Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
เช้านี้นักศึกษาต่างชาติเริ่มทยอยเดินทาง หลังจากเว้นช่วงไปนานเนื่องจาก
ข้อจํากัดต่างๆ ของโรคระบาด ที่ทําให้ผู้คนปลีกตัวไกลห่าง
จากผู้เป็นที่รักมาเกือบสองปี
ครอบครัวชาวอเมริกัน...
ไม่อยากเชื่อเลย
ตายละ โอ้โฮ
- โอเค - เอาละ พร้อมนะ
ในนามของอัลเลาะฮ์
พรุ่งนี้ดีกว่าวันนี้
เย่
เอ้านี่ ไชโย
(กรุณาส่ง: เบรดส์ออฟเลิฟ ศูนย์มะเร็งและผู้ป่วยโรคผมร่วงเรือรัง)
(บัสม่า)
บัสซูม
สาวน้อย
พอไว้เคราแล้วจําไม่ได้เลย
- คิดถึงจัง - ฉันก็คิดถึงเธอ ชอบไหม
ดูดี
- ไม่จริง - ตอนนี้ดูเหมือนพ่อคน
- ตั้งแต่เกิด ส่งมา - เป็นทางการ
- ไม่ ไม่ต้อง - ไม่
ทิ้งชีวิตอิสระไว้โน่นเลย อยู่นี่ เธอคือน้องสาวฉัน
- นี่ใครกัน - เพื่อนฉันเอง
"งั่มๆ ฉันชอบคุกกี้ที่สุด"
ได้โปรด นี่คือคาบูร์คนดัง
- ใครคือคาบูร์ - คาบูร์
คุณโซไลมานยืนกราน ให้คาบูร์ต้อนรับเธอด้วยตัวเอง
โอเค
"กระผมได้ยินเรื่องท่านมาเยอะ ท่านหญิง ท่านคือบัสซูม่าสินะขอรับ"
ฉันชื่อบัสซูม่า ขอบคุณที่มารับฉันนะ คาบูร์
"ขอต้อนรับสู่จิดดาห์"
ดีจังที่พี่ยังทําของพวกนี้อยู่
"ผมหรือขอรับ ทําอะไรขอรับ"
วาลีด
ชีวิตเธอช่างยุ่งเหยิง
ปัญหาที่เจอมันยุ่งเหยิงเกินไปจนน่ารําคาญ
เมื่อเป็นเรื่องความรู้ ฉันรู้ทุกอย่าง
แต่ฉันคิดไม่ถึงว่าเธอจะใช้วิธีนี้
สาปแช่งความรัก คนสวยอย่างเธอจูงจมูกผู้ชาย
ฉันเรียกเธอนางฟ้า แต่เธอคืออาถรรพ์สําหรับฉัน
นี่แหละชีวิต ไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบ ฉันเหมือนตกนรกกับเธออยู่ดี
เธอไม่มีพอ...
บัสซูมของฉัน
- คิดถึงจังเลย - คิดถึงคุณมากเลย ซามีรา
- ผมเธอ - หนูตัดสั้น ชอบไหมคะ
- สวยจ้ะ - หนูตัดไปบริจาค แต่อย่าบอกแม่นะ
- รับไปที ซามีรา - คุณผู้หญิง บัสซูม่ามาแล้ว
- แม่คะ หนูกลับมาแล้ว - ให้วางที่ไหนคะ
- ฮินด์ - สวัสดี
- ยินดีต้อนรับกลับบ้าน - ขอบคุณค่ะ
- ลูกสาวฉันอยู่ไหน ขอดูหน่อย - แม่ขา
- คิดถึงจัง - เหมือนกันค่ะ
- ไม่ได้เจอกันตั้งสองปี - ช่วยไม่ได้นี่คะ
พระเจ้าช่วย
หวัดดี ฮัมซา
ในที่สุดเราก็ได้พบกัน
หวัดดี
อารู้ใช่ไหมว่าเขาเป็นแค่เด็กตัวเล็กๆ ยังพูดไม่เป็น เล่นก็ไม่เป็น
ก็เธอโตขึ้น
อาไม่ได้โตขึ้นเลย
อาจากไปและกลับมาเป็นผู้ใหญ่เลย
ผมจะพาไปดูของขวัญวันอีด
(โซไลมานที่รัก)
นี่ของเธอเหรอ
ใช่ แต่ผมสัญญากับแม่ไว้แล้ว ว่าจะไม่เปิดจนกว่าคุณอาจะมา
(วาลีด แม่ ฮินด์ ฮัมซา)
ของขวัญของพ่ออยู่ไหนล่ะ
พ่อผมเหรอ
เปล่า ของพ่อเธออยู่นี่ อาหมายถึงพ่อของอา
คุณปู่เหรอ คุณปู่ไม่สบาย
แต่เขาแกล้งทําเป็นสบายดี
โซไลมาน มานี่จ้ะ
พ่อคะ
มีอะไรเหรอ เขาย้ายเข้าไปอยู่ห้องแม่เหรอ
เปล่าจ้ะ
หนูคงดีใจถ้าพ่อแม่ อยู่ห้องเดียวกัน หนูเป็นลูกสาวแม่นะ
ไม่ใช่อย่างนั้น บัสม่า
งั้นคืออะไร
พ่ออยู่ไหน
ใจเย็นๆ แล้วฟังนะ
ฉันใจเย็นและฟังอยู่ แต่ไม่มีใครพูดเลย
พ่อออกจากบ้านไปแล้ว
เราแยกทางกันเมื่อสองเดือนก่อน
ลูกยุ่งกับการเรียน เตรียมตัวทําปริญญาเอก
แม่เลยไม่อยากกวนใจลูก
แม่พยายามเลี่ยงมาหลายปี
แต่ไม่ได้แล้ว ทางเลือก ที่ดีที่สุดสําหรับทุกคนคือการหย่า
แม่โกหกหนู
เราเสียใจมากพออยู่แล้วที่ ไม่ได้ไปงานรับปริญญาของลูก
เราอยากให้ลูก มีแต่ความสุข ไม่อยากทําให้ลูกกังวล
สถานการณ์มันเกินจะรับไหว โชคดีที่เธอไม่อยู่
พี่ไม่ได้อยู่ที่นี่ด้วยซ้ําจะพูดแบบนั้นได้ยังไง
วาลีด ฉันเข้าใจว่าพี่ยุ่งเรื่องฮัมซาเกิด
พี่เลยยุ่งมากจนไม่ได้บอกฉัน
แต่แม่คะ แม่มีเวลามาขอให้หนูซื้อสมุนไพรให้ฮินด์
ซื้อวิตามินซีให้ป้านาจัท ซื้อยาสมุนไพรให้เพื่อนบ้าน
แม่จะบอกว่าแม่ยุ่งจนไม่มีเวลาบอกหนูเหรอ
ไม่นะ แม่ อย่าบอกหนู
หนูไม่ได้จะขอให้แม่ส่งข่าว
แม่ควรปรึกษาหนูต่างหาก
หนูคือลูกสาวคนเดียวของแม่ในบ้านหลังนี้
ไม่คิดอย่างนั้นเหรอ
ใช่ เพราะมันคงทําให้หนูไขว้เขว
พ่ออยู่บ้านเก่าของเราที่ซาลามา
ถ้าพ่อเขาของขึ้นก็รีบพาน้องออกมาทันทีนะ
- นึกถึงใจน้องด้วย - ครับ
(ซามีร์ อัล กัซซาวี)
พ่อ
หนูกลับมาแล้ว
เขาคงเปิดประตูแล้วถ้าเขาอยากเปิด
ช่วงล็อคดาวน์เขาอาการหนักขึ้น
สภาพนั้นมันอันตรายมาก โดยเฉพาะกับแม่
พ่อเป็นสัตว์ร้ายหรือไง
ฟังที่ตัวเองพูดเข้าสิ
ฟังนะ ฉันทนร้อนไม่ไหว
ยินดี
เข้ามาๆ
- หลานรัก สุขสันต์วันอีด - สุขสันต์วันอีดครับ
หวัดดีจ้ะ
- สุขสันต์วันอีดจ้ะ - สุขสันต์วันอีด
เล่าให้ฟังหน่อยเรื่องของขวัญ
อยู่นี่เอง บัสซูม่า
แม่แลกของขวัญ และฉลองวันอีดแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่
เธออยากให้ครอบครัวสร้างธรรมเนียมใหม่
ธรรมเนียมควรจะเป็น การอยู่พร้อมหน้าครอบครัวไม่ใช่เหรอ
เธอไม่เปลี่ยนไปเลย บัสซูม่า เวลาหงุดหงิดก็จะมีผื่นขึ้นตามตัว
บางคนแพ้ถั่ว
ส่วนหนูแพ้ครอบครัว
- สุขสันต์วันอีด - สุขสันต์วันอีด
- และขอบคุณ - ยินดี
- สุขสันต์วันอีด - หวังว่าจะเห็นเธอแต่งงานปีหน้า
จะให้ของขวัญเราเหรอ
ไม่ เธอจะซื้อของขวัญให้หล่อนและฉัน
ทําเอาอยากอยู่เป็นโสดเลย
ดูเหมือนบัสม่าไม่อยากได้ของขวัญเทศกาล
หนูอยากรู้จักคุณย่าโรกายาจังค่ะ
เหมือนกัน พวกเธอ คงรักกันน่าดู พ่อเธออยู่ไหนล่ะ
บางทีวาลีดคงรู้ค่ะ
น้องแกไปไหนล่ะ
บอกเขาสิว่าญาติที่รักอยู่ไหนแล้ว
เขาจะมาหาคุณพ่อแน่ค่ะ เขากําลังมาแน่ๆ
- สุขสันต์วันอีดนะหลาน - ขอบคุณค่ะ
สุขสันต์วันอีดจ้ะ
ขอบคุณค่ะ
- ไงจ๊ะ ยินดีต้อนรับกลับบ้าน - สวัสดีค่ะ คุณปู่ คิดถึงนะคะ
หาผู้หญิงสวยๆ ให้ปู่ไม่ได้เหรอ
คุณปู่คะ
หวัดดี
คิดถึงเธอนะ
มาถ่ายเซลฟี่กันเถอะ
ยิ้ม
เราเลิกคุยเรื่องงานได้ไหม นี่มันวันหยุดนะ
ขอต้อนรับครับ ดอกเตอร์
ยังไม่ได้เป็นค่ะ
เดี๋ยวก็ได้เป็นแล้ว
ดีใจเหรอครับที่เธอยังเรียนอยู่
แน่นอน เธอทําให้เราภูมิใจ
แวดวงวิชาการมีไว้สําหรับคนฉลาด
แล้วคนโง่ทําธุรกิจครอบครัวเหรอครับ
มีดอกเตอร์หญิงคนเดียวในครอบครัวก็ฮือฮาแล้ว
หมายความว่าไง ดอกเตอร์คนเดียว แล้วแอดลี่ น้องชายคุณล่ะ
แอดลี่เคยใช้ปริญญามาทําอะไรล่ะ
อย่างน้อยเธอก็เรียนวิศวกรรม ไม่ใช่ศึกษาแบคทีเรียจุลภาคสกปรก
ปริญญาเอกของหนูคือวิศวกรรมสิ่งแวดล้อมค่ะ
ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นจริงๆ
สิ่งแวดล้อมและสิ่งมีชีวิต
ทําไมคะ
แบคทีเรียจุลภาคที่พ่อเรียนหาคนเรียนยากมาก
ใช่ หายากเหมือนเขา
ฉันเตรียมเกมไว้เล่นหลังมื้อเย็นแล้วนะ
แม่ เราจําทุกเกมได้ขึ้นใจแล้ว
การต่อสู้ในคืนเต็มดวง รอมฎอนครั้งที่สอง...
อัลคานดาค ในวันที่ห้าของเดือนเชาวัล
เฮ้ย ตัวปลอม พนันได้เลยนายไม่เคย อดอาหารแม้แต่วันเดียวในเดือนรอมฎอน
ปลอมจริงๆ
- ใครถามนาย - คนรุ่นนายเรียกว่าอะไร
- พวกนักจํา - นั่นมันรุ่นนาย
ลูไอ เธอเป็นคนเจเนอเรชันซีไม่ใช่เหรอ
เราเป็นเจเนอเรชันเอ เอบวกด้วย
อิบราฮิม
มาถามคุณปู่กันเถอะว่า เขาอยากทําอะไรในวันอีด
- ฉันชอบกินเนื้อ - ทําอะไรดีคะ
กินของที่แม่เธอวางไว้บนจานฉันให้หมด
ใจเย็นๆ ฉันมีแค่ปากเดียว
ปู่อยากทําอะไรน่ะเหรอ
ปู่อยากเห็นทุกคนมีความสุข
นั่งฟังทุกคนคุยกัน
และดูว่าทุกคนวางแผนชีวิตยังไง
และชีวิตหลังความตายด้วย
ให้พวกเขาใช้ชีวิตนี้ก่อน ชีวิตหลังความตายเป็นเรื่องของฉัน
คงเป็นโซไลมาน
ใช่แล้ว
- ขอสันติจงมีแก่ทุกท่าน - ยินดีๆ
ให้ปู่ดูหน่อย
พ่อ
ขอดูว่าเป็นยังไงบ้าง
- ไหนดูซิ - มีอะไรเหรอ
ขอดูหน่อยว่าเกิดอะไรขึ้น
นี่เหรอ นิดหน่อย
รอยขีดข่วน
ไม่ต้องห่วง สุขสันต์วันอีด
- ดีไหม - พ่อ
สวัสดี ลูกสาวที่รัก เป็นไงบ้าง
- หนูคิดถึงพ่อ - เช่นกัน
ในที่สุด นางฟ้าของพ่อ ก็มาจากเมืองแห่งนางฟ้า
นี่อะไร
เรียนมากไปจนต้องตัดผมเหรอ
แค่เปลี่ยนบรรยากาศค่ะ ไม่ชอบเหรอ
นิดหน่อย
- คิดถึงพ่อนะคะ - พ่อก็คิดถึงทุกคนเหมือนกัน
- เป็นไงบ้างพ่อ - เป็นไงบ้างลูกชาย
- ขอสันติจงมีแด่ท่าน - ยินดีครับ
- ดีใจนะที่มา - ขอบคุณครับ สุขสันต์วันอีด
- ขอสันติจงมีแก่ทุกท่าน - ยินดี เข้ามาเลย
- สุขสันต์วันอีด - สวัสดีครับ อา
พ่อครับ นั่งเถอะ
- ลูกพ่อ - ผมมาแล้ว
- ขอกอดหน่อย - ได้อยู่แล้วพ่อ ขอพระเจ้าคุ้มครอง
- สุขสันต์วันอีดครับ - แกเป็นยังไงบ้างลูกชาย
- เป็นยังไงบ้าง - ไม่ค่อยดี แต่ทุกอย่างเรียบร้อยดี
- ขอบคุณพระเจ้า - ขอพระเจ้าคุ้มครอง
ลูกรักของพ่อมีความสุข และมาฉลองวันอีด
ใช่ไหม
นั่งเถอะ พ่อถามพี่ผมก็ได้ เขารู้ข่าวทุกอย่างของผม
กิจวัตรของผม สุขภาพของผม และงานของผม
ขอพระเจ้าอวยพร
น้ําครับ พ่อ
กินให้อร่อยครับ
- นั่งตรงนี้สิพ่อ - นั่งเลย
- เห็นไหม - นั่งเลย
กินยาก็ไม่เห็นจะเป็นอะไร
ฉันอยากให้นายใส่ใจกินยา
ทุกคนสนุกกับวันอีดดีนะ ไว้ค่อยพบกันใหม่
เมื่อลุงพวกเธออนุญาต
- พ่อ ขอร้อง - ลาก่อน
- จะไปไหน - เดี๋ยวสิ
- จะไปไหน - พ่อ อย่าไปนะ หนูจะไปด้วย
- ซามีรา - คะ
- ขออาบายากับกระเป๋าหนู ด่วนเลย - เอากล่องอาหารไปด้วย
พ่อไปหาลูกที่บ้านปู่เพราะบ้านพ่อไม่เรียบร้อย
ลูกไม่ใช่คนแปลกหน้าก็จริง
แต่พ่อก็อยากให้บ้านเรียบร้อยเวลาลูกมาครั้งแรก
พ่ออยู่ที่นี่สองเดือนแล้ว และอย่างที่เห็น...
มันไม่ง่ายเลย
พ่อเอาผลงานศิลปะมาแทนที่งานทดลองเหรอ
คอนเซ็ปฌวลอาร์ต
ทุกวันนี้โลกกําลังคลั่งไคล้คอนเซ็ปฌวลอาร์ต
หนูพูดจริงนะ
- พ่อคะ ทายซิว่าหนูมีอะไรมาฝาก - อะไร
แต่หนูกินไปบ้างแล้ว
อัลมอนด์หวานๆ จากแอลเอ
ใช่จริงๆ เลือกได้ดี
แต่มันเคยมีรูปภูเขา ถ้าพ่อจําไม่ผิด
ลูกกินไปบ้างแล้วใช่มั้ย
ดีต่อสุขภาพ
สิ่งนี้เคยเป็นผลงานศิลปะ จัดแสดงในนิทรรศการใหญ่โต
ขายไปแล้วในราคาแสนห้าหมื่นดอลลาร์ พูดจริงๆ
ใครโง่พอที่จะซื้อศิลปะกล้วยที่เอามากินได้
คนซื้อนี่โง่จริงๆ
แต่คนที่อ้างว่าสร้างศิลปะกล้วยนี่น่ารังเกียจจริงๆ
พูดตามตรง พ่อรับได้กับการ มีคนซื้อโง่ๆ มากกว่ามีคนขายโง่ๆ
แม่ให้พ่อเหรอ นั่นถ้วยชาใบโปรดของแม่เลย
พ่อทําแตกไปสองใบแล้ว เหมือนที่ทําหัวใจแม่ของลูกแตกสลาย
มาสิ
คนหลงตัวเองจอมอาฆาต
งูจอมเลื้อย
เผด็จการที่เลวทราม
อาเดลยุติธรรมดี
ไม่ เขาไม่ยุติธรรม
อาเดลปล่อยเหล็กใน
อาเดล...
ไม่ยุติธรรม
โอ้ อาเดลหนอ
นั่งสิลูกรัก
- นี่จ้ะ - ขอบคุณค่ะ
รสชาติยังเหมือนเดิมไหมคะ
มันมีรสใหม่
แต่ค่อนข้างคุ้นเคย
รู้ไหม สมัยอยู่มอนแทนา
เป็นช่วงเวลาที่พ่อกับแม่มีความสุขที่สุด
แม่คงบอกลูกแล้วใช่ไหม
บอกแล้ว
ทุกอย่างจะเรียบร้อยค่ะพ่อ
ได้ยินว่าลูกไปหาพ่อที่บ้านเขา
แบบนั้นเรียกว่าบ้านได้เหรอ
ดูเหมือนเราน่าจะส่งข่าวให้กันได้นะคะ
แม่ขอโทษจ้ะ
หนูง่วงนอนแล้ว
แม่เสียใจ
แม่น่าจะบอกลูกให้เร็วกว่านี้
จะได้ไม่ทําลายวันอีดของลูก
วันอีดของหนูจะดีเองเมื่อหนูได้นอน
ราตรีสวัสดิ์ บัสมาตี
(คู่มือการจัดการสิ่งแวดล้อม)
พ่อเขาทิ้งนี่ไว้ที่นี่
(ไรสเปอร์ดาล)
นี่เป็นยาที่เหลืออยู่
เขาทิ้งที่เหลือลงชักโครก
เขาไม่ยอมกินยาเลย
แม่พยายามให้ยาช่วยพ่อ และหย่าพ่อเพราะเขาไม่ยอมกินยาเหรอ
หนูจะย้ายไปอยู่บ้านพ่อ
อย่าทําอะไรโง่ๆ
ลูกต้องพักผ่อน ลูกเพิ่งกลับมาเอง
อีกไม่ถึงเดือนลูกก็มีสอบปริญญาเอกใช่ไหม
จําได้ไหมว่ามันยากแค่ไหน กว่าจะทําให้เขายอมปล่อยลูกเดินทาง
จําความอับอายตอนลูกจะไปต่อโทได้ไหม
อย่ากลับไปที่นั่นเลย
แต่หนูก็ได้เดินทาง
และพ่อก็ไม่ได้บ่นมาสองปีแล้ว
แม่ ถ้าแม่อยากรู้จริงๆ ว่าเมื่อคืนหนูเป็นยังไง
หนูคิดถึงความรักที่พ่อมีให้แม่
ลูกมาเห็นแล้วนี่ว่าเราขมขื่นแค่ไหน
ใช่เลย แม่ ใช่เลย
พ่อกับแม่กําลังทรมาน
คนเรามองหาคู่ชีวิตที่จะร่วมทุกข์ร่วมสุขกัน
และแม่ก็เจอพ่อ
แต่บางทีสิ่งที่ทําให้แม่ขมขื่นจริงๆ
คือยาพวกนี้ที่แม่คิดว่าจะแก้ปัญหาทุกอย่างให้แม่ได้
และทําให้อดีตดีๆ กลับมา
เมื่อไหร่กันแม่ถึงจะเชื่อว่า ยาไม่ได้ช่วยคนที่เรารัก
แม้แต่ชีวิตของมดก็ยังช่วยไม่ได้
เราช่วยคนได้นะแม่
ยาอย่างเดียวไม่ช่วยหรอก จริง
แต่แม่คืออะไร ผีเหรอ
แม่อยู่ข้างเขาตลอดเวลา
บัสซูมาตี
แม่อยากให้ลูกเรียนจบแม้จะมีเรื่องพวกนี้
ลูกสําคัญที่สุดสําหรับแม่
ปล่อยให้เราจัดการปัญหาเอง
ปัญหาของแม่คือปัญหาของหนูด้วย
หนูไม่เห็นแม่มีเรี่ยวแรงจะฉลองวันอีดเลย
- จะทําให้ลูกเศร้าทําไม - หนูเศร้าเมื่อแม่ฉลอง
แม่ทําให้หนูเศร้ากว่าเดิมด้วยการเอายานี่เข้ามา
ทิ้งยาไปได้เลย หนูไปละ
หวัดดี
- สวัสดีจ้ะ - สวัสดี
เรากําลังจะไปเยี่ยมย่าของเรา แล้วก็จะกินมื้อเที่ยงฝีมือลุง
- จากนั้นก็จะไปทักทายญาติๆ - ใช่
และเราจะไปดื่มชาที่บ้านของเธอ และอาจกินมื้อเที่ยงอีกรอบ
ฟังนะ นี่เป็นวันอีดวันที่สอง เราไปเยี่ยมญาติมาครึ่งนึงแล้ว
เงียบไปเลย พี่รับของขวัญจากทุกคน และเธอก็รู้ว่ามาลิคช่างเลือกแค่ไหน
แต่เดี๋ยวนะ เธอทําอะไรกับผมตัวเอง ยัยบ๊อง
ฉันตัดเอง
น่ารักจัง
ฟังนะ เธอมีเวลาให้ครอบครัว อีกสองวัน แล้วเธอต้องอยู่กับเรา
เธออยู่ไหน บ้านที่ซาลามาเหรอ
นี่ พ่อฉันคงมาแล้ว
- ไว้คุยกันใหม่ แล้วเจอกัน บาย - ลาก่อน
บาย
บอกแล้วไงว่าบ้านพ่อไม่เหมาะรับแขก
หนูไม่ใช่แขก
อย่าโทษฉัน
เขาไม่ยอมรับ
ที่ฉันบอกว่าบ้านนี้ไม่มีคนอยู่
อย่ามาโทษฉัน
ฉันเคยเป็นทราโวลต้า พวกเขาเปลี่ยนฉันเป็นจิม แคร์รี่
พวกเขาคือคนเลือก และฉันต้องทําตาม
อย่ามาโทษฉัน
พวกเขาบอกว่าพ่อป่วยใช่ไหม
ใช่
พวกเขาไม่รู้เหรอว่าแอร์มีแบคทีเรียอายุ 40 ปี
ไม่ดีต่อสุขภาพเลย
(ไรสเปอร์ดาล)
มีความทรงจํามากมายที่นี่เนอะดอกเตอร์
จําสมัยเธอยังเด็กได้ไหม บัสซูม่า
เธอเคยซ่อนอยู่ใต้โต๊ะนั่น
พอเราเจอเธอ จะเห็นเธอใส่เสื้อผ้าของแม่
ทาลิปสติกและใส่ส้นสูง
เธอโตแล้ว บัสซูม่า
ใช่ แต่ไม่ได้แต่งหน้า ดูหนูสิ
พวกเขาบอกให้เธอตัดผมด้วย
ผมเธอสวยมาก บัสซูม่าสวยเสมอ
ต้องสวยแน่อยู่แล้ว ใครๆ ก็รู้
แต่คนที่ปั่นหัวเธอและความคิดของเธอ
ใครรู้สิ่งที่เธอคิดล่ะ
ฉันไงรู้ดีว่าเธอคิดอะไร
เกิดอะไรขึ้น ลูกรัก
หนูเอาคืนที่ไม่ได้
ลูกไม่รู้เหรอว่าหัวใจไว้ไหน มันอยู่ตรงนี้ตลอด
นี่ไง มันกลับมารวมกันแล้ว
ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นจริงๆ
- สวัสดีค่ะ - ฮัลโหล
ฉันโทรมาแทนหมอฮัสซัน คลินิกตับและทางเดินอาหารค่ะ
ฉันโทรมาขอเลื่อนนัดคุณแอดลี่ ซาอีฟ เอ็ดดีน
วันจันทร์ 11 โมงเช้า
ฉันเป็นลูกสาวของคนไข้ค่ะ
ขอโทษค่ะ
ขอเปลี่ยนเป็นหมอฮัสซันได้ไหมคะ
หมอประจําของเขาลาหยุดค่ะ
หมอฮัสซันเพิ่งมาประจํา คลินิกเรา แต่คุณหมอเก่งมากค่ะ
ได้ค่ะ ขอบคุณ
- สุขสันต์วันอีด - สุขสันต์วันอีดเช่นกัน ขอบคุณ
โอเค บาย
หมอใหม่ไม่ได้แปลว่าเป็นหมอที่ดี
เราจะได้ไปเที่ยวกันครั้งแรก เรื่องหมอไม่สําคัญ
โรงพยาบาลเนี่ยนะ
พ่อไม่ต้องการเลขาเหรอ
(บันทึกข้อมูล)
ของบริจาคของพี่ชายลูกอีกแล้ว
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ ของจากคุณวาลีด
ขอบคุณค่ะ
วาลีดส่งอาหารมา
บอกเด็กคนนั้นว่าบ้านพ่อเขาไม่ได้มีไว้ทําการกุศล
เขาส่งโมโลคิยามา
ไม่เอาโมโลคิยา ไม่เอาข้าวกับวุ้นเส้นด้วย
ฉันบอกว่าสองวัน แต่รู้สึกมันนานเกินไป
ฉันเอากาแฟมาให้จะได้ช่วยเธออ่านหนังสือ
อ่านหนังสือเหรอ
แม่ส่งนายมาหรือไง ฉันไม่ลงไปหรอก
รู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่ที่นี่
ฉันฉลาด
ฉลาดเหรอ โชคดีนะที่พ่อ ไม่เห็นนายยืนอยู่กลางถนนแบบนี้
สวัสดีครับลุง
สุขสันต์วันอีด ผมแค่อยากมาอวยพร
ดูเหมือนเราจะสนุกแน่ๆ
ฉันจะฆ่านาย
ห้ามแกล้งกันอีก คิดว่าฉันอายุหกขวบเหรอ
- ฉันก็อยากให้เธอหกขวบนะ - ทําไมล่ะ
ถ้าเธอหกขวบและฉันแปดขวบ เราจะได้ดูทีโมนกับพุมบ้า
สมัยฉันเป็นลูกหมูป่าหน้าหูด
- ฮาคูน่า มาทาทา - ฮาคูน่า มาทาทา
- บอกอะไรให้ - บอกสิ
ฉันรู้ว่าเราจะเป็นเด็กหกขวบ และแปดขวบได้อีกครั้งที่ไหน
ที่ไหน
- บ้านริมทะเลที่ออบเฮอร์ - งั้นไปกันเถอะ
ฉันจะเข้านอนแล้ว
ฝันดีนะ
โอเค
แล้วเจอกัน
เจ้าทึ่ม
ดร.แอดลี่ ซาอีฟ เอ็ดดีน
คุณแอดลี่นะคะ
ดอกเตอร์แอดลี่ครับ
ผมเคยเป็นนักวิทยาศาสตร์ อาวุโสในแล็บนี้มา 20 ปี
- ยินดีต้อนรับกลับมาค่ะ ดร.แอดลี่ - ขอบคุณ
คลินิกอยู่ชั้นสองค่ะ
- โอเค - ช่วยใส่หน้ากากด้วยค่ะ
โอเค ฉันจะใส่แล้ว ขอบคุณ
ตาเหลือง
อาจเป็นเพราะสิ่งที่เราเรียกว่าดีซ่าน
- ดีซ่านคือการสะสมของ... - บิลิรูบินในเลือด
ถูกต้อง
มีสาเหตุหลายอย่างที่ทําให้ตาเหลืองได้
อาจเป็นเพราะขาดน้ํา คุณดื่มน้ําไม่พอ
หรืออาจมีสาเหตุอื่น
กังวลหรือเครียดสะสม
ความเครียดสะสม
วาลีด ตู้เย็นว่างเปล่าจริงๆ
แต่ไม่เป็นไร พี่คิดอะไรอยู่
เลิกส่งอาหารมาให้เขาได้แล้ว พ่อว่าเป็นของบริจาค
หนึ่งเดือนที่ผ่านมา คุณใช้ยา หรือดื่มแอลกอฮอล์ไหม
คุณช่วยมองผมตอนที่คุณ ถามคําถามตามระเบียบนี้ได้ไหม
ได้สิ
ดอกเตอร์ ผมอยากรู้ว่า พักหลังนี้คุณ...
มีเพศสัมพันธ์ที่ไม่ปกติหรือเปล่า
เซ็กซ์ที่ไม่คุ้นเคย
มีอะไรเกิดขึ้นไหม
ไม่ว่าจะมีเซ็กซ์ หรือความสัมพันธ์แปลกๆ
รู้เรื่องที่เขาเป็นโรคตับและตาเหลืองหรือเปล่า
มีอะไรผิดปกติไหม
อะไรที่แปลกไป สิ่งใหม่ๆ
ผมอยากให้คุณบอกผม ผมไม่อยากให้คุณ...
ฉันจะบอกว่าฉันก็รู้เรื่องนะ ดังนั้น ช่วย...
บาย เดี๋ยวฉันโทรกลับ
พ่อคะ
โทษค่ะ ฉันแค่...
หมอ ทํายังไงก็ได้ ขอยาแรงกว่านี้
แต่ขอผมสูบบุหรี่และดื่มกาแฟเถอะ
พ่อคะ
(ฉันควรล้างมือไหม - ควร)
(ช่องจ่ายยา)
เขาเอาไม้ตรวจคอพ่อหรือยังแบบนี้
เปล่า เขาสอดรู้สอดเห็นเรื่องไม่เป็นเรื่อง
ขอโทษค่ะ เราจะไม่มาเจอเขาอีก
อย่าขอโทษแทนคนอื่นสิ
ขอโทษค่ะที่หนูขอโทษ
คุณ หมดโควิดแล้ว
ดอกเตอร์ครับ ช่วยเรียกผมว่าดอกเตอร์
คุณหรือดอกเตอร์ก็เหมือนกัน อย่าหงุดหงิดไปเลย
- ไปเถอะพ่อ - ไปกันเถอะ
ที่นี่ชอบปลดตําแหน่งของพ่ออยู่เรื่อย ทําอยู่แค่นั้น
พระเจ้าทรงโปรด ดูนั่นสิ
วันนี้เราทําให้ท่านขําพอหรือยัง
ดร.ฮัสซันคือผลงานชิ้นล่าสุดของท่านเหรอ
พวกงูหลงตัวเองกําลังล่อหลอกฉันสินะ
ฟังหนูนะคะพ่อ
หนูหิวมากเลย นะคะพ่อ
ลาก่อนค่ะลุง
บาย
หนูตามหาพ่ออยู่ตั้งครึ่งชั่วโมง
พ่อขับช้าเกินไป
พ่อคะ ขอร้อง
ขอโทษนะ เราขอโทษ
ช่วยขับให้เร็วกว่านี้หน่อยได้ไหมคะ
ตาแก่ หลบไปสิ
คนเรานี่แปลกจริงๆ
พวกเขาไม่ว่าคนที่ขับ 140 กม. ต่อชั่วโมงกลางเมือง
แต่ทนไม่ได้กับคนที่ขับรถปลอดภัย
ขับรถ 20 กม.ต่อชม.นี่ปลอดภัยเหรอคะ
- พ่อ - พ่อขับรถเหมือนคนบ้าเหรอ
เปล่าค่ะ แต่อย่าขับรถประมาท
กินให้อร่อยครับ
เฮ่ เธอสั่งเพนเน่
ขอโทษครับ เริ่มกินไปก่อนเดี๋ยวเพนเน่จะตามมา
รู้ไหมว่าเธอบินมา 22 ชั่วโมงเพื่อมาหาผม
โอ้ ยินดีต้อนรับกลับบ้านครับ
ขอบคุณค่ะ
คุณอยากให้ผมกินก่อนเธออวดคนทั้งจิดดาห์เหรอ
ผม พ่อที่รักของเธอ และเธอที่บินมานาน 22 ชม.
ไม่หรอกค่ะ พ่อ
ขอโทษครับคุณ อาหารจะตามมาเดี๋ยวนี้
เรียกฉันว่าคุณอีกที ฉันจะเอาจานนี้ฟาดหน้านาย
เบอร์เกอร์นี่อร่อยจริงๆ ค่ะ
อร่อยมากเลย
เธอไม่กินไก่นี่
ถึงเป็นเบอร์เกอร์เนื้อช้างฉันก็คงกิน
เขาดีนะที่รอกินอาหารพร้อมเธอ
ใช่ เขาน่ารัก สุภาพ น่ารักมาก
วิธีที่เขาแสดงออกน่ะสิ ฉันเรียกเสียงหลงเลย "พ่อ"
คนรุ่นเขาก็อย่างนี้ พ่อฉันไม่ได้ดีไปกว่ากัน
- ใช่ - ใช่
นี่ไง เหยื่อจากโรงเรียนว่ายน้ําของปู่
ฉันพูดจริงนะ พ่อเคยเรียนว่ายน้ําที่นี่
ในรูปเห็นพ่อนั่งบนชายหาด แต่ฉันว่าเขาไม่เคยว่ายน้ํา
- อยากหัดว่ายน้ําไหม - เธอสองคนบ้าจริง
พื้นอาจพังได้
ทําไมต้องทําให้ฉันจมน้ํา เพื่อจะสอนฉันด้วย รุนแรงจัง
แปลกนะ เพราะฉันรู้จักผู้หญิง ที่เคยถีบพี่ชายฉันลงน้ํา
และสอนบทเรียนที่เขาจะไม่มีวันลืม
- ฉันเหรอ - ถ้าฉันลืมเรื่องนั้นได้ก็คงดี
ตอนนั้นเรายังเด็ก
- สามปีก่อนเนี่ยนะ - ก็ใช่น่ะสิ
ถ้าฉันรู้จุดจบของตัวเอง
- ฉันคงไม่เริ่ม - ฉันคงไม่เริ่ม
คลื่นสีฟ้าในดวงตาของเธอ
ล่อลวงฉันให้จมดิ่ง
และฉันไม่เคยมีรัก
และฉันก็ไม่มีเรือ
ฉันหายใจอยู่ใต้น้ํา
ฉันกําลังจะจม
จมน้ํา
เธอมาอ่านหนังสือเรียนหรือมาพักร้อน
เธอหอบหนังสือมาพักร้อน
พอเธอมางานวันเกิดฉัน เธอจะลืม เรื่องเรียนและอเมริกาไปเลย
ฉันนึกว่าป้ามานาลพอใจแล้ว กับปริญญาโทของเธอซะอีก
หรือเธออาจมีคนรักรออยู่ที่อเมริกา
มาลิคกับฉันรู้จักเธอดี
เลย์ล่า
อะไรเล่า เธอไปอยู่ที่แอลเอ ไม่ใช่คอนแวนต์
ใช่ ฉันรู้ว่าฉันไม่ใช่แม่ชีหรือเคร่งศาสนา
แต่ถ้าฉันเรียนรู้อะไรได้บ้างจากการเรียนโทก็คือ
การที่เราพบเพื่อนจากสิ่งที่ ไม่น่าเป็นไปได้ เช่น หนังสือและต้นไม้
ต้นไม้เหรอ
- ใช่ - ถามจริง
- วิศวกรรมสิ่งแวดล้อมไง - ใช่
- เดี๋ยว นั่นอะไร - อะไร
พวกเขาเป็นใคร
หมอบลง
ชาวประมงน่ะ
- พวกเขาเป็นใคร - ลุกขึ้น
เอาละ
อยากกลับไหม มีพวกเขามาอย่างนี้
อยากกลับไหม
ไม่ ฉันจะอยู่ ฉันอยาก พักสมอง เธอสองคนพูดมากไป
อะไรกัน
เธออยากฟังกี่คําล่ะ คราวหน้าเราจะได้นับมาก่อน
พวกเธอถามมากเกินไปด้วย
เคล็ดลับอยู่ที่หูเหรอ
ลูกรู้นี่ว่าเห็นอะไร มันคือเครื่องสําอางกับซอสมะเขือเทศ
แต่ที่ได้ยินอาจเป็นเรื่องจริง
เราไม่ได้ดูหนังด้วยกันนานแล้ว
มื้อค่ําไหมคะ
เรียกนี่ว่ามื้อค่ําเหรอ
ไม่มีทางเลือก
มีคนทิ้งอาหารของวาลีด หนูไม่แน่ใจว่าเป็นพ่อหรือหนู
ไม่ได้บอกเขาเหรอว่าเราไม่ต้องการรับบริจาค
ปัญหาอยู่ที่วาลีดหรือของบริจาคคะ หนูจะได้หาของบริจาคจากที่อื่น
ลูกกับพี่ชายจะทําให้พ่อบ้าตาย
นั่นไม่ใช่ของพี่ชายหนู
มาแล้วค่ะ
- สวัสดีครับ คุณผู้หญิง - หวัดดีค่ะ
- ขอบคุณค่ะ - ด้วยความยินดี
- นี่ครับ - ขอบคุณ
- นี่คือของขวัญครับ - ขอบคุณค่ะ
ลาก่อน
พ่อคะ หนูต้องการความช่วยเหลือ
เดี๋ยวนะ
โอเค
เฟื่องฟ้า
เอเวอร์กรีนของอังกฤษ
ต้นพลู
หนูลืมชื่อต้นนี้ตลอดเลย
แต่มันขึ้นชื่อเรื่องทําให้ อากาศชุ่มชื้นและดูดซับสารพิษ
นี่คือสิ่งมีชีวิต
เราจะได้บอกลาแม่ วาลีด ฮินด์ ซามีรา
และต้อนรับคุณต้นพลูเข้าบ้านเรา
มันไม่กัดค่ะ
ฟองอากาศแสนสวยของฉัน
คุ้มกันภัยให้ฉัน
ช่วยฉันลืม
ฟองอากาศแสนสวยของฉัน คุ้มกันภัยให้ฉัน
ช่วยฉันลืม
ฟองอากาศแสนสวยของฉัน คุ้มกันภัยให้ฉัน
ให้ฉันโบยบิน ช่วยให้ฉันลืม
ฟองอากาศแสนสวยของฉัน คุ้มกันภัยให้ฉัน
ให้ฉันโบยบิน ช่วยฉันลืม
ข้ามภูเขาและทะเล พาฉันสูงขึ้นไป
ให้อากาศถักทอเป็นเส้นทาง
ข้ามภูเขาและทะเล พาฉันสูงขึ้นไป
ให้อากาศถักทอเส้นทาง
พวกเขาเรียกลูกว่าอะไร
นักมังสวิรัติเหรอ
- มิตรกับสิ่งแวดล้อมมั้งคะ - ใช่
มีต้นไม้ในบ้านช่วยให้หายใจได้ก็จริง
แต่มากเกินไปก็ทําให้ขาดอากาศได้
แล้วใครบอกลูกว่าควรปลูกต้นไม้ในบ้าน
งูหลงตัวเองจอมลําเอียงนั่นเหรอ
พ่อ หนูไม่เป็นไร
อาเดล งูหลงตัวเองจอมลําเอียงนั่นใช่ไหม
- หนูทําเอง... - ให้พ่อที่เป็นดอกเตอร์รักษาให้น่า
ผมทรงนี้ของลูกทําให้พ่อนึกถึง สาวอเมริกันคนนึงที่พ่อเคยรู้จัก
ลูกตัดผมเพื่อไล่คนที่มาจีบเหรอ
หนูคิดว่าผู้ชายสมัยนี้ชอบผมสั้น
ไม่ต้องห่วงค่ะ
ฝันดีนะ
ฝันดีค่ะพ่อ
- อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์
- มา พ่อมีอะไรอยากให้ดู - อะไรคะ
นี่มาจากรีโมตทีวี
ส่วนพวกนี้มาจากลูกบิดประตู
เราใช้เวลาสองอาทิตย์ ทําความสะอาดบ้านแล้วนะพ่อ
และนี่มาจากมีดที่ร้านอาหาร
ร้านอาหารไหน
- ที่ที่เราเคยไปเหรอ - ทิ้งรอยนิ้วมือไว้บนอาวุธไม่ได้
อัลลอฮ์ทรงโปรด
เดี๋ยวก่อน มีคนดื่มน้ําแล้ว
ลูกจะได้ไม่พาพ่อไปหาไอ้โรคจิต...
ฟังนะ พ่อยุ่งอยู่
พ่อ ไปตลาดปลากัน
หรือพ่อลืมนิสัยเก่าๆ ไปแล้ว
แค่เราสองคน
ศุกร์นี้ไหม
พ่อมีประชุม
แปลว่าตกลง
บาย
อย่าเกลี้ยกล่อมฉัน
ไม่ เปล่า
ขอโทษนะครับ
- ไม่เป็นไร โอเคไหมจ๊ะ - มาเร็ว นูร่า โอเคนะ
- พร้อมสําหรับการสัมภาษณ์วันนี้หรือยัง - วันนีฉันไม่มี
เธอขอให้ช่วยไม่ใช่เหรอ
เตรียมตัวไว้ ฉันเป็นอาจารย์ขาโหด
ถามจริง
ทําอะไรน่ะ
ฉันอยากให้เธออธิบาย ให้คณะนักวิชาการที่เก่งที่สุดฟัง
- เอาเลย - โอเค
สวัสดีค่ะ ฉันบัสม่า
ครับ
โอเค
แอลเอ
คือเมืองที่เกิดแผ่นดินไหวมาอย่างต่อเนื่อง
มันเป็นเมืองสร้างใหม่จากศูนย์จริงๆ
ซาอุดีอาระเบียกลับตรงกันข้าม
ส่วนใหญ่เป็นทะเลทราย อย่างที่ทุกคนรู้ดีแล้ว
แต่ดูทุกวันนี้สิ ประเทศนี้ต่างจากเดิมโดยสิ้นเชิง
ไม่มีใครนึกภาพออกว่ามันเคยเป็นทะเลทราย
งานวิจัยของฉันสําคัญ
เพราะมันเน้นความ คล้ายคลึงกันของสถานที่สองแห่งนี้
ที่ไม่ค่อยมีคนสังเกตเห็น
ตัวอย่างเช่น แอลเอในปี 1994
เกิดแผ่นดินไหวรุนแรง
มันคือฝันร้ายชัดๆ มาลิค
ทําให้แอลเอดูเหมือน ซาอุดีอาระเบียสมัยที่เคยเป็นทะเลทราย
ดูทุกวันนี้สิ
มาลิค ดูวันนี้สิ
- สิ่งที่ฉันต้องการจะ... - ทําไมเรื่องนี้เกี่ยวกับปัจจุบัน
เพราะมันสําคัญ
ใช่ แต่ในอีกห้าหรือหกปี เรื่องพวกนี้จะไม่สําคัญ
เรากําลังผ่านการเปลี่ยนแปลง หลายอย่าง เธอเห็นด้วยนี่
เห็นด้วยสิ
มาลิค พอนายเห็นฉันทําได้ดี
อยู่ในสถานที่ดีๆ นายพยายามรั้งฉันไว้ ทําไม
ไหนบอกว่าอยากเปลี่ยนแปลง
หรือเธอจะแค่ทําวิจัยเพื่อให้ได้ ปริญญาเอกแล้วกลับไปหาหวานใจเธอ
โอเค
ฉันรู้ว่าหลายอย่างเปลี่ยนไป มากตั้งแต่นายขอฉันแต่งงาน
แต่ถ้าฉันจําไม่ผิด เราตกลงเป็นเพื่อนกัน
เพื่อนเหรอ
ถ้านายโอเคแบบนั้น ก็ได้
แต่ถ้านายไม่โอเค
นายต้องเลิกเป็นนักสืบโคนันในชีวิตฉัน
เชยชะมัด นักสืบโคนัน
โอเค เลิกตั้งป้อมกับฉันได้แล้ว ดีขึ้นไหม
ไง บัสม่า มาแล้วเหรอ
- หวัดดี - หวัดดี
- ช่วยดูแตงโมหน่อย - ขอดูซิ
- แห้งและจืดชืดไหม - ที่จริงแล้ว ทั้งแดงและกรุบกรอบ
แจ๋ว เป็นไงบ้าง
พี่ชายเธอกลับมาไต่สวน อีกแล้ว เพิ่งเงียบเมื่อกี้เอง
แค่บอกให้รู้ไว้ มันเรียกว่า "หูหนวก"
พี่ชายเธอเพิ่งหูหนวกไปแล้ว
(วิตกกังวลและปราสาทหลอน)
- ไง - ไงคะ
(ยาไรสเปอร์ดาล ผลข้างเคียง)
ทํางานอยู่เหรอ
รู้ไหมคะว่าแอลเอกับซานฟรานซิสโก จะรวมกันเพราะแผ่นดินไหว
โลกทั้งใบจะรวมเป็นหนึ่งเดียว มันเรียกว่าวันพิพากษา
พ่อ
ฟังนะ เรื่องตลาดปลา
เราเคยไปทั้งครอบครัว มีแม่และทุกคน
แต่ตอนนี้แม่จะไม่มากับเราหรอก
พ่อเลยคิดว่าลูกอาจจะ อยากให้วาลีดมากับเราก็ได้
แน่นอนค่ะ
ฟังดูดีนะ
พ่อรู้ว่ามันดึกแล้ว แต่พ่ออยากมาถามลูกน่ะ
- ฝันดีนะ - ฝันดีค่ะ
- พ่อปิดประตูเลยนะ - ค่ะ ช่วยทีค่ะ
โอเค
(กระทรวงสิ่งแวดล้อม น้ําและการเกษตร)
(ตลาดปลากลาง)
แต่งตัวสวยกว่านี้มาเที่ยวไม่ได้เหรอ
วาลีดแต่งตัวมาดูปลาดีกว่าวันอีดซะอีก
เผื่อเธอไม่ทันสังเกต วันนี้เป็นวันพิเศษของครอบครัวเรา
- อะไร - โซไลมานมาตลาดนี้ครั้งแรก
นั่นสินะ
ปู่เคยพาพ่อกับอาของหลาน มาที่นี่ตอนพวกเขาอายุเท่าเธอ
- ผมไม่ใช่เด็กนะ ผมเป็นหนุ่มแล้ว - ใช่
- เป็นนักปราชญ์หนุ่ม - ตัวจริง
- พ่อ ดูสิ - ว้าว
- ลูกเลือกปลาตัวใหญ่จริง พระเจ้าอวยพร - ตัวใหญ่
ใหญ่ที่สุด
อยากถ่ายรูปมั้ย
ถ่ายรูปได้ด้วยเหรอ
เรามาถ่ายรูปกัน
เอาละ
เราต้องพูดว่าไง
- ปลาเก๋า - ปลาเก๋า
- เยี่ยม
- สวัสดี - ดูกรงเล็บสิ โซไลมาน
- ยาคูบ - เห็นไหม
- สวัสดี ดร.แอดลี่ - ไง
- เป็นไงบ้าง - เป็นไงบ้าง
- ดี - หายไปไหนมา
- ไม่ได้เจอกันนานเลย เดินทางเหรอครับ - อยู่นี่แล้วจะไปไหนได้
- วันนี้มีอะไรบ้าง - ปลาเก๋า กุ้ง ปลานกแก้ว
- ของเข้าวันนี้เหรอ - แน่นอน
ขอปลาเก๋าให้วาลีดละกัน
ตัวใหญ่หรือเล็กครับ
ขนาดกลางสักสองตัว
- ขนาดกลางสองตัวนะ - ใช่
- แค่นี้เหรอครับ - แค่นี้
บัสม่าจะหุงซายาเดย์ฉลองวันอีด ช่วยทําให้มันง่ายขึ้นสําหรับเธอด้วย
- ย่างจะดีกว่า - ใช่
- เอาแบบง่ายๆ - ยอดเยี่ยม
หลานชอบตลาดปลาไหม
สนุกใช่มั้ย
นั่นอิบราฮิมไม่ใช่เหรอ
- อิบราฮิม - สวัสดี เจ้าชายโซไลมาน
ลุงแอดลี่ก็มาด้วย
- เป็นไงบ้าง บัสม่า - หวัดดี
- ไง วาลีด - ฉันสบายดี
- ยืนไม่ได้เหรอ - ได้ครับ
- ลงมา - ไปเลย แชมป์
ไปหาพ่อเธอ
พาบัสม่ามาเที่ยวสินะ
- เราจะเก็บเธอไว้ที่นี่ - จริงเหรอ
- พ่อเธอล่ะ - ไม่ได้มาครับ เขาขี้เกียจ
- ดีใจที่ได้เจอทุกคนและอาด้วย - เหมือนกัน
บาย
- บาย - บาย
- เป็นงูเหมือนพ่อเขาเลย - พ่อชอบปลา
- เราจะทํากินเองที่บ้าน ดีไหม - พ่อ
ไม่มีอะไรจ้ะ ลูกรัก ไม่มีอะไร
- สวัสดี ฮินด์ เป็นไงบ้าง - สบายดีไหมครับคุณอา คิดถึงนะครับ
- เด็กๆ เป็นยังไงบ้าง - ดีครับ
ฮัมซา พระเจ้าช่วย ดูเธอสิ
เจ้าชายน้อย
ไหนบอกว่าเขาสบายดี
พี่ก็พูดเหมือนกัน
แล้วผ้าเช็ดปากที่คลุมแอร์ล่ะ
แอร์พวกนั้นเก่ามากแล้ว พี่อยากให้แบคทีเรียอุดจมูกเราเหรอ
นี่ปกป้องเขาเหรอ
วาลีด ไม่เห็นเหรอว่าทุกอย่างราบรื่นดี
- ราบรื่นเรอะ - ใช่ ราบรื่น
- เธอว่านี่เหรอราบรื่น - ใช่แล้ว
ถ้าทําอาหารไหม้ ก็จะไม่มีอะไรราบรื่น
- ไงจ๊ะ - ใช่
เจ้าชายน้อยของปู่หลับอยู่
หวัดดี
เธอทําเลี้ยงเราเยอะเลยนะ
- อย่าปลุกเขานะ - วันนี้วันเกิดเลย์ล่าเหรอ
ใช่ เดี๋ยวฉันจะไปงานเลี้ยง
- ค้างคืนไหม - ไม่ แต่เราจะอยู่ดึก
โอเค
- เตรียมทาฮีนีนะ - โอเค
สวัสดี สบายดีไหม
โซไลมาน มากินกับเราสิ ไว้ค่อยเล่นทีหลัง
ผมไม่ได้เล่นครับ ผมทํางานเหมือนพ่อ
แปลก ลูกบอกลูกชายว่าลูกเป็นวิศวกรเหรอ
เปล่าครับ
ทําไมล่ะ
เพราะผมไม่ใช่วิศวกร
- กินเถอะ ผมจะไปดูเขาเอง - ไม่ คุณกินต่อเถอะ ดูคุณหิวนะ
- โอเค - ไม่ใช่เรื่องที่ลูกทําได้ด้วย
- พ่อ - "พ่อ"
พ่อ จําได้ไหมว่าผมมีหุ่นเชิด ที่ผมเคยชอบตอนเด็กๆ
ฉันจําได้
- จริงเหรอ - สาบานได้ พ่อจําไม่ได้เหรอ
ผมถึงได้มาทําธุรกิจสร้างหุ่น
ฉันเจอแค่คาร์บูจ ใช่ไหม
คาบูร์
บัสม่า แม้แต่โซไลมาน ยังแก้ให้เธอ คาบูร์ต่างหาก
ฉันเคยเห็นคาบูร์ เขาดูไม่อ้วนเหมือนชื่อเลย
คาบูร์ตัวสูงและผอมเหรอ
เขาป่วยและเสียเลือดมาก เขาก็เลยผอม
- น่ารัก - แปลก แสดงว่าคาบูร์ผอมแล้ว
ครับพ่อ
ดีแล้ว
ฟังนะ เด็กๆ
ช่วยยกโทษให้พ่อด้วย
ฮินด์ เธอไม่ใช่คนแปลกหน้า เธอเหมือนลูกสาว
แม้ว่าตอนแรกพ่อจะไม่ ต้อนรับเธอเป็นครอบครัวเรา
แต่พ่อก็ลําบากกว่าจะผ่านมาได้ เพราะคนหลงตัวเองบางคน
ไม่ยอมให้โอกาสพ่อได้ยินดีกับพวกลูก
ขอโทษจริงๆ
แต่ขอพูดตรงๆ
สถานการณ์นี้เป็นเรื่องใหม่ สําหรับเราทุกคน และมันอาจจะเจ็บปวด
พ่อกับแม่ของพวกลูกหย่ากัน อย่างมีเหตุผลที่ลูกจะเข้าใจเมื่ออายุมากขึ้น
แต่สิ่งสําคัญคือพวกลูก ต้องเข้าใจว่าพ่อหวังดีกับมานาล
สําหรับพ่อ ถึงแม้บ้านพ่อจะรก เล็กและน่าอึดอัด
แต่หัวใจของพ่ออบอุ่น และต้อนรับพวกเธอเสมอ
ด้วยความยินดี
พ่อ
- ลาก่อน ลูก - นี่จ้ะ
บายจ้ะ
อุ้มเขาไว้ให้ดี
บาย
อดัมโตมากแล้ว บัสซูม่า
เขาอายุ 18 แล้ว และฉันก็เริ่มแก่
ให้เขาทําอุมเราะห์เถอะ
อัลลอฮ์ทรงโปรด
- ซามีรา คนขับรถรออยู่ - โอเค
เอาอาหารใส่ตู้เย็นนะ
ไม่งั้นมันจะกลายเป็นแบคทีเรีย เหมือนพ่อเธอ
ไปนะ บัสซูม่า
- บาย - ไปนะ ดอกเตอร์
บาย
พ่อเคยทําเมนูนี้ให้เพื่อนกินสมัยเรียนที่อเมริกา
พวกเขากินหมดในสองนาที
ขนาดจูเลียยังชอบเลย
เธออยากมาเที่ยวจิดดาห์
มากินมูกัลกัล กินตับ และมันฝรั่งใส่ใบยี่หร่าที่ถนนกาบิล
พ่อมีจูเลียอยู่ที่อเมริกาเหรอ
เดี๋ยวนะ หนูคิดอะไรรู้มั้ย มีใครอีก มาร์กาเร็ต คริสติน่าเหรอ
ไม่ แค่จูเลีย
พ่อเพิ่งพูดถึงเธอตอนที่พ่อบอกว่า ผมสั้นของลูกทําให้พ่อนึกถึงเพื่อนคนนึง
แล้วพ่อก็มาเคร่งศาสนา
ไม่ใช่แบบที่ทําให้เรารักชีวิต แต่ทําให้เราเกลียดทุกอย่างในชีวิต
พ่อของพ่อส่งพ่อไปเรียน เมืองนอกตั้งแต่พ่อยังเด็กมาก
จริงๆ แล้ว เป็นความคิดลุงของลูก อาเดล
ตอนแม่ของพ่อตาย พ่อเสียใจและหลบหน้าผู้คน
เขาให้อาเดลดูแลพ่อ เขาเลยควบคุมทุกอย่าง
นี่ทําให้หนูนึกขึ้นมาได้
อย่าขยับนะ
อย่าขยับ
(ชาฮาด คาเลด แล้วฉันจะไปรับ)
พ่อ อยู่นี่เอง
- ไง - ดูสิว่าหนูมีอะไร
โซไลมานลืมหุ่นเชิดของเขา
- ดูสิ - นี่สมบัติอะไร
ไปเอามาจากไหนเนี่ย
แม่ให้หนูมา
โอ้ พระเจ้า ไปสู่สุคตินะแม่
เธอไม่ยอมให้พ่อคลาดสายตาเลย
จําคาเลด อัลราวีได้ไหม
- ปู่ของเพื่อนบ้านเรา ถ้าเขาเห็นลูก... - มาลิคกับเลย์ล่า
ลูกจะรับมือไม่ไหวเลย
แต่ไม่ใช่พ่อ
เขากลัวแม่ของพ่อแทบตาย
ไม่จริง
มอนแทนา
โปสการ์ดจากมอนแทนา
พ่อ ลายมือพ่อ
พระเจ้า
"พ่อครับ
ผมเขียนหาพ่อจากมอนแทนา เมืองที่ขึ้นชื่อเรื่องถนนบนเขาเขียวขจี
(ไปรษณียบัตร)
ผมไม่เคยเห็นต้นไม้เขียวขจีขนาดนี้มาก่อน
เพื่อนร่วมชั้นของผมก็มีหลากหลายมาก
แต่มหาวิทยาลัยดีกว่า การใช้ชีวิตวันหยุดอยู่กับแบคทีเรีย
ผมคิดถึงนาจัท
และผมอยากไปร่วมงานแต่งของเธอกับซาอูด
ช่วยขออาเดล พี่ชายผมให้จัดการเรื่องหน่อยครับ
ลูกชายที่รักของพ่อ แอดลี่"
พ่อได้ไปร่วมงานไหมคะ
น่าเสียดายที่พ่อไม่ได้ไป
แต่นาจัทกับสามีเธอบินมาฮันนีมูนและเจอพ่อ
พ่อเลยเจอแม่ของลูก
ใช่แล้ว แม่ไปกับตายายของหนู
พ่อของพ่อมั่นใจว่าพ่อจะ ตกหลุมรักแม่ของลูกตั้งแต่แรกเห็น
- ใครบ้างจะไม่ตกหลุมรักแม่ของลูก - แสดงว่าเป็นรักแรกพบเหรอคะ
จะว่าอย่างนั้นก็ได้
แต่มันก็เป็นความรักที่เติมเต็มช่องว่าง
จะไม่บอกหน่อยเหรอว่าใครชอบผมสั้นของลูก
หนูจะบอกแน่ค่ะ ทันทีที่หนูเจอเขา
ไม่ใช่มาลิคเหรอ
มาลิคน่ะเหรอ พ่อคะ มาลิคกับหนู เป็นเหมือนพี่น้องมาตลอด
- พี่น้อง - ใช่
ล้อเล่นหรือเปล่า ไม่มีหรอกพี่น้องระหว่างชายหญิง
จริงเหรอ ใครกันเคยยืนตะโกนว่า
"มาลิคกับเลย์ล่า วาลีดกับบัสม่า ทั้งสี่คนเก็บกวาดพื้นเดี๋ยวนี้"
บอกสิ ใครเคยทําแบบนั้น
พ่อคะ หนูจะออกไปข้างนอก
โทษที
- เธอมาสาย - เธอมาจากแอลเอยังเร็วกว่านี้
- สวัสดี - สวัสดี
- หวัดดี - หวัดดี
หวัดดี
- หวัดดี - หวัดดี
มีรูปคนไข้ที่ได้ผมของเธอไปไหม
พวกเขาไม่ทําแบบนั้น ต้องรักษาความเป็นส่วนตัว
เธอส่งหางม้าไปแทนไม่ได้เหรอ
นายไม่ชอบทรงนี้จริงๆ สินะ
ชอบ มันสวยมาก
ผมทรงใหม่เธอสวย และเธอสวยที่บริจาคเส้นผมด้วย
และผู้หญิงที่ได้เส้นผมของเธอไป...
ไม่ว่าหล่อนเป็นใครและอยู่ที่ไหน จะต้องดูสวยขึ้นแน่นอน
เขินอ่ะ
- เหรอ - จริงๆ
ฉันไม่เคยเห็นเธอเขินเวลาอยู่กับฉัน
เอามาให้ฉัน
ไง
- ถึงแล้ว นี่บ้านฉัน - โอเค แป๊บนะ
- ลาก่อน - บาย
- บาย
พ่อหยุดได้ไหม
ช่วยหยุดเถอะค่ะ
พ่อทําให้หนูเห็นว่าพ่อสบายดีได้มาตลอด
หรือว่าพ่อไม่อยากสบายดี
เห็นต้นไม้นั่นไหม
ต้นที่ดูเราทะเลาะกันมันดูเหมือนปีศาจ
ปีศาจที่อยากเปิดโปงพ่อตอนที่ย่ําแย่ที่สุด
ลุงของลูก
เขาเป็นไวรัสที่ติดต่อได้
เขาแพร่เชื้อโรคไปทั่วทุกที่
และลูกชายของเขา ไอ้สารเลวที่ พยายามจะแย่งหลานชายของพ่อไป
ใช้กําลังข่มขู่พ่อ
พ่อคะ ที่นี่มันน่าหดหู่
ทุกอย่างในนี้น่ากลัว
ถ้ามีไวรัส มันจะอยู่กับเราที่นี่
นั่นคือสิ่งที่พ่อพยายาม ทําให้ลูกเข้าใจมาตลอด มีไวรัสอยู่ที่นี่
และลูกก็ขยับเคลื่อนที่พวกมันเหมือนหุ่นเชิด
เพื่อสนองอีโก้ของตัวลูกเอง
จะได้อวดโอ่ว่าตัวเองดูแลพ่อที่ป่วย
ไม่มีใครที่นี่ป่วยนอกจากลูก
ทุกคนเลย พวกงูหลงตัวเอง
หนูเหรอ งูหลงตัวเอง
หนูเหรอ
นี่หนูนะพ่อ
หนูคือคนที่ชื่นชมพ่อตลอดเวลา
พ่อไม่รู้จักหนูเหรอ ตอนนี้หนูคืองูสินะ
พ่อ หนูเอาแต่พูดว่าพ่อไม่ได้อ่อนแอไม่ได้ป่วย
หนูเอาแต่พูดอย่างนั้น
พ่อไม่ได้อ่อนแอไม่ได้ป่วย
หนูไม่เคยอยากจะมีพ่อที่ดีกว่านี้
แน่นอนอยู่แล้ว พ่อไม่เคยบ่นเรื่องที่ลูกหายไป
เพราะความรักที่พ่อมีให้ลูกทําให้พ่ออ่อนแอ
สองปีที่ลูกไม่ถามเรื่องพ่อหรือมาหาพ่อ
และทุกครั้งที่พ่อถามถึงลูก พวกเขา ก็บอกว่า "เธอกําลังเรียนหนัก
ไม่ห่วงอนาคตของเธอเหรอ"
พวกเขาเอาแต่ทําลายชื่อเสียงพ่อ และความปรารถนาที่พ่ออยากพบลูก
คิดเหรอว่าหนูไม่คิดถึงพ่อตอนหนูไม่อยู่
คิดว่าหนูไม่ได้คิดถึงพ่อเหรอ
ไม่คิดถึงครอบครัว ไม่คิดถึงพ่อเหรอ
คิดว่าช่วงล็อคดาวน์ในสหรัฐฯ หนูไม่ได้ร้องไห้คนเดียวเหรอ
หนูขอโทษ
ขอโทษที่หนูมีภาระต้องรับผิดชอบ
ขอโทษที่ยุ่งกับการเรียน
ขอโทษที่อยู่คนเดียว
ขอโทษที่หนูพยายาม
ขอโทษที่หนู...
มีแต่แม่ที่ไร้เหตุผลเท่านั้น ที่ส่งลูกสาวไปไกลตาตั้งสองปี
นั่นยังไม่พออีกเหรอ
หนูกลับมาเจอครอบครัวแตกแยก หนูเลยตัดสินใจ
ย้ายมาอยู่กับพ่อ พ่อคิดว่าหนูจะทําอะไร
งูหลงตัวเอง ทุกคนเลย
- พ่อ - งูหลงตัวเอง สองปีเชียว
มองหนูหน่อยได้ไหม
ขอร้อง ถ้าพ่อมองหนู
ถ้าพ่อมองหนู พ่อจะรู้ว่าพ่อคือพ่อที่ดีที่สุด
หนูไม่มีวันอยากได้พ่อคนไหนอีก
หนูไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
หนูไม่อยู่แค่สองสามชั่วโมง
หนูดีใจที่เราคุยกันเรื่องหย่าร้างได้
คุยเรื่องครอบครัวของเราได้ และเรายังเป็นครอบครัวเดียวกันอยู่ดี
มองหนูสิ
พวกนั้นส่งลูกไป พ่อจะได้ไม่เห็นหน้าลูก
แล้วพวกเขาก็ตัดผมลูก เพื่อให้ลูกแต่งงานไม่ได้
ตอนนี้พวกเขาส่งลูกมารักษาพ่อ ให้พ่อกินยาและรับไวรัสจากพวกเขา
- ทําให้พ่อรู้สึกไม่คู่ควรเป็นพ่อคน - ไม่
- ว่าพ่อไม่มีความรับผิดชอบ ไม่ใช่ลูกผู้ชาย - ไม่
- มานาลจากไป วาลีดก็ไป - ไม่
และตอนนี้ก็ลูก
ลูกก็ด้วย
พอแล้ว
พระเจ้า พอได้แล้ว
ได้ยินรึเปล่า
บอกแล้วไง มีกล้องบันทึกทุกอย่างในบ้านนี้
ได้ยินรึเปล่า
พ่อคะ ช่วยเบาทีวีหน่อยได้ไหม
- ฮัลโหล - แมนซูร์ อาหมัด ซาอีฟ เอ็ดดีนนะ
- ค่ะ - นี่ตํารวจ
มีคนแจ้งว่ามีเสียงดังมาจากบ้านหลังนี้
ฉันแค่นั่งคุยกับพ่อ
ใช่ แต่มีคนได้ยินเสียงกรีดร้อง
เราคงเปิดทีวีดังเกินไป
ขอบคุณพระเจ้า ทุกอย่างเรียบร้อยดีนะ
- มาตรวจตามขั้นตอนปกติ - ทุกอย่างเรียบร้อยค่ะ
บ้านนี้อันตรายนะลูกรัก
มีงูเต็มไปหมด
อย่ามาโทษฉัน
ฉันเคยเป็นทราโวลต้า
และพวกเขาเปลี่ยนฉันเป็นจิม แครีย์
พวกเขาตัดสินใจและฉันต้องทําตาม
เร็วสิ เร็วเข้า ทําให้เราดู
"อาบัสม่า"
"นี่คือห้องผม ผมอยู่กับโซไลมานเพื่อนรัก"
หลานชายแสนฉลาดของอาใช่ไหม
อาตายแล้วเหรอ
เปล่า
- มีเลือด - ที่ไหน
นี่
ลูกมาปลุกอาเหรอ
เป็นไงบ้าง ดีขึ้นไหม
ให้แม่ทําจะดีกว่า แม่เป็นนักขายยา
งั้นเรอะ
ไปช่วยแม่ในครัวเถอะ
นักขายยาเหรอ เขาเรียกว่าเภสัชกรต่างหาก
เขาจะทําให้ฉันบ้าตาย
ขอดูหน้าหน่อย มันจะแสบหน่อยนะ
ขอโทษนะ
ขอโทษ
ดี
ฉันเอาหนังสือพิมพ์ที่พี่เกลียดออกแล้ว
ฉันรู้
พ่อมาส่งเธอที่นี่
ฟังนะ ไปเอาของมา เธออยู่กับเราสักหลายวันก็ได้
เราเป็นครอบครัวที่ เงียบสงบ ปัญหาใหญ่สุดที่เรามี
คือ "ฮัมซาจะปลุกเราเพื่อ ขอกินนมหรืออยากคุยกับเราเมื่อไหร่"
เธอว่าไง
น่าสนใจมาก
จริงๆ
แต่ฉันมีสอบสัมภาษณ์
อีกเก้าวัน
และฉันดูเหมือนคนไร้บ้าน
งั้นเธอก็ควรมาที่นี่เพื่อเตรียมตัว
หรืออย่างน้อยก็ไปอยู่บ้านแม่ แม่เป็นห่วงมาก
วาลีด ทําไมถึงหลบหน้าพ่อล่ะ
ฉันไม่ได้ทําสิ่งที่ยากเย็นเลย ฉันให้เวลาและใส่ใจเขา
และสิ่งที่ฉันได้รู้คือพ่อต้องการพี่มากที่สุด
ฉันพูดจริงนะ
วาลีด
พี่กลัวจะป่วยเหมือนเขาเหรอ
ติดโรคจากเขาน่ะเหรอ
ฉันกลัวการอยู่ใกล้เขา มากกว่ากลัวจะป่วยเหมือนเขา
มีวันนึง
พ่อฉีกคาบูร์เป็นชิ้นๆ และโยนออกนอกหน้าต่าง
ฉันบอกโซไลมานว่ามันเลือดออกและน้ําหนักลด
ใช่ คาบูร์
วันนี้ เราต้องแต่งเรื่องใหม่ให้บาสโกต้า
บอกเขาดีไหมว่าฉันหิวและกัดมันไปหนึ่งคํา
ฉันไม่ได้เห็นพ่อมีความสุขและปกติมาสักพักแล้ว
แม้แต่ฮินด์ยังบอกว่าเธอทําสิ่งที่เป็นไปไม่ได้
ทุกอย่างเรียบร้อยดี พี่ก็เห็น
ฉันเห็น
แต่ฉันกลัวว่าเขาจะมีอาการกําเริบเมื่อไหร่ก็ได้
(มาลิค)
(กาแฟมั้ย)
(ไม่ ขอบใจ)
(ฉันจะอยู่ที่กระท่อมพรุ่งนี้ตอนเจ็ดโมง)
(ถ้าเธอมาได้ฉันจะดีใจมาก)
(เบรดส์ออฟเลิฟ)
(บัสม่าที่รัก ขอบคุณที่ บริจาคเส้นผมแก่เบรดส์ออฟเลิฟ)
(ขอส่งความปรารถนาดี จากเบรดส์ออฟเลิฟ)
อยากไปนั่งรถเล่นกันไหม
หวังว่าเจ้าของจะไม่เห็นเรานะ
นี่อะไร
ลูกๆ ของวาลีดน่ะ
ฉันฝันถึงนาย
จริงเหรอ ฝันอะไร
- เราอยู่ที่ทางเดิน - ฉันเดินไปกับเธอเหรอ
ฉันจําไม่ได้ แต่ทุกอย่างมันหนักอึ้งไปหมด
ดูเหมือน...
วันนั้นของเดือนมั้ง
ว่าไงนะ
วันนั้นของเดือนไม่ได้ทําให้เศร้าเสมอไป
เราอารมณ์เสียได้ เหมือนนาย เรามีความรู้สึกอื่นๆ ด้วยก็ได้
เธอดูไม่มีความสุขเลย
ไม่ต้องห่วง
ไม่ได้ ฉันเป็นพี่ชาย
โอเค พี่ชาย
- ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม - ได้
ทําไมถึงช่วยฉันเรื่องสัมภาษณ์ต่อปริญญาเอก
ตามฉันไปทุกที่ และยังตามเจอฉันเสมอด้วย
ทําไมล่ะ
ตอบง่ายๆ
อย่างแรก ฉันช่วยเธอเพราะใกล้จะสัมภาษณ์แล้ว
เพื่อนฉันอยากเรียนปริญญาเอก สาขาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อมเชียวนะ
คําถามที่สอง
อาจเป็นเพราะเธอชอบ หายตัวไป ไม่รู้ว่าไปอยู่ที่ไหน
ฉันอยากอยู่เคียงข้างเธอ
ฉันรู้
เพราะครอบครัวเราคุยกัน
นายรู้นี่เอง
มันคงจะดีกว่านี้
ถ้าเธอขอให้ฉันช่วย
ปริญญาเอกคือฝันของฉันใช่ไหม
ไม่ใช่ที่ฉันฝันเกี่ยวกับเธอ แต่เป็นความฝันของเธอเอง
และฉันก็เคารพสิ่งนี้
ขอถามอีกคําถามได้ไหม
ไหนว่าฉันกับน้องสาวถามมากไป
ทําไมผู้ชายทําตัว เหมือนเด็ก ร้องไห้และกรีดร้อง
และสุดท้าย เขาต้องการแค่เค้ก
อาจเป็นเพราะเธอปฏิเสธ คําขอแต่งงานของฉันเมื่อสามปีก่อน
อาจเป็นเพราะตอนนายขอ
นายบอกว่า "ฟังนะ บัสม่า เราอย่าเป็นโสดจนแก่เลย
แต่งงานกันเถอะ คิดว่าไง"
- แล้วมีปัญหาตรงไหน - อะไรนะ
ฉันจะไม่แต่งกับเพื่อนสนิท แค่เพราะไม่อยากโสดจนแก่หรอก
ฉันจะแต่งกับเขาเพื่อจะได้แก่ไปพร้อมกัน
ฉันล้อเล่น
ฉันจะไปรู้ได้ยังไง
ทําไมเราต้องแสดงความรู้สึกกับคนที่เรารักด้วย
ทําไมฉันพูดคําว่า "ไฟฟ้า" หรือ "ช้อน" หรือ "ปลา" แค่นั้นไม่ได้
แล้วนายจะบอกรักคนนั้นยังไง
พูดว่าช้อน ไฟฟ้าเหรอ
ฉันจะบอกว่ารัก บัสม่า
ฉันอยากพาเธอมาที่นี่อีกครั้ง
เธอจะหกขวบ ส่วนฉันแปดขวบ
พ่อ
พ่อคะ
พ่อ
พ่อ ได้โปรด
ตื่นได้แล้วพ่อ ทําอะไรน่ะ
พ่อ
ลุกขึ้นสิพ่อ ขอร้อง
ใจเย็น
บางอย่างก็ซ่อมได้ บางอย่างก็ซ่อมไม่ได้นะ
ไม่มีหวังเลยเหรอ
ฉันชื่ออามาล ฉันดูมีความหวังไหมล่ะ
ฉันชื่อบัสม่า
เห็นฉันยิ้มไหม
ใช่ เราทั้งคู่ต้องการพลังพิเศษ
คุณมากับญาติเหรอ
กับเพื่อนสนิทฉัน โรคซึมเศร้า
เสียใจด้วย
ของฉันก็ไม่ต่างกัน ฉันมากับคนในครอบครัว
เราอยู่ในพื้นที่ที่ปลอดภัย ที่สุดในโรงพยาบาล ที่อื่นมีกฎ
อันไหนที่มีน้ําตาล
อย่ากินเชียว ไม่งั้นเธอจะโดนตัดขา
ส่วนเรื่องการบริจาคเลือด พวกเขาจะให้เลือดที่มี
แล้วทําไมคนถึงตัดผมล่ะ ก็เพื่อความสบายใจ
ฉันตัดผมให้พ่อน่ะ
ไม่ ที่รัก เธอตัดเพื่อตัวเอง
จริง
ครอบครัวฉันมาแล้ว
ยังไงก็เถอะ ทรงนี้ดูเหมาะกับเธอ
- ขอบคุณ - ด้วยความยินดี บัสม่า
บาย
คุณขอให้อิบราฮิมย้ายเขาไปที่ห้องเหรอ
ผมขอเองครับลุง
ทุกอย่างเรียบร้อยดี
เขาสบายดีแต่เราต้องคอยสังเกตอาการ
ขอให้เขาหายไวๆ เถอะ
- โอ้ พระเจ้า - โล่งอก
- ขอบคุณค่ะ - เขาไม่เป็นไรแล้ว
- ขอตัวนะ - เชิญครับ คุณหมอ
ฉันเอาน้ําซัมซัมศักดิ์สิทธิ์มาให้เขา
ให้พยาบาลเอาไปให้สิ
คุณหมอ นี่เป็นโอกาส ที่ดีที่สุดในการให้เขาเข้ารักษา
แน่นอน ถ้าทุกคนเห็นพ้องกัน
แน่นอนอยู่แล้ว ถ้าเขาออกไป เขาจะไม่กลับมา
มันดีที่สุดสําหรับเขา ในกรณีของเขา ต้องเข้ารับการรักษา
เราเคยลองมาแล้ว
ขอบคุณค่ะ คุณหมอและญาติๆ
หนูอยู่กับพ่อมาหนึ่งเดือน แต่ไม่มีใครโผล่มาเลย
แต่เราทุกคนเร่งรีบเวลามี ไฟไหม้ คนเข้าโรงพยาบาล และเทศกาล
หนูอยากรู้ว่าพ่อเป็นอะไร ส่วนลุงคิดจะทําอะไรก็เรื่องของลุง
รู้สึกดีกับตัวเองไหมเนี่ย
ทุกคนสําคัญและรักพ่อ
พ่อก็รักพวกคุณ เรามาสวด ภาวนาให้เขาจากที่บ้านกันเถอะ
ป้าซาฮาร์ ให้พยาบาล เอาน้ํามนต์ใส่ไอวีให้เขาเลยสิ
ไอวีคืออะไร
ป้าซาฮาร์ พ่อหายใจไม่ออก
หนูก็อยากให้เขาดื่มน้ําได้หรอกนะ
- บัสม่า... - พระเจ้า
- เห็นพ่อไหม ต้องการอะไรกัน - เรามาเยี่ยมเขา
มานั่งข้างฉันสิ บัสม่า
แม้แต่ลุงค่ะ ลุงอาเดล
- ที่รัก - บัสม่า
บัสม่า
มานั่งข้างฉัน
ฟังเขาเถอะ
อย่าโกรธเลย
ถ้าเขารู้ว่าหนูคุยกับลุงล่ะก็
กับใคร
พี่ชายเขาน่ะเหรอ
ฉันเป็นพี่ชายเขา เป็นลุงของเธอ บัสม่า
ฉันรู้ว่าเธอหลงทางและสับสน ฉันเข้าใจ แต่น่าเสียดาย
โรคของพ่อเธอ เป็นโรคเฉพาะของคนฉลาด รู้ไหม
พ่อของเธอคือนักโทษ ของความคิดที่เขาเปลี่ยนไม่ได้
ความคิดที่กันเขาจาก การงาน จากเพื่อน จากภรรยา
หรือแม้แต่ครอบครัว
และอีกไม่นาน ทุกคนก็จะทิ้งเขาไป
หนูไม่ได้ไปไหน
ถ้าลุงไม่ส่งหนูไปเรียนเมืองนอก เหมือนที่เคยส่งเขา
หนูเห็นรูปถ่ายและอ่านจดหมายแล้ว
หนูคิดว่านี่คือวิธีที่ครอบครัวใช้รับมือคนที่แตกต่าง
หรือคนฉลาด
ถ้าเธอฉลาด
- เธอจะเข้าใจสิ่งที่ฉันจะบอกเธอ - อะไรคะ
แม่ของเธอ
อยากจะฟ้องหย่าทันทีหลังวาลีดแต่งงาน
แต่แม่เธอนึกถึงเธอ
ห่วงว่าเรื่องนี้จะกระทบเธอมากแค่ไหน
ห่วงที่เธอจะอยู่คนเดียวในวัยนั้น
แม่เธอรอจนเธอเรียนจบ และสนับสนุนให้เธอเรียนสิ่งที่อยากเรียน
จนเธอทําสําเร็จ นั่นสิคนฉลาด
แต่พ่อของเธอ
ไม่สามารถอยู่กับเราในช่วงเวลาเหล่านั้นเลย
เพราะเขาป่วย
เขาถึงได้รู้สึกว่าตัวเองไร้ค่า เล่นบทเหยื่อ
คิดว่าพ่อเธอรู้เรื่องชีวิตของเธอที่นั่นไหม ไม่
พ่อเธออยู่แต่ในอดีต
แม่เธอทําพลาดที่ไม่บอก ให้เธอรู้ว่าแม่เธอตัดสินใจยังไง
แต่แม่เธอเป็นผู้หญิงที่ดีมาก
แม่เธอต้องแบกรับสิ่งที่คนอื่นทําไม่ได้
ตอนที่ฉันทํางานที่จีอีดับเบิลยู
ฉันได้เรียนรู้การทํางานเป็นทีม ทํางาน ภายใต้แรงกดดันและปรับตัวตามสถานการณ์
ซึ่งฉันคิดว่ามันมีส่วนช่วยอย่างมาก สําหรับการเรียนปริญญาเอก
ประวัติของคุณเน้นการทํางานเป็นทีมชัดเจน
ทีนี้ หลักสูตรปริญญาเอกนี้มีการแข่งขันสูง
ดังนั้น ในระดับนี้ เราอยากรู้จักคุณมากขึ้น บัสม่า
ค่ะ ฉันรู้
รู้ไหมคะเวลาเราตกอยู่ใน สถานการณ์ที่คุณเกลียดคนที่คุณรัก
เรามักจะคิดว่าเราต้องเปลี่ยนบุคคลนั้น
และเราก็เปลี่ยนเขาไปเรื่อยๆ
แต่ไม่มีทางที่จะทําให้มันดีขึ้น
เว้นแต่เปลี่ยนแปลงตัวสถานการณ์
สถานที่ บรรยากาศ
ระบบนิเวศ
และกิจวัตร
แต่ส่วนใหญ่ คุณต้องเปลี่ยนตัวเอง
ฉันเคยคิดจริงๆ ว่าสถาปัตยกรรมสิ่งแวดล้อม
จะช่วยฉันเปลี่ยนโลกรอบตัวฉัน
แต่ที่จริงมันช่วยให้ฉันเปลี่ยนตัวเอง
(คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สํานักทะเบียน)
(มินต์ - เครื่องเทศ - ซุป)
นี่อะไร
อเมริกามีถั่วปากอ้าเยอะแยะ
แบบนั้นเหรอเรียกถั่วปากอ้า
- หยุดเลย - โอเค
แบบนี้เหรอ
ตอนที่พ่อกับแม่ทะเลาะกันเรื่องที่ลูกเดินทาง
แม่หว่านล้อมเขาทั้งวันทั้งคืนอยู่หลายวัน
เพราะแม่เห็นดวงตาลูก เป็นประกายเวลาพูดเรื่องที่ลูกอยากเรียน
แต่อย่าคิดแม้แต่นิดเดียวนะว่า
เพราะลูกตัดสินใจเลือกทางนี้
ลูกจะเปลี่ยนใจไม่ได้
ลูกอาจค้นพบสิ่งใหม่ที่น่าสนใจก็ได้
มันคนละเรื่องกับการทําสิ่งที่ลูกรัก
และไม่ใช่สิ่งที่ลูกถูกบังคับให้ทํา
มันต้องมาจากใจ
และถ้าหนูอยากเปลี่ยนใจเพื่อใครสักคนล่ะ
เขาต้องคุ้มค่ากับหัวใจของลูก
ทุกคนคิดว่าตัวเองรู้ หนูก็คิดว่าหนูรู้เยอะ
แต่ไม่มีใครรู้เยอะเท่าแม่แล้ว แถมแม่ไม่เคยโอ้อวดด้วย
แม่รู้ทุกอย่างได้ยังไง
ยังไงคะ
อย่ามาโทษฉัน
ฉันเคยเป็นทราโวลต้า เขาเปลี่ยนฉันเป็นจิม แคร์รี่
พวกเขาตัดสินใจและฉันต้องทําตาม
เราสองคนเหมือนกัน ไม่ว่าใครก็พูดแบบนั้น
พวกเขาถึงกับบอกว่าพ่อเรียกหนู ว่าบัสม่าเพราะพ่อยิ้มตอนหนูเกิด
จําตอนที่เธอกลับมาได้ไหม
ฉันบอกว่าเธอจะหนีไป
ฉันจําได้
ฉันห่วงแทบแย่ว่าเธอจะหนีจริงๆ
จําตอนที่พี่ให้จอยเกมที่พังแล้วได้มั้ย
ฉันจะได้จินตนาการว่ากําลังเล่นเกมกับพี่
จําได้แน่นอน
ฉันรู้สึกว่าพี่กับแม่เล่นกันมาสักพักแล้ว
และปล่อยให้ฉันเชื่อว่าฉันชนะ
ถ้าฉันทําได้ ฉันจะให้เธออยู่ต่อ เพราะฉันเกลียดการบอกลา
งั้นนายมาทําไม
เพราะฉันรู้ว่ามันไม่ใช่การบอกลา
- นี่ - ว่าไง
พ่อเอาแต่ถามฉันเรื่อง คนบ้าที่ไหนจะชอบผมสั้นของฉัน
เขารู้เหรอ
ก็คงงั้น
ฉันมีของจากใต้น้ํามาให้
"ฉันกําลังจมน้ํา"
"ฉันกําลังจมน้ํา" ขอบใจ
ด้วยความยินดี
ฉันเวียนหัว
ฉันเวียนหัว แต่ฉันต้องไปแล้ว
ฉันจะคิดถึงเธอ
ฉันก็ด้วย ฉันจะคิดถึงนาย
- บาย - บาย
ดูแลตัวเองด้วย
ได้ยินไหม
ถ้าขอให้ฉันเริ่มต้นใหม่
ฉันจะเริ่มต้นใหม่ครั้งแล้วครั้งเล่า
(ไม่มีมาตรวัดความปกติ มันคืออัตวิสัย โลกนี้มีความปกติถึงเจ็ดพันล้านรูปแบบ)
(เอกสารสัมภาษณ์ระดับปริญญาเอก)
คําบรรยายโดย เพียรพิไล ธรรมลิขิตชัย