1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:14,720 --> 00:00:16,920
อะไรคือความเป็นจริง อะไรคือนิยาย

4
00:00:18,600 --> 00:00:22,280
เราต้องคิดดูให้ดี
ผมคิดว่าชีวิตกำลังหลอกเราทุกคนเล่น

5
00:00:23,120 --> 00:00:26,680
ความเป็นจริงอาจเป็นคำโกหก
ที่ใครสักคนกุขึ้นมาก็ได้ ไม่คิดงั้นเหรอ

6
00:00:27,280 --> 00:00:30,440
หรือบางทีเราทุกคน
อาจมีชีวิตอยู่ในความฝันของใครสักคนก็ได้

7
00:00:33,080 --> 00:00:36,200
(เถ้าถ่าน)

8
00:01:13,440 --> 00:01:15,000
เยี่ยม

9
00:01:16,240 --> 00:01:18,480
ขอบคุณทุกคนที่มาวันนี้นะครับ

10
00:01:18,560 --> 00:01:21,600
พวกคุณก็รู้ว่าผมไม่ใช่ประเภทชอบกล่าวสุนทรพจน์

11
00:01:23,480 --> 00:01:26,800
เมื่อ 40 ปีก่อน
ตอนที่พ่อผมก่อตั้งสำนักพิมพ์อูร์คาน

12
00:01:27,440 --> 00:01:30,400
ตอนนั้นมีพวกพ้องมากมาย
มีนักเขียนที่เชื่อมือได้อยู่ข้างเรา

13
00:01:30,920 --> 00:01:35,520
แล้วก็มีผู้อ่านหลายพันคน
เรื่องแรกที่เราตีพิมพ์คือ ทะเลแห่งชีวิต

14
00:01:36,440 --> 00:01:39,680
ตั้งแต่นั้นมาความทรงจำและไอเดียมากมาย
ก็เพิ่มพูนขึ้น ใช่ไหมครับ

15
00:01:40,520 --> 00:01:41,360
ครับ

16
00:01:41,920 --> 00:01:45,240
แต่ตอนนี้คนไม่อ่านหนังสือกันแล้ว

17
00:01:47,800 --> 00:01:51,800
และบนเส้นทางการผจญภัยนี้
คนที่อยู่กับผมมาเกินครึ่งทางคือภรรยาที่รัก

18
00:01:52,280 --> 00:01:54,680
เธอยังเป็นคนแรกที่อ่านหนังสือที่ส่งมา

19
00:01:54,760 --> 00:01:56,880
และผมเชื่อสัญชาตญาณของเธอเสมอ

20
00:01:56,960 --> 00:02:00,360
วันนี้เป็นวันครบรอบแต่งงานปีที่สิบของเรา

21
00:02:01,840 --> 00:02:04,000
เกิกเช ดีจริงๆ ที่มีคุณ ที่มีเรา

22
00:02:06,400 --> 00:02:09,840
ผมขอจบสุนทรพจน์น่าเบื่อไว้แค่นี้แล้วกัน
ดีใจที่พวกคุณมา แด่พวกพ้อง

23
00:02:09,920 --> 00:02:10,880
แด่พวกพ้อง

24
00:02:13,720 --> 00:02:16,840
ผมไม่ใช่คนเดียวที่คิดแบบนั้นนะ คนอื่นๆ ก็…

25
00:02:27,120 --> 00:02:30,960
ขอบอกในฐานะเพื่อนนะ
เลิกเอาชีวิตตัวเองมาเขียนได้แล้ว

26
00:02:31,040 --> 00:02:32,160
ลองอย่างอื่นดูบ้าง

27
00:02:32,800 --> 00:02:34,280
อ้าว เกิกเช นี่

28
00:02:35,000 --> 00:02:37,760
รู้ไหมว่าสามีคุณไม่ชอบเรื่องที่ผมเขียนแล้ว

29
00:02:37,840 --> 00:02:42,280
เขาคิดว่าผมน่าจะลองเขียนแนวอื่น
ก็ได้ ถ้าแบบนี้ล่ะ

30
00:02:42,360 --> 00:02:44,560
ผมเห็นในข่าวเมื่อวันก่อน

31
00:02:44,640 --> 00:02:47,600
ช่างตัดเสื้อคนนึงในมัลเทเพ อิสตันบูล

32
00:02:47,680 --> 00:02:50,440
เชื่อว่าแอนนา คาเรนินามีตัวตนจริงๆ

33
00:02:50,520 --> 00:02:54,200
ไม่ใช่แค่เชื่อนะ เขาทิ้งครอบครัวไปรัสเซียเลย

34
00:02:54,280 --> 00:02:56,560
- อะไรนะ
- ถ้านี่เป็นซีรีส์หรือหนัง…

35
00:02:56,640 --> 00:02:58,760
- เราคงไม่เชื่อ
- เขาเชื่อ

36
00:03:00,680 --> 00:03:02,080
เข้าบ้าน

37
00:03:04,400 --> 00:03:05,720
หยิบของมา

38
00:03:06,840 --> 00:03:08,880
เร็วสิ เข้าไป

39
00:03:10,480 --> 00:03:12,560
ฆ่าพวกนั้นเลย

40
00:03:16,920 --> 00:03:19,240
แตะตรงนั้นเลย

41
00:03:31,160 --> 00:03:34,120
(เถ้าถ่าน)

42
00:03:52,080 --> 00:03:53,920
"เถ้าไม่มีวันไหม้ไฟ

43
00:03:54,000 --> 00:03:56,680
มันคือเศษที่หลงเหลือจากความรักที่ลุกโชน"

44
00:04:02,320 --> 00:04:05,920
"ถ้าได้พบกับใครสักคนจากนอกโลกนี้
คุณจะรู้ได้ยังไง"

45
00:04:10,680 --> 00:04:13,680
"ถ้าคนที่ไม่ได้อยู่ในโลกใบนั้นคือตัวคุณเองล่ะ"

46
00:04:16,440 --> 00:04:18,000
"ถ้าคุณกำลังหลับ…"

47
00:05:24,200 --> 00:05:28,960
ข้างในใจใครก็ตามที่ได้ยินคำพูดฉัน
ชะตาของคนคนนั้นจะเปลี่ยนไป

48
00:05:46,720 --> 00:05:48,440
ฉันจะเริ่มต้นโดยการบอกลาตัวฉัน

49
00:05:48,520 --> 00:05:49,480
อรุณสวัสดิ์ เจย์ลัน

50
00:05:50,800 --> 00:05:52,600
- เราไม่ได้สั่งสีชมพูนะ
- ใช่ค่ะ

51
00:05:52,680 --> 00:05:54,240
- เราสั่งสีน้ำเงิน
- ใช่

52
00:05:54,760 --> 00:05:57,600
ผู้คนที่ฉันรู้จัก และผู้คนที่เดินผ่านฉันไป

53
00:05:57,680 --> 00:05:59,040
ต่างก็อยู่ในความทรงจำของฉัน

54
00:06:03,960 --> 00:06:05,680
ฉันจำใบหน้าของพวกเขาได้

55
00:06:08,080 --> 00:06:09,920
- สวัสดีค่ะ
- เชิญค่ะ คุณเกิกเช

56
00:06:10,000 --> 00:06:11,720
ขอบคุณค่ะ แม่คะ

57
00:06:15,000 --> 00:06:16,760
- เกิกเช
- ค่ะ

58
00:06:17,480 --> 00:06:21,000
ฉันจะทิ้งพวกเขาไว้ข้างหลัง
และจะเขียนหนังสือเพื่อชีวิตใหม่

59
00:06:22,040 --> 00:06:24,480
จะได้มีคนรับรู้ชีวิตที่ฉันเคยใช้มา

60
00:06:31,960 --> 00:06:36,400
ใครก็ตามที่ได้อ่านหนังสือเล่มนี้จะรู้ว่า
คนเพียงคนเดียว

61
00:06:36,480 --> 00:06:38,160
ทำให้เกิดเรื่องบังเอิญทุกอย่าง

62
00:06:38,240 --> 00:06:40,080
(เถ้าถ่าน)

63
00:06:42,600 --> 00:06:45,680
คนคนนั้นที่ฉันไม่กล้าเอ่ยชื่อเต็มๆ เขาคือ "ม."

64
00:06:46,680 --> 00:06:49,280
ราวกับว่าถนนทุกสายในย่านบาลัท
นำทางไปหาเขา

65
00:06:53,200 --> 00:06:57,800
ความกร้าวอันน่าสะพรึงของม.
ความเงียบอันล้ำลึกของเขา ล่อใจให้ฉันเข้าหา

66
00:06:59,600 --> 00:07:02,320
รอยสักวงจักรแห่งชีวิตที่แขนขวา

67
00:07:02,880 --> 00:07:04,960
เงาของนกที่ทอดบนต้นคอ

68
00:07:08,480 --> 00:07:10,160
ที่นี่คือที่ที่ทุกอย่างเริ่มขึ้น

69
00:07:10,680 --> 00:07:12,440
ร้านขนมปังเล็กๆ ในบาลัท

70
00:07:14,120 --> 00:07:17,720
ด้วยความลับของม.
ร้านขนมปังแห่งนี้จะเปลี่ยนเป็นความทรงจำ

71
00:07:17,800 --> 00:07:20,120
ที่ลากเราทั้งคู่ไปสู่ความสับสน

72
00:07:20,200 --> 00:07:21,480
(มูชฟิคา เบเกอรี่)

73
00:07:22,320 --> 00:07:26,120
สิ่งที่ทำให้ที่นี่กลายเป็นปาฏิหาริย์
คือเถ้าถ่านที่คลุ้งอยู่โดยรอบ

74
00:07:26,680 --> 00:07:28,600
และมีเพียงฉันที่มองเห็นมัน

75
00:07:36,360 --> 00:07:38,880
ราวกับว่ามีนิมิตนำทางฉัน

76
00:07:38,960 --> 00:07:42,320
พาให้ฉันไปยังมูชฟิกา เบเกอรี่ทุกครั้งไป

77
00:07:54,760 --> 00:07:56,560
(มูชฟิกา เบเกอรี่)

78
00:08:06,760 --> 00:08:09,440
- ไงลาเล อรุณสวัสดิ์
- อรุณสวัสดิ์จ้ะเพื่อน

79
00:08:09,960 --> 00:08:13,080
- เป็นไงบ้าง
- สบายดี โทรมาเช้าจัง

80
00:08:13,160 --> 00:08:15,000
ฉันมีข้อเสนอให้เธอ

81
00:08:57,240 --> 00:09:00,520
ที่นี่แหละ ประตูอยู่ไหนนะ อ้อ นี่ไง มาสิ

82
00:09:04,040 --> 00:09:06,560
(มูชฟิกา เบเกอรี่)

83
00:09:06,640 --> 00:09:09,880
- สวัสดีค่ะ
- สวัสดีครับ ยินดีต้อนรับ

84
00:09:09,960 --> 00:09:10,840
ขอบคุณค่ะ

85
00:09:14,680 --> 00:09:16,520
อย่ายืนอยู่เลย เชิญนั่งก่อน

86
00:09:17,560 --> 00:09:20,560
เกิกเช ฉันไม่รู้เลยว่าเธอมาเจอที่นี่ได้ยังไง

87
00:09:23,120 --> 00:09:27,800
ในหนังสือเล่มนึงที่ส่งมา
มีพูดถึงร้านขนมปังเจ้านี้น่ะสิ

88
00:09:28,480 --> 00:09:29,320
อะไรนะ

89
00:09:30,720 --> 00:09:33,160
ตัวเอกซื้อขนมปังซีมิทจากที่นี่

90
00:09:33,240 --> 00:09:35,440
- คนที่ชื่อ "ม."
- ม. เหรอ

91
00:09:36,080 --> 00:09:37,440
ม. มันบอกไว้อย่างนั้น

92
00:09:37,520 --> 00:09:40,520
ไม่เปิดเผยชื่อเต็ม เอาเถอะ เขาเป็นคนแปลกๆ

93
00:09:41,040 --> 00:09:42,400
เหมือนมาจากนอกโลก

94
00:09:42,480 --> 00:09:45,800
ที่แขนกับที่คอมีรอยสักพร้อมความหมายลึกล้ำ

95
00:09:45,880 --> 00:09:49,200
เขาเปลี่ยนชีวิตของผู้คน
ที่ได้บังเอิญผ่านเข้าไปในชีวิตเขา

96
00:09:49,280 --> 00:09:53,040
- เกิกเช เป็นอะไรรึเปล่า
- เปล่า ฉันสบายดี

97
00:09:53,120 --> 00:09:55,520
ที่เธออ่านนั่นมันนิยายนะ เรื่องแต่ง

98
00:09:55,600 --> 00:09:59,080
- เรื่องแต่ง เธอรู้ตัวดีใช่ไหม
- แต่ร้านขนมปังมีจริงๆ นะ

99
00:09:59,840 --> 00:10:03,720
- ผู้ชายคนนั้นก็อาจมีจริงก็ได้ จะเป็นไรไป
- เชื่อเขาเลย

100
00:10:05,320 --> 00:10:07,680
ไม่ไหว ดื่มไม่ลง ไปกันเถอะเพื่อน

101
00:10:07,760 --> 00:10:09,040
ไปกันเถอะน่า

102
00:10:09,120 --> 00:10:11,640
ไปกินกาแฟร้านดีๆ กันเถอะ

103
00:10:16,400 --> 00:10:18,120
เธอไปเถอะ ฉันจะเดินเล่น

104
00:10:21,800 --> 00:10:24,040
ก็ได้ ตามใจ

105
00:10:35,360 --> 00:10:38,720
ม. เก็บเรื่องราวในอดีตทั้งหมดไว้ที่ร้านช่างไม้

106
00:10:39,280 --> 00:10:42,760
นิมิตพาฉันเดินไปตามหนทาง
นำฉันไปหาร้านที่ว่านี้

107
00:10:42,840 --> 00:10:44,280
ที่หลบภัยของเขา

108
00:11:08,520 --> 00:11:12,520
ตอนที่ฉันนึกว่าหลงทางเสียแล้ว
เถ้าถ่านก็พาฉันไปหยุดอยู่ที่ประตูเขา

109
00:11:13,040 --> 00:11:18,360
ฉันรู้ว่าไม่มีทางเลือกอื่น
มีแต่ต้องตามม. ไป เหมือนที่เถ้าถ่านติดตามเขา

110
00:11:45,800 --> 00:11:48,120
ได้ ผมจะส่งอีเมลให้

111
00:11:49,760 --> 00:11:51,320
โอเค จะส่งให้เดี๋ยวนี้เลย

112
00:11:51,840 --> 00:11:53,520
- สวัสดีค่ะ คุณเกิกเช
- สวัสดีค่ะ

113
00:11:53,600 --> 00:11:55,160
คุณเคนันโทรคุยเรื่องสำคัญอยู่ค่ะ

114
00:11:55,240 --> 00:11:57,120
- รอตรงนี้ได้นะคะ
- ค่ะ

115
00:11:57,200 --> 00:11:59,480
- ดื่มอะไรไหมคะ
- มีแล้วค่ะ ขอบคุณ

116
00:11:59,560 --> 00:12:00,560
ใช่ ถูกต้อง

117
00:12:00,640 --> 00:12:03,440
โอเค งั้นผมจะรอฟังข่าว

118
00:12:04,280 --> 00:12:06,240
ได้ โชคดีนะ

119
00:12:13,320 --> 00:12:14,680
- ไงคะ
- ไง

120
00:12:17,160 --> 00:12:21,400
- ทำไมมาเวลานี้ล่ะเกิกเช มีเรื่องอะไรเหรอ
- แค่อยากดื่มกาแฟด้วยน่ะค่ะ

121
00:12:23,480 --> 00:12:26,800
- ใครดูห้องเสื้อให้ล่ะ
- เจย์ลันค่ะ ไม่ค่อยมีคนอยู่แล้ว

122
00:12:29,960 --> 00:12:31,440
ก็เป็นความคิดที่ดีนะ

123
00:12:32,040 --> 00:12:35,760
แต่วันนี้ผมงานยุ่ง…

124
00:12:37,840 --> 00:12:39,640
ลืมส่งอีเมลไปฉบับนึง

125
00:12:39,720 --> 00:12:41,480
- ให้ฉันกลับไหม
- ไม่เป็นไร

126
00:12:41,560 --> 00:12:44,040
แค่ต้องส่งอะไรไปอีกรอบน่ะ

127
00:12:49,800 --> 00:12:50,960
อูร์ เออร์ทูนมาถึงแล้วค่ะ

128
00:12:51,040 --> 00:12:54,000
- ห้องนี้หรือห้องประชุมดี
- ห้องประชุม เดี๋ยวไป

129
00:12:55,520 --> 00:12:56,520
ได้ค่ะ

130
00:12:57,760 --> 00:12:59,920
เอ่อ โอเค

131
00:13:02,240 --> 00:13:03,560
- เจอกันที่บ้านนะ
- โชคดีค่ะ

132
00:13:03,640 --> 00:13:04,480
ขอบคุณ

133
00:13:13,800 --> 00:13:17,040
หอคอยเป็นของเราแค่สองคน
หลบซ่อนอยู่ในความลับ

134
00:13:17,120 --> 00:13:19,000
เป็นสถานที่ซึ่งอยู่ท่ามกลางทวยเทพ

135
00:13:19,720 --> 00:13:23,320
ในแต่ละครั้ง เราจะใช้เส้นทางใหม่
ในอุโมงค์อันมืดมิด

136
00:13:23,400 --> 00:13:26,720
เพื่อไปสู่ประตูที่ปลายอุโมงค์
ที่เปิดออกสู่ท้องฟ้ากว้าง

137
00:13:27,440 --> 00:13:30,960
เมื่อเปิดประตูบานนั้น
เราได้ทิ้งชีวิตอันน่าเบื่อไว้เบื้องหลัง

138
00:13:31,040 --> 00:13:32,640
ก้าวเข้าไปสู่อีกจักรวาลหนึ่ง

139
00:13:33,920 --> 00:13:37,840
"เมื่อผ่านประตูบานนั้นไป ฉันไม่นึกถึงอดีตเลย
ฉันลบชีวิตทั้งหมดทิ้งไป"

140
00:13:38,840 --> 00:13:41,520
"เขาคือผู้นำทาง พาฉันขึ้นไปบนฟ้า"

141
00:14:10,720 --> 00:14:12,360
สวัสดีครับ ยินดีต้อนรับ

142
00:14:12,440 --> 00:14:15,920
ขอบคุณค่ะ มีคนบอกฉันว่าที่นี่มีหอคอย
คุณพอจะรู้จักไหม

143
00:14:16,000 --> 00:14:18,800
หอคอยเหรอ ผมไม่รู้จักหอคอยที่ไหนเลย

144
00:14:21,440 --> 00:14:23,520
ค่ะ ฉันจะถามคนอื่นดู

145
00:14:23,600 --> 00:14:26,080
- ขอสันติจงมีแด่คุณ
- ขอบคุณค่ะ เช่นกัน

146
00:14:28,080 --> 00:14:30,640
- ขอซีมิทสามชิ้นได้ไหมน้า
- ฮัลโหล

147
00:14:30,720 --> 00:14:32,000
- ซีมิทสามชิ้น
- ใช่

148
00:14:32,080 --> 00:14:34,240
ค่ะ ฉันกำลังจะโทรหาพอดี

149
00:14:36,040 --> 00:14:37,400
ค่ะ

150
00:14:38,760 --> 00:14:40,560
ค่ะ มีบางชิ้นหายไป

151
00:14:44,320 --> 00:14:46,480
ไม่ค่ะ ไม่ใช่แค่…

152
00:14:46,560 --> 00:14:50,600
ไม่ใช่แค่เรื่องสี แต่เรื่องขนาดด้วย
รวมแล้วมันไม่ได้

153
00:14:55,560 --> 00:14:58,560
ค่ะ เอากล่องมาเลย มีเท่าไหร่ก็ได้ค่ะ

154
00:15:00,320 --> 00:15:04,920
ใช้สัปดาห์นี้ค่ะ ต้องวางสายก่อนนะคะ
ได้ค่ะ ไว้คุยกันใหม่

155
00:16:16,680 --> 00:16:17,600
มาหาใครครับ

156
00:16:20,920 --> 00:16:22,120
เป็นช่างไม้เหรอคะ

157
00:16:24,000 --> 00:16:25,200
ครับ มีอะไรให้ผมช่วย

158
00:16:29,880 --> 00:16:34,400
เอ่อ… ฉันอยากสั่งทำกระจกเงาค่ะ
เอาไปไว้ที่ห้องเสื้อที่ฉันเป็นเจ้าของ

159
00:16:34,920 --> 00:16:36,640
- ที่ไหนครับ
- นีชานทาชิ

160
00:16:37,960 --> 00:16:41,880
นีชานทาชิ มีขนาดมาไหมครับ อยากได้แบบไหน

161
00:16:43,000 --> 00:16:46,200
ไม่มีขนาดค่ะ เอาเป็นกระจกเงากรอบไม้

162
00:16:48,680 --> 00:16:52,040
- เราไม่ว่างเลยครับ ไว้ผมหาเวลาให้
- อยากได้แบบเรียบๆ ค่ะ

163
00:16:52,920 --> 00:16:54,960
- ด่วนรึเปล่า
- เปล่า

164
00:16:55,560 --> 00:16:56,520
งั้นก็ดีครับ

165
00:16:58,080 --> 00:17:00,680
- ขอโทษที คุณชื่ออะไรคะ
- อาลี

166
00:17:06,080 --> 00:17:09,800
- ฉันจะเลือกขนาดแล้วกลับมาใหม่
- เมื่อไหร่ก็ได้เลย

167
00:17:09,880 --> 00:17:11,240
เมทิน อาลี ซอยคาน

168
00:17:13,760 --> 00:17:14,800
พัสดุครับ

169
00:17:17,680 --> 00:17:19,160
เลขประจำตัวกับลายเซ็นครับ

170
00:17:26,120 --> 00:17:27,000
นี่ครับ

171
00:17:30,960 --> 00:17:33,720
- ลืมอะไรรึเปล่าครับ
- ลืมขอเบอร์คุณไว้

172
00:17:48,480 --> 00:17:49,480
เมทิน อาลีใช่ไหม

173
00:17:50,280 --> 00:17:52,880
ใครๆ ก็เรียกผมว่าอาลี
มีไม่กี่คนที่รู้จักชื่อเมทิน

174
00:17:54,000 --> 00:17:56,640
ฉันชื่อเกิกเช ยินดีที่ได้รู้จัก

175
00:17:59,520 --> 00:18:01,200
เอาไว้จะโทรบอกเรื่องขนาดนะ

176
00:18:07,560 --> 00:18:10,080
วางกระจกตรงนี้ดีไหม เจย์ลัน

177
00:18:11,360 --> 00:18:13,480
ฉันว่าไม่จำเป็นนะ แต่ก็…

178
00:18:15,080 --> 00:18:16,760
เอาสายวัดมาที

179
00:18:18,600 --> 00:18:20,080
ลองวัดความสูงกัน

180
00:18:20,800 --> 00:18:23,640
ไหนดูซิ ลงไปจนสุดเลย

181
00:18:24,840 --> 00:18:31,440
สวัสดีค่ะ คุณเมทิน ค่ะ นี่เกิกเช
ฉันโทรมาเรื่องขนาด

182
00:18:32,600 --> 00:18:37,800
ขนาด 80 x 150 ค่ะ เป็นแนวตั้ง แบบพลิกได้

183
00:18:39,160 --> 00:18:40,760
ค่ะ ไว้เจอกัน

184
00:18:41,840 --> 00:18:42,840
บาย

185
00:19:05,240 --> 00:19:07,040
ความรักกับสงครามนั้นเหมือนกัน

186
00:19:08,000 --> 00:19:10,480
ทั้งสองสิ่งนั้นเปรียบดั่งการเข้าฟัดกันของหมาป่า

187
00:19:11,800 --> 00:19:15,200
ขณะที่ชายหญิงกลิ้งเกลือกอยู่ใต้ขนของกัน

188
00:19:16,760 --> 00:19:19,480
ต่างฝ่ายก็ฝังกรงเล็บเข้าไปในหัวใจกัน

189
00:19:20,640 --> 00:19:24,480
ดิบเถื่อน อุจาด และโสมม

190
00:19:28,960 --> 00:19:33,640
ถ้าม. ไม่ได้คิดว่าฉันเป็นของจริง
ฉันก็คงไม่มีวันค้นพบพลังที่อยู่ในตัว

191
00:20:23,600 --> 00:20:24,800
เกิกเช

192
00:20:57,520 --> 00:20:58,640
เดี๋ยว

193
00:22:14,760 --> 00:22:17,440
ขณะที่จมดิ่งลงไป ก็มีความจริงเป็นทางตัน

194
00:22:17,960 --> 00:22:20,520
หัวใจดวงหนึ่งจะรักคนสองคนพร้อมกันได้ไหม

195
00:22:21,440 --> 00:22:24,400
ฉันแหลกเหลว เมื่อได้รู้ว่าม. แต่งงานแล้ว

196
00:22:24,960 --> 00:22:26,160
ไม่เหลือชิ้นดี

197
00:22:26,680 --> 00:22:30,360
ใจสลาย อยากทอดตัวนอนในอ้อมกอดของมรณา

198
00:22:30,960 --> 00:22:33,480
ปัญหาเดียวคือ ใครจะทำให้

199
00:22:34,560 --> 00:22:38,240
นี่ค่ะ เรามีแบบที่เรียบๆ กว่าด้วย

200
00:22:38,760 --> 00:22:39,960
- ใช่
- เป็นเดรสสั้น

201
00:22:41,000 --> 00:22:43,080
- คุณใส่สีนี้ขึ้นแน่
- สวยมาก

202
00:22:46,800 --> 00:22:49,280
- แล้วเราก็มีแบบนี้ด้วย
- ค่ะ สวยดี

203
00:22:52,200 --> 00:22:53,040
ยินดีต้อนรับค่ะ

204
00:22:54,560 --> 00:22:56,040
ผมจะไปเอาของมา

205
00:22:57,640 --> 00:22:59,160
ตัวนี้ก็สวย

206
00:23:03,320 --> 00:23:05,080
แล้วตัวนี้ล่ะ สวยเหมือนกัน

207
00:23:06,440 --> 00:23:07,360
สวยมากเลย

208
00:23:14,520 --> 00:23:15,520
ดีจัง

209
00:23:16,040 --> 00:23:17,400
เจย์ลัน มาช่วยที

210
00:23:21,360 --> 00:23:22,800
เอาไว้ข้างผนังตรงนั้นค่ะ

211
00:23:26,480 --> 00:23:28,320
เดี๋ยวต้องเอาพวกนี้ออก แต่…

212
00:23:29,920 --> 00:23:31,400
หวังว่าฉันวัดขนาดไปถูก

213
00:23:33,480 --> 00:23:34,400
หวังเหมือนกัน

214
00:23:40,200 --> 00:23:42,240
ฉันยึดติดกับม. มาก

215
00:23:42,320 --> 00:23:45,480
ที่ทำได้ก็มีแค่ ลืมไปซะว่าเขาแต่งงานแล้ว

216
00:23:57,920 --> 00:23:59,520
เสร็จแล้วครับ ชอบไหม

217
00:24:00,200 --> 00:24:01,200
ก็ชอบนะคะ แต่…

218
00:24:02,080 --> 00:24:03,240
ไม่ชอบเหรอ

219
00:24:06,080 --> 00:24:10,280
มันขวางทางน่ะค่ะ แขวนไว้บนผนังดีไหม

220
00:24:10,800 --> 00:24:15,040
กระจกบานนี้มีขาตั้งติดมาด้วย
วัสดุที่ใช้ก็เป็นไม้ น้ำหนักมากทีเดียว

221
00:24:15,760 --> 00:24:18,240
ผนังรับไม่ไหวหรอก จะลองดูก็ได้ แต่…

222
00:24:19,160 --> 00:24:22,200
ฉันว่ามันจะสวยกว่าน่ะ คิดว่าไง เจย์ลัน

223
00:24:22,760 --> 00:24:26,920
- เอาตามที่คุณเกิกเชชอบค่ะ
- อยู่บนผนังจะสวยกว่านะ ว่าไหม

224
00:24:28,920 --> 00:24:31,640
- ผมจะเอาขาตั้งออก ต้องใช้เวลาหน่อย
- ได้ค่ะ

225
00:24:39,040 --> 00:24:40,520
สูงขึ้นอีกนิด

226
00:24:41,400 --> 00:24:43,600
ไม่ใช่ สูงไป อีกนิด…

227
00:24:43,680 --> 00:24:47,640
ให้อยู่ตรงกลาง ลงมาอีก เยอะไปค่ะ

228
00:24:48,720 --> 00:24:50,760
ไปทางซ้ายหน่อย

229
00:24:53,880 --> 00:24:56,760
- เป็นอะไรไหม
- ไม่เป็นไร

230
00:25:00,040 --> 00:25:01,400
เละเทะไปหมดเลย

231
00:25:01,480 --> 00:25:03,400
- บาดมือเหรอ
- เล็กน้อยน่ะ

232
00:25:03,480 --> 00:25:06,440
ไปซื้อเปอร์ออกไซด์กับผ้าก๊อซที่ร้านขายยามาที

233
00:25:06,520 --> 00:25:10,080
- ไม่ต้องหรอก แค่รอยข่วน ผมชินแล้ว
- นั่งก่อนสิ นี่ค่ะ

234
00:25:10,160 --> 00:25:11,880
- จริงๆ นะ
- ค่ะ นั่งเถอะ

235
00:25:17,080 --> 00:25:20,200
- นี่…
- กดไว้น่าจะดีนะ

236
00:25:20,760 --> 00:25:21,600
ตรงนี้ใช่ไหม

237
00:25:22,400 --> 00:25:24,200
ระหว่างรอเจย์ลัน เอาเป็น…

238
00:25:25,400 --> 00:25:28,240
ไม่คิดว่ากระจกจะหลุดจากกรอบ

239
00:25:28,320 --> 00:25:30,600
คิดแค่ว่าผนังจะรับน้ำหนักไม่ไหว

240
00:25:31,360 --> 00:25:32,960
- แต่กระจกหลุดซะงั้น
- เพราะฉัน…

241
00:25:33,040 --> 00:25:35,160
กรอบมันไม่แน่น ขอโทษที่สร้างความวุ่นวายนะ

242
00:25:35,240 --> 00:25:39,040
ขอล่ะ ฉันฝืนมันเอง เป็นเพราะฉัน
ฉันฝืนมันมากเกินไป

243
00:25:47,360 --> 00:25:49,720
- กรอบ… หืม
- คุณ… หืม

244
00:25:50,760 --> 00:25:54,480
กรอบน่ะ ผมจะยึดใหม่ให้มันแน่น

245
00:25:55,560 --> 00:25:59,160
เฮ้อ ลงแรงไปตั้งเยอะ ห้องเสื้อก็เละเทะ

246
00:26:00,160 --> 00:26:04,280
ขอล่ะค่ะ ไม่เป็นไรเลย
อย่าคิดมาก เรื่องแค่นี้เอง

247
00:26:13,960 --> 00:26:15,960
คุณทำแหวนหล่นรึเปล่า

248
00:26:16,920 --> 00:26:18,080
ตรงนั้นน่ะ

249
00:26:18,760 --> 00:26:19,760
ยังไงนะ

250
00:26:22,960 --> 00:26:24,160
ไม่เห็นแหวนที่นิ้ว

251
00:26:26,720 --> 00:26:28,280
เพราะผมยังโสดล่ะมั้ง

252
00:26:28,880 --> 00:26:29,720
โสดเหรอ

253
00:26:31,440 --> 00:26:32,520
ใช่ ผมยังโสด

254
00:26:34,840 --> 00:26:36,120
ไม่เคยแต่งงานเหรอ

255
00:26:48,280 --> 00:26:50,760
เพื่อนสาว จำที่เคนันพูดกับเราเมื่อวันก่อนได้ไหม

256
00:26:50,840 --> 00:26:53,800
ว่าพวกเธอจะไม่ตีพิมพ์
หนังสือเล่มใหม่ของทาเนอร์ ฉันว่า…

257
00:26:55,600 --> 00:26:57,360
หัวเราะทำไม

258
00:26:59,400 --> 00:27:02,520
โทษที นึกอะไรขึ้นมาได้น่ะ

259
00:27:03,520 --> 00:27:04,520
อะไร

260
00:27:05,440 --> 00:27:07,960
จำเรื่องหนังสือที่ฉันเล่าให้ฟังได้ไหม

261
00:27:08,960 --> 00:27:10,280
ช่างไม้คนนั้นแหละ

262
00:27:11,600 --> 00:27:12,440
ยังไง

263
00:27:13,720 --> 00:27:15,320
เขามาที่ห้องเสื้อ

264
00:27:16,960 --> 00:27:18,200
เขาหาเจอได้ยังไง

265
00:27:19,120 --> 00:27:20,040
ฉันหาเขาเจอ

266
00:27:20,560 --> 00:27:22,920
เธอไล่ตามหาผู้ชายที่ไม่รู้จักเหรอ

267
00:27:24,880 --> 00:27:26,040
เหมือนรู้จักนะ

268
00:27:27,120 --> 00:27:28,320
เพราะหนังสือเล่มนั้นแหละ

269
00:27:32,520 --> 00:27:35,920
ฉันได้รู้ว่าไม่ใช่บันไดทุกตัวในหอคอย
จะพาไปสู่ท้องฟ้าได้

270
00:27:36,480 --> 00:27:40,320
ปรากฏว่าหอคอยชอบเย้าหยอก
กับคนที่ไม่มีสิ่งนำทาง

271
00:27:40,400 --> 00:27:42,880
คอยชักนำให้ไปผิดทาง ท่ามกลางความมืดมิด

272
00:27:43,680 --> 00:27:48,520
ฉันทำรอยไว้บนผนัง
ทุกมุมที่ฉันเดินผ่าน ให้ตัวเองรู้ทาง

273
00:27:49,480 --> 00:27:53,920
ข้อพิสูจน์เดียวถึงสิ่งที่เรามีกับม.
ถูกสลักลงไปบนผนังของหอคอยนี้

274
00:28:02,040 --> 00:28:04,280
แม่ไม่ได้ไปรับผมที่ประตู

275
00:28:05,120 --> 00:28:07,600
แม่รออยู่ ระฆังดังก่อนเวลาเหรอ

276
00:28:07,680 --> 00:28:08,680
เปล่า

277
00:28:09,240 --> 00:28:10,080
ขึ้นรถสิ

278
00:28:33,960 --> 00:28:35,080
ทำอะไรน่ะ

279
00:28:35,680 --> 00:28:38,400
ลูก นี่ทำอะไรน่ะ

280
00:28:39,600 --> 00:28:41,560
ทำอะไรของลูกเนี่ย

281
00:28:42,320 --> 00:28:44,880
นี่แอบค้นกระเป๋าแม่เหรอ หา

282
00:28:46,120 --> 00:28:49,800
ไม่มีสมุดเล่มอื่นให้วาดรูปแล้วเหรอ เอเก้ ทำไม

283
00:28:50,440 --> 00:28:51,560
ผมก็เล่นของผม

284
00:28:52,840 --> 00:28:53,680
เกิกเช

285
00:28:55,040 --> 00:28:56,120
เขาแค่เล่นสนุก

286
00:28:56,200 --> 00:28:58,480
เอาหนังสือที่ส่งมาให้เราไปเล่นเนี่ยนะ

287
00:28:59,080 --> 00:29:02,480
ยังไงก็เป็นแค่ฉบับร่าง ใช่เรื่องใหญ่เหรอ

288
00:29:04,120 --> 00:29:05,760
ฉันยังอ่านไม่จบ

289
00:29:25,240 --> 00:29:26,160
แม่ขอโทษ

290
00:29:28,080 --> 00:29:30,040
แต่อย่าทำแบบนั้นอีกนะ โอเคไหม

291
00:29:30,120 --> 00:29:31,160
ผมจะทำ

292
00:29:37,040 --> 00:29:40,400
ไฟที่ม. ติดไว้ ส่องสว่างไปทั้งเมือง

293
00:29:44,800 --> 00:29:46,840
ที่นี่ไม่มีกฎ

294
00:29:49,800 --> 00:29:53,920
สงสัยจังว่ามีใครเห็นเถ้าลอยอยู่รอบตัวเรา
เวลาที่เราอยู่ด้วยกันไหมนะ

295
00:30:30,040 --> 00:30:31,520
อิลยาส ไปตามลาทิฟมา

296
00:30:35,280 --> 00:30:37,600
- สวัสดีค่ะ
- สวัสดี ยินดีต้อนรับ

297
00:30:39,800 --> 00:30:41,640
ฉันมาถามเรื่องกระจกน่ะ

298
00:30:43,200 --> 00:30:47,800
ยังสั่งตัดไม่ได้เลย แต่ผมคิดไว้ในหัวอยู่นะ
ผมจะไปสั่งตัดแล้วเอาไปส่ง

299
00:30:48,400 --> 00:30:50,040
ได้ค่ะ ไม่มีปัญหา

300
00:30:51,120 --> 00:30:52,600
มือเป็นยังไงบ้าง

301
00:30:53,560 --> 00:30:54,960
ชาได้แล้ว…

302
00:30:57,640 --> 00:30:59,640
ไปคุยกันข้างนอกดีไหม

303
00:31:00,880 --> 00:31:01,880
ได้ค่ะ

304
00:31:38,480 --> 00:31:39,640
ฝนเริ่มตกแล้ว

305
00:31:41,400 --> 00:31:45,000
ที่นี่ก็แบบนี้แหละ
เอาแน่เอานอนไม่ได้ อีกเดี๋ยวก็หยุด

306
00:31:48,280 --> 00:31:49,160
ครับ

307
00:31:52,400 --> 00:31:54,600
ไม่ครับ ผมทำงานของผมไปแล้ว

308
00:31:55,720 --> 00:31:59,400
เราส่งให้ในสภาพเรียบร้อย
คุณไปคุยกับบริษัทขนส่งดีกว่านะ

309
00:31:59,920 --> 00:32:01,240
เราไม่เกี่ยวด้วย

310
00:32:02,520 --> 00:32:04,360
ผมเข้าใจว่าประตูมันเสียหาย…

311
00:32:08,640 --> 00:32:11,480
มีร้านเคิฟเทอร่อยๆ อยู่ถัดไปนี่
เป็นเคิฟเทเผ็ดแบบแอลเบเนีย

312
00:32:11,560 --> 00:32:13,800
- ไปกินเคิฟเทที่นั่นกันไหม
- ไปสิ

313
00:32:20,160 --> 00:32:21,240
เก็บเงินครับ

314
00:32:21,760 --> 00:32:24,360
- อร่อย
- พวกเขาทำเคิฟเทอร่อย

315
00:32:26,600 --> 00:32:28,000
คุณโตที่นี่เหรอ

316
00:32:28,080 --> 00:32:30,040
เกิดและโตที่บาลัท

317
00:32:32,000 --> 00:32:35,160
รอบๆ ร้านช่างไม้คือโลกทั้งใบของผม

318
00:32:36,520 --> 00:32:38,640
- บาลัทบาซาร์
- ฉันเคยไป

319
00:32:39,160 --> 00:32:41,240
- ร้านขนมปัง
- ไปมาแล้ว

320
00:32:42,240 --> 00:32:43,360
สักครู่นะครับ

321
00:32:44,320 --> 00:32:46,240
แต่ไม่เคยมาที่นี่เลย

322
00:32:49,480 --> 00:32:50,480
ก็ได้มาแล้ว

323
00:32:52,680 --> 00:32:54,280
ผมไม่ค่อยได้ไปจากที่นี่หรอก

324
00:32:56,640 --> 00:32:58,960
ที่จริง… ช่างเถอะ

325
00:33:00,240 --> 00:33:01,320
ขอขนมปังหน่อยครับ

326
00:33:02,480 --> 00:33:03,720
ช่างอะไร

327
00:33:05,360 --> 00:33:06,240
บอกมาเถอะ

328
00:33:08,000 --> 00:33:11,040
ผมไม่ได้ออกจากที่นี่สักทีหรอก คือว่า…

329
00:33:13,800 --> 00:33:17,880
ไม่ได้ออกจากที่นี่มานานเกินไปด้วยซ้ำ
มีครั้งที่ไปห้องเสื้อคุณ แค่นั้น

330
00:33:22,640 --> 00:33:24,280
ชอบข้างนอกย่านนี้ไหมล่ะ

331
00:33:25,280 --> 00:33:26,120
ไม่รู้สิ

332
00:33:29,320 --> 00:33:30,360
ไปดูหอคอยกัน

333
00:33:32,640 --> 00:33:33,560
หอคอยอะไร

334
00:33:34,280 --> 00:33:37,560
ฉันได้ยินมาว่ามีหอคอยอยู่ มองเห็นวิวเมือง

335
00:33:37,640 --> 00:33:39,520
ไม่ค่อยมีคนรู้จัก

336
00:33:41,320 --> 00:33:43,520
แล้วผมจะไปรู้จักได้ยังไง

337
00:33:45,200 --> 00:33:47,000
ไม่รู้สิ คิดว่าคุณอาจรู้จัก

338
00:33:48,360 --> 00:33:52,160
มีคนบอกคุณงั้นเหรอ
ลักษณะเป็นยังไง ไปทางไหน อยู่ที่ไหน

339
00:33:52,240 --> 00:33:55,800
- มีคนอื่นรู้จักไหม
- ไม่รู้สิ ก็น่าจะมีนะ

340
00:33:59,200 --> 00:34:00,240
(เคนัน)

341
00:34:01,040 --> 00:34:02,600
คนพวกนี้ไม่ปล่อยให้ฉันว่างเลย

342
00:34:07,160 --> 00:34:08,080
ฉันไปดีกว่า

343
00:34:13,280 --> 00:34:14,520
กินไม่หมดเลย

344
00:34:18,080 --> 00:34:19,320
ยังไงก็ขอบใจนะ

345
00:34:21,200 --> 00:34:23,040
ดีใจที่มือคุณไม่เป็นไร

346
00:34:25,360 --> 00:34:26,360
ไว้เจอกัน

347
00:34:36,400 --> 00:34:38,720
- ฮัลโหล
- เกิกเช อยู่ที่ไหน

348
00:34:39,760 --> 00:34:42,160
- กำลังไปแล้ว
- ช่วยกลับมาบ้านทันทีเลย

349
00:34:43,000 --> 00:34:45,920
- มีเรื่องอะไรเหรอ
- พวกเราจะรอ

350
00:34:47,680 --> 00:34:49,920
นั่นมันแค่เกม ไม่ใช่ของจริง

351
00:34:51,400 --> 00:34:52,920
เข้าห้องไปเดี๋ยวนี้เลย

352
00:34:53,000 --> 00:34:56,840
- งั้นขอเกมบอยหน่อยสิฮะ
- งดเกมบอย เข้าห้องไป

353
00:34:58,600 --> 00:34:59,720
ลูกรัก

354
00:35:04,320 --> 00:35:07,440
- เกิดอะไรขึ้น
- วันนี้เอเก้ทะเลาะกับเพื่อนที่โรงเรียน

355
00:35:07,520 --> 00:35:09,040
ไม่ใช่แค่ทะเลาะธรรมดานะ

356
00:35:09,840 --> 00:35:11,480
เขากัดหูเด็กคนนั้น

357
00:35:11,560 --> 00:35:14,360
เด็กคนนั้นต้องเย็บ แม่เขาไปที่โรงเรียน

358
00:35:14,440 --> 00:35:16,520
เธอร้องเรียนพฤติกรรมเอเก้

359
00:35:17,040 --> 00:35:20,920
ครูใหญ่โกรธมาก มีเรื่องร้องเรียนอื่นด้วย

360
00:35:21,000 --> 00:35:25,600
พวกเขาติดต่อคุณไม่ได้ เลยโทรหาผม
ผมต้องทิ้งงานแล้วรีบไปที่นั่น

361
00:35:28,400 --> 00:35:29,240
เอเก้เป็นไงบ้าง

362
00:35:29,760 --> 00:35:33,400
ผมได้รู้จากที่โรงเรียนว่านี่ไม่ใช่หนแรก

363
00:35:34,400 --> 00:35:37,120
พวกเขาคิดว่า
เอเก้มีปัญหากับการระงับความโกรธ

364
00:35:38,720 --> 00:35:42,080
ผมไม่รู้ต้องทำไง ลาเลมาช่วย ขอบคุณเธอมาก

365
00:35:43,040 --> 00:35:46,800
- คุณไปอยู่ไหนมา
- เด็กอีกคนเป็นไงบ้าง มีอะไรที่เราทำได้บ้าง

366
00:35:46,880 --> 00:35:49,040
ไม่มี เราคุยกับทางบ้านเขาแล้ว

367
00:35:49,120 --> 00:35:51,760
เราทำไปหมดแล้ว ทุกอย่างที่ต้องทำ

368
00:35:51,840 --> 00:35:54,520
ไม่ต้องกังวลหรอก คุณไม่อยู่ที่ห้องเสื้อ

369
00:35:54,600 --> 00:35:56,240
คุณไปไหนมา เกิกเช

370
00:35:57,120 --> 00:36:00,000
- จัดการธุระน่ะค่ะ
- ทำไมถึงไม่รับสาย

371
00:36:00,080 --> 00:36:01,120
ฉันไม่ได้ยิน

372
00:36:01,200 --> 00:36:03,680
จะไม่ได้ยินไม่ได้ คุณต้องได้ยินสิ

373
00:36:05,240 --> 00:36:06,240
คุณต้องได้ยิน

374
00:36:18,200 --> 00:36:20,280
- ถ้ามีเรื่องอะไรก็โทรมานะ
- จ้ะ

375
00:36:58,440 --> 00:36:59,800
เคนัน ฉันปวดท้อง

376
00:37:01,400 --> 00:37:02,560
นี่อาจช่วยได้นะ

377
00:37:05,240 --> 00:37:06,320
เคนัน ขอล่ะ

378
00:38:00,240 --> 00:38:03,560
ไงที่รัก วันนี้เลิกงานที่ห้องเสื้อ
เร็วหน่อยได้รึเปล่า

379
00:38:07,960 --> 00:38:12,200
โอเค ผมอาจตรงไปที่ร้านอาหารเลย
อาจไปรับคุณไม่ได้นะ

380
00:38:16,520 --> 00:38:19,920
โอเค ไว้เจอกันคืนนี้ อย่าไปสายนะ

381
00:38:22,080 --> 00:38:22,920
บาย

382
00:38:28,080 --> 00:38:32,200
- เราจะติดที่หน้าต่างบานอื่นด้วยไหม
- ขอทำบานนี้ให้เสร็จก่อนนะ

383
00:38:34,200 --> 00:38:35,640
ออกมาสวยดีใช่ไหมล่ะ

384
00:38:36,280 --> 00:38:39,360
ใช่ ตอนแรกฉันไม่แน่ใจเรื่องสี

385
00:38:39,880 --> 00:38:41,800
แต่โดยรวมแล้วดูดีเลยค่ะ

386
00:38:42,360 --> 00:38:46,880
หน้าต่างบานใหญ่ด้านหลังน่ะ
ถ้าติดบานนั้นด้วยจะดีไหม

387
00:38:46,960 --> 00:38:47,840
ดีสิ

388
00:38:50,600 --> 00:38:53,640
- ฉันเอาหนังสือเล่มนี้ไปไว้ข้างหลังดีไหม
- เอามาให้ฉัน

389
00:38:55,080 --> 00:38:57,440
ฉันอ่านผ่านๆ น่าสนใจดีนะ

390
00:38:57,520 --> 00:39:00,120
หมายความว่าไง เธออ่านเหรอ

391
00:39:01,000 --> 00:39:03,720
เปล่า ไม่ได้อ่านค่ะ แค่เปิดดูคร่าวๆ

392
00:39:03,800 --> 00:39:06,000
เธอค้นดูข้าวของฉันทำไม

393
00:39:06,080 --> 00:39:09,520
ฉันสงสัยน่ะ แต่เชื่อเถอะ ฉันไม่ได้อ่าน

394
00:39:12,600 --> 00:39:16,360
- อ่านไปเยอะแค่ไหน
- แค่ดูช่วงต้นเรื่องไป

395
00:39:17,240 --> 00:39:19,960
- ขอให้งานราบรื่นนะครับ
- ขอบคุณค่ะ

396
00:39:22,160 --> 00:39:26,320
- ผมเอากระจกมาส่ง
- ฉันจะไปทำหน้าต่างข้างหลังต่อนะ

397
00:39:37,200 --> 00:39:38,760
อยากเห็นหอคอยไหม

398
00:39:41,280 --> 00:39:42,120
อยาก

399
00:39:44,720 --> 00:39:45,720
มีเงื่อนไขหนึ่งข้อ

400
00:40:07,920 --> 00:40:10,240
- รู้จักเธอไหม
- ไม่

401
00:40:11,360 --> 00:40:12,480
จ้องเราเขม็งเลย

402
00:42:17,480 --> 00:42:20,320
หัวใจฉันเริ่มเต้นรัวขึ้นเรื่อยๆ ในแต่ละก้าว

403
00:42:22,000 --> 00:42:25,720
ฉันหยุดอยู่ที่บันไดขั้นสุดท้าย
สติกำลังจะหลุดลอย

404
00:42:27,720 --> 00:42:30,200
ประตูสู่โลกใบใหม่อยู่ตรงหน้าฉันแล้ว

405
00:42:31,560 --> 00:42:33,800
มือฉันหดเล็กอยู่ในมือเขา มันละลาย

406
00:42:35,480 --> 00:42:38,440
สิ่งที่อยู่อีกด้านของประตูบานนั้น
อาจจะยิ่งดีกว่าสิ่งที่อยู่ด้านนี้ก็ได้

407
00:42:40,920 --> 00:42:42,240
ตอนนี้ฉันพร้อมแล้ว

408
00:43:16,800 --> 00:43:20,200
ฉันเคยเดินผ่านแถวนี้ ฉันรู้จักที่นี่

409
00:43:24,560 --> 00:43:28,560
- คุณรู้จักที่ที่ไม่เคยไปมาก่อนได้ยังไง
- ความคิดฉันเคยล่องลอยอยู่แถวนี้

410
00:43:29,560 --> 00:43:30,600
คุณมากับใคร

411
00:43:34,320 --> 00:43:37,680
- ไม่มี
- ไม่มีคนอื่นรู้จักที่นี่ นอกจากผม

412
00:43:40,200 --> 00:43:43,720
- ใครเป็นคนวาดรูปที่ข้างล่างนั่น
- คุณล่ะมั้ง

413
00:44:15,960 --> 00:44:17,280
อีกที

414
00:44:26,680 --> 00:44:27,760
บนนี้สูงดีนะ

415
00:44:39,040 --> 00:44:44,280
- คุณไปรู้จักที่นี่มาจากไหน
- รู้เองน่ะ

416
00:44:45,120 --> 00:44:47,320
ต้องเคยได้ยินมาจากไหนสักที่สิ

417
00:44:50,440 --> 00:44:54,160
นั่นคือเงื่อนไขนะ เราสัญญากันแล้ว
เราจะเล่าให้กันฟัง

418
00:44:55,480 --> 00:44:57,960
ได้ยินคนคุยกันที่ร้านขนมปังน่ะ

419
00:44:59,720 --> 00:45:00,720
ร้านขนมปัง

420
00:45:02,280 --> 00:45:04,440
รู้ๆ กันอยู่ว่านั่นไม่ใช่เรื่องจริง

421
00:45:08,560 --> 00:45:10,000
ฉันบอกไปคุณก็คงไม่เชื่อ

422
00:45:10,760 --> 00:45:11,600
เชื่ออะไร

423
00:45:13,160 --> 00:45:14,240
ฉันเคยเห็นที่นี่

424
00:45:17,960 --> 00:45:20,400
เหมือนได้เห็นผ่านจิตใจของคนอีกคน

425
00:45:22,320 --> 00:45:23,280
เหมือนความฝัน

426
00:45:28,480 --> 00:45:30,480
ฝันเหรอ เหมือนพรหมลิขิตน่ะเหรอ

427
00:45:33,080 --> 00:45:34,080
คงใช่มั้ง

428
00:45:41,960 --> 00:45:44,320
ต้องเคยเห็นเท่านั้นเหรอถึงจะรู้จัก

429
00:45:58,200 --> 00:45:59,520
พระอาทิตย์จะตกแล้ว

430
00:46:03,240 --> 00:46:04,240
ปล่อยให้มันตกไป

431
00:46:06,040 --> 00:46:07,240
ผมรอเวลานี้แหละ

432
00:46:13,120 --> 00:46:14,120
จะไปไหน

433
00:46:14,800 --> 00:46:20,080
- ซีซันนี้คุณตีพิมพ์ไปกี่เล่มแล้ว
- ครึ่งนึงของปีก่อนล่ะมั้ง

434
00:46:20,160 --> 00:46:22,840
จริงเหรอ ซีซันนี้เราเองก็ไม่ได้ตีพิมพ์เยอะ

435
00:46:22,920 --> 00:46:28,160
ตลาดสิ่งพิมพ์ดิจิตอลกำลังขยายตัวขึ้นเรื่อยๆ
เพราะงั้นแหละ

436
00:46:30,360 --> 00:46:33,920
- คุณเคนัน ดีใจที่ได้เจอค่ะ สบายดีไหม
- ดีใจเช่นกัน ขอบคุณครับ

437
00:46:34,000 --> 00:46:35,080
- ตามสบายค่ะ
- ขอบคุณ

438
00:46:35,160 --> 00:46:36,080
ขอบคุณค่ะ

439
00:46:36,840 --> 00:46:39,120
พอประชุมเสร็จผมก็มาเลย

440
00:46:39,200 --> 00:46:40,760
เราน่าจะโทรหาคุณเจมาลนะ

441
00:46:41,640 --> 00:46:43,280
ใช่ เดี๋ยวผมโทรเลย

442
00:46:43,360 --> 00:46:45,000
มากันทุกคนแล้วสินะ

443
00:46:51,840 --> 00:46:53,560
ผมจะบอกความลับกับคุณ

444
00:46:56,080 --> 00:46:57,120
พร้อมไหม

445
00:47:38,080 --> 00:47:40,960
(แกรนด์โฮเทลอิสตันบูล)

446
00:47:41,040 --> 00:47:43,320
(1962 - ภัตตาคาร)

447
00:47:43,400 --> 00:47:44,960
ผมเป็นคนให้แสงสว่างกับเมืองนี้

448
00:48:16,440 --> 00:48:17,560
จะทำอะไรน่ะ

449
00:48:43,120 --> 00:48:45,480
น่าจะดีกับช่วงยุ่งๆ แบบนี้นะ

450
00:48:45,560 --> 00:48:47,200
ภรรยาคุณกำลังมาใช่ไหม

451
00:48:48,240 --> 00:48:51,320
ใช่ น่าจะเจอรถติด ขอตัวนะครับ

452
00:48:51,920 --> 00:48:53,920
สบายดีไหม งานเป็นไงบ้าง

453
00:48:54,640 --> 00:48:56,520
- ก็สนุกดีนะ
- ลูกเป็นไงบ้าง

454
00:49:20,920 --> 00:49:22,960
คุณเปิดไฟที่นี่ทุกคืนเหรอ

455
00:49:26,040 --> 00:49:27,240
ไม่ทุกคืนหรอก

456
00:49:31,520 --> 00:49:33,960
ฉันอยากเปลี่ยนทุกอย่างตอนนี้เลย

457
00:49:36,520 --> 00:49:38,200
ตัวฉัน ชีวิตฉัน

458
00:49:40,120 --> 00:49:41,360
โลกทั้งใบ

459
00:49:45,760 --> 00:49:47,120
เป็นคุณจะไม่อยากเปลี่ยนเหรอ

460
00:49:54,120 --> 00:49:55,440
ผมอาจเคยอยากเปลี่ยนนะ

461
00:49:59,400 --> 00:50:00,800
อาจเคยอยากเปลี่ยน

462
00:50:43,960 --> 00:50:45,040
คุณไปไหนมา

463
00:50:50,640 --> 00:50:51,600
ฉันอยู่นี่แล้วไง

464
00:50:52,120 --> 00:50:53,520
คุณไปไหนอยู่ที่ไหนมา เกิกเช

465
00:50:54,840 --> 00:50:55,760
ก็อยู่ที่นี่

466
00:50:57,400 --> 00:50:58,600
ผมจะไม่ลืมสิ่งที่คุณทำคืนนี้

467
00:51:02,920 --> 00:51:04,480
ฉันเองก็จะไม่ลืม

468
00:51:05,480 --> 00:51:08,000
คุณเยาะเย้ยผม ตั้งสติหน่อย

469
00:51:09,320 --> 00:51:13,680
- เปล่า ฉันไม่ได้เยาะเย้ยคุณ
- คุณรู้เรื่องมื้อค่ำวันนี้ แต่คุณไม่ไป

470
00:51:13,760 --> 00:51:17,000
คุณไม่พกมือถือ รู้ไหมว่าทำให้ผมขายหน้าแค่ไหน

471
00:51:17,520 --> 00:51:19,360
คุณไม่ได้ขายหน้าหรอก เคนัน

472
00:51:26,080 --> 00:51:29,080
- ก็แค่ไม่มีเงาตามตัวไปด้วย แค่นั้น
- อะไรนะ

473
00:51:29,640 --> 00:51:32,200
เอะอะอะไรกัน ผมนอนไม่หลับเลย

474
00:51:32,280 --> 00:51:35,040
เปล่าจ้ะลูก ไม่มีอะไร

475
00:51:35,120 --> 00:51:37,360
เกิกเช นี่มันเรื่องอะไร

476
00:51:38,280 --> 00:51:39,320
แม่มาแล้ว

477
00:52:07,920 --> 00:52:10,280
ฉันว่าสีส้มนะ น่าจะขับผิวคุณ

478
00:52:11,520 --> 00:52:13,040
ฉันเอาสีฟ้าแล้วกัน

479
00:52:13,640 --> 00:52:15,360
- ได้เลยค่ะ
- ฉันจะไปดูทางนั้นด้วย

480
00:52:16,400 --> 00:52:17,560
สวัสดีค่ะ คุณเคนัน

481
00:52:17,640 --> 00:52:20,400
- ไง เจย์ลัน เกิกเชไม่อยู่เหรอ
- ไม่ค่ะ ออกไปก่อนแล้ว

482
00:52:22,560 --> 00:52:25,720
- ให้ช่วยอะไรไหมคะ
- แค่แวะมาน่ะ

483
00:52:27,840 --> 00:52:29,280
ตกแต่งใหม่เหรอ

484
00:52:29,920 --> 00:52:32,480
ค่ะ คุณเกิกเชอยากเปลี่ยนบรรยากาศหน่อย

485
00:52:32,560 --> 00:52:35,840
เราสั่งกระจกมาด้วย แต่ยังไม่ได้แขวน
ช่างไม้อยู่ตั้งบาลัทแน่ะ

486
00:52:37,760 --> 00:52:39,040
บาลัท ทำไมล่ะ

487
00:52:39,560 --> 00:52:42,760
คงได้ไอเดียมาจากหนังสือที่อ่านมั้งคะ

488
00:52:45,200 --> 00:52:46,160
เล่มไหน

489
00:52:47,120 --> 00:52:48,800
รู้สึกจะชื่อ "เถ้าถ่าน" ค่ะ

490
00:52:51,840 --> 00:52:53,840
อ๋อ โชคดีนะ

491
00:52:54,640 --> 00:52:58,560
- เกิกเชจะกลับเข้ามากี่โมงเหรอ
- น่าจะออกไปเลยนะคะ

492
00:53:02,200 --> 00:53:03,760
โอเค ขอให้งานราบรื่นนะ

493
00:53:08,920 --> 00:53:13,160
- ทำไมถึงมาเดินแถวนี้กับผู้หญิงคนนั้น
- กล้าดียังไงมาซักผม

494
00:53:13,760 --> 00:53:15,480
เธอรู้ไหมว่าคุณแต่งงานแล้ว

495
00:53:16,840 --> 00:53:21,000
- ระหว่างเรามันไร้สาระ เราแต่งกันเหรอ
- ใช่ ในเอกสาร

496
00:53:21,920 --> 00:53:25,240
ถ้าไม่ระวังให้ดีจนกว่าเราจะหย่า
ฉันรู้นะว่าจะ…

497
00:53:25,320 --> 00:53:27,680
ไสหัวออกไปที่นี่ซะ ออกไป

498
00:53:29,320 --> 00:53:31,640
คนเราทุกคนต้องรับผลกรรมที่ก่อ

499
00:53:32,320 --> 00:53:35,520
อย่าลืมจุดอ่อนตัวเอง แล้วก็อย่าล้ำเส้น

500
00:54:13,680 --> 00:54:14,560
เมื่อกี้อะไรน่ะ

501
00:54:17,040 --> 00:54:20,480
- เมื่อกี้ไหน
- เมื่อกี้มีเรื่องอะไร

502
00:54:20,560 --> 00:54:22,480
เปล่านี่ ไม่สำคัญหรอก

503
00:54:24,280 --> 00:54:26,200
ไหนคุณบอกว่ายังไม่แต่งงาน

504
00:54:26,800 --> 00:54:29,440
นี่ซักผมเหรอ เรื่องอะไร

505
00:54:29,520 --> 00:54:31,280
คนที่แต่งงานแล้วมันคุณไม่ใช่เหรอ

506
00:54:31,800 --> 00:54:34,120
- ฉันต้องการคำอธิบาย
- เรื่องอะไร

507
00:54:34,200 --> 00:54:37,720
- คุณโกหกมาตลอด
- โกหกอะไร คุณพูดอะไรของคุณ

508
00:54:37,800 --> 00:54:39,880
- คุณบอกว่าไม่รู้จักเธอ
- ใคร

509
00:54:39,960 --> 00:54:43,960
เธอเดินผ่านเรา ฉันถามคุณว่าเธอเป็นใคร
คุณบอกว่าไม่รู้

510
00:54:44,040 --> 00:54:47,080
คุณน่ะสิที่โกหก แล้วก็แต่งงานแล้ว

511
00:54:47,160 --> 00:54:51,200
คุณรู้จักหอคอยได้ยังไง บอกมา
ผมไม่รู้จักคุณ คุณเป็นใคร

512
00:54:51,920 --> 00:54:54,280
คุณเป็นใคร หา

513
00:54:54,360 --> 00:54:56,600
- บอกฉันมา
- คุณสิบอก คุณเป็นใคร ผมอยาก…

514
00:54:56,680 --> 00:54:59,640
คุณเป็นใคร หา

515
00:54:59,720 --> 00:55:00,960
- คุณเป็นใคร
- เดี๋ยวก็…

516
00:55:01,040 --> 00:55:02,880
- คุณเป็นใคร
- คุณ…

517
00:55:02,960 --> 00:55:06,600
- เฮ้
- คุณเป็นใคร หา เป็นใคร

518
00:57:14,840 --> 00:57:16,920
พ่อสั่งให้ผมแต่งงานกับบุชรา

519
00:57:19,600 --> 00:57:22,080
ธุรกิจกำลังล้ม พ่อเองก็ป่วย

520
00:57:22,760 --> 00:57:26,920
พวกเขาทำธุรกิจค้าขายกัน เราก็เลยติดร่างแห

521
00:57:28,000 --> 00:57:32,160
ผมไม่เคยนอนกับบุชรา เธอรู้ว่าผมไม่ได้รักเธอ

522
00:57:35,080 --> 00:57:40,240
หลังพ่อตาย ผมขอหย่า
เธอปฏิเสธ ย้ายออก แล้วหายนะก็บังเกิด

523
00:57:40,320 --> 00:57:44,720
วันหนึ่ง พี่ชายเธอโผล่มา เขาแทบเอาตัวไม่รอด

524
00:57:46,280 --> 00:57:48,080
ตั้งแต่นั้นมาผมก็ไม่ยุ่งกับพวกเขาอีก

525
00:58:18,240 --> 00:58:21,080
- คุณยังไม่กินเหรอ
- ผมไม่หิว

526
00:58:24,160 --> 00:58:25,880
ผมขอเรื่องเถ้าถ่านได้ไหม อ่านจบรึยัง

527
00:58:29,680 --> 00:58:30,680
ยังไม่จบ

528
00:58:32,120 --> 00:58:34,120
อย่างคุณไม่น่าใช้เวลานานขนาดนี้นะ

529
00:58:40,600 --> 00:58:44,920
ผมต้องติดต่อคนอื่นกลับเรื่องนี้
ยิ่งเอามาให้เร็วก็ยิ่งดีนะ

530
00:58:49,760 --> 00:58:54,560
มื้อสุดท้ายที่เราสามคนพร้อมหน้า
รสชาติมันเหมือนการทรยศ

531
00:58:55,240 --> 00:58:59,200
ม. กับร. ในที่สุดฉันก็ทำให้พวกเธอ
ต้องมาเผชิญหน้ากัน

532
00:59:00,320 --> 00:59:06,160
ความตายอันขมขื่นเข้าครอบงำร่างฉัน
บนโต๊ะที่เราจัดเตรียมด้วยกัน

533
00:59:06,920 --> 00:59:08,520
แล้วม. ก็ฆ่าฉัน

534
00:59:10,720 --> 00:59:12,520
ครั้งนี้เขารักษาชีวิตฉันไว้ไม่ได้

535
00:59:12,600 --> 00:59:15,720
สิ่งที่หลงเหลือจากความรัก
มีเพียงเถ้าถ่านแค่หยิบมือ

536
00:59:50,800 --> 00:59:53,800
"เข้าครอบงำร่างฉัน
บนโต๊ะที่เราจัดเตรียมด้วยกัน

537
00:59:53,880 --> 00:59:56,760
แล้วม. ก็ฆ่าฉัน ครั้งนี้เขารักษาชีวิตฉันไว้ไม่ได้"

538
00:59:58,000 --> 00:59:59,760
เขาฆ่าเธอ

539
01:00:01,160 --> 01:00:03,240
ที่ผ่านมาทุกอย่างเป็นเรื่องจริง

540
01:00:06,800 --> 01:00:08,960
เช่นอะไร

541
01:00:09,040 --> 01:00:13,040
ทุกอย่างเลย หอคอย ร้านขนมปัง บาลัท

542
01:00:13,560 --> 01:00:16,720
ม. เมทิน ที่เขาแต่งงานแล้ว ทุกอย่าง ทุกเรื่อง

543
01:00:16,800 --> 01:00:21,440
โอเค แต่นี่มันหนังสือนะ เรื่องแต่ง

544
01:00:21,520 --> 01:00:23,520
คือว่า เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นมาใช่ไหม

545
01:00:24,120 --> 01:00:26,600
ผู้คนกับสถานที่อาจจะบังเอิญก็ได้

546
01:00:26,680 --> 01:00:30,880
ฉันกล้าบอกเลย มันเกิดกับฉัน
มันคือเรื่องจริง ทุกเรื่องเลย

547
01:00:30,960 --> 01:00:32,120
มันเกิดขึ้นกับฉันทั้งหมด

548
01:00:32,680 --> 01:00:37,360
ใช่ แต่ถ้าทุกอย่างในนี้เป็นเรื่องจริง
และเขาตายไปแล้ว

549
01:00:37,440 --> 01:00:39,040
แล้วเขาเขียนหนังสือเล่มนี้ได้ยังไง

550
01:00:43,240 --> 01:00:45,160
เธอไม่ฟังฉันด้วยซ้ำ

551
01:00:45,680 --> 01:00:49,120
เธอนัวเนียกับผู้ชายกลางย่านนีชานทาชิ

552
01:00:49,200 --> 01:00:50,840
ในรถโกโรโกโส

553
01:00:51,920 --> 01:00:53,840
ตาฉันไม่ฝาดแน่

554
01:01:11,480 --> 01:01:14,240
ลูกยังไม่แต่งงานกับนายหนังสือคนนั้นอีกเหรอ

555
01:01:14,320 --> 01:01:16,680
ที่บอกว่าไม่อยากแต่งหมายความว่าไง

556
01:01:17,560 --> 01:01:19,120
แต่งงานเถอะ ลงหลักปักฐาน

557
01:01:20,720 --> 01:01:21,920
เชื่อคำแนะนำแม่นะ

558
01:01:28,120 --> 01:01:30,800
เชื่อแม่ ชีวิตลูกจะมีความสุขมาก

559
01:01:49,240 --> 01:01:51,800
ฉันอ่านจบแล้ว ไม่คุ้มที่จะตีพิมพ์หรอก

560
01:01:54,400 --> 01:01:55,520
คุณไม่ชอบเหรอ

561
01:01:57,240 --> 01:01:59,240
บรรยายอารมณ์เกินจริงไป

562
01:02:00,520 --> 01:02:02,120
ตอนจบก็น่าเบื่อ

563
01:02:03,280 --> 01:02:06,200
ไอเดียดีนะ แต่การนำเสนอแย่

564
01:02:08,160 --> 01:02:11,640
ถ้าคุณรู้ว่านักเขียนเป็นใคร
ฉันอยากคุยกับเขาหน่อย

565
01:02:12,880 --> 01:02:14,040
ผมจะลองถามดู

566
01:03:05,720 --> 01:03:07,320
ในทางกลับกัน เพียงความเศร้า…

567
01:03:13,200 --> 01:03:14,640
กับหัวใจที่แหลกสลาย…

568
01:03:18,320 --> 01:03:21,280
เข้าครอบงำร่างฉันบนโต๊ะที่เราจัดเตรียมด้วยกัน

569
01:03:56,400 --> 01:03:59,760
(เถ้าถ่าน)

570
01:04:09,920 --> 01:04:13,000
(ม. - เจอกันไม่ได้สามวันนะ
ยุ่งมาก แล้วจะโทรหา)

571
01:04:30,400 --> 01:04:32,280
หาตัวผู้แต่งไม่เจอค่ะ

572
01:04:32,360 --> 01:04:34,840
- ได้ยังไง ใครส่งมา
- ไม่รู้ค่ะ

573
01:04:34,920 --> 01:04:38,880
- กำลังค้นดูอยู่ เราเองก็งงเหมือนกัน
- ต้องมีใครสักคนส่งมาแน่นอน

574
01:04:38,960 --> 01:04:42,520
- ไม่ใช่ว่าหล่นมาจากฟ้าสักหน่อย
- อาจจะมากับเล่มอื่นก็ได้

575
01:04:42,600 --> 01:04:45,560
ทุกเล่มมีเลขลงทะเบียน มีข้อมูลติดต่อ

576
01:04:45,640 --> 01:04:47,760
แต่เรื่องเถ้าถ่านไม่มีเลย

577
01:04:51,560 --> 01:04:53,520
- บริษัทขนส่งเป็นคนเอามา
- อืม

578
01:04:53,600 --> 01:04:56,200
งั้นลองดูข้อมูลบริษัทขนส่งทุกเจ้าเลย

579
01:04:56,280 --> 01:04:59,000
- แบบนั้นน่าจะตามรอยได้
- ค่ะ เดี๋ยวจัดการให้

580
01:05:34,680 --> 01:05:35,640
เมทินล่ะ

581
01:05:36,840 --> 01:05:38,320
- เมทินล่ะ
- ใครนะ

582
01:05:39,760 --> 01:05:42,640
- อาลี
- อาจารย์ผมไปตลาดนัดวันพุธน่ะ

583
01:05:44,080 --> 01:05:46,000
- ให้บอกทางไหม
- ไม่ต้อง

584
01:05:46,520 --> 01:05:48,600
ของเก่า

585
01:05:51,880 --> 01:05:52,840
ของเก่า

586
01:05:57,080 --> 01:05:58,880
ของเก่า

587
01:06:01,560 --> 01:06:02,920
ของเก่า

588
01:06:03,000 --> 01:06:04,360
ปิเดร้อน

589
01:06:07,160 --> 01:06:08,800
ปิเด

590
01:06:47,320 --> 01:06:50,560
ช่วยบอกพวกเขาได้ไหมว่าตอนนี้ผมไม่ได้…

591
01:07:10,080 --> 01:07:11,280
ครับ คุณนาย

592
01:07:14,280 --> 01:07:16,360
- ขอพริกครับน้า
- ได้เลย

593
01:07:17,520 --> 01:07:18,360
เอ้านี่

594
01:07:21,080 --> 01:07:22,040
ไปกันไหม เกิกเช

595
01:07:45,000 --> 01:07:47,000
มีอะไรอยากพูดก็พูดมาเถอะ

596
01:07:50,000 --> 01:07:52,120
- เกิกเช
- คนพวกนั้นเป็นใคร

597
01:07:54,280 --> 01:07:55,160
ไม่ใช่ใครหรอก

598
01:07:58,000 --> 01:07:59,680
คุณปิดบังอะไรฉันอยู่

599
01:08:00,600 --> 01:08:04,680
ปิดบังเหรอ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับคุณเลย
ไม่ต้องห่วง นี่เรื่องงาน

600
01:08:05,760 --> 01:08:09,520
- มีผู้หญิงกี่คน
- อะไรนะ คุณเป็นอะไรของคุณ

601
01:08:20,720 --> 01:08:24,840
ฟังนะ ฉันต้องรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับตัวคุณ โอเคไหม

602
01:08:25,920 --> 01:08:28,560
สำหรับฉัน นี่ไม่ใช่รักเล่นๆ

603
01:08:30,080 --> 01:08:33,800
- ฉันเริ่มติดคุณแล้ว
- อย่า อย่ามายึดติดกับผม

604
01:08:37,440 --> 01:08:38,360
อย่าเลย

605
01:08:44,320 --> 01:08:45,640
อย่าผลักไสฉัน

606
01:08:53,360 --> 01:08:55,080
คุณกำลังผลักไสฉัน

607
01:08:57,760 --> 01:09:00,280
ฉันกำลัง… ฉันกำลังหลงทาง

608
01:09:00,360 --> 01:09:04,040
ผมไม่ได้ผลักไสใคร ไม่ได้วิ่งหนี ไม่ได้ปิดบัง

609
01:09:06,880 --> 01:09:07,720
นี่…

610
01:09:10,480 --> 01:09:13,760
ผมไม่ใช่คนที่จะนำทางให้ใครได้หรอกนะ

611
01:09:20,480 --> 01:09:21,760
เกิกเช อะไรเนี่ย

612
01:09:23,320 --> 01:09:24,320
ใจเย็น

613
01:09:26,160 --> 01:09:27,760
เกิกเช ทำอะไรของคุณน่ะ

614
01:09:29,960 --> 01:09:32,800
เฮ้ เกิกเช ให้ตายสิ

615
01:09:33,960 --> 01:09:35,480
เป็นอะไรของคุณ

616
01:10:24,400 --> 01:10:25,880
ทุกครั้งที่หลับตาลง…

617
01:10:27,920 --> 01:10:29,080
ฉันจะอยู่ที่หอคอยนั้น

618
01:10:30,960 --> 01:10:32,040
เหมือนว่ามันคือหน้าผา

619
01:10:38,440 --> 01:10:40,400
ฉันอยากกรีดร้อง

620
01:10:44,440 --> 01:10:45,440
ฉันไม่มีเสียง

621
01:10:46,920 --> 01:10:48,600
ฉันไม่รู้ชื่อตัวเองด้วยซ้ำ

622
01:10:50,520 --> 01:10:51,800
ฉันไม่รู้ชื่อฉัน

623
01:10:54,240 --> 01:10:56,640
ความเป็นจริงของสิ่งที่ฉันเจอมา…

624
01:11:01,480 --> 01:11:02,480
มันเลือนราง

625
01:11:03,720 --> 01:11:04,920
มันผสมปนเปกัน

626
01:11:08,360 --> 01:11:09,920
เกิกเช ทำอะไรน่ะ

627
01:11:16,080 --> 01:11:17,000
กดไว้

628
01:12:01,440 --> 01:12:03,680
เราเจอที่อยู่ที่ส่งหนังสือมาแล้ว

629
01:12:03,760 --> 01:12:07,320
มันส่งมาเมื่อหนึ่งปีก่อน
บริษัทขนส่งที่ไม่รู้จักเป็นคนนำส่ง

630
01:12:07,400 --> 01:12:10,840
- เรย์ฮาน อัคคายาคือชื่อผู้อาศัยที่นั่น
- ส่งที่อยู่มาให้ทีนะ

631
01:12:11,400 --> 01:12:12,240
ได้ค่ะ

632
01:12:52,520 --> 01:12:53,360
คะ

633
01:12:53,880 --> 01:12:55,480
สวัสดีครับ คุณเรย์ฮานใช่ไหม

634
01:12:55,560 --> 01:12:59,640
ผมเป็นเจ้าของสำนักพิมพ์อูร์คาน
เคนัน อูร์คาน

635
01:13:00,280 --> 01:13:03,160
ขอโทษที่มาโดยไม่บอกก่อน แต่ว่า…

636
01:13:04,320 --> 01:13:07,160
ผมอยากคุยกับคุณ เรื่องหนังสือที่คุณส่งไปให้เรา

637
01:13:08,760 --> 01:13:10,280
โทษที หนังสืออะไรคะ

638
01:13:11,280 --> 01:13:14,120
- เถ้าถ่าน
- ฉันไม่รู้หนังสือเล่มไหนเลย

639
01:13:14,200 --> 01:13:17,880
- คุณคงเข้าใจผิดแล้ว
- หนังสือเล่มนี้ส่งมาจากที่อยู่นี้

640
01:13:17,960 --> 01:13:19,440
ประมาณหนึ่งปีก่อน

641
01:13:19,520 --> 01:13:21,040
คุณอยู่ที่นี่คนเดียวเหรอ

642
01:13:21,680 --> 01:13:22,520
ใช่

643
01:13:22,600 --> 01:13:24,840
แล้วปีก่อนอยู่คนเดียวรึเปล่า

644
01:13:25,360 --> 01:13:28,400
เปล่า คือว่า ตอนนั้นมีพี่สาวอยู่ด้วย แต่…

645
01:13:28,480 --> 01:13:30,560
ผมขอคุยกับพี่สาวคุณได้ไหม

646
01:13:30,640 --> 01:13:32,760
ไม่ได้หรอก เพราะเราเสียเธอไปแล้ว

647
01:13:34,200 --> 01:13:37,240
เสียใจด้วยครับ ผมผิดเองที่ถามขึ้นมา

648
01:13:37,320 --> 01:13:40,480
- เธอชื่ออะไรครับ
- ดุยกู อัคคายา คุณมาผิดที่แล้วล่ะ

649
01:13:40,560 --> 01:13:43,080
ผมรู้ว่าพี่สาวคุณตายยังไง

650
01:13:43,880 --> 01:13:47,120
- เป็นไปได้ว่าเธอเขียนหนังสือเล่มนี้
- ฉันว่าไม่ใช่นะ

651
01:13:47,200 --> 01:13:50,840
นี่เป็นเรื่องราวความรัก
ระหว่างช่างไม้ชื่อม. กับผู้หญิงคนหนึ่ง

652
01:13:50,920 --> 01:13:54,960
และช่วงท้ายเรื่อง
เธออ้างว่าช่างไม้คนนั้นจะฆ่าเธอ

653
01:13:55,040 --> 01:13:59,160
ถ้าคุณติดใจเรื่องการตายของเธอ
สิ่งนี้อาจนำไปใช้แจ้งเหตุอาชญากรรมได้

654
01:13:59,240 --> 01:14:02,840
ฉันไม่ติดใจอะไร
ตอนนั้นฉันบอกตำรวจไปหมดแล้ว

655
01:14:43,200 --> 01:14:45,600
- อิลยาส เข้าไปในร้าน
- ผมเอาที่เหลือมาได้นะ

656
01:14:46,120 --> 01:14:47,040
เข้าไปเถอะ

657
01:14:53,360 --> 01:14:55,680
- เธอมาที่นี่ทำไม
- ใจเย็นก่อนสิ

658
01:14:55,760 --> 01:14:57,680
ให้เย็นยังไง กล้าดียังไงถึงมาที่นี่

659
01:14:58,640 --> 01:15:01,720
ฉันเองก็ไม่อยากมาเจอนายเหมือนกัน
เดี๋ยว มีผู้ชายคนนึงมา

660
01:15:01,800 --> 01:15:03,680
- ใคร
- ไม่รู้สิ ดุยกู…

661
01:15:03,760 --> 01:15:07,360
อย่าพูดชื่อเขาหรือพูดให้ฉันนึกถึงเขา ฉันอยากลืม

662
01:15:07,440 --> 01:15:11,000
- เขาเขียนเรื่องนาย บาลัท ความรักของนาย
- เธอจะทำให้ฉันเป็นบ้า

663
01:15:11,080 --> 01:15:14,320
- เขาเขียนเรื่องการตายของตัวเอง
- พูดไร้สาระอะไร

664
01:15:14,400 --> 01:15:18,120
- ไม่ต้องมารื้อฟื้นอดีต
- เขาเขียนว่าเขาจะตาย ไม่รู้เขียนอะไรอีก

665
01:15:18,200 --> 01:15:19,600
อย่ามาที่นี่อีกนะ

666
01:15:22,800 --> 01:15:25,560
ไม่งั้นเรื่องนี้จบไม่สวยแน่

667
01:16:38,720 --> 01:16:39,840
ทำไมมองแบบนั้นล่ะ

668
01:16:49,320 --> 01:16:50,640
เจอตัวผู้แต่งแล้วนะ

669
01:16:53,080 --> 01:16:53,920
เป็นผู้หญิง

670
01:16:55,640 --> 01:16:57,240
เธอชื่อดุยกู อัคคายา

671
01:17:00,960 --> 01:17:02,200
น่าเศร้าอยู่เหมือนกัน

672
01:17:03,680 --> 01:17:04,920
ปรากฏว่าเธอตายไปแล้ว

673
01:17:06,960 --> 01:17:10,760
ไม่ก็มีคนทำให้ตาย

674
01:17:17,920 --> 01:17:19,080
แปลกดีนะ

675
01:17:21,480 --> 01:17:23,160
เธอเขียนเรื่องการตายของตัวเอง

676
01:17:25,800 --> 01:17:27,320
แทบจะคาดการณ์ไว้เลย

677
01:17:32,400 --> 01:17:35,640
คนที่สำนักพิมพ์เจอเบอร์น้องของเธอ

678
01:17:42,680 --> 01:17:43,520
เอเก้

679
01:17:52,320 --> 01:17:53,360
ดุยกู

680
01:17:59,880 --> 01:18:00,920
เธอตายยังไง

681
01:18:02,120 --> 01:18:04,880
ถูกรัดคอเหรอ หรือถูกยิง ตายยังไง

682
01:18:05,800 --> 01:18:06,760
ผมไม่รู้

683
01:18:11,920 --> 01:18:13,760
หวังว่าเธอไม่ได้ทรมานมากนะ

684
01:18:15,160 --> 01:18:18,680
คุณลองถามดูเองสิ นี่ที่อยู่น้องสาวเธอ

685
01:18:53,360 --> 01:18:56,960
- ขอโทษนะคะ คุณอยู่ที่นี่เหรอ
- ใช่ค่ะ

686
01:18:57,880 --> 01:19:00,960
ฉันมาหาห้องเบอร์สิบ กดออดแล้ว แต่ไม่มีคนตอบ

687
01:19:01,040 --> 01:19:05,200
หมายถึงเรย์ฮานสินะ ได้ข่าวว่าย้ายออกไปแล้ว
เก็บข้าวของรีบร้อนออกไป

688
01:19:05,280 --> 01:19:07,760
- รู้ไหมว่าเธอย้ายไปไหน
- ไม่รู้เลย

689
01:19:08,480 --> 01:19:09,760
เธอมีพี่สาวใช่ไหม

690
01:19:10,280 --> 01:19:13,280
ใช่ ดุยกู เราเสียเธอไปเมื่อปีก่อน

691
01:19:13,360 --> 01:19:15,720
ได้ข่าวมาเหมือนกัน รู้ไหมว่าเธอตายยังไง

692
01:19:16,720 --> 01:19:18,800
บ้างก็ว่าฆ่าตัวตาย

693
01:19:19,520 --> 01:19:23,440
บ้างก็อ้างว่า
วันนั้นมีชายคนนึงเข้าไปในบ้าน แค่นี้แหละ

694
01:19:50,120 --> 01:19:52,400
- สวัสดี
- สวัสดีครับ

695
01:19:54,280 --> 01:19:57,600
- มีอะไรให้ช่วยครับ
- ผมอยากได้ช่างไม้เก่งๆ

696
01:19:57,680 --> 01:19:59,880
- ได้ยินเรื่องคุณมา
- อยากได้อะไรครับ

697
01:20:01,360 --> 01:20:05,000
- อยากได้ชั้นหนังสือ
- ได้เลย เดี๋ยวผมมา

698
01:20:18,480 --> 01:20:21,080
ไม่มีปัญหาครับ เอาแบบไหน คิดไว้ว่ายังไงบ้าง

699
01:20:21,720 --> 01:20:27,160
ไม่ใหญ่เกินไป ชั้นหนังสือแบบโมเดิร์น สีไม้ดิบ

700
01:20:29,200 --> 01:20:31,200
โอเค เขียนขนาดไว้เลยครับ

701
01:20:35,680 --> 01:20:39,000
เรื่องราคาไม่ใช่ปัญหา แค่ขอด่วน

702
01:20:42,680 --> 01:20:43,920
ได้สัปดาห์หน้า

703
01:20:44,920 --> 01:20:48,200
- นั่นช้าเกินไป
- มันต้องใช้เวลา ไม่ใช่เรื่องเงินหรอก

704
01:20:48,280 --> 01:20:51,400
แต่ผมใช้วัสดุที่มีอยู่แล้วทำให้ได้นะ

705
01:20:52,080 --> 01:20:52,920
แบบนั้นก็ได้

706
01:20:55,600 --> 01:20:59,880
- โอเค มีอะไรอีกไหม
- ผมจะเขียนที่อยู่ให้

707
01:22:01,040 --> 01:22:02,440
ตามฉันทำไม

708
01:22:04,640 --> 01:22:06,040
รู้จักดุยกู อัคคายาไหม

709
01:22:10,480 --> 01:22:14,560
- เมทินอาจก่ออาชญากรรมก็ได้
- ก่อไปแล้วน่ะสิ

710
01:22:16,920 --> 01:22:20,880
อาชญากรรมร้ายแรง โดยการคบกับคุณ
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกด้วย

711
01:22:21,600 --> 01:22:24,520
ทุกอย่างถูกบันทึกไว้ที่เบื้องบน

712
01:22:24,600 --> 01:22:26,640
คุณเองก็เป็นผู้สมรู้ร่วมคิด

713
01:22:27,160 --> 01:22:30,920
- ฉันไม่สนหรอกว่าคุณคิดยังไง
- งั้นเหรอ

714
01:22:32,840 --> 01:22:35,320
สักวันทุกคนจะต้องรับกรรมในสิ่งที่ถูกบันทึกไว้

715
01:22:36,560 --> 01:22:37,520
อัลเลาะฮ์นั้นยิ่งใหญ่

716
01:22:40,040 --> 01:22:42,360
นี่คือคำเตือนแรกและคำเตือนสุดท้ายจากฉัน

717
01:22:42,440 --> 01:22:46,280
ถ้าคุณเป็นคนฉลาด ก็อยู่ให้ห่างจากย่านนี้ไว้

718
01:23:33,400 --> 01:23:34,520
ไม่ต้องก็ได้

719
01:23:36,440 --> 01:23:39,360
พูดอะไรน่ะ เราปล่อยให้คุณหิวกลับไปไม่ได้

720
01:23:45,840 --> 01:23:47,680
เคยมาแถวนี้ไหม

721
01:23:49,640 --> 01:23:50,800
ไม่เลย นี่ครั้งแรก

722
01:23:56,960 --> 01:23:58,680
ครั้งแรกงั้นเหรอ

723
01:23:59,680 --> 01:24:00,520
ใช่

724
01:24:06,760 --> 01:24:07,880
คุณแต่งงานรึเปล่า

725
01:24:09,120 --> 01:24:10,120
ไม่ได้แต่ง

726
01:24:12,000 --> 01:24:13,600
เคยแต่งมาก่อนไหม

727
01:24:17,200 --> 01:24:18,160
เคย

728
01:24:22,200 --> 01:24:26,440
- ไปไม่รอดเหรอ
- ก็นะ เป็นอดีตไปแล้วล่ะ

729
01:24:26,520 --> 01:24:28,440
ผมปล่อยวางไปแล้ว ช่างมันเถอะ

730
01:24:39,680 --> 01:24:44,240
ยินดีต้อนรับที่รัก มาสิ มื้อค่ำพร้อมแล้ว
เรามีแขกด้วยนะ

731
01:24:48,720 --> 01:24:50,040
คุณคิดว่าไง

732
01:24:52,720 --> 01:24:57,800
คุณสั่งทำกระจกให้ห้องเสื้อ
ผมก็เลยเจอช่างคนนี้ นี่ภรรยาผม เกิกเช

733
01:25:00,440 --> 01:25:02,520
เขาทำงานออกมาดีใช่ไหมล่ะ

734
01:25:06,880 --> 01:25:08,000
เนื้อสุกแล้ว

735
01:25:09,440 --> 01:25:13,240
พวกคุณไปนั่งก่อนเลย เดี๋ยวผมมา
เขาจะกินข้าวกับเราน่ะ

736
01:25:14,560 --> 01:25:17,360
เสร็จงานแล้ว ผมจะเก็บของแล้วไปเลย

737
01:25:19,400 --> 01:25:22,640
ไม่เอาน่า ไม่ได้ ผมบอกแล้วไง
ว่าเราจะไม่ให้คุณหิวกลับไป

738
01:25:26,600 --> 01:25:27,440
เกิกเช

739
01:25:38,240 --> 01:25:39,240
นายช่าง

740
01:25:44,480 --> 01:25:45,800
วางไว้นี่แล้วกัน

741
01:25:47,280 --> 01:25:50,600
ไม่จำเป็นเลย ขอบคุณ

742
01:25:57,680 --> 01:25:58,800
คุณอ่านหนังสือไหม

743
01:26:02,240 --> 01:26:03,320
ไม่มีเวลาอ่านหรอก

744
01:26:04,840 --> 01:26:07,440
หนังสือคืองานเรา เกิกเชเป็นคนอ่านซะส่วนใหญ่

745
01:26:08,320 --> 01:26:09,280
ใช่ไหม เกิกเช

746
01:26:13,560 --> 01:26:14,600
คนเราควรอ่านหนังสือ

747
01:26:16,640 --> 01:26:23,040
แม้แต่หนังสือที่เขียนเมื่อหลายร้อยปีก่อน
ก็ยังจับใจผู้คนได้

748
01:26:24,200 --> 01:26:27,400
ลองคิดดูนะ สมัยก่อนน่ะ

749
01:26:28,080 --> 01:26:31,080
เขาไม่อนุญาตให้ผู้หญิงอ่านนิยายรัก

750
01:26:33,760 --> 01:26:34,600
ทำไมล่ะ

751
01:26:36,080 --> 01:26:38,520
จะได้ไม่เคลิบเคลิ้มตามไง

752
01:26:41,720 --> 01:26:43,080
อย่างเรื่องดอนกิโฆเต้

753
01:26:43,640 --> 01:26:47,640
สมัยนั้นผู้คนพากันลงถนน คิดว่าตัวเองเป็นนักรบ

754
01:26:50,840 --> 01:26:51,840
เดี๋ยวก็เย็นหรอก

755
01:26:59,040 --> 01:27:01,480
คุณเคยได้ยินคำว่าฟิกโตฟิเลียไหม

756
01:27:03,200 --> 01:27:05,320
ทาเนอร์เคยเล่าให้เราฟัง จำได้ไหม

757
01:27:07,920 --> 01:27:10,800
- เป็นอาการป่วยที่น่าสนใจนะ
- เอเก้ล่ะคะ

758
01:27:12,080 --> 01:27:15,880
อยู่ในห้องจ้ะ ผมเอาข้าวไปให้แล้ว ไม่ต้องห่วง

759
01:27:19,000 --> 01:27:20,080
ฟิกโตฟิเลีย

760
01:27:21,600 --> 01:27:25,000
ภาวะตกหลุมรักกับตัวละครในนิยาย

761
01:27:25,600 --> 01:27:28,680
องค์การอนามัยโลกไม่ถือว่าเป็นโรค

762
01:27:29,480 --> 01:27:33,000
แต่สำหรับผม นี่คือความผิดปกติร้ายแรงทีเดียว

763
01:27:36,800 --> 01:27:38,120
ขอบคุณสำหรับมื้อค่ำ

764
01:27:39,560 --> 01:27:42,120
- ราตรีสวัสดิ์
- เกิกเชค้นพบนักเขียนคนใหม่ด้วย

765
01:27:47,680 --> 01:27:48,760
ดุยกู อัคคายา

766
01:27:54,840 --> 01:27:58,040
รู้จักเธอได้ยังไง รู้จักดุยกูได้ยังไง

767
01:28:03,760 --> 01:28:06,560
ดุยกูเป็นคนเขียนหนังสือเล่มนี้

768
01:28:08,080 --> 01:28:11,040
เธอพูดถึงคุณในหนังสือเล่มนี้ด้วยนะ

769
01:28:12,360 --> 01:28:15,680
- พูดเรื่องบ้าอะไร
- มันก็แค่หนังสือ

770
01:28:17,240 --> 01:28:19,600
แค่หนังสืองั้นเหรอ

771
01:28:22,160 --> 01:28:23,360
เล่ามา

772
01:28:26,720 --> 01:28:28,720
เกิกเชอาจอยากเล่ารึเปล่า

773
01:28:32,760 --> 01:28:34,240
โอเค งั้นผมเล่าเอง

774
01:28:35,920 --> 01:28:38,280
ตัวละครหลักในหนังสือเล่มนี้คือม.

775
01:28:39,400 --> 01:28:43,200
ดุยกู ผู้แต่งหนังสือเล่มนี้ ตกหลุมรักกับม.

776
01:28:44,480 --> 01:28:47,920
เธอตามจีบเขา แม้จะรู้ว่าตัวเองจะตาย

777
01:28:48,560 --> 01:28:51,160
ต่อไปเป็นส่วนที่เชื่อมโยงกับคุณนะ นายช่าง

778
01:28:52,360 --> 01:28:54,720
นายม. เป็นช่างไม้อยู่ที่บาลัท

779
01:28:56,640 --> 01:28:57,720
เขาแต่งงานแล้ว

780
01:28:59,960 --> 01:29:01,240
เขาได้พบดุยกู

781
01:29:02,440 --> 01:29:05,560
เขาทำให้เธอตกหลุมรักจนถอนตัวไม่ขึ้น

782
01:29:06,960 --> 01:29:09,080
แล้วเขาก็นอนกับน้องสาวเธอ

783
01:29:10,320 --> 01:29:11,600
นี่มันเรื่องของใครกันล่ะ

784
01:29:12,320 --> 01:29:16,520
เรื่องของคุณไง นายช่าง
ม. ในหนังสือเล่มนั้นคือคุณไม่ใช่เหรอ

785
01:29:18,280 --> 01:29:21,000
เดี๋ยวนะ คุณมีปัญหาอะไร

786
01:29:24,160 --> 01:29:28,000
- มีปัญหาอะไรวะ
- นี่เป็นตอนที่ผมชอบที่สุด

787
01:29:28,920 --> 01:29:32,680
"คนเดียวที่ฉันเปิดเผยความลับให้รู้ ม.

788
01:29:34,160 --> 01:29:36,720
น้องสาวร่วมสายโลหิตของฉัน ร.

789
01:29:37,880 --> 01:29:41,920
คำโกหกของพวกเขา
รวมกันแล้วเท่ากับการทรยศ…"

790
01:29:42,480 --> 01:29:43,840
เรื่องพรรค์นั้นมันไม่มี

791
01:29:43,920 --> 01:29:47,680
คุณหว่านเมล็ดพันธุ์แห่งการหักหลัง
ไว้ในตัวพี่น้องที่รักใคร่กัน

792
01:29:48,200 --> 01:29:50,920
โชคชะตาพลิกจากหน้าเป็นหลังมือ คุณชอบนี่นา

793
01:29:51,000 --> 01:29:56,280
ทั้งผมและเรย์ฮานไม่ได้ทรยศดุยกู
ดุยกูเขาติดผม แค่นั้นเลย

794
01:29:57,040 --> 01:29:59,760
ก็ได้ นี่ก็คำโกหกงั้นเหรอ เอามาให้ผม เกิกเช

795
01:30:01,400 --> 01:30:02,240
ขอล่ะ

796
01:30:03,120 --> 01:30:04,120
ขอล่ะ

797
01:30:07,720 --> 01:30:08,720
อ้อ นี่ไง

798
01:30:08,800 --> 01:30:13,280
"มื้อสุดท้ายที่เราสามคนพร้อมหน้า
รสชาติมันเหมือนการทรยศ"

799
01:30:14,000 --> 01:30:17,080
"ม. กับร. ในที่สุดฉันก็ทำให้พวกเธอ
ต้องมาเผชิญหน้ากัน"

800
01:30:17,920 --> 01:30:21,240
เธอทำแบบนั้นทำไม
เพราะคุณสองคนหลับนอนกันเหรอ

801
01:30:21,320 --> 01:30:26,320
- ระวังปากหน่อย เดี๋ยวเลือดกลบปากหรอก
- ผมไม่ได้พูดเองนะ หนังสือมันเขียนไว้

802
01:30:26,400 --> 01:30:28,760
แกรู้อะไรบ้างนอกจากหนังสือ

803
01:30:28,840 --> 01:30:32,280
รู้จักชีวิตในโลกภายนอกไหม
เกิกเช เล่าให้เขาฟังสิ

804
01:30:35,240 --> 01:30:39,120
รู้อะไรไหม เกิกเชเขาไม่รู้หรอก
ว่าเรื่องไหนจริง เรื่องไหนหลอก

805
01:30:40,160 --> 01:30:43,520
เพราะเกิกเชเจอนายด้วยหนังสือเล่มนี้

806
01:30:44,760 --> 01:30:48,320
เธออ่านหนังสือเล่มนี้
และอยากใช้ชีวิตตามเรื่องราวที่เขียนไว้

807
01:30:50,400 --> 01:30:52,240
จริงเหรอ คุณเจอผมแบบนั้นจริงเหรอ

808
01:30:57,320 --> 01:30:58,280
จริงทั้งหมด

809
01:30:58,360 --> 01:31:02,040
จริงเหรอ ให้ตายสิวะ
เห็นพวกเราเป็นแค่เกมเหรอ หา

810
01:31:05,920 --> 01:31:06,960
คุณฆ่าเธอเหรอ

811
01:31:10,040 --> 01:31:10,880
อะไรนะ

812
01:31:11,640 --> 01:31:13,680
เราจะเปลี่ยนเรื่องราวเดี๋ยวนี้เลย

813
01:31:14,280 --> 01:31:16,880
อดีตระหว่างนายกับดุยกูเอย นายกับเรย์ฮานเอย

814
01:31:17,400 --> 01:31:19,360
สิ่งที่เกิกเชไล่ตามเอย

815
01:31:19,880 --> 01:31:22,840
ร่องรอยของเกิกเชเอย
เราจะทำลายมันทิ้งให้หมด

816
01:31:27,680 --> 01:31:29,880
มีสิ่งหนึ่งที่เราเปลี่ยนไม่ได้

817
01:31:31,360 --> 01:31:34,360
ความจริงว่านายฆ่าดุยกู

818
01:31:37,320 --> 01:31:40,000
รู้ไหมว่าเธอพยายามฆ่าตัวตายไปกี่ครั้ง

819
01:31:41,280 --> 01:31:42,840
เธอกินยากี่ขนาน

820
01:31:42,920 --> 01:31:45,880
ถ้าไม่กินยาแล้วเธอเป็นยังไง

821
01:31:46,960 --> 01:31:49,680
- แกรู้บ้างรึเปล่า แกรู้อะไรบ้าง
- ปล่อย

822
01:31:49,760 --> 01:31:52,080
เธอพยายามฆ่าตัวตายไปกี่ครั้ง

823
01:31:52,160 --> 01:31:54,200
- ปล่อย
- แกไม่รู้จักดุยกู

824
01:31:54,280 --> 01:31:56,680
แกไม่รู้เรื่องห่าอะไรเกี่ยวกับดุยกูเลย

825
01:31:56,760 --> 01:31:58,520
แกไม่รู้จักดุยกู

826
01:32:34,240 --> 01:32:35,520
เกิกเช เรียกตำรวจ

827
01:34:32,800 --> 01:34:35,080
อะไรคือความเป็นจริง อะไรคือนิยาย

828
01:34:35,160 --> 01:34:38,800
เราต้องคิดดูให้ดี
ผมคิดว่าชีวิตกำลังหลอกเราทุกคนเล่น

829
01:34:39,720 --> 01:34:43,280
ความเป็นจริงอาจเป็นคำโกหก
ที่ใครสักคนกุขึ้นมาก็ได้ ไม่คิดงั้นเหรอ

830
01:34:43,920 --> 01:34:46,920
หรือบางทีเราทุกคน
อาจมีชีวิตอยู่ในความฝันของใครสักคนก็ได้

831
01:34:49,480 --> 01:34:51,320
ครับ เชิญ

832
01:34:51,400 --> 01:34:54,640
ตัวเอกของคุณฆ่าตัวตาย
โดยการกระโดดให้รถไฟทับ

833
01:34:54,720 --> 01:34:58,760
คุณตั้งใจจะรวมตัวละครของเรื่องอื่น
เข้ากับของคุณเหรอคะ

834
01:34:58,840 --> 01:35:01,240
ครับ ผมตั้งใจให้มันคล้ายกัน

835
01:35:01,760 --> 01:35:06,840
ผมคิดไม่ออกว่าจะมีตอนจบไหนตราตรึงยิ่งกว่า
การจบชีวิตตนแบบแอนนา คาเรนินา

836
01:35:06,920 --> 01:35:11,040
และแน่นอน การจบแบบนี้คือการคารวะ
ปรมาจารย์ตอลสตอยผู้ยิ่งใหญ่

837
01:35:12,480 --> 01:35:13,480
เชิญครับ

838
01:35:13,560 --> 01:35:17,160
หนังสือเล่มนี้ไม่เหมือนเล่มก่อนๆ ของคุณ
มีกระบวนการคิดยังไงบ้างครับ

839
01:35:17,240 --> 01:35:19,120
คุณอ้างอิงข้อมูลจากแหล่งไหน

840
01:35:21,120 --> 01:35:24,840
ผมได้มารู้ตัวว่า
ผมเขียนเรื่องราวเกี่ยวกับตัวเองมากเกินไป

841
01:35:26,320 --> 01:35:27,840
วันหนึ่ง ผมบอกตัวเองว่า

842
01:35:28,760 --> 01:35:33,640
"ทาเนอร์ ขอล่ะ ครั้งนี้ลองทำอะไรที่แตกต่างดู

843
01:35:33,720 --> 01:35:37,080
แล้วหยุดเขียนเรื่องชีวิตตัวเองได้แล้ว"

844
01:35:38,400 --> 01:35:41,280
ลองนึกภาพการแทรกซึมเข้าไปในหัวคนอื่น

845
01:35:43,080 --> 01:35:46,400
และมองชีวิตผ่านดวงตาของคนคนนั้น

846
01:35:48,560 --> 01:35:50,160
"เถ้าถ่าน" จึงถือกำเนิดขึ้นมา

847
01:35:51,560 --> 01:35:54,240
ขอบคุณครับ ขอบคุณทุกคนที่มา

848
01:39:39,160 --> 01:39:44,160
คำบรรยายโดย อัจฉริยา สุกใส