1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:08,425 --> 00:00:12,137
(เม มาร์ติน: หนืด)

4
00:00:34,159 --> 00:00:36,286
- ให้ตายสิ แม่เจ้า เม! ตกใจหมด
- โทษที

5
00:00:36,953 --> 00:00:37,829
ดี

6
00:00:37,912 --> 00:00:39,622
- มาร์ชแมลโลว์ไหม
- ไม่ดีกว่า

7
00:00:40,707 --> 00:00:42,292
- หนังยางไหม
- เอาสิ ขอเส้นนึง

8
00:00:42,375 --> 00:00:43,793
- โอเค
- ขอบคุณ

9
00:00:50,341 --> 00:00:52,052
ได้เวลาเล่าเรื่องแล้ว

10
00:00:52,135 --> 00:00:54,012
- เจ๋งเลย ฉันจะนั่งให้สบายนะ
- โอเค

11
00:01:03,772 --> 00:01:05,440
เม ฉันเพิ่งเปลี่ยนเครื่องใหม่เองนะ

12
00:01:13,281 --> 00:01:15,658
หวังว่านายจะเก็บรูปงานแต่งนายไว้แล้วนะ

13
00:01:17,410 --> 00:01:19,454
- ช่วยแนะนำฉันหน่อยสิ
- ได้

14
00:01:19,537 --> 00:01:22,415
- พูดว่า "และบัดนี้" ด้วยนะ
- "และบัดนี้" นะ ได้ รู้เรื่อง

15
00:01:22,499 --> 00:01:23,541
ขอบคุณ

16
00:01:24,417 --> 00:01:29,214
และบัดนี้ ขอเสียงปรบมือ

17
00:01:30,090 --> 00:01:35,178
ต้อนรับหนึ่งเดียวคนนี้ขึ้นสู่เวที

18
00:01:35,261 --> 00:01:38,890
เม มาร์ติน!

19
00:01:48,691 --> 00:01:49,526
หวัดดี

20
00:01:53,488 --> 00:01:54,614
เป็นไงกันบ้าง

21
00:02:00,036 --> 00:02:00,954
ไง

22
00:02:02,789 --> 00:02:03,748
หวัดดี

23
00:02:05,500 --> 00:02:06,876
ดีใจที่ได้เจอนะ

24
00:02:08,461 --> 00:02:11,214
ให้ตายสิ นี่คือสิ่งที่ดีที่สุดเลย

25
00:02:11,297 --> 00:02:13,716
ขอบคุณมากที่มาที่นี่

26
00:02:13,800 --> 00:02:16,177
นี่มัน… โอเค

27
00:02:16,761 --> 00:02:18,972
ฉันมีเรื่องจะเล่าให้คุณฟังเยอะมากจริงๆ

28
00:02:19,472 --> 00:02:22,350
ทุกคนชื่ออะไรกันบ้าง เราควรเริ่มจาก…

29
00:02:22,433 --> 00:02:26,437
นับหนึ่งถึงสามแล้วทุกคนพูดชื่อตัวเองนะ
พร้อมไหม หนึ่ง สอง สาม

30
00:02:28,314 --> 00:02:31,234
สวัสดี ฉันเม

31
00:02:31,860 --> 00:02:35,029
ฉันตื่นเต้นมากที่ได้อยู่ที่แคนาดาตอนนี้ ฉัน…

32
00:02:38,449 --> 00:02:41,578
ฉันเป็นคนแคนาดานะ ฉันมีความเป็นแคนาดามาก

33
00:02:41,661 --> 00:02:45,290
แต่ฉันอยู่ที่อังกฤษมาตลอด 12 ปีที่ผ่านมา

34
00:02:45,373 --> 00:02:49,419
อยู่ที่ลอนดอน สำเนียงฉันเลยฟังดูเหมือนคนงี่เง่า

35
00:02:49,502 --> 00:02:51,296
ฉันติดสำเนียงอังกฤษ

36
00:02:51,963 --> 00:02:55,049
แบบมาดอนน่านิดๆ
และฉันกำลังพยายามอย่างหนักที่จะไม่พูดแบบนั้น

37
00:02:55,133 --> 00:02:56,134
ฉันขอโทษจริงๆ

38
00:02:56,217 --> 00:03:00,555
แต่… พ่อฉันเป็นคนอังกฤษ อังกฤษสุดๆ เลย

39
00:03:00,638 --> 00:03:04,767
เขา… พ่อฉันเหมือนสุภาพบุรุษชาวอังกฤษผู้ลึกลับ

40
00:03:04,851 --> 00:03:07,353
เขาเป็นผู้ชายที่มีมนตร์ขลัง

41
00:03:07,437 --> 00:03:11,482
เขาชอบเรื่องข้างขึ้นข้างแรมมาก
เขาเป็นมนุษย์ดวงจันทร์ เขาชอบ…

42
00:03:12,609 --> 00:03:14,944
เขารู้จักนกทุกตัวที่เคยบินมาที่สวนของเขา

43
00:03:15,028 --> 00:03:18,740
และเขามีความสัมพันธ์ที่พิเศษกับนกแต่ละตัว

44
00:03:19,616 --> 00:03:23,369
และวัยเด็กของฉัน ตลอดวัยเด็กของฉัน
ก็ค่อนข้างลึกลับ

45
00:03:23,453 --> 00:03:25,747
ตัวอย่างที่ดีที่สุดที่ฉันนึกออก…

46
00:03:25,830 --> 00:03:27,916
โอเค ตอนฉันประมาณแปดขวบ

47
00:03:27,999 --> 00:03:31,211
พ่อฉันขับรถพาฉันกับพี่ชายไปเรียนคาราต้

48
00:03:31,294 --> 00:03:33,046
และฉากมันก็แคนาดามากๆ

49
00:03:33,129 --> 00:03:36,591
เป็นช่วงห้าโมงเย็น พระอาทิตย์ตกไปแล้ว

50
00:03:36,674 --> 00:03:40,011
หิมะตก เราอยู่บนทางหลวง
เรากำลังจะไปโรงเรียนคาราเต้

51
00:03:40,094 --> 00:03:43,431
ฉันกับพี่ชายนั่งอยู่เบาะหลัง
ฉันแปดขวบ พี่ชายฉันอายุ 12

52
00:03:43,514 --> 00:03:46,935
ตอนนั้นฉันเป็นนักคาราเต้สายเขียว
พี่ฉันสายเหลือง

53
00:03:47,518 --> 00:03:50,188
เขาแก่กว่าฉันสี่ปี แต่อยู่ต่ำกว่าฉันสองระดับ

54
00:03:52,190 --> 00:03:55,735
ซึ่งไม่สำคัญหรอก แต่ฉันคิดว่าจะพูดถึงมัน

55
00:03:57,070 --> 00:04:01,407
แล้วเราก็ขับรถไปตามทางหลวง แล้วอยู่ๆ พ่อฉัน

56
00:04:01,491 --> 00:04:04,994
ก็หักพวงมาลัยไปที่ริมทางหลวง
ด้วยท่าทางตื่นตระหนก

57
00:04:05,078 --> 00:04:07,372
ยางรถดังเอี๊ยด คนบีบแตรกันใหญ่

58
00:04:07,455 --> 00:04:10,458
อันตรายมาก พ่อจอดรถ
และตัวสั่นมาก แล้วพูดว่า

59
00:04:10,541 --> 00:04:14,045
"พ่อขอโทษนะเด็กๆ แต่เราต้องลงจากรถ"

60
00:04:14,128 --> 00:04:16,923
เรางง "ฮะ" แล้วเราก็ลงจากรถ

61
00:04:17,006 --> 00:04:19,467
แล้วก็ยืนอยู่ริมทางหลวงท่ามกลางหิมะ

62
00:04:19,550 --> 00:04:22,553
พี่ชายฉันอายุ 12 เขาอายมาก เขา…

63
00:04:22,637 --> 00:04:24,847
ใส่ชุดคาราเต้อยู่ แล้วคนก็ขับรถผ่านไป

64
00:04:24,931 --> 00:04:26,891
พูดว่า "เขาสายเหลืองเหรอ"

65
00:04:27,976 --> 00:04:30,728
"เดี๋ยวนะ เขาดูโตกว่านะ…"

66
00:04:32,230 --> 00:04:34,732
"เราจะกลับรถกัน ดูสิ"

67
00:04:34,816 --> 00:04:37,402
แล้วเราก็ถาม "เกิดอะไรขึ้น" แล้วพ่อก็บอกว่า

68
00:04:37,485 --> 00:04:40,280
"พ่อเพิ่งเห็นจันทร์ดับทางกระจก"

69
00:04:41,531 --> 00:04:45,994
คือเขาเห็นเศษเสี้ยวของจันทร์ดับทางกระจกรถ

70
00:04:46,077 --> 00:04:48,037
และเราต้องจอดรถ ลงมาจากรถ

71
00:04:48,121 --> 00:04:50,707
และเขาให้พวกเราโค้งคำนับพระจันทร์สามครั้ง

72
00:04:50,790 --> 00:04:53,209
เราต้องทำพิธีทั้งหมดนี้

73
00:04:53,293 --> 00:04:55,962
เราต้องพูดว่า "สวัสดีตอนเย็น คุณพระจันทร์"

74
00:04:57,130 --> 00:05:00,550
มันลึกลับมาก เขาเป็นมนุษย์ดวงจันทร์
เขาชอบพระจันทร์มาก

75
00:05:00,633 --> 00:05:05,179
และฉันเพิ่งกลับไปเยี่ยมบ้านเมื่อเร็วๆ นี้

76
00:05:05,263 --> 00:05:07,598
มันคือบ้านในวัยเด็กของฉัน ฉันโตที่นั่น

77
00:05:07,682 --> 00:05:10,685
และพวกเขาอยู่กันมานานมากก่อนฉันเกิด

78
00:05:10,768 --> 00:05:12,186
ฉันอยู่ในครัวกับพ่อแม่

79
00:05:12,270 --> 00:05:16,566
แล้วพ่อฉันก็เข้ามาหาฉันและพูดว่า
"ไปเจอพ่อที่ห้องทำงานตอนโพล้เพล้นะ"

80
00:05:17,150 --> 00:05:19,527
ฉันแบบ "แต่หนู…" ฉันไปหาแม่และถามว่า

81
00:05:19,610 --> 00:05:21,446
"โพล้เพล้คือกี่โมง"

82
00:05:21,529 --> 00:05:23,406
แม่บอก "แม่ไม่รู้"

83
00:05:23,489 --> 00:05:26,034
แล้วฉันก็ขึ้นไปห้องทำงาน ซึ่งเหมือนกับ…

84
00:05:26,117 --> 00:05:29,245
มันเป็นมาหลายอย่างตลอดหลายปีที่ผ่านมา
มันเคยเป็นห้องว่าง

85
00:05:29,329 --> 00:05:32,040
พ่อฉันอยู่ที่นั่น ถือแก้วไวน์
มองออกไปนอกหน้าต่าง

86
00:05:32,123 --> 00:05:37,003
พ่ออยากให้ฉันดูว่า
มีครอบครัวแร็กคูนอาศัยอยู่บนต้นไม้

87
00:05:37,086 --> 00:05:38,463
ในสวนของเพื่อนบ้าน

88
00:05:38,546 --> 00:05:43,509
และทุกคืนตอนโพล้เพล้ พวกมันจะโผล่มา
และพ่อมีความสัมพันธ์กับทุกตัว

89
00:05:44,469 --> 00:05:46,763
เราก็ยืนรอแร็กคูนกัน

90
00:05:47,263 --> 00:05:49,599
แล้วพ่อก็พูดออกมาอย่างเพ้อฝันสุดๆ ว่า

91
00:05:50,350 --> 00:05:53,019
"รู้ไหม ลูกปฏิสนธิในห้องนี้นะ"

92
00:05:56,898 --> 00:05:58,232
ฉันเลยแบบว่า "โอ้…"

93
00:05:58,316 --> 00:06:02,320
และฉันไม่อยากให้พ่อเสียกำลังใจ
ตอนที่เขากำลังเปิดเผยสุดๆ ฉันเลย…

94
00:06:03,154 --> 00:06:08,242
ฉันถามว่า "พ่อจำได้เลยเหรอ
ว่าหนูปฏิสนธิคืนไหน"

95
00:06:08,326 --> 00:06:11,329
แล้วพ่อพูดประโยคนี้ที่ทำให้ฉันหลอนจริงๆ

96
00:06:12,288 --> 00:06:13,873
ตั้งแต่นั้นมา พ่อพูดว่า

97
00:06:13,956 --> 00:06:17,418
"แน่นอนอยู่แล้ว พ่อจำได้ พ่อจำได้แม่นเลยละ"

98
00:06:19,295 --> 00:06:20,546
เขาพูดแบบนี้

99
00:06:20,630 --> 00:06:23,383
"แสงจันทร์ส่องเข้ามาบนก้นของแม่ลูก"

100
00:06:33,559 --> 00:06:35,436
บน…

101
00:06:35,520 --> 00:06:38,147
ฉันว่าคุณคงไม่ค่อยเข้าใจว่า…

102
00:06:39,649 --> 00:06:42,777
ตอนนี้ฉันรู้ท่าที่ฉันปฏิสนธิแล้ว

103
00:06:43,319 --> 00:06:45,321
ฉันสยอง

104
00:06:47,323 --> 00:06:50,701
ไม่มีใครอยากปฏิสนธิด้วยท่าหมาหรอก

105
00:06:50,785 --> 00:06:53,079
มันเดียวดายมาก

106
00:06:54,372 --> 00:06:57,125
เราไม่… เราอยากปฏิสนธิแบบหันหน้าเข้าหากัน…

107
00:06:57,708 --> 00:06:59,252
สบตากัน

108
00:06:59,335 --> 00:07:02,088
ในจังหวะที่หลั่งน้ำอสุจิ เแบบว่าเรา…

109
00:07:02,630 --> 00:07:04,090
"เรากำลังเลือก

110
00:07:04,715 --> 00:07:05,883
ที่จะสร้างชีวิตนึงขึ้นมา"

111
00:07:07,301 --> 00:07:09,887
ไม่ใช่แบบว่า "กัดหมอนสิ" มันแย่มาก

112
00:07:12,098 --> 00:07:13,766
มันเดียวดาย มันเหมือนกับว่า…

113
00:07:14,267 --> 00:07:17,145
มันเปลี่ยนวิธีที่ฉันมองตัวเองไปเลย คือฉัน…

114
00:07:18,646 --> 00:07:20,565
ฉันเป็นหนูน้อยท่าหมา

115
00:07:22,233 --> 00:07:24,068
แต่ที่จริงก็มีเหตุผลมากเลยละ

116
00:07:24,735 --> 00:07:25,820
ทำให้เข้าใจทุกอย่างเลย

117
00:07:26,320 --> 00:07:28,990
มันส่งผลต่อท่าทางของฉัน ฉันค่อนข้างจะ…

118
00:07:29,532 --> 00:07:30,867
หลังค่อมนิดๆ

119
00:07:33,661 --> 00:07:36,789
และฉันว่าฉันดูออกด้วยว่าใครเป็นหนูน้อยท่าหมา

120
00:07:36,873 --> 00:07:40,168
เวลาฉันออกไปข้างนอก ร้อยทั้งร้อยเลย จะมี…

121
00:07:40,710 --> 00:07:42,962
เวลาฉันขึ้นรถไฟใต้ดิน และมีคน…

122
00:07:44,755 --> 00:07:46,924
สูบบุหรี่อยู่ในรถไฟใต้ดิน ฉันก็แบบ "ใช่เลย"

123
00:07:48,801 --> 00:07:50,803
หรือเวลาไปบาร์ และบาร์เทนเดอร์พูดว่า

124
00:07:50,887 --> 00:07:53,764
"มีคนฝากเครื่องดื่มให้คุณครับ"
ฉันมองไปที่ปลายเคาน์เตอร์ และ…

125
00:07:54,974 --> 00:07:56,476
เจอหนูน้อยท่าหมาอีกคนและ…

126
00:07:56,559 --> 00:07:59,562
คืนนี้ที่นี่ก็มี ฉันเห็นอยู่ หลายคนเลย

127
00:08:03,357 --> 00:08:07,111
พวกเขา… ทุกครั้งที่ฉันกลับไปเยี่ยมบ้าน
จะมีอะไรแบบนี้เกิดขึ้น

128
00:08:07,195 --> 00:08:10,531
อะไรที่ทำให้
การเข้าใจความจริงของฉันหยุดชะงัก

129
00:08:10,615 --> 00:08:14,118
พ่อแม่ฉันมีเรื่องเล็กๆ น้อยๆ อยู่เรื่องนึง

130
00:08:14,202 --> 00:08:16,579
และมันเป็นเรื่องที่พวกเขาเล่ามาตลอดชีวิตฉัน

131
00:08:16,662 --> 00:08:21,167
พวกเขาจะดื่มนิดหน่อย
และเล่าเรื่องนี้ในงานเลี้ยงมื้อค่ำปีละครั้ง

132
00:08:21,709 --> 00:08:24,045
และมันทำให้ฉันรู้สึกหงุดหงิด

133
00:08:24,128 --> 00:08:26,756
เพราะฉันคิดว่า "มันไม่มีทางเป็นเรื่องจริง"

134
00:08:26,839 --> 00:08:29,800
แล้วทำไมถึงทำแบบนี้กับฉัน นี่มันอะไรกัน

135
00:08:29,884 --> 00:08:32,136
และฉันกับพี่ชายก็หงุดหงิดมาก

136
00:08:32,220 --> 00:08:34,514
ฉันจะเล่าให้พวกคุณฟัง และพวกคุณลองตัดสินดู

137
00:08:34,597 --> 00:08:36,516
ว่าคิดว่ามันจริงรึเปล่า โอเคไหม

138
00:08:37,016 --> 00:08:40,853
โอเค พ่อแม่ฉันสาบานว่า

139
00:08:41,479 --> 00:08:45,650
ตอนพวกเขาอายุ 20 ปลายๆ
พวกเขาขับรถผ่านออนแทรีโอตอนเหนือ

140
00:08:45,733 --> 00:08:48,236
ไปตามถนนที่คดเคี้ยวผ่านป่าไป

141
00:08:48,319 --> 00:08:51,781
และพวกเขาขับรถลอดท้องกวางมูส

142
00:08:57,745 --> 00:08:58,955
พวกเขาสาบาน

143
00:09:00,081 --> 00:09:01,040
พวกเขาสาบาน

144
00:09:02,708 --> 00:09:05,878
แม่ฉันบอกว่าพวกเขากำลังขับรถ
ไปตามถนนที่คดเคี้ยว

145
00:09:05,962 --> 00:09:07,964
กวางมูสยืนขวางถนนอยู่

146
00:09:08,047 --> 00:09:10,049
และพวกเขาขับรถลอดท้องมันไป

147
00:09:11,217 --> 00:09:12,843
มันทำให้ฉันรู้สึกบ้า…

148
00:09:12,927 --> 00:09:15,012
ฉันแบบ "พ่อกับแม่พูดอะไรกันน่ะ"

149
00:09:15,555 --> 00:09:18,140
มัน… และมันก็…

150
00:09:18,224 --> 00:09:21,811
แม่ทำเสียงประกอบ เป็นเสียงของขนที่ท้อง

151
00:09:21,894 --> 00:09:24,730
ของกวางมูสที่สีไปกับหลังคารถเบาๆ

152
00:09:24,814 --> 00:09:25,690
แบบว่า…

153
00:09:26,732 --> 00:09:28,025
นึกออกไหม

154
00:09:28,818 --> 00:09:32,113
มันทำให้ฉันรู้สึกบ้าบอ
มันทำให้ฉันรู้สึกบ้า

155
00:09:32,697 --> 00:09:35,449
และมันทำให้พี่ชายฉันโมโหด้วย

156
00:09:35,533 --> 00:09:38,619
ครั้งสุดท้ายที่ฉันไปเยี่ยมบ้าน ฉันกับพี่คิดว่า

157
00:09:38,703 --> 00:09:40,246
"เราต้องหาความจริงเรื่องนี้ให้ได้"

158
00:09:40,329 --> 00:09:42,707
เราต้องหาคำตอบว่ามันเป็นไปได้ไหม

159
00:09:42,790 --> 00:09:47,253
เราเลยหาข้อมูลกันและเราเจอ
ความสูงของรถโตโยต้าเทอร์เซล

160
00:09:47,336 --> 00:09:49,213
นั่นคือรถที่พวกเขาขับกัน

161
00:09:49,297 --> 00:09:50,631
นั่นคือความสูงของหลังคารถ

162
00:09:50,715 --> 00:09:54,218
เรากูเกิลหากวางมูสตัวใหญ่ที่สุด
ที่เคยถูกบันทึกไว้

163
00:09:56,554 --> 00:09:58,723
และสิ่งที่น่าโมโหคือ

164
00:09:59,807 --> 00:10:02,643
มันอาจเกิดขึ้นได้จริงๆ

165
00:10:07,815 --> 00:10:10,484
เป็นไปได้ยังไงเนี่ย

166
00:10:11,193 --> 00:10:14,989
ถ้าพวกเขาบังเอิญเจอกวางมูส
ตัวใหญ่ที่สุดที่เคยถูกบันทึกไว้

167
00:10:15,656 --> 00:10:17,491
ฉันคิดว่ามันเป็นไปได้

168
00:10:17,575 --> 00:10:18,826
มันทำให้ฉันรู้สึกบ้า

169
00:10:21,120 --> 00:10:23,331
คิดว่าจริงไหม ขอเสียงหน่อยถ้าคิดว่าจริง

170
00:10:25,750 --> 00:10:26,751
จริงดิ

171
00:10:27,293 --> 00:10:29,170
ขอเสียงหน่อยถ้าคิดว่าไร้สาระ

172
00:10:30,087 --> 00:10:31,172
เห็นไหม

173
00:10:31,964 --> 00:10:32,965
ไม่รู้สิ

174
00:10:33,049 --> 00:10:35,509
ฉันคิดว่ามันบอกอะไร
เกี่ยวกับโลกทัศน์ของคุณเยอะเลย

175
00:10:35,593 --> 00:10:39,764
นึกออกไหม ถ้าคุณเชื่อเรื่องกวางมูส
แปลว่าใจคุณยังไม่แก่

176
00:10:41,098 --> 00:10:45,353
คุณรักษาเศษเสี้ยว
ของความกระตือรือร้นที่เหมือนเด็ก

177
00:10:45,853 --> 00:10:46,812
เกี่ยวกับชีวิตไว้ได้

178
00:10:46,896 --> 00:10:50,900
ถ้าคุณไม่เชื่อเรื่องกวางมูส คุณก็…
คืองี้ สองสามปีที่ผ่านมามันลำบากมาก

179
00:10:52,193 --> 00:10:54,945
มันลำบาก ใช่ไหมล่ะ พระเจ้าช่วย

180
00:10:55,571 --> 00:10:58,574
ลำบากจริงๆ เราต้องทำทุกอย่าง
เพื่อให้ผ่านมาได้

181
00:10:58,658 --> 00:11:00,618
นึกออกไหม อะไรก็ตามที่ทำให้เรารู้สึกดี

182
00:11:00,701 --> 00:11:04,830
เมื่อไม่นานมานี้พ่อฉันส่งข่าวมาให้อ่าน

183
00:11:04,914 --> 00:11:08,042
พ่อส่งข่าวมาให้ฉันและบอกว่า
"พ่อคิดว่าลูกน่าจะชอบข่าวนี้"

184
00:11:08,125 --> 00:11:10,878
"พ่อคิดว่าลูกคงเข้าใจมัน" เขาใช้คำพูดพวกนั้น

185
00:11:10,961 --> 00:11:12,630
"พ่อคิดว่าลูกคงเข้าใจมัน"

186
00:11:12,713 --> 00:11:15,508
เรื่องราวมันเป็นอย่างนี้
และฉันยังไม่หยุดคิดเรื่องนี้เลย

187
00:11:15,591 --> 00:11:16,926
ฉันจะเล่าให้พวกคุณฟัง

188
00:11:17,009 --> 00:11:19,178
มันเกิดขึ้นที่เนเธอแลนด์

189
00:11:19,261 --> 00:11:21,347
ในเมืองเล็กๆ ในเนเธอแลนด์

190
00:11:21,430 --> 00:11:25,935
ซึ่งครอบครัวนี้สังเกตว่า
พวกเขาไม่ได้รับจดหมายเลย

191
00:11:26,018 --> 00:11:28,896
พวกเขาคิดว่า
"เราไม่ได้รับจดหมายมานานแล้วนะ"

192
00:11:28,979 --> 00:11:30,648
เวลาเริ่มผ่านไปหลายสัปดาห์

193
00:11:30,731 --> 00:11:33,067
พวกเขาคิดว่า "เราไม่ได้รับใบแจ้งหนี้

194
00:11:33,150 --> 00:11:35,736
หรือใบปลิวทางไปรษณีย์ด้วยซ้ำ มันแปลกจริงๆ"

195
00:11:35,820 --> 00:11:38,739
พวกเขาไปหาเพื่อนบ้าน
"พวกคุณได้รับจดหมายบ้างไหม"

196
00:11:38,823 --> 00:11:41,826
เพื่อนบ้านตอบ "ไม่ มันแปลกมาก
ไม่ได้มานานแล้ว"

197
00:11:41,909 --> 00:11:46,038
พวกเขาเลยไปที่ไปรษณีย์และคุยกับหัวหน้า

198
00:11:46,122 --> 00:11:47,748
หัวหน้าไปรษณีย์น่ะ นึกออกไหม

199
00:11:48,249 --> 00:11:49,709
หัวหน้าไปรษณีย์น่ะ

200
00:11:50,543 --> 00:11:52,253
ที่คุณต้องปราบ

201
00:11:53,838 --> 00:11:55,339
เพื่อให้ผ่านด่านที่สิบ

202
00:11:56,632 --> 00:11:57,800
เขาแบบว่า…

203
00:11:59,135 --> 00:12:01,470
พวกเขาบอกว่า "เราไม่ได้รับจดหมายเลย"

204
00:12:01,554 --> 00:12:03,222
เขาบอกว่า "ได้ ผมจะดูให้"

205
00:12:03,305 --> 00:12:06,559
แล้วเขาก็ไปคุยกับบุรุษไปรษณีย์
ที่รับผิดชอบบล็อกนั้น

206
00:12:06,642 --> 00:12:11,230
ฉันจำชื่อบุรุษไปรษณีย์ไม่ได้
เราจะเรียกเขาว่าแกรี่แล้วกัน

207
00:12:11,897 --> 00:12:15,818
เขาบอกว่า "แกรี่ คนพวกนี้บอกว่า
ไม่ได้รับจดหมายเลย

208
00:12:15,901 --> 00:12:16,902
เกิดอะไรขึ้น"

209
00:12:16,986 --> 00:12:19,697
แล้วแกรี่ก็แก้ตัวอย่างประหลาดทันที

210
00:12:19,780 --> 00:12:22,700
เขาบอกว่า "ผมไม่รู้จะบอกอะไรคุณ
ผมส่งจดหมาย

211
00:12:22,783 --> 00:12:25,619
ถ้าพวกเขาไม่ได้รับจดหมาย
ก็แปลว่าไม่มีใครส่งถึงพวกเขา"

212
00:12:25,703 --> 00:12:27,121
พวกเขาแบบว่า "โอเค"

213
00:12:27,705 --> 00:12:29,707
หัวหน้าไปรษณีย์เลยบอกว่า "โอเค แกรี่"

214
00:12:29,790 --> 00:12:33,335
แต่เขาแอบไปพูดกับเพื่อนร่วมงานว่า
"แกรี่เป็นอะไรของเขา"

215
00:12:33,419 --> 00:12:35,004
แกรี่ทำตัวแปลกมาก

216
00:12:35,087 --> 00:12:38,924
พวกเขาเลยตัดสินใจว่า
จะจับตาดูแกรี่และตรวจสอบสถานการณ์

217
00:12:39,008 --> 00:12:40,468
แล้ววันต่อมา

218
00:12:40,551 --> 00:12:43,512
แกรี่ก็มาทำงานและสัญญาณผิดปกติอย่างแรกคือ

219
00:12:43,596 --> 00:12:46,056
เขาหยิบจดหมายมาแล้วขึ้นรถส่วนตัวของเขา

220
00:12:46,140 --> 00:12:47,975
ไม่ใช่รถส่งจดหมายอะไรพวกนั้น

221
00:12:48,058 --> 00:12:50,436
แล้วก็ขับรถออกนอกเมือง

222
00:12:51,645 --> 00:12:56,025
พวกเขาแบบว่า "เชี่ยละ"
แล้วพวกเขาก็ตามแกรี่ไป

223
00:12:56,108 --> 00:12:58,652
แลแกรี่ขับรถเข้าไปในป่า
ในประเทศเนเธอแลนด์

224
00:12:58,736 --> 00:13:00,946
พวกเขาตามแกรี่ไปห่างๆ

225
00:13:01,030 --> 00:13:03,908
พวกเขาดูแกรี่จอดรถ พวกเขาจอดรถ
พวกเขาจับตาดูแกรี่

226
00:13:03,991 --> 00:13:05,659
พวกเขาเห็นแกรี่ลงจากรถ

227
00:13:05,743 --> 00:13:09,371
แกรี่หยิบกระเป๋าใส่จดหมาย
เดินเข้าไปในป่า หายไป 45 นาที

228
00:13:09,455 --> 00:13:11,457
เขากลับออกมาโดยไม่มีกระเป๋า

229
00:13:12,124 --> 00:13:13,918
ขึ้นรถแล้วก็ขับออกไป

230
00:13:14,001 --> 00:13:17,296
พวกเขาเลยตามเขาไป เข้าไปในป่า

231
00:13:17,797 --> 00:13:20,716
ลองนึกภาพนะ นี่คือภาพที่พวกเขาเห็น โอเคไหม

232
00:13:20,800 --> 00:13:23,761
แดดสาดแสงแต้มลงบนพื้นอย่างงดงาม

233
00:13:23,844 --> 00:13:25,638
หมอกลอยขึ้นมาจากมอสส์

234
00:13:25,721 --> 00:13:29,558
มีกวางมูสหนึ่งตัว
กวางมูสตัวใหญ่อยู่ด้านหลัง

235
00:13:29,642 --> 00:13:31,811
สูงตระหง่านอยู่เหนือต้นไม้จริงๆ

236
00:13:33,604 --> 00:13:36,232
และพวกเขาเห็น เท่าที่จะมองเห็นได้

237
00:13:36,315 --> 00:13:39,443
มันมีกองดินถูกขุดขึ้นมาใหม่ๆ เป็นร้อยๆ กอง

238
00:13:39,527 --> 00:13:42,696
เรียงเป็นแถวเป็นระเบียบไปทั่วป่า

239
00:13:42,780 --> 00:13:44,907
แล้วพวกเขาก็ปัดดินขึ้นมา

240
00:13:44,990 --> 00:13:47,076
แกรี่ฝังจดหมายมาตลอด

241
00:13:48,744 --> 00:13:50,246
เขาฝังมันมานานมากแล้ว

242
00:13:50,329 --> 00:13:54,166
เห็นได้ชัดว่ามันเกิดขึ้นมานานแล้ว
และตอนนี้มันเพิ่มขึ้น

243
00:13:54,250 --> 00:13:55,626
พวกเขาแบบว่า "เวรเอ๊ย"

244
00:13:56,210 --> 00:13:58,587
วันรุ่งขึ้นพวกเขาเข้าไปหาแกรี่ที่ทำงาน

245
00:13:58,671 --> 00:13:59,797
อย่างสุภาพ

246
00:13:59,880 --> 00:14:02,216
พวกเขาพูดอย่างสุภาพว่า "นี่ แกร์…

247
00:14:04,635 --> 00:14:07,137
เรารู้มาว่าคุณฝังจดหมายมาตลอด

248
00:14:09,223 --> 00:14:12,184
เราแค่สงสัยว่าทำไมคุณถึงทำแบบนั้น"

249
00:14:12,268 --> 00:14:16,272
และในข่าว นี่คือคำพูดที่ยกมา
จากบุรุษไปรษณีย์โดยตรง

250
00:14:16,355 --> 00:14:19,024
กับการตอบคำถามที่ว่า
"ทำไมคุณถึงฝังจดหมาย"

251
00:14:19,108 --> 00:14:21,485
นี่คือสิ่งที่เขาพูด เขาพูดว่า

252
00:14:21,569 --> 00:14:24,280
"ผมทำไปครั้งนึง แล้วมันรู้สึกดี"

253
00:14:27,408 --> 00:14:30,578
"และตอนนี้มันเป็นสิ่งที่ผมทำเป็นปกติ"

254
00:14:32,538 --> 00:14:34,665
ฉันรักเขา

255
00:14:35,583 --> 00:14:37,334
เขาเป็นฮีโร่ของฉัน ฉัน…

256
00:14:37,418 --> 00:14:39,545
ทุกคน แกรี่ติดคุกนะ

257
00:14:39,628 --> 00:14:42,172
เขาติดคุกแปดเดือน ใช่

258
00:14:42,256 --> 00:14:45,301
คุณยุ่งกับจดหมายไม่ได้ มันเป็นความผิดอาญา

259
00:14:45,384 --> 00:14:48,679
เขาติดคุก ฉันอยากเขียน
จดหมายจากแฟนคลับหาเขาในคุกเลย

260
00:14:48,762 --> 00:14:50,222
แต่ฉันไม่อยากทำให้เขาเครียด

261
00:14:50,306 --> 00:14:52,308
เดี๋ยวเขาจะ "ฉันอยากฝังมัน"

262
00:14:57,104 --> 00:15:00,941
แต่ไม่ ฉันไม่เคยรู้สึกว่า
พ่อเข้าใจฉันขนาดนั้นมาก่อนเลย

263
00:15:02,234 --> 00:15:03,068
มัน…

264
00:15:04,403 --> 00:15:07,823
มันยากมาก ฉันพยายามกลับมามีชีวิตชีวา

265
00:15:07,907 --> 00:15:11,035
และรู้สึกถึงความกระตือรือร้นของชีวิต
ก่อนเกิดโรคระบาดอีกครั้ง

266
00:15:11,118 --> 00:15:16,081
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ฉันมีปัญหากับการรู้สึก
ถึงความกระตือรือร้นในชีวิตรักของฉัน

267
00:15:16,165 --> 00:15:18,375
ไม่รู้ว่ามีใครเป็นเหมือนกันรึเปล่า

268
00:15:18,459 --> 00:15:21,211
การเดตกันหลังโรคระบาด

269
00:15:21,295 --> 00:15:23,964
เพราะฉันอายุ 35

270
00:15:24,048 --> 00:15:26,634
ตอนฉันอายุ 20 ต้นๆ มันโรแมนติกมาก

271
00:15:26,717 --> 00:15:28,594
หมกมุ่นกับการตามหาคนที่ใช่

272
00:15:28,677 --> 00:15:31,972
พ่อแม่ฉันรักกันมาก และนั่นคือต้นแบบของฉัน

273
00:15:32,056 --> 00:15:35,476
บางคนถามว่า "เธอมีเวลาเหรอ"
ฉันจะตอบว่า "ฉันก็รักคุณเหมือนกัน"

274
00:15:36,477 --> 00:15:37,645
นั่นใช่…

275
00:15:38,228 --> 00:15:39,355
และฉัน…

276
00:15:39,438 --> 00:15:41,190
และฉันก็อยากไปกับคุณ

277
00:15:42,816 --> 00:15:44,068
เราจะไปไหนกันก่อน

278
00:15:45,653 --> 00:15:48,322
และตอนนี้ฉันก็ค่อนข้าง ไม่รู้สิ

279
00:15:48,405 --> 00:15:52,618
ฤดูร้อนที่แล้วฉันเดตกับผู้ชายคนนึง
ผู้ชายที่น่ารัก ถ้าคุณเชื่อนะ

280
00:15:52,701 --> 00:15:54,745
เดี๋ยวนะ ไม่ใช่ว่า…

281
00:15:55,913 --> 00:15:58,749
ไม่ใช่ถ้าคุณเชื่อว่าผู้ชายน่ารักได้นะ

282
00:15:58,832 --> 00:16:00,334
พวกเขาน่ารักได้อยู่แล้ว

283
00:16:00,417 --> 00:16:02,252
แต่ถ้าคุณเชื่อว่าฉัน…

284
00:16:03,796 --> 00:16:07,424
ใช่ เราเดตกันประมาณหกเดือน
ฉันกับผู้ชายคนนี้ และ…

285
00:16:07,508 --> 00:16:10,844
มันดีมากเลยละ แต่ฉันอายุ 35 เขา 36

286
00:16:10,928 --> 00:16:13,973
ณ จุดนี้ เราต่างก็มีแฟนเก่าเบอร์ใหญ่ในอดีต

287
00:16:14,056 --> 00:16:17,768
เข้าใจที่ฉันพูดไหม เราจะไม่มีวัน
เป็นแฟนเก่าเบอร์ใหญ่ของกันและกัน

288
00:16:17,851 --> 00:16:21,981
เราจะไม่มีวันทำร้ายกันอย่างเหมาะสมได้
มันก็เลยแบบว่า…

289
00:16:22,481 --> 00:16:23,482
เพื่ออะไร

290
00:16:25,526 --> 00:16:26,402
และ…

291
00:16:26,944 --> 00:16:30,197
มีคืนนึงเราอยู่บนเตียง และเราก็แค่คุยกัน

292
00:16:30,280 --> 00:16:33,701
เราคุยกันเรื่องเบาๆ
เขาไม่ได้พยายามจะคุยเรื่องหนักๆ

293
00:16:33,784 --> 00:16:37,287
เขาแค่พูดว่า "ถ้าวันนึงเรามีลูกกัน
เราจะตั้งชื่อลูกว่าอะไร"

294
00:16:37,371 --> 00:16:38,664
ฉันก็แบบว่า "ฉันไม่…"

295
00:16:38,747 --> 00:16:40,708
ฉันไม่รู้

296
00:16:40,791 --> 00:16:44,420
ถึงตอนนี้ ฉันคุยเรื่องแบบนั้นกับคนมาเยอะแล้ว

297
00:16:44,962 --> 00:16:47,339
ฉันบอก "ฉันไม่รู้"

298
00:16:48,048 --> 00:16:52,553
"ฉันขอค่อยๆ ดูสุสาน
ของเด็กในมโนที่ตายไปแล้วนี้

299
00:16:53,846 --> 00:16:56,432
เพื่อให้ได้เด็กในมโนคนใหม่ก่อนนะ"

300
00:16:56,515 --> 00:16:58,851
ฉันเดินผ่านผี… ฉันบอก "ดูสิ

301
00:16:58,934 --> 00:17:01,603
มีโอลิฟกับเบซิล เป็นฝาแฝด"

302
00:17:03,439 --> 00:17:06,567
พวกเขาอยู่ตรงนั้น พวกเขาบอกว่า
"คุณลืมเราไปแล้ว"

303
00:17:07,651 --> 00:17:09,319
ฉันแบบ "โอ๊ย ไปให้พ้น"

304
00:17:09,862 --> 00:17:14,074
มีคลีเมนไทน์น้อย
ฉันส่งเธอไปโรงเรียนเอกชน

305
00:17:14,742 --> 00:17:17,161
มีคลาริเน็ตเสียบทะลุหัวเธออยู่

306
00:17:17,703 --> 00:17:20,414
"มาเล่นกันเถอะ" ฉันแบบ "ไม่"

307
00:17:21,248 --> 00:17:25,085
แล้วในที่สุดฉันก็เจอเด็กในมโนคนใหม่

308
00:17:25,169 --> 00:17:28,047
ฉันแบบว่า "ฉันไม่เหลือพลังความคิดสร้างสรรค์

309
00:17:28,130 --> 00:17:31,800
ที่จะตั้งชื่อเด็กพวกนี้แล้ว
เราเรียกทั้งคู่ว่าเอียนได้มะ"

310
00:17:34,762 --> 00:17:37,723
พวกคุณรู้ไหม นี่เป็นเรื่องจริงนะ

311
00:17:37,806 --> 00:17:41,560
ในปี 2018 ไม่มีคนชื่อเอียนเกิดใหม่เลย
ไม่มี…

312
00:17:42,311 --> 00:17:46,190
นี่เรื่องจริงนะ ในปี 2018
ไม่มีการแจ้งเกิดคนชื่อเอียน

313
00:17:46,273 --> 00:17:48,025
บนโลกนี้เลย มันเป็นเรื่องจริง

314
00:17:49,443 --> 00:17:51,236
และถ้าคุณดูโชว์นี้อยู่

315
00:17:51,862 --> 00:17:54,448
และคุณไม่ชอบ อย่างน้อยก็ฟังข้อมูลนี้ไว้นะ

316
00:17:55,866 --> 00:17:59,369
เดี๋ยวนะ ตกลงพวกคุณเข้าใจไหม
ที่ฉันพูดว่าแฟนเก่าเบอร์ใหญ่

317
00:17:59,453 --> 00:18:02,206
อย่างเช่นคุณมีแฟนเก่า

318
00:18:02,289 --> 00:18:04,166
โอเค เข้าใจจริงๆ

319
00:18:04,249 --> 00:18:05,959
คุณแบบว่า "เออ เราเข้าใจ"

320
00:18:08,128 --> 00:18:12,674
เราจะมีแฟนเก่าทั่วไป แล้วก็มีแฟนเก่าเบอร์ใหญ่

321
00:18:13,926 --> 00:18:16,887
เมื่อคุณไปถึงหน้านึงในนิยายชีวิตของคุณ… ไม่

322
00:18:18,055 --> 00:18:21,517
ฉันรู้สึกจริงๆ ว่าเมื่ออายุเราถึงจุดนึง
และเราต้องยอมรับว่า

323
00:18:21,600 --> 00:18:24,103
ชีวิตที่เหลือ มันจะมีบางชื่อ

324
00:18:24,186 --> 00:18:28,107
ที่ทุกครั้งที่คุณได้ยินมัน
ตับไตไส้พุงเรามันจะละลายเลย

325
00:18:29,024 --> 00:18:32,444
แล้วก็หลุดออกมาทางช่องคลอด

326
00:18:33,821 --> 00:18:35,572
หรือรูก้นถ้าคุณไม่มี…

327
00:18:36,824 --> 00:18:41,537
และคุณต้องพกถุงก๊อบแก๊บไว้
เผื่อว่าต้องเก็บ…

328
00:18:43,497 --> 00:18:44,623
มันน่าอ้วกเนอะ

329
00:18:46,166 --> 00:18:50,129
ฉันมีแฟนเก่าเบอร์ใหญ่คนสำคัญอยู่สองสามคน
แต่มีคนนึงที่…

330
00:18:50,212 --> 00:18:52,047
ฉันอยากเล่าเรื่องนี้ให้คุณฟัง

331
00:18:52,131 --> 00:18:57,427
พูดง่ายๆคือ แฟนเก่าคนนี้
เป็นความสัมพันธ์ที่จริงจังมาก คบกันสี่ปี

332
00:18:57,511 --> 00:18:59,346
และเราแอบคบกัน

333
00:18:59,429 --> 00:19:02,432
เพราะเธอเพิ่งคบกับคนเพศเดียวกันเป็นครั้งแรก

334
00:19:02,516 --> 00:19:05,519
เธอบอกว่า "เราบอกใครไม่ได้"
และเราอยู่ด้วยกัน

335
00:19:05,602 --> 00:19:07,771
มันเครียดมาก แล้วเธอก็ขอเลิกกับฉัน

336
00:19:07,855 --> 00:19:09,314
ซึ่งฉันไม่ได้ยอมเลิก

337
00:19:10,774 --> 00:19:13,861
ซึ่งฉันคิดว่าฉันพูดไว้ชัดเจนแล้ว

338
00:19:17,489 --> 00:19:19,241
มันเป็นการเลิกกันที่ยืดเยื้อนานมาก

339
00:19:19,324 --> 00:19:21,952
แต่นั่นแหละ ตอนที่เรื่องนี้เกิดขึ้น

340
00:19:22,035 --> 00:19:24,663
ฉันไม่ได้เจอเธอมาปีครึ่ง และไม่ได้ติดต่อกันเลย

341
00:19:24,746 --> 00:19:29,751
ฉันอยู่ที่ลอนดอนและฉันกำลังทำการแสดง
และคืนนั้นฉันรู้สึกดี

342
00:19:29,835 --> 00:19:32,212
นึกออกไหม ฉันตัดผมมาใหม่

343
00:19:32,296 --> 00:19:34,298
เพิ่งตัดผมมาหมาดๆ เข้าใจความรู้สึกนั้นไหม

344
00:19:35,132 --> 00:19:38,385
ฉันใส่เสื้อยืดสีดำอย่างเนี้ยบและ…

345
00:19:40,053 --> 00:19:42,681
เนี้ยบกว่านี้ ต้องขอโทษด้วย

346
00:19:42,764 --> 00:19:45,601
นี่มัน… ยับ

347
00:19:45,684 --> 00:19:47,686
ยับเพิลสติลสกินทีเดียว

348
00:19:51,190 --> 00:19:52,941
จำรัมเพิลสติลสกินได้ไหม

349
00:19:54,985 --> 00:19:57,779
เกิดอะไรขึ้นกับเขา เขาเคยอยู่ทุกที่

350
00:19:59,406 --> 00:20:02,117
เราเคยพูดถึงเขาตลอด ตอนเราเด็กๆ

351
00:20:02,201 --> 00:20:04,411
รัมเพิลสติลสกินอย่างนั้น รัมเพิลสติลสกิน…

352
00:20:04,995 --> 00:20:06,997
เดี๋ยวนี้เราไม่เคยได้ยินชื่อเขาเลย

353
00:20:08,582 --> 00:20:09,833
ฉันเข้าใจ

354
00:20:10,959 --> 00:20:13,170
มันยากที่จะยังร่วมสมัย

355
00:20:13,253 --> 00:20:16,256
เขาเหมือนจางหายไปในความคลุมเครือ

356
00:20:17,299 --> 00:20:20,636
แต่นั่นแหละ คืนนั้นฉันรู้สึกดี รู้สึกเท่

357
00:20:20,719 --> 00:20:22,346
รู้สึกตัดผมใหม่ และ…

358
00:20:23,263 --> 00:20:25,933
และคืนนั้นโจเพื่อนซี้ฉันก็อยู่กับฉันด้วย

359
00:20:26,016 --> 00:20:27,976
เขานั่งอยู่ในกลุ่มคนดูในโชว์ของฉัน

360
00:20:28,060 --> 00:20:30,687
ฉันชอบที่มีโจอยู่ในกลุ่มคนดู
เขาเป็นคนที่หัวเราะสะใจมาก

361
00:20:30,771 --> 00:20:33,148
เขาเป็นเพื่อนรักของฉันที่เป็นเทวดาตัวจริง

362
00:20:33,232 --> 00:20:35,442
และฉันก็แสดงไป ราบรื่นดี

363
00:20:35,525 --> 00:20:39,613
หลังจากนั้นฉันก็ไปที่ห้องพักนักแสดง
ออกมาจากห้องพักเพื่อเจอกับโจ

364
00:20:39,696 --> 00:20:42,491
และฉันก็แบบว่า "ไงพวก โชว์สนุกเนอะ"

365
00:20:42,574 --> 00:20:44,201
แต่หน้าเขาซีดมาก

366
00:20:44,284 --> 00:20:46,995
หน้าเขาซีดเป็นไก่ต้มเลย แล้วเขาก็พูดว่า

367
00:20:47,079 --> 00:20:48,038
"นางอยู่ที่นี่"

368
00:20:48,956 --> 00:20:50,415
แล้วฉันก็แบบ "เวร"

369
00:20:50,499 --> 00:20:53,460
ฉันรู้ทันทีว่าเขาหมายถึงใคร
ฉันเลยแบบ "โอเค"

370
00:20:53,543 --> 00:20:55,128
แล้วเขาก็บอกว่า "นางอยู่ข้างบน"

371
00:20:55,212 --> 00:20:58,465
"นางไม่รู้ว่าเธออยู่ในตึกนี้
นางแค่มาดื่มที่บาร์

372
00:20:58,548 --> 00:21:00,300
กับเพื่อนเราบางคน"

373
00:21:00,384 --> 00:21:02,219
เขาบอก "แอบย่องออกด้านหลังกันเถอะ

374
00:21:02,302 --> 00:21:05,764
ไปสนุกกัน เราควรจะสนุก
เราจะไปบาร์อื่นกัน"

375
00:21:05,847 --> 00:21:07,557
แล้วฉันก็คิดๆ ดู

376
00:21:10,227 --> 00:21:12,479
แล้วฉันก็คิดว่า "ไม่"

377
00:21:15,107 --> 00:21:16,900
"ฉันไม่อยากสนุก"

378
00:21:22,364 --> 00:21:23,907
ฉันบอก "เราจะขึ้นไปข้างบน"

379
00:21:23,991 --> 00:21:28,412
แล้วเราก็ขึ้นไป ฉันรู้สึกมั่นใจ
เธออยู่กับเพื่อนของเราและ…

380
00:21:28,495 --> 00:21:31,999
พวกคุณจะต้องภูมิใจในตัวฉันมาก
ฉันเดินไปแบบเท่มากๆ

381
00:21:32,541 --> 00:21:33,917
หมายความว่าไงเนี่ย

382
00:21:34,001 --> 00:21:35,043
ฉันเดินไปแบบ…

383
00:21:38,046 --> 00:21:40,465
ไม่ ฉันเดินไปด้วยความรู้สึกมั่นใจ

384
00:21:40,549 --> 00:21:44,636
และฉันก็… ฉันจู่โจมเธอโดยไม่ทันตั้งตัว
เธอไม่รู้ว่าฉันอยู่ในตึกนั้น

385
00:21:44,720 --> 00:21:47,556
ฉันเลยคิดว่างานนี้ฉันได้เปรียบแน่
ฉันเดินไปและพูดว่า "ไง"

386
00:21:47,639 --> 00:21:49,308
เพื่อนของเรา

387
00:21:49,391 --> 00:21:52,394
ทุกคนรู้ว่าเราเลิกกันแย่แค่ไหน
พอเห็นฉันมาก็เลิ่กลั่ก

388
00:21:55,230 --> 00:21:56,815
ฉันถาม "ไง เป็นไงบ้าง"

389
00:21:56,898 --> 00:21:59,860
เธอแบบ "โอ้พระเจ้า หวัดดี"
เธอลุกขึ้น เรากอดกัน

390
00:21:59,943 --> 00:22:02,821
มันดีมาก ฉันบอก "ดีใจที่เจอนะ

391
00:22:02,904 --> 00:22:05,490
ได้ข่าวว่าเธอได้บทนั้น เจ๋งมากเลย"

392
00:22:05,574 --> 00:22:08,702
เธอบอก "ใช่ ยินดีด้วยกับเรื่องนั้น"
ฉันก็บอก "ใช่ เยี่ยมมาก"

393
00:22:08,785 --> 00:22:11,038
และมันราบรื่นดี แล้วฉันก็คิดว่า "เฮ้ย

394
00:22:11,121 --> 00:22:13,707
ฉันต้องเป็นฝ่ายจบการปฏิสัมพันธ์ครั้งนี้" ถูกไหม

395
00:22:13,790 --> 00:22:16,710
ฉันต้องรักษาการควบคุมสถานการณ์ไว้

396
00:22:16,793 --> 00:22:20,172
เราคุยกันสักพักแล้วฉันก็บอกว่า
"นี่ ดีใจที่ได้เจอนะ…"

397
00:22:20,255 --> 00:22:22,007
เธอถามว่า "อยากนั่งไหม"

398
00:22:22,090 --> 00:22:24,217
ฉันบอก "ไม่ๆ ฉันจะไปอยู่กับเพื่อนฉันที่บาร์

399
00:22:24,301 --> 00:22:27,429
แต่ดีใจมากที่ได้เจอเธอ"
เรากอดกันอีกรอบ เธอนั่งลง

400
00:22:27,512 --> 00:22:31,141
ฉันกำลังเดินไปที่บาร์ และเธอก็ยังหันมามอง

401
00:22:31,224 --> 00:22:33,393
เหลียวหลังมามองระหว่างที่ฉันเดินไปที่บาร์

402
00:22:34,061 --> 00:22:37,189
และระหว่างที่ฉันเดินไปที่บาร์ อยู่ๆ ฉันก็นึกขึ้นได้

403
00:22:37,856 --> 00:22:39,566
"เพื่อนคนไหนที่บาร์เหรอ"

404
00:22:41,693 --> 00:22:44,279
ไม่มีเพื่อนอยู่ที่บาร์

405
00:22:45,197 --> 00:22:47,657
โจนั่งอยู่ที่โต๊ะเธอแล้ว

406
00:22:49,034 --> 00:22:50,535
เขาคืองูพิษ

407
00:22:51,453 --> 00:22:52,829
เขาตายไปแล้วสำหรับฉัน

408
00:22:54,623 --> 00:22:56,666
ฉันลนไปหมดเพราะเธอยังมองอยู่

409
00:22:56,750 --> 00:22:58,627
และฉันกำลังเดินไปที่บาร์

410
00:22:58,710 --> 00:23:02,881
และขอบคุณพระเจ้า ในวินาทีสุดท้าย
ฉันเห็นผู้หญิงสามคนที่อยู่ในโชว์ของฉัน

411
00:23:02,964 --> 00:23:04,925
พวกเขานั่งดูแถวหน้าเลย

412
00:23:05,008 --> 00:23:06,593
ฉันเลยเดินเข้าไปที่บาร์

413
00:23:06,676 --> 00:23:09,388
ขอบคุณพระเจ้า หนึ่งในพวกเขาพูดว่า
"นี่ คืนนี้โชว์เจ๋งมาก"

414
00:23:09,471 --> 00:23:10,347
ฉันคิดว่า…

415
00:23:12,933 --> 00:23:16,103
ฉันคิดว่าบางทีสิ่งที่เธอต้องการ
จากปฏิสัมพันธ์ครั้งนั้น

416
00:23:16,186 --> 00:23:19,147
สิ่งที่เธอคาดหวังจากปฏิสัมพันธ์ครั้งนั้นคือ

417
00:23:19,231 --> 00:23:22,025
"โชว์คืนนี้เจ๋งนะ"
"ขอบคุณ ขอบคุณที่มานะ"

418
00:23:26,863 --> 00:23:31,076
แต่สิ่งที่เธอได้รับมันจริงจังมาก

419
00:23:32,202 --> 00:23:35,997
ฉันแบบว่า "ไง เป็นไงบ้าง
พวกคุณชื่ออะไรทำงานอะไรกัน"

420
00:23:36,498 --> 00:23:39,251
มีการถูกเนื้อต้องตัวกันด้วย แบบประหลาดมาก

421
00:23:39,334 --> 00:23:42,754
ฉันเอาแขนไปโอบไหล่พวกเขา
เอาหัวไปพิงไหล่พวกเขา

422
00:23:46,091 --> 00:23:48,927
พวกเขาแบบว่า "โอ้ โอเค" เราคุยกัน

423
00:23:49,010 --> 00:23:52,472
ขอบคุณพระเจ้า เราเริ่มคุยกัน
มันไปได้สวย เราเข้ากันได้ดี

424
00:23:52,556 --> 00:23:53,849
หลีกเลี่ยงวิกฤตได้

425
00:23:53,932 --> 00:23:57,102
พวกเขาถาม "คุณอยากดื่มไหม"
ฉันบอก "อยากสิ" แล้วเราก็ดื่มกัน

426
00:23:57,185 --> 00:24:01,731
แล้วอยู่ๆ ฉันก็รู้สึกว่ามีคนมาแตะไหล่
ฉันหันไปดู เป็นแฟนเบอร์ใหญ่ของฉันเอง

427
00:24:01,815 --> 00:24:05,527
และคราวนี้เธอจู่โจมฉันแบบไม่ทันตั้งตัว
เพราะฉันคาดไม่ถึงเลย

428
00:24:05,610 --> 00:24:10,031
เธอพูดว่า "ขอโทษที่ขัดจังหวะนะ
ฉันแค่อยากบอกลา ฉันจะกลับแล้ว"

429
00:24:10,115 --> 00:24:13,076
ฉันแบบ "ได้สิ" แล้วเราก็กอดกัน

430
00:24:13,660 --> 00:24:15,579
และเธอพูดบางอย่างที่แย่มากว่า…

431
00:24:16,872 --> 00:24:20,041
"ฉันเชื่อว่าสักวันเส้นทางของเรา
จะมาบรรจบกัน" คุณนึกออกไหม

432
00:24:20,125 --> 00:24:21,960
อะไรทำนองนั้น

433
00:24:22,043 --> 00:24:25,338
ตับไตไส้พุงฉันละลาย หยิบถุงก๊อบแก๊บออกมา

434
00:24:27,966 --> 00:24:29,968
เรากอดกันแล้วเธอก็ไป

435
00:24:30,051 --> 00:24:32,804
และเธอยังบอกลาบางคนที่นั่นอยู่

436
00:24:32,888 --> 00:24:34,890
แล้วฉันก็หันกลับไปหา "เพื่อน" ของฉัน

437
00:24:36,224 --> 00:24:39,478
แล้วอยู่ๆ ฉันว่าฉันคงไม่ไหวแล้ว

438
00:24:39,561 --> 00:24:41,688
ความรู้สึกมันล้นทะลัก

439
00:24:41,771 --> 00:24:43,273
แล้วฉันก็เริ่มร้องไห้

440
00:24:43,982 --> 00:24:46,735
หน้าฉันแหลกละเอียด ไหล่ฉัน…

441
00:24:46,818 --> 00:24:48,612
ฉันแบบว่า…

442
00:24:48,695 --> 00:24:51,656
พวกเขาก็แบบว่า "ตายแล้ว คุณโอเคไหม"
แล้วฉันก็บอกว่า

443
00:24:51,740 --> 00:24:52,824
"หัวเราะสิ หัวเราะ"

444
00:24:55,243 --> 00:24:56,286
"หัวเราะ!"

445
00:24:57,537 --> 00:25:01,625
มันเป็นพฤติกรรมที่โรคจิตมาก

446
00:25:02,125 --> 00:25:04,377
ฉันแบบว่า "หัวเราะสิ"

447
00:25:06,129 --> 00:25:07,380
และทุกคนก็แบบว่า…

448
00:25:14,721 --> 00:25:17,224
เรื่องนั้นไม่มีมุกเด็ดอะไร มันเป็นแค่…

449
00:25:18,099 --> 00:25:20,310
ละครฉากสั้นๆ จะเรียกอย่างนั้นก็ได้

450
00:25:21,645 --> 00:25:24,981
เพื่อแสดงให้เห็นถึงระดับความรู้สึกที่ฉันเป็นอยู่

451
00:25:25,565 --> 00:25:28,485
ฉันมีความรู้สึกเยอะมาก
พวกคุณมีความรู้สึกเยอะไหม

452
00:25:31,321 --> 00:25:33,031
มันเหนื่อยนะรู้ไหม

453
00:25:33,698 --> 00:25:36,743
ฉันมีความรู้สึกเยอะจนเต็มปริ่มเลย

454
00:25:36,826 --> 00:25:38,828
ฉันมักจะนึกภาพ

455
00:25:39,621 --> 00:25:41,748
ซุปมะเขือเทศของแคมป์เบลล์

456
00:25:41,831 --> 00:25:43,375
เข้าใจที่พูดใช่ไหม

457
00:25:43,458 --> 00:25:46,086
ซุปมะเขือเทศของแคมป์เบลล์
และฉันก็เต็มจนปริ่ม

458
00:25:46,169 --> 00:25:49,214
ขึ้นมาจนถึงหัวกะโหลก
และฉันพยายามเก็บมันไว้ในตัว

459
00:25:49,297 --> 00:25:52,008
พยายามไม่ให้มันกระฉอก
ออกไปทางรูต่างๆ ของฉัน

460
00:25:52,092 --> 00:25:56,263
ระหว่างที่ฉันค่อยๆ เคลื่อนตัวผ่านชีวิตไป
ฉันรู้สึกแบบนั้นกับความรู้สึกของฉัน

461
00:25:56,346 --> 00:25:59,641
ถ้าแค่เจอคนทักว่า "เป็นไงบ้าง" มันก็แบบว่า…

462
00:25:59,724 --> 00:26:01,351
มันพุ่งออกมาจากหูฉันเลย

463
00:26:01,434 --> 00:26:03,937
พวกเขาแบบว่า "พระเจ้าช่วย"
ฉันแบบ "โทษที"

464
00:26:05,313 --> 00:26:07,315
"มันไม่เกี่ยวกับคุณเลย"

465
00:26:10,026 --> 00:26:12,487
ฉันไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวนี้ฉันพบนักบำบัดแล้ว

466
00:26:12,571 --> 00:26:14,322
ใช่ๆ

467
00:26:15,824 --> 00:26:18,952
ใช่ คุณก็ต้องพบเหมือนกันนะ พูดจริงๆ

468
00:26:20,412 --> 00:26:23,623
ถ้าคุณจะบ่นพอๆ กับที่ฉันบ่น

469
00:26:23,707 --> 00:26:26,001
แต่โชคไม่ดี คุณต้องมีนักบำบัดจริงๆ

470
00:26:26,626 --> 00:26:27,502
ใช่

471
00:26:28,878 --> 00:26:31,131
ฉันรู้สึกว่าเพื่อนฉันเริ่มจะแบบว่า

472
00:26:31,214 --> 00:26:34,342
"เธอควรจ้างใครสักคน
มาทำสิ่งที่เธอคาดหวังจากเรานะ"

473
00:26:35,385 --> 00:26:37,053
ฉันก็แบบ "อ้อ ก็ได้"

474
00:26:37,554 --> 00:26:41,766
ฉันเจอนักบำบัดคนนี้
และเขาเก่งมากและเราซูมกัน

475
00:26:41,850 --> 00:26:45,729
เขาพูดบางอย่างที่น่าสนใจ
เขาบอกว่า "จำไว้นะว่าคุณไม่ใช่ความรู้สึก

476
00:26:45,812 --> 00:26:49,858
แน่นอนว่าคุณรู้สึกว่าถูกความรู้สึกกลืนกิน
แต่คุณไม่ใช่ความรู้สึก"

477
00:26:49,941 --> 00:26:56,239
เขาบอกว่า "ในตัวคุณและในตัวทุกคน
มีตัวตนที่นิ่ง เป็นกลาง ไม่มีการเปลี่ยนแปลงอยู่"

478
00:26:56,323 --> 00:27:00,327
และคุณเผชิญกับความรู้สึกต่างๆ
แต่คุณไม่ได้ถูกมันกลืนกินหรอก

479
00:27:00,410 --> 00:27:03,747
เขาบอกว่า "แทนที่จะระบุตัวตนด้วยความรู้สึก

480
00:27:03,830 --> 00:27:08,126
เช่น 'ฉันกังวล ฉันเป็นแบบนี้'"
เขาบอกว่า "อย่าปล่อยให้ความรู้สึกกลืนกิน"

481
00:27:08,209 --> 00:27:12,213
"แค่สังเกตความรู้สึกเมื่อมันเกิดขึ้น
ด้วยความสงสัย"

482
00:27:14,549 --> 00:27:17,344
เคยได้ยินมาก่อนไหม ดูเหมือนว่านั่นจะ…

483
00:27:17,427 --> 00:27:19,763
ฉันคิดว่าคุณคงจะแบบว่า "เฮอะ"

484
00:27:24,684 --> 00:27:26,144
"ฉันกำลังเผชิญกับ

485
00:27:27,354 --> 00:27:28,229
ความโกรธแค้น"

486
00:27:31,566 --> 00:27:33,109
"น่าสงสัยจัง"

487
00:27:34,861 --> 00:27:36,404
"น่าสงสัยจัง"

488
00:27:42,077 --> 00:27:45,664
ฉันเคยมีความรู้สึกที่แปลกมากๆ

489
00:27:45,747 --> 00:27:48,750
ตอนเกิดโรคระบาด…
ฉันใช้เวลาช่วงเกิดโรคระบาดอยู่ที่ลอนดอน

490
00:27:48,833 --> 00:27:53,088
ฉันอยู่แต่ในอะพาร์ตเมนต์ฉัน ท่ามกลางสายฝน
ในลอนดอน… เป็นปีๆ

491
00:27:54,339 --> 00:27:58,635
แล้วฉันก็สังเกตเห็น
ความรู้สึกที่คาดไม่ถึงผุดขึ้นมาซึ่ง

492
00:27:58,718 --> 00:28:00,845
ฉันคิดว่า "ทำไมฉันถึงรู้สึกอับอาย"

493
00:28:00,929 --> 00:28:02,972
ฉันจะตื่นขึ้นมาโดยที่รู้สึกอับอาย

494
00:28:03,056 --> 00:28:06,768
และฉันก็ใช้เวลาส่วนใหญ่
อยู่ในอะพาร์ตเมนต์ของฉัน

495
00:28:06,851 --> 00:28:09,896
ในห้องนั่งเล่นของฉัน
และโดยเฉพาะในห้องนอนฉัน

496
00:28:09,979 --> 00:28:12,691
และฉันก็แบบ
"เดี๋ยวนะ โอเค อาจเป็นเพราะเรื่องนี้"

497
00:28:13,274 --> 00:28:14,359
โอเค ฟังฉันนะ

498
00:28:14,442 --> 00:28:17,737
คุณไม่คิดว่ามันน่าอายเหรอที่เราเป็นผู้ใหญ่แล้ว

499
00:28:17,821 --> 00:28:19,406
และเรายังมีห้องอยู่

500
00:28:20,740 --> 00:28:22,534
โอเค เดี๋ยวนะ

501
00:28:22,617 --> 00:28:25,537
ที่เราแบบว่า "นี่คือห้องฉัน"

502
00:28:28,331 --> 00:28:29,708
"นี่คือห้องฉัน"

503
00:28:31,084 --> 00:28:32,544
"อย่าเข้าไปในห้องฉัน"

504
00:28:33,878 --> 00:28:37,173
มันน่าอาย
"ฉันต้องทำความสะอาดห้องฉัน"

505
00:28:37,924 --> 00:28:42,887
เดี๋ยวนะ แน่นอนว่าฉันยอมรับ
และเข้าใจว่าเราต้องมีห้อง

506
00:28:42,971 --> 00:28:47,851
เราต้องการกำแพงสี่ด้าน
เพื่อซุกหัวที่เหนื่อยล้าในแต่ละคืน

507
00:28:48,560 --> 00:28:51,187
แต่ฉันคิดว่าสิ่งที่ฉันอายมากเกี่ยวกับมัน

508
00:28:51,271 --> 00:28:55,984
คือวิธีที่เราตกแต่งห้อง
เพื่อสะท้อนความเป็นตัวเรา

509
00:28:56,735 --> 00:28:58,737
แล้วเราก็แบบ "ฉันคือตัวฉัน" ใช่ไหม

510
00:29:00,113 --> 00:29:02,449
"ฉันคือตัวฉันในห้องฉัน"

511
00:29:02,532 --> 00:29:04,534
มันน่าอายมาก

512
00:29:05,076 --> 00:29:07,078
"ฉันมีโคมไฟเกลือหิมาลายัน"

513
00:29:08,163 --> 00:29:09,748
"ใช่ ฉันมี และฉันคือตัวฉัน"

514
00:29:10,749 --> 00:29:13,209
"ฉันมีรูปฉันอยู่บนผนัง และฉัน…"

515
00:29:13,293 --> 00:29:15,920
เวลาคุณอ่านหนังสือจบ คุณไม่เคยทิ้งมัน

516
00:29:16,004 --> 00:29:17,881
คุณจะแบบว่า "ฉันวางมันไว้บนชั้น

517
00:29:17,964 --> 00:29:21,134
นั่นคือบุคลิกของฉันที่แสดงให้ทุกคนเห็น"

518
00:29:24,929 --> 00:29:26,306
"คนอื่นไม่ใช่ตัวฉัน"

519
00:29:27,849 --> 00:29:30,977
แล้วฉันก็คิดว่า…
โอเค อันนี้ก็นามธรรมนิดหน่อย

520
00:29:31,060 --> 00:29:34,272
แต่คุณไม่คิดเหรอว่าในแง่นึง
สมองเราและความคิดเรา

521
00:29:34,355 --> 00:29:35,774
ก็เหมือนห้องเรา

522
00:29:35,857 --> 00:29:39,861
และเราตกแต่งความคิดเรา
ด้วยประสบการณ์ที่เราสั่งสมมา

523
00:29:39,944 --> 00:29:42,822
เพื่อสร้างสิ่งที่เราคิดว่า
เป็นเอกลักษณ์และตัวตนของเราขึ้นมา

524
00:29:42,906 --> 00:29:44,240
นั่นคือสิ่งที่เราทำกันอยู่

525
00:29:44,324 --> 00:29:48,119
เราเป็นนักล่าผู้มีประสบการณ์น้อยนิด
ที่เก็บสิ่งเหล่านี้เพื่อเอาไปวางบนชั้นวางสมอง

526
00:29:48,203 --> 00:29:49,871
และบอกว่า "ฉันคือตัวฉัน"

527
00:29:49,954 --> 00:29:53,166
และฉันมักจะนึกภาพทุกประสบการณ์
ที่เราเก็บรวบรวมมา

528
00:29:53,249 --> 00:29:55,293
ว่าเป็นเหมือนลูกแก้วหิมะที่แปลกใหม่

529
00:29:55,376 --> 00:29:57,378
และเราก็เดินไปทั่วและ

530
00:29:57,462 --> 00:30:00,840
"มีครั้งนึงฉันเจอแอนโตนิโอ แบนเดอรัส
ที่สนามบิน ใช่ ฉันเคยเจอ"

531
00:30:01,466 --> 00:30:03,676
"ฉันคือตัวฉันเอง คนอื่นไม่ใช่ฉัน"

532
00:30:05,678 --> 00:30:06,513
แล้ว

533
00:30:07,263 --> 00:30:10,517
ปฏิสัมพันธ์ของมนุษย์มันช่าง…

534
00:30:10,600 --> 00:30:15,104
ฉันสังเกตเห็นสิ่งนี้เกิดขึ้นช่วงโรคระบาดจริงๆ
ปฏิสัมพันธ์ของมนุษย์มัน…

535
00:30:15,188 --> 00:30:18,566
มันคือการผลัดกัน
เอาลูกแก้วหิมะให้กันและกันดูดีๆ นี่เอง

536
00:30:19,943 --> 00:30:22,987
และผลัดกันอย่างน่าสมเพช

537
00:30:23,571 --> 00:30:26,783
และจะมีคนเอาลูกแก้วหิมะของพวกเขามาให้คุณดู

538
00:30:26,866 --> 00:30:28,701
และคุณพยายามจะเป็นผู้ฟังที่ดี

539
00:30:28,785 --> 00:30:31,246
มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับปาร์ตี้
ที่พวกเขาไปเมื่อห้าปีก่อน

540
00:30:31,329 --> 00:30:33,873
และคุณก็แบบ
"ใช่ และคุณก็คือตัวคุณเหมือนกัน"

541
00:30:36,000 --> 00:30:38,044
แบบว่า "ใช่ ใช่เลย ใช่"

542
00:30:38,127 --> 00:30:40,505
"การที่คุณเป็นตัวคุณก็วิเศษมากเหมือนกัน"

543
00:30:41,214 --> 00:30:45,009
แต่ตลอดเวลา
สายตาคุณพุ่งไปที่ชั้นวางของของคุณ

544
00:30:45,093 --> 00:30:49,097
ร้อยเปอร์เซ็นต์ ตลอดเวลา
คุณพูดว่า "อืม ใช่ ไม่ ใช่"

545
00:30:49,180 --> 00:30:50,723
รอช่วงเวลาของคุณ

546
00:30:51,724 --> 00:30:54,018
เพื่อจะพูดว่า "ฉันก็เหมือนกัน ฉันมี…"

547
00:30:57,605 --> 00:30:58,523
ขอบคุณ

548
00:31:09,409 --> 00:31:11,703
น่าตื่นเต้นจัง รู้อะไรไหม

549
00:31:12,453 --> 00:31:13,413
ฉันกำลังคิดว่า…

550
00:31:14,247 --> 00:31:16,374
ฉันดูเดี่ยวไมค์เยอะมาก

551
00:31:16,457 --> 00:31:18,501
แล้วเดี่ยวไมค์ของเพื่อนฉันก็เพิ่งฉายไม่นานนี้

552
00:31:18,585 --> 00:31:20,295
และพวกเขาปล่อยเทรลเลอร์

553
00:31:20,378 --> 00:31:22,505
ฉันแบบว่า "เข้ มันมีพลังมาก"

554
00:31:22,589 --> 00:31:24,841
เธอเป็นธรรมชาติมากบนเวที และทำ…

555
00:31:24,924 --> 00:31:27,844
ฉันแบบว่า "ฉันไม่ค่อยเคลื่อนไหวเลย"
แบบว่าฉัน…

556
00:31:27,927 --> 00:31:29,137
ถ้าสมมติ…

557
00:31:29,220 --> 00:31:31,598
เพราะฉันอยากให้เทรลเลอร์ของฉันมีพลังบ้าง

558
00:31:31,681 --> 00:31:33,141
ฉันเลยคิดว่า "สมมติว่าฉัน…"

559
00:31:33,683 --> 00:31:36,603
ฉันมีภาพที่อยากเห็นในเทรลเลอร์อยู่ในหัวฉัน

560
00:31:36,686 --> 00:31:39,856
ฉันแค่ไม่ได้เขียนมุก
ที่เข้ากับการเคลื่อนไหวพวกนั้น

561
00:31:39,939 --> 00:31:42,317
ฉันเลยคิดว่า "ฉันอาจจะแค่เคลื่อนไหว"

562
00:31:42,400 --> 00:31:45,194
แล้วก็ใส่ไว้ในเทรลเลอร์ และมันจะแบบ…

563
00:31:47,530 --> 00:31:50,575
นั่นจะอยู่ในเทรลเลอร์ ดีไหมล่ะ
คุณจะคิดว่าฉันต้องดูให้ได้

564
00:31:55,872 --> 00:31:59,417
ฉันน่าจะใช้หมาที่ผ่านการฝึกมาสักร้อยตัว

565
00:31:59,500 --> 00:32:01,669
พวกมันจะออกมาหน้าเวทีแบบนี้

566
00:32:01,753 --> 00:32:05,757
และพวกมันจะกระโดดอยู่บนขาหลัง
แล้วเราจะใส่ภาพนั้น

567
00:32:05,840 --> 00:32:07,842
ไว้ในเทรลเลอร์ แต่ไม่อยู่ในโชว์เลยนะ

568
00:32:12,639 --> 00:32:14,515
ความรู้สึก ฉันมีความรู้สึกเยอะมาก

569
00:32:17,310 --> 00:32:20,897
ก็… ความโกรธแค้น ความอับอาย
นี่คือบางส่วนของความรู้สึก

570
00:32:21,814 --> 00:32:23,441
อีกความรู้สึกที่ฉัน…

571
00:32:23,524 --> 00:32:26,569
มันมีบทบาทสำคัญในชีวิตฉัน
และฉันคิดว่าหลายๆ คนเข้าใจ

572
00:32:26,653 --> 00:32:29,155
นั่นคือการคิดถึงอดีต ฉันคิดถึงอดีตมาก

573
00:32:29,238 --> 00:32:31,407
นึกออกไหม และฉันรู้ว่ามันเป็นความรู้สึกที่

574
00:32:31,491 --> 00:32:32,992
ไร้ประโยชน์ คือฉัน…

575
00:32:33,076 --> 00:32:36,746
ฉันคิดถึงช่วงเวลาก่อนโรคระบาด
และเราไม่เคยรู้ว่ามันดีแค่ไหน

576
00:32:36,829 --> 00:32:40,708
ฉันคิดถึงอดีตสมัยก่อนเป็นวัยรุ่นมาก
นี่พูดจริงๆ นะ

577
00:32:41,376 --> 00:32:43,795
ทุกอย่างมันผิดพลาดตอนนั้นแหละ

578
00:32:44,420 --> 00:32:45,338
แบบว่า…

579
00:32:45,964 --> 00:32:49,133
ใช่ และเพื่อนๆ ฉันก็พูดว่า
"เธอคิดถึงยุค 90"

580
00:32:49,217 --> 00:32:51,344
เป็นยุคที่ไม่เหมือนใครมากๆ

581
00:32:51,427 --> 00:32:54,973
"คิดถึงที่พ่อแม่เรา
ชอบมีหนังยางในบ้านเยอะๆ ไหม"

582
00:32:57,767 --> 00:32:59,811
จำได้ไหมว่าทุกคนมีหนังยาง

583
00:32:59,894 --> 00:33:01,854
คุณจะเจอมันอยู่ตามที่จับลิ้นชัก

584
00:33:01,938 --> 00:33:04,565
หนังยางมัดกันเป็นก้อนกลมเลย
เอาไว้ทำอะไรก่อน

585
00:33:04,649 --> 00:33:06,275
เดี๋ยวนี้ฉันไม่มีหนังยางแล้ว

586
00:33:09,946 --> 00:33:13,574
"คุณคิดถึงที่พ่อแม่ทุกคนมีเปลือกหอยสังข์
อันใหญ่ๆ ในห้องน้ำไหม"

587
00:33:13,658 --> 00:33:15,451
ฉันแบบว่า "ฉันคิดถึงมันมาก"

588
00:33:15,952 --> 00:33:16,911
ใช่

589
00:33:16,995 --> 00:33:20,915
และฉันคิดถึงการทำแท้งที่ง่ายกว่านี้
และประชานิยมน้อยกว่านี้ด้วย

590
00:33:20,999 --> 00:33:22,625
เข้าใจใช่ไหม นั่นแหละ

591
00:33:23,710 --> 00:33:25,795
ฉันรู้สึกจริงๆ ฉันคิดว่าฉันเป็นคนที่

592
00:33:25,878 --> 00:33:28,589
ฉันไม่เคยก้าวข้ามช่วงวัยรุ่นมาได้จริงๆ

593
00:33:28,673 --> 00:33:30,174
ด้วยเหตุผลสองสามข้อ

594
00:33:30,258 --> 00:33:32,593
ฉันคิดว่าช่วงวัยรุ่นมีผลกระทบกับฉันรุนแรงมาก

595
00:33:32,677 --> 00:33:37,181
ก่อนอื่นเลย ฉันเป็นกลุ่มประชากรที่

596
00:33:37,265 --> 00:33:41,185
สำหรับฉัน ช่วงวัยรุ่นเกิดขึ้น
ไล่เลี่ยกับการมาถึงของอินเทอร์เน็ต

597
00:33:41,269 --> 00:33:43,062
และการทำให้อินเทอร์เน็ตแพร่หลาย

598
00:33:43,146 --> 00:33:45,440
ฉันโชคดีมาก ช่วงหนึ่งขวบถึง 13 ขวบ

599
00:33:45,523 --> 00:33:48,109
ยังไม่มีเน็ต และฉันจำตอนที่
คอมพิวเตอร์เครื่องเดียว

600
00:33:48,192 --> 00:33:50,319
ในห้องเรียนเรามีอินเทอร์เน็ตได้

601
00:33:50,403 --> 00:33:54,407
และในชั่วข้ามคืน โลกก็ระเบิดเลย
ทุกอย่างเปลี่ยนไป มันแบบว่า…

602
00:33:54,490 --> 00:33:56,993
เราทุกคนมีอีเมลแอดเดรสอันแรก

603
00:33:57,076 --> 00:34:00,079
ของฉันคือฮอต-เม-เอลแอดฮอตเมลด็อตคอม

604
00:34:02,248 --> 00:34:03,082
ขอบคุณ

605
00:34:03,583 --> 00:34:06,753
นั่นคือยุคที่คุณตั้งอีเมลแอดเดรสดีๆ ได้

606
00:34:07,587 --> 00:34:11,299
แต่มันเหมือนกับว่าชั่วข้ามคืน
โลกเปลี่ยนไปจากโลกที่สามารถจัดการได้มากๆ…

607
00:34:11,382 --> 00:34:15,553
ทุกอย่างที่ฉันเคยอยากรู้
มีอยู่แค่ในสารานุกรมบริแทนนิกา

608
00:34:15,636 --> 00:34:16,971
ในห้องใต้ดินของพ่อแม่ฉัน

609
00:34:17,055 --> 00:34:20,641
มันผ่อนคลายมาก
มันเป็นข้อเท็จจริงที่มีจำกัด

610
00:34:20,725 --> 00:34:21,726
มันคือแบบนั้นเลย

611
00:34:21,809 --> 00:34:24,520
กระดาษบางๆ สวยๆ เข้าใจที่พูดใช่ไหม

612
00:34:24,604 --> 00:34:27,023
มันจัดการได้ มันไม่ได้…

613
00:34:27,106 --> 00:34:29,150
และมันก็เป็นความจริงที่เป็นรูปธรรมด้วย

614
00:34:29,233 --> 00:34:33,780
ไม่มีใครเสนอข้อโต้แย้งจากสารานุกรมหรอก

615
00:34:33,863 --> 00:34:36,657
เข้าใจใช่ไหม แบบว่า "อืม…"

616
00:34:37,784 --> 00:34:40,286
"แน่ใจเหรอว่าลิม่าเป็นเมืองหลวงของเปรู"

617
00:34:43,164 --> 00:34:45,291
แล้วชั่วข้ามคืนมันก็…

618
00:34:45,374 --> 00:34:48,294
ฉันหมกมุ่นกับมันมาก
ฉันจำได้ว่าเพื่อนฉันพูดตอนพักเที่ยงว่า

619
00:34:48,377 --> 00:34:50,505
"เราจะออกไปเล่นกัน อยากไปไหม"

620
00:34:50,588 --> 00:34:54,675
ฉันบอกว่า "ไม่ มีงานต้องทำ
บนอินเทอร์เน็ตเยอะมาก"

621
00:34:54,759 --> 00:34:57,386
"มีเรื่องเกิดขึ้นเยอะมาก"
ฉันบอกว่า "ฉันต้อง

622
00:34:58,262 --> 00:35:01,224
คัดลอกและแปะรูปจากเรื่องมือใหม่ปราบผี

623
00:35:02,809 --> 00:35:04,519
ลงไปในเอกสารเวิร์ด"

624
00:35:06,562 --> 00:35:09,107
แล้วฉันก็ต้องพิมพ์เอกสารเวิร์ดนั่น

625
00:35:09,899 --> 00:35:12,401
กระดาษจะเปียกชุ่มไปด้วยหมึก

626
00:35:13,694 --> 00:35:16,280
น้ำหมึกเยอะมาก

627
00:35:17,907 --> 00:35:21,661
ฉันต้องตัดรูปพวกนั้น
และมันจะเหมือนตัดกระดาษทิชชู่เปียกๆ

628
00:35:22,161 --> 00:35:24,789
แล้วฉันก็ต้องแปะรูปพวกนั้น
ลงไปในสมุดบันทึกการบ้าน

629
00:35:24,872 --> 00:35:26,040
ฉันยุ่งน่ะ

630
00:35:27,792 --> 00:35:30,503
ฉันรู้สึกจริงๆ ว่าฉันงานยุ่งตั้งแต่นั้นมา

631
00:35:30,586 --> 00:35:31,629
ฉันเหนื่อยมาก

632
00:35:32,713 --> 00:35:36,759
และอีกเหตุผลที่ฉันคิดว่าช่วงวัยรุ่น
มีผลกระทบกับฉันหนักมากก็คือ

633
00:35:36,843 --> 00:35:39,095
โอเค ใช่ ก็เหมือนเรื่องวัยรุ่นทั่วไป

634
00:35:39,178 --> 00:35:42,557
แล้วอินเทอร์เน็ตก็มาถึง และสิ่งที่มาพร้อมกับมัน

635
00:35:42,640 --> 00:35:47,228
และสำหรับฉัน ช่วงวัยรุ่นกระตุ้น
ความทุกข์ใจในเพศสภาพอย่างมาก

636
00:35:47,311 --> 00:35:48,187
และเรื่องเพศด้วย

637
00:35:48,271 --> 00:35:50,273
- เข้าใจใช่ไหม
- เข้าใจ

638
00:35:53,025 --> 00:35:54,068
เงียบกริบ

639
00:35:56,571 --> 00:35:58,614
ไม่ แต่จริงๆ นะ ก่อนวัยรุ่น

640
00:35:58,698 --> 00:36:01,200
ฉันรู้สึกว่าฉันเป็นเด็กกะเทยที่ลั้นลา

641
00:36:01,284 --> 00:36:04,912
มั่นใจมาก เลียนแบบเอซ เวนทูร่าเยอะมาก

642
00:36:05,621 --> 00:36:08,416
แล้วอยู่ๆ ความเป็นวัยรุ่นก็จู่โจม
แล้วร่างกายฉันก็เปลี่ยนไป

643
00:36:08,499 --> 00:36:10,835
และฉันรู้สึก… และนี่ก็เป็นยุค 90 เหมือนกัน

644
00:36:10,918 --> 00:36:13,671
เป็นยุคของเกิร์ลกรุ๊ปและบอยแบนด์ใช่ไหม

645
00:36:13,754 --> 00:36:16,883
เป็นสองสิ่งที่มีความเป็นป๊อปมากๆ

646
00:36:16,966 --> 00:36:20,595
และฉันเรียนโรงเรียนหญิงล้วน ซึ่งฉัน…

647
00:36:20,678 --> 00:36:24,515
คำถามที่พบได้ทั่วไป คำถามที่คุณต้องรู้คำตอบ

648
00:36:24,599 --> 00:36:26,684
ที่โรงเรียนฉันคือคุณเป็นสไปซ์เกิร์ลคนไหน

649
00:36:26,767 --> 00:36:30,104
และมีคำตอบที่เป็นไปได้แค่ห้าคำตอบ

650
00:36:30,188 --> 00:36:33,065
คุณต้องรู้ คุณจะอยู่ในห้องโถง

651
00:36:33,149 --> 00:36:35,818
และสาวๆ จะมาต้อนคุณเข้ามุม
"เธอเป็นคนไหน"

652
00:36:36,319 --> 00:36:38,321
เพราะพวกเขาจัดแจงการลิปซิงก์กันอยู่

653
00:36:38,404 --> 00:36:41,908
พวกเขาจำเป็นต้องรู้ อย่าไปว่าเลย
พวกเขาจำเป็นต้องรู้จริงๆ

654
00:36:41,991 --> 00:36:44,410
ว่าคุณเหมาะจะอยู่ตรงไหนของกลุ่มดาว

655
00:36:45,578 --> 00:36:49,582
"เธอเป็นคนไหน"
ฉันบอก "จัสติน ทิมเบอร์เลก ไม่รู้สิ"

656
00:36:50,917 --> 00:36:51,876
"นิค คาร์เตอร์มั้ง"

657
00:36:54,212 --> 00:36:58,257
ฉันคิดว่าต่อให้คุณไม่มีปัญหาเรื่องเพศ

658
00:36:58,341 --> 00:37:02,094
ยังไงช่วงวัยรุ่นแม่งก็เป็นฝันร้ายอยู่ดี
คุณรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเอเลี่ยน

659
00:37:02,178 --> 00:37:05,932
แล้วทุกอย่างที่คุณเคยเจ๋ง
ก็กลายเป็นสิ่งไร้ค่าในชั่วข้ามคืน

660
00:37:06,015 --> 00:37:09,143
โอเค ฉันเคยมีลูกเล่นนี้

661
00:37:09,227 --> 00:37:12,480
มันคือเสียงที่ฉันใช้มือทำได้

662
00:37:12,563 --> 00:37:15,399
และสาบานได้ว่าสมัยนั้นคนชอบมาก

663
00:37:15,483 --> 00:37:18,319
คนชอบเวลาฉันทำ มันเท่มากในปาร์ตี้

664
00:37:18,945 --> 00:37:20,780
ฉันจะทำให้พวกคุณดูเดี๋ยวนี้แหละ

665
00:37:21,405 --> 00:37:25,034
พวกคุณบางคนอาจจำได้ เสียงเป็นแบบนี้

666
00:37:32,333 --> 00:37:33,584
จำได้ไหม

667
00:37:35,211 --> 00:37:38,172
ทุกคน สาบานได้ว่าเมื่อก่อนมันเท่มากในปาร์ตี้

668
00:37:38,256 --> 00:37:40,508
คนจะขอให้ทำเลย "ทำเสียงหน่อย"

669
00:37:40,591 --> 00:37:41,926
ฉันก็จะแบบ "ได้สิ"

670
00:37:42,426 --> 00:37:46,681
ฉันเคยทำในการประชุมโรงเรียนครั้งนึง
มันเลยเถิดไปหน่อย แต่…

671
00:37:48,140 --> 00:37:51,018
มันเท่มาก แล้วอยู่ๆ ความเป็นวัยรุ่นก็จู่โจม

672
00:37:51,102 --> 00:37:53,646
ฉันอยู่ในปาร์ตี้ตามบ้าน ฉันอยู่ในตู้

673
00:37:53,729 --> 00:37:56,565
กับเด็กผู้ชายอายุ 13 สิวเกรอะที่จู๋โด่นิดหน่อย…

674
00:37:58,859 --> 00:38:00,861
และเขาแบบว่า "อะไรวะเนี่ย"

675
00:38:04,365 --> 00:38:07,702
เขาบอก "นึกว่าเธอจะชักว่าวให้ฉันซะอีก"
ฉันบอก "ไม่…

676
00:38:08,995 --> 00:38:14,834
ฉันบอกว่าฉันใช้มือทำอะไรเจ๋งๆ ได้"

677
00:38:17,545 --> 00:38:21,549
เขาทิ้งฉันไว้ในตู้คนเดียว
ฉันอยู่ในความมืดคนเดียว แล้วก็…

678
00:38:32,101 --> 00:38:33,394
เศร้ามาก

679
00:38:36,564 --> 00:38:39,233
การใช้ชีวิตในวัยนั้นมันยาก มัน…

680
00:38:40,651 --> 00:38:43,237
ไม่คิดเหรอว่าวิธีเดียวในการจีบกันตอนอายุ 13

681
00:38:43,321 --> 00:38:46,490
วิธีเดียวที่ยอมรับได้คือการพูดว่า
"มือเธอใหญ่แค่ไหนเหรอ"

682
00:38:46,574 --> 00:38:49,076
มัน… ไม่คิดงั้นเหรอ จำได้ไหม

683
00:38:49,160 --> 00:38:52,955
"มือเธอใหญ่แค่ไหน"
ฉันยังคิดว่านั่นเป็นวิธีที่ดีในการ

684
00:38:53,456 --> 00:38:56,167
ถูกเนื้อต้องตัวคนที่คุณชอบ

685
00:38:56,250 --> 00:38:58,336
เว้นแต่ว่าฉันเรียนโรงเรียนหญิงล้วน

686
00:38:58,419 --> 00:39:02,048
เลยมีการเข้าใจผิดเล็กน้อย
"ใช่ มือฉันใหญ่ทีเดียว"

687
00:39:03,132 --> 00:39:05,176
"เออ มือเธอเล็กจริง"

688
00:39:06,969 --> 00:39:10,056
เดินไปรอบสนามเด็กเล่นและพูดว่า
"รู้ไหมเขาว่ากันว่าไง"

689
00:39:17,563 --> 00:39:19,940
"มือใหญ่แปลว่าแคมใหญ่"

690
00:39:27,615 --> 00:39:28,449
แต่…

691
00:39:29,116 --> 00:39:33,788
เรื่องทั้งหมดนั้นเกิดขึ้น และฉันคิดว่าทุกคน

692
00:39:33,871 --> 00:39:35,456
ตอนเป็นวัยรุ่น คุณจะ…

693
00:39:35,956 --> 00:39:38,709
คุณเริ่มมีความคิดเชิงวิเคราะห์ แล้วจู่ๆ

694
00:39:38,793 --> 00:39:41,462
ความจริงของชีวิตก็จู่โจมคุณ

695
00:39:41,545 --> 00:39:44,131
ฉันคิดว่าถ้าคุณแตกต่างในแง่ใดแง่หนึ่ง

696
00:39:44,215 --> 00:39:48,177
อย่างถ้าเรื่องเล่าเด่นๆ ที่ทุกคนเล่าให้คุณฟัง

697
00:39:48,260 --> 00:39:50,638
ไม่ตรงกับที่คุณกำลังเจออยู่…

698
00:39:50,721 --> 00:39:53,891
อย่างเรื่องเพศ คนบอกว่า "มีสองเพศ

699
00:39:53,974 --> 00:39:57,478
คุณเป็นผู้หญิงและนี่คือสิ่งที่มันเป็น"
คุณแบบว่า "โอเค"

700
00:39:57,561 --> 00:40:00,523
แต่คุณกำลังเจอสิ่งที่
ต่างจากคำพูดพวกนั้นโดยสิ้นเชิง

701
00:40:00,606 --> 00:40:02,358
คุณก็มีสองทางเลือก

702
00:40:02,441 --> 00:40:05,694
คุณจะสงสัยความถูกต้องของตัวเอง
และประสบการณ์ของคุณก็ได้

703
00:40:05,778 --> 00:40:08,781
หรือคุณจะสงสัยความถูกต้องของเรื่องอื่นทั้งหมด

704
00:40:08,864 --> 00:40:10,616
และระบบทั้งหมดก็ได้

705
00:40:10,699 --> 00:40:13,411
พอคุณเริ่มไปยุ่งกับปัญหาปุ๊บ คุณก็เริ่มฉิบหายแล้ว

706
00:40:14,078 --> 00:40:15,287
การมีคู่ครองคนเดียว

707
00:40:15,371 --> 00:40:18,958
ฉันควงไปงานพรอมสองคนได้ไหม
ทำไมล่ะ ไม่เข้าใจว่าทำไมไม่ได้

708
00:40:19,959 --> 00:40:22,044
และฉันรู้สึกจริงๆ อีกอย่าง…

709
00:40:22,128 --> 00:40:26,632
ตัวฉันเนี่ย ฉันเริ่มเล่นตลกตอนอายุ 13 และ

710
00:40:26,715 --> 00:40:30,678
ฉันค้นพบว่า… ฉันติดยาหนักมาก
ยาหลอนประสาทน่ะ

711
00:40:30,761 --> 00:40:34,390
นั่นทำให้คลื่นของการดำรงอยู่ทั่วไปรุนแรงขึ้น

712
00:40:34,473 --> 00:40:38,185
ฉันรู้สึกเหมือนฉันกำลังดึงวอลล์เปเปอร์
ที่ปิดความเป็นจริงอยู่ออกมา

713
00:40:38,269 --> 00:40:42,398
และฉันเห็นนั่งร้านที่บอบบางมากๆ
กำลังประคองทุกอย่างอยู่

714
00:40:42,481 --> 00:40:43,732
แบบว่า "เกิดอะไรขึ้นเนี่ย"

715
00:40:43,816 --> 00:40:46,694
อยู่ๆ เราก็รู้ว่าพ่อแม่เรามีข้อบกพร่อง

716
00:40:46,777 --> 00:40:49,405
ครูของเราเหงาหรืออะไรสักอย่าง

717
00:40:50,531 --> 00:40:52,825
จำได้ว่าแบบ "ฉันว่าครูบูแคนันเหงานะ

718
00:40:52,908 --> 00:40:56,537
ฉันรู้สึกกดดันมาก
ที่ต้องหัวเราะกับมุกของครู ไม่รู้สิ"

719
00:40:59,206 --> 00:41:00,749
และใช่ ฉันจำได้ว่าเครียดมากว่า

720
00:41:02,835 --> 00:41:06,672
ทำไมเราที่เป็นชุมชนถึงไม่พูดถึงความจริงที่ว่า

721
00:41:06,755 --> 00:41:09,300
หนังเรื่องเปิดโลกใบใหญ่ของนายมด
กับตัวบั๊กส์ หัวใจไม่บั๊กส์

722
00:41:10,593 --> 00:41:12,595
ออกมาในปีเดียวกันให้มากกว่านั้น

723
00:41:14,972 --> 00:41:18,559
แน่นอนว่ากองกำลังที่ทรงพลังกำลังเกิดขึ้น

724
00:41:19,185 --> 00:41:22,354
แล้วเราจะไม่พูดถึงมันเหรอ มันคืออะ…

725
00:41:27,860 --> 00:41:28,694
นั่นแหละ

726
00:41:30,070 --> 00:41:33,532
ก็นั่นแหละ ฉันเครียด และ…

727
00:41:34,950 --> 00:41:38,204
และฉันคิดว่าการใช้ยา
ช่วยให้ฉันหลุดพ้นจากร่างกายตัวเองได้

728
00:41:38,287 --> 00:41:41,790
ฉันรู้สึกอึดอัดในร่างกายตัวเอง
และมันเป็นเพราะประตูกลนี่แหละ

729
00:41:41,874 --> 00:41:44,627
ฉันเลยติดยาหนักมาก แต่ประเด็นสำคัญคือ

730
00:41:44,710 --> 00:41:47,588
ฉันเปลี่ยนจากการใช้ยาหลอนประสาท
ไปใช้ยาที่แย่มากๆ

731
00:41:47,671 --> 00:41:50,508
ฉันโดนไล่ออกจากบ้าน ฉันลาออกจากโรงเรียน

732
00:41:50,591 --> 00:41:53,177
กรอภาพไปข้างหน้า สุดท้ายฉันต้องไปบำบัด

733
00:41:53,260 --> 00:41:56,180
ตอนฉันอายุ 19
ฉันไปเข้าโครงการบำบัดช่วงกลางวัน

734
00:41:56,263 --> 00:41:57,348
เป็นเวลาเก้าเดือน

735
00:41:58,098 --> 00:42:00,976
โครงการบำบัดช่วงกลางวันสำหรับวัยรุ่น

736
00:42:01,060 --> 00:42:02,728
เป็นความคิดที่ไม่ดีเลย

737
00:42:02,811 --> 00:42:05,856
ในแง่นึงน่ะ
คุณเอากลุ่มวัยรุ่นมารวมตัวกัน

738
00:42:05,940 --> 00:42:08,025
สิ่งเดียวที่พวกเขาเหมือนกันคือชอบยาเสพติด

739
00:42:08,108 --> 00:42:11,237
ทุกวัน ตอนบ่ายสาม เสียงกริ่งดัง

740
00:42:11,320 --> 00:42:13,989
แล้วพวกเขาก็แบบ
"ไปกับเพื่อนใหม่ของเธอเลยจ้ะ"

741
00:42:15,032 --> 00:42:17,910
"วิ่งไปเลย ไปสนิทกันในตรอกนะ"

742
00:42:18,536 --> 00:42:20,538
"วิธีเดียวที่คุณทำเป็น"

743
00:42:22,081 --> 00:42:25,334
แต่มันเปิดหูเปิดตาฉันมาก
มันเป็นจุดเปลี่ยนครั้งใหญ่

744
00:42:25,417 --> 00:42:28,879
ฉันไปเข้าโครงการนั้น
และมีเด็กอีก 12 คนในนั้น

745
00:42:28,963 --> 00:42:30,589
ฉันคิดทันทีเลยว่า "แม่เจ้า"

746
00:42:30,673 --> 00:42:33,342
เด็กพวกนี้มาจากวิถีชีวิตที่ยากลำบากจริงๆ

747
00:42:33,425 --> 00:42:36,178
และสภาพครอบครัวที่ยากลำบาก

748
00:42:36,262 --> 00:42:39,890
ฉันเป็นเด็กชนชั้นกลางที่มีอภิสิทธิ์
จริงๆ แล้วฉันกำลังต่อต้านอะไรอยู่กันแน่

749
00:42:39,974 --> 00:42:42,434
แต่ฉันต้องไปที่นั่นและมันก็ดี

750
00:42:42,518 --> 00:42:45,229
ฉันอยากเข้ากับคนอื่นได้
พวกเขาอยู่ที่นั่นมาสักพักแล้ว

751
00:42:45,312 --> 00:42:46,730
พวกเขาสนิทกันมาก

752
00:42:46,814 --> 00:42:48,816
และพวกเขาตั้งฉายาให้กัน

753
00:42:48,899 --> 00:42:52,194
ฉันไม่เคยมีฉายา และฉันอยากมีส่วนร่วม

754
00:42:52,278 --> 00:42:55,656
และฉันตื่นเต้นมาก
เพราะหลังจากบำบัดไปได้สองเดือน

755
00:42:55,739 --> 00:42:59,118
เช้าวันนึงฉันเข้าไป และมีคนนึงพูดว่า
"โย่ น้ำอาบ ว่าไง"

756
00:43:00,911 --> 00:43:02,997
ฉันแบบ "น้ำอาบเหรอ"

757
00:43:03,706 --> 00:43:06,584
แล้วทุกคนก็เริ่มเรียกฉันว่าน้ำอาบ

758
00:43:07,376 --> 00:43:09,962
แล้วครูก็เริ่มเรียกตาม มันติดหู

759
00:43:10,045 --> 00:43:11,880
พวกครูแบบว่า "อรุณสวัสดิ์ น้ำอาบ"

760
00:43:11,964 --> 00:43:13,424
ฉันงง "เกิดอะไรขึ้น"

761
00:43:13,924 --> 00:43:17,636
แต่ฉันเข้ากับที่นั่นได้แล้ว ฉันไม่อยากยอมรับ
ว่าฉันไม่รู้ว่าทำไมพวกเขาถึงเรียกฉันแบบนั้น

762
00:43:17,720 --> 00:43:19,805
ฉันเลยแบบว่า "ก็โอเคค่ะ ดีอยู่"

763
00:43:19,888 --> 00:43:24,101
นั่นแหละ แล้วในที่สุด
ฉันก็สบายใจกับพวกเขามากพอ

764
00:43:24,184 --> 00:43:25,519
และเราทุกคนสนิทกัน

765
00:43:25,603 --> 00:43:28,355
ฉันบอก "เพื่อน ฉันอยากถามพวกเธอ
มาหลายเดือนแล้ว

766
00:43:28,439 --> 00:43:30,399
ทำไมถึงเรียกฉันว่าน้ำอาบ"

767
00:43:30,482 --> 00:43:35,029
พวกเขาตอบว่า "อ๋อ เพราะตอนเธอมาที่นี่
พวกเราทุกคนคุยกัน

768
00:43:35,112 --> 00:43:39,825
และตัดสินใจว่าเธอดูเหมือน
เด็กที่จะดื่มน้ำที่ตัวเองอาบ"

769
00:43:41,410 --> 00:43:42,286
มัน…

770
00:43:43,912 --> 00:43:45,539
เฉพาะเจาะจงมาก

771
00:43:47,207 --> 00:43:48,876
เย้ยหยันกันมากๆ

772
00:43:49,543 --> 00:43:51,128
และสร้างสรรค์ ใช่

773
00:43:52,379 --> 00:43:56,258
ดื่มน้ำที่… คืองี้
ตอนเด็กๆ ฉันก็เคยดื่มน้ำที่อาบจริงๆ แหละ

774
00:43:56,342 --> 00:43:57,259
ใช่

775
00:43:57,968 --> 00:43:59,470
ไม่ได้ดื่มกันทุกคนหรอกเหรอ

776
00:44:01,555 --> 00:44:03,599
คือไม่ได้ถึงกับ…

777
00:44:05,225 --> 00:44:06,685
หรือใช้หลอดดูด ก็แค่…

778
00:44:09,021 --> 00:44:10,272
ไม่ แต่เราทุกคน…

779
00:44:11,190 --> 00:44:13,067
เราทุกคนเคยดื่มใช่ไหม

780
00:44:13,150 --> 00:44:15,235
เดี๋ยวนะ จำเวลาอาบน้ำได้ไหม

781
00:44:15,736 --> 00:44:20,532
จำเวลาอาบน้ำได้ไหม เวลาอาบน้ำ
คุณเคยเอาผ้าสักหลาดเปียกๆ…

782
00:44:20,616 --> 00:44:22,660
คุณเรียกผ้าสักหลาดหรือผ้าเช็ดหน้า

783
00:44:22,743 --> 00:44:24,870
ผ้าสักหลาด ใช่ แคนาดา ใช่

784
00:44:25,746 --> 00:44:27,539
คุณเคยเอาผ้าสักหลาดเปียกๆ

785
00:44:27,623 --> 00:44:30,417
มาวางบนหน้า และหายใจผ่านมันไหม

786
00:44:30,501 --> 00:44:33,337
แล้วอยู่ๆ ก็รู้สึกเหมือนกำลังทรมานตัวเองไหม

787
00:44:33,420 --> 00:44:34,838
แบบว่า "ไม่นะ"

788
00:44:35,923 --> 00:44:38,634
หรือคุณเคยดูดน้ำจากผ้าสักหลาดไหม

789
00:44:39,134 --> 00:44:39,968
ใช่มะ

790
00:44:40,469 --> 00:44:43,597
รู้สึกสะอาดมาก รู้สึกดีจริงๆ

791
00:44:45,891 --> 00:44:46,809
เวลาอาบน้ำ

792
00:44:47,518 --> 00:44:48,727
เข้าใจใช่ไหม

793
00:44:49,937 --> 00:44:51,063
สิ่งที่ฉันคิดถึงที่สุด…

794
00:44:51,146 --> 00:44:55,025
ฉันจะเลิกพูดเรื่องเวลาอาบน้ำแน่
แต่ขอพูดสั้นๆ ว่า

795
00:44:55,109 --> 00:44:57,111
สิ่งที่ฉันคิดถึงที่สุดเวลาอาบน้ำคือ

796
00:44:57,194 --> 00:44:59,446
จะมีคนพูดวันละครั้งว่า "ได้เวลาอาบน้ำแล้ว"

797
00:45:00,614 --> 00:45:03,992
มันดีใช่ไหมล่ะ ฉันคิดว่า
เราไม่ชอบหรอกตอนเรายังเด็ก

798
00:45:04,076 --> 00:45:06,620
แต่ลองนึกภาพว่า
คุณไปออกเดตสุดห่วยกับคนในทินเดอร์

799
00:45:06,704 --> 00:45:08,789
แล้วบริกรก็เดินเข้ามาบอกว่า

800
00:45:08,872 --> 00:45:12,543
"ขอโทษที่ขัดจังหวะนะครับ
แต่ได้เวลาอาบน้ำแล้ว" คุณจะเด้งเลย

801
00:45:13,252 --> 00:45:14,670
คุณจะออกไปจากที่นั่น

802
00:45:18,090 --> 00:45:20,342
หนุ่มสาวไม่เห็นคุณค่าความเยาว์วัย

803
00:45:21,677 --> 00:45:23,470
หนุ่มสาวไม่เห็นคุณค่าความเยาว์วัย

804
00:45:25,347 --> 00:45:27,015
ใช่ ก็เลย…

805
00:45:27,099 --> 00:45:30,352
ฉันว่าเหตุผลที่ฉันหมกมุ่นกับช่วงวัยรุ่นของฉัน

806
00:45:30,436 --> 00:45:35,899
และทำความเข้าใจมันอยู่ตลอดเวลาเป็นเพราะ
ตอนนี้ฉันรู้สึกว่าฉันเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

807
00:45:35,983 --> 00:45:38,861
และฉันก็เคยมีช่วงวัยรุ่นที่วุ่นวาย

808
00:45:38,944 --> 00:45:41,196
และมันหดหู่มาก มันบ้าบอ

809
00:45:41,280 --> 00:45:43,907
แต่ตอนนี้ฉันรู้สึกว่าฉันกลายเป็นอีกคนไปแล้วจริงๆ

810
00:45:43,991 --> 00:45:45,784
ตอนนี้ฉันไม่ชอบความเสี่ยงเลย

811
00:45:45,868 --> 00:45:47,077
คุณ… ใช่

812
00:45:48,162 --> 00:45:51,039
คุณน่าจะเห็นฉันบนบันไดเลื่อน มันบ้ามาก

813
00:45:51,123 --> 00:45:53,208
ฉันจับราวไว้แน่นมาก

814
00:45:53,292 --> 00:45:54,877
ฉันแบบว่า…

815
00:45:54,960 --> 00:45:56,962
พอบันไดมันเลื่อนเข้ามา "โอ้พระเจ้า"

816
00:45:57,045 --> 00:45:59,006
ฉันแบบ "หนึ่ง สอง สาม ไป"

817
00:45:59,089 --> 00:46:00,215
รอจังหวะของฉัน

818
00:46:02,384 --> 00:46:05,012
ถ้าฉันไม่พร้อมและมันมาแล้ว
ฉันจะเดินถอยหลัง

819
00:46:05,095 --> 00:46:06,221
ฉันจะ "โอเค…"

820
00:46:07,973 --> 00:46:09,975
นั่นแหละ ใช่

821
00:46:11,643 --> 00:46:13,645
แต่ใช่เลย ฉันรู้สึกเปลี่ยนไป

822
00:46:13,729 --> 00:46:17,399
ฉันคิดว่าฉันยังรู้สึกถึง
ความรู้สึกของการทำร้ายตัวเองอยู่

823
00:46:17,483 --> 00:46:19,234
ไอ้ความกดดันที่เพิ่มขึ้นนั่น

824
00:46:19,318 --> 00:46:21,695
ฉันรู้สึกว่าเราทุกคนมีแรงกระตุ้นพวกนั้น

825
00:46:21,779 --> 00:46:25,073
และคุณต้องหาวิธีที่ดีต่อสุขภาพ
เพื่อจัดการกับความรู้สึกเหล่านั้น

826
00:46:25,657 --> 00:46:27,659
ฉันเล่นเกมไขห้องปริศนาบ่อยมาก

827
00:46:28,285 --> 00:46:30,537
ฉันเล่นเกมไขห้องปริศนาตลอด

828
00:46:31,413 --> 00:46:32,956
ตลอดเวลาเลย

829
00:46:33,540 --> 00:46:37,836
ฉันเพิ่งออกทัวร์เมื่อเร็วๆ นี้
และการออกทัวร์มันจริงจัง

830
00:46:37,920 --> 00:46:40,881
อีกอย่างฉันออกทัวร์คนเดียว
ไม่มีการแสดงเปิดก่อน

831
00:46:40,964 --> 00:46:42,925
หรือผู้จัดการทัวร์อะไรทั้งนั้น

832
00:46:43,008 --> 00:46:44,384
ฉันเดินทางคนเดียว

833
00:46:44,468 --> 00:46:47,471
และฉันเหนื่อยมากกับการแสดง
ในเมืองต่างๆ ในสหราชอาณาจักร

834
00:46:47,554 --> 00:46:49,556
และฉันไปแสดงที่เอดินเบอระ

835
00:46:49,640 --> 00:46:52,017
วันนั้นฉันอยู่ที่ที่เอดินเบอระคนเดียว

836
00:46:52,100 --> 00:46:55,521
และฉันรู้สึกว่าความกดดันมันเพิ่มขึ้น

837
00:46:55,604 --> 00:46:56,814
เข้าใจใช่ไหม

838
00:46:56,897 --> 00:46:59,733
และฉันเพิ่งดูหนังเรื่องแก๊งเมาแหลก พันธุ์แหกกฎ
ฉันเลยรู้สึก

839
00:46:59,817 --> 00:47:01,151
ว่าเราอยู่ในแดนอันตราย

840
00:47:01,235 --> 00:47:03,278
แล้วฉันก็พูดว่า "ฉันควรทำยังไง"

841
00:47:03,362 --> 00:47:06,573
ฉันเลยเข้าเน็ตแล้วเจอว่า
คุกใต้ดินของเอดินเบอระเปิดอยู่

842
00:47:06,657 --> 00:47:10,285
มันค่อนข้างเหมือนคุกใต้ดินในลอนดอนที่สยอง

843
00:47:10,369 --> 00:47:12,079
เป็นประสบการณ์ที่สยองสุดๆ

844
00:47:12,162 --> 00:47:15,082
มีนักแสดงแต่งตัวแบบยุควิกตอเรีย
มาทำให้คุณตกใจ

845
00:47:15,165 --> 00:47:18,252
และคุณเดินผ่านเขาวงกตแห่งนรก
ฉันคิดเลยว่า "แจ่ม"

846
00:47:19,461 --> 00:47:23,507
และฉันมีแพคเกจวีไอพีด้วย
ซึ่งจ่ายเงินแค่ 20 เหรียญ

847
00:47:23,590 --> 00:47:26,969
และที่ต้องทำก็แค่ พอไปถึง
พวกเขาจะถ่ายรูปเรา

848
00:47:27,052 --> 00:47:28,428
บนฉากสีเขียว

849
00:47:28,512 --> 00:47:30,931
แล้วพวกเขาก็เอากุญแจให้เรา
แล้วก็ฉายภาพสุสาน

850
00:47:31,014 --> 00:47:32,641
และเอาพวงกุญแจให้เรา

851
00:47:32,724 --> 00:47:36,478
ตอนนั้นแหละที่ฉันคิดว่า
"นี่คือสิ่งที่เราควรทำกับเพื่อน"

852
00:47:38,564 --> 00:47:40,190
เพื่อนหรือคนที่เรารัก

853
00:47:40,274 --> 00:47:43,193
ตอนนี้ฉันมีพวงกุญแจที่…

854
00:47:47,614 --> 00:47:48,490
แล้ว

855
00:47:49,491 --> 00:47:52,661
ฉันเดินไป และเป็นฉันกับกลุ่มคนแปลกหน้า

856
00:47:52,744 --> 00:47:56,373
และเราจะเดินไปด้วยกันเป็นกลุ่ม
ผ่านเขาวงกตสุดสยองนั่น

857
00:47:56,456 --> 00:47:59,084
พวกเขาเป็นนักท่องเที่ยวและครอบครัว
เรามีกันสิบคน

858
00:47:59,626 --> 00:48:02,379
เรากำลังจะเดินเข้าไป
แล้วก็มีผู้ชายคนนึงโผล่มา

859
00:48:02,462 --> 00:48:05,048
แต่งตัวเหมือนนักฆ่าสมัยวิกตอเรีย

860
00:48:05,132 --> 00:48:08,427
ตัวเปื้อนเลือดเต็มไปหมด
และถือมีดแล่เนื้อเล่มใหญ่ เครายาวเฟื้อย

861
00:48:08,510 --> 00:48:11,054
เป็นคนสกอตต์ เขาพูดว่า "ข้าเป็นนักฆ่า"

862
00:48:11,138 --> 00:48:13,348
ฉันเลียนแบบสำเนียงไม่เก่ง

863
00:48:13,432 --> 00:48:15,475
เขาบอกว่า "ยินดีต้อนรับสู่คุกใต้ดินเอดินเบอระ

864
00:48:15,559 --> 00:48:18,729
เราจะฆ่าพวกเจ้า" และฉันแบบว่า "สุดยอด!"

865
00:48:19,354 --> 00:48:21,481
"เจ๋งเลย ฉันอยากตายมานานแล้ว"

866
00:48:22,858 --> 00:48:26,403
แล้วเขาก็พูดว่า "แต่ก่อนอื่น
ต้องขอแจ้งเรื่องความปลอดภัยนิดหน่อย

867
00:48:27,404 --> 00:48:31,742
หากกำลังตั้งครรภ์หรือเป็นโรคลมบ้าหมู
อย่าเข้าไปในคุกใต้ดิน"

868
00:48:33,243 --> 00:48:35,245
ฉันก็แบบ "โอเค" แล้วเขาก็พูดว่า

869
00:48:35,746 --> 00:48:39,833
"ไม่ว่าตอนไหน นักแสดงทุกคนในคุกใต้ดิน
จะไม่สัมผัสตัวคุณหรือจับตัวคุณเลย"

870
00:48:39,917 --> 00:48:41,835
ฉันก็แบบว่า "ดีเลย"

871
00:48:41,919 --> 00:48:44,922
ไม่มีใครอยากโดนจับตัวในคุกหรอก
ฉันเลยแบบว่า

872
00:48:45,464 --> 00:48:46,423
"แจ่ม"

873
00:48:47,424 --> 00:48:51,303
แล้วเราก็เริ่มเดินเข้าไป
และทุกคน มันน่ากลัวมาก

874
00:48:51,386 --> 00:48:55,140
มันแบบว่า… ฉันกลัวจนตัวสั่นเลย

875
00:48:55,223 --> 00:48:57,059
ฉันอยู่กับคนแปลกหน้าพวกนี้ที่เดินเข้าไป

876
00:48:57,142 --> 00:49:00,687
พวกเขาทำสิ่งที่พวกเขาชอบทำ
นั่นคือปิดไฟมืดสนิท

877
00:49:00,771 --> 00:49:04,441
แล้วพอไฟสว่างก็มีผู้หญิง
ยืนอยู่ห่างจากหน้าเราหนึ่งนิ้ว

878
00:49:04,524 --> 00:49:05,776
และทำแบบ…

879
00:49:06,401 --> 00:49:09,029
น่ากลัวมาก แต่ฉันชอบมาก

880
00:49:09,112 --> 00:49:12,407
และมันมีโครงเรื่องหลักด้วย ซึ่งในตอนต้นๆ

881
00:49:12,491 --> 00:49:16,995
นักฆ่าบอกว่า "เจ้าจะได้พบซอว์นีย์ บีน
มนุษย์กินคนในตำนาน"

882
00:49:17,079 --> 00:49:20,999
มีใครรู้จักซอว์นีย์ บีนไหม
ดูเหมือนจะเป็นมนุษย์กินคนในตำนาน และ…

883
00:49:21,917 --> 00:49:25,921
พวกเราบอกว่า
"เราไม่อยากเจอเขา เรากลัว"

884
00:49:26,004 --> 00:49:28,173
เขาบอก "เขาจะรักพวกเจ้า"

885
00:49:28,256 --> 00:49:30,050
เรารู้ว่ามันกำลังปูทางไปสู่อะไรสักอย่าง

886
00:49:30,133 --> 00:49:34,972
แล้วเราก็ไปถึงส่วนนี้ที่มีเรืออยู่ใต้ดิน

887
00:49:35,055 --> 00:49:36,890
เราอยู่ในเมืองเอดินเบอระใช่ไหม

888
00:49:36,974 --> 00:49:40,268
และมันมีเรืออยู่บนราง แล้วเราทุกคนก็ลงเรือ

889
00:49:40,352 --> 00:49:43,981
เราได้ยินเสียงซอว์นีย์ บีนในความมืด
ตรงที่ที่เรากำลังมุ่งหน้าไป

890
00:49:44,064 --> 00:49:46,566
พูดว่า "ข้าคือซอว์นีย์ บีน"
เราก็แบบ "ไม่"

891
00:49:47,067 --> 00:49:50,821
แล้วนักฆ่าก็พูดว่า "เอาละทุกคน
พวกเจ้าต้องพึ่งตัวเองแล้ว ข้าไปละ"

892
00:49:50,904 --> 00:49:53,824
เราแบบ "ไม่ เดี๋ยว
เราเริ่มรักคุณแล้ว เราต้องการคุณ"

893
00:49:54,324 --> 00:49:56,576
เขาบอกว่า "ไปตายซะ" แล้วเขาก็ไป

894
00:49:56,660 --> 00:49:59,329
ตอนนี้เลยเหลือแค่ฉันกับกลุ่มของฉัน
และเราอยู่ในเรือลำเล็กๆ

895
00:49:59,413 --> 00:50:01,999
ไฟก็ดับและมันมืดสนิท

896
00:50:02,082 --> 00:50:04,668
มองไม่เห็นมือที่อยู่ตรงหน้าตัวเองเลย มันมืดมาก

897
00:50:04,751 --> 00:50:06,336
และชื้นและเย็น

898
00:50:06,420 --> 00:50:09,297
และเราได้ยิน "ข้าคือซอว์นีย์ บีน"
ฉันสติแตกเลย

899
00:50:09,381 --> 00:50:13,885
แล้วฉันก็รู้สึกว่ามีมือบนหลังฉัน

900
00:50:13,969 --> 00:50:16,179
ไต่ขึ้นมาบนหลังฉัน

901
00:50:16,263 --> 00:50:18,265
แล้วก็ขึ้นมาแถวๆ คอ

902
00:50:18,348 --> 00:50:20,976
และฉันกลัวมากเพราะฉันจำได้ว่า

903
00:50:21,059 --> 00:50:23,937
พวกเขาไม่ได้รับอนุญาต
ให้โดนตัวเราในคุก ใช่ไหม

904
00:50:24,688 --> 00:50:27,816
ฉันแบบ "เกิดอะไรขึ้น"
แสงไฟก็กลับมาสว่าง ฉันหันไปด้านหลัง

905
00:50:27,899 --> 00:50:32,195
ปรากฏว่าเป็นผู้หญิงวัยกลางคนที่อยู่ในกลุ่มเรา

906
00:50:35,282 --> 00:50:36,575
และเธอทำท่า…

907
00:50:39,119 --> 00:50:39,953
มัน…

908
00:50:41,246 --> 00:50:42,289
บ้ามาก

909
00:50:46,251 --> 00:50:49,087
และเธอมากับลูกสาววัยรุ่นสองคน

910
00:50:49,171 --> 00:50:51,590
ซึ่งนั่งอยู่ข้างเธอทั้งสองด้าน พวกเขาแบบว่า

911
00:50:51,673 --> 00:50:53,842
"แม่ ทำบ้าอะไรน่ะ"

912
00:50:54,843 --> 00:50:55,677
เธอก็แบบ…

913
00:50:58,138 --> 00:51:00,515
ฉันคิดถึงเธอตลอดเวลา

914
00:51:02,768 --> 00:51:05,562
เธอเหมือนบุรุษไปรษณีย์ เธอเป็นฮีโร่นะ

915
00:51:05,645 --> 00:51:06,730
ฮีโร่ของเราทุกคน

916
00:51:13,111 --> 00:51:17,532
แต่ฉันต้องทำอะไรแบบนั้น
เพื่อให้รู้สึกมีชีวิตชีวาและ…

917
00:51:19,451 --> 00:51:23,872
ฉันพยายามเฝ้าระวังสมองของฉันมากๆ

918
00:51:23,955 --> 00:51:26,833
เพราะฉันมีเรื่องอับอาย
เกี่ยวกับช่วงวัยรุ่นของฉันเยอะ

919
00:51:26,917 --> 00:51:31,296
ฉันเคยทำตัวแย่มาก
ฉันชอบทำร้ายตัวเองมาก และฉัน…

920
00:51:32,214 --> 00:51:36,134
ที่แปลกก็คือฉันโกรธมาก ฉันโกรธมากๆ

921
00:51:36,635 --> 00:51:39,596
ที่แปลกคือตั้งแต่ประมาณปี 2016…

922
00:51:39,679 --> 00:51:44,309
ฉันจำได้ว่าตอนที่ทรัมป์ชนะเลือกตั้ง
ฉันแบบว่า "เราปฏิเสธไม่ได้แล้วจริงๆ สินะ

923
00:51:44,392 --> 00:51:48,271
ว่าโลกเริ่มไม่อยู่ในแกนโลกเดิม"
มันแย่นิดๆ นะ ว่าไหม

924
00:51:48,355 --> 00:51:51,233
ตอนนี้เรามีข้อมูลเยอะมาก

925
00:51:51,316 --> 00:51:54,236
มันยากที่จะปฏิเสธว่าระบบไม่ได้ดีสำหรับทุกคน

926
00:51:54,778 --> 00:51:57,656
อย่างพวกมหาเศรษฐีไม่เสียภาษี
และทุกอย่างที่เรารู้

927
00:51:57,739 --> 00:52:00,867
ฉันเลยคิดว่า "โอเค
ความโกรธของฉันมันมีเหตุผล"

928
00:52:00,951 --> 00:52:04,746
ฉันคิดว่าวัยรุ่นหลายคน
รู้สึกถึงความโกรธแค้นที่ชอบธรรมนี้

929
00:52:04,830 --> 00:52:08,083
แต่วิธีการก่อกบฏของฉันมันกาก

930
00:52:08,166 --> 00:52:12,629
เหมือนมันเป็นการทำร้ายตัวเองมาก
และเกี่ยวข้องกับตัวเองมาก

931
00:52:12,712 --> 00:52:16,174
สุดท้ายแล้วมันก็ไร้ประโยชน์
ฉันไปสักนี่มา

932
00:52:16,258 --> 00:52:18,593
ตอนอายุ 16 เขียนว่า "ข้าวโอ๊ต"

933
00:52:20,303 --> 00:52:21,972
เขียนว่า "ข้าวโอ๊ต" สองครั้ง

934
00:52:23,306 --> 00:52:26,309
ฉันจำได้ว่าคิดว่า "ช่างหัวมันสิ"

935
00:52:26,393 --> 00:52:28,186
คือแบบ อะไรเนี่ย

936
00:52:36,903 --> 00:52:38,321
มันเลยอยู่ตรงนั้นตลอดไป

937
00:52:43,535 --> 00:52:44,536
ฉัน…

938
00:52:45,495 --> 00:52:47,164
ฉันจำได้ว่ารู้สึก…

939
00:52:47,873 --> 00:52:51,626
ฉันรู้สึกเหมือนโลกนี้เป็นบ้านที่ถูกขายให้ฉัน

940
00:52:51,710 --> 00:52:54,963
ตอนเด็กมากๆ ตอนที่ฉันยังเด็ก
เกินกว่าจะเซ็นสัญญากู้บ้านได้

941
00:52:55,046 --> 00:52:57,716
บ้านที่ขายให้ฉันโดยนายหน้าที่ไม่น่าไว้ใจสุดๆ

942
00:52:57,799 --> 00:53:01,261
ออกแนวน่าสงสัย เหมือนนายหน้าหนูน้อยท่าหมา

943
00:53:02,804 --> 00:53:05,599
"เซ็นตรงนี้เลยไอ้หนู" แล้วฉันก็แบบ "โอเค"

944
00:53:05,682 --> 00:53:09,227
"ความฝันของเธอจะเป็นจริง"
ฉันเซ็นชื่อ แล้วอยู่ๆ ฉันก็อยู่ในบ้านหลังนี้

945
00:53:09,311 --> 00:53:12,647
เราพัฒนาความคิดเชิงวิเคราะห์
เราตื่นขึ้นมาในบ้านตอนวัยรุ่น

946
00:53:12,731 --> 00:53:13,982
เราคิดว่า "เดี๋ยวนะ"

947
00:53:14,482 --> 00:53:16,860
เดี๋ยวนะ รากฐานของบ้านมันผุพังนี่

948
00:53:16,943 --> 00:53:19,696
สนามหลังบ้านไฟไหม้เพราะเจ้าของเก่า

949
00:53:19,779 --> 00:53:22,365
ให้ความร้อนมันด้วยเชื้อเพลิงฟอสซิลอยู่ได้

950
00:53:22,449 --> 00:53:27,704
ปฏิกิริยาของฉันคือ "ฉันจะเอารถแทรกเตอร์
พังบ้านโดยที่ตัวเองอยู่ในบ้านซะ"

951
00:53:28,455 --> 00:53:32,083
และแน่นอนว่าตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าสิ่งที่ฉันควรทำ

952
00:53:32,584 --> 00:53:35,212
คือทุ่มพลังสุดตัวในการซ่อมบ้านต่างหาก

953
00:53:35,295 --> 00:53:36,630
นั่นคือสิ่งที่เราต้องทำ…

954
00:53:36,713 --> 00:53:39,674
หวังว่านั่นคือสิ่งที่เราพยายามทำกันอยู่
เราต้องทำ ใช่ไหม

955
00:53:39,758 --> 00:53:42,677
ทุ่มเทพลังในการทำให้บ้านน่าอยู่ขึ้น

956
00:53:42,761 --> 00:53:44,679
เพราะมันทำเองไม่ได้ ใช่

957
00:53:47,307 --> 00:53:49,434
ฉันรู้สึกว่าเราต้องทำอย่างมีสติ

958
00:53:49,517 --> 00:53:51,144
ไม่งั้นมันจะไม่เกิดขึ้น

959
00:53:51,770 --> 00:53:53,688
และนั่นคือเหตุผลที่ฉัน… ฉันชอบ…

960
00:53:54,189 --> 00:53:56,691
ฉันรู้สึกว่าคนเจนแซดน่าทึ่งมาก

961
00:53:56,775 --> 00:53:59,236
อย่าเชื่อว่าพวกเขาอยู่แค่ในติ๊กต็อก
ฉันว่าพวกเขาเจ๋งมาก

962
00:53:59,319 --> 00:54:01,571
พวกเขาไม่ธรรมดา พวกเขาทำนั่นทำนี่

963
00:54:02,197 --> 00:54:06,076
เช่นการประท้วงเรื่องภูมิอากาศเปลี่ยน
และการรื้อความคิดเรื่องการมีแค่สองเพศ

964
00:54:06,159 --> 00:54:07,202
แล้วเมื่อก่อนฉันทำอะไร

965
00:54:07,285 --> 00:54:10,830
ฉันเลื้อยถามไปเรื่อยว่า
"ใครมีแอลเอสดีมั่งไหม"

966
00:54:11,706 --> 00:54:14,000
เป็นพฤติกรรมที่ไร้ประโยชน์

967
00:54:16,795 --> 00:54:18,296
แต่พวกเขาเจ๋งมาก

968
00:54:19,214 --> 00:54:20,757
ฉันอยากพูดถึง

969
00:54:20,840 --> 00:54:24,386
ฉันอยากพูดถึงเรื่องเพศสักแป๊บ

970
00:54:25,387 --> 00:54:26,221
คือ…

971
00:54:28,056 --> 00:54:31,643
แค่เพราะฉันเคยอยู่ที่สหราชอาณาจักร
และตอนนี้ฉันอยู่ที่อเมริกา

972
00:54:31,726 --> 00:54:37,065
และตอนนี้ในทั้งสองประเทศก็มีความหวาดผวา
เรื่องเพศและอัตลักษณ์ทางเพศมาก

973
00:54:37,148 --> 00:54:40,527
และฉันคิดว่าส่วนนึงมาจากความเข้าใจผิด

974
00:54:40,610 --> 00:54:43,905
ว่านี่คือแฟชั่นล่าสุดของคนเจนแซด
หรือแฟชั่นยุคมิลเลนเนียล ใช่ไหม

975
00:54:43,989 --> 00:54:47,075
ที่มีความลื่นไหลเรื่องเพศ มันเหมือนกับ…

976
00:54:47,158 --> 00:54:50,412
ตราบใดที่มีอารยธรรมของมนุษย์

977
00:54:50,495 --> 00:54:52,622
เรารู้ว่าย่อมมีการเปลี่ยนแปลงในเรื่องเพศ

978
00:54:52,706 --> 00:54:56,793
มีหลายวัฒนธรรมที่ยอมรับเพศที่สามและเพศที่สี่

979
00:54:56,876 --> 00:54:58,878
ไม่ใช่แค่ยอมรับ แต่ให้เกียรติเลย

980
00:54:59,546 --> 00:55:01,464
ฉันอาจได้รับการให้เกียรตินะ

981
00:55:02,048 --> 00:55:03,675
ฉันอาจได้รับการให้เกียรติ

982
00:55:04,217 --> 00:55:05,135
มันแย่มาก

983
00:55:05,218 --> 00:55:08,388
แต่ฉันกลับทำตัวแบบว่า
"ฉันเข้าห้องน้ำห้องไหนได้เหรอ"

984
00:55:10,974 --> 00:55:16,021
และมันคือแฟชั่นยุคอาณานิคมใหม่จริงๆ
ไอ้การบอกว่าเพศมีแค่สองเพศเนี่ย

985
00:55:16,104 --> 00:55:20,358
มันเหมือนเราเดินทางไปทั่วโลก
เพื่อทำลายความแตกต่างเล็กๆ น้อยๆ

986
00:55:20,942 --> 00:55:22,569
ของสิ่งสวยงามเหล่านี้

987
00:55:22,652 --> 00:55:25,739
ในสหราชอาณาจักร ที่ฉันเคยอยู่ ฉันจำได้ว่า

988
00:55:25,822 --> 00:55:29,826
ในปี 2018 อินเดียกำหนดให้การรักร่วมเพศ
เป็นเรื่องถูกกฎหมาย ซึ่งเยี่ยมมาก

989
00:55:29,909 --> 00:55:33,621
มีการฉลองใหญ่ น่าตื่นเต้นมาก
แต่มันก็น่าหงุดหงิดมาก

990
00:55:33,705 --> 00:55:37,500
เพราะการรายงานข่าวในสหราชอาณาจักร
มันใจแคบมาก ข่าวพูดประมาณว่า

991
00:55:38,043 --> 00:55:39,627
"ซะทีนะ อินเดีย"

992
00:55:39,711 --> 00:55:43,840
ซึ่งแบบ อังกฤษไปอินเดีย และทำให้
การรักร่วมเพศเป็นเรื่องผิดกฎหมายเองนะ

993
00:55:44,382 --> 00:55:46,259
เมื่อปี 1896 น่ะ คือแบบ…

994
00:55:46,801 --> 00:55:49,262
มันเป็นอะไรที่สับขาหลอกสุดๆ

995
00:55:49,804 --> 00:55:52,640
เหมือนไปเผาบ้านใครสักคนจนไฟไหม้แล้วพูดว่า

996
00:55:52,724 --> 00:55:55,935
"แปลกมากที่คุณใช้เวลานานมากในการดับไฟ

997
00:55:56,603 --> 00:55:58,063
น่าอายมาก"

998
00:55:59,439 --> 00:56:00,857
นั่นแหละ ขอบคุณ

999
00:56:06,654 --> 00:56:07,489
ใช่

1000
00:56:07,572 --> 00:56:09,574
และสิ่งที่น่ารำคาญคือ

1001
00:56:10,533 --> 00:56:13,328
ฉันไม่อยากพูดถึงเรื่องเพศจริงๆ

1002
00:56:13,411 --> 00:56:15,205
เพราะมันมีแต่แพ้กับแพ้

1003
00:56:15,288 --> 00:56:17,457
โดยเฉพาะถ้ามันกระทบกับเราเป็นการส่วนตัว

1004
00:56:17,540 --> 00:56:19,959
และเราแคร์มัน มันก็เถียงไม่ค่อยออก

1005
00:56:20,043 --> 00:56:22,879
ถ้าคุณมีอารมณ์ร่วม คุณก็แพ้แล้ว
เพราะคุณแบบว่า…

1006
00:56:23,588 --> 00:56:27,008
มันยาก แต่ฉันรู้สึกว่าฉันควรพูดถึงมัน

1007
00:56:27,092 --> 00:56:30,178
เพราะทุกคนที่เป็นนักแสดงตลก

1008
00:56:30,261 --> 00:56:34,724
นักแสดงตลกระดับมหาเศรษฐีเบอร์ใหญ่
ในโชว์เดี่ยวไมค์ของพวกเขา

1009
00:56:34,808 --> 00:56:36,810
พยายามพูดจาดูถูก

1010
00:56:36,893 --> 00:56:39,854
ในยุคที่สิทธิของคนข้ามเพศแทบจะไม่มีความหมาย

1011
00:56:39,938 --> 00:56:43,024
และติดอยู่กับอดีต มันไม่… นั่นแหละ

1012
00:56:43,608 --> 00:56:45,610
ไม่ๆ แต่ฉันรู้สึก…

1013
00:56:46,694 --> 00:56:48,696
พวกคุณบอก ใช่ พวกเขาติดอยู่กับอดีต

1014
00:56:48,780 --> 00:56:49,864
ล้อเล่นน่า

1015
00:56:50,365 --> 00:56:51,825
ฉันรู้สึกทันที่ว่า "แย่แล้ว"

1016
00:56:54,035 --> 00:56:57,580
ประเด็นคือ ฉันดูเดี่ยวไมค์พวกนั้น
เพื่อที่จะได้มีข้อมูล

1017
00:56:57,664 --> 00:57:01,459
เวลาโดนขอให้พูดถึงเดี่ยวไมค์
ของคนพวกนั้นในทุกการสัมภาษณ์

1018
00:57:01,543 --> 00:57:03,920
แต่สิ่งที่คิดมาตลอดคือ

1019
00:57:04,421 --> 00:57:06,089
"เพศสภาพคือความจริง"

1020
00:57:06,172 --> 00:57:08,258
นั่นคือสิ่งที่ถูกพูดถึงซ้ำๆ
" เพศสภาพคือความจริง"

1021
00:57:08,341 --> 00:57:12,345
แล้วพวกเขาก็ตัดไปที่ผู้ชม
พวกเขาถูกใจ และมันเหมือนกับ…

1022
00:57:12,429 --> 00:57:15,515
ฉันรู้สึกเหมือนกำลังพยายาม
โน้มน้าวคนที่เห็นด้วยอยู่แล้ว แต่

1023
00:57:16,182 --> 00:57:21,688
ขอพูดสั้นๆ… แน่นอนว่า
เพศสรีระมีอยู่จริง มันมีอยู่จริง

1024
00:57:21,771 --> 00:57:25,024
แต่ในนั้นมันมีความหลากหลายอยู่เยอะมาก
มันเหมือนกับ…

1025
00:57:25,108 --> 00:57:29,237
ในทางวิทยาศาสตร์ มันไม่ไีด้มีแค่สองเพศ
อย่างที่เราคิด มีทั้งคนที่มีภาวะเพศกำกวม

1026
00:57:29,320 --> 00:57:31,406
ความแปรปรวนของฮอร์โมน มีทุกอย่าง

1027
00:57:31,489 --> 00:57:34,451
แต่แน่นอนว่าเพศสรีระ
ไม่มีใครปฏิเสธว่ามีอยู่จริง

1028
00:57:34,534 --> 00:57:38,246
แต่เพศสภาพนั้นมันไม่จีรังกว่ามากๆ
และเป็นเรื่องของ

1029
00:57:38,329 --> 00:57:39,831
สิ่งที่อยู่ในนี้และในนี้มากกว่า

1030
00:57:39,914 --> 00:57:42,584
เหมือนโครงสร้างทางสังคม

1031
00:57:42,667 --> 00:57:43,585
และลื่นไหลมากกว่า

1032
00:57:43,668 --> 00:57:46,212
วิธีที่ฉันอธิบายให้คนที่อยากเข้าใจ

1033
00:57:46,296 --> 00:57:49,549
ความแตกต่างระหว่างเพศสรีระกับเพศสภาพคือ

1034
00:57:49,632 --> 00:57:51,634
ฉันบรรยายภาพของสเปกตรัมเพศสภาพ

1035
00:57:52,427 --> 00:57:54,429
คุณรู้จักหนังเรื่องโฉมงามกับเจ้าชายอสูรไหม

1036
00:57:54,971 --> 00:57:56,097
โอเค

1037
00:57:56,181 --> 00:58:00,018
ลองนึกภาพว่าที่ปลายด้านนึง
ของสเปกตรัมเพศสภาพ เรามีแกสตอง

1038
00:58:00,101 --> 00:58:02,520
จำเขาได้ไหม
เขาบอกว่า "ไม่มีใครสู้เหมือน…"

1039
00:58:02,604 --> 00:58:03,855
เขาเซ็กซี่

1040
00:58:03,938 --> 00:58:06,608
เขามีความเป็นชายสุดๆ

1041
00:58:06,691 --> 00:58:08,902
ส่วนปลายอีกด้านของสเปกตรัม คุณมีเบลล์

1042
00:58:08,985 --> 00:58:11,029
ซึ่งมีอาการหลงรักผู้ร้าย

1043
00:58:11,654 --> 00:58:13,573
หดหู่มาก แต่…

1044
00:58:14,324 --> 00:58:17,035
แต่ทุกคน เธอก็ยังเป็นต้นแบบที่ยอดเยี่ยมนะ

1045
00:58:17,118 --> 00:58:18,745
เพราะเธออ่านหนังสือออก

1046
00:58:20,371 --> 00:58:21,623
เธอรักหนังสือ

1047
00:58:22,499 --> 00:58:23,958
คุณต้องส่งหนังสือให้เธอ

1048
00:58:25,043 --> 00:58:28,880
แล้วตรงกลางของสเปกตรัม
คุณมีเชิงเทียน ใช่ไหม

1049
00:58:29,672 --> 00:58:31,049
คุณมีลูเมียร์

1050
00:58:31,674 --> 00:58:34,385
และฉันก็เข้าใจหัวอกลูเมียร์มาก

1051
00:58:34,469 --> 00:58:36,054
ฉันเข้าใจลูเมียร์

1052
00:58:36,846 --> 00:58:39,516
และเห็นได้ชัดว่า
ยิ่งเราให้อำนาจกับลูเมียร์มากเท่าไหร่

1053
00:58:39,599 --> 00:58:41,601
เบลล์กับแกสตองก็จะยิ่งสนุกมากขึ้นเท่านั้น

1054
00:58:41,684 --> 00:58:44,896
ลูเมียร์จะจัดปาร์ตี้
พวกเขาบอกว่า "เอาเลย จัดไป"

1055
00:58:45,605 --> 00:58:46,439
ใช่

1056
00:58:47,357 --> 00:58:48,566
ฉันมีจินตนาการเรื่องนึง

1057
00:58:49,275 --> 00:58:51,152
ฉันมีจินตนาการเรื่องนึงที่…

1058
00:58:52,028 --> 00:58:54,030
มันเป็นภาพที่ชัดเจนในหัวฉัน…

1059
00:58:54,113 --> 00:58:57,116
มีเดฟ แชปเปลล์, ริคกี้ เจอร์เวส,
หลุยส์ ซี.เค.

1060
00:58:57,617 --> 00:59:01,371
ใส่โจ โรแกนลงไปด้วย
และพวกเขากำลังกินหมูย่าง

1061
00:59:01,454 --> 00:59:05,333
ในจินตนาการนี้ มันเป็นหมูตัวใหญ่
และพวกเขากำลังฉีกเนื้อมันออกมา

1062
00:59:05,416 --> 00:59:08,253
พวกเขาดื่มเหล้าน้ำผึ้ง

1063
00:59:08,336 --> 00:59:10,755
เครื่องดื่มยุคกลางนั่น พวกเขาโยนเงินไป

1064
00:59:10,838 --> 00:59:12,924
แล้วพวกเขาก็เปิดทีวี

1065
00:59:13,007 --> 00:59:16,010
และเห็นฉันพูดเรื่องเพศสภาพ
ของโฉมงามกับเจ้าชายอสูร…

1066
00:59:16,094 --> 00:59:17,637
แบบว่า… "และเชิงเทียน"

1067
00:59:18,972 --> 00:59:22,684
และพวกเขาดูมัน และแบบว่า
"พระเจ้า เรา… พวก"

1068
00:59:23,184 --> 00:59:24,185
"เราคิดผิด"

1069
00:59:26,271 --> 00:59:28,606
แล้วพวกเขาก็… นั่นคือจินตนาการของฉัน

1070
00:59:29,107 --> 00:59:32,068
แล้วพวกเขาก็… รู้ไหมว่าฉันต้องการอะไร
ฉันอยากให้พวกเขา…

1071
00:59:32,860 --> 00:59:34,362
ฉันอยากให้พวกเขาไกวเปลให้กัน

1072
00:59:34,445 --> 00:59:37,740
ฉันอยากให้พวกเขาอุ้มกันและกันอย่างอ่อนโยน
และเขย่าเบาๆ

1073
00:59:38,283 --> 00:59:40,994
พูดง่ายๆ คือ
ฉันอยากให้พวกเขาเลี้ยงดูตัวเองใหม่

1074
00:59:41,536 --> 00:59:42,870
แล้วก็จุ๊บนิดหน่อย

1075
00:59:43,454 --> 00:59:48,459
เพราะฉันก็เข้าใจนะ ฉันเข้าใจ
การเรียนรู้ภาษาใหม่มันยาก นึกออกไหม

1076
00:59:48,543 --> 00:59:50,545
ถึงแม้จะ… ยากเหรอ คือแบบ…

1077
00:59:51,170 --> 00:59:53,339
โอมิครอน นึกออกไหม

1078
00:59:54,382 --> 00:59:56,175
เราก็เรียนรู้มันได้เร็วมากนะ

1079
00:59:58,052 --> 00:59:59,387
แต่…

1080
01:00:00,221 --> 01:00:02,640
มุกที่ฉันมักจะได้ยิน… นี่เคยเป็นมุกที่…

1081
01:00:02,724 --> 01:00:04,767
มุกนี้เคยฮิตมากในยุค 90

1082
01:00:04,851 --> 01:00:07,437
มันกลับมาพร้อมกับการล้างแค้นในวงจรเดี่ยวไมค์

1083
01:00:07,520 --> 01:00:11,190
แบบว่า "ฉันระบุตัวเองว่าเป็นกระบองเพชร
หรือฉันระบุตัวเองว่าเป็น

1084
01:00:11,274 --> 01:00:15,111
เสาไฟ หรือวัตถุที่เคลื่อนไหวไม่ได้"
และมันแบบว่า…

1085
01:00:16,571 --> 01:00:20,199
ใช่ ฉันเป็นนอนไบนารี
ซึ่งอยู่ภายใต้ธงของอัตลักษณ์ข้ามเพศ

1086
01:00:20,283 --> 01:00:24,662
ก็คือเพศที่ฉันได้มาตอนเกิดมันไม่ใช่…

1087
01:00:26,039 --> 01:00:26,873
และ…

1088
01:00:27,540 --> 01:00:31,878
แต่ฉันไม่ได้อยากระบุตัวเองว่า
เป็นนอนไบนารีหรือคนข้ามเพศเสมอไป

1089
01:00:31,961 --> 01:00:35,340
ฉันแค่เป็นตัวฉัน
และการพูดว่าฉันเป็นอย่างอื่นมันประหลาด

1090
01:00:35,423 --> 01:00:37,800
มันจะเหมือนการใช้ความรุนแรงกับตัวฉันเอง

1091
01:00:37,884 --> 01:00:41,179
มันจะรู้สึกแบบนั้น
มันจะเป็นซุปมะเขือเทศร้อนๆ

1092
01:00:41,262 --> 01:00:43,556
คูณร้อย เต็มไปด้วยซุปมะเขือเทศ

1093
01:00:43,640 --> 01:00:45,475
มันยากเพราะมันเหมือนกับว่า…

1094
01:00:46,184 --> 01:00:48,895
คุณแค่ต้องเชื่อคำพูดฉันว่าฉันรู้ว่าฉันเป็นใคร

1095
01:00:48,978 --> 01:00:51,397
และการพูดแบบนั้นกับใครๆ มันยาก

1096
01:00:51,481 --> 01:00:53,441
คุณแค่ต้องเชื่อคำพูดฉัน

1097
01:00:53,524 --> 01:00:55,526
ฉันมั่นใจ

1098
01:00:55,610 --> 01:00:59,822
ฉันอาจไม่มั่นใจว่าโตโยต้าเทอร์เซล
จะลอดใต้ท้องกวางมูสได้ไหม

1099
01:01:00,948 --> 01:01:02,325
ไม่มั่นใจสุดๆ

1100
01:01:03,701 --> 01:01:05,203
แต่เรื่องนี้ฉันรู้ดี

1101
01:01:05,286 --> 01:01:08,915
อีกอย่าง คุณไม่จำเป็นต้องเข้าใจมันด้วยซ้ำ

1102
01:01:08,998 --> 01:01:10,792
เข้าใจใช่ไหม

1103
01:01:10,875 --> 01:01:13,544
ฉันไม่เข้าใจไวไฟ
มันทำงานยังไง มันคืออะไร

1104
01:01:13,628 --> 01:01:16,756
แต่ฉันรู้ว่ามันมีอยู่จริง
ฉันรู้ว่ามันมีอยู่ในหมู่พวกเรา

1105
01:01:17,256 --> 01:01:19,592
ฉันแค่ยอมรับว่ามันอยู่ตรงนั้น

1106
01:01:20,385 --> 01:01:22,470
ฉันไม่ยอมให้มันทำให้ฉันนอนไม่หลับ

1107
01:01:23,971 --> 01:01:24,972
ฉันไม่ใช่…

1108
01:01:25,556 --> 01:01:26,432
นั่นแหละ

1109
01:01:27,892 --> 01:01:31,979
ฉันผ่าตัดช่วงบนมาเมื่อธันวาคมปีที่แล้ว

1110
01:01:32,063 --> 01:01:35,566
และฉันรับฮอร์โมนเทสโทสเตอโรนปริมาณต่ำๆ
ตลอดปีที่ผ่านมา

1111
01:01:35,650 --> 01:01:38,945
และมันเป็นปีที่ดีที่สุดของฉันเลย จริงๆ นะ

1112
01:01:39,028 --> 01:01:42,323
ฉันอายุ 35 ปี นี่เป็นปีที่ดีที่สุดในชีวิตฉัน

1113
01:01:42,865 --> 01:01:43,783
ขอบคุณ

1114
01:01:44,951 --> 01:01:46,202
และมัน…

1115
01:01:48,121 --> 01:01:50,915
ที่แปลกคือฉันไม่ได้มีความสุขขนาดนั้น

1116
01:01:50,998 --> 01:01:55,044
ฉันไม่ได้กระโดดไปมา
ก็แค่ความทุกข์ทรมานมันหายไป

1117
01:01:55,128 --> 01:01:56,254
แค่นั้นเลย

1118
01:01:56,337 --> 01:01:58,339
ซึ่งเป็นมาตรฐานที่ต่ำมาก และ…

1119
01:01:58,423 --> 01:02:01,926
เราเป็นใครถึงจะเที่ยวปฏิเสธใคร ใช่ไหม
ความทุกข์ทรมานมันหายไป ใช่

1120
01:02:02,009 --> 01:02:05,012
นั่นจะเป็นชื่ออัลบั้มของฉัน

1121
01:02:08,433 --> 01:02:09,434
อืม โอเค

1122
01:02:10,017 --> 01:02:12,019
และฉันก็รู้สึก

1123
01:02:13,020 --> 01:02:16,190
ดีใจมากที่ตอนนี้มีภาษาแล้ว

1124
01:02:16,274 --> 01:02:18,901
ตอนเด็กๆ ฉันไม่มีภาษานั้น

1125
01:02:18,985 --> 01:02:21,404
ฉันรู้สึกแบบนั้นมาตลอด และจำได้ว่า…

1126
01:02:21,487 --> 01:02:25,950
จำตอนที่คุณอายุสี่ห้าขวบ
และพ่อแม่เล่าเรื่องตอนที่คุณเกิดได้ไหม

1127
01:02:26,033 --> 01:02:27,702
ฉันรู้สึกเหมือนพ่อแม่ฉัน…

1128
01:02:27,785 --> 01:02:31,414
ดูเหมือนพวกเขาชอบพูดถึงการปฏิสนธิของฉัน
และการเกิดของฉัน

1129
01:02:31,497 --> 01:02:33,958
สาบานได้ว่าเราก็คุยเรื่องทั่วไปเหมือนกัน

1130
01:02:34,041 --> 01:02:36,377
แต่ฉันจำได้ว่าพ่อบอกฉันว่า

1131
01:02:36,461 --> 01:02:39,505
"แม่ไปคลอดลูก เราไปโรงพยาบาลกัน"

1132
01:02:39,589 --> 01:02:42,049
พ่อบอกว่าวันนึงลูกอาจจะมีลูกเป็นของตัวเองก็ได้

1133
01:02:42,133 --> 01:02:43,926
และฉันนึกภาพว่าฉันมีลูก

1134
01:02:44,010 --> 01:02:48,681
ในจินตนาการของฉันที่ฉันมีลูก
ฉันไม่เคยเป็นฝ่ายที่ตั้งท้องเลย

1135
01:02:49,182 --> 01:02:54,479
มันเป็นจินตนาการที่เฉพาะเจาะจงมาก
ฉันเป็นพ่อนักธุรกิจยุค 50

1136
01:02:54,562 --> 01:02:57,231
กำลังเดินไปตามทางเดินของโรงพยาบาล

1137
01:02:59,233 --> 01:03:01,486
ให้ความรู้สึกแบบเรื่อง 101 ไอ้จุดมหาสนุก

1138
01:03:01,569 --> 01:03:03,863
แล้วพยาบาลก็จะโผล่มา "คุณได้ลูกชายค่ะ"

1139
01:03:03,946 --> 01:03:05,740
และฉันก็จะ "ไชโย คุณสุภาพบุรุษ

1140
01:03:07,408 --> 01:03:08,951
ผมจะตั้งชื่อเขาว่าบัสเตอร์

1141
01:03:10,161 --> 01:03:11,996
ส่งเขาไปที่เหมือง"

1142
01:03:13,122 --> 01:03:15,333
ใช่ โอเค โชว์ใกล้จบแล้ว

1143
01:03:15,416 --> 01:03:18,419
มีอีกเรื่องที่ฉันจะเล่าให้คุณฟัง
ขอไปหยิบขาตั้งไมค์ก่อน

1144
01:03:18,503 --> 01:03:20,963
ถ้าฉัน… ใช่ นึกภาพว่าฉันทำมันหายสิ

1145
01:03:22,965 --> 01:03:24,425
ฉันรู้สึกว่า…

1146
01:03:24,509 --> 01:03:28,513
และขอบคุณมากนะ
วันนี้ช่าง… พวกคุณสุดยอดมาก

1147
01:03:32,600 --> 01:03:35,102
ฉันรู้สึกว่าเราผ่าน…

1148
01:03:35,186 --> 01:03:39,023
ในแง่ของโลกทัศน์ของเรา
เราผ่านการมองโลกแง่ร้ายและแง่ดีมาแล้ว

1149
01:03:39,106 --> 01:03:41,108
และฉันอยากปิดท้ายด้วยความรู้สึกดีๆ

1150
01:03:41,192 --> 01:03:44,612
ฉันอยากพูดถึงเรื่องเล่าของชาวพุทธ
ที่ฉันชอบให้คุณฟัง

1151
01:03:44,695 --> 01:03:46,697
นี่คือ… ฟังฉันก่อนนะ

1152
01:03:47,573 --> 01:03:49,075
ฉันชอบเรื่องนี้มาก

1153
01:03:49,826 --> 01:03:51,160
เล่าจบแล้วฉันจะไป

1154
01:03:51,244 --> 01:03:54,330
มันเกิดขึ้นในป่า เรากลับมาในป่าแล้ว

1155
01:03:54,413 --> 01:03:58,459
และในเรื่องเล่านี้ ชายคนนึงถูกตามล่า

1156
01:03:58,543 --> 01:04:00,586
ถูกตามเข้าไปในป่าโดย…

1157
01:04:00,670 --> 01:04:03,506
ฉันอธิบายได้แค่ว่ามันคืออสูรร้ายจากนรก

1158
01:04:03,589 --> 01:04:06,092
เป็นสิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวมาก

1159
01:04:06,175 --> 01:04:09,929
มีขากรรไกรเหมือนสิงโต
และร่างกายที่ใหญ่โตน่ากลัว

1160
01:04:10,012 --> 01:04:12,890
มันเป็นจอมตะกละโดยสันดาน
มันอยากกินผู้ชายคนนี้

1161
01:04:12,974 --> 01:04:16,102
และมันไล่ตามเขามาหลายวันแล้ว
และเขาก็วิ่งหนี

1162
01:04:16,185 --> 01:04:18,062
และเขาเริ่มเหนื่อยแล้ว

1163
01:04:18,145 --> 01:04:20,565
ถึงจุดนึง เขาจะยอมจำนนต่อสัตว์ร้าย

1164
01:04:20,648 --> 01:04:24,443
แล้วพอเขาคิดว่าเขาจะหมดสติ
และสัตว์ร้ายจะกินเขา

1165
01:04:24,527 --> 01:04:27,780
เขาก็เห็นบ่อน้ำหินอยู่กลางป่า

1166
01:04:27,864 --> 01:04:28,906
บ่อน้ำเล็กๆ กลมๆ

1167
01:04:28,990 --> 01:04:31,492
เขาคิดว่า "ฉันจะลงไปหลบสัตว์ร้ายในบ่อน้ำ"

1168
01:04:31,576 --> 01:04:34,161
แล้วเขาก็โดดลงไป
แน่นอนว่าสัตว์ร้ายไม่ได้ตามเขาลงไป

1169
01:04:34,245 --> 01:04:36,163
มันหยุดอยู่ปากบ่อและแบบว่า…

1170
01:04:36,247 --> 01:04:39,709
เขาคิดว่า "เยี่ยม" เขาตกลงไปในบ่อน้ำ
และระหว่างที่ตกลงไป

1171
01:04:39,792 --> 01:04:43,296
เขารู้สึกว่ามีน้ำกระเซ็นขึ้นมาบนเท้าเขา

1172
01:04:43,379 --> 01:04:45,590
เขาคิดว่า "แปลกจัง" แล้วเขาก็ก้มดู

1173
01:04:46,090 --> 01:04:48,384
และข้างใต้เขา ที่เขากำลังลงไป

1174
01:04:48,467 --> 01:04:50,261
น้ำกำลังปั่นป่วน

1175
01:04:50,344 --> 01:04:53,055
แล้วเขาก็คิดได้… อะไรอยู่ใต้บ่อน้ำ

1176
01:04:53,639 --> 01:04:54,515
สัตว์ร้ายอีกตัว

1177
01:04:54,599 --> 01:04:56,893
ใช่ มันคือสถานการณ์ที่มีสัตว์ร้ายสองตัว

1178
01:04:57,643 --> 01:04:59,729
ข่าวร้าย ข่าวร้ายสุดๆ

1179
01:04:59,812 --> 01:05:01,397
สัตว์ร้ายที่ปากบ่อ สัตว์ร้ายที่ก้นบ่อ

1180
01:05:03,274 --> 01:05:07,069
แบบนี้ และในวินาทีสุดท้าย เขาเห็นกิ่งไม้

1181
01:05:07,153 --> 01:05:09,655
งอกออกมาจากบ่อน้ำ กิ่งไม้ตะปุ่มตะป่ำ…

1182
01:05:09,739 --> 01:05:13,492
เขาเลยคว้ามันไว้
และใช้พลังเฮือกสุดท้ายที่เหลืออยู่

1183
01:05:13,576 --> 01:05:16,370
ปีนขึ้นไปบนกิ่งไม้กิ่งนี้

1184
01:05:16,454 --> 01:05:18,664
และกล้ามเนื้อเขาสั่นไปหมด

1185
01:05:18,748 --> 01:05:21,292
เขาคิดว่า "ฉันรอดแล้ว"
สัตว์ร้ายบนนั้น สัตว์ร้ายข้างล่าง

1186
01:05:21,375 --> 01:05:24,295
และกิ่งไม้ก็เสียงดังเอี๊ยดอ๊าดใต้น้ำหนักของเขา

1187
01:05:24,378 --> 01:05:27,006
นี่ไม่ใช่ทางแก้ปัญหาที่ยั่งยืน

1188
01:05:27,089 --> 01:05:29,926
เมื่อถึงจุดนึง กิ่งไม้ก็จะหัก

1189
01:05:30,009 --> 01:05:33,512
และเขาเหงื่อออกตรงรอยพับตรงนี้ นึกออกไหม

1190
01:05:35,139 --> 01:05:38,684
ถ้าคุณเหงื่อออกที่รอยพับนี่ คุณซวยแล้วละ

1191
01:05:39,977 --> 01:05:43,439
แล้วทันใดนั้น เขาก็มองไปที่ปลายกิ่งไม้และเห็น

1192
01:05:43,522 --> 01:05:45,650
อะไรบางอย่างที่แวววาวตรงปลายกิ่งไม้

1193
01:05:45,733 --> 01:05:48,110
เขาคิด "อะไรน่ะ" เขาเลยทรงตัว

1194
01:05:48,194 --> 01:05:51,405
และเอื้อมนิ้วไปที่ปลายกิ่งไม้

1195
01:05:51,489 --> 01:05:55,368
แล้วเอานิ้วแตะมันมา
มันคือยางไม้หนืดๆ สีทองแวววาว

1196
01:05:55,451 --> 01:05:56,369
มันคือยางไม้หนืดๆ

1197
01:05:56,452 --> 01:05:59,205
แล้วเขาก็เอาเข้าปาก และแบบว่า

1198
01:06:00,373 --> 01:06:01,582
"อร่อยแฮะ"

1199
01:06:04,335 --> 01:06:06,754
ทุกคน มันเป็นเรื่องดีๆ นะ เดี๋ยวนะ

1200
01:06:07,296 --> 01:06:09,298
นั่น… แค่นั้นแหละ ไม่

1201
01:06:11,217 --> 01:06:12,093
คุณขา

1202
01:06:13,970 --> 01:06:14,804
โอเค

1203
01:06:18,182 --> 01:06:19,225
โอเค

1204
01:06:20,643 --> 01:06:23,312
เชื่อฉันสิ ฉันคิดว่ามันเป็นเรื่องที่ดีมาก

1205
01:06:24,021 --> 01:06:26,941
คุณต้องเห็นด้วยนะ ขอร้อง
ฉันตั้งชื่อโชว์ว่าหนืดนะ

1206
01:06:27,024 --> 01:06:28,776
คุณต้องเห็นด้วยจริงๆ

1207
01:06:29,276 --> 01:06:32,655
คือ… ของพวกนี้ไม่ใช่ถูกๆ นะ

1208
01:06:35,992 --> 01:06:39,245
แต่ฉันคิดว่ามันเป็นเรื่องดีๆ จริงๆ
เพราะคืองี้

1209
01:06:39,328 --> 01:06:42,540
ชีวิตอาจจะอยู่ในสภาวะสัตว์ร้ายสองตัวได้

1210
01:06:42,623 --> 01:06:46,335
ชีวิตอาจจะเป็นแบบนั้น… ในแง่นึง ใช่ไหมล่ะ

1211
01:06:46,419 --> 01:06:48,295
แต่โชคดีที่มียางไม้หนืดๆ อยู่เยอะมาก

1212
01:06:48,379 --> 01:06:52,258
และเราก็แค่ต้องใช้เวลา
มันคุ้มค่าที่ได้เพลิดเพลินกับยางไม้

1213
01:06:52,341 --> 01:06:54,176
และปลูกมันในที่ที่เราปลูกได้

1214
01:06:54,260 --> 01:06:57,096
และฉันคิดว่าโชคดีที่มียางไม้เยอะมาก

1215
01:06:57,179 --> 01:07:00,057
ทุกที่ที่คุณมองไป ถ้าคุณดูให้ดีๆ

1216
01:07:00,141 --> 01:07:01,434
คุณมีหมา

1217
01:07:03,644 --> 01:07:06,814
หมาทุกตัวบนโลกนี้

1218
01:07:06,897 --> 01:07:09,859
กางเกงยีนส์ดีๆ สักตัว นั่นก็เป็นยางไม้ได้

1219
01:07:09,942 --> 01:07:12,194
เดอะบีเทิลส์เป็นยางไม้สำหรับฉัน

1220
01:07:12,820 --> 01:07:16,490
เพื่อนคุณ ซีรีส์เรื่องเฟรนส์
ไม่สิ… การมีเพื่อน

1221
01:07:17,533 --> 01:07:19,910
เซ็กซ์เป็นเรื่องดี
มีเซ็กซ์กับเพื่อนคุณก็ดีนะ

1222
01:07:21,495 --> 01:07:23,789
การทำให้คนกลัว… ใช่ ถ้ามัน…

1223
01:07:25,708 --> 01:07:28,919
ฉันชอบตั้งแคมป์ไฟ ย่างมาร์ชแมลโลว์

1224
01:07:29,003 --> 01:07:31,422
เพลงเบนนี่แอนด์เดอะเจ็ตส์ของเอลตัน จอห์น

1225
01:07:33,466 --> 01:07:38,763
ใช่ การกอดและดอกไม้ไฟ
ไฟคริสต์มาส อะไรพวกนั้น

1226
01:07:38,846 --> 01:07:39,847
ยางไม้ทั้งนั้น

1227
01:07:39,930 --> 01:07:41,891
ทั้งหมดนั้นเป็นยางไม้ได้

1228
01:07:41,974 --> 01:07:43,976
จริงๆ แล้วพูดแบบนี้อาจฟังดูเลี่ยน

1229
01:07:44,060 --> 01:07:48,647
แต่จริงๆ นะ นี่คือยางไม้ของฉัน
การทำแบบนี้ทำให้ฉันมีความสุขมาก

1230
01:07:48,731 --> 01:07:50,357
และมันคือยางไม้สำหรับฉัน

1231
01:07:50,441 --> 01:07:52,651
และฉันรู้สึกขอบคุณพวกคุณทุกคนที่มามากๆ

1232
01:07:53,986 --> 01:07:55,112
ขอบคุณมาก

1233
01:08:16,342 --> 01:08:19,178
ขอบคุณมาก ขอบคุณมากเลย

1234
01:08:21,597 --> 01:08:22,556
ให้ตายสิ

1235
01:08:24,600 --> 01:08:27,353
โอ้พระเจ้า

1236
01:08:27,436 --> 01:08:29,605
เดี๋ยวนะ นายร้องไห้เหรอ

1237
01:08:30,564 --> 01:08:32,858
ใช่ มันเศร้ามากเลย

1238
01:08:34,568 --> 01:08:36,112
มันควรจะตลกนะ

1239
01:08:36,695 --> 01:08:39,990
- มันไม่ตลกเลย
- ตลกสิ ทั้งหมดน่ะ

1240
01:08:40,741 --> 01:08:41,951
จริงเหรอ

1241
01:08:45,371 --> 01:08:47,540
อารมณ์ขันของเรามันคงต่างกัน

1242
01:08:48,374 --> 01:08:50,251
ยังไงก็ขอบคุณที่ฟังนะ

1243
01:08:51,210 --> 01:08:53,212
มันดีที่ได้ระบายเรื่องพวกนั้นออกไป

1244
01:08:56,340 --> 01:08:57,925
ไม่ มัน…

1245
01:08:59,135 --> 01:09:01,262
นั่นฉัน ฉันคือตัวฉัน

1246
01:09:04,348 --> 01:09:05,349
เธอคือตัวเธอ

1247
01:09:06,142 --> 01:09:07,268
มันวิเศษมาก

1248
01:09:10,646 --> 01:09:13,274
- เริ่มกันเลยดีไหม
- เอาสิ

1249
01:09:15,317 --> 01:09:18,154
- ตื่นเต้นไหม
- ตื่นเต้นสิ ฉันกังวลนิดหน่อย ฉันตื่นเต้น

1250
01:09:18,237 --> 01:09:19,738
ไม่แปลกหรอก ไอ้นี่หนักนิดหน่อยนะ

1251
01:09:19,822 --> 01:09:21,782
ฤดูกาลนี้พวกบูแคนันได้รับจดหมายเยอะมาก

1252
01:09:21,866 --> 01:09:23,868
- จริงเหรอ เนื้อหอมนะ
- เธอต้องชอบแน่

1253
01:09:23,951 --> 01:09:25,327
- โอเค
- เอาพลั่วไหม

1254
01:09:25,411 --> 01:09:26,328
เอาสิ

1255
01:09:28,747 --> 01:09:31,125
- ฉันดีใจมากที่เธอมา
- อืม ขอบคุณที่ชวนนะ

1256
01:09:31,208 --> 01:09:33,210
ไม่อยากเชื่อเลยว่ามันควรจะตลก

1257
01:09:33,294 --> 01:09:34,503
- ใช่ ก็…
- บ้ามาก

1258
01:09:34,587 --> 01:09:36,589
บางส่วนมันคงสะเทือนอารมณ์มั้ง

1259
01:09:36,672 --> 01:09:40,050
ใช่ เอาละ เริ่มเลยนะ
มาขุดหลุมเล็กๆ ตรงนี้กัน

1260
01:09:40,134 --> 01:09:43,554
อย่างนั้นแหละ เจาะลงไป
เธอต้องชอบแน่ เม

1261
01:09:43,637 --> 01:09:45,055
- ใช่
- อยากให้โยนข้ามไหล่ไหม

1262
01:09:45,139 --> 01:09:48,058
- เอาสิ พร้อมนะ
- หนึ่ง สอง สาม นั่นแหละ!

1263
01:09:48,684 --> 01:09:49,977
- รู้สึกดีใช่ไหมล่ะ
- เจ๋ง

1264
01:09:50,561 --> 01:09:52,021
ใช่ หยิบจดหมายมา

1265
01:09:53,105 --> 01:09:55,149
ปกติทำยังไง แบบนี้โอเคไหม

1266
01:10:00,946 --> 01:10:02,948
คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล