Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Καλημέρα. Είναι λίγο μετά τις έξι.
Κυριακή 11 Ιουλίου,
η ιστορική μέρα που η Αγγλία αντιμετωπίζει την Ιταλία
στον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος.
Εκατομμύρια οπαδοί της Αγγλίας ξυπνούν
με την ελπίδα ότι επιτέλους
η ομάδα ανδρών θα σηκώσει το πρώτο της σημαντικό τρόπαιο από το 1966.
...το κοινό ζητά παράταση, με το σφύριγμα λήξης σε λίγα δεύτερα,
η Αγγλία παίρνει την μπάλα και ο Χερστ περνάει μόνος του.
Ο κόσμος στο γήπεδο! Θεωρούν ότι έληξε!
Τώρα τελείωσε! Τέσσερα!
ΑΓΓΛΙΑ - Δ. ΓΕΡΜΑΝΙΑ 4-2
Η Βασίλισσα δίνει στον Μπόμπι Μουρ το τρόπαιο,
το χρυσό σύμβολο της διεθνούς υπεροχής.
Κερδίσαμε το κύπελλο!
Μετά από πολλή αναμονή, η Αγγλία έφτασε στον τελικό,
και είναι στην έδρα της, στο Γουέμπλεϊ.
Το Γουέμπλεϊ είναι το πιο εμβληματικό γήπεδο ποδοσφαίρου στον πλανήτη.
Το σπίτι του ποδοσφαίρου, τελεία.
Το Γουέμπλεϊ είναι σημαντικό ως στάδιο, ως ιστορικό μέρος,
ένα μυθικό μέρος όπου πρέπει να πας μια φορά.
Τα βλέμματα όλων ήταν στραμμένα εκεί.
Ήταν πολύ σημαντικό να είναι όλα τέλεια.
Επιτέλους, θα δω στη ζωή μου την Αγγλία σε μεγάλο τελικό.
Έρχεται σπίτι!
Υπήρχε μια διάχυτη ευφορία σε όλη τη χώρα.
Αγγλία!
Είχαμε μια σπουδαία ομάδα, μια νέα ομάδα, αφοσιωμένη, ταλαντούχα,
που ενθουσίασε όλη τη χώρα.
Έλα, Αγγλία!
Πιστεύω ότι έρχεται σπίτι, όπως όλοι.
Θα γράψουμε ιστορία.
Θα το κερδίσουμε.
Θα πάρουμε το Euro,
και θα είναι στο Γουέμπλεϊ, στην έδρα μας.
Κυριαρχεί η ησυχία και η ηρεμία πριν την καταιγίδα.
Ορίστε. Η πρόσκληση για το πάρτι της ζωής σου.
Σε παρακαλώ, μη με πας σπίτι
Ο κόσμος ξεφάντωσε.
Σε παρακαλώ, μη με πας σπίτι
Ας γίνουμε λιάρδα. Με πιάνεις;
Ανέβαιναν σε κολώνες, σε φανάρια, η κατάσταση κλιμακωνόταν.
Περπατούσες κι έκανε κρατς.
Σπασμένα γυαλιά παντού. Σαν να ήσουν στον Πόλεμο των Κόσμων.
ΧΑΟΣ ΠΑΝΤΟΥ
Ο κόσμος έπινε πολύ, έπαιρνε πολλή κοκαΐνη.
Ήταν χιλιάδες οι οπαδοί χωρίς εισιτήρια.
Είχε δημιουργηθεί μια βόμβα έτοιμη να εκραγεί.
Και ακούω στον ασύρματο "Παραβίαση".
Όλοι ήθελαν να μπουν στο γήπεδο.
Γινόταν επίθεση.
Ήταν περισσότεροι. Δεν το ένιωσα, έτσι ήταν.
Ήταν το μεγαλύτερο παιχνίδι στο αγγλικό ποδόσφαιρο εδώ και 55 χρόνια,
και ήμασταν στα πρόθυρα της καταστροφής.
Πώς στο καλό συνέβη αυτό;
Τι διάολο;
Ο ΤΕΛΙΚΟΣ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΓΟΥΕΜΠΛΕΪ
Δες εδώ, Sky Sports.
Έχω πάρει φωτιά. Ναι. Πάμε.
Ήταν μια εθνική Αγγλίας
που εκπροσωπούσε τη χώρα.
Ποια αντιπαλότητα; Άρσεναλ-Τότεναμ.
Δεν υπάρχει.
Αυτά είναι.
Με ενθουσίασε αυτή η ενότητα.
Και δεν ήταν μόνο
επειδή υπήρχαν αρκετοί μαύροι παίκτες στην ομάδα.
Ο Φίλιπς στην μπάλα.
Ξεπέρασε έναν αμυντικό κι άλλον ένα.
Και πασάρει στον Στέρλινγκ!
Αλλά επειδή ήταν νέοι, όλο ζωντάνια,
συνδέονταν με την κοινότητά τους.
Ήταν μια ομάδα με την οποία οι νεότεροι
ένιωθαν μια σύνδεση, ασχέτως φύλου.
Η Αγγλία κερδίζει στον όμιλό της χωρίς να δεχθεί γκολ.
Είχαμε φοβερή πορεία.
Είχαμε γκολ από τον Στέρλινγκ, τον Σάκα και τον Χάρι Κέιν.
Υπήρχε η βεβαιότητα ότι θα ήταν η χρονιά τους.
Στην κατοχή ο Σο. Πάσα στον Γκρίλις.
Χάρι Κέιν!
Αγγλία 2, Γερμανία 0!
Είχαμε νικήσει τη Γερμανία. Και μετά είχαμε τον ημιτελικό.
Πέναλτι για την Αγγλία στην παράταση
που ίσως την οδηγήσει στον τελικό.
Ήταν η ευκαιρία τους.
Η κατάρα έσπασε επιτέλους!
Η Αγγλία έφτασε στον πρώτο της μεγάλο τελικό από το 1966.
12 ΩΡΕΣ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ
ΑΓΓΛΙΑ
ΕΣΣΕΞ
Με τα χέρια
Σε αγγίζω
Τα χέρια απλώνω
Όταν είδαν το βίντεο,
οι φίλοι μου είπαν "Θα είναι καλή μέρα".
Γλυκιά Καρολάιν
ΜΑΞ ΟΠΑΔΟΣ ΑΓΓΛΙΑΣ
Οι καλές στιγμές δεν ήταν ποτέ τόσο καλές
Τόσο καλές!
Έρχεται σπίτι, παιδιά.
Όλοι θέλουν να ζήσουν τη στιγμή που η χώρα τους σηκώνει το τρόπαιο.
Ειδικά στο Γουέμπλεϊ.
ΓΙΟΡΚΣΙΡ
Είναι η ευκαιρία να δούμε κάτι που έχει να συμβεί εδώ και 55 χρόνια.
Θα μείνει στην ιστορία και θες να το βιώσεις.
Τα εισιτήρια ήταν περιζήτητα.
ΘΑ ΤΑ ΠΑΡΩ
ΔΙΝΩ 4.000
ΣΤΕΙΛΤΕ ΜΗΝΥΜΑ
8.000 ΣΤΗ ΜΑΥΡΗ ΑΓΟΡΑ ΠΟΥΛΑΩ ΣΤΟΝ ΠΛΕΙΟΔΟΤΗ
Ήμουν τυχερός. Ήμουν σε θέση να δώσω πάνω από 600 λίρες για έναν αγώνα.
Σε κάποιες ιστοσελίδες, πλήρωναν χιλιάδες λίρες.
8.750 λίρες Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΣΑΣ
Δεν ήταν απλώς ακριβό. Ήταν γελοίο.
ΣΡΟΠΣΙΡ
Δεν είχα εισιτήρια για τον τελικό,
αλλά δεν υπήρχε καμία περίπτωση
να δω τον τελικό του Euro, που ήταν τρεις ώρες μακριά μου,
στο σπίτι.
Το ποδόσφαιρο ήταν πάντα μέρος της ζωής μου.
Φέρνει χαρά, ευτυχία.
Όταν παίζει η Εθνική Αγγλίας, όλα είναι καλύτερα.
Είναι ο ενθουσιασμός της ενότητας.
Ξέρετε τι εννοώ;
Είναι δύσκολο να το εξηγήσω. Απλώς το νιώθεις.
Το μόνο που σκεφτόμουν ήταν
"Δεν πρόκειται να χάσω αυτόν τον αγώνα".
Ακούτε το talkSPORT.
Ο προπονητής Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ
ξέρει ότι υπάρχει ενθουσιασμός σε όλη τη χώρα.
Προσπερνάς ανθρώπους και κορνάρουν
και κυματίζουν σημαίες στα αμάξια τους.
Είναι δύσκολο να μην το προσέξω.
Σημαίες με τον σταυρό του Αγίου Γεωργίου πετούν γύρω μου!
Έρχεται σπίτι!
-Έρχεται σπίτι! - Ναι!
Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ, όλη η Αγγλία είναι μαζί σας!
Είναι σχεδόν σουρεάλ.
Δεν μπορείς να πιστέψεις ότι συμβαίνει και ότι θα πας,
αλλά ισχύει.
Περίμενα να με πάρει ο πεθερός μου.
Άκουγα στο ραδιόφωνο τον ενθουσιασμό,
κι άρχισε να γίνεται αληθινό.
ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΛΟΝΔΙΝΟ, ΧΑΡΟΟΥ, ΕΤΖΓΟΥΕΡ
Το ποδόσφαιρο έρχεται σπίτι!
Κατεβαίνοντας στο Λονδίνο,
ήξερες ότι το μυαλό όσων ήταν στα αυτοκίνητα
ήταν στον αγώνα που πήγαινες.
ΠΕΡΙΜΕΝΑ ΑΥΤΗΝ ΤΗ ΜΕΡΑ ΑΠΟ 5 ΧΡΟΝΩΝ.
Πάμε, Αγγλία!
ΕΛΑ ΑΓΓΛΙΑ, ΝΑ ΤΟ ΠΑΡΟΥΜΕ, ΓΑΜΩΤΟ!
ΑΓΑΠΩ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗ ΤΗΣ
Είναι δύσκολο να μη σκέφτεσαι τις εμπειρίες ως οπαδός της Αγγλίας
και τις απογοητεύσεις που έχεις νιώσει.
Και η Αγγλία είναι εκτός Μουντιάλ!
Η Δυτική Γερμανία προκρίνεται στον τελικό
στα πέναλτι.
Το πρώτο μεγάλο τουρνουά που θυμάμαι ήταν του Μεξικού, το 1986.
Ξεφεύγει από τον Χοντλ στη μεσαία γραμμή.
Ψηλοκρεμαστή μπαλιά και ο Μαραντόνα σκόραρε!
Η μαμά μου ήταν πολύ θρησκευόμενη, είμαστε Καθολικοί, και είπε
"Άντε να κάνεις μια προσευχή. Ποτέ δεν ξέρεις".
Θυμάμαι να πηγαίνω στις σκάλες, να γονατίζω κάτω,
και να λέω "Χαίρε Κεχαριτωμένη" ή κάτι τέτοιο
Γι' αυτό είναι έξαλλη η Αγγλία,
γιατί ο Μαραντόνα χτύπησε την μπάλα με το αριστερό χέρι.
Θυμάμαι πόσο αναστατωμένος ήμουν.
Σκεφτόμουν "Θεέ μου,
μακάρι να μπορούσα να γυρίσω στο παιδί που προσευχόταν στις σκάλες
να του πω "Δεν πειράζει, γιατί όταν μεγαλώσεις
η Αγγλία θα είναι σε τελικό στο Γουέμπλεϊ.
Θα πάρεις εισιτήριο, θα είσαι εκεί, και θα νικήσουμε".
Ακούτε το talkSPORT.
Ο Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ γνωρίζει την απειλή της Ιταλίας απόψε
κατά την τελική προετοιμασία.
Είναι σε εκπληκτική φόρμα.
Μόνο τρεις ισοπαλίες, χωρίς ήττες, στους τελευταίους 30 αγώνες.
Είναι επίτευγμα όλης της ομάδας.
ΝΟΤΙΟ ΛΟΝΔΙΝΟ
Για μένα, το ποδόσφαιρο είναι αγάπη, συναισθήματα. Μας φέρνει κοντά.
Είμαι από τη νότια Ιταλία, από το Μπρίντιζι της Απουλίας.
Το τακούνι της μπότας.
Ήρθα να ζήσω στο Λονδίνο το 1993.
Σκέφτομαι τη Μάγια, την κόρη μου,
που είναι μισή Αγγλίδα και μισή Ιταλίδα,
και είμαι περήφανος.
Αλλά θέλω να νιώθει τις ιταλικές ρίζες της,
και το ποδόσφαιρο είναι ένας τρόπος να το κάνω.
Ήμουν έτοιμος να ξοδέψω πολλά χρήματα για τον τελικό,
και ένιωθα χαρά και περηφάνια
που έκανα αυτό το δώρο στην κόρη μου.
Μια μέρα, μπορεί να πει
"Ήμουν με τον μπαμπά μου στο Γουέμπλεϊ στον τελικό".
Ήμουν στο Χίλτον, απέναντι από το στάδιο,
και καθώς έστριβα στη γωνία, είδα την αψίδα.
Κι αμέσως ένιωσα για ποιο λόγο ήμουν εκεί.
Λ. ΜΠΟΪΛΑΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΣΤΑΔΙΟΥ
Θα έμπαινα σε αυτό το τεράστιο στάδιο,
για να δουλέψω για μια εκπληκτική εκδήλωση και είχα ενθουσιαστεί.
Ένιωθα λίγο ζαλισμένος.
Ένιωθα μια υπέροχη ένταση
γιατί ήξερα τι μας περίμενε,
τη σπουδαιότητα εκείνης της μέρας.
Δεν έπαιζα στο γήπεδο,
αλλά ήμουν υπεύθυνος για την ασφάλεια.
Είναι ένα μαγικό στάδιο.
Το καλύτερο στάδιο στον κόσμο.
Είπα στην ομάδα μου
"Έχετε το προνόμιο να συμμετέχετε
στην παρουσίαση μιας εκπληκτικής εκδήλωσης."
"Δεν είναι κάτι ατομικό. Είναι εθνικό.
Είμαστε το Γουέμπλεϊ.
Είμαστε έτοιμοι".
9 ΩΡΕΣ ΚΑΙ 30 ΛΕΠΤΑ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ
Η μαμά μου με άφησε στον σταθμό και μου είπε
"Να προσέχεις, μην μπλέξεις. Σ' αγαπώ". Κι είπα "Εντάξει, μαμά".
Σούπερ Τζακ! Σούπερ Τζακ!
Υπήρχε ενθουσιασμός. Τον έβλεπες σε όλα τα πρόσωπα.
Στο μετρό μάλλον μας μισούσαν όλοι. Δεν μας ένοιαζε. Θέλαμε να περάσουμε καλά.
Πότε θα ξανασυνέβαινε αυτό;
Το ξέρω, το νιώθω είμαι Αγγλία μέχρι να πεθάνω
Γλυκιά Καρολάιν
Ανυπομονούσα να μπω στο Γουέμπλεϊ. Ήμουν έτοιμος να ξοδέψω
ένα μηνιάτικο για το εισιτήριο.
Σκέφτηκα "Αν μπορώ να βγάλω 2.000 λίρες μετρητά,
και τα δείξω σε κάποιον,
θα δυσκολευτούν να πουν όχι".
Τα εισιτήρια κόστιζαν κάτι χιλιάδες.
Δεν μπορούσα να δώσω τόσα για έναν αγώνα της Εθνικής.
Προτιμούσα να πάω για να πανηγυρίσω.
Χάρι Μαγκουάιρ!
Πίνει τη βότκα, πίνει το Jäger
Το κεφάλι του είναι τεράστιο!
Σκέτη τρέλα, φίλε.
Όλοι έπιναν, φώναζαν,
τραγουδούσαν. Χαρούμενα πρόσωπα, ερυθρόλευκα παντού.
Ανυπομονούσα.
Θέλω να μείνω εδώ, να πιω όλη την μπίρα σου
Σε παρακαλώ, μη με πας σπίτι
Πραγματικά ένιωθα περήφανος που ήμουν Άγγλος.
Έρχεται σπίτι
Έρχεται, το ποδόσφαιρο έρχεται σπίτι
Έρχεται σπίτι
Βγαίνοντας από τις σκάλες,
κοιτάω τη Λεωφόρο Γουέμπλεϊ,
και σκέφτομαι "Χαμός".
Σε παρακαλώ, μη με πας σπίτι
Ήταν νωρίς, 10:30 το πρωί.
Δεν περίμενα τόσο κόσμο. Ήταν ένα τεράστιο υπαίθριο πάρτι.
Γλυκιά Καρολάιν
Οι καλές στιγμές δεν ήταν ποτέ τόσο...
Τόσο καλές!
Όταν έφτασα, σκέφτηκα
"Είμαι στον τελικό με την Αγγλία, στο Γουέμπλεϊ".
Ήταν μια ευτυχισμένη στιγμή για όλους.
Είχα κάνει πολλές δουλειές, αλλά ποτέ σε γήπεδο ή σε αγώνα.
Ήταν η πρώτη μου φορά.
Προτιμούσα να 'μαι οπαδός.
Ήθελα εισιτήριο, αλλά μιλάμε για χιλιάδες λίρες.
Δεν είχα τη δυνατότητα ως φύλακας. Δεν έχουμε αυτή την πολυτέλεια, δυστυχώς.
Διαπιστευτήριο του Euro 2020. Δεν παίρνεις άλλο τέτοιο.
Πρέπει να το φυλάξω, για να πω στα παιδιά μου αργότερα "Ήμουν εκεί".
"Ήμουν κι εγώ εκεί". Γιατί μπορεί να μη με πιστέψουν.
Μπορεί να πουν "Λες ψέματα, μπαμπά".
"Ήμουν εκεί. Ορίστε η απόδειξη. Έχω κάτι".
Αν κέρδιζε η Αγγλία, ήθελα να 'μαι κει.
Να ακούσω τον χαμό.
Να τους δω να παίρνουν το τρόπαιο.
Η Αγγλία στον τελικό. Δεν θα ξανασυνέβαινε.
Πώς νιώθετε; Μιλήστε ειλικρινά.
Έχετε αγωνία; Είστε απ' το Euro GameDay Live.
Αγγλία εναντίον Ιταλίας στο υπέροχο Γουέμπλεϊ.
Έρχεται σπίτι;
Η Αγγλία θα κερδίσει! Έρχεται σπίτι!
2-1, Αγγλία.
Ποιος βάζει το τελικό γκολ;
Ο Κέιν και ο Στέρλινγκ.
Η Αγγλία κερδίζει 2-1 σήμερα!
Έλα, Αγγλία!
Για να δούμε.
Έφτασε ο τελικός. Θα είναι απίστευτα σημαντική μέρα.
Για πέντε βδομάδες,
ήμουν με τους παίκτες της Αγγλίας,
με ζωντανό ρεπορτάζ στο ραδιόφωνο κάθε μέρα.
Για έναν αθλητικό σταθμό, δεν υπάρχει κάτι σπουδαιότερο.
Οπότε, όταν ήρθε η ευκαιρία, δεν το πίστευα.
Θες να τραγουδήσω;
Γιατί όχι; Κι εμείς. Με καλή παρέα εδώ στο Daily Euros.
Τα πήγαμε καλά από την αρχή.
Τα χέρια απλώνω
Με αγγίζεις
Σε αγγίζω
Γλυκιά Καρολάιν
Μερικές φορές, πρέπει να θυμόμαστε
πόσο νεαρά ήταν αυτά τα αγόρια.
Ξέρω ότι ήταν άντρες, αλλά ήταν ακόμα αγόρια.
Ο Μπουκάγιο Σάκα ήταν έφηβος και έπρεπε να ξυπνήσει το πρωί
και να βάλει όλη τη χώρα στους ώμους του.
Λέμε ότι βάζει περισσότερα γκολ από μένα στην προπόνηση.
Τα πήγαμε καλά στην εξάσκηση. Τελείωσε με πόσα γκολ;
- Πόσα έβαλες αυτήν τη σεζόν; - Μαζί σου.
Αλλά σίγουρα ένιωθες
ότι δίπλα σου είχες πολύ ξεχωριστούς ανθρώπους.
Ένιωθα δέος για τον Μάρκους Ράσφορντ.
Είχε έναν ξεχωριστό αέρα.
Θα δοθούν κουπόνια σε 1,3 εκατομμύρια παιδιά στην Αγγλία
για δωρεάν σχολικά γεύματα στις διακοπές
μετά από μια εκστρατεία του Μάρκους Ράσφορντ.
Υπερασπίζονταν τα πιστεύω τους
κι αυτό λέει πολλά για την ομάδα.
Είχαν μια αποστολή. Να κερδίσουν το Euro.
Αλλά νομίζω ότι έγινε κάτι παραπάνω.
Να νιώσει η χώρα πολύ περήφανη.
Με χαρά και δόξα
8 ΩΡΕΣ ΚΑΙ 30 ΛΕΠΤΑ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ
Ο Θεός ας σώζει τη βασίλισσα
Ακόμα και χωρίς εισιτήριο, η ιδέα να έρθεις στο Γουέμπλεϊ
να ζήσεις αυτήν την ατμόσφαιρα...
Καταλαβαίνω γιατί να θες να έρθεις.
Είναι σωστό πάρτι.
Ήμουν το πρώτο μέλος του Συμβουλίου Μπρεντ που έφτασε και αποφάσισα να κάνω
μια βόλτα στις περιοχές ευθύνης μας για να δω τι χρειαζόταν.
Γουέμπλεϊ!
Ήταν ξεκάθαρο ότι όλοι έβγαιναν από το μετρό φορτωμένοι ποτά.
Τα μαγαζιά της περιοχής έκαναν δουλειές με φούντες.
Δείτε ουρά για το Tesco's.
Τεράστια, έτσι;
Αγγλία
Τα επίπεδα αλκοόλ ήταν ήδη υψηλά.
Αλλά ο αγώνας ξεκινούσε στις οκτώ το βράδυ.
Σε παρακαλώ, μη με πας σπίτι
Δεν θέλω να πάω στη δουλειά
Θέλω να μείνω εδώ, να πιω όλη την μπίρα
Μη με πας σπίτι
Δεν πας σε αγώνα χωρίς μπίρα.
Μπορείς, αλλά δεν είναι τόσο καλό.
Όπως δεν χρειάζεσαι παπούτσια για τρέξιμο, αλλά βοηθάει.
Έτσι δεν χρειάζεσαι μπίρα για να περάσεις καλά, αλλά βοηθάει.
Κάνει τα πράγματα πιο ενδιαφέροντα.
Δώσε μου ένα Σ!
Δώσε μου ένα Κ!
Δώσε μου ένα Ο!
Ας πάμε όλοι μια ντίσκο!
Όλοι ήθελαν να περάσουν καλά.
Ήταν η ευκαιρία να συμμετάσχω σε κάτι εκπληκτικό.
Όλοι ήταν κλεισμένοι λόγω κορωνοϊού
και ο κόσμος ήθελε να σπάσει τα δεσμά.
Μη με πας σπίτι
Σε παρακαλώ, μη με πας σπίτι
Δεν θέλω να πάω στη δουλειά
Στην καραντίνα, ανακάλυψα ότι συχνά
ήμουν ξαπλωμένος στο κρεβάτι μου κάθε μέρα.
Ήταν κάτι που μου ρούφηξε τη ζωή.
Πέρασα πολύ χρόνο... με κατάθλιψη.
Ήμασταν κλεισμένοι στα σπίτια μας για τόσο καιρό...
Άνθρωποι είμαστε.
Πρέπει να βγαίνουμε έξω.
Φυσικά και είχαμε κατάθλιψη.
Η πίεση είχε συσσωρευτεί.
Ο κόσμος ήταν έτοιμος να ξεσαλώσει.
Χάρι Μαγκουάιρ!
Πίνει τη βότκα, πίνει το Jäger
Το κεφάλι του είναι τεράστιο!
Η καλύτερη μέρα της ζωής μας. Δεν έχουμε εισιτήρια.
- Θα διασκεδάσουμε. - Η μαμά νόμιζε ότι ήμουν στο Γκόρινγκ.
Ήρθα στο Γουέμπλεϊ και αξίζει πραγματικά.
Αν με πιάσουν, αν το δεις, μαμά, συγγνώμη.
ΣΤΗ ΛΕΩΦΟΡΟ ΓΟΥΕΜΠΛΕΪ ΓΙΝΕΤΑΙ ΧΑΜΟΣ
ΚΑΠΟΙΟΙ ΒΓΑΖΟΥΝ ΕΞΩ ΤΟ ΦΙΣΤΙΚΙ ΤΟΥΣ
ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΠΕΟΣ! ΙΤΑΛΙΚΟΣ / ΑΓΓΛΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Είσαι έξω από το Γουέμπλεϊ με τα φιλαράκια σου,
πίνοντας για ώρες στον ήλιο πριν από έναν ιστορικό τελικό,
και όλοι λένε
"Ευχαριστώ πολύ. Θα είμαι εκεί με τα χίλια".
ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΟΙ ΦΩΤΟΒΟΛΙΔΕΣ!
ΑΝΑΨΕ Ο ΦΑΡΟΣ
Ο ΡΟΚΕΤ ΜΑΝ ΜΕ ΝΕΑ ΕΜΦΑΝΙΣΗ
ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΜΙΤΗΣ!
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα! Χάρι Μαγκουάιρ
Ο κόσμος το ήθελε.
"Γουστάρω!" Ξέρετε τι εννοώ; "Ας ξεσκιστούμε".
Το ποδόσφαιρο έρχεται σπίτι.
Όλοι χαίρονται που η Αγγλία τα κατάφερε να φτάσει εδώ.
Όλα οδηγούν στον Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ.
Όλοι οι παίκτες της Εθνικής είναι καλοί.
Το θέμα είναι η απόδοση.
Θα πάρει τεράστιες αποφάσεις.
Με τρεις πίσω ή με τέσσερις; Πρέπει να τον εμπιστευτούμε.
ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ ΛΟΝΔΙΝΟ
Τις πρώτες ώρες της ημέρας, ήμουν αφηρημένος.
"Θα δεις την Αγγλία να παίζει σε μεγάλο τελικό".
"Θα το κερδίσουμε ή θα το αφήσουμε να ξεφύγει πάλι;"
Η πρώτη μου ανάμνηση είναι ο Μάικλ Όουεν να σκοράρει για την Αγγλία
και ο μπαμπάς να λέει
"Παίξε την μπάλα. Τι κάνεις; Παίξε".
Μάικλ Όουεν. Τρέχει μέσα στην άμυνα της Αργεντινής.
Ο Μάικλ Όουεν!
Ο μπαμπάς είχε τρελαθεί. Κι η αδερφή μου.
Η μαμά φώναζε "Κατεβείτε από τον καναπέ".
Μπροστά από το σπίτι, είχαμε τη σημαία της Αγγλίας, σε κάθε τουρνουά.
Κάποιοι μη λευκοί που περνούσαν από κει
ίσως σκέφτονταν "Εθνικό Μέτωπο". Αλλά ήμασταν Ασιάτες.
Όσο μεγαλώνω προσαρμόζομαι περισσότερο στο γεγονός
ότι δεν είμαι Άγγλος, κατά τη γνώμη κάποιων.
Για πολλούς, σημαίνει λευκός.
Αφού δεν είμαι "Άγγλος", γιατί υποστηρίζω την Αγγλία;
Γεννήθηκα στα Μίντλαντς. Γιατί όχι;
Αλλά αυτή η ομάδα με τις διαφορετικές προελεύσεις,
και μόνο η συνοχή της ομάδας
νιώσαμε ότι ένωσε την Αγγλία.
Ήμουν ενθουσιασμένος που θα πήγαινα στο Γουέμπλεϊ
για να συμμετάσχω σε αυτό.
8 ΩΡΕΣ ΚΑΙ 15 ΛΕΠΤΑ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ
Ήμασταν στα κολωνάκια έξω από το Γουέμπλεϊ και τραγουδούσαμε.
Όταν είδα το λεωφορείο, σκέφτηκα
"Ήρθε η ώρα να λάμψω".
Όλοι έλεγαν "Ναι! Ανέβα!"
Μου πετούσαν ποτά κι εγώ τα έπιανα.
Όλοι ζητωκραύγαζαν όταν έπινα, κι αν δεν το έπιανα, έκαναν...
ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ ΚΙ ΑΥΤΟ
Όλοι με βιντεοσκοπούσαν και ένιωθα σπουδαίος.
Φοβερό συναίσθημα.
Ας τα κάνουμε πουτάνα όλα!
Μετά, άρχισαν να ανεβαίνουν κι άλλοι στο λεωφορείο.
Και σκέφτηκα "Ας κατεβώ τώρα.
Ας διασκεδάσουν αυτοί τώρα". Αλλά συνέχισα.
Έρχεται σπίτι!
- Έρχεται σπίτι - Έρχεται σπίτι
Όλοι λένε "Πάντα χαμογελάς".
Και λέω "Γιατί όχι; Χαλάρωσε. Διασκέδασε.
Δεν ξέρεις τι σε περιμένει".
Αγγλία μέχρι να πεθάνω
Το ξέρω ότι είμαι, σίγουρα είμαι
Εγώ και οι ομάδες μου είμαστε ενεργοί.
Η δουλειά μας είναι στο πλήθος.
Η ασφάλεια του κοινού, και μέσα στο στάδιο
και έξω, τις ώρες πριν τον αγώνα,
είναι η βασική προτεραιότητα.
Ήμουν στην Ολυμπιακή Λεωφόρο.
Έβλεπα την κατάσταση να ξεφεύγει.
Δεν πάει καλά για σένα, έτσι;
Χάρι Μαγκουάιρ
Το κεφάλι του είναι τεράστιο!
Υπήρχαν ήδη πολύ μεθυσμένοι άνθρωποι.
Η χρήση ναρκωτικών γινόταν ανεξέλεγκτα.
Κι αν υπήρχαν ήδη κακές συμπεριφορές,
η κατεύθυνση ήταν μία.
5 ΩΡΕΣ ΚΑΙ 45 ΛΕΠΤΑ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ
Απλώς δεν θέλω να πάω στη δουλειά
Θέλω να μείνω εδώ, να σνιφάρω
Σε παρακαλώ, μη με πας σπίτι
Τελικό σκορ; Ποιος θα βάλει το τελικό γκολ;
Τελικό σκορ; Αν...
Αν τυχόν σπρώξεις ξανά τους φίλους μου έτσι,
Θα σε πνίξω με ένα μακαρόνι.
Μάτωσε η μύτη του;
Έτσι φαίνεται.
ΕΙΤΕ ΝΙΚΗ ΕΙΤΕ ΗΤΤΑ, ΦΟΒΕΡΟ ΝΤΙΛ ΚΟΚΑΪΝΗΣ
Μακελειό βασικά, έτσι;
Κουτάκια παντού, μπάλες να πετάνε...
Έχει ώρες που γίνεται αυτό, έτσι;
Δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο,
αλλά δεν έχουμε δει ποτέ την Αγγλία σε τελικό.
Είχαμε έρθει σε τελικούς κυπέλλου, σε πλεϊόφ,
ό,τι τελικό θες...
Επικρατούσε πλέον μια κατάσταση μακελειού και χάους.
Μπουκάλια και κουτάκια να πέφτουν παντού.
Γεμάτα μπουκάλια, άδεια μπουκάλια μπίρας,
με ανθρώπους να μην ξέρουν, να μη νοιάζονται
πού θα πέσουν αυτά τα μπουκάλια και τι ζημιά θα προκαλέσουν.
Χρειάστηκε να στήσουμε έναν αυτοσχέδιο ιατρικό σταθμό
έξω από το Δημοτικό Κέντρο Μπρεντ.
Θυμάμαι έντονα τα τραύματα από γυαλί.
Αίμα και επιδέσμους.
Ανθρώπους να προσπαθούν απεγνωσμένα να φροντίσουν τους άλλους.
Έμοιαζε με εμπόλεμη ζώνη.
Ήμουν στην αίθουσα ελέγχου,
και βλέπαμε τους οπαδούς, προφανώς μεθυσμένους,
να βάζουν τη ζωή τους σε κίνδυνο.
Η παρουσία της αστυνομίας ήταν ακόμα περιορισμένη.
Χρειαζόμασταν υποστήριξη για ελέγξουμε το πλήθος.
Ήταν ένας αγώνας όπου πάντα ελπίζαμε ότι θα συμμετείχε η Αγγλία ως χώρα,
και είχε επισκιαστεί εντελώς
από πολύ πιο σοβαρές περιστάσεις.
Σκεφτόμουν "Πού είναι η αστυνομία;"
Υπήρχε αστυνομία, αλλά ήταν η τοπική.
Η κύρια αποστολή θα έφτανε στις 15:00.
Αυτό ήταν το πρόγραμμα.
Αναμενόταν πίεση την ημέρα του τελικού,
για την αστυνομία, στο κεντρικό Λονδίνο.
Αυτό είχαν δει στη διάρκεια του τουρνουά.
Γι' αυτό, η προετοιμασία και η ανάπτυξή τους
εστιαζόταν στο κεντρικό Λονδίνο.
Αλλά η πραγματικότητα ήταν
ότι η πίεση άρχισε στην περιοχή του Γουέμπλεϊ.
Φοβόμασταν ότι οι οπαδοί χωρίς εισιτήριο
που προκαλούσαν προβλήματα ήταν τώρα έξω από το γήπεδο,
και έρχονταν κι άλλοι, οπότε χρειαζόμασταν την υποστήριξη της αστυνομίας νωρίτερα.
Φτάσαμε στο Γουέμπλεϊ, βγήκαμε από το μετρό,
και ο σταθμός ήταν γεμάτος.
Γεμάτος κόσμο.
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα!
Χάρι Μαγκουάιρ!
Δεν είδαμε άλλους Ιταλούς.
Ένιωθα ότι ήμασταν λίγοι και περικυκλωμένοι.
Άντε χώσε τα μακαρόνια σου στον κώλο
Άντε χώσε τα μακαρόνια τα στριφογυριστά
Χώσε τα μακαρόνια σου στον κώλο
Εκείνη τη στιγμή ένιωσα για πρώτη φορά ότι κινδύνευα.
Όταν βγήκα από το Γουέμπλεϊ Παρκ,
το σκηνικό ήταν σκηνικό καταστροφής.
Υπήρχαν σπασμένα φανάρια, κολώνες, δέντρα.
Ήταν σαν να είχε εκραγεί βόμβα
και υπήρχαν συντρίμμια παντού.
Έχω πάει πολλές φορές στο Γουέμπλεϊ,
και ήταν σαν...
Ήταν σαν τον Πόλεμο των Κόσμων. Έτσι το περιγράφω.
Βγαίνω από τις σκάλες και λέω "Το Γουέμπλεϊ είναι;
Δεν είναι έτσι κανονικά στους αγώνες.
Αποκλείεται να έχουν εισιτήρια όλοι αυτοί.
Πολλοί οπαδοί θα έρθουν στον αγώνα,
Πώς θα καταφέρουν να περάσουν μέσα από τον τεράστιο όχλο;"
Η αστυνομία έλαβε μήνυμα ότι χρειαζόταν η στήριξή τους νωρίτερα.
Έφεραν ομάδες στην περιοχή πριν από τις 15:00.
Η δυσκολία που είχαμε ήταν
ότι πολλές προβληματικές συμπεριφορές είχαν ήδη παγιωθεί.
Το πλήθος ήταν πυκνό σε μια πολύ μικρή περιοχή
και ήταν όλοι μεθυσμένοι.
Όλοι ανυπομονούσαν να ανοίξει το στάδιο και να εκτονωθεί η πίεση
καθώς θα έμπαιναν στο στάδιο.
Το τουρνουά απαιτούσε εξωτερική περίμετρο.
Έπρεπε να γίνει έλεγχος
πριν ανεβεί ο κόσμος τα σκαλιά
και δείξει το εισιτήριο στα τουρνικέ.
Στις 16:30, άνοιξε η περίμετρος ασφαλείας
και επέτρεψε στον κόσμο να περάσει.
Φτάσαμε στον πρώτο έλεγχο της Ολυμπιακής Σκάλας.
Αυτός που ήταν μπροστά μου, πέρασε.
Θυμάμαι ότι είχε μια έκφραση στο πρόσωπο
σαν να πανηγύριζε.
Άκουσα που είπε στους φίλους του "Δεν το πιστεύω, πέρασα".
Και μας έδειχνε ότι, βασικά, πέρασε με ψεύτικο εισιτήριο.
Ο μεγάλος αριθμός οπαδών χωρίς εισιτήρια
σήμαινε ότι οι ελεγκτές και οι φύλακες δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν.
ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ ΕΝΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ
Σκεφτόμουν "Δεν το χάνω αυτό με τίποτα".
Και είπα "Θα πάω στην αριστερή πλευρά του Γουέμπλεϊ
και θα ρωτήσω τους πάντες αν πουλάνε εισιτήρια".
Αλλά κάθε προσπάθειά μου έπεφτε στο κενό.
Είχα φτάσει ως εκεί. Ήμουν έτοιμος να ξοδέψω δυόμισι χιλιάρικα
για να μπω στο γήπεδο.
Και μπορεί να κατέληγα να μην έχω καν πού να τον δω.
Από το πουθενά,
άρχισα να βλέπω μπουκάλια και κουτάκια να πετάνε πάνω μας.
Όταν ήρθε το πρώτο, σκέφτηκα ότι ήταν τυχαίο.
Μετά, αρχίσαμε να βλέπουμε κι άλλα.
Ήμασταν μόνοι με τη Μάγια, περιτριγυρισμένοι από Άγγλους.
Νιώθαμε ότι μας έκαναν επίθεση. Μας έκαναν χειρονομίες.
Ήταν πολύ επιθετικοί και υβριστικοί,
και η μόνη μου σκέψη ήταν να προστατεύσω την κόρη μου.
Μετά είδαμε μια ομάδα Ιταλών.
Αμέσως άρχισαν να μας φωνάζουν
"Τι κάνετε; Ελάτε μαζί μας!"
Είδαν την κόρη μου και την περικύκλωσαν όλοι.
Έβαλα το σακίδιο μπροστά στο πρόσωπό της και πάνω από το κεφάλι της.
Μετά αρχίσαμε να περπατάμε μαζί.
Η Μάγια ήταν με το κεφάλι κάτω
υπό την προστασία που της είχαμε φτιάξει.
Εκείνη τη στιγμή, σκέφτηκα
ότι μάλλον ήμουν αφελής ή ηλίθιος ως γονιός
που είχα φέρει την κόρη μου στον αγώνα.
Η αστυνομία, μόλις μας είδε, μας περικύκλωσε.
Από εκείνο το σημείο, μας συνόδευε.
Ήμουν με τον πεθερό μου, που ήταν 70.
Μια χαρά στην υγεία του, αλλά και πάλι ήταν 70 ετών.
Και ήταν...
Φτάσαμε στη γωνία όπου είναι τα σκαλιά,
και ήταν απίστευτο.
"Πώς στο καλό θα περάσουμε από αυτήν τη λαοθάλασσα;"
Η Λεωφόρος Γουέμπλεϊ ήταν γεμάτη οπαδούς χωρίς εισιτήρια.
Δεν υπήρχε αρκετή ασφάλεια, ούτε ελεγκτές,
ούτε αρκετή αστυνομία,
και σε λίγο θα άνοιγαν τα τουρνικέ.
Όσοι ήταν απ' έξω χωρίς εισιτήρια ήξεραν
ότι υπήρχαν 23.000 κενές θέσεις
εξαιτίας των περιορισμών λόγω κορωνοϊού.
Όλα αυτά σε συνδυασμό ήταν σαν την τέλεια καταιγίδα.
Αν ήμουν έξω από το γήπεδο και ήμουν ελεγκτής,
θα ήμουν απόλυτα τρομοκρατημένος.
Είπα ότι δουλεύω στο Γουέμπλεϊ και είπαν "Θα σε δείρουν".
Έκανα "Εντάξει". Όλοι μου έλεγαν το ίδιο πράγμα.
"Η Αγγλία στον τελικό, αν χάσει, πέθανες".
Έλεγα "Αυτό δεν θα με εμποδίσει να δουλέψω εκεί".
Στην Ολυμπιακή Λεωφόρο
ήταν προφανές ότι υπήρχαν πολλοί οπαδοί
που ήθελαν να μπουν και δεν είχαν εισιτήριο.
Υπερτερούσαν αριθμητικά. Δεν ήταν ιδέα μου.
Σπουδαία μέρα για το αγγλικό ποδόσφαιρο.
Αν επιτρέψεις σε οπαδούς που δεν θα ξανάχουν τέτοια ευκαιρία,
να δουν τον αγώνα,
πρέπει να προσέξεις πάρα πολύ.
ΚΑΝΕ ΥΠΟΜΟΝΗ ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΠΙΤΙ!
ΝΤΕΚΛΑΝ ΡΑΪΣ Ο ΗΡΩΑΣ ΜΟΥ
Έφυγα συγκινημένη από το Σεντ Τζορτζ Παρκ
την τελευταία φορά πριν πάνε στον τελικό.
Ήταν μια θάλασσα απόλυτης αγάπης και υποστήριξης
γι' αυτά τα παιδιά.
Ήταν όμορφο να βλέπεις την ανταπόδοση,
γιατί μας είχαν δώσει πολλές στιγμές χαράς κάθε βδομάδα.
Είχε έρθει η ώρα να τους δείξουμε πόσο τους εκτιμούσαμε.
Ανατρίχιαζες από τη συγκίνηση.
Απίστευτο. Είναι πραγματικό;
Κατάφερα να πιάσω έναν ελεγκτή και είπα "Ο πεθερός μου είναι 70
Ανησυχώ λίγο γι' αυτόν. Έχουμε εισιτήρια.
Μας αφήνετε να περάσουμε;"
Ευτυχώς, μας άφησε να περάσουμε.
Από εκεί, ανεβήκαμε στο τουρνικέ.
Και μετά, λίγο πριν πάω να σκανάρω το κινητό μου,
σκέφτηκα να βεβαιωθώ ότι ήταν πίσω μου,
και γυρνάω και δεν ήταν εκεί.
Ήταν ένας νεαρός, γύρω στα 20, πίσω μου,
με φανέλα της Αγγλίας.
Του λέω "Τι κάνεις;"
"Έλα, φίλε, θα σου δώσω 20 λίρες".
Του κάνω
"Ο πεθερός μου είναι πίσω σου. Θέλω να με ακολουθήσει.
Κάνε άκρη".
Και δεν είμαι βίαιος άνθρωπος. Δεν έχω αρχίσει ποτέ καβγά.
Στο τέλος, αναγκάστηκα να τον απειλήσω. "Φίλε, άντε γαμήσου".
Στο ποδόσφαιρο, πολλοί μπουκάρουν,
δηλαδή μπαίνουν χωρίς εισιτήριο.
Συνήθως, όμως, δεν υπάρχουν τέτοια σημεία ελέγχου
πριν το γήπεδο. Απλώς μπουκάρεις.
Σκέφτηκα να τσεκάρω την περιοχή.
Αν το σχεδίαζα και το έκανα τη σωστή στιγμή,
θα κατάφερνα να μπω.
ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΠΟΥΚΑΡΙΣΜΑ ΣΤΟ ΓΟΥΕΜΠΛΕΪ
ΟΜΑΔΑ ΓΟΥΕΜΠΛΕΪ. ΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΠΟΥΚΑΡΕΙ;
Ρούνεϊ!
Έστριψα σε μια γωνία κι άκουσα πολύ κόσμο να φωνάζει "Ρούνεϊ!"
Σκέφτηκα "Τι συμβαίνει;"
Ρούνεϊ!
Έβγαλα ένα βίντεο με τον Ρούνεϊ.
Είναι παίκτης της Γιουνάιτεντ. Η ομάδα μου.
Αναρωτήθηκα από πού να ήρθε.
Αν ήταν μια ειδική είσοδος, ή είσοδος των παικτών,
ή για τα ΜΜΕ. Δεν ήξερα, αλλά σκέφτηκα
"Τι είναι εκεί πάνω, από πού ήρθε;"
Μπήκα σε ένα στενό
που έβγαζε σε ένα μεγάλο άνοιγμα. Στα αριστερά μου
ήταν μερικά μεγάλα σκαλιά που ανέβαιναν προς το γήπεδο.
Όταν έφτασα στην κορυφή, υπήρχε πλήθος
που φώναζε "Είμαστε έτοιμοι;"
Και σκέφτηκα "Ξέρω τι κάνουν".
Έβλεπα τις οθόνες στην αίθουσα ελέγχου
και ένας συνάδελφός μου ξαφνικά φώναξε
"Ισπανικά Σκαλιά! Πάει".
Και αυτόματα στράφηκα εκεί που κοιτούσε,
και είδα ένα πλήθος να περνάει με μπουνιές.
Υπήρξε ξαφνικά στροφή
από μια αντικοινωνική, απερίσκεπτη συμπεριφορά, σε βία.
Γαμώτο!
Θεέ μου.
Μπήκα στη μέση αυτής της ομάδας.
Καθώς φτάναμε μπροστά, είδα άτομα να ποδοπατιούνται
κι ένιωσα ότι είχα πατήσει κάποιον.
Έπεσα μπροστά κι άρχισα να κουτρουβαλάω
για να μη ρίχνω το βάρος μου
απευθείας σε κάποιον, να μη στέκομαι πάνω του.
Προσπάθησα να το κάνω όσο πιο εύκολα,
όσο πιο μαλακά γινόταν.
Δεν ήξερα τι γινόταν γύρω μου
από άποψη βίας και λοιπά,
γιατί ήμουν συγκεντρωμένος στη δική μου αποστολή.
Μόνο αυτό ήταν για μένα. Μια απεγνωσμένη προσπάθεια
να μη χάσω την εκδήλωση.
Είδα έναν ελεγκτή στο έδαφος. Τον είχαν ρίξει κάτω.
Κοιτούσα ελπίζοντας να ξανασηκωθεί
και να μη μείνει εκεί.
Είδα έναν που έμεινε κάτω παραπάνω απ' το κανονικό.
Άκουσα την ομάδα μου να καλεί ιατρική βοήθεια στην περιοχή.
Σου κόβεται η ανάσα όταν το βλέπεις και σκέφτεσαι
"Τι διάολο συμβαίνει;"
Όταν πέρασα πάνω από όσους ήταν στο έδαφος, σηκώθηκα
σαν να μη τρέχει τίποτα.
Επειδή κάποιοι περνούσαν κι έτρεχαν.
Φώναζαν "Μπήκα" κι έτρεχαν.
Ήταν σε φάση "Μπούκαρα και τώρα τρέχω".
Εγώ περπατούσα σαν να μην τρέχει τίποτα.
Σκεφτόμουν "Είμαι μέσα, γύρω από το γήπεδο".
Είχαν περάσει από τον πρώτο έλεγχο στα Ισπανικά Σκαλιά.
Αυτοί οι οπαδοί χωρίς εισιτήρια ήταν στον εξωτερικό χώρο
κι έκαναν κύκλους ψάχνοντας για αδύναμα σημεία.
Πήραμε την απόφαση να κλειδώσουμε τα τουρνικέ.
Δεν είχαμε κλειδώσει ποτέ τα τουρνικέ. Δεν χρειάστηκε ποτέ κάτι τέτοιο.
Αλλά ήταν κάτι που δεν είχα ξαναδεί.
Έπρεπε να κλειδώσουμε και να κάνουμε επαναφορά
και να καταλάβουν όλοι ποια ήταν η νέα απειλή έξω.
Υπέθεσα ότι κάτι κακό θα συνέβη για να κλείσουν το γήπεδο,
Άρχισαν να συσσωρεύονται για να μπουν. Είχαν εισιτήρια.
Στεκόμουν εκεί κι ο κόσμος μάς φώναζε.
Άρχισαν να γίνονται επιθετικοί. "Γιατί μας αγνοείς;"
Έλεγα "Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα.
Το γήπεδο έχει κλείσει. Δεν μπορώ να ανοίξω.
Δεν έχω κλειδί για να μπείτε".
"Μπαρούφες λες. Όταν μπω, θα σε γαμήσω!"
"Πλάκα κάνεις, ρε πακιστανόμουνο;"
Μου έχουν απευθύνει διάφορες ρατσιστικές βρισιές.
Σε ταράζει.
Αλλά πάνω στη δουλειά δεν δείχνεις συναίσθημα,
γιατί αν δουν μια αδυναμία, θα το εκμεταλλευτούν.
Καθώς περπατούσα στο πίσω μέρος της νότιας πλευράς του σταδίου,
υπήρχε μεγάλος συνωστισμός.
Όλοι οι οπαδοί ήταν ανάμεσα στον τοίχο του σταδίου
και σε έναν άλλο εξωτερικό τοίχο.
Έτσι, λόγω του αποκλεισμού, υπήρχαν ίσως
χίλιοι οπαδοί ή περισσότεροι
που έκαναν ουρά για να μπουν.
Και βρέθηκα στριμωγμένη
ανάμεσα σε, κυρίως, μεγαλόσωμους άντρες.
Έχω ύψος μόνο 1,52
και ήταν πολύ τρομακτικό.
Μπορούσε να καταλήξει πολύ άσχημα.
Παρακαλούσα να μην πάθει κανείς κακό.
Μαζεύονταν όλο και περισσότεροι
που ήθελαν να μπουν στο γήπεδο.
Θέλαμε να αποφύγουμε το στρίμωγμα,
γιατί η πυκνότητα του πλήθους σε στενούς χώρους...
είναι πολύ σημαντική
και μπορεί να προκληθεί σοβαρός τραυματισμός.
Για την ασφάλεια της πλειοψηφίας,
αποφασίσαμε να ενεργοποιήσουμε ξανά τα τουρνικέ.
ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥΡΝΙΚΕ
Χάρηκα που επιτέλους φτάσαμε στις θύρες.
Η ένδειξη έγινε κόκκινη, έκανε μπιπ και δεν άνοιγε.
Και λέω "Τι συμβαίνει;"
Ένας ελεγκτής ήρθε να ελέγξει τα εισιτήριά μου,
και είπε ότι ήμουν σε λάθος τομέα...
"Είμαι Ιταλός. Πώς γίνεται να μου έδωσαν εισιτήριο για τον τομέα
των Άγγλων αντί για των Ιταλών;"
Και λέει "Δεν μπορώ να κάνω τίποτα".
Ήδη μας έριχναν πολλές μπίρες.
Είχα ένα παιδί μαζί μου. Δεν ήταν ασφαλές.
Τους παρακάλεσα.
"Κύριε, το εισιτήριό σας είναι για εκεί".
Μόλις βγήκαμε από την ουρά,
ήμασταν οι δύο μοναδικοί Ιταλοί έξω από το Γουέμπλεϊ.
Εκείνη τη στιγμή, είπα "Γαμώτο".
Ήμουν στην είσοδο Κλαμπ Γουέμπλεϊ,
στο πλάι του γηπέδου,
για την άφιξη κάποιων καλεσμένων της UEFA.
Είχε ήδη σχηματιστεί μεγάλη ουρά από κόσμο που ήθελε να μπει.
Πολιορκούσαν την είσοδο Κλαμπ Γουέμπλεϊ. Ήταν το κάτι άλλο.
Θυμάμαι που μιλούσα σε έναν μπαμπά που ήταν με τα δίδυμα κορίτσια του
και ήταν ο πρώτος αγώνας που πήγαιναν.
Αντιλαμβανόμουν τον ενθουσιασμό του, γιατί ήμασταν το ίδιο.
Είχε πάει με την οικογένειά του
κι εγώ ήμουν εκεί με φίλους.
Αλλά από εκείνη τη στιγμή, ήταν σκέτο μακελειό.
ΤΟ ΠΙΟ ΕΥΚΟΛΟ ΓΗΠΕΔΟ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΕΙΣ.
Ο ΠΡΩΤΟΣ ΤΕΛΙΚΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΟΥ. ΚΑΝΕ Ο,ΤΙ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ!
Ήμουν πολύ κοντά στην περίφραξη.
Γύρω στα 30 με 40 άτομα κουνούσαν πέρα δώθε το κάγκελο
για να πάρουν φόρα και να το ρίξουν.
Πέφτει! Έπεσε;
Γαμώτο!
Θεέ μου! Το έριξαν.
Να πάρει!
Θεέ μου!
Γαμώτο.
Μετά, ήρθε μια χιονοστιβάδα ανθρώπων.
Έβλεπες ότι ο κόσμος στην ουρά ανησυχούσε, φοβόταν.
Ήταν κι εκείνος μπαμπάς με τις δύο κόρες του.
Τις προστάτευε από τα μπουκάλια που πετούσαν.
Ήταν χιλιάδες οι απείθαρχοι που έμπαιναν.
Έπρεπε να μείνουμε στην ουρά
ενώ συνέβαινε γύρω μας όλο αυτό το χάος.
Τα άλογα δεν μπορούν να κάνουν τίποτα.
Εμπρός, επιτεθείτε τους. Γαμώτο. Κάντε το.
Ναι.
Τρέξτε πάνω τους. Θα κουνηθούν.
Βοήθησα όσο μπορούσα.
Με τους συναδέλφους σηκώσαμε το κάγκελο.
Μετά έπεσε άλλο κάγκελο, το σηκώσαμε,
και μετά άλλο πιο πέρα.
Ήταν σαν να παλεύουμε με τη Λερναία Ύδρα επί 45 λεπτά.
Την κατάσταση δεν την έλεγχε η ασφάλεια ή η αστυνομία
αλλά οι οπαδοί χωρίς εισιτήριο.
"Πώς θα λυθεί αυτό; Πότε θα σταματήσουν;"
"Πότε θα το ελέγξει η αστυνομία;"
"Θα μας επιτραπεί να κάνουμε αυτό που ήρθαμε να κάνουμε;
Να δούμε την ομάδα μας να κερδίζει το Euro;"
Είδαμε πολύ κόσμο στα σκαλιά.
Ανέβηκα με τους φίλους μου, και περπατούσαμε γύρω από το στάδιο.
Μετά είδαμε κόσμο να τρέχει προς το γήπεδο.
Κάποιοι πήγαν χωρίς να σκοπεύουν να μπουν στο γήπεδο,
αλλά μέσα σε όλη την ατμόσφαιρα,
την αδρεναλίνη, βλέποντας να το κάνουν κι οι άλλοι...
Δεν το κατάλαβαν καν από την έκρηξη αδρεναλίνης.
Μπορείς, όμως, να ελέγχεις τον εαυτό σου. Είναι λίγο ακραίο.
Μπροστά από τα τουρνικέ, έξω από το γήπεδο,
Ήταν ένας ή δύο ελεγκτές σε κάθε είσοδο.
Και μέσα στο γήπεδο,
πίσω από τα τουρνικέ, ήταν άλλος ένας.
Το καθένα είχε δύο ή τρεις ελεγκτές.
Αλλά επειδή πολλοί προσπαθούσαν να μπουν μέσα,
κάθε τόσο, οι φύλακες στο γήπεδο έτρεχαν να βοηθήσουν τους συναδέλφους,
οπότε υπήρχε ένα μικρό διάστημα όπου δεν υπήρχε ασφάλεια.
Αρπάζω έναν και του λέω "Φίλε, έρχομαι μαζί σου".
Μπαίνω πίσω του. Είμαι στο γήπεδο.
Ο τύπος επιστρέφει,
αρπάζει τον τύπο με τον οποίο είχα μπει.
Φεύγω γύρω του, σαν να μην τρέχει τίποτα
και προσεύχομαι κυριολεκτικά.
Σε κάθε βήμα προσεύχομαι, και απομακρύνομαι όλο και περισσότερο.
Σε όλο το σώμα ρέει η αδρεναλίνη.
Μιλάμε για απόλυτο ενθουσιασμό, ευτυχία.
Είμαι στο γήπεδο και σκέφτομαι "Θεέ μου.
Έχω λεφτά στην τσέπη μου ακόμα.
Δεν ξόδεψα δεκάρα". Γουστάρω.
Τι πρέπει να κάνουμε για να είμαστε καλύτεροι από την Ιταλία;
Εγώ το βλέπω ως εξής.
Πάντα δίνω στις ομάδες μου
μια λίστα με τα απαιτούμενα για να κερδίσεις.
Αγώνες χωρίς να δεχτείς γκολ. Θέλεις δύο με τρεις σε ένα τουρνουά.
Πριν από το τουρνουά, είπα
"Ο Χάρι Κέιν πρέπει να παίξει τέλεια για να πετύχουμε".
Και το τελευταίο στη λίστα μου,
που μπορεί να συμβεί απόψε, "Κέρδισε στη διαδικασία των πέναλτι".
Από αυτήν τη λίστα, ελπίζουμε να μην πάμε στα πέναλτι.
Ελπίζουμε να νικήσει στα 90 λεπτά, προφανώς η Αγγλία.
Είμαι στην αίθουσα ελέγχου και ακούω μια λέξη
που επαναλαμβάνεται μήνες στο μυαλό μου,
η λέξη "Παραβίαση".
Βλέπω στις οθόνες ένα ρεύμα ανθρώπων
να περνάει με μπουνιές.
Το ποδόσφαιρο έρχεται σπίτι!
Δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο στη ζωή μου.
Μια ορδή ζόμπι να έρχεται τρέχοντας, να πέφτει, να ποδοπατιέται.
Επικρατούσε τρέλα.
Κάθαρμα!
Υπάρχει σύγκρουση μεταξύ των ανθρώπων που μπήκαν νόμιμα
και όσων έχουν μπει παράνομα,
και ξεσπούν καβγάδες και τσακωμοί.
Άντε γαμήσου!
Κατευθείαν στο πρόσωπο!
Κάνε τη δουλειά σου, ρε γαμώτο!
Αν είχα σταθεί μπροστά σε όλους αυτούς,
μάλλον δεν θα βρισκόμουν εδώ σήμερα.
Έτρεξα στο πλάι,
έβαλα το χέρι μου στην πόρτα, και την έσπρωχνα από το πλάι.
Ήμουν εκεί κι έσπρωχνα.
Και ξαφνικά, ως εκ θαύματος,
δεν ξέρω τι έγινε και η πόρτα έκλεισε.
Γλυκιά Καρολάιν
Οι καλές στιγμές Δεν έμοιαζαν ποτέ τόσο καλές
Τόσο καλές!
Είχα την τάση
Να πιστεύω ότι δεν θα ήταν ποτέ...
Καθίσαμε στις θέσεις μας και τότε είδαμε...
Κι όταν λέω "σμήνος",
εννοώ ένα σμήνος ανθρώπων να έρχονται
στην είσοδο απ' όπου είχαμε μπει
και να τρέχουν στην άλλη πλευρά του γηπέδου,
μέσα από τα καθίσματα, εκεί που καθόμασταν.
Δεν σταματούσαν να περνάνε.
Έλπιζα να μην πάρει κανείς τη θέση μου.
Όντως το έκαναν όταν πηγαίναμε να πάρουμε κάτι.
"Φίλε, πλήρωσα 500 λίρες γι' αυτήν τη θέση".
Και λέει "Αλήθεια; Έχεις εισιτήριο;"
"Ναι, έχω". Και γυρνάει στον φίλο του και κάνει
"Αυτοί οι δύο πλήρωσαν", κι άρχισαν να γελάνε.
Και είπαν ότι είχαν ένα βανάκι με δέκα ή 12 άτομα που είχαν έρθει
με σκοπό να μπουκάρουν, και όλοι τα κατάφεραν.
8 ΛΕΠΤΑ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ
Ξέραμε ότι είχαμε πολλούς στο γήπεδο,
και είχαν διασκορπιστεί παντού.
Ήταν σημαντικό να μη μείνουμε σε αυτό.
Έπρεπε να δεχτούμε ότι κέρδισαν.
Βλέπαμε ότι υπήρχε μεγάλο πλήθος ακόμα γύρω από το στάδιο,
κυρίως στη βάση των Ολυμπιακών Σκαλιών.
Ξέραμε την απειλή. Δεν χρειάζονταν τα τουρνικέ ανοιχτά,
οπότε τα κλειδώσαμε.
Είχαμε μόνο τις καθυστερημένες αφίξεις.
Είχαμε σύστημα γι' αυτό. Κλειδώσαμε.
Ο Θεός ας σώζει τη βασίλισσα
Παίζουν τον εθνικό ύμνο
και οι τρίχες...
Είναι κλισέ, αλλά πραγματικά...
Δυσκολεύεσαι να περιγράψεις αυτό το συναίσθημα, αλλά...
Είμαι κατενθουσιασμένος.
Είναι ο ύμνος που έχουμε ακούσει πολύ συχνά, αλλά ποτέ σε τέτοια σκηνή.
Οι παίκτες είναι εκεί και τραγουδούν τον εθνικό μου ύμνο,
τον εθνικό σου ύμνο,
και θα προσπαθήσουν να κερδίσουν
ένα σημαντικό τουρνουά για τη χώρα μας.
Στείλε τη νικήτρια
Καθώς ακούγεται ο εθνικός ύμνος, έχω 6.000 άτομα εκεί έξω.
Αποφασίζουν ότι αρχίζει. Τώρα πρέπει να μπουν μέσα,
και υπάρχει μεγάλο κύμα στα σκαλιά που σπρώχνει προς το στάδιο.
Οι αστυνομικοί τότε
σηκώνουν τα ρόπαλα και προχωρούν αποφασισμένοι.
Βλέπεις όλη την αστυνομία με εξοπλισμό ταραχών και αποφασιστικότητα.
Θα τους κρατήσουν; Θα τους κρατήσει πίσω η αστυνομία;
Όλοι ξέρουμε για τους ήρωες του '66,
αλλά τώρα είναι μια άλλη εποχή.
Η ομάδα του Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ,
ετοιμάζεται να δημιουργήσει τη δική της ιστορία.
Όλη η χώρα είναι ενωμένη.
Η Ιταλία αποτελεί την πιο δύσκολη δοκιμασία της Αγγλίας.
Η ομάδα του Μαντσίνι δεν έχει χάσει εδώ και τρία χρόνια.
20:00 ΕΝΑΡΞΗ
Η Ιταλία στη σέντρα,
και ο τελικός του Euro 2020 ξεκινά.
Είχε αρχίσει ο αγώνας.
Θυμάμαι ότι η μπάλα πήγε στον Λουκ Σο.
Και μπαίνει ο Λουκ Σο!
Η ζωή ήταν τέλεια εκείνη τη στιγμή.
Ήμουν με πολλούς φίλους μου.
Πηδούσαμε σαν τρελοί.
Πέφταμε στο έδαφος, γελούσαμε. Γινόταν χαμός.
Πολύ καλό για να είναι αληθινό.
Αλλά ήταν αλήθεια. Ήμουν εκεί και συνέβαινε και ήταν εκπληκτικό.
Ήταν το χειρότερο σενάριο.
Δεν φανταζόμουν την Ιταλία να δέχεται γκολ τόσο νωρίς.
Αλλά είναι μόνο η αρχή. Τα πάντα μπορούν να συμβούν.
Φόρτσα Ιτάλια.
Κατεβαίνει ο Κιέσα.
Σουτάρει! Ο Πίκφορντ δεν είχε ελπίδα.
Συνειδητοποιήσαμε ότι δεν είχαμε κερδίσει ακόμα τον αγώνα.
Η ατμόσφαιρα στο στάδιο άλλαξε και έγινε πολύ πιο τεταμένη.
Ένιωθες ότι οι Ιταλοί έπαιρναν τον έλεγχο.
Ένιωσα ανακούφιση όταν σφύριξε ημίχρονο,
γιατί φαινόταν ότι η Ιταλία θα σκόραρε.
Στις οθόνες στην αίθουσα ελέγχου, βλέπαμε έναν τεράστιο όγκο ανθρώπων
μπροστά στην αστυνομία.
"Γιατί συμβαίνει αυτό;"
Κάθε φορά που μιλούσαμε με την αστυνομία, έλεγαν
"Ακόμα τα ίδια κάνουν. Δεν φεύγουν".
"Φύγετε επιτέλους."
...στη μεγάλη οθόνη, τα σημαντικότερα στιγμιότυπα.
Στο ημίχρονο, η Μάγια καθόταν
και έσκυβε στη θέση της.
"Μάγια, έλα, πάμε να καθίσουμε με τους Ιταλούς οπαδούς".
Ήταν ένας τύπος. Φαινόταν πολύ σημαντικός.
Είπα "Σας παρακαλώ, είμαστε Ιταλοί. Μας πετάνε μπίρες".
"Δεν απολαμβάνουμε τον αγώνα. Θα θέλαμε να είμαστε με τους Ιταλούς".
Και είπε "Ακολουθήστε με".
Τον ακολουθήσαμε,
άνοιξε την τελευταία πόρτα και είδαμε πάλι το γήπεδο.
Ήμασταν σπίτι. Ήμασταν πολύ χαρούμενοι.
45:00 ΙΤΑΛΙΑ-ΑΓΓΛΙΑ 0-1
Στο δεύτερο ημίχρονο, οι Ιταλοί είχαν εξαιρετική άμυνα.
Νιώθαμε ότι το παιχνίδι δεν ήταν άνετο.
Παρόλο που κερδίζαμε, είχαμε χάσει τον έλεγχο του αγώνα.
Διαγώνια πάσα. Κίνδυνος για την Αγγλία!
Και σκοράρει ο Μπονούτσι!
Ιταλία 1, Αγγλία 1.
Μπορούμε να κερδίσουμε;
Ας ελπίσουμε.
Φόρτσα, Μάγια!
Ιταλία!
Δεν υπάρχει χειρότερο από το να σκοράρουν οι αντίπαλοι στο Γουέμπλεϊ.
Ο θόρυβος σε κατακλύζει. Δεν μπορείς να ξεφύγεις.
Αφήνουμε την Ιταλία να σκοράρει,
και ξεφουσκώνει ο ενθουσιασμός. Είμαστε ευάλωτοι.
Η πίεση αυξάνεται.
Είμαστε πολύ κοντά τώρα. Ένα λάθος,
μια κακή πάσα μπορεί να αποβεί μοιραία.
Παράταση στον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος.
Η Ιταλία στην επίθεση.
Και η μπάλα επιστρέφει! Αλλά είναι εκτός.
Στο ημίχρονο της παράτασης, η Ιταλία συνεχίζει να κυριαρχεί
αλλά δεν σκοράρει.
Και λίγα δευτερόλεπτα πριν το σφύριγμα, ο Σάουθγκεϊτ κάνει τις τελευταίες αλλαγές.
Φέρνει τον Ράσφορντ και τον Σάντσο, προφανώς για να παίξουν στα πέναλτι.
Ήταν τεράστια απόφαση.
Σίγουρα θα ήταν απίστευτοι στις προπονήσεις
στα πέναλτι, επειδή ήταν και οι δύο νέοι.
Ο διαιτητής σφυρίζει τη λήξη. Ώρα για τα πέναλτι.
Γιατί πλακώνονται μεταξύ τους;
Δεν αφήνουν να περάσουμε.
- Δεν επιτρέπεται. - Το ξέρω.
Πού είναι το θέμα;
Παρακολουθώ τον κόσμο από έξω.
Αν κερδίσει η Αγγλία, θα θέλουν να μπουν.
Να τη δουν να σηκώνει το τρόπαιο.
Δεν μπορούν να μπουν. Όλα είναι κλειδωμένα.
Τώρα έχω ένα τεράστιο δίλημμα για την ασφάλεια 67.000 ανθρώπων.
Και για την ασφάλεια 67.000 ανθρώπων,
πρέπει να ανοίξω τις εξόδους πριν το τέλος του αγώνα.
Αλλά έχω μια γραμμή με 6.000 άτομα εκεί έξω.
Αν δουν ότι ανοίγουν οι πόρτες
και ακούσουν τις ζητωκραυγές νίκης της Αγγλίας,
θα μπουν μέσα;
Δεν είναι οπαδοί της Αγγλίας ούτε ποδοσφαιρόφιλοι.
Δεν ξέρω τι είναι.
Απλώς θέλουν να μπουν με μπουνιές.
Εξετάζω τι θα συμβεί αν κερδίσει η Αγγλία.
Για την ασφάλεια όλων, είναι καλύτερα να χάσει η Αγγλία.
Πώς πάει η αγωνία;
Η Αγγλία βρίσκεται ξανά στη διαδικασία των πέναλτι.
Λένε ότι τα πέναλτι είναι λαχείο. Τι ανοησία. Δεν είναι.
Είναι μια τέχνη επιδεξιότητας
σε ένα περιβάλλον υψηλής πίεσης που δεν φαντάζεσαι καν.
ΠΕΝΑΛΤΙ ΙΤΑΛΙΑ-ΑΓΓΛΙΑ 1-0
Στα πέναλτι, θέλει γερά κότσια.
Μπορούν να συμβούν τα πάντα. Κάποιοι υποκύπτουν στην πίεση.
Ειδικά μπροστά στη χώρα σου, σε έναν τελικό.
Από τη μεσαία γραμμή μέχρι το πέναλτι
είναι αρκετός ποδαρόδρομος.
Δεν με νοιάζει ποιος σκοράρει, ποιος αστοχεί.
Ούτε ποιος είναι ο ήρωας.
Προσεύχομαι να νικήσουμε.
Γκολ. 1-1.
ΠΕΝΑΛΤΙ ΙΤΑΛΙΑ-ΑΓΓΛΙΑ 1-1
Αποκρούει!
Η Αγγλία έχει το πάνω χέρι.
ΠΕΝΑΛΤΙ ΙΤΑΛΙΑ-ΑΓΓΛΙΑ 1-2
Ακολουθεί ο Μπονούτσι.
Είναι 2-2.
Και έρχεται...
ο Μάρκους Ράσφορντ.
Ο Μάρκους Ράσφορντ για την Αγγλία.
Δοκάρι!
Όλοι πιάνουν το κεφάλι τους.
ΠΕΝΑΛΤΙ ΙΤΑΛΙΑ-ΑΓΓΛΙΑ 2-2
Η Αγγλία πρέπει να σκοράρει για να ισοφαρίσει.
Ο Τζέιντον Σάντσο.
Η Αγγλία στα πρόθυρα της ήττας.
Σε χρειάζομαι. Πίκφορντ, θέλω μια μεγάλη απόκρουση.
Και τα καταφέρνει!
Υπάρχει μια ανανεωμένη ενέργεια.
Αρχίζεις πάλι να το πιστεύεις.
Μας έδωσαν σανίδα σωτηρίας, και το μόνο που χρειαζόταν ήταν ένα γκολ,
και είμαστε πάλι στο παιχνίδι.
Έρχεται ο Μπουκάγιο Σάκα.
"Μη χάσεις".
"Μην αστοχήσεις, όχι για να κερδίσουμε, αλλά για το δικό σου καλό".
Ο Μπουκάγιο Σάκα,
19 ετών,
κρατά ζωντανό το όνειρο ενός έθνους.
Νικήτρια του Euro 2020,
η Ιταλία!
Ο Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ πάει καρφί στον Σάκα.
Αυτήν τη στιγμή τον χρειάζεται.
Δεν ήταν η κατάληξη που θέλαμε.
Στο τέλος του παιχνιδιού, άρχισε να βρέχει.
Σε εκείνο το σημείο, η ομάδα απλώς έκανε στροφή.
Ήταν σαν να είχαν συνδεθεί με το ίδιο μήνυμα.
Έκαναν όλοι στροφή και άρχισαν να φεύγουν.
Είναι απαίσιο να νιώθεις ανακούφιση.
Ήταν λάθος, αλλά αυτό νιώθαμε.
Ένιωσα ότι όλος ο κόσμος είχε καταρρεύσει.
Τόση πίστη
και όλη αυτή η πορεία για τον τελικό,
όλοι ενωμένοι...
Όλα εξαφανίστηκαν.
Άλλαξε η διάθεση του κόσμου. Πήγε
από τον ενθουσιασμό στην απογοήτευση.
Ως Ασιάτης, βλέποντας τους τρεις μαύρους παίκτες που έχασαν τα πέναλτι,
δεν αναρωτιόμουν αν θα τους προπηλάκιζαν. Ήμουν σίγουρος.
ΟΙ ΜΑΥΡΟΙ ΗΤΑΝ ΠΟΥ ΕΧΑΣΑΝ.
Προπηλάκισαν τους ταλαντούχους, μαύρους, Άγγλους ποδοσφαιριστές μας.
ΜΗΝ ΞΑΝΑΠΑΙΞΕΙΤΕ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ.
Αν τα πας καλά και όλα είναι θετικά, τότε είσαι ένας από εμάς.
Αν αποτύχεις, δεν είσαι.
Άντε πάλι.
ΠΑΡΕ ΤΗΝ ΜΠΑΝΑΝΑ ΣΟΥ
ΦΥΓΕ ΑΠΟ ΤΗ ΧΩΡΑ ΜΟΥ.
Η μαμά μου έστειλε μήνυμα,
"Πες μου μόλις φτάσεις σπίτι".
Με έβριζαν συνέχεια. Είναι πολύ δύσκολο
να το καταλάβεις αν δεν έχεις βρεθεί ποτέ σ' αυτήν τη θέση.
Δεν κοιτάς κανέναν κατάματα,
αποφεύγεις την επαφή με άλλους.
Πρόσεχα μην πέσω πάνω σε κανέναν,
μη γυρίσει και μου δώσει μπουνιά.
Στο τέλος του αγώνα, ήθελα να φύγω.
Αλλά ακούγαμε ρατσιστικά συνθήματα.
Καθώς έβγαιναν οι οπαδοί, έκαναν σχόλια.
"Μαύρος"... Διάφορες βρισιές.
Κατέβασα την κουκούλα και συνέχισα. Για να φτάσω σπίτι.
ΓΑΜΙΕΤΑΙ Ο ΣΑΝΤΣΟ
Χθες βράδυ, μετά τον αγώνα,
βανδάλισαν την τοιχογραφία του Ράσφορντ.
Το ποδόσφαιρο και πάλι στο επίκεντρο ενός ευρύτερου κοινωνικού ζητήματος.
ΧΕΣΕ ΣΤΟΝ ΚΟΥΒΑ ΚΑΘΑΡΜΑ
Ο Μάρκους Ράσφορντ άλλαξε την κυβερνητική πολιτική
για να φροντίζει παιδιά από φτωχές οικογένειες.
Και βανδαλίζεται η τοιχογραφία που έχει φτιαχτεί για να τον υποστηρίξει.
Κάτι τέτοιο σε κάνει να αναρωτιέσαι
για τη χώρα που ζεις.
Αυτό είναι πραγματικά φρικτό.
Εντελώς απαράδεκτο.
Μετά από όσα έκανε για την κοινότητα.
Το ξέραμε ότι θα γινόταν αυτό. Είναι απαίσιο.
Ο Ράσφορντ έκανε ό,τι μπορούσε
για να κερδίσει η Αγγλία και να μας χαροποιήσει.
Ξαφνικά, τώρα είναι κακός και τον τρομοκρατούν.
Είναι εξωφρενικό.
Το συναίσθημα που νιώθω δεν έχει σχέση με το ποδόσφαιρο.
Αφορά τον καθαρό ρατσισμό που δεν μπορείς να αγνοήσεις.
Δεν χρειάζεται.
Το χρώμα του δέρματος κάποιου δεν επηρεάζει το αν θα σκοράρει ή όχι.
Τι θα...
Τι κερδίζεις από αυτό;
"Έλα, φίλε, σύνελθε. Ωρίμασε λίγο".
Σοκαρίστηκα
που τόσοι πολλοί άνθρωποι ήταν τόσο ανοιχτά ρατσιστές.
Ξέρετε, δουλεύω στο Μπρεντ. Ζω σε μια πολυφυλετική κοινότητα,
και δεν περίμενα να συμβεί αυτό.
Δείχνει ότι μπορείς να ζεις σε μια φούσκα.
Ζουν ανάμεσά μας.
Ακούγεται παράξενο. Αλλά διαβρώνουν την κοινωνία μας,
και επηρεάζουν τους ανθρώπους κάθε μέρα.
Το ερώτημα για μένα ήταν
"Τι θα κάνουμε γι' αυτό; Τι θα κάνουμε;"
Ελπίζω να είδαν οι παίκτες
ότι είχαν μια τεράστια, απεριόριστη υποστήριξη από τον κόσμο.
ΕΙΣΤΕ ΟΠΑΔΟΙ ΕΣΕΙΣ;
ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ
ΤΕΛΕΙΑ
ΤΑ ΠΗΓΑΝ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΑ.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΕΡΗΦΑΝΟΙ
ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΟΠΑΔΟΙ ΕΙΝΑΙ 100% ΜΑΖΙ ΣΑΣ
Κυκλοφορούσε παντού μια εικόνα
με τους τρεις παίκτες που έχασαν τα πέναλτι να φοράνε κορώνες.
Ήταν βασιλιάδες.
ΗΡΩΑΣ
ΠΡΟΤΥΠΟ ΑΝΘΡΩΠΟΥ
Αρκεί να δούμε τον τρόπο
που συσπειρώθηκε ο κόσμος πίσω από τον Ράσφορντ, τον Σάντσο και τον Σάκα.
Νομίζω ότι δείχνουν την αίσθηση κοινότητας,
την ενότητα και τον σκοπό αυτής της χώρας.
Η απόκριση μου έδωσε ελπίδα. Φυσικά.
Ο κόσμος ήρθε για να δείξει αγάπη και υποστήριξη
και να δείξει στα παιδιά,
που ένιωθαν ότι όλοι τους μισούσαν,
ότι δεν ίσχυε καθόλου.
Έκτακτη είδηση.
Πριν από δέκα λεπτά, ο Μάρκους Ράσφορντ μίλησε
για τη χθεσινή ήττα από την Ιταλία.
Έγραψε "Δέχομαι οποιαδήποτε κριτική για την απόδοσή μου,
αλλά δεν θα απολογηθώ για το ποιος είμαι και από πού προέρχομαι".
"Τα μηνύματα που έλαβα σήμερα ήταν συγκλονιστικά
και αυτή η ανταπόκριση με συγκίνησε βαθιά".
Παρόλο που αυτό ίσως γιάτρεψε την πληγή εκείνη τη στιγμή,
δεν...
δεν με ξεδίψασε.
Έχω πολλά χρόνια στην πλάτη μου
για να πιστέψω ότι μια νίκη στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα
θα έλυνε μαγικά όλα τα κοινωνικά δεινά.
Μας χάρισε μια στιγμή.
Μας χάρισε ένα χρονικό διάστημα για να βρεθούμε μαζί.
Αλλά δεν επρόκειτο να λύσει τα προβλήματα.
Τι λέει αυτό για εμάς ως χώρα;
Λέει ότι έχουμε δουλειά για να το αντιμετωπίσουμε.
Δεν θέλω να ξαναπεράσω αυτό που πέρασα εκείνη τη μέρα.
Ειλικρινά, δεν το έχω ξεπεράσει, γιατί με πόνεσε.
Πόνεσε πάρα πολύ.
Είδαμε κάτι που δεν είχαμε ξαναδεί.
Την επόμενη μέρα, σκεφτόμουν
"Πώς δεν πέθανε κανείς;"
Ήταν από τύχη που δεν υπήρξαν θύματα,
κατά τη γνώμη μου.
Ήταν εντελώς πρωτόγνωρο. Ήταν αηδιαστικό.
Το στάδιο τα κατάφερε απίστευτα καλά
κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες.
Υπάρχουν πλάνα οπαδών να παραβιάζουν φράγματα
και να ανεβαίνουν τις σκάλες προς το εθνικό στάδιο.
Όταν ξύπνησα το επόμενο πρωί και έβαλα το Sky Sports News,
και δεν λέω ψέματα,
το πρώτο βίντεο που βλέπω
είναι το βίντεο με τους οπαδούς που ήμουν μαζί,
Έλεγαν ότι θα έκαναν διώξεις σε άτομα,
θα έλεγχαν τις κάμερες,
κι ένιωσα την καρδιά μου να σφίγγεται.
Σκέφτηκα "Τι έκανα;"
Ντρέπεσαι γι' αυτό που έκανες;
Δεν ντρέπομαι για ό,τι έκανα.
Το 2020, ήμασταν όλοι κλεισμένοι στα σπίτια μας,
δεν πηγαίναμε πουθενά, βγαίναμε μόνο για λίγη άσκηση.
Και σε όλη αυτήν τη φάση,
οι ηγέτες της χώρας μας διασκέδαζαν.
Πώς γίνεται να νιώθω ότι έκανα κάτι λάθος;
Το πρώτο τρόπαιο της Αγγλίας από το 1966,
δεν θα το έχανα... για κανέναν.
Ακόμα πιστεύω ότι η Αγγλία και οι Άγγλοι
είναι καλοί, ανοιχτόμυαλοι, ανεκτικοί με άλλους ανθρώπους και πολιτισμούς.
Αλλά για εκείνη τη μέρα,
η Αγγλία παραλίγο να γίνει εχθρός,
λόγω του τρόπου που μας φέρθηκαν εκείνη τη μέρα οι οπαδοί.
Συχνά σκέφτομαι ότι μου έκαναν χάρη.
Η Μάγια, όταν μιλάει για την Ιταλία,
λέει "Μα, μπαμπά, εμείς οι Ιταλοί..."
"Αλλά εμείς οι Ιταλοί..."
Όταν λέω ότι είναι κάτι παραπάνω από ποδόσφαιρο, για μένα είναι κάτι παραπάνω.
Να η Μάγια! Τι έκπληξη. Λοιπόν, τι...
Τι έφερες; Είναι η σημαία που είχαμε τότε.
ΓΟΥΕΜΠΛΕΪ ΙΟΥΛΙΟΣ '21 ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΕΡΧΕΤΑΙ ΡΩΜΗ!
Έρχεται Ρώμη.
Όταν πήρα το βίντεό μου στο λεωφορείο, το ανέβασα στο Facebook.
Ο μπαμπάς μου μου είπε ότι στον τελικό του Euro του 1996,
ανέβηκε στην ταράτσα της τοπικής παμπ στο Στάνφορντ.
Το σκαρφάλωμα και η θέα από ψηλά
είναι στο αίμα μας. Του έμοιασα.
Νιώθω ωραία για εκείνη τη μέρα. Θα δείχνω τις φωτογραφίες στα παιδιά μου.
Και στα παιδιά τους, μάλλον.
Δεν θα άλλαζα τίποτα.
Εκτός από την ήττα, προφανώς.
Εδώ είμαστε πάλι.
Η Αγγλία ξεκινά την πορεία της στο Euro 2024.
Θα τα πάνε καλύτερα αυτήν τη φορά για να γίνουν πρωταθλητές;
Κάποια στιγμή, θα ξαναπάω σε αγώνα,
γιατί η ομάδα, ο προπονητής
και οι παίκτες δεν μου έκαναν τίποτα.
Η μπάλα στον Μάρκους Ράσφορντ.
Ο Ράσφορντ για την Αγγλία!
Αν η Αγγλία φιλοξενούσε ένα τουρνουά και φτάναμε σε τελικό στο Γουέμπλεϊ,
θα ξόδευα τις οικονομίες μου για να βγάλω εισιτήριο.
Είναι η Αγγλία. Σε μεγάλο τουρνουά. Πάντα θα πιστεύω ότι μπορεί να κερδίσει.
Σάκα.
Σάκα για το χατ τρικ!
Ο Μπουκάγιο Σάκα παίρνει την μπάλα του αγώνα.
Μόλις 21 ετών,
και ο Μπουκάγιο Σάκα κάνει το πρώτο χατ τρικ της καριέρας του,
και το κάνει για την Εθνική Αγγλίας.
ΤΗ ΜΕΡΑ ΤΟΥ ΤΕΛΙΚΟΥ EURO 2020, ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΤΗΚΑΝ 19 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ
ΚΑΙ ΣΥΝΕΛΗΦΘΗΣΑΝ 86 ΑΤΟΜΑ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ ΓΙΑ ΤΑΡΑΧΕΣ.
ΜΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΕΚΘΕΣΗ ΕΠΙΚΡΟΤΗΣΕ ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ ΤΩΝ ΕΛΕΓΚΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ
ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΟΥ ΜΠΡΕΝΤ,
ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΑΝΤΕΧΗ ΕΠΙΘΕΣΗ.
ΤΟ 2022 Η ΟΜΑΔΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΚΕΡΔΙΣΕ ΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ EURO ΣΤΟ ΓΟΥΕΜΠΛΕΪ,
ΕΞΑΣΦΑΛΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΤΡΟΠΑΙΟ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΑΠΟ ΤΟ 1966.
Υποτιτλισμός: Σταυρούλα Σοκόλη