Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Zertan zabiltza hemen?
Ezer ez, arropa aldatzen ari naiz. Etxera noa.
Etxera zoaz? Baina hirurak ez badira.
- Ez zenuen dantzan egon behar? - Ez nago oso ondo.
Bada, nik izugarri ikusten zaitut.
Zu dantzan ikusteko atera naiz etxetik,
zu horrela egiten duzun jaitsiera ikusteko.
Benetan, Moro, banoa.
Bihar dantzatuko dut zuretzat, ados? Zin dagizut.
- Agindu didazu. - Agintzen dizut.
Zer daramazu hor?
E?
Zer?
Zer daramazu poltsan?
Nire arropa. Zergatik?
Zure arropa?
Ez zara aldatu,
lehen bezala jantzita zoaz.
Ez erreparatzeko bezala.
Tira.
Ea, ireki.
Ireki.
Ea.
Putakumea!
Kabenzotz!
Putakumea!
Puta!
Tira.
Harpidedunaren telefonoa itzalita...
Bera da.
Alba, ez hasi horrekin.
Haserre dago.
Zure erruz, existitzen ez dela diozulako.
Prestatu zure gauzak, bagoaz.
Baina nora goaz?
Ez dakit, baina bagoaz.
- Okupatuta dago. - Arraioa!
Olivia?
Zertan zabiltza hemen? Badakizu zer ordu den?
- Bazoazte? - Bai, bagoaz.
Baina bihar festa da.
- Zer festa? - Urtebetetzea.
- Bazoazte? - Sentitzen dut, ezin gara joan.
Ez zatozte?
Ez, Olivia. Eta zoaz etxera, izeba larrituko da eta.
Luzia?
Nor da?
Zertan zabiltza hemen?
Ez.
Luzia.
Nola izan da?
Eta nik zer dakit, Salinas.
Giltzak izango zituen eta bazekien non...
Nola izango zituela? Dantzari nazkantea da.
Ba berak bazituen. Poltsarekin ikusi dut, usain txarra hartu dit,
orduan gelditzeko esan diot eta orduan...
Orduan jipoitzen zaitu zenbateko altura duen neska.
Zenbateko altuera du? Zenbatekoa, arraioa?
Nik ez dut errurik. Hauena da, ateratzen utzi diotela.
Arruzak badaki?
Oraindik ez.
Lehen harrapatzen badugu, ez du zertan jakin.
Babo alena zara, Moro.
Jakingo du, noski jakingo duela.
Hanka zulatu diot eta aurpegia zaurituta dauka.
Ezin izan du urruti joan, ederki utzi dut. Ikusi behar zenuen.
Arazoa hauena da. Aurpegia odolez beteta duen neska ikusi,
izterrean sastada bat duena, eta irteten uzten diote.
- Ixo. - Eta gero errua Mororena da. Arraioa.
Kokapena dugu.
Arraioa!
- Nork egin dizu hau, Luzia? - Arazoak ditut.
Arazoak, diozu?
Eutsi.
Gogor.
Hartu arnasa, badago.
Listo.
Kendu eskua.
Geratzen utzi behar didazu.
Ez.
- Mesedez. - Ezta pentsatu ere.
Hemen ezin zara geratu. Hau sendatu eta alde egin.
Ama...
Alba, zoaz logelara. Sartu ohean.
- Ez gara joango? - Ez.
Ez dakit.
Rocio,
ezin dut alde egin.
Hemen atzean ez dago ezer.
Putakume alena.
Egin kasu. Galdu duen odolarekin, ezin izan du oso urrutira joan.
Moro, ez erre potroak.
Baina zer demontre...
Zer arraio da hau, Luzia?
Ez da zure arazo nazkantea.
Ez, ez da nire arazo nazkantea! Hain zuzen ere!
Berdin zait zer egiten duzun.
Ezin zara hemen agertu eta nire alaba arriskuan jarri.
Sentitzen dut!
Sentitzen duzula?
Bai, kaka!
Hartu farmazia ibiltari hori eta alde egin oraintxe bertan.
- Joaten banaiz, eramango naute. - Ez da nire arazoa.
Duela asko utzi zenion nire arazoa izateari.
- Hil egingo naute! - Berdin zaidala!
Mila esker.
Nola aurkitu gaituzu?
Amak eman zidan helbidea.
Amak?
Noiztik hitz egiten duzu zuk amarekin?
Ospitalera joan nintzen,
agur esatera.
Agur esatera?
Bizitza izorratu zenion, eta azken unean agertzen zara,
ea konpontzen duzun, ezta?
Hau sasikumea.
Barkatu ninduen.
Barkatu zintuen?
Noski. Eta badakizu zergatik, Luzia?
Gezurra badirudi ere, amak ez zion inoiz utzi zu maitatzeari. Inoiz ez.
Horixe da ama izatea.
Tamalgarria.
Nora joaten ari zineten gauean?
Zer gertatzen da?
Zu ez zarela arazoak dituen bakarra,
hori gertatzen da.
Begira, badakit hau guztia kaka bat dela,
baina eginda dago.
Eta diru asko da.
Baina zer esaten ari didazu, Luzia?
Aukera bat da, arraioa.
- Tipo batekin nago honetan, ados? - Tipo bat? Bikain!
- Lagunduko dit, badaki nola saldu. - Leloa al zara, ala?
Entzun! Ateratzen dugunarekin, amamaren etxea herrian eros genezake.
Eta hara joango gara hirurak.
Ziur toki kaskar hau baino hobea dela.
Hori bai.
Ba egin dezagun, arraioa. Pentsatu umearengan.
Dagoeneko ez duzu ezagutzen.
Kaixo.
Kafea egin dizut.
Kafea hartzen duzu?
Ados, eskerrik asko.
Nire izeba zara?
Bai, zure izeba naiz.
Nire izena Alba da.
Alba...
Eta zu Luzia, ezta?
- Amak lotan jarraitzen du? - Ez, ez dago.
Nola ez dagoela?
Uste dut gauean joan dela, ez dago bere maleta.
Zer gertatzen da?
Rocio!
- Rocio! - Dagoeneko esan dizut.
Ados, eta badakizu nora joan ote den?
Ez dakit. Ez zaio etxea gustatzen, beldurra dio.
Telefonorik baduzue?
Bakarrik amaren mugikorra, baina eramango zuen.
Eta ez dago telefonoa izango duen auzokorik?
Ia ez daude auzokorik.
Zeri begira zaude?
Adituen nahasmendua areagotu egiten da,
oraindik ere azaldu gabe baitago nola neurri horietako gorputz zerutiarra
bat-batean ager daitekeen lehenago detektatu gabe.
Objektu misteriotsu hau duela bi egun ikusi zuten lehen aldiz
hainbat behatoki astrofisikok.
- Egun on. - Eta bere tamaina gainerako planetena
...baino txikiagoa bada ere, oso urrun egongo litzateke...
A zer purtzileria, Salinas. A zer purtzileria.
Dena kontrolpean dago.
Ahoz aho ibili gara eta jendea beldurtuta dago.
Txinatarrak ezagutzen dituzu, ezta?
Userakoak.
Nire kideak dira.
Negozioak elkarrekin egiten ditugu, eta errespetatzen naute.
Eta badakizu zergatik? Pakete bat behar dutenean,
beti iristen zaie garaiz, arazorik gabe.
Pozik daude.
Eta orain zer?
Amparok txurro-denda utzi zuenetik, ez daude hain gozo.
Erretiratu zen?
Bai, uste dut baietz. Emakumea zahar dago.
Ba zoaz emakumearen bila eta esan txurro-dendara itzultzeko
txurroak niri egitera, nik ordainduko diodala.
Neskak ez daki hain ondo egiten.
Nola du izena?
Uste dut Amparo dela, ama bezala.
Puta, arraioa, puta.
Luzia. Bere izena Luzia da.
Luzia,
"ekartzen duena egunaren argia".
Ezagutzen duzu?
Pare bat aldiz hitz egingo genuen. Tarimako bat da.
Harrigarria da. Artaburu pilo bati ordaintzen diot
dena kontrolpean izan dezaten...
eta dantzari bat dator eta dena hankaz gora jartzen du.
Ez nengoen une horretan, geroago kontatu zidaten.
Ba, begira, nik uste dut
gure Luziak ezin izan duela bakarrik egin.
Norbaitek emango zion ezkutuko informazioa, diot nik.
Ni... Ni arduratuko naiz.
- Benetan diotsut, aurkitu egingo dut. - Bai.
Agintzen dut.
Baina hau kontu handiagoa da, horretarako dago hemen Calvo.
Zuk Amparo bilatu eta nire txurroak egiteko esan.
Gai izango zara?
Ados, sartu.
- Egun on. - Kaixo. Baduzu telefonorik?
Dei bat egin behar dut.
- Arina izan dezala. - Eskerrik asko.
Kaixo, Rocio naiz. Orain ezin dut...
Goazen.
Tira, mutilak, goazen bere bila.
Oraingoz, ezer ez. Arimarik ere ez du ikusi.
Edo hori diote.
Ba egia izango da.
Bloke gehiegi dira. Denbora beharko du honek, ezta?
Odola.
Zer diozu?
Neskarena.
Berea den zerbait, intimoa.
Kulero batzuk edo.
Lortu niretzat.
Ama, nola gaude, lagun.
Ez duzu jaten?
Nortzuk ziren mutil horiek?
Inor ez.
Haiek mindu zizuten?
Zer?
Bart, etorri zinenean, odola zenuen.
Haiek izan ziren? Horregatik zara haien beldur?
Bai.
Poliziari salatu behar dituzu, hori da egin behar dena.
Noski. Baina, oraingoz, hobe dugu hemen geratzea.
Ados.
Zertan zabiltza?
Amak nahi du butanoa itxita egotea janaria prestatzen ez badugu,
segurtasun kontua da.
Noski. Ez dut janari asko prestatzen. Nabaritzen da, ezta?
Amak dio dantzaria zarela.
Bai, halako zerbait.
Ba irakats zeniezadakeen.
Zer?
Dantzatzera
Jakina, irakatsiko dizut.
Baina ondo, hau da, profesionalki.
Asko gustatzen zait.
Alba, atzo iritsi nintzenean, zergatik joaten ari zineten?
Esan dizut, amari beldurra ematen dio etxe honek.
Baina zergatik?
Goiko emakumeagatik.
Goiko solairukoa?
Amak dio ez dela inor bizi,
baina badakit beldur diola, eta horregatik joan da.
Eta hemen uzten zaitu.
Hori ez da oso normala.
Zergatik? Zu zaude. Nire izeba zara, ezta?
Eta nor da goiko emakume hori?
Neskamea.
Neskamea?
Bere andrea ez dago, horregatik agintzen du orain.
Baina laster etorriko dela dio.
Hara,
eta zergatik dio amak beldurra neskameari?
Beldurra ematen duelako. Ikusiko bazenu, zuri ere emango lizuke.
Zuri ez dizu beldur handirik ematen.
Tira... lagunak gara.
Batzuetan opariak ekartzen dizkit,
espaziotik.
Ikusi nahi dituzu?
Opari arraroak dira neska batentzat, ezta?
Zergatik? Eskaintzak direla dio. Niri gustatzen zaizkit.
Umeen malkoak dira.
Hortzak dira.
Alba, esan egia.
Nondik atera duzu hau guztia?
Esan dizut, berak ekartzen dizkidan opariak dira.
Hona ekartzen dizkizu?
Ametsetan ekartzen dizkit.
Gauza itsusiak amestarazten dizkit eta orduan hemen sar daiteke.
Ametsak ateak direla dio.
Zer arraio egiten duzu hemen?
Luziarekin hitz egin behar dut.
Ez zait batere axola.
Elkarrekin bizi zarete, ezta? Badakizu non dagoen?
- Ideiarik ez, ez du etxean lo egin. - Bai, badakit.
Deitu dizu edo zerbait? Badakizu zerbait? Edozer?
- Esaten ari natzaizu, ez dit deitu. - Entzun.
Lucia arazo larrian sartu da
eta nahi dudan bakarra...
nik laguntzea baino ez dut nahi.
Aizu, ez dut istilurik nahi.
Ez duzu istilurik nahi? Ba istilu galantan sartuta gaude.
Beraz, lagundu nahi badiozu, esan non dagoen.
Nik ez dakit ezer, zin dagizut.
Erakutsiko didazu... dantzan?
Geroago, ados?
Zer ikusten ari zara?
Zu zara?
Eta ama.
Eta amama.
Pozik dirudizue.
Pozik geunden beti.
Eta dagoeneko ez?
Zahartzen zarenean zailagoa da.
Amak ez dit inoiz zutaz ezer kontatzen.
Ez naizelako oso ahizpa ona izan.
Niri ona iruditzen didazu.
Ama da?
Goazen festara!
- Auzokoa da, ez da joango. - Festa!
Festa!
Nor zara zu?
Nire izeba da. Dantzaria da.
Benetan?
Ba etor dadila baita.
Bere urtebetetzea da. Bosgarren solairuan.
- Hobe ez, Alba. - Ez.
Ez "zuatozte"?
Telefonoa dute.
- Festa! - Kaixo, maitea.
- Kaixo! - Baina itxaron! Itxaron!
Kaixo. Luzia naiz, Albaren izeba.
Aurrera, aurrera.
Mila esker.
Eta Rocio? Ez da etorriko?
Joan behar izan du, nik zaintzen ari naiz neska.
Zein ondo.
- Tarta! - Marga, hau Luzia da, Albaren izeba.
Kaixo.
Ongi etorri.
- Hara, hori Rosita izango da. - Ondo!
- Beti bezain puntuala. - Itxaron, itxaron.
Nola nabaritzen den odola,
umea eta ama bezalakoa zara.
Hirurak oso ederrak.
Eskerrik asko.
Baina tira! Denak bazaudete.
Nolako zalaparta duzue hemen.
- Kaixo, Luzia naiz. - Kaixo.
Ene, zein ederra.
Eta zelako azala.
Nik asko erreparatzen diet gauza horiei.
Eta ileari.
Ilea zoratzen nau.
Hemen dago gure izarra! Hamalau urte!
Tori, oparia!
- Ireki! - Zer izango ote da?
- Tira, laztana. - Tira, ireki.
- Zer izango ote da? Zer izango ote da? - Oparia?
- "Pepis"! - Ondo!
- Bai polita. - Apaindegia jar dezazuen.
Bezeroak ez zaizkizula faltako, ziur nago.
- Tira, tira, musika pixka bat. - Dantzara!
Gorputz horiek!
Etxe hau horrelakoa da. Zer egingo zaio.
Ondo dantzatzen duzu zuk.
Edan nirekin, egin mesede hori.
... eta beti barkatzen du. Neska hori bai, ez...
Ez!
Ni ez naiz hori!
Goazen, denak!
Hemen ez gara asko, konturatuko zinen.
Eta konturatzen zarenerako, badugu zalaparta.
Festa!
Albak dio ez dagoela ia bizilagunik.
Hau ez da Palace hotela.
Denak joaten dira hemendik.
...besteen egiarekin...
maitasunarekin.
Eta inor bizi al da goian, teilatupean?
Hutsik dago... duela ia 30 urte.
Guztiz itxita.
Hobeto.
Hobeto... Zergatik hobeto?
Zeren beldur zara, ume?
Zer?
Begiradan nabaritzen zaizu. Eta hori ezin da ezkutatu.
Nire ahizparekin pixka bat kezkatuta nago.
Atzotik ez dut berririk izan.
Zure ahizpa berezia da.
Itzuliko da.
Baina neskatoa hemen utzi du ezer esan gabe.
- Deitu diozu? - Ez,
mugikorra ahaztu dut.
Eskatu nahi nizuen ea hemendik deitu nezakeen, axola ez bazaizu.
Bai, noski. Ez da arazoa.
Ni ez naiz zuk imajinatzen duzun hori,
andereño bat...
Rocio naiz. Orain ezin dut hitz egin.
Arraioa!
- Bai? - Neu naiz.
Non zaude?
Morok harrapatu ninduen eta ez nekien zer egin.
Badakit, lasai. Esan non zauden.
- Erraza izango zela esan zenuen. - Entzun, Luzia.
Zure autoa aurkitu dute, Calvo zure bila dago.
Zer?
Amatxerria, Victor. Amatxerria.
Luzia, entzun. Elkarrekin gaude arazo honetan, ados?
Beraz, nitaz fidatu behar duzu.
Maitea, esan non zauden eta ni arduratuko naiz. Mesedez.
Mesedez, fidatu nitaz.
Ados.
Venusekin nago.
Ve... Ve... Venus. Zer Venus? Zer Venus?
Luzia, ez zaitut entzuten. Moz...
Mozten da, Luzia. Non arraio zaude?
Zer?
Luzia, zer...?
Ostiak eta bi... hamabi!
Deitzen ari zaren telefonoa ez da existitzen.
Kabenzotz!
Jauntxoa.
Izeba Galga.
Luzia du izena.
Ederra.
Zer nahi duzu?
Betikoa.
- Aurkitzea. - Ea zer ekarri didazun.
Hobe galdetzen ez badut.
Han.
Seguru?
Odol bera da.
Neska han dago.
Baina ez da Luzia.
Rocio du izena.
Zer diozu?
Ikusten dudana da.
Kontuz ibili, jauntxo.
Aspertuta nago jada.
Lehen gaizki konpontzen ginen, baina orain oso ondo.
Amak dio erotu samar daudela.
Pixka bat, bai.
Berarekin hitz egin duzu?
Ez, ez du erantzun.
Oso berandu da. Tira, ohera.
Luzia,
itzultzen denean, joango zara?
Ez dakit, suposatzen dut.
Ba dantzan irakatsi behar didazu, agindu didazu.
Bihar, orain zoaz lotara.
Hor zaude.
Luzia.
Zoaz ohera.
Min ematen dit.
Zer daramazu hor?
Ezer ez.
- Zer egin duzu, Alba? - Utz nazazu.
Ekarri.
Arraioa!
Eutsi, eutsi.
Estutu gogor, ez askatu.
Medikuarengana eramango nauzu?
Ez.
Ez begiratu.
Zergatik egin duzu hau, Alba?
Berak esan dit. Esaten didana egin behar dut.
Nahikoa da!
Luzia.
Bere lagunak zarete.
Elkarrekin dantzatzen duzue. Edo egiten duzuena egiten duzuela.
Ez dugu asko ezagutzen, berera joaten da beti.
Bai, hori dagoeneko ikusi dugu.
Eremu osoa zainduta daukagu.
arratoiak bezala irtengo da.
Eta ateratzen ez bada?
Zer esango diegu txinatarrei?
Zuk hitz egingo diezu? Txineraz?
Ni ez nator asko hemendik.
ez da nire giroa.
Hemen banago, arazo handi bat dugulako da.
Uste dut imajinatuko duzuela.
Eta pazientzia agortzen ari zait.
Beraz, zerbait esan behar baduzue...
edo berak kontatutako zerbait...
edo entzun duzuen zerbait,
arreta handiz entzuten zaituztet.
Hitz egin nahi ez baduzue...
Ba orduan...
dantzatzera.
Dantza egiten badakizuelako, ezta?
Gau osoa dut.
Aurkitu dut.
Hemen, Venus eraikina.
- Ziur zaude? - Ia.
Baina hemen vedetteek lagunduko digutela.
Esan dizut, ez dakigu ezer.
Rocio.
- Agian ezaguna egiten zaizue. - Zer arraioz ari zara?
Tira! Nor da Rocio?
- Bere ahizpa dela uste dut. - Ondo!
Zertan zabiltza hemen?
Non arraio zeunden?
Esan nizun gau bat eta gero joan egingo zinela.
Erotu zara?
Alba ezin da bakarrik geratu, ezin zara horrela joan.
Alba gaiztoa da, horregatik joan nintzen.
Gauzak sartzen dizkizu buruan:
neskame hori, bere opariak...
Erotu nahi zaitu.
Luzia?
Ez kasurik egin.
Garaiz zaude, egin nik bezala.
Zoaz hemendik.
Zer esaten ari zara?
Ume bat da, zure alaba da.
Dagoeneko ez.
Alba, zoaz zure logelara!
Alba!
- Hau ez da zure etxea! - Ez! Ez!
- Hau gure amaren etxea da! - Ez!
Kaixo.
Opariak ekarri dizkizu.
Neskameak.
Nork?
Zuretzat.
Zer da?
Ez dakit, zuk esan.
Txantxa bada, ez da barregarria.
Ez da txantxa, bera izan da.
Sartzen utzi diozu.
Amesgaiztoa izango zenuen, ezta?
Ez mugitu hemendik.
Geratu telebista ikusten, ados?
- Hemen dago tarantula... - Eta zu?
Oraintxe nator.
Minutu kontua da ustekabeko eklipse hori gertatzea.
- Ez baduzue galdu nahi,... - Eklipsea.
...ez ahaztu fenomenoa ikusi ahal izateko
eguzki-erradiaziotik babesteko lente egokiak erabili behar direla.
Komunitate zientifikoa nahasten duen beste faktore bat...
A ze zuloa, aizu. Ez dago ezta postontzirik.
Hamar solairu direla.
Ate joka ez bagoaz...
Zalaparta gehiegi.
Ba zuk esango duzu zer egingo dugun.
Komunitate zientifikoak oraindik ezin du azaldu...
Ordu erdian irteten ez banaiz, deitu Arruzari. Zer egin jakingo du.
- Kakazotz, hemen geratuko naiz? - Bai.
Itxaron, itxaron, arraioa. Goian badago, utzi niri,
merezi dudala.
Adituek azpimarratzen dute...
- Egun on. Lagunduko dizut? - Ergela.
...babesteko erabili, homologatuak izan behar dira...
Egun on. Ikusten denez, gizon honen enpresak
jabearekin hitz egin zuen eraikina erosteko.
Inbertsio konpainia bat gara,
baina lehenago maizterrekin ados jarri behar dugu.
Noski.
Aurrera, aurrera.
Gogoan dugun fenomeno ezohiko eta ustekabekoenetako bat
ikusi ahal izango dugu...
Hara.
Eskerrik asko.
Ezagutzen badituzue, agian lagundu ahal didazue.
Egia esan... ez daude solairuak.
Jakina, hemen denok ezagutzen dugu elkar.
Ba ez dakizu lana zenbat errazten didazun.
Badut...
Maria Rosa Luna, zuk zarela diozu.
Margarita Soliño?
- Nire ahizpa. - Hara, bikain.
- Ramón Cantero? - Joan den urtean joan ziren horiek.
Oso gaixorik zegoen gizajoa.
Motrilera joan ziren, badirudi han airea hobea dela.
Jakina, ez da eguneratuta egongo.
Eta...
Rocio Selvas?
- Bai, bai. - Bai.
- Zein solairu da? - Bederatzigarrena. Baina atzo joan zen.
Eta ez dakizue nora?
Agian bere ahizpak, duela bi egun iritsi zena.
Neskarekin geratu da. Agian berak badaki.
Noski. Eta bederatzigarrena dela diozue...
Hara, begira.
Ez, ez, ez altxatu.
Alba.
Rocio...
- Rocio! - Alba.
Ez hitz egin.
Ez mugitu.
Nork egin dizu hau?
Haiek.
- Nortzuk? - Beheko emakumeek.
Neska guztiak hil zituzten.
Alba nahi dute.
Alba... nahi dute.
Eraman, mesedez.
Ez, geratu nirekin.
Geratu nirekin, hemendik aterako zaitut.
Ez. Ez joan, geratu.
Geratu nirekin, ados? Geratu nirekin.
Ez, ezin dut!
Ezin dut!
Barkaidazu.
- Alba... - Barkatu guztiagatik! Sentitzen dut!
- Alba... - Sentitzen dut. Ez!
Ez!
Eta... diozu...
jabeekin hitz egin duzula.
Bai, dena konponduta dago.
Diozue Rocio Selvas bederatzigarrenean dagoela... zer letra?
Bitxia da,
jabea neu naizelako eta...
ez dut gogoratzen zuekin hitz egitea.
Adina izango ote da?
Andreak, erraz egingo dugu hau.
Erraza da. Zertara etorri zara?
Bederatzigarrena... Zer gehiago?
Bederatzigarrena... D.
...ezagutzaren mugak desafiatzen ari dela dirudi
elongazio-balio gisa.
Horrek berehalako eklipse planetarioa eragingo du...
Zeruko gorputza gure eguzki-sisteman
misterioa izaten jarraitzen du...
Eklipse bat egongo da, esaten ari dira.
Bagoaz.
Baina nora?
Baliteke ezerezetik agertu izana, aldez aurretik abisatu gabe.
Bere ibilbide orbital anormala dela eta...
Zer gertatzen da?
Badakizu eraikinetik beste irteerarik dagoen?
Ez.
Demontre!
Albak jolastu nahi du?
- Ez, ez du nahi. Tira, zoaz etxera. - Ez?
Apaindegia egingo dugu.
- Olivia, ez da une aproposa. - Ez du jolastu nahi?
- Ez, ez du nahi! - Baina zergatik ez?
- Arraioa... - Jolastu nahi dut!
Ireki atea!
Zer gertatzen da?
Sartu zure gelan eta ez zaitez irten.
Ez dakit, ia ordu eta erdi darama, eta ez dit deirik hartzen.
Putakume alena. Banekien.
Neska ez dago bakarrik.
Ona sartu digutela, ezta? Hori da?
Hori dirudi, baina konponduko dugu.
Utzi niri, nagusi.
Utzi niri, hor sartuko naizela eta kabenzotz eta ama birjina.
Agintzen dut orain ez duela ihes egingo.
Ez mugitu hortik. Ez dadila inor atera.
Ondo egingo dugu oraingoan, gauzak egin behar diren moduan.
Ados.
Ikusi nuenean, arazoak sortuko zituela jakin nuen.
Ez dakit zertan dabilen neska hori, baina argi dago ez dela ona.
- Zerbait sumatzen duela uste duzu? - Izututa dago, ahizpa bezala.
Baina hobe du ez joatea, bestela...
Hemen zaude.
Mezularia prest dago.
Utzi joaten,
berri ona zabal dezala.
Zu nor zara?
Kaixo, polita. Hemen bizi zara?
Bai.
Duela pare bat egun hona etorri den lagun baten bila nabil.
Luzia du izena, ezagutzen duzu?
Neu naiz.
Bai.
Beste... Luzia batez ari naiz. Agian ikusi duzu.
Beste bat?
Bai, neska ilehori polit bat.
Ezagutzen duzu?
Sartu ohe azpian, ez egin zaratarik
eta, edozer gertatuta ere, ez irten.
Bera da.
Orain sinesten didazu?
Planeta prest dago.
Kontsulak heldu dira,
ez dago atzera egiterik.
Ekar dezagun neskatoa.
Demontre!
- Victor! - Zatoz hona.
- Hemendik irten behar dugu. - Ez, itxaron. Non dago poltsa?
Ahaztu poltsa! Hemen daude, Victor!
Aurkitu naute.
Moro behean dago eta beste asko daude, baina ezin gara hemen geratu!
- Goazen! - Ez.
Zer?
Zertan zabiltza?
Horrek gauzak aldatzen ditu, ezta?
Nor demontre da?
Goazen, mesedez.
Han zerbait dago.
- Non dago poltsa? - Zer?
- Non dagoen... poltsa? - Victor, zertan zabiltza?
Non dago?
Armairuan.
Armairuan... Zein armairutan?
Han, bainugelan.
Ederto. Ederto.
Orain esango dizut zer egingo dugun.
Esango diet... nire kabuz bilatu zaitudala...
eta poltsa daukadala.
Eta emango diet, ados?
Baina ulertzen duzu ezin zaitudala ezer esaten utzi, ezta?
Ez.
Ez, agintzen dizut.
Maitea, ez da zugatik,
haiengatik da.
Aterako dizute, Calvo daukate.
Eta nik ezin dut onartu.
Esan ulertzen duzula.
Victor...
- Utzi! - Victor, mesedez.
Uzteko!
Ez.
- Esan ulertzen duzula. - Victor, ez egin.
Victor.
Utzi!
- Zelako txerrikeria. - Uzteko!
Luzia.
Nagusi.
Hemen da? Zelako zuloa den hau, ezta?
Hauek urduri samar daude, festa egiteko irrikatzen dira.
- Tira, emango diegu, ezta? - Noski.
Ez dakit nor arraio dagoen hor barruan, baina ordaindu egingo dute.
Batez ere neska. Aurpegia ikusi nahi diot.
Ez kezkatu, ekarriko dudala. Agintzen dizut.
Baina bizirik ekarri,
nik ere festarako gogoa dudala.
Nik ekarriko dizut, ez kezkatu. Goazen harantz.
Entzun, zoaz korrika.
Atera korrika kalera, ados?
Norbait ikusten baduzu, gelditu
eta esan niri laguntzeko, ados? Poliziari deitzeko.
Ez, dantzan irakatsi behar didazu.
Agindu didazu.
Badirudi neskamea ezagutzen duzula.
Orain bera bakarrik falta da,
andrea, etxe honen andrea,
minaren ama,
triste den guztiaren ama.
Guk deitzen dugu.
Odola eman genion.
Neska gizajoak, ezta?
Ez da ezer gertatzen, laztana. Zatoz nirekin.
- Ez, ez, ez. - Luzia!
Ez, mesedez.
Alba.
Mesedez...
Lamaasthu...
harrezkero hemen egon da.
Urte hauetan guztietan.
Etxe honetaz elikatuz,
bere minaz,
oihu bakoitzaz,
malko bakoitzaz.
Hazten,
gorputz baten zain, gorpuzteko.
Eta azkenean iritsi da eguna,
koroatze eguna.
Utzi joaten.
Ez, ez duzu ulertzen.
Bera izan da aukeratua.
Erregina zoragarria izango da.
Barkamena eskatu behar dizut zure ahizparengatik,
ustekabe txiki bat izan zen.
Eraman nahi zuen.
Eta ezin genuen hori onartu.
Ez, ez negarrik egin, amaitu da.
Amaitu da.
Zure rola hemen bukatzen da.
Badago.
Oso ondo egin duzu.
Zeruan botererik
izango banu,
gau beltz honetan,
putzu bat bezalakoa,
ilargi ilargitxo
labanatxo batekin
zure ziegako burdinak
moztuko nituzke.
Egungo argiaren,
haizearen eta itsasoaren
erregina banintz,
esklabu-kordelak
lotuko nituzke
zure askatasunagatik.
Ai, pena, penatxoa,
pena, pena,
nire bihotzaren pena,
nire zainetan korrika doana,
pena,
zikloi baten indarrarekin.
Ilunpe eta sukar
laino bat bezalakoa da.
Mokorik gabeko moxal bat da,
nora doan ez dakiena.
Hondarrezko basamortu bat da,
pena,
nire loria presondegi batean da.
Ai, pena. Ai pena.
Ai, pena, penatxo...
...pena.
Dantzan irakatsi behar didazu, agindu didazu.
Goazen dantzatzera.
Zer arraio da hau?
Zer arraio da usain hori, aizu?
Demontre!
Zer gertatzen da?
Lamaasthu da,
aurrera egiten ari da.
Heldu da.
Ama maitea, Luzia, zelako nahaspila.
Baina dantza besterik ez zenuen egin behar.
Dantzan ari naiz.
Oso ondo.
Ez duzu dantza egin behar? Ea, dantzatu niretzat.
Morori ez dio inork ere barre egiten!
Tira, altxatu orain. Ea, altxatu. Tira.
Zuk dantzatzen ez badidazu, nik dantzatuko zaitut. Begira.
Ez dadila festa amaitu, ezta?
Ez da amaituko.
Inoiz ez.
Hemen dago!
Zu zinen.
Beti izan zara zu.
Ikusi behar izan nuen.
Nor zara zu?
Luzia,
ekartzen duena egunaren argia.
Barkatzen zaitut.