Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Jesteś psem czy krową?
Psem, ale nie takim zwykłym.
Psem z drągalem. Ogarnijcie.
No i jesteśmy.
Kupa gotowa?
Melduje się.
O rany. Co to był za pies?
Mały, ale było ich siedem.
Są trzy powody, dlaczego to zły pomysł.
Jeden, gliny. Dwa, psy. Trzy, wywieszka z bronią.
JEŚLI TO CZYTASZ, JESTEŚ W ZASIĘGU
Nie jojcz, Dean. Zasłużyli sobie.
Nigdy nie rozdają słodyczy.
Pamiętacie ostatni raz?
Dean złamał rękę.
Bo uciekł i wpadł do rowu.
Musi trzymać się z nami.
No już. Do dzieła.
Dobra.
Wiać.
Ale rośnie.
O cholera!
Nie!
Kupa w gębie!
Spadajmy stąd.
Nie możemy. Tam są ludzie.
Nie strzelać! Strach na wróble podpalił wasz dom!
Nikogo nie ma! Musimy wezwać pomoc!
Stary, przesadzasz.
Rany...
Wezwij pomoc!
Patrzcie. Jednak rozdają słodycze.
Mamy przechlapane!
O Boże. Ojciec mnie zabije.
Szybko! Spadamy!
Czekajcie! Mam pomysł.
Kto ma długopis?
Bierz drągala!
- Szybko, jakieś imię. - Zeus.
Dla dziecka.
- Ricky! - Dobra.
Nazwisko.
Mam. Stanton.
Dobra.
Nie! Ja się tak nazywam.
Ale nie jesteś Ricky.
Szybciej.
W nogi!
Patrzcie.
Bachor podpalił sobie kurtkę.
Najlepsze jest to, że mamusia mu ją podpisała.
„Ricky Stanicky”? Co za dureń.
Złe wieści.
W naszych szkołach nie ma Stanickich.
Jest spoza miasta.
Szlag.
Nie wierzę, że to przeszło.
Chłopaki, zdobyliśmy przyjaciela na całe życie.
TO RICKY STANICKY!
TO SPRAWKA STANICKIEGO!
RICKY STANICKY TU BYŁ
STANICKY TO ZROBIŁ!
TO STANICKY!
PROWADZIŁ STANICKY!
OBECNIE
Szybki drink?
WITAMY MAŁEGO WHITAKERA
Po co komu szybki drink...
RICKY: ZADZWOŃ DO MNIE
...skoro można wypić wolnego?
W Finlandii, najszczęśliwszym kraju, wynaleźliśmy wolnego drinka.
To całe piwo z garażu. Skoczyć po więcej?
Nie, wystarczy.
Na pewno?
- Dom wygląda super. - Tak?
Może powinniśmy tak dorabiać.
„Bociankowe z Erin i Deanem”.
- Brzmi nieźle. - Tak.
Wtedy Gilbert Gains zrozumiał, że odpowiedź na przemoc gangów
może się kryć w wysłużonej trąbce.
- Co to? - Taki program, Bohater tygodnia.
O zwykłych ludziach, którzy robią niesamowite rzeczy.
Producent chce, żebym się tam zgłosiła. Ma tam dobrego znajomego.
Na co czekasz?
Żeby MFMBC mnie dostrzegło, muszę mieć lepsze zlecenia,
ale dostaję tylko historie o tweetujących dzieciach.
Skoro mowa o dzieciach, mógłbyś rozwiesić te zdjęcia?
- Tam. - Jasne.
To JT i Susan jako dzieci.
Dobry Boże. JT urodził się ze stałymi zębami?
Daj spokój, są słodkie. Tylko spójrz.
Słodkie? Wygląda jak Hitler wieśniak.
- Dla ciebie wszystkie dzieci są słodkie. - Bo są.
Jasne.
A piloty lepią się przez 20 lat.
Posiadanie dzieci ma też kilka zalet.
- Serio? - Tak.
Moi rodzice byli innego zdania.
Dzieci nie dawały im szczęścia?
To bez znaczenia.
Nasze życie jest dużo lepsze. Zawsze tego chcieliśmy.
Ja kocham ciebie.
Ty kochasz mnie.
Oboje kochamy Paula.
Nikogo już nie potrzebujemy.
Boże, JT, daj mi spokój.
To moje bociankowe. Wypiję jeden kieliszek.
Doktor Kurihara pozwoliła. Cześć.
Bo jest częścią przemysłu medycznego,
a położna kazała ci trzymać dietę
i zakazała alkoholu.
Ale ty nie jesteś położną, tylko moim mężem.
Ale jestem też twoim tatusiem doulą. To moja praca.
Nie mów tak, dziecko zwymiotuje.
To możliwe?
JT jest twoją doulą?
Tak, a podczas porodu chce być nago.
Wcale nie.
Zdejmę koszulę, żeby dziecko poczuło dotyk skóry.
To nas zbliży. Dobra.
- Super. - Odbierz.
Dzwoni czwarty raz w ciągu 20 minut.
Pogadaj z nim. Do mnie wydzwania od rana.
- Serio? - Tak.
Dobra.
Stanicky, co tam? Jak leci?
Podam ci herbatę, nie wino.
Jestem nieco zajęty.
Poważnie?
Dobra.
Mam prośbę.
Niech ktoś do mnie zadzwoni, jak cię zoperują.
Jesteś sam?
Do bani.
Trzymaj się.
Wysyłamy ci pozytywną energię.
Też cię kocham.
Co się dzieje?
Wrócił.
- Co? - Rak.
Boże. Myślałam, że wyzdrowiał.
Biedny facet.
Usuną drugie jądro?
A mogą? Myślałem, że trzeba mieć chociaż jedno, by żyć.
Nie. Pomyliło ci się z nerką.
Gdzie on jest?
W szpitalu w Albany.
Co? Czemu w Albany?
Przyleciał z Nairobi w ramach akcji charytatywnych
i miał atak.
Wieczorem będzie operacja.
Powinieneś tam jechać. Biedak został sam.
Nie mogę. A bociankowe?
Summerhayes tu będzie.
Martwisz się o szefa? To tylko praca.
Ricky zawsze przy was był.
Jedź. Zajmę się Summerhayesem.
Co? Nie.
Powiedz mu, że masz ważną sprawę rodzinną.
Jedź z Deanem.
Poważnie? Nie możemy obaj go wystawić.
Możecie.
Ulży mu, że nie musi iść na bociankowe.
Wygląda na to, że jedziemy do Albany.
Miałeś rację, zagrywka z szefem je przekonała.
Diabeł tkwi w szczegółach.
Co tak długo? Za godzinę mamy lot.
Wcielaliśmy w życie nasz genialny plan last minute.
A kto do was dzwonił?
Czy to ważne? Udało się.
Mamy bociankowe z głowy i bilety na Marca Rebilleta!
Jak je zdobyliście?
Kumpel z pracy złamał wczoraj obie kostki.
Wszedł na drzewo po balon i spadł.
- Biedak. - Bilety są nasze.
Ale macie fart.
Takie rzeczy ciągle was spotykają.
Dobre rzeczy spotykają dobrych ludzi.
Otóż to. Atlantic City, nadchodzimy!
Rozniesiemy całe New Jersey!
Jest inaczej, ale równie dobrze.
Trzeba to robić na boku jak morsy.
Główka się nie wgniecie?
Mój kumpel miał głowę wgniecioną od fiuta.
Może jego matka miała krótką pochwę.
Martwię się o małego Whitakera.
- Zostajecie przy „Whitaker”? - Tak. To rodzinne imię.
- Fajnie. - Aha. Dzięki.
Znacie zasady. Wyłączamy telefony, by nas nie namierzono.
Dobra. Wes.
- To ja. - Biblia.
Dobra. Co nowego?
Ricky ma nawrót.
- O nie. - Tak.
Nagła operacja w Albany.
Straszna sprawa. „Nagła operacja”...
Czemu musi mieć raka?
Będą się martwić. Znów musimy przejść chemię?
Tak. W ten sposób pojedziemy na mistrzostwa świata.
Bum.
Trzeba zrobić jeszcze jedno.
Telefon Stanickiego. Instagram.
Już się robi.
„Życie jest cenne”.
- To prawda. - „Jak i przyjaźń.
Dziękuję chłopakom, że są przy mnie”.
- Super. - Dobra. Gotowe?
- Pijemy w końcu? - Tak.
Wznieśmy toast. Za Ricky'ego Stanickiego.
Za Ricky'ego Stanickiego.
Najlepszego niby-kumpla.
KASYNO ZŁOTY TRÓJZĄB
MARC REBILLET - TYLKO DZIŚ (WYPRZEDANE)
Wstawaj z łóżka, suko, idź
Wstawaj i idź
Pobudka, suko Wstawaj
- Super. - Ale jazda!
Coś niesamowitego! Dzięki, Ricky Stanicky!
- Pieprzony król bitów! - Niewiarygodne!
Poczucie winy jest tego warte.
- Tak. - Musimy je czuć?
Moglibyśmy im powiedzieć i się go pozbyć.
Nie, bo bilety dostaliśmy dziś rano,
a one planowały bociankowe od tygodni.
Tak, ale to silne babki.
To jedno małe przyjęcie, wybaczyłyby.
To nie jakieś przyjęcie, tylko moje bociankowe.
Jacka z colą.
Dla mnie Dos Equis.
Macie organiczną wódkę?
- Dobra... jakąkolwiek. - Dziękujemy.
Dla mnie Belvedere bez lodu i talerz kalmarów.
Wykluczone, Rod. Tak nie wolno.
Naciągasz klientów, więc wylatujesz.
Nie ułatwia mi życia.
Dla jasności żaden ze mnie naciągacz.
Chciałem się odwdzięczyć za te kalmary.
Serio? To znaczy?
Występuję w kasynie Slot Swamp.
Wejdziecie za pół ceny.
Co to za występ?
Patrzcie.
- Bum. - O rany!
„Nabrzmiały Rod, najlepszy porno parodysta w południowym Jersey”.
To wcale nie jest takie szalone.
Większość piosenek jest o masturbacji,
a wszyscy to robimy.
- Tak jest! - Super.
Raczej nie wpadniemy na występ,
ale postawimy ci drinka, jeśli opuścisz rękę.
Ostro się targujesz.
Więc dla pieniędzy śpiewasz o waleniu konia?
Tak. Występuję sam.
Wykonuję przeróżne kawałki.
Nawet nie wiecie, ile piosenek pasuje.
Michael Jackson, Beat It.
Bette Midler, Wind Beneath My Wings, wszystko The Strokes.
Tylko ja na całym świecie na to wpadłem.
Aż trudno w to uwierzyć.
Barry, moi kumple jednak postawią mi tego drinka.
Potrafię też naśladować. Jestem aktorem.
- Mam dla ciebie rolę. - No?
Udaj gościa, który wychodzi, zanim wezwę ochronę.
Nie ma takiej potrzeby.
Chętnie coś zobaczymy. Podaj mu drinka.
I kalmary, Barry.
Kutas. Kocham go.
To kogo mam udać? Lubicie Owena Wilsona?
Uwielbiamy go.
- Może być. - Świetny pomysł.
Kiedy w całej naszej relacji pomyśleliście,
że nie potrafię naśladować Wielkiego O?
Znakomity Owen Wilson. Brawo.
Całkiem niezły. Bez przesady.
Dzięki. Ja tylko...
Przyszły kalmary.
Stary numer, ale jary.
Patrz na tego cycka, młody!
Innego już nigdy nie zobaczysz.
Nie pij już, mamo. Po alkoholu robisz się wredna.
Przestań marudzić, paskudny gnoju.
Wiesz, jak się wyklułeś? Twój stary faszerował moją pieczeń,
ale trochę mu skapnęło do pieroga.
Wiesz, kim cię to czyni? Gównianym dzieckiem.
Właśnie tak. Jesteś kupą gówna i zawsze nią będziesz!
To z Downton Abbey?
Nie, to...
Mały skecz z mojego dzieciństwa.
Dobra.
Pora zagrać, chłopaki.
Jasne. Dokąd idziemy?
W Copper Bonnet można wejść do gry za 50 centów.
Jest tam mniej dziwek, ale są milsze.
Pozwalają sobie czesać włosy.
Wolimy zostać tutaj.
Może być. Przyjaźnię się z barmanem.
Słuchaj, Nabuzowany Ronnie, mamy własne plany,
własne sprawy, więc pewnie cię tu zostawimy.
Jasne. Kumam.
Widzicie we mnie tylko parszywego parodystę, co?
Dzięki za zrozumienie. Dobry z ciebie gość.
- Co z tobą? - Co?
Nie musiałeś być taki wredny.
Nie byłem wredny. Co zrobiłem?
Zachowałem się jak dupek?
Nazwałeś go „Twardy Ronnie”. A to „Nabrzmiały Rod”.
Racja. Tak mi przykro.
Nie wiedziałem, że Waligrucha jest taki wrażliwy.
Rod. Zaczekaj.
Są moje.
Chciałem cię przeprosić.
Kumple chcieli spędzić czas tylko we trzech,
ale to nie było miłe.
Bywa. Nic nowego.
Przyjeżdżacie do AC swoimi toyotami avalon,
wy kasiaści anestezjolodzy.
Łazicie jak grube ryby. Coś ci powiem.
Przez was straciliśmy Joan Rivers i Michaela Jacksona.
Nie jesteśmy anestezjologami.
- Nie przyjechaliście na zjazd? - Nie.
Rozumiem.
Dla was jestem tylko kolejnym odpustowym dupkiem.
- Nie. - Jestem kimś więcej.
Wybitnym aktorem.
Zobaczycie.
Szlag.
Kto to?
Szaleni fani, których unikam.
Muszę lecieć. Dam ci wizytówkę.
Pamiętaj o mnie.
Pewnego dnia ci się przydam.
Nie zdziwiłbym się.
O rany!
Tak jest!
- Dawać moją kasę! - JT!
Nie teraz, Dean. Mam niezłą passę!
Choć raz wyjadę stąd jako zwycięzca!
Susan rodzi.
Wiedziałem, że to zły pomysł.
Daj spokój. Jesteś mądry po szkodzie.
Rodzi sześć tygodni za wcześnie.
Sześć tygodni.
Nic mu nie będzie, skoro tak wcześnie się urodzi?
Będzie dobrze. Dzieci ciągle rodzą się tak wcześnie.
Ja się tak urodziłem.
Cholera! Szybko!
CENTRUM POŁOŻNICZE W PROVIDENCE
Susan Levine. Który pokój?
- Levine? - Tak.
Mam. Jest z dzieckiem w 208.
Już urodziła.
Mały Whitaker.
Nie tak sobie zaplanowałem ten poród.
Miał się odbyć w rezerwacie Goosewing Beach.
A wiesz, co ja zaplanowałam? Że będziesz przy mnie.
Czemu zdjął koszulę?
Stykam się skórą z synem, Leona.
Tak reguluje się temperaturę dziecka, poza tym to go uspokaja.
Kocyk nie wystarczy?
Co za malutki orzeszek.
Powinien nazywać się Krewetek.
Błagam, nie nazywajcie tak mojego wnuka.
Krewetki to morskie karaluchy.
2,7 kg to nieźle jak na wcześniaka, prawda mamo?
Jest idealny.
Gdzie wy się podziewaliście?
Obdzwoniłyśmy każdy szpital w Albany.
W żadnym nie było Ricky'ego Stanickiego.
A mówiłeś mi, że musicie przy nim być, bo ma raka...
Czego?
Odbytu.
Myślałam, że jądra.
Od jądra się zaczęło, ale ma przerzut do odbytu.
Musieli go usunąć.
Usunęli mu odbyt?
Tylko zewnętrzną część.
Że co? Gość jest pawianem?
Wes, co jest grane? Gdzie byliście?
Dobra.
To było kłamstwo.
Wszystko.
To znaczy?
Sprawa z Rickym.
To był kit.
JT, o czym on mówi?
Właśnie, Dean?
Chce powiedzieć, że Ricky Stanicky nas okłamał.
Nie ma raka.
Dotarliśmy do szpitala,
a Ricky czekał w limuzynie z szampanem.
Dziś mija pięć lat,
odkąd wygrał z chorobą.
Więc udał, że ma raka,
żeby świętować, że go nie ma?
Tak.
Cały Rick. Ma dziwne poczucie humoru.
To prawda.
Miał w Albany spotkanie z fundacją Give Green.
Chciał z nami poświętować.
Więc nas wkręcił.
Fundacja Give Green?
Tak. Nie słyszałaś o nich? Cudowni ludzie.
Czemu nie zadzwoniliście, żeby powiedzieć, że jest zdrowy?
I czemu wyłączyłeś telefon?
Było zamieszanie. Ricky zabrał nas na stand-up,
trzeba było wyłączyć telefony.
Później wszystko się rozmyło.
Chciałem tu być.
Bardziej niż ty.
Oderwij go od tego i oddaj go matce!
To obrzydliwe!
Nie. Nie wolno go odrywać. Niech sobie possie.
Dobry chłopak.
Hipisowskie bzdury.
Już ja nagadam temu Ricky'emu, gdy przyjdzie na brit.
Co to jest?
- Ceremonia obrzezania. - Brzmi jak nazwa zupy.
Raczej nie przyjdzie.
Czemu nie?
- Pracuje w Nairobi. - Wcale nie.
Wes pomaga mu w zbiórce pieniędzy w Providence w sobotę.
Przecież mówiłem.
- Racja. - Świetnie.
Ceremonia jest w niedzielę. Przyjdzie.
Możliwe. Chyba że wyleci z samego rana.
To bez sensu.
Skoro będzie tu w sobotę,
czemu miałby nie zostać dla małego?
Właśnie, czemu?
Racja.
Powinien zostać. Dopilnuję tego.
- Co ty odwalasz? - A co miałem powiedzieć?
Gapiły się na mnie. Do ciebie przyssał się mały Whitaker.
Swoją drogą okropne imię.
- Po prostu... - Spanikowałeś.
Spanikowałem? Co ty pleciesz? To ty nas prawie wydałeś!
I umówiłeś się z Rickym. Z tej wymówki korzystamy tylko razem.
To delikatna sprawa.
Możemy wykorzystywać go tylko we trzech.
A rundki golfa z Rickym, które JT zapisał na firmowy rachunek?
- Bez ciebie. - Co?
Zapisałem je na firmę, bo ty nie miałeś kasy!
Poważnie, Wes, co się stało?
Keith suszy mi głowę, żebym znalazł robotę.
I przestał spać całymi dniami. I nie szorował stóp pumeksem nad zlewem.
- Co to ma wspólnego ze Stanickim? - Miałem już dość!
Keith bywa bardzo uciążliwy.
Jakbym żył w gejowskiej Opowieści podręcznej.
Więc pojechałem na plantację zioła, gdzie produkują mleko z konopi.
Wykorzystałeś Stanickiego dla mleka?
- Nigdy takiego nie piłeś. - Nie piłem.
- Jest pyszne. - Oby.
Muszą karmić te krowy trawką,
bo jak je doją, bum!
Hajowe mleczko.
- Że co? - Hajowe mleczko.
Mamy przejebane. Po całości.
Nie zasługujemy na to. To było jedno kłamstwo.
Powtarzane setki razy na przestrzeni lat.
Może zapomną, że go zaprosiły.
Będą zajęte rodziną, znajomymi i obcinaniem penisów.
Nie zapomną, Wes.
Wiem. Mój kumpel pisze nekrologi w Internecie.
Możemy zabić Stanickiego.
Zajebiście. Już po nim.
Opuśćcie ręce, kretyni. Nekrologi są szczegółowe.
Znajomi, rodzina, cmentarz.
Będzie trzeba iść na pogrzeb.
Dobra, Dean. Twój pesymizm nie pomaga.
Możemy wcielić w życie mój pierwotny plan
i powiedzieć prawdę.
Zamknij tę głupią gębę. Nie ma mowy.
Żadna prawda nie wyjdzie na jaw. Trzeba postąpić właściwie.
Właściwie byłoby powiedzieć prawdę.
Chyba według idiotów.
Przypomnę ci prawdę, mlekożłopie.
Wczoraj wieczorem, gdy bawiłem się na koncercie,
żona rodziła mi syna. Sama. Jasne?
Prawda zniszczy mi małżeństwo.
Syn mnie znienawidzi, jak się dowie.
Chcesz zniszczyć moją rodzinę?
Chwila.
A może zatrudnimy aktora, który zagra Stanickiego?
Powiemy mu wszystko, co musi wiedzieć.
Podoba mi się. Mów dalej.
Damy mu naszą Biblię.
Zapozna się z nią,
przyjdzie na obrzezanie
i odegra Ricky'ego.
Dobra. Ale gdzie znajdziemy aktora?
Gary Polisner? Zagrał w reklamie Red Robin.
- Poważnie? - Tak.
To on mówi: „Dokładeczka frytek? O tak”.
- To Gary? - Tak.
- Super. Uwielbiam te reklamy. - Udało mu się.
Jest pewien problem. Gary spotyka się z Carly, kuzynką Erin.
Kuzynką Itt? Z włosami do podłogi?
Tak, ale bez obaw.
Znam nieznanego aktora.
ROD RIMESTEAD ZAWODOWY AKTOR
ROCKOWY NABRZMIAŁY ROD
Weź go w dłoń Tylko pośliń ją
Na plecach połóż się Aż się walić chce
Gdy czujesz, że ci staje Chwyć za pałę
A śmietanka ci wypłynie Tylko majtki w dół
Zaraz będę tryskał
Tryskał na brzuch
To dobry dzień na walenie konia
To dobry dzień, by spuścić się
Och, kotku, masturbuję się co dzień
Masturbuję się jak tylko chcę
Walę sobie noc i dzień
O tak
Dziękuję wszystkim za przybycie.
Jestem bardzo podniecony.
- Dobry występ. - Fajna widownia.
Rod, znów przyszli ci goście.
Rod Rimestead, zawodowy aktor. Słucham?
Dean, kojarzę.
Fuchę?
Sprawdzę w kalendarzu.
Tak. Akurat jestem wolny.
Nasza pierzasta przyjaciółka wciąż siedzi na piłce golfowej,
którą dr Dominic Dipasquale z East Greenwich posłał
w okolicę bunkra sześć dni temu.
Kanał 6 będzie do końca relacjonował to ekscytujące wydarzenie.
Możecie także wejść na naszą stronę i oglądać transmisję na żywo.
Spędziłam trzy lata na wydziale dziennikarstwa dla takich bzdur.
Żartujesz? To super historia.
Nie bądź protekcjonalny.
Dobra, jest do bani. Żal mi cię.
Dzięki. To miłe, że tu ze mną jesteś.
- Naprawdę. Dzięki. - Żartujesz?
Mogę obserwować rozwój historii.
Wiesz, kto nie może się doczekać, aż pozna Ricky'ego?
Tak, Leona.
Carly.
- Ta z włosami? - Moja kuzynka.
A co z Garym Polisnerem?
No wiesz, są parą,
ale ona obserwuje Ricky'ego na Insta. Podziwia jego działalność.
Ta kaczka nigdzie się nie wybiera.
Chodźmy na lunch. Wrócimy za godzinę.
Chętnie, ale nie mogę. Zostały mi cztery godziny.
Dopóki nie wstanie, muszę tu być.
Dopóki nie wstanie?
Nie, Paul!
Paul, wracaj!
Paul! Wracaj!
- Paul! - Boże!
Nie! Paul!
Boże! Chodź, Paul!
- Paul, uciekaj! Walcz! - Wstrzymaj oddech.
Trzymaj się, mały. Walcz!
Boże! Zrób coś, błagam! Wyciągnij go!
Paul!
Przełóżmy ten lunch. Przepraszam.
Co za jędza.
LOTNISKO W RHODE ISLAND
Chcę powiedzieć, że to bardzo zły pomysł.
Czemu? Udaje znane osoby.
Poradzi sobie z kimś, kogo nikt nie zna.
Tak. Uda się.
Na pewno. Dałeś mu Biblię?
- Tak. I telefon. - Świetnie.
Ma tam wszystko. Insta też. Gadaliśmy.
Wszystko mu wyjaśniłem.
Jak na pijaka, w tym jest zawodowcem.
Dobra.
Jezu.
Błagam, tylko nie worek na śmieci.
A jednak.
- Stary. - Co z tobą?
- Cześć. - Coś ty wziął?
Nie wciskaj kitu. Co ćpałeś?
Nic.
Nie kłam. Pocisz się jak amfiarz.
Bo nic nie piłem.
Trzy dni temu odstawiłem gorzałę.
Pobiłem swój rekord o trzy dni.
Co? Nie możesz przestać pić. Musisz być w formie.
Nie mogę pić. Ricky to abstynent.
Racja. Nie bierze i nie pije od siedmiu lat.
Co z tego? Ludzie wracają do nałogu.
- Właśnie. - Co ty...
- Co ty robisz? - Portfel. Do ust.
Włóż. Tak.
Widziałem to w Interwencji. Odstawienie.
Skóra go uspokoi. Bez obaw. Wszystko gra.
Tak.
W porządku?
Miałem kilka napadów w samolocie.
Pomógł mi ten miły pan, z którym wyszedłem.
Który?
Dopiero tu był. Nie widzieliście go?
Kręcone oczy, długie blond usta. Język mu kuśtyka.
Dobra, co powiesz na odrobinę wódki?
Dla relaksu. Może być?
- Odrobinkę. - Nie.
Wcielam się w rolę trzeźwego faceta.
Muszę zachować uczciwość artystyczną.
Co to jest? Ktoś gotuje homara?
Że co?
Rany, Rod.
To nie tak, jak myślicie. To tylko siki.
Dzięki Bogu.
Nie do wiary, że odebraliście mnie tym czymś.
Co?
To paliwożerny, emitujący smog zabójca Ziemi.
Jak zobaczą mnie w tym aucie, będę spalony.
Znowu ma rację. Ricky to ekstremalny ekolog.
Pomagaliśmy mu sprzątać zatokę Chesapeake.
Mecz Pats-Ravens. Był świetny.
- Kto to? - Nikt.
Dobra, kto płaci?
Kasa z góry. Minimalna stawka aktora.
983 dolarów dziennie plus kasa za żarcie.
Nie wierzę, że należysz do związku.
Połowa teraz i połowa na koniec.
- Odpada. Całość z góry. - Nie będę negocjował.
Niech będzie.
Nie może pójść na ceremonię w tym stanie.
Wes, zabierzesz pana Stanickiego do siebie,
wsadzisz pod prysznic i zawieziesz do JT?
Ricky'ego. Pan Stanicky to mój fałszywy ojciec.
To raczej kiepski pomysł.
- Mam spleśniałe zasłony prysznicowe. - Nie marudź.
Pomagam Erin. Będziemy tam dużo wcześniej.
Zrób, co w twojej mocy. Niech się jakoś prezentuje.
Słucham? Jak śmiesz?
Jako moi najlepsi kumple powinniście się rwać do umycia mnie.
Hej, siusiumajtku, zamknij się, dobra?
Byłoby inaczej,
gdybyś nie jebał jak materac z domu opieki.
Nieprzyjemna atmosfera.
Wielkie dzięki. Znów czuję się jak człowiek.
Jasne. Muszę cię o coś spytać.
- Jesteś alkoholikiem? - Tak.
To jakim cudem tak wyglądasz?
Sterydy. Od chuja.
Od nich też się uzależniłem.
Są zajebiste.
- Gejowska fota? - Tak.
Akurat taki miałem nastrój.
- Więc to twój... - Partner. Keith.
Oczywiście.
Powiedziałem mu, że jesteś bi.
Czemu?
Byłoby dziwnie, gdybyś nie był. Spotykaliśmy się.
Spotykaliśmy się? To jest w Biblii?
- Nie doczytałem. - Nie.
Czemu nie ma tego w Biblii?
Nie mogłem powiedzieć chłopakom.
Nie wiedziałem, jak pójdzie mi pierwsza randka z Keithem,
więc powiedziałem mu, że spotykam się z Rickym,
żebym miał wymówkę.
Poszło dobrze, więc zerwałem z Rickym.
Żaden problem.
Niestety Keith nadal czuje, że mu zagrażasz.
Kawa na ławę. Muszę wiedzieć wszystko.
- Co niby robiliśmy? - Jak to?
Wiesz, o co pytam.
Kubuś Puchatek znalazł dziuplę z miodkiem?
- Co to? - Jaskinia zwiedzona?
Odwrócony fryzjer? Ogolone ciacha i sos?
- Nie! - Gejzer na twarz?
Byliśmy na kilku randkach.
Nie wystarczyłem ci.
Też żadna z ciebie zdobycz, Uszatku.
Co to?
To tylko...
Książka dla dzieci, nad którą pracuję.
Oto i on! Nasz mohel, rabin Greenberg.
Mówcie mi rabin Gilgotek.
Występuje w stand-upach w Comedy Connection.
Nie jadam świń, ale mogę zachowywać się jak one.
Ptysia serowego?
My, mohele, wolimy małe paróweczki.
O nie.
Nie pobiorę żadnej opłaty za usługę.
Na wszelki wypadek mówię.
To dla mnie micwa.
Nie chcę pieniędzy, ale co utnę to moje.
- Nie ma końca. - Ewidentnie.
- Jest rabin głodny? - Jak zawsze.
Proszę się najeść, zanim... Śmiało.
Smacznego.
Babka jest moja, paniusiu.
Jezu Chryste!
Poproszę gin z tonikiem. Podwójny.
- Co tu robi Summerhayes? - Zaprosiłam go.
- Boże. - Dlaczego?
To twój szef.
Właśnie. Nie chcę, żeby tu był.
Czemu? Zaprosiłeś go na bociankowe.
To co innego.
To ceremonia obcięcia kutasa. Nie chcę go tu.
Nie wydziwiaj. Przywitaj się. Ty też.
Super. Po prostu super.
Jak Stanicky zjebie, stracimy robotę.
Już powinien tu być.
Wyjaśnij jeszcze raz.
To bajka o nasionkach, które fruwają na wietrze.
Chcą dostać się na szczyt góry.
Ale jedno małe nasionko
zostaje zdmuchnięte na sam dół.
Myśli sobie: „Kurwa!”.
Ale zaczyna padać,
a cała woda spływa z góry do niej.
Zaczyna kiełkować, aż w końcu wyrasta na największe drzewo.
Nawet większe niż te na szczycie.
A morał jest taki,
że można odnieść sukces, niezależnie od miejsca startu.
Kupa gówna.
Co? O co ci chodzi?
Daj spokój. Nie jesteś rolnikiem. Co ty wiesz o nasionach?
A morał jest absurdalny.
Biedne dzieci stają się drzewami. To nie ma sensu.
Masz rację. To głupie.
Co ja sobie myślałem?
Poddaję się.
Nie. Nie o to mi chodzi.
Historia jest do bani, bo nie jest autentyczna.
Ale nie poddawaj się.
Coś ci opowiem, kowboju.
Parę lat temu urządzałem pokazy z psami dla dorosłych.
Dwa kundle ruchały się na misjonarza.
Dobrze słyszałeś. Na misjonarza. Pyskiem w pysk.
To było wzruszające.
Ale Atlantic City się oburzyło i zabroniono im seksu na scenie.
Próbowałem z facetami w strojach psów,
ale nie było tej magii. Łapiesz?
Nie.
Poniosłem klęskę. Ale się nie poddałem.
Zadałem sobie pytanie, co kocham. Potem było z górki.
Śpiew, występy, sprośne żarty.
Tak narodził się Nabrzmiały Rod.
A ty, mój drogi,
właśnie się dowiedziałeś, że twoje psy nie mogą się już ruchać.
Teraz zadaj sobie pytanie, co kochasz.
- Co kocham? - Tak.
Niech pomyślę.
Lubię ceramiczne sowy. Kocham mgłę.
Kocham mgłę. Kocham.
A lubisz coś,
z czym mogą utożsamiać się zwykli ludzie?
- Boże Narodzenie. - Idealnie!
- Tak. - Każdy je kocha.
Nie wszyscy. Keith nie przepada za świętami.
- Nie lubi świąt? - Kiedyś je uwielbiał, ale...
Odkąd jego rodzice się o nas dowiedzieli,
nie zapraszają go na święta.
Kicha.
Tak. Ich strata. Nie dostaną suszonego mięska.
Szkoda, że geje nie mają własnej tradycji.
Boże Narodzenie jest na maksa gejowskie.
Ozdabiamy choinkę świecidełkami.
No ale dlaczego Mikołaj jest spasiony?
Nie może być docięty?
Elfy nie mogą zamówić mu rowerka albo maty do jogi?
Brawo. I to jest autentyczne.
Tak. Nasza własna świąteczna historia.
Dziękuję, że przyszliście.
Wiem, że brit to kiepska okazja.
Ależ skąd. Cieszymy się, że nas zaprosiłeś.
Właśnie tego potrzebował Ted.
Ciągle myśli tylko o fuzji z World River.
Tak.
Gdy chcę się zrelaksować, oglądam obrzezanie.
Gary nie przyjdzie?
Ma zajęcia z improwizacji, niedługo się pojawi.
- Widzieliście jego nową reklamę? - Tak.
Jest na wolności.
Kto?
- Mówię o moim wielkim reportażu. - Relacjonujesz proces?
Nie, to robią prawdziwi reporterzy.
Ja mam wściekłą kaczkę na piłce golfowej
- w klubie Wannamoisett. - Musisz przejść przez ten etap.
Wkrótce dostaniesz ważną historię.
- Dziękuję. - Nie przyjdzie, prawda?
- O kim mówisz? - Nie zaczynaj.
O Rickym Stanickim. Gdzie on jest?
Przyjdzie. To w jego stylu. Zawsze się spóźnia.
Uwierzę, gdy zobaczę.
Leona, daj spokój. Czemu miałby nie przyjść?
Z tego samego powodu,
dla którego nie zjawił się na ślubie JT i Susan.
Wybacz, że nie przedłożył ślubu
nad ratowanie ofiar huraganu na Bahamach.
Stary huragan na Bahamach.
Jackie, opowiedz mi o Rickym.
Jeśli byli przyjaciółmi,
na pewno często go widywałaś, prawda?
- Pewnie. Poznałam wszystkich kolegów JT. - Doprawdy?
A masz z nim jakieś konkretne wspomnienie?
Pamiętam, że był urwisem.
Zawsze, gdy JT miał kłopoty, winny był Stanicky.
- To był mały diabeł. - To prawda.
Rany. To nie pasuje do faceta,
który pracuje dla Bono w Afryce i buduje sierocińce w Peru.
Bo przeszedł metamorfozę.
Na odwyku doznał objawienia. Mówiłem ci o tym.
Tak. Ludzie się zmieniają.
Odpuść mojej mamie. To nie sąd.
Przyznaj, że Ricky Stanicky nie istnieje.
Witam rodzinkę!
Pora na obrzezanko!
- Stanicky! - Tak jest!
Dotarłeś!
Znowu razem.
- Super. - Jackie!
Ricky?
Wyglądasz niesamowicie. Nadal jesteś gorącą mamuśką.
Dobry Boże. No proszę. Nic się nie zmieniłeś.
Jest i człowiek-zagadka.
A niech mnie bita śmietanka.
W końcu poznaję Erin Harford. Na żywo jesteś piękniejsza
niż na zdjęciach od Deana.
- Wysyłasz mu moje zdjęcia? - Wyłącznie gustowne.
Nawet te nagie.
Ciągle o tobie gada. Co mówiłeś tydzień temu?
Jak to było...
„Im więcej na nią patrzę,
tym więcej jest do zobaczenia”.
Kotku.
A kogo my tu mamy? Roszpunko, rozpuść swe włosy!
Carly. Kuzynka Erin.
Nie krzycz, megafonie!
A ja musiałam rodzić w samotności,
bo wkręciłeś go w wyjazd do Albany.
Susan, bardzo przepraszam.
Nie daje mi przez to spokoju.
Nie wiedziałem o bociankowym.
Chciałem uczcić nowe życie z przyjaciółmi.
Ale pojawił się mały Whitaker. Piękne imię.
Wszystko zepsułem.
Jeszcze raz przepraszam.
Nic się nie stało. Wiele przeszedłeś.
W końcu pozbawili mnie jednego jajka.
Wciąż jesteś urwisem!
Tylko w połowie.
- Ricky... - Dobra, Rico.
Oprowadzę cię.
- Nie przedstawisz mnie? - Zaraz wracamy.
Trzymaj się od niej z daleka. To matka Susan. Wróży kłopoty.
Dobra.
Jezu.
Gdyby ktoś pytał o drżenie, powiedz:
„Cukier mi spadł. Wypiłem Red Bulla”.
Przestań. Nie mów mi, jak podawać kwestie.
Co?
Więc podniosłem moskitierę,
a Bono rzeczywiście orał panią Bono jak pole ziemniaków.
Naprawdę? Ten Bono?
Tak. Wpychał swojej damie starą irlandzką lagę.
Stałem tam zawstydzony, a oni na to: „Patrz sobie, lubimy to”.
Irlandczycy tak mają?
Nie sądzę, ale nie zdziwiłabym się.
Dzięki niemu 10 milionów ludzi nie umarło z głodu.
Jeśli chce, by ktoś patrzył, jak nadziewa żonie pączka,
nie zabronię mu.
Wiesz, gdzie są najlepsze pączki? U Geoffa.
A to nawet nie jest cukiernia.
Nie o takiego pączka mu chodzi, Ginny.
Aż zgłodniałem od tych rozmów. Jadłeś już?
Dean, nie zapoznałeś mnie z Indianą Jonesem.
Oczywiście.
Ted, to jest Ricky Stanicky, mój przyjaciel.
Ricky, to Ted Summerhayes, mój szef.
Miło mi. Świetny garnitur i nowe kępki.
Kępki?
Implanty włosów. Nowe, prawda?
Słucham? Nie, to naturalne włosy.
Jasne. Jak u lalki. Dobre.
Więc jesteś jednym z tych wielkich bankierów?
Pomagacie miliarderom się wzbogacać
i pływacie tymi wielkimi superjachtami,
a inni niech sobie radzą.
- To nie tak. - Po pierwsze...
Oferujemy usługi finansowe niezależnym inwestorom,
a każdy, kto chce za nie zapłacić, może czerpać z nich korzyści.
Tak to sobie tłumacz, Ebenezerze.
O ile dobrze pamiętam, Ebenezer Scrooge został bohaterem.
- Ricky, prawda? - Tak.
Powiedz, Ricky,
dla każdego jesteś takim dupkiem?
Tylko dla ludzi, którzy mogą zmienić świat.
Ted, Ricky od dziesięciu lat pracuje charytatywnie za granicą.
Przynajmniej to nie są puste słowa.
To miło,
ale informacje finansowe pozyskuje
z Huffington Post.
Ostatnio czytam San Francisco Chronicle.
Możecie połączyć się z World River.
Ciekawe. Niespodziewane.
Wiele osób chce cię poznać...
Chciałbym posłuchać. Dlaczego to niespodziewane?
Daj spokój. Oni są jak yin, a wy jak yang.
Połączenie idealne.
W jaki sposób?
Reprezentujecie starą szkołę, a oni nową epokę.
Wy macie zdrowy rozsądek, oni radykalne pomysły.
Ja w kwestii pieniędzy zawsze wybieram zdrowy rozsądek.
Jak ludzie w Portland i San Francisco.
To czyni was wspaniałymi. Ale oni też są dobrzy.
Razem bylibyście niepowstrzymani.
Ta fuzja mogłaby wiele zmienić na świecie.
Wiele.
Yin i yang, tak?
Poczęstuję się. Dzięki.
Skąd wiesz o World River?
Z twojego Twittera. Trochę poszperałem.
- Sprawdziłeś mojego Twittera? - Mówiłem, jestem aktorem.
Muszę wiedzieć, w kogo się wcielam.
I sprawdzić, z kim współpracuję.
Tak robią wielcy aktorzy.
Matt Damon kupił zoo, nim zagrał w Kupiliśmy zoo.
Nie sądzę.
Nie wierzysz? Sprawdź na Reddicie.
Wybacz, muszę pogadać z Keithem.
Co? Skąd znasz Keitha?
Jesteśmy w dziwnym trójkącie miłosnym.
Mam nadzieję, że nie żywisz do mnie urazy.
Wygrałeś. Cieszę się waszym szczęściem.
Jesteście piękną parą.
Mam go dość.
Wciąż go kocham,
ale pracuję 60 godzin tygodniowo,
a on tylko siedzi i nic nie robi, by to zmienić.
Nie mogę być z taką osobą.
A jego teksty? To praca.
- Co? - Pracuje nad książką.
Nie mówił, że coś pisze.
Wygląda na dużo starszego niż wy.
Serio?
Jest dwa lata starszy. Byliśmy dla niego jak młodsi bracia.
Mam na myśli więcej niż dwa lata.
To przez prochy.
Kiedyś dużo imprezował.
Twarde narkotyki, wdychanie kleju, te klimaty.
- Wysysają młodość z twarzy. - To prawda.
To było, zanim wyszedł na prostą.
Spójrz, jacy są szczęśliwi.
- Nie widzę szczęścia. - Co?
Tylko strach i niepokój.
Strach przed czym?
Przed odpowiedzialnością. Co oni z tego mają?
Z rodziny?
- Tak. - Przestań.
Rozumiem samo założenie.
Ale w rzeczywistości dziecko to strach, niepokój
i nawracający silny ból.
Człowiek gorzknieje, staje się rozżalony, a na koniec...
podły.
Przynajmniej tak było u mnie.
Nigdy nie powiedziałeś mi aż tyle o swoim dzieciństwie.
Odrobinę się pogubił.
Daj mu trochę czasu, wyjdzie z tego.
Czasu miał pod dostatkiem.
Powinieneś wkroczyć do akcji.
Bądź przy nim. Na otarcie łez, gdy go zostawię.
Keith, zwolnij.
Zaufaj mi, takie związki jak wasz to rzadkość.
Moja matka miała sześciu mężów.
Nie znalazła szczęścia.
Uprawiała dużo seksu. Wypełniało ją wszystko poza szczęściem.
Naprawdę chcesz zrezygnować? Możesz tego nie odzyskać.
Ricky.
Podobno spędziłeś dużo czasu w Kenii
wraz z fundacją Give Green.
Tak. To dobrzy ludzie.
Ciekawi mnie, jakie masz z nimi doświadczenia.
Czytałam o nich.
To intrygująca organizacja.
Właśnie wybierałem się po ptysia serowego.
Zaprowadzę cię.
Opowiesz mi najpierw o Charliem Sennecie?
- Co? - Charlie Sennet.
Dziennikarz, założyciel fundacji, nadal w niej pracuje.
Poznałeś go?
Co myślisz o jego misji? Strzał w dziesiątkę?
Jasne, że w dziesiątkę.
W jedenastkę, dwunastkę. W nieskończoność.
Intryguje mnie ich polityka bezpośrednich darowizn na cele charytatywne.
Ja uważam, że darowizny powinny być warunkowe.
Co ty na to?
Czas na zdjęcie grupowe.
- Stwórzmy parę wspomnień. - Tak.
Nie masz pojęcia, o czym mówię.
Może nie chce mówić o pracy na przyjęciu.
A może jest oszustem. Prawda?
- Powiem ci, co jest oszustwem. - Tak?
Przekonanie, że darowizny powinny być warunkowe.
Wybierają bezwarunkowe datki z dwóch powodów.
Pozwalają ubogim podejmować własne decyzje,
co wzmacnia u nich poczucie szacunku.
A warunki wiążą się
z kosztownym procesem nadzorczym,
który mógłby podnieść koszty aż o 63%.
Dowody empiryczne
porównujące wpływ warunkowych i bezwarunkowych datków
pokazują, że dodatkowe koszty przynoszą za małe korzyści.
To gdzie te ptysie serowe?
Też chcesz ptysia, Leona?
Nie, dziękuję.
Co to?
Glazurowane daktyle z serem asiago i kiszonym śledziem.
- Podziękuję. - Oczywiście.
- Pozamiatałeś. - Nie do wiary.
Skąd to wszystko wiesz?
Trzeba kupić zoo.
Co? Kto to...
Gary Polisner tu jest.
Osiem tysięcy. Wziąłem w leasing.
Ale tyle jest wart.
Cześć, Polisner.
Hej.
Idźcie dalej. Pogadamy później.
Chodź no tu.
Musiałem zaparkować w sąsiednim hrabstwie.
Skąpisz na parkingowego?
Cholera. Znam go.
Co? Kogo?
Tamtego obok Złotowłosej.
Mam dla ciebie bajgla z łososiem.
Chciałem bajgla ze wszystkim. Ten jest z niczym.
- Masz tu jakiś alkohol? - Tak.
Niech zgadnę, za opłatą.
Szlag.
Idź na górę. Do garażu. Szybko.
Nie wychodź, dopóki nie pozwolę. Dobra? Idź. Kurwa.
W ogóle się nie pocę.
Że co, do chuja?
Ricky zna Polisnera.
Skąd?
Nie wiem. To aktorzy. Może się spotkali.
Musimy pozbyć się Polisnera.
Dopiero przyjechał.
Cholera.
- Zafundujmy mu dziurę. - Jaką dziurę?
Podamy mu ketaminę.
Świetny pomysł. Skoczę tylko do apteki.
Nie musisz.
Po co ci ketamina?
Czasami po ciężkim dniu...
Wpadasz do dziury?
Nieźle. Skąd ją masz?
- Moja babcia... - Chłopaki, dziura odpada.
Nie bądź takim fiutem, Dean.
Trochę go otumanimy i zamówimy mu taxi.
Mówicie poważnie? Chcecie odurzyć twarz Red Robin?
A mamy inny wybór?
„Dokładeczka frytek? O tak!”
Pierwsze ujęcie. Wszyscy klaskali.
Dobra, do dziury z nim.
- Dawaj. - No już.
- Dobra. - No nie!
- Tak jest! Złapałem. Dalej. - Wierzę w ciebie.
Wierzy w ciebie. Leci drugi.
Zły rzut, stary. Stopa ci się zsunęła z kanapy.
- Siema, Gar. - Siema. Co tam?
Widzieliście moją reklamę Red Robin?
- Tak. - Jest w całym kraju.
Świetna.
Chcę kupić warana z Kimono.
Nie z Komodo?
Nie ten. Czaisz?
Tak jest.
Poza rynkiem. Za gotówkę. Co robicie, frajerzy?
Rzucamy orzeszkami. Jeśli złapiesz trzy z rzędu,
każdy z nas da ci 20 dolców. Grasz?
No jasne.
- Jasne. - Dobra.
Skopię wam tyłki.
Ustaw się za czapką. Bez oszukiwania.
Dam radę.
- Rzucam. - Skup się.
Bum!
Spokojnie. Miałeś szczęście. Przykucnij.
- O tak! - Brawo!
Jestem tak samo dobry jak Wes w braniu do ust.
Jasne. Bo jestem gejem. Super, że to robimy.
Dobra, pora na ostatni orzeszek.
Dawaj, Gary. Gotowy?
Już? Raz, dwa...
Trzy.
Ba-doom-pow! W sam środek!
Trafił mi się chyba zepsuty. Gorzki.
Mój słodki chłopcze. Niech Bóg uczyni cię podobnym do Efraima i Manassesa.
Niech cię błogosławi i czuwa nad tobą.
Nie zatrzymamy tego?
Bez obaw, zacznie działać za pół godziny.
Hej. Już wiem, skąd go znam.
Występuje w reklamie Red Robin. „Dokładeczka frytek? O tak!”
Brawo. Powinieneś być aktorem.
Więc nie znaliście się?
- Nie, ale... - Jest moim fanem.
Co?
- Już czas. - Dobrze.
Dajcie nóż do steków.
To brit czy bar micwa?
Dobrze, mały Vinegarze... Whitakerze.
Vinegarze?
Poświęcono nas... Przykazami...
Przyprawami...
Przykazaniami. Przykazami.
Co się dzieje? Jest pijany?
Nie wiem. Zjadł orzeszka.
- Może ma alergię. - Miało być pół godziny.
Pewnie się uodporniłem.
Dobrze.
Pan dał nam nakaz obkrzesania...
Cześć, rybeńko.
Rybeńko.
Mamusiu, nie chcę iść jutro do szkoły.
O Boże!
Boże! Ma alergię na fistaszki.
Co ona mówi?
Że ma alergię na fiutaszki.
Siedzi w złym interesie.
O Boże. Jest obrzezany tylko w połowie.
- Powinien trafić do szpitala. - Zdecydowanie.
Wezwę karetkę.
Nie. Trzeba to dokończyć teraz.
Niech Ricky to zrobi.
Ricky? Co? Nie! Oszalałeś?
Pracował w Afryce dla Bono i obrzezał dorosłych.
To było dawno temu.
Łatwiej obrzezać
afrykańskiego penisa niż dziecięcego.
To logiczne.
Zrobię to.
Ricky, mowa o dziecku.
- Prawdziwym. Jesteś pewien? - Co robisz?
Tak. Przecież to nie diament.
Jakoś to dociągnę. Dosłownie.
Nie ma mowy. Potrzebujemy mohela.
- Tak. - Poszukam na Yelpie.
Nie! Żadnego Yelpa.
Mohel już tu był i zmówił tefilę.
Wystarczy, że Ricky to dokończy.
Nie. Zabiorę go do szpitala, gdzie pracują lekarze.
Czy kogokolwiek obchodzi, że mój wnuk
leży tam na wpół obrzezany?
Załatwione.
To jak z cygarem.
Kto następny? Summerhayes, obetnę ci ten golf.
Stanicky, jesteś niemożliwy.
- To twoje. - Nie.
Boże, Ricky.
Tak!
Ricky Stanicky. Jeszcze lepszy, niż mówili.
Cieszę się, że mogłem pomóc.
Dzieciak ma fujarę pierwsza klasa.
Niezły okaz. Będzie się dobrze bawił.
- Po tatusiu. - Jasne.
Musisz już jechać? Może zostaniesz do jutra?
Chciałbym, Carlsbad. Ale na mnie już pora.
Leci do Nairobi, by pomóc w walce z ebolą.
Tak.
- Nairobi? - Tak.
Potrzebują mnie.
- Ricky! - Świetni goście.
No dobrze.
O rany.
- Pa, Ricky. - Wyjątkowy.
- Zaczekaj w środku. - Pa.
- Zaraz przyjdę. - Pomogę przy dziecku.
- To było niesamowite. - Jesteś legendą.
Występ światowej klasy, Rod.
Ricky.
No.
Dobra. To twoja kasa.
Dorzuciliśmy trochę, bo dałeś czadu.
- To prawda. - Gdzie nauczyłeś się obrzezywać?
Obierałem krewetki w Beefsteak Charlie's.
Dobra.
Ktoś się dobija?
Odbierzesz?
Nie, to tylko szalony fan.
- Masz kolejnych trzech. - Tak jest.
Trzymajcie się.
- Jasne. Ty też. - Dbaj o siebie.
Właśnie.
Jeśli będziecie w Atlantic...
- Możliwe. - Odezwiemy się.
Na pewno.
Możecie już jechać.
- Dzięki, Rod. - Ricky.
- Tak. - Jestem głodny.
Nakarmimy cię.
Nie do wiary, że się udało!
- Rod jest niezłym świrem... - „Ricky”.
Wybacz, Ricky.
Ale dał radę. Naprawdę dał radę.
Ale to już koniec z Rickym Stanickim?
Już nigdy nie wypowiemy jego nazwiska.
Było fajnie do czasu.
Ale pora raz na zawsze wysiąść z tej kolejki.
Koniec przejażdżki. Kierujemy się do wyjścia.
Proszę sprawdzić swoje rzeczy.
Trzeba być tego wzrostu, by móc wsiąść.
Wes, zawsze o jeden tekst za dużo.
Wal się. To też za dużo?
- No tak. - Chłopaki.
Po raz ostatni wznieśmy toast.
Za Ricky'ego Stanickiego.
Najlepszego niby-kumpla.
Oblałeś się.
To mój syn. Takie rzeczy wzmacniają relację.
Gdyby ktoś inny mnie obsikał, byłbym obrzydzony.
Nawet Susan?
Chłopaki, zróbcie sobie kawę i chodźcie do mnie.
Tak!
Wczoraj świetnie się bawiłem.
Miło było spędzić z wami czas poza biurem.
- Otóż to. - Nie ma to jak dobry brit.
Powinniśmy robić to częściej.
Oglądać obrzezanie?
Spotykać się.
Tak przy okazji, masz wspaniałą żonę.
- Jest świetna. - Cudowna kobieta.
Dzięki. Ona też was polubiła.
Wasz kumpel Stanicky bardzo jej zaimponował.
Gość ma jaja ze stali.
Nie patyczkuje się.
- Serio? - Nie ma hamulców.
Cały Ricky. Ma charakterek.
O tak. To potężna istota.
Zgadzam się. Dlatego go zatrudniłem.
Super. Coś ty, kurwa, powiedział?
A ty?
Powiedziałem, że super.
To super.
A ty co powiedziałeś? Możesz powtórzyć?
Ricky dał mi swój numer.
Zadzwoniłem do niego.
W zasadzie wsiadał już do samolotu.
Przyjechał do mnie.
Do czwartej rano ustalaliśmy warunki umowy.
Mówisz o tym mięśniaku?
Który ubrał się na ceremonię jak na safari
i obrzezał mi syna obcinarką do cygar?
Tak. Zatrudniłem Ricky'ego Stanickiego.
Myślisz, że ma wystarczające doświadczenie?
Właśnie. Ma?
Nie. Natomiast wszelkie braki
nadrabia niesamowitą energią.
Prezentuje świetne podejście do fuzji.
- Ale... - To nie jego podejście.
Przeczytał to w wiadomościach.
Przestańcie ze mną pogrywać.
Wiem, że go rekrutowaliście.
JT zapisał na firmowy rachunek trzy rundki w golfa
w Carnegie Abbey w ostatnim czasie.
To były dwie rundki.
Bo chcieliśmy...
- Go zrekrutować. - Właśnie.
- Uznaliśmy, że się nie nadaje. - Jest kiepski.
- Po prostu... - Nie pasuje do tej firmy.
Hej! O wilku mowa.
- Phillip. - Tak?
Liczyłem na mahoń lub brzozę.
A to chyba sosna. Gówniane drewno.
Dobrze. Gówniane drewno.
- Możemy przeprosić? - Jasne.
I wolałbym, żeby ściany były w odcieniu szynki.
Dobrze.
Co ty tu, kurwa, robisz?
Nie wierzę! Super, co?
- Nie złożyłem nawet aplikacji. - Aplikacji? To nie pizzeria.
Nie zagrasz finansisty.
Tu nie ma scenariusza.
Pomożecie mi.
Jak ja pomogłem wam. Od tego są kumple.
Nie jesteśmy kumplami!
Miałeś odwalić robotę i wyjechać. Dostałeś kasę.
- Więc spadaj. - Już!
Co miałem zrobić?
Summersquash sam zagadał.
- Summerhayes? - Tak.
Zaoferował mi 250 kawałków.
- Co? - Dwieście pięćdziesiąt tysięcy dolarów?
Tak, ale za cały rok.
- My tyle nie zarabiamy. - Boże.
Pracowałem w Somalii jako negocjator.
Może moje doświadczenie się przyda.
Nie czytaliście Biblii?
- My ją napisaliśmy! - Właśnie.
Rod, posłuchaj mnie bardzo uważnie.
Ricky.
Rod, posłuchaj mnie.
To na pewno źle się skończy.
Nawet nie wiesz, co tu robimy.
Jakieś interesy.
Jesteście jak bukmacherzy.
Nic z tych rzeczy.
Gdyby się zastanowić, to w sumie...
To znacznie bardziej skomplikowane.
Dean, przyszła Erin. Mówi, że to pilne.
- Cześć. - Zatrudnili mnie.
- Kto? - MFMBC.
Będę produkować Bohatera tygodnia.
- MFMBC? - Tak!
Żartujesz? Co? O rany!
- Jestem taki dumny. - Dziękuję.
Nie mówiłem, że ci się uda?
- Tak. - I się udało.
Opowiedziałam im o Rickym Stanickim. Byli zachwyceni.
- O Rickym? - Bohater tygodnia.
Opisałam jego pracę w Afryce i Ameryce Południowej,
współpracę z Bono i pomoc przy usuwaniu wycieku ropy.
Mam wyprodukować reportaż.
Co to za mina?
Zadowolona. Jestem szczęśliwy.
Świetnie, bo musimy go sprowadzić.
Premiera w tym tygodniu.
Jasne.
Nie wiem, czy to możliwe.
- To wymaga... - Myślałem raczej o szynce w puszce.
- Wielu... - Takiej mielonce.
Ricky?
Ricky!
Człowiek roku? Ale super!
Nie Człowiek roku, a Bohater tygodnia. I żadne super.
To jebany bajzel!
A dziewczyny idą z nim wieczorem na kręgle.
- My też? - Oczywiście.
Jesteśmy kumplami tego palanta.
Nie możemy spuścić zjeba z oczu.
Nie wiadomo, co powie.
Z drugiej strony
to dość niezwykłe,
że stworzyliśmy człowieka godnego tej nagrody.
Podziękuje nam?
Czy ty mówisz poważnie?
Was, palisz za dużo trawki,
jeśli nie rozumiesz powagi sytuacji.
To nie dotyczy już tylko nas.
Kariera Erin może legnąć w gruzach. Przejrzyj na oczy.
Nie mam wyboru.
- Muszę jej powiedzieć. - Za chuja. Nie.
Jeśli jej powiesz, ona powie Susan. Jak myślisz, co wtedy się stanie?
Przegapiłem poród syna
i pozwoliłem jakiemuś porno parodyście
obciąć mu fiuta obcinarką do cygar. Nie.
Cześć, chłopaki.
- Cześć, Karnowski. - Jak koncert?
Był zajebisty, ty dupku. Dzięki za bilety. Dziękuję.
Kretyn.
Nie zasłużył sobie. Karnowsk!
Karnowski!
Nie zbijesz wszystkich!
Niezła forma.
Patrzcie na niego. Niczym się nie przejmuje.
Jak jeszcze raz wspomni o pensji, walnę go w łeb.
Może jeśli damy mu więcej kasy, to wyjedzie.
Płacą mu 250 tysięcy.
- Ale za cały rok. - Skoczę tylko do banku.
Jak się go nie pozbędziemy, już po nas.
Może nie ma się czym martwić.
Ma tylko kilka dni na znalezienie brudów.
Jeśli nic nie znajdzie, tym gorzej.
W końcu ktoś odkryje prawdę.
A Erin zostanie reporterką, która sama wymyśla historie.
Jak Mario Lopez.
Chyba zaiskrzyło.
Myślałem, że jest z Garym.
Jak widać nie.
Słuchaj, to nie moja sprawa,
ale powinnaś to obciąć.
Włosy?
No nie wiem. Bałabym się.
Czemu? Pasowałby ci fryz na chłopaka.
- Serio? - Tak. Tylko spójrz.
No już.
Albo i nie. Może do ramion albo do połowy pleców.
No wiesz...
Rozważam to od jakiegoś czasu,
ale włosy są moim znakiem rozpoznawczym.
- Innym się podobają. - Mówią tak z uprzejmości.
Naprawdę?
Tak. Zaufaj mi.
Dlaczego mnie okłamują?
Nie wiem. Ludzie są dziwni.
Nie powiedzą ci, że wyglądasz jak wariatka.
Zaczekaj, Car.
Masz piękne włosy.
Mówię tylko, że jeśli chcesz je obciąć, zrób to.
Nie sugeruj się innymi ludźmi.
Spójrz na siebie. Jesteś bystra i urocza.
Masz słodką buźkę małego piżmaka.
Ale wszyscy widzą tylko twoje szaleńczo piękne włosy.
A to przecież dopiero dziesiąta z twoich zalet.
Ricky!
Zatrzymajcie to! Co się dzieje?
Hej! Zostaw tę kulę!
Pomocy!
Co się stało?
Carly, współczuję ci.
Dzban. Prawie odciął jej głowę.
Już po nim.
Zapłacę 250, a nawet 300 tysięcy.
Wezmę pożyczkę, sprzedam nerkę. Pozbędę się go.
Chwila.
A gdyby nie miał pracy z taką pensją?
Gdyby ją stracił?
Spójrzmy prawdzie w oczy, potrzebujemy tej fuzji z World River.
Im tak na tym nie zależy. Dlaczego?
Już wam mówię. Są z San Francisco,
a my jesteśmy starą firmą z Nowej Anglii.
Uważają nas za dinozaury.
Szukają nowości, postępu.
Czekam na wasze pomysły.
Dean, przedstaw nam swój punkt widzenia.
Myślę, że dziś powinien wypowiedzieć się Ricky.
To nasz najnowszy pracownik i eko-bohater.
Dobry pomysł. Ricky, co nam powiesz?
Dziękuję za zaufanie, Dean, ale to ty powinieneś zabrać głos.
Nie jestem na bieżąco.
- To zrozumiałe. - Ale Ricky ma coś świetnego.
Jak to powiedziałeś? Przełom, prawda?
Przełom? Doskonale. Podziel się tym z nami.
Ja...
Rick, jem lunch za 23 minuty.
Specjalizuję się w działalności humanitarnej non-profit.
Jestem miłośnikiem świata.
Wnieśmy to ekscytujące tło
do nudnego świata inwestycji.
Panie i panowie, czy biznes nastawiony na zysk musi przynosić zysk?
Na tym to polega.
Brawo. Dziesięć punktów dla pana w konserwatywnym garniturze.
Mógłbyś rozwinąć tę myśl?
Chcę powiedzieć...
że powinniśmy rozdać biednym ludziom zarobione pieniądze.
Chyba nie rozumiem.
Ja na pewno nie.
Zastanówcie się.
Jeśli zostaniemy bankiem, który wspiera cele charytatywne,
pokocha nas cały świat.
W życiu nie słyszałem większej bzdury.
Chwila. Czytaj między wierszami, Billings.
Właśnie o tym mówiłem.
Chodzi mu o to, że musimy wszystko zmienić,
spróbować czegoś nowego.
Nie to miał na myśli.
Jak firma Toms.
Dodawali do każdej pary butów drugą za darmo.
Można by pomyśleć, że to głupi pomysł,
ale jaki mieli przychód?
W zeszłym roku 170 milionów.
170 milionów. Imponujące.
Nie możemy rozdać wszystkich pieniędzy,
ale możemy przeznaczyć część z nich na inicjatywy dobroczynne.
Muszą być też ulgi podatkowe.
Właśnie, podatki.
Nazwijmy to „Inwestycją w dobry nastrój”.
Pokażemy ludziom, że nam zależy.
„Inwestycja w dobry nastrój”. Podoba mi się. Brawo, Rick!
Dzięki, Ted.
Coś ty powiedział?
Nic. Ja tylko powiedziałem do niego „wal się”.
Tak, wal się, Billings.
Tak sobie żartujemy. Ale wal się, Billings.
Zrobimy tak.
W środę przylatują ludzie z World River.
W środę? Dlaczego?
Bo w środowy wieczór spotkamy się u mnie w klubie
i obejrzymy odcinek Bohatera tygodnia.
Niech żyją kluby!
Jasne. Przyjdźcie z rodzinami i bądźcie w świetnej formie.
W środę pokażemy im, jacy jesteśmy.
Nowocześni, zabawni,
świadomi społecznie. Jesteśmy amerykańskimi bohaterami.
Co tu się dzieje?
Czuję się jak Jason Bateman w każdym odcinku Ozark.
Szefie, masz chwilę?
Jasne.
Dean, JT. Jak leci?
Co ty tu robisz?
Pracuję dla niego.
Jako kto?
Nie wiem. Chyba asystent.
Młody Wesley będzie świetnym attaché.
Kto jest twoim attaché?
Nikt. Nie jestem zagranicznym dyplomatą.
Musimy sobie porozmawiać.
Najpierw chcę ci coś pokazać.
Po pierwsze dziękuję, że dziś we mnie uwierzyłeś.
Nie wpadłbym na to, gdybyś nie rzucił mnie na głęboką wodę.
Do usług.
Już wiem, w czym tkwi problem.
Jaki problem?
Z fuzją.
Rozgryzłeś całą firmę po jednym spotkaniu?
Nakręciłem to rano telefonem, a mój attaché wrzucił to na kompa.
Patrzcie.
Widzicie?
No widzicie?
- Ale co? - Gość to fiutotrzepacz.
Że co? O czym ty mówisz?
Oglądajcie.
Zawsze, gdy chce coś podkreślić,
wkłada do ust niewidzialnego penisa.
Pamiętacie, jak wymachiwał Obama?
Summerhayes ma podobnie,
ale macha tak, jakby brał fiuta do gęby.
O Boże. To fiutomachacz.
Na wszystko jest czas i miejsce, ale w biurze to nie przejdzie.
Wrzućmy to na TikToka.
Co wy na to? Powiedzieć mu?
Ale co?
Że jest fiutomachaczem.
- No jasne. - Koniecznie.
Pracujesz dla niego?
Szukasz pracy, kiedy chce zniszczyć nam życie?
Mojego nie chce zniszczyć. Zależy mu na mnie.
Gdybym nie znalazł pracy, Keith by mnie zostawił.
Zresztą, moi tak zwani kumple nie zaoferowali mi pracy.
Jaja sobie robisz?
Wy dwaj! Do mnie!
Siadać.
Pokaż im.
Już to zrobiłem.
Wiedzieliście i nic mi nie powiedzieliście?
- Uznaliśmy, że to tylko... - Maniera.
To nic takiego. Zwłaszcza w dzisiejszych czasach.
Wiem, że to nic takiego. Dwóch moich synów to geje,
a trzeci wciąż bada grunt.
Ale nie mogę chodzić tak na spotkania.
Nic dziwnego, że nie są zainteresowani fuzją.
Byli tak rozkojarzeni, że mnie nie słuchali.
Nie wiemy, czy robiłeś to wszędzie.
Wiemy tylko o dzisiejszym spotkaniu.
Wcześniej tego nie widziałem.
Naprawdę?
Mam link do konferencji.
Ta fuzja pozwoli nam
jeszcze bardziej zwiększyć naszą efektywność kapitałową.
- Patrz. Fiutomachasz jak szalony. - Boże.
Są firmy, które chcą stać się większe.
Są i takie, które chcą stać się mniejsze.
Cztery razy w dziesięć sekund.
Boże. To prawda.
Z drugiej strony, by poprzeć wszystko, co robimy...
Boże! Teraz wyglądam, jakbym ugniatał jaja.
...wiedzą i planowaniem.
A teraz bierzesz dwa na raz.
...firmą, która może zrobić to i to.
Boże. Wyłącz to.
Niektórzy mówią...
Dobrze, od tej pory za fuzję odpowiada Stanicky.
Co?
Ted, pracuję nad tym od dziewięciu miesięcy.
I spójrz, dokąd nas to doprowadziło. On jest tu jeden dzień...
- Znowu wymachujesz. - Jezu!
Do sedna.
Stanicky mówi wprost, czy są to dobre, czy złe wieści.
On przejmuje fuzję. Koniec dyskusji.
Jezu!
Niech to zniknie. Wyłącz to.
Wyłącz to.
Dobrze. Wciskam, ale nie...
Daj mi to. Nie wiem, jak to działa.
- Jest gdzieś informatyk? - To ja.
Kurwa!
Dean.
Pomimo tego, co powiedział Ted,
nie udaję, że wiem o firmie więcej niż ty.
To znaczy udaję,
ale ty jesteś lepiej poinformowany.
Zależy mi na twoim zdaniu.
- Co? - Nie chcę tego zapomnieć.
O jaką podwyżkę powinienem poprosić?
Ja pierdolę!
Zwolnisz się! Dzisiaj!
- O czym ty mówisz? - To koniec, Rod.
Ricky.
Nie jesteś Ricky! Jasne?
Zrozum to! Ricky Stanicky nie istnieje!
Istnieje. Spójrz.
„Richard Barbara Stanicky”?
Po babci.
Skąd to, kurwa, masz?
Zmieniłem imię i nazwisko.
Zapłaciłem, żeby wysłali w ciągu dnia.
O Boże.
Spójrz na to z mojej perspektywy.
Urodziłem się do tej roli i wymiatam.
Nie. Zatrudnili cię bezpodstawnie.
- Okłamałeś ich. - Nie. To ty ich okłamałeś.
Tu mnie masz.
Ale to co innego. Zagrażasz karierom innych ludzi.
Karierom? Pracuję tu dwa dni i już jestem nad tobą.
Mówię o karierze Erin!
Summerhayes łyka twoje pieprzenie,
ale ja wiem, kim naprawdę jesteś.
Nabrzmiałym Rodem, chlejusem!
Tak.
Byłem chlejusem.
Miałem beznadziejną pracę i zero przyjaciół.
Teraz mam wszystko.
I już nie piję.
Jeśli odejdę, wszystko przepadnie.
Zawsze byłem tylko gównianym dzieckiem.
Teraz mogę być kimś, kto naprawdę jest lubiany.
Nie odbieraj mi tego. Proszę.
Posłuchaj, to musi się skończyć.
Co ty odwalasz? Przestań.
No już!
Zabiją mnie, jeśli wrócę.
Co?
Zabiją mnie w Atlantic City.
Kto?
Wielka Stopa i jego kumpel Joe Pesci z kasyna.
Powiedziałem, że to szaleni fani. Są szaleni, ale to nie fani.
Czemu? Co zrobiłeś?
Nie wiem.
Po chlaniu film mi się urywa. To mogło być cokolwiek.
Raz obudziłem się po 5-letnim melanżu
jako kierownik w Arby's.
Poza tym mam długi u złych ludzi.
Więc...
Masz rację. To moja wina.
Moja wina.
Miałem wszystko.
Przyjaciół, świetną pracę.
Najżyczliwsza
i najpiękniejsza kobieta mnie pokochała.
Erin to najlepsze, co mnie spotkało.
Teraz to wszystko stracę.
Nie rozumiem, czemu nie chcesz się przyznać.
Na to już za późno.
Wcale nie.
Z Waszyngtonu mówił Steve Smith.
Jutro o 19 przedstawimy naszego Bohatera tygodnia.
Dokładeczka frytek? O tak!
Wpadnij do Red Robin na darmową dokładkę frytek.
Stanicky jest jak świeczki urodzinowe.
Choćbym dmuchał z całych sił, nie chce zgasnąć.
Kocham cię jak brata, ale masz jedną wielką wadę.
Za dużo kłamiesz.
Ja? Nie jesteś lepszy.
Bo mnie zmuszasz.
Od razu chciałem się przyznać,
ale zakazałeś.
Troszczyłem się o JT.
To nie ma z nim związku.
Chodzi o ciebie.
Rod miał fałszywe życie i uczynił je prawdziwym.
Ty prawdziwe życie uczyniłeś fałszywym.
Jebać to. Mam dość. Nie polepszasz sytuacji.
Wiem, że nie wpadłeś do rowu.
Co?
Wiem, że nie wpadłeś do rowu.
W tamto Halloween, gdy złamałeś rękę.
Gdy obrzuciliśmy dom jajkami,
rozeszliśmy się.
Poszedłem do ciebie, bo cię szukałem.
Byłeś w domu. Słyszałem go.
Słyszałem, co ci zrobił.
To był wypadek. Był pijany.
Widzisz? Znowu kłamiesz.
Stary, rozumiem, że dorastałeś w posranym domu
i miałeś posranego ojca.
Dlatego nocowałeś u mnie i JT.
Pewnie dlatego zacząłeś kłamać. Żeby się chronić.
Ale nie jesteś już tym chłopcem.
Pozwalasz, żeby to gówno robiło z ciebie podłą osobę.
Powiedz Erin prawdę. Nic ci nie zrobi.
Hej. Gdzie byłaś? Martwiłem się.
Dzwoniłem.
Posłuchaj, Erin.
Nie możesz wypuścić reportażu.
Na to już za późno.
Nie rozumiesz.
Nie można go przełożyć albo zastąpić?
Tak się mówi? Zastąpić?
Sporo nie wiesz o Rickym.
Chyba o Rodzie?
Nie udawaj zaskoczonego.
Jestem dobrą reporterką. Sam to powiedziałeś.
- Tak, wiem. - Domyśliłam się już na bricie.
Nairobi?
Mówiłeś, że wylatuje, by pomóc w walce z ebolą,
ale od czterech lat nie było żadnego przypadku tego wirusa,
a na pewno nie w Nairobi. Zresztą mają już szczepionkę.
To dobrze.
Ricky pokazał mi waszą Biblię.
Jest żałosna.
Kłamaliście, żeby pojechać na finał dziecięcej ligi bejsbolowej,
Lebowski Fest i do muzeum z małymi pociągami?
Wes lubi pociągi.
Dwa razy byliście w Dollywood.
Czemu mnie nie zabrałeś? Uwielbiam Dolly Parton.
- Przepraszam, nie wiedziałem. - A najgorsze jest to,
dlaczego w ogóle kłamałeś.
Uciekałeś ode mnie.
- Od nas. - Nie.
Nieprawda.
To już nie ma znaczenia, Dean.
Już za późno.
Niech ten dzień się skończy.
Zgadzam się. A jeśli stchórzył i się nie pojawi?
Gdzie jest Dean?
Będzie lada chwila.
A Ricky? Szefowie World River chcą go poznać.
Też już jedzie. Jest tu jego attaché.
Dzień dobry.
Na czym skończyliśmy?
Hej.
Gdzieś ty był?
Ricky ma zapowiedzieć program. Gdzie on jest?
Nie będzie programu.
Co?
Ricky nie jest Bohaterem tygodnia. Erin wszystkiego się domyśliła.
Ale czego?
Że Ricky nie istnieje. Wie od ceremonii.
Okłamała nas? Co za chamski ruch.
Jesteś idiotą?
Co powiemy Summerhayesowi?
Prawdę.
Daj spokój, nie rób tego. Dean!
Witam wszystkich.
Dziękuję za przybycie.
Dziękuję. Widzę zarówno wielu dawnych znajomych,
jak i wielu nowych.
A także dwie świetne firmy, które...
są zdolne do wielkich rzeczy.
Liczyłem, że nasz bohater, Ricky Stanicky,
osobiście zapowie ten program.
- Mogę coś powiedzieć? - Oczywiście. Proszę.
Dean Stanton, zastępca kierownika ds. obsługi inwestorów.
Niestety MFMBC nie przedstawi Ricky'ego Stanickiego jako bohatera.
Dlatego, że Ricky nie jest bohaterem.
On nie istnieje.
- Co? - Nie rozumiem.
Wymyśliłem go.
Tak jest, kurwa!
Okłamałem was.
I nie mogę się wyłgać.
Przepraszam, Ted.
Nie zasługujesz na to.
Chciałbym przeprosić także wszystkich gości z San Francisco.
Summerhayes Financial to fantastyczna firma.
Nie pozwólcie, by moje czyny zniszczyły świetną współpracę.
Że co, do chuja?
Nie wiem, co robić.
Mówiłam.
Gdzie ten dyniogłowy zjeb?
Nie czaję.
Skoro program to ściema, czemu przyjechała ekipa?
- Jaka ekipa? - Wczoraj.
Byłeś na lunchu, przyjechali na wywiad z Rickym.
Pomogłem to zorganizować.
Dean, nie musisz nic zabierać z biura.
Wszystko spakujemy. A potem spalimy.
Stoję przed siedzibą Summerhayes Financial,
cenionej instytucji w centrum Providence w stanie Rhode Island.
A oto Richard Barbara Stanicky.
Jesteśmy jak bukmacherzy.
Ale tacy mili, nie łamiemy nóg.
Po kilku latach...
Dlaczego to jeszcze leci?
...jest najnowszym
i jednym z najlepiej opłacanych pracowników Summerhayes Financial.
- Gdzie gość od telewizora? - To ja.
- A nie jesteś informatykiem? - Też.
Jednak musicie wiedzieć coś jeszcze o tym odnoszącym sukcesy menedżerze.
To oszust.
Jestem Ted Summerhayes...
Zgadza się. Ricky Stanicky to Rodney Rimestead,
artysta wykonujący pornograficzne wersje rockowych utworów z Atlantic City
znany jako Nabrzmiały Rod.
Spytaliśmy pana Rimesteada,
jak został biznesmenem Rickym Stanickim.
Kręciłem się w barze w kasynie w Atlantic City.
Nie miałem pieniędzy, przyjaciół, nie szanowano mnie. Byłem alkoholikiem.
Jestem alkoholikiem.
Robiłem, co mogłem, by przeżyć.
NAGRANIE UDOSTĘPNIONE PRZEZ KASYNO SLOT SWAMP
Dobry Boże!
Pewnego wieczora poznałem Deana Stantona i jego kumpli.
Kupili mi jedzenie i drinka.
Pytali, kim jestem. Chcieli pomóc.
Niedługo Rod przekonał się, że nie kłamali.
Dean! Musisz to zobaczyć!
Za kilka dni znów skontaktowali się z Rodem.
Nie mogłem w to uwierzyć.
Spotkałem ich raz, na kilka minut.
A jednak zaproponowali mi życiową szansę.
Co to była za propozycja? By zostać Rickym Stanickim.
Mówili, że koniec z przegrywem Rodem.
Miałem zostać Rickym, zwycięzcą.
Po raz pierwszy ktoś we mnie uwierzył.
Gdy Rod, teraz Ricky, przeniósł się do Providence,
Dean z przyjaciółmi zaczęli tworzyć
nową tożsamość dla człowieka, który kiedyś występował z psami.
Kolejny materiał może być nieodpowiedni dla niektórych widzów.
Mamy noc przepiękną Gwiazdy jaśniutko lśnią
A me psy razem jęczą
Księżyc już w pełni jest...
Dali mi książkę. Nazywają ją Biblią.
To przewodnik po życiu Stanickiego.
O tym, jak wieść dobre życie. Jak uczyć się na własnych błędach.
Zrozumiałem, kim mogłem być i co mnie ominęło.
Lektura uświadomiła mi,
że to nie musi być tylko marzenie.
I tak Ricky przestał pić i zaczął szanować samego siebie.
Wkrótce dostał pracę w Summerhayes Financial.
Dean przedstawił mnie Tedowi.
To jeden z tych bogaczy, którzy mają jachty,
by pochwalić się kasą.
Ale facet ma złote serce.
Ruszył nasz nowy projekt.
Dzięki Deanowi poznałem nowych znajomych.
A także piękną dziewczynę z piękną duszą.
Zacząłem prowadzić normalne życie. Zostałem Rickym Stanickim.
I gdzieś pośrodku tego wszystkiego
zatarła się granica między mitem a rzeczywistością.
I w ten nieprawdopodobny sposób alkoholik i wyrzutek z Atlantic City
znalazł nowe, szczęśliwe życie w naszym stanie.
Bohaterem? Ja? Nie.
Bohaterami są ci, którzy mnie uratowali.
Dean Stanton, JT Levine i Wes jakiś tam.
Historia, która zaczęła się od oszustwa,
jakimś cudem
przerodziła się w opowieść o odkupieniu, odrodzeniu i miłości.
A ponieważ uwierzył, że każdy, w dowolnej chwili,
może stać się tym, kim chce,
wybraliśmy Ricky'ego na bohatera tygodnia.
Brawo, Ricky!
Ricky!
Spadłeś na cztery łapy, co?
Ale co pomyślą o mnie?
Poważnie?
Co za cudowna i inspirująca historia.
Spisałeś się, Ted. Ty też, Dean.
Ja nic...
Summerhayes, otaczasz się świetnymi ludźmi.
Idea drugiej szansy i zadowolenia z inwestycji
to nasz cel.
To właśnie nasz styl.
To Ted dostrzegł potencjał w Rickym.
Również on zaproponował współpracę z organizacjami charytatywnymi.
Dla ulg podatkowych.
Skromy z ciebie sukinsyn, co?
Umowa stoi?
Nie wiem. Dean, co ty na to?
- Umowa stoi. - Ależ oczywiście. Dziękuję.
- Wspaniale. - Dziękuję.
Pozwoliłeś zmyślonemu kumplowi obrzezać syna?
Kotku, pracował w Beefsteak Charlie's.
Gdzie?
Przegiąłeś.
Będziesz spał na podwórku przez pół roku!
Zgoda. To bardzo uczciwa kara.
Będzie cudownie. Dziękujemy.
Nie rozumiem. Jak to się stało?
Gdy cię przejrzałam, wkurzyłam się.
Specjalnie cię okłamałam, żeby ci dopiec.
Ale kiedy Ricky dostał pracę,
pomyślałam, że może faktycznie kryje się za tym jakaś historia.
Pogadałam z moimi producentem,
a on ze swoim znajomym w MFMBC. Zgodzili się.
Te wszystkie kłamstwa...
Wybaczysz mi kiedyś?
Nie będzie łatwo.
Ale... to pomoże.
Miałem wszystko. Przyjaciół, świetną pracę.
Najżyczliwsza i najpiękniejsza kobieta mnie pokochała.
Erin to najlepsze, co mnie spotkało.
Ricky mi to wysłał.
- Do dzieła. - Kto to?
Ricky, uważaj!
Poszło po twojej myśli, palancie?
Trzymaj, Rimestead. Pismo doręczone.
Co?
Co to jest?
Nakaz zaprzestania od Billy'ego Idola.
Jeśli jeszcze raz zhańbisz którąś z jego piosenek swoimi obrzydliwymi tekstami,
zobaczymy się w sądzie.
To Billy Idol mnie widział?
Wal się.
W dechę!
Więcej szampana!
Billy Idol.
To Al Green?
Otis Redding.
- Był ślepy? - Nie.
Na pewno? Brzmi na ślepego.
- Masz rację. - Nie był ślepy.
Sok żurawinowy bez lodu.
I talerz chrupiących kalmarów. Epicki wieczór, co?
No raczej.
Ricky, wracaj tu!
Czas się pobawić z narzeczoną.
- Żartujesz? - Tak.
Ale kto wie.
Nie planujcie nic na sobotę. Mamy sporo roboty.
Praca w sobotę?
Tak. Zapisałem nas na sprzątanie zatoki Narragansett.
Dobre.
Mówię serio. Ogarniemy zatokę.
Rany.
Za Ricky'ego Stanickiego.
Naszego najlepszego kumpla.
Kocham was.
Pa.
SZCZĘŚLIWA LASKA MIKOŁAJA
Zanim do tego dojdę, chciałbym powiedzieć...
Napisy: Maria Plicner
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski