1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:30,364 --> 00:00:32,616
ฟลอริดา ปี 1990

4
00:00:49,716 --> 00:00:51,760
ผมตื่นมาพร้อมอาการเมาค้างอย่างโหด

5
00:00:57,432 --> 00:01:01,103
ยกมือซ้ายขึ้นมาปิดดั้งจมูกเพื่อจะกันแสงอาทิตย์

6
00:01:04,230 --> 00:01:07,317
ปีกผีเสื้อกลางคืนกระพืออยู่ข้างแก้มขวา

7
00:01:08,986 --> 00:01:10,737
ผมยกมือขึ้นมาตรงหน้า

8
00:01:10,737 --> 00:01:13,407
เพื่อจะดีดไอ้แมลงจิ๋วตัวนั้นไปอีกฟากของห้อง

9
00:01:16,702 --> 00:01:18,245
นั่นเป็นตอนที่ผมสังเกตนิ้วก้อยตัวเอง

10
00:01:22,833 --> 00:01:24,042
มันขยับเอง

11
00:01:33,010 --> 00:01:35,804
"ให้ตาย นั่นก็แค่นิ้วก้อย"

12
00:01:37,556 --> 00:01:38,891
แต่นั่นไม่ใช่นิ้วผมแล้ว

13
00:01:40,142 --> 00:01:42,769
เวร มันกลายเป็นนิ้วคนอื่นแล้ว

14
00:01:43,770 --> 00:01:45,022
ผมล้มหัวกระแทกมาเหรอ

15
00:01:46,064 --> 00:01:49,818
ภาพจากคืนก่อนหน้านั้นเป็นได้แค่ภาพมัวๆ

16
00:01:51,320 --> 00:01:53,864
คืนก่อนหน้านั้นวู้ดดี้ แฮร์เรลสัน
อยู่ที่บาร์ด้วยกัน

17
00:01:54,573 --> 00:01:57,034
หรือว่าเราเมาแล้วมีเรื่องกันแบบที่เขาชอบเล่า

18
00:02:03,165 --> 00:02:05,334
แต่ผมนึกไม่ออกว่ามีเรื่องแบบนั้น

19
00:02:08,127 --> 00:02:11,381
จําได้ว่าบอดี้การ์ดต้องประคองผมให้ยืนพิงประตู

20
00:02:11,381 --> 00:02:13,759
ตอนที่ควานหากุญแจห้องสวีทของผม

21
00:02:16,803 --> 00:02:19,014
แต่ผมไม่รู้สึกว่ามีหัวโนนะ แม่ง

22
00:02:19,014 --> 00:02:19,973
{\an8}แอ็คชั่น!

23
00:02:19,973 --> 00:02:21,141
{\an8}แอ็คชั่น ไมเคิล!

24
00:02:21,141 --> 00:02:22,768
ไมเคิล ไมเคิล!

25
00:02:22,768 --> 00:02:26,146
ตรงนี้คือคนที่มาแรงที่สุด
ในประวัติศาสตร์วงการบันเทิง

26
00:02:26,146 --> 00:02:27,773
ผู้ชนะคือ ไมเคิล เจ. ฟ็อกซ์

27
00:02:28,982 --> 00:02:30,400
เดินกล้องแล้ว

28
00:02:30,400 --> 00:02:32,569
แม้หลักฐานจะชี้ไปทางอื่นทั้งหมด...

29
00:02:32,569 --> 00:02:35,405
- นิ่งมากๆ เลยนะ มาร์ค
- แต่ผมนอนแช่อ่างความกลัว

30
00:02:35,405 --> 00:02:36,490
{\an8}("ด็อค ฮอลลีวูด")

31
00:02:36,490 --> 00:02:37,991
และความหวั่นไหวไม่มั่นคงในอาชีพ

32
00:02:48,085 --> 00:02:50,546
อาการนิ้วสั่นเป็นสาร...

33
00:02:54,967 --> 00:02:55,968
จากอนาคต

34
00:03:40,554 --> 00:03:43,640
เดี๋ยวนี้ใครๆ ก็พูดถึง
การต้องเข้ามาคุมเรื่องราวของตัวเอง

35
00:03:43,640 --> 00:03:45,851
เท่ากับเรื่องเศร้าที่สุดก็คือ

36
00:03:45,851 --> 00:03:49,396
"ไมเคิล เจ. ฟ็อกซ์เป็นโรคร้ายแรงจนพิการ
และมันพังชีวิตเขา"

37
00:03:52,524 --> 00:03:53,650
นั่นน่าเบื่อจะตาย

38
00:03:58,197 --> 00:04:00,699
ผมบนหัวจู่ๆ ก็หยิกหยอย
ตอนอายุประมาณ 49

39
00:04:00,699 --> 00:04:03,035
เมื่อก่อนไม่แม้แต่หยักศกด้วยซ้ํา
แต่จู่ๆ มันก็กลายเป็น...

40
00:04:03,035 --> 00:04:05,162
ตื่นมาเช้าวันหนึ่งที่ซานตาบาร์บารา
แล้วผมก็หยิกทั้งหัว

41
00:04:05,162 --> 00:04:07,956
- ฉันว่านี่ก็เป็นลุคที่ดี
- หรือใส่เยลหน่อยก็ได้

42
00:04:07,956 --> 00:04:10,000
- อย่าสิ อย่าๆ
- หรือใส่หมวกก็ได้

43
00:04:11,585 --> 00:04:14,296
คนมาใส่ใจกับรูปโฉมของผมเกินไปละ
ถ้าจะแค่ถ่ายสารคดี

44
00:04:14,296 --> 00:04:15,589
เป็นสไตล์คุณละ

45
00:04:18,091 --> 00:04:19,468
โอเค ทีนี้มองผม

46
00:04:20,135 --> 00:04:21,345
ได้ละ

47
00:04:21,345 --> 00:04:23,055
- จะเข้าไปนะ
- โอ๊ะโอ

48
00:04:23,972 --> 00:04:26,183
อะไร... นี่ ณ จุดหนึ่งมันก็จะ...

49
00:04:26,183 --> 00:04:28,018
- ก็จัดได้แค่นี้แหละ
- อีกนิดเดียว

50
00:04:29,645 --> 00:04:30,646
- ไง
- หวัดดี

51
00:04:32,397 --> 00:04:33,857
- เป็นไงบ้าง
- ก็ดีนะ

52
00:04:34,483 --> 00:04:35,567
ดูสิ

53
00:04:38,320 --> 00:04:40,322
- วันนี้เท่าที่ผ่านมาเป็นไง
- เท่าที่ผ่านมาเหรอ

54
00:04:41,865 --> 00:04:45,077
ตั้งแต่เช้าก็สําเร็จเรียบร้อยดี

55
00:04:45,577 --> 00:04:47,204
ทุกคนรู้ว่าคุณเป็นโรคพาร์คินสัน

56
00:04:47,204 --> 00:04:49,581
แต่พอเห็นท่าเดินเข้าจริงๆ
ทุกคนจะอุทาน "เวร"

57
00:04:50,082 --> 00:04:51,083
ใช่

58
00:04:53,377 --> 00:04:54,670
ดี หยุดตั้งต้นใหม่ก่อน

59
00:04:56,046 --> 00:04:57,381
ดีครับ เอาละนะ

60
00:04:57,965 --> 00:05:00,092
ท่าเดินทําให้คนตกใจจริงๆ

61
00:05:01,093 --> 00:05:02,094
ดูสิ

62
00:05:03,428 --> 00:05:05,097
แต่ผมไม่หลบซ่อนอะไรนะ

63
00:05:05,097 --> 00:05:06,390
- สวัสดี
- สวัสดี

64
00:05:06,390 --> 00:05:08,517
เห็นแล้วคุณจะทํายังไงต่อก็เรื่องของคุณ

65
00:05:09,017 --> 00:05:12,187
ถ้าสมเพชผม ผมก็ไม่เอามาใส่ใจหรอก

66
00:05:12,187 --> 00:05:14,731
ผมไม่ใช่คนน่าสมเพช ผมมีอะไรต้องทําเยอะแยะ

67
00:05:14,731 --> 00:05:15,983
ไง หวัดดีจ้ะ

68
00:05:18,861 --> 00:05:20,195
ค่อยๆ เดิน ค่อยๆ

69
00:05:20,195 --> 00:05:22,030
ผมแม่งหนังเหนียว

70
00:05:22,614 --> 00:05:24,700
ตายยากเหมือนแมลงสาบ
และผ่านอะไรมาเยอะมาก

71
00:05:24,700 --> 00:05:26,827
- แมลงสาบฆ่ายังไงก็ไม่ตาย
- แมลงสาบฆ่ายังไงก็ไม่ตาย

72
00:05:26,827 --> 00:05:28,996
ค่อยๆ เดินไป ค่อยๆ เดิน

73
00:05:28,996 --> 00:05:30,330
อย่างนั้น ดีมาก

74
00:05:30,330 --> 00:05:32,249
- สวัสดีค่ะ เป็นยังไง
- ดีครับ คุณล่ะ

75
00:05:32,249 --> 00:05:33,792
ดี หยุดตั้งต้นใหม่

76
00:05:35,002 --> 00:05:36,003
คุณฟ็อกซ์

77
00:05:40,883 --> 00:05:42,050
เกิดขึ้นบ่อยๆ

78
00:05:43,218 --> 00:05:46,096
- ไหวนะคะ
- ไม่เป็นไร... ผมโอเค ขอบคุณ

79
00:05:47,347 --> 00:05:49,391
โอเค ยินดีที่ได้พบค่ะ

80
00:05:49,391 --> 00:05:51,101
ยินดีที่ได้พบ ตะลึงจนล้มทั้งยืน

81
00:06:00,652 --> 00:06:06,658
STILL: A MICHAEL J. FOX MOVIE

82
00:06:12,206 --> 00:06:16,793
ก่อนจะเป็นพาร์คินสัน
คําว่า "นิ่ง" หมายความว่ายังไง

83
00:06:18,712 --> 00:06:19,713
ผมไม่รู้หรอก

84
00:06:20,923 --> 00:06:22,382
ผมไม่รู้หรอก ผมไม่เคยอยู่นิ่ง

85
00:06:32,267 --> 00:06:35,521
ผมคงไม่แกล้งทําเป็นจําได้ว่า
ตอนสองขวบคิดอะไรแบบไหน

86
00:06:36,230 --> 00:06:41,652
สูงแค่เข่า หนักมากกว่าผ้าขนหนูเปียกๆ นิดเดียว
และวิ่งเร็วเป็นปลาไหล

87
00:06:43,612 --> 00:06:46,031
แต่สิ่งที่อยู่ในหัวตอนวิ่งเผ่นออกประตูหลังบ้าน

88
00:06:46,031 --> 00:06:47,324
ไม่ได้คิดหนี

89
00:06:47,950 --> 00:06:50,202
น่าจะเป็นเพราะ
ผมไม่รู้ว่าขีดจํากัดอยู่ตรงไหนมากกว่า

90
00:06:52,204 --> 00:06:53,747
เมื่อโทรศัพท์บ้านดังในอีกสองสามนาทีต่อมา

91
00:06:53,747 --> 00:06:56,708
เจ้าของร้านขนมก็พูดอย่างพยายามกลั้นขํา

92
00:06:58,544 --> 00:07:00,045
"ลูกชายคุณอยู่นี่"

93
00:07:00,045 --> 00:07:03,507
ผมนึกภาพคุณแม่
ทําหน้าเหลือเชื่อที่ผมวิ่งออกไปจากบ้าน

94
00:07:04,007 --> 00:07:05,217
"ให้ขนมเขาหน่อย

95
00:07:05,217 --> 00:07:07,553
เดี๋ยวสามีฉันจะรีบตามไปแล้วจ่ายเงินให้ค่ะ"

96
00:07:08,554 --> 00:07:09,972
"อ๋อ เขามีเงินครับ"

97
00:07:11,598 --> 00:07:13,684
"ที่จริงเขามีเงินไม่น้อยเลย"

98
00:07:17,229 --> 00:07:20,482
ตอนยังเด็ก
ผมไม่มีศรัทธาพอที่จะอยู่นิ่งได้

99
00:07:22,776 --> 00:07:24,820
มันก็เป็นความหักมุมของชีวิต

100
00:07:25,529 --> 00:07:27,614
ที่ผมอยู่นิ่งไม่เป็นเลยจริงๆ
จนกระทั่งผมไม่สามารถ...

101
00:07:30,284 --> 00:07:31,493
จะบังคับให้ร่างกายนิ่งได้อีก

102
00:07:39,585 --> 00:07:42,588
ตอนที่น้องสาวเกิด ผมก็ไม่อิจฉาน้อง

103
00:07:43,088 --> 00:07:44,923
จะบ้าเหรอ ยิ่งเยอะยิ่งสนุก

104
00:07:45,966 --> 00:07:49,845
แต่เมื่อผมอายุได้หกขวบ น้องสามขวบ
เราก็ตัวเท่ากันแล้ว

105
00:07:50,762 --> 00:07:54,016
ผมจําได้แม่นเลยว่ามีคนถาม
ว่าเราเป็นฝาแฝดกันรึเปล่า

106
00:07:54,016 --> 00:07:57,144
และเมื่อรู้ว่าแฝดของผม
ที่จริงแล้วอายุอ่อนกว่าผมสามปี

107
00:07:57,144 --> 00:07:58,812
ปฏิกิริยาของคนก็เปลี่ยนไป

108
00:08:00,022 --> 00:08:02,482
ผมเพิ่งรู้ว่าคนคิดว่าผมจะต้องตัวใหญ่กว่านี้

109
00:08:03,483 --> 00:08:04,943
นั่นเป็นความรู้ใหม่

110
00:08:07,446 --> 00:08:09,156
ผมทําตัวให้ "ใหญ่ขึ้น" ไม่ได้

111
00:08:10,574 --> 00:08:11,575
{\an8}(อายุสิบขวบ)

112
00:08:11,575 --> 00:08:13,285
{\an8}ผมตัวเตี้ยที่สุดในห้องเรียน

113
00:08:13,285 --> 00:08:15,704
{\an8}เตี้ยกว่าทุกคนที่เล่นฮ็อกกี้ด้วยกัน

114
00:08:15,704 --> 00:08:18,207
ผมเป็นคนที่จะต้องปีนลงไปเก็บบอลในท่อ

115
00:08:18,207 --> 00:08:20,751
{\an8}(อายุ 11 ปี)

116
00:08:20,751 --> 00:08:23,170
{\an8}แต่ผมชินแล้วที่จะโดนหาเรื่อง ผมเป็นคนตัวเล็ก

117
00:08:23,170 --> 00:08:24,671
(อายุ 12 ปี)

118
00:08:26,215 --> 00:08:27,633
โดนจับยัดตู้ล็อกเกอร์ประจํา

119
00:08:28,717 --> 00:08:31,553
{\an8}(อายุ 16 ปี)

120
00:08:31,553 --> 00:08:35,557
{\an8}ถ้าพวกเด็กตัวโตวิ่งไล่ ตั้งใจจะอัดเรา...

121
00:08:37,058 --> 00:08:40,770
ผมก็ต้องพึ่งทักษะส่วนตัว
ที่จะวิ่งหนีพวกอันธพาลเหล่านั้น

122
00:08:41,980 --> 00:08:44,650
แต่ตอนที่พื้นโลกเหมือนเคลื่อนผ่านเท้าไป

123
00:08:46,026 --> 00:08:47,528
ผมก็สะดุดหยุดจนได้

124
00:08:48,654 --> 00:08:50,656
(ชมรมการละคร)

125
00:08:51,615 --> 00:08:52,783
เรียนการแสดง

126
00:08:55,702 --> 00:08:56,954
สาวๆ อยู่ที่นั่นกันหมด

127
00:08:59,248 --> 00:09:00,958
ผมเล่นเป็นรัมเพิลสติลต์สกินในละครโรงเรียน

128
00:09:01,458 --> 00:09:03,877
- เป็นรัมเพิลสติลต์สกินเหรอ
- เป็นรัมเพิลสติลต์สกิน ใช่

129
00:09:07,756 --> 00:09:10,217
คุณดูเด็กกว่าอายุจริงห้าปีด้วย

130
00:09:10,217 --> 00:09:12,886
ใช่ ผมเหมือนเอลฟ์บ้าน

131
00:09:13,762 --> 00:09:17,599
น่ารักตะมุตะมิ เป็นเอลฟ์น่ารัก

132
00:09:17,599 --> 00:09:18,809
เอลฟ์น่ารัก

133
00:09:22,104 --> 00:09:23,772
เวลาเรียนเล่นละคร เราเล่นใหญ่ได้

134
00:09:25,315 --> 00:09:26,400
เวลาเรียนเล่นละคร เราเป็นอะไรก็ได้

135
00:09:28,193 --> 00:09:30,779
แต่สมัยนั้นผมก็หลงสายลมแสงแดด
ถ้าไปถามคุณพ่อนะ

136
00:09:32,281 --> 00:09:37,077
พ่อเป็นคนจริงจัง ตั้งใจอยากปกป้องครอบครัว
จากจินตนาการเพ้อฝัน

137
00:09:38,370 --> 00:09:42,374
ตอนยังหนุ่มเขาก็มีฝัน
แต่โดนดับฝันเสียสนิทไปนานแล้ว

138
00:09:44,334 --> 00:09:45,919
เขามีอารมณ์ขี้โมโหประมาณหนึ่ง

139
00:09:47,588 --> 00:09:50,132
ถ้าเห็นริมฝีปากหยักนิดๆ
ก็รู้เลยว่าเดือดร้อนแล้ว

140
00:09:50,132 --> 00:09:53,468
เราจะคิดว่า "โอ๊ย เวร ซวยแล้วตู"

141
00:09:53,468 --> 00:09:55,762
(ไมค์ ฟ็อกซ์)
(โรงเรียนมัธยมเอ็ดมอนดส์จูเนียร์)

142
00:09:55,762 --> 00:09:59,933
ถ้าครูใหญ่โทรมาฟ้องเมื่อไหร่
แปลว่าต้องโดนพ่อดุหนักมาก

143
00:09:59,933 --> 00:10:00,976
(ไม่ส่งการบ้าน)

144
00:10:00,976 --> 00:10:02,519
(ความเห็นอาจารย์ - ไม่มีวินัยเลย)

145
00:10:02,519 --> 00:10:04,938
พ่อจะบอกว่า "ให้ตายสิ! ให้ตายสิ"

146
00:10:06,190 --> 00:10:09,067
ผมเริ่มเที่ยวสูบบุหรี่และดื่มเหล้าหนัก

147
00:10:09,651 --> 00:10:11,361
และกลายเป็นคนที่ขับรถชนบ่อยมาก

148
00:10:13,405 --> 00:10:15,449
สร้างความเสียหายให้กับรถของพ่อ

149
00:10:17,868 --> 00:10:19,411
เท่ากับในสายตาพ่อ คุณเป็นเด็กมีปัญหา

150
00:10:20,621 --> 00:10:22,206
ใช่ น่าจะ... อาจมีปัญหา

151
00:10:25,042 --> 00:10:27,878
โห ดูดี

152
00:10:27,878 --> 00:10:31,423
รองเท้าเยี่ยมมากครับ ค่อยสู้คนได้หน่อย

153
00:10:32,674 --> 00:10:34,092
เมื่ออายุ 16 ปี...

154
00:10:34,092 --> 00:10:35,177
(รับสมัครงาน - หานักแสดง)

155
00:10:35,177 --> 00:10:37,304
ครูสอนการแสดงของผมก็เอาหนังสือพิมพ์ยัดใส่มือ

156
00:10:37,304 --> 00:10:39,223
"เขาหาเด็กอายุ 12 ที่ฉลาดมากๆ

157
00:10:39,723 --> 00:10:42,351
ให้ตาย เธอจะได้เป็นเด็กอายุ 12 ปี
ที่ฉลาดที่สุดเท่าที่เขาเคยเจอ"

158
00:10:42,351 --> 00:10:45,812
แต่ผมทําพังแน่เลย ลีโอ
ยิ่งถ้ามีคนพวกนั้นคอยดู

159
00:10:46,813 --> 00:10:48,148
ไปแต่งหน้าได้แล้ว

160
00:10:49,441 --> 00:10:50,943
นายสร้างประวัติศาสตร์แน่ ไอ้หนู

161
00:10:53,362 --> 00:10:55,030
ต้องสูงเพิ่มหนึ่งนิ้วภายในวันศุกร์

162
00:10:55,697 --> 00:10:57,991
ผมได้บท ง่ายขนาดนั้นเลย

163
00:10:58,992 --> 00:10:59,993
คัดตัวเข้าทีมบาสเกตบอลเหรอ

164
00:10:59,993 --> 00:11:02,079
เปล่า เพนนี มอนต์โกเมอรี

165
00:11:02,079 --> 00:11:05,749
เวลายืนใกล้มากๆ ผมมองไม่เห็นหน้าเธอ

166
00:11:08,544 --> 00:11:11,129
ผ.อ.ฝ่ายคัดตัวเชื่อว่าผมได้เปรียบ

167
00:11:11,880 --> 00:11:14,132
โปรดิวเซอร์ชาวอเมริกัน
จะต้องอยากจ้างนักแสดง

168
00:11:14,132 --> 00:11:15,843
ที่หน้าอ่อนพอจะเล่นเป็นเด็กได้

169
00:11:16,635 --> 00:11:20,222
แต่นั่นแปลว่าต้องย้ายไปอยู่ฮอลลีวูด
และเรียนมัธยมไม่จบ

170
00:11:22,933 --> 00:11:24,726
เรื่องนั้นฟังแล้วไม่น่าจะเป็นไปได้เลย

171
00:11:26,854 --> 00:11:29,398
พ่อ "แน่ใจเหรอว่าอยากทํางานนี้"

172
00:11:30,274 --> 00:11:32,109
ผม "แน่นอนครับ"

173
00:11:33,193 --> 00:11:34,403
"มั่นใจขนาดนั้น"

174
00:11:35,195 --> 00:11:36,363
"แน่นอนครับ"

175
00:11:39,658 --> 00:11:41,159
แล้วพ่อก็ทําผมประหลาดใจสุดๆ

176
00:11:43,579 --> 00:11:45,831
"ก็ ถ้าอยากเป็นคนตัดไม้

177
00:11:45,831 --> 00:11:47,875
เราก็ต้องย้ายเข้าไปอยู่ในป่า"

178
00:11:50,878 --> 00:11:52,629
เท่ากับลึกๆ แล้ว พ่อก็เชื่อมั่นในตัวคุณ

179
00:11:54,173 --> 00:11:55,340
ใช่

180
00:12:00,512 --> 00:12:02,222
พ่อยอมจ่ายค่าผจญภัยทดลองงาน

181
00:12:03,432 --> 00:12:05,184
ยอมรูดบัตรเครดิตจ่ายค่าเดินทางเองทั้งหมด

182
00:12:20,657 --> 00:12:25,662
(ฮอลลีวูด)

183
00:12:39,760 --> 00:12:43,472
จําได้เลยผมคิดว่าในสองสามอาทิตย์
เราสองคนมาไกลกันแค่ไหน

184
00:12:44,473 --> 00:12:47,768
(โรงถ่าย 26)

185
00:12:47,768 --> 00:12:49,937
พ่อบอกว่าจะขับรถพาไปตามนัด

186
00:12:49,937 --> 00:12:51,688
แล้วค่อยสอบปากคําผมหลังการคัดตัวแต่ละครั้ง

187
00:12:53,273 --> 00:12:56,318
นั่นคือวิธีบอกว่า นี่เป็นงานของผม ไม่ใช่งานพ่อ

188
00:13:03,283 --> 00:13:04,451
ฮัลโหล

189
00:13:06,328 --> 00:13:07,788
ไม่ฮะ เหมาะเหม็งเลย

190
00:13:09,498 --> 00:13:11,375
ไปคัดตัวทุกครั้งเขาก็เรียกกลับไป

191
00:13:11,375 --> 00:13:13,877
และสามงานที่เรียกไปก็ทําให้ได้บทจริง

192
00:13:16,463 --> 00:13:21,802
"โลกอยู่ในกํามือลูกแล้ว" พ่อบอก
"เตรียมตัวให้พร้อมแล้วกัน"

193
00:13:26,515 --> 00:13:29,142
ห้องสตูดิโอของผม
อยู่ในย่านแออัดของเบเวอร์ลีฮิลส์

194
00:13:31,812 --> 00:13:34,481
นี่เป็นบ้านที่สวยสุดเท่าที่เคยเห็นมาในชีวิต

195
00:13:35,274 --> 00:13:37,776
ฉันแค่คิดว่า ดีใจที่เธอกลับมาบ้านกับฉัน

196
00:13:40,988 --> 00:13:45,534
ห้องนั้นขนาดห้าคูณสี่เมตร
มีฟูกหลังเดียว เตาเล็กๆ เตาเดียว

197
00:13:45,534 --> 00:13:50,122
ห้องน้ําเท่าแมวดิ้นตาย
และมีอ่างเดียวต้องล้างหน้ากับจานด้วยกัน

198
00:13:54,126 --> 00:13:57,129
ผมหยิบน้ํายาล้างจานมาสระผม
หยิบแชมพูมาล้างจานประจํา

199
00:14:02,259 --> 00:14:04,595
คืนนี้ผมสนุกจริงๆ

200
00:14:07,347 --> 00:14:10,267
ผมจ้างโรนัลด์ แมคโดนัลด์
มาเป็นนักโภชนาการประจําตัว

201
00:14:10,767 --> 00:14:12,644
(ไม่มีใครทําได้แบบแมคโดนัลด์)

202
00:14:15,981 --> 00:14:18,442
- เราอยู่กันลําพังไหม
- ลําพังยังไง

203
00:14:19,443 --> 00:14:22,196
คือว่า สามีคุณหลบอยู่แถวนี้รึเปล่า

204
00:14:23,447 --> 00:14:25,407
แต่ถึงฤดูใบไม้ผลิปี 1982

205
00:14:25,407 --> 00:14:26,491
ชไวท์เซอร์

206
00:14:26,491 --> 00:14:28,410
สภาพการณ์ก็ไม่ค่อยดี

207
00:14:28,410 --> 00:14:30,162
เกิดอะไรขึ้น นี่อะไรกัน

208
00:14:30,162 --> 00:14:33,540
ใจเย็นๆ ครับ คุณไวแอตต์
ผมจะตรวจอกคุณ

209
00:14:33,540 --> 00:14:36,210
- เฮ้ย นี่ล้อกันเล่นรึเปล่า
- สวัสดี

210
00:14:36,210 --> 00:14:38,128
ผมยังได้งานแสดงเรื่อยๆ

211
00:14:39,171 --> 00:14:41,131
แต่รายได้แทบไม่พอกิน

212
00:14:42,049 --> 00:14:44,218
ผู้จัดการหักรายได้ผมไปสิบเปอร์เซ็นต์

213
00:14:44,218 --> 00:14:45,469
นี่เช็ค

214
00:14:46,053 --> 00:14:48,680
แล้วยังต้องจ้างช่างภาพ
ประชาสัมพันธ์หรือทนายอีก

215
00:14:49,515 --> 00:14:52,392
- เขียนว่า "1.25 ดอลล่าร์"
- เออ แล้วไง

216
00:14:52,392 --> 00:14:54,311
บอกเลยว่านี่ไม่ถูกนะ มีอะไรผิดแล้ว

217
00:14:55,229 --> 00:14:58,190
ผมพยายามทํางานหนักนะ
มันไม่ยุติธรรม

218
00:14:58,190 --> 00:15:00,025
ผมพยายามหนักเกินไปที่จะได้แค่นี้

219
00:15:00,609 --> 00:15:01,860
ผมต้องเริ่มขายของที่มี

220
00:15:02,694 --> 00:15:05,489
ผมขายโซฟาที่แยกส่วนได้ไปทีละส่วน

221
00:15:08,909 --> 00:15:12,996
ผมเกือบได้บทในหนังหลายเรื่อง
ที่ดังสุดคือเรื่อง Ordinary People

222
00:15:13,497 --> 00:15:16,458
แต่โรเบิร์ต เรดฟอร์ดเหมือนจะ
ไม่ประทับใจกับการทดลองบทของผม

223
00:15:17,042 --> 00:15:18,961
ช่วงที่ผมเข้าไปคัดตัว เขาเอาแต่ใช้ไหมขัดฟัน

224
00:15:21,547 --> 00:15:23,799
ทําไมต้องมาตรงนี้ตั้งแต่แรก

225
00:15:24,341 --> 00:15:26,385
การโดนปฏิเสธนั้นทําอย่างนิ่งๆ

226
00:15:26,927 --> 00:15:28,846
จนน่ากลัวว่าเราจะชาเฉยไปในที่สุด

227
00:15:28,846 --> 00:15:31,890
อย่าไปฟังพวกที่ไม่รู้ว่าตัวเองพูดอะไรอยู่

228
00:15:33,892 --> 00:15:35,185
ผมเหลือเวลาไม่กี่วัน

229
00:15:37,855 --> 00:15:41,358
เท่ากับเงินกําลังจะหมด นั่นคือปัญหาเดียว...

230
00:15:41,358 --> 00:15:45,821
ผม... "กําลังจะหมด" ยังถือว่าดีนะ
ผมไม่มี... ไม่เหลือเงินเลย

231
00:15:46,405 --> 00:15:48,866
- ผมต้องจิ๊กขวดแยมจากไอฮอป
- อะไรนะ

232
00:15:48,866 --> 00:15:50,826
- แบบ... ไอ้แยมสมักเคอร์ส
- เอามาทําไม

233
00:15:50,826 --> 00:15:52,077
- ทําไม
- เอามากินไง

234
00:15:53,120 --> 00:15:54,746
- ไม่เอาน่ะ
- แล้วผม...

235
00:15:54,746 --> 00:15:57,374
ผมเดินหาเศษสตางค์
เหรียญสลึงอะไรก็เก็บจริงๆ

236
00:15:57,374 --> 00:16:00,377
ใช้เงินที่เก็บได้เพื่อพาตัวเองไปต่อ
ใช้ชีวิตวันต่อวันจริงๆ

237
00:16:00,377 --> 00:16:03,297
ผมพูดเลยว่า "เราต้องไปจากตรงนี้ละ
เราไม่เหลือเงิน

238
00:16:03,297 --> 00:16:07,467
ต้องจ่ายสรรพากรอีก
ต้องหนีเจ้าของห้องเช่าด้วย โทรศัพท์ก็ไม่มี"

239
00:16:07,467 --> 00:16:09,595
คือว่า ผมต้องเดินเท้าไปสนามบิน

240
00:16:09,595 --> 00:16:12,222
- ตอนนั้นคิดว่าจะเจออะไร
- ผมคิดไว้ว่า

241
00:16:12,222 --> 00:16:13,807
น้องชายผมเป็นหัวหน้าคนงานก่อสร้าง

242
00:16:13,807 --> 00:16:16,393
ผมจะไปทํางานก่อสร้างกับเขา เดินเก็บตะปู

243
00:16:20,189 --> 00:16:21,732
แต่ตอนนั้นยังมีเบี้ยกับที่นั่ง

244
00:16:23,567 --> 00:16:24,693
อะไรนะ

245
00:16:24,693 --> 00:16:27,946
โป๊กเกอร์ไง
ตราบใดที่ยังมีเบี้ยเหลือและมีเก้าอี้ให้นั่ง

246
00:16:28,447 --> 00:16:30,365
ก็ยังเล่นได้ต่อ มีเบี้ยมีที่นั่ง

247
00:16:37,497 --> 00:16:39,208
เนี่ย จบแล้ว นี่โอกาสสุดท้าย

248
00:16:44,963 --> 00:16:47,508
(พาราเมาท์พิคเจอร์สคอร์ปอเรชั่น)

249
00:16:48,217 --> 00:16:50,469
"คุณต้องเลิกพยายามขายเด็กคนนี้ให้ผม"

250
00:16:50,969 --> 00:16:54,348
แกรี่ เดวิด โกลด์เบิร์กพูดอย่างนั้น
กับหัวหน้าทีมคัดนักแสดงซิทคอมเรื่องใหม่

251
00:16:54,348 --> 00:16:56,600
เราไม่อยากรับนักแสดงเข้ามา

252
00:16:56,600 --> 00:16:59,019
แล้วพบว่าเขาไม่ใช่คนตลก
และนี่ไม่ใช่เรื่องตลกทั่วไป

253
00:16:59,019 --> 00:17:01,438
"ผมไม่มีทางเปลี่ยนใจเรื่องนี้

254
00:17:01,438 --> 00:17:03,023
เขายังไม่ใช่คนที่เราตามหา"

255
00:17:03,023 --> 00:17:06,527
ผมว่าเราทุกคนรู้สึกตรงกันว่า
อเล็กซ์เป็นคนมีศักยภาพมาก

256
00:17:06,527 --> 00:17:09,905
แบบเป็นบ.ก.หนังสือพิมพ์
แต่ลึกๆ ในใจก็เห็นอกเห็นใจคนอื่น

257
00:17:10,948 --> 00:17:12,741
"ผมรู้ว่าผมต้องการแบบไหน บอกเลย

258
00:17:12,741 --> 00:17:15,577
ผมไม่อยากให้ไมเคิล ฟ็อกซ์
มาเล่นเป็นอเล็กซ์ คีตัน"

259
00:17:17,079 --> 00:17:20,415
ไม่นะ ผมอยากได้งานนี้ ผมต้องได้
ผมทําได้

260
00:17:20,415 --> 00:17:22,709
ไม่ว่าจะไปสมัครที่ไหน
ต้องขาดไม่เรื่องใดก็เรื่องหนึ่ง

261
00:17:22,709 --> 00:17:26,922
เด็กไป แก่ไป เตี้ยไป สูงไป
ไม่ว่าจะมีปัญหาตรงไหน ผมแก้ได้หมด

262
00:17:26,922 --> 00:17:29,550
ผมเล่นแก่กว่านี้ได้ สูงกว่านี้ได้
ผมเป็นอะไรก็ได้

263
00:17:33,262 --> 00:17:38,100
- เอาละ พร้อมนะ นับห้า
- ห้า สี่ สาม สอง!

264
00:17:43,272 --> 00:17:45,482
เดี๋ยวครับ ขอโทษนะ สคริปต์ผมหน้าไม่เรียง

265
00:17:47,568 --> 00:17:49,444
- ตรงไหนนะ เวร
- เริ่มที่หน้า 11

266
00:17:49,945 --> 00:17:51,613
"วันนี้เขาเพิ่งเข้าอนุบาลวันแรกนะ แม่

267
00:17:51,613 --> 00:17:54,032
น้องไม่อยากไปสายหรอก
เดี๋ยวก็เป็นตราบาปไปทั้งชีวิต"

268
00:17:55,701 --> 00:17:58,996
"มัลพูดถูก
เพราะนั่นโรงเรียนเก่าฉัน ที่นั่นฉันเป็นตํานาน"

269
00:18:01,790 --> 00:18:04,126
แล้วเขาก็หัวเราะ ผมก็เลย...

270
00:18:04,668 --> 00:18:10,465
มันเหมือนมีความรู้สึกท่วมท้นที่แบบ "ว้าว"

271
00:18:10,465 --> 00:18:11,633
"มีเหมือนกัน"

272
00:18:16,930 --> 00:18:20,350
ไม่ว่าจะเหล้า ยา หรือสาวๆ ก็ไม่อาจเทียบได้

273
00:18:20,350 --> 00:18:23,187
กับจังหวะนั้นในชีวิตหนุ่มอายุ 22 อย่างผม

274
00:18:23,187 --> 00:18:26,064
ซึ่งพยายามดิ้นรนมาตลอดสามปี
ที่จะแจ้งเกิดให้ได้

275
00:18:26,732 --> 00:18:28,025
"อ่าฮะ! ดีมากๆ"

276
00:18:30,861 --> 00:18:32,779
เสียงหัวเราะ... เรากลั้นไม่ได้

277
00:18:33,280 --> 00:18:35,073
เหมือนผมพบอะไรสักอย่าง

278
00:18:35,073 --> 00:18:38,577
หาวิธีสื่อสารกับคุณได้อย่างไม่คาดคิด
คุณไม่สามารถ...

279
00:18:38,577 --> 00:18:41,663
ไม่รู้จะตอบยังไงนอกจากส่งเสียงออกมา

280
00:18:41,663 --> 00:18:42,748
"ล้อเล่นรึเปล่า ไม่เอา"

281
00:18:47,961 --> 00:18:51,757
ถ้าพูดไม่ออกก็ต้องหัวเราะปล่อยลม
มันจริงใจมาก

282
00:18:53,383 --> 00:18:56,011
แกรี่ เดวิด โกลด์เบิร์กเอนพิงเก้าอี้แล้วบอกว่า

283
00:18:56,678 --> 00:18:58,639
"ทําไมไม่มีใครบอกเรื่องไอ้หนูคนนี้"

284
00:19:00,474 --> 00:19:01,308
เยี่ยม

285
00:19:03,018 --> 00:19:06,104
ผมยืนอยู่ในตู้โทรศัพท์
หน้าร้านขายไก่ทอดไพโอเนียร์ชิคเก้น

286
00:19:07,105 --> 00:19:09,608
ตอนที่ผู้จัดการกําลังคุยเรื่องค่าตัวเจ็ดหลัก

287
00:19:11,360 --> 00:19:15,822
ผมจ้องเมนู ฝันอยากมีเงิน 1.99 เหรียญ
จะได้ซื้อไก่วิงแซ่บกิน

288
00:19:17,574 --> 00:19:20,035
แต่ว่า เขายังไม่สามารถ
เซ็นสัญญาอย่างเป็นทางการได้

289
00:19:20,661 --> 00:19:25,290
เพราะนายอัจฉริยะหัวหน้าฝ่ายรายการ
แบรนดอน ทาร์ทิคอฟ

290
00:19:25,290 --> 00:19:28,126
ต่อต้านการที่จะให้บทอเล็กซ์ คีตันกับผมมาก

291
00:19:28,627 --> 00:19:32,673
เขาคนนี้ก็มืออาชีพ
และตบมุกได้จังหวะ แต่

292
00:19:32,673 --> 00:19:37,594
ผมว่าเขายังไม่ใช่คนแบบที่จะดัง
จนโฆษณาขายกล่องข้าวได้

293
00:19:39,054 --> 00:19:42,099
ง่ายมากที่ผมจะโดนไล่ออก
แล้วหาคนมาเล่นแทน

294
00:19:44,434 --> 00:19:47,646
เขายังเถียงกันอยู่
จนถึงวันที่เราเริ่มถ่ายตอนนําร่อง

295
00:19:59,157 --> 00:20:01,243
ทุกคน ขอต้อนรับสู่ Family Ties นะครับ

296
00:20:01,243 --> 00:20:02,703
แอนดี้ พร้อมกันรึยัง

297
00:20:02,703 --> 00:20:05,664
เรื่องที่เกิดขึ้นในชั่วโมงต่อไปนี้
จะกําหนดชะตาผม

298
00:20:05,664 --> 00:20:08,000
เขาจะค่อยๆ หรี่ไฟในห้องส่ง

299
00:20:08,000 --> 00:20:11,378
(ไมเคิล ฟ็อกซ์)

300
00:20:26,685 --> 00:20:29,021
เริ่มกดอัดวิดีโอได้ เปิดเครื่องเลย

301
00:20:30,022 --> 00:20:31,565
โอเค พอล นายถ่ายช็อตแรก

302
00:20:31,565 --> 00:20:34,651
- ถ่ายให้ดีนะ ทุกคน
- สาม สอง...

303
00:20:35,235 --> 00:20:38,530
เอาละ พร้อมแล้ว แอ็คชั่น ไป

304
00:20:41,116 --> 00:20:43,535
ฮัลโหล ให้บอกว่าใครโทรมาคะ

305
00:20:44,119 --> 00:20:45,370
คิมเบอร์ลี แบลนตัน

306
00:20:45,370 --> 00:20:46,747
- คิมเบอร์ลี
- ขอโทษ...

307
00:20:46,747 --> 00:20:48,916
จากวินาทีที่ผมด้นสดเพิ่มตัวย่อชื่อ พี.

308
00:20:49,416 --> 00:20:50,584
นี่ อเล็กซ์ พี. คีตันพูด

309
00:20:56,048 --> 00:20:58,592
ผมรู้สึกเหมือนผู้ชม
รับรู้ถึงช่วงเวลาที่ผมดิ้นรนหนัก

310
00:20:58,592 --> 00:20:59,885
ก่อนจะมาถึงจุดนั้น

311
00:21:01,178 --> 00:21:04,598
ไง ขอโทษนะที่ต้องมาเปิดประตูเอง
พอดีคืนนี้พ่อบ้านลา

312
00:21:11,021 --> 00:21:14,191
ถ้าคิมเบอร์ลีไม่ชอบครอบครัวเราอย่างที่เป็น

313
00:21:14,191 --> 00:21:17,402
เขาก็อาจไม่คู่ควรที่จะไปคิดถึงไม่ใช่เหรอ

314
00:21:18,487 --> 00:21:20,906
แม่จะทําผมทรงนั้นจริงๆ หรือจะเกล้าขึ้นไป

315
00:21:27,287 --> 00:21:28,789
ไมเคิล เจ. ฟ็อกซ์!

316
00:21:32,292 --> 00:21:33,293
ได้เรื่องแฮะ

317
00:21:36,713 --> 00:21:42,553
จังหวะนั้นผมก็รู้เลยว่า...
ฝันทุกอย่างจะกลายเป็นจริง

318
00:21:42,553 --> 00:21:43,762
แม่ ทําอะไรน่ะ

319
00:21:43,762 --> 00:21:47,015
ละครซิทคอมเรื่องนั้น
ตอนแรกจะเน้นที่ตัวพ่อแม่

320
00:21:47,015 --> 00:21:48,100
ไม่ใช่เรื่องกล้วยสิ แม่

321
00:21:50,185 --> 00:21:53,438
แต่อเมริกากลับตกหลุมรักลูกชายของเขา

322
00:21:53,438 --> 00:21:56,400
เล่นยึดไมเคิลเป็นหลัก จะช่วยได้
ต่อจากนี้คือยึดไมเคิลเป็นหลักเสมอ

323
00:21:56,400 --> 00:21:57,568
โอเค เขารอดแหละ

324
00:21:58,360 --> 00:22:00,195
เขาแสดงได้ดีมาก

325
00:22:02,072 --> 00:22:05,325
เมื่อดูเขา เราจะประหลาดใจ
กับจังหวะการปล่อยมุกที่เด็ดเหลือเกิน

326
00:22:05,325 --> 00:22:11,123
ฉันพบว่าผู้ชายที่มีอารมณ์ขัน
ช่างกระตุ้นความตื่นเต้นวาบหวามสุดๆ

327
00:22:13,876 --> 00:22:15,711
หลวงพ่อกับแรบไบอยู่ห้องเดียวกัน

328
00:22:18,714 --> 00:22:21,258
คุณค้นพบตั้งแต่เมื่อไหร่
ว่าชอบเรียกเสียงหัวเราะจากผู้คน

329
00:22:21,258 --> 00:22:23,510
ตอนยังเด็ก ผมเป็นเด็กตัวเล็ก

330
00:22:23,510 --> 00:22:25,804
คือว่า ถ้าไม่เป็นคนตลกก็ต้องต่อยตี เลย...

331
00:22:25,804 --> 00:22:28,182
ผมคิดเสมอว่าถ้าทําให้ไอ้ตัวโตหัวเราะได้

332
00:22:28,182 --> 00:22:31,393
ก่อนที่เขาจะทันโมโหเรา
นั่นก็เป็นทางที่ปลอดภัยกว่า

333
00:22:31,393 --> 00:22:33,645
- คิว
- อเล็กซ์ ไม่เอาน่ะ ยอมรับเถอะ

334
00:22:33,645 --> 00:22:35,022
เธอเป็นคนพิเศษมาก

335
00:22:35,898 --> 00:22:37,357
ก็ได้ ฉัน...

336
00:22:38,650 --> 00:22:40,694
ก็ไม่อยากนั่งเถียงเรื่องนี้หรอก

337
00:22:44,156 --> 00:22:50,370
คุณฟ็อกซ์ส่งกล่องข้าวนี้มาให้ผม

338
00:22:51,830 --> 00:22:54,875
{\an8}เซ็นให้ด้วยความรัก "แบรนดอน
รักนะจุ๊บๆ ไมเคิล เจ. ฟ็อกซ์"

339
00:22:54,875 --> 00:22:57,085
{\an8}(แบรนดอน เขาก็บอกให้ผมเอากาใส่เลยแต่...)

340
00:23:22,194 --> 00:23:25,280
เวลาอยู่กับคุณ ผมเห็นแววตาคุณ

341
00:23:25,280 --> 00:23:30,452
ว่าคุณคิดมุกเด็ดได้ แต่ยากที่จะพูดออกมา

342
00:23:31,245 --> 00:23:33,288
มันก็เฮงซวยน่ะ มันยากจริงๆ

343
00:23:34,289 --> 00:23:38,919
เวลาที่ผมต้องการโดปามีนมากจริงๆ และ...

344
00:23:38,919 --> 00:23:42,881
ช่วงท้ายๆ ที่ยาจะหมดฤทธิ์
ตอนนี้ก็ใกล้แล้วล่ะ

345
00:23:44,174 --> 00:23:47,594
ผมจะตัวแข็ง
ขยับตัวไม่ได้และขยับหน้าก็ไม่ได้

346
00:23:47,594 --> 00:23:51,139
เหมือนใส่หน้ากาก
ผมจะมีหน้ากากพาร์คินสัน

347
00:23:51,139 --> 00:23:53,517
คือผม... ต้องพยายามหนักมากถึงจะ

348
00:23:53,517 --> 00:23:56,645
พยายามยิ้มหรือแสดงสีหน้าให้ได้

349
00:23:57,563 --> 00:24:00,065
มันทําให้เหมือนผมสีหน้าว่างเปล่าตลอดเวลา

350
00:24:01,483 --> 00:24:03,193
ถ้าตื่นเต้นยินดีสุดๆ จริงๆ

351
00:24:03,193 --> 00:24:06,321
- สีหน้าคุณจะเป็นยังไง
- หน้านี้

352
00:24:10,117 --> 00:24:11,910
แต่นี่เป็นวิธีหากินของคุณเลยนะ

353
00:24:11,910 --> 00:24:12,995
ใช่สิ

354
00:24:26,925 --> 00:24:28,093
หยุดค่ะ

355
00:24:29,803 --> 00:24:32,848
โอเค รู้สึกพร้อมขึ้นไหม
ทําให้เวียนหัวรึเปล่า

356
00:24:33,599 --> 00:24:35,475
ทําให้ผมบ้ามากกว่า

357
00:24:35,475 --> 00:24:38,854
โอเค เราจะอ่านเนื้อหาจากหนังสือของคุณ

358
00:24:38,854 --> 00:24:41,940
โอเค "หลังจากคุณพ่อเกษียณจากกองทัพ..."

359
00:24:41,940 --> 00:24:43,025
นั่งยืดตัวอีกนิด

360
00:24:44,735 --> 00:24:46,904
ทําไมถึงอยากมาเล่าเรื่องตัวเองตอนนี้

361
00:24:55,621 --> 00:24:59,208
"ตอนยังเด็ก ทุกอย่างเหมือนได้มาง่ายๆ

362
00:25:00,083 --> 00:25:02,169
ผมอ่านหนังสือภาพทั้งเล่ม..."

363
00:25:02,169 --> 00:25:03,754
โลกของผมเล็กลงเรื่อยๆ

364
00:25:04,254 --> 00:25:06,298
ผมรักสมองตัวเอง
รักเวลามันพาผมไปถึงไหนต่อไหน

365
00:25:06,298 --> 00:25:09,468
ผมไม่อยากให้มันดับหายไปก่อนเวลา

366
00:25:10,969 --> 00:25:13,430
"ตอนยังเด็ก ทุกอย่างเหมือนได้มาง่ายๆ..."

367
00:25:13,430 --> 00:25:16,767
จะมีจังหวะไหน
อาจจะในอีก 20 ปีข้างหน้า

368
00:25:16,767 --> 00:25:19,102
ที่คุณเล่าเรื่องของตัวเองไม่ได้อีกต่อไปรึเปล่า

369
00:25:20,062 --> 00:25:21,480
โห ถ้าอีก 20 ปีผมยังอยู่

370
00:25:21,480 --> 00:25:27,152
ผมจะ... ถ้าไม่ได้หายแล้ว ผมก็นอนเป็นผักแล้ว

371
00:25:28,779 --> 00:25:32,407
"ผมต้องใช้หลอดดูดอาหารมื้อท...
ผมต้องใช้หลอดดูดอาหารมื้อเที่ยง"

372
00:25:36,828 --> 00:25:39,206
"โดยมีโฟมยางเข้ารูปแปะอยู่หลายชั้น

373
00:25:39,206 --> 00:25:42,042
ทําจากขนจามรีและแปะอยู่บนหน้า"
ที่จริงแล้วนั่นมันเหมือน...

374
00:25:42,042 --> 00:25:43,877
- ใครเขียนเนี่ย
- ไอ้ทุเรศที่ไหนไม่รู้

375
00:25:48,173 --> 00:25:49,633
นั่นเป็นหนังเกรดบีทุนต่ํา

376
00:25:51,885 --> 00:25:53,887
แต่ในถนนเดียวกันมีกองถ่ายมืออาชีพ

377
00:25:57,224 --> 00:25:58,433
พวกเขาถ่ายอะไรกันอยู่นะ

378
00:25:59,685 --> 00:26:03,730
หนังเรื่องใหม่ของบ๊อบ เซเมคิส
กับสตีเวน สปีลเบิร์ก ใครเล่นนะ

379
00:26:04,565 --> 00:26:05,482
คริสปิน โกลเวอร์

380
00:26:06,900 --> 00:26:07,901
โอ๊ย

381
00:26:08,610 --> 00:26:12,239
มันปวดใจหน่อยๆ ที่ไอ้คริสปินบ้าบิ่น
จะได้เล่นหนังของสปีลเบิร์กแล้ว

382
00:26:13,615 --> 00:26:15,200
ขณะที่ผม...

383
00:26:17,703 --> 00:26:20,122
ต้องมาติดอยู่กับหนังวัยรุ่นมนุษย์หมาป่าเกรดบี

384
00:26:27,796 --> 00:26:29,506
กลับมาจากวันหยุดคริสต์มาสแค่วันสองวัน

385
00:26:31,341 --> 00:26:33,760
แกรี่ เดวิด โกลด์เบิร์กเรียกผม
ให้เข้าไปคุยในห้องทํางาน

386
00:26:38,432 --> 00:26:40,142
"มีเรื่องจะสารภาพ" แกรี่เริ่ม

387
00:26:41,810 --> 00:26:44,855
"ก่อนที่จะเริ่มถ่ายในฤดูกาลนี้
สตีเวนส่งสคริปต์ชุดนี้มาให้"

388
00:26:46,481 --> 00:26:48,901
ทุกครั้งที่แกรี่พูดคําว่า "สตีเวน"
ผมรู้ว่าเขาหมายถึงสปีลเบิร์ก

389
00:26:50,027 --> 00:26:52,029
{\an8}(คุณแกรี่ เดวิด โกลด์เบิร์ก
"Family Ties")

390
00:26:52,863 --> 00:26:54,615
{\an8}"สตีเวนอยากได้ตัวคุณไปเล่นบทนํา

391
00:26:54,615 --> 00:26:57,576
{\an8}เขามาถามว่ามีวิธีไหนที่
ผมจะปล่อยให้คิวคุณไปเล่นได้ไหม

392
00:26:59,745 --> 00:27:02,289
ตอนนั้นผมไม่ได้บอกคุณ
เพราะมันไม่มีทางเป็นไปได้

393
00:27:09,129 --> 00:27:10,839
{\an8}(ฉากด้านใน - โรงรถ - กลางวัน)

394
00:27:10,839 --> 00:27:11,798
(ซูมหน้า)

395
00:27:11,798 --> 00:27:13,133
(นาฬิกาเดิน)

396
00:27:13,133 --> 00:27:14,384
(แพนเห็นนาฬิกาเพิ่มอีก)

397
00:27:16,386 --> 00:27:18,722
เขาเริ่มถ่ายไปตั้งแต่สองสามเดือนก่อน
กับเอริค สโคลตซ์

398
00:27:18,722 --> 00:27:20,974
แต่ถ่ายแล้วเขาว่าไม่ได้เหมาะกับบท

399
00:27:20,974 --> 00:27:22,226
(รองเท้าไนกี้)

400
00:27:22,226 --> 00:27:23,727
(สเก็ตบอร์ดหล่นกระแทกพื้น)

401
00:27:24,811 --> 00:27:27,397
ถึงจะใช้งบมหาศาล
แต่เขาอยากถ่ายฉากพระเอกใหม่หมด"

402
00:27:27,981 --> 00:27:29,066
(นิ้วหมุนลูกบิด)

403
00:27:29,066 --> 00:27:30,692
ผมหัวหมุนติ้วเลย

404
00:27:30,692 --> 00:27:31,735
(ระเบิดลูกใหญ่)

405
00:27:33,820 --> 00:27:34,905
มีอะไรจะพูดอีกมั้ย

406
00:27:35,489 --> 00:27:37,699
"คุณห้ามขาดห้ามลา
จากซิทคอมเราแม้แต่ชั่วโมงเดียว"

407
00:27:44,039 --> 00:27:45,374
เขาตกลงกัน

408
00:27:49,461 --> 00:27:51,880
คนขับจากสหภาพทีมสเตอร์
จะมารับผมตอนเก้าโมงครึ่ง

409
00:27:53,590 --> 00:27:54,842
พาผมไปพาราเมาท์

410
00:27:57,302 --> 00:27:59,680
ให้ผมใช้เวลาทั้งวันถ่าย Family Ties

411
00:28:02,182 --> 00:28:03,183
หวัดดีฮะ เป็นไงบ้าง

412
00:28:04,351 --> 00:28:06,061
{\an8}คิดว่าควงทั้งสองงานไหวเหรอ

413
00:28:10,107 --> 00:28:11,358
เขามารับผม

414
00:28:16,363 --> 00:28:19,199
แล้วพอหกโมงเย็น
คนขับทีมสเตอร์อีกคนจะมารับแล้วไปส่ง

415
00:28:19,199 --> 00:28:22,369
ณ ที่ตั้งกองไกลปืนเที่ยงที่ไหนก็ตาม
ที่จะถ่ายกันในคืนนั้น

416
00:28:39,469 --> 00:28:40,304
{\an8}(เจาะเวลาหาอดีต)

417
00:28:40,304 --> 00:28:41,388
{\an8}แอ็คชั่น!

418
00:28:42,055 --> 00:28:43,390
เดี๋ยวก่อนนะ ด็อค

419
00:28:44,725 --> 00:28:47,477
จะบอกว่าคุณสร้างไทม์แมชชีน

420
00:28:48,854 --> 00:28:49,897
ด้วยรถเดลอเรียนเนี่ยนะ

421
00:28:52,691 --> 00:28:55,527
ผมจะถ่ายหนังเรื่องนั้นจนเกือบสว่าง

422
00:29:00,949 --> 00:29:03,535
ถึงจุดนั้น ผมจะปีนขึ้นไป
เบาะหลังรถตู้ของกองถ่าย

423
00:29:03,535 --> 00:29:04,953
กับหมอนและผ้าห่ม

424
00:29:05,704 --> 00:29:08,207
แล้วจะมีคนขับทีมสเตอร์อีกคนพากลับบ้าน

425
00:29:11,627 --> 00:29:13,295
ผมนอนได้สองหรือสามชั่วโมง...

426
00:29:17,799 --> 00:29:20,719
ก่อนคนขับเบอร์หนึ่งจะโผล่มาที่ห้องของผม

427
00:29:21,303 --> 00:29:23,013
เปิดเข้ามาด้วยกุญแจที่ผมให้ไว้

428
00:29:24,264 --> 00:29:25,265
ต้มกาแฟหนึ่งกา

429
00:29:26,642 --> 00:29:27,518
เปิดฝักบัว

430
00:29:30,812 --> 00:29:32,898
แล้วเราก็เริ่มกระบวนการทั้งหมดอีกหนึ่งวัน

431
00:29:40,155 --> 00:29:41,490
สวัสดีทุกคน!

432
00:29:41,490 --> 00:29:43,158
- อเล็กซ์ มาสายตั้งชั่วโมง
- ครับ

433
00:29:43,158 --> 00:29:44,826
แล้วงานใหม่เป็นไง อเล็กซ์

434
00:29:45,536 --> 00:29:48,330
เยี่ยมฮะ เยี่ยมมากจริงๆ

435
00:29:48,330 --> 00:29:50,332
รถมารับแล้ว วันนี้ผมต้องไปเร็วหน่อย

436
00:29:56,630 --> 00:29:58,465
- มาร์ค
- แอ็คชั่น!

437
00:30:10,060 --> 00:30:12,437
โอเค หนุ่มๆ สาวๆ

438
00:30:12,437 --> 00:30:13,981
ตลอดสามเดือนครึ่งหลังจากนั้น

439
00:30:13,981 --> 00:30:17,234
Back to the Future กับ Family Ties
กลืนผมเข้าไปทั้งชีวิต

440
00:30:19,278 --> 00:30:20,112
เทค 22

441
00:30:20,112 --> 00:30:22,781
{\an8}ผมสับสนไปหมดว่าตอนนี้อยู่กองไหน...

442
00:30:24,366 --> 00:30:26,451
และจริงๆ ก็สับสนว่าผมเป็นใครตั้งแต่ต้น

443
00:30:27,160 --> 00:30:30,163
ลูกทํางานทุกบ่ายไปจนค่ํา
ตลอดสองอาทิตย์ที่ผ่านมา

444
00:30:40,757 --> 00:30:42,718
ไอ้ที่เล่นไปมันจะดีได้ยังไง

445
00:30:48,932 --> 00:30:50,726
- วันนี้เป็นยังไง
- สบายดี คุณล่ะ

446
00:30:50,726 --> 00:30:53,145
ก็ดี เหนื่อย

447
00:30:56,190 --> 00:30:58,901
- เกิดอะไรขึ้น
- ผมล้มหัวแตก

448
00:31:00,819 --> 00:31:05,574
ผมเดินเร็วมาก
แล้วสะดุดล้มไปโดนเฟอร์นิเจอร์

449
00:31:06,575 --> 00:31:10,037
แล้วก็ไม่ได้ล้มใส่เฟอร์นิเจอร์แบบที่เคย
เอาหน้าทิ่มลงไป

450
00:31:10,537 --> 00:31:12,080
แล้ว... ผมนอนนิ่งกับพื้นไปแป๊บหนึ่ง

451
00:31:12,080 --> 00:31:14,208
ค่อยพูดว่า "กูทําตัวเองละ"

452
00:31:14,208 --> 00:31:19,129
แล้วมันก็เริ่มช้ํา ตาเขียวปั๊ด

453
00:31:19,129 --> 00:31:22,090
ตาข้างนี้เขียวหมดเลย
เขาเลยต้องพาไปเอกซ์เรย์

454
00:31:22,090 --> 00:31:25,886
เขาบอกว่า
"คุณทํากระดูกแก้มและเบ้าตาแตกหมด"

455
00:31:26,512 --> 00:31:30,557
เลยต้องผ่าเข้าไปแก้ ใส่หมุดเข้าไป
ใส่หมุดตรงนี้

456
00:31:30,557 --> 00:31:32,601
ผมมีหมุดอยู่ในหัวตรงนี้กับตรงนี้

457
00:31:33,560 --> 00:31:34,978
- กับตรงนี้
- มีหมุดในหน้าเหรอ

458
00:31:34,978 --> 00:31:37,773
นั่นแหละ ผมทุบหน้าตัวเองพัง
แต่ก็ทําแบบนั้นบ่อยๆ

459
00:31:37,773 --> 00:31:41,735
เป็นปกติ เป็นส่วนหนึ่งของ...
ของโรคที่ผมจะต้องล้ม

460
00:31:41,735 --> 00:31:44,321
- แต่หนักจริง
- พาร์คินสันกับแรงโน้มถ่วงเป็นของจริงทั้งคู่

461
00:31:44,321 --> 00:31:47,699
แรงโน้มถ่วงของจริงแน่
ต่อให้ล้มจากความสูงแค่นี้ของผม

462
00:31:49,910 --> 00:31:51,245
โอเค กลับมาเข้าเรื่องได้ละ

463
00:31:52,246 --> 00:31:53,872
{\an8}เรื่องของชีวิตผม เทคสอง

464
00:32:02,548 --> 00:32:03,799
ให้ตาย ปวดหัว

465
00:32:06,093 --> 00:32:07,261
ฉันอยู่ไหนวะเนี่ย

466
00:32:11,974 --> 00:32:12,850
ฮัลโหล

467
00:32:12,850 --> 00:32:14,393
"ไมค์ เราเพิ่งได้ดูหนัง"

468
00:32:14,393 --> 00:32:15,310
หนังอะไร

469
00:32:15,310 --> 00:32:17,271
"หนังของนายไง Back to the Future"

470
00:32:19,273 --> 00:32:21,149
คนที่โทรมาคือผู้จัดการของผม

471
00:32:22,276 --> 00:32:24,528
ขอโทษนะ พีท ผมรู้ว่าผมเล่นห่วย

472
00:32:25,737 --> 00:32:29,032
ถ้านี่เป็นจุดเริ่มต้นของจุดจบ
มันก็เป็นรถไฟเหาะที่โลดโผนเป็นบ้า

473
00:32:29,825 --> 00:32:32,786
ผมโรเจอร์ อีเบิร์ต นักวิจารณ์หนัง
จากชิคาโกซันไทมส์

474
00:32:32,786 --> 00:32:35,706
ส่วนผมคือจีน ซิสเคิล นักวิจารณ์หนัง
จากชิคาโก้ทรีบูน

475
00:32:36,206 --> 00:32:39,501
ก่อนอื่น Back to the Future
เป็นหนังย้อนเวลาซึ่งปกติผมเกลียดมาก

476
00:32:39,501 --> 00:32:42,546
เพราะเราไม่มีทางเปลี่ยนความจริงอะไร
เมื่อย้อนไปในอดีตได้

477
00:32:42,546 --> 00:32:45,090
เพราะนั่นจะแปลว่าอนาคตที่เราพบเจอ
ในตอนต้นเรื่อง

478
00:32:45,090 --> 00:32:46,633
จะเป็นเรื่องโกหกทั้งหมด ใช่ไหมล่ะ

479
00:32:46,633 --> 00:32:49,511
แต่ Back to the Future
สามารถเอาชนะปัญหาเรื่องนั้นได้

480
00:32:49,511 --> 00:32:51,471
และทําได้โดยทําให้ผมบันเทิงมาก

481
00:32:51,471 --> 00:32:54,057
นี่กลายเป็นหนังเรื่องโปรด
ในฤดูกาลหนังบล็อกบัสเตอร์หน้าร้อนนี้

482
00:32:55,142 --> 00:32:58,353
แถมไมเคิล เจ. ฟ็อกซ์ยัง
แสดงได้อย่างเหนือชั้นที่สุด

483
00:32:59,104 --> 00:33:01,273
ปรากฏว่ารถไฟเหาะนั่นเป็นแค่จุดเริ่มต้น

484
00:33:01,273 --> 00:33:02,774
(สตีเวน สปีลเบิร์ก เสนอ
Back to the Future)

485
00:33:15,078 --> 00:33:16,079
(อันดับ 1 - Back to the Future)

486
00:33:16,079 --> 00:33:18,457
คุณรู้สึกยังไงกับ
เสียงวิจารณ์แรกๆ ของหนังเรื่องนี้

487
00:33:18,457 --> 00:33:20,125
ความเห็นแรกบอกว่า "มหัศจรรย์มาก"

488
00:33:20,125 --> 00:33:22,711
- ก็น่ากลัวอยู่
- น่ากลัว ใช่สิ น่ากลัวมาก

489
00:33:26,882 --> 00:33:29,301
- แล้วคุณจะยังเป็นคนเดิมไหม
- เป็นสิ

490
00:33:29,301 --> 00:33:31,553
- คุณจะรับมือได้ดีรึเปล่า
- ได้

491
00:33:36,517 --> 00:33:38,727
มีแผงหนังสือพิมพ์
ในย่านสตูดิโอซิตี้ที่ผมเคยอยู่

492
00:33:39,728 --> 00:33:41,605
ผมมักจะแวะไปดูเป็นระยะๆ

493
00:33:42,231 --> 00:33:44,399
เปล่านะ ผมไม่ได้ไปซื้อนวลนางหรือเพลย์บอย

494
00:33:45,025 --> 00:33:47,319
แต่แค่ไปดูหน้าตัวเองเวอร์ชั่นต่างๆ
ที่โชว์หราตามหน้าปก

495
00:33:47,319 --> 00:33:51,198
จีคิว อัส พีเพิ่ล โรลลิงสโตน

496
00:33:51,698 --> 00:33:53,784
เพลย์เกิร์ล ไทเกอร์บีท ทีวีไกด์

497
00:33:53,784 --> 00:33:56,161
วาไรตี้ แมคคอลส์ เดอะสตาร์ เดอะโกลบ

498
00:33:56,161 --> 00:33:59,039
เซเว่นทีน ซิกซ์ทีน แม้ด แคร็กด์ และอื่นๆ

499
00:34:00,123 --> 00:34:02,751
ไม่ว่าจะมองไปทางไหน
เห็นแต่ภาพตัวเองสะท้อนกลับมา

500
00:34:03,252 --> 00:34:05,671
แต่ไม่มีภาพไหนแสดงตัวตนที่แท้จริงของผมเลย...

501
00:34:07,965 --> 00:34:09,091
ไม่ว่าตัวจริงจะเป็นยังไง

502
00:34:09,591 --> 00:34:11,592
(กวางมูสหลุดแล้วจ้า!
(ไมเคิล เจ. ฟ็อกซ์)

503
00:34:11,592 --> 00:34:17,641
ตรงนี้คือคนที่มาแรงที่สุดใน
ประวัติศาสตร์วงการบันเทิง ไมเคิล เจ. ฟ็อกซ์

504
00:34:19,518 --> 00:34:21,395
ไมเคิล เจ. ฟ็อกซ์!

505
00:34:22,145 --> 00:34:25,274
คืนนี้ไมเคิล เจ. ฟ็อกซ์จะมาร่วมรายการ

506
00:34:31,864 --> 00:34:33,574
ทําให้รู้สึกเยี่ยมไปเลยไหมล่ะ

507
00:34:33,574 --> 00:34:36,994
ครับ เยี่ยมมาก จ่ายค่าเครื่องบินไปตั้งเยอะ
ให้ทั้งครอบครัวมาที่นี่ แต่ผมก็ดีใจ...

508
00:34:39,705 --> 00:34:41,290
ก่อนอื่น ยินดีด้วย

509
00:34:41,290 --> 00:34:43,292
Back to the Future ยังเป็นอันดับหนึ่ง
หนังทําเงินในสัปดาห์นี้

510
00:34:43,292 --> 00:34:44,793
(เดอะบีคอน)
(เขาจะฮิตสองเรื่องซ้อนได้มั้ย)

511
00:34:44,793 --> 00:34:46,837
แต่สุดสัปดาห์นี้จะมีคู่แข่งใหม่

512
00:34:46,837 --> 00:34:49,590
จากหนังอีกเรื่องของไมเคิล เจ. ฟ็อกซ์เช่นกัน
มันจะไล่ตามกันทันรึเปล่า

513
00:34:49,590 --> 00:34:50,591
{\an8}(สดจากลอสแองเจลิส)

514
00:34:50,591 --> 00:34:51,925
{\an8}ผมก็ไม่รู้

515
00:34:54,761 --> 00:34:58,182
ความโด่งดังของ
ไมเคิล เจ. ฟ็อกซ์ถือเป็นปรากฏการณ์

516
00:34:58,182 --> 00:35:00,142
(อันดับ 1 Back to the Future
รายได้ 119.8 ล้าน ฉาย 8 สัปดาห์)

517
00:35:04,605 --> 00:35:06,356
เอ่อ คุณก็ต้องไปบอกสปีลเบิร์ก

518
00:35:06,356 --> 00:35:07,941
ผมไม่พร้อมจะทําสัญญาผูกมัดแบบนั้น

519
00:35:09,318 --> 00:35:10,652
เคล็ดลับความสําคัญของคุณคืออะไร

520
00:35:10,652 --> 00:35:11,570
(เคล็ดลับความสําเร็จของผม)

521
00:35:11,570 --> 00:35:12,654
นี่ถือเป็น...

522
00:35:13,322 --> 00:35:15,699
ไม่อยากเชื่อว่าจะพูดแบบนี้
แต่งานแสดงคือชีวิตผม

523
00:35:17,075 --> 00:35:19,912
เขาแจกรางวัลเอ็มมี่ให้รายการทีวี
และผู้ชนะคือ...

524
00:35:19,912 --> 00:35:21,246
{\an8}(นักแสดงนําชายยอดเยี่ยม
จากซีรีส์คอเมดี้)

525
00:35:23,248 --> 00:35:25,792
{\an8}ไม่เชื่อได้มั้ย! เยี่ยม!

526
00:35:27,002 --> 00:35:28,504
ผมรู้สึกเหมือนสูงสี่ฟุต

527
00:35:29,838 --> 00:35:32,716
ผมเห็นชื่อคุณ
โดยมีคําว่า "น่ารัก" ต่อท้ายเสมอ

528
00:35:32,716 --> 00:35:35,093
เจอแบบนี้ไปนานๆ คิดรําคาญบ้างไหม

529
00:35:35,093 --> 00:35:36,803
ก็... พอดีแม่ผมเป็นคนเขียนคอลัมน์พวกนั้น

530
00:35:36,803 --> 00:35:37,888
อ้าว จริงสิ

531
00:35:38,597 --> 00:35:43,810
ฉันว่าไมเคิล ฟ็อกซ์น่ารักมาก
ฉันยอมไปเที่ยวกับเขาได้ทุกเมื่อ

532
00:35:45,521 --> 00:35:49,316
อย่าเข้าใจผิด ผมมีช่วงเวลาที่เลิศมาก

533
00:35:51,026 --> 00:35:53,195
- คุณคั่วกับใครอยู่
- คุณคั่วกับใครอยู่

534
00:35:57,658 --> 00:36:00,327
ตอนแรกไม่คิดถามนะ โทษเชลลี่
ฉันจะดึงกลับไปเรื่อง...

535
00:36:00,327 --> 00:36:01,578
แต่ก็ถามมาแล้ว

536
00:36:01,578 --> 00:36:02,955
เพราะว่า...

537
00:36:02,955 --> 00:36:05,207
ผมยังไม่เข้าใจเลย ผมก็...

538
00:36:05,207 --> 00:36:10,128
คือผมก็ยังไม่รู้เลยว่าคนเห็นอะไรในตัวผม แต่...

539
00:36:12,798 --> 00:36:14,675
ผมมีเบียร์โปรดนะ ไม่รู้พูดชื่อได้รึเปล่า

540
00:36:14,675 --> 00:36:18,303
แต่เป็นเบียร์แคนาดา
ตราข้างหน้าเป็นรูปสัตว์มีเขากวาง

541
00:36:19,429 --> 00:36:23,559
เช้าวันหนึ่ง ผมมองออกไปนอกหน้าต่าง
แล้วเห็นรถส่งเบียร์

542
00:36:23,559 --> 00:36:25,644
(เบียร์มูสเฮ้ด)

543
00:36:25,644 --> 00:36:28,564
"ถ้าไม่พอก็ส่งมาเพิ่มได้อีกนะ"
คนส่งของบอก

544
00:36:29,982 --> 00:36:33,193
ผมมีรถเฟอร์รารี เรนจ์โรเวอร์ จี๊ปเชโรกี

545
00:36:33,694 --> 00:36:35,988
เมอร์ซีเดสเบนซ์ 560 เอสแอลเปิดประทุน

546
00:36:48,750 --> 00:36:50,878
กินเหล้าที่ไหนก็ฟรี
และผมมักจะได้เป็นแขกรับเชิญในงาน

547
00:37:08,103 --> 00:37:11,064
เคยมีคนเรียกตอนขับเฟอร์รารี
ระหว่างทางไปทํางาน

548
00:37:11,064 --> 00:37:13,025
แล้วตํารวจคนนั้นก็โน้มตัวมา เขาบอกว่า

549
00:37:14,193 --> 00:37:16,320
"ไมค์ นั่นคุณเหรอ" ผมบอกว่า "ใช่" เขาบอก

550
00:37:16,320 --> 00:37:17,863
"รถคันนี้ใหญ่หนักอยู่นะ ขับระวังหน่อย"

551
00:37:17,863 --> 00:37:20,032
ผมขับเฟอร์รารีเร็ว 150 กม./ชม.
บนเวนจูร่าบูเลอวาร์ด

552
00:37:20,532 --> 00:37:22,242
เขาพูดแค่ "ชอบละครคุณ"

553
00:37:23,452 --> 00:37:25,495
ผมก็ "แค่นี้เหรอ"

554
00:37:27,039 --> 00:37:28,540
- เดินหน้าห้าก้าว
- ได้

555
00:37:29,208 --> 00:37:32,419
ถ้าเท้าซ้ายติดก็หยุดเดิน ตั้งต้นใหม่ตลอดได้

556
00:37:32,419 --> 00:37:35,005
ผมจะไม่หยุดคุณ แต่คุณต้องหยุดเองตอนที่หยุดได้

557
00:37:36,215 --> 00:37:38,050
- มันติด... เข่าผมติดซะก่อน
- ดี

558
00:37:38,050 --> 00:37:39,927
- ผมทําได้โดยไม่...
- ลองย่อขาแทน

559
00:37:39,927 --> 00:37:43,972
ค่อยๆ ย่อยืด ลงแรงให้ถึงส้นเท้า หมุน
รู้ว่าน้ําหนักลงที่แล้ว

560
00:37:43,972 --> 00:37:45,015
มีเวลาช่วงหนึ่ง

561
00:37:45,015 --> 00:37:47,976
- ที่ผมเป็นราชาของโลกนี้
- ดี ยืนเตรียมตีกอล์ฟอีก อย่าเกร็งเข่า

562
00:37:47,976 --> 00:37:51,146
ผมก็เล่นบทบาทหนึ่ง เล่นเป็น...

563
00:37:51,146 --> 00:37:55,067
และนั่นต่างหากที่เห็นแล้วควรสมเพช

564
00:37:56,902 --> 00:37:57,903
เทรซี่เป็นไง

565
00:37:58,403 --> 00:38:00,656
ยังเป็นเมียผมอยู่

566
00:38:02,115 --> 00:38:05,244
พอมีชีวิตแบบดาราหนุ่มที่ดังขึ้นมาเร็วมาก

567
00:38:05,869 --> 00:38:07,120
เราไม่รู้หรอกว่าอะไรจริงอะไรไม่จริง

568
00:38:07,120 --> 00:38:10,457
คนมาถ่ายรูป มาซ่อนในพุ่มไม้ในบ้าน
แล้วถ่ายรูปผมในสระว่ายน้ํา

569
00:38:10,457 --> 00:38:15,629
เดินไปตามถนนโดยใส่หมวก
ใส่แว่นดํา ก้มหน้าและพยายามหลบ

570
00:38:16,505 --> 00:38:18,340
นั่นมันตอแหลทั้งเพ ไม่ใช่ชีวิตจริงเลย

571
00:38:18,340 --> 00:38:20,759
- ก้าวใหญ่ไปขวา
- ไม่

572
00:38:20,759 --> 00:38:23,178
ก้าวใหญ่ไปขวา ดี กลับมายืนท่ากอล์ฟ

573
00:38:25,764 --> 00:38:28,350
ดี นี่คือส่วนที่เราต้องฝึกต่อ

574
00:38:28,350 --> 00:38:31,103
ช่วยชะลอการคิดในสมองให้ช้าลงหน่อย

575
00:38:31,103 --> 00:38:33,814
- และนี่คือส่วนที่คุณต้องฝึกเยอะๆ
- ใช่ จริง

576
00:38:33,814 --> 00:38:35,649
- คือการทําให้ช้าลง
- ฮื่อ

577
00:38:35,649 --> 00:38:38,902
โอเคนะ ยืนขึ้น ตั้งท่ายืนกอล์ฟ น้ําหนักลงส้น

578
00:38:39,403 --> 00:38:40,737
- พร้อมยัง
- พร้อม

579
00:38:40,737 --> 00:38:43,365
ก้าวทีละหนึ่งในสี่ก้าวรอบม้านั่ง

580
00:38:44,366 --> 00:38:46,285
พาร์คินสันเป็นหายนะชัดๆ

581
00:38:47,286 --> 00:38:50,247
แต่มันก็เป็นของจริงสุดๆ

582
00:38:50,247 --> 00:38:52,875
เวลาที่แขนผมล็อกแข็งหรือมือผมกระตุก

583
00:38:52,875 --> 00:38:54,710
นั่นเรื่องจริง นั่น... ของจริง

584
00:38:55,294 --> 00:38:57,880
หมุน ยืนให้นิ่งก่อน

585
00:39:01,091 --> 00:39:02,551
ดีครับ ยืนให้นิ่งก่อน

586
00:39:02,551 --> 00:39:05,012
เราเดินไม่ได้ จะไปเข้าห้องน้ําเองยังไม่ได้

587
00:39:05,012 --> 00:39:06,889
คือ นั่นแหละของจริง

588
00:39:06,889 --> 00:39:08,557
ค่อยๆ เดินหน้า

589
00:39:11,018 --> 00:39:14,062
ดีมาก เยี่ยมเลย นึกแล้วว่าทําได้

590
00:39:14,646 --> 00:39:16,148
- ทําได้แน่ ปัญหาคือ...
- ใช่มะ

591
00:39:16,148 --> 00:39:18,442
ปัญหาที่ผมคิดว่าเป็นเรื่องใหญ่คือแค่...
มันไม่ได้...

592
00:39:18,442 --> 00:39:20,569
- จังหวะที่คุมไม่ได้
- อ้อ

593
00:39:20,569 --> 00:39:22,279
ไม่ใช่ "คุมไม่ได้แล้วๆ"

594
00:39:22,279 --> 00:39:23,864
- แต่ว่า ตูม! กระเด็นไป...
- นั่นคือสิ่งที่เรา...

595
00:39:23,864 --> 00:39:28,035
แต่นั่นเป็นเรื่องที่เราคุยกันมาตลอด
คุณเร่งความเร็วเพราะคุณเป็นคนแบบนั้น

596
00:39:28,035 --> 00:39:31,288
- ผมอยากทําให้เสร็จๆ
- แต่ชะลอลงหน่อย ช้าๆ หน่อย

597
00:39:31,288 --> 00:39:35,334
เพราะคุณมีแรงกําลังในตัวมากพอ
ที่จะมีเวลาชดเชย

598
00:39:35,334 --> 00:39:38,462
- หากเคลื่อนไหวไปผิดทาง
- ฮื่อ พุ่งทําไมในเมื่อม้วนลงส้วมไปได้เลย

599
00:39:38,462 --> 00:39:41,089
อ้อ เห็นมั้ย นั่นดีกว่าเดิมอีก

600
00:39:41,089 --> 00:39:44,218
มาคุยกับคุณในฐานะดาราหนัง
ไม่เหมือนตอนที่คุยกับคุณในฐานะทีวี...

601
00:39:44,218 --> 00:39:46,345
ก็ ตอนนี้ผม
เป็นคนน่าประทับใจกว่าเดิมมาก

602
00:39:46,345 --> 00:39:48,972
จริงค่ะ แล้วชีวิตของคุณเปลี่ยนไปเยอะไหม
จากเรื่องเหล่านี้

603
00:39:48,972 --> 00:39:50,140
ไม่เลยครับ ไม่เลย

604
00:39:50,724 --> 00:39:52,351
- ให้โจน
- ใครนะ

605
00:39:52,351 --> 00:39:53,810
โจน โ-จ-น

606
00:39:54,645 --> 00:39:56,230
ไม่ว่าจะเป็นการแจกลายเซ็น

607
00:39:56,230 --> 00:39:58,440
หรือพุ่งตัวไปให้สัมภาษณ์อีกที่หนึ่ง

608
00:39:58,440 --> 00:40:01,902
ทุกอย่างเป็นส่วนหนึ่งของการตลาด
ขายไมเคิล เจ. ฟ็อกซ์และหนัง

609
00:40:08,617 --> 00:40:10,911
ครอบครัวเขาคงต้องสงสัยมาก
ว่าจะโตมาเป็นอย่างไร

610
00:40:10,911 --> 00:40:12,621
ตอนเขาเลิกเรียนมัธยมกลางคัน

611
00:40:13,121 --> 00:40:16,083
เวลาเราไปเยี่ยมเขา
ก็พยายามใช้เวลากับไมเคิลและ

612
00:40:16,083 --> 00:40:20,337
เราจะไปเป็นเพื่อน
งานทุกอย่างที่เขาอยากให้เราไปด้วย

613
00:40:20,337 --> 00:40:22,297
แต่เราไม่...

614
00:40:23,215 --> 00:40:25,843
เราไม่ได้เข้าไปเกี่ยวพัน
เรื่องวงการบันเทิงอะไรหรอก

615
00:40:26,426 --> 00:40:28,637
เวลาอยู่ในสนามหลังบ้าน
เขาเป็นแค่ไมค์ ฟ็อกซ์

616
00:40:28,637 --> 00:40:31,974
ไม่ใช่ไมเคิล เจ. ฟ็อกซ์ ดาราที่คนรู้จักกัน

617
00:40:31,974 --> 00:40:35,519
เขาบอกว่าเวลากลับมาบ้านจากลอสแองเจลิส
ช่วยให้เท้าเขายังติดดิน

618
00:40:36,436 --> 00:40:39,273
พ่อแม่ไม่ยอมให้ผมลอยนวลถ้าทําตัวทุเรศ

619
00:40:39,940 --> 00:40:41,191
เงียบหน่อย

620
00:40:44,236 --> 00:40:47,990
ก็พูดได้นะว่าผมอยากประสบความสําเร็จมาตลอด
ต่อให้เป็นแค่...

621
00:40:47,990 --> 00:40:51,827
ไม่ใช่ๆ พร้อมแล้ว นับใหม่หน่อยได้มั้ย แอนดี้
ผมต้อง...

622
00:40:51,827 --> 00:40:55,330
ห้า สี่ สาม สอง

623
00:40:55,831 --> 00:40:58,083
ไม่รู้นะ พูดได้ว่า
ผมอยากประสบความสําเร็จมาตลอด

624
00:40:58,584 --> 00:40:59,793
แม้แต่ตอนยังเป็นเด็กเล็กๆ

625
00:41:00,669 --> 00:41:03,046
คือเรื่องสําคัญมันไม่ใช่ชัยชนะ...

626
00:41:05,132 --> 00:41:08,051
แต่เป็นความสนุกตื่นเต้นของการแข่งขัน

627
00:41:09,428 --> 00:41:11,430
แล้วผมก็รู้สึกลึกๆ จากใจเลย...

628
00:41:14,641 --> 00:41:17,186
เสียโมเมนตัมแล้ว
เริ่มใหม่ตั้งแต่ต้นได้มั้ย

629
00:41:17,853 --> 00:41:20,272
- ได้เลยๆ
- พยายามเล่นให้ปัง

630
00:41:21,315 --> 00:41:25,360
ไปถึงกอง Family Ties
เขาต้อนรับผมกลับไปเหมือนลูกทรพี

631
00:41:26,028 --> 00:41:28,155
เพราะยังไงผมก็เป็นดาราเด่น

632
00:41:28,155 --> 00:41:29,615
ไมกี้ จะเล่นตอนนี้เลยไหม

633
00:41:29,615 --> 00:41:32,284
ผมเพิ่งคิดได้ เล่นตรงนั้นมันไม่เวิร์ค

634
00:41:32,284 --> 00:41:33,452
คุณตงิดๆ เหมือนกันไหม

635
00:41:33,452 --> 00:41:35,621
- ทําให้ลําบากรึเปล่า
- ไม่ เราแค่ต้องถ่ายใหม่

636
00:41:35,621 --> 00:41:36,997
- ถ่ายใหม่เพิ่ม

637
00:41:36,997 --> 00:41:38,498
- กี่ช็อต
- สามสิบแปด

638
00:41:38,498 --> 00:41:41,168
และถึงผมจะไม่ได้คิดว่าจะเอาชื่อเสียงมาข่มใคร

639
00:41:41,168 --> 00:41:43,879
แต่ความจริงก็คือผมลอยนวล
ทําพฤติกรรมน่ารังเกียจที่สุดได้หน้าตาเฉย

640
00:41:43,879 --> 00:41:47,925
คือผมพยายามทําความเข้าใจ
แล้วบอกว่าถ้า... คือว่า...

641
00:41:47,925 --> 00:41:51,178
ถ้าคุณเห็นเรื่องที่ไม่เข้าท่า
ในรายละเอียดเจาะจงเลย

642
00:41:51,178 --> 00:41:53,347
บอกผมเถอะ เพราะในจุดนี้ผมสับสนละ

643
00:41:54,681 --> 00:41:56,308
ผมเป็นเจ้าชายหนุ่มแห่งฮอลลีวูด

644
00:41:56,808 --> 00:42:00,145
ผมดังระเบิด ดังสุดๆ ไปเลย

645
00:42:00,145 --> 00:42:02,272
เรานึกว่าทุกอย่างสร้างไว้มั่นคงด้วยอิฐหิน
แต่ไม่ใช่เลย

646
00:42:02,272 --> 00:42:04,149
มันสร้างมาจากกระดาษและขนนก

647
00:42:05,234 --> 00:42:06,360
เป็นแค่ภาพลวง

648
00:42:15,494 --> 00:42:16,370
คะ

649
00:42:19,414 --> 00:42:22,543
ผมอเล็กซ์ พี. คีตัน
คณะกรรมการจัดการต้อนรับปีสอง

650
00:42:23,126 --> 00:42:24,127
ยินดีด้วย

651
00:42:25,420 --> 00:42:29,675
อย่าเพิ่ง ขอโทษ
ขอเข้าไปรอสักพักได้ไหม

652
00:42:30,300 --> 00:42:31,593
ก็คงได้มั้ง

653
00:42:31,593 --> 00:42:34,096
นั่นคือจังหวะที่เทรซี่ พอลลันเข้ามาในโลกของผม

654
00:42:37,558 --> 00:42:38,934
เพราะเขาฝึกมาจากโรงละครนิวยอร์ก

655
00:42:38,934 --> 00:42:41,311
เทรซี่จึงช่วยเพิ่มความสมจริงติดดินให้งาน

656
00:42:44,064 --> 00:42:46,441
วางไปเลย ไม่เห็นเหรอว่าใช้เป็นแบบวาดอยู่

657
00:42:48,402 --> 00:42:51,613
มันช่างแตกต่างกับ
วิธี "ทํายังไงก็ได้ให้คนหัวเราะ" ของผม

658
00:42:51,613 --> 00:42:53,615
ตั้งชื่อภาพว่าอะไร "หาแอปเปิ้ลให้เจอ" เหรอ

659
00:42:57,077 --> 00:42:59,371
ก็อยากอธิบายแนวคิดศิลปะนามธรรมให้ฟัง

660
00:42:59,371 --> 00:43:01,248
แต่รู้สึกว่าพูดไปก็เสียเวลาเปล่า

661
00:43:02,666 --> 00:43:04,960
คุณไม่ใช่ตัวเลือกปกติที่คนจะเลือก

662
00:43:04,960 --> 00:43:08,213
คุณไม่ใช่สาวเริงร่า ไม่ใช่สาวผมทองหัวกลวง

663
00:43:08,213 --> 00:43:10,716
- แต่คุณก็ไม่ใช่พวกรู้ดี...
- ใช่ค่ะ

664
00:43:10,716 --> 00:43:12,801
- อะไรแบบนั้น เห็นด้วยไหม
- เห็นด้วย

665
00:43:12,801 --> 00:43:15,637
ที่จริงฉันก็ประหลาดใจ
ที่เขาเลือกฉันมาร่วมในรายการ

666
00:43:15,637 --> 00:43:19,141
ฉันไม่รู้... ไม่รู้หรอกว่าถ้าเป็นฉัน
จะเลือกตัวเองมาไหม

667
00:43:19,141 --> 00:43:22,186
- เขาเลือกทําไม คุณมีอะไร...
- ฉันคิดว่า...

668
00:43:22,186 --> 00:43:27,900
เขาอยากได้คนที่แตกต่างจากตัวละครของอเล็กซ์

669
00:43:28,400 --> 00:43:31,361
และฉันว่าเขา

670
00:43:31,945 --> 00:43:34,156
ไม่รู้สิ คงเห็นอะไรในตัวฉันที่ไม่เหมือนใคร

671
00:43:36,491 --> 00:43:38,493
วันหนึ่งเราพักไปกินมื้อเที่ยง

672
00:43:39,494 --> 00:43:41,622
{\an8}ผู้หญิง ชีวิต ความตาย ศิลปะ

673
00:43:45,709 --> 00:43:49,296
เข้าที่หน่อย เข้าที่ช่วงอี
ห้า สี่ สาม...

674
00:43:49,296 --> 00:43:51,757
หลังเที่ยงเราก็ถ่ายกันต่อ

675
00:43:51,757 --> 00:43:53,884
เอานะ พร้อม แอ็คชั่น

676
00:43:54,968 --> 00:43:56,929
ผมมีของมาให้คุณ

677
00:43:58,222 --> 00:43:59,139
จริงเหรอ

678
00:43:59,765 --> 00:44:01,433
เขาเอาปิกาสโซมาลดราคา

679
00:44:04,394 --> 00:44:06,980
เลยซื้อมาให้ภาพหนึ่ง

680
00:44:08,899 --> 00:44:11,693
นี่... คุณน่ารักมาก

681
00:44:14,488 --> 00:44:17,199
ทันทีที่เขาพูดประโยคแรก
ผมก็ได้กลิ่นกระเทียมจางๆ

682
00:44:17,199 --> 00:44:20,077
รู้เลยว่ามีโอกาสจะเล่นมุกโดยแกล้งเขา

683
00:44:20,953 --> 00:44:23,080
"โห ไปกินกุ้งกระเทียมเป็นมื้อเที่ยงเหรอ
ยาหยี"

684
00:44:24,706 --> 00:44:26,166
ตอนแรก เขาไม่ตอบอะไรเลย

685
00:44:26,166 --> 00:44:27,876
สีหน้าไม่เปลี่ยนด้วยซ้ํา

686
00:44:29,044 --> 00:44:31,255
แต่ขณะที่มองตาผมนิ่งอย่างนั้น เขาก็พูดช้าๆ

687
00:44:31,755 --> 00:44:36,802
"ทั้งใจร้ายและหยาบคายมาก
คุณมันไอ้เฮงซวยเต็มรูปแบบแท้ๆ"

688
00:44:46,019 --> 00:44:48,397
- อ้าว ไงจ๊ะ เอลเลน พร้อมรึยัง
- พร้อม ไปกันเถอะ

689
00:44:48,397 --> 00:44:49,481
โอเค

690
00:44:50,983 --> 00:44:51,900
ฮื่อ

691
00:44:55,821 --> 00:44:57,447
ไม่มีใครพูดตอกผมได้แบบนั้น

692
00:44:59,324 --> 00:45:02,911
ผู้หญิงคนนี้ไม่ได้ยี่หระเลย
กับตัวตนคนที่ผมคิดว่าตัวเองเป็น

693
00:45:03,662 --> 00:45:06,582
คนสันดานเสียก็คือสันดานเสีย
ไม่ว่าจะเล่นหนังฮิตมากี่เรื่อง

694
00:45:08,834 --> 00:45:11,670
เขาพูดถูกรึเปล่า
คุณนิสัยเสียจริงเหรอ

695
00:45:13,714 --> 00:45:15,424
ใช่... ใช่สิ ผมนิสัยเสียไม่ใช่น้อย

696
00:45:18,719 --> 00:45:20,137
เขาพูดเล่น แต่ผมก็ไม่เข้าใจ

697
00:45:20,137 --> 00:45:22,347
เพราะไม่เคยมีใครพูดเล่นกับผมแบบนั้น

698
00:45:22,347 --> 00:45:24,141
ผมไม่เคยเป็นเป้าที่ใครจะเอาไปพูดเล่น

699
00:45:27,311 --> 00:45:29,897
เขาคิดเลยว่า "ฉันจะแหย่ให้ดู...

700
00:45:29,897 --> 00:45:33,358
ข้างใต้นั้นคุณก็แค่เด็กตัวเล็กๆ ขี้กลัว

701
00:45:33,358 --> 00:45:35,611
แล้วฉันก็จะเผยธาตุแท้ให้เห็น"

702
00:45:39,323 --> 00:45:41,617
ทันใดนั้น ผมก็ตกหลุมรักเขาเลย

703
00:45:46,788 --> 00:45:47,623
โอเค

704
00:45:47,623 --> 00:45:52,920
ให้ผมช่วย... คือว่า แค่...

705
00:45:52,920 --> 00:45:54,129
อ้อ

706
00:45:55,297 --> 00:45:57,424
เอาละ โอเค ไม่เลว

707
00:45:57,424 --> 00:45:58,967
แค่ โอเค

708
00:46:01,094 --> 00:46:03,347
เอาละ โอเค ได้ ได้ละ ขอผม...

709
00:46:03,972 --> 00:46:04,973
โอเค

710
00:46:06,099 --> 00:46:07,726
ได้ละ ค่อยๆ วางนะ ค่อยๆ

711
00:46:12,189 --> 00:46:13,190
เรื่องกล้วยๆ

712
00:46:17,152 --> 00:46:18,987
อเล็กซ์ ฉันไม่เคยเจอใครอย่างคุณเลย

713
00:46:19,821 --> 00:46:22,199
มันเหมือนคุณมองผมได้ทะลุปรุโปร่งหมด

714
00:46:24,159 --> 00:46:26,245
จนผมเห็นตัวเองส่วนที่ไม่เคย...

715
00:46:26,245 --> 00:46:28,705
ไม่อยากยอมรับด้วยซ้ําว่ามีอยู่ นั่นทําให้ผมกลัว

716
00:46:35,170 --> 00:46:38,674
แล้วเทรซี่ก็ได้บทในหนังเรื่องที่
ผมกําลังจะไปถ่ายในแมนฮัตตัน

717
00:46:40,133 --> 00:46:41,635
อยู่ในกองเราก็อยู่ด้วยกัน

718
00:46:41,635 --> 00:46:43,178
เล่าเรื่องงานของคุณให้ฟังหน่อย

719
00:46:43,178 --> 00:46:44,847
ฉันคงจะต้องประทับใจสินะ

720
00:46:44,847 --> 00:46:46,056
ไม่ต้องเลย

721
00:46:46,056 --> 00:46:49,768
เขาได้เกาะติดข้างสนาม
ดูความวุ่นวายที่กลายเป็นชีวิตของผม

722
00:46:49,768 --> 00:46:51,979
เทรซี่เข้าใจว่ามันต้องเสียสละอะไรไปบ้าง

723
00:46:53,146 --> 00:46:54,731
ผมคงจะพลาดอย่างหนักถ้าเสียความเป็นตัวเอง

724
00:46:54,731 --> 00:46:56,859
ในปาร์ตี้ใหญ่ที่กลายเป็นชีวิตของผม

725
00:46:59,820 --> 00:47:02,573
- คุณมีเบอร์ฉันแล้วนะ
- มี

726
00:47:02,573 --> 00:47:03,699
โทรหาฉันด้วย

727
00:47:04,783 --> 00:47:05,784
ได้ เหมือนกัน

728
00:47:21,842 --> 00:47:24,720
- ผมรักคุณ
- ฉันก็รักคุณ

729
00:47:26,388 --> 00:47:27,389
คือ...

730
00:47:28,849 --> 00:47:30,017
เรารักกัน

731
00:47:30,517 --> 00:47:32,186
เราพูดไปแล้ว รู้ใจกันแล้ว

732
00:47:33,770 --> 00:47:36,815
มันก็สําคัญแค่นั้นแหละ
ไม่สําคัญว่าต่อจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น

733
00:47:39,443 --> 00:47:40,485
แต่จากนี้จะเกิดอะไรขึ้น

734
00:47:51,663 --> 00:47:54,124
- ดูนี่สิ
- ถือสูงๆ หน่อย

735
00:47:54,124 --> 00:47:55,751
(โฮเวิร์ด ด้วยความปรารถนาดี
ทีเจ พอลลัน)

736
00:47:55,751 --> 00:48:01,131
ตลกนะที่คุณว่า... รูปนี้เขียน
เซ็นให้นอร์มหรือเฟรด อะไรสักชื่อ

737
00:48:01,798 --> 00:48:06,678
ผมได้มาจากร้านหนังสือสแตรนด์
ในราคาเหรียญเดียว

738
00:48:07,679 --> 00:48:11,517
พอเรามาคบกัน ผมก็...
ผมเป็นคนคลั่งรักที่สุด ตอนนี้ก็ยังใช่

739
00:48:12,100 --> 00:48:15,312
คุณต้องตอบนะ มีข้อความเยอะมากที่ต้องตอบ

740
00:48:15,312 --> 00:48:17,439
- ใช่
- คุณต้องตอบพวกเขา

741
00:48:19,358 --> 00:48:21,276
แล้วคุณต้องตอบ... เดี๋ยว

742
00:48:21,276 --> 00:48:22,486
มันเด็ดกว่านั้นอีก

743
00:48:22,486 --> 00:48:25,155
มีข้อความจากอาควินนาห์ตั้งสี่ข้อความ
ที่คุณไม่ยอมตอบลูก

744
00:48:25,155 --> 00:48:26,365
ผมรู้ พยายามจะตอบตั้งแต่เมื่อคืน

745
00:48:26,365 --> 00:48:28,492
- งั้นก็ตอบตรงนี้...
- ใช่

746
00:48:28,492 --> 00:48:29,701
"ไม่เจอลูกมาหลายวัน

747
00:48:29,701 --> 00:48:31,745
- รักและคิดถึงนะ"
- อยากเจอไม่ไหวละ

748
00:48:31,745 --> 00:48:33,121
- "อยากเจอไม่ไหวละ"
- ขอดูหน่อย

749
00:48:33,121 --> 00:48:35,999
อยากเจอไม่ไหวละ ทะเลรอเจ้าอยู่

750
00:48:37,292 --> 00:48:38,293
โอเค

751
00:48:40,629 --> 00:48:43,048
- "ทะเลรอเจ้าอยู่" เหรอ ไม่ได้
- หรือคําอะไรทํานองนั้น

752
00:48:43,048 --> 00:48:44,925
จะไปรอเจอที่ทะเล

753
00:48:44,925 --> 00:48:46,510
แทบรอไม่ไหวที่จะได้ไปทะเลกับ...

754
00:48:46,510 --> 00:48:50,389
อยากไปเที่ยวทะเลกับลูกมากๆ

755
00:48:52,432 --> 00:48:54,351
บรรยายถึงมนุษย์คนนี้ให้ผมฟังหน่อย

756
00:49:04,403 --> 00:49:05,612
ความชัดแจ้ง

757
00:49:05,612 --> 00:49:09,116
- "อยากเจอลูกไม่ไหวละ รักนะ"
- รักนะ แค่นั้น

758
00:49:13,537 --> 00:49:17,374
ผมสัมผัสได้ว่าเขาเป็นคนขวานผ่าซาก

759
00:49:17,875 --> 00:49:20,377
สุดๆ ผ่าไม่เหลือซาก

760
00:49:20,377 --> 00:49:23,881
ตัวตนของเขามันมั่นคงมากเพราะมันจริงใจมาก

761
00:49:23,881 --> 00:49:26,633
ผมจะเป็นกษัตริย์อังกฤษก็ได้
แต่เขาก็จะยังเป็นเขาแบบนี้

762
00:49:27,259 --> 00:49:30,596
ผมอาจจะเป็นเอลวิส
เขาก็จะยังเป็นเขาแบบนี้

763
00:49:30,596 --> 00:49:32,848
แม่ว่านะ ลูกเอานี่ใส่เข้าไปหน่อย

764
00:49:33,432 --> 00:49:36,310
- โอเค แล้วผสมเลย พ่อจับชามให้
- มันเหนียวมาก

765
00:49:36,310 --> 00:49:38,562
- คนแล้วปวดมือ
- พ่อจับชามเฉยๆ ยังไม่ได้

766
00:49:40,772 --> 00:49:44,026
เวลาอยู่กับครอบครัว
ไม่มีการพูดจาภาษาดอกไม้

767
00:49:44,026 --> 00:49:45,402
ไม่ต้องมา "น่าสงสาร โถๆ

768
00:49:46,653 --> 00:49:48,989
รู้นะว่าเจ็บปวด สงสารมากที่สุด

769
00:49:48,989 --> 00:49:50,782
คุณเป็นนักบุญในหมู่มนุษย์และ..."

770
00:49:50,782 --> 00:49:52,743
ถ้าทําแบบนั้นมันคงแย่ต่อผมมากที่สุด

771
00:49:52,743 --> 00:49:54,119
- เดี๋ยว แม่ขอเล่าหน่อย...
- อะไร

772
00:49:54,119 --> 00:49:55,412
เราเพิ่งคุยกัน

773
00:49:55,412 --> 00:49:56,788
ถ้าเปิดมือถือพ่อดู

774
00:49:56,788 --> 00:50:00,250
ในนั้นมีข้อความมหาศาลที่ไม่คิดจะตอบเลย

775
00:50:00,250 --> 00:50:03,795
ใช่ ก็เป็นของหนูไปหลายครั้ง แบบ...

776
00:50:03,795 --> 00:50:05,464
- ถามคําถามเหรอ
- ทุกสองสัปดาห์ หนู... ไม่ใช่

777
00:50:05,464 --> 00:50:08,717
แค่จะถามว่า
"พ่อโอเคมั้ย ส่งรักมาให้นะ ใจๆ"

778
00:50:08,717 --> 00:50:10,886
- แล้วก็ไม่มีคําตอบเลย คือ...
- ไม่มีคําตอบอะไรเลย

779
00:50:10,886 --> 00:50:12,429
แต่สักหนึ่งอาทิตย์หลังจากนั้น จะมี

780
00:50:12,429 --> 00:50:14,806
ไอ้ข้อความ "รักพ่อมาก หวังว่าจะโอเค"

781
00:50:14,806 --> 00:50:17,351
คือมันน่ารักมากนะ แต่สุ่มไปเรื่อยสุดๆ

782
00:50:17,351 --> 00:50:20,604
พ่อบอก "หวังว่าจะพอใจ
กับการตัดสินใจทุกอย่างในชีวิต"

783
00:50:22,731 --> 00:50:24,233
โอเค ขอบคุณมาก

784
00:50:25,150 --> 00:50:26,944
- ดีนะ เป็นธรรมชาติเชียว
- เนียนมากเลยพ่อ

785
00:50:26,944 --> 00:50:28,654
- ทําอะไรน่ะ
- ควรจะลองคิดว่า

786
00:50:28,654 --> 00:50:29,863
เอานี่ไปทําเป็นงานได้เลย

787
00:50:29,863 --> 00:50:32,324
แบบผันตัวไปเป็นคุกกี้เสี่ยงทาย

788
00:50:35,536 --> 00:50:36,954
เวลาตอบ พ่อก็จะหาอะไรง่ายๆ

789
00:50:36,954 --> 00:50:38,747
"ไง รักเหมือนกัน คิดถึงนะ เป็นยังไงบ้าง"

790
00:50:38,747 --> 00:50:40,666
- แต่ปกติคุณไม่พูด
- ใช่ เพราะพูดออกมาแล้ว...

791
00:50:40,666 --> 00:50:42,334
- พูดออกมากลายเป็น...
- แล้วก็คือ...

792
00:50:44,253 --> 00:50:46,004
แต่ใส่เข้าไปผมก็แบบ... แล้วก็คิดว่า

793
00:50:46,004 --> 00:50:48,257
"แบบนี้ไม่ได้เรื่อง ฉันจะ... กดปุ่มเลย"

794
00:50:48,257 --> 00:50:50,259
- จนไปเจอเว็บไซต์จีนอะไรไม่รู้
- ใช่

795
00:50:59,768 --> 00:51:01,311
เมื่อตั้งท้องหลังแต่งงานแค่เดือนเดียว

796
00:51:01,311 --> 00:51:02,813
เทรซี่พบว่าตัวเองกลายเป็นคนมีสามี...

797
00:51:02,813 --> 00:51:03,814
แอ็คชั่น!

798
00:51:04,565 --> 00:51:06,191
ไมเคิล!

799
00:51:06,191 --> 00:51:08,068
เวลาที่ไม่ได้เดินทางไปทํางานที่อื่น

800
00:51:09,027 --> 00:51:11,572
ตอนอยู่ก็ทําได้แค่
เป็นคู่ฝึกหายใจก่อนคลอดขี้เซา

801
00:51:15,826 --> 00:51:16,952
ไมเคิล

802
00:51:23,208 --> 00:51:25,210
เด็กคนนี้ชอบม้านะ

803
00:51:30,382 --> 00:51:31,800
ขี่อย่างโหดเลย

804
00:51:43,103 --> 00:51:46,106
ครอบครัวเป็นยังไงบ้าง
ขอรายงานฉบับเต็มว่าการเป็นพ่อเป็นยังไงบ้าง

805
00:51:46,106 --> 00:51:47,232
การได้เป็นพ่อมันเยี่ยมมาก

806
00:51:47,232 --> 00:51:50,110
ผมมั่นใจว่าคุณพ่อทุกคนรู้อยู่แล้ว
ว่ามันเจ๋งมากๆ

807
00:51:50,110 --> 00:51:52,446
เขา... ลูกชายของผม... ลูกชายของเรา

808
00:51:53,405 --> 00:51:55,157
ให้ตาย ผมรับภาระไม่ถึงครึ่ง

809
00:51:55,157 --> 00:51:57,534
คุณรักษาสมดุล
ระหว่างครอบครัวกับงานยังไง

810
00:51:57,534 --> 00:51:58,744
คุณก็ยังเสพติดการทํางานเหมือนเดิม

811
00:51:59,995 --> 00:52:01,830
ไมเคิล! ไมเคิล! ไมเคิล!

812
00:52:03,457 --> 00:52:05,959
ความรีบเร่งในวิถีชีวิตผมตอนนั้น
แปลว่าเจ้าสาวของผม...

813
00:52:08,045 --> 00:52:10,506
ต้องสงสัยว่าเธอเอาตัวเองเข้ามา
เจอกับอะไรกันแน่

814
00:52:11,590 --> 00:52:13,592
เทรซี่ ปีที่แล้วคิดถึงไมเคิลไหม

815
00:52:13,592 --> 00:52:15,886
ค่ะ ดีใจที่เขากลับบ้านอีกครั้ง

816
00:52:15,886 --> 00:52:19,515
- แต่เขาได้ผมเวอร์ชั่นจิ๋วเก็บไว้ที่บ้าน
- ใช่ ฉันได้ตัวเขาเวอร์ชั่นจําลอง

817
00:52:20,557 --> 00:52:21,767
ภายในหนึ่งปี

818
00:52:21,767 --> 00:52:25,854
นักแสดงสาวอายุ 20 กว่าฝีมือดี
กลายเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยว...

819
00:52:25,854 --> 00:52:28,690
เราต้องพอใจกับตัวตนของเรา
และพอใจกับครอบครัวเรา

820
00:52:28,690 --> 00:52:31,610
และรักตัวเอง รักคนรอบตัวด้วย

821
00:52:34,071 --> 00:52:35,405
ขณะที่ผมยังมีอิสระไปทํางานได้

822
00:52:41,787 --> 00:52:44,873
ผมไปถ่ายหนังเรื่องที่ห้า
ในเวลาไม่ถึงสามปี

823
00:52:46,917 --> 00:52:48,752
แต่มันเป็นชีวิตที่เหมือนกบในกะลา

824
00:52:48,752 --> 00:52:50,504
มันเป็นไอ้ไก่อ่อนว่ะ

825
00:52:51,755 --> 00:52:53,757
ขับเคลื่อนด้วยความกลัวและความโดดเดี่ยว

826
00:52:56,969 --> 00:53:00,389
นักแสดงไม่ได้มาเป็นนักแสดง
เพราะพวกเขามีความมั่นใจในตัวเองล้นเหลือ

827
00:53:00,389 --> 00:53:02,057
อ้าว อรุณสวัสดิ์ครับ คุณอีสต์วูด

828
00:53:02,641 --> 00:53:05,727
ความทะเยอทะยานที่สุดของนักแสดง
คือจะได้ใช้เวลามากที่สุด

829
00:53:05,727 --> 00:53:07,396
ในการสมมติว่าตัวเองเป็นคนอื่น

830
00:53:08,021 --> 00:53:10,899
กูว่ามึงไม่มีดีอะไรนอกจากเป็นขี้เหลืองๆ ก้อนนึง

831
00:53:12,359 --> 00:53:15,904
พวกเราที่โชคดีหรือบ้าพอ
ที่จะกลายเป็นนักแสดงอาชีพ...

832
00:53:15,904 --> 00:53:17,531
มึงนึกว่ามึงเป็นใครวะ

833
00:53:17,531 --> 00:53:20,576
ความไม่มั่นใจในตัวตนของตัวเอง
จะยิ่งเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

834
00:53:21,076 --> 00:53:22,494
แก

835
00:53:22,494 --> 00:53:23,620
คอยรบกวนจิตใจตลอดเวลา

836
00:53:23,620 --> 00:53:25,414
แกเนี่ย ฉันไม่รู้จัก

837
00:53:25,414 --> 00:53:28,959
ด้วยความเชื่อที่ว่าเราเป็นของเก๊
เป็นตัวปลอม

838
00:53:30,252 --> 00:53:31,837
กูเกลียดหนังของมึง

839
00:53:35,257 --> 00:53:37,384
วันปกติ ถ้ามีวันปกติอยู่นะ

840
00:53:37,384 --> 00:53:40,262
ในชีวิตของไมเคิล เทรซี่ และแซมเป็นยังไงคะ

841
00:53:40,262 --> 00:53:42,973
ผมตื่นไปทํางาน กลับถึงบ้านทุกคนก็หลับไปแล้ว

842
00:53:43,932 --> 00:53:44,975
มีแค่นั้นแหละ

843
00:53:53,358 --> 00:53:55,986
ช่วงเดือนที่ผ่านมาพ่อไม่ค่อยสบาย

844
00:54:08,081 --> 00:54:09,958
"คุณพ่อถูกพาตัวไปส่งโรงพยาบาล

845
00:54:11,293 --> 00:54:14,004
ช่วงเดือนที่ผ่านมาพ่อไม่ค่อยสบาย

846
00:54:14,505 --> 00:54:17,966
หัวใจล้มเหลวไปก่อน
แล้วไตก็เริ่มวายตามไป

847
00:54:19,885 --> 00:54:25,098
ผมไม่มีทางรู้ว่าวันนั้นในปี 1990
คือวันที่ผมจะต้องก้าวข้ามเส้นไป"

848
00:54:26,558 --> 00:54:27,559
ขอโทษที

849
00:54:33,440 --> 00:54:36,485
เรื่องแบบนี้สะเทือนใจเราแบบที่...
แค่อ่านไปเรื่อยๆ แล้วเราก็...

850
00:54:36,485 --> 00:54:39,154
พอมีเรื่องแบบนั้นผุดขึ้นมา เราก็เหมือน...

851
00:54:40,739 --> 00:54:44,826
เหมือน... นั่นมันแค่สามประโยคเอง
แต่มีเรื่องหนักใจเป็นหมื่นปอนด์

852
00:54:50,290 --> 00:54:51,542
ข้ามเส้นอะไร

853
00:54:53,043 --> 00:54:55,963
เส้นของความเป็นผู้ใหญ่ แบบ โหดจริง

854
00:55:01,593 --> 00:55:02,719
ชีวิตคน

855
00:55:10,435 --> 00:55:13,397
ให้ตายสิ ไมค์ ก็แค่นิ้วของนาย

856
00:55:14,064 --> 00:55:15,232
แต่นั่นแหละปัญหา

857
00:55:15,858 --> 00:55:18,652
นั่นไม่ใช่นิ้วผม มันกลายเป็นนิ้วคนอื่นแล้ว

858
00:55:46,138 --> 00:55:48,849
แม้แต่จินตนาการวิตกจริตที่สุด
ยังไม่อาจเตรียมใจให้ผม

859
00:55:48,849 --> 00:55:52,019
รับคําสองคําที่นักประสาทวิทยา
ใช้เล่นงานผมในวันนั้น

860
00:55:55,147 --> 00:55:56,440
โรคพาร์คินสัน

861
00:56:01,570 --> 00:56:04,072
ผมบอกเลย
"คุณรู้ใช่ไหมว่าคุยกับใครอยู่

862
00:56:04,573 --> 00:56:09,745
คือผมน่ะไม่ใช่คนที่จะเป็นโรคอะไรแบบนี้"

863
00:56:09,745 --> 00:56:11,163
(เข้าใจโรคพาร์คินสัน)

864
00:56:11,163 --> 00:56:12,998
(สัญญาณเบื้องต้น - อาการ
การรักษาและการพยาบาล)

865
00:56:12,998 --> 00:56:14,583
เขาส่งแผ่นพับให้ผม

866
00:56:16,168 --> 00:56:19,755
บนนั้นคนไหนเป็นโรคสมองที่ไม่มีทางรักษาก็ไม่แน่
ทั้งคู่ดูมีความสุขมาก

867
00:56:22,674 --> 00:56:26,762
เขาพูดคําอื่นๆ อย่าง
"อาการกําเริบ" "ภาวะถดถอย"

868
00:56:28,055 --> 00:56:29,056
"ไร้ทางรักษา"

869
00:56:30,766 --> 00:56:34,603
เขาบอก "คุณแพ้แล้ว
เล่นยังไงก็แพ้ ไม่มีทางเอาชนะได้"

870
00:56:45,489 --> 00:56:48,492
จําได้ว่าผมไปยืนข้างถนนมองหาคําตอบ

871
00:56:50,494 --> 00:56:52,704
มันแค่... ผมแค่... โลกทั้งใบพังหมด

872
00:56:56,333 --> 00:56:57,876
ผมน่าจะรู้ดี

873
00:56:58,961 --> 00:57:01,630
ราคามหาศาลที่ต้องจ่าย
เพื่อชดใช้ความสําเร็จที่ได้มา

874
00:57:05,217 --> 00:57:06,844
ผมเอาข่าวไปบอกเทรซี่

875
00:57:11,682 --> 00:57:14,101
"ทั้งยามดีและยามไข้"
ผมจําได้ว่าเขากระซิบแบบนั้น

876
00:57:23,777 --> 00:57:25,904
ตอนนี้ผ่อนคลายหัวไปเลย

877
00:57:27,197 --> 00:57:30,284
โอเค ดีค่ะ
ทีนี้มองนิ้วฉันหน่อย ลืมตา

878
00:57:30,284 --> 00:57:31,368
มองตรงนี้

879
00:57:32,411 --> 00:57:34,872
ค่ะ มองขึ้นๆ ดี

880
00:57:37,416 --> 00:57:38,417
ทําแบบนี้

881
00:57:39,376 --> 00:57:40,752
โห ดีนะ เยี่ยมมาก

882
00:57:40,752 --> 00:57:43,088
- ที่จริง นั่นแข็งแรงมากนะ ค้างไว้
- ผมเป็นคนแข็งแรง

883
00:57:43,088 --> 00:57:45,215
- คุณเป็นคนแข็งแรง
- แข็งแรงมากเลย

884
00:57:45,215 --> 00:57:47,426
งั้น คุณกําลังแต่งตัว พอดีรีบ

885
00:57:47,426 --> 00:57:49,386
คุณเลยล้มอัดเข้าไปกับหัวเตียง

886
00:57:49,386 --> 00:57:51,096
- หัวเตียง ใช่
- โอเค

887
00:57:51,096 --> 00:57:54,433
งั้นคุณทําไหล่หลุดตอนไหน

888
00:57:54,433 --> 00:57:56,059
- ช่วงเดียวกันรึเปล่า
- ช่วงเดียวกัน

889
00:57:56,059 --> 00:57:59,104
มันเกิดขึ้นแบบ...
เป็นเทศกาลทําร้ายตัวเอง

890
00:57:59,104 --> 00:58:01,273
- คุณไปลองดูในบ้านผมสิ
- โอเค

891
00:58:01,273 --> 00:58:03,483
- เหมือนทุกอย่างเกิดขึ้นที่จุดเดิม
- อะไรไม่รู้

892
00:58:03,483 --> 00:58:05,235
โอเค บีบมือฉันค่ะ

893
00:58:05,235 --> 00:58:06,862
- รู้สึกยังไง
- รู้สึกโอเค

894
00:58:06,862 --> 00:58:07,988
ผมว่าเราจะโอเค

895
00:58:07,988 --> 00:58:09,364
- คุณจะโอเคเหรอ
- ใช่

896
00:58:09,364 --> 00:58:11,033
เขาจะไม่ต้องตัดอวัยวะไหนหรือ...

897
00:58:11,033 --> 00:58:12,492
- ไม่ๆ ตัดหัว
- โอเค ดี

898
00:58:12,492 --> 00:58:13,994
- หัว
- ตัดหัว ใช่

899
00:58:15,454 --> 00:58:16,371
โอเค

900
00:58:16,371 --> 00:58:18,248
เทรซี่เป็นคนฉลาดที่สุดที่ผมรู้จัก

901
00:58:18,749 --> 00:58:20,834
เขาหัดรับมือกับอะไรหลายอย่าง

902
00:58:20,834 --> 00:58:23,837
มันต้องชวนให้หงุดหงิดใจแค่ไหน
ที่จะต้องแบกรับภาระ

903
00:58:23,837 --> 00:58:25,589
สิ่งที่ไม่ใช่ภาระของเขาด้วยซ้ํา

904
00:58:26,089 --> 00:58:28,175
เป็นภาระของผม แต่เขาก็ช่วยแบ่งเบาจากผม

905
00:58:28,175 --> 00:58:30,886
ไม่ใช่แค่ช่วยแบ่งเบา
เขารับไปหนักกว่าที่ผมแบกเองเสียอีก

906
00:58:30,886 --> 00:58:34,097
เท่ากับกินยาเม็ดแรกตั้งแต่ยังนอนอยู่

907
00:58:34,097 --> 00:58:35,891
- ไม่ ลุกจากเตียงแล้ว
- ลุกจากเตียง โอเค

908
00:58:36,642 --> 00:58:39,394
- บางทีไมเคิลก็ชอบกั๊กไว้ก่อน...
- ค่ะ

909
00:58:39,394 --> 00:58:41,647
ถ้ามีอะไรจําเป็นต้องทํา

910
00:58:42,439 --> 00:58:46,068
เขาคิดว่าถ้าชะลอแล้วค่อยกินยา
ยาจะส่งผลแรงและดีกว่าเดิม

911
00:58:46,568 --> 00:58:48,362
ทุกอย่างที่ผมเจอ เขาก็ต้องเจอด้วย

912
00:58:48,362 --> 00:58:51,073
แล้วผมก็ต้องพยายามคิดหาทางว่า
จะทํายังไงให้มันเวิร์ค

913
00:58:51,573 --> 00:58:54,076
ผมก็แค่ต้องเป็นคนที่รู้สึกและใช้ชีวิต

914
00:58:55,869 --> 00:58:57,704
แต่ผมเดินได้นิดหน่อย อย่างนี้

915
00:58:58,622 --> 00:59:00,165
เขาต้องจัดการให้เวิร์ค

916
00:59:00,666 --> 00:59:02,334
- ผมเดินได้แล้ว ที่รัก
- ใช่ค่ะ

917
00:59:04,670 --> 00:59:06,463
- เก่งมาก
- ผมรู้

918
00:59:06,463 --> 00:59:08,507
- ทางนี้รึเปล่า
- ใช่

919
00:59:13,053 --> 00:59:14,513
เดินช้าลงหน่อยค่ะ โอเค

920
00:59:25,858 --> 00:59:27,526
ผมยึดฝันที่จะหนีความจริง

921
00:59:29,820 --> 00:59:31,363
(มุมต่างๆ ในประวัติโรคพาร์คินสัน)

922
00:59:31,363 --> 00:59:33,824
ฝันว่าสักทางหนึ่งเขาจะวินิจฉัยผิด

923
00:59:33,824 --> 00:59:35,033
(บทความเรื่องโรคสั่นอัมพาต)

924
00:59:35,033 --> 00:59:37,286
(ส่วนใหญ่แล้วเป็นโรคของผู้สูงอายุ)

925
00:59:37,286 --> 00:59:38,871
(ชายอายุเกิน 72 ปี)

926
00:59:38,871 --> 00:59:40,205
ผมเพิ่งอายุ 20 ปลายๆ

927
00:59:40,998 --> 00:59:44,209
ผมจะเป็นโรคคนแก่แบบนี้ได้ยังไง

928
00:59:45,627 --> 00:59:48,130
อาการจะมีทั้งกล้ามเนื้อเกร็งแข็ง

929
00:59:48,130 --> 00:59:50,549
เคลื่อนไหวได้เชื่องช้าและแคบลง
รวมทั้งมีอาการสั่น

930
00:59:52,509 --> 00:59:55,512
กะพริบตาน้อยลง
และลดการแสดงสีหน้าไปมาก

931
00:59:58,682 --> 01:00:02,561
ผมนึกว่าการกะพริบตาน้อยลง
และลดการแสดงสีหน้า

932
01:00:02,561 --> 01:00:04,771
เป็นเครื่องแสดงความสบายใจ
เมื่อต้องอยู่หน้ากล้อง

933
01:00:04,771 --> 01:00:06,398
ไม่ต้องเล่นใหญ่ เก็บไว้ในใจ

934
01:00:07,524 --> 01:00:10,485
แต่ไม่ใช่ ไม่ใช่ว่าเล่นหนังเก่งขึ้น
แค่ป่วยมากขึ้น

935
01:00:11,904 --> 01:00:15,199
คุณจะให้คําแนะนําอะไรต่อคนที่เป็นโรคนี้

936
01:00:15,199 --> 01:00:18,702
สิ่งสําคัญคือต้องจริงใจ
ตอนแรกต้องจริงใจกับตัวเองก่อน

937
01:00:18,702 --> 01:00:22,831
จอห์นนี่มาแล้ว

938
01:00:37,721 --> 01:00:42,184
โดยที่ไม่มีสัญญาณล่วงหน้า
มือซ้ายผมจะเริ่มสั่นจนคุมไม่ได้

939
01:00:44,269 --> 01:00:46,230
นั่นแหละ เปลี่ยนเรื่อง
คืนนี้เรามีรายการดีๆ มานําเสนอ

940
01:00:46,230 --> 01:00:47,856
คุณไมเคิล เจ. ฟ็อกซ์มาร่วมรายการ

941
01:00:49,650 --> 01:00:52,361
ผมให้หมอจ่ายยาพาร์คินสันให้

942
01:00:56,031 --> 01:00:59,034
ซิเนเมทจะถูกดูดซึมเข้าไปที่สมอง
แล้วเปลี่ยนเป็นโดปามีน

943
01:00:59,785 --> 01:01:02,746
สารสื่อประสาทที่คนไข้โรคพาร์คินสัน
ไม่อาจผลิตด้วยตัวเอง

944
01:01:02,746 --> 01:01:03,997
ในปริมาณที่เพียงพอต่อการใช้งาน

945
01:01:04,498 --> 01:01:05,332
(ออกอากาศอยู่)

946
01:01:05,332 --> 01:01:07,209
เอาละ
ผมดีใจที่คืนนี้ไมเคิล ฟ็อกซ์มา

947
01:01:07,209 --> 01:01:09,211
เขาเป็นชายหนุ่มที่มีความสามารถที่สุด

948
01:01:11,964 --> 01:01:13,423
ขอเสียงต้อนรับไมเคิล เจ. ฟ็อกซ์

949
01:01:18,762 --> 01:01:20,639
คุณสมบัติในการรักษา
หรือแม้แต่ความสบายใจ

950
01:01:20,639 --> 01:01:22,891
ไม่ใช่สาเหตุที่ผมกินยาพวกนั้น

951
01:01:23,600 --> 01:01:24,893
เหตุผลจริงๆ มีข้อเดียว

952
01:01:27,020 --> 01:01:27,855
ใช่

953
01:01:27,855 --> 01:01:28,772
เพื่อซ่อนความจริง

954
01:01:33,110 --> 01:01:35,112
ผมพกยาไปทุกที่อย่างไม่จํากัดอะไร

955
01:01:35,112 --> 01:01:37,322
ทั้งในกระเป๋าเสื้อกระเป๋ากางเกง

956
01:01:40,242 --> 01:01:41,493
อย่างกับลูกอมสมาร์ตตี้ส์สยอง

957
01:01:47,666 --> 01:01:51,003
อาการมือสั่นแบบพาร์คินสันจะเกิดขึ้น
เมื่ออวัยวะนั้นอยู่ในภาวะพักนิ่ง

958
01:01:52,296 --> 01:01:55,883
ผมสามารถกลบอาการสั่น
ด้วยการจับของอะไรสักอย่างไว้ในมือซ้าย

959
01:01:58,760 --> 01:02:01,096
วันแล้ววันเล่า วันละนานๆ

960
01:02:02,264 --> 01:02:03,932
อ่าฮะๆ

961
01:02:07,186 --> 01:02:08,520
คุณครับ ผมไม่ได้ยิน

962
01:02:08,520 --> 01:02:11,064
มีเสียงโหวกเหวกอยู่ด้านนอก

963
01:02:11,857 --> 01:02:13,150
ผมขอโทรกลับไปได้ไหม

964
01:02:13,859 --> 01:02:17,112
ผมไม่ได้คิดเลยว่า
จะต้องบอกใครให้รู้ว่าเป็นโรค

965
01:02:17,988 --> 01:02:18,864
ผมมีงานต้องทํา

966
01:02:20,324 --> 01:02:24,077
และผมตั้งใจทําเหมือนว่า
เรื่องแบบนี้ไม่ได้เกิดขึ้นกับตัวผม

967
01:02:25,621 --> 01:02:27,748
คุณทํากับคนอื่นแบบนี้ไม่ได้

968
01:02:27,748 --> 01:02:31,835
คุณจะโกหก ตลบตะแลงและปั่นหัวคนไม่ได้
ผมไม่ยอมรับ

969
01:02:34,588 --> 01:02:39,218
แค่รอบนี้รอบเดียวนะ
ผมจะปล่อยไปโดยแค่ตักเตือน

970
01:02:42,471 --> 01:02:46,099
ผมชอบบทคนที่คิดว่าตัวเองฉลาดเกิน
จนไม่เข้าใจชาวบ้าน

971
01:02:46,099 --> 01:02:49,144
พวกคนที่ชอบชักใยคนอื่น
ที่คิดว่าเขาควบคุมใครๆ ได้ทั้งหมด

972
01:02:50,812 --> 01:02:52,898
แต่ในทางหนึ่ง เขาก็ชักใยจนตัวเอง

973
01:02:52,898 --> 01:02:54,733
ไปติดกับสถานการณ์ที่เขาควบคุมไม่ได้

974
01:02:57,027 --> 01:02:59,738
ผมคุมช่วงเวลาการใช้ยาได้ช่ําชอง

975
01:03:05,410 --> 01:03:08,080
เพื่อผลของยาจะได้สูงที่สุด
ในจังหวะเวลาที่เหมาะสมพอดีเป๊ะ

976
01:03:16,088 --> 01:03:17,089
ต้องขอยาแล้ว

977
01:03:19,925 --> 01:03:20,926
พักก่อนมั้ยครับ

978
01:03:21,677 --> 01:03:26,181
คือว่าผมควรจะหยุดตั้งแต่สิบนาทีก่อน
เพราะผมต้องกินยา

979
01:03:30,644 --> 01:03:32,521
- แต่แค่สองนาทีก็พอ
- ครับๆ

980
01:03:36,400 --> 01:03:38,735
คุณกินยาแล้วก็รอผล มันรู้สึกยังไง

981
01:03:41,280 --> 01:03:43,907
ก็เหมือนรอ... ผมพูดเสมอว่าเหมือนรอรถเมล์
เหมือนรอรถเมล์อยู่

982
01:03:43,907 --> 01:03:46,034
คนจะบอกว่า "ทําอะไรอยู่"
ผมบอก "รอรถเมล์อยู่"

983
01:03:46,034 --> 01:03:47,286
เขาก็รู้กันว่าผมแปลว่าอะไร

984
01:03:51,999 --> 01:03:54,084
เอาละ ยาออกฤทธิ์แล้ว ดีนะ

985
01:03:54,084 --> 01:03:56,170
วันนี้ยาออกฤทธิ์เร็วหน่อย

986
01:03:56,170 --> 01:04:00,883
ก็ยัง... ลิ้นคับปากนิดหน่อย
แต่ผมก็รู้สึกดีแล้ว

987
01:04:00,883 --> 01:04:02,593
ผมรู้สึกนิ่ง

988
01:04:02,593 --> 01:04:04,636
ตอนนี้ยังรอรถเมล์อยู่
หรือว่าอยู่บนรถเมล์แล้ว

989
01:04:04,636 --> 01:04:07,097
ไม่ๆ ผมอยู่บนรถเมล์แล้ว
กําลังหยอดเงินใส่เครื่อง

990
01:04:11,059 --> 01:04:14,354
มันช่วยปลดปล่อยหนักมาก
เหมือนมันเทลงไปในร่างที่เป็นคุณ

991
01:04:15,230 --> 01:04:18,400
นั่น... นั่นเรา...
ร่างของเรามีความเป็นเราเติมขึ้นมาอีกครั้ง

992
01:04:20,235 --> 01:04:21,445
เดินกล้องนะ เดินกล้อง

993
01:04:22,029 --> 01:04:23,030
เช็คความเร็ว

994
01:04:25,324 --> 01:04:26,366
ร่างกายผมปวดร้าว

995
01:04:27,201 --> 01:04:28,202
เดินเทป

996
01:04:29,494 --> 01:04:32,331
ผมบิดร่างให้ไปอยู่ในท่าที่ไม่สบายเนื้อตัวที่สุด

997
01:04:32,331 --> 01:04:34,208
เพื่อจะกลบอาการสั่น

998
01:04:34,208 --> 01:04:35,417
โอเค มาร์ค

999
01:04:42,382 --> 01:04:43,842
โอเค เล่นอีก

1000
01:04:45,719 --> 01:04:48,597
เห็นมี "อาร์อีซี"

1001
01:04:49,181 --> 01:04:51,850
ใช่ นั่นคือ "อัดอยู่"

1002
01:04:51,850 --> 01:04:53,602
ผมไม่มีความอยากอาหารเลย

1003
01:04:54,520 --> 01:04:57,231
จึงใช้ข้ออ้างนั้นในการเลี่ยง
ไม่นั่งกินมื้อค่ํากับครอบครัว

1004
01:05:00,067 --> 01:05:03,695
ผมคิดว่าถ้ายิ่งคิดถึงโรคพาร์คินสัน
ก็เหมือนเรียกให้มันมาเร็วขึ้น

1005
01:05:13,205 --> 01:05:14,748
ผมเลยไปดื่มเพื่อให้ลืม

1006
01:05:17,626 --> 01:05:18,961
เพื่อหนีจากสถานการณ์นั้น

1007
01:05:23,715 --> 01:05:25,342
ตอนเป็นพาร์คินสันก็คือต้องซ่อนขวดเหล้า

1008
01:05:25,342 --> 01:05:27,177
เหมือนกับ... ผมจะมีเหล้าซุกไว้ในโรงรถ

1009
01:05:27,177 --> 01:05:29,555
แล้วผมจะเปิดไวน์สองขวด

1010
01:05:29,555 --> 01:05:32,558
เทรซี่จะคิดว่าเราดื่มกันแค่ขวดเดียว
เขาไม่รู้ว่าผมดื่มอีกขวดไปแล้ว

1011
01:05:35,561 --> 01:05:39,231
และผมก็เริ่มกินมาร์การิต้าก่อนถ่ายเทคสุดท้าย

1012
01:05:39,231 --> 01:05:40,524
แจ็คแดเนียลส์ออนเดอะร็อคครับ

1013
01:05:42,192 --> 01:05:44,236
{\an8}หนังเรื่อง For Love or Money ที่
ไมเคิล เจ. ฟ็อกซ์เล่น เปิดเรื่องมาดี...

1014
01:05:44,236 --> 01:05:45,153
{\an8}(ซิสเคิลแอนด์อีเบิร์ต)

1015
01:05:45,153 --> 01:05:46,989
{\an8}แต่แล้วกลับบทอ่อนยวบ
น่าเสียดายที่ต้องยกนิ้วลง

1016
01:05:46,989 --> 01:05:49,867
ผมไม่คิดว่ามันเฉียดฉิวด้วยซ้ํา
ยกนิ้วลงแน่ๆ

1017
01:05:50,993 --> 01:05:52,244
แล้วเรื่องมันก็เริ่มหลุด

1018
01:05:55,998 --> 01:05:58,292
เรื่อง Life with Mikey
ไม่ได้มีเนื้อเรื่องอะไรเท่าไหร่

1019
01:05:58,292 --> 01:06:01,420
ผมนั่งดูแล้วก็สงสัยว่าทําไม
ไมเคิล เจ. ฟ็อกซ์ดูเหมือนไม่รู้งานเลย

1020
01:06:01,420 --> 01:06:03,130
ในฉากสําคัญๆ หลายฉาก

1021
01:06:05,424 --> 01:06:07,759
นี่ก็เป็นหนังอีกเรื่องที่หลงทาง

1022
01:06:07,759 --> 01:06:08,969
Greedy ครับ

1023
01:06:08,969 --> 01:06:10,762
ไมเคิล เจ. ฟ็อกซ์ตกหลุมเดิมๆ

1024
01:06:10,762 --> 01:06:12,014
{\an8}(ฟ็อกซ์มาถึงทางตันแล้วเหรอ)

1025
01:06:12,014 --> 01:06:14,183
{\an8}เขาอยากเล่นตัวละครที่คนชอบได้

1026
01:06:14,183 --> 01:06:15,767
{\an8}- ทําไมไม่เล่นเป็นคนเลวบ้าง
- เห็นด้วย ใช่

1027
01:06:15,767 --> 01:06:19,062
ช่วยเล่นตัวร้าย
คนจะชอบเวลาเล่นเป็นตัวร้าย

1028
01:06:19,563 --> 01:06:20,480
นิคกี้!

1029
01:06:20,480 --> 01:06:22,774
มันห่วยจะตาย แองจี้ ห่วยมาก

1030
01:06:22,774 --> 01:06:24,568
ก็แค่หนังใหญ่ทุนหนาอีกเรื่อง

1031
01:06:24,568 --> 01:06:27,529
คนเข้าโรงออกมาก็ลืม
หนังขี้ๆ แบบลงส้วมแล้วกดน้ําทิ้งง่ายๆ

1032
01:06:27,529 --> 01:06:29,656
ผมหงุดหงิดโมโหตลอดเวลา

1033
01:06:29,656 --> 01:06:32,910
มีเรื่องหนึ่งตอนไปร้านขายของชํา
มีคนเดินแซงขึ้นมา

1034
01:06:32,910 --> 01:06:35,204
ผมบอก "ขอโทษ นี่ล่องหนอยู่เหรอวะ"

1035
01:06:35,204 --> 01:06:36,872
เขาตอบว่า "เออ แกล่องหนอยู่"

1036
01:06:36,872 --> 01:06:39,458
ผมคว้าเสื้อเขามาเลย บอกว่า "ไปตายซะไป

1037
01:06:39,458 --> 01:06:41,293
ออกไปข้างนอกแล้วจัดให้จบๆ เลยมั้ย"

1038
01:06:41,793 --> 01:06:45,380
ผมพูดเลยนะ "วันนี้อยากมากที่จะ
จัดการแกให้จบๆ ไป"

1039
01:06:45,380 --> 01:06:47,883
เขาถอยไปเลย ทุกคนหน้าซีดเผือด
ทุกคนเดินออกไปเลย

1040
01:06:47,883 --> 01:06:49,384
ผมบอก "ผมเป็นไอ้หมอนั่นได้"

1041
01:06:52,012 --> 01:06:54,389
ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ไม่รู้อนาคตจะเจออะไร

1042
01:06:56,850 --> 01:06:59,269
มันจะทําไมถ้าผมจะกินไวน์สักสี่แก้ว

1043
01:06:59,269 --> 01:07:01,772
และ... เหล้าเพียวๆ อีกช็อต

1044
01:07:02,523 --> 01:07:05,317
- เท่ากับตอนนั้นคุณติดเหล้า
- ใช่ ผมติดเหล้าแน่ๆ

1045
01:07:09,279 --> 01:07:12,074
แต่ผมเลิกโดยไม่แตะเหล้าเลยมา 30 ปีแล้ว

1046
01:07:14,368 --> 01:07:16,662
อะไรคือแก่นของพฤติกรรมนั้น

1047
01:07:17,287 --> 01:07:18,497
แก่นของพฤติกรรมนั้นคือความกลัว

1048
01:07:22,960 --> 01:07:25,546
มีความเร่งร้อน
เหมือนมีเส้นตายในปาร์ตี้ของคืนนั้น

1049
01:07:26,421 --> 01:07:29,591
เรากําลังกินมาร์การิต้าเหยือกที่สามแล้ว
กว่าผู้กํากับจะบอกว่า "ปิดกล้องวันนี้"

1050
01:07:41,728 --> 01:07:44,022
โห ให้ตาย

1051
01:07:46,108 --> 01:07:49,570
ผมเห็นเท้า เท้าของเทรซี่

1052
01:07:50,070 --> 01:07:52,531
เท้าคู่นั้นใส่รองเท้าเรียบร้อย
เวร นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว

1053
01:07:55,742 --> 01:07:57,619
ผมไม่ได้พบกับสีหน้าโกรธเกรี้ยว

1054
01:07:58,412 --> 01:08:00,831
เขามองสภาพน่าสมเพชของผมด้วยความเฉยชา

1055
01:08:03,667 --> 01:08:05,794
"คุณต้องการแบบนี้เหรอ" เขาถาม

1056
01:08:07,296 --> 01:08:08,714
"คุณอยากเป็นแบบนี้เหรอ"

1057
01:08:12,426 --> 01:08:14,595
โอเค ไมเคิล เทรซี่ หันศีรษะหน่อย

1058
01:08:15,846 --> 01:08:18,182
ผมไม่เคยกลัวอะไรขนาดนั้นในชีวิต

1059
01:08:18,182 --> 01:08:21,894
เทรซี่! เทรซี่!

1060
01:08:22,810 --> 01:08:25,147
เทรซี่!

1061
01:08:36,491 --> 01:08:38,285
อ่างอาบน้ํากลายเป็นที่พักใจของผม

1062
01:08:40,328 --> 01:08:43,332
วันแล้ววันเล่า วันละหลายๆ ชั่วโมง

1063
01:08:45,751 --> 01:08:48,462
ผมแค่อยากมุดหัวลงไปใต้น้ํา

1064
01:08:48,962 --> 01:08:51,173
ผมอยากทรมาน อยากดําไปให้ลึกที่สุดเท่าที่ทําได้

1065
01:08:59,096 --> 01:09:02,309
เสียงที่ได้ยิน
มีแต่เสียงมือที่สั่นสะท้านตีน้ําเบาๆ

1066
01:09:06,104 --> 01:09:08,148
แต่ไม่ว่าแอลกอฮอล์จะทําให้ผมจิตตกแค่ไหน

1067
01:09:09,816 --> 01:09:11,484
การไม่กินเหล้าทําให้จิตตกยิ่งกว่านั้น

1068
01:09:17,282 --> 01:09:19,201
ผมหนีตัวเองไม่ได้แล้ว

1069
01:09:23,747 --> 01:09:26,542
ช่วงเลิกเหล้าสองสามปีแรก
เหมือนต้องดวลมีดในตู้เสื้อผ้า

1070
01:09:28,460 --> 01:09:29,627
มีดนั้นคืออะไร

1071
01:09:31,087 --> 01:09:32,339
ความจริง

1072
01:09:34,131 --> 01:09:36,885
ความจริง ผมไม่ชอบเผชิญหน้ากับอะไร

1073
01:09:40,848 --> 01:09:43,892
(ยินดีต้อนรับสู่โลก)

1074
01:09:43,892 --> 01:09:46,395
ผมแค่อยากหนีจากโลกนี้

1075
01:09:47,854 --> 01:09:50,649
อยากไปอยู่ที่อื่น ทําอะไรอย่างอื่น

1076
01:09:59,283 --> 01:10:01,827
ผมหนีไปถ่ายหนังที่อีกซีกโลกหนึ่ง

1077
01:10:03,745 --> 01:10:06,415
อยู่บ้านจะแกล้งทําว่าไม่เป็นพาร์คินสันไม่ได้

1078
01:10:09,251 --> 01:10:10,961
เพราะเราต้องอยู่กับมัน

1079
01:10:12,004 --> 01:10:14,006
แต่ถ้าออกไปอยู่ในโลกกว้าง
และต้องเจอกับคนอื่นนอกวง...

1080
01:10:16,425 --> 01:10:19,553
คนไม่รู้ว่าผมเป็นโรค
ก็เท่ากับผมไม่ได้เป็นโรค

1081
01:10:21,722 --> 01:10:23,891
แต่ตอนนั้นเทรซี่ชีวิตลําบากมาก

1082
01:10:23,891 --> 01:10:26,185
จนแทบจะถึงฟางเส้นสุดท้ายของเธอแล้ว

1083
01:10:26,185 --> 01:10:28,228
{\an8}(6.35 น.)
(วันที่ 16 มีนาคม 1996)

1084
01:10:31,857 --> 01:10:34,026
{\an8}เพราะตอนนี้ลูกแฝดคลอดแล้ว

1085
01:10:37,279 --> 01:10:38,697
{\an8}อาควินนาห์กับสกายเลอร์

1086
01:10:41,366 --> 01:10:42,868
{\an8}ผมกลับมาหาครอบครัว

1087
01:10:43,493 --> 01:10:45,746
แซมก็ดีใจที่ผมกลับมาอยู่บ้าน แต่โกรธผม

1088
01:10:45,746 --> 01:10:46,830
{\an8}(6.55 น.)
(วันที่ 4 กรกฎาคม 1996)

1089
01:10:47,706 --> 01:10:49,958
{\an8}แม่ ผมจะลอง...

1090
01:10:49,958 --> 01:10:51,168
{\an8}ได้เวลาแล้ว

1091
01:10:53,587 --> 01:10:54,588
{\an8}งั้นผมจะทําไงดี

1092
01:10:57,799 --> 01:10:59,801
{\an8}- เลี้ยวซ้าย
- รถมันแกว่งๆ

1093
01:10:59,801 --> 01:11:02,513
{\an8}แต่บังคับได้นะ ทําได้ๆ ลูกทําได้แล้ว

1094
01:11:02,513 --> 01:11:05,682
{\an8}ขี่ได้แล้วๆ ไปเลยๆ ไปต่อไป ไปเลยๆ

1095
01:11:05,682 --> 01:11:06,934
{\an8}ผมตัดสินใจได้แล้ว

1096
01:11:08,352 --> 01:11:11,688
{\an8}(Spin - ตอนนําร่อง - เปิดสด)

1097
01:11:15,651 --> 01:11:17,486
(Spin City - "นําร่อง")

1098
01:11:17,486 --> 01:11:18,904
ผมกลับบ้านไปหาละครทีวี

1099
01:11:18,904 --> 01:11:20,614
(เขียนบทโดยแกรี่ เดวิด โกลด์เบิร์ก
และบิล ลอว์เรนซ์)

1100
01:11:20,614 --> 01:11:23,867
ผมคิดเลยว่า "ฮื่อ ไม่มีอะไรเหมือน
การได้เดินเข้าไปในกองถ่าย

1101
01:11:23,867 --> 01:11:26,578
เล่นมุกเด็ดให้ทุกคนเสียสติไปเลย"

1102
01:11:26,578 --> 01:11:30,165
ฉันคิดว่าไหนๆ เดลีนิวส์ก็เขียนว่า
เห็นเราไปกินดินเนอร์ด้วยกัน

1103
01:11:30,165 --> 01:11:31,542
ก็น่าจะทําจริงๆ เสียเลย

1104
01:11:32,167 --> 01:11:34,962
แต่ว่าเดอะโพสต์บอกว่าเรานอนกันแล้ว

1105
01:11:36,713 --> 01:11:38,966
- ได้ตัวเลขเรตติ้งล่าสุดมารึยัง
- อยู่นี่ ไมค์

1106
01:11:39,466 --> 01:11:43,595
คําวิจารณ์ก็ยอด
เรตติ้งทําให้คิดได้ว่าจะประสบความสําเร็จยาว

1107
01:11:46,056 --> 01:11:47,850
{\an8}(13.29 น.)
(วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 1996)

1108
01:11:47,850 --> 01:11:50,853
{\an8}มีตารางงานที่เข้ากันโดยไร้ที่ติ
กับจังหวะครอบครัวของผม

1109
01:11:50,853 --> 01:11:52,104
{\an8}สกายเลอร์ เดินมาหาพ่อหน่อย

1110
01:11:57,150 --> 01:11:59,069
สถานการณ์เกือบจะเพอร์เฟกต์

1111
01:11:59,069 --> 01:12:00,988
เขาเรียกว่า "ปั่น" พลังในการจูงใจคน

1112
01:12:00,988 --> 01:12:03,115
ทําให้คนเชื่อในสิ่งที่ผมอยากให้เขาเชื่อ

1113
01:12:03,115 --> 01:12:04,741
เนี่ยอาชีพผม เป็นพรสวรรค์ของผม

1114
01:12:04,741 --> 01:12:05,868
คุณสุดยอดมากๆ

1115
01:12:05,868 --> 01:12:07,661
ครับ ไม่มีปัญหา

1116
01:12:07,661 --> 01:12:10,831
มันก็สนุกดีที่ได้เล่นสมมติ

1117
01:12:15,961 --> 01:12:17,880
โอเค นายกเทศมนตรี
พร้อมจะพูดเรื่องนัดหยุดงานหรือยัง

1118
01:12:17,880 --> 01:12:18,922
ผมเขียนมาทั้งคืนเลย ไมค์

1119
01:12:20,674 --> 01:12:22,968
โอเค ท่านครับ เราจะเข้ารายการ
ก่อนเวลาที่คิดนิดนึง

1120
01:12:28,348 --> 01:12:31,643
ความเครียดที่ทําละครรายสัปดาห์
ต่อหน้าผู้ชมในโรงถ่าย

1121
01:12:33,020 --> 01:12:34,771
ยิ่งเร่งอาการให้หนักมากขึ้น

1122
01:12:35,814 --> 01:12:37,983
แขนซ้ายทั้งแขนของผมจะสั่น

1123
01:12:39,401 --> 01:12:41,403
แรงพอที่จะสะเทือนไปทั้งตัวผม

1124
01:12:43,530 --> 01:12:44,948
มันทําให้เราบิดไปทั้งตัว

1125
01:12:44,948 --> 01:12:46,867
ผมต้องนอนกับพื้น นอนบิดแล้วรอ

1126
01:12:46,867 --> 01:12:49,203
แต่มีผู้ชมรออยู่ด้านหน้า
รอให้ผมไปเล่นฉากนั้น

1127
01:12:52,206 --> 01:12:55,667
ไม่เพียงแต่ผมจะได้ยิน...
เสียงเท้าพวกเขาที่อยู่ไม่สุข แต่สัมผัสได้เลย

1128
01:13:00,506 --> 01:13:02,216
เชิญนั่งกับเราสิ

1129
01:13:02,216 --> 01:13:04,426
ระหว่างที่เล่นไป ผมต้องคํานวณตลอดเวลา

1130
01:13:05,052 --> 01:13:08,597
กินยาเม็ดสุดท้ายเมื่อไหร่นะ
ฤทธิ์ยาจะหมดตอนไหน

1131
01:13:10,432 --> 01:13:11,475
ถ้าเริ่มมีอาการเตือน

1132
01:13:11,475 --> 01:13:13,852
ระหว่างกําลังถ่ายฉากยาวสี่ถึงห้านาที

1133
01:13:14,353 --> 01:13:17,481
ผมก็ไม่สามารถห้ามอาการที่จะกลับเป็นขึ้นมาได้

1134
01:13:20,317 --> 01:13:24,321
เฟรด โจ ยินดีที่ได้เจอเหมือนเคย

1135
01:13:24,321 --> 01:13:25,280
แต่ผมคิดอยู่นะว่า...

1136
01:13:29,368 --> 01:13:32,246
ถึงอย่างนั้นนอกจากครอบครัวผม
ก็ไม่มีใครรู้เลย

1137
01:13:34,873 --> 01:13:36,333
ชีวิตผมคือการโกหก

1138
01:13:37,918 --> 01:13:40,295
ทําต่อไม่ไหวแล้ว ต้องหยุดเสียที

1139
01:13:44,675 --> 01:13:48,136
คุณจะเริ่มสัมผัสได้ว่ามีคนจับตามอง

1140
01:13:48,762 --> 01:13:51,265
จับจ้อง ตัดสิน

1141
01:13:52,724 --> 01:13:55,561
มองเข้าไปถึงซอกลึกแห่งจิตวิญญาณของคุณ

1142
01:13:57,145 --> 01:13:59,857
- โอเค เช็คสปีด
- เดินกล้อง

1143
01:14:06,738 --> 01:14:08,490
(Spin City - ผู้กํากับ เอ. คาดิฟฟ์
ตากล้อง ดี. ควินลัน)

1144
01:14:10,909 --> 01:14:11,910
เราพร้อมแล้วค่ะ ไมเคิล

1145
01:14:11,910 --> 01:14:13,871
- เดี๋ยว เป็นไงบ้าง
- ดี

1146
01:14:13,871 --> 01:14:14,955
เอาแล้วนะ

1147
01:14:14,955 --> 01:14:16,540
(ไมเคิล เจ. ฟ็อกซ์)

1148
01:14:16,540 --> 01:14:18,125
(Spin City)

1149
01:14:30,637 --> 01:14:33,182
สําหรับผม เรื่องที่เลวร้ายที่สุดคือโดนพันธนาการ

1150
01:14:33,182 --> 01:14:38,687
ที่เลวร้ายสุดคือต้องถูกจํากัด
และไม่สามารถหาทางออกได้

1151
01:14:39,730 --> 01:14:41,690
มีช่วงหนึ่งที่ผมคิดว่า
"เราไม่มีทางหลุดจากเรื่องนี้ได้"

1152
01:14:47,154 --> 01:14:48,780
{\an8}(ฉายคืนวันพุธ 20.00 น.)

1153
01:14:48,780 --> 01:14:51,325
ผมเจาะผนังเป็นรูเท่ากําปั้นเต็มไปหมด

1154
01:15:09,885 --> 01:15:11,762
คนเรายิ่งเก็บความลับแค่ไหนก็ยิ่งป่วยเท่านั้น

1155
01:15:16,350 --> 01:15:19,228
ถ้ารู้สึกว่าไหว ปล่อยราวก็ได้

1156
01:15:19,228 --> 01:15:22,898
แต่ถ้าไม่ไหว พยายามผ่อนแรงจากมือขวา

1157
01:15:24,149 --> 01:15:25,150
ดีครับ ผมอยู่ตรงนี้

1158
01:15:26,151 --> 01:15:28,278
ดี ขยับเท้าขวาไปทางขวาอีกนิด

1159
01:15:29,029 --> 01:15:30,239
อีกนิด นั่นแหละ

1160
01:15:30,239 --> 01:15:31,323
แล้วเกิดอะไรขึ้น

1161
01:15:31,323 --> 01:15:32,491
ลองดูว่ายืนนิ่งๆ ตรงนี้เดี๋ยวได้มั้ย

1162
01:15:32,491 --> 01:15:33,909
ผมทําตัวเองเจ็บอีกแล้ว

1163
01:15:36,912 --> 01:15:39,164
สะดุดพรมบ้านตัวเองจนมือหัก

1164
01:15:39,164 --> 01:15:40,832
มีหมุดอยู่ในมือ

1165
01:15:41,959 --> 01:15:43,836
แต่รอบๆ หมุดดันติดเชื้อ

1166
01:15:43,836 --> 01:15:46,421
แล้วก็มีตัวเลือกที่จะตัดนิ้วผมทิ้งเลย

1167
01:15:49,716 --> 01:15:50,926
แต่ผมดันทําตัวเองแขนหัก

1168
01:15:52,594 --> 01:15:55,389
คนรอบตัวเอาแต่พูดว่า "ระวังตัวหน่อยสิ"

1169
01:15:55,389 --> 01:15:57,057
ผมบอก
"เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับระวังหรือไม่ระวังเลย

1170
01:15:57,057 --> 01:15:58,392
มันก็แค่... ยังไงก็เกิด

1171
01:15:58,392 --> 01:16:01,019
ถ้าเป็นพาร์คินสัน เราก็จะสะดุดโน่นนี่แล้วล้ม"

1172
01:16:01,979 --> 01:16:04,064
ลองยืดอกขึ้นอีกนิด

1173
01:16:04,064 --> 01:16:05,148
อย่างนั้น

1174
01:16:10,112 --> 01:16:12,406
- ดีมาก นี่คุณ...
- อย่าให้ไมกี้ต้องจนมุม

1175
01:16:14,408 --> 01:16:19,079
ผมรู้สึกว่า เวลาคุณพูดถึงเรื่องแย่ๆ

1176
01:16:19,079 --> 01:16:22,165
คุณจะค่อยๆ เปิด เหมือนกําลังจะพูด
แล้วก็หลบฉากหนี

1177
01:16:27,504 --> 01:16:29,298
ระวังมือขวาหน่อย

1178
01:16:29,298 --> 01:16:30,382
ได้ แหงสิ

1179
01:16:30,966 --> 01:16:32,467
- ดี นั่งก่อน
- ผมไม่เป็นไร

1180
01:16:32,467 --> 01:16:33,844
- คุณอยาก... แน่ใจนะ
- ได้

1181
01:16:36,346 --> 01:16:38,724
- เพราะงั้นถึงไม่ใช้...
- อ้อ

1182
01:16:39,308 --> 01:16:42,311
เห็นมั้ย แรงกลางตัวยังอยู่
นั่นกล้ามเนื้อท้องด้านข้าง

1183
01:16:42,311 --> 01:16:44,062
- ใช่
- เนอะ ตอนนี้รู้สึกยังไง

1184
01:16:45,105 --> 01:16:46,106
โอเค

1185
01:16:46,106 --> 01:16:49,109
ผมสัมภาษณ์คุณมาหลายต่อหลายชั่วโมง

1186
01:16:49,109 --> 01:16:51,278
คุณไม่เคยพูดเลยว่า "ผมเจ็บอยู่"

1187
01:16:54,114 --> 01:16:55,866
- ผมเจ็บอยู่
- จริงเหรอ

1188
01:16:55,866 --> 01:16:57,951
ผมเจ็บมากเลยล่ะ

1189
01:16:58,952 --> 01:17:03,207
ห้า สี่...

1190
01:17:03,207 --> 01:17:05,709
- นั่นทําให้เจ็บมาก
- ที่บ่า ตรงนี้เหรอ

1191
01:17:05,709 --> 01:17:09,254
การสั่นทุกครั้งจะเจ็บปวดรวดร้าวไปหมด

1192
01:17:09,254 --> 01:17:11,006
- อยากนั่งขึ้นมาไหม
- อยาก

1193
01:17:11,006 --> 01:17:12,382
ไปนั่งเก้าอี้ไหม

1194
01:17:12,382 --> 01:17:14,593
- อะไรก็ได้ที่ไม่ใช่ท่านี้
- โอเค

1195
01:17:15,177 --> 01:17:16,470
ทําไมคุณถึงไม่บอกผม...

1196
01:17:16,470 --> 01:17:18,430
- เราต้องเปิดใจ...
- ก็เราไม่ได้คุยเรื่องนั้น

1197
01:17:18,430 --> 01:17:20,349
พูดถึงความจริง
ทําไมถึงไม่บอกว่าคุณกําลังเจ็บปวด

1198
01:17:20,349 --> 01:17:22,893
ก็เราไม่ได้คุยเรื่องนั้น
ผมจะไม่เปิดก่อนหรอก

1199
01:17:27,356 --> 01:17:28,524
ดี อย่ากระแทกตัวนะ

1200
01:17:29,066 --> 01:17:31,235
อย่าให้สะเทือน ดี

1201
01:17:33,195 --> 01:17:34,196
ผมโอเคละ

1202
01:17:35,989 --> 01:17:37,824
- แค่อยากรู้สึกดีขึ้นซะที
- อ้อ

1203
01:17:37,824 --> 01:17:40,327
ผมคิดว่าผมมองเห็นชัดๆ...

1204
01:17:40,827 --> 01:17:42,871
ชัดแล้วว่าต้องทําอะไรถึงจะรู้สึกดีขึ้น

1205
01:17:43,830 --> 01:17:45,999
แต่นั่นมันคําที่ไมเคิล เจ. ฟ็อกซ์จะพูด

1206
01:17:47,125 --> 01:17:48,877
คนบอกผมบ่อยๆ ว่า
ผมทําให้พวกเขารู้สึกดีขึ้น

1207
01:17:48,877 --> 01:17:51,213
ผมทําให้พวกเขาทําเรื่องที่ปกติอาจไม่ทํา

1208
01:17:51,213 --> 01:17:54,174
นั่นก็ทรงพลังที่สุดเท่าที่เราจะสัมผัสได้

1209
01:17:54,174 --> 01:17:55,926
และเป็นความรับผิดชอบใหญ่มาก

1210
01:17:56,468 --> 01:17:58,428
- ผมไม่อยากทําพัง
- ครับ

1211
01:18:01,306 --> 01:18:05,644
แต่บางทีไม่ต้องเป็นไมเคิล เจ. ฟ็อกซ์บ้างก็ได้

1212
01:18:18,615 --> 01:18:21,702
ไมเคิล เจ. ฟ็อกซ์ ปิดเรื่องหนึ่งไว้มิด

1213
01:18:23,453 --> 01:18:25,205
เรื่องเกี่ยวกับสุขภาพของเขา

1214
01:18:25,205 --> 01:18:29,459
ตอนนี้เขาเปิดเผยเรื่องที่
เขาเป็นผู้ป่วยโรคพาร์คินสัน

1215
01:18:29,459 --> 01:18:32,087
ไมเคิล เจ. ฟ็อกซ์
หนึ่งในนักแสดงซึ่งเป็นที่รักที่สุดในอเมริกา

1216
01:18:32,087 --> 01:18:35,007
ตัดสินใจประกาศต่อสาธารณชนว่า
เขาต่อสู้กับโรคพาร์คินสันมานาน

1217
01:18:35,007 --> 01:18:37,176
ช็อกวงการบันเทิงเมื่อเขาประกาศว่า

1218
01:18:37,176 --> 01:18:39,261
เขาต่อสู้กับโรคพาร์คินสันมาตลอด

1219
01:18:39,261 --> 01:18:41,346
และเป็นโรคนี้มาถึงเจ็ดปีแล้ว

1220
01:18:42,890 --> 01:18:45,267
ไมเคิล ตลอดสัปดาห์นี้เราได้ยินแต่ว่า

1221
01:18:45,267 --> 01:18:47,603
คุณเป็นโรคร้ายแรงโรคนี้

1222
01:18:47,603 --> 01:18:51,315
ที่อาจอันตรายถึงตาย
และคุณต้องต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอด

1223
01:18:52,232 --> 01:18:53,901
ตอนนี้คุณโล่งใจขึ้นหรือยัง

1224
01:18:54,484 --> 01:18:56,236
ให้ตาย ผมทําอะไรลงไป

1225
01:18:58,405 --> 01:18:59,781
การพยากรณ์โรคเป็นยังไง

1226
01:18:59,781 --> 01:19:02,034
ภายในสิบปี เขาจะพิการอย่างหนัก

1227
01:19:02,659 --> 01:19:04,703
มีปัญหาการรักษาสมดุลและล้มบ่อย

1228
01:19:05,370 --> 01:19:07,497
คิดว่าทางข้างหน้าคงจะโหดมากสําหรับเขา

1229
01:19:07,497 --> 01:19:08,999
(พีเพิ่ล - รายงานพิเศษ - สู้สุดชีวิต)

1230
01:19:10,125 --> 01:19:11,543
คุณกังวลหรือเปล่า

1231
01:19:11,543 --> 01:19:13,837
ว่าผู้ชมจะมองคุณเปลี่ยนไป

1232
01:19:18,300 --> 01:19:20,677
นี่จะเป็นครั้งแรกที่ถ่ายละคร
ต่อหน้าผู้ชมในโรงถ่าย

1233
01:19:20,677 --> 01:19:22,346
ตั้งแต่เผยความจริงว่าถูกวินิจฉัยโรค

1234
01:19:25,140 --> 01:19:28,810
ผมกลัวว่าผู้ชมจะต่อต้าน กลัวว่าเขาจะไม่เข้าใจ

1235
01:19:30,270 --> 01:19:31,939
แล้วคิดว่าเพราะผมป่วย ผมจะตลกไม่ออกแล้ว

1236
01:19:34,274 --> 01:19:36,902
ผมต้องหวังว่าเขาจะเปิดใจรับผมได้

1237
01:19:38,111 --> 01:19:40,155
- ได้สปีดแล้ว
- เดินกล้อง

1238
01:19:40,155 --> 01:19:41,907
- มาร์ค
- และแอ็คชั่น

1239
01:19:47,120 --> 01:19:48,580
พบกันอีกแล้วนะ คุณบอนด์

1240
01:19:58,090 --> 01:19:59,091
นั่น

1241
01:20:00,217 --> 01:20:01,677
โดนไป โบโบ้ ฟิสเชอร์

1242
01:20:15,983 --> 01:20:16,984
ดูออกนะ

1243
01:20:20,487 --> 01:20:21,947
ก้าวที่กล้านะนั่น

1244
01:20:25,200 --> 01:20:27,202
แต่กลับได้ปฏิกิริยาหัวเราะหนักเลย

1245
01:20:28,036 --> 01:20:30,998
คุณเลือกได้ไม่ดีเลย

1246
01:20:36,170 --> 01:20:37,004
รุกฆาต

1247
01:20:37,004 --> 01:20:39,590
นั่นคือความรักที่กลั้นไม่อยู่

1248
01:20:48,974 --> 01:20:52,019
รู้สึกรึเปล่าว่าเหมือนมีพ่อแก่...
อายุ 90 อะไรแบบนั้น

1249
01:20:52,519 --> 01:20:55,606
เพราะพ่อไม่ได้รู้สึกแก่ขนาด 90
แต่... บางทีลูกก็โกรธพ่อ

1250
01:20:55,606 --> 01:20:57,441
เหมือนลูกๆ จะพูดตลอดว่า
"ระวังหน่อยๆ"

1251
01:20:57,441 --> 01:21:00,777
พ่อบอกว่าพ่อระวังแล้ว
ทําไมถึงจะใช้ชีวิตโดยไม่ระวังล่ะ

1252
01:21:00,777 --> 01:21:03,488
ไม่มีใครคิดหรอกว่าพ่อตั้งใจจะไม่ระวัง

1253
01:21:03,488 --> 01:21:06,200
แค่ว่าบางทีมันไม่ได้...

1254
01:21:07,367 --> 01:21:08,493
สําคัญที่สุด...

1255
01:21:08,493 --> 01:21:10,787
มันอยู่ลําดับท้ายๆ ในความสําคัญของพ่อ
เทียบกับพวกเรา

1256
01:21:11,371 --> 01:21:12,372
งั้น...

1257
01:21:13,582 --> 01:21:16,251
ผมเลยแค่ต้องคอยถามน่ะนะ แล้วผมอยากจะ...

1258
01:21:17,002 --> 01:21:18,462
ถ้าพ่อเข้าใจที่ผมพูดก็คงจะดี

1259
01:21:18,462 --> 01:21:19,963
แต่ผมไม่อยากให้พ่อล้มเลยมากกว่า

1260
01:21:19,963 --> 01:21:21,423
- พ่อก็พยายามอยู่
- ครับ

1261
01:21:23,800 --> 01:21:26,428
ผมมองหน้าตัวเองแล้วบอกว่า
"ฉันเป็นพาร์คินสัน"

1262
01:21:27,095 --> 01:21:28,597
แล้วอยากจะใช้ชีวิตกับโรคนี้ยังไง

1263
01:21:30,557 --> 01:21:32,434
แต่ถ้ายังข้ามจุดที่ "ฉันเป็นพาร์คินสัน" ไปไม่ได้

1264
01:21:32,434 --> 01:21:34,520
ถ้าผมไม่อาจข้ามส่วนที่จะตื่นมาตอนเช้า

1265
01:21:34,520 --> 01:21:36,480
แล้วคิดว่า "ใช่ เรื่องจริง มันเกิดขึ้นจริง"

1266
01:21:37,105 --> 01:21:38,607
ผมก็จะไม่มีทางข้ามผ่านมันไปได้

1267
01:21:38,607 --> 01:21:41,443
นี่เป็นครั้งแรกที่ผมมีโอกาสได้คุยกับ...

1268
01:21:41,443 --> 01:21:44,071
ครั้งแรกที่คุณมาออกรายการตั้งแต่จัดแถลงข่าว

1269
01:21:44,071 --> 01:21:45,405
- และประกาศว่าคุณ...
- ใช่

1270
01:21:45,405 --> 01:21:46,532
เป็นโรคพาร์คินสัน

1271
01:21:46,532 --> 01:21:48,033
- ผมแค่... ผมคิดว่าผู้ชม...
- ครับ

1272
01:21:48,033 --> 01:21:50,118
คือ อย่างว่า ตั้งแต่นั้นมาเป็นยังไงบ้าง

1273
01:21:50,118 --> 01:21:51,286
คนมีปฏิกิริยากับประกาศนั้นยังไง

1274
01:21:51,286 --> 01:21:53,121
ก็เหมือนเดิมนะ ไม่มีอะไรเปลี่ยน

1275
01:21:53,121 --> 01:21:54,831
- ตอนนี้ก็ยังเป็นอยู่ ก็...
- เหรอ

1276
01:21:59,044 --> 01:22:02,464
หลังจากพยายามซ่อนอาการมาหลายปี
ในที่สุดผมก็ปล่อยได้

1277
01:22:03,590 --> 01:22:09,137
ผมป่วยเป็นโรคหนึ่ง
มันทําให้ผมทําแบบนี้

1278
01:22:09,972 --> 01:22:11,765
และทําแบบนั้น

1279
01:22:13,851 --> 01:22:15,227
โอ๊ะโอ

1280
01:22:15,227 --> 01:22:17,938
ถ้าดูผมไปนานๆ คุณก็ชินเอง

1281
01:22:17,938 --> 01:22:21,733
ผมเพิ่งรู้ตัวว่าไม่จําเป็นต้องทําอะไรเลย
นอกจากเป็นตัวเอง

1282
01:22:21,733 --> 01:22:23,735
บางทีเวลาผมกินยามากเกินไป

1283
01:22:23,735 --> 01:22:26,238
ผมก็จะส่ายไปส่ายมา
ทําตัวเหมือนแอ็กเซล โรส

1284
01:22:27,865 --> 01:22:31,577
ถ้าเห็นอะไรแบบนั้น
ก็ฮัมเพลง Paradise City ในใจแล้วกัน

1285
01:22:33,579 --> 01:22:37,624
ผมก็ยังเป็นผม คนยังจําได้เหมือนเดิม
เพิ่มเติมคือเป็นพาร์คินสัน

1286
01:22:38,709 --> 01:22:41,170
โอ๊ย ให้ตาย

1287
01:22:41,170 --> 01:22:42,838
- อะไรวะ
- ทิชชู่มั้ย

1288
01:22:44,298 --> 01:22:46,008
ตั้งใจแกล้งเขย่ารึเปล่าเนี่ย

1289
01:22:46,925 --> 01:22:47,759
เป็นพาร์คินสันไง

1290
01:22:49,761 --> 01:22:52,598
บางคนจะมองว่า
ข่าวที่ผมเป็นโรคคือจุดจบแล้ว

1291
01:22:53,599 --> 01:22:56,518
แต่ผมเริ่มสัมผัสได้ว่า
ที่จริงมันเป็นจุดเริ่มต้น

1292
01:22:57,102 --> 01:22:59,521
ไมเคิล เจ. ฟ็อกซ์
ให้การกับสภาคองเกรส

1293
01:22:59,521 --> 01:23:02,983
ขอเพิ่มงบประมาณวิจัยโรคพาร์คินสัน

1294
01:23:04,276 --> 01:23:08,155
"ผมมาเพื่อบอกว่า
การบริหารโครงการวิจัยที่ประสบความสําเร็จ

1295
01:23:08,155 --> 01:23:09,448
ไม่ใช่เรื่องยากขนาดไปนอกโลก

1296
01:23:09,948 --> 01:23:13,619
ต้องใช้แค่สามัญสํานึกและความตั้งใจ
จึงจะทําให้สําเร็จได้ ขอบคุณครับ"

1297
01:23:14,161 --> 01:23:15,454
พูดดี ไมเคิล

1298
01:23:17,122 --> 01:23:18,624
ผมไม่เคยพูดแบบนี้กับใครเลยนะ

1299
01:23:18,624 --> 01:23:20,000
แต่จินตนาการว่าจะพูดมาตลอด

1300
01:23:20,000 --> 01:23:22,753
"เออ แกตัวใหญ่กว่าฉัน แกทําฉันน่วมได้

1301
01:23:23,587 --> 01:23:26,089
แต่ถ้าฉันเอาคืนรอบเดียว แกเจ็บแน่"

1302
01:23:28,800 --> 01:23:30,511
ผมรู้จักจังหวะนั้นดี

1303
01:23:34,932 --> 01:23:38,477
มูฮัมหมัด อาลี
กับไมเคิล เจ. ฟ็อกซ์ร่วมแสดงพลังส่งเสียง

1304
01:23:38,477 --> 01:23:40,354
ว่าตอนนี้กําลังต้องการงบประมาณอย่างมาก

1305
01:23:41,355 --> 01:23:45,025
ผมอยากอยู่กับโลกใบนี้
ไม่ใช่เป็นฝ่ายรับแล้วถอนตัวไปจากโลกนี้

1306
01:23:45,734 --> 01:23:47,694
โรคนี้ทําให้ผมรู้ตัวว่า
ยังทําอะไรให้โลกได้อีก

1307
01:23:48,862 --> 01:23:51,448
ผมรู้สึกว่าประทับใจจนสั่นสะท้าน...
ไม่ตั้งใจเล่นมุก

1308
01:23:51,448 --> 01:23:53,367
ที่ได้มาในวันนี้และช่วยเหลือ...

1309
01:23:54,034 --> 01:23:57,204
{\an8}มูลนิธิฟ็อกซ์
ปฏิวัติวงการการกุศลเชิงวิทยาศาสตร์

1310
01:23:57,788 --> 01:24:01,542
รวมใจชุมชนโรคพาร์คินสัน
และระดมทุนได้เกือบสองพันล้านดอลล่าร์

1311
01:24:01,542 --> 01:24:02,626
(ทําวิทยาศาสตร์ให้เป็นเรื่องส่วนตัว)

1312
01:24:06,713 --> 01:24:10,551
ผมถูกวินิจฉัยโรคพาร์คินสันมาสิบปีแล้ว
ตอนที่เอสเมเกิด

1313
01:24:12,386 --> 01:24:13,846
หวัดดีก่ะ หนู...

1314
01:24:15,722 --> 01:24:17,891
ไปหาพ่อจ๋า ไปหอมพ่อจ๋าหน่อย

1315
01:24:18,559 --> 01:24:20,435
- ดูพ่อสิ
- พ่อทําอะไรน่ะ

1316
01:24:20,435 --> 01:24:21,603
ดูพ่อจ๋าสิ เอสเม

1317
01:24:21,603 --> 01:24:22,771
ลูกๆ เยี่ยมที่สุดเลย

1318
01:24:22,771 --> 01:24:25,607
เพราะเด็กๆ จะพูดแค่
"ช่วยอยู่นิ่งๆ ทีได้ไหม"

1319
01:24:31,154 --> 01:24:32,155
แหงสิ

1320
01:24:32,781 --> 01:24:34,950
ผมก็บอกว่า "พ่อจะพยายามนะ ลูก"

1321
01:24:38,745 --> 01:24:39,663
{\an8}(วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2000)
(15.12 น.)

1322
01:24:39,663 --> 01:24:41,123
{\an8}(สุขสันต์วันเกิดห้าขวบ)
(อาควินนาห์ - สกายเลอร์)

1323
01:24:42,082 --> 01:24:43,083
- ไม่
- ด้วยรัก

1324
01:24:43,083 --> 01:24:45,085
- ไม่ เขา...
- บินอยู่

1325
01:24:45,794 --> 01:24:47,379
- เต้นรํา
- โอเค ดี

1326
01:24:47,379 --> 01:24:49,548
- อยากจะสลับทีมกันมั้ย...
- แต่อะไร...

1327
01:24:49,548 --> 01:24:52,092
เพราะเราชนะรวดเลย หรือจะอยู่ทีมเดิม

1328
01:24:52,092 --> 01:24:54,178
แม่ชอบทีมที่เราอยู่นะ แต่...

1329
01:24:54,178 --> 01:24:56,221
- หนูเล่นเกมนี้ไม่เก่ง
- ไม่ใช่ความผิดลูก ความผิดพ่อ

1330
01:24:56,221 --> 01:24:57,639
แต่คิดอยู่นะว่า... นั่น

1331
01:24:57,639 --> 01:24:58,557
เห็นยัง

1332
01:24:58,557 --> 01:25:00,184
- เห็นละ
- ได้แล้วนะ

1333
01:25:02,895 --> 01:25:03,812
แม่

1334
01:25:04,313 --> 01:25:05,814
- ทายถูกแล้วเหรอ
- ใช่

1335
01:25:05,814 --> 01:25:07,024
ก็แค่เขียน "ฉันเอง"

1336
01:25:07,649 --> 01:25:08,817
คือผมเหรอ

1337
01:25:08,817 --> 01:25:10,110
ฉันจ้ะ ไม่ใช่คุณ

1338
01:25:10,110 --> 01:25:12,154
คิดว่าคําตอบคือ "ไมเคิล เจ. ฟ็อกซ์" น่ะสิ

1339
01:25:16,033 --> 01:25:18,243
ความสัมพันธ์ของพ่อกับการเคลื่อนไหวคือ
พ่อไม่เคยอยู่นิ่ง

1340
01:25:18,243 --> 01:25:19,912
นั่นอาจเป็นเพราะพ่อตัวเล็ก

1341
01:25:19,912 --> 01:25:22,456
แต่วิ่งไปวิ่งมาอยู่ตลอด
แล้วก็ฝากชีวิตไว้กับการเคลื่อนไหว

1342
01:25:22,456 --> 01:25:24,791
ไม่เพียงแต่ให้มันพาตัวเราจากที่หนึ่งไปอีกที่

1343
01:25:24,791 --> 01:25:28,545
แต่ยังเป็นแสดงตัวตนตอนที่พุ่งจากที่หนึ่งไปอีกที่
จนมาเป็นตัวเองอย่างทุกวันนี้

1344
01:25:37,554 --> 01:25:41,183
สิ่งที่ผมได้เรียนรู้คือ
ชีวิตนี้ผมไม่สามารถอยู่นิ่งได้เลย

1345
01:25:41,183 --> 01:25:43,477
ผมไม่เคยตั้งสติกับสิ่งรอบตัวในชีวิตได้

1346
01:25:52,361 --> 01:25:54,696
จนกระทั่งพบ... เกิดเรื่องนี้ขึ้นกับตัวเรา

1347
01:25:54,696 --> 01:25:56,657
มันทําให้ผมต้องมีสติในทุกจังหวะของชีวิต

1348
01:25:56,657 --> 01:25:57,783
เพราะมันเขย่าจนผมต้องตื่น

1349
01:26:01,161 --> 01:26:02,162
นั่นแหละ

1350
01:26:56,091 --> 01:26:59,845
(สร้างจากหนังสือโดย
ไมเคิล เจ. ฟ็อกซ์)

1351
01:33:58,430 --> 01:34:03,435
STILL: A MICHAEL J. FOX MOVIE

1352
01:34:20,827 --> 01:34:22,829
คําบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์