1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:08,842 --> 00:00:13,555
หลังจากคืนนี้ ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป

4
00:00:14,139 --> 00:00:15,140
ทุกอย่าง

5
00:00:17,058 --> 00:00:20,395
ศิลปิน พิธีกร และทีมงานบางส่วนนะครับ…

6
00:00:20,478 --> 00:00:23,481
คืนนี้จะเป็นค่ำคืนที่เหลือเชื่อที่สุดที่เราเคยพบเจอ

7
00:00:23,565 --> 00:00:26,568
ผมดีใจที่ได้มาเห็นกับตา
เพราะผมไม่อยากพลาดอะไรเลย

8
00:00:30,655 --> 00:00:32,782
มาได้จังหวะพอดีเลย

9
00:00:32,866 --> 00:00:34,743
- ไง
- บรูซ ไลโอเนล สบายดีไหม

10
00:00:34,826 --> 00:00:36,161
ก็ดีครับ

11
00:00:36,244 --> 00:00:38,455
บรูซ สโมกกี้ก็มานะ

12
00:00:38,538 --> 00:00:39,873
สวัสดีปีใหม่ สุดหล่อ

13
00:00:39,956 --> 00:00:40,957
สตีฟ

14
00:00:42,667 --> 00:00:46,546
สุดยอดศิลปินแห่งรุ่นมารวมตัวกัน

15
00:00:47,881 --> 00:00:49,340
มารวมอีโก้

16
00:00:50,216 --> 00:00:51,593
มารวมพรสวรรค์

17
00:00:52,510 --> 00:00:54,345
เพื่อช่วยชีวิตคน

18
00:00:54,429 --> 00:00:56,097
ผมต้องอยู่ในฝันแน่เลย

19
00:00:56,181 --> 00:00:57,515
โอเค ทุกคน

20
00:00:57,599 --> 00:00:58,558
สวัสดีครับ

21
00:00:59,476 --> 00:01:01,186
แต่เรามีเวลาแค่คืนเดียว

22
00:01:01,728 --> 00:01:03,021
พรุ่งนี้พวกเขาไม่มาแล้ว

23
00:01:04,606 --> 00:01:06,316
เอาล่ะ นี่คือสิ่งที่เราจะทำกัน

24
00:01:06,399 --> 00:01:07,609
มันวุ่นวายแล้วก็ตื่นเต้น

25
00:01:07,692 --> 00:01:10,779
หลายคนไม่รู้ว่าเราจะทำอะไรกัน

26
00:01:10,862 --> 00:01:14,616
เรามีความสุขมากๆ
แค่จากความไม่ธรรมดาของคืนนั้น

27
00:01:17,535 --> 00:01:19,788
ไม่มีอะไรวุ่นวายไปกว่า

28
00:01:19,871 --> 00:01:26,461
การพยายามมัดรวม
ก้อนพลังความสร้างสรรค์นี้เป็นหนึ่งเดียวกัน

29
00:01:27,420 --> 00:01:30,715
นี่คือประวัติศาสตร์ที่กำลังเกิดขึ้น ตอนนี้เลย

30
00:01:30,799 --> 00:01:31,883
หนึ่ง สอง

31
00:01:33,676 --> 00:01:34,677
ลงเทปเลย

32
00:01:42,811 --> 00:01:43,853
เอาล่ะ เริ่มเลย

33
00:01:51,903 --> 00:01:53,154
ตำนานเพลงร็อก

34
00:01:59,869 --> 00:02:01,788
ซูเปอร์สตาร์ชั้นยอดที่สุด

35
00:02:04,874 --> 00:02:06,251
พร้อมฟังฉันหรือยัง

36
00:02:12,882 --> 00:02:15,218
นี่คือนักร้องวัยรุ่นที่มีเอกลักษณ์

37
00:02:29,232 --> 00:02:32,193
ซูเปอร์สตาร์ที่น่าตื่นตาที่สุดในวงการเพลงวันนี้

38
00:02:32,277 --> 00:02:35,864
(คืนแห่งประวัติศาสตร์เพลงป๊อป)

39
00:02:46,332 --> 00:02:47,333
ผมเข้าฉากเลยนะ

40
00:02:49,460 --> 00:02:50,461
พร้อมลุยเลย

41
00:02:53,715 --> 00:02:54,716
เอาล่ะ

42
00:02:55,425 --> 00:02:57,135
มาเริ่มปาร์ตี้กันเลย

43
00:03:02,724 --> 00:03:05,768
ผมจะพยายามพาย้อนไปให้ไกลเท่าที่จำได้นะ

44
00:03:07,979 --> 00:03:11,482
ช่วงต้นยุค 80 ผมออกจากคอมมอโดเรส

45
00:03:12,442 --> 00:03:14,903
เคน เครเกน ผู้จัดการคนใหม่ของผม

46
00:03:15,612 --> 00:03:19,741
เขาบอกว่า "ก่อนอื่นเลยนะ
เพลงของคุณดังกว่าตัวคุณเอง

47
00:03:19,824 --> 00:03:23,953
เราต้องเอาหน้าคุณ
ติดไปกับเพลงเพราะๆ ทั้งหลายด้วย"

48
00:03:24,037 --> 00:03:25,413
คุณไลโอเนล ริชชี่

49
00:03:27,248 --> 00:03:30,418
ผมกำลังทำอัลบั้มเดี่ยวและงานอื่นๆ

50
00:03:30,919 --> 00:03:33,171
อาชีพกำลังก้าวหน้า

51
00:03:34,631 --> 00:03:35,465
ผมเป็นคนกลางคืน

52
00:03:35,548 --> 00:03:39,427
ทุกอย่างในชีวิตก็เลยเริ่มหลังตีหนึ่ง

53
00:03:40,929 --> 00:03:44,557
คืนหนึ่ง ผมได้รับสายจากเคน

54
00:03:45,099 --> 00:03:47,560
มันเปลี่ยนแปลงทุกอย่างไปเลย

55
00:03:51,064 --> 00:03:53,149
(23 ธันวาคม ปี 1984)

56
00:03:56,527 --> 00:03:59,364
เคน เครเกนทำบริษัทผู้จัดการดารา

57
00:04:01,699 --> 00:04:04,786
เขามีชื่อเสียงเป็นเลิศสุดๆ

58
00:04:04,869 --> 00:04:06,162
เคน เครเกน

59
00:04:07,247 --> 00:04:08,957
เคนเป็นซูเปอร์สตาร์

60
00:04:09,040 --> 00:04:11,167
เขาเป็นซูเปอร์สตาร์พอๆ กับศิลปิน

61
00:04:11,251 --> 00:04:13,753
แต่เขาเป็นซูเปอร์สตาร์ในวงการเพลง

62
00:04:14,545 --> 00:04:16,798
เช้าวันหนึ่ง เราเจอกันโดยไม่ได้นัด

63
00:04:16,881 --> 00:04:20,885
เราเดินเข้าไป แล้วก็ได้เจอแฮร์รี่ เบลาฟอนเต

64
00:04:21,469 --> 00:04:23,304
เราหยุดอยู่ตรงนั้นเลย

65
00:04:23,388 --> 00:04:26,516
เราได้เจอราชาฮอลลีวูด

66
00:04:26,599 --> 00:04:28,393
เขาเป็นตำนาน

67
00:04:28,476 --> 00:04:31,396
ฉันรู้เลยว่างานใหญ่กำลังจะเกิดขึ้น

68
00:04:43,950 --> 00:04:45,118
(เราต้องการเป็นพลเมืองชั้นหนึ่ง)

69
00:04:47,287 --> 00:04:50,206
แฮร์รี่ เบลาฟอนเตเป็นรัฐบุรุษอาวุโส

70
00:04:50,290 --> 00:04:53,835
เขาออกจากวงการแสดงและร้องเพลงไปแล้ว

71
00:04:53,918 --> 00:04:55,461
เขายังทำงานทางนั้นอยู่นะ

72
00:04:55,545 --> 00:04:59,507
แต่ส่วนใหญ่ เรามองเขาเป็นบุคคลที่โดดเด่น

73
00:04:59,590 --> 00:05:01,718
เขามีอิทธิพลทางสังคมสูงมาก

74
00:05:01,801 --> 00:05:07,140
เราเชื่อว่าศิลปินมีคุณค่าในทุกสังคม

75
00:05:07,223 --> 00:05:11,227
เพราะศิลปินคือผู้ที่ตีแผ่สังคมให้ทุกคนได้เห็น

76
00:05:13,688 --> 00:05:16,524
เช่นเดียวกับประเด็นสิทธิพลเมืองที่ต้องเน้นย้ำ

77
00:05:16,607 --> 00:05:20,361
แฮร์รี่ เบลาฟอนเตก็รู้สึกว่า
ปัญหาความยากจนในโลก

78
00:05:20,445 --> 00:05:22,989
โดยเฉพาะในแอฟริกา ต้องถูกเผยแพร่

79
00:05:23,531 --> 00:05:25,491
เราได้ยินรายงานข่าวมาสักพักแล้ว

80
00:05:25,575 --> 00:05:28,745
เรื่องวิกฤตความอดอยาก
อีกครั้งในแอฟริกา คราวนี้ที่เอธิโอเปีย

81
00:05:29,287 --> 00:05:31,664
แต่ด้วยทุกอย่างที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน

82
00:05:31,748 --> 00:05:34,125
บ่อยครั้ง รายงานข่าวแบบนี้ก็ช่วยได้ไม่มากนัก

83
00:05:35,251 --> 00:05:37,253
ผู้คนอดอยากในแอฟริกา

84
00:05:37,337 --> 00:05:40,423
มันเป็นเรื่องไกลตัวเราสุดๆ

85
00:05:40,506 --> 00:05:45,720
มันเป็นแค่สิ่งที่เราเห็นในโฆษณาหรือในสารคดี

86
00:05:47,263 --> 00:05:50,683
แม่คนนี้กับลูกที่เพิ่งคลอดได้สองเดือน

87
00:05:50,767 --> 00:05:52,477
กลายเป็นศพห่อรวมกัน

88
00:05:54,270 --> 00:05:56,522
เด็กหิวโหยล้มตายเงียบๆ

89
00:05:57,065 --> 00:05:59,067
ในแอฟริกา เด็กตายเป็นพันๆ คน

90
00:06:00,026 --> 00:06:04,155
คุณมีมุมมองยังไงถึงผลกระทบอันร้ายแรง

91
00:06:04,238 --> 00:06:06,074
จากความต้องการและความหิวโหย

92
00:06:06,699 --> 00:06:08,034
ต้องมีใครทำอะไรสักอย่าง

93
00:06:11,996 --> 00:06:14,082
แฮร์รี่ เบลาฟอนเตบอกว่า "จัดคอนเสิร์ตกัน"

94
00:06:14,165 --> 00:06:17,001
บ็อบ เกลดอฟก็ทำซิงเกิลแบนด์เอดไปแล้ว

95
00:06:17,085 --> 00:06:18,711
เมื่อประมาณเดือนก่อน

96
00:06:25,426 --> 00:06:29,013
ผมบอกว่า "แฮร์รี่ เรามาใช้ไอเดีย
ที่บ็อบทำให้เราเห็นแล้ว

97
00:06:29,097 --> 00:06:31,516
แต่ใช้ดาราดังที่สุดในอเมริกามาทำเพลงเลย"

98
00:06:32,558 --> 00:06:35,561
เครเกนบอกว่า
"ผมเพิ่งวางสายจากแฮร์รี่ เบลาฟอนเต

99
00:06:35,645 --> 00:06:39,023
หลักๆ เลย เขาบอกว่า 'ผมต้องการคุณ'"

100
00:06:40,233 --> 00:06:42,735
แฮร์รี่บอกว่า "เรามีคนขาวช่วยคนดำ

101
00:06:42,819 --> 00:06:44,987
แต่เราไม่เคยมีคนดำช่วยคนดำ"

102
00:06:45,696 --> 00:06:46,697
"นั่นแหละปัญหา

103
00:06:47,407 --> 00:06:50,243
เราต้องช่วยเผ่าพันธุ์ตัวเองจากภัยความหิว"

104
00:06:51,244 --> 00:06:54,664
เขาพยายามทำให้เรา กลุ่มเด็กหนุ่ม

105
00:06:54,747 --> 00:06:57,250
ไปมีส่วนร่วมช่วยสถานการณ์ในแอฟริกา

106
00:06:57,959 --> 00:06:59,627
ผมบอกว่า "ได้เลย"

107
00:07:00,503 --> 00:07:02,588
ไม่ใช่ว่าผมยังงานเยอะไม่พอนะ

108
00:07:02,672 --> 00:07:05,842
ผมมีงานพิธีกรอเมริกันมิวสิกอวอร์ด

109
00:07:05,925 --> 00:07:07,969
ผมเพิ่งได้รับเชิญไปงานนั้น

110
00:07:08,719 --> 00:07:11,264
ผมกำลังจะไปทัวร์เดี่ยวครั้งใหญ่

111
00:07:11,764 --> 00:07:15,268
แต่สิ่งหนึ่งที่ผมรู้แน่ชัดเลย
คือผมอยากให้ควินซี่มาด้วย

112
00:07:15,351 --> 00:07:19,021
เพราะเขาคือนักประพันธ์ชั้นครู

113
00:07:21,023 --> 00:07:22,483
เขาเป็นศิลปินที่ประสบความสำเร็จ

114
00:07:22,567 --> 00:07:25,194
แต่เขามีชื่อเสียงมากกว่า
ในฐานะโปรดิวเซอร์และนักแต่งเพลง

115
00:07:25,278 --> 00:07:29,031
ที่เคยร่วมงานกับทุกคน
ตั้งแต่หลุยส์ อาร์มสตรองกับแฟรงก์ ซินาตร้า

116
00:07:29,115 --> 00:07:30,825
ไปจนถึงลิตเติลริชาร์ดกับพอล ไซมอน

117
00:07:30,908 --> 00:07:32,618
หรือแม้แต่ไดอาน่า รอสส์กับไมเคิล แจ็คสัน

118
00:07:32,702 --> 00:07:34,412
คุณควินซี่ โจนส์

119
00:07:36,706 --> 00:07:37,832
ณ เวลานั้น

120
00:07:37,915 --> 00:07:41,043
ไม่มีโปรดิวเซอร์คนไหนมาแรงไปกว่าเขา

121
00:07:41,127 --> 00:07:45,006
เขาได้รับความเคารพจากนักดนตรีทุกคนในโลก

122
00:07:50,094 --> 00:07:52,680
นี่คือเรื่องที่ผมก็คิดมาเยอะ

123
00:07:52,763 --> 00:07:55,850
ไลโอเนลโทรมาบอกว่า "ลุยกันเลย"

124
00:07:56,642 --> 00:07:59,562
เรารู้สึกถึงความจำเป็นตอนนั้นได้มากที่สุด

125
00:07:59,645 --> 00:08:02,273
เพราะนี่คือเวลาที่โลกเรา
ต้องการกันและกันมากที่สุด

126
00:08:02,356 --> 00:08:03,357
มันเริ่มจากจุดนั้น

127
00:08:03,441 --> 00:08:07,820
และวลีที่ตามมาอย่างแน่นอน
ก็คือ "ใครจะทำงานนี้"

128
00:08:09,489 --> 00:08:12,742
ผมกับไลโอเนลขึ้นรถลิมูซีน
ซึ่งบังเอิญมีโทรศัพท์ในรถ

129
00:08:12,825 --> 00:08:15,119
ผมบอกว่า "ให้คุณกับสตีวี่ วันเดอร์แต่งเพลงสิ"

130
00:08:15,745 --> 00:08:18,206
เราโทรหาสตีวี่ แต่ติดต่อไม่ได้

131
00:08:20,249 --> 00:08:23,252
ไลโอเนลพยายามติดต่อสตีวี่ทั้งคืน

132
00:08:23,336 --> 00:08:25,880
ทุกคนอยากได้สตีวี่ วันเดอร์
ใครบ้างจะไม่อยาก

133
00:08:26,881 --> 00:08:32,011
เขาเป็นตำนานเร้าใจผู้ยิ่งใหญ่ไปแล้ว

134
00:08:33,137 --> 00:08:35,181
แล้วทุกคนก็สนิทกับสตีวี่ด้วย

135
00:08:35,806 --> 00:08:38,017
แต่พอสตีวี่บอกว่า "เดี๋ยวโทรกลับ"

136
00:08:38,100 --> 00:08:42,021
เราก็รอเขาโทรกลับ แล้วแต่ว่าจะช่วงไหน

137
00:08:42,813 --> 00:08:45,566
หลังจากนั้น ผมก็คุยโทรศัพท์กับควินซี่

138
00:08:45,650 --> 00:08:48,110
เขาบอกว่า "พรุ่งนี้ผมจะได้เจอไมเคิล

139
00:08:48,194 --> 00:08:50,363
ผมจะลองคุยกับเขา ดูว่าเขาคิดยังไง"

140
00:08:52,823 --> 00:08:57,203
เจ้าของผลงานเพลง "ทริลเลอร์"
ที่กลายเป็นอัลบั้มขายดีที่สุดตลอดกาล

141
00:08:57,286 --> 00:09:01,207
ที่ได้รับเสนอชื่อชิงรางวัลแกรมมี่ปีนี้
มากกว่าใครในประวัติศาสตร์

142
00:09:01,290 --> 00:09:03,167
ไมเคิล แจ็คสันคือพระเอกของยุค 80

143
00:09:03,251 --> 00:09:06,629
ทุกท่านครับ ไมเคิล แจ็คสัน

144
00:09:08,548 --> 00:09:12,176
ผมกับไมเคิลรู้จักกันมาตั้งแต่ช่วงแรก

145
00:09:13,094 --> 00:09:14,637
เราโตมาในโมทาวน์

146
00:09:14,720 --> 00:09:17,974
ในฐานะนักร้องนำคอมมอโดเรส
และนักร้องนำของเดอะแจ็คสันส์

147
00:09:18,057 --> 00:09:19,350
เราสนิทกันได้ทันที

148
00:09:20,434 --> 00:09:22,228
ผมทำงานนี้อยู่

149
00:09:22,311 --> 00:09:24,730
คุณซุ่มทำเพลงมาสินะ ผมรู้
คุณทำแบบนั้นแน่เลย

150
00:09:25,565 --> 00:09:27,149
ตอนเขาหัดขับรถครั้งแรก

151
00:09:27,233 --> 00:09:29,318
ที่แรกที่เขาขับ ก็คือขับมาบ้านผม

152
00:09:29,986 --> 00:09:34,156
แต่เขาขับขึ้นทางด่วนไม่ได้
เพราะเขากลัวทางด่วนมากๆ

153
00:09:34,240 --> 00:09:38,619
เขาเลยได้รู้ทางลัดทุกซอยที่มาบ้านผมได้

154
00:09:40,746 --> 00:09:42,999
แต่สตีวี่ก็ไม่โทรกลับมา

155
00:09:43,082 --> 00:09:47,128
ผมกับไมเคิลก็เลยเริ่มแต่งเพลงโดยไม่มีสตีวี่

156
00:09:47,211 --> 00:09:50,715
ผมบอกไมเคิล "ผมแต่งเพลงเองได้นะ

157
00:09:51,215 --> 00:09:52,925
คุณก็แต่งเพลงของคุณเองได้

158
00:09:53,009 --> 00:09:55,428
แต่ถ้าเราจะทำด้วยกันกับควินซี่ โจนส์

159
00:09:55,511 --> 00:09:57,346
มันต้องยิ่งใหญ่"

160
00:10:01,976 --> 00:10:04,937
นี่เป็นครั้งแรกที่ผมเข้าบ้านแจ็คสัน

161
00:10:05,021 --> 00:10:06,772
ตอนคุณไปจัดโชว์ที่เวกัสใช่ไหม

162
00:10:12,403 --> 00:10:15,573
ผมนึกได้ว่าเราไม่เคยแต่งเพลงด้วยกันมาก่อน

163
00:10:15,656 --> 00:10:17,867
เราไม่เคยใช้เวลาร่วมกันมาก่อน

164
00:10:18,451 --> 00:10:20,202
- แล้วแต่คุณเลย
- ผมไม่ขัดข้อง

165
00:10:20,286 --> 00:10:21,495
มีทางเลือกอยู่นะ

166
00:10:21,996 --> 00:10:24,165
นี่คือทีมซันนี่แอนด์แชร์ ฟังสิ

167
00:10:24,749 --> 00:10:28,461
ผมได้รู้ว่าเขาเล่นเครื่องดนตรีไม่เป็น
เขาเลยฮัมเพลงเอาทุกท่อน

168
00:10:28,544 --> 00:10:29,754
เทปหลายม้วนๆ ที่…

169
00:10:32,757 --> 00:10:36,844
ขอโทษนะ ผมหมายถึง
มันเป็นเสียงเขาฮัมเพลงซ้อนๆ กัน

170
00:10:36,927 --> 00:10:40,014
มันน่าทึ่งมากเลยล่ะ

171
00:10:43,017 --> 00:10:46,479
เราต้องรีบระบุให้ได้ทันที
ว่าเราอยากได้เพลงแบบไหน

172
00:10:49,815 --> 00:10:52,818
จะเอาเพลงแบบนั้น หรือจะเอาแบบเพลงชาติ

173
00:10:56,864 --> 00:10:58,449
ไม่ นั่นไม่ใช่ที่เราต้องการ

174
00:11:05,748 --> 00:11:07,750
นั่นแหละ นี่แหละทำนอง

175
00:11:09,085 --> 00:11:11,629
พอได้จุดนั้นแล้ว เราจะเอาอะไรใส่ลงไป

176
00:11:14,465 --> 00:11:18,427
เราแต่งไปหลายเพลงที่เราคิดว่ามีแต่เนื้อ

177
00:11:18,511 --> 00:11:20,471
ประโยคที่เขาถามคือ "ทีเด็ดอยู่ตรงไหน"

178
00:11:21,055 --> 00:11:26,227
เขาเรียกผมว่าไลออนเอล
"ไลออนเอล ช่วยมาดู…"

179
00:11:26,310 --> 00:11:29,397
บับเบิลส์คือลิงชิมแปนซี แต่ผมไม่อยากอุ้มลิง

180
00:11:30,356 --> 00:11:33,901
ขณะเดียวกัน ข้างล่างก็ทะเลาะกันยกใหญ่

181
00:11:35,820 --> 00:11:37,446
"หุบปากๆ"

182
00:11:38,489 --> 00:11:39,490
"หุบปากๆ"

183
00:11:40,074 --> 00:11:42,201
"เกิดอะไรขึ้นในครัว ไมเคิล เกิดอะไรขึ้น"

184
00:11:42,284 --> 00:11:46,914
เขาบอกว่า
"อ้อ ริกกี้ นกเอี้ยงทะเลาะกับหมาน่ะ"

185
00:11:47,748 --> 00:11:50,084
นกมันพูดได้ แล้วหมาก็โกรธนก

186
00:11:50,710 --> 00:11:52,920
ขณะเดียวกันก็มีคนโทรมาหาผม

187
00:11:53,003 --> 00:11:56,382
"ไลโอเนล เขาจะส่งบทพูด
ในงานอเมริกันมิวสิกอวอร์ดมาให้"

188
00:11:56,465 --> 00:11:58,426
แน่นอน ไมเคิลก็กำลังทำเพลงอยู่

189
00:11:58,509 --> 00:12:01,387
เราไม่ได้จริงจังขนาดนั้น
เพราะมันยังไม่ถึงเวลา

190
00:12:10,271 --> 00:12:13,149
มีวิธีทำให้งานนี้ยิ่งใหญ่ขึ้นได้อีก

191
00:12:13,232 --> 00:12:15,651
ในแง่ของกระแสที่สร้างได้ และ…

192
00:12:15,735 --> 00:12:18,487
เราไม่มีเพลง เราไม่มีกำหนดวัน

193
00:12:18,571 --> 00:12:22,116
แต่เพราะเรามีสตีวี่
ไลโอเนล ไมเคิล และควินซี่

194
00:12:22,199 --> 00:12:25,953
เคนก็เลยรู้ว่าเรามีไดนาไมต์
พวกเขาจะโทรหาใครก็ได้

195
00:12:26,036 --> 00:12:27,329
งานต้องยิ่งใหญ่แน่

196
00:12:29,498 --> 00:12:31,625
สมัยนั้นเราไม่มีเทคโนโลยี

197
00:12:31,709 --> 00:12:33,377
เราไม่มีโทรศัพท์มือถือ

198
00:12:33,461 --> 00:12:35,671
ทุกอย่างไม่ได้ไปเร็ว

199
00:12:35,755 --> 00:12:38,966
โชคดีที่เคนมีแฟ้มนามบัตรขนาดใหญ่

200
00:12:39,049 --> 00:12:43,220
เวลาเดินทาง ฉันเคยพก
กระเป๋าใบใหญ่ที่มีแต่แฟ้มนามบัตร

201
00:12:43,304 --> 00:12:46,682
ผมบอกเบลาฟอนเต
"เราไม่ควรจำกัดแค่ศิลปินผิวดำนะ"

202
00:12:46,766 --> 00:12:48,350
เขาก็บอกว่า "ได้สิ ความคิดดี"

203
00:12:48,434 --> 00:12:51,812
ผมบอกว่า "ผมเป็นผู้จัดการ
เคนนี่ โรเจอร์สที่จะตอบตกลงทันทีเลย"

204
00:12:51,896 --> 00:12:54,440
เคนนี่ โรเจอร์สเป็นคนดังมากๆ

205
00:12:54,523 --> 00:12:57,359
แล้วเราก็ถามศิลปินคนอื่นในรายชื่อของเรา

206
00:12:57,443 --> 00:13:00,070
อย่างคิม คาร์นส์ และลินด์ซีย์ บัคกิงแฮม

207
00:13:00,738 --> 00:13:04,283
แต่กำหนดการของศิลปินทุกคน
ต้องวางแผนล่วงหน้าเป็นเดือนๆ

208
00:13:04,867 --> 00:13:06,869
ทุกอย่างคือฝันร้ายในการจัดตาราง

209
00:13:07,578 --> 00:13:10,164
วันจันทร์ อเมริกันมิวสิกอวอร์ด

210
00:13:10,247 --> 00:13:14,043
สามชั่วโมงสุดร้อนแรง
ด้วยเพลงคันทรี โซล และร็อกแอนด์โรล

211
00:13:14,126 --> 00:13:16,212
ไลโอเนล ริชชี่รับหน้าที่พิธีกร
อเมริกันมิวสิกอวอร์ด

212
00:13:16,295 --> 00:13:18,214
ถ่ายทอดสด วันจันทร์ 20.00 น.

213
00:13:18,297 --> 00:13:21,008
เพราะไลโอเนลรับงาน
พิธีกรอเมริกันมิวสิกอวอร์ด

214
00:13:21,091 --> 00:13:22,927
เราดูวันที่

215
00:13:23,010 --> 00:13:27,765
แล้วเราก็คิดได้ว่างานนั้น
จะทำให้ศิลปินมากมายมาลอสแอนเจลิส

216
00:13:27,848 --> 00:13:31,352
ค่าใช้จ่ายก็ครอบคลุม
ตามตารางของพวกเขาอยู่แล้ว

217
00:13:31,435 --> 00:13:33,729
นั่นคือจุดศูนย์กลาง

218
00:13:33,813 --> 00:13:37,650
ที่ฉันคิดว่า "ใครมางาน
อเมริกันมิวสิกอวอร์ดบ้าง แลร์รี่ ไคลน์ล่ะ"

219
00:13:43,948 --> 00:13:48,160
สมัยนั้น อเมริกันมิวสิกอวอร์ดเป็นงานใหญ่มาก

220
00:13:48,244 --> 00:13:50,454
ผมมีไดอาน่า รอสส์ กับฮอลล์แอนด์โอ๊ตส์

221
00:13:50,538 --> 00:13:55,084
ผมจองตัวศิลปินได้มากมาย
พรินซ์ก็มา มาดอนน่าก็มา แล้วก็ซินดี้ ลอเปอร์

222
00:13:55,167 --> 00:13:56,669
ผมจะตามฮอลล์แอนด์โอ๊ตส์ไป

223
00:13:56,752 --> 00:13:58,295
แล้วเคน เครเกนก็โทรมา

224
00:13:58,379 --> 00:14:01,423
เขาบอกว่า "ผมอยากรวมกลุ่มซูเปอร์สตาร์

225
00:14:01,924 --> 00:14:04,343
หาคนให้ได้เยอะที่สุดมาร้องเพลงนี้"

226
00:14:05,302 --> 00:14:08,097
แต่การจะพาพวกเขาเหล่านี้
เข้าห้องอัดเสียงด้วยกัน

227
00:14:08,180 --> 00:14:09,890
ต้องเป็นคืนมอบรางวัลเท่านั้น

228
00:14:09,974 --> 00:14:11,517
ไม่มีทางเลือกอื่น

229
00:14:13,143 --> 00:14:14,353
ตอนนั้นมีเวลาไม่ถึงเดือน

230
00:14:14,895 --> 00:14:17,147
เรามองที่อันดับบนๆ ของชาร์ต

231
00:14:17,231 --> 00:14:19,316
แล้วถามว่า "ใครขายแผ่นได้เยอะที่สุด"

232
00:14:19,400 --> 00:14:24,071
ขอเสียงต้อนรับเจ้าชายสุดเท่ พรินซ์

233
00:14:24,154 --> 00:14:26,740
พรินซ์คือคนที่พวกเขาต้องการตัวมากๆ

234
00:14:26,824 --> 00:14:28,075
เขามีเพลง "เพอร์เพิลเรน"

235
00:14:28,993 --> 00:14:31,328
คุณอยากเห็นอะไรในหนังเรื่องนี้ครับ

236
00:14:31,412 --> 00:14:32,413
พรินซ์ค่ะ

237
00:14:33,038 --> 00:14:34,957
มีอะไรเจาะจงกว่านั้นไหมครับ

238
00:14:35,040 --> 00:14:36,041
พรินซ์

239
00:14:37,167 --> 00:14:39,044
- อย่างอื่นล่ะครับ
- พรินซ์ค่ะ

240
00:14:39,795 --> 00:14:41,839
พรินซ์หลงรักชีล่า อี.

241
00:14:41,922 --> 00:14:43,048
ชีล่า อี.

242
00:14:44,633 --> 00:14:46,468
เธอเป็นมือกลองของเขา

243
00:14:46,552 --> 00:14:48,470
แล้วก็เป็นนักร้องที่เก่งด้วย

244
00:14:50,973 --> 00:14:53,517
ฉันว่าเราต้องการทุกอย่างอย่างละนิด

245
00:14:53,601 --> 00:14:57,521
สตีฟ แพร์รี่ นักร้องนำเจอร์นีย์มีซิงเกิลอันดับสาม

246
00:14:57,605 --> 00:14:59,023
ฉันอยากได้มาดอนน่า

247
00:14:59,106 --> 00:15:01,317
"แมทีเรียลเกิร์ล" กับผลงานอื่นๆ ของเธอ

248
00:15:01,400 --> 00:15:03,986
จะช่วยดึงผู้ฟังได้อีกกลุ่มที่แตกต่าง

249
00:15:04,069 --> 00:15:05,613
แต่เคนอยากได้ซินดี้

250
00:15:05,696 --> 00:15:07,239
เราทะเลาะกันเรื่องนั้น

251
00:15:07,323 --> 00:15:08,741
ถ่ายติดบาร์บี้ไหมคะ

252
00:15:08,824 --> 00:15:12,411
ฉันรู้สึกว่านี่คือสิ่งสำคัญที่ต้องทำ

253
00:15:13,203 --> 00:15:17,082
ฉันเชื่อจริงๆ ว่าร็อกแอนด์โรลช่วยโลกได้

254
00:15:17,666 --> 00:15:19,168
หรือเราควรพยายาม

255
00:15:19,251 --> 00:15:23,005
สิ่งต่อไปที่สำคัญมากๆ ที่ผมทำ
คือไปตามตัวสปริงสตีน

256
00:15:33,599 --> 00:15:35,267
โอเค เก้าอี้นี้เหรอ

257
00:15:36,393 --> 00:15:37,686
โอเค

258
00:15:38,187 --> 00:15:41,899
ปี 1985 ผมอยู่บนจุดสูงสุด

259
00:15:44,109 --> 00:15:46,528
เราดังมากๆ เราไปทัวร์ครั้งใหญ่กันมา

260
00:15:50,449 --> 00:15:55,245
สปริงสตีนพุ่งเป็นจรวด
แต่เขาไม่ได้ไปงานมอบรางวัล

261
00:15:59,917 --> 00:16:03,712
เราโทรหาผู้จัดการของสปริงสตีน จอน แลนโด

262
00:16:03,796 --> 00:16:07,549
เขาบอกว่า "ฟังนะ
เขากำลังจะจบทัวร์คืนก่อนงานมอบรางวัล

263
00:16:07,633 --> 00:16:10,469
เขาไม่เคยบินวันหลังแสดงคอนเสิร์ต

264
00:16:10,552 --> 00:16:12,388
ผมขอคุยกับเขาก่อน รอดูกัน"

265
00:16:13,847 --> 00:16:15,474
การบรรเทาความอดอยากก็สำคัญ

266
00:16:15,557 --> 00:16:17,518
ผมรู้ว่ามันยังไม่ได้แก้ไข

267
00:16:17,601 --> 00:16:21,939
แล้วเราก็นั่งคิดเสมอว่า
"ผมจะช่วยอะไรได้บ้าง" นึกออกไหม

268
00:16:22,022 --> 00:16:23,107
มันรีบไปหน่อย

269
00:16:23,190 --> 00:16:26,402
ปกติผมไม่รับงานแบบนี้นะ แต่มันดูจะสำคัญ

270
00:16:26,986 --> 00:16:29,321
แล้วเขาก็บอกว่า "เราได้บรูซ สปริงสตีนแล้ว

271
00:16:29,405 --> 00:16:31,198
คุณโทรหาบ็อบ ดีแลนได้เลย"

272
00:16:40,499 --> 00:16:41,834
บ็อบ ดีแลนนี่แหละครับ

273
00:16:41,917 --> 00:16:43,752
เขาทำเพลง "โบลวินอินเดอะวินด์"

274
00:16:43,836 --> 00:16:45,546
มีตอนไหนบ้างที่เขาไม่ใช่ตำนาน

275
00:16:47,089 --> 00:16:50,551
บ็อบ ดีแลนได้ชื่อว่าเป็นนักดนตรีผู้ห่วงใย

276
00:16:50,634 --> 00:16:52,845
เขาตรงลักษณะตามนิสัยยิ่งกว่าใคร

277
00:16:52,928 --> 00:16:56,765
แต่ช่วงกลางยุค 80
อาจไม่ใช่ยุครุ่งเรืองของเขา

278
00:17:01,562 --> 00:17:03,230
แต่เขาก็คือบ็อบ ดีแลน

279
00:17:03,313 --> 00:17:04,440
เขาเป็นคนลึกลับ

280
00:17:07,234 --> 00:17:10,654
หลังจากบ็อบ ดีแลนกับบรูซ สปริงสตีนตอบตกลง

281
00:17:10,738 --> 00:17:12,531
มันก็กลายเป็นรายชื่อในฝัน

282
00:17:12,614 --> 00:17:15,325
ฉันรู้ว่าเดวิด เบิร์นไม่ว่าง

283
00:17:15,409 --> 00:17:19,329
แวน เฮเลนไม่ว่างเพราะออกทัวร์

284
00:17:19,413 --> 00:17:20,706
ฉันอยากได้เบ็ตต์ มิดเลอร์

285
00:17:20,789 --> 00:17:22,166
ฉันอยากได้แดน แอครอยด์

286
00:17:23,542 --> 00:17:26,003
ผมได้ข่าวเรื่องนี้เพราะไมเคิลโทรมา

287
00:17:26,086 --> 00:17:28,922
บอกว่าเขากำลังวางแผนจัดงานใหญ่

288
00:17:29,423 --> 00:17:31,008
ถามว่าผมอยากมีส่วนร่วมไหม

289
00:17:31,592 --> 00:17:34,636
ผมไม่รู้สถานการณ์ในแอฟริกา

290
00:17:34,720 --> 00:17:37,181
แต่ ณ ตอนนั้น
ทุกอย่างที่ไมเคิลทำก็กลายเป็นทอง

291
00:17:37,264 --> 00:17:39,391
แน่นอน ผมไม่ต้องคิดเลย

292
00:17:40,225 --> 00:17:41,351
(เอธิโอเปียโปรเจกต์)

293
00:17:41,435 --> 00:17:44,855
ให้ตายสิ เราได้ศิลปินที่เยี่ยมที่สุดในโลก

294
00:17:45,481 --> 00:17:48,692
คงแย่นะ ถ้าทำเพลงออกมา
ด้วยคนเก่งๆ เยอะขนาดนี้

295
00:17:48,776 --> 00:17:50,861
แล้วไม่ดัง เพราะเพลงมันยังไม่โดน

296
00:17:51,361 --> 00:17:53,572
เราได้ตัวแสดงครบแล้ว ทีนี้ก็เหลือแค่บท

297
00:17:57,034 --> 00:17:59,411
ผมกับไมเคิลคิดว่าเรามีเวลาเยอะแยะ

298
00:17:59,495 --> 00:18:01,080
เล่นกันเรื่อยเปื่อย

299
00:18:02,206 --> 00:18:03,207
เครเกนโทรมา

300
00:18:03,290 --> 00:18:05,584
ผมแทบนอนไม่หลับ ผมตื่นเต้นกับโปรเจกต์นี้มากๆ

301
00:18:05,667 --> 00:18:06,668
เขาบอกว่า

302
00:18:07,252 --> 00:18:08,921
"คนมากมายรอเพลงนี้อยู่

303
00:18:09,797 --> 00:18:11,423
ไม่ใช่แค่พวกคุณสี่คน"

304
00:18:12,257 --> 00:18:13,258
"พระเจ้าช่วย"

305
00:18:14,384 --> 00:18:16,470
เขาบอกว่า "ผมว่าเราได้บิลลี่ โจลด้วย

306
00:18:17,554 --> 00:18:18,472
แล้วเราก็ได้วิลลี่แล้ว

307
00:18:19,723 --> 00:18:23,435
น่าจะมีทีน่า, ฮิวอี้ ลูอิส,
พอล ไซมอน, ไดอาน่า รอสส์, เรย์ ชาร์ลส์"

308
00:18:23,519 --> 00:18:25,521
มีแต่กดดันๆ

309
00:18:26,105 --> 00:18:29,858
"เราจะอัดเพลงกัน
ในคืนมอบรางวัลอเมริกันมิวสิกอวอร์ด"

310
00:18:29,942 --> 00:18:31,777
"คุณพูดเรื่องอะไรน่ะ"

311
00:18:31,860 --> 00:18:33,529
แล้วควินซี่ก็แวะมาหา

312
00:18:34,363 --> 00:18:35,989
ใช่ ไปกันเลย

313
00:18:36,698 --> 00:18:39,493
ควินซี่บอกผมเงียบๆ ว่า "ผมต้องการเพลง"

314
00:18:41,203 --> 00:18:44,248
คุณต้องเข้าใจความร้ายแรงของสถานการณ์

315
00:18:44,331 --> 00:18:47,626
อเมริกันมิวสิกอวอร์ดกำลังจะจัดสัปดาห์หน้า

316
00:18:47,709 --> 00:18:50,587
แล้วควินซี่ก็แทบจะทำอะไรไม่ได้

317
00:18:50,671 --> 00:18:52,256
จนกว่าเราจะได้เพลง

318
00:18:54,967 --> 00:18:58,929
ผมไม่รู้ว่าหลังจากนั้น
มันเกิดขึ้นได้ยังไง พวกเราเหมือนโดนผีสิง

319
00:18:59,763 --> 00:19:02,558
โยนทุกอย่างมารวมกัน เลือกอะไรก็ได้ที่รู้สึกว่าดี

320
00:19:03,725 --> 00:19:05,394
ผมคิดคอร์ดขึ้นมาส่วนหนึ่ง

321
00:19:12,067 --> 00:19:13,235
ไมเคิลบอกว่า "โว้ว"

322
00:19:15,362 --> 00:19:16,196
โอเค

323
00:19:18,699 --> 00:19:19,700
ทับลงไปกับ…

324
00:19:22,828 --> 00:19:23,829
วิเศษเลย

325
00:19:29,877 --> 00:19:32,629
ตอนนี้เราได้ทำนองกับคำพูดพึมพำ

326
00:19:33,714 --> 00:19:34,715
ยังไม่มีเนื้อร้อง

327
00:19:38,010 --> 00:19:41,847
"วีอาร์เดอะเวิลด์" น่าจะเป็นวลีจากไมเคิล

328
00:19:44,558 --> 00:19:46,101
"เราคือเด็กๆ"

329
00:19:46,185 --> 00:19:47,895
"เราคืออะไรนะ" "เราคือ…"

330
00:19:47,978 --> 00:19:50,272
"เราคือคนที่สร้างโลกที่สดใส…"

331
00:19:51,231 --> 00:19:52,733
ที่หางตาผม

332
00:19:55,027 --> 00:19:57,237
ผมเห็นอัลบั้มตกลงมา

333
00:19:58,739 --> 00:19:59,740
ผมได้ยิน…

334
00:20:03,994 --> 00:20:06,330
อะไรน่ะ เสียงอะไรกัน อะไร…

335
00:20:07,122 --> 00:20:08,540
ผมมองเหนือไหล่ไป

336
00:20:11,335 --> 00:20:14,838
นั่นคืองูตัวใหญ่ที่สุดเลย

337
00:20:15,839 --> 00:20:19,593
ไมเคิลก็บอกว่า
"มันอยู่นั่นไง ไลออนเอล พระเจ้าช่วย"

338
00:20:19,676 --> 00:20:22,012
เขาทำงูหายในห้องนั้น

339
00:20:22,512 --> 00:20:25,140
มันออกมา
"ตอนได้ยินเสียงเราร้องเพลง ไลออนเอล

340
00:20:25,224 --> 00:20:26,558
มันอยากจะรู้จักคุณ

341
00:20:26,642 --> 00:20:28,435
น้องอยากทักทายคุณ"

342
00:20:28,518 --> 00:20:32,189
ผมว่ามันก็… ผมต้องรีบหนีเลยล่ะ

343
00:20:32,272 --> 00:20:35,817
ผมกรีดร้องเหมือนถึงวาระสุดท้าย

344
00:20:36,652 --> 00:20:39,988
ผมเคยดูหนังสยองขวัญ คนดำไม่เคยตายดี

345
00:20:42,908 --> 00:20:45,953
(19 มกราคม ปี 1985
เก้าวันก่อนบันทึกเสียง)

346
00:20:46,036 --> 00:20:50,499
ช่วงก่อนบันทึกเสียงมันวุ่นวายมากๆ

347
00:20:50,582 --> 00:20:52,876
สถานที่ก็เป็นเรื่องใหญ่มากๆ

348
00:20:53,460 --> 00:20:55,212
เอกสารนี้เป็นความลับสุดยอด

349
00:20:55,295 --> 00:20:58,298
ข้อมูลที่รั่วออกไปแล้วเสียหายมากที่สุด

350
00:20:58,382 --> 00:20:59,967
คือสถานที่จัดงานของเรา

351
00:21:00,467 --> 00:21:04,179
เราไปดูทุกสตูดิโอในลอสแอนเจลิส

352
00:21:04,263 --> 00:21:07,891
เอแอนด์เอ็มสตูดิโอส์มีทุกอย่าง

353
00:21:07,975 --> 00:21:09,142
สถานที่ดีมาก

354
00:21:09,226 --> 00:21:11,645
เสียงก็ยอดเยี่ยม

355
00:21:11,728 --> 00:21:12,771
เรียบร้อย

356
00:21:13,355 --> 00:21:17,025
ทันทีที่เรื่องนี้รู้กันทั่ว ถ้าเรื่องนี้เป็นข่าวออกไป

357
00:21:17,109 --> 00:21:19,069
มันอาจทำลายโปรเจกต์ได้เลย

358
00:21:19,152 --> 00:21:23,073
ทันทีที่พรินซ์หรือไมเคิล แจ็คสัน
หรือบ็อบ ดีแลนขับรถมา

359
00:21:23,156 --> 00:21:25,367
แล้วมาเจอฝูงชน

360
00:21:25,450 --> 00:21:26,660
พวกเขาไม่เข้ามาแน่

361
00:21:27,202 --> 00:21:31,123
เครเกนกังวลมากๆ ว่าเรื่องนี้จะรั่วออกไป

362
00:21:31,206 --> 00:21:33,709
พวกเขาวิตกจริตเรื่องนี้มากๆ

363
00:21:33,792 --> 00:21:36,586
ข้อมูลของงานนี้รั่วออกไปหลายอย่างแล้ว

364
00:21:36,670 --> 00:21:39,464
สื่อไม่ทำให้งานของเราง่ายเลย

365
00:21:39,548 --> 00:21:41,383
ตามเจอไหมว่าข่าวรั่วจากไหน

366
00:21:41,466 --> 00:21:42,634
- ภายในนี่แหละ
- ภายในนี้เหรอ

367
00:21:42,718 --> 00:21:44,011
เราต้องระวัง

368
00:21:44,094 --> 00:21:48,682
นี่คืองานใหญ่ที่สุดที่เกิดขึ้น
ในวงการเพลงป็อปในเมืองนี้

369
00:21:48,765 --> 00:21:51,685
เราไม่มีทางเก็บเป็นความลับขนาดนั้นได้

370
00:21:59,443 --> 00:22:03,071
(20 มกราคม ปี 1985
แปดวันก่อนบันทึกเสียง)

371
00:22:09,036 --> 00:22:11,830
ผมกับไมเคิลแต่งเพลงเสร็จแล้ว

372
00:22:11,913 --> 00:22:14,833
แล้วก็ได้เอาไปส่งให้ควินซี่สักที

373
00:22:15,417 --> 00:22:17,169
เขาชอบไหม คำถามแรก

374
00:22:18,587 --> 00:22:19,588
พระเจ้าช่วย

375
00:22:20,130 --> 00:22:23,592
ผมฟังที่บ้าน แล้วล้มลงไปกองเลย

376
00:22:24,634 --> 00:22:26,762
เข้าใจใช่ไหม คือมันใช่มากๆ

377
00:22:27,262 --> 00:22:30,390
ผมดีใจมากๆ แบบว่า
"ขอบคุณพระเจ้า" นึกออกไหม

378
00:22:30,974 --> 00:22:32,309
เขาชอบ โอเคเลย

379
00:22:32,809 --> 00:22:36,605
ทีนี้เราก็ต้องทำเดโม

380
00:22:36,688 --> 00:22:40,817
ศิลปินคนอื่นๆ จะได้พอรู้ว่าเพลงจะเป็นยังไง

381
00:22:45,572 --> 00:22:46,573
อีกอันสิ

382
00:22:48,450 --> 00:22:50,202
ผมชื่ออุมแบร์โต้ กาติก้า

383
00:22:51,286 --> 00:22:56,875
ผมได้รับมอบหมายเป็นวิศวกร
ที่ดูแลทั้งโปรเจกต์นี้

384
00:22:56,958 --> 00:22:58,126
จากควินซี่ โจนส์

385
00:22:59,336 --> 00:23:00,337
ฮัลโหล

386
00:23:01,338 --> 00:23:02,172
ฮัลโหล

387
00:23:02,923 --> 00:23:04,174
เป็นไงบ้าง หลุยส์

388
00:23:05,759 --> 00:23:07,219
ให้ตายสิ ล้อเล่นหรือเปล่า

389
00:23:08,887 --> 00:23:11,473
โอเค ไมเคิลกับไลโอเนลอยู่ที่นี่แล้ว

390
00:23:11,556 --> 00:23:14,434
เรากำลังเตรียมอัดเพลง อัดเบื้องต้นก่อน

391
00:23:14,518 --> 00:23:16,686
หนึ่ง สอง สาม

392
00:23:29,366 --> 00:23:32,119
ไอเดียคือการทำสิ่งที่เรียบง่าย

393
00:23:32,202 --> 00:23:33,703
เพราะจุดสำคัญอยู่ที่การขับร้อง

394
00:23:33,787 --> 00:23:37,207
อยู่ที่เสียงของใครจะนำอะไรมาสู่ผลงานนี้ได้บ้าง

395
00:23:50,011 --> 00:23:52,097
ขอโทษนะ อีกที

396
00:23:52,180 --> 00:23:54,850
"เรื่องจริง เราจะทำให้วันนี้ดีกว่าเดิม"
ผมชอบมากเลย

397
00:23:54,933 --> 00:23:57,727
แต่มันก็เป็นธรรมชาตินะ
ถ้าจะใช้ "สดใสกว่าเดิม" อีกรอบ

398
00:23:57,811 --> 00:24:00,856
มันสื่อความรู้สึกได้ดีกว่านะ ถ้าใช้คำอื่น

399
00:24:00,939 --> 00:24:02,399
- คิดงั้นเหรอ
- ใช่

400
00:24:02,482 --> 00:24:05,026
ระหว่างการอัดก็มีคนเดินเข้ามา

401
00:24:05,610 --> 00:24:06,528
สตีวี่

402
00:24:07,112 --> 00:24:09,030
เขาคิดว่าเรายังแต่งเพลงกันอยู่

403
00:24:09,906 --> 00:24:12,242
ควินซี่เลยบอกว่า "ผมไปคุยกับเขาเอง"

404
00:24:12,325 --> 00:24:15,704
แล้วควินซี่ก็พาเขาเดินไปตามทางเดิน
แล้วบอกเขาว่าเราแต่งเสร็จแล้ว

405
00:24:15,787 --> 00:24:17,497
เรากำลังอัดเดโมแล้ว

406
00:24:17,581 --> 00:24:19,833
แน่นอน สตีวี่ก็ "อ้อ โอเค"

407
00:24:27,674 --> 00:24:30,677
เห็นความช็อกได้เลย
"ทำไมไม่มีใครบอกผมเลยล่ะ"

408
00:24:30,760 --> 00:24:33,138
ครับ เราบอกแล้ว สามสัปดาห์ก่อน

409
00:24:33,221 --> 00:24:36,266
แต่ ณ ตอนนั้น ผลงานกำลังจะเกิดแล้ว

410
00:25:02,125 --> 00:25:06,087
พรุ่งนี้เราต้องส่งโน้ตเพลงลีดชี้ต
จดหมาย และเทปคาสเซ็ตให้ศิลปิน

411
00:25:06,171 --> 00:25:08,507
- วันจันทร์ทันไหม
- แน่นอน

412
00:25:08,590 --> 00:25:11,927
ผมต้องได้เทปพรุ่งนี้ จำเป็นเลยนะ

413
00:25:14,221 --> 00:25:17,516
(24 มกราคม ปี 1985
สี่วันก่อนบันทึกเสียง)

414
00:25:17,599 --> 00:25:23,647
ฉันมีกองเทปคาสเซ็ต 50 ม้วนที่ส่งให้ผู้จัดการ

415
00:25:23,730 --> 00:25:26,107
บางส่วนก็ส่งถึงศิลปินโดยตรง

416
00:25:27,275 --> 00:25:28,735
ตอนนั้นเป็นช่วงที่น่าสนใจ

417
00:25:28,818 --> 00:25:31,404
เราเพิ่งทำเพลงฮิตเพลงแรกได้

418
00:25:31,488 --> 00:25:34,616
แล้วผมก็ได้เทปคาสเซ็ตในช่วงนั้น

419
00:25:34,699 --> 00:25:36,409
ทั้งเพลงและคำเชิญร่วมงาน

420
00:25:36,493 --> 00:25:38,328
ผมเปิดเดโมฟังในรถ

421
00:25:38,828 --> 00:25:41,122
ผมไม่เคยเจอไลโอเนลหรือไมเคิล

422
00:25:41,206 --> 00:25:44,292
มันก็เลยเป็นคำเชิญที่ยอดเยี่ยมมากๆ

423
00:25:44,376 --> 00:25:47,837
แล้วผมก็จำได้ว่าคิดว่า
"ใช่เลย เพลงนี้แหละฮิตแน่"

424
00:25:49,130 --> 00:25:51,716
ผมจำได้ว่าได้ข่าวเรื่องนี้เพราะไลโอเนลโทรมา

425
00:25:51,800 --> 00:25:53,343
ไลโอเนลเป็นเพื่อนสนิทผม

426
00:25:53,426 --> 00:25:55,470
แค่นั้นเลย แค่นั้นก็พอแล้วสำหรับผม

427
00:25:55,554 --> 00:25:57,973
ไม่จำเป็นต้องบีบบังคับอะไรผมเลย

428
00:25:58,056 --> 00:26:00,058
ออฟฟิศของควินซี่ส่งสำเนาเทปมา

429
00:26:00,141 --> 00:26:04,229
ผมก็ฟังไปสองสามครั้ง
แล้วท่อนคอรัสมันก็ติดหูอย่างชัดเจน

430
00:26:05,230 --> 00:26:07,649
ตอนได้ฟังครั้งแรก ผมคิดว่ามันกว้างขวางมากๆ

431
00:26:07,732 --> 00:26:12,195
ในฐานะเพลงที่จะมีเสียงของใครหลายๆ คน

432
00:26:12,279 --> 00:26:13,905
ปกติมันต้องแบบนี้

433
00:26:13,989 --> 00:26:16,199
ผมเลยบอกว่า "โอเค แจ๋วเลย"

434
00:26:17,284 --> 00:26:21,371
ในจดหมายที่ส่งมา มีบรรทัดหนึ่งที่ถูกขีดดำ

435
00:26:21,454 --> 00:26:22,998
นั่นคือสถานที่

436
00:26:23,081 --> 00:26:24,666
มันเขียนว่า "เอแอนด์เอ็มสตูดิโอส์"

437
00:26:24,749 --> 00:26:27,377
เคนบอกว่า "ไม่ได้ ห้ามใครรู้ว่าที่นั่น"

438
00:26:27,460 --> 00:26:31,673
เขาไม่จำเป็นต้องบอก
รายละเอียดกับผมในตอนนั้น

439
00:26:32,257 --> 00:26:35,343
ผมก็เหมือนศิลปินหลายคนที่ผมรู้จัก
เราจำอะไรไม่ได้เลย

440
00:26:39,264 --> 00:26:40,515
ควินซี่โทรหาผม

441
00:26:41,099 --> 00:26:45,395
เขาบอกว่า "เราจะอัดเพลงใหม่
แต่ผมอยากให้คุณดูแลเรื่องเสียงร้อง"

442
00:26:45,478 --> 00:26:49,065
เขาบอกว่า "มาหาทีสิ
ผมอยากคุยด้วย เรามีเวลาไม่มาก"

443
00:26:51,026 --> 00:26:54,112
ผมกับควินซี่เจอกันเมื่อปี 1973

444
00:26:54,195 --> 00:26:57,907
ผมเป็นเด็กขาวที่โตมาในโบสถ์คนดำ

445
00:26:57,991 --> 00:27:01,786
ควินซี่ได้ฟังการเรียบเรียง
ที่ผมทำให้ซาราห์ วอห์น

446
00:27:01,870 --> 00:27:03,872
เขาเลยชวนผมไปที่บ้าน

447
00:27:03,955 --> 00:27:06,249
เขาออกมาหน้าบ้าน แล้วก็มองผม บอกว่า

448
00:27:07,334 --> 00:27:08,418
"คุณไม่ใช่คนขาว"

449
00:27:09,711 --> 00:27:11,254
แล้วเราก็เริ่มเข้ากันได้ดี

450
00:27:12,339 --> 00:27:15,925
เราถูกใจกันในทางศิลปะ
แล้วก็กลายเป็นเพื่อนสนิทกัน

451
00:27:16,009 --> 00:27:17,802
แต่ควินซี่คือนายพล

452
00:27:18,803 --> 00:27:20,555
(26 มกราคม ปี 1985)

453
00:27:20,639 --> 00:27:22,599
(สองวันก่อนบันทึกเสียง)

454
00:27:22,682 --> 00:27:24,059
เรามาที่บ้านผม

455
00:27:24,142 --> 00:27:26,811
ทอม เบห์เลอร์อยู่ที่นั่นกับควินซี่

456
00:27:26,895 --> 00:27:28,897
พวกเขาอยู่ที่ห้องนั่งเล่น

457
00:27:29,773 --> 00:27:30,940
พวกเขากางรายชื่อออก

458
00:27:32,901 --> 00:27:37,238
มีชื่อของศิลปินทุกคนอยู่บนพื้น

459
00:27:37,322 --> 00:27:41,660
ทีนี้ เราต้องทบทวนขั้นตอน
การเรียบเรียงเสียงร้อง

460
00:27:41,743 --> 00:27:45,372
เราต้องเลือกคนที่จะได้ท่อนเดี่ยว

461
00:27:45,455 --> 00:27:47,707
ซึ่งจะได้ร้องเพลงแค่ครึ่งห้อง

462
00:27:47,791 --> 00:27:52,837
มันต้องเป็นเสียงของคุณ
สไตล์ของคุณ คีย์ของคุณในครึ่งห้องนั้น

463
00:27:54,673 --> 00:27:58,468
ผมเริ่มฟังศิลปินทุกคนที่จะได้ท่อนเดี่ยว

464
00:28:00,595 --> 00:28:03,515
มองหาจุดแตกต่าง จุดที่ขัดกัน

465
00:28:07,185 --> 00:28:08,895
บรูซมีเสียงที่คลื่นแทรกเยอะ

466
00:28:10,397 --> 00:28:12,482
แล้วผมก็คิดถึงเคนนี่ ล็อกกินส์ต่อไป

467
00:28:15,360 --> 00:28:17,362
เคนนี่เสียงใส

468
00:28:17,445 --> 00:28:20,407
มันเหมาะมากถ้าตามหลังสปริงสตีน

469
00:28:23,118 --> 00:28:25,578
เบห์เลอร์ศึกษาช่วงเสียงของแต่ละคน

470
00:28:25,662 --> 00:28:29,290
เพราะเขาอยากแน่ใจว่าทุกคนร้องได้ถนัด

471
00:28:29,374 --> 00:28:31,042
ในท่อนที่ตัวเองต้องร้อง

472
00:28:32,544 --> 00:28:34,629
จากการที่เคยร่วมงานกับทีน่า

473
00:28:34,713 --> 00:28:39,300
ผมจัดช่วงเสียงเธอไว้ต่ำมาก
เพราะเธอมีเสียงอุ่นในช่วงเสียงต่ำ

474
00:28:43,888 --> 00:28:46,182
แล้วพอมาเจอสตีฟ แพร์รี่

475
00:28:47,308 --> 00:28:51,229
ช่วงเสียงของเขา มันน่าทึ่งเลยล่ะ

476
00:28:54,190 --> 00:28:56,985
ซินดี้ เสียงของเธอมีพลัง

477
00:28:57,485 --> 00:28:59,195
แม้แต่ในเพลง "เกิรลส์วันนาแฮฟฟัน"

478
00:29:03,450 --> 00:29:05,201
แม่เจ้า ผมรักฮิวอี้

479
00:29:05,785 --> 00:29:08,663
แต่ไม่ใช่ศิลปินทุกคนที่จะได้ร้องท่อนเดี่ยว

480
00:29:09,873 --> 00:29:13,877
แล้วเขาก็กังวลว่าจะได้ยืนข้างใคร

481
00:29:13,960 --> 00:29:15,962
นั่นก็ทำให้เกิดบทสนทนาที่น่าสนใจ

482
00:29:16,045 --> 00:29:18,506
ว่าเราจะรวมแต่ละคนยังไง

483
00:29:19,090 --> 00:29:21,843
ผมนึกว่าสิ่งที่เราจะทำคือพาทุกคนเข้ามา

484
00:29:21,926 --> 00:29:23,970
ทีละคน เข้าบูธ ไปร้องเพลง

485
00:29:24,053 --> 00:29:26,931
ควินซี่บอกว่า
"ไม่ๆ แบบนั้นต้องอยู่กันสามสัปดาห์สิ

486
00:29:27,807 --> 00:29:30,101
เราจะจัดวงกลมรอบห้องที่ติดไมค์ทุกตัว

487
00:29:31,060 --> 00:29:33,188
แล้วทุกคนก็จะร้องโดยได้มองหน้ากัน"

488
00:29:34,022 --> 00:29:35,023
"อ้อ"

489
00:29:36,608 --> 00:29:38,735
ศิลปินบางคนก็เป็นตัวสร้างปัญหา

490
00:29:38,818 --> 00:29:41,070
มีบางคนในนั้นที่เป็นตัวสร้างปัญหา

491
00:29:41,154 --> 00:29:42,572
ซินดี้ ลอเปอร์คือหนึ่งในนั้น

492
00:29:42,655 --> 00:29:44,449
สตีวี่ วันเดอร์ก็อีกคน

493
00:29:44,532 --> 00:29:47,202
ผมไม่กลัวนะ แต่มันอันตราย

494
00:29:47,285 --> 00:29:49,245
ควินซี่บอกว่า "เริ่มตั้งแต่แรกนะ

495
00:29:49,329 --> 00:29:51,873
จะเกิดอะไรขึ้น ตอนพวกเขาเข้ามาสตูดิโอ"

496
00:29:51,956 --> 00:29:54,918
เราต้องรับมือได้กับใครก็ตามที่เข้ามา

497
00:29:55,001 --> 00:29:57,086
เราไม่อยากให้มีช่วงหยุดเลย

498
00:29:57,170 --> 00:29:58,463
มันต้องไร้รอยต่อ

499
00:29:58,546 --> 00:30:03,510
เพราะถ้าเราหยุดสักนาที งานนี้ได้โกลาหลกันแน่

500
00:30:05,094 --> 00:30:08,598
ผมดูรายชื่อ ศิลปินชั้นยอดทั้งนั้น

501
00:30:10,016 --> 00:30:11,476
ผมก็อยู่ในรายชื่อนั้น

502
00:30:14,354 --> 00:30:16,272
ผมทำอะไรอยู่เนี่ย

503
00:30:16,356 --> 00:30:19,943
ผมมาทำอะไรที่นี่กันแน่

504
00:30:21,736 --> 00:30:22,737
งานนี้น่ากลัวพอสมควร

505
00:30:25,406 --> 00:30:26,574
แต่ทันใดนั้น

506
00:30:28,993 --> 00:30:29,994
ก็ถึงเวลาแล้ว

507
00:30:30,370 --> 00:30:31,996
(28 มกราคม ปี 1985)

508
00:30:34,707 --> 00:30:36,543
ฉันอยู่ที่หอประชุมไชรน์

509
00:30:36,626 --> 00:30:38,962
ตอนที่ไลโอเนลมาถึงช่วงเช้าตรู่

510
00:30:39,546 --> 00:30:43,466
ศิลปินของเราเป็นพิธีกร
รายการไพรม์ไทม์ใหญ่ที่สุดในช่อง

511
00:30:43,550 --> 00:30:46,386
ในตอนที่ช่องทีวีคือสื่อประเภทเดียว

512
00:30:46,469 --> 00:30:48,847
เราเป็นห่วงไลโอเนลมากๆ

513
00:30:48,930 --> 00:30:52,475
ผมขอบอกไว้เลยว่า
งานนี้บทพูดเยอะกว่าที่ผมเคยเจอในชีวิต

514
00:30:52,559 --> 00:30:54,227
แต่ก็สนุกนะครับ สนุกมากๆ

515
00:30:54,310 --> 00:30:57,188
โชว์นี้น่าตื่นเต้นเสมอ ผมตั้งตารอเลย

516
00:30:57,272 --> 00:30:58,481
ถ้าผมไม่หลับซะก่อนนะ

517
00:30:59,858 --> 00:31:02,944
แต่เราก็ต้องเตรียมสตูดิโอด้วย

518
00:31:03,528 --> 00:31:06,155
ผมได้รับสาย แล้วก็อาสาจัดแสง

519
00:31:06,239 --> 00:31:10,493
ผมพาเพื่อนจากวงการหลอดไฟไปอาสาด้วย

520
00:31:11,077 --> 00:31:12,954
แล้วผมก็ได้อุปกรณ์มาฟรี

521
00:31:13,580 --> 00:31:17,750
บอกตรงๆ นะ ผมคิดว่า
พวกเขาก็ไม่รู้ว่าใครจะมาจริงๆ บ้าง

522
00:31:20,128 --> 00:31:24,299
มีคำถามหลายอย่าง
เกี่ยวกับศิลปินที่ไม่ได้มาอเมริกันมิวสิกอวอร์ด

523
00:31:25,258 --> 00:31:27,510
ควินซี่ โจนส์โทรหาฉัน

524
00:31:27,594 --> 00:31:30,763
เขาบอกแค่ว่า "คืนพรุ่งนี้คุณจะไปลอสแอนเจลิส"

525
00:31:30,847 --> 00:31:33,433
ฉันก็ตอบว่า "ไม่ไปหรอก ฉันจะไปลาสเวกัส"

526
00:31:33,516 --> 00:31:37,353
สตีวี่อยู่ฟิลาเดลเฟียตอนบ่ายสองวันจัดงาน

527
00:31:37,437 --> 00:31:39,355
เจอกันหน้าร้อนครับ

528
00:31:39,439 --> 00:31:42,400
บรูซ สปริงสตีนเพิ่งจบทัวร์ที่บัฟฟาโล

529
00:31:42,483 --> 00:31:44,611
ผมได้ข่าวว่าสภาพอากาศที่นั่นเป็นยังไง

530
00:31:44,694 --> 00:31:45,987
เราก็เลยกังวล

531
00:31:46,070 --> 00:31:48,072
(ยกเลิก)

532
00:31:49,240 --> 00:31:52,869
เราได้รู้ว่าเราควบคุม
เรื่องที่เกิดขึ้นตอนนี้ไม่ได้เลย

533
00:31:53,620 --> 00:31:56,331
มันเป็นคืนที่เราแค่ล่องลอยอยู่เฉยๆ

534
00:31:56,414 --> 00:31:57,749
สวัสดีครับ ผมไลโอเนล ริชชี่

535
00:31:57,832 --> 00:31:59,959
คืนนี้ เรากลับมากันที่หอประชุมไชรน์

536
00:32:00,043 --> 00:32:01,419
ในลอสแอนเจลิส แคลิฟอร์เนีย

537
00:32:01,502 --> 00:32:03,713
กับอเมริกันมิวสิกอวอร์ด

538
00:32:03,796 --> 00:32:06,549
ระวังนะครับ เราจะไหลไปตามค่ำคืน

539
00:32:10,762 --> 00:32:14,390
ไลโอเนลคืนนั้น เขารับงานพิธีกร

540
00:32:14,474 --> 00:32:16,100
เขาคือผู้ดำเนินรายการ

541
00:32:16,601 --> 00:32:23,441
หลังจากคืนนี้ ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป

542
00:32:23,524 --> 00:32:25,360
เขาแสดงสองรอบ

543
00:32:26,861 --> 00:32:28,154
เขากวาดรางวัลเรียบ

544
00:32:28,237 --> 00:32:29,072
ไลโอเนล ริชชี่

545
00:32:29,155 --> 00:32:31,032
- ไลโอเนล ริชชี่
- ไลโอเนล ริชชี่

546
00:32:31,115 --> 00:32:32,575
- ไลโอเนล ริชชี่
- ไลโอเนล ริชชี่

547
00:32:32,659 --> 00:32:34,035
- ไลโอเนล ริชชี่
- "ฮัลโหล"

548
00:32:36,329 --> 00:32:40,416
รู้สึกผมจะได้หกรางวัลคืนนั้น ทั้งที่เป็นพิธีกร

549
00:32:40,500 --> 00:32:42,335
ผมลืมเลยว่าผมมาทำงาน

550
00:32:42,418 --> 00:32:45,254
ตอนอยู่หลังฉาก เขาก็พูดถึง "วีอาร์เดอะเวิลด์"

551
00:32:45,338 --> 00:32:47,715
แต่มีเวลาแค่ 30 วินาที คุณต้องกลับไปขึ้นเวที

552
00:32:47,799 --> 00:32:51,427
ปี 1984 คือปีแจ้งเกิด
ของเธอในฐานะศิลปินเดี่ยว

553
00:32:51,511 --> 00:32:53,721
กับอัลบั้มใหม่ "เดอะแกลเมอรัสไลฟ์"

554
00:32:53,805 --> 00:32:56,849
รอพบได้เลยครับ ชีล่า อี.

555
00:32:58,309 --> 00:33:01,020
ณ ตอนนั้น ฉันกำลังออกทัวร์ "เพอร์เพิลเรน"

556
00:33:01,104 --> 00:33:02,230
งานต่อเนื่องไม่มีหยุด

557
00:33:03,439 --> 00:33:07,860
กว่าจะถึงอเมริกันมิวสิกอวอร์ด ฉันก็มึนหนักแล้ว

558
00:33:09,946 --> 00:33:10,822
ร้องกันค่ะ

559
00:33:12,699 --> 00:33:14,909
ฉันประหม่าสุดๆ เลย

560
00:33:16,536 --> 00:33:19,205
ฉันมองไปหาคนดู ซึ่งเป็นเรื่องที่ผิด

561
00:33:19,288 --> 00:33:23,501
เพราะพอมองห้าแถวแรก
มันแบบว่า "โอ๊ยตายแล้ว"

562
00:33:23,584 --> 00:33:25,044
มาค่ะ ทุกคน ช่วยกันร้อง

563
00:33:25,128 --> 00:33:28,381
ฉันจำได้ว่าไลโอเนลบอกฉัน
"หลังจบงานมอบรางวัล

564
00:33:28,464 --> 00:33:33,177
ทุกคนจะไปร้องเพลงนี้กัน
ผมอยากให้คุณร้องเวิร์สท่อนหนึ่ง"

565
00:33:33,261 --> 00:33:35,179
ฉันก็ตอบไปว่า "ได้เลยค่ะ"

566
00:33:39,392 --> 00:33:43,021
ไลโอเนลบอกว่าเขาหวังว่าพรินซ์
จะช่วยร้องอีกเวิร์สด้วย

567
00:33:43,104 --> 00:33:47,400
ฉันก็แบบ "แจ๋วเลย แต่รู้ไหม
เขาจะไปร้องของเขาเอง"

568
00:33:49,152 --> 00:33:53,406
และตอนนี้ มาดูกันค่ะว่า
เพลงไหนจะคว้ารางวัลซิงเกิลขวัญใจคนดำ

569
00:33:53,489 --> 00:33:56,242
เพลงที่เข้าชิงมีพรินซ์ "เวนโดฟส์คราย"

570
00:33:56,325 --> 00:33:57,702
ไมเคิล แจ็คสัน "ทริลเลอร์"

571
00:33:57,785 --> 00:34:00,621
มีสองสามสาขาที่ตัดสินกัน
ระหว่างพรินซ์กับไมเคิล

572
00:34:00,705 --> 00:34:02,415
เขาเป็นคู่แข่งกันจริงๆ

573
00:34:02,498 --> 00:34:06,461
มันคงเยี่ยมมากถ้าไมเคิลกับพรินซ์
มาร้องเพลงร่วมกันได้

574
00:34:06,544 --> 00:34:09,630
มันเป็นข้อความที่ดีมาก ว่าแม้แต่สองคนนี้

575
00:34:09,714 --> 00:34:12,550
ถ้าเพื่อช่วยชีวิตคนแล้ว
เราก็มารวมตัวกันทำสิ่งนี้ได้

576
00:34:13,051 --> 00:34:14,802
"เวนโดฟส์คราย" พรินซ์ครับ

577
00:34:16,971 --> 00:34:19,390
พรินซ์ เขามีบอดี้การ์ดชื่อชิก

578
00:34:20,099 --> 00:34:22,185
ชิกน่ากลัวสุดๆ เลย

579
00:34:22,268 --> 00:34:25,563
เขาเป็นคนร่างยักษ์สุดๆ

580
00:34:25,646 --> 00:34:28,900
เวลาพรินซ์ได้รางวัล ชิกก็จะเดินขึ้นเวทีกับเขา

581
00:34:32,111 --> 00:34:35,114
ไม่มีใครทำร้ายเขาตอนเดินขึ้นเวทีหรอก

582
00:34:35,198 --> 00:34:37,075
สมัยนี้อาจจะเปลี่ยนไป

583
00:34:37,158 --> 00:34:38,618
บ้ามากๆ

584
00:34:39,952 --> 00:34:41,204
บ้าคลั่งสุดๆ

585
00:34:42,121 --> 00:34:43,748
พรินซ์ได้รางวัลใหญ่ๆ ไป

586
00:34:43,831 --> 00:34:45,875
ไมเคิลไม่ได้ เขาไม่ได้ไปอยู่แล้ว

587
00:34:45,958 --> 00:34:48,628
เขาอยู่เอแอนด์เอ็มสตูดิโอส์ ทำงานของเขา

588
00:34:56,594 --> 00:34:57,970
- ไมเคิล
- ครับ

589
00:34:58,679 --> 00:35:01,265
"มีทางที่เราเลือก เราช่วยชีวิตตัวเอง"

590
00:35:01,349 --> 00:35:03,935
ประโยคนี้เก็บไว้ท่อนคอรัสได้ไหม

591
00:35:04,018 --> 00:35:07,271
เว้นท่อนนั้นไว้ก่อนเหรอ
ผมขอเนื้อเพลงหน่อยได้ไหม

592
00:35:07,814 --> 00:35:10,233
ผมจะเว้นไว้ให้ แต่ผมอาจจะลืมนะ

593
00:35:11,526 --> 00:35:15,071
คนแรกที่มาถึงที่นี่คือไมเคิล แจ็คสัน

594
00:35:15,154 --> 00:35:18,783
เขาอยู่ตรงกลางห้อง เราใช้ไมโครโฟนซี 12

595
00:35:19,659 --> 00:35:21,035
ลองสักรอบนะ

596
00:35:22,620 --> 00:35:23,621
กำลังอัด

597
00:35:25,790 --> 00:35:27,250
เขาพาตัวเอง…

598
00:35:27,333 --> 00:35:30,503
ไปจุดที่รู้สึกว่าเขาเข้าถึงเพลง

599
00:35:39,554 --> 00:35:42,390
ลองบาลานซ์เสียงก่อนเขาจะได้โน้ตดีไหม

600
00:35:42,473 --> 00:35:44,016
- ไม่ต้องใช้ดนตรี
- ได้เลย

601
00:35:45,518 --> 00:35:48,146
ผมกำลังจัดแสงอยู่

602
00:35:48,229 --> 00:35:51,357
แล้วไมเคิล แจ็คสันก็คอยฟัง

603
00:35:51,858 --> 00:35:54,152
แล้วอยู่ๆ เขาก็ร้องเพลงขึ้นมา

604
00:36:06,372 --> 00:36:11,002
นี่คือเสียงที่น่าทึ่งที่สุดที่ผมเคยได้ยินในชีวิตเลย

605
00:36:25,558 --> 00:36:26,559
ขอโทษ

606
00:36:28,561 --> 00:36:31,606
ผมไม่ได้ร้องว่า "ดีกว่า"
ร้องแต่ว่า "สดใสกว่า"

607
00:36:31,689 --> 00:36:33,065
ผมลืม

608
00:36:35,610 --> 00:36:38,362
ตอนที่ควินซี่ขอให้ผมแต่งเพลงนี้

609
00:36:38,446 --> 00:36:41,073
เกี่ยวกับภัยความอดอยากในโลก

610
00:36:41,824 --> 00:36:44,410
ผมทุ่มเททั้งหัวใจและจิตวิญญาณ

611
00:36:46,078 --> 00:36:48,080
เพื่อจะสื่อข้อความบางอย่าง เพราะว่า…

612
00:36:49,332 --> 00:36:51,709
มันง่ายกว่ามาก ถ้าผมพูดผ่านเพลง

613
00:36:51,792 --> 00:36:53,252
นั่นคือข้อความของผมจริงๆ

614
00:36:55,546 --> 00:36:56,797
ควินซี่ คิดไหมว่า…

615
00:36:58,090 --> 00:36:59,592
ผมจะถามว่า…

616
00:36:59,675 --> 00:37:01,928
ผมควรลงท้ายว่า
"เธอกับฉัน" หรือ "ฉันกับเธอ" ดี

617
00:37:03,012 --> 00:37:04,639
- ผมชอบ "เธอกับฉัน" นะ
- โอเค

618
00:37:04,722 --> 00:37:06,807
- มันลึกซึ้งมากกว่า
- ใช่ ลึกซึ้งกว่า

619
00:37:06,891 --> 00:37:08,142
- ใช่
- แบบคันทรี

620
00:37:08,684 --> 00:37:10,269
- ใช่ แบบคันทรี
- ชอบเลย

621
00:37:10,353 --> 00:37:11,520
มันต้องแบบนี้สิ

622
00:37:12,063 --> 00:37:14,315
สิ่งที่น่าสนใจมากๆ ของไมเคิล

623
00:37:14,398 --> 00:37:18,277
คือเดิมทีแล้ว ไมเคิลแค่อยากแต่งเพลง

624
00:37:19,237 --> 00:37:21,989
ตอนแรก ไมเคิลไม่อยากร้อง
หรือออกมิวสิกวิดีโอด้วยซ้ำ

625
00:37:22,073 --> 00:37:23,991
ตอนแรกเขาคิดว่าเขาจะออกหน้ามากเกินไป

626
00:37:24,659 --> 00:37:27,620
ผมกล่อมไมเคิลจนเขาเข้ามาร้องด้วย

627
00:37:27,703 --> 00:37:29,914
เขาคงผิดพลาดครั้งใหญ่ที่สุดครั้งหนึ่งเลย

628
00:37:29,997 --> 00:37:31,123
ถ้าเขาไม่โผล่มาร่วมวง

629
00:37:33,459 --> 00:37:36,295
แต่เขาก็โผล่ไปร่วมด้วย
เขายิ่งกว่าร่วมวงด้วยซะอีก

630
00:37:38,130 --> 00:37:39,298
ฟังดูเป็นไง

631
00:37:39,382 --> 00:37:40,424
เยี่ยมเลย

632
00:37:43,678 --> 00:37:44,887
สุดยอดเลย ไมค์

633
00:37:46,847 --> 00:37:51,143
ช่วงหน้า พบการแสดงน่าตื่นเต้นจาก
ทีน่า เทอร์เนอร์, ซินดี้ ลอเปอร์, และพรินซ์

634
00:37:51,936 --> 00:37:54,063
เคนนี่ เครเกนมางานมอบรางวัล แถวหน้าเลย

635
00:37:54,146 --> 00:37:55,731
ทุกครั้งที่ตัดเข้าโฆษณา

636
00:37:56,607 --> 00:37:59,318
เคนนี่จะลุกจากโต๊ะ แล้ววิ่งไปหลังฉาก

637
00:37:59,402 --> 00:38:02,113
นั่งที่เดิมไว้นะ สุดหล่อ นั่งที่เดิม

638
00:38:03,072 --> 00:38:06,575
ผมเดินไปหาเขา แล้วบอกว่า "มีเรื่องแล้วล่ะ"

639
00:38:07,159 --> 00:38:08,160
ซินดี้ ลอเปอร์

640
00:38:10,454 --> 00:38:15,793
หลังฉาก ซินดี้ ลอเปอร์มาหาผม
แล้วบอกว่า "แฟนฉันได้ฟังเพลงแล้ว

641
00:38:15,876 --> 00:38:18,879
ฉันคงไปร่วมไม่ได้ เพราะเขาไม่คิดว่ามันจะฮิต"

642
00:38:19,964 --> 00:38:21,549
ไม่มีใครรู้นี่คะ

643
00:38:22,049 --> 00:38:25,136
แน่นอนว่านี่คือกลุ่มศิลปินชั้นยอด

644
00:38:25,219 --> 00:38:28,222
แต่ฉันก็เหนื่อยแทบตาย

645
00:38:28,306 --> 00:38:30,474
ปีนี้สุดๆ เลยนะคะ

646
00:38:31,892 --> 00:38:36,480
หลังจบรายการ ก็แบบว่า
"เอาล่ะ แค่ไปที่นั่นแล้วก็จบ"

647
00:38:36,564 --> 00:38:40,985
ผมบอกว่า "ซินดี้ มันสำคัญมากนะ
ที่คุณต้องตัดสินใจให้ถูก

648
00:38:41,485 --> 00:38:43,654
อย่าพลาดการอัดเสียงคืนนี้"

649
00:38:45,239 --> 00:38:46,240
คืนนี้สุดๆ

650
00:38:48,159 --> 00:38:49,160
คืนนี้สุดๆ เลย

651
00:38:50,578 --> 00:38:52,747
ผมบอกพวกศิลปิน "อย่ามัวเตร็ดเตร่ที่นี่

652
00:38:52,830 --> 00:38:54,790
ขึ้นรถไปเอแอนด์เอ็มสตูดิโอส์เลย"

653
00:38:57,335 --> 00:39:00,546
ช่วยบอกความรู้สึก
เกี่ยวกับการอัดเพลงคืนนี้ได้ไหมครับ

654
00:39:00,629 --> 00:39:03,674
ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นนะ
ผมรู้ว่าควินซี่กำลังเครียดอยู่ทางนั้น

655
00:39:03,758 --> 00:39:05,718
ผมก็อยากจะรีบไป จะได้รู้

656
00:39:05,801 --> 00:39:07,345
- ครับ
- ชื่อล่ะครับ

657
00:39:07,428 --> 00:39:08,429
"วีอาร์เดอะเวิลด์"

658
00:39:09,013 --> 00:39:12,808
มีข่าวลือว่าพรินซ์กับเจมส์ บราวน์
อาจจะมีส่วนร่วมด้วย

659
00:39:12,892 --> 00:39:14,769
- ไม่มีความเห็นครับ
- ทำไมล่ะครับ

660
00:39:14,852 --> 00:39:17,897
- ผมไม่ได้รับอนุญาตให้พูดถึง
- เราต้องไปแล้ว

661
00:39:17,980 --> 00:39:19,315
- ขอบคุณมากครับ
- ขอบคุณครับ

662
00:39:19,398 --> 00:39:22,902
ตอนผมออกจากงานมอบรางวัล
ผมรู้เลยว่ามีรถรอผมอยู่

663
00:39:22,985 --> 00:39:24,820
แล้วเราก็ไปถึง

664
00:39:24,904 --> 00:39:26,822
ผมไม่รู้เลยว่าใครจะไปบ้าง

665
00:39:28,866 --> 00:39:32,745
ฉันไม่รู้เลยว่าโปรเจกต์นี้คืออะไร
จนกระทั่งไปถึงลอสแอนเจลิส

666
00:39:33,287 --> 00:39:35,414
ควินซี่สำคัญมากๆ ต่อหลายๆ คน

667
00:39:35,498 --> 00:39:39,752
เวลาเขาทำโปรเจกต์อะไร
มันก็เป็นสิ่งที่คุ้มค่าถ้าได้มีส่วนร่วม

668
00:39:41,462 --> 00:39:43,422
ทุกอย่างแทบจะพร้อมเดินหน้าแล้ว

669
00:39:43,506 --> 00:39:48,511
ควินซี่ขอกระดาษผมหนึ่งแผ่น
แล้วเขาก็เขียนประโยคที่เด็ดที่สุด

670
00:39:49,261 --> 00:39:50,930
"ตรวจสอบอีโก้ก่อนเข้าประตู"

671
00:39:52,556 --> 00:39:55,726
ผมโชคดีที่ได้เป็นหนึ่งในทีมกล้อง

672
00:39:55,810 --> 00:39:58,396
แต่ผมเป็นมือใหม่ในกลุ่ม

673
00:39:58,479 --> 00:40:00,398
ผมเพิ่งย้ายไปที่นั่นได้สามปี

674
00:40:01,482 --> 00:40:05,277
โปรดิวเซอร์บอกว่า
"ออกไปหน้าตึก ศิลปินใกล้จะมาถึงกันแล้ว"

675
00:40:06,195 --> 00:40:09,281
คำถามคือจะมีใครมาจริงๆ บ้าง

676
00:40:15,204 --> 00:40:16,914
เคนนี่ โรเจอร์สกำลังเข้ามา

677
00:40:21,210 --> 00:40:22,711
ตอนผมมาถึงสตูดิโอ

678
00:40:22,795 --> 00:40:27,466
ผมก็ไดรู้ว่านั่นคือ
หัวกะทิของวงการเพลงป็อปในเวลานั้น

679
00:40:28,050 --> 00:40:30,511
- รถของเรย์ ชาร์ลส์กำลังมา
- พระเจ้าช่วย

680
00:40:30,594 --> 00:40:31,971
- เบ็ตต์ มิดเลอร์
- น่าจะใช่นะ

681
00:40:33,180 --> 00:40:36,434
- นั่นคริสตี้ บริงค์ลีย์ พระเจ้าช่วย
- มีใครเห็นบิลลี่ โจลไหม

682
00:40:36,517 --> 00:40:38,227
มันอลังการสุดๆ เลย

683
00:40:41,522 --> 00:40:44,066
เราสื่อสารกันด้วยวิทยุ

684
00:40:44,567 --> 00:40:46,944
ใครกำลังมา ใครมาแล้ว ใครเพิ่งมาถึง

685
00:40:47,027 --> 00:40:48,737
คิม คาร์นส์เพิ่งมาถึง

686
00:40:51,157 --> 00:40:55,327
ผู้ชายคนนี้จอดข้างถนน
เป็นรถพอนทิแอก จีทีโอเก่าๆ

687
00:40:55,411 --> 00:40:57,204
แล้วก็ลงมาจากรถ นั่นบรูซ สปริงสตีน

688
00:40:57,288 --> 00:40:59,206
ผมก็แบบ "ว้าว เอาแล้วไง"

689
00:41:01,792 --> 00:41:03,210
นั่นเรย์ ใช่เขาจริงๆ ด้วย

690
00:41:03,836 --> 00:41:06,213
เหมือนเทพีเสรีภาพเดินเข้ามาเลย

691
00:41:09,425 --> 00:41:14,472
สำหรับผม ไดอาน่า รอสส์
คือแบบ "โอ้โฮ เราขึ้นไปถึงอีกระดับแล้ว"

692
00:41:16,140 --> 00:41:18,058
ฉันแทบจะรู้สึกเหมือนอยู่ในฝัน

693
00:41:18,767 --> 00:41:20,352
ทุกคนคือตำนานสำหรับฉัน

694
00:41:20,436 --> 00:41:24,815
บ็อบ ดีแลน รู้สึกฉันจะเข้าไปทัก
แล้วเดินหนีเลย เพราะฉันกลัว

695
00:41:24,899 --> 00:41:27,943
คนอื่นห้ามเข้าสตูดิโอ ยกเว้นศิลปิน

696
00:41:28,027 --> 00:41:29,653
ไม่มีใครมีผู้ช่วย

697
00:41:29,737 --> 00:41:32,198
แล้วเราก็ได้มีปฏิสัมพันธ์ต่อกัน

698
00:41:32,281 --> 00:41:33,491
นั่นคือจุดที่ตื่นเต้นจริงๆ

699
00:41:34,575 --> 00:41:37,912
มันน่าหลงใหลเลยล่ะ การได้อยู่กับคนกลุ่มนั้น

700
00:41:39,079 --> 00:41:42,791
ฉันรู้สึกเหมือนแต่งตัวไม่สวยพอ ฉันกังวล

701
00:41:42,875 --> 00:41:46,253
ฉันรู้จักบิลลี่ โจล ฉันก็เลยรีบไปหาเขา

702
00:41:48,297 --> 00:41:50,007
ทุกคนรู้สึกได้ถึงเวทมนตร์

703
00:41:50,090 --> 00:41:52,927
ทุกคนที่คุณคิดออก ที่อยู่ในวงการบันเทิงตอนนั้น

704
00:41:53,010 --> 00:41:54,053
ต่างก็ไปอัดเพลงครั้งนั้น

705
00:41:54,762 --> 00:41:56,305
เราอยู่บนแท่น

706
00:41:56,388 --> 00:41:58,891
พอลอยู่บนขั้นล่าง เขามองขึ้นมา

707
00:41:58,974 --> 00:42:03,687
เขาบอกว่า "ถ้าระเบิดลงที่นี่
จอห์น เดนเวอร์กลับไปขึ้นอันดับหนึ่งเลยนะ"

708
00:42:06,190 --> 00:42:10,736
(ตรวจสอบอีโก้ก่อนเข้าประตู)

709
00:42:22,373 --> 00:42:25,376
อลังการเลย อลังการจริงๆ

710
00:42:25,459 --> 00:42:28,671
เรารู้สึกได้เลยว่าพลังงานในห้องนี้มันสูงมากๆ

711
00:42:28,754 --> 00:42:31,215
เรย์กับวิลลี่จะร้องเพลงกัน

712
00:42:31,298 --> 00:42:36,136
แต่ขณะเดียวกัน
ภายใต้นั้นก็มีการแข่งขันอย่างเบาๆ

713
00:42:36,220 --> 00:42:39,265
อีโก้มันยังอยู่ อย่าเสแสร้งเลยว่าไม่มี

714
00:42:40,057 --> 00:42:42,059
ดาราดังเป็นพวกที่รับมือยากมาก

715
00:42:42,142 --> 00:42:46,647
เวลารายล้อมด้วยผู้จัดการ
ตัวแทน กับช่างเสริมสวย

716
00:42:47,523 --> 00:42:49,942
แต่พวกเขาไม่ได้อยู่ในสภาพแวดล้อมแบบนั้น

717
00:42:52,236 --> 00:42:55,531
ดาวดังที่สุดในวงการเพลง
ต่างก็รู้สึกเหมือนถูกปลดเขี้ยวเล็บ

718
00:42:56,407 --> 00:42:58,367
พวกเขาดูเหมือนขี้อายไปเลย

719
00:43:02,955 --> 00:43:05,416
มันเหมือนไปเรียนอนุบาลวันแรก

720
00:43:05,958 --> 00:43:07,251
โอเค ทุกคน

721
00:43:08,043 --> 00:43:10,045
ทุกคนออกไปก่อนนะ เราจะได้…

722
00:43:11,297 --> 00:43:12,381
ขอร้อง

723
00:43:13,382 --> 00:43:15,009
ฮัลโหลๆ

724
00:43:17,177 --> 00:43:19,555
ฟังนะ ทุกคนๆ

725
00:43:19,638 --> 00:43:23,058
ควินซี่ต้องจัดระเบียบเด็กกลุ่มนี้

726
00:43:30,190 --> 00:43:32,443
ก่อนอื่น ผมขอแนะนำบ็อบ เกลดอฟ

727
00:43:32,526 --> 00:43:35,404
ที่เป็นแรงบันดาลใจสำหรับทั้งงานนี้

728
00:43:35,487 --> 00:43:37,323
นี่คือชายที่ก่อตั้งแบนด์เอด

729
00:43:39,825 --> 00:43:43,120
เขาเพิ่งกลับมาจากเอธิโอเปีย
เขาอยากจะคุยกับทุกคน

730
00:43:43,203 --> 00:43:44,204
เหรอครับ

731
00:43:46,832 --> 00:43:47,875
บางที

732
00:43:48,834 --> 00:43:52,755
เพื่อช่วยสร้างอารมณ์ของเพลงที่คุณกำลังจะร้อง

733
00:43:52,838 --> 00:43:56,800
ซึ่งหวังว่าจะช่วยชีวิตคนนับล้านได้

734
00:43:56,884 --> 00:43:59,887
ผมคิดว่าจะดีที่สุด
ถ้าพึงระลึกไว้ว่าราคาชีวิตในปีนี้

735
00:43:59,970 --> 00:44:03,682
คือแผ่นพลาสติกกว้างเจ็ดนิ้วที่มีรูตรงกลาง

736
00:44:05,142 --> 00:44:09,313
ผมไม่รู้ว่าพวกเรากลุ่มนี้
จะเข้าใจคำว่า "ยากไร้" ไหม

737
00:44:10,230 --> 00:44:13,525
แต่ยากไร้คือการไม่มีน้ำจะดื่ม

738
00:44:14,234 --> 00:44:19,823
ที่บางค่าย คุณจะเห็น
แป้ง 15 กระสอบสำหรับ 27,500 คน

739
00:44:19,907 --> 00:44:23,410
คุณจะเห็นโรคเยื่อหุ้มสมองอักเสบ
มาลาเรีย ไทฟอยด์

740
00:44:23,494 --> 00:44:24,787
แพร่ระบาดเต็มไปหมด

741
00:44:24,870 --> 00:44:27,247
คุณจะเห็นศพคนตายนอนเรียงกัน

742
00:44:29,083 --> 00:44:31,543
นั่นคือสิ่งที่เรามาแก้ไข

743
00:44:32,127 --> 00:44:34,088
ผมเดาว่านั่นคือเหตุผลที่ทุกคนมา

744
00:44:34,171 --> 00:44:36,090
ผมไม่ได้อยากให้ใครเศร้านะ

745
00:44:36,173 --> 00:44:39,385
แต่บางทีนี่อาจเป็นวิธีที่ดีที่สุด
ที่จะทำให้ความรู้สึกที่แท้จริงของคุณ

746
00:44:39,468 --> 00:44:42,096
ว่าคุณมาที่นี่คืนนี้ทำไม แสดงออกมาผ่านเพลง

747
00:44:42,179 --> 00:44:44,640
ขอบคุณมากครับ ทุกคน หวังว่าเราจะทำสำเร็จ

748
00:44:53,607 --> 00:44:55,442
ควินซี่เชี่ยวชาญมากๆ

749
00:44:55,526 --> 00:45:01,532
เขาให้เกลดอฟพูดดึงสมาธิทุกคน
ว่างานนี้คือเรื่องอะไร

750
00:45:02,449 --> 00:45:03,867
"เรากำลังสนุกกัน

751
00:45:03,951 --> 00:45:07,955
แต่ผมอยากให้คุณใส่ความรู้สึกลงไปในเพลง"

752
00:45:09,415 --> 00:45:11,667
ฉันเพิ่งขึ้นเวทีที่งานมอบรางวัลมา

753
00:45:11,750 --> 00:45:13,544
ทุกคนกำลังสนุก

754
00:45:13,627 --> 00:45:17,965
แล้วความจริงที่เขาอธิบายว่าเรามาทำไม

755
00:45:18,048 --> 00:45:19,925
มันก็ทำให้เราแบบ "ว้าว"

756
00:45:20,926 --> 00:45:24,179
ทุกคำที่ขับร้องในห้องนี้
จะร้องพร้อมกันในแต่ละเทก

757
00:45:24,263 --> 00:45:25,347
เป็นการประสานเสียง

758
00:45:25,431 --> 00:45:28,142
เราจะได้ไม่ต้องไปสะดุด
กับการประสานเสียงในห้อง

759
00:45:28,225 --> 00:45:32,146
สิ่งแรกที่ผมอยากทำคือนำท่อนคอรัสก่อน

760
00:45:33,355 --> 00:45:36,066
ขอจังหวะสี่ห้อง ไม่ต้องมีเสียงดนตรี

761
00:45:36,150 --> 00:45:37,109
อากาปุลโก

762
00:45:37,192 --> 00:45:38,694
หนึ่ง สอง…

763
00:45:50,998 --> 00:45:52,291
หยุดก่อน ทุกคนครับ

764
00:45:52,374 --> 00:45:55,294
ถ้าทุกคนเข้าจังหวะด้วยเข่า
ไม่ต้องกระทืบเท้าก็จะดี

765
00:45:55,377 --> 00:45:58,046
เสียงกระทืบเท้าบนแท่นเยอะมากเลย

766
00:45:59,757 --> 00:46:03,594
บรรยากาศมันเครียดเพราะเรามีเวลาไม่มาก

767
00:46:03,677 --> 00:46:06,180
ตามหลักแล้ว เราต้องประสานกันจริงๆ

768
00:46:06,263 --> 00:46:07,222
แล้วเราก็ต้องทำงานเร็ว

769
00:46:07,306 --> 00:46:08,849
อีกครั้งนะครับ ทุกคน

770
00:46:10,893 --> 00:46:16,982
เราต้องจำเพลง แล้วเราก็ต้องทนซ้อม
ทวนให้จบเพลง งานเป็นแบบนั้นเลย

771
00:46:25,783 --> 00:46:29,453
ความกดดันอยู่กับเราในฐานะทีมโปรดักชัน

772
00:46:30,037 --> 00:46:33,081
ที่ต้องแน่ใจว่าหลังจากปล่อยสปริงสตีนกลับไป

773
00:46:33,165 --> 00:46:35,751
ตอนปล่อยทุกคนกลับไป งานจะเสร็จแล้ว

774
00:46:35,834 --> 00:46:37,044
คืนเดียวเท่านั้น

775
00:46:38,378 --> 00:46:40,088
ที่ต้องทำงานให้ดี

776
00:46:41,548 --> 00:46:44,009
ตอนนี้ เราจะร้องให้จบเพลง

777
00:46:44,092 --> 00:46:46,553
ขึ้นไปช่วงคู่แปดเดียวกับไมเคิลเลยนะ

778
00:46:46,637 --> 00:46:49,431
ทุกคนที่เสียงไม่ถึงก็เงียบไว้ก่อนนะครับ

779
00:46:49,515 --> 00:46:52,351
ขอนักร้องเสียงสูงก่อน
ผมไม่อยากได้ช่วงคู่แปดในท่อนนี้

780
00:46:52,434 --> 00:46:53,811
ช่วงคู่แปดต่ำไว้ทีหลัง

781
00:46:53,894 --> 00:46:56,980
ถ้าสูงเกินสำหรับใคร ก็ยืนพักบนแท่นได้เลยนะ

782
00:46:57,064 --> 00:46:59,817
แล้วเดี๋ยวเราค่อยย้อนมาอัดใหม่

783
00:47:01,443 --> 00:47:03,111
เราจะเปิดดนตรี

784
00:47:03,195 --> 00:47:06,448
แล้วเราก็จะเริ่มกันเลยนะครับ

785
00:47:08,700 --> 00:47:10,077
ขอเพลงหน่อย ฮัม

786
00:47:13,372 --> 00:47:14,706
ทุกคนมีหูฟังนะ

787
00:47:37,145 --> 00:47:39,481
บ็อบ ดีแลนรู้ตัวเอง

788
00:47:39,565 --> 00:47:43,735
เขาไม่ใช่นักร้องแบบเดียวกับสตีวี่ วันเดอร์

789
00:47:49,324 --> 00:47:54,413
ดีแลนอาจจะอึดอัดกว่าใครอื่นๆ ทุกคนในนั้น

790
00:48:01,378 --> 00:48:03,380
- มีคนยังร้องช่วงคู่แปดต่ำกว่าที่ควร
- ผมรู้

791
00:48:04,715 --> 00:48:07,217
ฟังนะ เราจะใช้หลายช่วงคู่แปดในเทกนี้ไม่ได้

792
00:48:07,301 --> 00:48:08,594
- หมายถึงแค่พวกเขาเหรอ
- หา

793
00:48:08,677 --> 00:48:09,970
- หมายถึงแค่พวกเขาเหรอ
- ใช่

794
00:48:10,053 --> 00:48:12,431
นักร้องบางคนบอกว่า "เสียงผมไม่ถึง"

795
00:48:12,514 --> 00:48:14,641
- คุณล่ะ
- ไม่ถึง

796
00:48:14,725 --> 00:48:16,101
ไม่ถึงใช่ไหม

797
00:48:16,184 --> 00:48:19,062
ถ้าคุณเสียงไม่ถึง คุณก็พยายามหาทาง

798
00:48:19,146 --> 00:48:22,274
"ไว้ผมร้องท่อนร้องรวมก็ได้"
แต่พวกเขาไม่อยากได้แบบนั้น

799
00:48:22,357 --> 00:48:24,651
พวกเขาอยากได้เสียงประสานกันเป็นหนึ่งชัดเจน

800
00:48:25,235 --> 00:48:27,738
มีสำนวนนักร้องโบราณว่า "ตามน้ำไปเงียบๆ"

801
00:48:27,821 --> 00:48:29,865
ร้องตอนที่เสียงตัวเองถึง

802
00:48:29,948 --> 00:48:31,909
พอเสียงไม่ถึง ก็หยุด

803
00:48:32,618 --> 00:48:35,078
เสียงคนตั้งมากมาย ไม่มีใครคิดถึงคุณหรอก

804
00:48:35,162 --> 00:48:37,247
หนึ่ง สอง สาม

805
00:48:39,541 --> 00:48:41,919
ในห้องมีคนประมาณ 60-70 คนได้

806
00:48:42,669 --> 00:48:44,129
กลิ่นก็เลยแรงพอสมควร

807
00:48:45,047 --> 00:48:49,760
ผมใช้ไฟดวงใหญ่ 5,000 วัตต์
กับอุปกรณ์ร้อนอย่างกับพ่นไฟ

808
00:48:49,843 --> 00:48:52,763
ข้างในห้องเลยร้อนมากๆ

809
00:48:54,264 --> 00:48:57,225
มันก็เลยยิ่งทำให้ตึงเครียด

810
00:48:58,143 --> 00:49:00,896
เรามีทีมไฟทั้งทีมกับตากล้องสี่คน

811
00:49:00,979 --> 00:49:04,358
เราเลยต้องระวังให้มากๆ ไม่ให้สายพันกัน

812
00:49:04,441 --> 00:49:06,318
แล้วเราก็ต้องเงียบ

813
00:49:08,362 --> 00:49:11,114
- ทุกคน เบาเสียงไว้ก่อนนะ
- เงียบไว้ก่อน

814
00:49:11,198 --> 00:49:13,659
เราต้องเลิกส่งเสียงระหว่างเทก

815
00:49:16,787 --> 00:49:18,246
เรากำลังถ่ายวิดีโอ

816
00:49:19,164 --> 00:49:23,502
แล้วก็ทำเพลงให้เป็นรูปเป็นร่างไปพร้อมกัน

817
00:49:24,002 --> 00:49:26,296
มีอะไรผิดพลาดได้ไหม มีแน่นอน

818
00:49:27,172 --> 00:49:29,216
เราด้นสดกันแบบไม่มีแผน

819
00:49:31,927 --> 00:49:33,095
เวลาก็เดินไปเรื่อยๆ

820
00:49:33,595 --> 00:49:35,305
ควินซี่กังวลเรื่องภาพรวม

821
00:49:35,389 --> 00:49:39,059
หน้าที่ผมคือถ้ามีปัญหาในห้องอัดเสียง

822
00:49:39,142 --> 00:49:40,227
ผมต้องแก้

823
00:49:40,310 --> 00:49:41,436
อาจจะเปลี่ยน…

824
00:49:41,520 --> 00:49:43,105
ผมว่าน่าจะเป็น "สดใสกว่า"

825
00:49:43,188 --> 00:49:45,190
ผมรู้สึกว่าทุกคนร้อง "สดใสกว่า"

826
00:49:45,273 --> 00:49:47,359
- นี่นะ "สดใสกว่า"
- ไม่ "ดีกว่า สดใสกว่า"

827
00:49:47,442 --> 00:49:49,277
ผมไม่อยากเปิดช่องให้แก้เยอะ

828
00:49:49,361 --> 00:49:52,739
"ดีกว่า" หรือ "สดใสกว่า"
ทุกคนดูจะไปทาง "สดใสกว่า"

829
00:49:53,573 --> 00:49:58,620
ไลโอเนล ริชชี่คือคนที่รวมทุกคนเป็นหนึ่ง

830
00:49:59,371 --> 00:50:03,500
ผมเดินไปรอบๆ กลุ่มเล็กๆ คอยดับไฟ

831
00:50:04,876 --> 00:50:06,253
เขาเหมือนอะดรีนาลีนสูบฉีด

832
00:50:06,336 --> 00:50:09,047
เขาทำงานไม่หยุดเลย
แต่เขาก็เป็นแบบนั้นอยู่แล้ว

833
00:50:09,131 --> 00:50:12,300
เขามีเรื่องเล่าแบบ "ทำแบบนี้นะ"
แบบ "ผมจะบอกอะไรให้"

834
00:50:12,384 --> 00:50:14,177
เขาทำให้คนอื่นหัวเราะได้

835
00:50:14,261 --> 00:50:17,514
เขาทำให้น้ำไหลไปในทางที่ถูก

836
00:50:18,265 --> 00:50:22,269
ประโยคหนึ่งที่ห้ามใช้ในชีวิตเด็ดขาด

837
00:50:23,353 --> 00:50:25,355
"อันนี้ผมไม่แน่ใจ คุณคิดว่าไง"

838
00:50:25,439 --> 00:50:26,690
"ดีกว่า" ได้ใจความกว่านะ

839
00:50:27,607 --> 00:50:30,610
เรามีศิลปิน 47 คน

840
00:50:30,694 --> 00:50:35,699
ถ้าคุณพูดแบบนั้น คุณจะมี
"วีอาร์เดอะเวิลด์" ไม่ซ้ำกัน 47 เวอร์ชั่น

841
00:50:35,782 --> 00:50:37,701
หน้าที่ผมคือจัดการให้แน่ใจ

842
00:50:37,784 --> 00:50:41,705
ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม ห้ามแหวกแนวจากเดิม

843
00:50:50,589 --> 00:50:51,673
ทำอะไรน่ะ

844
00:50:52,883 --> 00:50:54,509
อะไรน่ะ แปลว่าอะไร

845
00:50:54,593 --> 00:50:56,678
นั่นคือคำแปลของ "วีอาร์เดอะเวิลด์"

846
00:50:57,721 --> 00:51:02,267
สตีวี่บอกว่า "ผมว่าเราน่าจะใส่
ภาษาสวาฮีลีลงในเพลง

847
00:51:02,350 --> 00:51:03,560
ผมว่าเราน่าจะร้อง…"

848
00:51:05,604 --> 00:51:07,522
- ภาษาอะไรคะ
- สวาฮีลี

849
00:51:07,606 --> 00:51:09,524
โอเค ขอบคุณมาก

850
00:51:09,608 --> 00:51:12,527
หนึ่ง สอง สาม สี่

851
00:51:29,753 --> 00:51:31,671
ถ้าทำแบบนี้ เวลาไม่พอแน่

852
00:51:31,755 --> 00:51:34,800
ถ้าเวลาไม่พอ มันก็ไม่ดี

853
00:51:35,717 --> 00:51:39,888
ผมอยู่ที่มุมหลังห้อง
บังเอิญอยู่ใกล้กับเวย์ลอน เจนนิงส์

854
00:51:39,971 --> 00:51:44,518
ผมได้ยินเขาบอกว่า
"ไม่มีใครร้องภาษาสวาฮีลีหรอก

855
00:51:44,601 --> 00:51:45,685
ผมไปดีกว่า"

856
00:51:50,649 --> 00:51:52,275
เวย์ลอนเดินออกประตูไป

857
00:51:52,359 --> 00:51:54,778
"ผมไม่ขอเกี่ยวด้วย ผมไม่รู้มันแปลว่าอะไร

858
00:51:54,861 --> 00:51:58,031
แต่ผมจะไม่พูดคำนั้น"
แล้วเราก็เสียเวย์ลอนไปตรงนั้นเลย

859
00:51:58,615 --> 00:51:59,825
เราจะฟังกัน

860
00:52:00,325 --> 00:52:01,701
มาลองฟัง

861
00:52:06,498 --> 00:52:08,708
ที่นั่นไม่ได้พูดภาษาสวาฮีลี เราก็ไม่ควร…

862
00:52:08,792 --> 00:52:12,462
มีคนบอกว่า "สตีวี่
ที่เอธิโอเปียไม่ได้พูดภาษาสวาฮีลี"

863
00:52:16,758 --> 00:52:21,513
เห็นเลยว่าอาจมีขัดแย้งทางภาษา
ระดับรถชนกัน 17 คัน

864
00:52:21,596 --> 00:52:23,723
ผมว่าสิ่งที่คุณจะทำก็คือ…

865
00:52:23,807 --> 00:52:26,309
การคุยกับคนที่อดอยาก มันไม่มีความหมาย

866
00:52:26,393 --> 00:52:28,603
เราต้องคุยกับคนที่มีเงินจะไปให้เขา

867
00:52:28,687 --> 00:52:30,105
แล้วมันก็จะ…

868
00:52:30,188 --> 00:52:32,774
ถ้าหนึ่งคนชอบ อีกสองคนอาจจะไม่ชอบ

869
00:52:32,858 --> 00:52:35,068
- แต่จะใช้คำว่าอะไรดี
- ไม่รู้สิ แต่…

870
00:52:35,152 --> 00:52:37,445
- เราไม่มีเนื้อ…
- เขาพูดภาษาอัมฮาริก

871
00:52:37,529 --> 00:52:39,573
ปัญหาคือเราไม่มีเนื้อร้องภาษานั้น

872
00:52:39,656 --> 00:52:42,576
- ประเด็นคือ
- มีอะไรบ้าง เราหาอะไรได้บ้าง

873
00:52:43,702 --> 00:52:46,496
ผมจำได้เลย ตอนนั้น
เพราะผมยืนบังเรย์ ชาร์ลส์อยู่

874
00:52:46,580 --> 00:52:50,750
เรย์บอกว่า "สั่นระฆังเลย ควินซี่"

875
00:52:52,419 --> 00:52:54,462
แปลว่า "ลุยกันได้เลย"

876
00:52:56,381 --> 00:52:59,050
หลายคนเริ่มจะใจร้อน

877
00:52:59,134 --> 00:53:00,385
ทุกคนเหนื่อย

878
00:53:01,261 --> 00:53:03,889
ทุกคนอยากทำงานให้มันเสร็จๆ ไป

879
00:53:03,972 --> 00:53:07,976
ผมว่านั่นอาจจะเป็น
จุดที่เราได้คำว่า "ชาลาชาลิงเก"

880
00:53:20,947 --> 00:53:22,574
น่าจะเป็นความคิดของไมเคิล

881
00:53:22,657 --> 00:53:25,285
ว่า "เราใส่อะไรที่
ฟังดูเข้ากับวัฒนธรรมลงไปก็ได้"

882
00:53:30,749 --> 00:53:33,501
นี่ๆ โทษนะๆ

883
00:53:35,587 --> 00:53:37,923
แป๊บนึง

884
00:53:38,548 --> 00:53:39,799
เดี๋ยวก่อนๆ

885
00:53:42,427 --> 00:53:45,263
ที่เราร้องกันคือ "เพราะนั่นคือสิ่งที่เรามอบให้"

886
00:53:45,347 --> 00:53:46,473
เรามอบอะไรให้เหรอ

887
00:53:46,556 --> 00:53:48,975
ผมเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่พูดอะไรกับไมเคิลก็ได้

888
00:53:49,059 --> 00:53:51,144
- มันไม่สมเหตุสมผล
- "มาเริ่มการมอบให้"

889
00:53:51,228 --> 00:53:53,355
ใช่ "มาเริ่มการมอบให้" น่าจะดีกว่า

890
00:53:54,898 --> 00:53:57,525
ผมรู้จักไมเคิล แจ็คสันมาตั้งแต่เขาสิบขวบ

891
00:53:57,609 --> 00:53:59,986
ตอนเขามาคัดตัวเข้าค่ายโมทาวน์

892
00:54:00,070 --> 00:54:02,989
เขาร้องเต้นเต็มที่ตั้งแต่สิบขวบ

893
00:54:03,073 --> 00:54:04,157
ใส่คำว่าอะไรดี

894
00:54:04,241 --> 00:54:08,411
ไมเคิลเป็นหนึ่งในสุดยอดศิลปิน
สุดยอดนักแต่งเพลงตลอดกาล

895
00:54:09,079 --> 00:54:11,665
หลายคนก็เลยไม่กล้าพูดว่า
"ไม่ แบบนั้นไม่ควรทำ"

896
00:54:11,748 --> 00:54:13,375
หรือ "มันฟังดูไม่ดีนะ"

897
00:54:13,458 --> 00:54:16,336
บอกทีสิ "ชาลาชาลิงเก" แปลว่าอะไร

898
00:54:17,295 --> 00:54:20,090
สำหรับคนที่โตมากับโมทาวน์
นี่คือการปฏิบัติต่อกันของเรา

899
00:54:20,173 --> 00:54:21,633
เราทุกคนรักกัน

900
00:54:22,384 --> 00:54:25,220
ทุกคนชอบคำว่า "โลกเดียว" ไหม

901
00:54:25,303 --> 00:54:26,763
- ชอบ
- เยี่ยมเลย

902
00:54:26,846 --> 00:54:28,431
- "โลกเดียว"
- "โลกเดียว"

903
00:54:28,515 --> 00:54:32,560
"โลกเดียว เด็กๆ ของเรา
โลกเดียว มาเริ่มการมอบให้"

904
00:54:32,644 --> 00:54:34,229
- ใช่เลย
- ทุกคน

905
00:54:36,690 --> 00:54:41,027
นั่นแหละดีมาก ไม่ต้องเปลี่ยนแล้วนะ
หูผมเริ่มไม่ค่อยดีแล้ว

906
00:54:41,736 --> 00:54:43,363
อัดลงเทปกันเลย

907
00:54:43,446 --> 00:54:44,864
เริ่มได้เลย ใส่เทปไว้แล้ว

908
00:54:44,948 --> 00:54:45,949
เอาเลย เพลงมา

909
00:54:51,288 --> 00:54:52,414
เอาล่ะ เริ่มเลย

910
00:55:13,476 --> 00:55:15,645
ในที่สุดเราก็ร้องท่อนคอรัสเสร็จ

911
00:55:15,729 --> 00:55:16,980
เจ๋งไปเลย

912
00:55:17,063 --> 00:55:20,233
ควินซี่อยากจะขอบคุณแฮร์รี่ เบลาฟอนเต

913
00:55:20,317 --> 00:55:23,945
อย่าลืมนะครับว่าคนที่เริ่มต้น
เรื่องทั้งหมดนี้ก็คือแฮร์รี่ เบลาฟอนเต

914
00:55:26,698 --> 00:55:29,743
แล้วทันใดนั้น สิ่งที่น่าทึ่งที่สุดก็เกิดขึ้น

915
00:55:36,541 --> 00:55:40,420
แฮร์รี่ เบลาฟอนเตเป็นคนที่สร้าง
แรงบันดาลใจให้ทุกคนในงานนั้นได้มากที่สุด

916
00:55:46,092 --> 00:55:48,970
อัล จาร์โรเริ่มร้องเพลงของแฮร์รี่ เบลาฟอนเต

917
00:55:49,054 --> 00:55:50,889
ทันใดนั้นทุกคนก็ร้องตาม

918
00:55:54,392 --> 00:55:57,771
ผมเมามากไป ขอบอกไว้เลย

919
00:56:01,566 --> 00:56:05,612
เพราะคนที่ต้องขับพาคุณไปส่ง คือผมหรือเรย์

920
00:56:45,735 --> 00:56:46,986
ระหว่างช่วงพัก

921
00:56:47,070 --> 00:56:49,656
เรย์เล่นเพลง "วีอาร์เดอะเวิลด์" อีกเวอร์ชั่น

922
00:56:49,739 --> 00:56:53,076
เวอร์ชั่นเพลงกอสเปล
เวอร์ชั่นแบบ "จอร์เจียออนมายไมนด์"

923
00:56:54,911 --> 00:56:59,541
ตอนนั้นผมได้ยินเรย์กับสตีวี่คุยกัน

924
00:56:59,624 --> 00:57:01,626
เรย์บอกว่า "ผมต้องเข้าห้องน้ำ"

925
00:57:01,709 --> 00:57:04,379
แล้วสตีวี่ก็บอกว่า "ผมจะนำทางไปให้"

926
00:57:04,462 --> 00:57:06,881
แล้วเขาก็คล้องแขนเรย์ แล้วเดินไปด้วยกัน

927
00:57:06,965 --> 00:57:09,634
ทุกคนก็พูดขึ้นมาว่า "บอดจูงบอดมีจริง"

928
00:57:09,717 --> 00:57:11,970
แล้วทุกคนก็ขำก๊ากเลย

929
00:57:14,931 --> 00:57:18,017
เบอร์เกอร์ปลา

930
00:57:20,562 --> 00:57:21,604
หลายคนเริ่มหิว

931
00:57:23,273 --> 00:57:24,607
วาฟเฟิลมาแล้ว

932
00:57:24,691 --> 00:57:27,610
ไก่กับวาฟเฟิล ไก่ฉ่ำๆ กับวาฟเฟิล

933
00:57:27,694 --> 00:57:30,864
ทุกคนสั่งไก่กับวาฟเฟิลจากร้านรอสโก้

934
00:57:31,614 --> 00:57:34,993
ผมไม่เคยเห็นใครกินไก่เก่งกว่าไลโอเนล ริชชี่

935
00:57:35,076 --> 00:57:37,162
เขากินจนกระดูกชิ้นเล็กๆ

936
00:57:37,787 --> 00:57:41,082
ดูดเนื้อจนหมด แล้วเขาก็เอากระดูกไปเรียงกัน

937
00:57:41,166 --> 00:57:44,919
ตอนกินเสร็จ เขาจะเรียง
กระดูกชิ้นเล็กๆ ไว้เป็นชั้นสวยๆ เลย

938
00:57:45,003 --> 00:57:48,214
ผมบอกเลยว่า "ไม่มีใครกินไก่สวยกว่าคุณแล้ว"

939
00:57:51,342 --> 00:57:52,969
ตอนถึงช่วงพัก

940
00:57:54,512 --> 00:57:59,684
ไดอาน่าเดินไปหาแดริล ฮอลล์
โดยถือแผ่นเพลงของตัวเองไป

941
00:57:59,767 --> 00:58:02,729
แล้วบอกว่า
"แดริล ฉันเป็นแฟนพันธุ์แท้ของคุณเลย

942
00:58:02,812 --> 00:58:05,857
ช่วยเซ็นแผ่นเพลงให้ฉันได้ไหม"

943
00:58:06,399 --> 00:58:09,903
เราทุกคนมองไปรอบๆ แล้วก็บอกว่า "แม่เจ้า"

944
00:58:11,237 --> 00:58:14,240
ทันทีที่เธอทำ มันก็แพร่ไปทั่วทั้งห้อง

945
00:58:14,782 --> 00:58:19,120
ได้เห็นซินดี้ ลอเปอร์
ขอลายเซ็นไลโอเนลหรือสปริงสตีน

946
00:58:19,204 --> 00:58:22,707
มันดีมากนะที่พวกเขาอยากได้ลายเซ็นกัน

947
00:58:22,790 --> 00:58:26,419
แล้วก็มีคนมาหาฉัน
ฉันก็บอกว่า "อยากได้ลายเซ็นฉันด้วยเหรอ"

948
00:58:26,503 --> 00:58:29,547
แบบ "ว้าว มันเจ๋งมากเลยนะ"

949
00:58:30,632 --> 00:58:33,343
ฉันเลยโทรบอกพรินซ์ว่าเป็นไงบ้าง

950
00:58:33,426 --> 00:58:35,470
ฉันบอกว่า "ฉันว่าคุณน่าจะมานะ

951
00:58:35,553 --> 00:58:38,348
มันดีมากเลยล่ะ ทุกคนกำลังผ่อนคลายกัน

952
00:58:38,431 --> 00:58:39,891
เรากำลังสนุกกันเลย"

953
00:58:49,984 --> 00:58:52,362
ผมคุยโทรศัพท์กับพรินซ์

954
00:58:53,029 --> 00:58:54,822
เขาอยู่ที่คาร์ลอสแอนด์ชาร์ลี

955
00:58:54,906 --> 00:58:59,369
เขาบอกว่า
"ผมจะไปเล่นโซโล่กีตาร์ แยกห้องอัด"

956
00:58:59,452 --> 00:59:02,372
ผมก็บอกว่า "ไม่เอา ทุกคนอัดห้องเดียวกัน

957
00:59:02,455 --> 00:59:04,541
ผมต้องการให้คุณมาร้องเพลง"

958
00:59:04,624 --> 00:59:06,543
เขาอยากเล่นกีตาร์

959
00:59:06,626 --> 00:59:09,045
บังเอิญว่าเพลงนี้ไม่จำเป็นต้องมีกีตาร์น่ะสิ

960
00:59:10,922 --> 00:59:11,965
มันเริ่มดึกแล้ว

961
00:59:12,048 --> 00:59:14,759
ฉันก็ตั้งตารอร้องท่อนเวิร์ส

962
00:59:14,842 --> 00:59:17,845
แต่พวกเขาก็เอาแต่ถามว่า
"คิดว่าจะเรียกพรินซ์มาได้ไหม"

963
00:59:17,929 --> 00:59:19,389
ฉันก็แบบ "ว้าว นี่มันแปลกๆ นะ"

964
00:59:19,472 --> 00:59:23,935
ฉันเริ่มรู้สึกเหมือนถูกหลอกใช้ให้มาที่นี่

965
00:59:24,018 --> 00:59:26,354
เพราะพวกเขาอยากให้พรินซ์มา

966
00:59:26,437 --> 00:59:29,065
ยิ่งฉันอยู่นาน พรินซ์ก็ยิ่งน่าจะมา

967
00:59:30,858 --> 00:59:33,820
ผมมั่นใจว่าพวกเขารอลิมูซีนของพรินซ์มาจอด

968
00:59:34,362 --> 00:59:36,030
แต่เขาก็ไม่มา

969
00:59:37,407 --> 00:59:39,033
ฉันรู้อยู่แล้วว่าเขาไม่มา

970
00:59:39,117 --> 00:59:42,453
เพราะคนมันเยอะเกินไป เขาจะรู้สึกอึดอัด

971
00:59:43,580 --> 00:59:45,373
ฉันบอกไลโอเนลว่า "ฉันกลับก่อนนะ"

972
00:59:45,456 --> 00:59:47,709
พวกเขาไม่ได้คิดจะให้ฉันร้องท่อนเวิร์สแต่แรก

973
00:59:48,251 --> 00:59:51,087
ซึ่งฉันก็เสียใจนิดหน่อย

974
00:59:54,007 --> 00:59:57,719
เราอัดท่อนฮุกแล้ว ต่อไปก็จะเป็นโซโล่

975
01:00:04,183 --> 01:00:05,184
สองประโยค

976
01:00:12,525 --> 01:00:15,194
ไมเคิลมาหาผม บอกว่า "พรินซ์ไม่มา"

977
01:00:15,278 --> 01:00:18,823
เราก็เลยมีตำแหน่งว่างที่ต้องการนักร้องโซโล่

978
01:00:18,906 --> 01:00:21,784
"คุณแนะนำใครดี" ผมบอกไปว่า "ฮิวอี้ ลูอิส"

979
01:00:23,536 --> 01:00:25,788
ฮิวอี้ ลูอิสมีเสียงโซโล่ที่เพราะมาก

980
01:00:27,248 --> 01:00:29,876
มีคนมาแตะไหล่ผม
แล้วบอกว่า "ควินซี่ต้องการคุณ"

981
01:00:29,959 --> 01:00:32,670
เขาพาผมไปหาควินซี่
บอกว่า "สเมลลี่ มานี่ซิ เรียกไมเคิลด้วย"

982
01:00:33,838 --> 01:00:35,840
เขาบอกว่า "ร้องท่อนของฮิวอี้ที"

983
01:00:41,012 --> 01:00:44,557
ทีนี้ผมเลยได้ท่อนของพรินซ์
ผมลงไปแทนตัวสำคัญเลยทีเดียว

984
01:00:44,641 --> 01:00:46,059
- ใช่
- ผมไปได้หรือยัง ไม่เนอะ

985
01:00:46,142 --> 01:00:50,021
จากวินาทีนั้นเป็นต้นไป ผมประหม่าสุดๆ

986
01:00:51,314 --> 01:00:52,315
โอเคนะ

987
01:00:55,902 --> 01:00:57,654
ทุกส่วนอัดครบแล้ว

988
01:00:57,737 --> 01:01:00,531
กว่าเราจะเริ่มได้อัดท่อนโซโล่กัน

989
01:01:01,032 --> 01:01:03,284
ก็มีคนถามว่า "ทำไมเขาได้ท่อนนั้น"

990
01:01:03,368 --> 01:01:06,871
หรือ "ทำไมเธอได้ท่อนนี้"
คำตอบก็คือ "มันตรงกับเสียงพวกเขา"

991
01:01:06,954 --> 01:01:09,207
ท่อนนั้นขึ้นสูง "ขอให้ทุกคนรู้ไว้…"

992
01:01:09,290 --> 01:01:12,335
ควินซี่บอกว่าฉันต้องร้องกับใคร

993
01:01:12,418 --> 01:01:15,880
ฉันก็บอก "วิลลี่ เนลสันเหรอ น่าสนใจนะ"

994
01:01:17,632 --> 01:01:19,550
ฉันแปลกใจแน่นอน

995
01:01:22,470 --> 01:01:26,140
ทุกคนมารวมกันรอบเปียโน
แล้วสตีวี่ วันเดอร์ก็เล่นเพลง

996
01:01:26,224 --> 01:01:28,017
เราก็ร้องไปแบบอคูสติก

997
01:01:34,232 --> 01:01:38,861
สตีวี่ วันเดอร์ เราจะเห็นเลยว่า
เสียงแต่ละคนส่งผลต่อสีหน้าของเขา

998
01:01:42,990 --> 01:01:47,995
ผ่านไปครึ่งเพลง เล่นๆ อยู่
เขาก็บอก "ว้าว ดาราดังเพียบ"

999
01:01:55,795 --> 01:01:57,839
รอบแรกที่ร้องจบรอบเปียโน

1000
01:01:57,922 --> 01:02:01,384
นั่นคือครั้งแรกที่เราได้ยิน
ว่าเพลงจริงๆ จะออกมาเป็นยังไง

1001
01:02:02,009 --> 01:02:03,845
ผมไม่มีวันลืมเลย มันน่าทึ่งมาก

1002
01:02:03,928 --> 01:02:06,764
ที่ได้ยินเสียงของหลายๆ คนตรงนั้น

1003
01:02:06,848 --> 01:02:09,225
เป็นครั้งแรกในเพลงนั้น

1004
01:02:09,308 --> 01:02:11,602
แค่คิดก็ขนลุกขึ้นมาเลย

1005
01:02:21,821 --> 01:02:25,700
เราเขียนชื่อใส่เทปที่ติดพื้น

1006
01:02:25,783 --> 01:02:27,869
มันเป็นตัวยูใหญ่ๆ

1007
01:02:27,952 --> 01:02:31,080
เริ่มจากตรงนี้ แล้ววนมาจนครบ

1008
01:02:32,248 --> 01:02:36,002
ผมจำได้ว่าไล่ไปแล้วก็นับคน เพราะว่าผมแบบ…

1009
01:02:36,085 --> 01:02:38,254
"โอเค ตรงนี้สามคน ตรงนี้สอง"

1010
01:02:38,838 --> 01:02:42,550
ผมดูรายชื่อที่พื้น

1011
01:02:42,633 --> 01:02:45,178
แล้วก็คิดว่า "งานนี้เหลือเชื่อแน่เลย"

1012
01:02:47,513 --> 01:02:48,848
สปริงสตีนอยู่นี่

1013
01:02:48,931 --> 01:02:49,891
ทดสอบ หนึ่ง สอง

1014
01:02:49,974 --> 01:02:51,476
ผมอยู่ตรงนั้นเลย

1015
01:02:52,518 --> 01:02:55,062
ไมเคิล แจ็คสันก็อยู่นี่ ผมร้องต่อหลังไมเคิล

1016
01:02:55,146 --> 01:02:56,230
เราเตรียมที่ไว้ให้คุณแล้ว

1017
01:02:58,399 --> 01:03:00,151
รู้ใช่ไหมว่าอยู่กับผม

1018
01:03:00,234 --> 01:03:03,237
วงนั้นเป็นวัฏจักรชีวิตที่น่ากลัวมาก

1019
01:03:03,321 --> 01:03:04,405
ควินซี่พูดถูก

1020
01:03:04,489 --> 01:03:07,825
ถึงเวลาร้องท่อนของตัวเอง
คุณจะทุ่ม 200 เปอร์เซ็นต์

1021
01:03:07,909 --> 01:03:10,036
เพราะทุกคนจะจ้องมองคุณ

1022
01:03:10,703 --> 01:03:15,082
การได้เห็นการเตรียมตัว
และความอ่อนแอของทุกคน

1023
01:03:15,750 --> 01:03:18,711
มันก็น่าทึ่งมากๆ

1024
01:03:19,212 --> 01:03:21,380
ตอนนั้นทุกคนกำลังทุ่มเต็มที่

1025
01:03:21,464 --> 01:03:23,591
ที่เราจะทำก็คือ เรามีไมค์อยู่ข้างหน้า

1026
01:03:23,674 --> 01:03:26,469
แต่ที่จะทำก็คือถึงท่อนของตัวเอง ให้โน้มเข้ามา

1027
01:03:27,220 --> 01:03:29,889
เวลาอีกคนโน้มเข้ามา

1028
01:03:29,972 --> 01:03:31,682
เวลาคุณร้องคู่กับใคร อะไรก็ตาม

1029
01:03:31,766 --> 01:03:33,559
พอถึงท่อนของตัวเอง โน้มเข้ามา

1030
01:03:33,643 --> 01:03:36,646
อย่าร้องอยู่ข้างหลัง
ถ้าทำแบบนั้น คุณจะไม่รู้ท่อนของตัวเอง

1031
01:03:36,729 --> 01:03:38,523
- ก้าวเข้ามาหรือโน้มเข้ามา
- เข้ามาเลยครับ

1032
01:03:38,606 --> 01:03:40,483
ไม่ ถึงป้ายชื่อจะอยู่ข้างหลัง…

1033
01:03:41,609 --> 01:03:42,693
- เข้าใจนะ
- ใช่

1034
01:03:42,777 --> 01:03:45,071
นี่คือการอัดเพลงของจริง มัน…

1035
01:03:45,154 --> 01:03:47,198
ชื่ออยู่ข้างหลัง แต่ไมค์อยู่นี่

1036
01:03:47,281 --> 01:03:48,449
เข้ามาใกล้ๆ ไมค์

1037
01:03:48,533 --> 01:03:50,243
- พร้อมนะ
- พร้อมแล้วบอกด้วย

1038
01:03:50,326 --> 01:03:51,452
- เริ่มเลย
- พร้อม

1039
01:04:06,926 --> 01:04:08,970
อีกรอบได้ไหม ผมพลาดตอนเริ่ม

1040
01:04:10,429 --> 01:04:12,223
สตีวี่บอกว่าเขาพลาด

1041
01:04:13,391 --> 01:04:15,434
มันแฟลต แฟลตมากๆ

1042
01:04:16,352 --> 01:04:17,645
แฟลตใช่ไหมล่ะ

1043
01:04:18,229 --> 01:04:20,064
สตีวี่พลาด เขาพลาดได้ยังไง

1044
01:04:21,315 --> 01:04:23,025
- เป็นไปได้เหรอ
- ไม่มีทาง

1045
01:04:23,109 --> 01:04:27,071
สตีวี่พลาดแบบขี้เล่น
อย่างที่มีเขาคนเดียวที่ทำได้

1046
01:04:27,154 --> 01:04:29,198
แทบจะโดยเจตนาเลย เขาเล่นสนุกกับมัน

1047
01:04:29,282 --> 01:04:30,867
สตีวี่ไม่ได้ประหม่า

1048
01:04:30,950 --> 01:04:32,285
ไม่มีทาง ผมไม่เคยพลาดโน้ต

1049
01:04:33,870 --> 01:04:34,871
คอผมน่ะ

1050
01:04:37,123 --> 01:04:39,584
ควินซี่ขึ้นเสียงบอกว่า "เราต้องไปให้ถึง"

1051
01:04:39,667 --> 01:04:40,918
เขาขึ้นเสียงใส่เรา

1052
01:04:41,002 --> 01:04:42,003
ขอร้องล่ะ

1053
01:04:42,670 --> 01:04:44,755
ผมไม่เคยเห็นเขาเป็นแบบนั้นเลย

1054
01:04:45,548 --> 01:04:48,509
ควินซี่ นี่

1055
01:04:52,305 --> 01:04:54,640
ควินซี่ โจนส์ใจเย็นมากๆ เสมอ

1056
01:04:54,724 --> 01:04:57,059
เขากังวลแค่เรื่องเวลา

1057
01:04:57,643 --> 01:04:59,562
เรามีงานต้องทำเยอะ หนทางยังอีกไกล

1058
01:05:13,576 --> 01:05:14,619
ผมช่วยได้ไหม

1059
01:05:15,995 --> 01:05:19,415
มันยากนะ เพราะโน้ตห่างกันมาก

1060
01:05:19,498 --> 01:05:20,958
ผมช่วยได้ไหม คุณจะได้…

1061
01:05:23,210 --> 01:05:24,211
แล้วคุณก็…

1062
01:05:24,712 --> 01:05:26,172
นั่นท่อนผม

1063
01:05:26,255 --> 01:05:28,132
ผมรู้ เขาคุยกันว่าจะแลกท่อน

1064
01:05:28,215 --> 01:05:30,718
ผมว่าผมทำได้นะ ถ้าผมถอยไป แล้วร้องดังขึ้น

1065
01:05:30,801 --> 01:05:31,802
ร้องเสียงเบาๆ มันยาก

1066
01:05:31,886 --> 01:05:35,556
ตอนนั้นตีสี่แล้ว ทุกคนก็ร้องท่อนสำคัญที่สุด

1067
01:05:35,640 --> 01:05:38,476
เราก็จะหงุดหงิดหน่อยๆ เราจะเริ่มเหนื่อย

1068
01:05:38,559 --> 01:05:41,270
มันโดดแปลกๆ นะ หลังจากเมโลดี้ของผมน่ะ

1069
01:05:41,354 --> 01:05:42,730
ในกล้องของผม ทุกคนตัวใหญ่มาก

1070
01:05:42,813 --> 01:05:44,857
เพราะผมอยู่ใต้พวกเขาใกล้ๆ เลย

1071
01:05:44,941 --> 01:05:46,943
เรายื่นมือไปสัมผัสเขาได้เลย

1072
01:05:47,026 --> 01:05:48,194
พวกเขาอยู่ตรงนั้นเลย

1073
01:05:50,988 --> 01:05:52,740
ผมเป็นแฟนพันธุ์แท้พอล ไซมอน

1074
01:05:55,368 --> 01:05:57,536
เขาอยู่นี่ ตรงนี้ ร้องเพลงอยู่ต่อหน้าผม

1075
01:05:59,705 --> 01:06:03,876
เคนนี่ โรเจอร์ส ตอนขึ้นโน้ตสูง
เขาจะทำหน้าแหยไปด้วย

1076
01:06:03,960 --> 01:06:05,378
แบบ "ให้ตายสิ เขา…"

1077
01:06:09,382 --> 01:06:10,383
ตอนนั้นผมก็คิด…

1078
01:06:10,466 --> 01:06:14,136
ไม่อยากเชื่อเลยว่า
ว่ามีคนจ้างผมมาถ่ายสิ่งที่น่าทึ่งนี้

1079
01:06:22,478 --> 01:06:26,399
ถึงตาของไดออนน์ วอร์ริก
แล้วเราก็มีปัญหาทางเทคนิคนิดหน่อย

1080
01:06:29,026 --> 01:06:31,028
- ว่าไงนะ
- ได้ยินเสียงตัวเองไหม

1081
01:06:31,112 --> 01:06:32,113
ได้ยิน

1082
01:06:40,454 --> 01:06:42,456
เธอเป็นใคร พาออกไปเลย

1083
01:06:43,541 --> 01:06:46,043
มีเรื่องทางเทคนิคให้แตกตื่นนิดหน่อย

1084
01:06:46,127 --> 01:06:48,713
เรามีปัญหาเรื่องเสียงรบกวนตอนเปิดฟัง

1085
01:06:48,796 --> 01:06:52,091
มีจุดหนึ่ง ผมบอกว่า
"ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เราต้องลุยต่อ"

1086
01:06:52,174 --> 01:06:54,802
อันนี้เราต้องตัดออก ไม่ว่ายังไงก็ตาม

1087
01:06:54,885 --> 01:06:56,387
- เสียงยังอยู่ไหม
- อยู่

1088
01:06:56,470 --> 01:06:59,015
- คิดว่าเสียงรั่วหรือเปล่า
- อาจจะเข้าไมค์คนอื่นก็ได้

1089
01:06:59,098 --> 01:07:00,808
ปิดแทร็กอื่นหมดแล้วนะ

1090
01:07:00,891 --> 01:07:02,727
ไม่มีข้ออ้างอื่นแล้วจริงๆ

1091
01:07:03,728 --> 01:07:05,312
มาหาต้นตอของปัญหากัน

1092
01:07:05,396 --> 01:07:06,689
น่าจะไปสตูดิโอผม

1093
01:07:18,284 --> 01:07:20,119
ยังได้ยินอีกเสียงอยู่เลย

1094
01:07:20,202 --> 01:07:22,079
- ขอโทษที นี่เป็นปริศนา
- เสียงผี

1095
01:07:22,830 --> 01:07:25,332
- เราจะเรียกหาใคร
- บริษัทกำจัดผี

1096
01:07:26,751 --> 01:07:29,712
- แอครอยด์อยู่ในห้องเสียงสะท้อน
- แอครอยด์

1097
01:07:30,379 --> 01:07:31,630
มันสร้างความเครียดเล็กๆ

1098
01:07:32,590 --> 01:07:33,674
หายไปแล้ว

1099
01:07:34,467 --> 01:07:36,218
เราเจอแล้ว อะไรก็ไม่รู้ล่ะ

1100
01:07:36,302 --> 01:07:40,973
มันยากนิดหน่อย
แต่เราก็กลับไปทำตามแผน อัดเสียงให้เสร็จ

1101
01:07:41,599 --> 01:07:45,269
ถึงเวลาช่วงเช้าที่เราต้องพลาดให้น้อยที่สุดแล้ว

1102
01:07:45,352 --> 01:07:46,353
เอาล่ะนะ

1103
01:07:49,106 --> 01:07:50,107
ได้เลย

1104
01:07:58,074 --> 01:08:00,743
อัดไปได้ไกลถึงอัล จาร์โร แล้วเขาก็พลาด

1105
01:08:00,826 --> 01:08:02,953
พวกเขาก็บอกว่า "บึ้ม" แล้วก็เริ่มใหม่

1106
01:08:10,002 --> 01:08:14,006
อัล จาร์โรโด๊ปมามากไปหน่อย

1107
01:08:14,715 --> 01:08:16,217
ในแง่ของแอลกอฮอล์น่ะ

1108
01:08:22,306 --> 01:08:24,058
- ผมขอโทษ
- ให้ตายสิ

1109
01:08:24,141 --> 01:08:25,226
นั่นท่อนของวิลลี่

1110
01:08:26,143 --> 01:08:27,269
อัลน่าสนใจนะ

1111
01:08:27,353 --> 01:08:29,688
โอเค ผมต้องบอกเลย เรื่องตลกของอัล

1112
01:08:32,233 --> 01:08:35,361
อัลอยากฉลองก่อนที่เราจะทำเพลง

1113
01:08:37,071 --> 01:08:40,616
เขาบอกแต่ว่า "เอามาอีกขวด เราจะฉลองกัน"

1114
01:08:40,699 --> 01:08:42,910
ทุกครั้งที่มีขวดไวน์เข้ามา

1115
01:08:42,993 --> 01:08:45,371
ผมก็เอาขวดออกไปทิ้ง

1116
01:08:45,454 --> 01:08:47,289
สตีวี่ ขอคีย์บอร์ดก่อนได้ไหม

1117
01:08:47,373 --> 01:08:49,667
เราจะให้คุณซ้อมท่อนนั้นก่อน

1118
01:08:49,750 --> 01:08:52,128
เราต้องทำงานกันหนักมาก

1119
01:08:52,211 --> 01:08:55,256
เพื่อบันทึกท่อนของอัล

1120
01:08:55,339 --> 01:08:58,342
ก่อนที่อัลจะจำท่อนของตัวเองไม่ได้

1121
01:09:04,431 --> 01:09:06,142
ใช่ นั่นแหละ

1122
01:09:06,225 --> 01:09:08,102
ครับ ท่อนผมอีกทีนะ

1123
01:09:08,185 --> 01:09:10,146
- เล่นเพลงไปก่อน
- นะครับ

1124
01:09:10,229 --> 01:09:12,982
พอแล้วล่ะ มันได้แล้ว พอแล้ว

1125
01:09:13,065 --> 01:09:15,943
ทุกครั้งที่ย้อนกลับไปกรอ ก็เสียเวลาไปห้านาที

1126
01:09:16,026 --> 01:09:18,529
เราเหมือนสร้างความตึงเครียด
ทุกครั้งที่กรอแผ่นเสียงกลับ

1127
01:09:34,670 --> 01:09:37,256
ผมทำอะไรต่อจากบรูซ สปริงสตีน ก็…

1128
01:09:37,339 --> 01:09:41,719
เป็นคุณจะทำอะไรล่ะ
ผมเลือกร้องแบบอ่อนหวาน แนวๆ เพลงโซล

1129
01:09:47,266 --> 01:09:48,726
เคนนี่ ล็อกกินส์เยี่ยมมาก

1130
01:09:48,809 --> 01:09:50,769
แล้วก็ไปถึงท่อนของสตีฟ แพร์รี่กับแดริล ฮอลล์

1131
01:09:50,853 --> 01:09:52,396
ตอนนั้นแบบว่า "พระเจ้าช่วย"

1132
01:10:05,409 --> 01:10:06,535
เอาล่ะ

1133
01:10:07,870 --> 01:10:09,163
สตีฟ แพร์รี่ร้องได้เยี่ยมมาก

1134
01:10:10,581 --> 01:10:13,792
เสียงเขาดีมาก เทียบแซม คุกได้เลย

1135
01:10:13,876 --> 01:10:16,045
ขออีกรอบ ผมขออีกอย่างน้อยสองรอบ

1136
01:10:16,128 --> 01:10:18,881
พวกนี้ได้อัดท่อนของตัวเองสามสี่เทก

1137
01:10:18,964 --> 01:10:22,384
ขณะเดียวกัน ท่อนผมอยู่ท้ายเพลง
ผมยังไม่ได้ร้องท่อนของตัวเองเลย

1138
01:10:22,468 --> 01:10:24,220
แล้วผมก็เริ่มว้าวุ่น

1139
01:10:25,304 --> 01:10:28,974
ฉันมองดูทุกคนร้องเพลง

1140
01:10:29,058 --> 01:10:31,852
ฉันแค่พยายามจำเนื้อ แล้วหายใจเข้า

1141
01:10:31,936 --> 01:10:35,439
ผมบอกควินซี่กับอุมแบร์โต้
"คราวหน้าถ้ามีใครพลาดอีก

1142
01:10:35,522 --> 01:10:38,609
คุณช่วยไปต่อเลยได้ไหม
เราจะได้ซ้อมท่อนเราบ้าง

1143
01:10:38,692 --> 01:10:39,735
แล้วก็ท่อนบริดจ์ด้วย"

1144
01:10:39,818 --> 01:10:41,654
เขาก็บอก "ครับ โอเค ดีเลย"

1145
01:10:41,737 --> 01:10:44,615
ไมเคิลที่อยู่ข้างผมก็บอกว่า "ความคิดดีนะ"

1146
01:10:44,698 --> 01:10:45,908
ผมก็บอก "ขอบคุณ ไมค์"

1147
01:10:45,991 --> 01:10:48,118
- ไปท่อนบริดจ์เลยไหม
- อยากร้องท่อนบริดจ์ไหม

1148
01:10:48,619 --> 01:10:51,038
- ไปท่อนบริดจ์เลย ข้ามไปท่อนบริดจ์
- ไปท่อนบริดจ์

1149
01:10:51,121 --> 01:10:52,873
- ท่อนบริดจ์
- ท่อนบริดจ์

1150
01:10:53,582 --> 01:10:55,000
โอเค ทุกคน ไปท่อนบริดจ์

1151
01:10:56,752 --> 01:10:58,754
โอเค ฮิวอี้ ตาคุณแล้ว

1152
01:11:01,757 --> 01:11:03,342
ให้ตายสิ คุณพร้อมกลับบ้านแล้วสินะ

1153
01:11:04,385 --> 01:11:06,845
เผื่อมีอะไรพลาดอีก อัดต่อไปเลย

1154
01:11:08,305 --> 01:11:11,892
ผมมีแค่ท่อนเดียว แต่ขาผมสั่นไปเลยนะ

1155
01:11:42,131 --> 01:11:43,841
ให้ร้องประสานไหม

1156
01:11:43,924 --> 01:11:47,511
ท่อนสุดท้ายให้ร้องประสานไหม

1157
01:11:48,470 --> 01:11:49,471
มันยอดมากเลยนะ

1158
01:11:49,555 --> 01:11:52,433
อยากร้องกับเธอไหม
คุณสามคนอยากร้องด้วยไหม ตรง…

1159
01:11:53,559 --> 01:11:54,768
แบบนั้นก็เยี่ยมเลย

1160
01:11:56,395 --> 01:11:59,565
แต่แล้วพวกเขาก็บอกว่า
"ร้องประสานกับซินดี้กับคิมสิ"

1161
01:12:00,274 --> 01:12:02,651
เดโมไม่มีท่อนประสานเสียงเลยนะ

1162
01:12:02,735 --> 01:12:05,529
ผมต้องแต่งท่อนใหม่ขึ้นมา

1163
01:12:05,612 --> 01:12:07,031
แต่งท่อนประสานเสียงสามส่วน

1164
01:12:07,114 --> 01:12:11,035
ต่อหน้าสตีวี่ วันเดอร์,
เรย์ ชาร์ลส์, เคนนี่ ล็อกกินส์

1165
01:12:11,118 --> 01:12:12,202
แดริล ฮอลล์

1166
01:12:13,203 --> 01:12:14,538
ผมต้องร้องท่อนไหน

1167
01:12:14,621 --> 01:12:16,206
มันชวนให้แตกตื่นมากๆ

1168
01:12:17,207 --> 01:12:18,250
ท่อนผมอยู่นั่น

1169
01:12:21,920 --> 01:12:23,464
- อยู่ตรง "ยืนหยัด" ใช่ไหม
- ใช่

1170
01:12:23,547 --> 01:12:24,423
คุณล่ะ

1171
01:12:24,506 --> 01:12:25,507
คุณอยู่ท่อนไหน คิม

1172
01:12:31,638 --> 01:12:32,848
ประมาณนั้น

1173
01:12:32,931 --> 01:12:34,725
ผมเหนื่อยเกินจะบอกอะไรใครแล้ว

1174
01:12:39,396 --> 01:12:40,397
ร้องไปเลย

1175
01:12:46,195 --> 01:12:48,781
ผมจะลองดู สูงไปสำหรับผม แต่จะลองดู

1176
01:13:10,302 --> 01:13:12,846
ผมผิดเอง มันผิดโน้ตไปหน่อย ผมไม่ได้ปรับลง

1177
01:13:12,930 --> 01:13:15,099
ผมนึกว่าฮิวอี้หัวจะระเบิด

1178
01:13:15,182 --> 01:13:18,936
ซินดี้ร้องช่วงคู่แปดได้
แต่สงสารฮิวนะ เขาขึ้นสูงสุดแรงเกิดเลย

1179
01:13:19,019 --> 01:13:20,771
เขาคงทำแบบนั้นได้อีกไม่มาก

1180
01:13:20,854 --> 01:13:23,023
ผมร้องผิดโน้ตดูว่าใครจะสังเกตไหม

1181
01:13:26,318 --> 01:13:31,365
ซินดี้ร้องท่อนนั้นได้เยี่ยมมาก
แต่มันมีบางอย่างผิดพลาดไป

1182
01:13:31,448 --> 01:13:34,743
ฮิว ฟังนะ ตอนเธอร้องเพลง
มันเหมือนมีเสียงประสานขึ้นมา

1183
01:13:34,827 --> 01:13:36,912
ฟังดูเหมือนโต้ตอบกันเลย

1184
01:13:36,995 --> 01:13:40,290
ทุกคนถามว่า "นั่นเสียงอะไร"
ฉันก็คิดว่า "นั่นเสียงอะไร"

1185
01:13:40,374 --> 01:13:43,168
เล่นช่วงแรกของอีกท่อนก่อน แล้วค่อย…

1186
01:13:45,838 --> 01:13:48,632
อุมแบร์โต้บอกว่า
"เสียงรบกวนในแทร็กของเธอเยอะมากเลย

1187
01:13:48,715 --> 01:13:49,842
เกิดอะไรขึ้น"

1188
01:13:50,342 --> 01:13:52,428
ไมค์ใกล้พัง คุณต้องเปลี่ยนไมค์

1189
01:13:52,511 --> 01:13:54,096
ไม่ ไมค์สวยแล้ว

1190
01:13:54,596 --> 01:13:57,599
- ไมค์สวยแล้วเหรอ
- ไมค์ไม่ได้มีอะไรเสีย

1191
01:13:57,683 --> 01:13:59,143
ไมค์สวยแล้ว

1192
01:13:59,226 --> 01:14:00,978
เสียงเหมือนคนคุยกันเลย

1193
01:14:01,061 --> 01:14:02,479
หรือหัวเราะ หรืออะไรสักอย่าง

1194
01:14:02,563 --> 01:14:03,564
ทุกครั้งที่คุณร้องเพลง

1195
01:14:03,647 --> 01:14:05,190
ฉันไม่คิดว่ามันตลกนะ

1196
01:14:05,274 --> 01:14:08,527
คุณควรหยุดขำตอนฉันร้อง เพราะว่า…

1197
01:14:11,321 --> 01:14:13,699
ซินดี้ คุณใส่กำไลข้อมือเยอะ

1198
01:14:14,366 --> 01:14:16,076
อ้อ หรือว่า…

1199
01:14:16,160 --> 01:14:17,494
ต่างหูฉันมั้ง

1200
01:14:17,578 --> 01:14:19,538
ฉันไม่ได้คิดเลย

1201
01:14:20,330 --> 01:14:21,540
ขอโทษค่ะ

1202
01:14:21,623 --> 01:14:22,708
โอ๊ย เต็มตัวเลย

1203
01:14:25,586 --> 01:14:26,962
ถอดทั้งชุดเลย

1204
01:14:28,005 --> 01:14:29,840
ไม่นะ ฉันขอโทษ

1205
01:14:30,757 --> 01:14:33,010
เสียงมาจากตรงนี้เอง โอเค

1206
01:14:36,930 --> 01:14:38,557
นี่แหละเสียงคนคุยกัน

1207
01:14:42,060 --> 01:14:45,772
เราต้องการช่วงเวลาขำตรงนั้น
เพื่อลดความเครียด

1208
01:14:45,856 --> 01:14:47,858
ก่อนที่เราจะผ่านโค้งนั้นมาได้

1209
01:14:47,941 --> 01:14:49,359
ทำแบบเดิมนะ ฮิวอี้

1210
01:14:50,152 --> 01:14:51,153
ตามหลังไมเคิลเลย

1211
01:15:13,008 --> 01:15:15,302
- ฉันค้างนานไปไหม
- ไม่

1212
01:15:15,385 --> 01:15:16,803
เยี่ยมแล้ว

1213
01:15:19,389 --> 01:15:20,682
ได้แล้วนะ

1214
01:15:21,391 --> 01:15:22,643
เทกเดียวผ่าน

1215
01:15:24,061 --> 01:15:27,022
เพราะฉันทุ่มทั้งชีวิตให้การร้องเพลง

1216
01:15:27,105 --> 01:15:29,650
การได้อยู่กับนักร้องเหล่านั้น

1217
01:15:29,733 --> 01:15:33,779
แล้วได้เป็นส่วนหนึ่งของชุมชนจริงๆ

1218
01:15:33,862 --> 01:15:35,739
มันเหลือเชื่อเลย

1219
01:15:36,907 --> 01:15:38,700
ปล่อยช่องว่างของเรย์ไว้ได้ไหม

1220
01:15:38,784 --> 01:15:41,203
ได้ เขาแก่กว่าผมเยอะเลย

1221
01:15:44,414 --> 01:15:48,460
ช่องว่างนี้ทำให้บ็อบ ดีแลนกับบรูซต้องด้นสด

1222
01:15:49,378 --> 01:15:51,463
ควินซี่เรียกว่า "ท่อนเติมแบบจริงจัง"

1223
01:15:52,047 --> 01:15:54,091
แบบ "เราจะอัดท่อนเติมแบบจริงจังแล้ว"

1224
01:15:54,174 --> 01:15:55,092
ลงมาหน่อย บ็อบ

1225
01:15:55,175 --> 01:15:57,052
บ็อบ ดีแลนอยู่ตรงนี้

1226
01:15:57,135 --> 01:15:59,888
- คนก่อนที่จะปรับเปลี่ยนเสียง
- ใช่ อะไร…

1227
01:15:59,972 --> 01:16:01,348
ได้ โอเค

1228
01:16:01,431 --> 01:16:04,851
เขาเป็นตำนาน เป็นสัญลักษณ์ชื่อดัง

1229
01:16:04,935 --> 01:16:07,396
สำหรับคนอเมริกันและทั้งโลก

1230
01:16:07,479 --> 01:16:08,605
เงียบหน่อยครับ เอาล่ะ

1231
01:16:08,689 --> 01:16:13,902
เราคาดหวังว่าสิ่งที่น่าทึ่งจะเกิดขึ้น

1232
01:16:22,202 --> 01:16:23,245
โอเค

1233
01:16:25,831 --> 01:16:27,874
นั่นแหละ เปลี่ยนแทร็ก

1234
01:16:40,721 --> 01:16:45,434
โอเค คุณต้องย้อนไปฟังอีกหลายๆ รอบเลย

1235
01:16:45,517 --> 01:16:46,977
ผมว่าเขาสับสนนิดหน่อย

1236
01:16:47,060 --> 01:16:51,231
เพราะมันดูเหมือน
บ็อบไม่เข้าใจว่าเขาต้องร้องยังไง

1237
01:16:51,315 --> 01:16:53,400
หรือเขาต้องทำให้เหมือนคอรัส

1238
01:16:53,483 --> 01:16:55,193
หรือเหมือนบ็อบดีแลน

1239
01:16:55,277 --> 01:16:58,322
เพราะมาก ข้อดีคือคุณร้องไปพร้อมคอรัส

1240
01:16:58,405 --> 01:17:01,992
นี่คือครั้งเดียว
ที่เราเข้าช่วงคู่แปด เพราะมากเลย

1241
01:17:02,492 --> 01:17:04,995
- ผมออกตรงจบ "ฉัน" ใช่ไหม
- หลังจบ "เธอกับฉัน"

1242
01:17:05,078 --> 01:17:07,998
ที่คุณทำตรงนั้นด้วย ร้องไปกับคอรัส

1243
01:17:08,081 --> 01:17:09,708
"เราคือเด็กๆ" เพราะเลยนะ

1244
01:17:09,791 --> 01:17:11,001
ควินซี่สุดยอดมาก

1245
01:17:11,084 --> 01:17:12,210
- โอเค
- เพราะมากเลย

1246
01:17:12,794 --> 01:17:15,964
งานโปรดักชันก็น่าสนใจ
เราต้องเป็นมากกว่านักดนตรีชั้นยอด

1247
01:17:16,048 --> 01:17:18,383
เราต้องเป็นจิตแพทย์ด้วย

1248
01:17:20,302 --> 01:17:24,514
- เขาต้องเข้าตรงนี้
- สตีวี่ เปิดให้ฟังรอบหนึ่งได้ไหม

1249
01:17:24,598 --> 01:17:29,603
สูตรลับที่ช่วยให้เขาสบายก็คือสตีวี่ วันเดอร์

1250
01:17:32,689 --> 01:17:34,441
เราจะซ้อมในนี้สักครู่

1251
01:17:35,942 --> 01:17:39,237
สตีวี่เลียนแบบได้เก่งมาก

1252
01:17:54,878 --> 01:17:59,091
สตีวี่ร้องเลียนเสียงดีแลนได้เหมือนเลย

1253
01:18:03,762 --> 01:18:06,765
สตีวี่เป็นคนแบบที่
เอาสมุดโทรศัพท์มาร้องเป็นเพลงได้

1254
01:18:06,848 --> 01:18:09,893
ทุกครั้งที่อยู่กับเขา ก็คืออยู่กับอัจฉริยะ

1255
01:18:09,976 --> 01:18:11,561
แล้วเขาก็ใจดีมากๆ ด้วย

1256
01:18:15,565 --> 01:18:16,775
เอาล่ะนะ บ็อบบี้

1257
01:18:17,818 --> 01:18:19,611
ผมต้องอยู่ในฝันแน่เลย

1258
01:18:21,697 --> 01:18:24,574
แต่ ณ จุดนี้ คนในห้องมันเยอะมาก

1259
01:18:24,658 --> 01:18:26,785
ยังมีตากล้องภาพนิ่ง กับคนอื่นๆ

1260
01:18:27,411 --> 01:18:32,040
การที่คนอยู่เยอะขนาดนี้
สำหรับบ็อบ มันไม่ใช่วิถีปกติ

1261
01:18:35,377 --> 01:18:36,837
ทีนี้ นี่แหละที่เราอยากทำ

1262
01:18:38,088 --> 01:18:42,008
ครั้งสุดท้าย ถ้าไม่มีส่วนกับการอัด
ช่วยออกจากห้องด้วยครับ

1263
01:18:43,468 --> 01:18:45,929
แล้วก็เหลือแต่สตีวี่เล่นเปียโน

1264
01:18:46,012 --> 01:18:49,725
ดีแลนอยู่ที่ไมโครโฟน ควินซี่อยู่ที่โพเดียม

1265
01:18:49,808 --> 01:18:51,143
เอาล่ะครับ เริ่มเลย

1266
01:19:16,042 --> 01:19:17,461
เยี่ยม

1267
01:19:18,879 --> 01:19:20,338
ขอโทษนะ ผ่านไปแล้ว

1268
01:19:20,422 --> 01:19:23,633
- เมื่อกี้ไม่ดีเลย
- ผมบอกเลยว่าได้แล้ว

1269
01:19:23,717 --> 01:19:24,968
สุดยอดเลยต่างหาก

1270
01:19:25,051 --> 01:19:27,179
ถ้าคุณว่างั้นนะ

1271
01:19:27,262 --> 01:19:28,472
ผมรู้ว่าคุณก็รู้

1272
01:19:28,972 --> 01:19:31,391
สาบานเลยว่าได้แล้ว นี่แหละสมบูรณ์แบบ

1273
01:19:31,475 --> 01:19:32,476
- ได้เลย
- สมบูรณ์แบบ

1274
01:19:34,728 --> 01:19:37,230
สปริงสตีนเข้ามาบอกว่า "เก่งมาก ดีแลน"

1275
01:19:37,314 --> 01:19:38,315
เรียกเขาว่าดีแลน

1276
01:19:39,107 --> 01:19:41,401
ผมฟังดีแลนมาตั้งแต่เด็กๆ

1277
01:19:41,485 --> 01:19:45,822
ผมดีใจที่ได้เจอเขาที่นั่น
ได้มีปฏิสัมพันธ์เล็กๆ กับเขา

1278
01:19:45,906 --> 01:19:47,240
มันก็สนุกดี

1279
01:19:47,324 --> 01:19:50,869
"ทางเลือกที่เราเลือกทำ" นี่เหรอท่อนที่บอก

1280
01:19:50,952 --> 01:19:51,870
ใช่

1281
01:19:53,413 --> 01:19:55,207
นี่คือท่อนจบใช่ไหม

1282
01:19:55,290 --> 01:19:58,210
นี่คือ… ท่อนจบแล้วใช่ไหม จบเพลงแล้วใช่ไหม

1283
01:19:58,293 --> 01:19:59,127
ใช่

1284
01:20:00,420 --> 01:20:01,421
หนึ่ง สอง

1285
01:20:02,130 --> 01:20:05,759
มีข้อกังวลร้ายแรงเรื่องเสียงของสปริงสตีน

1286
01:20:05,842 --> 01:20:07,677
ผมจะร้องสั้นๆ บอกด้วยนะว่ามันแบบ…

1287
01:20:09,596 --> 01:20:12,599
ฟังสิ มันเหมือนเชียร์ลีดเดอร์ร้องกับคอรัสเลย

1288
01:20:12,682 --> 01:20:14,351
- โอเค
- เข้าใจใช่ไหม "เอาหน่อย"

1289
01:20:14,851 --> 01:20:16,186
ได้เลย

1290
01:20:16,269 --> 01:20:18,814
ผมเพิ่งไปทัวร์ "บอร์นอินเดอะยูเอสเอ"

1291
01:20:18,897 --> 01:20:20,524
ผมกำลังเหนื่อย

1292
01:20:20,607 --> 01:20:22,192
- ควินซี่ พร้อมไหม
- พร้อม

1293
01:20:22,275 --> 01:20:23,401
เอาล่ะนะ

1294
01:20:23,485 --> 01:20:24,986
แต่ผมก็เริ่มร้องเพลงไป

1295
01:20:35,705 --> 01:20:38,917
เสียงผมไม่ค่อยดี แต่ผมก็ร้องเต็มที่

1296
01:20:58,186 --> 01:20:59,229
ผมร้องถูกไหม

1297
01:21:01,106 --> 01:21:02,774
- โอเค
- ประมาณนั้นนะ

1298
01:21:02,858 --> 01:21:04,609
- แบบนั้นเป๊ะเลย
- โอเค

1299
01:21:05,318 --> 01:21:06,862
เราจะอัดแทร็กนั้นใหม่

1300
01:21:06,945 --> 01:21:08,697
- โอเค เอาล่ะนะ
- ตอนนี้เลยเหรอ

1301
01:21:08,780 --> 01:21:11,241
บรูซเป็นบรูซตัวจริงสุดๆ ในเพลงนั้น

1302
01:21:11,324 --> 01:21:13,702
เสียงเหมือนเขามีเศษแก้วอยู่ในลำคอ

1303
01:22:14,679 --> 01:22:15,722
ขอบคุณครับ

1304
01:22:17,432 --> 01:22:19,267
ผมเหงื่อท่วมเลย

1305
01:22:24,272 --> 01:22:26,566
- ใช่
- โดยทางการแล้ว เขาอยู่ระหว่างพักร้อน

1306
01:22:26,650 --> 01:22:28,443
- ผมกลับบ้านได้แล้วเหรอ
- คุณกำลังพักร้อน

1307
01:22:28,526 --> 01:22:29,653
เสียงเพราะมาก

1308
01:22:31,196 --> 01:22:32,072
เราได้เพลงแล้ว

1309
01:22:32,656 --> 01:22:34,157
งานหนักทุกอย่างจบแล้ว

1310
01:22:34,240 --> 01:22:35,450
- รักษาตัวนะ
- มันยังไม่จบ

1311
01:22:35,533 --> 01:22:38,828
ตอนอัดจบ เราดีใจมากๆ มันเหนื่อยแน่นอน

1312
01:22:38,912 --> 01:22:40,372
เราไม่ได้นอนทั้งคืน

1313
01:22:40,455 --> 01:22:42,165
แต่ถึงอย่างนั้น ในคืนนั้น

1314
01:22:42,248 --> 01:22:46,378
เราก็รู้ว่าเราได้ทำสิ่งที่จะคงอยู่ตลอดไป

1315
01:22:46,461 --> 01:22:47,754
ทำได้ยอดมาก

1316
01:22:47,837 --> 01:22:50,006
- เราผ่านมาจนได้
- โอเคไหมน่ะ

1317
01:22:50,590 --> 01:22:51,591
โอเคสิ

1318
01:22:58,473 --> 01:23:01,017
ไลโอเนล เราได้ท่อนโซโล่ดีๆ จากทุกคน

1319
01:23:01,101 --> 01:23:04,521
สมบูรณ์แบบเลย
นี่แหละจบเลย เรารู้สึกเหมือนกัน

1320
01:23:08,984 --> 01:23:10,110
ดีจริงๆ

1321
01:23:11,569 --> 01:23:14,823
พยายามพาซูเปอร์สตาร์ 40 คน
มารวมกันในที่เดียวกัน เวลาเดียวกัน

1322
01:23:14,906 --> 01:23:16,074
มันเป็นไปไม่ได้นะ จริงๆ

1323
01:23:16,741 --> 01:23:19,160
เพราะอย่างนั้น อยู่ดีๆ พอสปริงสตีนบอกว่า

1324
01:23:19,244 --> 01:23:21,496
"หลังจบโชว์ ผมจะไปแคลิฟอร์เนีย"

1325
01:23:21,579 --> 01:23:23,540
พอล ไซมอนบอกว่า "ผมกำลังไป"

1326
01:23:23,623 --> 01:23:25,542
บิลลี่ โจลบอกว่า "ผมกำลังไป"

1327
01:23:25,625 --> 01:23:26,710
บ็อบ ดีแลน…

1328
01:23:27,836 --> 01:23:30,880
ในห้องนี้ ครอบครัวนี้เติบโตขึ้น

1329
01:23:30,964 --> 01:23:32,257
เอาแบบที่สบายนะ จะ…

1330
01:23:34,551 --> 01:23:35,844
ถ่ายจากข้างบนก็ได้

1331
01:23:35,927 --> 01:23:38,013
- ควินซ์ คุณจะนั่งตรงไหน
- ตรงนั้นแหละ

1332
01:23:40,682 --> 01:23:42,809
เอาล่ะนะ

1333
01:23:44,936 --> 01:23:46,521
อะดรีนาลีนหายไปแล้ว

1334
01:23:48,648 --> 01:23:50,150
อะดรีนาลีนดับไปเลย

1335
01:23:51,484 --> 01:23:54,779
พวกเขาบอกประมาณว่า
"จบแล้ว ทุกคน ปิดงานได้

1336
01:23:54,863 --> 01:23:56,031
กลับบ้านกัน"

1337
01:23:58,324 --> 01:23:59,242
คืนนี้สุดๆ เลย

1338
01:23:59,325 --> 01:24:00,785
ผมนึกว่าเป็นงานที่ได้เงิน

1339
01:24:00,869 --> 01:24:02,746
ตอนจบงาน ตอนเตรียมกลับบ้าน

1340
01:24:02,829 --> 01:24:05,540
ผมก็ทำใบแจ้งยอดขึ้นมา แล้วเขาก็บอกว่า

1341
01:24:05,623 --> 01:24:08,460
"แจ้งยอดเหรอ ไม่มียอด ทุกอย่างคืองานอาสา

1342
01:24:08,543 --> 01:24:11,671
ทุกคนคืออาสาสมัคร" แล้วผมก็ตอบ "ก็ได้ครับ"

1343
01:24:11,755 --> 01:24:15,467
"ผมได้เสื้อยืดเท่ๆ กับเรื่องเล่าดีๆ ก็โอเคแล้ว"

1344
01:24:21,931 --> 01:24:25,810
ไดอาน่า รอสส์ยังอยู่หลังจากทุกคนไปแล้ว

1345
01:24:27,020 --> 01:24:29,105
ผมได้ยินเธอร้องไห้

1346
01:24:30,523 --> 01:24:32,817
ควินซี่บอกว่า "ไดอาน่า คุณโอเคไหม"

1347
01:24:32,901 --> 01:24:37,030
เธอบอกว่า "ฉันไม่อยากให้มันจบเลย"

1348
01:24:38,323 --> 01:24:41,868
นี่คือคำพูดที่หวานที่สุดที่ผมเคยได้ฟังเลยล่ะ

1349
01:24:56,591 --> 01:24:58,635
(เอแอนด์เอ็มเรคอร์ดส์)

1350
01:24:59,886 --> 01:25:02,514
ผมว่าเราออกมาประมาณแปดโมงเช้า

1351
01:25:03,014 --> 01:25:05,266
ควินซี่ขับรถไม่เป็น

1352
01:25:05,350 --> 01:25:09,312
ผมเลยขับพาเขาไปส่งที่บ้านในเบลแอร์

1353
01:25:09,395 --> 01:25:13,108
มันเป็นความสุขผสมกับความเหนื่อยล้า

1354
01:25:13,817 --> 01:25:18,488
ผมจำได้ว่าควินซี่บอกว่า
"ให้ตายสิ พวกคนขาวทุ่มเต็มที่จริงๆ"

1355
01:25:19,697 --> 01:25:21,866
ผมดีใจมากเลยนะ

1356
01:25:21,950 --> 01:25:24,786
มันเหมือนเวลาจบคอนเสิร์ตแล้วกลับบ้าน

1357
01:25:24,869 --> 01:25:27,372
แล้วเราก็แบบว่า "เยี่ยม เราทำได้สุดยอด"

1358
01:25:27,455 --> 01:25:30,875
มันแบบ… เรารู้สึกดีกับมันจริงๆ

1359
01:25:32,252 --> 01:25:35,672
ตอนแปดโมงเช้า พอกลับถึงบ้าน

1360
01:25:35,755 --> 01:25:38,424
ผมเดินเข้าบ้าน ครอบครัวก็รออยู่

1361
01:25:38,508 --> 01:25:41,803
ยินดีกับผมที่ได้รางวัล ได้เป็นพิธีกร

1362
01:25:42,345 --> 01:25:44,264
แต่ผมได้แต่พูดถึง "วีอาร์เดอะเวิลด์"

1363
01:25:45,306 --> 01:25:47,725
ทุกคนก็ถาม "พูดเรื่องอะไรน่ะ"
ผมก็บอก "ให้ตายเถอะ

1364
01:25:47,809 --> 01:25:50,812
'วีอาร์เดอะเวิลด์' มันยอดมาก
เมื่อคืนเราทำสิ่งนี้กัน"

1365
01:25:50,895 --> 01:25:56,860
พวกเขาไม่รู้ว่าเราพูดเรื่องอะไร
มันยิ่งใหญ่และทรงพลังมากๆ

1366
01:25:59,154 --> 01:26:03,366
เรื่องคืนนั้นบดบังทุกอย่าง

1367
01:26:04,784 --> 01:26:06,077
ที่กำลังเกิดขึ้นในชีวิตผม

1368
01:26:08,204 --> 01:26:10,456
(สามเดือนต่อมา)

1369
01:26:10,540 --> 01:26:13,585
อย่างที่ทราบจากเคเอฟไอนิวส์
และสำนักข่าวอื่นๆ เมื่อเช้านี้

1370
01:26:13,668 --> 01:26:19,215
ที่คุณได้อ่านและฟังรายงาน
ในอีกประมาณหนึ่งนาที ณ 7.50 น.

1371
01:26:19,299 --> 01:26:21,968
ทุกคนในโลกจะเปิดเพลงเดียวกัน

1372
01:26:22,051 --> 01:26:23,720
"เราคือโลก เราคือเด็กๆ"

1373
01:26:28,850 --> 01:26:30,268
เพราะเทคโนโลยี

1374
01:26:30,351 --> 01:26:33,730
เราเลยทำให้เพลงนี้ถึงหูคนนับพันล้านได้

1375
01:26:33,813 --> 01:26:37,483
เวลาพลังงานแบบนั้นถูกส่งออกไป
มันจะทรงพลังมากๆ

1376
01:26:38,026 --> 01:26:40,195
ดนตรีเป็นสิ่งที่แปลกประหลาด

1377
01:26:40,278 --> 01:26:42,405
เพราะเราสัมผัสไม่ได้ ดมกลิ่นไม่ได้

1378
01:26:42,488 --> 01:26:45,325
กินไม่ได้ ทำอะไรไม่ได้ แต่มันอยู่ตรงนั้น

1379
01:26:45,408 --> 01:26:48,786
ฟิฟธ์ซิมโฟนีของบีโทเฟน
ยังคงกลับมาให้ได้ยินตลอด 300 ปี

1380
01:26:48,870 --> 01:26:51,497
นั่นคือพลังที่กล้าแข็ง เข้าถึงจิตวิญญาณมากๆ

1381
01:26:59,339 --> 01:27:02,550
"วีอาร์เดอะเวิลด์" คือสิ่งที่ทุกคนเข้าใจได้

1382
01:27:02,634 --> 01:27:06,179
ถึงคุณจะพูดภาษาอังกฤษไม่ได้
คุณก็เข้าใจเมโลดี้ได้

1383
01:27:06,262 --> 01:27:09,349
คุณเข้าใจความรู้สึกของเพลงในทางดนตรีได้

1384
01:27:18,608 --> 01:27:21,819
นี่คือวิญญาณภายใน พลังภายในที่ออกมาจากเรา

1385
01:27:21,903 --> 01:27:25,031
ที่ยิ่งใหญ่กว่าเพลงใดๆ ก็ตาม
ที่เราทุกคนเคยได้ทำ

1386
01:27:32,956 --> 01:27:36,501
ผู้คนจะมองเพลงนี้
แล้วตัดสินในทางสุนทรียภาพก็แล้วแต่

1387
01:27:36,584 --> 01:27:39,545
แต่สุดท้ายแล้ว
ผมมองว่ามันเป็นเหมือนเครื่องมือ

1388
01:27:39,629 --> 01:27:42,298
มันเป็นเครื่องมือ
ที่พวกเขาใช้เพื่อให้บรรลุเป้าหมายบางอย่าง

1389
01:27:42,382 --> 01:27:44,676
ดังนั้น มันทำหน้าที่ได้ดีมาก

1390
01:27:59,315 --> 01:28:02,777
ฉันคิดว่าทุกคนในโลกอยากมีส่วนช่วย

1391
01:28:02,860 --> 01:28:04,237
แต่ไม่รู้จะทำยังไง

1392
01:28:05,530 --> 01:28:08,533
ฉันรู้สึกว่าเรากำลังสร้างความเปลี่ยนแปลง

1393
01:28:08,616 --> 01:28:11,661
กับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นในโลกตอนนี้
ในแง่ของการช่วยเหลือผู้อื่น

1394
01:28:11,744 --> 01:28:13,371
นี่คือความเห็นใจ มันแปลกใหม่มากๆ

1395
01:28:30,555 --> 01:28:33,850
คนทั้งโลกร้องเพลงของเรา มันเหลือเชื่อเลยนะ

1396
01:28:33,933 --> 01:28:36,811
ในทุกภาษาทั่วโลก

1397
01:28:36,894 --> 01:28:40,148
นี่คือหนึ่งในวินาที
ที่เราคิดว่า "พระเจ้า เราทำอะไรลงไป"

1398
01:28:46,946 --> 01:28:49,949
ซิงเกิลนี้ทำยอดขายทะลุล้านชุดแรก

1399
01:28:50,033 --> 01:28:52,285
ในสุดสัปดาห์แรกของการวางแผง

1400
01:28:52,827 --> 01:28:53,745
ในช่วงเดือนที่ผ่านมา

1401
01:28:53,828 --> 01:28:57,415
เด็กๆ ในอเมริกาได้ทำให้เพลงนี้
ที่อุทิศให้กับเด็กๆ ในแอฟริกา

1402
01:28:57,498 --> 01:28:59,876
เป็นซิงเกิลที่ทำยอดขาย
ได้เร็วที่สุดในประวัติศาสตร์สหรัฐฯ

1403
01:28:59,959 --> 01:29:03,296
(หลังวางแผง "วีอาร์เดอะเวิลด์"
ได้รับการตอบรับอย่างยอดเยี่ยม)

1404
01:29:03,379 --> 01:29:06,382
(คว้ารางวัลแกรมมี่ ปี 1986
สาขาเพลงแห่งปีและบันทึกเสียงแห่งปี)

1405
01:29:06,466 --> 01:29:07,550
(พ่วงด้วยอเมริกันมิวสิกอวอร์ด)

1406
01:29:11,804 --> 01:29:14,432
ผมได้ยินเพลงนี้ครั้งแรกในห้องน้ำ

1407
01:29:16,392 --> 01:29:19,562
เพลงนี้น่าทึ่งมาก
พอถึงท่อนของ ผมร้องได้ดี แล้วผมก็…

1408
01:29:22,982 --> 01:29:26,694
ฉันได้เป็นส่วนหนึ่งของสิ่งที่เปลี่ยนชีวิต

1409
01:29:26,778 --> 01:29:28,237
แล้วมันก็เป็นเกียรติมากๆ

1410
01:29:40,041 --> 01:29:43,795
พลังรวมกันของศิลปินส่งอิทธิพลได้สูงมาก

1411
01:29:43,878 --> 01:29:46,005
ทุกคนลืมอีโก้ไป

1412
01:29:46,089 --> 01:29:49,634
เพื่อช่วยเหลือคนในโลกที่ด้อยโอกาส

1413
01:29:49,717 --> 01:29:52,345
เราคือประชากรกลุ่มเดียวอย่างแท้จริง

1414
01:29:52,428 --> 01:29:54,639
เราทุกคนต้องการกันและกัน

1415
01:29:58,518 --> 01:30:01,479
นี่คือฝันที่เป็นจริงของยูเอสเอฟอร์แอฟริกา

1416
01:30:01,562 --> 01:30:04,857
นี่คือจุดเริ่มต้นของกิจกรรมในช่วงที่สอง

1417
01:30:04,941 --> 01:30:07,151
ส่งอาหารให้ผู้คน ช่วยชีวิต

1418
01:30:07,235 --> 01:30:09,570
("วีอาร์เดอะเวิลด์" ระดมทุนได้
กว่า 80 ล้านดอลลาร์)

1419
01:30:09,654 --> 01:30:11,406
(หรือเทียบเท่า 220 ล้านในปี 2023)

1420
01:30:11,489 --> 01:30:14,283
(เพื่อโครงการมนุษยธรรมในแอฟริกา
และยังคงระดมทุนต่อไป)

1421
01:30:15,118 --> 01:30:16,661
ผมมองทีละก้าว

1422
01:30:16,744 --> 01:30:20,832
ไม่ว่าเราจะส่งอาหารให้คนเดียว
หรือส่งอาหารให้ล้านคน

1423
01:30:21,457 --> 01:30:23,418
ประเด็นคือต้องเข้าไปช่วย

1424
01:30:25,086 --> 01:30:28,089
ผลกระทบต่อเนื่องจาก "วีอาร์เดอะเวิลด์"

1425
01:30:28,172 --> 01:30:30,174
คือทุกคนก็พยายามทำ

1426
01:30:30,967 --> 01:30:35,763
อยู่ๆ เหล่าศิลปินก็คิดได้
ว่าพวกเขาสร้างการเปลี่ยนแปลงในโลกได้

1427
01:30:36,722 --> 01:30:37,890
ผมว่านี่คือหนึ่งในสิ่งที่…

1428
01:30:37,974 --> 01:30:40,643
เด็กที่ยังไม่เกิดก็จะได้รู้เรื่องนี้

1429
01:30:40,726 --> 01:30:43,855
เพราะมันคือความสามัคคีผ่านดนตรี

1430
01:30:45,106 --> 01:30:46,399
ท่านผู้ชมร้องบ้าง

1431
01:31:31,819 --> 01:31:34,489
พ่อผมบอกไว้เมื่อหลายปีก่อน

1432
01:31:34,572 --> 01:31:36,616
เขาบอกว่า "สนุกกับการกลับบ้านซะ

1433
01:31:37,909 --> 01:31:41,871
เพราะถึงช่วงเวลาหนึ่ง
แกจะกลับไปที่บ้านไม่ได้อีก"

1434
01:31:42,413 --> 01:31:44,749
ผมก็ถามว่า "พ่อ หมายความว่ายังไง"

1435
01:31:46,000 --> 01:31:48,044
เขาบอกว่า "ตัวบ้านจะยังอยู่

1436
01:31:49,045 --> 01:31:51,672
แต่คนในบ้านจะไม่อยู่เสมอไป"

1437
01:31:53,758 --> 01:31:55,092
นี่คือห้องนั้น

1438
01:31:56,552 --> 01:31:58,513
บอร์ดอยู่นั่น อยู่ในนั้นเลย

1439
01:31:58,596 --> 01:32:01,140
อุมแบร์โต้ไม่ได้นั่งอยู่ข้างหลัง

1440
01:32:02,808 --> 01:32:05,436
ไมเคิล แจ็คสันอยู่ตรงนั้น

1441
01:32:06,646 --> 01:32:07,688
ในห้องนี้

1442
01:32:09,065 --> 01:32:11,692
สปริงสตีนร้องท่อนของเขาตรงมุมนั้นเลย

1443
01:32:13,569 --> 01:32:15,363
ซินดี้ ลอเปอร์อยู่ตรงนี้

1444
01:32:17,365 --> 01:32:18,491
มันพิเศษมากๆ

1445
01:32:20,076 --> 01:32:23,454
ผมคิดว่าห้องนี้เป็นบ้านของผม

1446
01:32:29,085 --> 01:32:32,588
นี่คือบ้านที่ "วีอาร์เดอะเวิลด์" สร้างขึ้น

1447
01:32:32,672 --> 01:32:37,134
(28 มกราคม ปี 1985
เอแอนด์เอ็มเรคอร์ดิงสตูดิโอส์)

1448
01:32:38,886 --> 01:32:43,140
(ด้วยรักและอาลัยแด่…)

1449
01:32:44,308 --> 01:32:47,103
จะมีช่วงเวลา

1450
01:32:47,186 --> 01:32:50,314
ที่เราตอบรับเสียงเรียกร้อง

1451
01:32:50,398 --> 01:32:55,736
ที่โลกเราต้องรวมกันเป็นหนึ่งเดียว

1452
01:32:56,612 --> 01:32:59,615
ผู้คนกำลังล้มตาย

1453
01:32:59,699 --> 01:33:05,246
ถึงเวลายื่นมือช่วยชีวิต

1454
01:33:05,329 --> 01:33:10,084
ของขวัญที่ยิ่งใหญ่ที่สุด

1455
01:33:10,585 --> 01:33:12,461
เราไม่อาจจะ…

1456
01:33:13,671 --> 01:33:16,424
เสแสร้งต่อไปวันๆ

1457
01:33:16,924 --> 01:33:22,263
ว่าใครสักคน สักแห่ง
ไม่ช้าจะสร้างความเปลี่ยนแปลง

1458
01:33:23,681 --> 01:33:29,687
ทุกคนคือครอบครัวอันยิ่งใหญ่ของพระเจ้า

1459
01:33:29,770 --> 01:33:36,152
และความจริง มีเพียงความรักที่เราต้องการ

1460
01:33:36,235 --> 01:33:38,362
เราคือโลก

1461
01:33:39,488 --> 01:33:42,617
เราคือเด็กๆ

1462
01:33:42,700 --> 01:33:45,703
เราคือคนที่ทำให้แต่ละวันสดใส

1463
01:33:45,786 --> 01:33:48,748
มาเริ่มการมอบให้

1464
01:33:49,665 --> 01:33:53,210
มีทางเลือกที่เราเลือกทำ

1465
01:33:53,294 --> 01:33:56,547
เราช่วยชีวิตตนเอง

1466
01:33:56,631 --> 01:33:58,966
เรื่องจริง เราจะทำให้วันนี้ดีกว่าเดิม

1467
01:33:59,050 --> 01:34:01,886
แค่เธอกับฉัน

1468
01:34:09,018 --> 01:34:11,896
ส่งใจไปให้ถึง

1469
01:34:13,189 --> 01:34:16,442
ให้เขารู้ว่ามีคนห่วงใย

1470
01:34:16,525 --> 01:34:21,656
ว่าชีวิตเขาจะเข้มแข็งและเสรี

1471
01:34:22,990 --> 01:34:26,202
ดังที่พระเจ้าทรงสำแดง

1472
01:34:26,285 --> 01:34:29,497
โดยเสกหินเป็นขนมปัง

1473
01:34:29,580 --> 01:34:35,503
เราทุกคนต้องยื่นมือช่วยกัน

1474
01:34:35,586 --> 01:34:38,714
เราคือโลก

1475
01:34:38,798 --> 01:34:42,134
เราคือเด็กๆ

1476
01:34:42,218 --> 01:34:45,429
เราคือคนที่ทำให้แต่ละวันสดใส

1477
01:34:45,513 --> 01:34:48,391
มาเริ่มการมอบให้

1478
01:34:48,891 --> 01:34:52,520
มีทางเลือกที่เราเลือกทำ

1479
01:34:53,020 --> 01:34:56,190
เราช่วยชีวิตตนเอง

1480
01:34:56,273 --> 01:34:58,693
เรื่องจริง เราจะทำให้วันนี้ดีกว่าเดิม

1481
01:34:58,776 --> 01:35:01,612
แค่เธอกับฉัน

1482
01:35:02,780 --> 01:35:04,615
เมื่อเธอล้มลงถอดใจ

1483
01:35:04,699 --> 01:35:07,993
เมื่อมันไม่มีความหวังใดๆ

1484
01:35:09,578 --> 01:35:11,330
แต่ขอเพียงเธอเชื่อมั่น

1485
01:35:11,414 --> 01:35:14,041
เราก็ไม่มีทางล้มลง

1486
01:35:14,125 --> 01:35:18,295
ขอให้ทุกคนรู้ไว้

1487
01:35:18,379 --> 01:35:22,508
ว่าการเปลี่ยนแปลงจะมาถึง

1488
01:35:22,591 --> 01:35:27,221
เมื่อเรายืนหยัดร่วมกันเป็นหนึ่งเดียว

1489
01:35:27,304 --> 01:35:28,848
ใช่ๆ

1490
01:35:28,931 --> 01:35:31,517
เราคือโลก

1491
01:35:32,017 --> 01:35:34,937
เราคือเด็กๆ

1492
01:35:35,479 --> 01:35:38,315
เราคือคนที่ทำให้แต่ละวันสดใส

1493
01:35:38,399 --> 01:35:41,736
มาเริ่มการมอบให้

1494
01:35:42,236 --> 01:35:45,948
มีทางเลือกที่เราเลือกทำ

1495
01:35:46,031 --> 01:35:49,201
เราช่วยชีวิตตนเอง

1496
01:35:49,285 --> 01:35:51,704
เรื่องจริง เราจะทำให้วันนี้ดีกว่าเดิม

1497
01:35:51,787 --> 01:35:54,832
แค่เธอกับฉัน

1498
01:35:55,332 --> 01:35:57,835
มีทางเลือกที่เราเลือกทำ

1499
01:35:59,086 --> 01:36:01,881
เราช่วยชีวิตตนเอง

1500
01:36:02,381 --> 01:36:04,800
เรื่องจริง เราจะทำให้วันนี้ดีกว่าเดิม

1501
01:36:04,884 --> 01:36:07,303
แค่เธอกับฉัน

1502
01:36:07,386 --> 01:36:12,391
คำบรรยายโดย วรากรณ์ จันทา