1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:21,760 --> 00:00:24,040
เกือบสิบโมงแล้ว

4
00:00:24,120 --> 00:00:25,560
เรากำลังไปที่ภูเขา

5
00:00:25,640 --> 00:00:28,320
วันนี้อากาศแจ่มใสในเซียร์รา เนวาดา

6
00:00:28,840 --> 00:00:31,720
เราอยู่กับคาร์ลิโตส ปาเอซ วิลาโร

7
00:00:32,240 --> 00:00:33,800
วาสโค อีชาวาร์เรน

8
00:00:34,440 --> 00:00:36,120
โคโค่ นิโคลิช

9
00:00:36,640 --> 00:00:37,840
เอนริเก ปลาเตโร่

10
00:00:38,360 --> 00:00:40,920
และอันโตนิโอ วิซินตินที่สุดยอดมาก

11
00:00:41,000 --> 00:00:44,120
- เราดีใจมากที่ได้มาที่นี่
- อยู่ในเทือกเขาวันที่สองแล้ว

12
00:00:44,200 --> 00:00:45,480
อยู่ในเทือกเขาวันที่สองแล้ว

13
00:00:45,560 --> 00:00:48,760
วันนี้รู้สึกหนาวขึ้น ไม่รู้สิ

14
00:00:48,840 --> 00:00:51,840
ลมแรงขึ้น ภูเขารออยู่ มันต้อนรับเรา

15
00:00:51,920 --> 00:00:53,320
มันโอบกอดเรา

16
00:00:53,400 --> 00:00:55,120
และเราก็โอบกอดมัน

17
00:00:57,320 --> 00:01:02,360
{\an8}(หิมะโหด คนทรหด:
เราเป็นใครในเทือกเขานี้)

18
00:01:06,960 --> 00:01:12,080
ผมเจอหนังสือหิมะโหด คนทรหด
ขณะค้นคว้าข้อมูลสำหรับเรื่องสึนามิ ภูเก็ต

19
00:01:12,160 --> 00:01:14,040
สึนามิ ภูเก็ตใช้เวลาถ่ายทำหนึ่งปี

20
00:01:14,120 --> 00:01:18,200
ในวันสุดท้ายของการถ่ายทำ
เบเลนคุยโทรศัพท์

21
00:01:18,280 --> 00:01:20,400
กับทนายที่เป็นตัวแทนผู้รอดชีวิต

22
00:01:20,480 --> 00:01:25,040
จัดการขั้นตอนต่างๆ ให้เสร็จ

23
00:01:25,120 --> 00:01:28,440
เพื่อทำให้หนังเรื่องนี้เป็นจริง

24
00:01:29,080 --> 00:01:30,600
{\an8}(วันศุกร์ที่ 13 ตุลาคม 1972)

25
00:01:30,680 --> 00:01:35,040
{\an8}(เที่ยวบินเช่าเหมาลำของกองทัพอากาศอุรุกวัย
ตกกลางเทือกเขาแอนดีส)

26
00:01:35,680 --> 00:01:40,040
{\an8}(มีผู้โดยสารเพียง 16 คนจาก 40 คน
ที่รอดชีวิตหลังจากติดอยู่ในเทือกเขา 72 วัน)

27
00:01:40,840 --> 00:01:44,920
{\an8}(เหตุการณ์นี้เป็นที่รู้จักในชื่อ
ปาฏิหาริย์แห่งเทือกเขาแอนดีส)

28
00:01:45,440 --> 00:01:48,480
{\an8}ตอนเราได้ยินเกี่ยวกับหนังของบาโยน่า
เราก็เริ่มมีไอเดีย

29
00:01:48,560 --> 00:01:51,080
{\an8}ว่าบทและทุกอย่างจะเป็นรูปเป็นร่างยังไง

30
00:01:51,160 --> 00:01:54,480
{\an8}เราเริ่มรู้สึกมีความหวัง

31
00:01:54,560 --> 00:01:58,120
และรู้สึกโล่งใจ มีความสุขที่จะได้เล่าเรื่องราว

32
00:01:58,200 --> 00:01:59,280
ที่มีทุกคนในเหตุการณ์ด้วย

33
00:01:59,360 --> 00:02:02,400
{\an8}เราให้อิสระเจ.เอ.เต็มที่

34
00:02:02,480 --> 00:02:05,320
{\an8}ในแง่ของบทและอย่างอื่นทั้งหมด

35
00:02:05,400 --> 00:02:06,760
ผมพูดกับเจ.เอ.แค่ครั้งเดียวว่า

36
00:02:06,840 --> 00:02:10,360
"อยากทำอะไรก็ทำได้เลย
แต่รู้ไว้ว่าเรื่องนี้สำคัญกับชีวิตผมมาก"

37
00:02:10,440 --> 00:02:14,520
{\an8}นี่เป็นโศกนาฏกรรมที่น่ากลัวมาก
อย่างน้อยก็สำหรับผม

38
00:02:14,600 --> 00:02:18,880
นึกภาพการสูญเสียแม่ น้องสาว
และเพื่อนสนิทในวันเดียวกันดูสิ

39
00:02:18,960 --> 00:02:21,280
และต้องฝังพวกเขาด้วยมือตัวเอง

40
00:02:21,360 --> 00:02:24,680
การมีชีวิตอยู่ 72 วัน
ในที่ที่แย่ที่สุดเท่าที่จะจินตนาการได้

41
00:02:24,760 --> 00:02:28,320
การปีนเขาที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
ในประวัติศาสตร์การปีนเขา

42
00:02:28,400 --> 00:02:31,040
{\an8}หนังเรื่องนี้บอกเล่า

43
00:02:31,520 --> 00:02:34,680
{\an8}ธรรมชาติที่ยิ่งใหญ่และน่าสะพรึง

44
00:02:34,760 --> 00:02:39,000
ของสถานที่แห่งนั้น
ที่ธรรมชาติครอบครองไว้ในอำนาจของมัน

45
00:02:39,080 --> 00:02:42,000
{\an8}ถ้าคุณไม่เห็นมันกับตาตัวเอง

46
00:02:42,080 --> 00:02:44,600
{\an8}คุณจะไม่รู้เลยว่ามันเป็นยังไง

47
00:02:45,160 --> 00:02:47,200
ที่เดินอยู่บนไหล่เขามหึมานั่น

48
00:02:47,280 --> 00:02:50,800
คิดดูสิว่านี่เป็นยังไงสำหรับเรา
มันเหมือนการกลับไปที่นั่นอีกครั้ง

49
00:02:57,240 --> 00:03:00,240
{\an8}(ตุลาคม 2021
การเดินทางครั้งแรกของทีมหิมะโหด คนทรหด)

50
00:03:00,320 --> 00:03:03,760
{\an8}(ไปยังหุบเขาแห่งน้ำตา (แอนดีส)
สถานที่ที่เครื่องบินตก)

51
00:03:06,360 --> 00:03:08,760
{\an8}(กลุ่มนี้นำโดยเบเนกัสบราเธอร์ส)

52
00:03:09,400 --> 00:03:12,160
{\an8}หนึ่งในสิ่งที่น่าทึ่งที่สุด

53
00:03:12,240 --> 00:03:14,960
เกี่ยวกับหุบเขาแห่งน้ำตา ที่ที่เครื่องบินตก

54
00:03:15,040 --> 00:03:17,640
คือเสียง เพราะมันเป็นที่ที่ไม่มีสิ่งมีชีวิตอยู่

55
00:03:17,720 --> 00:03:19,360
มันเงียบกริบเลย

56
00:03:19,440 --> 00:03:22,280
และก็มีลมกระโชก

57
00:03:22,360 --> 00:03:26,000
ซึ่งที่ความสูง 4,000 เมตร มันแรงมาก

58
00:03:26,080 --> 00:03:28,440
ครั้งแรกที่เราไปถ่ายทำในเทือกเขาแอนดีส

59
00:03:28,520 --> 00:03:31,280
ปีนั้นแทบไม่มีหิมะเลย

60
00:03:31,360 --> 00:03:35,520
เราถ่ายทำกันเยอะมากและใช้เวลาอยู่ที่นั่น
เพื่อทำความเข้าใจสภาพแวดล้อม

61
00:03:35,600 --> 00:03:38,960
แต่เราต้องกลับไปถ่ายทำในอีกหนึ่งปีต่อมา

62
00:03:39,040 --> 00:03:42,200
ตอนจบของการถ่ายทำ เจ.เอ.และผู้กำกับภาพ

63
00:03:42,280 --> 00:03:45,920
หัวหน้าฝ่ายเทคนิคพิเศษ
และเอนโซ ตัวแสดงนำของเรา

64
00:03:46,000 --> 00:03:49,600
ไปที่หุบเขาแห่งน้ำตาเพื่อถ่ายวิดีโอ

65
00:03:49,680 --> 00:03:54,560
มันเหมือนบางอย่าง
ในสารคดีธรรมชาติที่น่าทึ่งมาก

66
00:03:54,640 --> 00:03:59,800
เหมือนภูเขาอนุญาตให้เราถ่ายทำที่นั่น

67
00:04:00,320 --> 00:04:05,360
หิมะตกหนักมาก
แทบจะเหมือนในปีที่เครื่องบินตกเลย

68
00:04:05,440 --> 00:04:08,320
ซึ่งเป็นหนึ่งในหลายปีที่หิมะตกหนักที่สุดในพื้นที่นั้น

69
00:04:21,400 --> 00:04:22,520
ผมต้องทำอะไรครับ

70
00:04:22,600 --> 00:04:24,480
เจ.เอ.จะบอกคุณเองค่ะ

71
00:04:24,560 --> 00:04:27,560
{\an8}พวกเขาขอให้เรารวบรวมข้อมูลและอะไรแบบนั้น

72
00:04:27,640 --> 00:04:31,000
{\an8}- และคุยกับคุณนิดหน่อย
- โอเค

73
00:04:31,080 --> 00:04:33,280
คุณชอบนั่งริมหน้าต่างหรือนั่งติดทางเดิน

74
00:04:33,360 --> 00:04:35,360
คุณชอบนั่งริมหน้าต่างหรือนั่งติดทางเดิน

75
00:04:37,360 --> 00:04:39,040
ริมหน้าต่างหรือติดทางเดิน

76
00:04:41,600 --> 00:04:42,560
เดี๋ยวนะ

77
00:04:43,160 --> 00:04:46,200
{\an8}(พวกเขากำลังจะได้ทราบข่าว
ที่จะเปลี่ยนชีวิตพวกเขา…)

78
00:04:47,400 --> 00:04:49,400
- อะไรนะ
- ริมหน้าต่างหรือติดทางเดิน

79
00:04:49,480 --> 00:04:50,760
ผมจะได้เล่นหนังเหรอ

80
00:04:50,840 --> 00:04:52,160
บอกมาสิ เร็วเข้า

81
00:04:52,240 --> 00:04:55,280
อย่าทำแบบนั้นสิ เร็วเข้า พอได้แล้ว

82
00:04:55,360 --> 00:04:59,040
มาเรีย ลอรา เบอร์ช
ทำได้เยี่ยมมากในการคัดตัวแสดง

83
00:04:59,120 --> 00:05:03,920
และต่อมาก็ฝึกสอนนักแสดง
นานกว่าหกหรือเจ็ดเดือนได้

84
00:05:04,000 --> 00:05:07,800
มันเป็นการตัดสินใจที่ดีจริงๆ
ที่ไม่เลือกนักแสดงชื่อดัง

85
00:05:07,880 --> 00:05:11,200
เป้าหมายคือทำให้ทุกอย่างใกล้เคียงกับชีวิตจริง

86
00:05:11,280 --> 00:05:13,600
เหมือนทุกอย่างในหนัง

87
00:05:13,680 --> 00:05:15,360
คุณจะขึ้นเครื่องหรือเปล่า

88
00:05:20,120 --> 00:05:21,120
คุณนี่แย่สุดๆ

89
00:05:28,120 --> 00:05:29,920
ทำไมถึงทำกับผมแบบนี้

90
00:05:31,560 --> 00:05:32,560
ว้าว

91
00:05:32,640 --> 00:05:35,200
เดี๋ยว คุณพูดจริงเหรอ

92
00:05:39,200 --> 00:05:42,320
เรามองหาคนที่ดูคล้ายผู้รอดชีวิต

93
00:05:43,320 --> 00:05:48,320
แต่ส่วนใหญ่
เรามองหาดคนที่มีบุคลิกตัวละครของพวกเขา

94
00:05:48,400 --> 00:05:53,520
สิ่งนั้นและการที่เราถ่ายทำนานกว่า 140 วัน

95
00:05:53,600 --> 00:05:57,040
ทำให้ในกองถ่าย

96
00:05:57,120 --> 00:06:00,360
เรามีหิมะโหด คนทรหดของเราเอง
เหมือนกองถ่ายหนังเรื่องนี้มากทีเดียว

97
00:06:05,400 --> 00:06:08,960
- คุณสมควรได้รับมันจริงๆ
- ว้าว ไม่อยากเชื่อเลย

98
00:06:09,040 --> 00:06:12,520
ผมต้องเล่นเป็นโรเบอร์โต คาเนสซ่า
คือผมอยากได้มัน

99
00:06:12,600 --> 00:06:17,640
ผมอยากได้มากเลย หมกมุ่นกับมันเลยละ

100
00:06:19,360 --> 00:06:20,360
ไม่จริง

101
00:06:22,720 --> 00:06:24,840
ให้ตายสิ

102
00:06:30,960 --> 00:06:32,080
พร้อมไหม

103
00:06:32,160 --> 00:06:33,720
พร้อม ลุยกันเลย

104
00:06:45,920 --> 00:06:50,120
นำโดยบาโยน่า

105
00:06:50,200 --> 00:06:53,200
เราทุกคนจะวิ่งฉลองชัยรอบสนาม

106
00:06:53,280 --> 00:06:57,440
เร็วเข้า ร้องกับผม…

107
00:06:58,480 --> 00:07:01,520
{\an8}(ธันวาคม 2021
ซ้อมและฝึกกับนักแสดงในบาร์เซโลนา)

108
00:07:02,040 --> 00:07:06,720
การฝึกวันนี้เน้นที่ร่างกายส่วนล่าง
และมันก็หนักมาก

109
00:07:07,240 --> 00:07:11,160
วันนี้เราต้องเล่นให้ครบสี่เซต ฝึกขาทุกส่วน

110
00:07:11,240 --> 00:07:15,080
คุณจะต้องเล่นเซตละสิบครั้ง
แต่ละครั้งค้างไว้สามวินาที

111
00:07:15,160 --> 00:07:16,760
สาม สี่

112
00:07:17,280 --> 00:07:19,480
หนึ่ง สอง สาม

113
00:07:26,640 --> 00:07:29,320
เยี่ยมมาก ค่อยๆ ลง เกร็งไว้ ยก

114
00:07:29,800 --> 00:07:30,720
นั่นแหละ

115
00:07:30,800 --> 00:07:33,400
- สู้ๆ
- ดัน ทำต่อไป

116
00:07:33,480 --> 00:07:35,560
- สู้ๆ แชมป์
- ขึ้น หก แยกเข่าออก

117
00:07:36,720 --> 00:07:37,720
สี่

118
00:07:39,280 --> 00:07:40,200
สิบ

119
00:07:40,280 --> 00:07:42,520
วันนี้ฝึกได้เยี่ยมมาก ทุกคน

120
00:07:43,040 --> 00:07:44,960
โหดแต่ดี โอเคนะ

121
00:07:45,520 --> 00:07:47,400
ได้เวลากลับบ้าน พักผ่อน แล้วก็กิน

122
00:07:52,280 --> 00:07:56,240
ผมตายวันที่ 11 ธันวาคม 1972 ตอนสิบโมง

123
00:07:56,320 --> 00:08:00,360
ผมเป็นคนที่ 29
ที่ลาจากการเดินทางที่เราเริ่มเมื่อ 58 วันก่อน

124
00:08:00,440 --> 00:08:02,440
ทิ้งเพื่อนๆ 16 คนให้สู้ต่อไป

125
00:08:02,520 --> 00:08:06,040
เจ.เอ.กำกับได้เยี่ยมมาก

126
00:08:06,120 --> 00:08:11,080
ฉันคิดว่า
มันเป็นด้านหนึ่งของโปรเจกต์ที่เขาชอบที่สุด

127
00:08:11,160 --> 00:08:13,800
เพราะนักแสดงหลายคนไม่มีประสบการณ์

128
00:08:13,880 --> 00:08:15,920
หรือเคยเล่นแต่ละครเวที

129
00:08:16,000 --> 00:08:20,360
พวกเขาไม่ชินกับการอยู่ในกล้อง
แต่เมื่อมีเจ.เอ.เป็นผู้กำกับ

130
00:08:20,440 --> 00:08:23,120
และดูแลอย่างใกล้ชิด
พวกเขาแสดงได้โดดเด่นจริงๆ

131
00:08:23,200 --> 00:08:25,960
นันโดอยากเดินไปชิลี แต่เขากลัว

132
00:08:26,040 --> 00:08:28,600
ตอนโรเบอร์โตพูดว่า "ซ่อมวิทยุกันเถอะ"

133
00:08:28,680 --> 00:08:31,240
นันโดพูดว่า "มันใช้ไม่ได้หรอก ไปกันเถอะ"

134
00:08:31,320 --> 00:08:33,840
โรเบอร์โตพูดว่า
"พยายามซ่อมให้มันใช้ได้กันเถอะ"

135
00:08:33,920 --> 00:08:37,160
"ถ้าใช้ไม่ได้ ก็ขึ้นไปบนเขากัน"

136
00:08:37,240 --> 00:08:39,560
มันได้ผลสำหรับเขา
เพราะเขาเองก็กลัวเหมือนกัน

137
00:08:39,640 --> 00:08:42,240
เขาพูดว่า "ก็ได้ แต่อย่างน้อยฉันก็มีโรเบอร์โต"

138
00:08:42,320 --> 00:08:43,760
ไป นั่นแหละ

139
00:08:43,840 --> 00:08:45,720
- ยกขึ้น!
- นี่!

140
00:08:45,800 --> 00:08:46,920
นอนลง!

141
00:08:47,000 --> 00:08:48,080
ลุกขึ้น!

142
00:08:49,000 --> 00:08:50,280
นอนลงเลย!

143
00:08:50,360 --> 00:08:54,320
ลุกขึ้นในสี่วินาที คุณหมดแรงแล้ว

144
00:08:55,800 --> 00:08:59,280
คุณต้องสนับสนุนนักแสดง

145
00:08:59,360 --> 00:09:02,760
คุณต้องให้ข้อมูลทุกอย่าง

146
00:09:02,840 --> 00:09:05,280
และให้ความช่วยเหลือทุกอย่างที่ให้ได้

147
00:09:05,360 --> 00:09:11,480
วิธีการทำงานกับนักแสดงของผม
คือให้อิสระกับพวกเขา

148
00:09:11,560 --> 00:09:14,320
หมายถึงให้โอกาสพวกเขาได้ทดลอง

149
00:09:14,400 --> 00:09:17,800
ทำผิดพลาดถ้าจำเป็นต้องทำ

150
00:09:17,880 --> 00:09:21,320
ผมบอกพวกเขาว่า "เอาเลย ทำผิดพลาด
ไม่เป็นไร เราถ่ายอีกเทคได้"

151
00:09:21,400 --> 00:09:22,720
พวกเขาจะได้ลองทำสิ่งต่างๆ

152
00:09:22,800 --> 00:09:26,280
ซึ่งจะทำอย่างนั้นได้ พวกเขาต้องมีข้อมูลทุกอย่าง

153
00:09:26,360 --> 00:09:30,080
อีกสี่วันเราจะไปกรานาดากัน ไม่อยากเชื่อเลย

154
00:09:30,160 --> 00:09:33,320
มันจะตึงเครียดมากๆ
แต่ก็สุดยอดเลย มันต้องดีแน่

155
00:09:33,400 --> 00:09:36,280
เราพร้อมจะไปที่นั่นแล้ว
เราอยากเริ่มจะแย่แล้วครับ

156
00:09:46,280 --> 00:09:48,080
ยิ้มเห็นฟันหรือไม่เห็น

157
00:09:48,160 --> 00:09:49,440
เห็นฟัน!

158
00:10:01,840 --> 00:10:04,440
ส่วนลำตัวเครื่องบิน เราสร้าง…

159
00:10:04,520 --> 00:10:07,280
นับรวมลำเล็กๆ ลำที่อยู่บนกิมบอล

160
00:10:07,360 --> 00:10:08,960
กับสองลำที่นี่ รวมทั้งหมดห้าลำ

161
00:10:09,040 --> 00:10:11,160
แต่ละลำมีจุดประสงค์ที่เฉพาะเจาะจงมาก

162
00:10:11,240 --> 00:10:14,160
การมีตั้งห้าลำอาจดูบ้าบอ แต่จริงๆ แล้วไม่เลย

163
00:10:14,240 --> 00:10:20,760
แต่ละลำมีหน้าที่เฉพาะเจาะจง
ทั้งห้าลำจึงทำงานร่วมกันเป็นหนึ่งเดียว

164
00:10:23,440 --> 00:10:27,000
ความท้าทายกับลำตัวเครื่องบินบนภูเขา
คือการขนย้ายมันไปที่นั่น

165
00:10:27,080 --> 00:10:31,800
มันถูกสร้างขึ้นที่นี่ในมาดริด และขนย้ายทั้งลำ

166
00:10:31,880 --> 00:10:35,240
ไปที่เซียร์รา เนวาดา แล้วก็แยกมันเป็นสามส่วน

167
00:10:35,320 --> 00:10:40,960
และขนย้ายขึ้นเขาไปยังสถานที่ถ่ายทำ
ซึ่งอยู่สูงมาก

168
00:10:41,040 --> 00:10:42,880
มันไม่สูงเท่ายอดเขาบาเลตา

169
00:10:42,960 --> 00:10:46,600
แต่มันอยู่ในส่วนที่สูงที่สุดของเซียร์รา เนวาดา

170
00:10:47,560 --> 00:10:50,280
{\an8}(13 ธันวาคม 2021
การขนย้ายลำตัวเครื่องบินไปกรานาดา)

171
00:11:13,600 --> 00:11:18,960
ขณะที่เรามีเครื่องบินอยู่ที่นั่น
เรามีลำหนึ่งอยู่ที่ระดับพื้นด้วยเช่นกัน

172
00:11:19,040 --> 00:11:21,600
ที่กลางสวนมะกอกในกรานาดา

173
00:11:23,920 --> 00:11:26,440
และเครื่องบินลำนั้นก็ก็ขึ้นลงได้

174
00:11:26,520 --> 00:11:30,240
เราสร้างแพลตฟอร์ม
ที่ทำให้เรายกเครื่องบินทั้งลำขึ้นลงได้

175
00:11:30,320 --> 00:11:34,440
เรากระจายหิมะเทียมไปรอบๆ เครื่องบิน

176
00:11:34,520 --> 00:11:37,600
หย่อนมันลง แล้วก้ยกมันขึ้นได้

177
00:11:37,680 --> 00:11:40,240
เพื่อเปลี่ยนระดับการปกคลุมของหิมะ

178
00:11:41,080 --> 00:11:43,560
วันนี้เราอยู่ที่พื้นที่ถ่ายทำข้างนอก…

179
00:11:43,640 --> 00:11:48,440
เปลี่ยนมันเป็นพื้นที่ก่อสร้าง

180
00:11:48,520 --> 00:11:49,960
เปลี่ยนเป็นแดนมหัศจรรย์ฤดูหนาว

181
00:11:50,560 --> 00:11:54,960
ตอนนี้เรากำลังพ่นขอบด้านนอกของพื้นที่ถ่ายทำ

182
00:11:55,040 --> 00:11:56,920
เราใช้ผลิตภัณฑ์หิมะสองอย่าง

183
00:11:57,000 --> 00:11:59,720
อย่างหนึ่งเป็นผลิตภัณฑ์เซลลูโลสบริสุทธิ์

184
00:11:59,800 --> 00:12:02,600
อีกอย่างเป็นผลิตภัณฑ์เซลลูโลสและแป้ง

185
00:12:08,720 --> 00:12:12,920
และเราก็มีเครื่องบินลำที่สาม ซึ่งอยู่ที่พื้นที่ถ่ายทำ

186
00:12:13,000 --> 00:12:14,400
ในเทือกเขา

187
00:12:14,480 --> 00:12:16,080
ที่ความสูง 2,000 เมตร

188
00:12:16,160 --> 00:12:19,360
เราสร้างโกดังและติดตั้งจอแอลอีดี

189
00:12:19,440 --> 00:12:22,480
เพื่อสร้างเทือกเขาขึ้นใหม่
เพราะเราเลี่ยงการใช้กรีนสกรีน

190
00:12:22,560 --> 00:12:25,760
และสำหรับฉากเครื่องบินตก
เราสร้างแบบจำลองของเครื่องบิน

191
00:12:25,840 --> 00:12:29,800
ลำหนึ่งเหมือนเครื่องบินลำที่สี่

192
00:12:29,880 --> 00:12:32,840
ที่อยู่บนกิมบอล

193
00:12:32,920 --> 00:12:39,440
ซึ่งทำให้เราเปลี่ยนมุมของเครื่องบินได้

194
00:12:39,520 --> 00:12:43,440
และสร้างอากาศแปรปรวน
เหมือนระหว่างเที่ยวบินจริง

195
00:12:43,520 --> 00:12:46,400
และเราก็มีชิ้นส่วนเล็กๆ ของเครื่องบิน

196
00:12:46,480 --> 00:12:51,920
สำหรับอากาศแปรปรวนที่รุนแรงขึ้น
หรือตอนเครื่องบินตก สำหรับบางช็อตโดยเฉพาะ

197
00:13:10,840 --> 00:13:13,840
{\an8}เดลต้า เพลทหนึ่ง อัลฟ่า เทคสอง

198
00:13:16,440 --> 00:13:22,320
วันที่เราเริ่มถ่ายทำ
ผู้กำกับและนักแสดงทุกคนเป็นโควิด

199
00:13:22,400 --> 00:13:24,200
{\an8}- ให้ปันโช อะบาลนั่งตรงไหน
- ที่แรกเลย

200
00:13:24,280 --> 00:13:25,840
{\an8}ให้เขาเข้าไปก่อน ไปกันเลย

201
00:13:30,720 --> 00:13:34,160
เราเริ่มถ่ายทำวันแรกโดยที่ผู้กำกับต้องอยู่ในบูธ

202
00:13:34,240 --> 00:13:36,520
สวมหน้ากาก อยู่คนเดียว

203
00:13:36,600 --> 00:13:38,920
กับไมโครโฟน ถูกแยกตัวอยู่ห่างๆ

204
00:13:39,000 --> 00:13:43,080
ส่งคำสั่งมาที่กองถ่ายและใช้ตัวแสดงแทน

205
00:13:43,160 --> 00:13:46,160
เราถ่ายได้แค่ข้างหลัง เราไม่มีนักแสดง

206
00:13:46,240 --> 00:13:48,840
ฟังทางนี้ ทุกคน เราจะเริ่มถ่ายช็อตแรกกันเลย

207
00:13:51,400 --> 00:13:52,360
เอาเลย!

208
00:13:53,800 --> 00:13:56,520
{\an8}ในช่วงสองสามวันแรกของการถ่ายทำ ผมรู้สึก…

209
00:13:56,600 --> 00:13:58,800
{\an8}เจ.เอ.ไม่ได้อยู่กับเราเพราะเขาเป็นโควิด

210
00:13:58,880 --> 00:14:03,200
{\an8}แต่เราได้ยินเสียงเขา
มันเหมือนดังมาจากหลุมศพ

211
00:14:03,280 --> 00:14:04,280
แอ็กชั่น!

212
00:14:04,360 --> 00:14:07,680
คุณหนาวมาก เหม่อลอย คุณจะตายคืนนี้

213
00:14:07,760 --> 00:14:11,400
ฉันอยากเห็นว่าคุณจะตาย คุณคิดว่าคุณจะตาย

214
00:14:11,480 --> 00:14:14,480
- ปลาเตโร่
- ฉันไม่เห็นเลยว่าคุณจะตาย

215
00:14:14,560 --> 00:14:15,880
ทุกอย่างมันแปลกมาก

216
00:14:15,960 --> 00:14:18,680
ผมคิดถึงวิธีที่เพอร์เฟกต์

217
00:14:18,760 --> 00:14:22,760
ที่สะท้อนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในปี 1972
ซึ่งอยู่ระหว่างความเป็นจริงและความไม่เป็นจริง

218
00:14:22,840 --> 00:14:25,760
ชีวิตและความตาย
กว่าวิธีที่เราเริ่มการถ่ายทำไม่ได้แล้ว

219
00:14:25,840 --> 00:14:29,000
{\an8}เรารอช่วงเวลานี้มาปีกว่าแล้ว

220
00:14:29,080 --> 00:14:33,120
{\an8}ตั้งแต่การโทรตอนคัดตัวแสดง
และตอนนี้ได้มาอยู่ที่นี่ มันแบบว่า "ในที่สุด"

221
00:14:33,200 --> 00:14:38,720
ฉากแรกๆ เป็นฉากที่ถ่ายกับนูมา
ซึ่งกล้องอยู่ใกล้มาก

222
00:14:38,800 --> 00:14:42,280
รู้สึกเหมือนเราเริ่มแข็งแกร่ง มันสุดยอดมากเลย

223
00:14:42,360 --> 00:14:44,320
ในนี้มีนี่เยอะมากเลย

224
00:14:45,160 --> 00:14:47,280
แต่ใช่ครับ มันตึงเครียดมาก ทรงพลังจริงๆ

225
00:14:47,880 --> 00:14:53,360
ทุกฉากต้องทุ่มเทหนักมาก

226
00:14:53,440 --> 00:14:56,680
มีหลายครั้งที่เรารอเดินกล้อง

227
00:14:56,760 --> 00:15:01,600
และอดคิดไม่ได้ว่านี่เป็นเรื่องจริง

228
00:15:01,680 --> 00:15:05,120
สองสามวันแรก เมื่อนักแสดงเริ่มหายดี

229
00:15:05,200 --> 00:15:07,000
พวกเขาก็เริ่มมากันทีละคน

230
00:15:07,080 --> 00:15:10,800
เราพยายามคิดตลอดว่า
แต่ละวันเราจะถ่ายช็อตไหนได้บ้าง

231
00:15:10,880 --> 00:15:13,720
เอาละ เก็บเฟรมนี้ไว้ ช่วยจัดไฟให้ที

232
00:15:13,800 --> 00:15:15,400
เพิ่มหิมะอีกหน่อย

233
00:15:15,480 --> 00:15:17,840
เพิ่มหิมะตรงมาร์เซโลหน่อย

234
00:15:17,920 --> 00:15:21,400
ผมเริ่มรู้สึกสบายใจและเข้าใจมากขึ้น

235
00:15:21,480 --> 00:15:24,840
วันนี้เจ.เอ.อยู่นอกบูธแล้ว มันเลยต่างกันมาก

236
00:15:24,920 --> 00:15:26,160
เขาอยู่ตรงนั้นกับเรา

237
00:15:26,240 --> 00:15:28,040
เราลองอะไรใหม่ๆ มันเยี่ยมมากเลย

238
00:15:34,040 --> 00:15:37,280
ในกองถ่าย มีภูเขาให้ปีนทุกวัน

239
00:15:38,120 --> 00:15:40,560
ภูเขาที่เป็นอุปลักษณ์

240
00:15:40,640 --> 00:15:45,240
ทุกครั้งที่เราถ่ายทำฉากใหม่ เราจะพูดว่า
"ตอนนี้เราต้องถ่ายทำหิมะถล่ม"

241
00:15:45,320 --> 00:15:48,720
"ตอนนี้เราต้องปีนภูเขาไปทางตะวันตก…"

242
00:15:48,800 --> 00:15:54,320
พูดอีกอย่างคือ
ทุกฉากต้องใช้ความพยายามทางร่างกาย

243
00:15:54,400 --> 00:15:55,880
และต้องใช้เทคนิคหลายอย่างด้วย

244
00:16:00,200 --> 00:16:01,200
ช่วยด้วย!

245
00:16:06,840 --> 00:16:09,920
นูมา เป็นอะไรหรือเปล่า นูมา!

246
00:16:10,000 --> 00:16:12,040
- ช่วยด้วย!
- นูมา!

247
00:16:12,120 --> 00:16:15,040
- ขอร้องละ
- วาสโค นายอยู่ไหน วาสโค!

248
00:16:21,080 --> 00:16:22,520
นูมา นายอยู่ไหน

249
00:16:25,320 --> 00:16:29,160
- คัท
- เยี่ยมมาก ฮวน ดิเอโก เก่งมาก

250
00:16:29,240 --> 00:16:31,000
- เยี่ยมมาก เพื่อน
- เรารอดมาได้

251
00:16:31,080 --> 00:16:33,800
เรารอดมาได้ เพื่อน เราเกือบหัวขาดกันแล้ว

252
00:16:33,880 --> 00:16:35,000
ตึงเครียดมากๆ

253
00:16:37,040 --> 00:16:38,000
หนาวมากเลย

254
00:16:39,080 --> 00:16:40,120
โรเบอร์โต

255
00:16:40,800 --> 00:16:41,800
นันโด

256
00:16:43,000 --> 00:16:46,960
{\an8}(สัปดาห์ที่สอง
ครั้งแรกที่ทีมขึ้นไปที่กองถ่ายบนภูเขา…)

257
00:16:49,760 --> 00:16:51,240
{\an8}(ที่ความสูงเกือบ 3,000 เมตร)

258
00:16:52,000 --> 00:16:55,480
{\an8}(นักแสดงบางคนได้เห็นหิมะเป็นครั้งแรก)

259
00:17:07,640 --> 00:17:10,880
การทำงานในสภาพแวดล้อมบนภูเขา
คือส่วนที่ยากที่สุด

260
00:17:10,960 --> 00:17:15,000
คุณควบคุมภูเขาไม่ได้ คุณจึงต้องปรับตัว

261
00:17:15,080 --> 00:17:18,560
และการปรับตัวภายในเวลาจำกัด
คือความท้าทายที่ยิ่งใหญ่ที่สุด

262
00:17:18,640 --> 00:17:22,680
โดยเฉพาะกับทีมงานหลายคนที่อยู่ไกลบ้าน

263
00:17:22,760 --> 00:17:28,680
ปักหลักอยู่ในรีสอร์ตสกีกลางฤดูท่องเที่ยว

264
00:17:28,760 --> 00:17:32,520
ทุกอย่างมันซับซ้อนจริงๆ

265
00:17:32,600 --> 00:17:37,200
{\an8}เราออกเดินทางไปทำบางอย่างที่ท้าทายมากๆ

266
00:17:37,280 --> 00:17:41,760
{\an8}ซึ่งก็คือไปถึงสถานที่ที่เข้าถึงได้ยากมากๆ

267
00:17:41,840 --> 00:17:44,560
กับอุปกรณ์เครื่องมือที่เหมาะสม กับกล้องดีๆ

268
00:17:44,640 --> 00:17:50,960
กับบางสิ่งที่ทำให้เราได้เก็บภาพความยิ่งใหญ่นั้น

269
00:17:51,040 --> 00:17:54,200
ในแบบที่ดีที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

270
00:17:56,600 --> 00:18:00,560
เราถ่ายทำที่ความสูง 3,000 เมตร
ในที่ที่มีหิมะตก

271
00:18:00,640 --> 00:18:02,320
มีมาตรการรักษาความปลอดภัยพร้อม

272
00:18:02,400 --> 00:18:05,760
จะเคลื่อนย้ายไปไหนก็ยากมาก
เราต้องทำสิ่งต่างๆ อย่างช้าๆ

273
00:18:05,840 --> 00:18:09,160
เราพยายามให้การถ่ายทำ
เป็นไปอย่างราบรื่นตั้งแต่วันแรกๆ

274
00:18:09,240 --> 00:18:16,240
เลยใช้เวลานานหน่อย
กว่าเราจะทำได้ไหลลื่นและคืบหน้า

275
00:18:16,320 --> 00:18:19,440
เร็วเข้า ดีมาก ดึงไปสามเมตร

276
00:18:19,520 --> 00:18:22,040
คาร์ลิโตส หันหน้ามาทางกล้อง
มาดูกันว่าคุณทำอะไรอยู่

277
00:18:22,120 --> 00:18:25,080
ถ้าเลือดเปื้อนคุณก็เช็ดมันออกซะ
อยู่กับคาร์ลิโตส

278
00:18:25,160 --> 00:18:26,880
วันนี้จมูกคุณเป็นอะไร

279
00:18:26,960 --> 00:18:28,960
- ผมเลือดกำเดาไหล
- ทำไม

280
00:18:29,480 --> 00:18:30,680
เรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นได้

281
00:18:30,760 --> 00:18:33,280
ความสูง การออกแรง…

282
00:18:33,360 --> 00:18:35,840
- ทำความสะอาดตัวเองหรือเปล่า
- พวกเขาใช้มันในฉาก

283
00:18:35,920 --> 00:18:38,120
{\an8}วันนี้เราจะพอแค่นี้ก่อน

284
00:18:38,200 --> 00:18:43,080
{\an8}ตอนนี้ได้เวลาสำหรับตะวันลับฟ้าสวยๆ
ฉากสุดท้าย และก็ช็อตสุดท้าย

285
00:18:43,760 --> 00:18:47,200
เราต้องใช้ประโยชน์จากแสงที่สวยงามนี้

286
00:18:47,280 --> 00:18:50,080
- ถ่ายฉาก 41 กันต่อเลย
- แอ็กชั่น

287
00:18:58,720 --> 00:19:00,360
- เอาละ
- สเลทสุดท้าย

288
00:19:06,200 --> 00:19:08,200
ผ่อนคลายมากเลย

289
00:19:17,200 --> 00:19:19,040
เยี่ยม สวยงามมาก

290
00:19:24,800 --> 00:19:27,360
ผมขอบอกเลยนะ วันนี้เราจะกินปาเอยา

291
00:19:27,880 --> 00:19:31,400
ถ้ามีนักโภชนาการโผล่มา
คงเป็นเรื่องบังเอิญที่แปลกๆ

292
00:19:37,440 --> 00:19:41,040
ตัวละครทุกตัว ตั้งแต่วันที่เกิดอุบัติเหตุ
จนกระทั่งได้รับการช่วยเหลือ

293
00:19:41,120 --> 00:19:42,840
น้ำหนักตัวค่อยๆ ลดลงเรื่อยๆ

294
00:19:42,920 --> 00:19:45,840
มันจะยาก แต่ก็มีระดับของความมุ่งมั่น

295
00:19:45,920 --> 00:19:48,320
ที่จำเป็นต่อตัวละครและเรื่องราว

296
00:19:48,400 --> 00:19:51,480
ที่เสริมการแสดง
และเราทุกคนก็ยินดีที่จะทำมัน

297
00:19:51,560 --> 00:19:54,960
พวกเขามีมูสดุลเซ่ เด เลเช่
และผมก็กินไม่ได้ด้วยซ้ำ

298
00:19:55,040 --> 00:19:58,320
- ดุลเซ่ เด เลเช่อยู่ไหน
- นี่ไง มันคือมูส

299
00:19:58,400 --> 00:20:00,800
- นี่เหรอ
- อันที่ไม่มีฉลาก

300
00:20:00,880 --> 00:20:04,400
- ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวผมกินแทน
- ขอบคุณ

301
00:20:04,480 --> 00:20:07,320
- ก็ต้องตามนั้นแหละ
- ดมดูสิ เหม็นจัง

302
00:20:07,800 --> 00:20:10,080
ให้ตายสิ ไม่อยากจะเชื่อ

303
00:20:10,160 --> 00:20:12,440
ขณะที่วันเวลาของการถ่ายทำผ่านไป

304
00:20:12,520 --> 00:20:15,760
การแต่งหน้าถูกใช้เพื่อให้พวกเขาดูเด่นขึ้น

305
00:20:15,840 --> 00:20:19,080
และนั่นก็เป็นอะไรที่ช่วยได้มากในการถ่ายทำหนัง

306
00:20:19,160 --> 00:20:22,640
นักแสดงกล้ามากพอที่จะลงมือทำ

307
00:20:22,720 --> 00:20:26,280
และถ่ายหนังตามลำดับเวลา
ลดน้ำหนักขณะที่เวลาผ่านไป

308
00:20:26,360 --> 00:20:28,560
{\an8}ผมเป็นเริมที่ปากเพราะกินไม่พอ

309
00:20:29,080 --> 00:20:32,000
{\an8}- คุณไม่ได้กินเลยใช่ไหม
- เป็นเริมเพราะทำงานหนัก

310
00:20:32,080 --> 00:20:33,560
{\an8}ผมนำหนักลด 20 กิโล

311
00:20:33,640 --> 00:20:36,480
- เลิกโม้เรื่องนั้นได้แล้ว
- ก็ได้

312
00:20:36,560 --> 00:20:38,600
คุณกินครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ เบร์รุตติ

313
00:20:38,680 --> 00:20:41,480
เมื่อเดือนธันวาคมปีที่แล้ว

314
00:20:42,400 --> 00:20:43,440
อดทนไว้!

315
00:20:47,160 --> 00:20:50,920
{\an8}เรากำลังถ่ายฉากหิมะถล่ม
2 มีนาคม 2022

316
00:20:51,000 --> 00:20:54,520
{\an8}- เงียบๆ หน่อย
- ผมจะมุดเข้าไปในนี้

317
00:20:54,600 --> 00:20:56,000
{\an8}พวกเขาต้องการความเงียบ

318
00:20:56,880 --> 00:20:58,840
{\an8}ฟังนะ เราจะเดินกล้องแล้ว

319
00:20:59,720 --> 00:21:01,400
ในหนังเรื่องนี้ ความเงียบคือทุกสิ่ง

320
00:21:05,600 --> 00:21:09,920
ในฉากหิมะถล่ม
นักแสดงมีช่วงเวลาที่ยากลำบากมาก

321
00:21:10,000 --> 00:21:15,120
คุณเห็นมันบนหน้าของพวกเขาตลอดทั้งฉาก

322
00:21:20,680 --> 00:21:25,360
สำหรับหิมะถล่ม เราใช้ปืนใหญ่ยิงหิมะ…
มันเป็นปืนลม

323
00:21:25,440 --> 00:21:27,680
เราเอาหิมะใส่ปืนใหญ่ แล้วก็ยิงมัน

324
00:21:27,760 --> 00:21:31,120
ใส่เครื่องบิน ทำให้กระเป๋าเดินทางร่วงหล่น

325
00:21:31,200 --> 00:21:32,320
เดินกล้อง

326
00:21:47,000 --> 00:21:52,480
{\an8}(เพื่อความปลอดภัยของนักแสดง
กระเป๋าเดินทางในฉากเป็นกระเป๋ายาง)

327
00:22:04,720 --> 00:22:07,760
พวกเขาต้องโผล่ขึ้นมาจากพื้น

328
00:22:09,120 --> 00:22:13,600
เรามีแพลตฟอร์มที่เป็นโพรง

329
00:22:13,680 --> 00:22:17,240
พวกเขาต้องรอให้ถึงตาตัวเอง
เพื่อมุดผ่านรูออกมา

330
00:22:17,320 --> 00:22:21,960
แต่พวกเขาต้องฝ่าทะลุหิมะจริงที่เป็นชั้นหนาด้วย

331
00:22:22,040 --> 00:22:25,120
มันหนาวมากและเย็นจัดมาก

332
00:22:35,840 --> 00:22:37,640
มันน่าเศร้าใจ น่าเศร้าใจมาก

333
00:22:37,720 --> 00:22:41,160
ผมไม่เข้าใจว่าพวกเขารอดชีวิตได้ยังไง
ผมทึ่งมากจริงๆ

334
00:22:41,240 --> 00:22:44,560
หิมะแค่นิดเดียวก็เย็นจนเจ็บแล้ว

335
00:22:44,640 --> 00:22:46,600
มันทำให้คุณหายใจไม่ออกและสิ้นหวัง

336
00:22:50,800 --> 00:22:52,800
อดทนไว้นะ!

337
00:22:52,880 --> 00:22:54,880
- มันตึงเครียดมากๆ
- มันเหลือเชื่อ… ไม่รู้สิ

338
00:22:55,400 --> 00:22:57,800
ผมไม่แน่ใจว่าเราคาดคิดไว้
ว่าหิมะถล่มจะรุนแรงขนาดนี้

339
00:22:57,880 --> 00:23:00,160
มันยากลำบาก แต่ก็ดูน่าทึ่งมาก

340
00:23:02,120 --> 00:23:04,920
ขึ้นมา!

341
00:23:10,760 --> 00:23:11,920
คัท

342
00:23:15,400 --> 00:23:18,440
{\an8}(สัปดาห์ที่ 12
หน่วยที่สามถ่ายทำฉากที่อยู่สูงขึ้นไปบนภูเขา)

343
00:23:18,520 --> 00:23:21,320
{\an8}เซียร์รา เนวาดาเป็นความท้าทายสุดๆ

344
00:23:21,400 --> 00:23:25,920
ไม่เหมือนฉากหรือสภาพแวดล้อมกลางแจ้ง

345
00:23:26,000 --> 00:23:29,120
ที่เราถ่ายทำตามปกติ นี่ยังคงเป็นภูเขาอยู่

346
00:23:29,200 --> 00:23:32,040
มันเป็นสถานที่ที่ไม่เอื้ออำนวย

347
00:23:32,120 --> 00:23:35,800
ตวามสูงคือข้อเสียที่จำกัดเราจริงๆ

348
00:23:35,880 --> 00:23:39,680
การถ่ายทำบนภูเขาสูงขนาดนั้น
เป็นเรื่องที่ท้าทายมาก

349
00:23:40,200 --> 00:23:43,080
{\an8}สาม สอง หนึ่ง ไป

350
00:23:46,360 --> 00:23:48,160
มองลงไปที่หิมะตรงนี้

351
00:23:49,600 --> 00:23:52,840
สาม สอง หนึ่ง แล้วเริ่มเดินเลย

352
00:23:56,640 --> 00:23:59,880
- ได้แล้ว คัท
- โอเค ได้แล้ว ผมพอใจแล้ว ทุกคน

353
00:23:59,960 --> 00:24:02,720
คุณต้องปีนขึ้นไปแล้วตั้งค่ายพักแรม

354
00:24:02,800 --> 00:24:06,000
ซึ่งก็คือเตียง บนหินก้อนนี้

355
00:24:06,080 --> 00:24:07,960
เราจะเริ่มบทพูดจากด้านล่าง

356
00:24:08,040 --> 00:24:11,760
แล้วยกกล้องขึ้น
และเริ่มบทพูดอีกครั้งจากข้างบน

357
00:24:11,840 --> 00:24:14,440
และถ้าเรามีเวลา เราจะทำมันอีกครั้ง

358
00:24:15,040 --> 00:24:17,320
แต่ผมไม่แน่ใจว่าเราจะมีเวลา

359
00:24:17,800 --> 00:24:19,040
แค่นั้นแหละ

360
00:24:21,480 --> 00:24:24,560
ในเรื่อง ก็อย่างที่คุณรู้
พวกเขาเดินทางหลายครั้ง

361
00:24:24,640 --> 00:24:29,400
ที่ตัวละครหลักไปหาเสบียง

362
00:24:29,480 --> 00:24:32,280
สุดท้าย พวกเขาก็พยายาม
หาทางหนีออกจากเทือกเขา

363
00:24:32,360 --> 00:24:35,560
นั่นคือสิ่งที่เราพยายามจะแสดงให้เห็น

364
00:24:36,160 --> 00:24:39,840
{\an8}(ทีมมาถึงจุดสูงสุดของเซียร์ราเนวาดา
เกือบ 3,300 เมตร)

365
00:24:40,840 --> 00:24:42,040
เยี่ยมมาก ทุกคน

366
00:24:42,120 --> 00:24:43,800
นันโดด้วย หยุดสักครู่

367
00:24:43,880 --> 00:24:45,880
มองกล้องหน่อย

368
00:24:46,520 --> 00:24:47,520
คัท

369
00:24:51,920 --> 00:24:53,000
เรียบร้อยไหม

370
00:25:05,080 --> 00:25:11,320
{\an8}(สัปดาห์ที่ 16 สัปดาห์สุดท้ายใน
เซียร์รา เนวาดา ถ่ายทำการช่วยผู้รอดชีวิต)

371
00:25:12,000 --> 00:25:14,240
วันสุดท้ายของการถ่ายทำในเซียร์รา เนวาดา

372
00:25:14,320 --> 00:25:17,360
บนภูเขา ที่ด้านนอกของลำตัวเครื่องบิน

373
00:25:17,440 --> 00:25:19,200
เราถ่ายทำการมาถึงของ…

374
00:25:19,280 --> 00:25:20,800
พูดแล้วรู้สึกตื้นตันใจมากเลย

375
00:25:20,880 --> 00:25:23,520
การมาถึงของเฮลิคอปเตอร์กู้ภัย

376
00:25:23,600 --> 00:25:27,000
เมื่อพวกเขารู้แล้วว่า
นันโดกับคาเนสซ่าอยู่ในที่ปลอดภัย

377
00:25:27,080 --> 00:25:32,760
และพวกเขาก็พร้อมรับการช่วยเหลือ
ทำใจยอมรับ 72 วันที่ผ่านมา

378
00:25:32,840 --> 00:25:35,440
พวกเขาจะทิ้งสิ่งที่เคยเป็นบ้านของพวกเขา

379
00:25:35,520 --> 00:25:37,080
และสังคมที่พวกเขาสร้างขึ้นมา

380
00:25:37,160 --> 00:25:39,360
พวกเขาอยากกลับบ้านและอยากรู้ว่า

381
00:25:39,440 --> 00:25:42,600
คนทั้งโลกจะมีปฏิกิริยายังไง
กับสิ่งที่พวกเขาประสบมา

382
00:25:42,680 --> 00:25:46,240
ช่วงเวลาที่ตึงเครียดแต่สวยงามมาก
กำลังจะจบลง

383
00:25:46,320 --> 00:25:51,080
ช่วงเวลาที่ยากลำบากที่สุด
มันเป็นความท้าทายทางร่างกายและอารมณ์

384
00:25:51,160 --> 00:25:54,240
แต่เราดีใจมากที่ได้ผ่านกระบวนการทั้งหมดนี้ได้

385
00:25:54,840 --> 00:25:56,000
และเราก็รู้สึกขอบคุณมาก

386
00:25:56,080 --> 00:25:58,240
ผมได้เรียนรู้เยอะมากจากเซียร์รา เนวาดา

387
00:25:58,320 --> 00:26:00,400
จากกรานาดา จากสเปน ผมได้เรียนรู้เยอะมาก

388
00:26:03,560 --> 00:26:05,760
ตอนที่เฮลิคอปเตอร์มาถึง

389
00:26:05,840 --> 00:26:10,680
ฉันเชื่อว่าทั้งทีม… ฉันจะไม่พูดว่า

390
00:26:10,760 --> 00:26:13,600
เรารู้สึกถึงความรู้สึกของผู้รอดชีวิตบนภูเขา

391
00:26:13,680 --> 00:26:16,200
แต่เรามีช่วงเวลาของเราที่…

392
00:26:17,800 --> 00:26:18,760
"มันจบแล้ว"

393
00:26:18,840 --> 00:26:21,480
เรายังมีอะไรต้องถ่ายทำอีกเยอะ
แต่ส่วนที่ยากคือ

394
00:26:21,560 --> 00:26:24,520
ภูเขา ลำตัวเครื่องบิน ตัวละคร

395
00:26:24,600 --> 00:26:29,520
การลดน้ำหนัก การอยู่ด้วยกัน
และที่สำคัญสุด โควิด

396
00:26:29,600 --> 00:26:32,720
การอยู่ด้วยกันในหมู่บ้านบนภูเขาที่ห่างไกล

397
00:26:32,800 --> 00:26:37,640
ช่วงเวลาแห่งความตั้งอกตั้งใจที่จริงจัง
ความพยายาม ชั่วโมงทำงาน พลังงาน

398
00:26:37,720 --> 00:26:41,920
เทคนิค ความทุกข์ ความปีติยินดี ทุกอย่าง…
มันจบลงแล้ว

399
00:26:42,000 --> 00:26:43,120
ครับ ผมไม่ไหวแล้ว

400
00:26:43,920 --> 00:26:45,360
มันเยี่ยมมากเลย ขอบคุณมากครับ

401
00:26:46,920 --> 00:26:47,920
มันจบแล้ว

402
00:26:48,000 --> 00:26:51,800
ฉันเชื่อว่ามันเป็น
หนึ่งในช่วงเวลาที่สะเทือนใจที่สุด

403
00:26:51,880 --> 00:26:54,200
ที่ฉันเคยมีในกองถ่ายหนัง

404
00:26:54,280 --> 00:26:55,320
เหลือเชื่อจริงๆ

405
00:27:05,920 --> 00:27:11,400
{\an8}(สัปดาห์ที่ 20
ทีมมุ่งหน้าไปอุรุกวัยเพื่อถ่ายทำตอนจบของหนัง)

406
00:27:11,920 --> 00:27:13,720
(กองทัพอากาศชิลี)

407
00:27:56,200 --> 00:27:59,560
ปาฏิหาริย์จริงๆ

408
00:27:59,640 --> 00:28:05,520
- หมายความว่าไงปาฏิหาริย์ แม่ครับ
- ปาฏิหาริย์จริงๆ

409
00:28:09,120 --> 00:28:10,400
คัท ทำได้ดีมาก

410
00:28:35,440 --> 00:28:36,880
(ยินดีต้อนรับสู่ซันเฟร์นันโด)

411
00:28:36,960 --> 00:28:38,000
(ยินดีต้อนรับกลับบ้าน)

412
00:28:44,520 --> 00:28:46,440
(ชิลีและอุรุกวัย)

413
00:29:07,560 --> 00:29:09,640
ขอบคุณครับ ทุกคน

414
00:29:09,720 --> 00:29:12,520
ทำงานได้เยี่ยมมาก ขอเสียงหน่อยครับ ทุกคน

415
00:29:18,440 --> 00:29:22,200
{\an8}ในสาม สอง หนึ่ง แอ็กชั่น

416
00:29:22,280 --> 00:29:24,600
{\an8}(ธันวาคม 2022 Netflix สตูดิโอส์ มาดริด
ฉากเครื่องบินตก)

417
00:29:26,800 --> 00:29:28,640
คัท

418
00:29:34,600 --> 00:29:39,800
เราจะถ่ายทำฉากเครื่องบินตก
ทั้งที่รู้ว่าในหนังทุกเรื่องของเขา

419
00:29:39,880 --> 00:29:42,880
เขาใช้เอฟเฟกต์ที่สมจริง

420
00:29:42,960 --> 00:29:47,400
ใช้นักแสดงจริงและสตั๊นท์แมนด้วย

421
00:29:47,480 --> 00:29:53,360
และการทำหนึ่งในหลายสิ่งที่บาโยน่าทำได้ดีมาก

422
00:29:53,440 --> 00:29:58,480
ซึ่งก็คือการทำให้
ผู้ชมรู้สึกเหมือนพวกเขาอยู่ในฉาก

423
00:29:58,560 --> 00:30:00,480
ท่ามกลางสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนั้น

424
00:30:03,040 --> 00:30:05,840
สาม สอง หนึ่ง เริ่ม

425
00:30:11,120 --> 00:30:15,200
ส่วนใหญ่เรามีฉากเล็กๆ
สำหรับช็อตที่เฉพาะเจาะจง

426
00:30:15,280 --> 00:30:20,240
แล้วเราก็มีเครื่องบินครึ่งลำบนกิมบอล

427
00:30:20,320 --> 00:30:25,320
เพื่อได้การเคลื่อนไหวทุกอย่าง
และมุมเอียงที่สมจริง

428
00:30:25,400 --> 00:30:27,280
กับการกระแทกด้วยเช่นกัน

429
00:30:27,360 --> 00:30:29,160
แล้วเราก็มีลำตัวเครื่องบินทั้งหมด

430
00:30:29,240 --> 00:30:34,080
อยู่บนอุปกรณ์จำลองการเคลื่อนไหว
แต่ส่วนใหญ่แล้วก็เพื่อแสดงภาพเครื่องบิน

431
00:30:34,160 --> 00:30:37,960
ในสภาวะปกติ ตอนผู้โดยสารเล่นไพ่

432
00:30:38,040 --> 00:30:40,480
เล่นกัน เอะอะโวยวาย และอะไรแบบนั้น

433
00:30:40,560 --> 00:30:44,480
เครื่องบินของจริงก็เอียงถึงมุมนี้
และมันถูกต้องตามประวัติศาสตร์

434
00:30:44,560 --> 00:30:47,960
มีลูกบอลกลิ้งอยู่บนพื้น
แอ็กชั่น! ปันโช มองออกไปนอกหน้าต่าง

435
00:30:48,040 --> 00:30:50,600
คุณกำลังจะตก เครื่องบินอยู่ข้างหน้าคุณ

436
00:30:50,680 --> 00:30:51,880
และก็ดวงอาทิตย์

437
00:30:52,480 --> 00:30:53,520
และคัท

438
00:30:57,280 --> 00:31:01,120
งานสายเคเบิลสตั๊นท์
กลายเป็นส่วนสำคัญของหนังเรื่องนี้

439
00:31:01,200 --> 00:31:04,240
เพราะมันทำให้เรา
สร้างการเคลื่อนไหวพวกนั้นได้

440
00:31:04,320 --> 00:31:07,640
ที่ความเร็วและในทิศทางที่เราต้องการ

441
00:31:07,720 --> 00:31:11,400
เราต้องเตรียมที่นั่งในลำตัวเครื่องบิน

442
00:31:11,480 --> 00:31:15,960
เพื่อที่ตัวนักแสดงเอง
จะได้มีส่วนร่วมในฉากสตั๊นท์ด้วย

443
00:31:18,560 --> 00:31:23,080
เราปรับแต่งที่นั่งทั้งหมดและใส่โฟมเพิ่มเยอะมาก

444
00:31:23,160 --> 00:31:25,800
ทำงานร่วมกับทีมเทคนิคพิเศษ

445
00:31:25,880 --> 00:31:30,040
เราสร้างถาดยางและที่วางแขน

446
00:31:30,120 --> 00:31:35,600
เพื่อป้องกันการบาดเจ็บระหว่างการกระแทก

447
00:31:42,520 --> 00:31:44,800
ฉากหลังทุกฉากในหนังคือของจริง

448
00:31:44,880 --> 00:31:49,080
มันคือช็อตที่ถ่ายในเทือกเขาแอนดีส
หรือไม่ก็รูปถ่ายจริงๆ ของเทือกเขาแอนดีส

449
00:31:49,160 --> 00:31:51,920
เพราะมันสร้างจากเรื่องจริง

450
00:31:52,000 --> 00:31:55,360
ผู้ชมมีแนวโน้มที่จะไม่ชอบภาพดิจิทัล

451
00:31:55,440 --> 00:31:58,000
เพราะมันทำให้สิ่งต่างๆ ดูสมจริงน้อยกว่า

452
00:31:58,080 --> 00:32:02,600
ผมพอใจผลงานของเฟลิกซ์ เบร์เกส
และรันชิโตมาก

453
00:32:12,560 --> 00:32:14,560
หนึ่ง สอง สาม คัท!

454
00:32:18,480 --> 00:32:20,120
กัสตอน!

455
00:32:29,440 --> 00:32:30,760
เราคิดว่าพวกเขาตายหมดแล้ว

456
00:32:30,840 --> 00:32:32,160
อุรุกวัย!

457
00:32:32,240 --> 00:32:34,840
หนังเรื่องนี้ให้เสียงแก่ผู้ที่ไม่ได้กลับบ้าน

458
00:32:34,920 --> 00:32:40,120
ผมรู้สึกว่ามันให้คำตอบ
สำหรับคำถามทั้งหมดที่ค้างคาอยู่

459
00:32:40,200 --> 00:32:44,360
มันเป็นช่วงเวลาที่สะเทือนใจ
และมันก็เป็นมากกว่าหนังเยอะ

460
00:32:45,880 --> 00:32:50,040
กับหนังเรื่องนี้
เราเข้าถึงชั้นหรือระดับแห่งจิตสำนึก

461
00:32:50,120 --> 00:32:51,720
ที่เราไม่รู้ว่ามันมีอยู่

462
00:32:51,800 --> 00:32:55,520
มันเป็นหนังที่ฉันได้เรียนรู้มากที่สุด

463
00:32:55,600 --> 00:32:56,800
ในแต่ละขั้นของการสร้าง

464
00:32:56,880 --> 00:32:59,360
มันเป็นประสบการณ์ที่สะเทือนใจอย่างมาก

465
00:32:59,440 --> 00:33:03,280
แต่เราทุกคนเห็นพ้องกันว่าสิ่งที่ทำให้เราสู้ต่อ

466
00:33:03,360 --> 00:33:07,400
คือความสัมพันธ์ที่ดีและมิตรภาพที่เราหล่อหลอมขึ้น

467
00:33:08,120 --> 00:33:10,200
หลายครั้งที่ฉันถูกคุมขัง…

468
00:33:10,280 --> 00:33:14,040
แม้แต่ตอนนี้ มันก็ยังไม่น่าเชื่อ

469
00:33:14,120 --> 00:33:18,680
ฉันไม่รู้ว่าพวกเขารอดชีวิตได้ยังไง
แต่เป็นเพราะพวกเขาได้กลับบ้าน

470
00:33:19,520 --> 00:33:21,400
เราถึงได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

471
00:33:21,480 --> 00:33:23,800
แทนที่จะแค่เล่าสิ่งที่เกิดขึ้น

472
00:33:23,880 --> 00:33:26,200
มันแสดงให้เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับเด็กๆ เหล่านี้

473
00:33:26,280 --> 00:33:29,880
และที่คนเหล่านี้ต้องเผชิญกับความตายของตัวเอง

474
00:33:29,960 --> 00:33:32,040
ทุกคน หนังจบแล้ว

475
00:33:32,120 --> 00:33:37,040
{\an8}(วันเสาร์ที่ 3 ธันวาคม 2022
เสร็จสิ้นการถ่ายทำหิมะโหด คนทรหด)

476
00:33:38,880 --> 00:33:44,920
เห็นได้ชัดว่าหนังเรื่องนี้กระตุ้นอารมณ์เยอะมาก

477
00:33:45,000 --> 00:33:50,480
บาโยน่านำเราทุกคนมารวมตัวกัน
หลังเหตุการณ์ผ่านไป 50 ปี

478
00:33:50,560 --> 00:33:53,240
ไม่เคยมีการเล่าเรื่องนี้แบบนี้เลยจนกระทั่งตอนนี้

479
00:33:53,320 --> 00:33:57,600
บาโยน่าเป็นคนประเภทที่ไม่ยอมแพ้
จนกว่าฉากจะถูกต้อง

480
00:33:57,680 --> 00:34:02,360
เขาจะไม่เลิกพยายามที่จะได้ภาพ
จะกว่ามันจะทำให้เขาพอใจ

481
00:34:02,440 --> 00:34:04,280
และทำให้เขารู้สึกอะไรบางอย่าง

482
00:34:04,360 --> 00:34:07,720
มันเปลี่ยนมุมมองการแสดงของผม

483
00:34:07,800 --> 00:34:10,200
ผมเชื่อว่ามันทำให้เราทุกคนมีวิธีการ

484
00:34:10,280 --> 00:34:13,240
ที่จะทำงานกับโปรเจกต์อื่นๆ ในอนาคต
และเติบโตในฐานะนักแสดง

485
00:34:13,320 --> 00:34:17,440
บางครั้งคุณก็อยากบีบคอเขา
บางครั้งคุณก็อยากกอดเขา

486
00:34:17,520 --> 00:34:19,480
แต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่าประสบการณ์นี้

487
00:34:19,560 --> 00:34:23,400
ช่วยให้ผมเติบโต
ในฐานะคนคนหนึ่งและศิลปินคนหนึ่ง

488
00:34:23,480 --> 00:34:26,600
เจ.เอ.ที่รัก

489
00:34:26,680 --> 00:34:30,000
คุณคือความสุข

490
00:34:30,080 --> 00:34:34,000
ของหัวใจฉัน

491
00:34:34,080 --> 00:34:38,320
ผมเชื่อว่าเจ.เอ.ทุ่มเทจิตใจให้กับเรื่องนี้

492
00:34:38,400 --> 00:34:41,280
ทุ่มเททำงานกับปาโบลเยอะมาก

493
00:34:41,360 --> 00:34:44,040
เพื่อสร้างหนังที่ดีที่สุดในชีวิตเขา

494
00:34:44,120 --> 00:34:47,800
เราทุกคนเคยได้ยินเรื่องราวของวีรบุรุษ

495
00:34:47,880 --> 00:34:51,000
ที่กลับบ้านและข้ามเทือกเขาแอนดีสได้สำเร็จ

496
00:34:51,080 --> 00:34:54,440
แต่เรื่องราวของวีรบุรุษนิรนาม

497
00:34:54,520 --> 00:34:57,400
ที่ทำให้คนอื่นได้กลับบ้านยังไม่เคยถูกบอกเล่า

498
00:34:57,480 --> 00:35:00,320
เวลาคุณเห็นคนสนใจเรื่องราวจริงๆ

499
00:35:00,400 --> 00:35:04,200
เพราะพวกเขาทุกคนอยู่ในเรื่องราวตั้งแต่วันแรก
และความสนใจรายละเอียดของพวกเขา

500
00:35:04,280 --> 00:35:09,760
{\an8}นั่นคือตอนที่คุณรู้ว่ามีสายสัมพันธ์ที่ตัดไม่ขาด

501
00:35:09,840 --> 00:35:13,760
{\an8}ในสายตาของผม เจ.เอ.กลายเป็น…
ผมจะไม่พูดว่าผู้รอดชีวิตอีกคน แต่ก็ใกล้เคียง

502
00:35:13,840 --> 00:35:14,960
แทบจะเป็นผู้รอดชีวิตอีกคน

503
00:35:15,040 --> 00:35:21,040
หนังเรื่องนี้สร้างพื้นที่
ให้เราได้ทบทวนตัวตนของเราอีกครั้ง

504
00:35:23,200 --> 00:35:30,120
{\an8}(หิมะโหด คนทรหด:
เราเป็นใครในเทือกเขานี้)

505
00:36:12,440 --> 00:36:17,440
คำบรรยายโดย ธนิศา ขำคง