1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:25,567 --> 00:00:28,737
นี่ของจริง นี่คือการปล้น
ถอยออกไปจากลูกกรงซะ

4
00:00:30,155 --> 00:00:34,951
เขาเป็นโจรปล้นธนาคารที่ปล้นหลายครั้งที่สุด
ในแถบแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ

5
00:00:34,951 --> 00:00:37,287
เขาเปลี่ยนชุดปลอมตัวไปเรื่อย

6
00:00:37,287 --> 00:00:41,124
{\an8}เขาทําตัวเหมือนอยู่ในหนังเลย
ปล้นหลายธนาคารติดต่อกัน

7
00:00:41,124 --> 00:00:42,417
{\an8}ธนาคารสามหรือสี่แห่ง

8
00:00:42,417 --> 00:00:44,711
ปล้นติดต่อกันในค่ําวันเดียวกันเลย

9
00:00:44,711 --> 00:00:48,798
เอฟบีไอเราชอบตั้งฉายาให้โจรปล้นธนาคาร

10
00:00:48,798 --> 00:00:50,467
ฉายาของเขาคือ "ฮอลลีวูด"

11
00:00:51,259 --> 00:00:52,093
{\an8}เหมาะมาก

12
00:00:52,093 --> 00:00:55,305
{\an8}โดยเฉพาะเมื่อเราได้รู้ว่า
เขาได้รับแรงบันดาลใจ

13
00:00:55,305 --> 00:00:56,723
จากโพธิในปล้นข้ามโคตร

14
00:00:56,723 --> 00:00:59,809
เป็นบ่าวรับใช้กฎหมายไปทําไม
ในเมื่อเราเป็นนายของมันได้

15
00:01:01,561 --> 00:01:03,730
{\an8}จะเปิดห้องนิรภัยเอง หรือจะให้ฉันเปิด

16
00:01:03,730 --> 00:01:06,357
{\an8}เขาประสบความสําเร็จมาสี่ปี

17
00:01:06,357 --> 00:01:08,443
{\an8}เขาถึงได้กลายเป็นคนที่เราเร่งจับที่สุด

18
00:01:08,443 --> 00:01:10,111
{\an8}เขาไม่ใช่โจรปล้นธนาคารที่โง่

19
00:01:10,612 --> 00:01:14,365
ฮอลลีวูดน่าจะเป็นคนที่
อันตรายที่สุดคนนึงที่ผมเคยต่อกร

20
00:01:14,365 --> 00:01:16,076
เพราะเขาเป็นมืออาชีพจริงๆ

21
00:01:16,076 --> 00:01:18,745
{\an8}เขาอยากทําให้เมืองซีแอตเทิลปั่นป่วนย่อยยับ

22
00:01:18,745 --> 00:01:21,581
{\an8}ซึ่งไม่ใช่แค่ทําได้เท่านั้น แต่เขาชนะได้ด้วย

23
00:01:22,165 --> 00:01:24,793
พวกเขารู้ว่าหลายปีที่ผ่านมา
ชายคนนี้ปล้นเงินไปหลายล้าน

24
00:01:24,793 --> 00:01:27,128
รู้ว่าเขาทําพวกเขาขายหน้า

25
00:01:27,921 --> 00:01:30,590
{\an8}ตอนที่เขาเดินเข้ามาปล้นเราที่สาขาเลคซิตี้

26
00:01:30,590 --> 00:01:33,218
{\an8}เขาเดินผ่านโปสเตอร์นําจับตัวเองฉิวเลย

27
00:01:33,218 --> 00:01:36,513
{\an8}อย่าแตกตื่น นี่คือการปล้น
ถอยหลังออกไปจากเคาน์เตอร์ซะ

28
00:01:36,513 --> 00:01:39,432
สิ่งที่เกิดขึ้นตรงนี้ถอดมาจากหนังเป๊ะๆ เลย

29
00:01:39,432 --> 00:01:41,142
แต่งหน้าหนา สวมวิก...

30
00:01:41,142 --> 00:01:43,686
นักแสดงร่วมของเขาคือปืนพกขนาด 9 มม.

31
00:01:43,686 --> 00:01:45,855
{\an8}โจรปล้นธนาคารที่ปล้นหลายครั้งที่สุดในประเทศ

32
00:01:45,855 --> 00:01:49,025
{\an8}เขาเป็นเบอร์หนึ่งในรายชื่อผู้ร้าย
ที่เอฟบีไอต้องการตัวมากที่สุด

33
00:01:49,609 --> 00:01:52,195
พวกเขาสืบไม่ได้จริงๆ ว่าเขาเป็นใคร

34
00:01:52,195 --> 00:01:54,447
และจะไปปล้นที่ไหนต่อ

35
00:01:54,447 --> 00:01:56,533
หมอนี่เป็นผีหรือเปล่า

36
00:01:57,158 --> 00:01:59,369
เขาแอบหนีไปง่ายๆ เลยได้ยังไง

37
00:02:00,954 --> 00:02:05,333
(คู่มือปล้นแบงก์)

38
00:02:14,551 --> 00:02:18,763
(ซีแอตเทิล ต้นยุค 1990)

39
00:02:30,608 --> 00:02:34,237
{\an8}ฮอลลีวูดเป็นคดีที่แปลกใหม่
สําหรับเราในซีแอตเทิล

40
00:02:34,821 --> 00:02:36,531
เรารู้จากหลักฐาน

41
00:02:36,531 --> 00:02:39,409
ว่าเขารู้ระบบการรักษาความปลอดภัยดี

42
00:02:39,909 --> 00:02:43,788
เขารู้ว่าเขามีเวลานานแค่ไหน
ก่อนต้องรีบหนีออกไป

43
00:02:43,788 --> 00:02:45,832
เขาเป็นโจรปล้นธนาคารที่ฉลาด

44
00:02:47,292 --> 00:02:49,210
เขากลายเป็นคนที่เราต้องรีบจับที่สุด

45
00:02:49,210 --> 00:02:51,921
หลังจากที่ฉันขึ้นมาเป็นผู้ดูแล
ในหน่วยเฉพาะกิจของเรา

46
00:02:53,464 --> 00:02:54,716
(หน่วยปฏิบัติการเฉพาะกิจ)

47
00:02:54,716 --> 00:02:59,387
ชอว์น จอห์นสันเป็นเจ้าหน้าที่เอฟบีไอที่นําคดีนี้

48
00:02:59,888 --> 00:03:03,433
เขาเป็นเหมือนสารานุกรม
ที่รู้ทุกเรื่องเกี่ยวกับฮอลลีวูด

49
00:03:03,433 --> 00:03:04,475
เขาเป็นเบอร์หนึ่ง

50
00:03:04,475 --> 00:03:08,104
ถ้าวัดกันที่จํานวนเงิน
ที่เคยมีโจรปล้นธนาคารคนไหนปล้นได้

51
00:03:08,688 --> 00:03:10,565
ฮอลลีวูดเป็นโจรปล้นธนาคารมืออาชีพ

52
00:03:10,565 --> 00:03:13,318
เขาฝึกฝนฝีมือจนชํานาญ

53
00:03:14,027 --> 00:03:16,446
ผมคิดว่าเขาชอบสิ่งที่เขาทํา

54
00:03:16,446 --> 00:03:18,698
เงินอาจเป็นส่วนสําคัญ แต่ผมว่าในตอนนั้น

55
00:03:18,698 --> 00:03:21,576
เขาชอบที่มันทําให้เลือดสูบฉีด
และชอบความท้าทาย

56
00:03:23,745 --> 00:03:28,541
ตอนที่ฉันมอบหมายให้ไมค์
ไปนําทีมตํารวจซีแอตเทิลเพื่อทําคดีนี้

57
00:03:28,541 --> 00:03:31,961
ฉันรู้ว่ามันจะเป็นความสัมพันธ์ที่ขั้วตรงข้าม

58
00:03:32,545 --> 00:03:37,008
ผมกับชอว์นเป็นเหมือนกลางวันกับกลางคืน
น้ํากับน้ํามัน เราคนละสไตล์กันเลย

59
00:03:37,717 --> 00:03:40,553
คู่หูผมในตอนนั้นสรุปเอาไว้

60
00:03:40,553 --> 00:03:44,349
"ชอว์น จอห์นสันคือไฟ
และไมค์ มาแกนคือกระป๋องใส่น้ํามัน"

61
00:03:45,016 --> 00:03:47,435
ผมเคยได้ยินคําบรรยายนึงที่ผมไม่เห็นด้วยเท่าไร

62
00:03:47,435 --> 00:03:49,646
แต่ผมเป็นสมอง ส่วนเขาเป็นมือตีน

63
00:03:49,646 --> 00:03:51,105
ไม่เห็นด้วยเต็มร้อย

64
00:03:51,105 --> 00:03:53,107
แต่ผมเห็นด้วยเรื่องที่ผมเป็นมันสมอง

65
00:03:54,692 --> 00:03:58,446
เอลเลน กลาสเซอร์เป็นผู้ดูแลที่มีพรสวรรค์มาก

66
00:03:58,446 --> 00:04:01,741
เธอเชื่อในวิธีการทํางานแนว "ง่ายไว้ โง่ไว้"

67
00:04:01,741 --> 00:04:05,453
ในฐานะเจ้าหน้าที่เอฟบีไอหญิงคนแรกๆ

68
00:04:05,453 --> 00:04:07,413
การที่ฉันได้ดูแล

69
00:04:07,413 --> 00:04:10,625
หน่วยอาชญากรรมรุนแรงและหน่วยเฉพาะกิจ

70
00:04:10,625 --> 00:04:12,293
เป็นอะไรที่สุดยอดมากสําหรับฉัน

71
00:04:13,795 --> 00:04:17,507
ฉันไม่ใช่แค่ได้ทํางานที่เท่ระเบิดเท่านั้น

72
00:04:17,507 --> 00:04:20,677
แต่ฉันก็โชคดีที่มีลูกเล็กสี่คนด้วย

73
00:04:20,677 --> 00:04:24,347
ดังนั้นบางครั้งฉันจึงรู้สึก
เป็นสองคนในร่างเดียวกัน

74
00:04:25,098 --> 00:04:27,141
หลายๆ คนเรียกฉันว่าเจ้าหน้าที่แม่

75
00:04:33,773 --> 00:04:35,316
(ศูนย์ตลาดสาธารณะ)

76
00:04:35,900 --> 00:04:39,904
ในยุค 90 ซีแอตเทิลเป็น
เมืองที่อยู่ในช่วงเปลี่ยนผ่านครั้งใหญ่

77
00:04:44,033 --> 00:04:48,329
มันเปลี่ยนจากเมืองที่มีแค่สองบริษัท
คือเวเยอร์เฮาเซอร์กับโบอิ้ง

78
00:04:48,329 --> 00:04:49,872
มาเป็นเมืองที่มีไมโครซอฟต์

79
00:04:49,872 --> 00:04:52,542
และทุกๆ บริษัทที่ตามไมโครซอฟต์มา

80
00:04:53,960 --> 00:04:56,379
เบโซสจากแอมะซอน

81
00:04:56,379 --> 00:04:59,007
สตาร์บัคส์ก็โตเอาโตเอา

82
00:05:00,300 --> 00:05:03,386
เงินทองไหลมาเทมาเข้าซีแอตเทิล

83
00:05:03,386 --> 00:05:04,345
(ธนาคารซีเฟิร์สต์)

84
00:05:04,345 --> 00:05:07,015
มันน่าทึ่งมากที่ธนาคารผุดเป็นดอกเห็ด

85
00:05:07,682 --> 00:05:09,475
ตอนนั้นผมยังจับต้นชนปลายไม่ได้

86
00:05:09,475 --> 00:05:13,354
ว่าเงินที่ไหลเข้าเมืองจากกิจการเทคโนโลยี
มันเป็นเชื้อไฟให้เรื่องนี้

87
00:05:13,354 --> 00:05:15,690
แม้แต่ในร้านของชํายังมีธนาคารเลย

88
00:05:15,690 --> 00:05:17,775
มีธนาคารเปิดอยู่ทุกหัวมุมถนน

89
00:05:18,276 --> 00:05:22,363
ในรัฐวอชิงตัน เหตุการณ์ปล้นธนาคารพุ่งกระฉูด

90
00:05:22,363 --> 00:05:24,532
ผมบอกภรรยาว่าอย่าเข้าธนาคารที่ซีแอตเทิล

91
00:05:24,532 --> 00:05:26,284
เพราะมีโอกาสสูงว่าจะถูกปล้น

92
00:05:26,284 --> 00:05:29,912
ชายสามคนถือปืนสั้น
วิ่งเข้าไปในธนาคารยูเอสแบรนช์ที่วูดินวิลล์...

93
00:05:29,912 --> 00:05:31,372
ชายคนนึงจะเข้าไปในธนาคาร

94
00:05:31,372 --> 00:05:33,958
และมักจะส่งจดหมาย
สั่งให้พนักงานเก็บเงินส่งเงินให้

95
00:05:33,958 --> 00:05:35,960
ซีแอตเทิลมีเหตุการณ์ปล้นธนาคารบ่อยมาก

96
00:05:35,960 --> 00:05:38,963
ไม่รู้นะว่าทุกคืนไหม แต่บ่อยมาก

97
00:05:38,963 --> 00:05:41,507
{\an8}ไปฟังข่าวล่าสุดจากคุณเดโบราห์ ฮอร์น
ในที่เกิดเหตุครับ

98
00:05:41,507 --> 00:05:43,593
{\an8}ใช่แล้วค่ะเดวิด เมื่อสักครู่นี้...

99
00:05:43,593 --> 00:05:45,470
{\an8}ซีแอตเทิลเป็นสถานที่ที่น่าตื่นเต้น

100
00:05:45,970 --> 00:05:48,222
เมืองเราเพิ่งจะเริ่มมีตัวตนขึ้นมา

101
00:05:48,222 --> 00:05:50,725
ในแง่ของการเป็นที่รู้จักในประเทศ

102
00:05:50,725 --> 00:05:53,770
เรามีเนอร์วานา ดังนั้นก็มีดนตรีกรันจ์

103
00:05:53,770 --> 00:05:56,397
สําหรับผมแล้ว ในระดับนึงนั้นดนตรีกรันจ์

104
00:05:56,397 --> 00:05:59,859
มันคือความอัดอั้นที่หลายๆ คนรู้สึก

105
00:05:59,859 --> 00:06:03,613
เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลง
ที่กําลังจะเกิดขึ้นในชุมชนของพวกเขา

106
00:06:03,613 --> 00:06:06,366
ดนตรีกรันจ์มันเป็นกระแสต่อต้านบริษัท

107
00:06:06,366 --> 00:06:09,827
ต่อต้านแบรนด์และชื่อเสียงโด่งดัง

108
00:06:09,827 --> 00:06:12,121
ไม่มีใครสนใจ
ไม่มีใครอยากได้อะไรพวกนั้นเลย

109
00:06:12,121 --> 00:06:14,957
ทุกคนต่อต้านสถาบันทุกชนิด
ด้วยเหตุผลที่ถูกต้อง

110
00:06:14,957 --> 00:06:17,919
พวกเขาเกลียดการกดขี่
พวกเขาเกลียดลัทธิล่าอาณานิคม

111
00:06:17,919 --> 00:06:20,797
พวกเขาเกลียดการโจมตีสิทธิมนุษยชน
และสิ่งแวดล้อม

112
00:06:20,797 --> 00:06:23,007
แล้วเรื่องปล้นธนาคารเนี่ย
โดยเฉพาะปล้นแล้วรอด

113
00:06:23,007 --> 00:06:24,092
คนพากันคลั่งเลย

114
00:06:24,092 --> 00:06:27,011
เขาปล้นธนาคารซีแอตเทิล 14 แห่ง
ตั้งแต่เดือนมิถุนายนปี 1992

115
00:06:27,011 --> 00:06:27,929
โห

116
00:06:27,929 --> 00:06:29,222
เขาฉลาดมากนะ

117
00:06:30,223 --> 00:06:31,349
ฉลาดเป็นบ้า

118
00:06:31,349 --> 00:06:33,184
มันเหมือนกับตบหน้าผู้นําสถาบัน

119
00:06:34,018 --> 00:06:36,312
- นั่นคุณฮอลลีวูด
- ฮอลลีวูด ใช่

120
00:06:36,312 --> 00:06:39,148
เรารู้ว่ามีผู้ชายที่ปลอมตัวหลายแบบ

121
00:06:39,148 --> 00:06:41,692
เขาปล้นธนาคาร แต่ไม่ได้ทําร้ายใคร

122
00:06:41,692 --> 00:06:43,027
ไม่มีการยิง

123
00:06:43,027 --> 00:06:44,445
ฟังดูกล้าหาญมากค่ะ

124
00:06:45,321 --> 00:06:50,827
ก็อาจจะมีประชาชนเชียร์เขา
และหลายคนก็เปรียบเขาเป็นโรบินฮู้ด

125
00:06:52,286 --> 00:06:55,581
{\an8}ความลึกลับของโจรปล้นธนาคาร
มันก็โยงกลับไปที่เรื่องโรบินฮู้ด

126
00:06:55,581 --> 00:06:58,084
{\an8}เขาปล้นคนรวยไปแจกคนจน

127
00:06:58,084 --> 00:07:00,002
ดูสิ สูงส่งจะตายไป

128
00:07:01,254 --> 00:07:03,923
เขาเป็นตํานานในแง่ที่เป็นโจรปล้นธนาคาร

129
00:07:05,091 --> 00:07:09,178
แต่ในแง่ที่ว่าฮอลลีวูดเป็นใคร
เราคิดผิดถนัดเลย

130
00:07:17,228 --> 00:07:18,062
ไงเพื่อน

131
00:07:21,232 --> 00:07:23,025
ว้าว ชายถอดเสื้อ

132
00:07:24,318 --> 00:07:25,153
เข้ามาสิ

133
00:07:28,072 --> 00:07:29,490
ไปเร็ว ไป

134
00:07:31,659 --> 00:07:34,370
- ยังถ่ายอยู่เหรอ
- ถ่ายสิ เราจะถ่ายยันจบทริป

135
00:07:35,746 --> 00:07:37,248
ถือกล้องนิ่งๆ สิ

136
00:07:37,248 --> 00:07:39,459
พูดง่ายกว่าทําน่ะสิ

137
00:07:40,501 --> 00:07:43,713
อย่างที่เห็น เราอยู่ในป่าลึก

138
00:07:46,382 --> 00:07:48,134
ไม่ค่อยจะมีแสงเลย

139
00:07:58,769 --> 00:08:01,564
- โอเค ทาร์ซาน อยากทําอะไร
- ขึ้นไปข้างบน

140
00:08:01,564 --> 00:08:03,274
- ขึ้นไปข้างบนเหรอ
- ใช่

141
00:08:04,358 --> 00:08:06,444
เราจะเข้าไปในอาณาเขตของสเคอร์ล็อค

142
00:08:07,361 --> 00:08:08,863
นี่สูงเท่าไร

143
00:08:09,405 --> 00:08:11,908
- 23 เมตร
- 23 เมตรเหนืออะไร

144
00:08:11,908 --> 00:08:13,409
พื้นป่าซีดาร์

145
00:08:14,410 --> 00:08:15,369
ข้างล่างตรงนั้น

146
00:08:18,080 --> 00:08:19,290
ไหนเล่าให้ฟังหน่อย

147
00:08:19,290 --> 00:08:21,459
ใช้เวลานานแค่ไหน เรื่องมันเป็นยังไง

148
00:08:21,459 --> 00:08:23,628
ที่นี่ใช้เวลาสร้างประมาณสองอาทิตย์ได้

149
00:08:23,628 --> 00:08:26,589
- สร้างหมดในสองอาทิตย์เหรอ สุดยอด
- หกชั้น

150
00:08:27,965 --> 00:08:29,634
ไม้ 58 ตัน

151
00:08:29,634 --> 00:08:32,345
ออกแรงไปเยอะมาก กินข้าวเช้าก่อนเริ่มงาน

152
00:08:35,264 --> 00:08:38,392
โอเค ไม่จริงหรอก ที่จริงใช้เวลา... ไม่รู้สิ

153
00:08:40,102 --> 00:08:42,355
- สามสี่เดือนมั้ง
- สามสี่เดือน

154
00:08:47,318 --> 00:08:50,196
บ้านต้นไม้เป็นสถานที่ที่น่าทึ่งมาก

155
00:08:51,113 --> 00:08:54,992
มันเป็นที่ที่เราไปพักเพื่อหนีกรอบสังคมได้

156
00:08:57,703 --> 00:09:01,082
ครั้งแรกที่ฉันไปบ้านต้นไม้
สก็อตเป็นคนเปิดประตู

157
00:09:01,666 --> 00:09:04,335
เขานุ่งชุดวันเกิด คาดแต่เข็มขัดเครื่องมือ

158
00:09:06,170 --> 00:09:08,339
ไม่เคยมีใครต้อนรับฉันเข้าบ้านแบบนั้นมาก่อน

159
00:09:08,339 --> 00:09:11,467
แต่ฉันทําเนียนเหมือนเห็นเป็นประจําทุกวัน

160
00:09:12,677 --> 00:09:16,013
มันจะมีเฟอร์นิเจอร์เหมือนกับในบ้านทั่วไป

161
00:09:16,514 --> 00:09:20,101
พอเดินไปบนระเบียงจะเห็นชักโครก

162
00:09:20,810 --> 00:09:22,186
ฝักบัวอาบน้ํา

163
00:09:22,687 --> 00:09:24,105
มันเหมือนห้องน้ําจริงๆ

164
00:09:24,105 --> 00:09:26,774
ยกเว้นว่าเราได้มี
ประสบการณ์กลางแจ้งที่วิเศษมาก

165
00:09:28,484 --> 00:09:32,989
มันสร้างขึ้นล้อมต้นไม้เจ็ดต้น
และมันแข็งแรงทนทานมาก

166
00:09:32,989 --> 00:09:35,866
ใช้แผ่นไม้ซีดาร์และมีหน้าต่างบานใหญ่

167
00:09:35,866 --> 00:09:37,910
มันเป็นบ้านต้นไม้ที่หรูหรามาก

168
00:09:38,411 --> 00:09:40,037
มีเตาอบแก๊สขนาดใหญ่

169
00:09:40,621 --> 00:09:43,457
และเราแบกเตาอบนี้ขึ้นบันได

170
00:09:43,457 --> 00:09:45,418
ไปชั้นหนึ่ง ขึ้นไป 20 เมตร

171
00:09:46,627 --> 00:09:48,921
พี่ชายผมเป็นเพื่อนสนิทกับสก็อต

172
00:09:48,921 --> 00:09:51,549
{\an8}และเขาบอกว่าจะจ้างผมสร้างบ้านให้เขา

173
00:09:51,549 --> 00:09:53,301
{\an8}ผมก็ตอบว่า "เอาสิ ทําไมจะไม่ได้"

174
00:09:53,968 --> 00:09:56,762
งานก่อสร้างของเรามันบ้าบิ่นมากๆ

175
00:09:56,762 --> 00:10:01,726
หลายครั้งที่เราเอาเชือกคล้องข้อเท้า
แล้วห้อยหัวลงมาตอกตะปูหรือยึดไม้

176
00:10:02,435 --> 00:10:03,936
มันอันตรายมาก

177
00:10:03,936 --> 00:10:06,480
ทุกอย่างอันตรายหมด แต่เราไม่สน

178
00:10:10,234 --> 00:10:13,863
{\an8}บ้านต้นไม้มันคือบุคลิกลึกๆ ของสก็อต
ที่ถูกรังสรรค์ขึ้นมา

179
00:10:14,488 --> 00:10:17,658
{\an8}เขาปลอดภัย มันคือที่พักใจ ที่ยึดเหนี่ยวของเขา

180
00:10:18,242 --> 00:10:19,702
{\an8}เขาเป็นอิสระจากทุกอย่าง

181
00:10:22,330 --> 00:10:25,249
{\an8}ผมนั่งอยู่ที่โต๊ะทํางาน
ที่อยู่สูงขึ้นมา 12 เมตรบนต้นไม้

182
00:10:26,959 --> 00:10:30,921
ระเบียงยื่นออกไปจากขอบ
เหมือนกระโปรงนักบัลเล่ต์ที่บานออก

183
00:10:31,964 --> 00:10:34,634
หลายจุดกว้างพอให้นอนอาบแสงอาทิตย์

184
00:10:35,134 --> 00:10:38,304
แล้วอาจได้หลับสักหน่อยด้วยถ้าไม่กลัวกลิ้งตก

185
00:10:38,971 --> 00:10:39,972
มีอะไรเหรอเพื่อน

186
00:10:39,972 --> 00:10:41,515
ผมชอบนั่งริมขอบ

187
00:10:41,515 --> 00:10:43,684
แล้วมองต้นไม้บนภูเขาเรเนียร์

188
00:10:43,684 --> 00:10:44,602
เล่าหน่อยสิ

189
00:10:44,602 --> 00:10:46,937
ผมจะรู้สึกเบิกบานใจนิดๆ

190
00:10:48,606 --> 00:10:50,149
ผมต้องการใช้ชีวิตนี้ให้เต็มเปี่ยม

191
00:10:51,651 --> 00:10:55,321
ผมคงต้องเสาะหาอีกยาวนาน
ก่อนที่จะพบสถานที่ที่พระเจ้าอยากให้ผมไป

192
00:10:56,405 --> 00:10:59,533
{\an8}จิตใจผมเป็นเหมือนเด็กไร้วินัยที่ซุกซน

193
00:11:00,701 --> 00:11:02,244
{\an8}ผมแค่ต้องตามจับให้ทัน

194
00:11:07,416 --> 00:11:09,585
ทุกคนรักสก็อต

195
00:11:09,585 --> 00:11:11,629
ทุกคนรักบ้านต้นไม้

196
00:11:11,629 --> 00:11:13,089
ทั้งสองมีความเชื่อมโยงกัน

197
00:11:14,507 --> 00:11:17,301
เราเข้ากันได้ทันทีที่เจอกันครั้งแรกที่โรงเรียน

198
00:11:17,301 --> 00:11:20,596
เราทั้งคู่มีพลังงานเยอะ เรารักอิสระ

199
00:11:20,596 --> 00:11:22,098
เราชอบดื่มเบียร์

200
00:11:23,474 --> 00:11:25,351
มาร์ค บิ๊กกินส์เป็นคนที่น่าสนใจ

201
00:11:25,351 --> 00:11:28,229
เขากับสก็อตเรียนที่วิทยาลัยเอเวอร์กรีนด้วยกัน

202
00:11:29,980 --> 00:11:34,151
คนที่มาเรียนเอเวอร์กรีน
มักจะเป็นคนที่ค่อนข้างจะแปลกแยก

203
00:11:34,151 --> 00:11:35,361
ฉันก็ด้วย

204
00:11:35,361 --> 00:11:37,196
ทุกคนค่อนข้างหัวก้าวหน้า

205
00:11:37,196 --> 00:11:42,743
ไม่ใช่ว่าทุกคนเสพยาเพี้ยนๆ
หรือเมาเหล้า ไม่ได้บ้าแบบนั้นเลย

206
00:11:42,743 --> 00:11:43,744
แต่เราติดดินมาก

207
00:11:43,744 --> 00:11:47,998
เราตีกลอง เสพเห็ดวิเศษ
และนั่งล้อมรอบกองไฟ

208
00:11:47,998 --> 00:11:50,710
มันเป็นชุมชนที่แน่นแฟ้นมาก

209
00:11:51,836 --> 00:11:53,546
โชคชะตาพาเรามาเจอกัน

210
00:11:53,546 --> 00:11:56,632
สก็อตเป็นคนรักอิสระเสรี

211
00:11:56,632 --> 00:11:59,427
มากกว่านักศึกษาเอเวอร์กรีนคนอื่นๆ ซะอีก

212
00:11:59,427 --> 00:12:01,679
ซึ่งคนก็มองว่ารักอิสระกันแล้ว

213
00:12:01,679 --> 00:12:06,267
มาร์คเป็นคนอ่อนโยน จิตใจอ่อนหวาน

214
00:12:06,267 --> 00:12:10,187
เขาเล่นกีตาร์และเขียนบทกวี

215
00:12:11,063 --> 00:12:13,983
แต่ชีวิตเขาเจอมรสุม กําลังลําบาก

216
00:12:14,483 --> 00:12:16,944
ฉันเลยคิดว่าสก็อตช่วยเขาได้มาก

217
00:12:16,944 --> 00:12:18,946
ผมโทรหาเขา

218
00:12:18,946 --> 00:12:20,823
แล้วบอกว่า "เพื่อน ฉันจะโดนหย่าแล้ว"

219
00:12:20,823 --> 00:12:23,159
"ไม่รู้จะทําอะไรหรือไปไหนดี"

220
00:12:23,159 --> 00:12:26,704
แล้วเขาก็พูดว่า "ขึ้นมานี่เลย ย้ายมาอยู่ด้วยกัน"

221
00:12:27,705 --> 00:12:30,166
มาร์ค บิ๊กกินส์เป็นคนตัวใหญ่ห้าวๆ

222
00:12:30,166 --> 00:12:32,209
เขาสูบเชสเตอร์ฟิลด์สเตรท

223
00:12:32,209 --> 00:12:34,253
น่าจะวันละซองสองซอง

224
00:12:34,253 --> 00:12:37,047
เขาซดเบอร์เบิ้นง่ายเหมือนกินน้ําหวาน

225
00:12:37,047 --> 00:12:39,133
นั่นคือสายสัมพันธ์ระหว่างเขากับสก็อต

226
00:12:39,759 --> 00:12:41,510
บิ๊กกินส์คอแข็งกว่าสก็อตมาก

227
00:12:49,101 --> 00:12:51,270
ผมอยู่ที่บ้านต้นไม้หลายปี

228
00:12:51,270 --> 00:12:52,605
ลูกสาวผมก็ด้วย

229
00:12:53,105 --> 00:12:56,108
แล้วจะมีคนแปลกหน้ามาเคาะประตู

230
00:12:56,108 --> 00:12:57,902
{\an8}แล้วพูดว่า

231
00:12:57,902 --> 00:12:59,028
{\an8}(มาร์ค บิ๊กกินส์
เพื่อนสก็อต)

232
00:12:59,028 --> 00:13:02,656
{\an8}"เราได้ยินมาว่าที่นี่มีบ้านต้นไม้ที่เจ๋งมาก"

233
00:13:02,656 --> 00:13:05,493
{\an8}"เราขอไปดูได้ไหม" เราก็ต้องไล่เขาไป

234
00:13:05,493 --> 00:13:09,538
คนเริ่มมากันเยอะจนเราต้องสร้างรั้ว
กั้นไว้ตรงทางขับเข้ามา

235
00:13:11,207 --> 00:13:14,001
และบ้านต้นไม้นี้สก็อตไม่ได้สร้างคนเดียว

236
00:13:14,835 --> 00:13:16,837
ถึงแม้ว่าหลายๆ สื่อจะเขียนว่าเขาสร้างเอง

237
00:13:17,713 --> 00:13:21,217
แต่หลายสิบคนช่วยกันสร้างขึ้นมา

238
00:13:23,385 --> 00:13:25,763
ใครก็ควบคุมสก็อตน้องฉันไม่ได้

239
00:13:25,763 --> 00:13:27,223
เขาอยากเป็นอิสระ

240
00:13:27,723 --> 00:13:31,477
เขาเป็นพวกเสพติดความตื่นเต้น
เขาชอบทําเรื่องท้าทาย

241
00:13:32,144 --> 00:13:35,064
เรานั่งอยู่ที่ความสูง 18 เมตร หกชั้น

242
00:13:35,773 --> 00:13:37,733
เพิ่งทําแบบนี้ครั้งแรกนะเนี่ย

243
00:13:39,318 --> 00:13:42,863
เขาจะปีนกลับหัว 30 เมตรโดยประมาณ

244
00:13:43,572 --> 00:13:45,991
พร้อมแล้วไปได้เลย แรมโบ้ ทาร์ซาน

245
00:13:54,416 --> 00:13:57,378
เขาอยากไต่สูงขึ้นไปเรื่อยๆ

246
00:13:57,378 --> 00:13:59,797
และเขาอยากได้มากขึ้นเรื่อยๆ

247
00:13:59,797 --> 00:14:02,508
ตอนนี้ถ้าเขาลื่น เขาจะร่วงลงไป...

248
00:14:04,176 --> 00:14:05,386
18 เมตรถึงพื้น

249
00:14:05,386 --> 00:14:06,595
ยากว่ะ

250
00:14:06,595 --> 00:14:08,889
บอกแล้ว ท้าความตายชัดๆ เพื่อน

251
00:14:08,889 --> 00:14:10,558
เขาเป็นนักผจญภัย

252
00:14:10,558 --> 00:14:15,938
เขาชอบความตื่นเต้นของชีวิต
และต้องการสิ่งใหม่ๆ และประสบการณ์ใหม่ๆ

253
00:14:16,981 --> 00:14:19,984
แต่เขาได้ทําการตัดสินใจครั้งสําคัญ

254
00:14:19,984 --> 00:14:23,612
ที่นําเขาไปสู่ทิศทาง
ที่เขาถอยหลังกลับออกมาไม่ได้

255
00:14:35,916 --> 00:14:38,377
ผมเลือกเส้นทางผิดในด้านการเรียน

256
00:14:38,377 --> 00:14:41,213
ผมดิ่งลงสู่เนื้อหาที่ไม่ดี
ต่อการเติบโตทางจิตวิญญาณ

257
00:14:44,008 --> 00:14:46,176
เสียงนึงดังชัดเจนขึ้นมา

258
00:14:46,176 --> 00:14:48,220
"อย่าลืมว่ามาที่นี่เพื่ออะไร"

259
00:14:49,471 --> 00:14:52,182
ผมเข้าใจ แต่ก็ไม่เปลี่ยนเส้นทาง

260
00:14:53,559 --> 00:14:57,187
เขาตามหาบางสิ่งที่เป็นโลกของตัวเองมาตลอด

261
00:15:02,318 --> 00:15:06,363
ตอนผมเจอเขาครั้งแรก เขาตั้งใจจะเรียนแพทย์

262
00:15:06,864 --> 00:15:11,452
แต่แล้วเขาก็ล้มเลิกไป
เมื่อได้ไปทดลองในห้องแล็บเคมี

263
00:15:11,452 --> 00:15:14,371
แล้วเขาเห็นโอกาสที่จะทําเงินมหาศาล

264
00:15:15,706 --> 00:15:18,000
(วิทยาลัยรัฐเอเวอร์กรีน)

265
00:15:21,712 --> 00:15:25,633
สก็อตเป็นคนแรกที่ผมรู้จักที่ผลิตยาไอซ์

266
00:15:26,550 --> 00:15:27,843
ตอนกลางคืน

267
00:15:27,843 --> 00:15:31,180
เขาจะปีนขึ้นไปบนช่องเพดาน
แล้วคลานเข้าไปในห้องแล็บ

268
00:15:31,722 --> 00:15:33,682
อาจารย์ของสก็อตตี้ไปเจอเขา

269
00:15:33,682 --> 00:15:35,351
พวกเขาไล่เขาออกจากวิทยาลัย

270
00:15:35,351 --> 00:15:38,812
บอกว่า "อย่าคิดจะโผล่หน้ามาที่นี่อีก"

271
00:15:39,980 --> 00:15:42,524
เขาฉลาดมากพอที่จะเป็นหมอได้เลย

272
00:15:43,025 --> 00:15:46,862
เขาเหลืออีกแค่วิชาเดียว
ก็จะเรียนจบสายเคมีและชีววิทยาแล้ว

273
00:15:46,862 --> 00:15:48,364
จะได้เป็นนักเรียนเตรียมแพทย์

274
00:15:48,364 --> 00:15:49,782
แต่เขาไม่อยากเป็น

275
00:15:49,782 --> 00:15:52,284
เขาไม่ใช่คนแบบนั้น และเขารู้ดี

276
00:15:53,035 --> 00:15:55,537
แล้วเขาก็เดินบนเส้นทางนั้นไปเลย

277
00:15:58,082 --> 00:16:01,085
กิจการนี้เติบโตขึ้นเรื่อยๆ เขาผลิตยาออกมามาก

278
00:16:01,085 --> 00:16:04,421
และสินค้าของเขาบริสุทธิ์มาก

279
00:16:04,421 --> 00:16:06,924
ถ้าคุณได้ลองยาของเขา

280
00:16:06,924 --> 00:16:10,594
ผมขอบอกเลย มันเหลือเชื่อมากจริงๆ

281
00:16:10,594 --> 00:16:16,976
เขามีชื่อเสียงว่าผลิตยาชั้นดีที่สุดแถวนี้เลย

282
00:16:17,476 --> 00:16:21,105
ผมไม่เคยได้ยินใครพูดว่ายาไอซ์ของเจ้าอื่นดีกว่า

283
00:16:23,899 --> 00:16:28,529
สก็อตเสพยาไอซ์ปริมาณน้อย
และเขาควบคุมมันได้

284
00:16:29,363 --> 00:16:33,325
เขาแค่ดื่มด่ํากับมัน
ให้มันสร้างแรงบันดาลใจความสร้างสรรค์

285
00:16:34,743 --> 00:16:35,744
เมื่อเวลาผ่านไป

286
00:16:35,744 --> 00:16:37,997
เขาไปซื้อที่ดินที่มีโรงนาอยู่

287
00:16:37,997 --> 00:16:40,416
ผมก็เลยออกไปรีโนเวตโรงนา

288
00:16:40,916 --> 00:16:44,003
ในชั้นลอยของโรงนา เขาทําเป็นแล็บผลิตยา

289
00:16:45,879 --> 00:16:49,258
กัปตันแพทเป็นคนออกหน้า เขาทําการเงิน

290
00:16:49,258 --> 00:16:51,593
พวกเขาเจอกันในป่าเท่านั้น

291
00:16:51,593 --> 00:16:54,013
นัดแลกเปลี่ยนสินค้าและเงิน

292
00:16:54,013 --> 00:16:56,890
เมื่อสก็อตเอายา 80 กิโลกรัมไปให้กัปตันแพท

293
00:16:56,890 --> 00:16:58,726
เขาจะจ่ายสก็อตสองล้านดอลลาร์

294
00:16:59,226 --> 00:17:03,063
แพทเป็นคนที่พาสก็อตเข้าสู่วงการยาไอซ์

295
00:17:03,063 --> 00:17:05,566
กัปตัน นั่นฉายาของแพท

296
00:17:05,566 --> 00:17:09,403
เขาจะขนยาไปบาร์สโตว์
แล้วขายให้แก๊งบิดเฮลส์แองเจิล

297
00:17:09,403 --> 00:17:11,905
แล้วสก็อตจะกลับไปที่บ้านต้นไม้

298
00:17:11,905 --> 00:17:14,283
พร้อมกล่องหลายใบที่ใส่ธนบัตร 20 ดอลลาร์เต็ม

299
00:17:14,283 --> 00:17:18,328
ผมกับสก็อตก็จะนั่งนับเงินกันทั้งคืน

300
00:17:18,328 --> 00:17:21,331
แต่งานนี้เกิดอันตรายขึ้นมา อันตรายมากๆ

301
00:17:22,082 --> 00:17:25,586
กัปตันแพทถูกฆาตกรรม
โดยคนที่พยายามจะปล้นเขา

302
00:17:25,586 --> 00:17:27,171
และเขาถูกฆ่าตอนหลับอยู่

303
00:17:28,547 --> 00:17:30,632
สก็อตเสียใจมากตอนที่รู้ข่าว

304
00:17:32,051 --> 00:17:35,763
แต่มันเป็นเรื่องปกติของคนในโลกนั้น
และเขาไม่อยากมีส่วนเกี่ยวข้อง

305
00:17:36,513 --> 00:17:38,015
ตอนนั้นเองที่เขาลาวงการ

306
00:17:39,391 --> 00:17:41,727
เขามีรายได้จากยาไอซ์เท่านั้น

307
00:17:41,727 --> 00:17:46,148
แล้วพอเขาเลิกผลิตยา
เขาก็ต้องหาช่องทางทํากินใหม่

308
00:17:48,650 --> 00:17:49,818
{\an8}(ปล้นข้ามโคตร (1991))

309
00:17:49,818 --> 00:17:51,570
{\an8}ในยุค 90 ตอนนั้น

310
00:17:51,570 --> 00:17:54,198
{\an8}ปล้นข้ามโคตรเป็นหนังปล้นธนาคาร
ที่ดังที่สุดเรื่องแรกๆ

311
00:17:54,198 --> 00:17:56,533
เข็มสั้นบอกว่าได้เวลาลุยแล้ว

312
00:17:56,533 --> 00:18:00,788
สก็อตชอบไปดูหนัง
เพื่อหาไอเดียจากองค์ประกอบเล็กๆ

313
00:18:01,747 --> 00:18:03,916
สก็อตไม่ชอบธนาคารกับบริษัทประกัน

314
00:18:03,916 --> 00:18:06,418
เหมือนว่าทุกคนในยุคนั้นจะไม่ชอบกันทั้งนั้น

315
00:18:06,418 --> 00:18:07,669
ลงไปนอนกับพื้นโว้ย

316
00:18:07,669 --> 00:18:10,506
เงินนี้มีประกัน ไม่คุ้มตายหรอก

317
00:18:11,590 --> 00:18:17,262
เขาอยากที่จะหาทางเอาชนะระบบให้ได้อยู่ตลอด

318
00:18:17,262 --> 00:18:19,723
- เขาเป็นนักค้นหาตัวจริง
- ค้นหาอะไร

319
00:18:19,723 --> 00:18:22,017
คลื่นยักษ์ใหญ่ คลื่นยักษ์ที่สุด

320
00:18:22,017 --> 00:18:25,229
เขาชอบเรื่องปล้นข้ามโคตร
ตรงที่โพธิมีบุคลิกที่เป็นปัจเจกมาก

321
00:18:25,229 --> 00:18:26,814
และเขาใช้ชีวิตอย่างกล้าหาญ

322
00:18:26,814 --> 00:18:30,734
ไม่ว่าจะเป็นการปล้นธนาคารหรือการโต้คลื่น

323
00:18:32,111 --> 00:18:34,196
ดังนั้นพอเขาออกจากธุรกิจค้ายา

324
00:18:35,197 --> 00:18:37,449
เขาก็พูดว่า "ฉันจะไปเป็นโจรปล้นธนาคาร"

325
00:18:37,449 --> 00:18:40,953
ขอบคุณมาก ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรี
และอย่าลืมไปใช้สิทธิเลือกตั้ง

326
00:18:41,578 --> 00:18:45,582
(25 มิถุนายน 1992
ซีเฟิร์สต์ แมดิสันพาร์ค)

327
00:18:48,001 --> 00:18:49,962
{\an8}ธนาคารแรกที่เราปล้น

328
00:18:49,962 --> 00:18:52,714
{\an8}เราก็แค่คุยกัน แลกเปลี่ยนไอเดียไปเรื่อย

329
00:18:52,714 --> 00:18:55,926
{\an8}เราต้องทํายังไง ถ้าทําแล้วจะรอดไปได้ไหม

330
00:18:56,426 --> 00:18:58,303
สก็อตบอกมาร์คก่อนการปล้นว่า

331
00:18:58,303 --> 00:19:01,098
"อย่าพูดอะไร เข้าไปคุมให้คนอยู่ในระเบียบ"

332
00:19:01,098 --> 00:19:03,350
"ได้" เขาเรียกเขาว่าหัวหน้า
"ได้เลยหัวหน้า"

333
00:19:03,892 --> 00:19:07,146
{\an8}เพื่อนผมคนนึงพาเราไปส่ง
ห่างจากธนาคารหนึ่งช่วงตึก

334
00:19:07,146 --> 00:19:10,607
{\an8}แล้วเธอควรจะไปพบเราที่จุดนัดพบ

335
00:19:10,607 --> 00:19:12,484
{\an8}(เจอกันที่นี่
ที่สํารอง)

336
00:19:13,986 --> 00:19:18,157
{\an8}แผนการของเราคือ
เราจะรอให้ลูกค้าธนาคารเข้าไป

337
00:19:18,157 --> 00:19:20,242
{\an8}แล้วใช้รถเขาเป็นรถขับหนี

338
00:19:22,452 --> 00:19:24,872
{\an8}บิ๊กกินส์สวมหน้ากากโรนัลด์ เรแกน

339
00:19:26,081 --> 00:19:27,583
ลุยเลยขาร็อค

340
00:19:29,751 --> 00:19:31,086
{\an8}สก็อตเข้าไปก่อน

341
00:19:31,086 --> 00:19:32,921
{\an8}เขาจะประกาศการปล้น

342
00:19:32,921 --> 00:19:35,674
{\an8}แล้วผมก็จะเข้าไปกันไม่ให้ใครแอบหนี

343
00:19:37,176 --> 00:19:39,761
{\an8}ผมประหม่าจนทําตัวไม่ถูก

344
00:19:39,761 --> 00:19:42,806
{\an8}แบบว่าไม่อยากเชื่อเลยว่าจะทําจริงๆ

345
00:19:42,806 --> 00:19:44,600
{\an8}ไม่เชื่อว่าลงมือแล้ว

346
00:19:45,267 --> 00:19:46,935
{\an8}บิ๊กกินส์ถือปืนอยู่ในมือ

347
00:19:46,935 --> 00:19:49,062
เขาพูดว่า "ไอ้ห่าทุกตัว ลงไปนอนกับพื้น"

348
00:19:49,062 --> 00:19:53,150
สก็อตหันมาแล้วพูดว่า "ทุกคนลุกขึ้นยืน"

349
00:19:53,901 --> 00:19:57,237
เพราะเขาไม่อยากให้คนที่เดินผ่านไปมา
เห็นว่าทุกคนนอนกับพื้น

350
00:19:58,655 --> 00:20:00,741
{\an8}ผมว่าสก็อตสั่งให้ทุกคนลงไปนอน

351
00:20:00,741 --> 00:20:03,869
{\an8}ตอนที่ผมเดินเข้าไปในธนาคาร
เหมือนทุกคนจะนอนอยู่แล้ว

352
00:20:05,829 --> 00:20:08,999
{\an8}ถ้าคุณเคยนั่งรถที่จู่ๆ ก็คุมไม่อยู่

353
00:20:08,999 --> 00:20:10,918
{\an8}แล้วทุกอย่างก็ผ่านไปช้าๆ

354
00:20:11,627 --> 00:20:13,462
{\an8}นั่นละที่เกิดขึ้นกับผมในธนาคาร

355
00:20:13,462 --> 00:20:15,339
{\an8}ทุกอย่างเป็นสโลว์โมชั่น

356
00:20:16,006 --> 00:20:17,549
{\an8}ในสุดพอถึงเวลาหนี

357
00:20:17,549 --> 00:20:19,968
{\an8}สก็อตก็พูดว่า "มาร์ค หยิบกุญแจมายัง"

358
00:20:20,469 --> 00:20:22,638
{\an8}เขาเรียกชื่อจริงผมออกมา

359
00:20:23,972 --> 00:20:28,060
{\an8}ผมก้มลงไปถามว่า
"คุณครับ ขอกุญแจรถได้ไหมครับ"

360
00:20:28,060 --> 00:20:31,563
{\an8}แล้วชายน่าสงสารคนนั้นเขากลัวจนตัวสั่น

361
00:20:32,397 --> 00:20:36,235
{\an8}รถคันนี้เพิ่งซื้อเลย ผมไม่ได้ยินเสียงมันสตาร์ท

362
00:20:41,114 --> 00:20:43,951
{\an8}ตอนที่ผมสตาร์ทอยู่ มีรถขับมาจอดอีกคัน

363
00:20:47,287 --> 00:20:49,748
{\an8}ในที่สุดสก็อตพูดว่า "รถมันติดแล้วมั้ง"

364
00:20:49,748 --> 00:20:51,750
{\an8}"รีบถอยแล้วหนีกันเถอะ"

365
00:20:52,251 --> 00:20:54,253
{\an8}เราขับรถผ่านแถบชานเมือง

366
00:20:55,254 --> 00:20:59,549
{\an8}แล้วลงจากรถตรงจุดนัดพบ แต่รถตู้ไม่มา

367
00:20:59,549 --> 00:21:03,095
{\an8}เพื่อนผมตื่นตูมแล้วไปจุดที่สอง
เรามีจุดสํารอง

368
00:21:06,098 --> 00:21:09,226
{\an8}เราก็เลยต้องวิ่งฝ่าสนามกอล์ฟ

369
00:21:11,186 --> 00:21:14,022
{\an8}เราได้ยินเสียงรถตํารวจขับมา ได้ยินไซเรน

370
00:21:14,690 --> 00:21:17,901
{\an8}แล้วเพื่อนผมอยู่นั่นเอง จอดรออยู่ตรงที่นัดกัน

371
00:21:20,821 --> 00:21:22,739
มันเป็นแบบนั้นเลย พลาดจนน่าขัน

372
00:21:22,739 --> 00:21:24,992
ผมไม่รู้ว่าเขารอดมากันได้ยังไง แต่ก็รอด

373
00:21:24,992 --> 00:21:26,827
{\an8}แล้วผมก็เริ่มคิดเรื่อง

374
00:21:26,827 --> 00:21:29,371
{\an8}เบาะแสที่พวกเราอาจทิ้งเอาไว้

375
00:21:29,871 --> 00:21:31,290
{\an8}เราใช้รถตู้ของสก็อต

376
00:21:31,290 --> 00:21:33,625
{\an8}ถ้ามีใครจดป้ายทะเบียนเอาไว้ล่ะ

377
00:21:33,625 --> 00:21:36,795
{\an8}ผมคิดในใจ "เดี๋ยวต้องมีตํารวจมาจับแน่เลย"

378
00:21:36,795 --> 00:21:38,672
{\an8}ถึงจุดนึง ผมลุกขึ้นนั่งแล้วพูดว่า

379
00:21:38,672 --> 00:21:41,091
{\an8}"ฉันจะไม่ทําแบบนั้นอีกแล้ว"

380
00:21:41,591 --> 00:21:45,262
{\an8}สก็อตถาม "แน่ใจนะ
งั้นไปปล้นอีกสาขากัน ตอนนี้เลย"

381
00:21:48,015 --> 00:21:48,974
{\an8}หลังจากปล้นเสร็จ

382
00:21:48,974 --> 00:21:51,935
{\an8}บิ๊กกินส์กลัวมากจนขับรถหนีไปมอนแทนา

383
00:21:55,022 --> 00:21:58,775
{\an8}แต่ความล้มเหลวได้ไปขับเคลื่อน
ให้สก็อตถลําลึกเข้าไปอีก

384
00:22:00,652 --> 00:22:03,322
{\an8}เขาคิดได้ว่าเขาคุมข้างในธนาคารเองได้

385
00:22:03,322 --> 00:22:05,741
{\an8}ขอแค่มีคนควบคุมข้างนอกให้ดี

386
00:22:06,241 --> 00:22:07,659
{\an8}เขาถึงมาคุยกับผม

387
00:22:08,785 --> 00:22:10,954
เขาคิดแบบนักวิทยาศาสตร์ วิเคราะห์ทุกอย่าง

388
00:22:11,580 --> 00:22:14,416
ส่วนผมชอบด้นสด เป็นสายอาร์ต

389
00:22:15,125 --> 00:22:19,254
ผมทํางานประติมากรรม
ทั่วทั้งยุโรป เยอรมนี และนอร์เวย์

390
00:22:21,214 --> 00:22:23,759
ผมไม่ชอบพวกธนาคารเลย ช่างมัน

391
00:22:23,759 --> 00:22:24,968
"เยี่ยม จัดการพวกมันซะ"

392
00:22:24,968 --> 00:22:27,220
"ปล้นมาให้หมดทุกแดงเลย"

393
00:22:27,220 --> 00:22:29,181
"ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว"

394
00:22:29,181 --> 00:22:34,394
แต่ผมนึกภาพลงมือทําจริงๆ ไม่ออก
ผมคิดว่ามันบ้ามากๆ

395
00:22:35,187 --> 00:22:38,148
แต่สก็อตก็โน้มน้าวผมจนได้

396
00:22:38,648 --> 00:22:42,361
เขาบอกว่า "งานนี้ง่ายจะตาย
เหมือนแย่งขนมจากเด็ก"

397
00:22:42,986 --> 00:22:45,113
งานนี้ทําเงินได้หลายล้านแน่

398
00:22:47,783 --> 00:22:49,159
แต่อย่างที่เราพูดเสมอ

399
00:22:49,159 --> 00:22:51,995
โลกนี้ไม่มีโรงเรียนสอนปล้นธนาคาร

400
00:22:53,497 --> 00:22:54,956
สิ่งที่สก็อตกับผมทํา

401
00:22:54,956 --> 00:22:57,417
เป็นสิ่งที่สร้างสรรค์ที่สุดที่ผมเคยทําในชีวิตนี้

402
00:22:57,417 --> 00:22:59,211
มากกว่าโลกศิลปะอีก

403
00:23:01,213 --> 00:23:04,883
การหาธนาคารที่เหมาะเจาะ
มันเป็นอะไรที่กระชุ่มกระชวยมาก

404
00:23:05,384 --> 00:23:10,138
เหมือนไปเจอชิ้นหินอ่อน
ที่เหมาะเอาไปแกะรูปปั้น

405
00:23:10,138 --> 00:23:11,848
ที่ผมอยากแกะสลัก

406
00:23:12,724 --> 00:23:15,977
ผมจะนั่งริมถนน ใกล้พอที่จะเฝ้าดูได้

407
00:23:16,478 --> 00:23:19,689
ผมจะจดเวลาที่รถหุ้มเกราะแวะมา

408
00:23:20,399 --> 00:23:22,609
ช่วงส่งเงินเป็นช่วงที่สําคัญมากของวัน

409
00:23:22,609 --> 00:23:25,487
เพราะนั่นคือตอนที่ธนาคารมีเงินเยอะที่สุด

410
00:23:27,280 --> 00:23:29,533
ถ้าเป็นฤดูร้อน ผมจะเปิดกระจก

411
00:23:29,533 --> 00:23:31,868
แล้วเปิดเพลงบัคหรือแจ๊ส

412
00:23:34,413 --> 00:23:37,290
{\an8}ผมจะคอยฟังวิทยุช่องของตํารวจทั้งวัน

413
00:23:40,168 --> 00:23:43,088
{\an8}และผมจะคอยดูรถลาดตระเวน
แถวๆ ธนาคารนั้นๆ

414
00:23:43,088 --> 00:23:46,341
เพื่อดูว่าพวกเขามาตอนไหน จดเวลาเอาไว้

415
00:23:48,301 --> 00:23:49,803
หลายๆ ธนาคารที่เราปล้น

416
00:23:49,803 --> 00:23:53,932
ตํารวจลาดตระเวนจะมาตรงเวลามาก

417
00:23:53,932 --> 00:23:55,725
พวกเขาจะมาเป็นเวลา

418
00:23:57,018 --> 00:23:58,103
เราจะท่องจําเส้นทาง

419
00:23:58,103 --> 00:24:00,605
เพื่อที่ห้านาทีหลังตํารวจออกไปแล้ว

420
00:24:00,605 --> 00:24:02,399
เราก็จะรู้ว่าถึงเวลาปล้นธนาคาร

421
00:24:04,651 --> 00:24:07,779
ผมขับรถสอดส่องตามถนนอยู่หลายเดือน

422
00:24:13,743 --> 00:24:17,414
ถ้าเราใส่หน้ากากโง่ๆ
บุกเข้าไปในธนาคาร คนจะรู้ทัน

423
00:24:17,414 --> 00:24:18,874
มันไร้สาระ

424
00:24:19,458 --> 00:24:23,003
{\an8}ผมก็เลยทําหน้าปลอม
เหมือนที่เขาทํากันในฮอลลีวูด

425
00:24:23,003 --> 00:24:25,005
(เอฟเอ็กซ์ อย่างนี้สิอัจฉริยะ (1986))

426
00:24:28,008 --> 00:24:32,929
{\an8}เราต้องการแค่บางส่วน
เช่น จมูก คาง หรือว่าแก้ม

427
00:24:37,976 --> 00:24:41,354
เขาใส่หมวกโครงการต่อต้านยาเสพติด
ด้วยสองเหตุผล เพราะสิ่งแรกที่คนจะคิด

428
00:24:41,354 --> 00:24:44,274
ก็คือคนใส่หมวกนี้คงต้องเป็นตํารวจ

429
00:24:44,274 --> 00:24:45,984
แล้วเขาก็ใส่เย้ยตํารวจด้วย

430
00:24:45,984 --> 00:24:49,029
เพราะมันเหมือน "ฉันอยู่นี่ไง"
เข้าใจไหมครับ "แน่จริงมาสิ"

431
00:24:53,074 --> 00:24:55,952
ตอนผมเห็นเขาครั้งแรก
เขากลับออกมาจากในป่า

432
00:24:55,952 --> 00:24:57,746
แล้วผมยืนทื่อ

433
00:24:57,746 --> 00:25:02,375
ผมพูด "พระเจ้าช่วยกล้วยทอด
นี่มันห่าเหวอะไรเนี่ย"

434
00:25:03,668 --> 00:25:07,756
ผมมองแล้วมองอีก
ดูไม่ออกเลยว่านี่คือสก็อต สเคอร์ล็อค

435
00:25:08,715 --> 00:25:11,718
ผมรู้สึกเปลี่ยนไป
ในแบบที่น่าผวาและเหมือนเวทมนตร์

436
00:25:13,178 --> 00:25:15,555
ผมเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วในช่วงนี้ของชีวิต

437
00:25:17,724 --> 00:25:19,434
ผมรู้สึกเหมือนเป็นคนละคน

438
00:25:22,896 --> 00:25:27,108
{\an8}(14 สิงหาคม 1992
ซีเฟิร์สต์ แมดิสันพาร์ค)

439
00:25:30,654 --> 00:25:33,073
การปล้นธนาคารครั้งแรกของผม

440
00:25:33,073 --> 00:25:35,909
เป็นธนาคารเดียวกันกับ
ที่เขาปล้นกับมาร์คเมื่อหกสัปดาห์ก่อน

441
00:25:37,869 --> 00:25:40,205
สิ่งสําคัญในการปล้นธนาคาร

442
00:25:40,205 --> 00:25:44,417
คือ 15 วินาทีแรก
เมื่อไม่มีใครคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้น

443
00:25:46,628 --> 00:25:49,464
แล้วเขาดูเหมือนคนที่อาจเป็นโรคผิวหนัง

444
00:25:50,340 --> 00:25:52,884
ดังนั้นคนจะพยายามไม่มองเขา

445
00:25:55,470 --> 00:25:56,596
สวัสดีค่ะ ให้ช่วยอะไรคะ

446
00:25:56,596 --> 00:25:58,598
นี่เป็นการปล้น ห้ามใครขยับ

447
00:25:59,099 --> 00:26:01,393
เขาจะชักปืนออกมาชิลๆ

448
00:26:03,270 --> 00:26:06,606
คนสติดีๆ ไม่มีใครกล้าปฏิเสธเขาหรอก

449
00:26:07,148 --> 00:26:09,901
สองคนนั้น เอาเงินใส่กระเป๋า
ทุกคนอยู่ในความสงบ

450
00:26:11,695 --> 00:26:14,155
ผมนั่งฟังวิทยุช่องตํารวจอยู่

451
00:26:14,155 --> 00:26:15,365
เท่านั้นแหละครับ

452
00:26:15,365 --> 00:26:19,703
ผมไม่เคยต้องเสี่ยงอะไรเลย
เพราะว่าผมมีข้ออ้างว่าผมอยู่ไหน

453
00:26:19,703 --> 00:26:23,039
ผมมีเหตุผลที่ไปอยู่ตรงนั้น
และจะไม่มีใครจับผม

454
00:26:23,039 --> 00:26:25,500
ยกเว้นว่าผมต้องวิ่งไปเรียกเขาออกจากธนาคาร

455
00:26:25,500 --> 00:26:27,127
แล้วแผนการมันดีตรงนี้

456
00:26:27,127 --> 00:26:31,214
เราจะมาคิดพัฒนาให้การปล้น

457
00:26:31,214 --> 00:26:35,010
เป็นไปอย่างราบรื่น ปลอดภัย

458
00:26:35,010 --> 00:26:37,053
และได้ผลลัพธ์ที่เราต้องการ

459
00:26:37,053 --> 00:26:38,346
ซึ่งก็คือเงิน

460
00:26:39,889 --> 00:26:41,600
เราไม่คุยกันเลยตลอดทาง

461
00:26:42,517 --> 00:26:45,395
ตอนกลับไปถึงบ้านต้นไม้แล้วเราเริ่มนับเงิน

462
00:26:46,521 --> 00:26:48,898
เราได้มาแค่ห้าพันถึงหมื่นดอลลาร์เอง

463
00:26:49,774 --> 00:26:51,484
ผมพูดว่า "ให้ตาย บ้าที่สุด"

464
00:26:51,484 --> 00:26:54,696
"ใครบ้าจะอยากติดคุกเพราะเงินทอนแค่นี้"

465
00:26:58,700 --> 00:27:01,369
ช่วงต้นยุค 90 ผมจับโจรปล้นธนาคารได้คนแรก

466
00:27:01,369 --> 00:27:04,831
แล้วผมคิดว่า
"ให้ตาย นี่มันง่ายเหมือนยิงปลาในบ่อ"

467
00:27:04,831 --> 00:27:07,542
ไม่ได้ตั้งใจจะพูดเพื่ออวยตัวเองนะ

468
00:27:07,542 --> 00:27:10,670
แต่ภายในระยะเวลาห้าหรือหกเดือน

469
00:27:10,670 --> 00:27:14,966
ผมเคลียร์คดีได้เกือบ 80 คดี
และผมเสพติดมันมาก

470
00:27:15,884 --> 00:27:20,430
ต่อมาผมได้รับมอบหมายให้ไปทํางาน
ที่หน่วยเฉพาะกิจอาชญากรรมรุนแรงของเอฟบีไอ

471
00:27:21,056 --> 00:27:23,767
สองครั้งแรกที่เขาปล้น
ฮอลลีวูดไม่ได้อยู่ในสายตาเรา

472
00:27:23,767 --> 00:27:25,310
เพราะเขาได้เงินไปน้อย

473
00:27:25,310 --> 00:27:28,521
เวลาที่ผู้ต้องสงสัยปีนขึ้นเคาน์เตอร์ไปเต้น

474
00:27:28,521 --> 00:27:29,939
พยายามสั่งคน

475
00:27:29,939 --> 00:27:32,734
แถมยังขโมยรถคาดิแลคคนแก่มาอีก

476
00:27:33,234 --> 00:27:35,570
มันแสดงว่าโจรพวกนี้โง่เง่า

477
00:27:35,570 --> 00:27:40,158
พวกเขาคงเริ่มถามตัวเองว่า
"นี่ เราพลาดตรงไหนกันบ้าง"

478
00:27:41,201 --> 00:27:46,081
{\an8}ผมบอกว่า "สก็อต ฉันไม่ทํางานนี้
แลกเงินแค่หมื่น หมื่นห้า หรือสองหมื่นนะ"

479
00:27:46,081 --> 00:27:47,290
"มันงี่เง่า"

480
00:27:47,290 --> 00:27:50,168
"เราต้องเอาให้สุด แล้วเอาเงินจากห้องนิรภัย

481
00:27:50,168 --> 00:27:51,461
ไม่งั้นฉันไม่เอาแล้ว"

482
00:27:51,461 --> 00:27:53,880
"ฉันไม่อยากมาเกี่ยวข้องกับเรื่องไร้สาระ"

483
00:27:53,880 --> 00:27:56,800
เขาบอกว่า "เราปล้นจากห้องนิรภัยไม่ได้
ฉันมีข้อมูลไม่พอ"

484
00:27:56,800 --> 00:27:58,343
เขาเลยจ้างมัสแตง

485
00:27:59,886 --> 00:28:04,391
มัสแตงเป็นหญิงสาวที่พิเศษมาก
ผมไม่เคยเจอผู้หญิงแบบเธอมาก่อน

486
00:28:07,102 --> 00:28:10,480
เธอถูกจ้างเพื่อไปทํางานที่ธนาคารซีเฟิร์สต์
เป็นพนักงานหน้าเคาน์เตอร์

487
00:28:11,439 --> 00:28:14,609
เธอได้คู่มือกับขั้นตอนการทํางานของธนาคาร

488
00:28:14,609 --> 00:28:18,697
สําหรับสถานีถอนเงิน
สําหรับห้องนิรภัย การส่งเงินทางรถหุ้มเกราะ

489
00:28:18,697 --> 00:28:20,407
("ทําตามคําสั่งอย่างสงบ")

490
00:28:20,407 --> 00:28:23,243
พอเราได้ข้อมูลภายในจากมัสแตงมาแล้ว

491
00:28:23,243 --> 00:28:25,245
เราก็รู้ว่าเราทําสิ่งที่เราต้องทําได้

492
00:28:35,046 --> 00:28:37,006
(19 พฤศจิกายน 1992
ซีเฟิร์สต์ ฮอว์ธอร์นฮิลส์)

493
00:28:37,006 --> 00:28:39,259
เราเรียนรู้จากขั้นตอนว่าต้องพูดอะไร

494
00:28:40,844 --> 00:28:43,096
นี่เป็นเรื่องจริง นี่เป็นการปล้น

495
00:28:44,180 --> 00:28:46,474
มันมีศัพท์เฉพาะที่ต้องใช้กับนายธนาคาร

496
00:28:46,474 --> 00:28:50,103
และเมื่อพวกเขาได้ยินศัพท์นั้น
พวกเขาจะรู้ว่าคุณรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

497
00:28:51,604 --> 00:28:53,022
ใครเป็นพนักงานตู้นิรภัย

498
00:28:53,690 --> 00:28:54,524
ฉันเอง

499
00:28:56,526 --> 00:28:58,278
นี่คือปรากฏการณ์ของสก็อต

500
00:28:58,862 --> 00:29:00,613
เขาคุมล็อบบี้ได้

501
00:29:00,613 --> 00:29:03,366
และจัดการกับห้องนิรภัยได้ในเวลาเดียวกัน

502
00:29:08,288 --> 00:29:09,122
เร็วสิ

503
00:29:13,752 --> 00:29:15,462
เขาอยากให้พวกเขาอยู่ในความสงบ

504
00:29:15,462 --> 00:29:17,672
"ไปตรงนั้น เปิดห้องนิรภัยสิ"

505
00:29:17,672 --> 00:29:20,425
"ไม่มีปัญหา
ไม่ต้องห่วง ทุกอย่างจะดีเอง"

506
00:29:20,425 --> 00:29:22,218
"ให้ฉันเข้าไปแล้วออกไปเถอะ"

507
00:29:33,438 --> 00:29:36,941
มันเหมือนเขาเดินเข้าไปในสุสานแห่งจินตนาการ

508
00:29:48,328 --> 00:29:49,370
มีกระเป๋าอีกใบไหม

509
00:29:53,124 --> 00:29:54,209
ทุกคนลงไปนอนกับพื้น

510
00:29:54,959 --> 00:29:55,794
เร็วสิ

511
00:30:00,381 --> 00:30:03,676
พอเรากลับถึงบ้าน เราขับรถไปหลังสตูดิโอ

512
00:30:03,676 --> 00:30:06,846
ผมถามว่า "เป็นไงบ้าง"
เขาบอกว่า "ให้ตาย ไม่ดีเลยว่ะ"

513
00:30:06,846 --> 00:30:09,432
"มันแย่อีกแล้ว"
ผมก็สบถ "แม่งเอ๊ย ให้ตาย"

514
00:30:09,432 --> 00:30:10,767
"ล้อกันเล่นไหมเนี่ย"

515
00:30:10,767 --> 00:30:13,061
พอเราเข้าไปข้างใน เขาก็เอากระเป๋ามาเท

516
00:30:13,061 --> 00:30:15,146
มันแบบ... ผมอุทาน "สุดยอด"

517
00:30:18,525 --> 00:30:21,694
ครั้งนั้นเราได้มาเยอะที่สุด
เป็นครั้งที่พลิกเกมไปเลย

518
00:30:22,695 --> 00:30:24,781
ไม่ใช่แค่สําหรับเรา แต่สําหรับเอฟบีไอด้วย

519
00:30:29,577 --> 00:30:31,454
ผมเริ่มทํางานกับเอฟบีไอในปี 1987

520
00:30:32,038 --> 00:30:34,290
พอถึงเวลาที่เราเริ่มสืบสวนคดีฮอลลีวูด

521
00:30:34,290 --> 00:30:37,418
ผมเป็นเจ้าหน้าที่ที่มีประสบการณ์มากที่สุด
ในสาขาซีแอตเทิล

522
00:30:37,418 --> 00:30:38,837
ที่ทําคดีโจรปล้นธนาคาร

523
00:30:39,879 --> 00:30:44,217
ผมพยายามนึกถึงคดีที่ผมเคยทํา
ที่มีคนทําแบบฮอลลีวูด

524
00:30:44,217 --> 00:30:45,885
ที่เปลี่ยนจากขโมยในลิ้นชัก

525
00:30:45,885 --> 00:30:49,639
ไปเป็นการใช้อาวุธจี้
ไปเป็นการปล้นจากห้องนิรภัย

526
00:30:50,223 --> 00:30:53,893
ผมนึกไม่ออกเลยว่ามีใครไปทางนั้นอีกบ้าง

527
00:30:54,686 --> 00:30:58,731
การสืบสวนคดีฮอลลีวูด
มันคล้ายๆ กับการต่อจิ๊กซอว์

528
00:30:58,731 --> 00:31:00,942
เรามีเบาะแสตรงนี้นิด ตรงนั้นหน่อย

529
00:31:00,942 --> 00:31:02,151
พยายามสร้างภาพรวม

530
00:31:03,319 --> 00:31:05,989
ผมว่าฮอลลีวูดชอบการทํางานนี้

531
00:31:06,906 --> 00:31:10,451
ในการปล้นสี่ครั้งแรก
เขาปล้นได้มากกว่าโจรทั่วไป

532
00:31:12,203 --> 00:31:14,205
แต่แล้วเขาก็เริ่มเข้าไปในห้องนิรภัย

533
00:31:14,789 --> 00:31:17,417
การปล้นห้องนิรภัยคนเดียวมันเสี่ยงมาก

534
00:31:17,417 --> 00:31:20,962
เพราะเราจะไม่รู้ว่า
ส่วนอื่นของธนาคารเกิดอะไรขึ้นอยู่

535
00:31:20,962 --> 00:31:24,799
มันเสี่ยงมากขึ้น มีโอกาสที่สัญญาณเตือนภัยจะดัง

536
00:31:25,925 --> 00:31:29,512
ณ ตอนนั้นเอง เขาทํางานซับซ้อนมากขึ้น

537
00:31:30,179 --> 00:31:31,139
ภัยคุกคามเพิ่มขึ้น

538
00:31:32,140 --> 00:31:35,143
มันเป็นความท้าทายสําหรับเขา
และเขาอยากท้าทายเรา

539
00:31:35,727 --> 00:31:40,857
แต่ภาพรวมตรงนี้คืออะไร
มันคือ "ใครคือฮอลลีวูด"

540
00:31:43,151 --> 00:31:44,193
เอาละ พร้อมนะ

541
00:31:44,193 --> 00:31:46,738
ขอต้อนรับสู่บ้านต้นไม้ เข้ามาเลย

542
00:31:49,198 --> 00:31:51,367
พ่อแม่ฉันทึ่งกับบ้านต้นไม้มาก

543
00:31:51,868 --> 00:31:54,621
เพราะพ่อฉันชอบสร้างอะไรเอง

544
00:31:56,748 --> 00:31:59,125
- นี่จะเป็นห้องอาหาร
- ใช่

545
00:31:59,125 --> 00:32:02,545
มันเป็นสิ่งปลูกสร้างที่น่าทึ่งอันดับต้นๆ

546
00:32:03,046 --> 00:32:08,593
พวกเขาประทับใจกับตัวตนของสก็อตตี้
และสิ่งที่เขาทําสําเร็จในด้านนี้

547
00:32:11,179 --> 00:32:13,348
เราโตมาในบ้านที่พ่อแม่รักเรา

548
00:32:13,348 --> 00:32:17,352
พ่อฉันเป็นบาทหลวง เป็นบาทหลวงผู้เป็นที่รักมาก

549
00:32:17,352 --> 00:32:20,730
ส่วนแม่เป็นครูสอนเด็กพิการทางการเรียนรู้

550
00:32:22,398 --> 00:32:24,484
เราเป็นลูกนักเทศน์ และให้ตายเถอะ

551
00:32:24,484 --> 00:32:27,862
เราอยากพิสูจน์ให้ทุกคนรู้ตั้งแต่อายุน้อย

552
00:32:27,862 --> 00:32:29,614
ว่าเราไม่ใช่เด็กเรียบร้อย

553
00:32:30,281 --> 00:32:33,993
เราทั้งคู่ชอบผจญภัยมาก ถึงเป็นเพื่อนกันได้

554
00:32:33,993 --> 00:32:37,288
เขาไม่เหมือนใคร เขาไม่กลัวอะไร

555
00:32:38,665 --> 00:32:41,834
ทั่วเรนตัน รัฐเวอร์จิเนีย
มันมีบ้านโชว์รูมอยู่เต็มไปหมด

556
00:32:42,335 --> 00:32:44,712
เราแอบเข้าได้ทุกหลัง

557
00:32:45,588 --> 00:32:49,300
ผมกับสก็อตตี้หัดสะเดาะกุญแจกันทั้งคู่

558
00:32:49,300 --> 00:32:52,428
เราไม่ได้หัดเพื่อที่จะขโมยของนะ

559
00:32:52,428 --> 00:32:54,555
เราเรียนรู้วิธีสะเดาะกุญแจ

560
00:32:54,555 --> 00:32:57,308
เพื่อที่จะได้เข้าไปดูอีกฝั่งประตู

561
00:32:59,477 --> 00:33:02,313
พอเขาโตขึ้นเป็นวัยรุ่น

562
00:33:02,313 --> 00:33:04,732
เขาเริ่มมีความลับมากขึ้นเรื่อยๆ

563
00:33:04,732 --> 00:33:07,568
และเราเคยเรียกเขาว่า
เจ้าแห่งการบิดเบือนข้อมูล

564
00:33:07,568 --> 00:33:09,988
เพราะเขาไม่ถึงกับโกหกตรงๆ

565
00:33:09,988 --> 00:33:14,909
แต่เขาจะบอกบางอย่าง
ที่เรารู้ว่ามันไม่จริงทั้งหมด

566
00:33:14,909 --> 00:33:16,494
ไม่ก็ละเว้นบางเรื่องไป

567
00:33:18,579 --> 00:33:22,250
ตอนที่เขาเริ่มทําเรื่องบ้าๆ

568
00:33:22,250 --> 00:33:26,462
สิ่งนึงที่เขาทํา
ตอนนั้นเขาน่าจะ 15 หรือ 16 ได้

569
00:33:26,462 --> 00:33:29,841
ก็คือเขากับเพื่อนคนนึงไปขโมยรถ

570
00:33:29,841 --> 00:33:32,885
น่าจะรถตู้มั้งนะ ขโมยจากศูนย์เลี้ยงเด็กในพื้นที่

571
00:33:32,885 --> 00:33:34,345
แล้วขับไปที่ชายหาด

572
00:33:34,345 --> 00:33:35,763
แล้วก็โดนจับได้

573
00:33:36,973 --> 00:33:39,851
ฉันคิดว่านั่นเป็นจุดพลิกผันสําหรับพ่อ

574
00:33:39,851 --> 00:33:42,520
เพราะเหตุการณ์วันนั้นทําให้พ่อรู้ว่า

575
00:33:42,520 --> 00:33:45,356
อะไรบางอย่างในตัวสก็อตตี้มันมาผิดทางแล้ว

576
00:33:47,400 --> 00:33:53,239
เขาโตขึ้นแต่ไม่ยอมทิ้งพฤติกรรมที่เด็กๆ ทํากัน

577
00:33:53,906 --> 00:33:56,284
เขาแค่ขัดเกลามันแล้วซุกซนไปเรื่อยๆ

578
00:33:57,368 --> 00:34:00,079
สําหรับสก็อต ทุกอย่างคือขั้นบันได

579
00:34:00,079 --> 00:34:04,333
ธนาคารฮอว์ธอร์นฮิลส์
คือการเปิดโลกใหม่ให้กับเรา

580
00:34:05,251 --> 00:34:07,670
{\an8}ทันทีที่เข้าไปในห้องนิรภัย มันก็เป็นขั้นใหม่เลย

581
00:34:09,422 --> 00:34:10,256
{\an8}ณ จุดนี้

582
00:34:10,256 --> 00:34:13,551
{\an8}พอเราจงใจทิ้งรถไว้ให้ตํารวจ

583
00:34:13,551 --> 00:34:15,344
{\an8}เราจะจ้างคน

584
00:34:15,344 --> 00:34:19,474
{\an8}อาจเป็นผู้หญิง หรือผู้ชาย
ที่หน้าตาไม่เหมือนเราเลย

585
00:34:19,474 --> 00:34:23,561
{\an8}อาจจะสูงสัก 190 มีผมยาวยุ่งเหยิง
หรืออะไรแบบนั้น

586
00:34:24,228 --> 00:34:25,646
{\an8}ให้เงินไปสักพันดอลลาร์

587
00:34:25,646 --> 00:34:29,108
{\an8}เขาจะไปซื้อรถ ขับมาให้ผม แล้วผมก็รับไป

588
00:34:31,611 --> 00:34:34,197
{\an8}เราเช็ดร่องรอยในรถด้วยน้ํายาล้างพู่กัน

589
00:34:34,947 --> 00:34:39,202
{\an8}เราจะเอาผมผู้หญิงไปวางไว้ที่เบาะหลัง

590
00:34:39,202 --> 00:34:41,996
{\an8}พยายามทําให้มันชวนสับสนให้ได้มากที่สุด

591
00:34:42,580 --> 00:34:46,459
บางครั้งก็มีถนนหลายสายไปธนาคาร
เส้นที่ตํารวจอาจจะขับลงมาได้

592
00:34:46,459 --> 00:34:49,003
เราก็จะจ้างคนมาดูต้นทาง

593
00:34:49,003 --> 00:34:53,591
หน้าที่ของผม ทั้งสองครั้งที่ผมไปทําน่ะนะ
คือเป็นคนดูต้นทาง

594
00:34:53,591 --> 00:34:56,761
เขาให้วิทยุผมมา สั่งให้จอดตรงนี้

595
00:34:57,345 --> 00:35:00,014
พอเห็นตํารวจมาให้พูดว่า "แม่มาแล้ว"

596
00:35:00,973 --> 00:35:02,225
ทําแค่นั้น

597
00:35:02,225 --> 00:35:04,936
ผมไม่ลังเลเลยที่จะช่วยสก็อต

598
00:35:04,936 --> 00:35:07,480
ก็เราเป็นเพื่อนกันนี่นา

599
00:35:08,064 --> 00:35:11,859
เทคนิคหลักอย่างนึงในการปล้นของสก็อต
คือการปล้นธนาคารเดิมซ้ํา

600
00:35:12,360 --> 00:35:14,612
ไม่มีใครคาดคิดหรอกว่าเราจะกลับมา

601
00:35:14,612 --> 00:35:17,073
แล้วปล้นที่เดิมภายในไม่กี่วัน

602
00:35:17,073 --> 00:35:20,326
(รวมทั้งหมด 551,244 ดอลลาร์)

603
00:35:21,536 --> 00:35:23,704
สิ่งแรกที่เราทําคือเทเงินออกมาทั้งหมด

604
00:35:23,704 --> 00:35:26,833
แล้วฉายแสงอัลตราไวโอเลต

605
00:35:26,833 --> 00:35:29,001
ว่ามีแบงก์ไหนที่อาจมีการทําสัญลักษณ์

606
00:35:29,502 --> 00:35:30,962
แบงก์ใหม่อันตรายที่สุด

607
00:35:30,962 --> 00:35:32,964
เพราะมันมีเลขที่เรียงตามลําดับ

608
00:35:32,964 --> 00:35:35,049
เราจะเอาไปกระจาย

609
00:35:36,300 --> 00:35:40,263
เราจะเอาอุปกรณ์ทั้งหมด
ไปใส่ในถังเก็บของทหาร

610
00:35:40,263 --> 00:35:42,181
แล้วฝังลงดิน

611
00:35:42,181 --> 00:35:44,517
แล้วเราก็เอาเสื้อผ้ากลับเข้าไปในป่า

612
00:35:44,517 --> 00:35:46,811
แล้วเอาไปเผาที่กองไฟที่เตรียมไว้

613
00:35:47,311 --> 00:35:49,355
หลังจากนั้นผมก็ต้องไปฟอกเงิน

614
00:35:50,064 --> 00:35:51,607
(รีโน
เมืองเล็กที่ใหญ่ที่สุดในโลก)

615
00:35:51,607 --> 00:35:53,943
สก็อตชอบพนันกับกีฬาบ่อยๆ

616
00:35:53,943 --> 00:35:56,737
แล้วเรื่องฟอกเงินน่ะ เป็นไอเดียเขา

617
00:35:56,737 --> 00:35:59,991
นั่นคือผลงานของเขา
มันเป็นความคิดที่แยบยลมาก

618
00:36:01,075 --> 00:36:05,580
เราจะแทงทั้งสองทีมที่แข่ง
ลงเงินเท่าๆ กัน แต่คนละกาสิโน

619
00:36:05,580 --> 00:36:07,915
ซึ่งต้องมีสักทีมชนะ

620
00:36:09,250 --> 00:36:11,294
ทําให้เราได้เงินคืนมาทั้งหมด

621
00:36:11,294 --> 00:36:13,796
ยกเว้นจํานวนที่เจ้ามือยึดไปสําหรับทีมที่แพ้

622
00:36:13,796 --> 00:36:15,214
ซึ่งก็คือห้าเปอร์เซ็นต์

623
00:36:16,090 --> 00:36:17,925
แต่ที่จริงเราไม่เสียเงินเลย

624
00:36:19,552 --> 00:36:21,846
สก็อตเอาเงินไปทําหลายอย่าง

625
00:36:21,846 --> 00:36:24,390
เขาใช้ชีวิตอย่างที่ใจปรารถนา

626
00:36:28,186 --> 00:36:30,897
ท่องเที่ยว ไปเปิดโลก ไปเจอผู้คน

627
00:36:30,897 --> 00:36:32,023
นั่นคือสิ่งที่เขารัก

628
00:36:32,732 --> 00:36:36,068
พักนี้ผมได้รู้ซึ้งถึงความสุขของการเที่ยวคนเดียว

629
00:36:37,153 --> 00:36:40,198
ประสบการณ์ที่บ้าบิ่นที่สุด
จะเกิดขึ้นเมื่อผมอยู่คนเดียว

630
00:36:40,907 --> 00:36:43,075
สก็อตเป็นคนลึกลับจริงๆ

631
00:36:43,576 --> 00:36:45,453
เขาจะหายตัวไปเป็นพักๆ

632
00:36:45,453 --> 00:36:49,874
ครั้งหนึ่งฉันคิดว่าเขาอาจเป็นซีไอเอ
หรือไม่เขาก็ปลูกกัญชา

633
00:36:52,376 --> 00:36:54,629
ผมไม่เคยถามเลยว่าเขาหาเงินยังไง

634
00:36:55,963 --> 00:36:57,882
เขาคงเป็นผู้รับเหมามั้ง ไม่รู้สิ

635
00:36:57,882 --> 00:36:59,967
ถึงได้เก่งเรื่องก่อสร้างไง

636
00:37:04,972 --> 00:37:09,435
ผมได้ไปรู้ว่าเขาอยากยับยั้ง
ไม่ให้มีการตัดไม้ทําลายป่าตรงนั้น

637
00:37:10,311 --> 00:37:11,938
เขาทํางานกับเอิร์ธเฟิร์ส

638
00:37:11,938 --> 00:37:14,857
และเขาจะบริจาคเงิน
ให้นักอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมเหล่านี้

639
00:37:14,857 --> 00:37:18,361
ผมถาม "ทําแบบนั้นทําไม สก็อต
เอาเงินไปสิ้นเปลืองกับพวกฮิปปี้ทําไม"

640
00:37:18,945 --> 00:37:22,823
สก็อตมองว่าตัวเองคล้ายกับโรบินฮู้ด

641
00:37:22,823 --> 00:37:26,410
และผมคิดว่ามันชัดเจนมาก
จากวิธีการที่เขาหาเงินมา

642
00:37:26,410 --> 00:37:28,496
แล้วก็วิธีที่เขาแจกจ่ายมัน

643
00:37:28,496 --> 00:37:29,914
(โรบินฮู้ดของพอล เครสวิค)

644
00:37:29,914 --> 00:37:32,583
ในแง่ที่เขาเป็นเหมือนโรบินฮู้ด
ผมรู้ว่ามันเป็นเรื่องจริง

645
00:37:32,583 --> 00:37:35,586
เขาให้เงินผม เขาให้เงินคนอื่นอีกมาก

646
00:37:35,586 --> 00:37:37,505
ผมเห็นเขาแจกจ่ายเงิน

647
00:37:38,547 --> 00:37:39,382
ครับ เขาช่วยผู้คน

648
00:37:39,382 --> 00:37:40,591
ถ้าใครต้องการอะไร

649
00:37:40,591 --> 00:37:43,552
เขาก็จะแบ่งให้สองสามพันดอลลาร์
ไปทําอะไรก็ได้

650
00:37:43,552 --> 00:37:45,346
เขาแจกจ่ายเงินไปทั่ว

651
00:37:46,347 --> 00:37:48,224
มันเป็นความสัมพันธ์กับเงินที่ตลกดี

652
00:37:48,224 --> 00:37:50,685
เราไม่ได้หามันมา แต่ขโมยมา หยิบมา

653
00:37:50,685 --> 00:37:53,062
ใช้จ่ายอย่างอิสระแล้วไปหามาเพิ่ม

654
00:37:53,980 --> 00:37:55,648
เขาไม่ใช่โรบินฮู้ด

655
00:37:55,648 --> 00:37:57,400
โรบินฮู้ดเขามีอุดมการณ์

656
00:37:57,400 --> 00:38:00,361
เขาขโมยจากคนรวยแล้วเอาไปแจก...
เรื่องไร้สาระพวกนั้นแหละ

657
00:38:00,361 --> 00:38:01,737
แต่สก็อตไม่ใช่แบบนั้น

658
00:38:01,737 --> 00:38:03,614
เขาช่วยคนที่เขารู้ว่า

659
00:38:03,614 --> 00:38:06,284
ถ้าในอนาคตเขาต้องการให้ทําอะไร

660
00:38:06,284 --> 00:38:08,869
เขาก็จะไปเรียกพวกนั้นมาช่วยงานได้

661
00:38:18,796 --> 00:38:21,674
ไม่ว่าทั้งหมดมันจะประสบความสําเร็จแค่ไหน

662
00:38:21,674 --> 00:38:24,302
แต่ก็จะถึงจุดนึงที่เราท้าทายชะตากรรม

663
00:38:24,302 --> 00:38:28,014
และมันไม่จบอย่างที่เราต้องการเสมอไป

664
00:38:29,890 --> 00:38:31,642
{\an8}เราต้องยกเลิกการปล้นครั้งนึง

665
00:38:31,642 --> 00:38:34,687
{\an8}เพราะลูกค้าคนนึง
จําหน้าเขาได้ตอนเขาเดินเข้าไป

666
00:38:36,981 --> 00:38:39,692
{\an8}พอได้ยินสายโทรแจ้งตํารวจ
ผมก็เรียกเขาออกมา

667
00:38:40,609 --> 00:38:42,737
ต้องไปแล้ว ไปเร็ว

668
00:38:43,612 --> 00:38:46,324
{\an8}การปล้นครั้งต่อไป ทันทีที่เขาขึ้นรถหนี

669
00:38:46,324 --> 00:38:49,785
{\an8}ถุงสีย้อมก็ระเบิด เขาโยนทิ้งไปทั้งกระเป๋าเลย

670
00:38:54,582 --> 00:38:57,752
{\an8}เราไปเจอรถจอดอยู่ห่างจากธนาคารไม่กี่ช่วงตึก

671
00:38:58,919 --> 00:39:02,340
ผมนั่งในรถสเตชั่นแวกอน
ณ ที่เกิดเหตุคันนั้นอยู่สองสามนาที

672
00:39:02,340 --> 00:39:03,758
ซึมซับมันเข้าไป

673
00:39:04,675 --> 00:39:07,511
ในตอนนั้น ผมเข้าใกล้เขาที่สุดก็เวลานั้นละ

674
00:39:07,511 --> 00:39:10,389
ตอนที่ผมนั่งอยู่ในรถคันนั้น
รอให้มีการปล้นธนาคารครั้งต่อไป

675
00:39:11,807 --> 00:39:13,601
เราแกะรอยมันไปหาเจ้าของคนก่อนได้

676
00:39:14,643 --> 00:39:17,438
ซึ่งก็ทําให้เราสามารถสเกตช์ภาพ

677
00:39:17,438 --> 00:39:19,774
ของคนที่ซื้อรถคันนั้นได้

678
00:39:20,816 --> 00:39:25,363
เราให้ตํารวจนักวิเคราะห์บุคลิกเข้ามา
สรุปข้อมูลให้ทุกคนที่ทําคดีนี้อยู่ฟัง

679
00:39:25,363 --> 00:39:27,531
เขาบอกว่าโจรอาจเป็นเจ้าหน้าที่ตํารวจ

680
00:39:28,199 --> 00:39:32,745
ที่เราคิดแบบนั้นก็เพราะว่า
เขามีทักษะในการปล้นธนาคาร

681
00:39:32,745 --> 00:39:35,581
สายสืบมาแกนสงสัยว่า

682
00:39:35,581 --> 00:39:37,958
ฮอลลีวูดอาจเป็นตํารวจ

683
00:39:37,958 --> 00:39:41,670
ชอว์น จอห์นสันเขาเชื่อว่า
ฮอลลีวูดน่าจะเป็นตํารวจ

684
00:39:42,254 --> 00:39:44,840
ผมเชื่อไหมว่าเขาเป็นตํารวจ ไม่

685
00:39:44,840 --> 00:39:46,842
ผมไม่ได้เชื่อทฤษฎีนั้น

686
00:39:46,842 --> 00:39:48,260
เราพิจารณาทฤษฎีนั้นกันจริงๆ

687
00:39:48,260 --> 00:39:50,721
และเราคิดว่ามันทําให้เขาเป็นคนอันตรายขึ้น

688
00:39:51,514 --> 00:39:54,642
เราอยากกระจายข่าวออกไป จะได้ไขคดี

689
00:39:54,642 --> 00:39:55,893
เราจึงใช้สื่อ

690
00:39:55,893 --> 00:39:59,188
ซึ่งก็เป็นส่วนนึงของแผนการที่คิดมาอย่างดีแล้ว

691
00:39:59,980 --> 00:40:02,566
เราเคยรายงานเรื่องโจรปล้นธนาคาร
ฉายาฮอลลีวูดไปแล้ว

692
00:40:02,566 --> 00:40:05,694
เขาเป็นผู้ร้ายหมายเลขหนึ่ง
ที่เอฟบีไอต้องการตัวมากที่สุด

693
00:40:05,694 --> 00:40:08,489
การปลอมตัวเป็นสาเหตุ
ที่เอฟบีไอขนานนามชายคนนี้ว่าฮอลลีวูด

694
00:40:08,489 --> 00:40:10,741
เขาได้ปล้นธนาคารสําเร็จมากว่าสิบแห่ง

695
00:40:10,741 --> 00:40:12,034
ในช่วงสี่ปีที่ผ่านมา

696
00:40:12,034 --> 00:40:14,495
มันเปลี่ยนเรื่องราวไปมาก

697
00:40:14,495 --> 00:40:17,123
ตอนที่เอฟบีไอตั้งชื่อให้เขาว่าฮอลลีวูด

698
00:40:17,123 --> 00:40:21,001
เพราะเรารู้ว่าพวกเขาตามหาชายคนนี้ไม่เจอ

699
00:40:21,001 --> 00:40:22,503
และมันดูเหมือนเป็นวัฏจักร

700
00:40:22,503 --> 00:40:24,880
ทุกๆ หกเดือนจะมีธนาคารถูกปล้น

701
00:40:24,880 --> 00:40:26,882
คนก็ถาม "นี่ฝีมือฮอลลีวูดอีกไหม"

702
00:40:26,882 --> 00:40:29,176
ภารกิจของเจ้าหน้าที่เอฟบีไอ ชอว์น จอห์นสัน

703
00:40:29,176 --> 00:40:31,846
คือการตามหาใครก็ได้ที่รู้อะไรเกี่ยวกับฮอลลีวูด

704
00:40:31,846 --> 00:40:35,391
ผมว่าเราจะเริ่มต้นจากการเคาะถามทีละบ้าน

705
00:40:35,391 --> 00:40:37,393
ครึ่งนึงไปฝั่งนั้น อีกครึ่งมาฝั่งนี้

706
00:40:37,393 --> 00:40:40,813
ปกติเราจะไม่เห็นเจ้าหน้าที่เอฟบีไอเดินในชุมชน

707
00:40:40,813 --> 00:40:43,774
แล้วถามว่า "พอจะรู้อะไร
เรื่องการปล้นธนาคารนี่ไหม"

708
00:40:43,774 --> 00:40:48,404
มันบ้ามากที่เห็นเจ้าหน้าที่เปิดเผยขนาดนั้น

709
00:40:48,404 --> 00:40:51,615
อีกทั้งยังเป็นเบาะแสว่า
พวกเขาไม่รู้เรื่องอะไรเลย

710
00:40:52,199 --> 00:40:56,579
ผมอาจอยากให้เขารู้ว่าผมลงพื้นที่แล้วก็ได้

711
00:40:56,579 --> 00:40:59,707
ผมก็อยู่ที่นั่น นี่ไงหน้าผม ออกทีวี

712
00:41:02,251 --> 00:41:04,712
ผู้ต้องสงสัยส่วนใหญ่จะติดตามสื่อที่ออกข่าวเขา

713
00:41:04,712 --> 00:41:07,673
อันที่จริงผมว่าพวกนั้นชอบมาก

714
00:41:07,673 --> 00:41:09,550
{\an8}ครั้งแรกที่เราได้ข่าวเรื่องฮอลลีวูด

715
00:41:09,550 --> 00:41:11,886
คือจากบทความสองหน้ากับชอว์น จอห์นสัน

716
00:41:11,886 --> 00:41:12,803
เขาเขียนว่า

717
00:41:12,803 --> 00:41:15,431
"มีคนที่รู้ว่าชายคนนี้เป็นใคร
และเราอยากให้คุณช่วย"

718
00:41:15,431 --> 00:41:18,100
- ฉายาของเขาคือฮอลลีวูด
- พวกเขาเรียกเขาว่าฮอลลีวูด

719
00:41:18,100 --> 00:41:19,560
ฮอลลีวูดแต่งหน้าหนามาก

720
00:41:19,560 --> 00:41:21,896
ชื่อนั้นมีอิทธิพลต่อเขาอย่างมาก

721
00:41:21,896 --> 00:41:23,606
ผมว่ามันไปเสริมอีโก้เขา

722
00:41:23,606 --> 00:41:24,773
ทําให้เขาตื่นเต้น

723
00:41:24,773 --> 00:41:26,775
เขาไม่ได้พูดหรือยอมรับมาตรงๆ หรอก

724
00:41:26,775 --> 00:41:29,862
แต่ผมรู้นิสัยเขาดี ลึกๆ แล้วเขาแอบภูมิใจ

725
00:41:29,862 --> 00:41:33,699
เรานึกว่าเขาจะปล้นอีก
ถ้าเขาได้รับความสนใจมากขนาดนี้

726
00:41:38,537 --> 00:41:41,123
(27 มกราคม 1995
ซีเฟิร์สต์ แมดิสันพาร์ค)

727
00:41:41,123 --> 00:41:44,335
การปล้นแต่ละครั้งคือโอกาสได้ลองอะไรใหม่ๆ

728
00:41:45,753 --> 00:41:50,007
สําหรับการหนีที่เกิดเหตุ เราจะเดากันว่า
เอฟบีไอจะคิดว่าเราจะใช้ทางไหน

729
00:41:50,007 --> 00:41:51,884
แล้วเราก็ทําตรงกันข้าม

730
00:41:52,510 --> 00:41:54,637
สําหรับธนาคารที่เราอยากปล้น การจะหนีออกมา

731
00:41:54,637 --> 00:41:57,556
เราต้องขับเส้นแมดิสัน ตรงไปหาตํารวจที่เข้ามา

732
00:41:57,556 --> 00:41:59,975
หรือไม่ก็ต้องอ้อมทะเลสาบ

733
00:42:00,476 --> 00:42:03,187
ผมเลยบอกว่า "ให้นายขึ้นรถ
แล้วจอดรออยู่ตรงนั้นสิ"

734
00:42:03,187 --> 00:42:04,813
"ส่วนฉันจะไปร้านอาหาร

735
00:42:04,813 --> 00:42:07,066
แล้วนั่งรอให้หายวุ่นวาย"

736
00:42:07,066 --> 00:42:09,735
"พอตํารวจไปกันแล้ว ฉันจะกลับขึ้นรถ

737
00:42:09,735 --> 00:42:12,780
แล้ววิทยุบอกนายว่าออกมาได้ตอนไหน"

738
00:42:14,615 --> 00:42:17,826
{\an8}เขามีรถตู้ เราเอาไปแต่งภายใน
ให้เขาเข้าไปซ่อนใต้พื้นได้

739
00:42:17,826 --> 00:42:20,538
ดังนั้นถ้าส่องไฟฉายเข้าไปจะมองไม่เห็น

740
00:42:24,124 --> 00:42:26,252
ผมบอกสก็อต "ให้ตาย งานนี้แจ็กพอตแน่"

741
00:42:26,752 --> 00:42:28,212
"เมื่อคืนฉันฝันว่า

742
00:42:28,212 --> 00:42:30,422
เราจะได้เงิน 250,000 ดอลลาร์เป็นอย่างต่ํา

743
00:42:30,422 --> 00:42:32,299
และนายจะหนีได้อย่างปลอดภัย"

744
00:42:32,299 --> 00:42:33,592
"ไม่มีปัญหาแน่นอน"

745
00:42:45,271 --> 00:42:48,816
{\an8}ผมนั่งรออยู่ในร้านอาหารอยู่ 45 นาทีได้

746
00:42:50,276 --> 00:42:52,278
{\an8}มีรถตํารวจมาที่เกิดเหตุสี่ห้าคัน

747
00:42:52,278 --> 00:42:54,029
{\an8}แล้วผมสามารถมองออกไปนอกหน้าต่าง

748
00:42:54,029 --> 00:42:56,657
แล้วดูว่าเมื่อไรรถจะแยกย้ายไปกันหมด

749
00:42:57,324 --> 00:43:01,453
{\an8}ผมไปถึงที่เกิดเหตุและคิดว่า

750
00:43:02,454 --> 00:43:07,042
"หมอนี่เป็นผีหรือไง
เขาหายไปไร้ร่องรอยได้ยังไง"

751
00:43:12,047 --> 00:43:14,383
{\an8}สิ่งหนึ่งที่เขาค้นพบตอนอยู่ในรถตู้

752
00:43:14,383 --> 00:43:16,677
{\an8}ก็คือลมหายใจเขาทําให้เกิดฝ้า

753
00:43:17,636 --> 00:43:18,804
{\an8}ถ้าตํารวจสังเกต

754
00:43:18,804 --> 00:43:21,473
{\an8}พวกเขาจะเห็นฝ้าแล้วคิดว่ามีคนอยู่ในรถ

755
00:43:23,100 --> 00:43:25,060
ผมเดินไปที่ร้านไวน์ฝั่งตรงข้าม

756
00:43:25,060 --> 00:43:27,980
แล้วพอผมออกมาจากร้าน
พวกเขาก็ไปกันหมดแล้ว

757
00:43:27,980 --> 00:43:29,440
และผมเดินไปที่รถ

758
00:43:29,440 --> 00:43:32,484
หยิบวิทยุออกมาแล้วว.หาสก็อต

759
00:43:32,484 --> 00:43:34,028
ผมบอกว่า "หัวหน้า ไปกัน"

760
00:43:36,030 --> 00:43:38,574
(การปล้น #14
ได้มา 252,466 ดอลลาร์)

761
00:43:39,074 --> 00:43:42,786
(รวมทั้งหมด 938,077 ดอลลาร์)

762
00:43:42,786 --> 00:43:44,455
เหมือนแมวไล่จับหนู

763
00:43:44,455 --> 00:43:47,875
เห็นชัดว่าตํารวจกับเจ้าหน้าที่รัฐหงุดหงิด

764
00:43:47,875 --> 00:43:50,336
พวกเขาคิดไม่ออกว่าคนคนนี้เป็นใคร

765
00:43:50,336 --> 00:43:52,254
สิ่งที่ทุกคนจําได้เกี่ยวกับชายคนนี้

766
00:43:52,254 --> 00:43:55,090
คือเขาสั่งทุกคนในธนาคารและขู่ว่าจะยิง

767
00:43:55,090 --> 00:43:56,925
เจ้าหน้าที่เอฟบีไอต่างท้อใจ

768
00:43:56,925 --> 00:44:00,262
ที่ฮอลลีวูดปล้นเงินจํานวนมากไป
แล้วลอยนวลอยู่ได้เป็นเวลานาน

769
00:44:00,846 --> 00:44:03,724
พวกเขากลัวว่าเขาจะหันมาใช้
ความรุนแรงก่อนจะถูกจับได้

770
00:44:03,724 --> 00:44:06,644
ผมคิดว่านั่นเป็นสิ่งที่เปลี่ยนเรื่องราวของฮอลลีวูด

771
00:44:06,644 --> 00:44:09,605
จนกระทั่งเราเริ่มได้ยินเรื่องเล่า
จากเจ้าหน้าที่ธนาคาร

772
00:44:09,605 --> 00:44:12,816
ว่าเขากระทําเรื่องเลวร้ายอะไรบ้าง
เขาก็เหมือนไม่เคยทําร้ายใคร

773
00:44:14,401 --> 00:44:16,278
บางครั้งเขาจะจนตรอก

774
00:44:16,779 --> 00:44:18,113
เขาพยายามเข้าห้องนิรภัย

775
00:44:18,113 --> 00:44:21,283
เจ้าหน้าที่ห้องนิรภัยไม่อยู่
พาเข้าไปไม่ได้ เขาหัวเสียมาก

776
00:44:21,283 --> 00:44:23,535
เขาพูดว่า "นี่คริสต์มาส
ฉันไม่อยากต้องฆ่าคน"

777
00:44:23,535 --> 00:44:25,579
แล้วก็ใช้ปืนช็อตไฟฟ้ากับพนักงานคนนึง

778
00:44:26,080 --> 00:44:28,040
ดังนั้นเขากล้าใช้อาวุธ

779
00:44:28,999 --> 00:44:31,126
ผมเคยเห็นคนร้องไห้

780
00:44:31,126 --> 00:44:34,296
มันสะเทือนขวัญมาก เราก็อยากจะช่วยพวกเขา

781
00:44:34,296 --> 00:44:38,092
ให้สงบสติอารมณ์หน่อย
จะได้เล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

782
00:44:38,092 --> 00:44:40,135
มันไม่เหมือนการปล้นครั้งไหน

783
00:44:40,135 --> 00:44:42,179
ที่พวกเขาเคยพบเจอมาก่อน

784
00:44:42,179 --> 00:44:45,015
{\an8}เราไม่รู้เลยจริงๆ ว่าอีกสักครู่

785
00:44:45,015 --> 00:44:46,558
{\an8}เขาจะลงมือทําอะไร

786
00:44:46,558 --> 00:44:48,894
{\an8}เขาดูคุกคามมาก

787
00:44:49,478 --> 00:44:52,523
การปล้นธนาคารไม่ใช่อาชญากรรมที่ไม่มีเหยื่อ

788
00:44:52,523 --> 00:44:55,234
คนที่อยู่ในธนาคารเสียขวัญกันหมด

789
00:44:55,234 --> 00:44:57,403
เจ้าหน้าที่เคาน์เตอร์ก็เสียขวัญ

790
00:44:57,403 --> 00:45:01,907
เวลาที่มีคนเอาปืนมาจ่อหน้า
แล้วมีคนข่มขู่จะฆ่าเรา

791
00:45:01,907 --> 00:45:04,368
มันมีผลกระทบต่อคนนะคะ

792
00:45:04,368 --> 00:45:06,787
ฉันถูกปล้น 14 ครั้ง

793
00:45:06,787 --> 00:45:09,665
แล้วครั้งนึงเป็นฝีมือโจรฮอลลีวูด

794
00:45:10,207 --> 00:45:12,459
เขาเรียกร้องความเคารพยําเกรง

795
00:45:12,459 --> 00:45:16,130
และเขาสั่งไม่ให้ทุกคนขยับ แล้วทุกคนก็แข็งทื่อ

796
00:45:16,630 --> 00:45:20,592
มันไม่ใช่เรื่องธรรมดา
ที่โจรปล้นธนาคารจะคุมสถานการณ์ได้ขนาดนั้น

797
00:45:20,592 --> 00:45:23,095
เรื่องแบบนั้นเราลืมไม่ลงหรอก

798
00:45:23,095 --> 00:45:27,891
ไม่ว่าจะพยายามใช้ชีวิตต่อไป
แต่มันก็จําฝังใจไปตลอด

799
00:45:28,559 --> 00:45:31,729
{\an8}เราต้องทําอะไรได้มากกว่านี้
เพื่อยับยั้งคนพวกนี้สิ

800
00:45:31,729 --> 00:45:33,063
{\an8}ไม่งั้นจะมีคนเจ็บตัว

801
00:45:33,564 --> 00:45:37,067
เขานึกว่าเขาก็แค่กําลังสนุกสุดเหวี่ยง

802
00:45:37,067 --> 00:45:38,444
ใช้ชีวิตให้เต็มที่

803
00:45:40,446 --> 00:45:43,741
แต่การที่เขาคิดว่าเขาจะรอดตัวไปได้น่ะ

804
00:45:44,241 --> 00:45:45,701
เขาคิดผิดแล้ว

805
00:45:47,995 --> 00:45:50,080
เมื่อคุณก้าวเข้าไปในโลกของเรา

806
00:45:50,080 --> 00:45:52,666
คุณไม่รู้หรอกว่ามันจะส่งผลเสียยังไง

807
00:45:52,666 --> 00:45:53,625
ไม่มีทางรู้ได้

808
00:45:55,377 --> 00:45:57,629
หลังจากปล้นธนาคารมาหลายปี

809
00:45:57,629 --> 00:46:01,175
เราก็ไม่ใช่คนเดิม
ที่เราเคยเป็นก่อนหน้านั้นอีกต่อไป

810
00:46:03,177 --> 00:46:05,679
สก็อตเริ่มเครียด

811
00:46:06,221 --> 00:46:09,892
เขาไม่ใช่คนสบายๆ เฮฮาปาร์ตี้แล้ว

812
00:46:09,892 --> 00:46:11,101
คนคนนั้นหายไปแล้ว

813
00:46:12,644 --> 00:46:14,938
บรรยากาศที่บ้านต้นไม้เปลี่ยนไป

814
00:46:14,938 --> 00:46:20,444
เขาเริ่มปิดกั้นมากขึ้น
ปลีกตัวบ่อยขึ้น เข้าสังคมน้อยลงมาก

815
00:46:21,737 --> 00:46:25,991
สก็อตให้ผมไปอยู่ที่บ้านด้านหน้า
เพื่อกั้นไม่ให้ใครเข้าไป

816
00:46:26,617 --> 00:46:29,870
ชีวิตของเขาเริ่มมีความลับมากขึ้นเรื่อยๆ

817
00:46:29,870 --> 00:46:31,580
และเขาต้องให้ไล่คนออกไป

818
00:46:31,580 --> 00:46:33,874
เขาไม่อยากให้ใครมาเห็นว่าเขาทําอะไร

819
00:46:36,668 --> 00:46:40,964
เมื่อเราผ่านจุดที่ไม่อาจหวนคืน
แล้วเริ่มใช้ชีวิตแบบนั้นแล้ว

820
00:46:40,964 --> 00:46:44,510
ก็ต้องโกหกทุกคนไปทุกเรื่อง

821
00:46:44,510 --> 00:46:47,596
ทุกคนที่ห่วงใย ทุกคนที่พบเจอ

822
00:46:49,306 --> 00:46:51,308
ผมเลือกเส้นทางผิดอยู่เรื่อย

823
00:46:51,934 --> 00:46:55,229
พอผมเริ่มทําอะไร
ผมก็จะหยุดก่อนที่จะบรรลุผลประโยชน์จากมัน

824
00:46:55,729 --> 00:46:58,106
ผู้หญิงหลายคนรู้สึกได้ว่าผมครึ่งๆ กลางๆ

825
00:46:59,233 --> 00:47:03,070
ผมแค่อยากได้ไปเรื่อยๆ เหรอ
เพราะแบบนี้เหรอผมถึงไม่เคยพึงพอใจ

826
00:47:04,154 --> 00:47:08,116
ครั้งนึงฉันพูดหยอกเขา
ตอนเห็นพฤติกรรมเขากับผู้หญิงบางคน

827
00:47:08,116 --> 00:47:10,452
"ทําอะไรของนาย
เห็นผู้หญิงเป็นน้ําจิ้มเหรอ"

828
00:47:10,452 --> 00:47:11,829
"ขอทีเถอะ"

829
00:47:12,329 --> 00:47:15,040
เขาโสดไหมเนี่ย มีสาวขึ้นเตียงไหม

830
00:47:16,375 --> 00:47:18,168
ทุกอย่างไม่มีเหตุผลเหมือนเมื่อก่อน

831
00:47:18,669 --> 00:47:21,296
ผมมักจะรู้สึกเป็นอิสระ
และรู้สึกมั่นคงในแผนการชีวิต

832
00:47:22,381 --> 00:47:25,259
แต่ตอนนี้ผมเริ่มรู้สึกติดกับ

833
00:47:26,009 --> 00:47:27,010
ดื่ม!

834
00:47:27,010 --> 00:47:30,597
เขาโผล่มาที่หน้าบ้าน "ผมต้องคุยกับพี่"

835
00:47:31,348 --> 00:47:34,017
และขณะที่เรานั่งอยู่ตรงนั้น
เขานั่งหันหน้าเข้าหาฉัน

836
00:47:34,017 --> 00:47:37,020
แล้วเขาก็เริ่มร้องไห้ น้ําตาไหลพรากลงมา

837
00:47:37,020 --> 00:47:40,357
เขาพูดว่า "ซูซ ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น"

838
00:47:40,357 --> 00:47:44,069
"แต่เวลาส่องกระจก
ใบหน้าที่จ้องผมมันไม่ใช่หน้าผม"

839
00:47:44,069 --> 00:47:45,404
"มันคืออะไร"

840
00:47:46,488 --> 00:47:48,866
ณ ตอนนั้นฉันรู้เลยว่าเขาแย่แล้วจริงๆ

841
00:47:49,366 --> 00:47:53,787
เขากําลังพ่ายแพ้การต่อสู้
ระหว่างแสงสว่างและความมืดในตัว

842
00:47:54,580 --> 00:47:58,709
เขาเริ่มดื่มหนักขึ้นเรื่อยๆ
เพื่อบรรเทาความวิตกกังวล

843
00:47:59,251 --> 00:48:02,337
แต่สก็อตอยากออกโรงอีกเป็นครั้งสุดท้าย

844
00:48:02,337 --> 00:48:03,964
ธนาคารสามหรือสี่แห่ง

845
00:48:03,964 --> 00:48:06,383
ปล้นติดต่อกันในค่ําวันเดียวกันเลย

846
00:48:06,884 --> 00:48:09,678
ให้ได้เงินสัก 10 ถึง 15 ล้านดอลลาร์ก็จบ

847
00:48:09,678 --> 00:48:12,014
เสร็จแล้วก็แยกย้ายทางใครทางมัน

848
00:48:13,515 --> 00:48:15,350
เราหาธนาคารได้สามแห่ง

849
00:48:16,852 --> 00:48:20,022
ที่แรกต้องเป็นธนาคารเล็ก รีบเข้ารีบออก

850
00:48:20,022 --> 00:48:21,523
ไม่สนว่าจะได้เงินเท่าไร

851
00:48:21,523 --> 00:48:24,735
ปล้นเพื่อดึงกําลังตํารวจ
ไปที่ธนาคารเล็กๆ แห่งนั้น

852
00:48:24,735 --> 00:48:26,987
เสร็จแล้วไปต่อที่ธนาคารใหญ่ขึ้น

853
00:48:26,987 --> 00:48:29,239
กว่าตํารวจจะไปถึง ก็ปล้นแห่งที่สาม

854
00:48:29,239 --> 00:48:30,782
พวกเขาจะไหวยังไง

855
00:48:31,700 --> 00:48:34,036
เราอยากทําให้เมืองซีแอตเทิลปั่นป่วนย่อยยับ

856
00:48:34,036 --> 00:48:36,747
ซึ่งไม่ใช่แค่ทําได้เท่านั้น แต่ชนะได้ด้วย

857
00:48:39,625 --> 00:48:42,711
ผมเริ่มจะหงุดหงิดตอนทําคดีนี้

858
00:48:42,711 --> 00:48:45,047
เราเจอรถหนีมาสองสามคันแล้ว

859
00:48:45,047 --> 00:48:47,591
แต่ก็ได้แค่เข้าใกล้ตัวการ ยังไงก็ใกล้ไม่พอ

860
00:48:48,508 --> 00:48:51,887
ผมเบื่อที่จะรอแล้ว
เบื่อรอตอบโต้การปล้นธนาคารของเขา

861
00:48:53,305 --> 00:48:55,641
ผมเริ่มขุดค้นแฟ้มเก่าๆ

862
00:48:55,641 --> 00:48:57,976
ย้อนกลับไปดูวิธีการ

863
00:48:58,477 --> 00:49:00,479
ช่วงเวลาของวัน วันไหนของสัปดาห์

864
00:49:00,479 --> 00:49:03,607
ที่ตั้งธนาคาร ปล้นไปได้เท่าไร

865
00:49:04,691 --> 00:49:06,109
ผมรู้ว่าเขาอีโก้สูง

866
00:49:06,610 --> 00:49:09,196
ผมถึงได้รู้ว่าสักวันเขาก็จะกลับมาอีก

867
00:49:10,572 --> 00:49:12,240
ผมนั่งคิดเลข

868
00:49:13,158 --> 00:49:17,746
แล้วคํานวณออกมาว่า
เขาใช้เงินประมาณเดือนละ 21,000 ดอลลาร์

869
00:49:19,498 --> 00:49:24,044
จากข้อมูลนั้น ผมคาดการณ์ว่า
เขาจะทําการปล้นอีกภายในช่วงสามวันไหน

870
00:49:24,044 --> 00:49:25,629
ของเดือนมกราคมปีต่อไป

871
00:49:27,673 --> 00:49:29,967
ผมรู้ว่าเขาจะกลับมาจุดเดิม

872
00:49:29,967 --> 00:49:32,010
ที่ผมคิดว่าอาจเป็นเป้าหมายอีก

873
00:49:33,011 --> 00:49:34,972
ผมก็แค่ต้องรอให้พวกเขากลับมา

874
00:49:34,972 --> 00:49:37,432
แล้วไปอยู่ถูกที่ให้ถูกเวลา

875
00:49:43,063 --> 00:49:45,691
หลังจากการปล้นครั้งใหญ่ครั้งล่าสุด
เราหยุดไปหนึ่งปี

876
00:49:46,775 --> 00:49:49,111
ในที่สุดเราก็วางแผนกันปล้นธนาคารสามแห่ง

877
00:49:49,111 --> 00:49:50,904
แต่เราต้องหาคนมาอีกคน

878
00:49:50,904 --> 00:49:54,116
เพราะเรื่องโลจิสติกส์ของการปล้นธนาคารสามที่

879
00:49:58,120 --> 00:49:59,538
หลังจากปล้นธนาคารครั้งแรก

880
00:49:59,538 --> 00:50:02,749
ผมหนีไปกบดานที่มอนแทนา

881
00:50:02,749 --> 00:50:06,169
แต่แล้วสก็อตก็โผล่มาล่อผมกลับเข้าไปใหม่

882
00:50:07,045 --> 00:50:09,589
สก็อตเขาไปฉายเดี่ยวปล้นธนาคารคนเดียว

883
00:50:09,589 --> 00:50:12,509
แล้วเขาเริ่มจะควบคุมฝูงชนไม่ได้

884
00:50:12,509 --> 00:50:15,345
เขาบอกผมว่า "นายแค่ต้องไปยืนที่ล็อบบี้"

885
00:50:15,345 --> 00:50:18,015
"อย่าให้ใครออกไป แค่นั้นแหละ"

886
00:50:20,058 --> 00:50:24,271
หนึ่งปีผ่านไปหลังผมคาดการณ์
วันปล้นสามวันในเดือนมกราคม

887
00:50:25,564 --> 00:50:28,108
ผมกับเจ้าหน้าที่หนึ่งคนในหน่วยเฉพาะกิจ

888
00:50:28,108 --> 00:50:31,069
จึงไปสอดแนมที่ธนาคาร
ที่เราคิดว่าฮอลลีวูดน่าจะเลือก

889
00:50:31,695 --> 00:50:33,947
วันแรก ไม่เกิดเหตุใดๆ

890
00:50:34,698 --> 00:50:37,367
วันที่สอง ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

891
00:50:38,118 --> 00:50:41,204
วันที่สาม ผมออกไปรอดูหน้าธนาคารคนเดียว

892
00:50:42,247 --> 00:50:44,291
พอมาร์คกลับมา เราตัดสินใจปล้นที่นึงก่อน

893
00:50:44,291 --> 00:50:46,793
เพื่อทดลองแผนก่อนที่จะปล้นสามแห่ง

894
00:50:49,546 --> 00:50:52,966
การปล้นครั้งที่สองของผมต่างจากครั้งแรกมาก

895
00:50:53,467 --> 00:50:55,594
ควบคุมได้มากขึ้น ราบรื่นขึ้นมาก

896
00:50:55,594 --> 00:50:58,096
มันเหมือนไปทํางานมากกว่าไปผจญภัย

897
00:51:04,394 --> 00:51:06,605
ทันทีที่ได้ฟังคําบรรยายลักษณะ ผมรู้ทันที

898
00:51:07,105 --> 00:51:08,398
"เวรแล้ว นั่นฮอลลีวูด"

899
00:51:08,982 --> 00:51:11,735
เขาปล้นอีกธนาคาร
ห่างจากจุดที่ผมรอไปกิโลกว่า

900
00:51:11,735 --> 00:51:15,197
เขากลับมาตามที่ผมบอกเป๊ะ
เขากลับมาในวันที่สาม

901
00:51:17,199 --> 00:51:20,660
ผมใกล้จะจับเขาได้เข้าไปเรื่อยๆ
ตามหลังเขาแค่ไม่กี่นาทีเอง

902
00:51:20,660 --> 00:51:23,497
ไม่ใช่หลายเดือน ไม่ใช่หลายอาทิตย์
แต่อีกไม่กี่นาทีก็จับได้แล้ว

903
00:51:25,290 --> 00:51:28,585
ผมไปที่ธนาคาร เรากระชับที่เกิดเหตุ

904
00:51:29,377 --> 00:51:32,297
ผมเป็นคนแรกที่ตามไปถึงที่เกิดเหตุ

905
00:51:33,048 --> 00:51:35,842
แล้วพอไปถึงธนาคาร ผมมองชอว์น จอห์นสัน

906
00:51:35,842 --> 00:51:37,886
แบบ "มาถึงเร็วขนาดนี้ได้ยังไง"

907
00:51:37,886 --> 00:51:41,723
และผมได้รู้ว่าเขากับทีมเจ้าหน้าที่เอฟบีไอล้วน

908
00:51:41,723 --> 00:51:45,435
คอยสอดส่องเฝ้ารอฮอลลีวูดกันเอง

909
00:51:45,977 --> 00:51:48,939
เขาไม่บอกคนอื่นในหน่วยเฉพาะกิจเลย

910
00:51:48,939 --> 00:51:53,193
เจ้าหน้าที่หน่วยเฉพาะกิจคนอื่น
คิดว่าสิ่งที่ผมทํามันบ้า

911
00:51:53,193 --> 00:51:55,112
"เขาไม่กลับมาหรอก เขาไม่มานี่หรอก"

912
00:51:55,904 --> 00:51:59,157
ฉันจําได้ว่าเหตุการณ์นั้นไปปลุกไฟในตัวทุกคน

913
00:51:59,157 --> 00:52:00,617
ให้เร่งทําคดีนี้

914
00:52:00,617 --> 00:52:03,286
เพราะว่าเขาเว้นช่วง ไม่ได้ปล้นมานานแล้ว

915
00:52:04,121 --> 00:52:06,581
ณ ตอนนั้นทุกคนในหน่วยเฉพาะกิจคิดว่า

916
00:52:06,581 --> 00:52:09,835
ต้องเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นแน่ๆ

917
00:52:10,335 --> 00:52:13,922
และเอลเลนเป็นคนเล็งเห็นว่า

918
00:52:13,922 --> 00:52:16,341
คดีนี้มันชักจะเอาไม่อยู่แล้ว

919
00:52:16,341 --> 00:52:18,677
และเราต้องปิดมันให้ได้

920
00:52:23,265 --> 00:52:25,100
ฮอลลีวูดมีพฤติกรรมที่คาดเดาได้

921
00:52:25,100 --> 00:52:28,145
ในแง่ของช่วงเวลาของวันและที่ที่เขาจะปล้น

922
00:52:28,645 --> 00:52:30,939
เราวางแผนทําการสอดส่อง

923
00:52:30,939 --> 00:52:34,192
โดยหวังว่าเจ้าหน้าที่เราสักคน
จะไปอยู่บนถนนแถวๆ นั้น

924
00:52:34,192 --> 00:52:35,694
ตอนที่เขาปล้นธนาคาร

925
00:52:35,694 --> 00:52:39,906
เราต้องใช้กรมตํารวจซีแอตเทิล
เราต้องใช้หน่วยลาดตระเวนพิเศษ

926
00:52:39,906 --> 00:52:42,033
เราต้องใช้ทรัพยากรทางอากาศ

927
00:52:42,033 --> 00:52:44,619
เราเพิ่มทรัพยากรเอฟบีไอเข้ามาด้วย

928
00:52:44,619 --> 00:52:50,000
การรวบรวมกองกําลังขนาดนั้น
มันต้องใช้ความพยายามอย่างสูงมาก

929
00:52:50,000 --> 00:52:54,254
ดังนั้นเราจึงมีพันธกิจว่า
เราจะรวบรวมทรัพยากรเหล่านี้มาใช้

930
00:52:54,254 --> 00:52:56,173
โดยไม่มีกําหนดยกเลิก

931
00:52:59,384 --> 00:53:03,180
นี่เป็นยุคที่มีการใช้เทคนิคใหม่ชื่อว่าโปร-เน็ต

932
00:53:03,180 --> 00:53:08,268
เราใช้เครื่องติดตามอิเล็กทรอนิกส์
โดยเอาไปติดไว้กับเงิน

933
00:53:08,268 --> 00:53:10,312
ซึ่งมันจะส่งสัญญาณไปที่เสารับ

934
00:53:10,312 --> 00:53:14,232
แล้วเราก็ต้องมีกลไกติดตามตําแหน่งเครื่อง

935
00:53:14,232 --> 00:53:16,902
แปลว่าต้องเอาไปติดตั้งบนรถตํารวจ

936
00:53:16,902 --> 00:53:20,280
ผมต้องกลับไปดูประวัติการปล้นทั้งหมดอีกครั้ง

937
00:53:20,280 --> 00:53:23,033
เพื่อหาเป้าหมายที่มีเหตุผล
ที่ถ้าเป็นผมจะไปปล้นซ้ําอีก

938
00:53:23,033 --> 00:53:24,910
เราจะได้เอาอุปกรณ์ไปให้ธนาคาร

939
00:53:25,744 --> 00:53:29,998
เราเอาเครื่องติดตามอิเล็กทรอนิกส์ไปใส่ไว้
ในหลายๆ ธนาคารเท่าที่จะทําได้ที่ละสองตัว

940
00:53:31,583 --> 00:53:33,585
ทุกอย่างมันขึ้นอยู่กับเวลา

941
00:53:34,085 --> 00:53:36,713
ยิ่งมีอุปกรณ์ติดตามพวกนี้
ในห้องนิรภัยมากเท่าไร

942
00:53:36,713 --> 00:53:39,132
ผมก็ยิ่งมีเวลาไปถึงตัวโจรมากเท่านั้น

943
00:53:39,132 --> 00:53:42,594
{\an8}ถ้าต้องเลือกระหว่างแกกับไอ้หน้าโง่ที่ไหนก็ไม่รู้

944
00:53:42,594 --> 00:53:44,888
{\an8}ที่แกกําลังจะทําให้เมียมันเป็นหม้าย

945
00:53:46,056 --> 00:53:48,934
ไอ้น้อง แกตายแน่

946
00:53:50,227 --> 00:53:54,022
ผมกับสก็อตดูเรื่อง "ฮีท คนระห่ําคน"
มันเป็นหนังที่ดุเดือดมาก

947
00:53:56,524 --> 00:53:58,026
อย่าขยับ อย่าขยับโว้ย

948
00:53:58,026 --> 00:54:00,862
ฉากปล้นธนาคารในหนังเรื่องนั้นตรงเป๊ะเลย

949
00:54:01,363 --> 00:54:05,700
แล้วฉากถล่มยิงกันเล่นเอาเราอกสั่นขวัญหายเลย

950
00:54:08,995 --> 00:54:11,373
ผมจําได้ว่าผมกับสก็อตมองหน้ากัน

951
00:54:11,373 --> 00:54:14,334
"ไอ้ชิบเป๋ง ถ้าเราเจอแบบนั้นบ้างล่ะ"

952
00:54:17,712 --> 00:54:20,090
และนั่นคือเกมที่เราเล่นกันอยู่

953
00:54:21,007 --> 00:54:22,300
มันเป็นไปได้จริงๆ

954
00:54:22,300 --> 00:54:24,719
เล่นเอาเรากลัวพระเจ้า

955
00:54:25,762 --> 00:54:27,514
และกลัวความตายเลย

956
00:54:30,475 --> 00:54:32,978
ตลอดช่วงที่ฉันทําคดีนี้อยู่

957
00:54:32,978 --> 00:54:36,982
ฉันคิดเสมอว่ามีความเป็นไปได้สูง
ว่าอาจมีคนบาดเจ็บได้

958
00:54:37,899 --> 00:54:41,361
ฉันเคยทํางานใกล้ชิด
กับคดีปล้นธนาคารของเอฟบีไอมาก่อน

959
00:54:41,361 --> 00:54:48,368
แล้วเพื่อนร่วมงานของฉันถูกฆ่าตาย
ระหว่างยิงสวนกันที่ไมอามีปี 1986

960
00:54:49,202 --> 00:54:51,538
ยิงต่อสู้กันนานกว่าสี่นาที

961
00:54:51,538 --> 00:54:56,418
เจ้าหน้าที่พิเศษเอฟบีไอสองคนถูกฆ่าตาย
และเจ้าหน้าที่อีกห้าคนได้รับบาดเจ็บ

962
00:54:56,918 --> 00:55:00,046
เราอาจไม่รู้ว่าฮอลลีวูดเป็นใคร

963
00:55:00,046 --> 00:55:03,717
แต่สิ่งที่เรารู้ก็คือ
ถ้าเราเผชิญหน้ากับเขากลางถนน

964
00:55:03,717 --> 00:55:06,052
เขาไม่ยอมแพ้ง่ายๆ แน่

965
00:55:12,100 --> 00:55:14,853
เมื่อถึงจุดนึง ท่ามกลางเรื่องราวทั้งหมด

966
00:55:14,853 --> 00:55:17,480
ผมมีความฝันที่จําได้ชัดเจนมาก

967
00:55:18,106 --> 00:55:20,775
ผมตะกายขึ้นมาจากน้ําบนชายหาด

968
00:55:20,775 --> 00:55:23,611
แล้วฉลามเพิ่งกัดขาผมขาดไปทั้งสองข้าง

969
00:55:28,533 --> 00:55:30,535
ผมเอาความฝันนี้มาเป็นคําแนะนํา

970
00:55:31,161 --> 00:55:33,663
คําแนะนําคือรีบออกมาซะ

971
00:55:35,373 --> 00:55:39,336
ผมสัมผัสได้ว่าสก็อตรู้สึกว่า
มีบางอย่างกําลังคืบคลานเข้ามา

972
00:55:41,504 --> 00:55:43,131
เราไปปีนเทือกเขาโอลิมปิกกัน

973
00:55:43,131 --> 00:55:45,300
ที่นั่นพิเศษมากสําหรับสก็อต

974
00:55:46,384 --> 00:55:48,386
นั่นคือช่วงเวลาความสงบของเรา

975
00:55:49,304 --> 00:55:52,265
เราลบความวุ่นวายในเมืองออกไปจากใจ

976
00:55:52,265 --> 00:55:55,560
แล้วเราจะออกไปท้าทายตัวเองในธรรมชาติ

977
00:55:57,062 --> 00:55:58,730
บนยอดเขาวอชิงตัน

978
00:55:58,730 --> 00:56:02,776
สก็อตบอกผมว่า "ฟังนะ ไม่ว่ายังไง
จงลิขิตชีวิตของตัวเอง

979
00:56:02,776 --> 00:56:05,653
อย่าให้ศัตรูกําหนดชะตากรรมให้เรา"

980
00:56:06,613 --> 00:56:09,949
"นายต้องควบคุมชีวิตตัวเองให้ได้"

981
00:56:11,368 --> 00:56:13,536
แค่ธนาคารเดียวมันยังไม่พอสําหรับสก็อต

982
00:56:13,536 --> 00:56:15,163
เขาอยากปล้นธนาคารสามแห่ง

983
00:56:15,663 --> 00:56:17,374
ผมบอกว่า "นายบ้าไปแล้ว"

984
00:56:17,874 --> 00:56:19,793
ผมไปคุยกับสตีฟ บอกเขาว่า

985
00:56:19,793 --> 00:56:23,004
"ฟังนะ ฉันว่าหมอนี่ชักจะไปกันใหญ่แล้ว"

986
00:56:23,004 --> 00:56:26,591
"ฉันจะไปแคลิฟอร์เนีย
แนะนําให้นายไปด้วยกัน"

987
00:56:26,591 --> 00:56:29,928
แล้วเขาก็พิจารณาจริงๆ นะ

988
00:56:29,928 --> 00:56:32,013
แต่เขาไม่อยากทําให้สก็อตผิดหวัง

989
00:56:33,181 --> 00:56:36,351
ผมรู้ว่าผมต้องลงมือทําการปล้นครั้งสุดท้าย

990
00:56:36,351 --> 00:56:40,021
เพราะอะไรบางอย่าง
มันต้องบรรลุ มันต้องได้ฉากจบ

991
00:56:41,815 --> 00:56:43,858
ครั้งสุดท้ายที่ฉันเจอสก็อต

992
00:56:43,858 --> 00:56:45,944
ฉันฝันร้ายมากเลย

993
00:56:47,570 --> 00:56:50,073
ในฝันมีปืน มีคนยิงกัน

994
00:56:50,073 --> 00:56:52,659
มันอยู่ที่ซีแอตเทิล มีคนวิ่งหนี

995
00:56:52,659 --> 00:56:56,621
แล้วฉันเล่าฝันให้เขาฟัง เขาหน้าซีดไปเลย

996
00:56:57,956 --> 00:57:00,917
เขาหายใจเข้าลึกๆ แล้วพูดว่า
"เธอน่าจะไม่ได้เจอฉันอีก"

997
00:57:00,917 --> 00:57:03,962
"ฉันน่าจะไปที่หมู่เกาะเซเชลล์"

998
00:57:03,962 --> 00:57:06,381
ฉันถาม "จริงเหรอ นายจะกลับมาใช่ไหม"

999
00:57:06,381 --> 00:57:08,967
เขาบอกว่า "ฉันว่าเธอจะไม่ได้เจอฉันอีก"

1000
00:57:13,721 --> 00:57:17,517
ผมเดินเข้าสู่ความมืดยามกลางคืน
แล้วตะโกนใส่พระเจ้าเพื่อให้พระองค์คุยกับผม

1001
00:57:18,893 --> 00:57:21,396
พระเจ้าไม่ตอบสนอง
ผมสัมผัสได้ถึงการถูกปฏิเสธ

1002
00:57:22,313 --> 00:57:25,525
นี่คือช่วงเวลาของความเจ็บปวด
โกรธแค้น และคับข้องใจ

1003
00:57:26,484 --> 00:57:30,905
แล้วผมต้องไปทางไหนวะเนี่ย
ชายขี่ม้าขาวมีปีกผู้ยิ่งใหญ่ในความคิด

1004
00:57:32,615 --> 00:57:35,243
ผมจะไม่เขียนบันทึกไปอีกนาน

1005
00:57:41,332 --> 00:57:43,918
เราเตรียมปล้นธนาคารพวกนี้มาหลายปี

1006
00:57:44,711 --> 00:57:47,297
และประมาณสองสัปดาห์ก่อนวันขอบคุณพระเจ้า

1007
00:57:47,297 --> 00:57:49,757
สก็อตบอกว่ามีทั้งข่าวดีและข่าวร้าย

1008
00:57:50,258 --> 00:57:53,845
ข่าวร้ายคือตอนนี้พวกเขามี
เครื่องโปร-เน็ตติดเงินในห้องนิรภัย

1009
00:57:54,554 --> 00:57:58,141
เราไม่มีทางเอาเครื่องนั้นออกทันเวลา
ที่จะทําตามแผนเดิมได้

1010
00:57:58,725 --> 00:58:00,977
เราเลยต้องทิ้งแผนปล้นหลายธนาคารไป

1011
00:58:02,145 --> 00:58:06,024
ข่าวดีคือเราจะไปปล้นธนาคารที่ถนน 125

1012
00:58:06,608 --> 00:58:08,526
มัสแตงบอกเราว่ามันน่าจะมีเงิน

1013
00:58:08,526 --> 00:58:11,154
ห้าถึงเจ็ดล้านดอลลาร์เก็บอยู่ในธนาคาร

1014
00:58:11,654 --> 00:58:13,698
ดังนั้นแผนการเราเปลี่ยนไปทั้งหมด

1015
00:58:13,698 --> 00:58:15,033
(เครื่องติดตาม)

1016
00:58:15,033 --> 00:58:18,828
แต่เราต้องหาทางจัดการ
เรื่องเครื่องติดตามให้ไว

1017
00:58:19,329 --> 00:58:22,415
เราเลยไปปล้นธนาคารนึงเพื่อลองมือดูก่อน

1018
00:58:23,917 --> 00:58:26,503
เราไม่แต่งหน้าสก็อต แต่ให้ใส่หน้ากากไอ้โม่ง

1019
00:58:26,503 --> 00:58:29,714
เราไม่อยากให้ใครคิดว่า
ฮอลลีวูดเป็นคนถอดเครื่องติดตาม

1020
00:58:30,757 --> 00:58:34,719
ผมบอกว่า "ฟังนะ เข้าไปในธนาคาร
ไม่ต้องไปยุ่งกับเจ้าหน้าที่เคาน์เตอร์เลย"

1021
00:58:36,012 --> 00:58:37,597
"ไปที่ห้องนิรภัย ไปเอาเงิน

1022
00:58:37,597 --> 00:58:39,849
แล้วพอกลับออกมา เราจะมีเครื่องติดตาม"

1023
00:58:40,350 --> 00:58:42,852
"แล้วจะได้เห็นว่ามันติดเงินยังไง"

1024
00:58:44,771 --> 00:58:48,483
เครื่องพวกนี้ทั้งหมด
ถูกสอดไว้ระหว่างธนบัตร 20 ดอลลาร์

1025
00:58:48,483 --> 00:58:51,027
เพราะเวลากรีดปึกเงินจะรู้สึกว่ามีก้อนอะไร

1026
00:58:52,028 --> 00:58:55,782
ภายในเวลาแป๊บเดียว
เราก็เจอสองเครื่อง ซึ่งเราทิ้งออกทางหน้าต่าง

1027
00:58:56,699 --> 00:58:57,742
และหลังจากนั้น

1028
00:58:57,742 --> 00:59:00,745
เราทั้งคู่รู้สึกสบายใจ
และมั่นใจว่าเราทําได้จริงๆ

1029
00:59:06,251 --> 00:59:11,130
(27 พฤศจิกายน 1996
วันก่อนวันขอบคุณพระเจ้า)

1030
00:59:14,092 --> 00:59:17,595
ผมตื่นมาตอนเช้า
ในวันก่อนวันขอบคุณพระเจ้าปี 1996

1031
00:59:18,221 --> 00:59:22,016
เช้านั้นภรรยาบอกผม
ก่อนออกจากบ้านว่า "วันนี้ละ"

1032
00:59:22,016 --> 00:59:23,935
"วันนี้คุณจะจับฮอลลีวูด"

1033
00:59:23,935 --> 00:59:27,522
ผมก็คิดในใจ "อย่ามั่นใจนักเลย"

1034
00:59:27,522 --> 00:59:29,691
สัปดาห์วันขอบคุณพระเจ้าเป็นสัปดาห์ที่สั้นเสมอ

1035
00:59:29,691 --> 00:59:32,277
และเจ้าหน้าที่ส่วนใหญ่ไม่เข้ามาออฟฟิศด้วยซ้ํา

1036
00:59:33,611 --> 00:59:35,446
เราตื่นขึ้นมาในวันก่อนวันขอบคุณพระเจ้า

1037
00:59:35,446 --> 00:59:38,366
เรามองออกไปนอกหน้าต่าง ฝนตกหนักมาก

1038
00:59:38,366 --> 00:59:42,287
ฟ้ามืดครึ้ม ยอดเยี่ยมไปเลย
ดีมาก เหมาะสําหรับงานที่เราจะทํา

1039
00:59:43,997 --> 00:59:47,500
ผมออกไปทําความสะอาดรถ
จัดเตรียมทุกอย่างให้เรียบร้อย

1040
00:59:48,167 --> 00:59:52,505
เราไปห้องแต่งหน้าแล้วก็ใส่ชิ้นส่วนเทียมและวิก

1041
00:59:52,505 --> 00:59:54,716
เราไม่ค่อยได้พูดคุยอะไรกัน

1042
00:59:55,717 --> 00:59:59,137
ผมเดินเข้าไปในสตูดิโอ
สก็อตเอากล่องกีตาร์ออกมา

1043
00:59:59,137 --> 01:00:02,849
เขาเอาไรเฟิลจู่โจมออกมา
เขาเอาปืนลูกซองออกมา

1044
01:00:03,516 --> 01:00:06,477
ความคิดก็คือถ้ารถตํารวจมาเจอเรา

1045
01:00:07,020 --> 01:00:10,440
เราจะคว้าปืนลูกซองแล้วลงไปยิงเครื่องยนต์

1046
01:00:10,440 --> 01:00:12,358
ให้รถตํารวจขับต่อไม่ได้

1047
01:00:13,651 --> 01:00:14,819
ทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว

1048
01:00:14,819 --> 01:00:17,822
เราพร้อมจะขึ้นรถตู้ไปซีแอตเทิล

1049
01:00:19,073 --> 01:00:21,993
เราให้มัสแตงเป็นคนดูต้นทางบนเนิน

1050
01:00:22,827 --> 01:00:23,995
ได้เวลาลงมือแล้ว

1051
01:00:24,704 --> 01:00:30,043
(ธนาคารซีเฟิร์สต์ สาขาเลคซิตี้)

1052
01:00:31,002 --> 01:00:36,591
เราได้รับการฝึกมา
เพื่อรับมือกับโจรฮอลลีวูดโดยเฉพาะ

1053
01:00:37,216 --> 01:00:40,720
แล้วตอนที่เขาเดินเข้ามาปล้นเราที่สาขาเลคซิตี้

1054
01:00:40,720 --> 01:00:42,764
เขาเดินผ่านโปสเตอร์นําจับตัวเองฉิวเลย

1055
01:00:42,764 --> 01:00:44,724
อย่าตื่นตระหนก นี่เป็นการปล้น

1056
01:00:46,517 --> 01:00:48,478
สก็อตเดินเข้าไปก่อน

1057
01:00:48,478 --> 01:00:50,563
จัดการต้อนให้ทุกคนเข้าที่

1058
01:00:50,563 --> 01:00:52,023
แล้วมาร์คก็เข้าไป

1059
01:00:52,023 --> 01:00:54,567
สั่งการคนที่อยู่ในธนาคาร

1060
01:00:55,151 --> 01:00:56,569
เราไม่กลัวด้วยซ้ํา

1061
01:00:56,569 --> 01:00:59,280
เราซ้อมแผนการในใจ เคยทํามาหมดแล้ว

1062
01:00:59,280 --> 01:01:00,490
เพราะงั้นก็แค่ต้องลงมือ

1063
01:01:01,324 --> 01:01:02,575
ฝันร้ายที่สุดของผมเลย

1064
01:01:02,575 --> 01:01:05,036
ไม่ใช่แค่ฮอลลีวูดหนึ่งคน
แต่มีถึงสองคนที่เดินเข้ามา

1065
01:01:06,079 --> 01:01:07,955
แล้วทุกอย่างก็วายป่วงทันที

1066
01:01:08,623 --> 01:01:12,418
ผมก็เลยเริ่มดึงเงินจากเก๊ะที่มีสัญญาณเตือนภัย

1067
01:01:13,586 --> 01:01:14,962
ใครเป็นพนักงานตู้นิรภัย

1068
01:01:16,464 --> 01:01:17,799
ผมตอบว่า "ผมเอง"

1069
01:01:18,633 --> 01:01:20,093
เราสองคนไปที่ด้านหลัง

1070
01:01:20,093 --> 01:01:24,889
และตู้นิรภัยนั้นสามารถใช้
รหัสเหตุการณ์ฉุกเฉินเปิดได้

1071
01:01:26,599 --> 01:01:28,810
ซึ่งก็จะไปเปิดสัญญาณเตือนภัยอีกอัน

1072
01:01:30,645 --> 01:01:36,943
ผมอยากให้ตํารวจทุกคนในซีแอตเทิล
แม่งไปที่ธนาคารนั้นเดี๋ยวนั้นเลย

1073
01:01:36,943 --> 01:01:39,112
รีบไปถึงให้เร็วที่สุด

1074
01:01:39,696 --> 01:01:43,408
ในออฟฟิศเหมือนเมืองร้าง
ไม่มีใครอยู่เลย ไฟก็ปิด

1075
01:01:44,200 --> 01:01:47,245
ฉันนั่งอยู่ที่โต๊ะ เคลียร์งานที่ค้างคาให้เสร็จ

1076
01:01:47,245 --> 01:01:49,914
เราคอยฟังวิทยุตํารวจซีแอตเทิลกันอยู่

1077
01:01:49,914 --> 01:01:51,499
แล้วเสียงก็ดัง

1078
01:01:51,499 --> 01:01:53,543
เป็นเสียงดังบี๊ปๆ

1079
01:01:54,252 --> 01:01:56,963
พวกเขาเข้าไปสองนาที สามนาที ห้านาที

1080
01:01:56,963 --> 01:01:59,757
มัสแตงไม่ได้แจ้งอะไรผม
ทุกอย่างไปได้สวยหมด

1081
01:01:59,757 --> 01:02:01,384
แต่แล้วก็ได้ยินวิทยุ

1082
01:02:01,384 --> 01:02:04,178
มีผู้ต้องสงสัยสองคน
ที่ใส่หมวกเข้าไปในธนาคาร

1083
01:02:04,178 --> 01:02:05,388
สวมเสื้อคลุมยาวสีเขียว

1084
01:02:05,388 --> 01:02:08,850
พวกเขาโบ๊ะหน้าหนาๆ เป็นสีขาว

1085
01:02:08,850 --> 01:02:12,812
ผมได้ยินคนแจ้งทางวิทยุว่า
"มีคนเห็นนายแล้ว"

1086
01:02:15,773 --> 01:02:16,649
เขาร้อนรน

1087
01:02:16,649 --> 01:02:20,278
เขาโมโห เขาอยากเข้าไป เขาอยากออกมา

1088
01:02:20,278 --> 01:02:21,696
เขาเอาจริง

1089
01:02:21,696 --> 01:02:22,947
เร็วๆ สิ

1090
01:02:26,117 --> 01:02:28,286
ผมใส่โปร-เน็ตเข้าไปในกระเป๋า

1091
01:02:28,286 --> 01:02:31,914
ระหว่างที่เขาเอาปืนจ่อผม

1092
01:02:31,914 --> 01:02:35,877
ผมคิดในใจ "เขาจะกลับมายิงฉันไหมนะ"

1093
01:02:36,627 --> 01:02:38,379
ไมค์วิ่งมาหาแล้วพูดว่า

1094
01:02:38,963 --> 01:02:40,673
"มีธนาคารโดนปล้น น่าจะฮอลลีวูด"

1095
01:02:40,673 --> 01:02:43,092
เราวิ่งไปที่รถ เปิดไฟ

1096
01:02:43,092 --> 01:02:46,220
เปิดไซเรน และขับลงซอยสอง

1097
01:02:47,054 --> 01:02:50,141
ผมออกจากออฟฟิศตอนห้าโมงเย็น
นึกว่าหมดวันทํางานแล้ว

1098
01:02:50,641 --> 01:02:52,101
ผมเดินเข้าครัวที่บ้าน

1099
01:02:52,101 --> 01:02:54,312
เพจเจอร์ดัง พอมองหน้าจอ

1100
01:02:54,312 --> 01:02:55,521
ฮอลลีวูดออกปล้น

1101
01:02:56,773 --> 01:03:00,318
ผมว่าสก็อตอยู่ในห้องนิรภัยนานเกินไปหน่อย

1102
01:03:00,318 --> 01:03:02,820
แต่แล้วเขาก็เดินออกมาจากบริเวณนั้น

1103
01:03:03,404 --> 01:03:06,866
แล้วเขาถือกระเป๋าใบใหญ่
ผมรับมาจากเขาในทันที

1104
01:03:07,909 --> 01:03:11,287
ผมกําลังถือเงิน 1,080,000 ดอลลาร์
ที่อยู่ข้างในกระเป๋าใบนี้

1105
01:03:14,999 --> 01:03:17,877
ถึงจุดนี้ เราได้ยินเสียงไซเรนกันแล้ว

1106
01:03:18,544 --> 01:03:22,340
ตอนนั้นเองที่เราเห็นตํารวจมากันเต็มไปหมด

1107
01:03:22,340 --> 01:03:23,674
ยั้วเยี้ยเลย

1108
01:03:26,135 --> 01:03:28,888
สก็อตตะโกนว่า "สตีฟ
เราล้มเลิกกันตอนนี้เลยดีกว่า"

1109
01:03:28,888 --> 01:03:30,014
"ไม่เอาแล้ว"

1110
01:03:30,014 --> 01:03:32,099
ผมบอก "พูดอะไรของนายวะสก็อต"

1111
01:03:32,099 --> 01:03:34,602
"ไปกันเร็ว ทํางานให้จบๆ
เอาเครื่องติดตามออกไป"

1112
01:03:34,602 --> 01:03:36,854
ผมซิ่งรถเร็วเหมือนขโมยมาเลย

1113
01:03:36,854 --> 01:03:40,817
เราได้รับข้อมูลอัปเดต
จากหัวหน้าศูนย์วิทยุอย่างต่อเนื่อง

1114
01:03:40,817 --> 01:03:42,902
ผู้ต้องสงสัยถือปืนพกสองคน

1115
01:03:43,444 --> 01:03:46,447
แต่ผมพยายามมีสมาธิ
กับเครื่องติดตามที่ออกมาจากธนาคาร

1116
01:03:46,447 --> 01:03:48,950
ตอนนี้มีสัญญาณทางไหนบ้างไหม

1117
01:03:49,450 --> 01:03:51,661
เวดจ์วูดกับเลคซิตี้มีสัญญาณทั้งคู่

1118
01:03:52,161 --> 01:03:53,913
ผมขับตามเครื่องนี้ไป

1119
01:03:53,913 --> 01:03:58,084
มันเข้าไปในเขตสัญญาณหลายๆ ที่ในเมือง
เสาหลายตัวเจอแล้วก็หาย เจอแล้วหาย

1120
01:03:58,084 --> 01:03:59,919
ผมพยายามตามสัญญาณนั้นไป

1121
01:03:59,919 --> 01:04:03,381
ในที่สุดสก็อตก็ตะโกนว่า "เจออันนึง"
เขาให้ธนบัตร 20 ดอลลาร์มาสองใบ

1122
01:04:03,381 --> 01:04:05,508
ที่ติดก้าวด้วยกันเพื่อใส่โปร-เน็ต

1123
01:04:05,508 --> 01:04:08,094
ผมโยนมันออกไปทางหน้าต่างแล้วขับต่อไป

1124
01:04:08,094 --> 01:04:10,471
เจ้าหน้าที่คนนึงแจ้งทางวิทยุว่า

1125
01:04:10,471 --> 01:04:13,140
"ตรงนี้เริ่มจะเจอสัญญาณแรงแล้ว"

1126
01:04:13,140 --> 01:04:14,433
ผมขับไปจอดตรงนั้น

1127
01:04:14,433 --> 01:04:18,187
แล้วเจอเครื่องติดตามถูกทิ้งอยู่ข้างทาง

1128
01:04:18,187 --> 01:04:20,481
ผมก็อุทานออกมาทันที "ฉิบหาย"

1129
01:04:21,399 --> 01:04:24,318
แต่ผมรู้ว่ามันยังมีเครื่องติดตามอีกตัวนึง

1130
01:04:25,152 --> 01:04:26,445
พวกเขายังคุ้ยหากันอยู่หลังรถ

1131
01:04:26,445 --> 01:04:28,656
ผมพูดว่า "บิ๊กกินส์ ตั้งสติหน่อย"

1132
01:04:28,656 --> 01:04:31,951
"ทํางานให้เสร็จสิวะ
ไม่ต้องกลัว เอาให้สําเร็จ"

1133
01:04:32,451 --> 01:04:36,581
เราลนลานมากเพราะมีตํารวจออกมาเต็มเมือง

1134
01:04:36,581 --> 01:04:38,583
เรารู้ว่าพวกเขาตามล่าเราอยู่

1135
01:04:38,583 --> 01:04:42,503
เราขโมยเงินธนาคารมา 1,080,000 ดอลลาร์

1136
01:04:42,503 --> 01:04:46,048
แล้วการหาเครื่องติดตามนี่มันยากเกินไป

1137
01:04:49,385 --> 01:04:54,223
จู่ๆ หน้าปัดผมก็สว่างวาบขึ้นมา ได้ลุยแล้ว

1138
01:04:58,185 --> 01:05:01,188
สก็อตบอกว่า "จอดก่อน
ฉันอยากขับ ฉันรู้ว่าเราต้อง..."

1139
01:05:01,188 --> 01:05:04,150
ผมก็สวน "ฉันรู้ว่าต้องไปไหน
ไม่ต้องห่วง นายทํางานไป"

1140
01:05:04,150 --> 01:05:05,484
แต่เขาไม่ยอม

1141
01:05:06,152 --> 01:05:09,280
ในที่สุดผมก็บอกว่า "ได้"
แล้วผมมองไปหลังที่นั่งคนขับ

1142
01:05:09,280 --> 01:05:11,115
มีเงินกองเบ้อเริ่ม

1143
01:05:11,115 --> 01:05:13,826
พวกเขาทํางานกันไม่มีแบบแผนเลย

1144
01:05:13,826 --> 01:05:16,662
ผมอุทาน "ฉิบหายแล้ว ซวยแล้ว"

1145
01:05:17,622 --> 01:05:19,790
ขับไปสิ! รออะไรอีกล่ะ ไปเร็ว

1146
01:05:19,790 --> 01:05:21,834
ผมยังตามหลังอยู่อีกไกล ผมต้องไปให้ถึง

1147
01:05:21,834 --> 01:05:23,336
นี่คดีผม ผมต้องเป็นคนจับ

1148
01:05:24,420 --> 01:05:26,547
ผมฟังเสียงสัญญาณ มันดัง...

1149
01:05:26,547 --> 01:05:28,174
แล้วผมก็ตามหน้าปัด

1150
01:05:28,174 --> 01:05:30,551
มันบอกให้ผมไปหารถตู้สีขาว

1151
01:05:31,344 --> 01:05:33,220
ผมเลยปิดไฟทุกดวง

1152
01:05:33,220 --> 01:05:37,683
แล้วขับตามที่หน้าปัดมันบอก
ไปทางท้ายรถตู้เชฟโรเลตคันนึง

1153
01:05:38,976 --> 01:05:42,188
ผมเห็นฝ้าที่กระจกหลังรถ

1154
01:05:42,772 --> 01:05:45,733
เรามองเห็นแสงไฟจากกระจกหลังรถ

1155
01:05:45,733 --> 01:05:46,984
มันดูแปลกมาก

1156
01:05:47,568 --> 01:05:50,237
เรารู้เลยว่าพวกนี้คุ้ยเงินกันอยู่

1157
01:05:51,280 --> 01:05:53,824
ผมบอกว่า "วิทยุ เราจะหยุดรถที่ผิดกฎหมาย"

1158
01:05:53,824 --> 01:05:55,993
เราจะหยุดรถผิดกฎหมายกันนะ

1159
01:05:55,993 --> 01:05:57,620
ขอกําลังเสริมด้วย

1160
01:05:58,120 --> 01:06:01,123
ระหว่างที่สก็อตชะลอรถ
ตอนที่เราอยู่บนเนินเล็กๆ

1161
01:06:01,123 --> 01:06:03,125
เขาชะลอเพื่อเตรียมเลี้ยวซ้าย

1162
01:06:03,626 --> 01:06:05,836
แล้วพอเขาเลี้ยวซ้าย ผมเห็นรถตํารวจ

1163
01:06:05,836 --> 01:06:07,296
ตามหลังเรามาสามคัน

1164
01:06:08,130 --> 01:06:11,342
รถตู้แล่นช้าๆ ไปจอดตรงขอบถนน

1165
01:06:11,342 --> 01:06:15,888
ขณะที่ผมลงจากรถ
ผมชักปืนออกมาแล้วชี้ไปที่เป้าหมาย

1166
01:06:16,931 --> 01:06:21,811
ผมเห็นว่าผู้ต้องสงสัยลงจากรถมาแล้ว

1167
01:06:21,811 --> 01:06:24,814
ตํารวจเขาอ้างว่าเรายิงเขาก่อน แต่ไม่ใช่เลย

1168
01:06:24,814 --> 01:06:27,650
พวกเขาต่างหากที่ยิงโจมตีเราก่อน

1169
01:06:27,650 --> 01:06:30,861
ปากไมเยอร์มันขยับอีกแล้ว โกหกเห็นๆ

1170
01:06:30,861 --> 01:06:32,989
ผมจะเล่าให้ฟัง

1171
01:06:34,240 --> 01:06:38,995
ผมมองเห็นเงาคนที่ประตูฝั่งคนขับ

1172
01:06:39,620 --> 01:06:42,832
ถึงจะมืดแต่ผมเห็นว่าเขามีปืนไรเฟิล

1173
01:06:43,332 --> 01:06:46,961
และผมเห็นปืนไรเฟิลมันเล็งตรงมาที่ผม

1174
01:06:46,961 --> 01:06:48,045
ฉันไม่เห็น

1175
01:06:48,045 --> 01:06:50,840
ฉันมองเห็นแค่จากกระจกหน้ารถ

1176
01:06:50,840 --> 01:06:53,676
ดังนั้นฉันไม่เห็นใครลงจากรถสักคน

1177
01:06:55,678 --> 01:06:58,764
เหตุผลที่เราเอาปืนไป มันไม่ได้เพื่อยิงตํารวจ

1178
01:06:58,764 --> 01:07:00,141
แต่เพื่อทําให้รถวิ่งไม่ได้

1179
01:07:00,808 --> 01:07:03,644
ไม่จริง ปืนมันเล็งมาที่ผมชัดๆ

1180
01:07:03,644 --> 01:07:06,230
บทเรียนทั้งหมดของผมมันถูกกระตุ้น

1181
01:07:06,814 --> 01:07:09,108
เขาหันลําปืนลงมาที่ตัวผม

1182
01:07:09,108 --> 01:07:10,776
ผมคิดในใจ "เวรแล้ว"

1183
01:07:10,776 --> 01:07:13,404
แล้วเพราะอะไรไม่รู้ ปืนมันไม่ยอมยิง

1184
01:07:13,404 --> 01:07:16,240
แล้วก็ "คลิกๆ คลิก" ดังสามที

1185
01:07:16,240 --> 01:07:17,825
ผมคิด "ฉิบหายละ"

1186
01:07:18,826 --> 01:07:22,038
ทันใดนั้น ตํารวจก็เริ่มยิงท้ายรถเรา

1187
01:07:23,289 --> 01:07:25,916
ผมรู้ว่ากระสุนผมเจาะประตูหลังรถเข้าไป

1188
01:07:25,916 --> 01:07:30,087
ผมจําได้แค่ว่าโดนกระสุนเจาะ
แล้วผมก็ล้มลงไป

1189
01:07:30,588 --> 01:07:33,716
จู่ๆ แขนซ้ายผมก็ฟาดมาที่หน้า

1190
01:07:33,716 --> 01:07:37,136
"มันยิงแขนกูขาด!"

1191
01:07:37,136 --> 01:07:38,054
ผมร้องลั่น

1192
01:07:38,054 --> 01:07:42,183
แล้วพอขับไปอีกสักหน่อย
สก็อตก็จอดแล้วหยิบปืนลูกซอง

1193
01:07:42,183 --> 01:07:46,020
พอเราไปถึงที่ที่สอง ก็มีการเปิดฉากยิงสวนกัน

1194
01:07:46,020 --> 01:07:49,940
ขณะที่ผมลงจากรถเพื่อยิงรถตู้อีกที

1195
01:07:50,566 --> 01:07:52,443
ผมได้ยินเสียงลูกปืนดังมากสามครั้ง

1196
01:07:54,737 --> 01:07:57,782
กระสุนแล่นข้ามหัวฉันไปหลายลูก

1197
01:07:57,782 --> 01:08:00,201
ฉันเห็นแค่เศษกระจกเต็มไปหมด

1198
01:08:00,201 --> 01:08:05,873
ฉันไม่ได้สวมชุดเกราะ
แล้วฉันอยู่กลางสมรภูมิปืน

1199
01:08:06,624 --> 01:08:09,627
ฉันพยายามจะสื่อสารกับสํานักงานเอฟบีไอ

1200
01:08:09,627 --> 01:08:11,754
ฉันบอกพวกเขาว่า "มีการเปิดฉากยิงแล้ว"

1201
01:08:13,380 --> 01:08:15,049
รถขับออกไปอีกรอบ

1202
01:08:15,049 --> 01:08:17,468
แขนซ้ายผมแกว่งไปมา

1203
01:08:17,468 --> 01:08:19,553
บิ๊กกินส์ถูกยิงที่ท้อง

1204
01:08:19,553 --> 01:08:21,055
เลือดเต็มไปหมด

1205
01:08:21,055 --> 01:08:23,849
แล้วจู่ๆ รถตู้ก็ชนตู้ม

1206
01:08:27,728 --> 01:08:30,106
ขณะที่ผมนอนอยู่ท้ายรถตู้ สก็อตวิ่งออกไป

1207
01:08:30,106 --> 01:08:32,483
ผมคิดว่าเราคุยกันเรื่องนี้ทุกครั้ง

1208
01:08:32,483 --> 01:08:34,527
งานนี้ตัวใครตัวมัน

1209
01:08:35,236 --> 01:08:37,488
และขณะที่ผมวิ่งไปที่รถ

1210
01:08:37,488 --> 01:08:41,742
ผมเห็นเงาคนวิ่งเข้าตรอกไปทางทิศใต้

1211
01:08:43,202 --> 01:08:45,579
ที่ปัดน้ําฝนยังปัดอยู่ รถยังเข้าเกียร์

1212
01:08:46,080 --> 01:08:47,832
และบิ๊กกินส์ไม่พูดสักคํา

1213
01:08:47,832 --> 01:08:50,209
ผมเลยไม่รู้ว่าเขายังอยู่หรือตายไปแล้ว

1214
01:08:50,709 --> 01:08:51,710
ส่วนสก็อตก็หนีไป

1215
01:08:51,710 --> 01:08:54,130
ผมได้ยินแต่เสียงตํารวจตะโกนโหวกเหวก

1216
01:08:54,130 --> 01:08:58,175
"มันไปแล้ว มันวิ่งไปทางนั้น
ยิงมันแม่งเลย ฆ่ามัน!"

1217
01:08:59,426 --> 01:09:01,262
ผมไปที่ตรอกแล้วหยุด

1218
01:09:01,262 --> 01:09:04,807
แล้วคิดว่า "อย่าเข้าไปในตรอก"
นี่เป็นสิ่งที่เราเรียกว่า "คอขวดคอขาด"

1219
01:09:05,933 --> 01:09:08,894
ถึงตอนนั้นผมคิดว่าผมควรถอยกลับไปที่รถตู้

1220
01:09:08,894 --> 01:09:11,856
ที่เจ้าหน้าที่คนอื่นยิงผู้ต้องสงสัยไปสองคน

1221
01:09:12,565 --> 01:09:14,942
แล้วผมเห็นชายผิวขาวถูกใส่กุญแจมือนอนกับพื้น

1222
01:09:14,942 --> 01:09:16,902
ผมถาม "แกเป็นใคร ฮอลลีวูดหรือเปล่า"

1223
01:09:16,902 --> 01:09:19,405
เขาบอกว่า "ไม่ เขาวิ่งเข้าตรอกไป"

1224
01:09:19,405 --> 01:09:22,158
ผมบอก "ยิงกูเลยสิวะ เมื่อกี้ยังยิงนี่"

1225
01:09:22,158 --> 01:09:23,617
"ยิงกูให้ตายไปเลย จะได้จบๆ"

1226
01:09:24,535 --> 01:09:28,080
เขาบอกว่า "ไม่ต้องห่วง
เดี๋ยวศาลก็จัดการแกเองแหละวะ"

1227
01:09:28,080 --> 01:09:31,458
ตอนที่เขาบอกให้ผมยิงเขาทิ้ง
ผมบอก "ไม่ อย่าคิดจะรอดตัวไปได้ง่ายๆ"

1228
01:09:31,458 --> 01:09:32,960
"แกเสียทีเราแล้ว"

1229
01:09:35,045 --> 01:09:36,589
ผมไม่อยากติดคุก

1230
01:09:36,589 --> 01:09:40,551
ตอนนั้นไม่มีอะไรสําคัญแล้ว
เท่าที่รู้ ชีวิตมันจบไปแล้ว

1231
01:09:41,385 --> 01:09:44,346
แล้วจู่ๆ ความกลัวและความเจ็บปวด
มันมลายหายสิ้น

1232
01:09:44,346 --> 01:09:47,224
และผมมองในรถตู้แล้วเห็นกองเงิน

1233
01:09:47,224 --> 01:09:49,727
พวกรูกระสุนที่ตํารวจยิงรถตู้

1234
01:09:49,727 --> 01:09:51,729
มันเหมือนลําแสงเลเซอร์

1235
01:09:53,105 --> 01:09:56,567
แล้วทันใดนั้นเอง ดนตรีสวรรค์ก็ดังขึ้นมาในหัว

1236
01:09:56,567 --> 01:09:58,777
ผมไม่เคยได้ยินดนตรีแบบนั้นมาก่อน

1237
01:10:00,196 --> 01:10:03,616
แล้วเงินก็กลายเป็น
เกือบเหมือนเครื่องราง...

1238
01:10:04,325 --> 01:10:07,870
"นี่มันอะไร ก็แค่กระดาษ
ใครจะไปสนวะ"

1239
01:10:07,870 --> 01:10:09,747
"ใครบ้าที่ไหนจะมาทําแบบนี้

1240
01:10:09,747 --> 01:10:13,292
เพื่อเศษกระดาษงี่เง่าที่ไร้ความหมาย"

1241
01:10:19,548 --> 01:10:22,092
หน่วยดับเพลิงปฐมพยาบาลบิ๊กกินส์อยู่ที่เกิดเหตุ

1242
01:10:22,092 --> 01:10:25,012
แล้วเขานอนแน่นิ่ง เหมือนตายไปแล้ว

1243
01:10:25,804 --> 01:10:26,764
ขณะที่ผมมองเขา

1244
01:10:26,764 --> 01:10:28,933
นักดับเพลิงมองมาที่ผมและทําท่า...

1245
01:10:29,433 --> 01:10:33,354
ชี้นิ้วโป้งลง ผมคิด
"ฉิบหาย ฉันฆ่าคนตาย"

1246
01:10:33,854 --> 01:10:35,898
ผมสูดหายใจลึกๆ แล้วบอกตัวเอง

1247
01:10:35,898 --> 01:10:38,067
"ไม่เคยคิดเรื่องนี้เลย"

1248
01:10:39,109 --> 01:10:43,530
ผมเคยยิงกับคนร้ายมาก่อนครั้งนึง
แต่ไม่เคยยิงกันแบบนี้เลย

1249
01:10:43,530 --> 01:10:44,823
นี่ยิงสวนกันจริงจัง

1250
01:10:47,243 --> 01:10:50,454
ตอนออกไปนอกรถตู้ ผมเดี๋ยวสลบเดี๋ยวฟื้น

1251
01:10:51,497 --> 01:10:54,667
ผมจําได้ว่าไมค์ มาแกน
เปิดเปลือกตาข้างหนึ่งของผม

1252
01:10:54,667 --> 01:10:57,169
ดูว่าผมตายหรือยัง

1253
01:10:57,670 --> 01:11:02,216
แต่ผมจําได้ว่ารู้สึกโล่งอก
ที่ในที่สุดมันก็จบลงซะที

1254
01:11:02,758 --> 01:11:07,388
ผมปล่อยวางได้แล้ว ไม่ต้องใช้ชีวิตแบบนี้อีกแล้ว

1255
01:11:10,349 --> 01:11:13,102
ชายทั้งสองที่ถูกยิงได้ถูกควบคุมตัว

1256
01:11:13,102 --> 01:11:14,937
และนําส่งโรงพยาบาล

1257
01:11:14,937 --> 01:11:16,647
คนนึงยังลอยนวลอยู่

1258
01:11:16,647 --> 01:11:19,483
ตํารวจ เจ้าหน้าที่เอฟบีไอ
และสุนัขตํารวจหลายสิบชีวิต

1259
01:11:19,483 --> 01:11:22,486
แม้แต่หน่วยสวาท
ถูกเรียกตัวไปตามหาตัวผู้หลบหนี

1260
01:11:22,486 --> 01:11:26,073
ถ้ายังมีใครลอยนวลอยู่ นั่นเป็นสิ่งที่น่ากลัว

1261
01:11:26,073 --> 01:11:27,408
เขาอาจอยู่ที่ไหนก็ได้

1262
01:11:29,410 --> 01:11:32,913
ผมตามรถพยาบาลไปถึงโรงพยาบาลฮาร์เบอร์วิว

1263
01:11:33,831 --> 01:11:36,583
ไว้ค่อยจัดการกับที่เกิดเหตุ
ผมต้องไปคุยกับสตีฟ

1264
01:11:36,583 --> 01:11:39,086
แล้วรู้ให้ได้ว่าคืนนั้นเราต้องตามหาใครอีก

1265
01:11:39,086 --> 01:11:41,380
จบตรงนี้ ผมจะไม่ยอมทนอีก

1266
01:11:41,380 --> 01:11:42,923
ต้องปิดคดีแล้ว

1267
01:11:44,425 --> 01:11:46,552
ในห้องรอในโรงพยาบาล

1268
01:11:46,552 --> 01:11:49,346
ชอว์น จอห์นสันมาสอบปากคําผม

1269
01:11:49,346 --> 01:11:53,309
แล้วนึกภาพตามนะ
ผมถูกยิง ผมกําลังซวย มาถึงจุดนี้

1270
01:11:53,309 --> 01:11:55,728
สก็อตหนีไปแล้ว ผมไม่รู้ว่าเขาตายแล้วหรือยัง

1271
01:11:57,021 --> 01:11:58,230
บิ๊กกินส์อาจตาย

1272
01:11:59,148 --> 01:12:00,607
ความคิดผมปั่นป่วน

1273
01:12:01,608 --> 01:12:03,944
ผมเลยพยายามปกป้องตัวเอง

1274
01:12:05,237 --> 01:12:07,406
ผ่านไปสองชั่วโมง
ในที่สุดสตีฟ ไมเยอร์สก็ยอมบอก

1275
01:12:07,406 --> 01:12:10,326
ว่าคนที่ผมต้องไปจับคือสก็อต สเคอร์ล็อค

1276
01:12:10,951 --> 01:12:12,619
เขาว่าสก็อต สเคอร์ล็อคคือฮอลลีวูด

1277
01:12:13,996 --> 01:12:15,539
ตํารวจซีแอตเทิลและดับเพลิง 19

1278
01:12:15,539 --> 01:12:18,667
ครับ ผมรู้ว่ามีตํารวจมาหาคนในละแวกบ้านเรา

1279
01:12:18,667 --> 01:12:21,211
- ค่ะ
- แล้วมีคนมาเคาะประตูบ้านเรา

1280
01:12:21,211 --> 01:12:23,630
มีเรือแคนูที่มีผ้าใบคลุมอยู่

1281
01:12:24,256 --> 01:12:26,592
ไม่รู้ว่าควรมีใครไปเปิดดูไหม

1282
01:12:26,592 --> 01:12:27,760
ฉันไม่เห็นใครเลย

1283
01:12:27,760 --> 01:12:31,764
แต่ฉันคิดว่าใต้ระเบียงฉันใช้ซ่อนตัวได้ดี

1284
01:12:31,764 --> 01:12:35,142
ผมได้ยินเรื่อยๆ ว่าตํารวจเคาะถามตามบ้าน

1285
01:12:35,142 --> 01:12:37,478
ตลอดทั้งคืนและตลอดทั้งวัน

1286
01:12:37,478 --> 01:12:39,271
พยายามหาเบาะแส

1287
01:12:39,271 --> 01:12:40,397
แต่ไม่เจอสักอย่าง

1288
01:12:40,397 --> 01:12:44,318
ฉันแค่สงสัย ในพื้นที่ของฉัน
มีทั้งตํารวจและเฮลิคอปเตอร์

1289
01:12:44,318 --> 01:12:46,570
ค่ะ กรุณาอยู่ในบ้านนะคะ

1290
01:12:46,570 --> 01:12:50,115
แล้วพยายามอย่าเปลืองสายฉุกเฉินค่ะ

1291
01:12:50,115 --> 01:12:52,242
ตอนที่ฉันได้ข่าวว่าฮอลลีวูดหนีไปได้

1292
01:12:52,242 --> 01:12:56,080
ฉันโมโห เพราะว่าเสียแรง
ไปกับการตามจับเขาเยอะ

1293
01:12:56,080 --> 01:12:59,708
คําเดียวที่ผมนึกออกคือ "เชี่ย ถามจริง"

1294
01:12:59,708 --> 01:13:03,337
ฮอลลีวูดอยู่ตรงนั้นแท้ๆ หนีไปได้ยังไง

1295
01:13:09,635 --> 01:13:10,928
หลายชั่วโมงต่อจากนั้น

1296
01:13:10,928 --> 01:13:15,349
ผมเดินไปเดินมาอย่างกระวนกระวาย
แล้วเพจเจอร์ก็ดังขึ้น

1297
01:13:15,849 --> 01:13:20,020
ผมคิดว่าโจรปล้นธนาคาร
อาจซ่อนอยู่ในรถบ้านในสวนหลังบ้านผม

1298
01:13:20,646 --> 01:13:21,772
อะไรทําให้คิดแบบนั้นคะ

1299
01:13:21,772 --> 01:13:24,108
ผมเห็นมีคนอยู่ในนั้น แล้วมันก็ถูกล็อกด้วย

1300
01:13:24,108 --> 01:13:26,110
ทั้งที่ไม่ควรมีใครอยู่ในนั้น

1301
01:13:26,110 --> 01:13:29,530
เป็นคู่หูเก่าของผม เขาบอกผมว่า

1302
01:13:29,530 --> 01:13:33,409
"พวกเขาต้อนผู้ต้องสงสัยของคุณ
จนมุมอยู่ใกล้ๆ กับที่เกิดเหตุ"

1303
01:13:33,992 --> 01:13:37,704
- ดูออกไหมคะว่าชายหรือหญิง
- ไม่ออกครับ ผมเห็นแค่ผมสีเข้ม

1304
01:13:38,205 --> 01:13:39,373
โอเค นานแค่ไหนแล้ว

1305
01:13:39,373 --> 01:13:41,208
ผมเพิ่งเข้าบ้าน

1306
01:13:43,669 --> 01:13:46,213
เจ้าหน้าที่ถูกส่งไปที่รถบ้าน

1307
01:13:46,713 --> 01:13:49,049
พวกเขาไปเคาะประตูดูว่าใครอยู่ข้างใน

1308
01:13:49,049 --> 01:13:51,760
พวกเขาพังหน้าต่างแล้วฉีดสเปรย์พริกไทยเข้าไป

1309
01:13:52,344 --> 01:13:54,972
หลังจากนั้นไม่นานก็ได้ยินเสียงยิงปืนหนึ่งนัด

1310
01:13:55,556 --> 01:13:58,100
เจ้าหน้าที่ยิงสวนเข้าไปในรถบ้าน

1311
01:14:06,275 --> 01:14:09,820
ผมได้รับแจ้งว่ามีการยิงรถบ้าน 76 นัด

1312
01:14:09,820 --> 01:14:11,905
โดยเจ้าหน้าที่ที่อยู่ในที่เกิดเหตุ

1313
01:14:14,491 --> 01:14:16,660
{\an8}สวัสดีครับ วันขอบคุณพระเจ้าถูกขัดจังหวะ

1314
01:14:16,660 --> 01:14:17,995
{\an8}สําหรับหลายสิบครอบครัว

1315
01:14:17,995 --> 01:14:19,204
ตํารวจกําลังคุมเชิง

1316
01:14:19,204 --> 01:14:22,416
ผู้ต้องสงสัยที่อาจเป็นโจรปล้นธนาคาร
สมญานามฮอลลีวูด

1317
01:14:22,416 --> 01:14:24,460
ตอนนี้ ฮอลลีวูด โจรปล้นธนาคาร

1318
01:14:24,460 --> 01:14:27,463
ที่โชคดีที่สุดและปล้นบ่อยที่สุดในประเทศ

1319
01:14:27,463 --> 01:14:29,465
เหมือนจะดวงหดแล้วครับ

1320
01:14:32,885 --> 01:14:34,052
ขณะที่ผมไปถึงที่เกิดเหตุ

1321
01:14:34,052 --> 01:14:36,472
ตํารวจซีแอตเทิลก็ไปถึงในเวลาเดียวกัน

1322
01:14:36,472 --> 01:14:39,391
พร้อมรถหุ้มเกราะ พวกเขาตั้งฐานบังคับการกัน

1323
01:14:39,892 --> 01:14:42,603
เรามีเฮลิคอปเตอร์ เรามีรถหุ้มเกราะ

1324
01:14:43,270 --> 01:14:46,815
วันนั้นน่าจะมีเจ้าหน้าที่กฎหมาย
ไปตรงจุดนั้นสองสามร้อยคนได้

1325
01:14:46,815 --> 01:14:48,734
ไม่เคยเห็นมากันเยอะขนาดนี้มาก่อน

1326
01:14:48,734 --> 01:14:50,152
วันนี้วันขอบคุณพระเจ้า

1327
01:14:50,152 --> 01:14:53,447
ชาวเมืองทุกคนอยู่บ้านกับครอบครัว

1328
01:14:53,447 --> 01:14:56,408
และดูสิ่งที่เกิดขึ้นทางทีวีได้

1329
01:14:57,326 --> 01:14:59,536
คนแถวๆ นั้นไม่ได้ออกมามุงกันหมดเท่านั้น

1330
01:14:59,536 --> 01:15:02,289
แต่ถ้าอยู่ใกล้ๆ แถวนั้นก็จะพากันเดินมา

1331
01:15:02,289 --> 01:15:04,541
ทุกคนแห่มาดูว่าเกิดอะไรขึ้น

1332
01:15:04,541 --> 01:15:07,211
เพราะฉากนี้มันแทบจะเหมือนในหนัง

1333
01:15:07,211 --> 01:15:08,921
แถมยังใกล้บ้านพวกเขาอีก

1334
01:15:08,921 --> 01:15:12,424
นั่นเป็นย่านเหนือในซีแอตเทิลที่เงียบสงบ

1335
01:15:12,424 --> 01:15:16,303
แต่มีตํารวจและหน่วยสวาทไปเป็นร้อยๆ

1336
01:15:17,179 --> 01:15:19,014
ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในวันขอบคุณพระเจ้า

1337
01:15:19,014 --> 01:15:21,141
วันขอบคุณพระเจ้าที่จะไม่มีใครลืมลง

1338
01:15:21,850 --> 01:15:24,102
แขกคนสุดท้ายของเรากําลังกลับ

1339
01:15:24,102 --> 01:15:27,397
แต่แล้วป้าเฮเลนที่อยู่ซีแอตเทิลโทรมาหาฉัน

1340
01:15:27,397 --> 01:15:29,608
ป้าโวยวายหนักมาก

1341
01:15:29,608 --> 01:15:30,692
ข่าวเด่นของเราตอนนี้...

1342
01:15:30,692 --> 01:15:34,196
ออกข่าวทั่วทั้งซีแอตเทิลว่าตํารวจเปิดฉากยิง

1343
01:15:34,196 --> 01:15:36,823
กับโจรชื่อว่าสก็อต สเคอร์ล็อค

1344
01:15:36,823 --> 01:15:40,285
และมีหน่วยสวาทล้อมเทรลเลอร์คันเล็กๆ

1345
01:15:40,285 --> 01:15:42,287
ในสวนหลังบ้านของผู้หญิงคนนึง

1346
01:15:42,287 --> 01:15:46,959
ถึงตอนนั้น ฉันนั่งลง

1347
01:15:46,959 --> 01:15:50,963
แล้วพูดว่า "โห"

1348
01:15:50,963 --> 01:15:52,631
มันน่าเหลือเชื่อมาก

1349
01:15:53,340 --> 01:15:57,594
ที่ได้มารับรู้ว่า
น้องฉันปล้นธนาคารมานานห้าปีแล้ว

1350
01:15:58,512 --> 01:16:00,180
{\an8}ผู้คนยังอยู่นอกบ้าน

1351
01:16:00,180 --> 01:16:03,642
{\an8}วันขอบคุณพระเจ้าถูกรบกวน
ด้วยการตามล่าหาผู้ร้าย

1352
01:16:03,642 --> 01:16:05,185
{\an8}ที่ตอนนี้ดําเนินมานาน

1353
01:16:05,185 --> 01:16:07,479
{\an8}กว่า 24 ชั่วโมงในชุมชนนี้

1354
01:16:07,479 --> 01:16:10,607
{\an8}ตํารวจและเจ้าหน้าที่เอฟบีไอกําลังคุมเชิง

1355
01:16:10,607 --> 01:16:13,110
{\an8}ทุกคนถือปืนพร้อม และผู้เจรจามาแล้ว

1356
01:16:13,110 --> 01:16:15,237
เรายังคงคุมเชิงเขาอยู่

1357
01:16:15,237 --> 01:16:17,447
เรารู้ว่ามีการยิงกัน

1358
01:16:17,447 --> 01:16:20,951
พวกเขาเคาะประตู
พยายามสื่อสารกับเขา แต่เขาไม่ตอบ

1359
01:16:22,244 --> 01:16:26,164
พวกเขาอยากให้เรื่องนี้จบตามที่ต้องการ
และพวกเขาไม่อยากเสี่ยง

1360
01:16:28,083 --> 01:16:32,546
{\an8}และหลังจากเขาไม่ตอบโต้อยู่สองชั่วโมง
เราก็ตัดสินใจบุกเข้าไป

1361
01:16:36,925 --> 01:16:39,011
ผมเดินเข้าไปกับทีมยุทธวิธี

1362
01:16:40,053 --> 01:16:42,222
เราพบศพอยู่ใต้โต๊ะ

1363
01:16:43,557 --> 01:16:45,892
ผมถือรูปไปด้วย ผมก้มลงไปมอง

1364
01:16:49,187 --> 01:16:50,022
สก็อต

1365
01:16:50,981 --> 01:16:53,609
ณ ตอนนั้นผมรู้ว่าเราได้ตัวเขาแล้ว

1366
01:16:54,234 --> 01:16:56,737
และกลายเป็นว่าเขาฆ่าตัวตาย

1367
01:16:56,737 --> 01:16:59,948
กระสุนนัดแรกที่ตํารวจได้ยิน
คือนัดที่เขาใช้ฆ่าตัวตาย

1368
01:17:05,370 --> 01:17:06,496
สวัสดีค่ะทุกท่าน

1369
01:17:06,496 --> 01:17:10,000
{\an8}ผู้ต้องสงสัยปล้นธนาคารที่เสียชีวิตเมื่อวาน
ระหว่างการปะทะกับตํารวจ

1370
01:17:10,000 --> 01:17:11,877
{\an8}ดูเหมือนจะฆ่าตัวตาย

1371
01:17:11,877 --> 01:17:14,046
{\an8}สก็อต สเคอร์ล็อคที่ตํารวจขนานนามว่าฮอลลีวูด

1372
01:17:14,046 --> 01:17:15,922
{\an8}ถูกพบเป็นศพในรถบ้านเมื่อคืนนี้...

1373
01:17:15,922 --> 01:17:19,092
{\an8}เช้าวันรุ่งขึ้นผมตื่นขึ้นมาในโรงพยาบาล
เห็นข่าวในทีวี

1374
01:17:19,843 --> 01:17:23,680
มีแต่ข่าวเรื่องพวกเรา

1375
01:17:23,680 --> 01:17:28,977
ทั้งชื่อผม และสก็อต สเคอร์ล็อค
จากโอลิมเปีย รัฐวอชิงตันเสียชีวิตแล้ว

1376
01:17:29,770 --> 01:17:31,271
จากบาดแผลที่ทําร้ายตัวเอง

1377
01:17:32,689 --> 01:17:35,067
ผมมองข่าวแล้วคิด

1378
01:17:37,194 --> 01:17:39,738
"ขอบคุณพระเจ้า" ผมพูดว่า "ขอบคุณพระเจ้า"

1379
01:17:41,615 --> 01:17:43,241
การยิงครั้งนั้นคือจุดจบ

1380
01:17:43,867 --> 01:17:48,121
ไม่ใช่เพียงจุดจบของงานเรา
แต่เป็นจุดจบของวิถีชีวิตเดิมของผม

1381
01:17:50,874 --> 01:17:53,168
เราเหมือนดาวหางสองดวงที่มาพบกัน

1382
01:17:53,168 --> 01:17:57,589
เราเจอกัน แล้วเราพุ่งทะลวงจักรวาล

1383
01:17:57,589 --> 01:18:00,884
แล้วจู่ๆ ก็ตู้ม ทุกอย่างระเบิดในวินาทีเดียว

1384
01:18:00,884 --> 01:18:02,010
จบสิ้น

1385
01:18:06,181 --> 01:18:09,851
ฉันรู้สึกว่าเรื่องราวนี้
มันวัดใจฉันในทุกแง่มุม

1386
01:18:11,561 --> 01:18:14,564
ฉันคิดถึงลูกตอนที่มีการยิง

1387
01:18:15,065 --> 01:18:17,776
และฉันแอบสงสัยว่าฉันทําถูกไหม

1388
01:18:17,776 --> 01:18:20,779
ที่เลือกมาทํางานนี้ ทั้งที่มีงานอื่นอีกมากมาย

1389
01:18:20,779 --> 01:18:22,489
ในเอฟบีไอที่ฉันทําได้

1390
01:18:25,534 --> 01:18:28,787
ไม่มีวันไหนเลยที่ผมไม่คิดถึงเรื่องนั้น

1391
01:18:30,122 --> 01:18:34,584
คําถามเดียวที่ผมอยากถามเขา
น่าจะเป็น "จบชีวิตตัวเองทําไม"

1392
01:18:36,086 --> 01:18:37,504
ขอยกคําพูดของมาร์ค ทเวน

1393
01:18:37,504 --> 01:18:41,133
มาร์ค ทเวนพูดว่า
เขาจะไม่มีวันแช่งให้ใครต้องตาย

1394
01:18:41,133 --> 01:18:43,885
แต่บางครั้งเวลาอ่านข่าว
มรณกรรมของบางคนเขาก็แอบปีติใจ

1395
01:18:46,304 --> 01:18:48,724
สิ่งที่ผมเสียใจที่สุดในการสืบสวนคดีนี้

1396
01:18:48,724 --> 01:18:51,893
คือผมไม่ได้มีโอกาสนั่งลงกับสก็อต

1397
01:18:51,893 --> 01:18:54,646
แล้วคุยกับเขาตัวต่อตัว อย่างลูกผู้ชาย

1398
01:18:56,690 --> 01:18:59,901
ถ้าผมอยู่ในรถไล่ล่าคันนั้นในคืนนั้น

1399
01:18:59,901 --> 01:19:02,738
ผมจะทําเหมือนไมค์แล้วยิงรถตู้แบบนั้นไหม ไม่

1400
01:19:02,738 --> 01:19:04,656
เพราะถอยไปตั้งหลักรอวันใหม่ก็ได้

1401
01:19:04,656 --> 01:19:06,950
พูดจริงๆ วันอื่นมันก็ยังมี

1402
01:19:13,206 --> 01:19:15,417
มันน่าเศร้าสําหรับทั้งครอบครัว

1403
01:19:15,417 --> 01:19:18,128
มันจุกเป็นสองเท่าแบบ

1404
01:19:18,128 --> 01:19:22,215
"เฮ้ย เขาทําอะไรนะ
เขามาลงเอยตรงนี้เหรอ"

1405
01:19:23,592 --> 01:19:28,138
พ่อรักสก็อตมาก และพ่อใจสลาย

1406
01:19:28,138 --> 01:19:31,850
เราไม่เพียงแค่เสียเขาไปเท่านั้น
แต่เราสูญเสียคนที่คิดว่าเขาเป็นไปด้วย

1407
01:19:32,476 --> 01:19:34,311
ผมคิดถึงการได้รักเขา

1408
01:19:35,228 --> 01:19:37,731
ผมคิดถึงความรักจากเขา

1409
01:19:38,732 --> 01:19:41,234
และเขารักผมมากจริงๆ

1410
01:19:41,234 --> 01:19:43,570
เรื่องนั้นไม่ต้องสงสัยใดๆ

1411
01:19:43,570 --> 01:19:46,656
และผมก็รักเขามาก ไม่ว่าเขาจะเป็นคนยังไง

1412
01:19:47,157 --> 01:19:50,160
ความลับที่เขาเก็บเรื่องวิถีชีวิตของเขา

1413
01:19:50,160 --> 01:19:51,578
มันเยอะมาก

1414
01:19:52,412 --> 01:19:57,542
ถ้าหากเขายอมออกมาจากรถบ้าน
ชูมือขึ้นแล้วยอมมอบตัว

1415
01:19:58,043 --> 01:20:01,421
เขาก็จะต้องมาเผชิญหน้ากับโลกทั้งใบของเขา

1416
01:20:02,339 --> 01:20:06,343
และฉันเชื่อจริงๆ ว่าสิบปีสุดท้ายของชีวิตเขา

1417
01:20:06,968 --> 01:20:11,306
เขาเลือกทําสิ่งที่
ตัวเขาเองยังรู้ว่าจะพาไปถึงทางตัน

1418
01:20:14,100 --> 01:20:15,894
มีคนโทรหาผม

1419
01:20:16,394 --> 01:20:18,897
"สก็อตตี้ตายแล้ว
เขาตายในเหตุการณ์ปล้นธนาคาร"

1420
01:20:19,397 --> 01:20:22,150
ทันทีที่ได้ยิน ใจผมคิดว่า

1421
01:20:22,150 --> 01:20:25,320
"เขาไปขวางการปล้นแน่ๆ เลย
เขาเป็นพระเอก"

1422
01:20:25,320 --> 01:20:26,822
ผมเลยถามว่า

1423
01:20:26,822 --> 01:20:28,865
"เขาตายยังไงในการปล้นเหรอ"

1424
01:20:28,865 --> 01:20:31,993
แล้วก็ได้ยินคําตอบกลับมาว่า
เขาคือโจรปล้นธนาคาร

1425
01:20:32,661 --> 01:20:35,247
ทั้งหัวใจและสมองผมเหมือนระเบิดออก

1426
01:20:35,831 --> 01:20:39,584
ตอนติดคุก มัสแตงมาหาผมสี่ห้าครั้ง

1427
01:20:39,584 --> 01:20:43,046
เธอมักจะมาในวันครบรอบ
หนึ่งวันก่อนวันขอบคุณพระเจ้า

1428
01:20:43,046 --> 01:20:44,714
เธอคิดถึงสก็อตเสมอ

1429
01:20:45,924 --> 01:20:49,678
แล้วผมก็ได้รับจดหมาย
จากพี่สาวเธอ เขียนว่าเธอฆ่าตัวตาย

1430
01:20:50,178 --> 01:20:53,640
เธอทนแบกรับไม่ได้ว่า
เธอร่วมทํางานกับผมและสก็อต

1431
01:20:53,640 --> 01:20:55,976
มาตลอดตั้งหลายปี

1432
01:20:55,976 --> 01:20:59,813
จู่ๆ เขาก็ตายไปแล้ว
ส่วนผมต้องมาติดคุกอยู่หลายปี

1433
01:20:59,813 --> 01:21:02,190
แล้วเธอเป็นอิสระ

1434
01:21:02,190 --> 01:21:05,068
แต่ในใจเธอไม่รู้สึกเป็นอิสระ

1435
01:21:05,068 --> 01:21:07,445
ผมว่าเธอไม่คิดว่าตัวเองเป็นอิสระ

1436
01:21:08,572 --> 01:21:12,742
สตีฟ ไมเยอร์สที่เคยไปดู
ละครเชกสเปียร์กับฉันและสามีฉัน

1437
01:21:13,243 --> 01:21:14,578
เขาจะต้องเข้าคุก

1438
01:21:14,578 --> 01:21:16,246
นี่ก็มาร์ค บิ๊กกินส์

1439
01:21:16,788 --> 01:21:19,875
ผู้ชายอ่อนไหว กวี นักเล่นกีตาร์

1440
01:21:20,542 --> 01:21:22,752
เขาจะติดคุก เหลือเชื่อไปเลย

1441
01:21:24,129 --> 01:21:26,798
คนชอบพูดว่า "อ้าว รู้จักคนที่บ้านต้นไม้เหรอ"

1442
01:21:26,798 --> 01:21:30,385
"รู้จักฮอลลีวูดเหรอ"
ฉันสวนว่า "นี่ ฉันไม่ได้รู้จักฮอลลีวูด"

1443
01:21:30,385 --> 01:21:31,928
"ฉันรู้จักสก็อต สเคอร์ล็อค"

1444
01:21:34,890 --> 01:21:37,475
สก็อตกับผมคุยกันหลายครั้งเกี่ยวกับ

1445
01:21:37,475 --> 01:21:39,728
"นายจะทําไงถ้าถูกจับได้"

1446
01:21:41,146 --> 01:21:43,565
แล้วทุกครั้งเขาก็จะพูดว่า

1447
01:21:43,565 --> 01:21:47,402
"ฉันไม่เข้าคุกแน่ ฉันจะไปหาแสงสีขาว"

1448
01:21:49,613 --> 01:21:51,615
ผมอ่านคําแถลงผลกระทบต่อเหยื่อแล้ว

1449
01:21:51,615 --> 01:21:57,495
พนักงานธนาคาร
และลูกค้าธนาคารบางคนบอบช้ําจริงๆ

1450
01:21:57,495 --> 01:22:02,876
จากประสบการณ์ทั้งหมด
และผมเสียใจอย่างสุดซึ้ง

1451
01:22:07,422 --> 01:22:10,050
สก็อตมีเสื้อยืดที่เขียนว่า
"อยู่อย่างอิสระหรือตายไปซะ"

1452
01:22:10,550 --> 01:22:14,262
และฉันว่าเขาคิดอยู่หลายปี
ว่าจะอยู่อย่างอิสระยังไง

1453
01:22:15,305 --> 01:22:20,518
แต่สุดท้ายแล้ว เขาตายและเขาไม่เป็นอิสระ

1454
01:22:25,649 --> 01:22:26,858
หลังจากเขาตาย

1455
01:22:27,359 --> 01:22:29,861
บ้านต้นไม้ก็ตายตามไปด้วยภายในปีครึ่ง

1456
01:22:29,861 --> 01:22:31,279
มันผุพังไปเอง

1457
01:22:31,780 --> 01:22:36,368
บ้านต้นไม้กับสก็อต
เป็นหนึ่งดวงวิญญาณที่แยกจากกันไม่ได้

1458
01:22:37,077 --> 01:22:39,079
และเมื่อสก็อตตาย มันก็ตายตาม

1459
01:22:40,997 --> 01:22:42,540
และมันก็ต้องเป็นแบบนั้น

1460
01:22:45,585 --> 01:22:49,297
หลังจากออกจากคุก ผมกลับไปที่บ้านต้นไม้

1461
01:22:50,215 --> 01:22:51,675
มันดูเหมือนซากเรืออับปาง

1462
01:22:52,175 --> 01:22:54,719
กลายเป็นแค่กองไม้ฟืน

1463
01:22:55,470 --> 01:23:00,058
ผมก็เอาขี้เถ้าของสก็อตไปโปรย
แล้วบอกลาเขาครั้งสุดท้าย

1464
01:23:03,520 --> 01:23:07,649
ผมเพิ่งย้อนอ่านไดอารี่ทั้งหมด
และมันเหมือนเรื่องราวในอดีตจริงๆ

1465
01:23:09,192 --> 01:23:11,403
ผมรู้สึกเหมือนเป็นคนละคน

1466
01:23:12,862 --> 01:23:14,406
หลายสิ่งหลายอย่างเกิดขึ้นกับผม

1467
01:23:14,406 --> 01:23:16,658
ไม่มีทางที่ผมจะบันทึกทุกอย่างได้

1468
01:23:19,244 --> 01:23:22,414
ใจของผมรู้สึกห่างไกลจากร่าง
ยิ่งกว่าห่างไกลจากพื้นเบื้องล่าง

1469
01:23:24,457 --> 01:23:26,793
ผมรู้สึกตื่นเต้นแต่ก็หวาดกลัว

1470
01:23:30,880 --> 01:23:32,841
นี่คือเวลาของการเริ่มต้นใหม่

1471
01:23:43,476 --> 01:23:45,103
{\an8}(ระหว่างปี 1992 ถึงปี 1996)

1472
01:23:45,103 --> 01:23:48,273
{\an8}(มีการยืนยันแล้วว่า
โจรปล้นฮอลลีวูดปล้นธนาคาร 19 แห่ง

1473
01:23:48,273 --> 01:23:52,861
{\an8}(พวกเขาขโมยเงินไปกว่า 2.3 ล้านดอลลาร์)

1474
01:23:53,945 --> 01:23:56,364
{\an8}(ในปี 1997 สตีฟ เมเยอร์ และมาร์ค บิ๊กกินส์)

1475
01:23:56,364 --> 01:24:00,326
{\an8}(ถูกตัดสินจําคุก 21 ปีกับอีกสามเดือน)

1476
01:24:00,326 --> 01:24:04,330
{\an8}(ไม่มีผู้สมรู้ร่วมคิดคนอื่นที่โดนข้อหา)

1477
01:26:34,898 --> 01:26:40,653
คําบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล