1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:06,715 --> 00:00:12,012
‎นี่เป็นหนึ่งในส่วนที่บกพร่องที่สุด
‎ในระบบของสหรัฐอเมริกา ไม่ต้องสงสัยเลย

3
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

4
00:00:16,224 --> 00:00:18,601
‎มันผิดจรรยาบรรณและผิดศีลธรรม

5
00:00:22,397 --> 00:00:25,734
‎พ่อแม่ไม่มีสิทธิ์อะไรเลย

6
00:00:29,821 --> 00:00:32,240
‎ฉันรู้ว่าต่อให้พวกเขายิงคุณ มันก็ยังเมตตากว่า

7
00:00:32,323 --> 00:00:33,867
‎การพรากลูกของคุณไป

8
00:00:37,412 --> 00:00:40,040
‎ทำไมหลายปีมานี้ถึงไม่มีใครแก้ไขเรื่องนี้

9
00:00:40,123 --> 00:00:41,541
‎มันบกพร่องอย่างร้ายแรง

10
00:00:42,333 --> 00:00:43,877
‎เพราะงั้นฉันถึงบอกว่า

11
00:00:43,960 --> 00:00:45,712
‎พอคุณได้ลูกคืน

12
00:00:45,795 --> 00:00:49,132
‎ให้คุณออกจากโรงพยาบาลและไม่กลับไปอีก

13
00:00:50,175 --> 00:00:54,012
‎บอกตามตรงนะ ฉันตกตะลึงกับ
‎สิ่งที่เด็กคนนี้ต้องเผชิญ

14
00:00:54,095 --> 00:00:57,140
‎- สัตว์ประหลาด
‎- ไม่มีสัตว์ประหลาดจ้ะ แม่อยู่นี่

15
00:00:57,932 --> 00:01:01,352
‎- ฉันรู้สึกว่าคุณทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น
‎- ผมเชื่อใจหมอ

16
00:01:01,436 --> 00:01:04,022
‎คุณสาบานหรือไม่ว่าคำให้การต่อจากนี้

17
00:01:04,105 --> 00:01:05,982
‎เป็นความจริงอันครบถ้วน และมีแต่ความจริง

18
00:01:06,066 --> 00:01:06,900
‎ฉันสาบานค่ะ

19
00:01:06,983 --> 00:01:09,736
‎ฉันเย็นไม่ไหวแล้ว ฉันกำลังสู้เพื่อลูก

20
00:01:09,819 --> 00:01:11,196
‎ฉันต้องรู้สึกยังไง

21
00:01:11,780 --> 00:01:13,239
‎พระเจ้าช่วย

22
00:01:13,323 --> 00:01:14,908
‎บอกมาว่าเกิดอะไรขึ้น

23
00:01:14,991 --> 00:01:18,578
‎ยังมีหน้ามาถามอีกเหรอ
‎ว่าทำไมฉันถึงกลัวโรงพยาบาล

24
00:01:19,079 --> 00:01:20,872
‎พวกคุณสร้างแผลให้ฉัน

25
00:01:21,372 --> 00:01:24,000
‎ทุกคน ยืนขึ้น ศาลตุลาการเขต 12
‎กำลังจะเริ่มการไต่สวน

26
00:01:24,084 --> 00:01:27,670
‎หนูคิดถึงแม่ อยากเจอแม่เร็วๆ จัง

27
00:01:28,254 --> 00:01:30,673
‎แม่มั่นใจว่าเดี๋ยวเราก็ได้เจอกันจ้ะ

28
00:01:31,174 --> 00:01:33,593
‎เราแค่ต้องอดทน โอเคไหม

29
00:01:36,387 --> 00:01:43,353
‎(ใครจะดูแลมายา)

30
00:01:47,899 --> 00:01:53,113
‎(เวนิส ฟลอริดา
‎วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2021)

31
00:01:57,492 --> 00:01:59,494
‎เราสร้างครอบครัวด้วยความรัก

32
00:02:03,498 --> 00:02:04,499
‎ความซื่อสัตย์

33
00:02:06,584 --> 00:02:07,627
‎ความไว้ใจ

34
00:02:11,089 --> 00:02:15,468
‎ในฐานะพ่อแม่ เราพยายาม
‎ทำเพื่อลูกอย่างสุดความสามารถ

35
00:02:22,600 --> 00:02:24,227
‎เราทำทุกอย่างเพื่อพวกเขา

36
00:02:27,272 --> 00:02:29,065
‎นั่นคือสิ่งที่บีอาตากับผมทำ

37
00:02:33,194 --> 00:02:35,947
‎แต่ไม่มีอะไรทำให้ผมพร้อมรับมือกับ

38
00:02:36,030 --> 00:02:39,450
‎สิ่งที่ผมกับครอบครัวต้องเผชิญ

39
00:02:42,704 --> 00:02:43,746
‎ไม่มีเลย

40
00:02:44,247 --> 00:02:47,792
‎ต่อไปนี้คือคำให้การของแจ็ค โควัลสกี้

41
00:02:47,876 --> 00:02:52,672
‎บันทึกไว้ ณ วันที่ 25 ตุลาคม 2021
‎เวลา 9:02 นาฬิกา

42
00:02:53,423 --> 00:02:57,510
‎คุณโควัลสกี้ ผมอยากสอบถาม
‎เรื่องภรรยาของคุณสักหน่อย

43
00:02:59,262 --> 00:03:01,848
‎ผมตกหลุมรักบีอาตาทันที

44
00:03:04,100 --> 00:03:06,227
‎เธอมีบางอย่างที่พิเศษ

45
00:03:07,896 --> 00:03:09,272
‎มันคือแววตาของเธอ

46
00:03:10,773 --> 00:03:12,066
‎เธอเป็นคนจริงใจ

47
00:03:13,067 --> 00:03:15,028
‎เธอมีมนตร์ขลัง คุณนึกออกไหม

48
00:03:17,906 --> 00:03:20,825
‎บีอาตาอพยพมาจากโปแลนด์ในยุคคอมมิวนิสต์

49
00:03:20,909 --> 00:03:22,911
‎ตอนเธออายุ 16

50
00:03:23,745 --> 00:03:26,331
‎เธอเรียนมัธยมปลายที่ชิคาโก

51
00:03:26,915 --> 00:03:28,458
‎ผมจำได้ว่าเธอบอกว่า

52
00:03:28,541 --> 00:03:31,127
‎ครูคนหนึ่งบอกว่าเธอไม่มีวันประสบความสำเร็จ

53
00:03:31,211 --> 00:03:34,714
‎เพราะเธอพูดภาษาอังกฤษไม่เก่ง

54
00:03:35,506 --> 00:03:41,012
‎และนั่นไม่ใช่สิ่งที่ควรพูดกับบีอาตา
‎เพราะเธอไม่ยอมรับคำปฏิเสธ

55
00:03:43,306 --> 00:03:46,726
‎ใช่ ผมเองก็ได้ยินคำว่า "ไม่"
‎หลายครั้งเวลาผมเป็นฝ่ายผิด

56
00:03:49,646 --> 00:03:51,814
‎เธอส่งตัวเองเรียนจนจบมหาวิทยาลัย

57
00:03:51,898 --> 00:03:54,901
‎และได้เป็นพยาบาลในห้องสวนหลอดเลือดหัวใจ

58
00:03:54,984 --> 00:03:57,612
‎ที่ศูนย์การแพทย์มหาวิทยาลัยลอยโยลา

59
00:03:58,947 --> 00:04:00,365
‎เธอพิสูจน์ว่าพวกเขาคิดผิด

60
00:04:02,492 --> 00:04:05,828
‎บีอาตาไม่ต้องการอะไร
‎มากไปกว่าการมีลูกเป็นของตัวเอง

61
00:04:07,288 --> 00:04:10,625
‎เธอวางแผนทันทีว่าห้องเด็กจะหน้าตาเป็นยังไง

62
00:04:10,708 --> 00:04:14,337
‎แล้วเธอก็ออกไปซื้อเสื้อผ้าและแต่งห้อง

63
00:04:16,047 --> 00:04:20,343
‎ผมรู้ตั้งแต่ต้นว่าเธอจะเป็นแม่ที่ยอดเยี่ยม

64
00:04:22,637 --> 00:04:26,933
‎โชคร้ายที่เรามีลูกยาก

65
00:04:28,893 --> 00:04:31,771
‎แต่ไม่ว่ามันจะเครียดแค่ไหน

66
00:04:31,854 --> 00:04:33,648
‎บีอาตาก็ไม่ยอมแพ้

67
00:04:34,315 --> 00:04:35,441
‎เธอไม่ยอมแพ้

68
00:04:37,568 --> 00:04:39,362
‎และนั่นคือตอนที่มายาเกิดมา

69
00:04:45,910 --> 00:04:49,831
‎บีอาตามอบสิ่งที่ดีที่สุดให้มายาเสมอ

70
00:04:52,000 --> 00:04:54,752
‎ชั้นเรียนเปียโน โรงเรียนสอนภาษาโปแลนด์

71
00:04:55,253 --> 00:04:59,465
‎เธอจดบันทึกเกี่ยวกับทุกที่ที่มายาไป

72
00:05:02,969 --> 00:05:08,141
‎มันคือความรู้สึกอบอุ่น
‎เพราะชีวิตเรามีอะไรให้แบ่งปันมากขึ้น

73
00:05:10,560 --> 00:05:13,813
‎แล้วสองปีหลังจากนั้น ไคล์ก็เกิด

74
00:05:15,773 --> 00:05:16,899
‎ถือว่าเป็นโชคดี

75
00:05:18,067 --> 00:05:19,193
‎ไม่ต้องพยายามเลย

76
00:05:21,321 --> 00:05:23,698
‎ฉันพบว่าตัวเองฝันถึง

77
00:05:24,449 --> 00:05:26,659
‎เงินและทอง

78
00:05:27,577 --> 00:05:30,121
‎เหมือนฉากในหนัง

79
00:05:30,204 --> 00:05:33,750
‎ที่คนอกหักทุกคนรู้จักดี

80
00:05:35,168 --> 00:05:38,546
‎ช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิปี 2015

81
00:05:39,213 --> 00:05:40,423
‎ชีวิตกำลังไปได้สวย

82
00:05:42,592 --> 00:05:45,219
‎บีอาตาทำงานเป็นพยาบาล
‎ผู้ให้สารน้ำทางหลอดเลือดดำ

83
00:05:45,303 --> 00:05:48,181
‎และช่วยให้คนได้รับการรักษาที่บ้าน

84
00:05:49,349 --> 00:05:50,725
‎ผมเป็นนักดับเพลิง

85
00:05:51,768 --> 00:05:53,686
‎สุดท้ายผมก็เกษียณ

86
00:05:53,770 --> 00:05:56,856
‎และได้ใช้เวลากับลูกๆ มากขึ้น

87
00:05:57,982 --> 00:06:01,611
‎เรามีบ้านแสนสวย อยู่ในย่านที่สวยงาม

88
00:06:02,278 --> 00:06:04,322
‎เหมือนฝันเป็นจริง สวรรค์บนดิน

89
00:06:06,074 --> 00:06:08,326
‎แต่แล้วมายาก็เริ่มป่วย

90
00:06:10,912 --> 00:06:13,956
‎ต่อไปนี้คือคำให้การของมายา โควัลสกี้

91
00:06:14,040 --> 00:06:17,919
‎บันทึกไว้ ณ วันที่ 15 ตุลาคม 2021

92
00:06:18,002 --> 00:06:18,878
‎สวัสดี มายา

93
00:06:19,462 --> 00:06:24,133
‎ย้อนกลับไปช่วงปี 2015 ถึง 2017

94
00:06:24,217 --> 00:06:27,637
‎ผมอยากรู้ว่าตอนนั้นคุณมีอาการแบบไหน

95
00:06:27,720 --> 00:06:28,638
‎จำได้ไหมครับ

96
00:06:29,514 --> 00:06:32,058
‎ฉันจำได้ว่าฉันรู้สึกเจ็บปวดมาก

97
00:06:33,393 --> 00:06:36,020
‎แขน ขา เท้า

98
00:06:36,854 --> 00:06:39,273
‎ฉันรู้สึกเซื่องซึมอยู่ตลอดเวลา

99
00:06:39,774 --> 00:06:42,944
‎และไม่สามารถเคลื่อนไหวร่างกายได้เต็มที่

100
00:06:44,320 --> 00:06:49,367
‎เราไม่รู้ว่ามันเกิดจากอะไร
‎และอาการก็แย่ลงเรื่อยๆ

101
00:06:50,034 --> 00:06:52,286
‎แกเริ่มมีปัญหาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ

102
00:06:52,370 --> 00:06:54,038
‎ตอนแรกฉันก็ไม่ได้คิดอะไรมาก

103
00:06:54,122 --> 00:06:56,040
‎ฉันนึกว่าเป็นเพราะหอบหืด

104
00:06:56,124 --> 00:06:59,335
‎- แต่แล้วแกก็มีอาการปอดบวมน้ำ
‎- ครับ

105
00:06:59,419 --> 00:07:01,754
‎ไอออกมาเป็นเสมหะสีเขียวอมเหลือง

106
00:07:01,838 --> 00:07:04,966
‎ไซนัสอักเสบ แกออกนอกบ้านไม่ได้

107
00:07:05,049 --> 00:07:08,010
‎ทุกครั้งที่ออกไปข้างนอก แกจะเริ่มไอ

108
00:07:08,970 --> 00:07:11,848
‎ทุกอย่างเริ่มต้นจากปัญหาด้านการหายใจ

109
00:07:12,390 --> 00:07:14,559
‎แกติดเชื้อในทางเดินหายใจ

110
00:07:15,643 --> 00:07:19,272
‎แกปวดหัว ตามัว

111
00:07:20,648 --> 00:07:22,817
‎ผิวหนังรู้สึกเหมือนโดนไฟเผา

112
00:07:23,359 --> 00:07:26,529
‎พอแตะขาแล้วรู้สึกไม่ดีใช่ไหม

113
00:07:26,612 --> 00:07:28,906
‎เท้าแกบิดเข้าด้านใน

114
00:07:28,990 --> 00:07:31,325
‎- หนูทำได้
‎- เกือบจะถึงแม่แล้ว

115
00:07:31,409 --> 00:07:32,743
‎แกเดินไม่ได้

116
00:07:32,827 --> 00:07:33,953
‎เกือบถึงแล้ว

117
00:07:34,745 --> 00:07:36,289
‎- แม่รู้
‎- หนูทนไม่ไหวแล้ว

118
00:07:36,372 --> 00:07:37,707
‎หนูทนไม่ไหวแล้ว

119
00:07:38,332 --> 00:07:43,796
‎ผมจำได้ว่าได้ยินเสียงลูกร้องไห้
‎ด้วยความเจ็บปวดทั้งคืน

120
00:07:43,880 --> 00:07:44,964
‎แม่รู้

121
00:07:45,047 --> 00:07:46,674
‎แต่เราไม่ได้คำตอบ

122
00:07:47,842 --> 00:07:50,219
‎นั่นเป็นเรื่องที่เรารับไม่ได้

123
00:07:56,142 --> 00:07:57,101
‎มายา

124
00:07:58,561 --> 00:07:59,687
‎เข้มแข็งไว้นะ

125
00:08:00,396 --> 00:08:02,106
‎หนูพยายามเข้มแข็งอยู่

126
00:08:05,651 --> 00:08:07,570
‎เราไปหาหมอคนแล้วคนเล่า

127
00:08:08,237 --> 00:08:10,114
‎ย้ายโรงพยาบาลไปเรื่อยๆ

128
00:08:11,616 --> 00:08:13,242
‎พยายามหาคำตอบ

129
00:08:14,494 --> 00:08:17,997
‎และด้วยความที่เป็นพยาบาล บีอาตารอบคอบมาก

130
00:08:18,748 --> 00:08:21,667
‎เธอบันทึกการไปหาหมอทุกครั้ง

131
00:08:22,710 --> 00:08:24,170
‎ตั้งแต่ครั้งแรก

132
00:08:25,588 --> 00:08:30,259
‎แต่ทุกคนก็แค่ยอมแพ้
‎และบอกว่า "เราทำอะไรไม่ได้"

133
00:08:30,885 --> 00:08:32,595
‎"เราไม่รู้ว่ามันคืออะไร"

134
00:08:33,179 --> 00:08:34,138
‎ผมได้ยินที่คุณเล่านะ

135
00:08:34,222 --> 00:08:37,350
‎ผมเข้าใจว่าแกผ่านอะไรมามาก

136
00:08:37,433 --> 00:08:39,977
‎แต่ผมยังไม่แน่ใจว่าเรากำลังรับมือกับอะไร

137
00:08:40,061 --> 00:08:41,437
‎ผมพูดตรงๆ นะ

138
00:08:41,521 --> 00:08:44,023
‎เด็กอาจบอกเราว่า "หนูหายใจไม่ออก"

139
00:08:44,106 --> 00:08:46,484
‎และผมไม่รู้ว่าแกมีอาการวิตกกังวลหรือเปล่า

140
00:08:46,567 --> 00:08:47,401
‎ถ้างั้น…

141
00:08:47,485 --> 00:08:50,446
‎มีคำถามหลายข้อที่ยังไม่ได้คำตอบ

142
00:08:53,074 --> 00:08:54,492
‎ขอเวลาสักครู่นะครับ

143
00:08:57,453 --> 00:09:00,414
‎แม่คะ หนูไม่ได้กังวลสักหน่อย

144
00:09:00,498 --> 00:09:02,166
‎แม่รู้จ้ะ ลูกรัก แม่รู้

145
00:09:02,833 --> 00:09:06,796
‎คุณหมอเขาแค่พยายามหาสาเหตุ
‎ลูกทำใจให้สบายก็พอ

146
00:09:08,089 --> 00:09:13,386
‎ในฐานะพ่อแม่ เรารู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ
‎และพวกหมอทำได้ไม่ดีพอ

147
00:09:14,428 --> 00:09:17,056
‎ดังนั้น เวลาบีอาตากลับถึงบ้าน
‎เธอจะไม่เข้านอน

148
00:09:17,598 --> 00:09:18,933
‎เธอหาข้อมูล

149
00:09:21,102 --> 00:09:24,021
‎นั่นคือตอนที่เธอเจอหมอเคิร์กแพทริค

150
00:09:26,440 --> 00:09:30,152
‎มายา หนูโอเคไหม
‎ถ้าเราเอาวิดีโอนี้ไปสอนเด็กคนอื่นๆ

151
00:09:30,236 --> 00:09:31,612
‎- โอเคค่ะ
‎- โอเค ดีมาก

152
00:09:31,696 --> 00:09:33,698
‎มาทบทวนประวัติของหนูกัน

153
00:09:33,781 --> 00:09:35,491
‎ประมาณสามเดือนก่อน

154
00:09:35,575 --> 00:09:39,453
‎หนูเริ่มรู้สึกปวดเท้า ถูกไหม

155
00:09:39,537 --> 00:09:41,539
‎เห็นไหมครับว่าเท้าแกบิดเข้าด้านใน

156
00:09:41,622 --> 00:09:45,251
‎เราเรียกมันว่าภาวะกล้ามเนื้อบิดเกร็ง
‎โอเคนะครับ กล้ามเนื้อบิดเกร็ง

157
00:09:45,334 --> 00:09:49,380
‎ที่จริงแล้ว มันรุนแรงมากจน
‎แกทิ้งน้ำหนักอย่างปลอดภัยไม่ได้ด้วยซ้ำ

158
00:09:49,463 --> 00:09:50,965
‎- หนูพร้อมจะทดสอบหรือยัง
‎- พร้อมค่ะ

159
00:09:51,048 --> 00:09:53,342
‎โอเค ยกมือข้างขวาเท่าที่จะทำได้

160
00:09:53,426 --> 00:09:57,096
‎ดูว่ายกได้สูงแค่ไหนก่อนจะยกต่อไม่ไหว

161
00:10:00,182 --> 00:10:02,643
‎ยกได้เท่านี้ใช่ไหม เก่งมาก มายา

162
00:10:02,727 --> 00:10:04,645
‎ต่อไปเราจะขอให้คุณแม่ช่วย

163
00:10:04,729 --> 00:10:08,983
‎คุณแม่จะนั่งตรงนี้และยกขาให้หนู

164
00:10:09,609 --> 00:10:12,028
‎พยายามกระดิกนิ้วเท้าเท่าที่ทำได้นะ

165
00:10:12,111 --> 00:10:13,154
‎หนูทำได้ไหม

166
00:10:15,072 --> 00:10:16,949
‎นี่หนูพยายามเต็มที่แล้วใช่ไหม

167
00:10:19,035 --> 00:10:21,245
‎- คุณแม่เห็นความเคลื่อนไหวบ้างไหมครับ
‎- ไม่ค่ะ

168
00:10:21,329 --> 00:10:22,830
‎ครับ คุณแม่ ดีมาก ทำได้ดีมาก

169
00:10:22,913 --> 00:10:24,707
‎มายา หนูอยากได้ผ้าห่ม…

170
00:10:24,790 --> 00:10:29,503
‎ตอนผมเจอครอบครัวโควัลสกี้
‎ครั้งแรกในเดือนกันยายน ปี 2015

171
00:10:29,587 --> 00:10:33,257
‎เห็นได้ชัดว่าปัญหาของมายาคืออะไร

172
00:10:34,091 --> 00:10:36,552
‎มันชัดเจนและเรียบง่าย ซีอาร์พีเอส

173
00:10:36,636 --> 00:10:39,472
‎กลุ่มอาการเจ็บปวดเฉพาะที่แบบซับซ้อน

174
00:10:39,555 --> 00:10:41,432
‎วิดีโอนี้ถูกจัดทำขึ้น

175
00:10:41,515 --> 00:10:45,394
‎โดยได้รับคำแนะนำจาก
‎ดร.แอนโทนี่ เคิร์กแพทริค

176
00:10:45,478 --> 00:10:47,938
‎กลุ่มอาการเจ็บปวดเฉพาะที่แบบซับซ้อนคืออะไร

177
00:10:48,022 --> 00:10:51,317
‎จะเข้าใจได้ง่ายถ้าเราดูว่าโรคมีพัฒนาการยังไง

178
00:10:51,400 --> 00:10:53,235
‎สมมติว่าเราได้รับบาดเจ็บ

179
00:10:54,070 --> 00:10:57,907
‎เรารู้ว่าภายในหนึ่งหรือสองสัปดาห์
‎ความปวดจะบรรเทา

180
00:10:57,990 --> 00:11:01,410
‎อาการบวมจะบรรเทา
‎ความแดงและทุกอย่างจะบรรเทา

181
00:11:01,494 --> 00:11:04,538
‎แต่กับผู้ป่วยที่เป็นซีอาร์พีเอส

182
00:11:04,622 --> 00:11:08,334
‎อาการจะยิ่งรุนแรงขึ้นในช่วงเวลานั้น

183
00:11:08,834 --> 00:11:10,920
‎กรณีศึกษาที่ได้รับการตีพิมพ์บ่งชี้ว่า

184
00:11:11,003 --> 00:11:14,674
‎การอุบัติของซีอาร์พีเอสเพิ่มขึ้นอย่างมาก

185
00:11:14,757 --> 00:11:16,676
‎ในช่วงอายุ 9 ถึง 11 ปี

186
00:11:16,759 --> 00:11:19,553
‎และพบในเด็กผู้หญิงเป็นหลัก

187
00:11:19,637 --> 00:11:22,598
‎ผู้ป่วยส่วนใหญ่อธิบายว่ามันคือความรู้สึกแสบร้อน

188
00:11:22,682 --> 00:11:26,644
‎ผิวหนังของพวกเขาอ่อนไหวต่อ
‎การสัมผัสอย่างแผ่วเบา

189
00:11:26,727 --> 00:11:29,980
‎ลองนึกภาพขนนกที่ลอยละล่อง
‎สัมผัสแล้วรู้สึกนุ่ม

190
00:11:30,064 --> 00:11:32,024
‎ผู้ป่วยบอกว่ามันรู้สึกเหมือน

191
00:11:32,108 --> 00:11:34,443
‎ถูกมีดแทงตามร่างกายมากกว่า

192
00:11:35,236 --> 00:11:38,072
‎กลุ่มอาการนี้ถูกกล่าวถึง
‎เป็นครั้งแรกเมื่อ 100 กว่าปีก่อน

193
00:11:38,155 --> 00:11:41,784
‎แต่เพิ่งได้รับการยอมรับโดย
‎แพทย์แผนปัจจุบันในทศวรรษ 1990

194
00:11:41,867 --> 00:11:44,203
‎แต่หลายๆ คนก็ยังไม่รู้จักโรคนี้

195
00:11:44,286 --> 00:11:48,791
‎ผู้ป่วยหลายคนถูกบอกว่ามันเป็น
‎อาการทางจิตใจและพวกเขาคิดไปเอง

196
00:11:48,874 --> 00:11:51,502
‎หลังจากการประเมินเบื้องต้นของมายา

197
00:11:51,585 --> 00:11:55,297
‎ผมรู้สึกมั่นใจ เพราะความรุนแรงของอาการ

198
00:11:55,381 --> 00:11:58,509
‎รอยโรค ความรู้สึกแสบร้อนที่ขา

199
00:11:59,093 --> 00:12:01,595
‎และความเจ็บปวดทั่วร่างกาย

200
00:12:01,679 --> 00:12:04,265
‎บ่งชี้ว่ามายาเป็นซีอาร์พีเอสขั้นรุนแรง

201
00:12:04,348 --> 00:12:08,185
‎เราต้องรีบรักษาด้วยวิธีที่เด็ดขาด
‎และคุมอาการให้อยู่

202
00:12:09,478 --> 00:12:13,566
‎เรารักษาผู้ป่วยมากกว่า 3,000 คน
‎ที่มีกลุ่มอาการเจ็บปวดเฉพาะที่แบบซับซ้อน

203
00:12:14,275 --> 00:12:17,027
‎และเรารู้ว่าวิธีรักษาที่ดีที่สุดคืออะไร

204
00:12:18,362 --> 00:12:19,613
‎มันเรียกว่าเคตามีน

205
00:12:20,322 --> 00:12:23,451
‎ยาที่เป็นที่รู้จักจากการใช้เชิงสันทนาการในคลับ

206
00:12:23,534 --> 00:12:28,289
‎เริ่มถูกมองในมุมใหม่โดยผู้เชี่ยวชาญ
‎ด้านการจัดการความเจ็บปวด

207
00:12:28,372 --> 00:12:31,250
‎มันมีชื่อว่าเคตามีน
‎และผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์ใช้มัน

208
00:12:31,333 --> 00:12:34,044
‎รักษาผู้ป่วยที่มีอาการปวดเรื้อรัง

209
00:12:35,129 --> 00:12:38,340
‎เคตามีนเป็นยาที่ปลอดภัย
‎และมีประสิทธิภาพในการรักษา

210
00:12:38,424 --> 00:12:40,968
‎กลุ่มอาการเจ็บปวดเฉพาะที่แบบซับซ้อน

211
00:12:42,470 --> 00:12:45,347
‎เพราะเมื่อเคตามีนเข้าสู่ร่างกาย

212
00:12:45,431 --> 00:12:50,102
‎มันจะกระตุ้นสมองและรีเซตทุกอย่าง

213
00:12:51,896 --> 00:12:54,982
‎มันมักจะทำให้ความดันเลือดสูงขึ้น
‎การไหลเวียนเลือดดีขึ้น

214
00:12:55,065 --> 00:12:56,525
‎และอัตราการหายใจสูงขึ้น

215
00:12:58,027 --> 00:13:01,489
‎สำหรับมายา เราเริ่มจาก
‎การรักษาสำหรับผู้ป่วยนอก

216
00:13:01,572 --> 00:13:03,282
‎และให้ยาในปริมาณค่อนข้างน้อย…

217
00:13:03,365 --> 00:13:04,700
‎มันทำให้เจ็บไหม

218
00:13:04,784 --> 00:13:05,910
‎แต่มันไม่ได้ผล

219
00:13:05,993 --> 00:13:07,077
‎ตรงนี้…

220
00:13:07,161 --> 00:13:10,664
‎ผมจึงคุยกับคุณแม่และมายา

221
00:13:10,748 --> 00:13:13,626
‎เรื่องการทำให้เกิดภาวะโคม่าด้วยเคตามีน

222
00:13:14,960 --> 00:13:19,256
‎ผู้ป่วยบางคนก็ควบคุมความเจ็บปวด
‎ด้วยการเข้าสู่ภาวะโคม่า

223
00:13:19,840 --> 00:13:23,135
‎ในกรณีนี้ แพทย์จะให้ยา 50 เท่าของปริมาณปกติ

224
00:13:23,219 --> 00:13:25,346
‎เพื่อให้เกิดภาวะโคม่าเป็นเวลาห้าวัน

225
00:13:25,429 --> 00:13:27,890
‎เราเห็นผู้ป่วยมามาก เรารู้ว่าอาการจะทรุดลง

226
00:13:27,973 --> 00:13:28,891
‎ไม่มีอะไรได้ผล

227
00:13:28,974 --> 00:13:31,894
‎การผ่าตัดไม่ได้ผล ยาไม่ได้ผล
‎การบล็อกเส้นประสาทไม่ได้ผล

228
00:13:31,977 --> 00:13:34,605
‎แต่พอใช้วิธีนี้ มันได้ผล

229
00:13:34,688 --> 00:13:36,065
‎ดร.เคิร์กแพทริคกล่าวว่า

230
00:13:36,148 --> 00:13:39,109
‎การรักษาในขั้นทดลองนี้
‎มีเฉพาะในประเทศเม็กซิโก

231
00:13:39,985 --> 00:13:43,864
‎ตอนที่หมอบอกว่าพวกเราต้องไปเม็กซิโก

232
00:13:43,948 --> 00:13:45,491
‎ผมไม่อยากเชื่อหูตัวเอง

233
00:13:45,574 --> 00:13:46,700
‎นอนหงายนะ

234
00:13:46,784 --> 00:13:51,622
‎แล้วเขาก็บอกว่ามีโอกาสที่แกจะตาย

235
00:13:51,705 --> 00:13:53,874
‎ผมว่าแกน่าจะรับการรักษาได้ดี ดีมาก

236
00:13:53,958 --> 00:13:55,668
‎มันน่ากลัวมาก

237
00:13:56,961 --> 00:13:59,296
‎แต่เราไม่มีทางเลือก

238
00:13:59,380 --> 00:14:03,050
‎ถ้าไม่ทำ ก็ต้องเห็นมายาอาการทรุดลงทุกวัน

239
00:14:06,136 --> 00:14:10,140
‎เราเลยตัดสินใจพาแกไปมอนเตร์เรย์ เม็กซิโก

240
00:14:11,976 --> 00:14:15,896
‎(มอนเตร์เรย์ เม็กซิโก
‎พฤศจิกายน 2015)

241
00:14:20,776 --> 00:14:21,819
‎หนูจะตื่นไหม

242
00:14:21,902 --> 00:14:23,529
‎ตื่นสิจ้ะ ลูกต้องตื่นแน่

243
00:14:23,612 --> 00:14:24,697
‎หนูจะเป็นปกติไหม

244
00:14:24,780 --> 00:14:26,407
‎จ้ะ ลูกเป็นปกติอยู่แล้ว

245
00:14:26,490 --> 00:14:28,951
‎พอตื่นขึ้นมา ลูกจะปกติมากเลย

246
00:14:29,660 --> 00:14:31,620
‎- หนูรู้สึกว่าตัวเองแปลก
‎- ไม่เลย

247
00:14:31,704 --> 00:14:33,247
‎หนูรู้สึกแปลกมาก

248
00:14:34,707 --> 00:14:35,916
‎หนูรู้สึกแปลกมาก

249
00:14:36,000 --> 00:14:37,293
‎ลูกทำได้ดีแล้ว

250
00:14:40,337 --> 00:14:43,716
‎ผมอยากถามถึงการทำโคม่า
‎ด้วยเคตามีนในเม็กซิโก

251
00:14:44,425 --> 00:14:46,802
‎คุณจำอะไรเกี่ยวกับการเข้ารักษาครั้งนั้นได้ไหม

252
00:14:47,303 --> 00:14:50,347
‎จำได้ค่ะ ฉันจำได้ว่าอยู่ในห้อง

253
00:14:51,974 --> 00:14:53,726
‎ฉันได้รับยามากกว่าปกติ

254
00:14:53,809 --> 00:14:57,855
‎ก็เลยมีผลข้างเคียงรุนแรงกว่า
‎อย่างเช่นเห็นภาพหลอน

255
00:14:58,981 --> 00:15:03,611
‎แต่ฉันรู้ว่าแม่อยู่ด้วย นั่นช่วยให้ฉันรู้สึกดีขึ้น

256
00:15:06,113 --> 00:15:08,198
‎นี่คือวันแรกที่เข้าสู่ภาวะโคม่า

257
00:15:08,824 --> 00:15:11,327
‎วันพุธที่ 18 พฤศจิกายน

258
00:15:12,161 --> 00:15:13,579
‎มายาทำได้ดี

259
00:15:13,662 --> 00:15:16,415
‎วันนี้วันศุกร์ที่ 20 พฤศจิกายน

260
00:15:16,498 --> 00:15:18,626
‎เป็นวันที่สามในภาวะโคม่า

261
00:15:18,709 --> 00:15:20,377
‎มายาทำได้ดีมาก

262
00:15:21,462 --> 00:15:23,422
‎วันที่ห้าในภาวะโคม่า

263
00:15:24,214 --> 00:15:28,469
‎เมื่อเช้าแกอาการกำเริบและอาเจียน

264
00:15:28,552 --> 00:15:31,472
‎พวกเขาเลยต้องให้เคตามีนเพิ่ม

265
00:15:32,348 --> 00:15:36,685
‎นี่คือวันที่หกในภาวะโคม่า
‎วันที่ 22 พฤศจิกายน 2015

266
00:15:37,186 --> 00:15:38,562
‎แม่รักลูกนะ มายา

267
00:15:39,271 --> 00:15:43,525
‎พ่อรักลูกนะ ไคล์รักลูกนะ คอรินน์รักลูกนะ

268
00:15:44,109 --> 00:15:45,569
‎ทุกคนรักลูก

269
00:15:50,532 --> 00:15:54,787
‎ไม่ เอามันออกไป อย่ายกมัน

270
00:15:55,287 --> 00:15:58,123
‎- แม่คะ
‎- จ้ะ แม่อยู่นี่

271
00:15:58,207 --> 00:15:59,083
‎นี่

272
00:15:59,750 --> 00:16:02,753
‎- แม่อยู่นี่
‎- แม่คะ มีสัตว์ประหลาด

273
00:16:02,836 --> 00:16:07,174
‎ไม่มีสัตว์ประหลาดจ้ะ แม่อยู่นี่
‎แม่ไม่ใช่สัตว์ประหลาดนะ โอเคไหม

274
00:16:09,927 --> 00:16:12,554
‎(การทำโคม่าด้วยเคตามีน วันที่หก
‎วันที่ 22 พฤศจิกายน 2015)

275
00:16:13,889 --> 00:16:17,476
‎มายา จำได้ไหมว่าเรามีอะไรจะถามหนู

276
00:16:17,559 --> 00:16:19,687
‎แม่หนูอยากถามอะไรหน่อย โอเคไหม

277
00:16:19,770 --> 00:16:21,480
‎- ค่ะ
‎- โอเค อย่าจับแว่นนะ

278
00:16:21,563 --> 00:16:23,440
‎- โอเค คุณแม่คะ
‎- คะ

279
00:16:23,524 --> 00:16:25,567
‎- สวัสดีจ้ะ มายา
‎- คะ

280
00:16:25,651 --> 00:16:28,278
‎- แม่เอง จำแม่ได้ไหม
‎- จำได้

281
00:16:28,362 --> 00:16:29,446
‎โอเค ดี

282
00:16:30,614 --> 00:16:33,784
‎- น้องชายของลูกชื่ออะไร
‎- ไคล์

283
00:16:33,867 --> 00:16:35,202
‎เก่งมาก

284
00:16:35,786 --> 00:16:39,456
‎แกทำได้ดีทีเดียว ขยับตัวได้นิดหน่อย

285
00:16:39,540 --> 00:16:44,211
‎ไม่ใช่เรื่องที่คาดไม่ถึง และผมว่าแก
‎ไม่ได้ประสาทหลอนแบบไม่พึงประสงค์

286
00:16:44,294 --> 00:16:45,963
‎- เห็นด้วยไหมครับ
‎- เห็นด้วยค่ะ

287
00:16:46,046 --> 00:16:48,716
‎เอาล่ะ มายา หมอจะขอให้หนูทำอะไรหน่อย

288
00:16:48,799 --> 00:16:50,259
‎- พร้อมไหม
‎- พร้อมค่ะ

289
00:16:50,342 --> 00:16:52,011
‎ยกนิ้วให้หมอหน่อย มายา

290
00:16:52,094 --> 00:16:54,054
‎- ยกนิ้วหน่อย
‎- นี่

291
00:16:54,138 --> 00:16:56,140
‎นั่นแหละ เฮ้

292
00:16:56,223 --> 00:16:59,768
‎แกทำได้

293
00:17:02,771 --> 00:17:06,400
‎มายาออกจากภาวะโคม่าและอาการดีขึ้น

294
00:17:07,401 --> 00:17:12,948
‎แกบอกว่าหิวซึ่งทำให้เราโล่งใจมาก

295
00:17:14,867 --> 00:17:16,410
‎การทำโคม่าได้ผล

296
00:17:16,493 --> 00:17:19,747
‎เคตามีนช่วยบรรเทา
‎ความเจ็บปวดให้ฉันอย่างมาก

297
00:17:20,581 --> 00:17:22,750
‎ฉันสูญเสียความทรงจำระยะสั้นนิดหน่อย

298
00:17:23,250 --> 00:17:26,879
‎และบางครั้งสายตาฉันก็พร่ามัวมาก

299
00:17:26,962 --> 00:17:29,298
‎แต่ฉันยอมรับผลข้างเคียงพวกนั้น

300
00:17:29,381 --> 00:17:31,008
‎ถ้าโดยรวมแล้วมันช่วยฉันได้

301
00:17:34,470 --> 00:17:39,224
‎โอเค มายา วันนี้วันที่ 6 มกราคม
‎หนูทำเคตามีนโคม่าไปแล้ว

302
00:17:39,308 --> 00:17:42,686
‎หลังจากต้องเผชิญกับทุกอย่าง หนูว่ามันคุ้มไหม

303
00:17:42,770 --> 00:17:44,146
‎- คุ้มค่ะ
‎- มันช่วยได้มาก

304
00:17:44,229 --> 00:17:46,398
‎โดยเฉพาะอาการปวดหัว ถ้าผมเข้าใจไม่ผิด

305
00:17:46,482 --> 00:17:48,484
‎- อาการปวดหัวของแกดีขึ้นมาก
‎- ครับ

306
00:17:48,567 --> 00:17:50,903
‎- เหลือแค่ปวดนิดหน่อย
‎- ครับ

307
00:17:50,986 --> 00:17:53,363
‎- ที่ปวดขาก็ดีขึ้น
‎- ครับ

308
00:17:53,447 --> 00:17:55,324
‎ก็นั่นแหละค่ะ

309
00:17:55,407 --> 00:17:56,617
‎- ครับ
‎- ทุกอย่างดีขึ้น

310
00:17:56,700 --> 00:17:59,411
‎หมอขอทดสอบหนูหน่อย มายา พร้อมไหม

311
00:17:59,495 --> 00:18:01,747
‎ยกมือข้างขวาไว้หลังหัว

312
00:18:01,830 --> 00:18:04,625
‎แต่ก่อนหนูทำไม่ได้ ทำแล้วเจ็บไหม

313
00:18:04,708 --> 00:18:05,709
‎ไม่ค่ะ

314
00:18:05,793 --> 00:18:08,337
‎ไม่เจ็บ โอเค ช่วยยกแขนอีกข้างหน่อย

315
00:18:08,420 --> 00:18:10,506
‎- แต่ก่อนหนูก็ทำแบบนี้ไม่ได้
‎- ค่ะ

316
00:18:10,589 --> 00:18:12,549
‎และเราได้คุยเรื่องความสำคัญของ…

317
00:18:12,633 --> 00:18:14,551
‎ตอนเรากลับจากเม็กซิโก

318
00:18:14,635 --> 00:18:18,097
‎เรามีเงินไม่มากพอ
‎จะรักษาต่อกับดร.เคิร์กแพทริค

319
00:18:18,180 --> 00:18:22,935
‎เขาเลยแนะนำเพื่อนร่วมงานของเขา
‎ดร.แฮนนา ซึ่งเราสามารถใช้ประกันได้

320
00:18:23,018 --> 00:18:26,647
‎เขาสั่งเคตามีนปริมาณต่ำให้มายา

321
00:18:29,733 --> 00:18:32,069
‎ดีกว่าคราวก่อน แม่รักลูกนะ

322
00:18:32,653 --> 00:18:33,737
‎หนูก็รักแม่ค่ะ

323
00:18:34,404 --> 00:18:36,115
‎ทีนี้ค่อยๆ ลงมา

324
00:18:37,616 --> 00:18:39,743
‎แกเริ่มแข็งแรงขึ้น

325
00:18:40,285 --> 00:18:42,371
‎ภาวะกล้ามเนื้อบิดเกร็งเริ่มลดลง

326
00:18:42,871 --> 00:18:46,125
‎แกใช้ขาไม่ได้ แต่แกใช้แขนได้

327
00:18:46,208 --> 00:18:48,460
‎และแกทำได้ดีมาก

328
00:18:49,086 --> 00:18:52,923
‎ฉันว่าคืนนี้มายาต้องกินเคตามีนสองโดสแน่

329
00:18:53,006 --> 00:18:54,341
‎หลังจากทำแบบนี้

330
00:18:56,093 --> 00:18:59,972
‎แกกลับไปเรียนหนังสือ หัวเราะและเล่นอีกครั้ง

331
00:19:01,098 --> 00:19:05,310
‎เราโชคดีที่ในที่สุดก็เจอวิธีที่ได้ผล

332
00:19:07,896 --> 00:19:10,482
‎และมันก็ได้ผลอยู่หนึ่งปี

333
00:19:14,653 --> 00:19:16,613
‎จนกระทั่งคืนที่เกิดพายุเฮอริเคน

334
00:19:22,161 --> 00:19:26,248
‎(วันที่ 7 ตุลาคม 2016)

335
00:19:27,082 --> 00:19:30,210
‎สภาพอากาศที่เลวร้าย
‎เมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อนยิ่งแย่ลงอีก

336
00:19:30,294 --> 00:19:34,089
‎เมื่อเฮอริเคนแมทธิวมาถึง
‎ชายฝั่งตะวันออกของฟลอริดา

337
00:19:34,173 --> 00:19:35,299
‎สะพานถูกปิด

338
00:19:35,382 --> 00:19:37,843
‎มีประกาศให้ประชาชน
‎อยู่แต่ในอาคาร ไม่ว่าจะเป็นที่ไหน

339
00:19:37,926 --> 00:19:40,179
‎ตอนนี้อันตรายเกินกว่าจะออกไปข้างนอก

340
00:19:42,472 --> 00:19:43,724
‎มายาอาการกำเริบ

341
00:19:45,309 --> 00:19:47,686
‎มันกลับมาและรุนแรงมาก

342
00:19:48,270 --> 00:19:50,898
‎แกเริ่มบ่นว่าปวดท้อง

343
00:19:52,024 --> 00:19:55,986
‎มันรุนแรงขึ้นจนถึงจุดที่แกกรีดร้องและร้องไห้

344
00:19:56,069 --> 00:19:57,821
‎และร้องขอให้ช่วย

345
00:19:59,364 --> 00:20:02,075
‎ผมโทรหาบีอาตาที่ที่ทำงาน

346
00:20:02,159 --> 00:20:05,329
‎โอเค รอเดี๋ยว ขอฉันจอดข้างทางก่อน

347
00:20:07,706 --> 00:20:12,502
‎และบอกเธอว่า "ผมต้องพาแกไปห้องฉุกเฉิน"

348
00:20:15,881 --> 00:20:18,050
‎ผมจำได้ว่าจอดรถตรงหน้าประตู

349
00:20:20,219 --> 00:20:21,637
‎ไปที่จุดคัดแยกผู้ป่วย

350
00:20:21,720 --> 00:20:24,264
‎แล้วก็ต้องตอบคำถามเดิมๆ อีกครั้ง

351
00:20:24,348 --> 00:20:29,353
‎พยาบาลคนแรกที่จุดคัดแยกไม่รู้จักซีอาร์พีเอส

352
00:20:29,436 --> 00:20:31,188
‎คนอื่นๆ ก็ไม่รู้จัก

353
00:20:31,271 --> 00:20:33,523
‎พวกเขาอยากรู้ข้อมูลและสอบถาม

354
00:20:34,441 --> 00:20:38,320
‎ผมเลยโทรหาภรรยาผม เธอคุยกับหมอ

355
00:20:38,403 --> 00:20:41,490
‎ยาแก้ปวดคือนาลเทรกโซนปริมาณต่ำ

356
00:20:41,573 --> 00:20:45,410
‎และเคตามีนชนิดกินที่หมอของแกสั่งให้

357
00:20:46,161 --> 00:20:48,997
‎เธอสนใจแต่การให้ยาเคตามีน

358
00:20:49,831 --> 00:20:53,377
‎เธอพูดซ้ำแล้วซ้ำอีก หนักข้อขึ้นเรื่อยๆ

359
00:20:54,628 --> 00:20:56,713
‎บีอาตามาถึงหนึ่งชั่วโมงหลังจากนั้น

360
00:20:56,797 --> 00:21:00,133
‎เธอก้าวร้าวและเอาใจยาก

361
00:21:00,217 --> 00:21:02,886
‎แม่เด็กพยายามควบคุมทุกอย่าง

362
00:21:02,970 --> 00:21:06,765
‎เธอบอกฉันว่า "คุณต้องทำแบบนี้นะ"

363
00:21:06,848 --> 00:21:09,059
‎บีอาตาอธิบายให้พวกเขาฟัง

364
00:21:09,142 --> 00:21:12,521
‎ว่าโรคนี้ต้องรักษายังไงบ้าง

365
00:21:13,605 --> 00:21:16,608
‎คุณไม่เข้าใจคำวินิจฉัยทางการแพทย์ของแก

366
00:21:16,692 --> 00:21:22,364
‎คุณไม่เข้าใจว่าต้องใช้ยามากแค่ไหน
‎เพื่อควบคุมความเจ็บปวดของแก

367
00:21:22,864 --> 00:21:24,992
‎แต่พวกเขาไม่เข้าใจ

368
00:21:25,993 --> 00:21:29,454
‎มีความเสี่ยงที่ระบบทางเดินหายใจ
‎จะล้มเหลว หัวใจวาย

369
00:21:29,538 --> 00:21:32,124
‎ลูกสาวเธออาจตายได้

370
00:21:32,207 --> 00:21:38,255
‎และเธอดูเหมือนไม่กังวลเรื่องนั้นเลย

371
00:21:38,964 --> 00:21:43,635
‎ย้อนกลับไปตอนที่คุณเข้า
‎โรงพยาบาลเด็กจอนส์ ฮอปกินส์

372
00:21:43,719 --> 00:21:46,555
‎เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม 2016

373
00:21:47,097 --> 00:21:48,598
‎คุณจำวันนั้นได้ไหม

374
00:21:50,017 --> 00:21:52,644
‎ฉันคิดว่าฉันจำวันนั้นไม่ได้

375
00:21:52,728 --> 00:21:56,148
‎แต่ฉันจำช่วงแรกๆ ที่อยู่
‎โรงพยาบาลจอนส์ ฮอปกินส์ได้

376
00:21:57,524 --> 00:21:59,943
‎ฉันจำได้ว่ารู้สึกเจ็บปวดมาก

377
00:22:00,610 --> 00:22:02,696
‎ตอนนั้นคุณปวดท้อง ปวดเท้า

378
00:22:02,779 --> 00:22:04,489
‎หรือว่าปวดไปทั้งตัวครับ

379
00:22:04,573 --> 00:22:07,409
‎ส่วนใหญ่ก็ปวดท้องค่ะ ฉันถูกพาไปที่ห้องฉุกเฉิน

380
00:22:07,492 --> 00:22:11,455
‎หลังจากนั้น ฉันก็ถูกส่งไป
‎ห้องไอซียูเด็ก หรือห้องอะไรก็ตาม

381
00:22:11,538 --> 00:22:13,915
‎มันเป็นหน่วยอภิบาล

382
00:22:15,083 --> 00:22:17,294
‎นั่นคือเรื่องส่วนใหญ่ที่ฉันจำได้

383
00:22:18,086 --> 00:22:23,008
‎พวกเขาเริ่มให้เคตามีนปริมาณต่ำ
‎กับมายา แต่มันไม่ได้ผล

384
00:22:23,592 --> 00:22:27,721
‎พอเวลาผ่านไป เรารู้สึกว่า
‎มายาไม่ตอบสนองต่อการรักษาเลย

385
00:22:27,804 --> 00:22:32,059
‎เราเริ่มสงสัยว่าแกมีกลุ่มอาการ
‎เจ็บปวดเฉพาะที่แบบซับซ้อนจริงหรือเปล่า

386
00:22:32,142 --> 00:22:35,729
‎บีอาตารู้ว่ายาปริมาณต่ำใช้ไม่ได้ผล

387
00:22:37,230 --> 00:22:39,024
‎แต่พวกเขาไม่ยอมฟัง

388
00:22:39,107 --> 00:22:41,860
‎นั่นคือตอนที่เริ่มเกิดความขัดแย้ง

389
00:22:41,943 --> 00:22:45,155
‎พวกเขาเริ่มบอกว่าจะออกจากโรงพยาบาล

390
00:22:45,238 --> 00:22:48,450
‎ผมเริ่มรู้สึกว่ามายาอาจไม่ปลอดภัย

391
00:22:48,533 --> 00:22:52,329
‎พวกเขาบอกว่าถ้าเรา
‎พยายามออกจากโรงพยาบาล

392
00:22:52,412 --> 00:22:54,373
‎พวกเขาจะเรียกรปภ.

393
00:22:54,456 --> 00:22:57,584
‎และถ้าเราสงสัยว่ามีการทารุณเด็ก

394
00:22:57,667 --> 00:23:02,798
‎เรามีหน้าที่ต้องติดต่อหน่วยคุ้มครองเด็ก

395
00:23:03,965 --> 00:23:05,425
‎สองสามวันหลังจากนั้น

396
00:23:05,509 --> 00:23:09,012
‎ผมไปเยี่ยมมายาที่จอนส์ ฮอปกินส์

397
00:23:09,930 --> 00:23:12,682
‎มีอยู่ช่วงหนึ่งที่พยาบาลออกไปจากห้อง

398
00:23:13,225 --> 00:23:16,603
‎แล้วผู้หญิงผมสีเข้มก็เข้ามา

399
00:23:16,686 --> 00:23:19,356
‎คุณสาบานหรือไม่ว่าคำให้การต่อจากนี้

400
00:23:19,439 --> 00:23:21,525
‎เป็นความจริงอันครบถ้วน และมีแต่ความจริง

401
00:23:21,608 --> 00:23:23,819
‎- ฉันสาบานค่ะ
‎- แจ้งชื่อต่อศาลด้วยครับ

402
00:23:23,902 --> 00:23:25,570
‎แซลลี่ มารี สมิธ

403
00:23:25,654 --> 00:23:27,989
‎เธอไม่เคยบอกว่าตัวเองเป็นใคร

404
00:23:28,073 --> 00:23:31,827
‎เธอเดินเข้ามา มองผม มองมายา

405
00:23:31,910 --> 00:23:33,036
‎เธอเข้ามา

406
00:23:33,120 --> 00:23:37,249
‎เธอทำตัวเหมือนหมอทั่วไปที่ทำงานที่โรงพยาบาล

407
00:23:37,332 --> 00:23:39,626
‎แล้วเธอก็เริ่มถามคำถาม

408
00:23:39,709 --> 00:23:44,673
‎ถ้าพวกเขารู้ว่าเธอเป็นใคร เราคงไม่คุยกับเธอ

409
00:23:45,257 --> 00:23:49,428
‎เธอถามว่า "มายาเป็นโรคอะไร
‎ได้รับการรักษาที่ไหน"

410
00:23:50,220 --> 00:23:51,930
‎ถามเรื่องยา

411
00:23:52,013 --> 00:23:56,226
‎ถามว่าทำไมผมถึงปล่อยให้ลูกได้รับยาปริมาณมาก

412
00:23:57,018 --> 00:23:59,604
‎ผมก็บอกว่ามันเป็นยาตามที่หมอสั่ง

413
00:23:59,688 --> 00:24:03,233
‎ดร.แฮนนา ผมมีข้อมูล
‎การให้ยาทางหลอดเลือด 55 ครั้ง

414
00:24:03,316 --> 00:24:08,071
‎ตั้งแต่ต้นเดือนมกราคม
‎จนถึงวันที่ 6 ตุลาคม 2016

415
00:24:08,155 --> 00:24:13,243
‎และผมเข้าใจว่าคุณสั่งยาเคตามีนชนิดกิน

416
00:24:13,326 --> 00:24:14,536
‎สำหรับใช้ที่บ้านหลายครั้ง

417
00:24:14,619 --> 00:24:16,788
‎- คุณจำได้ไหมครับ
‎- จำได้ครับ

418
00:24:16,872 --> 00:24:21,418
‎เป็นไปได้ไหมว่าอาการปวดท้อง
‎จะเกิดจากการให้ยาเหล่านี้

419
00:24:22,210 --> 00:24:24,254
‎มันอาจเป็นผลข้างเคียงอย่างหนึ่ง

420
00:24:24,337 --> 00:24:28,300
‎เขาให้ยาเด็กครั้งละ 1,000 มิลลิกรัม

421
00:24:28,383 --> 00:24:30,302
‎วันแล้ววันเล่า

422
00:24:30,385 --> 00:24:32,679
‎นั่นไม่ใช่การให้เคตามีนตามปกติ

423
00:24:32,762 --> 00:24:35,849
‎ผมมีผู้ป่วยที่รับยาวันละ 1,500 มิลลิกรัม

424
00:24:35,932 --> 00:24:37,893
‎ผู้ป่วยทุกคนแตกต่างกัน

425
00:24:37,976 --> 00:24:39,853
‎ผู้ป่วยบางคนก็เกิดความชินยา

426
00:24:39,936 --> 00:24:43,231
‎หรือต้องการยามากขึ้นเมื่อโรคทวีความรุนแรง

427
00:24:43,315 --> 00:24:45,775
‎หนึ่งพันมิลลิกรัมในสี่ชั่วโมง

428
00:24:45,859 --> 00:24:48,153
‎นั่นคือปริมาณตามปกติสำหรับแก

429
00:24:48,236 --> 00:24:54,534
‎หมอหลายคนที่มีส่วนร่วม
‎ตามที่บันทึกในรายงานการทารุณ

430
00:24:54,618 --> 00:24:58,705
‎สงสัยว่านี่อาจเป็น
‎กลุ่มอาการมันเชาเซนผ่านตัวแทน

431
00:24:58,788 --> 00:25:01,041
‎- มันเชาเซนผ่านตัวแทน
‎- มันเชาเซนผ่านตัวแทน

432
00:25:01,124 --> 00:25:04,794
‎มันเชาเซนผ่านตัวแทน
‎หรือการทารุณเด็กทางการแพทย์

433
00:25:04,878 --> 00:25:08,006
‎มันเชาเซนผ่านตัวแทน
‎เป็นการทารุณเด็กรูปแบบหนึ่ง

434
00:25:08,089 --> 00:25:11,301
‎ซึ่งผู้ดูแลจะให้

435
00:25:11,384 --> 00:25:14,638
‎ข้อมูลเท็จหรือเกินจริง

436
00:25:14,721 --> 00:25:17,432
‎ไม่สนใจคำแนะนำทางการแพทย์

437
00:25:17,516 --> 00:25:22,103
‎และพฤติกรรมในลักษณะนี้ทำให้เด็กได้รับอันตราย

438
00:25:22,854 --> 00:25:27,567
‎เธอสอบถามข้อมูลไม่เกินสิบนาที

439
00:25:27,651 --> 00:25:31,279
‎หลังจากนั้นไม่นานก็ออกไป

440
00:25:31,947 --> 00:25:36,034
‎มีหลักฐานมากมายที่สนับสนุนว่า
‎นี่เป็นการทารุณเด็กทางการแพทย์

441
00:25:36,117 --> 00:25:38,370
‎และมีความเป็นไปได้สูงว่า

442
00:25:38,453 --> 00:25:43,458
‎คุณนายโควัลสกี้เป็นตัวการหลักในการทารุณเด็ก

443
00:25:43,959 --> 00:25:46,586
‎พยาบาลที่ช่วยผมก่อนหน้านั้นกลับเข้ามาในห้อง

444
00:25:49,839 --> 00:25:51,466
‎เธอบอกว่าผมต้องออกไป

445
00:25:52,634 --> 00:25:54,302
‎บอกว่าลูกสาวผม…

446
00:25:56,721 --> 00:25:58,431
‎อยู่ภายใต้การดูแลของรัฐ

447
00:26:01,351 --> 00:26:05,105
‎ผมจำได้ว่าผมมองตาลูกและแกก็มองตอบ

448
00:26:06,940 --> 00:26:09,484
‎ผมสงสัยว่าผมจะได้เจอลูกอีกไหม

449
00:26:19,911 --> 00:26:24,457
‎พวกเขากล่าวหาว่าเธอให้ยามายาเกินขนาด

450
00:26:26,710 --> 00:26:29,879
‎และพวกเขาคิดว่ามายาแกล้งป่วย

451
00:26:31,756 --> 00:26:35,427
‎ตอนนั้น ผมบอกว่าเราต้องหาทนาย

452
00:26:38,388 --> 00:26:42,392
‎ฉันเจอครอบครัวโควัลสกี้
‎ในเดือนตุลาคม ปี 2016

453
00:26:42,475 --> 00:26:44,686
‎และครั้งแรกที่เจอบีอาตา

454
00:26:45,395 --> 00:26:49,316
‎ฉันประทับใจที่เธอรู้เรื่อง
‎อาการป่วยของลูกเป็นอย่างดี

455
00:26:49,399 --> 00:26:51,276
‎เธอผ่านอะไรมามาก

456
00:26:51,359 --> 00:26:54,529
‎เธอไปหาหมอหลายคนเพื่อให้ลูกได้รับการรักษา

457
00:26:54,613 --> 00:27:00,952
‎และเธอกังวลมากว่ามายาจะเป็นยังไง

458
00:27:01,036 --> 00:27:03,371
‎เมื่อต้องอยู่ในโรงพยาบาลและแยกจากครอบครัว

459
00:27:04,205 --> 00:27:06,166
‎เธอไม่เข้าใจว่า

460
00:27:06,249 --> 00:27:10,003
‎ทำไมกรมกิจการเด็กและครอบครัวถึงทำแบบนี้

461
00:27:11,171 --> 00:27:14,883
‎ฉันอธิบายกับแจ็คและบีอาตาว่า

462
00:27:14,966 --> 00:27:18,386
‎ที่จริงคดีแบบนี้เกิดขึ้นเป็นปกติ

463
00:27:20,096 --> 00:27:24,934
‎เจ้าหน้าที่สืบสวนของหน่วยคุ้มครองเด็ก
‎มีอำนาจอย่างมากในการแยกเด็กจากครอบครัว

464
00:27:25,644 --> 00:27:28,396
‎พวกเขาแค่ต้องพิสูจน์ว่ามีเหตุให้เชื่อว่า

465
00:27:28,480 --> 00:27:30,732
‎เด็กอาจได้รับอันตราย

466
00:27:31,358 --> 00:27:34,903
‎ในฟลอริดา ระบบสวัสดิการเด็ก
‎ถูกบริหารโดยหน่วยงานเอกชน

467
00:27:36,196 --> 00:27:38,615
‎ตอนที่แซลลี่ สมิธตรวจสอบคดีของมายา

468
00:27:38,698 --> 00:27:40,825
‎เธอเป็นลูกจ้างของศูนย์ซันโคสต์

469
00:27:41,493 --> 00:27:45,789
‎ซึ่งเป็นศูนย์ที่ช่วยเหลือด้านการสืบสวน
‎ข้อกล่าวหาทารุณกรรมเด็ก

470
00:27:45,872 --> 00:27:47,248
‎ในพิเนลลัสเคาน์ตี

471
00:27:47,332 --> 00:27:50,502
‎ซึ่งเป็นที่ที่โรงพยาบาลเด็กตั้งอยู่

472
00:27:51,336 --> 00:27:54,673
‎เด็กในพิเนลลัสเคาน์ตี
‎มีโอกาสถูกแยกจากครอบครัว

473
00:27:54,756 --> 00:27:57,884
‎เกือบ 2.5 เท่าของค่าเฉลี่ยของรัฐ

474
00:27:58,760 --> 00:28:02,681
‎เดี๋ยวนี้ฉันเรียกมันว่าอุตสาหกรรมสวัสดิการเด็ก

475
00:28:03,765 --> 00:28:05,725
‎แต่เราต้องไม่ลืมว่า

476
00:28:05,809 --> 00:28:10,313
‎ตอนที่มีการก่อตั้งหน่วยคุ้มครองเด็ก
‎ในประเทศนี้ในยุค 70

477
00:28:10,397 --> 00:28:11,898
‎เป้าหมายของเราคือ

478
00:28:11,981 --> 00:28:15,402
‎เด็กที่ถูกทำโทษทางร่างกายอย่างรุนแรง

479
00:28:16,361 --> 00:28:17,278
‎ถูกทุบตี

480
00:28:17,362 --> 00:28:19,948
‎อาจจะกระดูกหักหรือมีแผลถูกบุหรี่จี้

481
00:28:20,031 --> 00:28:22,575
‎รวมถึงการทารุณทางเพศ

482
00:28:23,284 --> 00:28:25,286
‎แม้ว่ากรณีแบบนั้นจะยังมีอยู่

483
00:28:25,370 --> 00:28:29,124
‎ในช่วงหลังนี้ มีการใช้ข้อวินิจฉัยใหม่

484
00:28:29,207 --> 00:28:31,251
‎การทารุณเด็กทางการแพทย์

485
00:28:31,334 --> 00:28:35,588
‎ซึ่งพ่อแม่คนไหนก็ตามที่พาลูกที่เป็นโรคหายาก

486
00:28:35,672 --> 00:28:40,468
‎ไปหาหมอห้าคน
‎เพราะอยากรู้ว่าลูกเป็นอะไรกันแน่

487
00:28:40,552 --> 00:28:42,804
‎อาจถูกกล่าวหาว่าจงใจเลือกหมอ

488
00:28:42,887 --> 00:28:46,766
‎และทำให้เด็กต้องรับการรักษาที่ไม่จำเป็น

489
00:28:46,850 --> 00:28:49,060
‎เพื่อสนองอาการทางจิตของตัวเอง

490
00:28:50,311 --> 00:28:53,440
‎โดยส่วนตัวแล้ว
‎คุณมีความเห็นยังไงกับบีอาตาครับ

491
00:28:54,482 --> 00:28:56,985
‎ฉันคิดว่าบางครั้ง…

492
00:28:58,820 --> 00:29:01,072
‎เธอก็พูดตรงเกินไป

493
00:29:01,156 --> 00:29:05,744
‎และนั่นอาจทำให้หมอบางคนไม่พอใจ

494
00:29:05,827 --> 00:29:09,789
‎ฉันเชื่อว่ามีใครบางคนที่โรงพยาบาลเด็กไม่พอใจ

495
00:29:09,873 --> 00:29:11,791
‎และเกิดความขัดแย้งขึ้น

496
00:29:14,085 --> 00:29:16,629
‎ทันทีที่ผมรู้ว่า

497
00:29:17,380 --> 00:29:19,799
‎แซลลี่ สมิธกำลังตรวจสอบพวกเขา

498
00:29:19,883 --> 00:29:21,426
‎ผมโทรหาเธอทันที

499
00:29:21,509 --> 00:29:25,013
‎ผมอธิบายว่านี่คือคำวินิจฉัย

500
00:29:25,096 --> 00:29:27,932
‎ถ้าอยากได้หลักฐานที่เป็นรูปธรรม ผมหาให้ได้

501
00:29:28,016 --> 00:29:29,976
‎ผมบอกเธอทางโทรศัพท์

502
00:29:30,059 --> 00:29:31,686
‎เธอเขียนรายงานหลังจากนั้นสองวัน

503
00:29:31,770 --> 00:29:34,230
‎เธอได้เขียนเรื่องนั้นในรายงานไหม ไม่

504
00:29:34,314 --> 00:29:36,483
‎ฉันนำเสนอข้อมูล

505
00:29:36,566 --> 00:29:41,571
‎อย่างสุดความสามารถในฐานะแพทย์

506
00:29:41,654 --> 00:29:45,033
‎และได้ข้อสรุปแล้ว

507
00:29:45,575 --> 00:29:48,203
‎ผมบอกว่าถ้าเธอทำเรื่องต่อ

508
00:29:48,286 --> 00:29:52,332
‎นอกจากจะเกิดผลร้ายอย่างใหญ่หลวงต่อเด็ก

509
00:29:52,415 --> 00:29:55,835
‎ยังเป็นการสร้างบาดแผล
‎ให้ครอบครัวอย่างถาวรด้วย

510
00:29:55,919 --> 00:30:00,465
‎เขาได้เตือนไหมว่า
‎การตรวจสอบของคุณอาจทำให้เกิด

511
00:30:00,548 --> 00:30:04,344
‎ความเสียหายที่ไม่จำเป็นและถาวร
‎ต่อเด็กและครอบครัว

512
00:30:04,928 --> 00:30:07,055
‎ฉันไม่รู้ว่าเขาพูดแบบนั้นเป๊ะๆ หรือเปล่า

513
00:30:07,138 --> 00:30:11,392
‎ฉันรู้ว่าหลังจากนั้นสองสามวัน
‎เขาจดบันทึกเกี่ยวกับการสนทนาของเรา

514
00:30:11,476 --> 00:30:13,561
‎ฉันอ่านให้คุณฟังตามที่ฉันเขียน

515
00:30:14,854 --> 00:30:16,397
‎แน่นอน ฉันยอมรับว่า

516
00:30:16,481 --> 00:30:20,109
‎การตรวจสอบและประเมินทางการแพทย์

517
00:30:20,193 --> 00:30:23,905
‎สำหรับการทารุณและละเลยเด็ก
‎อาจทำให้ครอบครัวเป็นทุกข์

518
00:30:25,365 --> 00:30:29,285
‎คุณคิดว่านั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้น
‎กับครอบครัวโควัลสกี้เหรอครับ

519
00:30:31,913 --> 00:30:32,914
‎เป็นทุกข์

520
00:30:32,997 --> 00:30:36,918
‎ฉันไม่รู้ คุณต้องถามพวกเขา
‎ว่าพวกเขาตอบสนองต่อมันยังไง

521
00:30:38,127 --> 00:30:41,130
‎(หลายชั่วโมงหลังจาก
‎มายาตกอยู่ในความดูแลของรัฐ)

522
00:30:43,132 --> 00:30:45,176
‎ฉันอยากรู้ว่าฉันจะคุยกับมายาได้ไหม

523
00:30:46,177 --> 00:30:48,888
‎ฉันเช็กกับทางสังคมสงเคราะห์แล้ว

524
00:30:48,972 --> 00:30:53,768
‎เธอบอกว่าคุณคุยกับแกไม่ได้
‎จนกว่าจะขึ้นศาลเสร็จในวันพรุ่งนี้ค่ะ

525
00:30:53,852 --> 00:30:57,313
‎ฉันคุยกับลูกไม่ได้เชียวเหรอ

526
00:30:57,397 --> 00:30:58,523
‎พอเถอะ

527
00:30:58,606 --> 00:31:04,028
‎ค่ะ เธอบอกว่าฉันเล่าอาการของแก
‎ให้คุณฟังได้ แต่ไม่ใช่คืนนี้

528
00:31:04,112 --> 00:31:05,655
‎คืนนี้คุณคุยกับแกไม่ได้

529
00:31:05,738 --> 00:31:08,116
‎คุณได้ให้แกกินยาแก้ปวดไหม

530
00:31:08,199 --> 00:31:10,702
‎แกเพิ่งกินเอติแวนไป

531
00:31:11,703 --> 00:31:14,122
‎ดังนั้นแกจะกินยาอีกทีตอนห้าทุ่มค่ะ

532
00:31:14,622 --> 00:31:18,668
‎บีอาตาให้ความสำคัญกับการดูแลมายา

533
00:31:18,751 --> 00:31:24,424
‎ถ้าลูกสาวฉันขอคุยกับฉัน ฉันอยากคุยกับแก

534
00:31:24,507 --> 00:31:27,135
‎แต่วิธีของผมคือ

535
00:31:28,803 --> 00:31:33,766
‎ไม่ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่าง
‎เรากับโรงพยาบาลตึงเครียดไปกว่านั้น

536
00:31:33,850 --> 00:31:34,893
‎บีอาตา

537
00:31:36,269 --> 00:31:37,103
‎พอเถอะ

538
00:31:37,604 --> 00:31:41,316
‎ฉันไม่อยากให้ลูกต้องทรมาน

539
00:31:41,399 --> 00:31:43,568
‎แกยังเป็นลูกของฉัน

540
00:31:44,068 --> 00:31:45,069
‎วางสายเถอะ

541
00:31:45,153 --> 00:31:49,532
‎ฉันเข้าใจค่ะ ฉันก็อยากทำทุกอย่าง
‎ที่จะช่วยให้แกไม่ต้องทรมาน

542
00:31:50,158 --> 00:31:51,951
‎ค่ะ ขอบคุณค่ะ เทเรซ่า

543
00:31:52,535 --> 00:31:55,204
‎- ด้วยความยินดีค่ะ ราตรีสวัสดิ์
‎- เช่นกันค่ะ ขอบคุณ บ๊ายบาย

544
00:31:55,788 --> 00:31:57,957
‎แทนที่จะปรองดองกัน

545
00:31:58,625 --> 00:32:01,044
‎เราทะเลาะกันใหญ่โต

546
00:32:01,127 --> 00:32:02,879
‎พวกเขาจะเอาเรื่องนี้มาเล่นงานคุณ

547
00:32:02,962 --> 00:32:06,591
‎เลิกทำตัวบ้าๆ สักที ผมอยากเจอลูกอีกนะ

548
00:32:06,674 --> 00:32:10,428
‎อย่าทำแบบนี้ อย่าพูดถึงยาแก้ปวด

549
00:32:10,511 --> 00:32:12,597
‎อย่าพูดอะไรทั้งนั้น

550
00:32:12,680 --> 00:32:15,683
‎คุณจะสร้างปัญหามากกว่าเดิม

551
00:32:15,767 --> 00:32:19,562
‎ผมอยากเจอลูกอีก อย่าทำตัวบ้าๆ แบบนี้

552
00:32:19,646 --> 00:32:22,482
‎- หยุดตะโกนต่อหน้า…
‎- คุณไม่เข้าใจ

553
00:32:22,565 --> 00:32:26,778
‎มานี่ ไม่ คุณไม่เข้าใจ ฉันมีสิทธิ์ถามอะไรก็ได้

554
00:32:26,861 --> 00:32:32,867
‎ไม่ พวกเขาจะใช้มันเล่นงานคุณ
‎รับรองได้เลย คุณคุกคามพวกเขา

555
00:32:34,827 --> 00:32:36,162
‎อย่ายุ่งกับพวกเขา

556
00:32:37,413 --> 00:32:38,539
‎อย่าทำพัง

557
00:32:41,459 --> 00:32:42,835
‎ผมรักแม่นะ

558
00:32:42,919 --> 00:32:45,421
‎แต่แม่อย่าทำแบบที่พ่อพูดได้ไหม

559
00:32:47,757 --> 00:32:49,634
‎- ได้ไหมครับ
‎- บ้าเอ๊ย

560
00:32:49,717 --> 00:32:52,261
‎แม่ช่วยฟังพ่อและพยายามไม่…

561
00:32:52,345 --> 00:32:53,930
‎พ่อไม่ได้พูดถูกเสมอ

562
00:33:01,187 --> 00:33:03,147
‎ครอบครัวเราแตกเป็นเสี่ยงๆ

563
00:33:07,860 --> 00:33:11,447
‎วันนี้ นังตัวแสบนั่นบอกฉันว่า

564
00:33:11,531 --> 00:33:15,660
‎"คุณให้เคตามีนกับแกที่บ้าน ทางหลอดเลือด"

565
00:33:15,743 --> 00:33:18,371
‎ฉันบอกว่า "ฉันไม่รู้ว่าใครบอกคุณแบบนั้น"

566
00:33:18,454 --> 00:33:24,252
‎แต่ตอนนี้ นังตอแหลสารเลวนั่นรายงาน…

567
00:33:24,335 --> 00:33:25,753
‎โอเค ใจเย็นๆ ก่อน

568
00:33:25,837 --> 00:33:28,089
‎ฉันเย็นไม่ไหวแล้ว

569
00:33:28,172 --> 00:33:31,259
‎ฉันกำลังสู้เพื่อลูก ฉันต้องรู้สึกยังไง

570
00:33:31,884 --> 00:33:34,721
‎ผมคิดว่าสิ่งสำคัญคือคุณต้องใจเย็นๆ

571
00:33:34,804 --> 00:33:37,849
‎เพราะพวกเขาไม่พอใจคุณอยู่ บีอาตา

572
00:33:37,932 --> 00:33:41,644
‎ฉันยืนยันได้ว่าคุณแค่ทำตามแนวทางของแพทย์

573
00:33:41,728 --> 00:33:44,939
‎ไม่มีหลักฐานว่าคุณสร้างเรื่องว่าแกป่วย

574
00:33:45,023 --> 00:33:47,817
‎หรืออธิบายสถานการณ์ของแกแบบเกินจริง

575
00:33:47,900 --> 00:33:48,818
‎ได้ค่ะ

576
00:33:48,901 --> 00:33:52,572
‎เก้าโมงเช้าวันพรุ่งนี้จะมีการไต่สวน
‎เพื่อเลือกที่พักพิง ดังนั้น…

577
00:33:52,655 --> 00:33:55,074
‎- พวกคุณต้องไปทั้งสองคน
‎- ครับ

578
00:33:55,158 --> 00:33:57,201
‎ค่ะ เราจะไปทั้งสองคน

579
00:33:59,662 --> 00:34:03,499
‎ขั้นตอนแรกของคดีทารุณกรรมเด็ก
‎คือการเลือกที่พักพิง

580
00:34:04,167 --> 00:34:07,503
‎ผู้พิพากษาจะตัดสินว่าเด็กควรอยู่ที่ไหน

581
00:34:08,337 --> 00:34:13,176
‎พวกเขามีรายงานเบื้องต้นของ
‎เจ้าหน้าที่สืบสวนของหน่วยคุ้มครองเด็ก

582
00:34:13,259 --> 00:34:15,678
‎และคำบอกเล่าจากพยานหลายปาก

583
00:34:15,762 --> 00:34:17,180
‎ฉันคิดว่าน่าสงสัย…

584
00:34:17,263 --> 00:34:19,891
‎หมอคนนี้พูดแบบนี้ หมอคนนั้นพูดแบบนั้น

585
00:34:19,974 --> 00:34:21,100
‎มีความกังวล…

586
00:34:21,184 --> 00:34:22,643
‎ทุกอย่างใช้เป็นหลักฐานได้

587
00:34:23,686 --> 00:34:25,980
‎มันจึงง่ายมากที่พวกเขาจะชนะ

588
00:34:26,064 --> 00:34:29,525
‎และนั่นทำให้ครอบครัวตกเป็นเบี้ยล่างของระบบ

589
00:34:29,609 --> 00:34:33,404
‎(เจ็ดวันในโรงพยาบาล)

590
00:34:33,488 --> 00:34:37,116
‎(หนึ่งวันในความดูแลของรัฐ)

591
00:34:37,200 --> 00:34:40,620
‎สวัสดีค่ะ เราจะไต่สวน
‎กรณีของครอบครัวโควัลสกี้

592
00:34:40,703 --> 00:34:43,998
‎ว่าด้วยการเลือกที่พักพิงสำหรับมายา

593
00:34:44,082 --> 00:34:47,126
‎พวกคุณคือพ่อแม่ของมายากับไคล์ ถูกต้องไหมคะ

594
00:34:47,210 --> 00:34:49,796
‎ค่ะ ดิฉันบีอาตา โควัลสกี้ เป็นแม่

595
00:34:50,379 --> 00:34:52,173
‎ผมแจ็ค โควัลสกี้ เป็นพ่อ

596
00:34:52,256 --> 00:34:53,382
‎เอาล่ะ ขอบคุณค่ะ

597
00:34:53,466 --> 00:34:57,303
‎ฉันได้รับสำเนาข้อกล่าวหาต่อพ่อแม่แล้ว

598
00:34:57,386 --> 00:34:59,680
‎และยังได้รับสำเนา

599
00:34:59,764 --> 00:35:02,266
‎ผลการประเมินทางการแพทย์
‎ของหน่วยคุ้มครองเด็ก

600
00:35:02,350 --> 00:35:04,560
‎ซึ่งดูเหมือนจะเป็นรายงานเบื้องต้น

601
00:35:04,644 --> 00:35:06,020
‎ดูจากความรุนแรงของข้อกล่าวหา

602
00:35:06,104 --> 00:35:09,357
‎ฉันเห็นว่าตอนนี้เราควรออกคำสั่งห้ามติดต่อ

603
00:35:09,440 --> 00:35:12,276
‎ระหว่างผู้เป็นแม่กับมายา ฉันรู้ว่า…

604
00:35:15,363 --> 00:35:16,197
‎บีอาตา

605
00:35:18,116 --> 00:35:18,991
‎บีอาตา

606
00:35:21,786 --> 00:35:25,957
‎เกี่ยวกับหญิงวัย 50 ปีที่เพิ่งหมดสติในศาล

607
00:35:26,040 --> 00:35:28,417
‎- ลืมตาได้ไหมคะ
‎- ผู้ป่วยหายใจ…

608
00:35:29,252 --> 00:35:31,504
‎- บีอาตา นี่
‎- บีอาตา ได้ยินไหม

609
00:35:31,587 --> 00:35:34,674
‎บีอาตา คุณช่วยลืมตาหน่อยได้ไหม

610
00:35:40,012 --> 00:35:44,684
‎บีอาตาล้มหัวฟาดพื้น

611
00:35:47,228 --> 00:35:50,481
‎มายาถูกตัดสินให้อยู่ในความดูแล
‎ของหน่วยคุ้มครองเด็ก

612
00:35:50,565 --> 00:35:52,942
‎ที่โรงพยาบาลเด็กจอนส์ ฮอปกินส์

613
00:35:54,402 --> 00:35:56,487
‎การรักษาของแกถูกปรับเปลี่ยน

614
00:35:56,571 --> 00:36:00,950
‎เพราะพวกเขาบอกว่าบีอาตา
‎มีกลุ่มอาการมันเชาเซนผ่านตัวแทน

615
00:36:02,618 --> 00:36:08,040
‎ผู้พิพากษาบอกว่าบีอาตา
‎ต้องเข้ารับการประเมินทางจิตวิทยา

616
00:36:10,126 --> 00:36:13,296
‎บีอาตาเข้ารับการทดสอบทางจิตวิทยา

617
00:36:13,963 --> 00:36:15,673
‎และผลการทดสอบคือ

618
00:36:15,756 --> 00:36:19,343
‎เธอไม่ได้มีกลุ่มอาการมันเชาเซนผ่านตัวแทน

619
00:36:19,427 --> 00:36:22,221
‎แต่เธอมีภาวะการปรับตัวผิดปกติและรู้สึกหดหู่

620
00:36:22,305 --> 00:36:24,557
‎เพราะถูกพรากลูกไป

621
00:36:24,640 --> 00:36:26,559
‎(และข้อกล่าวหาต่อตัวเธอเอง)

622
00:36:26,642 --> 00:36:29,020
‎และเพราะว่าเธอถูกระบบโจมตี

623
00:36:32,064 --> 00:36:33,024
‎(กลุ่มสนับสนุนผู้ปกครอง)

624
00:36:33,107 --> 00:36:36,736
‎บีอาตา นี่คือสิ่งที่คุณต้องเข้าใจเกี่ยวกับคดีแบบนี้

625
00:36:36,819 --> 00:36:38,487
‎มันไม่ยุติธรรม

626
00:36:38,571 --> 00:36:41,073
‎พวกเขาไม่สนใจหลักฐาน

627
00:36:41,991 --> 00:36:45,036
‎ฉันเคยทำคดีแบบนี้
‎โดยอยู่ฝ่ายพ่อแม่มาแล้ว 60 คดี

628
00:36:45,119 --> 00:36:47,914
‎การให้ความร่วมมือเป็นวิธีที่ดีที่สุดที่จะได้ลูกคืน

629
00:36:47,997 --> 00:36:51,125
‎โอเค แต่ฉันขอขัดนิดหนึ่ง

630
00:36:51,626 --> 00:36:53,669
‎พวกเขาบอกฉันทุกวัน

631
00:36:53,753 --> 00:36:57,548
‎ว่าพวกเขาไม่รู้ว่าจะรักษาอาการนี้ยังไง

632
00:36:57,632 --> 00:37:00,218
‎และฉันอยากให้ลูกได้รับการรักษา

633
00:37:00,301 --> 00:37:02,261
‎ฉันมั่นใจว่านั่นเป็นความจริง

634
00:37:02,345 --> 00:37:04,764
‎แต่หลังจากเปิดคดีแล้ว

635
00:37:04,847 --> 00:37:07,350
‎เรื่องทั้งหมดนั่นไม่มีความหมายอะไรเลย

636
00:37:08,184 --> 00:37:11,354
‎ผู้พิพากษาไม่สนใจว่าโรงพยาบาลทำผิดไหม

637
00:37:11,437 --> 00:37:13,522
‎มากเท่ากับที่สนใจว่า

638
00:37:13,606 --> 00:37:16,359
‎คุณจะทำให้ลูกตกอยู่ในอันตรายไหม

639
00:37:16,442 --> 00:37:18,945
‎เพราะผู้พิพากษาสนใจแค่ว่า

640
00:37:19,028 --> 00:37:23,324
‎"ถ้าฉันส่งเด็กคนนี้คืนให้พ่อแม่
‎พวกเขาจะฆ่าแกไหม"

641
00:37:24,700 --> 00:37:30,206
‎ดังนั้น จากประสบการณ์ของฉัน
‎วิธีที่จะทำให้คดีนี้จบลงอย่างดีที่สุด

642
00:37:30,289 --> 00:37:34,919
‎คือทำให้ทุกคนเชื่อว่าคุณเปลี่ยนใจแล้ว

643
00:37:35,002 --> 00:37:37,171
‎และคุณจะทำตามที่พวกเขาบอก

644
00:37:37,922 --> 00:37:40,174
‎และพอคุณได้ลูกคืน

645
00:37:40,258 --> 00:37:43,261
‎คุณก็ออกจากโรงพยาบาลและไม่กลับไปอีก

646
00:37:43,761 --> 00:37:44,845
‎งั้นระหว่างนี้

647
00:37:44,929 --> 00:37:48,933
‎ฉันก็ต้องปล่อยให้ลูกอาการทรุดลง

648
00:37:49,016 --> 00:37:50,893
‎คุณยังมีทางเลือกอะไรอีก

649
00:37:50,977 --> 00:37:54,689
‎คุณต้องเลือกระหว่าง
‎ให้ลูกทนเจ็บสักพักแล้วคุณได้ลูกคืน

650
00:37:54,772 --> 00:37:57,316
‎หรือให้ลูกเจ็บตลอดไป และคุณไม่มีวันได้ลูกคืน

651
00:37:59,944 --> 00:38:00,861
‎เข้าใจแล้ว

652
00:38:10,121 --> 00:38:12,957
‎มายา คุณจำได้ไหมว่ามีใครที่โรงพยาบาล

653
00:38:13,040 --> 00:38:16,002
‎บอกเหตุผลที่คุณต้องแยกจากพ่อแม่ไหม

654
00:38:17,044 --> 00:38:19,255
‎ไม่เคยมีใครบอกฉันตรงๆ

655
00:38:19,338 --> 00:38:21,215
‎ฉันต้องคิดเอาเอง

656
00:38:21,716 --> 00:38:23,301
‎คุณพอเข้าใจไหม

657
00:38:23,384 --> 00:38:24,844
‎ตอนนั้นคุณอายุแค่สิบปี

658
00:38:24,927 --> 00:38:27,555
‎แต่คุณพอเข้าใจไหมว่าเกิดอะไรขึ้น

659
00:38:27,638 --> 00:38:28,806
‎ฉันสับสนมากค่ะ

660
00:38:28,889 --> 00:38:32,685
‎ฉันถามอะไรหลายอย่าง แต่พวกเขาไม่เคยตอบ

661
00:38:32,768 --> 00:38:35,146
‎พวกเขาบอกแค่ "หนูจะคุยกับพวกเขาไม่ได้"

662
00:38:35,980 --> 00:38:37,732
‎ฉันเลยไม่รู้จริงๆ

663
00:38:40,651 --> 00:38:44,530
‎มีอยู่ช่วงหนึ่งที่ผมได้รับอนุญาตให้ไปเยี่ยมมายา

664
00:38:46,198 --> 00:38:49,076
‎แต่มีกฎหลายข้อที่ผมต้องทำตาม

665
00:38:50,286 --> 00:38:55,708
‎ผมไม่ได้รับอนุญาตให้ถามถึง
‎อาการของแก หรือการรักษา

666
00:38:56,417 --> 00:38:59,253
‎ห้ามบอกว่าแกจะได้กลับบ้านเมื่อไหร่

667
00:38:59,337 --> 00:39:01,130
‎ห้ามตอบคำถามเกี่ยวกับแม่หลายๆ ข้อ

668
00:39:03,924 --> 00:39:06,635
‎การไปเยี่ยมนั้นสั้นมาก

669
00:39:08,137 --> 00:39:10,514
‎และทำใจได้ยาก

670
00:39:11,682 --> 00:39:15,144
‎เพราะผมเห็นว่าลูกอาการแย่ลงมาก

671
00:39:15,227 --> 00:39:16,270
‎(บันทึกของแจ็ค)

672
00:39:16,354 --> 00:39:18,981
‎(มายาบอกว่ารู้สึกเจ็บ)

673
00:39:19,065 --> 00:39:20,566
‎(นี่มันแย่ลงอีก)

674
00:39:20,649 --> 00:39:22,777
‎แกบอกว่าเท้าบิดเข้าข้างในมากกว่าเดิม

675
00:39:22,860 --> 00:39:24,779
‎เป็นแผลมากกว่าเดิม

676
00:39:25,821 --> 00:39:28,657
‎การต้องเห็นลูกอ่อนแอลงทุกที

677
00:39:28,741 --> 00:39:31,786
‎นั่นคือสิ่งที่ทำให้ผมคับข้องใจที่สุด

678
00:39:34,455 --> 00:39:37,333
‎พอผมกลับบ้านหลังจากไปเยี่ยมมายา

679
00:39:38,584 --> 00:39:42,254
‎บีอาตาอยากรู้ว่าลูกเป็นยังไงบ้าง

680
00:39:42,338 --> 00:39:44,423
‎เธออยากรู้ว่าพวกเขามีแนวทางการรักษา

681
00:39:44,507 --> 00:39:46,509
‎หรือให้ยาไหม มีอะไรบ้าง

682
00:39:46,592 --> 00:39:49,512
‎และผมบอกอะไรไม่ได้เลย

683
00:39:49,595 --> 00:39:50,846
‎รู้ไหม ผมทำไม่ได้

684
00:39:50,930 --> 00:39:52,473
‎ถ้าผมเริ่มบอกอะไรเธอ

685
00:39:53,057 --> 00:39:57,103
‎ผมจะเสียสิทธิ์ในการเข้าเยี่ยมลูกในฐานะพ่อ

686
00:39:57,186 --> 00:40:01,440
‎และลูกของเราต้องการให้คนไปหา

687
00:40:03,442 --> 00:40:04,944
‎ผมเลยปิดปากเงียบ

688
00:40:11,367 --> 00:40:15,246
‎ไคล์ คุณมีโอกาสไปเยี่ยมพี่สาว

689
00:40:15,329 --> 00:40:18,541
‎ที่โรงพยาบาลเด็กจอนส์ ฮอปกินส์
‎ระหว่างที่เธออยู่ที่นั่นไหม

690
00:40:18,624 --> 00:40:19,625
‎มีครับ

691
00:40:19,708 --> 00:40:23,712
‎พี่สาวคุณดูเป็นยังไงบ้าง
‎ตอนคุณไปเยี่ยมเธอที่โรงพยาบาล

692
00:40:26,006 --> 00:40:28,843
‎เธอดูเหมือนไม่อยากอยู่ที่นั่น

693
00:40:29,927 --> 00:40:31,887
‎มันยากมากที่ฉันต้องอยู่โดยไม่มีพ่อแม่

694
00:40:31,971 --> 00:40:36,767
‎และมันยากที่จะไว้ใจคนที่ฉันไม่รู้จัก

695
00:40:36,851 --> 00:40:39,812
‎พวกเขาถึงกับบอกว่ามายาคิดไปเอง

696
00:40:40,646 --> 00:40:41,605
‎ลูกผมป่วย

697
00:40:41,689 --> 00:40:44,150
‎แกพยายามบอกทุกคนว่าแกเป็นอะไร

698
00:40:44,233 --> 00:40:45,609
‎แต่ไม่มีใครฟัง

699
00:40:46,819 --> 00:40:49,572
‎มันไม่ถูกต้อง ผมรู้จักลูกผม

700
00:40:50,156 --> 00:40:51,824
‎(หมอ - ฉันเพิ่งไปหามายามา)

701
00:40:51,907 --> 00:40:55,327
‎(ฉันเห็นแกใช้เท้าไถตัวเอง
‎ได้ไกลหลายฟุตเวลานั่งรถเข็น)

702
00:40:55,411 --> 00:40:57,288
‎(แซลลี่ สมิธ - โชคดีที่แกอายุแค่สิบขวบ)

703
00:40:57,371 --> 00:40:59,540
‎(เลยเล่นละครอย่างสมบูรณ์แบบ
‎ตลอดเวลาไม่ได้)

704
00:40:59,623 --> 00:41:02,460
‎(แกไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองทำพลาด
‎"ในทางสรีรวิทยา")

705
00:41:02,543 --> 00:41:06,046
‎(ฉันจะถ่ายรูปขาข้างที่ "มีอาการ" ของแก
‎สำหรับส่งให้ศาลในวันอังคาร)

706
00:41:06,130 --> 00:41:08,507
‎คุณคิดว่าแกอาการดีขึ้นไหม

707
00:41:08,591 --> 00:41:12,803
‎ตั้งแต่เข้าพักที่โรงพยาบาลเด็กจอนส์ ฮอปกินส์

708
00:41:12,887 --> 00:41:13,888
‎ค่ะ

709
00:41:14,388 --> 00:41:15,473
‎แกน้ำหนักมากขึ้น

710
00:41:16,098 --> 00:41:19,101
‎แกหยุดกินยาหลายตัว

711
00:41:19,727 --> 00:41:22,271
‎แกไม่ปวดท้องแล้ว

712
00:41:23,230 --> 00:41:25,191
‎ตั้งแต่ตอนที่คุณเข้าโรงพยาบาลเด็ก

713
00:41:25,274 --> 00:41:27,026
‎อาการปวดของคุณดีขึ้นบ้างไหม

714
00:41:28,736 --> 00:41:30,863
‎- ขอค้าน
‎- ไม่ค่ะ

715
00:41:30,946 --> 00:41:31,989
‎ไม่เลย

716
00:41:32,072 --> 00:41:34,408
‎ฉันรู้สึกปวดตลอดเวลา

717
00:41:34,492 --> 00:41:37,578
‎และสำหรับซีอาร์พีเอส ถ้าไม่รักษา

718
00:41:37,661 --> 00:41:42,124
‎ถ้าไม่กินยาหรือทำกายภาพบำบัดตามที่ควร

719
00:41:43,125 --> 00:41:46,504
‎และถ้าไม่มีคนช่วยดูแล
‎ก็จะอาการหนักกว่าเดิมค่ะ

720
00:41:46,587 --> 00:41:50,049
‎แต่มันแทบเป็นไปไม่ได้ที่จะพิสูจน์เรื่องนั้น

721
00:41:52,009 --> 00:41:55,054
‎แม้ว่าจะมีหมอหลายคนมาหาฉัน

722
00:41:55,930 --> 00:41:59,433
‎แต่ไม่มีใครฟังฉันเลย ฉันเหมือนกับถูกเมิน

723
00:41:59,517 --> 00:42:01,310
‎ห้านาทีหรือสองนาที ก็แค่นั้น

724
00:42:01,393 --> 00:42:04,939
‎นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ผมเจอเหตุการณ์ลักษณะนี้

725
00:42:05,022 --> 00:42:09,151
‎หลังจากเข้าโรงพยาบาลสองสามวัน
‎พวกเขาก็หยุดให้เคตามีนแก

726
00:42:10,069 --> 00:42:12,780
‎และถ้าไม่ได้รับการรักษาด้วยเคตามีนปริมาณสูง

727
00:42:12,863 --> 00:42:15,991
‎ขาของแกก็แทบขยับไม่ได้เลย

728
00:42:16,075 --> 00:42:19,828
‎นั่นอาจทำให้เกิดลิ่มเลือดซึ่งหลุดเข้าไปที่ปอด

729
00:42:19,912 --> 00:42:21,497
‎และเป็นอันตรายถึงตายได้

730
00:42:22,790 --> 00:42:25,209
‎และผมคิดว่าเป็นเรื่องจำเป็น

731
00:42:25,292 --> 00:42:29,922
‎ที่บีอาตาต้องเข้าใจความร้ายแรงของเรื่องนี้

732
00:42:32,049 --> 00:42:38,389
‎ผมเตือนว่ามีความเป็นไปได้ทางการแพทย์
‎ที่มายาจะตายอย่างช้าๆ และเจ็บปวด

733
00:42:39,390 --> 00:42:42,226
‎(ซึ่งผมคาดว่าจะนำไปสู่ความเจ็บปวด
‎แสนสาหัสที่กินเวลานาน)

734
00:42:42,309 --> 00:42:44,478
‎(และส่งผลให้ลูกสาวของคุณเสียชีวิต)

735
00:42:46,981 --> 00:42:49,149
‎- สวัสดีค่ะ บีอาตา
‎- ค่ะ ฉันบีอาตา

736
00:42:49,233 --> 00:42:51,360
‎โอเค ฉันจะให้มายาคุยกับคุณนะคะ

737
00:42:51,443 --> 00:42:55,698
‎โอเคค่ะ ฉันแค่อยากทบทวนกฎก่อน
‎จะได้ไม่พูดอะไรผิดไป

738
00:42:55,781 --> 00:42:57,950
‎พูดง่ายๆ คือห้ามคุยเรื่องคดี

739
00:42:58,033 --> 00:43:02,955
‎คุยได้เฉพาะเรื่องเกี่ยวกับแกหรืออาการของแก

740
00:43:03,038 --> 00:43:03,872
‎โอเค

741
00:43:04,582 --> 00:43:05,958
‎เริ่มคุยได้ค่ะ

742
00:43:06,041 --> 00:43:08,586
‎สวัสดี มายา เป็นยังไงบ้าง ลูกรัก

743
00:43:09,545 --> 00:43:10,379
‎สวัสดีค่ะ แม่

744
00:43:10,462 --> 00:43:13,799
‎สวัสดี วันนี้ขวัญใจของแม่เป็นยังไงบ้าง

745
00:43:13,882 --> 00:43:15,926
‎หนูคิดถึงแม่มากเลยค่ะ

746
00:43:16,010 --> 00:43:18,887
‎แม่ก็เหมือนกัน ลูกรัก แม่ก็เหมือนกัน

747
00:43:18,971 --> 00:43:22,933
‎แม่คิดถึงลูกมาก เราแค่ต้องอดทน โอเคไหม

748
00:43:24,018 --> 00:43:24,935
‎โอเคค่ะ

749
00:43:26,312 --> 00:43:28,022
‎เมื่อคืนหลับสบายไหม

750
00:43:29,523 --> 00:43:31,442
‎หนูนอนตอนตีสอง

751
00:43:31,525 --> 00:43:34,194
‎ว้าว ลูกนอนไม่หลับเหรอ

752
00:43:35,195 --> 00:43:36,071
‎ค่ะ

753
00:43:37,197 --> 00:43:40,618
‎ลูกอยู่ในห้องคนเดียวหรือว่าเคธี่อยู่ด้วยจ๊ะ

754
00:43:41,660 --> 00:43:43,579
‎คุณเคธี่อยู่ข้างๆ หนูค่ะ

755
00:43:46,332 --> 00:43:50,586
‎นักสังคมสงเคราะห์คนหนึ่ง
‎ที่โรงพยาบาลเด็กจอนส์ ฮอปกินส์

756
00:43:52,004 --> 00:43:54,381
‎ได้รับมอบหมายให้ดูแลลูกผม

757
00:43:54,465 --> 00:43:57,593
‎- แจ้งชื่อต่อศาลด้วยครับ
‎- แคทเธอรีน อาร์. บีดี้

758
00:43:57,676 --> 00:43:59,970
‎เธอมีบางอย่างไม่ปกติ

759
00:44:00,054 --> 00:44:01,722
‎เราเลยกูเกิลชื่อเธอ

760
00:44:03,807 --> 00:44:08,103
‎ผลการค้นหาอันแรกคือ
‎เธอเคยถูกจับข้อหาทารุณกรรมเด็ก

761
00:44:11,774 --> 00:44:15,527
‎บีอาตาถูกกล่าวหาว่าทารุณเด็ก
‎โดยไม่เป็นความจริง

762
00:44:15,611 --> 00:44:18,530
‎เธอทำได้แค่คุยโทรศัพท์ทั้งๆ ที่รู้เรื่องนี้

763
00:44:18,614 --> 00:44:22,117
‎และทำอะไรเพื่อช่วยลูกไม่ได้เลย

764
00:44:23,494 --> 00:44:25,037
‎เพิ่งตื่นเหรอ

765
00:44:25,120 --> 00:44:26,205
‎ค่ะ

766
00:44:27,331 --> 00:44:28,582
‎วันนี้ลูกอยู่กับใคร

767
00:44:29,208 --> 00:44:31,210
‎- เคธี่ค่ะ
‎- ใช่

768
00:44:31,293 --> 00:44:35,089
‎รู้ไหม เธอกำลังขัดจังหวะเรานะ
‎แม่ได้ยินเสียงพูดอยู่ใกล้ๆ

769
00:44:35,172 --> 00:44:36,799
‎- คุณแม่คะ
‎- คะ

770
00:44:36,882 --> 00:44:38,425
‎คุณแม่ต้องเปลี่ยนเรื่องคุย

771
00:44:38,509 --> 00:44:42,179
‎ฉันเปลี่ยนเรื่องแน่ ฉันแค่บอกคุณว่า
‎นี่เป็นช่วงเวลาของฉันกับลูก

772
00:44:42,262 --> 00:44:43,806
‎คุณแม่ ช่วยเปลี่ยนเรื่องด้วยค่ะ

773
00:44:46,308 --> 00:44:49,103
‎ผมมารู้ทีหลังว่ามีการถอนข้อกล่าวหา

774
00:44:50,479 --> 00:44:52,815
‎แต่มันทำให้บีอาตาเป็นกังวล

775
00:44:52,898 --> 00:44:57,403
‎เคธี่ บีดี้บอกว่าฉันจะต้องไปอยู่บ้านอุปถัมภ์

776
00:44:57,486 --> 00:45:01,782
‎เธอบอกว่าแม่ฉันอยู่ในโรงพยาบาลจิตเวช

777
00:45:01,865 --> 00:45:04,493
‎เธอบอกว่าสุดท้ายเธอจะรับฉันไปเลี้ยง

778
00:45:04,576 --> 00:45:08,914
‎คุณเคยให้มายานั่งตักไหม

779
00:45:08,997 --> 00:45:10,165
‎เคยค่ะ

780
00:45:10,249 --> 00:45:11,709
‎คุณได้กอดมายาไหม

781
00:45:12,376 --> 00:45:16,630
‎ฉันคิดว่าเราปลอบโยนเด็กหลายๆ คน ดังนั้น

782
00:45:16,714 --> 00:45:19,967
‎ระหว่างที่แกนั่งตักฉัน ฉันมั่นใจว่าฉันกอดแก

783
00:45:20,509 --> 00:45:22,261
‎คุณคิดว่ามายาชอบคุณไหม

784
00:45:22,344 --> 00:45:23,345
‎ขอค้าน

785
00:45:25,472 --> 00:45:27,057
‎ค่ะ และ…

786
00:45:29,101 --> 00:45:31,937
‎ฉันคิดว่าบางครั้งมายาก็โกรธมาก

787
00:45:32,020 --> 00:45:35,315
‎เพราะฉันเป็นเหมือนตัวแทนของโรงพยาบาล

788
00:45:35,399 --> 00:45:36,817
‎ร่วมกับพวกหมอ

789
00:45:37,359 --> 00:45:41,405
‎คุณจำได้ไหมว่ามีใครบอกเหตุผล
‎ที่พวกเขาอยากถ่ายรูปคุณไหม

790
00:45:43,031 --> 00:45:46,535
‎มีค่ะ เคธี่ บีดี้มาที่เตียงของฉัน

791
00:45:46,618 --> 00:45:47,870
‎เธอบอกว่า

792
00:45:47,953 --> 00:45:50,456
‎"ถ้าหนูอยากขึ้นศาล ฉันก็ต้องทำแบบนี้"

793
00:45:50,539 --> 00:45:55,627
‎ฝ่ายบริหารความเสี่ยงตัดสินใจให้
‎คุณถ่ายรูปมายาเหรอครับ

794
00:45:55,711 --> 00:45:57,963
‎- ค่ะ
‎- เธอถอดเสื้อผ้าฉัน

795
00:45:58,046 --> 00:46:00,424
‎แกใส่สปอร์ตบรากับกางเกงขาสั้น

796
00:46:00,507 --> 00:46:03,635
‎กดตัวฉันไว้ แล้วถ่ายรูปฉัน

797
00:46:03,719 --> 00:46:08,974
‎เราถ่ายรูปแขน ขา ใบหน้า และท้องของแก

798
00:46:09,057 --> 00:46:13,020
‎ฉันกรีดร้อง ร้องไห้ ตะโกนว่า "อย่า"

799
00:46:13,103 --> 00:46:16,440
‎แกไม่อยากให้คุณถ่ายรูปแก
‎ในสภาพนั้น ใช่ไหมครับ

800
00:46:16,523 --> 00:46:17,357
‎ใช่ค่ะ

801
00:46:17,441 --> 00:46:20,068
‎ฉันแสดงออกชัดเจนมาก

802
00:46:20,152 --> 00:46:22,654
‎แต่คุณก็ยังถ่ายรูปเธออยู่ดี

803
00:46:22,738 --> 00:46:24,198
‎น่าเศร้าที่เราทำอย่างนั้น

804
00:46:24,948 --> 00:46:27,701
‎พวกคุณได้หาทางติดต่อพ่อแม่

805
00:46:27,785 --> 00:46:31,914
‎และขอถ่ายรูปลูกของพวกเขาในสภาพนี้ไหม

806
00:46:31,997 --> 00:46:33,540
‎เราไม่ได้โทรหาพ่อแม่

807
00:46:34,041 --> 00:46:39,129
‎ฉันพลาดวันฮาโลวีน
‎วันขอบคุณพระเจ้า วันเกิดของฉัน

808
00:46:39,671 --> 00:46:45,093
‎ฉันคิดแต่ว่าเมื่อไหร่จะได้กลับบ้านไปเจอแม่

809
00:46:47,095 --> 00:46:51,892
‎(47 วันในความดูแลของรัฐ
‎วันที่ 29 พฤศจิกายน 2016)

810
00:46:51,975 --> 00:46:54,311
‎สวัสดี มายา สบายดีไหม ลูกรัก

811
00:46:54,394 --> 00:46:56,188
‎หนูรู้สึกไม่ดีเลย

812
00:46:56,939 --> 00:46:58,482
‎รู้สึกไม่ดีเหรอ

813
00:46:58,565 --> 00:47:00,609
‎ทุกอย่างยากมากสำหรับหนู

814
00:47:00,692 --> 00:47:02,277
‎หนูร้องไห้บ่อยมาก

815
00:47:02,361 --> 00:47:05,072
‎กินทรามาดอลแล้วไม่ดีขึ้นเลยเหรอ

816
00:47:05,155 --> 00:47:06,490
‎ไม่เลยค่ะ

817
00:47:07,032 --> 00:47:09,993
‎- ลูกกินยาแก้ปวดตัวไหนอีกบ้าง
‎- ไม่มีแล้วค่ะ

818
00:47:11,620 --> 00:47:13,288
‎แม่เสียใจจริงๆ ลูกรัก

819
00:47:13,372 --> 00:47:16,792
‎แม่อยากอยู่ที่นั่นด้วย จะได้ลูบหลังและกอดลูก

820
00:47:16,875 --> 00:47:18,418
‎ค่ะ หนูก็เหมือนกัน

821
00:47:18,502 --> 00:47:21,755
‎ลูกได้จดหมายที่แม่เขียนถึงไหม

822
00:47:21,839 --> 00:47:24,550
‎- จากคุณเคธี่
‎- ไม่ค่ะ

823
00:47:25,259 --> 00:47:27,594
‎- อะไรนะ
‎- คุณเคธี่ไม่มีจดหมายจากคุณ

824
00:47:27,678 --> 00:47:29,596
‎โอเค ฉันส่งมันให้ชาร์ลอตต์

825
00:47:29,680 --> 00:47:31,515
‎เรื่องนั้นคุณต้องคุยกับชาร์ลอตต์เอง

826
00:47:31,598 --> 00:47:32,516
‎โอเค

827
00:47:33,392 --> 00:47:36,937
‎ลูกได้คุยกับทนายหรือยัง

828
00:47:37,646 --> 00:47:39,857
‎ค่ะ เขาจะมาวันนี้

829
00:47:39,940 --> 00:47:43,819
‎ดีเลย แม่แค่อยากให้ลูกคุยกับเขาได้

830
00:47:43,902 --> 00:47:48,532
‎หนูคุยทางโทรศัพท์ไม่ได้
‎เพราะหนูโทรหาคนข้างนอกไม่ได้

831
00:47:48,615 --> 00:47:51,034
‎หมายความว่ายังไง โทรหาคนข้างนอกไม่ได้

832
00:47:52,035 --> 00:47:55,956
‎หนูไม่ได้อยู่ในคุก
‎แล้วก็ไม่ได้อยู่ในค่ายของนาซี

833
00:47:56,039 --> 00:47:58,292
‎- คุณแม่คะ
‎- คะ

834
00:47:58,375 --> 00:48:01,587
‎แกแค่ต้องถามพยาบาลว่าจะโทรยังไงค่ะ

835
00:48:02,212 --> 00:48:03,213
‎โอเค

836
00:48:04,756 --> 00:48:06,383
‎วันขอบคุณพระเจ้าเป็นยังไงบ้าง

837
00:48:07,718 --> 00:48:09,136
‎ไม่ค่อยดีเท่าไรค่ะ

838
00:48:09,219 --> 00:48:10,053
‎แม่รู้

839
00:48:10,137 --> 00:48:12,639
‎นี่เป็นวันขอบคุณพระเจ้าที่แย่ที่สุดสำหรับแม่

840
00:48:14,474 --> 00:48:17,352
‎หนูไม่เข้าใจเลยว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้

841
00:48:17,936 --> 00:48:21,440
‎จ้ะ มันยากมาก มันซับซ้อน

842
00:48:21,523 --> 00:48:25,986
‎ไม่ได้มีอะไรผิดปกติสักหน่อย แต่เราต้องลำบาก

843
00:48:27,613 --> 00:48:29,990
‎แม่รู้ แม่เสียใจจริงๆ ลูกรัก

844
00:48:30,866 --> 00:48:33,118
‎แม่เสียใจ เข้มแข็งไว้นะ โอเคไหม

845
00:48:35,078 --> 00:48:35,913
‎ค่ะ

846
00:48:36,413 --> 00:48:38,415
‎แม่สวดภาวนาให้ลูกทุกวัน

847
00:48:39,791 --> 00:48:40,876
‎หนูก็เหมือนกัน

848
00:48:41,585 --> 00:48:42,878
‎ดังนั้นเข้มแข็งไว้นะ

849
00:48:44,296 --> 00:48:45,339
‎หนูพยายามอยู่

850
00:48:45,422 --> 00:48:46,340
‎โอเค

851
00:48:48,926 --> 00:48:51,595
‎คุณแม่คะ ต้องบอกลาแล้วค่ะ

852
00:48:51,678 --> 00:48:54,306
‎ฉันต้องไปทำธุระอย่างอื่นแล้ว

853
00:48:54,389 --> 00:48:55,307
‎โอเค

854
00:48:56,475 --> 00:49:00,062
‎- ขอบคุณนะ มายา แม่รักลูกนะ บาย
‎- หนูรักแม่ค่ะ บายค่ะ แม่

855
00:49:04,274 --> 00:49:08,904
‎ผมไม่รู้ว่าเป็นเพราะ
‎บีอาตาถามมายาเรื่องการรักษา

856
00:49:08,987 --> 00:49:10,322
‎หรือยาที่หมอให้

857
00:49:10,405 --> 00:49:13,825
‎หรือคุยเรื่องที่เธอไม่ได้รับอนุญาตให้คุยกับลูก

858
00:49:14,326 --> 00:49:18,246
‎แต่โชคร้ายที่เคธี่ บีดี้กล่าวหาว่าบีอาตา

859
00:49:18,330 --> 00:49:21,500
‎ทำตัวไม่เหมาะสมระหว่างโทรคุยกันครั้งนั้น

860
00:49:23,502 --> 00:49:27,381
‎และเธอพยายามระงับสิทธิ์ของบีอาตา

861
00:49:31,176 --> 00:49:36,306
‎แม้ว่าบีอาตาจะเข้มแข็ง แต่นั่นทำให้เธอใจสลาย

862
00:49:37,265 --> 00:49:39,810
‎(ฉันทนใช้ชีวิตแบบนี้ต่อไปไม่ไหวแล้ว)

863
00:49:39,893 --> 00:49:45,774
‎(พวกนั้นเป็นปีศาจร้ายที่ค่อยๆ ทำลายฉันทีละนิด)

864
00:49:45,857 --> 00:49:50,570
‎(บีอาตา โควัลสกี้ - พว. พยบ.
‎พยาบาลผู้ให้สารน้ำฯ ผู้จัดการผู้ป่วย)

865
00:49:52,364 --> 00:49:55,033
‎คุณโควัลสกี้ คุณทราบไหมว่า
‎ภรรยาของคุณเป็นผู้ต้องหา

866
00:49:55,117 --> 00:49:59,997
‎ในการสืบสวนคดีอาญาที่ยังไม่สิ้นสุด
‎โดยสำนักงานเจ้าพนักงานมณฑลซาราโซตา

867
00:50:00,080 --> 00:50:04,042
‎ผมไม่เคยได้ยินว่ามีการสืบสวนที่ยังไม่สิ้นสุด

868
00:50:04,126 --> 00:50:08,296
‎ผมเชื่อว่าคุณได้ให้การกับจนท.สืบสวนแกรห์ม
‎โดยมีการบันทึกเสียงเอาไว้

869
00:50:08,380 --> 00:50:09,214
‎ถูกต้องไหม

870
00:50:09,297 --> 00:50:13,510
‎ครับ ผมนั่งคุยกับเธอ แต่ผมไม่รู้ว่าถูกบันทึกเสียง

871
00:50:13,593 --> 00:50:16,013
‎ผมไม่ได้ยินยอมให้บันทึกเสียง

872
00:50:16,096 --> 00:50:20,767
‎คุณบอกพวกเขาว่าคุณเป็นจนท.สืบสวน
‎ที่กำลังสืบสวนการทารุณเด็กใช่ไหม

873
00:50:20,851 --> 00:50:25,814
‎ฉันน่าจะแสดงตราแล้วเริ่มคุย
‎และบอกว่าฉันเป็นใครค่ะ

874
00:50:25,897 --> 00:50:27,399
‎ฉันขอสัมภาษณ์พวกเขา

875
00:50:27,482 --> 00:50:30,819
‎เรานั่งลงและคุยกันอย่างราบรื่น

876
00:50:35,365 --> 00:50:39,161
‎(บันทึกเสียงจากการสอบปากคำ
‎ของจนท.สืบสวนแกรห์ม)

877
00:50:40,495 --> 00:50:43,457
‎ช่วยบอกฉันเรื่องความสัมพันธ์
‎ของคุณกับภรรยาหน่อยได้ไหมคะ

878
00:50:43,540 --> 00:50:46,543
‎ก็เหมือนคู่แต่งงานทั่วๆ ไป มีขึ้นมีลง

879
00:50:46,626 --> 00:50:50,130
‎แน่นอนว่าเราไม่มีทาง
‎เห็นตรงกันทุกเรื่อง จริงไหม

880
00:50:50,213 --> 00:50:52,966
‎พวกคุณเคยเห็นไม่ตรงกันเรื่องการดูแลมายาไหม

881
00:50:53,050 --> 00:50:55,218
‎ไม่ ผมรู้จักภรรยาผมดี

882
00:50:55,302 --> 00:50:59,598
‎เธอไม่หลับไม่นอน ค้นคว้าหาข้อมูลจนตีสาม

883
00:50:59,681 --> 00:51:03,894
‎ผมก็ฟังที่เธอพูดและฟังหมอ

884
00:51:03,977 --> 00:51:05,896
‎หมอต้องมาก่อนเสมอ

885
00:51:06,438 --> 00:51:10,275
‎มายาต้องการความสนใจจากแม่ไหมคะ

886
00:51:10,358 --> 00:51:11,693
‎แกพยายามเอาใจแม่ไหม

887
00:51:11,777 --> 00:51:14,696
‎แม่อยากให้แกป่วย แกเลยป่วยเพื่อเอาใจแม่

888
00:51:14,780 --> 00:51:15,864
‎พระเจ้า ผมหวังว่าไม่นะ

889
00:51:19,242 --> 00:51:24,331
‎อย่าแยกความรัก ความชอบ
‎และความเอาใจใส่จากการทารุณ

890
00:51:24,831 --> 00:51:26,166
‎เพราะมันเกิดขึ้นพร้อมกันได้

891
00:51:26,249 --> 00:51:27,084
‎ครับ

892
00:51:27,709 --> 00:51:31,046
‎ผมไม่เห็นด้วยกับเธอในหลายๆ เรื่อง
‎แต่ผมขอบอกเลยว่า

893
00:51:31,129 --> 00:51:34,007
‎เธอไม่มีทางทำร้ายลูกๆ โดยเจตนา

894
00:51:34,091 --> 00:51:36,384
‎เรื่องนี้ผมสาบานด้วยชีวิตเลย

895
00:51:37,427 --> 00:51:39,846
‎- คุณรักภรรยาไหม
‎- ผมรักเธอ ใช่

896
00:51:40,514 --> 00:51:41,431
‎ผมแค่…

897
00:51:42,599 --> 00:51:44,351
‎เธอเป็นคนดึงดัน

898
00:51:45,018 --> 00:51:46,978
‎ตอนนี้ยิ่งเป็นหนักเลย

899
00:51:47,062 --> 00:51:50,023
‎เธอไม่อยากให้ความร่วมมือ

900
00:51:51,691 --> 00:51:54,111
‎- นี่เป็นคดีที่ซับซ้อน
‎- ครับ

901
00:51:54,194 --> 00:51:57,823
‎และฉันคิดว่ามีความเป็นไปได้มาก

902
00:51:57,906 --> 00:51:59,741
‎ที่พวกคุณจะเจอข้อหาทางอาญา

903
00:52:01,535 --> 00:52:02,661
‎ฉันถึงต้องถามคุณว่า

904
00:52:02,744 --> 00:52:04,621
‎คุณปกป้องลูกหรือเป็นผู้สมรู้ร่วมคิด

905
00:52:05,372 --> 00:52:06,790
‎ผมปกป้องลูก

906
00:52:08,250 --> 00:52:10,210
‎คุณให้ความสำคัญกับลูกที่สุดจริงๆ เหรอ

907
00:52:10,293 --> 00:52:13,171
‎ขอสาบานด้วยชีวิตผม ชีวิตลูกๆ ผมเลย

908
00:52:13,255 --> 00:52:15,799
‎ฉันไม่สน พรุ่งนี้ฉันจะจับคุณกับภรรยาเข้าคุก

909
00:52:15,882 --> 00:52:18,260
‎- ถ้ามันทำให้มายาอาการดีขึ้น
‎- ถ้าผมทำผิดก็จับผมเลย

910
00:52:18,343 --> 00:52:20,720
‎- แน่นอน
‎- ได้ ผมรับได้

911
00:52:22,389 --> 00:52:24,891
‎ฉันขอถามหน่อย ถ้าพรุ่งนี้
‎มายาได้ออกจากโรงพยาบาล

912
00:52:24,975 --> 00:52:27,144
‎คุณจะให้ความร่วมมือไหม

913
00:52:27,227 --> 00:52:30,438
‎ถ้าเราห้ามเด็กคนนั้นติดต่อกับแม่ทุกรูปแบบ

914
00:52:31,565 --> 00:52:32,440
‎ผมจะร่วมมือ

915
00:52:34,151 --> 00:52:35,193
‎โดยไม่ต้องคิดเลย

916
00:52:39,197 --> 00:52:41,783
‎พวกเขาอยากให้แจ็คต่อต้านบีอาตาเหรอครับ

917
00:52:43,618 --> 00:52:45,787
‎ฉันเดาว่าอย่างนั้น

918
00:52:46,454 --> 00:52:48,456
‎นั่นจะทำให้คดีของพวกเขาง่ายขึ้น

919
00:52:48,957 --> 00:52:52,544
‎เขาบอกว่าลูกๆ ต้องมาก่อนภรรยา

920
00:52:54,171 --> 00:52:55,964
‎นั่นคือสิ่งที่เขาควรพูด

921
00:52:56,923 --> 00:53:00,218
‎ถ้าไม่พูดแบบนั้น มันจะเป็นหลักฐานเอาผิดเขา

922
00:53:01,052 --> 00:53:03,847
‎นั่นเป็นคำตอบเดียวที่ใช้ได้

923
00:53:05,223 --> 00:53:08,185
‎ผมกลับบ้านแล้วบอกบีอาตาว่าเกิดอะไรขึ้น

924
00:53:10,854 --> 00:53:14,691
‎ใช่ "คุณตอบว่ายังไง
‎ทำไมถึงทำแบบนี้ ทำไม…"

925
00:53:14,774 --> 00:53:16,860
‎ผมบอกเธอว่าผมไม่มีอะไรต้องปิดบัง

926
00:53:19,946 --> 00:53:24,242
‎ผมบอกเธอตรงๆ ว่าพวกเขาพยายามโทษเธอ

927
00:53:24,326 --> 00:53:29,206
‎และมันทำให้เกิดความตึงเครียด
‎อย่างมากในบ้านเรา

928
00:53:30,332 --> 00:53:33,752
‎ผมมั่นใจว่าเธอรู้สึกเหมือนถูกหักหลัง

929
00:53:36,379 --> 00:53:41,009
‎(63 วันในความดูแลของรัฐ
‎วันที่ 15 ธันวาคม 2016)

930
00:54:00,320 --> 00:54:04,074
‎คุณบีดี้ คุณเคยบอกว่าคุณคิดว่า
‎มายามีความสุขและอาการดีขึ้น

931
00:54:04,157 --> 00:54:07,369
‎ภายใต้การดูแลของคุณและโรงพยาบาล

932
00:54:08,286 --> 00:54:09,204
‎ใช่ค่ะ

933
00:54:10,538 --> 00:54:15,335
‎มายาขยับขา ขยับมือได้โดยไม่รู้สึกเจ็บ

934
00:54:15,418 --> 00:54:19,923
‎แกลงไปเล่นเปียโนที่ชั้นล่าง

935
00:54:20,006 --> 00:54:22,717
‎และไปไหนมาไหนในโรงพยาบาลด้วยตัวเอง

936
00:54:24,219 --> 00:54:26,513
‎เราเห็นว่าแกอาการดีขึ้น

937
00:54:27,430 --> 00:54:29,683
‎คุณมีอะไรจะตอบโต้ไหมครับ

938
00:54:30,517 --> 00:54:32,227
‎อาร์เอสดีเป็นโรค

939
00:54:32,310 --> 00:54:34,604
‎อาการของมันจะต่างกันนิดหน่อยในแต่ละวัน

940
00:54:34,688 --> 00:54:37,649
‎บางวันฉันก็ทำกิจกรรมบางอย่างได้

941
00:54:37,732 --> 00:54:40,277
‎บางวันฉันก็ทำไม่ได้

942
00:54:40,360 --> 00:54:42,862
‎ดังนั้นมันจะดูต่างกันไปในแต่ละวัน

943
00:54:42,946 --> 00:54:44,614
‎ใช่ค่ะ พวกเขาคิดผิด

944
00:54:44,698 --> 00:54:49,536
‎เวลาเราเห็นความเจ็บปวด
‎เวลาฉันเห็นเด็กๆ ที่เจ็บปวด

945
00:54:49,619 --> 00:54:55,583
‎มายาไม่เคยแสดงอาการ
‎แบบที่พบในเด็กที่รู้สึกเจ็บปวดคนอื่น

946
00:55:01,631 --> 00:55:04,509
‎ถึงศาลที่เคารพ ด้วยรัก มายา

947
00:55:07,220 --> 00:55:10,098
‎สวัสดีค่ะ หนูมายา หนูอยากเขียนจดหมายถึงคุณ

948
00:55:10,181 --> 00:55:14,686
‎ก่อนอื่น หนูอยากขอบคุณที่คุณสละเวลามาทำคดีนี้

949
00:55:14,769 --> 00:55:17,022
‎และหนูรู้ว่าคุณรู้ว่าหนูอยากกลับบ้าน

950
00:55:19,691 --> 00:55:22,319
‎สองสามวันมานี้หนูรู้สึกแย่มาก

951
00:55:22,402 --> 00:55:24,529
‎หนูอาการแย่ลงทุกที

952
00:55:25,030 --> 00:55:27,282
‎คริสต์มาสนี้หนูขอแค่ได้เจอครอบครัวก็พอ

953
00:55:28,033 --> 00:55:30,535
‎หนูร้องไห้ทุกวันและมันทำให้หนูเศร้า

954
00:55:31,202 --> 00:55:33,997
‎หนูไม่ได้บอกลาแม่ด้วยซ้ำ

955
00:55:35,415 --> 00:55:38,209
‎หนูภาวนาให้ตัวเองได้กลับบ้านทุกวัน

956
00:55:40,962 --> 00:55:44,132
‎ช่วงกลางเดือนธันวาคม ปี 2016

957
00:55:44,716 --> 00:55:47,135
‎มีการนัดไต่สวนและประชุมความคืบหน้า

958
00:55:47,218 --> 00:55:49,679
‎เราจัดประชุมความคืบหน้าตลอดเวลา

959
00:55:49,763 --> 00:55:52,432
‎และวาริเนีย แวน เนสส์มาเป็นทนายร่วม

960
00:55:52,932 --> 00:55:55,018
‎เด็กคนนี้ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นซีอาร์พีเอส

961
00:55:55,101 --> 00:55:57,437
‎ซึ่งเป็นโรคที่พ่อแม่ให้แกเข้ารับการรักษา

962
00:55:58,021 --> 00:55:59,189
‎และตามหลักรัฐธรรมนูญ

963
00:55:59,272 --> 00:56:02,233
‎พ่อแม่มีสิทธิ์ที่จะรักษาลูกตามที่เห็นสมควร

964
00:56:02,317 --> 00:56:03,151
‎เว้นแต่พวกเขา…

965
00:56:03,234 --> 00:56:07,280
‎เดี๋ยวก่อน หมอบอกว่า
‎ซีอาร์พีเอสเป็นหนึ่งในคำวินิจฉัย

966
00:56:07,364 --> 00:56:10,658
‎ยังมีดร.สมิธที่บอกว่าเป็นโรคอื่น

967
00:56:10,742 --> 00:56:13,536
‎มันเป็นการแย่งชิงอำนาจครั้งใหญ่

968
00:56:14,371 --> 00:56:16,164
‎แต่ไม่ว่าเราจะทำอะไร

969
00:56:16,247 --> 00:56:19,626
‎ศาลก็ยังเข้าข้างเจ้าหน้าที่โรงพยาบาล

970
00:56:19,709 --> 00:56:23,505
‎และดร.แซลลี่ สมิธ ซ้ำแล้วซ้ำอีก

971
00:56:23,588 --> 00:56:25,882
‎ศาลแห่งนี้และคนพวกนั้นไม่มีสิทธิ์

972
00:56:25,965 --> 00:56:28,343
‎ตัดสินว่าคำวินิจฉัยและการรักษาที่ถูกต้องคืออะไร

973
00:56:28,426 --> 00:56:29,427
‎มันเป็นสิทธิ์ของพ่อแม่

974
00:56:29,511 --> 00:56:34,140
‎เราไม่ควรตัดสินใจเรื่องนั้นด้วยซ้ำ
‎เราไม่ควรมาอยู่ที่นี่ ท่านผู้พิพากษา

975
00:56:34,224 --> 00:56:35,892
‎คุณแวน เนสส์ กรุณาลดเสียงด้วย

976
00:56:36,893 --> 00:56:39,020
‎- โอเค ผมขอถามอีกเรื่องหนึ่งได้ไหม
‎- ได้

977
00:56:40,271 --> 00:56:42,107
‎มีทางไหนบ้างไหม ถึงจะแค่ชั่วคราว

978
00:56:42,190 --> 00:56:44,609
‎ที่จะทำให้แกได้เจอแม่ ได้กอดแม่

979
00:56:44,692 --> 00:56:45,860
‎เกรงว่าจะไม่ได้

980
00:56:46,694 --> 00:56:47,612
‎วันนี้คงไม่ได้

981
00:56:50,240 --> 00:56:52,200
‎ฉันไม่เคยเข้าใจว่า

982
00:56:52,283 --> 00:56:55,954
‎ทำไมเธอถึงไม่ได้รับอนุญาตให้กอดลูก

983
00:56:56,788 --> 00:56:59,833
‎และฉันขอบอกเลยว่าตอนเราออกจากศาลวันนั้น

984
00:57:00,583 --> 00:57:02,836
‎บีอาตาหัวใจสลาย

985
00:57:03,545 --> 00:57:04,629
‎หัวใจสลาย

986
00:57:05,797 --> 00:57:09,050
‎และสิ่งหนึ่งที่ฉันรู้มาจนถึงทุกวันนี้

987
00:57:09,134 --> 00:57:13,263
‎คือเราเอาอ้อมกอดนั้นคืนมาไม่ได้แล้ว

988
00:57:14,264 --> 00:57:15,890
‎กอดนั้นหายไปแล้ว

989
00:57:17,142 --> 00:57:20,478
‎คุณคิดว่าถ้าเธอได้กอดลูก
‎ทุกอย่างจะจบลงต่างจากนี้ไหม

990
00:57:20,979 --> 00:57:21,980
‎ค่ะ

991
00:57:23,773 --> 00:57:24,691
‎ฉันคิดแบบนั้น

992
00:57:28,736 --> 00:57:33,867
‎(87 วันในความดูแลของรัฐ
‎วันที่ 8 มกราคม 2017)

993
00:57:33,950 --> 00:57:37,829
‎วันนั้นเราควรไปงานเลี้ยงวันเกิดของเพื่อนบ้าน

994
00:57:37,912 --> 00:57:39,497
‎งานเลี้ยงวันเกิดของเด็กคนหนึ่ง

995
00:57:40,331 --> 00:57:42,625
‎เธอบอกว่า "ฉันจะลุกไปห่อของขวัญ"

996
00:57:44,669 --> 00:57:45,920
‎"ฉันจะไม่ไปงาน"

997
00:57:46,546 --> 00:57:49,174
‎"ฉันจะนอน ฉันปวดหัวไมเกรน"

998
00:57:51,885 --> 00:57:53,678
‎ผมกับไคล์ไปงานเลี้ยง

999
00:57:55,889 --> 00:57:57,307
‎ตอนเรากลับถึงบ้าน

1000
00:57:58,766 --> 00:58:00,393
‎ประตูห้องนอนเธอปิดอยู่

1001
00:58:01,561 --> 00:58:03,855
‎เราคิดว่าเธอหลับอยู่

1002
00:58:06,483 --> 00:58:09,819
‎เราเลยตัดสินใจนั่งดูทีวีด้วยกัน

1003
00:58:14,407 --> 00:58:15,575
‎ตอนดึกคืนนั้น

1004
00:58:16,784 --> 00:58:18,786
‎มีคนมาเคาะประตูบ้าน

1005
00:58:20,163 --> 00:58:21,748
‎พี่ชายของเธอ ปีเตอร์

1006
00:58:23,791 --> 00:58:26,586
‎ปีเตอร์เดินไปทั่วบ้าน

1007
00:58:28,755 --> 00:58:30,173
‎เขาเข้าไปในโรงรถ

1008
00:58:33,176 --> 00:58:34,677
‎มีเสียงกรีดร้อง…

1009
00:58:36,804 --> 00:58:38,640
‎ที่ผมไม่มีวันลืม

1010
00:58:40,683 --> 00:58:42,310
‎มันคือชื่อของผมในภาษาโปแลนด์

1011
00:58:42,852 --> 00:58:43,811
‎ยาตเซ็ค

1012
00:58:48,024 --> 00:58:50,360
‎เขาร้องเสียงดังมาก ผมรู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น

1013
00:58:54,948 --> 00:58:57,116
‎สายด่วน 911 บอกมาว่าเกิดอะไรขึ้น

1014
00:58:59,702 --> 00:59:01,746
‎เธอแขวนคอในโรงรถ

1015
00:59:03,790 --> 00:59:04,916
‎แม่

1016
00:59:06,042 --> 00:59:07,460
‎- ไม่…
‎- อย่าวางสายนะคะ

1017
00:59:09,921 --> 00:59:10,838
‎เธออายุเท่าไรคะ

1018
00:59:11,339 --> 00:59:12,340
‎สี่สิบสอง

1019
00:59:15,134 --> 00:59:16,386
‎พระเจ้า

1020
00:59:18,096 --> 00:59:20,682
‎- แม่
‎- ไม่ อย่าเข้าไป

1021
00:59:21,766 --> 00:59:25,728
‎ฉันจะส่งคนไปช่วยคุณ
‎กรุณาอย่าแตะต้องอะไรทั้งนั้น

1022
00:59:25,812 --> 00:59:28,064
‎ครับ ช่วยส่งใครก็ได้มาที

1023
00:59:28,147 --> 00:59:29,107
‎พวกเขากำลังไปค่ะ

1024
00:59:43,413 --> 00:59:47,959
‎ภรรยาคุณเคยแสดงอาการ
‎ให้คุณรู้ไหมว่าอาจเกิดเรื่องแบบนี้

1025
00:59:48,668 --> 00:59:53,756
‎ไม่ แต่ลูกสาวผมป่วย ทุกอย่างเริ่มต้นจากตรงนั้น

1026
00:59:54,549 --> 00:59:56,926
‎แค่แกป่วยก็แย่พออยู่แล้ว

1027
00:59:57,427 --> 01:00:00,096
‎- นี่ทนายผมเอง ขอรับสายได้ไหม
‎- ได้ครับ

1028
01:00:01,306 --> 01:00:03,766
‎- ไง เดบร้า
‎- พระเจ้า

1029
01:00:05,059 --> 01:00:08,438
‎- ฉันเสียใจด้วยจริงๆ
‎- เดบร้า ผมไม่ไหวแล้ว

1030
01:00:10,523 --> 01:00:11,858
‎ฉันเสียใจด้วยจริงๆ

1031
01:00:12,817 --> 01:00:15,737
‎ฉันรู้สึกแย่มาก ผู้พิพากษานั่นเย็นชามาก

1032
01:00:15,820 --> 01:00:17,405
‎ผมรู้ มันถึงได้เป็นแบบนี้ไง

1033
01:00:17,488 --> 01:00:20,241
‎ผมรู้ว่าเป็นเพราะเขาปฏิเสธเธอ

1034
01:00:20,867 --> 01:00:22,076
‎มันทำให้เธอตาย

1035
01:00:22,160 --> 01:00:24,871
‎ระหว่างกลับบ้าน เธอพูดถึงแต่เรื่องนั้น

1036
01:00:27,498 --> 01:00:30,376
‎ผมไม่รู้ว่าจะบอกมายายังไงดี

1037
01:00:32,503 --> 01:00:35,590
‎เพราะผมจะไปบอกแกแล้วกลับมาเฉยๆ ไม่ได้

1038
01:00:41,596 --> 01:00:42,513
‎โอเค

1039
01:00:43,806 --> 01:00:45,933
‎ขอบคุณนะ เด็บ บาย

1040
01:00:53,149 --> 01:00:58,112
‎ฉันจำได้ว่าแจ็คโทรมาบอกว่า
‎ภรรยาของเขาฆ่าตัวตาย

1041
01:00:59,113 --> 01:01:00,865
‎ฉันเสียใจมาก

1042
01:01:00,948 --> 01:01:04,035
‎ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่ามันเป็นความจริง

1043
01:01:04,118 --> 01:01:07,205
‎(จาก: บีอาตา โควัลสกี้
‎หัวข้อ: จดหมายถึงผู้พิพากษาลี อี. เฮเวิร์ธ)

1044
01:01:08,039 --> 01:01:13,044
‎แต่ฉันคิดว่าจดหมาย
‎ที่บีอาตาทิ้งไว้ให้ผู้พิพากษาเฮเวิร์ธ

1045
01:01:13,127 --> 01:01:14,879
‎บอกชัดเจนว่า

1046
01:01:14,962 --> 01:01:18,216
‎เธออยากให้ลูกเป็นอิสระจากโรงพยาบาลนั่น

1047
01:01:20,093 --> 01:01:25,264
‎เธอกังวลมากเรื่องการรักษา
‎ที่พวกเขายัดเยียดให้มายา

1048
01:01:25,848 --> 01:01:30,478
‎(ฉันหวังว่าคุณจะรับผิดชอบ
‎"ความถดถอยทางกายภาพของลูกฉัน)

1049
01:01:31,229 --> 01:01:34,148
‎เธออยากให้ลูกได้ออกมาจากที่นั่น

1050
01:01:35,483 --> 01:01:37,694
‎และเธอไม่เห็นหนทางอื่น

1051
01:01:40,196 --> 01:01:43,282
‎(ขอให้คุณดูแลมายาและบอกแกทุกวันว่าฉันรักแก)

1052
01:01:43,366 --> 01:01:46,536
‎(บอกไคล์ด้วยว่าฉันรักแกมาก
‎และหวังว่าแกจะเติบโต)

1053
01:01:46,619 --> 01:01:49,539
‎(เป็นคนดี แข็งแรง มีอนาคตที่สดใส
‎และใกล้ชิดกับพระเจ้า)

1054
01:01:49,622 --> 01:01:52,208
‎(ฉันขอโทษ แต่ฉันทน
‎ความเจ็บปวดที่ต้องอยู่ห่างมายา)

1055
01:01:52,291 --> 01:01:54,168
‎(และถูกตราหน้าเป็นอาชญากรไม่ไหวแล้ว)

1056
01:01:54,252 --> 01:01:55,962
‎(ฉันทนเห็นลูกเจ็บปวดไม่ได้)

1057
01:01:56,045 --> 01:01:58,923
‎(มายาไม่ได้กลับบ้านมาสามเดือนแล้ว
‎รักทุกคนนะ บีอาตา)

1058
01:01:59,006 --> 01:02:01,551
‎(อีเมลที่บีอาตาส่งถึงครอบครัว
‎ซึ่งถูกพบหลังเธอเสียชีวิต)

1059
01:02:03,428 --> 01:02:07,014
‎(หมอ 1 - วันนี้ได้ข่าวว่า
‎แม่ของเด็กเคตามีนฆ่าตัวตายเมื่อวาน)

1060
01:02:07,098 --> 01:02:08,891
‎(เสียใจที่ต้องบอกว่าฉันคาดการณ์ถูก)

1061
01:02:08,975 --> 01:02:11,269
‎(หมอ 2 - พระเจ้า นี่มันแย่ชะมัด)

1062
01:02:11,352 --> 01:02:15,690
‎(ฉันรู้ว่าเราทำสิ่งที่ถูก
‎แต่นี่มันโคตรเฮงซวยเลย รู้สึกแย่จัง)

1063
01:02:15,773 --> 01:02:19,026
‎(หมอ 1 - ฉันเคยเจอแม่เด็กอีกคน
‎ทำแบบนี้เหมือนกัน)

1064
01:02:19,110 --> 01:02:22,155
‎(เราทำสิ่งที่ถูกสำหรับเด็กแน่นอน)

1065
01:03:01,736 --> 01:03:02,779
‎สวัสดีค่ะ แม่

1066
01:03:03,404 --> 01:03:04,697
‎สวัสดี มายา

1067
01:03:05,448 --> 01:03:08,326
‎วันนี้ขวัญใจของแม่เป็นยังไงบ้าง

1068
01:03:12,663 --> 01:03:14,999
‎หนูคิดถึงแม่มากเลยค่ะ

1069
01:03:15,625 --> 01:03:16,751
‎แม่ก็เหมือนกัน

1070
01:03:17,293 --> 01:03:19,378
‎แม่คิดถึงลูกทุกวินาทีเลย

1071
01:03:22,548 --> 01:03:24,759
‎หนูคิดถึงเวลาแม่กลับจากที่ทำงาน

1072
01:03:24,842 --> 01:03:26,803
‎แล้วเราก็กอดกัน

1073
01:03:26,886 --> 01:03:29,680
‎หนูคิดถึงเวลาเล่นน้ำในสระกับแม่

1074
01:03:30,723 --> 01:03:32,725
‎หนูคิดถึงทุกอย่างเลย

1075
01:03:33,976 --> 01:03:37,230
‎หลับตาแล้วจินตนาการว่าแม่อยู่ด้วยนะ

1076
01:03:39,315 --> 01:03:43,528
‎แม่รู้ว่ามันไม่เหมือนกัน
‎แต่ลูกต้องเข้มแข็งและมีความหวังไว้

1077
01:03:45,029 --> 01:03:48,449
‎หนูเจ็บ หนูอยากกลับบ้าน

1078
01:03:49,116 --> 01:03:51,619
‎แม่จะทำทุกวิถีทาง แม่สัญญา

1079
01:03:54,163 --> 01:03:56,165
‎หลังจากบีอาตาตายไม่นาน

1080
01:03:56,916 --> 01:03:58,751
‎พวกเขาก็อนุญาตให้ผมพามายา

1081
01:03:58,835 --> 01:04:01,587
‎ไปหาหมอเฉพาะทางที่โรดไอแลนด์

1082
01:04:01,671 --> 01:04:03,256
‎ดร.โชปรา

1083
01:04:04,966 --> 01:04:06,968
‎เขาทำการประเมิน

1084
01:04:07,510 --> 01:04:11,389
‎ซึ่งยืนยันว่าแกเป็นซีอาร์พีเอสจริงๆ

1085
01:04:13,182 --> 01:04:15,685
‎และเขาส่งรายงานให้ศาล

1086
01:04:17,728 --> 01:04:22,108
‎หลังจากนั้นไม่นาน ศาลก็สั่งให้
‎มายาอยู่ในความดูแลของผม

1087
01:04:24,610 --> 01:04:28,823
‎(หลังจาก 92 วันในความดูแลของรัฐ
‎วันที่ 13 มกราคม 2017)

1088
01:04:28,906 --> 01:04:31,117
‎มายา เราตื่นเต้นมากที่เจอหนู

1089
01:04:31,200 --> 01:04:32,869
‎เราดีใจที่หนูได้กลับบ้าน

1090
01:04:45,006 --> 01:04:47,258
‎อยากสวดภาวนาด้วยกันไหม

1091
01:04:47,341 --> 01:04:48,259
‎อยากค่ะ

1092
01:04:49,552 --> 01:04:53,431
‎พระเยซูเจ้า ลูกขอนำโลหิตอันล้ำค่าของพระองค์

1093
01:04:53,514 --> 01:04:56,893
‎ประพรมให้มายาและครอบครัวของลูก

1094
01:04:57,935 --> 01:05:00,229
‎ลูกขอมอบครอบครัวให้พระองค์

1095
01:05:01,272 --> 01:05:05,151
‎โปรดดูแลทุกอย่าง และดูแลมายา

1096
01:05:08,321 --> 01:05:09,238
‎อาเมน

1097
01:05:14,994 --> 01:05:18,623
‎(สี่ปีต่อมา - วันที่ 15 ธันวาคม 2020)

1098
01:05:26,172 --> 01:05:28,132
‎แม่ของฉันเป็นคนมีเมตตา

1099
01:05:29,634 --> 01:05:33,596
‎ท่านเอาใจใส่ ภักดี ฉลาด

1100
01:05:40,478 --> 01:05:42,813
‎มันยากที่จะหาคำเหมาะๆ

1101
01:05:42,897 --> 01:05:45,483
‎เพราะความจริงแล้ว เวลาฉันนึกถึงแม่

1102
01:05:46,150 --> 01:05:49,320
‎ฉันไม่สามารถบรรยายถึงท่าน
‎ด้วยคำแค่สองสามคำ

1103
01:06:04,627 --> 01:06:09,382
‎หลังจากถูกกักตัวอยู่สามเดือนเต็ม

1104
01:06:09,465 --> 01:06:13,302
‎พอได้รู้ว่าฉันกลับไปใช้ชีวิตตามปกติได้

1105
01:06:13,386 --> 01:06:16,222
‎ฉันดีใจที่ได้ยินแบบนั้น

1106
01:06:16,764 --> 01:06:19,684
‎ฉันรู้สึกเหมือนคำอธิษฐานของฉันเป็นจริงแล้ว

1107
01:06:20,351 --> 01:06:23,104
‎คำอธิษฐานของครอบครัวฉันเป็นจริงแล้ว

1108
01:06:27,483 --> 01:06:32,029
‎แต่ฉันเสียคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตไปคนหนึ่ง

1109
01:06:32,780 --> 01:06:36,075
‎คนที่ฉันไม่ได้บอกลาด้วยซ้ำ

1110
01:06:45,751 --> 01:06:47,294
‎ใช่ นั่นมันแย่ที่สุดเลย

1111
01:06:55,052 --> 01:06:58,514
‎ตอนนั้นฉันนึกว่าจะได้เจอแม่อีก

1112
01:06:59,098 --> 01:07:02,518
‎ต่อให้ต้องรอเป็นปี

1113
01:07:03,060 --> 01:07:06,689
‎แต่พอฉันได้รู้ว่ามันไม่มีทางเป็นไปได้…

1114
01:07:15,114 --> 01:07:16,699
‎อยากพักสักหน่อยไหม

1115
01:07:20,286 --> 01:07:21,954
‎เดี๋ยวฉันเอาน้ำมาให้

1116
01:07:26,542 --> 01:07:30,671
‎หลังจากมายาออกจากโรงพยาบาลในปี 2017

1117
01:07:31,380 --> 01:07:34,800
‎เราต้องทำตามคำสั่งของศาล

1118
01:07:35,718 --> 01:07:38,763
‎แกไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้ยาเคตามีน

1119
01:07:38,846 --> 01:07:40,598
‎เราเลยต้องรักษาอย่างค่อยเป็นค่อยไป

1120
01:07:42,892 --> 01:07:46,562
‎ต้องทำกายภาพบำบัดนานกว่าหนึ่งปี

1121
01:07:47,271 --> 01:07:51,067
‎แกถึงเลิกนั่งรถเข็นแล้วใช้ไม้ค้ำได้

1122
01:07:52,068 --> 01:07:55,196
‎หลังจากนั้นหนึ่งปี แกก็เดินได้

1123
01:07:56,739 --> 01:07:58,949
‎แต่แกยังรู้สึกปวดอยู่

1124
01:07:59,992 --> 01:08:01,077
‎ปวดมาก

1125
01:08:05,790 --> 01:08:07,750
‎และอาการอาจกำเริบได้ทุกเมื่อ

1126
01:08:16,634 --> 01:08:19,804
‎ตอนนี้มายาเดินได้แล้ว

1127
01:08:20,721 --> 01:08:22,306
‎ใช่ มายาเดินได้แล้ว

1128
01:08:22,389 --> 01:08:25,726
‎แกยังมีความบกพร่องที่ขานิดหน่อย

1129
01:08:25,810 --> 01:08:27,103
‎ลุกขึ้น เก่งมาก

1130
01:08:27,186 --> 01:08:29,480
‎แกพัฒนาขึ้นมาก

1131
01:08:29,563 --> 01:08:31,816
‎แต่แกเป็นซีอาร์พีเอส

1132
01:08:31,899 --> 01:08:35,111
‎และแกต้องใช้ชีวิตกับโรคนั้นต่อไป

1133
01:08:38,697 --> 01:08:41,033
‎เราพยายามทำให้ดีที่สุดเท่าที่ทำได้

1134
01:08:44,245 --> 01:08:46,372
‎แต่เด็กๆ ไม่มีวันกลับเป็นเหมือนเดิม

1135
01:08:50,793 --> 01:08:56,006
‎มันยากที่จะเข้าใจว่าตอนนั้นบีอาตาคิดอะไรอยู่

1136
01:08:57,758 --> 01:09:00,970
‎เธอคงคิดว่านั่นเป็นทางเดียว
‎ที่จะช่วยลูกออกมาได้

1137
01:09:03,681 --> 01:09:05,391
‎ผมคิดถึงเธอสุดหัวใจ

1138
01:09:06,267 --> 01:09:10,437
‎แต่บางครั้งผมก็โกรธ

1139
01:09:13,107 --> 01:09:16,652
‎มันยากมากที่ต้องเป็นทั้งพ่อและแม่

1140
01:09:17,945 --> 01:09:23,033
‎และไม่ว่าพยายามแค่ไหน
‎ผมก็ไม่สามารถแทนที่แม่ของพวกแกได้

1141
01:09:26,537 --> 01:09:29,290
‎ความเจ็บปวดทั้งหมดนี้ต้องไม่สูญเปล่า

1142
01:09:39,091 --> 01:09:41,927
‎ฉันเป็นนักข่าวมานานกว่าห้าปี

1143
01:09:42,011 --> 01:09:44,972
‎และเราไม่ได้ค้นพบความจริง

1144
01:09:45,055 --> 01:09:49,101
‎ด้วยการยอมรับสิ่งที่เห็นตรงหน้าโดยไม่ตั้งคำถาม

1145
01:09:50,269 --> 01:09:53,147
‎และนี่ดูเหมือนประเด็นที่ควรตั้งคำถาม

1146
01:09:53,856 --> 01:09:58,277
‎ในปี 2019 ฉันทำข่าวเกี่ยวกับ
‎สวัสดิการเด็กในซาราโซตา

1147
01:09:58,360 --> 01:10:01,071
‎ตอนที่ฉันเจอเรื่องของครอบครัวโควัลสกี้

1148
01:10:02,031 --> 01:10:05,784
‎มันน่าเศร้ามาก ซับซ้อนมาก

1149
01:10:05,868 --> 01:10:09,371
‎พอฉันรู้ว่าบีอาตา โควัลสกี้ฆ่าตัวตาย

1150
01:10:09,455 --> 01:10:11,832
‎มันทำให้ฉันสะเทือนใจมาก

1151
01:10:11,916 --> 01:10:15,753
‎ฉันรู้ว่าฉันต้องทำข่าวนี้ และต้องทำให้ออกมาดี

1152
01:10:16,337 --> 01:10:17,796
‎ฉันก็เลยเริ่มขุดคุ้ย

1153
01:10:18,714 --> 01:10:21,842
‎ส่วนหนึ่งของการหาข้อมูล
‎คือการคุยกับครอบครัวโควัลสกี้

1154
01:10:22,426 --> 01:10:24,970
‎และฉันยังโทรสัมภาษณ์ดร.แซลลี่ สมิธ

1155
01:10:25,054 --> 01:10:26,680
‎เพื่อฟังเรื่องฝั่งของเธอ

1156
01:10:26,764 --> 01:10:31,060
‎และดร.สมิธยืนยันหนักแน่นว่า
‎เธอไม่ได้ทำอะไรผิด

1157
01:10:31,894 --> 01:10:34,772
‎แต่ฉันพบว่าความเห็นของดร.สมิธ

1158
01:10:34,855 --> 01:10:38,150
‎แตกต่างจากหมอคนอื่นๆ มาก
‎รวมถึงทีมแพทย์ที่รักษามายา

1159
01:10:38,234 --> 01:10:40,611
‎ดร.เคิร์กแพทริคและดร.แฮนนา

1160
01:10:41,445 --> 01:10:46,283
‎ฉันตีพิมพ์บทความเกี่ยวกับ
‎ครอบครัวโควัลสกี้ในเดือนมกราคม 2019

1161
01:10:47,743 --> 01:10:50,621
‎ฉันตั้งใจว่าจะเริ่มทำข่าวอื่น

1162
01:10:51,956 --> 01:10:54,333
‎แต่นั่นคือตอนที่คนเริ่มโทรเข้ามา

1163
01:10:54,416 --> 01:10:56,252
‎และเริ่มส่งอีเมลเข้ามา

1164
01:10:56,335 --> 01:11:00,214
‎ฉันได้รู้ว่านี่ไม่ใช่แค่เรื่องของครอบครัวโควัลสกี้

1165
01:11:01,048 --> 01:11:02,341
‎เปิดกล้อง ใครจะดูแลมายา…

1166
01:11:02,424 --> 01:11:04,677
‎- สัมภาษณ์แอชลีย์ เทคสอง
‎- ใครจะดูแลมายา…

1167
01:11:04,760 --> 01:11:06,470
‎วิเวียนน่า เทคหนึ่ง

1168
01:11:06,553 --> 01:11:10,349
‎ตอนที่ฉันอ่านบทความในซาราโซตาเฮอรัลด์ทริบูน

1169
01:11:10,432 --> 01:11:13,769
‎ฉันได้รู้ว่ามันเป็นเรื่องใหญ่กว่าที่คิดมาก

1170
01:11:13,852 --> 01:11:14,687
‎บาย

1171
01:11:14,770 --> 01:11:17,773
‎การได้รู้ว่ามีคนอีกมาก
‎ที่ต้องเจอเรื่องแบบเดียวกัน…

1172
01:11:17,856 --> 01:11:20,734
‎ผมไม่อยากเชื่อเลย

1173
01:11:21,235 --> 01:11:24,780
‎แกกำลังชัก ตาเหลือก ตัวสั่น

1174
01:11:24,863 --> 01:11:27,241
‎แกไม่หายใจ ชีพจรอ่อนมาก

1175
01:11:27,324 --> 01:11:29,034
‎แกเริ่มอาเจียน

1176
01:11:29,118 --> 01:11:31,537
‎แล้วก็เริ่มมีรอยช้ำเล็กๆ

1177
01:11:31,620 --> 01:11:33,914
‎ฉันรีบไปโรงพยาบาล

1178
01:11:33,998 --> 01:11:35,249
‎- ต้องแจ้ง 911
‎- แจ้ง 911

1179
01:11:35,332 --> 01:11:37,876
‎เราโทรหา 911 ทันที เราทำตามที่ถูกสอนมา

1180
01:11:39,378 --> 01:11:40,504
‎ฉันนั่งอยู่ที่โต๊ะ

1181
01:11:40,587 --> 01:11:43,799
‎มีครอบครัวติดต่อมาหาฉันมากขึ้นเรื่อยๆ

1182
01:11:44,383 --> 01:11:48,137
‎คนที่ไปหาหมอเพื่อให้ลูกได้รับความช่วยเหลือ

1183
01:11:48,220 --> 01:11:50,639
‎ก่อนจะตกเป็นเป้าหมายของระบบ

1184
01:11:50,723 --> 01:11:54,184
‎หมอพบว่ามีซี่โครงหัก เลือดออกในสมอง

1185
01:11:54,268 --> 01:11:56,687
‎พบเลือดออกในสมอง
‎ทั้งที่เป็นนานแล้วและเพิ่งเป็น

1186
01:11:56,770 --> 01:12:00,232
‎ฉันก็แบบ "หมายความว่ายังไง
‎ที่ว่าลูกฉันมีอาการแบบนี้

1187
01:12:00,316 --> 01:12:02,318
‎ฉันพาแกมาที่นี่เพราะรอยช้ำ"

1188
01:12:02,401 --> 01:12:04,862
‎นั่นคือตอนที่ฉันเจอแซลลี่ สมิธ

1189
01:12:05,612 --> 01:12:07,531
‎พวกเขากลัว พวกเขาสิ้นหวัง

1190
01:12:08,032 --> 01:12:10,117
‎และสิ่งหนึ่งที่ทุกคนเล่าตรงกันคือ

1191
01:12:10,200 --> 01:12:13,245
‎ดร.แซลลี่ สมิธ
‎และโรงพยาบาลเด็กจอนส์ ฮอปกินส์

1192
01:12:13,329 --> 01:12:15,748
‎เธอเจอหน้าเราไม่ถึงสิบนาที

1193
01:12:15,831 --> 01:12:19,501
‎แล้วสามีฉันก็ถูกจับข้อหาทารุณเด็ก
‎จนได้รับอันตรายสาหัส

1194
01:12:20,210 --> 01:12:24,298
‎เราถูกจับและคุมขัง ลูกๆ ของฉัน
‎ต้องไปอยู่บ้านอุปถัมภ์

1195
01:12:24,381 --> 01:12:29,136
‎ครอบครัวเหล่านี้ไปโรงพยาบาล
‎โดยหวังว่าลูกจะได้รับการรักษา

1196
01:12:29,219 --> 01:12:31,055
‎และบางคนก็ออกมาพร้อมกุญแจมือ

1197
01:12:31,847 --> 01:12:36,352
‎ฉันเป็นผู้ประเมิน
‎เด็กเกือบทุกคนที่เข้ารับการรักษา

1198
01:12:36,435 --> 01:12:39,897
‎ที่โรงพยาบาลเด็กตลอด 30 ปีที่ผ่านมา

1199
01:12:39,980 --> 01:12:44,151
‎ฉันเป็นคนมีเหตุผล มีเมตตาและเอาใจใส่

1200
01:12:44,234 --> 01:12:48,739
‎ฉันไม่ได้พยายามทำลายครอบครัวคนอื่นทุกวัน

1201
01:12:49,948 --> 01:12:51,241
‎ที่โรงพยาบาล…

1202
01:12:52,868 --> 01:12:55,704
‎วิธีที่พวกเขาพูดถึงแม่ของฉัน

1203
01:12:56,747 --> 01:12:58,374
‎มันเลวร้ายมาก

1204
01:12:59,249 --> 01:13:01,835
‎(หมอ - ขอบอกให้รู้ว่า
‎เมื่อคืนเราพาแกไปห้องวิดีโอได้)

1205
01:13:01,919 --> 01:13:04,755
‎(แกนั่งบนเตียงและมีแล็ปท็อป
‎หรืออะไรสักอย่างอยู่บนตัก)

1206
01:13:04,838 --> 01:13:07,591
‎(แซลลี่ สมิธ - เราอาจต้องจับตาดู
‎ว่าแกทำอะไรออนไลน์บ้าง)

1207
01:13:07,674 --> 01:13:09,510
‎(ฉันว่าแม่แกทำได้ทุกอย่าง)

1208
01:13:09,593 --> 01:13:13,806
‎พวกเขาพยายามโน้มน้าวว่าแม่ทำอะไรฉัน

1209
01:13:15,349 --> 01:13:18,227
‎ว่าแม่กุเรื่องที่ฉันเป็นซีอาร์พีเอส

1210
01:13:20,729 --> 01:13:22,314
‎ซึ่งไร้สาระสิ้นดี

1211
01:13:23,607 --> 01:13:25,025
‎ตอนนี้ฉันรู้แล้ว

1212
01:13:27,319 --> 01:13:31,448
‎ตอนแรก ฉันสับสนมาก

1213
01:13:31,532 --> 01:13:34,743
‎แล้วความสับสนก็กลายเป็นความโกรธ

1214
01:13:37,287 --> 01:13:40,457
‎การต้องอยู่ในโรงพยาบาล
‎ที่ทำเหมือนเราเป็นนักโทษ

1215
01:13:40,541 --> 01:13:44,128
‎ต้องอยู่ห่างจากครอบครัว เพื่อนๆ โรงเรียน

1216
01:13:45,504 --> 01:13:48,090
‎และห่างจากคนที่เรารัก

1217
01:13:55,597 --> 01:13:57,224
‎มันน่าหงุดหงิดมาก

1218
01:13:59,309 --> 01:14:00,602
‎แต่ฉันก็ไม่แสดงออก

1219
01:14:01,895 --> 01:14:03,981
‎เพราะฉันถูกเลี้ยงโดยพ่อแม่

1220
01:14:04,064 --> 01:14:07,067
‎ที่สอนให้ฉันมีน้ำใจและเคารพผู้อื่นเสมอ

1221
01:14:07,151 --> 01:14:08,360
‎ฉันก็เลยทำแบบนั้น

1222
01:14:12,573 --> 01:14:13,407
‎รู้อะไรไหม

1223
01:14:15,284 --> 01:14:16,452
‎เราพยายามให้ความร่วมมือ

1224
01:14:18,287 --> 01:14:21,248
‎แต่ถ้าเราปิดปากเงียบ ทุกอย่างก็เหมือนเดิม

1225
01:14:22,458 --> 01:14:26,420
‎และเราต้องทำให้จอนส์ ฮอปกินส์
‎รับผิดชอบในสิ่งที่ทำลงไป

1226
01:14:28,714 --> 01:14:31,633
‎เราต้องทวงความยุติธรรมให้แม่

1227
01:14:33,677 --> 01:14:36,889
‎ฉันอยากให้คุณรู้ว่า
‎การโทรศัพท์ครั้งนี้ถูกบันทึกเสียง

1228
01:14:36,972 --> 01:14:38,348
‎คุณโอเคไหมคะ

1229
01:14:39,224 --> 01:14:40,142
‎โอเคค่ะ

1230
01:14:40,225 --> 01:14:44,021
‎ทางโรงพยาบาล
‎ควรจะทำการทดสอบตามคำสั่งศาล

1231
01:14:44,104 --> 01:14:46,440
‎ฉันอยากรู้ว่าได้ทำหรือยัง

1232
01:14:46,523 --> 01:14:48,859
‎ฉันไม่เห็นว่ามีคำสั่งนะคะ

1233
01:14:48,942 --> 01:14:51,695
‎โอเค ยาตัวแรกคือโนเมนดา

1234
01:14:51,778 --> 01:14:53,322
‎ตัวที่สองคือ…

1235
01:14:53,405 --> 01:14:58,243
‎เขาส่งข้อความให้คุณ ฉันรู้ว่าเขาทำแบบนั้น
‎แล้วเขาก็ส่งอีเมลให้คุณ

1236
01:14:58,327 --> 01:15:01,330
‎- เอาล่ะ บีอาตา
‎- ผู้พิพากษาอนุญาตให้แกพกโทรศัพท์

1237
01:15:01,413 --> 01:15:04,374
‎- มันเป็นคำสั่งศาล
‎- บีอาตา ช่วยหยุดบันทึกเสียงด้วย

1238
01:15:05,834 --> 01:15:08,629
‎บีอาตาเป็นพยาบาล ไม่ใช่ทนาย

1239
01:15:09,379 --> 01:15:12,799
‎แต่เธอรู้ว่าโรงพยาบาลทำอะไรอยู่

1240
01:15:13,717 --> 01:15:15,677
‎เธอบันทึกทุกอย่าง

1241
01:15:16,428 --> 01:15:19,515
‎อีเมลทุกฉบับ โน้ตทุกแผ่น โทรศัพท์ทุกครั้ง

1242
01:15:20,349 --> 01:15:23,393
‎เพราะบันทึกพวกนั้น เราถึงสามารถฟ้องร้องได้

1243
01:15:24,353 --> 01:15:27,147
‎เพราะถ้าพวกเขาโผล่มาแล้วให้การเท็จ

1244
01:15:27,231 --> 01:15:29,149
‎เรามีความจริง

1245
01:15:30,817 --> 01:15:34,696
‎ตอนฉันฟังบทสนทนาทางโทรศัพท์พวกนั้น
‎ในฐานะแม่ ฉันเข้าใจ

1246
01:15:35,364 --> 01:15:38,325
‎ฉันเข้าใจความคับข้องใจของบีอาตา

1247
01:15:39,284 --> 01:15:40,702
‎มันเหมือนหม้ออัดแรงดัน

1248
01:15:40,786 --> 01:15:43,497
‎ฉันรู้สึกได้ว่ามันค่อยๆ ก่อตัว

1249
01:15:44,581 --> 01:15:47,292
‎ในฐานะทนาย เราถูกฝึกให้แยกอารมณ์กับงาน

1250
01:15:48,043 --> 01:15:49,628
‎แต่มันอดไม่ได้หรอก

1251
01:15:49,711 --> 01:15:53,215
‎เราคิดว่าถ้าเป็นลูกตัวเองจะทำยังไง

1252
01:15:53,298 --> 01:15:56,635
‎ถ้าแกเป็นโรคที่ทำให้เจ็บปวดแสนสาหัส

1253
01:15:56,718 --> 01:15:59,513
‎แล้วเราเจอหมอที่บอกว่ายังมีความหวัง

1254
01:16:00,847 --> 01:16:03,350
‎ทุกอย่างถูกพรากไปในชั่วพริบตา

1255
01:16:04,101 --> 01:16:05,477
‎ครอบครัวส่วนใหญ่ยอมแพ้

1256
01:16:06,770 --> 01:16:08,272
‎ไม่ใช่เพราะว่าอยากยอมแพ้

1257
01:16:08,355 --> 01:16:13,277
‎แต่เป็นเพราะพวกเขา
‎สู้กับองค์กรขนาดใหญ่และรัฐ

1258
01:16:14,778 --> 01:16:20,075
‎พ่อแม่ส่วนใหญ่ไม่มีความสามารถ
‎เงินทุน แรงใจ หรือทนาย

1259
01:16:20,158 --> 01:16:23,370
‎ที่จะสู้กลับ พวกเขาจึงยอมทำตามแนวทางร่วม

1260
01:16:23,453 --> 01:16:29,710
‎ทนายของฉันแนะนำว่าทางที่ปลอดภัย
‎และเร็วที่สุดคือทำตามแนวทางร่วม

1261
01:16:30,919 --> 01:16:34,631
‎แนวทางร่วมคือการที่พ่อแม่เลือกที่จะทำตาม

1262
01:16:34,715 --> 01:16:37,509
‎ข้อกำหนดต่างๆ ของรัฐ

1263
01:16:38,719 --> 01:16:42,014
‎เหมือนรายการสิ่งที่ต้องทำ เพื่อให้ได้ลูกคืน

1264
01:16:42,848 --> 01:16:43,849
‎(การจัดการความโกรธ)

1265
01:16:43,932 --> 01:16:45,475
‎(รับการปรึกษาชีวิตคู่)

1266
01:16:45,559 --> 01:16:48,854
‎มันง่ายกว่าที่จะทำตามแนวทาง

1267
01:16:48,937 --> 01:16:50,063
‎แม้ว่าเราจะไม่ได้ทำผิด

1268
01:16:50,147 --> 01:16:53,483
‎ยังไงก็ตาม ถ้าคุณเซ็นรับแนวทางร่วม

1269
01:16:53,567 --> 01:16:56,069
‎โรงพยาบาลจะพ้นจากความรับผิดชอบ

1270
01:16:57,279 --> 01:16:59,781
‎แต่ครอบครัวโควัลสกี้ไม่ยอมรับแนวทางร่วม

1271
01:16:59,865 --> 01:17:01,742
‎บีอาตาไม่มีทางยอม

1272
01:17:01,825 --> 01:17:05,704
‎เธอรู้ว่าเธอเป็นฝ่ายถูก และเธอจะสู้

1273
01:17:05,787 --> 01:17:08,165
‎ฉันไม่รู้ว่าพวกเขามองการณ์ไกลขนาดนั้นไหม

1274
01:17:08,248 --> 01:17:10,626
‎แต่ฉันรู้ว่ามันทำให้พวกเขาต่างจากครอบครัวอื่น

1275
01:17:10,709 --> 01:17:13,253
‎ถ้าเธอไม่ใช้วิธีที่เด็ดขาดขนาดนั้น

1276
01:17:13,337 --> 01:17:14,338
‎เราคงฟ้องไม่ได้

1277
01:17:14,921 --> 01:17:16,965
‎เราพยายามเอาผิดโรงพยาบาล

1278
01:17:17,049 --> 01:17:19,926
‎ดร.แซลลี่ สมิธ และศูนย์ซันโคสต์

1279
01:17:20,010 --> 01:17:23,347
‎ในข้อหาที่เรียกว่า
‎"การก่อให้เกิดความเสียหายทางจิตใจ"

1280
01:17:23,430 --> 01:17:26,266
‎หมายความว่าพวกเขารู้ตัวว่าทำอะไรอยู่

1281
01:17:26,350 --> 01:17:29,311
‎และผลักดันเธอสู่อันตรายรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง

1282
01:17:30,937 --> 01:17:33,565
‎พวกเขาควรจ่ายค่าเสียหายเชิงลงโทษ

1283
01:17:33,649 --> 01:17:37,277
‎ซึ่งถูกออกแบบมาเพื่อลงโทษที่พวกเขาทำผิด

1284
01:17:41,406 --> 01:17:45,118
‎เด็กผู้หญิงคนนี้ มายา
‎เป็นตัวแทนของความหวังของพวกเรา

1285
01:17:45,786 --> 01:17:49,206
‎ในการหยุดแซลลี่ สมิธและล้มล้างระบบ

1286
01:17:50,499 --> 01:17:52,334
‎พวกเขาอยากให้คนรับฟัง

1287
01:17:52,417 --> 01:17:54,628
‎พวกเขาอยากบอกเล่าเรื่องราวของตัวเอง

1288
01:17:55,128 --> 01:18:00,967
‎และพวกเขาอยากให้โรงพยาบาล
‎และดร.แซลลี่ สมิธฟังพวกเขาจริงๆ

1289
01:18:02,260 --> 01:18:04,888
‎ฉันอยากให้คนเห็นว่าฉันไม่ได้โกหก

1290
01:18:04,971 --> 01:18:08,642
‎และครอบครัวอื่นๆ ที่เจอเหตุการณ์แบบเดียวกัน

1291
01:18:08,725 --> 01:18:10,477
‎ก็ไม่ได้โกหก

1292
01:18:11,978 --> 01:18:13,355
‎ฉันเป็นซีอาร์พีเอส

1293
01:18:13,855 --> 01:18:15,732
‎แม่ไม่ได้ทำให้ฉันป่วย

1294
01:18:17,192 --> 01:18:19,695
‎ฉันแค่อยากให้คนเชื่อฉัน

1295
01:18:21,863 --> 01:18:25,158
‎คุณโควัลสกี้ ช่วยยกมือข้างขวาหน่อยได้ไหม

1296
01:18:25,242 --> 01:18:27,828
‎คุณสาบานหรือไม่ว่าคำให้การต่อจากนี้

1297
01:18:27,911 --> 01:18:31,331
‎เป็นความจริง ความจริงอันครบถ้วน
‎และมีแต่ความจริง

1298
01:18:31,415 --> 01:18:32,249
‎ฉันสาบานค่ะ

1299
01:18:32,332 --> 01:18:33,542
‎เริ่มบันทึกเสียง

1300
01:18:33,625 --> 01:18:37,379
‎เวลา 9:57 นาฬิกา วันที่ 28 สิงหาคม 2020

1301
01:18:37,462 --> 01:18:40,173
‎ต่อไปนี้คือคำให้การของไคล์ โควัลสกี้

1302
01:18:40,257 --> 01:18:45,178
‎เริ่มบันทึกเสียง วันที่ 15 ตุลาคม 2021
‎เวลา 9:01 นาฬิกา

1303
01:18:45,262 --> 01:18:51,101
‎ผ่านมาห้าปีแล้วตั้งแต่เราตัดสินใจ
‎ยื่นฟ้องจอนส์ ฮอปกินส์

1304
01:18:53,478 --> 01:18:57,023
‎เรานอนไม่หลับ เราคิดถึงเรื่องนี้ตลอดเวลา

1305
01:18:57,107 --> 01:18:59,568
‎เวลา 14:41 นาฬิกา เลิกบันทึกเสียง

1306
01:19:00,485 --> 01:19:02,154
‎มันโหดร้ายมาก

1307
01:19:02,237 --> 01:19:03,864
‎พวกคุณได้ลองหา

1308
01:19:03,947 --> 01:19:06,450
‎หมอคนอื่นที่ทำเคตามีนโคม่าหรือเปล่า

1309
01:19:06,533 --> 01:19:08,243
‎เรื่องนั้นผมไม่รู้

1310
01:19:08,326 --> 01:19:11,788
‎น่าเสียดายที่คนที่รู้คำตอบตายไปแล้ว

1311
01:19:12,789 --> 01:19:15,167
‎หมายถึงภรรยาผู้ล่วงลับของคุณ
‎บีอาตา โควัลสกี้ใช่ไหม

1312
01:19:15,250 --> 01:19:16,084
‎ถูกต้อง

1313
01:19:16,877 --> 01:19:20,464
‎คุณบอกในย่อหน้าที่หก
‎ของบันทึกคำเบิกความ คุณกล่าวว่า

1314
01:19:20,547 --> 01:19:23,133
‎"ไม่ยอมไปหาหมอหรือไปโรงพยาบาล"

1315
01:19:23,216 --> 01:19:25,177
‎- เห็นไหมครับ
‎- เห็นค่ะ

1316
01:19:25,260 --> 01:19:28,346
‎ทำไมคุณถึงไม่ยอมไปหาหมอหรือไปโรงพยาบาล

1317
01:19:29,431 --> 01:19:32,225
‎ฉันคิดว่ามันก็ชัดเจนอยู่แล้ว

1318
01:19:32,309 --> 01:19:34,519
‎ครั้งก่อนที่ฉันเข้าโรงพยาบาล

1319
01:19:34,603 --> 01:19:37,439
‎ฉันถูกลักพาตัวโดยแพทย์เป็นเวลาสามเดือน

1320
01:19:38,732 --> 01:19:41,401
‎ฉันไปหาหมอไม่ได้ ฉันเกลียดการไปหาหมอ

1321
01:19:41,485 --> 01:19:44,070
‎เกลียดการไปโรงพยาบาล

1322
01:19:45,030 --> 01:19:45,906
‎ครับ

1323
01:19:45,989 --> 01:19:50,619
‎ครั้งต่อไปที่คุณซักลูกสาวผม
‎คุณช่วยเปลี่ยนวิธีการถามได้ไหม

1324
01:19:51,286 --> 01:19:54,748
‎แกสะเทือนใจมาก เราต้องระวัง

1325
01:19:56,249 --> 01:19:58,168
‎โดยเฉพาะกับเด็กเล็ก

1326
01:19:58,835 --> 01:19:59,878
‎ฉันจำได้ว่า

1327
01:20:00,879 --> 01:20:03,340
‎ได้ยินพยาบาลพูดถึงฉัน

1328
01:20:06,551 --> 01:20:09,638
‎"แกโกหก อย่าเชื่อที่แกพูด"

1329
01:20:09,721 --> 01:20:12,432
‎"แกไม่ได้เจ็บ" พวกเขาพูดกับฉันแบบนั้น

1330
01:20:12,516 --> 01:20:14,601
‎พวกเขาพูดกับคนอื่นแบบนั้น

1331
01:20:14,684 --> 01:20:18,188
‎คุณไม่รู้หรอกว่ามันทำร้ายจิตใจฉันแค่ไหน

1332
01:20:18,271 --> 01:20:22,108
‎ยังมีหน้ามาถามอีกเหรอ
‎ว่าทำไมฉันถึงกลัวโรงพยาบาล

1333
01:20:22,651 --> 01:20:25,779
‎คุณบ้าไปแล้วเหรอ

1334
01:20:26,655 --> 01:20:30,200
‎แม่ฉันตาย และฉันจะไม่ได้เจอท่านอีก

1335
01:20:30,700 --> 01:20:31,701
‎ไม่มีวัน

1336
01:20:33,912 --> 01:20:36,915
‎ฉันต้องไปโรงเรียน เด็กผู้หญิงคนอื่นๆ คุยกัน

1337
01:20:36,998 --> 01:20:39,709
‎เรื่องไปช็อปปิ้งกับแม่

1338
01:20:40,210 --> 01:20:42,879
‎เรื่องซื้อของกระจุกกระจิก

1339
01:20:43,797 --> 01:20:48,260
‎รู้ไหมว่ามันยากแค่ไหนที่ฉันต้องนั่งฟังอะไรแบบนั้น

1340
01:20:48,969 --> 01:20:50,554
‎คุณถามจริงๆ เหรอ

1341
01:20:51,721 --> 01:20:53,765
‎พวกคุณสร้างแผลให้ฉัน

1342
01:20:57,227 --> 01:20:59,479
‎- คุณอยากพักไหม มายา
‎- อยากค่ะ

1343
01:20:59,980 --> 01:21:01,815
‎โอเค เราจะหยุดบันทึกเสียง

1344
01:21:05,861 --> 01:21:11,533
‎(สำนักงานกฎหมายของทนาย
‎ของครอบครัวโควัลสกี้ - เมษายน 2022)

1345
01:21:20,792 --> 01:21:24,462
‎เราอยู่ในขั้นสุดท้ายของการเตรียมการ
‎ก่อนการพิจารณาคดี

1346
01:21:25,380 --> 01:21:26,965
‎ทุกคนเลยอยู่ดึก

1347
01:21:27,841 --> 01:21:29,301
‎มีเอกสารเต็มไปหมด

1348
01:21:29,384 --> 01:21:32,554
‎เรายื่นคำร้องในวินาทีสุดท้าย
‎และจัดการให้ผู้เชี่ยวชาญบินมาที่นี่

1349
01:21:32,637 --> 01:21:35,849
‎ทุกคนไปหาดร.แฮนนา
‎และรับการรักษาด้วยเคตามีนเหรอคะ

1350
01:21:36,474 --> 01:21:40,520
‎และไม่นานมานี้ เราเริ่มขุดคุ้ยเรื่องรหัส

1351
01:21:40,604 --> 01:21:44,566
‎ที่จอนส์ ฮอปกินส์ใช้เบิกเงินจากบริษัทประกัน

1352
01:21:45,358 --> 01:21:50,906
‎และเราพบว่าพวกเขาเบิก
‎ค่ารักษาซีอาร์พีเอสเป็นเวลาสามเดือน

1353
01:21:51,531 --> 01:21:54,159
‎โรคเดียวกับที่

1354
01:21:54,242 --> 01:21:59,080
‎แซลลี่ สมิธบอกศาลว่ามายาไม่ได้เป็น

1355
01:21:59,164 --> 01:22:01,124
‎และเป็นโรคที่พ่อแม่กุขึ้น

1356
01:22:03,001 --> 01:22:05,170
‎ผมคิดว่าอีกฝ่ายต้องตกที่นั่งลำบากแน่

1357
01:22:05,253 --> 01:22:09,007
‎ผมคิดว่านั่นคือสาเหตุที่พวกเขาทำทุกวิธีทาง

1358
01:22:09,090 --> 01:22:11,009
‎เพื่อไม่ให้คณะลูกขุนรู้เรื่องนี้

1359
01:22:12,886 --> 01:22:17,223
‎และเราเพิ่งรู้ว่าทางโรงพยาบาล
‎จ้างอดีตผู้พิพากษา

1360
01:22:17,307 --> 01:22:21,102
‎จากศาลอุทธรณ์เขตสอง
‎ซึ่งมีอำนาจเหนือศาลชั้นต้นของเรา

1361
01:22:21,853 --> 01:22:26,358
‎หมายความว่าจอนส์ ฮอปกินส์
‎จะมีคณะทนายที่แข็งแกร่งมาก

1362
01:22:30,528 --> 01:22:32,572
‎เราจะเลือกคณะลูกขุนในวันที่ 4 เมษายน

1363
01:22:33,949 --> 01:22:35,575
‎จากนั้นก็เข้าสู่การพิจารณาคดี

1364
01:22:41,873 --> 01:22:42,832
‎สวัสดี มายา

1365
01:22:43,416 --> 01:22:44,417
‎ไคล์ล่ะ

1366
01:22:45,418 --> 01:22:46,795
‎- อยู่นั่นเอง
‎- สวัสดีครับ

1367
01:22:46,878 --> 01:22:48,296
‎- เป็นยังไงบ้าง
‎- สบายดีครับ

1368
01:22:50,548 --> 01:22:53,218
‎เมื่อวานตอนเช้า

1369
01:22:53,301 --> 01:22:56,388
‎เราได้รับคำสั่งว่าเริ่มการพิจารณาคดีได้

1370
01:22:57,389 --> 01:22:58,932
‎ทุกคนดีใจกันมาก

1371
01:22:59,516 --> 01:23:01,726
‎แล้วประมาณบ่ายโมงครึ่ง

1372
01:23:01,810 --> 01:23:05,397
‎เราก็ได้รับคำสั่งที่สองจากศาลอุทธรณ์เขตสอง

1373
01:23:05,480 --> 01:23:06,898
‎บอกให้ระงับการพิจารณาคดี

1374
01:23:08,191 --> 01:23:09,150
‎ดังนั้น

1375
01:23:10,485 --> 01:23:12,654
‎เราจะไม่ขึ้นศาลวันจันทร์นี้

1376
01:23:17,701 --> 01:23:19,119
‎หนูโอเคไหม มายา

1377
01:23:20,662 --> 01:23:22,455
‎- คงงั้นค่ะ
‎- เราจะเล่นงานพวกเขา

1378
01:23:22,956 --> 01:23:24,374
‎- แต่…
‎- เราชนะแน่

1379
01:23:24,457 --> 01:23:26,876
‎แค่ต้องรออีกหน่อย

1380
01:23:27,502 --> 01:23:29,504
‎เราได้ยินคำพูดแบบนั้นมากี่ปีแล้ว

1381
01:23:29,587 --> 01:23:30,547
‎มายา ฟังก่อน

1382
01:23:30,630 --> 01:23:31,673
‎ผมบอกได้เลยว่า

1383
01:23:31,756 --> 01:23:35,093
‎พวกเขามีหลักฐานไม่มากพอ
‎จะสู้ในการพิจารณาคดี

1384
01:23:35,719 --> 01:23:40,015
‎เพราะพวกเขาพยายามขัดขวาง
‎ไม่ให้เราขึ้นศาลอย่างเต็มที่

1385
01:23:40,932 --> 01:23:43,184
‎สิ่งที่พวกเขาต้องการน้อยที่สุด

1386
01:23:43,268 --> 01:23:48,064
‎คือการที่ครอบครัวโควัลสกี้สามคน
‎ขึ้นให้การที่แท่นพยาน

1387
01:23:49,232 --> 01:23:52,902
‎ความอดทนจะทำให้เราชนะ

1388
01:24:12,255 --> 01:24:14,924
‎(หลังจากรอคอยที่จะขึ้นศาลมานานสี่ปี)

1389
01:24:15,008 --> 01:24:17,927
‎(ศาลอุทธรณ์เขตสอง
‎กลับสั่งเลื่อนการพิจารณาคดี)

1390
01:24:18,011 --> 01:24:20,889
‎(และชะลอการตัดสินใจ
‎ที่จะเรียกร้องค่าเสียหายในคดีนี้)

1391
01:24:23,683 --> 01:24:25,935
‎พวกเขากลัวว่าเราจะขึ้นศาล

1392
01:24:26,436 --> 01:24:30,940
‎พวกเขาทำทุกวิถีทางเพื่อ
‎ขัดขวางพวกเราและเลื่อนมันออกไป

1393
01:24:32,942 --> 01:24:35,987
‎ผมไม่อยากให้ครอบครัวเรารู้สึกพ่ายแพ้

1394
01:24:37,113 --> 01:24:38,323
‎การต้องเสียแม่ไป

1395
01:24:39,074 --> 01:24:42,494
‎ความเครียดทั้งหมดที่พ่อต้องเผชิญ

1396
01:24:43,036 --> 01:24:47,582
‎ขณะพยายามเลี้ยงดูพวกเราและสู้คดีไปด้วย

1397
01:24:50,460 --> 01:24:54,714
‎ผมแค่ไม่อยากให้เรา
‎ใช้ชีวิตที่เหลือโดยที่รู้อย่างนั้น

1398
01:24:55,590 --> 01:24:56,800
‎รู้ว่าอะไร

1399
01:24:57,967 --> 01:24:59,177
‎รู้ว่าเราแพ้

1400
01:25:02,555 --> 01:25:08,728
‎แม้แต่ในคดีที่ถูกถอนฟ้องหรือกลับคำตัดสิน
‎ความเสียหายก็เกิดขึ้นแล้ว

1401
01:25:10,188 --> 01:25:11,898
‎เด็กๆ เกิดบาดแผลทางใจ

1402
01:25:12,398 --> 01:25:15,652
‎พ่อแม่เสื่อมเสียชื่อเสียง

1403
01:25:16,611 --> 01:25:19,989
‎แม้ว่าข้อกล่าวหาจะถูกเพิกถอน
‎และฉันไม่ได้ถูกตัดสินว่ามีความผิด

1404
01:25:20,073 --> 01:25:23,910
‎ก็ยังมีคนส่งข้อความมาบอกให้ฉันฆ่าตัวตาย

1405
01:25:23,993 --> 01:25:26,454
‎บอกว่าลูกๆ ของฉันควรอยู่ในบ้านอุปถัมภ์

1406
01:25:26,538 --> 01:25:28,248
‎และพวกเขาหวังว่าฉันจะไม่ได้ลูกคืน

1407
01:25:30,458 --> 01:25:34,003
‎พวกเขาพยายามทำให้ฉันกับพ่อของแกแตกคอกัน

1408
01:25:34,504 --> 01:25:38,007
‎พวกเขาอยากให้เราทะเลาะกัน
‎อยากให้เราโทษอีกฝ่าย

1409
01:25:38,591 --> 01:25:40,426
‎ฉันเสียเพื่อนไปหลายคน

1410
01:25:40,510 --> 01:25:43,388
‎ฉันเสียบ้าน งาน

1411
01:25:43,471 --> 01:25:45,056
‎ลูกสาว

1412
01:25:45,140 --> 01:25:50,436
‎ฉันพยายามไม่คิดถึงมัน
‎เพราะแกก็กลับมาอยู่บ้านแล้ว และ…

1413
01:25:53,523 --> 01:25:54,399
‎ขอโทษค่ะ

1414
01:25:56,568 --> 01:26:01,281
‎ไม่มีใครชดเชยเงินที่เราเสียไปกับการจ้าง
‎นักกฎหมาย ผู้เชี่ยวชาญและทนาย

1415
01:26:01,364 --> 01:26:04,868
‎เราเป็นหนี้ เราเกือบต้องยื่นล้มละลาย

1416
01:26:04,951 --> 01:26:06,161
‎มันบ้ามาก

1417
01:26:08,079 --> 01:26:13,585
‎ผมติดคุกอยู่ 300 วันก่อนพวกเขาจะถอนฟ้อง

1418
01:26:15,461 --> 01:26:17,547
‎พวกเขาทำลายชีวิตผมเพราะเรื่องนี้

1419
01:26:19,424 --> 01:26:22,302
‎มันเป็นความรู้สึกที่น่ากลัวมาก

1420
01:26:22,886 --> 01:26:26,931
‎การได้รู้ว่าคำพูดของใครบางคน
‎อาจเปลี่ยนชีวิตเราได้

1421
01:26:27,807 --> 01:26:30,185
‎มีแรงกดดันมหาศาลให้
‎กุมารแพทย์ผู้ตรวจสอบการทารุณเด็ก

1422
01:26:30,268 --> 01:26:31,686
‎ตัดสินอย่างเด็ดขาดว่า

1423
01:26:31,769 --> 01:26:34,272
‎การบาดเจ็บเกิดจากการทารุณหรืออุบัติเหตุกันแน่

1424
01:26:34,355 --> 01:26:37,066
‎แต่คดีแบบนี้ซับซ้อนเกินกว่า

1425
01:26:37,150 --> 01:26:38,318
‎จะมองแค่ขาวกับดำ

1426
01:26:39,027 --> 01:26:41,321
‎บ่อยครั้งที่มันอยู่ในพื้นที่สีเทา

1427
01:26:42,989 --> 01:26:47,577
‎ดังนั้น เวลาที่มีคนคนเดียวที่คำพูดถือเป็นที่สิ้นสุด

1428
01:26:47,660 --> 01:26:52,207
‎ความเห็น การตีความ
‎มุมมอง และอคติจะเข้ามามีบทบาท

1429
01:26:52,749 --> 01:26:56,044
‎เป็นบทบาทสำคัญซึ่งอาจเป็นอันตรายได้

1430
01:26:59,380 --> 01:27:03,426
‎ตั้งแต่ปี 2016 ฉันเริ่มส่ง
‎การ์ดคริสต์มาสให้แซลลี่ สมิธ

1431
01:27:03,509 --> 01:27:05,887
‎โดยแนบรูปครอบครัวเราไปด้วย

1432
01:27:05,970 --> 01:27:10,683
‎เธอจะได้ไม่ลืมครอบครัว
‎ที่เธอพยายามทำลายแต่ทำไม่สำเร็จ

1433
01:27:12,393 --> 01:27:15,438
‎มีปีหนึ่งที่เธอเขียนจดหมายตอบ
‎ซึ่งทำให้ฉันแปลกใจมาก

1434
01:27:16,064 --> 01:27:17,273
‎และนี่คือสิ่งที่เธอพูด

1435
01:27:17,357 --> 01:27:20,526
‎"ถึงคุณและคุณนายแกรห์ม
‎ฉันได้รับการ์ดของพวกคุณอีกครั้ง

1436
01:27:20,610 --> 01:27:23,154
‎และอยากบอกว่าฉันเสียใจที่พวกคุณยังโกรธ

1437
01:27:23,238 --> 01:27:26,407
‎ที่ฉันมีส่วนร่วมในการสืบสวนเกี่ยวกับลูกชายคุณ"

1438
01:27:27,158 --> 01:27:29,035
‎"มีเด็กที่ถูกทารุณและละเลย

1439
01:27:29,118 --> 01:27:32,121
‎เป็นจำนวนมากจนน่ากังวลในพิเนลลัสเคาน์ตี

1440
01:27:32,205 --> 01:27:35,917
‎ฉันเข้าใจว่าพวกคุณมั่นใจว่า
‎ลูกของพวกคุณไม่ได้เป็นหนึ่งในนั้น"

1441
01:27:36,918 --> 01:27:38,586
‎"คุณเขียนในโน้ตว่า

1442
01:27:38,670 --> 01:27:41,422
‎ทริสตันได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคอย่างอื่น

1443
01:27:41,506 --> 01:27:42,757
‎ถ้าคุณมีโอกาส

1444
01:27:42,840 --> 01:27:45,385
‎ฉันก็อยากทราบว่าเป็นโรคอะไร

1445
01:27:45,468 --> 01:27:48,054
‎ฉันจะได้พิจารณาอย่างเหมาะสมในครั้งต่อไป"

1446
01:27:48,972 --> 01:27:52,767
‎"ฉันพยายามอย่างมากที่จะตัดสินใจ
‎อย่างรอบคอบและถูกต้อง

1447
01:27:53,685 --> 01:27:55,061
‎แต่บางที

1448
01:27:56,312 --> 01:28:00,066
‎ฉันอาจต้องระวังและคำนึงถึง 'พื้นที่สีเทา'"

1449
01:28:02,735 --> 01:28:04,529
‎มันมีพื้นที่สีเทาอยู่

1450
01:28:05,530 --> 01:28:08,283
‎นี่เป็นแค่ความเห็นของเธอ

1451
01:28:10,576 --> 01:28:12,412
‎มีหลายครั้ง

1452
01:28:12,495 --> 01:28:16,291
‎มีหลายครอบครัวที่ได้รับผลกระทบ
‎และถูกกล่าวหาโดยไม่เป็นความจริง

1453
01:28:17,709 --> 01:28:23,047
‎พวกเขาต้องทำผิดและทำลายชีวิตคน
‎อีกกี่ครั้ง ถึงจะคิดได้ว่า

1454
01:28:23,131 --> 01:28:26,092
‎"โอเค พอได้แล้ว ถึงเวลาที่เราต้องเปลี่ยน"

1455
01:28:26,175 --> 01:28:27,969
‎ต้องรอให้เกิดอะไรก่อน

1456
01:28:30,013 --> 01:28:33,391
‎(ในวันที่ 5 เมษายน 2022
‎ครอบครัวโควัลสกี้ได้เข้าร่วมการไต่สวน)

1457
01:28:33,474 --> 01:28:36,561
‎(เพื่อขอให้พิจารณาคดีต่อเป็นครั้งสุดท้าย)

1458
01:28:45,737 --> 01:28:48,072
‎ไม่เป็นไรนะ

1459
01:28:49,365 --> 01:28:50,867
‎นี่ ไม่เป็นไรนะ

1460
01:28:56,414 --> 01:28:58,082
‎ห้องพิจารณาคดีเอช

1461
01:29:01,794 --> 01:29:05,340
‎พวกเขาห้ามไม่ให้เราเลือกคณะลูกขุนในวันจันทร์

1462
01:29:06,716 --> 01:29:08,468
‎วันนี้วันอังคาร

1463
01:29:09,177 --> 01:29:14,640
‎เรามีโอกาสอีกแค่ครั้งเดียว
‎ที่จะพูดต่อหน้าผู้พิพากษา และ…

1464
01:29:16,642 --> 01:29:19,604
‎ดูว่าการพิจารณาคดีจะดำเนินต่อไปไหม

1465
01:29:19,687 --> 01:29:22,065
‎โดยเริ่มจากการเลือกคณะลูกขุนวันพรุ่งนี้

1466
01:29:24,067 --> 01:29:27,362
‎ถ้าไม่ เราอาจต้องทนอยู่แบบนี้ไปอีกปี

1467
01:29:29,697 --> 01:29:33,326
‎เราแค่อยากให้มันจบลง
‎มันเป็นประสบการณ์ที่เลวร้ายมาก

1468
01:29:43,461 --> 01:29:46,631
‎เมื่อคืน ฉันเขียนคำให้การ

1469
01:29:46,714 --> 01:29:49,967
‎ที่ฉันอยากพูดในศาลวันนี้

1470
01:29:50,718 --> 01:29:56,140
‎และหวังว่าพวกเขาจะยอมฟังฉันสักครั้ง

1471
01:29:58,393 --> 01:30:01,521
‎ฉันอยากให้พวกเขารู้ว่าแม่ฉันเป็นคนดี

1472
01:30:03,314 --> 01:30:07,527
‎ฉันอยากให้พวกเขารู้ว่า
‎ท่านเข้มแข็งและมุ่งมั่นแค่ไหน

1473
01:30:12,031 --> 01:30:14,450
‎ฉันคิดว่าหลักๆ แล้ว ฉันไปขึ้นศาลเพื่อท่าน

1474
01:30:17,328 --> 01:30:22,333
‎การพิจารณาคดีครั้งนี้มีความหมายกับพวกเขามาก
‎เพราะถ้าไม่มีมัน ก็ไม่มีบทสรุป

1475
01:30:24,252 --> 01:30:26,421
‎พวกเขาอยากให้โลกรับรู้เรื่องของพวกเขา

1476
01:30:27,547 --> 01:30:31,801
‎เราอาจจะแก้ไขอะไรไม่ได้
‎แต่อย่างน้อยพวกเขาก็ได้ก้าวต่อไป

1477
01:30:34,345 --> 01:30:37,682
‎ทุกคน ยืนขึ้น ศาลตุลาการเขต 12
‎แห่งซาราโซตาเคาน์ตี

1478
01:30:37,765 --> 01:30:38,766
‎กำลังจะเริ่มการไต่สวน

1479
01:30:38,850 --> 01:30:40,643
‎โดยผู้พิพากษาฮันเตอร์ แคร์รอล

1480
01:30:41,269 --> 01:30:42,895
‎นั่งลงได้ ทุกคน

1481
01:30:45,273 --> 01:30:50,862
‎ผมเลื่อนคดีไป 2,000 คดี
‎เพื่อการพิจารณาคดีครั้งนี้

1482
01:30:50,945 --> 01:30:55,158
‎แต่ตอนนี้ช่วงเวลาที่จะเริ่มการพิจารณาคดี

1483
01:30:55,241 --> 01:30:56,325
‎ใกล้จะจบลงแล้ว

1484
01:30:56,409 --> 01:30:58,119
‎นั่นคือสิ่งที่ผมคิด

1485
01:30:58,619 --> 01:31:00,121
‎ผมเข้าใจครับ ท่านผู้พิพากษา

1486
01:31:00,204 --> 01:31:02,582
‎แต่เรามีเหตุสุดวิสัย

1487
01:31:02,665 --> 01:31:05,334
‎และผมสามารถลดขั้นตอนในการทำคดี

1488
01:31:05,418 --> 01:31:09,255
‎ให้เหลือน้อยที่สุดได้

1489
01:31:09,338 --> 01:31:12,633
‎คุณจะทำยังไงเรื่องที่ศาลอุทธรณ์เขตสอง

1490
01:31:12,717 --> 01:31:14,135
‎สั่งระงับการพิจารณาคดี

1491
01:31:14,218 --> 01:31:18,347
‎ผมคงเลือกคณะลูกขุนอย่างเดียว
‎โดยไม่พิจารณาคดีไม่ได้

1492
01:31:20,558 --> 01:31:26,022
‎ผมไม่เห็นว่าศาลมีข้อจำกัดในการเลือกคณะลูกขุน

1493
01:31:26,105 --> 01:31:29,442
‎และผมจะทำทุกอย่างที่จำเป็น

1494
01:31:29,525 --> 01:31:32,236
‎เพื่อให้มีการพิจารณาคดีในระยะเวลาที่กำหนด

1495
01:31:33,529 --> 01:31:35,406
‎คุณอัลเทนเบินด์ มีอะไรจะเสริมไหม

1496
01:31:36,449 --> 01:31:38,075
‎ผมไม่เห็นว่ามันจะเป็นไปได้

1497
01:31:39,577 --> 01:31:41,204
‎ผมอยู่ในจุดที่

1498
01:31:41,287 --> 01:31:44,665
‎ผมรู้สึกว่ามีความไม่แน่นอนมากเกินไป

1499
01:31:44,749 --> 01:31:49,545
‎ดังนั้น ผมจะเอาคดีนี้
‎ออกจากปฏิทินการพิจารณาคดี

1500
01:31:49,629 --> 01:31:54,258
‎ผมจะสั่งระงับการดำเนินการในศาลชั้นต้น

1501
01:31:54,342 --> 01:31:58,346
‎จนกว่าจะถึงวันที่ 4 พฤษภาคม 2022

1502
01:31:58,429 --> 01:32:00,223
‎หรือมีคำสั่งเพิ่มเติมจากศาลอุทธรณ์

1503
01:32:01,933 --> 01:32:04,602
‎วันนี้ยังมีเรื่องต้องหารือกันอีกไหม

1504
01:32:04,685 --> 01:32:05,937
‎มีครับ ท่านผู้พิพากษา

1505
01:32:06,020 --> 01:32:11,484
‎ครอบครัวโควัลสกี้อยู่ที่นี่
‎พวกเขาอยากพูดกับศาลถ้าเป็นไปได้

1506
01:32:11,567 --> 01:32:14,362
‎นั่นไม่ปกตินิดหน่อย คุณฮันเตอร์ คิดว่ายังไง

1507
01:32:14,946 --> 01:32:18,032
‎ผมไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง
‎ผมคิดว่าคงไม่เหมาะ

1508
01:32:18,741 --> 01:32:22,370
‎ผมคิดว่าคงดีที่สุดถ้าเราพอแค่นี้

1509
01:32:24,038 --> 01:32:26,749
‎เราจะพักการไต่สวน ผมจะออกคำสั่งตามที่บอก

1510
01:32:26,832 --> 01:32:28,125
‎ครับ ขอบคุณ

1511
01:32:28,626 --> 01:32:31,254
‎- โอเค ขอบคุณทุกคนมาก
‎- ท่านผู้พิพากษา

1512
01:32:32,838 --> 01:32:34,549
‎ทุกคน ยืนขึ้น ศาลพักการไต่สวน

1513
01:32:58,114 --> 01:32:59,031
‎หนูไม่…

1514
01:33:16,007 --> 01:33:19,635
‎(ผู้พิพากษายืนยันว่าการพิจารณาคดี
‎จะถูกเลื่อนออกไปอย่างไม่มีกำหนด)

1515
01:33:19,719 --> 01:33:22,597
‎(จนกว่าศาลอุทธรณ์เขตสองจะตัดสินว่า)

1516
01:33:22,680 --> 01:33:25,975
‎(จะรวมค่าเสียหายเชิงลงโทษไว้ในคดีหรือไม่)

1517
01:33:30,855 --> 01:33:31,731
‎ใช่

1518
01:33:38,654 --> 01:33:40,197
‎พวกใจดำ

1519
01:33:42,783 --> 01:33:45,286
‎พวกเขาจะเล่นงานเราต่อไป

1520
01:33:48,289 --> 01:33:49,665
‎พวกเขาไม่สนใจเลย

1521
01:33:50,708 --> 01:33:53,336
‎ช่วยหยุดพูดได้ไหมคะ หนูไม่อยากฟังแล้ว

1522
01:34:23,741 --> 01:34:24,659
‎มานี่มา

1523
01:34:25,242 --> 01:34:29,955
‎ไม่ยุติธรรมเลย พ่อ ไม่จบไม่สิ้นสักที

1524
01:34:32,083 --> 01:34:33,793
‎มันไม่มีวันจบสิ้น พ่อ

1525
01:34:36,128 --> 01:34:37,505
‎ทำยังไงก็ไม่สำเร็จ

1526
01:34:38,798 --> 01:34:40,925
‎ผมสวดภาวนาทุกคืน

1527
01:34:41,008 --> 01:34:43,302
‎ไม่เลย มันไม่ช่วยอะไรเลย

1528
01:34:53,062 --> 01:34:55,022
‎เด็กๆ ผิดหวังมาก

1529
01:34:58,275 --> 01:34:59,443
‎ผมก็ผิดหวังมาก

1530
01:35:01,737 --> 01:35:02,947
‎มันทำให้เราหมดแรง

1531
01:35:05,032 --> 01:35:07,493
‎แต่ถ้าเรายอมแพ้แล้วปิดปากเงียบ

1532
01:35:08,744 --> 01:35:10,371
‎มันก็จะเกิดขึ้นอีก

1533
01:35:10,871 --> 01:35:12,331
‎ไม่ช้าก็เร็ว

1534
01:35:16,293 --> 01:35:20,589
‎เรื่องนี้ไม่ได้จบแค่ครอบครัวโควัลสกี้
‎หรือแค่ในฟลอริดา

1535
01:35:21,549 --> 01:35:23,217
‎มีหลายครอบครัวทั่วประเทศ

1536
01:35:23,300 --> 01:35:27,096
‎ที่ออกมาบอกเล่าเรื่องที่พวกเขา
‎ถูกกล่าวหาว่าทารุณเด็ก

1537
01:35:29,348 --> 01:35:31,892
‎บางครอบครัวต้องสู้คดีอยู่หลายปี

1538
01:35:31,976 --> 01:35:33,769
‎เพื่อต่อสู้กับข้อกล่าวหาเหล่านี้

1539
01:35:34,854 --> 01:35:37,314
‎พ่อแม่บางคนก็ถูกจำคุกจนถึงทุกวันนี้

1540
01:35:40,234 --> 01:35:44,363
‎ครอบครัวโควัลสกี้
‎พวกเขายืนหยัดเพื่อพ่อแม่เหล่านี้

1541
01:35:45,823 --> 01:35:48,743
‎และพยายามทำให้คนตระหนักถึงปัญหา

1542
01:35:48,826 --> 01:35:54,540
‎ที่ซ่อนอยู่หลังม่านแห่งความละอายใจและความลับ

1543
01:35:59,628 --> 01:36:00,504
‎เร็วอีก

1544
01:36:01,380 --> 01:36:04,133
‎เราปิดหน้าต่างและทุกอย่างหมดแล้ว

1545
01:36:05,718 --> 01:36:08,429
‎เราอยากให้คนได้ยินเสียงของบีอาตา

1546
01:36:11,724 --> 01:36:13,267
‎โฟกัสโอเคไหม

1547
01:36:13,350 --> 01:36:16,353
‎เราอยากให้คนได้ยินเสียงของมายา

1548
01:36:18,272 --> 01:36:19,732
‎ใช่ เยี่ยม ขอบคุณ

1549
01:36:21,025 --> 01:36:21,984
‎คุณโอเคไหม

1550
01:36:30,659 --> 01:36:32,036
‎ฉันอยากพูดค่ะ

1551
01:36:33,704 --> 01:36:36,832
‎แต่พูดแล้วมันอดร้องไห้ไม่ได้

1552
01:36:39,168 --> 01:36:40,544
‎ฉันไม่ชอบร้องไห้

1553
01:36:44,673 --> 01:36:46,550
‎ถึงจะร้องไห้ก็ไม่เป็นไร

1554
01:36:47,593 --> 01:36:49,261
‎มันเป็นเรื่องปกติ

1555
01:36:50,471 --> 01:36:54,141
‎ตอนนี้แม่ไม่อยู่ด้วย ลูกต้องพูดเพื่อตัวเองนะ

1556
01:36:56,894 --> 01:37:00,189
‎หลับตาแล้วจินตนาการว่าแม่อยู่ด้วยนะ

1557
01:37:03,734 --> 01:37:06,987
‎แม่รู้ว่ามันไม่เหมือนกัน แต่ลูกต้องเข้มแข็งไว้

1558
01:37:11,325 --> 01:37:15,621
‎ถ้าแม่ดูอยู่ หนูอยากให้แม่รู้ว่าหนูรักแม่

1559
01:37:17,122 --> 01:37:18,457
‎ส่งจูบไปให้นะ

1560
01:37:19,500 --> 01:37:21,001
‎แม่จะรู้ว่ามันมาจากหนู

1561
01:37:40,104 --> 01:37:41,146
‎"ถึงแม่"

1562
01:37:43,399 --> 01:37:46,569
‎"ถ้าหนูบอกว่าชีวิต
‎หลังจากแม่จากไปนั้นช่างเฮงซวย

1563
01:37:46,652 --> 01:37:49,613
‎นั่นก็ยังดีกว่าความเป็นจริงมาก"

1564
01:37:51,156 --> 01:37:54,743
‎"พ่อ ไคล์กับหนูต้องปรับตัว
‎ให้เข้ากับชีวิตที่ไม่มีแม่"

1565
01:37:57,788 --> 01:37:59,415
‎"พ่อหันเหความสนใจของตัวเอง

1566
01:37:59,498 --> 01:38:01,917
‎ด้วยการช่วยเพื่อนบ้านทาสีบ้าน"

1567
01:38:03,502 --> 01:38:07,256
‎"ไคล์พยายามหนีความจริง
‎ด้วยการไปตกปลาเป็นชั่วโมงๆ"

1568
01:38:09,133 --> 01:38:13,345
‎"แม้ว่าหนูจะเหน็ดเหนื่อยจาก
‎การทุ่มเทพลังงานทั้งหมดให้การเรียน

1569
01:38:13,429 --> 01:38:16,932
‎แต่หนูก็เริ่มใช้เวลาว่างทั้งหมดกับเพื่อนๆ

1570
01:38:17,433 --> 01:38:20,102
‎ออกไปนอกบ้าน จะได้ไม่ต้องเห็นสิ่งเตือนใจ"

1571
01:38:23,856 --> 01:38:26,358
‎"แต่ทันทีที่เราก้าวเท้าเข้ามาในบ้าน

1572
01:38:26,859 --> 01:38:28,819
‎เราก็กลับสู่ความเป็นจริง"

1573
01:38:30,571 --> 01:38:31,614
‎"เราคิดถึงแม่"

1574
01:38:33,824 --> 01:38:34,867
‎"หนูคิดถึงแม่"

1575
01:38:36,535 --> 01:38:39,663
‎"ตลอดห้าปีที่ผ่านมา
‎พวกเขายืนยันว่าจะมีการพิจารณาคดี

1576
01:38:40,372 --> 01:38:42,917
‎แต่ยิ่งวันที่กำหนดไว้ใกล้เข้ามา

1577
01:38:43,000 --> 01:38:44,668
‎มันก็ยิ่งถูกเลื่อนออกไป"

1578
01:38:46,462 --> 01:38:49,340
‎"แม้ว่าเราจะท้อแท้ แต่เราจะไม่ยอมแพ้"

1579
01:38:51,008 --> 01:38:52,176
‎"เราจะสู้เพื่อแม่

1580
01:38:52,259 --> 01:38:55,387
‎และเราจะสู้เพื่อครอบครัวนับพัน

1581
01:38:55,471 --> 01:38:59,016
‎ที่ตกอยู่ในสถานการณ์เลวร้ายแบบเดียวกัน"

1582
01:39:03,354 --> 01:39:05,981
‎"วันของเราจะต้องมาถึง หนูรักแม่นะคะ"

1583
01:39:11,070 --> 01:39:12,279
‎แม่ก็รักลูกจ้ะ

1584
01:39:13,697 --> 01:39:14,907
‎แม่ก็รักลูก

1585
01:39:18,911 --> 01:39:20,871
‎เราสร้างครอบครัวด้วยความรัก

1586
01:39:22,873 --> 01:39:24,124
‎ความซื่อสัตย์

1587
01:39:27,169 --> 01:39:28,045
‎ความไว้ใจ

1588
01:39:34,343 --> 01:39:38,555
‎ในฐานะพ่อแม่ เราพยายาม
‎ทำเพื่อลูกอย่างสุดความสามารถ

1589
01:39:41,767 --> 01:39:43,435
‎เราทำทุกอย่างเพื่อพวกเขา

1590
01:39:47,940 --> 01:39:49,900
‎นั่นคือสิ่งที่บีอาตากับผมทำ

1591
01:40:15,217 --> 01:40:17,511
‎(ในวันที่ 7 ตุลาคม 2022 ศาลอุทธรณ์เขตสอง)

1592
01:40:17,594 --> 01:40:20,431
‎(ได้อนุมัติคำขอเรียกร้องค่าเสียหาย
‎ของครอบครัวโควัลสกี้)

1593
01:40:20,514 --> 01:40:22,975
‎(การพิจารณาคดีจะถูกจัดขึ้น
‎ในวันที่ 11 กันยายน 2023)

1594
01:40:23,058 --> 01:40:26,228
‎(นับเป็นเวลา 2,530 วัน
‎ตั้งแต่มายาเข้าโรงพยาบาล)

1595
01:40:27,312 --> 01:40:29,898
‎(ในเดือนธันวาคม 2021
‎ดร.แซลลี่ สมิธและศูนย์ซันโคสต์)

1596
01:40:29,982 --> 01:40:32,484
‎(ได้ยุติข้อพิพาทในส่วนของตัวเอง
‎กับครอบครัวโควัลสกี้)

1597
01:40:32,568 --> 01:40:36,739
‎(ดร.แซลลี่ สมิธปฏิเสธที่จะให้สัมภาษณ์
‎ในสารคดีเรื่องนี้)

1598
01:40:38,407 --> 01:40:40,200
‎(ทางโรงพยาบาลได้แถลงว่า)

1599
01:40:40,284 --> 01:40:42,953
‎(โรงพยาบาลเด็กจอนส์ ฮอปกินส์
‎ให้ความสำคัญกับ)

1600
01:40:43,037 --> 01:40:46,290
‎(ความปลอดภัยและความเป็นส่วนตัว
‎ของผู้ป่วยและครอบครัวเป็นอันดับแรก)

1601
01:40:46,373 --> 01:40:48,834
‎(เราจึงทำตามกฎหมายว่าด้วยความเป็นส่วนตัว)

1602
01:40:48,917 --> 01:40:50,836
‎(ซึ่งจำกัดข้อมูลที่เราสามารถเผยแพร่)

1603
01:40:50,919 --> 01:40:53,839
‎(ความรับผิดชอบสูงสุดของเรา
‎คือเด็กที่เข้ารับการรักษา)

1604
01:40:53,922 --> 01:40:55,507
‎(และเรามีหน้าที่ตามกฎหมาย)

1605
01:40:55,591 --> 01:40:58,135
‎(ที่จะต้องแจ้งกรมกิจการ
‎เด็กและครอบครัว หรือดีซีเอฟ)

1606
01:40:58,218 --> 01:41:00,471
‎(หากพบเห็นสัญญาณของการทารุณหรือละเลย)

1607
01:41:00,554 --> 01:41:03,849
‎(ดีซีเอฟเป็นผู้ตรวจสอบสถานการณ์
‎และตัดสินใจขั้นสุดท้าย)

1608
01:41:03,932 --> 01:41:06,977
‎(ว่าดำเนินการอย่างไรจึงจะส่งผลดีต่อเด็กที่สุด)

1609
01:41:08,562 --> 01:41:10,189
‎(ผู้พิพากษาลี อี. เฮเวิร์ธได้แถลงว่า)

1610
01:41:10,272 --> 01:41:12,816
‎(การตัดสินใจว่าด้วยการติดต่อ
‎ระหว่างมายากับครอบครัว)

1611
01:41:12,900 --> 01:41:14,401
‎(ขึ้นอยู่กับคำให้การและคำแนะนำ)

1612
01:41:14,485 --> 01:41:16,487
‎(ของแพทย์และเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลผู้มีคุณวุฒิ)

1613
01:41:16,570 --> 01:41:18,655
‎(ซึ่งในขณะนั้นถือเป็น
‎ผู้เชี่ยวชาญในสายงานของตน)

1614
01:41:18,739 --> 01:41:20,866
‎(การตัดสินใจของผู้พิพากษา
‎ขึ้นอยู่กับข้อมูลที่ได้รับ)

1615
01:41:20,949 --> 01:41:23,869
‎(และต้องคำนึงถึงคุณภาพของหลักฐาน
‎ที่เชื่อถือได้ ซึ่งผมได้ทำตามนั้น)

1616
01:41:25,537 --> 01:41:28,624
‎(หากคุณหรือคนรู้จักประสบปัญหาสุขภาพจิต)

1617
01:41:28,707 --> 01:41:30,209
‎(หรือมีความคิดอยากฆ่าตัวตาย)

1618
01:41:30,292 --> 01:41:33,587
‎(สามารถหาข้อมูลและทรัพยากรได้ที่
‎WANNATALKABOUTIT.COM)

1619
01:41:34,630 --> 01:41:36,548
‎(ครอบครัวโควัลสกี้เป็นเพียง
‎หนึ่งในผู้เคราะห์ร้าย)

1620
01:41:36,632 --> 01:41:38,050
‎(ตลอดการถ่ายทำ ผู้ผลิตได้ติดต่อกับ)

1621
01:41:38,133 --> 01:41:40,594
‎(ครอบครัวมากกว่าร้อยครอบครัว
‎ที่ได้รับผลกระทบจากข้อกล่าวหา)

1622
01:41:40,677 --> 01:41:42,137
‎(ของหมอและโรงพยาบาลทั่วประเทศ)

1623
01:41:44,556 --> 01:41:48,227
‎ลีโอ ลูกชายของเราเป็น
‎โรคทางพันธุกรรมหายากมาตั้งแต่เกิด

1624
01:41:48,310 --> 01:41:51,688
‎ฉันสังเกตว่าขาขวาของแกมีบางอย่างผิดปกติ

1625
01:41:51,772 --> 01:41:55,317
‎แกร้องไห้และขยับแขนแบบแปลกๆ เวลาเราอุ้ม

1626
01:41:55,400 --> 01:41:59,988
‎ดีเอชเอสโทรมาบอกว่า
‎"คุณต้องพาแกมาหาหมอของเรา"

1627
01:42:00,072 --> 01:42:04,701
‎เราไปห้องฉุกเฉิน แล้วพวกเขาก็เอกซเรย์แก

1628
01:42:04,785 --> 01:42:06,995
‎กุมารแพทย์ผู้ตรวจสอบการทารุณเด็กเข้ามา

1629
01:42:07,079 --> 01:42:11,959
‎แล้วบอกว่าไม่มีคำอธิบายอื่น
‎นอกจากการทุบตีที่ศีรษะ

1630
01:42:12,042 --> 01:42:14,044
‎พวกเขาไม่เคยเช็กประวัติทางการแพทย์

1631
01:42:14,128 --> 01:42:17,756
‎ไม่เคยตรวจสอบว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

1632
01:42:17,840 --> 01:42:21,677
‎ฉันก็ถามว่าเป็นไปได้ไหม
‎ที่จะเป็นอย่างอื่น เช่นโรคอะไรสักอย่าง

1633
01:42:21,760 --> 01:42:24,012
‎เพราะไม่มีใครทำอะไรลูกชายฉันทั้งนั้น

1634
01:42:24,096 --> 01:42:26,640
‎เขาตอบว่า "เป็นไปได้
‎แต่เพราะแกยังเด็กและพูดไม่ได้

1635
01:42:26,723 --> 01:42:28,684
‎เราเลยตัดสินว่าเป็นการทารุณ" แล้วเดินหนีไป

1636
01:42:28,767 --> 01:42:32,729
‎ฉันนึกว่าฉันทำถูกแล้วที่พาลูกไปโรงพยาบาล

1637
01:42:32,813 --> 01:42:37,151
‎ฉันไม่รู้เลยว่ามันจะมีผลกระทบยังไง

1638
01:42:37,234 --> 01:42:40,404
‎เราเข้าไปพร้อมลูกสองคนและออกมาโดยไม่มีลูก

1639
01:42:40,487 --> 01:42:43,532
‎ผมติดคุก 15 ปี

1640
01:42:43,615 --> 01:42:48,287
‎พ่อผมต้องโทษจำคุกและถูกขังอยู่ 26 ปี

1641
01:42:48,370 --> 01:42:51,957
‎มันไม่ใช่ "ทุกคนเป็นผู้บริสุทธิ์
‎จนกว่าจะพิสูจน์ได้ว่าทำผิด"

1642
01:42:52,040 --> 01:42:55,043
‎แต่เป็น "ทุกคนทำผิด
‎จนกว่าจะพิสูจน์ได้ว่าเป็นผู้บริสุทธิ์"

1643
01:42:55,127 --> 01:42:58,672
‎ฉันไม่อยากเชื่อด้วยซ้ำว่านี่คือระบบจริงๆ

1644
01:42:58,755 --> 01:43:00,799
‎ที่ถูกตั้งขึ้นมาเพื่อคุ้มครองเด็ก

1645
01:43:00,883 --> 01:43:03,468
‎เราไม่เคยคิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้กับเรา

1646
01:43:03,552 --> 01:43:06,054
‎แต่ที่จริงมันเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ กับทุกคน

1647
01:43:06,138 --> 01:43:09,933
‎ความเจ็บปวดคงอยู่ตลอดไป

1648
01:43:12,811 --> 01:43:13,729
‎ใช่

1649
01:43:17,441 --> 01:43:20,986
‎คำบรรยายโดย ณิชา อ้นเอี่ยม