Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ANG BOTIKA RESTAWRAN - WINE BISTRO
Naaalala mo pa ba kung paano ka kiligin?
Naaalala mo pa ba 'yung kahit hindi kayo nag-uusap,
mata sa mata lang, nagkakaintindihan?
Naaalala mo pa ba ang init ng yakap?
Naaalala mo pa ba ang boses niya at malambing na bulong?
Naaalala mo ba 'yung pagtaas ng balahibo mo tuwing hahalikan mo siya?
Ang init ng kamay...
Ang mga tawanan, harutan...
Naaalala ko.
Naaalala ko kung paano ka ngumiti.
Sa wakas,
nandito ka na.
Sa wakas,
hindi ito ang wakas.
Hi, ma'am. Ano po ang inyo?
- Kape lang ako. - Sandali lang.
5 PM, sakto.
Sa wakas, pinagtagpo rin tayo, 'no?
Sa wakas.
Mahal pa rin kita.
Kaya ko nang ibigay sa'yo lahat ng pagmamahal na ibinigay mo sa akin.
Hindi na kasi 'yun ang kailangan ko.
Siguro mas okay kung
tanggapin na lang natin na hindi tayo para sa isa't isa.
Siya lang ang para sa'kin.
Kung kailan naman nandito na ako,
siya naman ang umalis.
MGA BITUIN NG PARIS
Simulan natin.
Simulan natin kung saan tayo pinagtagpo ng tadhana.
ISALARAWAN SA PAINTING ANG IYONG HINANAKIT
10 EURO LANG PARA SA COFFEE PAINTING
RESTAWRAN
Pareho lang palagi.
Kumusta, pare? Hoy!
Si Jojo nga pala, ang pare kong habulin ng mga babae.
Salamat.
Vincent, tara na.
- Tara na. - Umuwi na tayo.
Kunin mo 'yung jacket mo, tara na.
Ano? Pero hindi, pero...
- Salamat! - Eh--
Tara na.
Uuwi na tayo.
Oo na, sige.
Nandito na tayo, Vincent.
Pumasok ka na.
- Dali na. - Okay.
Ingat!
Paano mo nagagawa 'yun?
Ang alin?
Napakabilis mong mag-move on. May ibang babae ka na agad.
Gano'n ka rin naman, pare.
Pare, magkaiba tayo.
Hindi ko naman sila mahal.
Alam mo,
malungkot kasi mag-isa. Kailangan ko rin ng kasama.
Kailangan ko sila.
Hindi 'yun pagmamahal.
Apat na taon na ang lumipas, pare.
Mag-move on ka na. Kalimutan mo na siya.
Paano ako magpapatuloy
eh, winasak ng mahal ko ang puso ko?
Tingnan mo ako.
Bumabalik lahat ng alaala sa akin.
Pero...
Siya lang ang hindi.
Lasing ka lang, pare.
Palagi naman.
Okay nang lasing
kaysa matulad sa'yo na naghihintay sa taong hindi naman totoo.
Hindi 'yan totoo.
Ang ganda.
Amoy kape.
Kunin na natin 'to.
Sige na, babe.
Maraming salamat.
Ito.
Salamat.
Ang ganda niya.
Sino ka nga ba talaga?
Mary.
Okay.
Ako nga pala si Jojo.
Sino ka?
Mary.
Ako 'yan.
Ah... alam mo, Marinel,
ang layo mo d'yan, o.
- Hindi ikaw 'yan. - Mary.
Ang lakas din ng loob mo, 'no?
Hoy, Maribeth, hindi ikaw 'yan.
Tingnan mo naman.
Kamukha ko kaya, o.
Alam mo, Mary Grace, 'wag kang ilusyunada.
Hindi ikaw 'yan.
Mary ang pangalan ko.
Kung hindi ako 'to, sino 'to? Ha?
Jojo. Jojo, magkano magpa-paint sa'yo?
Sarado na po 'yung tindahan.
Sa susunod?
Wala nang susunod, Marie.
Akin na 'yan.
Kuya, ang sungit mo naman. Magbabayad naman ako.
May pera kaya ako.
Okay lang, ingat ka, Maricris.
Mary.
Ano'ng nangyari sa'yo?
May babae kasi...
Nako, ayan ka na naman sa mga babae mo.
Hindi, hindi.
Si Marie kasi.
Sino 'tong si Marie?
Si Marie...
Hindi, wala.
Wala?
Anong wala?
May bumabagabag sa'yo.
Pwede mo namang sabihin sa'kin.
Hindi ko siya kilala.
Pero sabi niya, siya raw 'yung ipinipinta ko.
Siya nga ba?
Hindi.
Magkamukha ba sila?
Konti.
Ay, hindi.
Ay, oo.
Hindi pala, hindi talaga.
Baka siya nga.
Imposible.
Hindi maaari.
Kung hindi siya,
eh 'di sino?
Sino 'yung babaeng ipinipinta mo?
Hindi ko alam.
Paano mo nasabi na hindi siya 'yun?
Nararamdaman ko, Vincent.
Malalaman ko kapag nagkita kami.
Ang aking paraluman.
Baliw ka talaga.
Baliw na baliw.
Iinom mo na lang 'yan.
Kami ay ganap na...
Naiinis kami.
Mary Grace?
Marie Jo?
Maribeth?
Marites?
Marisol?
Marie?
Marie.
Ah basta, hindi pwede.
Hindi ikaw 'yun.
Hindi pwedeng ikaw 'yung babaeng pinipinta ko.
Ito, kaganda-ganda, 'di ba?
Ang ganda ng kanyang cat's eye na ginawa ko.
Anong cat's eye, cat's eye? Parang pusakal eye lang naman.
Mamaya, nararamdaman ko.
Makikita mo na 'yung para sa iyo, 'di ba?
Tara.
Tingnan natin kung effective 'tong pusakal eye mo ha.
Tara na!
- Tingnan ko nga 'yung magic mo, Jenny. - Ayan, diyos ko!
- Oh, tawid. - Tawid.
- Ay! - Nako, ayan na!
HOSTEL BLUE BOAR
Oo naman, ang tagal ko nang hindi naka-bar!
Isang taon?
Nakalimutan ko yata bumili ng yosi.
Ay nako, mamaya na 'yan.
- Maghanap muna tayo ng lamesa. - Bakla, yosing-yosi na ako.
Ako na bibili. May bibilhin din ako, eh.
Hi, ate.
Kumusta, kabayan?
- Saan 'yung mga inumin niyo? - Ah, doon.
Ah, ayun pala. Salamat.
- Makikiraan. - Pasensya na.
- Kabayan, tatlong kahang M lights nga. - Ate, tatlong kahang M lights.
Sinusundan mo ba ako?
Hoy, hindi ah.
Sus.
Pero ang galing, 'no?
Akalain mo, pinagtagpo tayo ulit ng tadhana.
Nagkataon lang.
Bakit mo ba ako sinusundan?
Hindi kita sinusundan.
May binili lang ako, tapos papunta ako d'yan sa bar.
Ang lakas mong magyosi.
Hindi, hindi sa'kin 'to.
Binili ko lang para sa mga kaibigan ko.
Eh, ba't ikaw ang lakas mo magyosi?
Pinabili lang din sa'kin 'to.
At saka, bakit ba nagtatanong ka?
- Jowa ba kita? - Oh!
Jowa agad?
Eh, bakit ikaw pupunta ka sa direksyon ko?
Bakit?
Nabili mo na ba 'yung kalsada na 'to?
Ito 'yung papunta sa apartment ko, o.
Eh, ba't ang init ng ulo mo?
Marie, pakiusap.
'Wag mo na ako sundan.
Hindi pa ako handa.
Masaya akong makita ka.
Una na ako.
Hay... ano ba 'yan? Nandiyan ka na naman.
Bakit ba pilit tayong pinagtatagpo ng tadhana?
Siguro...
Hindi rin masama kung papapasukin kita sa buhay ko.
Tapos niyan,
lagyan ng puti 'yung mukha.
Lalagyan ng korteng puso 'yung labi.
Ayan. Ang ganda. Bagay.
Tapos na? Patingin.
Tingnan mo.
Oh. Ang hirap pala ilagay nito, 'no?
Oo, pero sanayan lang.
Nga pala, ano'ng pumasok sa isip mo
at bigla kang sumulpot kanina, sinabayan mo ako?
Wala, naaliw lang akong panoorin ka.
Nagpe-perform ka sa harapan ng maraming tao,
tapos ang saya-saya mo lang.
Sama ako. Trip-trip lang.
Salamat pumayag ka ha.
Hoy, hindi ako pumayag ah.
Ikaw 'yung biglang lumitaw kanina, eh.
Bakit? Nakatulong naman ako ah.
Hintayin mo ako d'yan.
May kukunin lang ako.
Ayan, okay na.
- Salamat. - Tikman mo 'yan.
Kuha lang ako ng sa'kin.
Benguet o Atok?
Atok.
Hoy, galing ah!
Ba't alam mo 'yun?
Taga-Baguio ako.
Talaga? Taga-Baguio rin ako, eh.
Sa totoo lang, sa Pangasinan talaga ako
pero sa Baguio ako nag-aral.
'Yung iniinom natin, Pinoy nagbigay niyan.
Nakita niya akong nagpe-perform.
Parang gano'n.
Pero ang galing ha.
Taga-Baguio ka pala.
Liit ng mundo, 'no?
Sa'n ka natutong mag-mime?
Ah... Nag-aral ka ba?
Bale sa teatro, gano'n.
Hindi. Hindi ako propesyonal. Ano ka ba?
Tinuruan mo ako nung kolehiyo.
Ha?
Mary.
Kaklase mo nung high school tapos nagkita ulit tayo nung college.
Tapos tumutulong ka sa paresan namin.
Ay, oo nga.
Oo nga. Pasensya ka na.
Naalala ko na. Pasensya ka na ha.
Medyo makakalimutin na ako, eh.
Marami akong mga bagay na hindi naaalala,
lalo na 'yung mga hindi importante.
Pero naalala mo naman, 'di ba?
Oo naman.
Magkaklase tayo,
paresan...
Ano ka ba? Hindi na 'yun importante.
Ang importante, nagkita tayo ulit ngayon.
Oo nga, 'no? Ang liit ng mundo.
Akalain mo, dito pa tayo sa Paris nag-reunion.
Papaano ka nga pala napunta rito?
Bale matagal ka na ba rito?
Tatlong buwan na ako.
Tapos 'yung visa ko, pang-dalawang taon.
Kaya ayun, naglilinis-linis, ligpit-ligpit gano'n.
Utusan, raket-raket. Ikaw?
Actually, apat na taon na ako rito.
Ayun, kinupkop ako ng isang kaibigan na artist din.
Sumubok naman ako sa malayong lugar na katulad nito.
Maiba lang 'yung simoy ng hangin.
May asawa ka na?
Ay, wow ah. Ang bilis ah.
'Yan agad 'yung tanong mo?
Wala.
Nobya?
Wala.
Sabit?
- Ano 'yun? - Baka number two ka, ganyan.
Hoy, hindi ah.
Sakto.
Ba't mo ba tinatanong?
Kasi...
Kasi ano?
Gusto kita.
- Hoy! Okay ka lang? - Aray ko.
Okay ka lang?
Ikaw, okay ka lang?
Ang sabi ko lang naman gusto kita.
'Di ko sinabing mahalin mo ako agad.
Alam mo ba,
may nagsabi sa'kin
na tatlong tao lang daw ang totoong mamahalin mo sa buhay.
Nahanap mo na ba 'yung tatlong 'yun?
- Hindi pa. - Buti naman.
Bakit?
Ibig sabihin, may tatlong chance pa ako sa'yo.
Ayan o, nakatingin ka na sa isa.
Bagal naman nito.
Oops.
Sigurado ka okay ka lang?
Oo, ang lapit na, eh.
Ano, gusto mo ba, ihatid na lang kita?
Ay wow, siya pa ang maghahatid sa'kin.
Ako pa ba?
Okay lang ako, mademoiselle.
Ah, Marie.
Gusto mo sumama ka na lang sa'kin sa susunod?
Oh?
Ikaw kung gusto mo akong kasama, okay sa'kin.
Oo naman.
Mukhang cool ka naman kasama, eh.
Ayos?
'Yun din iyon.
- 'Yun din iyon? - Ayos.
Cool.
- Cool? - Ayos.
'Yun din iyon? Cool?
Ewan ko ba.
Bakit kaya gano'n?
Parang ang bilis ng lahat.
Ang bilis ng mga pangyayari.
Bigla ka na lang lumitaw sa buhay ko.
Sana nga tayo na.
Tayong dalawa na ang para sa isa't isa.
Saan ba talaga tayo pupunta?
- 'Di na tayo nakapagpalit. - Basta.
Sandali nga, anong oras na ba?
Ayan o, 4:55 PM.
O sakto. Tara na.
Tara na.
Ha?
Ayan, mag-aalas-5:00 na.
- Tara. - Ano'ng gagawin?
Hihiling tayo. Pipikit tayo.
Pipikit? Okay.
- Sabay tayo ha. - Okay.
Kapag ito, naunang matapos humiling,
ibig sabihin, ikaw na ang para sa'kin.
- Tapos ka na? - Ah... oo.
Ano'ng hiniling mo?
- Ikaw. - Ha?
Ay este, ikaw, tapos ka na bang mag-wish?
Halika. Libre mo ako.
Tara.
- Ayun 'yung hiniling ko, eh. - 'Di nga?
Pakainin mo ako kasi nagugutom ako, eh.
Napakakuripot naman nito.
So ito na nga, habang nandoon ako sa sundial,
nakatambay ako doon, nagmumuni-muni ako,
nag-iisip ako kung ano 'yung gagawin ko.
Napatingala ako ngayon sa taas.
Nakita ko 'yung relo.
Kilala mo ba si Salvador Dali?
Kaklase ko yata nung high school 'yun, eh.
Papaano mo magiging kaklase si Salvador Dali?
Eh, isang sikat na painter 'yun.
Eh, kapangalan kasi kaya naisip ko.
So ano'ng paborito mong painting ni Salvador Dali?
Persistence of Memory.
Persistence of Memory...
Alam mo 'yung mga relong natutunaw?
Wow, ang lalim naman no'n.
Bakit?
Wala lang.
Kasi ang inspirasyon ni Dali doon,
Camembert cheese na natutunaw.
- Wow. - Sa araw.
- Totoo ba? - Totoo. Mm-hmm.
Pero para sa'kin, iba 'yung ibig sabihin no'n.
Oras,
alaala ng nakaraan,
unti-unting natutunaw,
Unti-unting nawawala.
Feelings 'yun, eh.
Mahirap ipaliwanag.
Gano'n naman talaga ang painting, 'di ba?
Depende 'yun sa interpretasyon ng tumitingin kung ano'ng
feelings 'yung mararamdaman nila doon.
Naks.
Pasensya na, nahahawa na ako sa'yo, eh.
- May tanong ako sa'yo. - Ano?
Naka-try ka na ba ng French kiss?
'Di pa. French fries pa lang.
Gusto mong subukan?
Ikaw?
Ano? Ba't ka kinikilig sa'kin?
Hindi ako kinikilig sa'yo.
Ihing-ihi na ako.
Wow.
Ang ganda naman.
'Yung side na iyan, kay Vincent 'yan.
Mga gawa niya.
Tapos,
dito sa kabila, sa akin.
- Okay ka lang? - Oo. Tingnan ko.
Feel at home ka lang ha.
Ay, nga pala, meron akong wine dito.
- Kaya lang red lang. - Okay ako.
- Okay ka? Okay. - Mm-hmm.
Okay ka lang?
Bagal mo, eh.
Ito, para sa'yo.
Ito naman sa'kin.
Okay.
- Cheers. - Cheers.
- Hoy! - Aray!
- Lakas ng kuryente mo ha! - Ano 'yun?
Muntik ko nang matapon 'yung wine, o.
Oo nga eh, may spark tayo talaga?
Ano bang pinagsasabi mo, Marie?
'Di mo pa nga nauubos 'yung wine mo sa baso mo, eh.
Lasing ka na ba?
Ba't ba ayaw mong maniwala sa'kin?
Ayaw mo ba sa'kin?
Marie, hindi naman sa gano'n.
May itsura ka naman,
hindi nga lang kagandahan.
Pero okay na rin.
Hindi, seryoso, Marie.
Okay ka naman.
Hmm?
Gusto kita.
Talaga, gusto mo ako?
Hindi ba halata?
Isasama ba kita sa mga lakad ko kung 'di kita gusto?
- Ikaw? - Hmm?
Ano'ng nagustuhan mo sa'kin,
bukod sa itsura ko?
Wala, 'yung ganyan.
Lagi ka lang masaya.
Masaya kasama.
Alam ko naman 'yun.
Hindi, para kang 'yung tipo ng tao na susugal sa gusto mo.
'Yun bang 'pag may gusto ka, susugod ka na kaagad.
'Di mo na papatagalin pa.
Parang game of chance ba 'yun.
'Yun ang tawag, 'di ba?
Susugal ka kahit ano pang resulta 'yun.
Sugarol pala gusto mo, eh.
'To naman, eh.
Ang sinasabi ko lang, dapat sumusugal tayo sa pagkakataon.
Ha?
Jojo, 'di mo ba nakikita?
High school, magkaklase tayo.
Tapos college, nagkita tayo ulit sa Baguio.
Tapos ngayon, nagkita tayo ulit sa Paris.
Ano ba ibig sabihin no'n?
Pahiwatig 'yun.
Na pinagtatagpo talaga tayo ng tadhana,
na merong plano sa ating dalawa.
Kaya dapat, sumagal na tayo sa isa't isa.
Wow.
Bakit may spark naman talaga tayo ah?
Spark?
Oo, ito oh. Subukan mo ulit.
- Alin? - Ito.
- 'Yung kanina? - Mm-hmm.
Naniniwala ka ba sa soulmates?
Noon.
Pero ngayon, 'di ko alam.
Bakit?
Soulmate kita.
Papaano mo naman nasabi 'yun?
Basta, nararamdaman ko lang.
Kasi swak na swak tayo.
'Di ba gano'n 'yung soulmates?
At saka tayo parang kahit 'di tayo masyadong swak,
nag-swak na lang tayo bigla.
Kaya kahit tatlong buwan pa lang tayo,
ayaw na kitang pakawalan.
Baka kung saan ka pa mapunta.
Marie.
Walang tayo.
Alam mo, Jojo,
doon din naman papunta 'yun.
Kaya okay na 'yun. Gano'n na rin 'yun.
- Atik laham. - Atik laham?
'Pag binaliktad mo 'yun,
ibig sabihin "mahal kita."
Kung 'di ka pa handang magsabi,
atik laham na lang muna.
Alam mo, Marie,
ayokong masira kung ano 'yung meron tayo.
At saka magulo utak ko.
Pabago-bago ako ng gusto.
Ikaw rin naman ang nagsabi, 'di ba,
na wala pa namang tayo?
Pwedeng saka mo na 'yun problemahin
kapag nando'n na tayo?
O, sige.
Talaga?
Atik laham. Ikaw magsagwan.
Dalawang baguettes at pain de campagne.
French sourdough?
10 euro.
Maraming salamat.
Halika na, bilisan mo na.
Baka maunahan pa tayo ng amo ko doon.
Marie! Sandali, hintayin mo ako.
Lagi.
Palagi kitang iintayin.
Wow ha, napakadrama mo.
Halika na nga!
Halikan agad?
Teka lang, ang bilis!
Ano ka ba?
Tara na.
Kung ano-ano pinagsasabi mo.
May araw ka rin sa'kin.
Lipas gutom lang 'yan.
Halika na.
Dito na.
Handa na ako, Marie.
Pero 'yung totoo...
Kinakabahan pa ako.
Sandali.
Jojo, tama na 'yan.
Halika na, ayusin na natin 'to.
Hi, Louie.
O Marie, kumusta?
Okay naman.
Mamou, ito nga pala si Jojo.
'Di ba, nasabi ko na isasama ko siya?
Oo nga pala.
Hi, Jojo.
Magandang araw sa inyo.
O, may hinanda sila para sa'tin.
Mahilig siya sa tsokolate.
Pero bawal na ang asukal sabi ng doktor.
Bawal na ang tsokolate.
Alam ko namang mahilig ka doon.
Mamili ka ngayon, ako o 'yung tsokolate?
Ikaw talaga, mahal.
Ang sweet mo talaga.
Grabe ka talaga magmahal, mahal ko.
Sige na nga, ito na.
Konti lang ha.
Ang sweet mo talaga.
Bagay kayong dalawa.
- Hmm? - Oo.
Hindi mo naman sinabi na may nobyo ka pala.
Ah ano kasi...
Ay hindi, magkaibigan kami.
Magkaibigan lang kami.
Sa ngayon.
Malay mo, iba na bukas.
Sandali nga.
Ano bang ginagawa natin dito sa sementeryo?
Hihiling tayo.
Dali, mag-aalas-5:00 na ng hapon.
Ito.
Ba't ganyan 'yan? Ba't nakahubad 'yan?
Kung ano-ano nakikita ko.
Gano'n talaga.
Halika.
Oh, ano na naman 'yan?
Teka lang, kasama 'to sa wish.
Ha?
Nako, 'yung mga ganyang tingin, 'yan 'yung kahinaan ko.
Kasi sabi nila,
mag-wish ka kung meron kang mga hinanakit o sama ng loob,
mag-wish ka lang nang mawala iyon.
Kaya 'yun ang gagawin natin.
Talagang may ganito?
Kailangan daw 'yan para mas effective.
Halika na, mag-wish tayo dito.
- Oh, saan tayo? - Dito.
Pipikit ka.
Sana nga ikaw na.
- Tapos ka na? - Hmm?
- Tapos ka na mag-wish? - Oo, nakapag-wish na ako.
Sige, tanggalin mo na 'yan.
Tapos ipapagpag mo 'to.
- Ha? - Oo.
Kasi, 'pag pinagpag mong ganyan,
tuluyang mawawala lahat ng sakit na hiniling mong mawala.
Ayan. Pagpag mo.
Malakas. Mawawala na 'yung sakit. Tapos sayaw ka.
Ha?
- Kailangan 'yan para mawala - Bakit?
'yung sakit, ganyan.
Mawawala na 'yung sakit.
Ayan.
Ibuhos mo lang d'yan lahat ng sama ng loob, sayaw!
Hindi ko na kailangan humiling pa.
Nandito ka na, Marie.
Hoy, ano? Ba't ka nang-iiwan?
May Asian, o.
Ay! Pasensya na.
Bakit?
Nakita ko kasi 'yung kanta na ano...
Anong kanta?
Rey Valera 'yan ah. Paborito ko 'yan.
Paborito kong kanta 'to.
-"Walang Kapalit". -"Walang Kapalit".
At kung hindi man Dumating sa'kin ang panahon
Na ako'y mahalin mo rin
Asahan mong 'di ako magdaramdam
Kahit ako ay nasasaktan
Huwag mo lang ipagkait
Na ikaw ay aking mahalin
Akin na nga 'yan. Bayaran ko na.
Ba't bibilhin mo kaagad?
Para 'pag kinasal tayo,
ito gagamitin natin.
Lakas mo.
'Yan!
Atik laham.
Marie.
Bakit?
Ano?
Mahal kita.
Hay, salamat.
Ibinigay rin ng tadhana kung ano ang para sa'kin.
Pero bakit gano'n?
Bakit parang may kulang?
Kung kailan ko nakilala ang taong nagpapasaya sa'kin,
bakit hindi pa rin sapat?
Kaibigan!
Bakit pa tayo pinagtagpo?
Hindi pa ba ikaw 'yun?
Hindi pa ba ikaw 'yung hinahanap ko?
Hindi ko na alam.
Surprise!
Su-surprise...
Oo, nandito ako.
Si Vincent kasi, sabi niya hindi raw siya uuwi
kasi doon siya sa bahay ng kaibigan niya matutulog.
Kaya dito ako.
Gumawa ako ng burger.
Gusto kong ipatikim sa'yo kasi specialty ko 'yun eh.
Teka.
Kain na.
Ay teka, meron akong beer.
Kasi bagay sa burger, bumili ako.
Ay, meron akong pritong patatas d'yan.
Alam ko specialty mo naman 'yun
kaya bumili na lang ako sa grocery kasi--
Teka lang.
Game?
- Bakit? - Masarap?
- Masarap. - Hoy.
Alam mo ba, anim na buwan na tayo ngayon?
Wala lang, happy anniv.
Alam ko, hindi ka mahilig sa dates at anniv
pero masaya lang ako na umabot tayo ng anim na buwan.
Talaga?
Alam ko naman...
Hindi mahalaga sa'yo yun eh kung ilang araw o ilang buwan.
Birthday ko nga, hindi mo maalala, eh.
Madami ka namang hindi naaalala eh
pero okay lang 'yun.
Hindi ko na nga alam, eh.
Siguro ganito na talaga ako.
Pero 'pag mahal mo naman 'yung isang tao,
'di ba pipilitin mong maalala 'yung mga importante?
Pero okay lang kasi alam ko naman na ganyan ka.
Ayos lang 'yun.
Siguro nga hindi na.
Ano? Anong hindi na?
Siguro nga hindi tayo para sa isa't isa.
Ha? Bakit?
Hindi ko mabigay sa'yo 'yung gusto mo, eh.
Hindi naman ikaw may problema.
Ako na 'to, Marie.
Sabi ko naman sa'yo, magulo ako.
'Di ko nga alam kung bakit ako nagkakaganito, eh.
Alam mo naman kung ano'ng gusto mo eh,
ayaw mo lang magtiwala sa nararamdaman mo.
Akala ko lang kasi iba na 'tong meron tayo, eh.
Akala ko rin naman, eh.
Naging totoo naman ako.
Totoo naman 'yung kung ano 'yung meron tayo, eh.
So ano 'yun?
Handa ka na lang kalimutan ang lahat ng 'to?
'Yung tayo?
Ayokong magsinungaling sa'yo
kasi iyon 'yung mas masakit.
Bakit gano'n?
Ano bang ginawa ko?
Hindi ko na alam.
Siguro meron lang akong hinahanap.
Okay.
Pero sa ngayon, gusto ko muna mag-isa.
Sigurado ka, 'yan ang gusto mo?
Pero ayokong mawala ka bilang kaibigan.
Ayoko maging kaibigan lang.
Marie. Marie, saglit!
Marie.
Mahal mo pa ba ko?
Sana mahanap mo 'yung para sa'yo.
Marie.
Mary.
Ha?
Mary.
Pero naging Marie ako para sa'yo, Joseph.
Nagbakasakali ako na baka mahalin mo ako ulit.
Kailan, Joseph?
Kailan mo maaalala ang simula ng kwento natin?
Simulan natin kung kailan tayo pinaglaruan ng tadhana.
BIGYAN MO AKO NG ISA PANG PAGKAKATAON
- Paparating na. - Manang...
- Padagdag na rin po kami ng softdrinks. - Ate, pahingi ng sili rin.
- Dalawa rin po. - Manang.
- Ano'ng sa inyo? - Ah... isang pares.
- 'Yung sabaw po, pa-follow up. - Pares?
- Mary! Mary! Mary! - Salamat po. Thank you.
Bilisan mo nga, tulungan mo ako dito.
- Opo, ito na. - Pabili pa po ng dalawa.
O, dalawang sabaw.
Ate, ate... isang softdrinks nga.
Okay po.
Miss, miss, softdrinks.
Ito po.
Sino ka ba?
Bakit ba bigla ka na lang sumusulpot sa buhay ko?
- Joseph. - Mary.
- Hoy! Kumusta ka na? - Kumusta ka na?
- Hindi, sige. Ikaw na lang. - Hindi, hindi. Ikaw na.
- Hindi, ikaw na. - Ikaw, kumusta ka?
Galing akong Manila. Nandito na ulit ako sa Baguio para mag-aral.
UP? UB?
UP, ikaw?
BSU, ako.
O, ayos 'yan!
- Huling taon? - Oo, huling taon na,
magtatapos na ako ngayong taon.
- Ah. - Ikaw?
Dalawang taon pa ako. Transferee.
Saan ka nagpunta?
Pagkatapos ng high school, bigla ka nawala.
Lumipat kami ng Manila.
Ngayon, dito na ulit ako sa Baguio.
'Di kasi kita nakilala.
Alam mo 'yun, Iba na 'yung buhok mo,
tapos may bigote ka...
Gwapo ko, 'no?
Gano'n talaga when poverty hits...
Puberty hits?
Gano'n na rin 'yun.
Buti nagkita ulit tayo, 'no?
Sus, Maria!
Ano na, Mary?
Ano? Chichika ka na lang buong araw?
- Hindi po, Tita. - Magtrabaho ka naman.
- Gusto mo ba ng straw? - Hindi, Mary. Ayos na.
Ito 'yung bayad ko.
Babalik ulit ako ha.
Ah sige po.
Mary!
Hoy, Joseph.
Ano'ng ginagawa mo dito?
Wala, nagpapahangin lang.
Hindi ko naman alam na makikita kita dito, eh.
Biro lang.
Hinintay talaga kita.
Kinuha ko nga pala 'yung schedule mo doon sa may tiyahin mong masungit.
Buti binigay.
Ako pa!
Kaso pang-isang linggong pares yata 'yung nakain ko
bago ko nakuha 'yung schedule mo.
Eh, bakit mo ako hinihintay?
Eh, 'yun na nga eh.
Napag-isipan ko kasi na ayain kita magmeryenda doon sa Ili-Likha.
Medyo nakakasawa na kasi 'yung pares.
- Pero-- - Wala nang pero-pero. Ililibre kita.
Bagal mo.
- Umaambon. - Okay lang, salamat.
Ingat.
- Kailangan mo ng tulong? - 'Di, okay lang. Salamat.
Sige.
- Mary. - Hmm?
May gusto kang kainin?
Okay ako sa burger saka fruit shake.
Bakit?
'Yan din iniisip ko, eh.
Burger at fruit shake.
Tara?
Mary, maraming salamat nga pala, pumayag kang makipag-date sa'kin.
Date?
Friendly date!
Ikaw naman, masyado kang assuming.
Talaga lang ha?
Friendly date na may kasamang malisya.
Ikaw talaga...
Akala mo ha.
Cute ko, 'no? Nakakatawa.
- Tara na. - Hoy. Sa'n punta?
- Halika na. - Hoy, hindi diyan.
- Sa'n ba? - D'yan nga.
Kainis ka.
Ano?
Hindi ka ba kakain?
Hindi ka ba magsasalita?
Tititigan mo na lang ba ako?
Kumusta ka na ba?
Ito, okay naman.
Nakikipag-date ako nang hindi ko alam.
Kaya nga pinapaalam ko sa'yo, eh.
Ibig sabihin, hindi nga?
Ah... Hindi naman sa gano'n.
Ah... Ito, kinikilala ang isa't isa.
Catching up.
Catching up?
Eh, magkakilala naman tayo.
Lagi mo nga ako inaasar nung high school, 'di ba?
- Hoy, hindi ah. - Oh?
Sabi mo, maitim ako.
Pinay beauty kasi 'yun.
Hmm... Tapos sabi mo, payatot ako.
Ayaw mo no'n, pang-modelo?
Meron ka pang tawag sa'kin no'n.
'Yung, ano 'yun?
Yantok na pang-Arnis.
Kinukulit kasi kita.
Kasi bully ka.
Hoy, hindi ah.
Kasi?
Kasi...
- Crush kita. - Mm.
Brain freeze?
Sumakit 'yung ulo ko sa'yo.
Sabi ko na nga ba, eh.
Dating-dati pa, crush mo na ako.
Nakaka-amnesia ba itong iniinom ko?
Kasi wala naman ako maalalang gano'n.
Siya nga pala, Mary.
May project kami sa school kasi.
Kailangan ko ng model na ipipinta.
Eh, naisip kita. Pwede ka ba?
Crush. Crush. Meron ka palang kailangan sa'kin.
Hoy. Hindi ah.
Alam mo ba na matagal na matagal na kitang gustong ipinta.
'Yung ganda mo kasi kakaiba.
Hindi nakakaumay.
May tawag do'n eh? Ah...
Classic, ayan.
Morena, ayan o!
Pinay na Pinay.
Okay, sige. Ganito na lang.
Ililibre kita ng meryenda.
Meryenda lang?
Paano kung tutulungan kita, tutulungan ko kayo ng tita mo
doon sa paresan niyo? Deal?
Hopia! Mani! Popcorn! Yes, sir?
Pares po para sa inyo. Yes, ma'am?
Magsama na kaya kayong dalawa para isang pares kayo.
Ang galing ng nobyo mo ah.
- Tita... - Ayos ah.
Hindi ko po siya nobyo.
Do'n din naman kayo papunta, 'no.
Magpapakahirap ba 'yan nang ganyan kung hindi ka niya gusto?
Ano'ng plano mo pagkatapos mag-aral?
Ah...
Pupunta akong Paris siguro.
- Paris? - Oo. Pasensya na.
- Okay ka lang? - Okay lang ako.
- Sigurado ka ba talaga? - Huwag mo akong alalahanin, Mary.
Smile.
Sabi mo, ipipinta mo ako.
Pero picture ka lang nang picture.
Kasi kailangan ko ng basis, 'di ba?
Kaya gano'n.
Habulin mo ako.
Nakakainis, sige.
SEMENTERYO NG NEGATIBISMO ANG NAWAWALANG SEMENTERYO
"Ipinanganak na tala, namuhay na bulalakaw. Namatay sa apoy."
Iba rin ah.
Ikaw naman, ikaw ang aking tala.
Wow, iba rin.
Habol. Habulin mo ako.
- Habulin mo ako. - Pinapagod mo ako ha.
Nag-theater club ka pala nung high school?
Hindi mo lang siguro ako napapansin no'n kasi mukha pa akong tukmol no'n.
Talaga? Ngayon bakit?
Ano ba mukha mo ngayon?
Tuko.
Buti alam mo.
"Ipinanganak nang mapagkumbaba, minsang namatay."
Died.
Joke lang, 'to naman.
Hindi ko naintindihan.
Hindi mo maintindihan?
Ako rin, eh.
Ayos 'tong timpla mo ha. Masarap ha.
Alam mo natutunan ko 'yan sa mga kaibigan ko d'yan sa tabi-tabi.
Minsan, makakapagtimpla ka ng mapait.
Minsan naman, malabnaw.
Pero subok ka lang nang subok hanggang sa huli.
Masarap kasi sa pakiramdam 'yung makuha mo 'yung gusto mo.
Kasi pinaghirapan mo.
Wow, words of wisdom tayo dahil sa kape ha.
Mary! Mary!
- Mary! - Oh?
Papakasalan mo ba ako?
Puro ka kalokohan, 'no?
'Wag ka munang umoo.
Kasi hindi pa naman ako handa.
Walang pang pari pero may pares.
Ako, handa na ako.
- Talaga? - Mm-hmm.
Handa 'tong kamao ko para sa'yo.
Siguro minsan, hindi naman masama ang kiligin.
Sa'n ba talaga tayo pupunta?
Isu-surprise nga dapat kita, eh.
Kaya lang, 'wag na nga.
Ano nga?
Itatanan na kita.
Ano ba talaga?
Ba't patatagalin pa natin?
Eh, do'n din naman ang punta nito.
Kaya magtanan na tayo.
Sa'n tayo pupunta?
Ayan o.
- Ito. Bahay mo? - Hmm.
- Oo naman. - Ang cute naman.
Taran!
- Ayan. - Wow.
Ang ganda naman ng bahay mo.
- Hoy. Pasensya ka na. - Okay lang 'yan.
Madalang ako makapaglinis, eh.
- Mary, upo ka muna dito. - Sige.
Mag-iinit lang ako ng tubig.
Titimplahan kita ng kape, okay?
- Sige. - Ayos.
Wow.
Ang ganda naman nito.
Kape?
Oo.
Kape, ang gamit mo. Ang ganda.
- O, bakit? - Maganda naman siya kaya lang walang puso.
'Yun ang sabi ng prof ko.
Actually, marami daw may kayang gumawa niyan, eh.
Ang kailangan kasi sa art, may puso.
Iyon 'yung magiging kaibihan ng gawa mo.
Ang lalim naman no'n.
Kaya nga kinuha kitang model, eh.
Bakit?
Ikaw kaya puso ko.
Alam mo, ang swerte ko dito sa bahay na 'to
kasi pinatira ako ng tito ko habang nag-aaral ako.
Ang ganda nga ng lugar mo.
Salamat.
Syempre, salamat din sa'yo pumayag ka magtanan tayo.
Oh, wow.
Bakit ka natatawa?
Teka lang muna.
Paano mo naisip na gamitin pangpinta ang kape?
Watercolor kasi 'yung medium ko, eh.
Alam mo, Mary.
One time nga, uminom ako ng coffee,
sa sobrang init niya, naibuga ko doon sa may sketchpad.
Tapos may lumabas na image.
Syempre sabi ko, "Wow, art!"
Ang ganda.
Paboritong kulay?
Ano 'to, slam book?
Okay, sige. Ah...
Paboritong kanta?
"Walang Kapalit."
Talaga?
Ni Rey Valera?
Ako din eh, paborito ko 'yan.
'Wag magtaka kung ako ay 'Di na naghihintay
Ng ano mang kapalit
Ng inalay mong pag-ibig
Kulang man ang iyong pagtingin
Ang lahat sa'yo ay ibibigay
Kahit 'di mo man pinapansin
Sandali nga. Bakit mo paborito 'yan?
Kasi nung una ko siya narinig nung mga bagets-bagets pa tayo,
naisip ko,
gano'n ba talaga magmahal?
Wala kang hihinging kapalit?
Tapos naisip ko, baka nga siguro gano'n 'yung tunay na pag-ibig.
Ibibigay mo talaga 'yung lahat-lahat
kahit na wala kayong kasiguraduhan sa isa't isa.
Kaya mo bang magmahal ng isang tao na walang iniintay na kapalit?
Kung ano man 'yung kahantungan nating dalawa,
asahan mo, nandito lang ako
nag-iintay sa'yo nang walang kapalit.
Ingat.
Ang ganda, grabe.
Ang ganda.
Hoy. Ayan na, ayan na.
- Ano? - Akin na kamay mo.
Alam mo ba pumupunta ako rito tuwing 5 PM?
Humihiling ako sa bell na 'yan.
Ikakalembang ko siya ng tatlong beses,
pero kailangan kong matapos 'yung hiling ko bago mag-gabi.
Kaya ikaw, humiling ka na.
- Piktyuran kita. - Sige.
Para cool.
Ikaw na ba?
Sana nga ikaw na, Joseph.
Ikaw naman. 'Lika. Piktyuran kita.
Mary,
atik laham.
Ha?
Hindi ka pa kasi handang sabihin na mahal mo ako.
Kaya, atik laham.
Ano 'yun?
'Pag binaliktad mo 'yun,
mahal kita.
Atik laham.
Hoy. Atik laham ka naman diyan.
Atik nikapas.
Ano 'yun?
Sapakin kita.
Nako.
Oh?
Ikaw talaga.
Mauna ka.
Grabe na talaga sa pagiging maginoo.
Pasok.
Ingat d'yan, 'yung kamay mo.
Ah!
Ano ba?
- Nakakainis 'to. - Biro lang. Cool.
- Cool ka diyan? - Relax.
Hoy.
Ano'ng ginagawa mo?
Tinutulungan ka.
Alam mo parang sa movie 'to na Ghost,
tinutulungan nung multo 'yung jowa niyang gumawa ng palayok.
Alam mo kasi, Joseph,
giniling 'to.
Magiging burger siya.
Hindi siya magiging palayok, okay.
Kaya umalis ka na diyan.
Para kang ghost talaga dahil kinikilabutan ako sa'yo.
Kinikilabutan ka o kinikilig ka?
Gano'n na rin 'yun.
O ito para sa'yo, palayok.
Grabe.
Unti-unti nang natutupad 'yung mga pangarap ko.
Ano bang pangarap mo?
Ito. Burger. Fries.
'Yung subuan mo.
Ikaw.
Okay.
- Oh! - Ano 'yan?
Nangunguna ka! Wala pa tayo do'n.
Pasensya na.
- Okay, sige. - Sige, sige.
Ikaw naman.
Hindi.
- Dali na. - Hindi.
Pipikit ako, dali na.
Ikaw naman. Sige.
Ikaw naman. 'Wag ka nang mahiya, dali na.
Sige na.
Pinigilan ko na sarili ko.
Ang cool mo.
Akala mo ah.
Ewan ko ba.
Parang ang bilis ng lahat.
Ang bilis ng mga pangyayari.
Bigla ka na lang lumitaw sa buhay ko.
Pero hindi pinipili ang magmahal.
Isa itong pagkakataon.
Ayokong sayangin ang pagkakataong ito.
Ang dami mong litrato.
May sasabihin ako sa'yo.
Mahal kita.
Ito naman o.
Isang buwan pa lang, eh.
- Mahal agad? - Oh?
Hindi ba pwede 'yung... Ano 'yung sinasabi mo noon?
Atik laham. Gano'n na lang.
Alam mo, Mary,
nung una palang kitang nakita sa paresan,
mahal na agad kita.
Oo nga.
Naniniwala ka ba sa soulmate?
'Di ko alam 'yun.
Alam mo sabi nila,
isang beses lang magpapakita sa'yo 'yung soulmate mo.
Kesehodang kamag-anak mo 'yan, pamilya mo,
kaibigan mo o kahit lovers mo.
'Pag nagpakita sa'yo 'yan,
'wag mo nang pakawalan.
Kasi may tendency na hindi na bumalik 'yan.
Alam mo ang sabi naman nila,
sa buhay daw ng isang tao, tatlong beses ka lang daw magmamahal.
Ay? 'Yan naman ang 'di totoo.
- Oh? - 'Wag ka maniniwala sa mga gano'n.
Sige, ilan na naging girlfriend mo?
- Nako, magandang tanong 'yan. - Hmm?
Okay, teka lang.
Tingnan mo tapos ka na magbilang hindi ka pa rin tapos.
Kasi nga, ikaw lang ang sineryoso ko nang ganito.
Okay,
kung ako ang unang sineryoso mo,
good luck sa pangalawa mo at saka sa pangatlo.
Alam mo, ikaw ang una, pangalawa, at pangatlo.
Tandaan mo 'to, Mary.
Ikaw ang una't huli kong mamahalin.
'Pag mahal mo,
hahabulin mo.
Ipaglalaban mo.
Gano'n din 'yun.
Aray ko.
Gano'n din 'yun.
Ba't naiiyak ka?
Nagkaka-crush ka na naman sa'kin. Tayo na nga.
Kape?
Kape.
Ganito ba dapat ang magmahal?
Ibibigay mo ito nang walang hinihintay na kapalit?
Susugal ka ba sa isang taong walang kasiguraduhan kung mananalo ka?
Higit pa sa kilig, kaba, at takot ang nararamdaman ko.
Pero handa na ako.
Handa na ako para sa'yo, Joseph.
Miss Mary, dito daw po sabi ni Sir Joseph.
Ah... Nasaan si Joseph?
Malay ko po.
Mary, tatlong beses man akong iibig.
Ikaw pa rin ang pipiliin ko.
Wala kang ka-Paris.
Ikaw lang.
Tayo lang ang para sa isa't isa.
Mahal kita.
Mahal din kita.
Joseph?
Itigil mo ang sasakyan. Ako ang magmamaneho.
Sige na, itigil mo na.
Joseph!
- Ayos lang ako. - Hindi, akin na.
Burger one, burger two.
Mary, mahal kita.
Joseph?
Hoy!
Joseph!
Joseph?
Ano nang balita kay Joseph?
Nag-message po sa'kin 'yung tito niya.
Nagising na raw po siya kaninang umaga.
Ah talaga ah, ba't 'di mo puntahan?
Isang linggong araw-araw ka nando'n ah.
Ngayon mo pa siya hindi pupuntahan?
Hindi naman po.
O, kumusta na raw siya?
Meron po siyang bale sa kamay at saka sa paa.
Pero gagaling naman daw po agad.
Pero sabi nung tito niya,
medyo weird daw kausap si Joseph sa umpisa.
Tapos meron siyang mga bagay na hindi naaalala.
Ah.
Natatakot ka ba?
Saan?
Na baka hindi ka niya maalala?
Sige na, puntahan mo na. Ako nang bahala dito.
Sige na.
Hi Miss, kay Joseph Cariño po.
Room 208 po.
Mary.
Tito, kumusta na po si Joseph?
Ayos naman.
Ikaw na ang bahala.
Naibigay na ba 'yung gamot niya nung alas-2:00?
Hoy! Kumusta?
Joseph.
Ikaw ang kumusta.
Ito, okay lang.
Buti hindi nga ako natuluyan, eh.
Himala.
May bali ako pero
sabi nila, mga ilang buwan lang ang titiisin ko.
Pero okay lang naman ako.
May dala akong burger para sa'yo.
Ako mismo nagluto.
Salamat ah. Nag-abala ka pa.
Ba't 'di ka na lang bumili?
Ano ka ba? 'Di ba paborito mo 'yung burger na gawa ko.
Ah, talaga?
Oo, ako nga paborito ko 'yung french fries na gawa mo, eh.
Kahit pritong patatas lang 'yun.
Prito?
Patatas?
Pinagluluto kita?
Joseph, naalala mo ba ako?
Oo naman.
Mary.
Sabi ng doktor sa'kin,
may mga bagay ako na hindi maaalala.
Pwedeng permanente,
pwedeng hindi naman.
Katulad ngayon, 'di ba naalala naman kita?
'Di mo 'to naaalala?
'Yung gano'n?
Hindi.
- Ano 'yan? - Kape!
Sarap mo pala magtimpla ng kape ah.
Ikaw kaya nagturo sa'kin.
Talaga?
Unahin dito, pag-grind ng beans.
Tapos ilipat dito,
tapos tubig.
Ikaw ang nagturo sa'kin ng saktong-saktong timpla.
Naaalala mo ba 'yung paboritong kanta natin?
Hindi.
'Yung...
At kung hindi man Dumating sa'kin ang panahon
Na ako ay mahalin mo rin
Hindi mo ba naaalala 'yung painting?
Nangangalay ka na?
Hindi naman.
'Yung picture?
Huwag mo lang ipagkait
Na ikaw ay aking mahalin
'Yung atik laham? 'Yung ako?
Atik laham.
Nilalandi kita, hindi ba halata?
Na tayo?
Tayo?
Magkaibigan tayo, 'di ba?
Naaalala ko naman 'yun.
Bakit?
May dapat pa ba akong alalahanin?
Hindi pa ba tama 'yun?
Sabi mo, hindi mo ako makakalimutan.
Hindi nga, pero nakalimutan mo 'yung tayo.
Nakalimutan mo kung ano'ng meron tayo.
Nakalimutan mo ang puso mo.
Mary.
Nako, may papakita ako sa'yo.
Tita, may magandang balita muna ako.
Magbubukas na tayo sa Maynila ng branch natin.
Ang ating second branch kapag 'yun pumatok,
sunod-sunod na 'yun.
- Nasara mo? - Mm-hmm.
Very good ka diyan.
Teka muna, kasi baka makalimutan ko 'to.
Ayun, 'yung kumare ko dumating galing Paris.
Ang dami niyang dalang kung ano-ano.
Nakita ko 'tong magazine.
Hindi ko naintindihan 'yung sulat pero...
Sa'n na ba 'yun? Ayun, namukhaan ko, eh.
'Di ba 'yan 'yung ano...
Si... Ano'ng pangalan no'n? 'Yung...
- Tumutulong sa'tin dati. -Joseph.
- 'Di ba siya 'yan? -Limang taon, pinilit kitang kalimutan.
Pero bakit kailangang magparamdam ka pa?
Pinuntahan kita.
Hinanap kita.
Gusto lang kitang makita.
Baka sakaling, baka maalala mo pa rin 'yung tayo.
- Sino ka nga ba talaga? - Mary.
Ah okay.
Ako nga pala si Jojo.
Kamukha ko kaya?
Pero bigo pa rin ako.
Marie, 'wag mo na ako sundan.
Una na ako.
Gusto kitang hayaan na lang.
Pero bakit parang pinaglalaruan tayo ng tadhana?
Hay, Marie...
Joseph...
Bakit kailangang magkita muli?
Sabi mo 'pag mahal mo, ipaglaban mo.
Nung gabing 'yun, nagdesisyon ako na 'wag kang sukuan.
Hindi ko na alam.
Basta ang alam ko, sayang ang pagkakataon.
Baka naman magtagpo ang ating nararamdaman.
Ay!
Ano'ng nangyari sa'yo?
Nakita ko kasi 'yung kanta.
Anong kanta?
Rey Valera 'yan, ah. Paborito ko 'yan.
Paborito kong kanta 'to.
Bakit?
Mahal kita, Marie.
Noon pa man,
mahal na mahal kita, Joseph.
Tingnan mo lang akong muli kahit saglit lang.
Kahit ilang segundo lang, Joseph.
Isang taon, Marie. Isang taon.
Parang kinakausap ako ng painting mo.
Parang sinasabi niyang talikuran mo 'yung problema mo.
Proud ako sa'yo.
Naisip ko lang,
ilang taon na ring tumatakbo 'yung mga kabayo na 'yan diyan.
Paikot-ikot lang sila. Habulan nang habulan.
Kaysa mahilo sila, pinatakbo ko na.
Classic ka, Kabayan. Nakakatawa ka.
Lakas ng tama mo ah.
Halika na, inom na tayo.
Kuha muna ako ng pulutan.
Sige lang.
Kunin ko lang 'yung mga early works, pakita ko rin sa inyo.
Isama mo sa susunod na exhibit mo.
Pwede!
Ipapaabot ko sana ito sa kanya.
Magmu-move on na ako.
Pinapakawalan ko na siya.
Mahirap pilitin ang isang tao na mahalin ako.
Marie.
Joseph.
Atik laham.
Atik laham?
'Pag binaliktad mo 'yun, ibig sabihin mahal kita.
Isang taon bago bumalik ang lahat-lahat.
Marie.
Mary.
Nag-compute ako, eh.
Grabe. Ang hina ko talaga sa math.
Mahigit pitong taon din 'yung kwento nating dalawa.
Naalala ko na lahat.
Lahat-lahat.
Sa wakas, pinagtagpo rin tayo, 'no?
Sa wakas.
Mahal pa rin kita.
Ikaw pa rin 'yung pipiliin ko.
Kaya ko nang ibigay sa'yo lahat ng pagmamahal na binigay mo sa'kin.
Hindi na kasi 'yun ang kailangan ko.
Siguro mas maganda kung
hindi na natin babalikan 'yung mga alaala natin.
Siguro mas okay kung
tanggapin na lang natin na hindi tayo para sa isa't isa.
Mary.
Marie.
Siguro ito na 'yung sinasabi nilang
pinagtagpo pero hindi tinadhana.
Pinaglaruan man tayo ng tadhana,
salamat sa pagkakataon.
Ikaw pa rin ang pipiliin ko.
Salamat, aking puso.
Joseph.
Jojo.
Naniniwala pa rin ako na tayo ang itinadhana.
Ilan mang segundo,
oras, araw, linggo, buwan, taon,
ilang beses man tayo magpaalam,
ilang beses man tayo magkumustahan,
umaasa ako na balang araw,
pagbigyan tayo muli ng tadhana.
Persistence of Memory.
Oo, Salvador...
...Dali.
Alaala, oras,
pero tungkol lang pala siya sa Camembert cheese na natutunaw.
Mary?
Joseph.
- Kumusta ka na? - Kumusta ka na?
Ano'ng ginagawa mo dito?
May binili ako diyan sa baba
tapos nakita ko 'tong flyer.
Nandito na ako.
Nandito ka na nga.
Tara?
Kape?
Tara, kape.
Ang tagal nating 'di nagkita ah.
Dalawang taon din.
Hindi kasi kita nakilala, eh.
Alam mo nagbago kasi 'yung buhok mo, 'yung itsura mo.
Alam mo na... when poverty hits.
Ikaw rin.
Gano'n din 'yun.
Na-miss kita.
Na-miss din kita.
HANGO SA MGA NALIMUTANG DAMDAMIN
HANGO SA ISANG KWENTO SA TOTOONG BUHAY