrobię pomiary.
Bierzesz wszystkie winogrona z Huckabee?
Tak, jak wszyscy tutaj.
I robisz wino w garażu?
Nie, eksperymentuję w garażu.
Ale gdy robię coś na poważnie, używam sprzętu w Huckabee. Jak wszyscy.
Co zrobicie, gdy ktoś kupi winnicę?
Val ma plan.
Znalazła przyjaznego kupca?
Poniekąd.
Kolektyw.
Czas na lekcję.
No to lecę.
Są drzwi.
O tak. Zaraz przyjdę, Santi.
Jeszcze raz dziękuję za pomoc.
Kto daje szczęście innym, sam je znajduje.
To Platon?
Cytat z torebki herbaty.
Przerzuć wagę na palce.
I na piętę.
Kiedy będziesz skręcał... Na place.
W ten sposób kontrolujesz deskę.
Myślałam, że Val ma już majstra.
Owszem, ma.
Poznałam go.
Bardziej pasuje na czyściciela basenów.
Coś w tym jest, ale nic nie mówię.
Z ciebie to prawdziwy majster.
Dwa, trzy... Raz, dwa...
Dobra robota.
Tak jest!
Hej, chłopcy.
Cześć, ciociu.
Hej.
Hej, Val.
Na co patrzysz?
Na Santiego.
Dobrze, że ma w domu jakiegoś mężczyznę.
- Ja też się cieszę. - No właśnie.
Na podjeździe był drugi majster.
To Moe.
Pomaga Carterowi.
Moe mógłby zmajstrować coś ze mną.
- Cindy... - Tylko mówię.
Moe może ze mną.
- Nie mów tak. - Już żałuję.
Dobra robota. Przybij.
Świetnie sobie radzisz.
Potrzebujemy tylko śniegu.
Skąd?
Nie wiem, wymyślę coś.
Dzięki, panie Carter.
Hej, Moe.
Nie, nie zamurowałem się.
Mam szalony pomysł.
Co jutro robisz?
Przepraszam.
Może dokończymy przenosić pudła?
Pewnie.
W takim stroju?
Twoja decyzja.
Dwie minuty.
Przydałyby się tu jakieś zasłony.
Zaczyna brakować mi tu miejsca.
Pozbądź się tych win.
To żadne Chateau Cheval Blanc.
Kręcisz nosem?
Jesteś snobem?
Ja? Skąd.
Nie.
Trochę.
Okej, jestem.
Czyli powstały w garażu, więc nie mogą być dobre?
Myślę, że nie ma na to dużych szans.
Spróbujemy.
Na pewno?
To wina twojego męża.
Kolekcjonował je, by ktoś mógł się nimi cieszyć.
Ktoś czyli my.
„Moja Wina”.
Dobra nazwa.
Spróbujmy.
Kieliszki.
No dobrze.
Smakuje jak wino.
Okej, cofnijmy się.
Tak mnie uczono.
Patrzysz.
Potem zakręcasz.
Żeby otworzyć aromat.
Wąchasz.
I pijesz.
Niech pokryje twoją paletę.
Ciesz się smakiem.
Nie jest takie złe.
Ty spróbuj.
Patrzę.
Kręcę.
I jak?
Wciąż smakuje jak wino.
Okej, ale co jeszcze czujesz?
Wiśnię?
Lawendę?
Dobrze.
Masło orzechowe?
- Co? - To po śniadaniu dzieci.
Okej, nie. Dam radę.
Te winogrona
zostały zebrane w wilgotną sobotę
przez 73-letniego, utykającego Francuza,
który lubi pizzę z anchois.
Ukrywa to przed żoną,
która myśli, że mu nie służą.
Masz bardzo wrażliwy nos.
Sam masz wrażliwy nos.
Przepraszam.
Wypiłam kieliszek z Cindy, a teraz macam cię po twarzy.
Nie, ja tylko...
Doceniam twoją ocenę.
Widzisz?
Wino nie musi być wymyślne, żeby smakować.
Jeśli są takie dobre,
czemu nie sprzedają ich w supermarketach?
Nie można tego załatwić tak łatwo.
Zwłaszcza dlatego, że nasze winogrona mają złą reputację.
To przez Beczkę Baldwyna?
Tak.
Którą czasem piję.
Co?
Czemu?
Bo czasem jest dla mnie w sam raz.
Jak kluski z serem.
Wino nie powinno być tylko dla bogatych.
Dionizos chciał, by łączyło ludzi,
by się nim cieszyli i dzielili.
Miało ich zbliżać.
Każdy lubi co lubi. Reszta to pozerstwo.
Możesz mieć rację.
Spróbujmy innego.
Co myślisz?
Kolejne dobre.
Więc czego się dziś nauczyłeś?
Tego, że może...
w Los Santos mogą jednak być dobre winogrona.
Wszystkie w Huckabee.
Powiedz o tej sprzedaży.
Moe mówił o jakimś kolektywie.
Żaden lokalny winiarz nie ma dość pieniędzy na całą winnicę,
więc chcę, żeby się złożyli.
Rozumiem.
Razem mamy akurat dość pieniędzy, by pokryć wartość rynkową.
Powinno wystarczyć.
Mam nadzieję.
Czego jeszcze się dziś nauczyłeś?
Nauczyłem się, że czasem...
trzeba zaryzykować.
Chyba też się tego dziś nauczyłam.
W porządku.
Powinnam już iść.
Jesteś pewna?
Nie. Tak.
Sprawdzę, co u chłopców, i do łóżka.
Okej. Rozumiem.
Posprzątam tu.
Dzięki.
I dziękuję za naukę picia wina.
Jasne.
Aha...
mnie też podoba się twój nos.
„Butelkowane w garażu Moe”?
Cwaniak. Jednak ma talent.
Dwa tysiące szesnasty.
Taki rocznik?
Co my tu mamy?
Huckabee i Baldwyn?
Rok 1977?
Co?
Dawno się nie odzywałeś.
Uciekłeś do Cabo?
Nie.
Robię, o co prosiłaś.
I?
Wiedziałaś, że dziadek i Hollis Huckabee
byli partnerami?
Nie tego miałeś się dowiedzieć.
Dziadek George wierzył w to miejsce.
To zamierzchła przeszłość.
Nie mieli głów do interesów. Byli marzycielami.
Co złego w marzeniach?
Trzeba się mierzyć z rzeczywistością.
Czego się dowiedziałeś?
Poznałem całą społeczność, która nie znosi Baldwyn Wines.
Zrzucają się, żeby zatrzymać winnicę.
To takie smutne. Niemal zabawne.
To nie jest smutne, to urocze.
Tylko mi nie wymięknij. To bardzo pomoże firmie.
Dowiedziałeś się, ile oferują?
Myślę, że...
nie powinniśmy tego robić.
To nie fair.
Życie nie jest fair.
Po coś cię tam wysłałam.
Zrobiłeś to czy nie?
Mają akurat dość, by zaoferować wartość rynkową.
I proszę!
To nie było takie trudne.
Boże, rada będzie tym zachwycona.
Ogłoszę to na świątecznym przyjęciu.
A teraz wracaj tu!
Pomożesz mi wybrać przystawki.
Nie mogę wyjechać.
Boże, czemu nie?
Mam tu coś jeszcze do zrobienia.
Do widzenia.
Dzieńdoberek.
Idealnie. Val właśnie wyszła.
Nie wie o naszym...?
Zaryzykowałem.
Lepiej prosić o przebaczenie niż o pozwolenie.
Cytat z naklejki na zderzak.
To do roboty.
Dasz radę, musisz tylko ćwiczyć.
Patrz.
Fer, zobacz.
Santi.
Fernando!
Carter.
Cindy.
Wytłumaczę to.
Co to?
Świetnie, Larry.
- Poczekaj. Wysiadam z auta. - Okej.
Ile inwestują?
Zebrali jeszcze 50 tysięcy.
To ile mamy w sumie?
Już niewiele nam brakuje.
Nie ma innych chętnych.
Dobrze to wygląda.
Larry, oddzwonię.
Hej, Val.
Co to?
Super!
Zbudowali nam rampę do ćwiczeń.
To i szalone, i super.
Co myślisz?
Właśnie miałem przetestować.
Nie mamy prawdziwego śniegu, ale to wystarczy, nim pojedziemy na stok.
Cowabunga!
Boże!
Przynajmniej rampa cała.
Powiedzcie, że ktoś to nagrał.
Jesteś cały?
Tak, nic mi nie jest.
Kto następny?
O nie.
- Nie moi chłopcy. - Prosimy!
- Mamo! - Nie.
Chyba mam rozwiązanie.
Tak!
Nic ci nie jest?
Jestem cały.
Pamiętaj o goglach!
Dasz radę, Santi!
- Santi! - Udało się!
Nieźle.
- Patrzcie! - Ostrożnie.
Może zróbmy przerwę.
- Dobra robota. - Okej!
Jest pewny siebie.
Spodobało mu się.
Więc...
jutro wyjeżdżasz?
Robota prawie skończona, więc...
tak.
Patrz na nich.
To mogłoby być takie łatwe.
Gdy wiesz, czego chcesz, nie możesz się wahać.
Też tak myślę.
Daj telefon.
Okej, jadę!
Dobra robota!
To mój numer.
Zadzwoń.
Chyba ci dzwoni.
Moe i Cindy nieźle się dobrali.
Idą na drinka.
A ty...
- Może chciałabyś...? - Mamo, gotowi.
Fernando wyje cały popcorn.
Zaraz przyjdę.
- Wieczór filmowy. - No tak.
Ciężko pracowali. Należy im się.
Carter.
Obejrzysz z nami Kevina samego w domu?
Czemu nie.
Nie!
Czemu go zapraszasz? To nasz wieczór.
Powinienem już iść.
- Przepraszam. - To nic.
Nie chcesz rozmawiać?
Myślałam, że lubisz Cartera.
Dobrze się bawiliście.
Lubię go, ale...
to nie jest nasz tata.
Oczywiście, że nie.
Nikt nie zastąpi twojego taty.
Nikt by nie mógł.
To tylko nasz przyjaciel.
To wieczór dla rodziny.
Okej.
Więc będziemy we trójkę.
Nie chcę się tobą dzielić.
Chodź.
Posłuchajcie.
Tęsknię za waszym tatą każdego dnia.
Ale mam szczęście, bo widzę jego twarz,
kiedy tylko patrzę na wasze przystojne buzie.
Chcę, żebyście coś wiedzieli.
Kiedy urodził się Fernando,
myśleliśmy z tatą, że to niemożliwe,
by pokochać kogokolwiek tak bardzo jak jego.
Nasze serca były pełne.
A wtedy pojawił się Santi.
Myśleliśmy: „Co my teraz zrobimy?
Musimy podzielić naszą miłość na dwie części?”.
Kiedy się urodziłeś,
to było...
coś magicznego.
Nie musieliśmy dzielić naszej miłości.
Nasze serca podwoiły się.
Nauczyliście nas czegoś.
Czego?
Tego, że miłość nie ma granic.
Kiedy rośnie,
rośnie także serce.
Więc nie myślcie, że skoro kochamy się w trójkę,
to wpuszczenie kogoś nowego do naszego życia,
sprawi, że będziemy kochać siebie czy waszego tatę mniej.
Miłość tak nie działa.
Entendido?
- Tak. - Entendido?
Tak.
Będę was kochać, aż krowy wrócą do domu.
- A kury polecą na północ na zimę. - A kury polecą na północ na zimę.
Spędziłeś tyle lat, robiąc to wspaniałe wino,
- i masz taką etykietę? - Okej.
Masz szczęście, że się pojawiłam.
Wypiję za to.
Wreszcie skończyłeś coś, co zacząłeś.
Val?
Santi?
Fernando?
Jest ktoś w domu?
„Val, mam nadzieję, że spodoba ci się moja ściana.
Carter”.
Hej, Moe.
Widzimy się dziś na festiwalu wina?
Nie, muszę...
Mam coś do zrobienia.
Musisz przyjść.
Posłuchaj.
Wystawiam Moją Winę 2016. Mówiłeś, że ci smakuje, prawda?
Tak.
Musisz przyjść i doświadczyć tego,
co tworzą winiarze z tej doliny.
Bądź przy moim stoisku o 14. Zaraz przy wejściu.
Nie spóźnij się.
Poproszę dwa.
ŚWIĄTECZNY FESTIWAL WINA
Pięknie tu.
To mój bestseller. Spróbujecie?
...i wtedy pijemy.
Dziękuję.
Bardzo interesujące sauvignon.
Używa stalowej beczki do fermentacji, ale dodaje coś od siebie.
Świetnie jej wyszło.
Dziękuję.
Nauczyłam się od babci.
Może kiedyś nauczę tego Brynne.
Dziękuję bardzo.
Hej, młody. W samą porę.
W samą porę na co?
No, w porę, na jaką się umówiliśmy.
Hej, chłopaki.
Valentina.
- Cześć. - Cześć.
Przyszedłeś na festiwal?
Tak.
W sumie to przyszedłem do Moe.
Fajnie.
Umówiłam się z Cindy.
Na którą?
Na czternastą.
W samą porę.
Na co?
Na zasadzkę.
No proszę.
Chyba mam tu odpowiedź.
To porwanie na zabawę.
Nie kontaktujcie się z policją.
Nie próbujcie namierzyć tego telefonu.
Czy tam nagrania.
Moje żądania są proste.
Bawcie się dziś dobrze
i nie martwcie się o tych urwisów.
Co godzinę wyślę dowód, że wciąż żyją.
Jeśli nie spełnicie żądań...
dam im tyle cukru,
że odpadną im głowy.
Miałeś mieć związane ręce.
To już było.
- Nagrywa się. - Trzymajcie się scenariusza.
O nie.
Już to gdzieś widziałem.
To...
profesjonalna zabawowa porywaczka.
Nie mamy wyjścia,
musimy się dobrze bawić.
Okej.
Wyślę tylko wiadomość.
Jestem matką o wyjątkowych umiejętnościach.
Jeśli dasz tym chłopcom za dużo cukru,
znajdę cię
i każę ci zapłacić.
Za brunch.
Chodź. Musisz spróbować jednego wina.
Udało się.
- Carter, to Joe. - Miło mi.
Joe był jednym z ulubionych garagistes Chrisa.
- Już jestem pod wrażeniem. - Dziękuję.
Mam proste podejście.
Nie filtruję, nie chłodzę i nie stabilizuję moich win.
- Chętnie spróbuję. - Spróbujemy całej butelki.
I poprosimy talerz sera.
Smacznego.
Dziękujemy.
Ci wszyscy ludzie lubią to, co robią,
i mówią o tym z taką pasją.
Ja taki nie jestem.
A co cię pasjonuje?
Szczerze?
Nie wiem.
Mama zaplanowała moje całe życie.
Wybrała mi nawet żonę.
I co ty na to?
Dziewczynie należą się przeprosiny.
A twój ojciec?
Zmarł, gdy byłem mały.
Przykro mi.
Mama zrobiła się po tym nadopiekuńcza.
Pewnie myślała, że mnie chroni, ale...
nie chciałem być taki, jaki miałem być według niej.
Zbuntowałem się.
I wkroczyłeś do szalonego świata ciesielstwa?
Coś w tym rodzaju.
Mówi, że jestem poetą, który nie potrafi rymować.
A ja mówię, że jest orzechem nie do zgryzienia.
Nie może być taka zła.
Gdybyś tylko wiedziała, kim ona jest.
Pomyślałabyś co innego.
Większość dzieci mówi tak o swoich matkach.
Ciekawe, co kiedyś powiedzą o mnie moje dzieci.
- Jesteś świetną mamą. - Skąd możesz wiedzieć?
Znasz mnie od paru dni.
Znam też twoje dzieci.
Są wspaniałe.
Mają poczucie tego, kim są na tym świecie.
Nie urodziły się z tym.
To dzięki tobie.
Tak.
Są naprawdę super.
Ty też.
Chyba potrzebujemy więcej wina.
Wiesz co?
Wiem, do kogo po nie pójść.
Zaraz wrócę.
Czemu nie odbierasz?
Tak bardzo uwielbiasz telefony.
Tu Margo. Zostaw wiadomość.
Posłuchaj mnie. Nie możesz...
Ostatnia sprawa.
Nie cieszmy się jeszcze za bardzo,
ale pracuję nad czymś,
co pozwoli nam poszerzyć działalność.
To dlatego nie ma tu Cartera?
Powiem wam jutro.
Dzięki za przyjście.
Do widzenia.
- Cześć, Margo. - Cześć.
Dobranoc.
Posłuchaj mnie. Nie możesz przebić oferty kolektywu.
Mają tu kulturę winiarstwa, która polega na Huckabee.
I robią nie najgorsze wino.
Ta winnica im się należy.
Nigdy nie słuchałaś moich opinii, ale teraz musisz.
Oddzwoń do mnie.
Proszę.
Zatańczymy?
Lepiej nie.
Czemu?
Boisz się?
Co robisz?
Tańczę.
Sam.
Pokazuję ci moje ruchy.
Proszę.
Okej.
- Przestań. - No co?
- Nauczę cię. - Okej.
Idziesz na bok, a potem wracasz.
Jeden krok i wracasz.
Okej.
- Świetnie. - Mogę czegoś spróbować?
Jaki podstępny.
Jak ludziom smakuje Moja Wina?
Val.
Gadałaś z Larrym?
Z Larrym?
Dzwonił do ciebie w sprawie oferty.
Jedzie tu.
Miałam wyciszony telefon.
Val!
Dzwoniłem.
- O co chodzi? - Pojawiła się druga oferta.
Dają dokładnie sto tysięcy więcej niż my.
Co?
Kto?
Baldwyn Wines.
Oczywiście.
Która godzina? Możemy ich przebić?
Za późno.
Złożyli ofertę zaraz przed terminem.
Niemożliwe.
Planowanie, kontrakty, spotkania...
Jak powiem ludziom, że straciliśmy winnicę?
Przez Baldwyn Wines.
Powinnam była wiedzieć, że zrobią coś takiego.
Tak mi przykro.
Skąd wiedzieli, ile zaoferować, żeby nas przebić?
Nie wiem.
Przeze mnie.
Co?
Przeze mnie.
Jak to?
To ja powiedziałem Baldwyn Wines, ile oferuje wasz kolektyw.
Przepraszam, Val.
To było, nim zobaczyłem, jak wyjątkowa jest wasza społeczność.
Dlaczego to zrobiłeś?
Bo...
jestem Carter Baldwyn.
To firma mojej matki.
Dzwoniłem do niej. Błagałem, żeby tego nie robiła.
Toś nam pomógł.
Myślałem, że mnie posłucha.
Chciałbym móc cofnąć się w czasie.
Więc to wszystko było kłamstwem?
Nie.
Nie to, co do ciebie czuję.
Słowa są od ust, Carter.
Działania są od serca.
- Val... - Żegnaj.
Żałuję, że ta płyta cię nie zabiła.
Ja też.
Wiesz co?
Powiedziałeś prawdę. To ważne.
Szczerość to jedyna droga.
Gadałem przez wino.
In vino veritas.
To tak się tego używa?
Muszę z kimś pogadać.
In vino...
Tak, synu?
Musisz cofnąć ofertę.
Dość tego, Carter.
Nazwa Baldwyn Wines znajdzie się na tej winnicy.
Rodzina jest z ciebie dumna.
Rodzina?
Dziadek George byłby oburzony,
wiedząc, co przytrafiło się tym ludziom.
Dziadek George i Hollis Huckabee też chcieli zarobić.
Tylko byli w tym fatalni. Twój ojciec odziedziczył to po nich.
Świętej pamięci.
Kiedy zmarł,
zostawił mnie z podupadającą firmą i dzieckiem.
Musiałam się wykazać. To ja odpowiadam za pozycję rodziny.
Co mają z tego garagistes z Los Santos?
Mogą upić się tanim winem i zapomnieć o swoich problemach.
Rozczarowałaś mnie, matko.
A ty mnie.
Ta firma została założona przez marzyciela, ale była niczym,
dopóki ktoś się nie obudził.
Ktoś, czyli ja.
Tobie radzę to samo.
Nawet jutro nie wracaj.
Wprowadził się, mieszkał tu.
Pod moim nosem.
Cały czas zbierał tylko informacje.
Kto tak robi?
Szpieg.
Seksowny, winny szpieg.
Wiesz, kogo winię?
Programy reality o remontowaniu domów,
które wmawiają nam, że świat jest pełen seksownych majstrów.
Jak to o mnie świadczy?
Dopuściłam go do moich synów.
Kotku.
Nic im nie będzie.
Znali go z pięć dni.
Pomyśl o sobie.
- Nic mi nie jest. - Jasne.
Jestem tylko samotna.
Hej,
nie jesteś sama.
Wciąż masz wokół siebie ludzi, którzy cię kochają.
Posłuchaj.
Zaryzykowałaś, okej?
Spróbowałaś czegoś i się nie udało.
Szkoda.
Ale i tak jestem z ciebie dumna.
- Dobrze całował? - Bardzo.
Tak.
Domyślam się.
Już czas, młody.
Dziękuję, że pozwoliłeś mi tu spać. Nie wiedziałem, co zrobić.
Mam dla ciebie prezent.
To naprawdę nie jest koniecznie.
W tym roku zasłużyłem na rózgę.
To nie tak.
Prezentem są konsekwencje.
Głowa czy brzuch?
Nie rozumiem.
Okłamałeś Val.
I zniszczyłeś kulturę garagiste w Los Santos.
Za to należy ci się jeden cios. Więc możesz wybrać.
Głowa czy brzuch?
- Poważnie? - Jak najbardziej.
Normalnie bym odpuścił, ale jesteśmy kumplami.
Żebyś nie zapomniał.
Przestań zgrywać uprzywilejowanego księcia.
Dobra, brzuch.
Błąd. Brzuch jest gorszy.
Oddychaj.
Tak. Oddychaj.
Jesteś dobrym kumplem.
Wiesz,
ból pomaga mi myśleć.
Teraz muszę...
Muszę się tym zająć. To nie może się tak skończyć.
Już mi się podoba ta nowa postawa.
Jeśli mama nie chce mnie słuchać,
muszę jej to pokazać.
- Jak to zrobić? - Uderzę tam, gdzie boli.
- W brzuch? - W dumę.
Myślisz nad planem?
Skoczymy na śniadanie?
Już wiem.
Dobrze.
Powodzenia.
Nie, nie mogę zrobić tego sam. Potrzebuję cię.
I Cindy.
Pożałuję tego, co?
Nie.
Choć pewnie tak.
Na 90% coś się schrzani,
ale zrobimy tak:
Przede wszystkim...
- Ho, ho, ho. - Trochę za wcześnie...
Jonathanie.
To moja sekretna tożsamość.
Jasne.
Możesz jechać.
Dziękuję.
Wreszcie.
Po tym można uznać, że jesteśmy małżeństwem.
Nie chcę o tym gadać.
Weź, co możesz. Potem się przebierzemy.
Za mną. Mamy godzinę, zanim dotrą goście.
Wszystko gra?
Tak.
Czuję magię świąt.
Póki co wszystko okej.
Gdzie jest twoja mama?
Przy stole ze starymi bogaczami.
To członkowie rady.
- Na zdrowie. - Wesołych świąt!
Dzięki, Margo.
Zaczynam.
Moe, gotowy?
- Tak. - Dobra.
To jest doskonałe, prawda?
To jedno z moich ulubionych.
Masz świetny gust.
Świetne.
Tak.
Canapé?
- Tak. - Poproszę.
- Ja dziękuję. - Dziękuję.
Jak smakuje państwu wino?
Absolutnie fantastyczne.
Margo, jak ci się to udaje?
Mój sommelier znajduje każdego roku najlepsze francuskie wino.
- Jest cudowne. - Cieszę się, że wam smakuje.
Mógłbyś...?
Dzięki.
Gdzie Carter? Zawsze przychodzi.
Zatrzymało go pewne zadanie, które mu zleciłam.
Wiedziałam.
Co uknułaś?
Zobaczysz.
Wydam małe oświadczenie.
Wciąż nie rozumiem, czemu mnie tu zaciągnęłaś.
Moe zdobył bilety?
Będzie świetnie. Obiecuję.
Poczekaj.
Baldwyn Wines?
Czemu mnie tu przyprowadziłaś?
Bo jestem twoją przyjaciółką.
I myślę, że musisz coś zobaczyć.
Sama jesteś seksownym winnym szpiegiem.
Hej!
Cieszę się, że jesteście.
Czemu jesteś ubrany jak kelner?
Usiądź wygodnie.
Jakby nie poszło, czeka cię niezła rozrywka.
Wszyscy są seksownymi winnymi szpiegami?
Witajcie na corocznym bożonarodzeniowym przyjęciu Baldwyn Wines.
Dobrze się bawicie?
Czas na niespodziankę Mikołaja.
Mamo, wiem, co myślisz, ale wszystko będzie dobrze.
Tak?
Dajcie mi dwie sekundy.
Myślałem, że będzie łatwiej.
Okej, już.
Jak większość was z wie, zdarzało mi się wykazywać...
brakiem dojrzałości.
Nie, to prawda.
Chciałbym przeprosić.
Ogrodników za incydenty na polu golfowym.
Pokojówki za bałagan w apartamencie.
Bóg mi świadkiem,
byłem przekonany,
że pawie pływają.
No nie wiem.
Przede wszystkim
jestem winny przeprosiny wspaniałej kobiecie,
która niestety poznała mnie od najgorszej strony.
Emma.
Przepraszam za to, jak zachowałem się wobec ciebie.
Byłem tchórzliwym gówniarzem.
Nie zasługiwałaś na to.
Mam nadzieję, że zdołasz mi wybaczyć.
Dziękuję ci.
Okej.
Przejdźmy do interesów.
Mam nadzieję, że smakuje wam crudo,
duszone szparagi i confit z kaczki.
Myślę, że świetnie pasują do dzisiejszych win.
Chateau LeMenteur?
Wszystkim smakuje?
Rzecz w tym, że nie ma takiej winnicy.
O czym on mówi?
Pijecie doskonałe cabernet
z najnowszej winiarni Baldwyn Wines.
To wino Moe.
Żartujesz?
Moja matka nalegała na kupno tej winnicy.
Miała rację.
Miałam?
- Jesteś pełna niespodzianek. - Tak.
W tym roku odwiedziły mnie duchy minionych i teraźniejszych świąt.
Matka wysłała mnie do Los Santos,
gdzie narodziła się ta firma.
Mój dziadek, George Baldwyn,
kupił ziemię ze swym partnerem Hollisem Huckabee.
Ich marzeniem
była produkcja na małą skalę win konkurujących z dużymi markami.
Kiedy tam byłem,
poznałem ludzi i winiarzy z Los Santos.
Ich pasja do wina
i duch wspólnoty jest ucieleśnieniem wizji mojego dziadka.
Zakochałem się tam.
Mówi o tobie.
- Mówi o wszystkich. - Nie.
Dziś wy również ich poznaliście.
Próbując tego, co mają do zaoferowania.
Beczka Baldwyna nie musi być dziedzictwem Baldwyn Wines.
Dionizos powtarzał,
że wino powinno jednoczyć ludzi.
Jeśli czasem oznacza to picie tanich win, w porządku.
Ale Baldwyn Wines
może pomóc niesamowitej społeczności winiarzy z Los Santos
i sprzedawać trunki, które pije się z dumą.
Premium kolekcja garagiste produkowana na mniejszą skalę.
Co wy na to?
Czy kolekcja garagiste Baldwyn Wines
powinna znaleźć się na półkach wszystkich sklepów?
Tak!
A więc postanowione.
Margo, wspaniały pomysł.
Powinniśmy byli zrobić to już wcześniej.
Wesołych świąt, kochani.
Dziękujemy wszystkim za przyjście.
Zobaczymy.
I jak wam się podobało przemówienie?
Kompletny bełkot.
- Ckliwy. - Nie mogłeś mnie wspomnieć?
Ale podobało się nam.
Przepraszam.
Dasz mi chwilę?
Co ty na to, matko?
Nowy oddział Baldwyn Wines, co?
Tak.
To sporo roboty.
Kto się może tym zająć?
Jeśli pozwolisz, chętnie dokończę to, co zacząłem.
Kończenie tego, co zaczynasz,
nie zawsze było twoją mocną stroną.
To prawda.
Ale byłem tak zajęty uciekaniem przed wszystkim,
że nie zastanowiłem się, do czego chcę tak biec.
- Myślisz, że to jest to? - Jestem pewny.
Myślę, że tata i dziadek byliby z ciebie dumni.
A ty?
Tak ciężko pracowałaś.
To będzie uhonorowaniem twojego dziedzictwa?
Skarbie...
moim dziedzictwem nie jest Beczka Baldwynów.
Nigdy nim nie była.
Ty nim jesteś.
Jestem z ciebie dumna.
- Powinniśmy się uściskać? - Pewnie. Chodź tu!
Kocham cię.
Ja ciebie też.
- Carter... - Ja...
Idź do dziewczyny.
Wiesz,
szkoda by było, gdyby ktoś, kto wyglądał tak pięknie jak ty,
nie zatańczył tu teraz.
Dobry pomysł.
Kogo zaprosić do tańca?
Może kogoś, kto chce przeprosić za to, jaki był niegrzeczny.
Cóż, mamy święta.
Carter?
Czasem warto być niegrzecznym.
Fernando, dasz radę. Tak jak w ogródku.
Okej, jadę.
Brawo!
Patrzcie na mnie!
Musisz się obniżyć, stary!
Poczekaj!
Dobrze ich nauczyłeś.
A ty mnie.
Calmate. Jeszcze nie skończyłam.
Napisy: Filip Bernard Karbowiak