1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:48,125 --> 00:00:50,624
(วันที่ 4 กรกฎาคม ปี 1911)

4
00:00:50,625 --> 00:00:55,541
(มิสซิสซิปปี)

5
00:01:10,333 --> 00:01:13,165
- ลูกพ่อ จําได้ไหมว่าผิวปากยังไง
- จําได้ครับ

6
00:01:13,166 --> 00:01:15,290
เยี่ยมเลย พอเห็นใครมา ผิวปากเลยนะ

7
00:01:15,291 --> 00:01:16,665
- เข้าใจไหม
- เข้าใจครับ

8
00:01:16,666 --> 00:01:18,750
เยี่ยมมากลูก

9
00:02:03,375 --> 00:02:04,625
- ไปด้านหลัง
- ได้

10
00:02:05,250 --> 00:02:07,333
เอาละ นับถึงสามดันข้างนายเลยนะ

11
00:02:12,833 --> 00:02:16,875
- ดัน พร้อมไหม
- พร้อม ไปเลย

12
00:02:29,416 --> 00:02:34,250
(พระเจ้าคุ้มครองอเมริกา)

13
00:04:26,958 --> 00:04:28,707
บอย! ออกมาเดี๋ยวนี้!

14
00:04:28,708 --> 00:04:31,499
ไปหมกไหม้ในนรกซะ บอยชาร์ลส์

15
00:04:31,500 --> 00:04:32,791
ออกมาเดี๋ยวนี้

16
00:04:40,958 --> 00:04:44,208
เรารู้ว่าแกอยู่ในนั้น ออกมา เร็วเข้า

17
00:04:45,125 --> 00:04:46,208
มันอยู่ไหน

18
00:04:58,458 --> 00:05:00,291
ไปดูที่ป่าด้านหลัง

19
00:05:01,041 --> 00:05:02,375
เผามันซะ

20
00:05:13,208 --> 00:05:16,958
(บทเรียนจากเปียโน)

21
00:05:30,000 --> 00:05:32,208
(ยี่สิบห้าปีต่อมา)

22
00:05:37,291 --> 00:05:38,708
เอาละ ไลมอน สตาร์ทเลย

23
00:05:40,750 --> 00:05:42,625
เร็วเข้า สตาร์ท

24
00:05:46,083 --> 00:05:47,166
ติดแล้ว

25
00:05:54,125 --> 00:05:57,041
- บอกแล้วว่ามันสตาร์ทติดแน่
- สตาร์ทเพราะใครล่ะ

26
00:06:46,416 --> 00:06:49,583
- รู้ไหมลูกว่านี่มันคือทุ่งอะไร
- ไม่รู้ครับ

27
00:06:51,958 --> 00:06:53,625
นี่คือทุ่งทานตะวัน

28
00:06:54,416 --> 00:06:55,416
โอเค

29
00:06:57,375 --> 00:06:58,375
มาเร็ว

30
00:07:26,166 --> 00:07:30,750
(พิตส์เบิร์ก)

31
00:07:59,041 --> 00:08:00,041
มันอยู่นั่นไง

32
00:08:07,375 --> 00:08:09,458
- ถ้าพวกเขาหลับอยู่ล่ะ
- ไม่ต้องห่วง

33
00:08:27,708 --> 00:08:29,832
ข่าวต่อไป กระทรวงการเกษตร

34
00:08:29,833 --> 00:08:32,165
ประกาศการค้นพบที่น่าตกใจ

35
00:08:32,166 --> 00:08:36,583
ที่ผู้เชี่ยวชาญอ้างว่าอาจทําลายพืชผลได้
ในช่วงหลายปีข้างหน้า

36
00:08:37,208 --> 00:08:40,125
ศาสตราจารย์วิลสันเรียกมันว่าโรคปานามา

37
00:08:40,708 --> 00:08:42,915
ในแถลงการณ์ที่ออกมาเมื่อต้นเดือนนี้

38
00:08:42,916 --> 00:08:45,458
อ้างว่ามันแพร่มาถึงต้นกล้วย...

39
00:08:47,083 --> 00:08:48,166
เฮ่ โด๊ก!

40
00:08:49,916 --> 00:08:50,916
โด๊กเกอร์!

41
00:08:53,750 --> 00:08:56,041
- เฮ่ เบอร์นีซ
- ใครน่ะ

42
00:08:57,083 --> 00:08:59,083
เปิดประตูสิ นี่ผมเอง

43
00:09:00,958 --> 00:09:01,958
ใคร

44
00:09:04,041 --> 00:09:05,041
ผมเอง

45
00:09:07,125 --> 00:09:08,957
- บอยวิลลี่
- เปิดประตู

46
00:09:08,958 --> 00:09:12,124
ฉันเกือบยิงแกแล้ว ไอ้หนู แกมาทําอะไรที่นี่

47
00:09:12,125 --> 00:09:13,416
บอกแล้วไง ไลมอน

48
00:09:17,291 --> 00:09:20,457
นี่ไลมอน อาจําไลมอน แจ็คสันได้
ที่เคยอยู่แถวบ้านเก่าเรา

49
00:09:20,458 --> 00:09:23,582
นี่อาโด๊กเกอร์ของฉัน
ไลมอนบอกว่าอาอาจจะหลับอยู่

50
00:09:23,583 --> 00:09:26,790
- ฉันนึกว่าแกอยู่ที่มิสซิสซิปปี
- ผมกับไลมอนมาขายแตงโม

51
00:09:26,791 --> 00:09:29,707
รถบรรทุกของเราจอดอยู่ข้างนอก
มีแตงโมเต็มคันเลย

52
00:09:29,708 --> 00:09:32,165
เบอร์นีซอยู่ไหน เฮ่ เบอร์นีซ

53
00:09:32,166 --> 00:09:33,874
- เบอร์นีซหลับอยู่
- ปลุกเธอมาหน่อย

54
00:09:33,875 --> 00:09:37,375
ผมไม่ได้เจอพี่สาวผมสามปีแล้ว เฮ่ เบอร์นีซ

55
00:09:41,833 --> 00:09:43,499
ไปเอารถนั่นมาจากไหน

56
00:09:43,500 --> 00:09:47,040
ของไลมอน ผมบอกให้เขาขนแตงโมมาที่นี่

57
00:09:47,041 --> 00:09:50,499
บอยวิลลี่บอกว่าจะกลับไป แต่ผมจะอยู่ต่อ

58
00:09:50,500 --> 00:09:52,750
- ดูว่ามันเป็นยังไง
- นายต้องพาฉันไปส่งที่นั่นก่อน

59
00:10:02,458 --> 00:10:05,249
ขนแตงโมมาเยอะขนาดนี้
ไม่แปลกใจเลยที่รถเสีย

60
00:10:05,250 --> 00:10:07,290
ตะโกนโหวกเหวกอะไรกัน

61
00:10:07,291 --> 00:10:10,207
หวัดดี เบอร์นีซ โด๊กเกอร์บอกว่าพี่หลับอยู่

62
00:10:10,208 --> 00:10:12,583
ผมบอกว่าอย่างน้อยพี่ตื่นมาทักทายผมหน่อยก็ได้

63
00:10:13,333 --> 00:10:16,249
ตีห้าเนี่ยนะ นายเข้ามาเสียงดังลั่นบ้าน

64
00:10:16,250 --> 00:10:19,249
มาแบบคนปกติไม่ได้ ต้องเอะอะโวยวายด้วย

65
00:10:19,250 --> 00:10:21,249
โธ่พี่ ก็ผมดีใจที่เจอโด๊กเกอร์

66
00:10:21,250 --> 00:10:25,665
ผมเดินทางเกือบสามพันกิโลมาหาพี่สาว
คิดว่าเธอคงอยากลุกขึ้นมาทักทาย

67
00:10:25,666 --> 00:10:27,915
แต่ตอนนี้พี่กลับขึ้นไปได้แล้ว

68
00:10:27,916 --> 00:10:30,666
นี่ไลมอน พี่จําไลมอน แจ็คสัน
ที่เคยอยู่แถวบ้านเก่าเราได้ไหม

69
00:10:31,250 --> 00:10:32,666
สบายดีไหม เบอร์นีซ

70
00:10:33,416 --> 00:10:35,665
คุณเหมือนที่ผมคิดไว้เลย

71
00:10:35,666 --> 00:10:38,583
ทําไมต้องเข้ามาตะโกนโหวกเหวก
ทําตัวแย่ๆ กันด้วย

72
00:10:39,083 --> 00:10:42,665
- เสียงดังทําเพื่อนบ้านตื่นกันหมด
- เราจะปาร์ตี้กัน

73
00:10:42,666 --> 00:10:45,457
โด๊กเกอร์ เหล้าอยู่ไหน ผมกับไลมอนจะฉลองกัน

74
00:10:45,458 --> 00:10:47,499
ผีแห่งเยลโลว์ด็อกฆ่าซัทเทอร์แล้ว

75
00:10:47,500 --> 00:10:49,666
- ว่าไงนะ
- ถามไลมอนสิ

76
00:10:50,250 --> 00:10:53,457
พวกเขาเจอศพเขาในเช้าวันรุ่งขึ้น
บอกว่าเขาจมน้ําตายในบ่อน้ําของเขา

77
00:10:53,458 --> 00:10:56,791
- มันเกิดขึ้นเมื่อไหร่ บอยวิลลี่
- ราวๆ สามสัปดาห์ก่อน

78
00:10:57,291 --> 00:10:59,874
ผมกับไลมอนอยู่ที่สโตเนอร์เคาน์ตี
ตอนเรารู้เรื่องนี้

79
00:10:59,875 --> 00:11:01,832
เราหัวเราะกัน เราคิดว่ามันตลกดี

80
00:11:01,833 --> 00:11:05,000
ชายแก่หนัก 150 กว่ากิโล
ตกบ่อน้ําของตัวเองตาย

81
00:11:08,041 --> 00:11:10,500
ทุกคนพูดว่าผีแห่งเยลโลว์ด็อกผลักเขา

82
00:11:11,166 --> 00:11:12,832
ฉันไม่อยากฟังเรื่องไร้สาระนั่น

83
00:11:12,833 --> 00:11:15,666
มีใครบางคนที่นั่นผลักคนตกบ่อน้ําบ้านตัวเอง

84
00:11:17,958 --> 00:11:20,124
ผมกับไลมอนมีแตงโมเต็มรถบรรทุก

85
00:11:20,125 --> 00:11:23,332
- ไปเอารถมาจากไหน
- ของไลมอน โด๊กเกอร์ เหล้าอยู่ไหนเนี่ย

86
00:11:23,333 --> 00:11:26,000
ผมรู้ว่าอามีเหล้าซ่อนไว้ในห้อง

87
00:11:30,750 --> 00:11:33,457
ไลมอนซื้อรถบรรทุกคันนั้น เขาจะได้มีที่นอน

88
00:11:33,458 --> 00:11:37,290
เชอรีฟล่าตัวเขา สโตวอลล์ก็ล่าตัวเขา

89
00:11:37,291 --> 00:11:40,457
เขานอนในรถบรรทุกคันนั้น มุดหลบพวกเขาทั้งคู่

90
00:11:40,458 --> 00:11:42,415
ผมบอกเขาว่า "ไปหาพี่สาวฉันกันเถอะ"

91
00:11:42,416 --> 00:11:45,625
บอยวิลลี่ นายกับไลมอน
วางแผนจะกลับไปเมื่อไหร่

92
00:11:46,541 --> 00:11:50,207
ไลมอนบอกว่าเขาจะอยู่ต่อ
พอเราขายแตงโมหมด ผมจะกลับไป

93
00:11:50,208 --> 00:11:53,041
นั่นคือสิ่งที่นายต้องทําและก็ต้องรีบทําด้วย

94
00:11:54,958 --> 00:11:57,415
ฉันไม่อยากให้มาก่อกวนเสียงดังแถวนี้

95
00:11:57,416 --> 00:11:59,458
ฉันแปลกใจที่มารีธาไม่ตื่นเพราะเสียงนาย

96
00:12:41,666 --> 00:12:43,166
เปียโนนั่นน่ะเหรอ

97
00:12:45,875 --> 00:12:46,875
ใช่

98
00:12:49,791 --> 00:12:51,083
ดูนี่สิ ไลมอน

99
00:12:51,666 --> 00:12:55,541
เห็นรูปสลักบนนี้ไหม นี่แหละที่ฉันพูดถึง

100
00:12:56,166 --> 00:12:59,290
เห็นไหมว่ามันแกะสลักได้สวยมาก
และขัดเงา ประณีตมาก

101
00:12:59,291 --> 00:13:03,499
- ไม่มีทางหาเปียโนแบบนี้ได้แล้ว
- ใช่ สวยมากเลย

102
00:13:03,500 --> 00:13:06,207
บอกแล้วไง
เปียโนหลังนี้ขายได้ราคาดีมากเลยละ

103
00:13:06,208 --> 00:13:09,999
ตลอดทางมาถึงที่นี่ บอยวิลลี่พูดถึงแต่เรื่องนี้

104
00:13:10,000 --> 00:13:12,541
ผมเบื่อที่จะฟังเขาพูดเรื่องเปียโนแล้ว

105
00:13:13,083 --> 00:13:16,083
นี่ โด๊กเกอร์ น้องชายของซัทเทอร์จะขายที่ดิน

106
00:13:16,916 --> 00:13:18,458
เขาบอกว่าอยากขายให้ผม

107
00:13:19,750 --> 00:13:21,249
ผมถึงได้มาที่นี่ไง

108
00:13:21,250 --> 00:13:22,999
ตอนนี้ผมได้ส่วนหนึ่งแล้ว

109
00:13:23,000 --> 00:13:25,124
พอผมขายแตงโมพวกนั้นหมด ผมก็จะได้อีกส่วน

110
00:13:25,125 --> 00:13:28,500
แล้วพอผมให้เบอร์นีซขายเปียโนนั่น
ผมก็จะได้ส่วนที่สาม

111
00:13:29,791 --> 00:13:32,749
- เบอร์นีซไม่ขายเปียโนนั่นหรอก
- ผมจะคุยกับเธอ

112
00:13:32,750 --> 00:13:35,915
พอเธอเห็นผมมีโอกาสได้ที่ดินของซัทเทอร์
เธอจะต้องเปลี่ยนความคิดแน่

113
00:13:35,916 --> 00:13:40,165
แกเลิกคิดได้เลย เบอร์นีซไม่ขายเปียโนนั่นแน่

114
00:13:40,166 --> 00:13:41,750
ผมจะคุยกับเธอ

115
00:13:43,500 --> 00:13:45,333
ซัทเทอร์เหลือที่ดินอยู่เท่าไหร่

116
00:13:45,833 --> 00:13:47,750
มีร้อยเอเคอร์ ที่ดินสวย

117
00:13:48,458 --> 00:13:52,124
เขาแบ่งขายมันทีละส่วน เก็บส่วนที่ดีๆ ไว้เอง

118
00:13:52,125 --> 00:13:53,874
ตอนนี้เขาต้องขายมัน

119
00:13:53,875 --> 00:13:56,625
น้องชายเขามาจากชิคาโกเพื่อร่วมงานศพ

120
00:13:57,125 --> 00:14:00,333
เขาอยู่ที่ชิคาโก มีธุรกิจบางอย่าง
พวกอุปกรณ์ตู้กดน้ําอัดลม

121
00:14:00,875 --> 00:14:04,499
เขาอยากขายที่ดินนั่น โด๊กเกอร์
เขาไม่อยากยุ่งยากกับมัน

122
00:14:04,500 --> 00:14:08,624
เขาเรียกผมไปหาแล้วบอกว่า
เพราะครอบครัวเรารู้จักกันมานานมาก

123
00:14:08,625 --> 00:14:10,957
และเราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน

124
00:14:10,958 --> 00:14:13,040
เขาบอกว่าเลยอยากขายให้ผม

125
00:14:13,041 --> 00:14:14,749
ผมบอกเขาว่าให้เวลาผมสองสัปดาห์

126
00:14:14,750 --> 00:14:17,499
เขาบอกว่าจะรอผม ผมถึงได้มาที่นี่

127
00:14:17,500 --> 00:14:20,874
ผมจะขายแตงโมพวกนั้น
แล้วให้เบอร์นีซขายเปียโนนั่น

128
00:14:20,875 --> 00:14:23,457
เอาสองส่วนมารวมกันกับส่วนที่ผมเก็บไว้

129
00:14:23,458 --> 00:14:26,375
แล้วก็เดินเข้าไปในนั้น แตะหมวกทักทาย

130
00:14:26,875 --> 00:14:29,625
วางเงินลงบนโต๊ะ

131
00:14:30,958 --> 00:14:33,208
รับโฉนดของผม แล้วก็เดินออกมา

132
00:14:34,500 --> 00:14:36,624
คราวนี้ผมจะได้เก็บฝ้ายทั้งหมดไว้

133
00:14:36,625 --> 00:14:39,375
จ้างคนมาทํางานให้ผม ว่าไง

134
00:14:39,875 --> 00:14:43,582
แยกใยฝ้ายของผม ขายเมล็ดฝ้ายของผม
แล้วเจอกันใหม่ปีหน้า

135
00:14:43,583 --> 00:14:46,541
อาจจะปลูกยาสูบด้วย หรือไม่ก็ข้าวโอ๊ต

136
00:14:49,541 --> 00:14:52,833
แกจะต้องลําบากมากแน่
กับการโน้มน้าวให้เบอร์นีซขายเปียโนนั่น

137
00:14:53,333 --> 00:14:55,332
จําเอเวอรี่ บราวน์ที่เคยอยู่ที่นั่นได้ใช่ไหม

138
00:14:55,333 --> 00:14:56,624
ตอนนี้เขาอยู่ที่นี่

139
00:14:56,625 --> 00:14:59,665
พยายามขอให้เบอร์นีซแต่งงานกับเขา
หลังจากที่ครอว์ลี่ถูกฆ่าตาย

140
00:14:59,666 --> 00:15:02,749
อยู่ที่นี่มาเกือบสองปีแล้ว
ตอนนี้เรียกตัวเองว่านักเทศน์

141
00:15:02,750 --> 00:15:03,875
ผมรู้จักเอเวอรี่

142
00:15:04,375 --> 00:15:07,207
เขาเคยทํางานที่บ้านวิลชอว์
ไลมอนก็รู้จักเขา

143
00:15:07,208 --> 00:15:09,124
เขาอยากให้เบอร์นีซแต่งงานกับเขา

144
00:15:09,125 --> 00:15:12,040
เธอปฏิเสธเขามาตลอด แต่เขาก็ไม่ยอมแพ้

145
00:15:12,041 --> 00:15:13,707
เขาตื๊อเธอไม่หยุดหย่อน

146
00:15:13,708 --> 00:15:16,125
เอเวอรี่คิดว่าผู้ชายผิวขาวทุกคนใหญ่โต

147
00:15:16,666 --> 00:15:18,957
เขาไม่รู้ว่ามีผู้ชายผิวขาวเยอะแยะ
ที่มีไม่มากเท่าเขา

148
00:15:18,958 --> 00:15:21,457
เขาจะมาที่นี่เช้านี้

149
00:15:21,458 --> 00:15:24,999
เบอร์นีซจะไปธนาคารกับเขา
ดูว่าจะกู้เงินมาสร้างโบสถ์ได้ไหม

150
00:15:25,000 --> 00:15:28,915
ฉันถึงได้รู้ว่าเบอร์นีซไม่ขายเปียโนแน่

151
00:15:28,916 --> 00:15:31,832
เขาเคยพยายามให้เธอขายมัน
เพื่อช่วยเขาสร้างโบสถ์

152
00:15:31,833 --> 00:15:33,625
ส่งคนไปทั่ว พยายามทุกอย่าง

153
00:15:34,791 --> 00:15:35,790
ส่งใครไปทั่ว

154
00:15:35,791 --> 00:15:38,249
ส่งพวกคนขาวไปตามบ้านคนผิวสี

155
00:15:38,250 --> 00:15:39,999
หาซื้อเครื่องดนตรี

156
00:15:40,000 --> 00:15:41,457
เขาซื้อทุกอย่าง

157
00:15:41,458 --> 00:15:45,249
กลอง กีตาร์ ฮาร์โมนิกา เปียโน

158
00:15:45,250 --> 00:15:49,165
เอเวอรี่เคยส่งหมอนั่นมาที่นี่
เขามองเปียโนนั่นแล้วก็ตื่นเต้นมาก

159
00:15:49,166 --> 00:15:51,290
เสนอราคาดีๆ ให้เธอ

160
00:15:51,291 --> 00:15:54,458
เธอปฏิเสธเขา ด่าเอเวอรี่ที่ส่งเขามา

161
00:17:28,500 --> 00:17:30,416
โด๊กเกอร์!

162
00:17:32,125 --> 00:17:32,957
โด๊กเกอร์!

163
00:17:32,958 --> 00:17:34,791
- โด๊กเกอร์!
- เบอร์นีซ

164
00:17:36,791 --> 00:17:37,707
เบอร์นีซ

165
00:17:37,708 --> 00:17:40,124
พระเจ้า เดี๋ยวก่อน

166
00:17:40,125 --> 00:17:43,582
- เกิดอะไรขึ้น
- ไม่เป็นไร ฉันอยู่นี่แล้ว

167
00:17:43,583 --> 00:17:45,666
มาเร็ว นั่งลง

168
00:17:46,166 --> 00:17:47,374
เร็วเข้า มีอะไรเหรอ

169
00:17:47,375 --> 00:17:48,915
- ซัทเทอร์...
- มีอะไรเหรอ

170
00:17:48,916 --> 00:17:50,832
ซัทเทอร์ยืนอยู่ที่โถงทางเดิน

171
00:17:50,833 --> 00:17:53,082
- บอยวิลลี่
- บนนี้ไม่มีใครเลย

172
00:17:53,083 --> 00:17:54,250
บอยวิลลี่

173
00:17:56,500 --> 00:17:58,666
โด๊กเกอร์ เธอเป็นอะไร

174
00:17:59,875 --> 00:18:03,749
- เบอร์นีซ เป็นอะไรเหรอ
- เธอบอกว่าเห็นผีซัทเทอร์

175
00:18:03,750 --> 00:18:07,165
- เห็นอะไร เธอไม่ได้เห็นซัทเทอร์หรอก
- เขายืนอยู่ตรงนั้น

176
00:18:07,166 --> 00:18:09,374
เบอร์นีซคิดไปเองน่ะ ไม่มีใครอยู่บนนั้น

177
00:18:09,375 --> 00:18:11,957
- ขึ้นไปดูบนนั้นสิ โด๊กเกอร์
- ฉันเชื่อแก

178
00:18:11,958 --> 00:18:16,082
เบอร์นีซพูดสิ่งที่เธอเห็น
เธอบอกว่าผีซัทเทอร์อยู่ที่โถงทางเดิน

179
00:18:16,083 --> 00:18:19,290
- เธอไม่ได้แต่งเรื่องขึ้นมา
- เธอฝันไป เธอไม่ได้เห็นผี

180
00:18:19,291 --> 00:18:22,124
ดื่มน้ําสักแก้วไหม เบอร์นีซ
ไปเอาน้ํามาสักแก้วสิ บอยวิลลี่

181
00:18:22,125 --> 00:18:24,207
เธอไม่ต้องดื่มน้ําหรอก เธอไม่เห็นอะไรเลย

182
00:18:24,208 --> 00:18:26,415
ไปดูสิ ไม่มีใครอยู่บนนั้นนอกจากมารีธา

183
00:18:26,416 --> 00:18:28,540
- ให้เบอร์นีซเล่าเถอะ
- ผมก็ไม่ได้ห้ามเธอนี่

184
00:18:28,541 --> 00:18:30,082
- เล่าสิ เบอร์นีซ
- ฉันแค่...

185
00:18:30,083 --> 00:18:32,624
ฉันออกมาจากห้องเพื่อกลับลงมาที่นี่

186
00:18:32,625 --> 00:18:35,291
เห็นซัทเทอร์ยืนอยู่ที่โถงทางเดิน

187
00:18:36,458 --> 00:18:37,540
เขาดูเป็นยังไง

188
00:18:37,541 --> 00:18:40,791
เขาดูเหมือนซัทเทอร์ ดูเหมือนที่เขาเป็นมาตลอด

189
00:18:42,000 --> 00:18:44,957
ที่ที่อยู่ใกล้ๆ กัน ซัตเตอร์ยังหาทางไปไม่เจอเลย

190
00:18:44,958 --> 00:18:48,957
เขาจะหาทางมาพิตต์สเบิร์กได้ยังไง
ซัทเทอร์ไม่เคยได้ยินชื่อพิตต์สเบิร์กด้วยซ้ํา

191
00:18:48,958 --> 00:18:50,999
ให้เบอร์นีซพูดให้จบ ฉันอยากฟังเธอพูด

192
00:18:51,000 --> 00:18:53,957
ยืนอยู่ตรงนั้น ใส่สูทสีน้ําเงิน

193
00:18:53,958 --> 00:18:56,290
เขาไม่เคยออกจากมาร์ลินเคาน์ตี
ตอนเขายังมีชีวิตอยู่

194
00:18:56,291 --> 00:18:59,249
แต่พอตายแล้ว เขาจะดั้นด้นมาถึงที่นี่เลยเหรอ

195
00:18:59,250 --> 00:19:00,374
พูดต่อสิ เบอร์นีซ

196
00:19:00,375 --> 00:19:02,707
ถ้าเบอร์นีซเห็นเขาอย่างที่เธอคิดว่าเห็นเขา

197
00:19:02,708 --> 00:19:03,957
เธอคงยังวิ่งอยู่

198
00:19:03,958 --> 00:19:05,750
เล่าสิ อย่าสนใจสิ่งที่บอยวิลลี่พูดเลย

199
00:19:08,500 --> 00:19:09,666
เขาใส่หมวกหรือเปล่า

200
00:19:10,166 --> 00:19:11,541
แค่ใส่สูทสีน้ําเงินนั่น

201
00:19:12,041 --> 00:19:15,833
เขายืนมองฉันอยู่ตรงนั้น เรียกชื่อบอยวิลลี่

202
00:19:17,125 --> 00:19:18,457
เขาเรียกชื่อผมทําไม

203
00:19:18,458 --> 00:19:20,582
ฉันเชื่อว่านายผลักเขาตกบ่อน้ํา

204
00:19:20,583 --> 00:19:22,500
มันมีเหตุผลตรงไหนเหรอ

205
00:19:23,000 --> 00:19:25,332
พี่จะบอกว่าผมไปซ่อนตัวอยู่ในดงต้นยาสูบ

206
00:19:25,333 --> 00:19:28,165
ที่มีหมาและทุกอย่างที่เขามีอยู่แถวนั้นเหรอ

207
00:19:28,166 --> 00:19:29,457
ผมจะไปซ่อนตัว

208
00:19:29,458 --> 00:19:33,707
รอจนกว่าผมจะเห็นเขาก้มมองลงไปในบ่อ

209
00:19:33,708 --> 00:19:36,040
แล้วผมก็วิ่งเข้าไปผลักเขาตกบ่องั้นเหรอ

210
00:19:36,041 --> 00:19:38,290
ชายแก่ที่หนัก 150 กว่ากิโล

211
00:19:38,291 --> 00:19:39,707
เขาด่านายว่าอะไร

212
00:19:39,708 --> 00:19:41,874
เขาก้มมองลงไปในบ่อน้ํา

213
00:19:41,875 --> 00:19:44,874
เขารู้ได้ยังไงว่าใครผลักเขา อาจเป็นใครก็ได้

214
00:19:44,875 --> 00:19:47,165
พี่อยู่ที่ไหนล่ะตอนที่ซัทเทอร์ตกบ่อน้ํา

215
00:19:47,166 --> 00:19:48,333
โด๊กเกอร์อยู่ที่ไหน

216
00:19:49,291 --> 00:19:51,290
ผมกับไลมอนอยู่ในสโตเนอร์เคาน์ตี บอกเธอสิ

217
00:19:51,291 --> 00:19:54,165
ผีแห่งเยลโลว์ด็อกฆ่าซัทเทอร์
นั่นแหละสิ่งที่เกิดขึ้น

218
00:19:54,166 --> 00:19:56,624
นายอยากพูดเรื่องผีแห่งเยลโลว์ด็อกก็พูดไป

219
00:19:56,625 --> 00:19:57,874
ฉันรู้ดีกว่านั้น

220
00:19:57,875 --> 00:20:02,166
ผีแห่งเยลโลว์ด็อกผลักเขา คนพูดกันอย่างนั้น

221
00:20:06,250 --> 00:20:07,666
เขาอยู่นั่นไง ผมเห็นเขา

222
00:20:09,375 --> 00:20:11,749
พวกเขาเจอเขาในบ่อน้ําบ้านตัวเอง
และทุกคนก็พูดว่า

223
00:20:11,750 --> 00:20:14,916
ต้องโดนผีแห่งเยลโลว์ด็อกผลักแน่ๆ
เหมือนคนอื่นๆ

224
00:20:16,291 --> 00:20:18,249
มาพูดว่าเขามาหาฉัน

225
00:20:18,250 --> 00:20:20,582
นั่นเป็นอะไรที่เบอร์นีซคิดไปเอง

226
00:20:20,583 --> 00:20:22,999
ไม่รู้ว่าเธอจะกุเรื่องอะไรขึ้นมาอีก

227
00:20:23,000 --> 00:20:25,624
นายกับไลมอนออกไปจากบ้านฉันเลย

228
00:20:25,625 --> 00:20:27,040
จะไปไหนก็ไป

229
00:20:27,041 --> 00:20:29,499
นายไปที่ไหนก็มีแต่สร้างปัญหา

230
00:20:29,500 --> 00:20:32,333
ถ้าไม่ใช่เพราะนาย ครอว์ลี่ก็คงยังมีชีวิตอยู่

231
00:20:36,416 --> 00:20:37,500
ครอว์ลี่อะไรนะ

232
00:20:39,541 --> 00:20:41,790
ผมไม่เกี่ยวอะไรกับการที่ครอว์ลี่ถูกฆ่า

233
00:20:41,791 --> 00:20:44,165
ครอว์ลี่อายุ 21 แล้ว เขามีความคิดของตัวเอง

234
00:20:44,166 --> 00:20:48,415
- ไปได้แล้ว ให้ซัทเทอร์ไปตามหานายที่อื่นเถอะ
- ผมไปแน่

235
00:20:48,416 --> 00:20:51,791
ทันทีที่เราขายแตงโมหมด
ไม่งั้นผมจะไม่ไปไหนทั้งนั้น

236
00:20:52,750 --> 00:20:55,916
ให้ตายสิ ผมเพิ่งมาถึงที่นี่นะ

237
00:20:59,666 --> 00:21:02,000
มาพูดว่าซัทเทอร์ตามหาผม

238
00:21:03,916 --> 00:21:07,874
ซัทเทอร์ตามหาเปียโนนั่นต่างหาก
นั่นแหละสิ่งที่ซัทเทอร์ตามหา

239
00:21:07,875 --> 00:21:11,208
เขาต้องตายเพื่อที่จะได้รู้ว่าเปียโนนั่นอยู่ที่ไหน

240
00:21:12,750 --> 00:21:14,750
ถ้าผมเป็นพี่ ผมคงกําจัดมันไปซะ

241
00:21:15,791 --> 00:21:18,415
นั่นแหละวิธีกําจัดผีซัทเทอร์

242
00:21:18,416 --> 00:21:22,124
ฉันต้องการให้นายกับไลมอน
เอาความวุ่นวายนี้ออกไปจากบ้านฉัน

243
00:21:22,125 --> 00:21:24,665
บอกเธอหน่อย โด๊กเกอร์ มันมีเหตุผลตรงไหน

244
00:21:24,666 --> 00:21:25,957
บอกแล้วไง ไลมอน

245
00:21:25,958 --> 00:21:29,207
พอเบอร์นีซเห็นฉัน เธอจะเริ่มทําอะไรสักอย่าง
ฉันบอกนายใช่ไหม

246
00:21:29,208 --> 00:21:31,624
ตอนนี้เธอกุเรื่องซัทเทอร์ขึ้นมา

247
00:21:31,625 --> 00:21:33,374
แค่เพื่อบอกให้ฉันออกไปจากบ้านเธอ

248
00:21:33,375 --> 00:21:36,207
ให้ตายสิ ผมจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
จนกว่าเราจะขายแตงโมหมด

249
00:21:36,208 --> 00:21:38,374
งั้นทําไมไม่ออกไปขายมันล่ะ

250
00:21:38,375 --> 00:21:40,458
ขายมัน แล้วก็กลับไปซะ

251
00:21:41,583 --> 00:21:43,291
เรารอให้คนตื่นนอนก่อนน่ะ

252
00:21:44,541 --> 00:21:47,790
บอยวิลลี่บอกว่าถ้าเราออกไปเร็วเกินไป
ปลุกผู้คนตื่น

253
00:21:47,791 --> 00:21:50,832
พวกเขาจะโกรธและไม่ซื้ออะไรจากเรา

254
00:21:50,833 --> 00:21:54,165
รอไม่นานหรอก พอดวงอาทิตย์ขึ้น

255
00:21:54,166 --> 00:21:55,875
นั่นแหละเวลาที่ทุกคนตื่นนอน

256
00:22:00,500 --> 00:22:03,125
เร็วเข้า โด๊กเกอร์ เดินขึ้นไปบนนั้นกับหนูหน่อย

257
00:22:03,791 --> 00:22:07,791
ให้หนูปลุกมารีธาลุกขึ้นมาเตรียมตัว
หนูก็จะไปเตรียมตัวเหมือนกัน

258
00:22:08,666 --> 00:22:09,750
บอยวิลลี่

259
00:22:10,958 --> 00:22:13,040
ออกไปเลยและก็ขายแตงโมให้หมด

260
00:22:13,041 --> 00:22:15,541
แล้วนายกับไลมอนก็ออกไปจากบ้านฉันซะ

261
00:22:20,208 --> 00:22:23,750
พี่เห็นซัทเทอร์บนนั้น
บอกเขาว่าผมรอเขาอยู่ข้างล่างนี่นะ

262
00:22:36,833 --> 00:22:38,458
ถ้าเธอเจอเขาอีกล่ะ

263
00:22:39,125 --> 00:22:41,541
เธอคิดไปเองทั้งนั้น บนนั้นไม่มีผีหรอก

264
00:22:51,000 --> 00:22:52,500
ฉันเร็วสู้เธอไม่ได้

265
00:22:55,958 --> 00:22:57,458
ไงจ๊ะ

266
00:22:59,041 --> 00:23:00,541
มาเร็ว กอดฉันหน่อย

267
00:23:01,250 --> 00:23:03,875
เร็วสิ กอดน้าบอยวิลลี่หน่อย ไม่ต้องอาย

268
00:23:05,000 --> 00:23:08,207
ดูเธอสิ โด๊กเกอร์
เธอโตขึ้นแล้ว เธอโตแล้วนะ ว่าไหม

269
00:23:08,208 --> 00:23:10,125
ใช่เลย เธอสูงขึ้น

270
00:23:11,458 --> 00:23:13,625
- เป็นยังไงบ้างจ๊ะ
- ดีค่ะ

271
00:23:14,375 --> 00:23:15,875
จําฉันได้ใช่ไหม

272
00:23:16,541 --> 00:23:18,833
น้าบอยวิลลี่จากทางใต้ไง

273
00:23:20,708 --> 00:23:22,791
เธอชอบที่นี่ไหม ชอบทางเหนือไหม

274
00:23:24,541 --> 00:23:27,415
นั่นไลมอน เขาเป็นเพื่อนฉัน เราขายแตงโม

275
00:23:27,416 --> 00:23:31,208
เป็นไงบ้าง เธอเหมือนแม่เป๊ะเลย

276
00:23:31,833 --> 00:23:34,125
ฉันจําเธอได้ ตอนเธอยังใส่ผ้าอ้อม

277
00:23:35,625 --> 00:23:40,041
เมื่อไหร่เธอจะลงใต้ไปหาฉัน
น้าบอยวิลลี่จะมีไร่แล้วนะ

278
00:23:40,541 --> 00:23:43,999
จะมีไร่ที่ใหญ่มากๆ เลย

279
00:23:44,000 --> 00:23:46,624
ไปที่นั่น แล้วฉันจะสอนเธอขี่ล่อ

280
00:23:46,625 --> 00:23:49,374
สอนเธอฆ่าไก่ด้วย

281
00:23:49,375 --> 00:23:50,833
หนูเคยเห็นแม่ทําแบบนั้นแล้ว

282
00:23:52,708 --> 00:23:56,375
นั่นเทียบกันไม่ได้เลย เธอแค่จับคอมัน...

283
00:23:57,416 --> 00:23:58,249
แล้วก็บิด!

284
00:23:58,250 --> 00:23:59,832
จับให้แน่นๆ

285
00:23:59,833 --> 00:24:02,124
แล้วก็บีบคอมัน

286
00:24:02,125 --> 00:24:04,165
โยนมันลงไปในหม้อ ต้มมัน

287
00:24:04,166 --> 00:24:05,708
แล้วก็ได้กินไก่อร่อยๆ

288
00:24:12,125 --> 00:24:17,833
อาโด๊กเกอร์บอกว่าแม่เธอให้เธอเล่นเปียโนนั่น

289
00:24:21,458 --> 00:24:23,041
มาสิ เล่นให้ฉันฟังหน่อย

290
00:24:24,875 --> 00:24:25,875
ไปสิ

291
00:24:28,458 --> 00:24:29,625
เอาละ

292
00:24:31,750 --> 00:24:34,083
น้าบอยวิลลี่จะให้เธอสิบเซนต์

293
00:24:36,708 --> 00:24:40,124
แสดงฝีมือให้ฉันดูหน่อย ไม่ต้องอาย

294
00:24:40,125 --> 00:24:42,291
เงินสิบเซนต์นั่นบอกว่าเธอจะอายไม่ได้

295
00:24:52,375 --> 00:24:53,375
นั่นไง

296
00:24:54,791 --> 00:24:55,791
ไม่ต้องรีบ

297
00:25:02,000 --> 00:25:04,208
- อะไร แค่นี้เหรอ
- ใช่ค่ะ แค่นี้แหละ

298
00:25:05,375 --> 00:25:06,875
นี่ ฉันจะเล่นให้เธอดู

299
00:25:08,416 --> 00:25:09,833
เดี๋ยวนะ ไม่ใช่

300
00:25:18,875 --> 00:25:19,750
เห็นไหม

301
00:25:20,833 --> 00:25:22,125
เห็นไหมว่าฉันทําอะไร

302
00:25:23,500 --> 00:25:25,458
นั่นแหละที่เรียกว่าบูกี้วูกี้

303
00:25:25,958 --> 00:25:28,000
เห็นไหม เธอลุกขึ้นเต้นก็ได้นะ

304
00:25:28,500 --> 00:25:31,957
มันฟังดูดีขนาดนั้นเลย
มันจะทําให้เธออยากลุกขึ้นเต้น

305
00:25:31,958 --> 00:25:33,999
อยากเต้นแบบไหนก็เต้นได้เลย

306
00:25:34,000 --> 00:25:36,125
เห็นไหม เห็นไหมว่าเป็นยังไง

307
00:25:38,541 --> 00:25:39,791
ไม่มีอะไรยากเลย

308
00:25:42,750 --> 00:25:45,332
- เอาเลย เธอเล่นบ้าง
- หนูต้องอ่านโน้ตเพลงค่ะ

309
00:25:45,333 --> 00:25:47,708
ไม่ต้องอ่านโน้ตเพลงหรอก ทําแบบนี้เลย

310
00:25:48,208 --> 00:25:49,291
มารีธา!

311
00:25:49,791 --> 00:25:52,791
ขึ้นมาเตรียมตัวได้แล้ว จะได้ไม่ไปสาย

312
00:25:53,291 --> 00:25:54,375
หนูต้องไปแล้วค่ะ

313
00:25:56,666 --> 00:26:00,749
แม่เธอเล่าเรื่องเปียโนนี่ให้ฟังหรือเปล่า
รู้ไหมว่ารูปพวกนี้อยู่บนเปียโนได้ยังไง

314
00:26:00,750 --> 00:26:04,040
แม่บอกว่ามันเป็นแบบนั้นตั้งแต่แม่ได้มันมา

315
00:26:04,041 --> 00:26:06,957
ได้ยินไหม โด๊กเกอร์ อาอยู่ในบ้านกับเบอร์นีซ

316
00:26:06,958 --> 00:26:08,874
ฉันไม่เกี่ยวอะไรด้วย

317
00:26:08,875 --> 00:26:11,291
เบอร์นีซเลี้ยงเธอยังไงฉันไม่เคยเข้าไปก้าวก่าย

318
00:26:13,458 --> 00:26:15,833
บอกแม่ให้เล่าเรื่องเปียโนนี่ให้เธอฟังนะ

319
00:26:21,041 --> 00:26:22,083
รู้สึกไหม

320
00:26:23,916 --> 00:26:26,166
นั่นครอบครัวเธอ สายเลือดของเธอ

321
00:26:26,708 --> 00:26:29,416
ถามแม่เธอนะว่ารูปพวกนี้อยู่บนเปียโนได้ยังไง

322
00:26:30,000 --> 00:26:31,915
ถ้าแม่เธอไม่บอก ฉันจะบอกเธอเอง

323
00:26:31,916 --> 00:26:33,333
มารีธา!

324
00:26:33,916 --> 00:26:35,125
หนูต้องเตรียมตัวไปแล้วค่ะ

325
00:26:36,625 --> 00:26:37,625
นี่

326
00:26:48,791 --> 00:26:49,958
ต้องอย่างนี้สิ

327
00:27:09,666 --> 00:27:11,582
- ชาร์ลี!
- สวัสดี สาธุคุณ

328
00:27:11,583 --> 00:27:12,625
อรุณสวัสดิ์

329
00:27:13,250 --> 00:27:15,125
- อรุณสวัสดิ์ คุณริต้า
- ค่ะ

330
00:27:15,625 --> 00:27:17,750
- เดี๋ยวผมกลับมาซื้อแอปเปิล
- กลับมานะ

331
00:27:22,750 --> 00:27:24,374
- เจอกันวันอาทิตย์นะ
- ได้ค่ะ

332
00:27:24,375 --> 00:27:26,375
เยี่ยมเลย ครับ

333
00:27:37,541 --> 00:27:38,541
คุณมาเบล!

334
00:27:39,791 --> 00:27:43,249
- ไง เอเวอรี่ เข้ามาสิ
- ไง โด๊กเกอร์

335
00:27:43,250 --> 00:27:45,250
- เบอร์นีซอยู่ข้างบน
- ดีครับ

336
00:27:51,875 --> 00:27:55,000
ไง บอยวิลลี่ มาทําอะไรที่นี่

337
00:27:55,583 --> 00:27:56,500
ดูเขาสิ

338
00:27:58,333 --> 00:28:02,000
ดูเขาสิ เขาพูดอะไรไม่ถูกเลย
เขาไม่คิดว่าจะเจอฉัน

339
00:28:03,958 --> 00:28:06,249
นั่นไลมอนเหรอ ไลมอน แจ็คสัน

340
00:28:06,250 --> 00:28:07,874
ใช่ คุณรู้จักไลมอน

341
00:28:07,875 --> 00:28:09,541
อีกสักครู่เบอร์นีซก็พร้อมแล้ว

342
00:28:10,208 --> 00:28:14,666
โด๊กเกอร์บอกว่าคุณเป็นนักเทศน์แล้ว
เราควรเรียกคุณว่าอะไร สาธุคุณเหรอ

343
00:28:15,166 --> 00:28:18,290
ผมจําได้ว่าคุณเป็นแค่เอเวอรี่ธรรมดาๆ
คุณเป็นนักเทศน์ตั้งแต่เมื่อไหร่

344
00:28:18,291 --> 00:28:22,124
เอเวอรี่บอกว่าเขาจะเป็นนักเทศน์
เขาจะได้ไม่ต้องทํางาน

345
00:28:22,125 --> 00:28:26,415
ผมจําได้ว่าคุณปลูกฝ้าย
คุณไม่ได้คิดที่จะเป็นสาธุคุณ

346
00:28:26,416 --> 00:28:29,582
นั่นคงเป็นรถคุณ ผมเห็นแตงโมพวกนั้นอยู่ในรถ

347
00:28:29,583 --> 00:28:31,790
ผมพยายามคิดอยู่ว่าทําไมมันมาอยู่หน้าบ้าน

348
00:28:31,791 --> 00:28:34,624
ผมกับไลมอนขายแตงโม นั่นรถของไลมอน

349
00:28:34,625 --> 00:28:36,582
เบอร์นีซบอกว่าพวกคุณจะไปธนาคาร

350
00:28:36,583 --> 00:28:39,166
ใช่ พวกเขาให้ผมหยุดงานครึ่งวัน

351
00:28:39,666 --> 00:28:43,374
ผมมีนัดคุยกับธนาคาร
เรื่องกู้เงินมาสร้างโบสถ์ของผม

352
00:28:43,375 --> 00:28:46,540
ไลมอนบอกว่านักเทศน์ไม่ต้องทํางาน
คุณทํางานที่ไหนเหรอ

353
00:28:46,541 --> 00:28:50,582
เอเวอรี่ได้ทํางานดีๆ
เขาทํางานในตึกสูงระฟ้าแห่งหนึ่งในเมือง

354
00:28:50,583 --> 00:28:54,166
ใช่ ผมทํางานที่นั่นในตึกกัลฟ์ ควบคุมลิฟต์

355
00:28:55,500 --> 00:28:57,624
ผมได้สวัสดิการต่างๆ เช่นเงินช่วยเหลือ

356
00:28:57,625 --> 00:28:59,666
พวกเขาให้ไก่งวงในวันขอบคุณพระเจ้าด้วย

357
00:29:01,500 --> 00:29:03,458
คุณอยากซื้อแตงโมกี่ลูก

358
00:29:05,000 --> 00:29:07,499
เห็นขนมาเต็มรถแบบนั้น นึกว่าจะให้ผมสักลูก

359
00:29:07,500 --> 00:29:08,791
ผมจะให้คุณลูกนึง

360
00:29:09,916 --> 00:29:12,750
สองลูกก็ได้ หนึ่งดอลลาร์ผมให้สองลูกเลย

361
00:29:13,875 --> 00:29:15,166
ผมกินไหวแค่ลูกเดียว

362
00:29:17,333 --> 00:29:18,915
เท่าไหร่นะ

363
00:29:18,916 --> 00:29:21,625
พวก คุณก็รู้ว่าผมจะให้แตงโมคุณ

364
00:29:23,500 --> 00:29:26,707
เอาไปกี่ลูกก็ได้
เหลือให้ผมกับไลมอนขายบ้างแล้วกัน

365
00:29:26,708 --> 00:29:28,250
ผมเอาแค่ลูกเดียวก็พอ

366
00:29:29,666 --> 00:29:31,915
โด๊กเกอร์บอกว่าคุณส่งคนขาวมาที่บ้านนี้

367
00:29:31,916 --> 00:29:33,375
เพื่อดูเปียโนนั่น

368
00:29:34,000 --> 00:29:37,249
เขาไปตามบ้านคนผิวสีเพื่อซื้อเครื่องดนตรี

369
00:29:37,250 --> 00:29:40,165
ใช่ แต่เบอร์นีซบอกว่าเธอไม่อยากขายเปียโนนั่น

370
00:29:40,166 --> 00:29:43,374
หลังจากที่เธอเล่าให้ผมฟัง
ผมเข้าใจเลยว่าทําไมเธอถึงไม่อยากขาย

371
00:29:43,375 --> 00:29:44,791
เขาชื่ออะไร

372
00:29:45,583 --> 00:29:48,415
ผมลืมชื่อเขาไปแล้ว มันตั้งนานแล้วน่ะ

373
00:29:48,416 --> 00:29:52,165
ผมเชื่อว่าเขาเอานามบัตร
กับเบอร์โทรศัพท์ให้เบอร์นีซ

374
00:29:52,166 --> 00:29:53,458
แต่เธอโยนมันทิ้ง

375
00:29:55,916 --> 00:29:58,124
มารีธา วิ่งขึ้นไปหยิบพ็อกเก็ตบุ๊กมาให้แม่หน่อย

376
00:29:58,125 --> 00:30:01,208
แล้วก็เช็ดน้ํามันใส่ผมบนหน้าผากด้วย
ไปสิ เร็วเข้า

377
00:30:04,250 --> 00:30:05,500
เป็นไงบ้างคะ เอเวอรี่

378
00:30:06,291 --> 00:30:08,832
คุณแต่งตัวเต็มยศเลย คุณดูดีจังค่ะ

379
00:30:08,833 --> 00:30:12,415
โด๊กเกอร์ หนูจะแวะที่ถนนโลแกน
ให้หนูซื้ออะไรมาให้ไหม

380
00:30:12,416 --> 00:30:15,290
ซื้อขาหมูมาให้ฉันหน่อย ถ้าเธอไปที่นั่น

381
00:30:15,291 --> 00:30:18,708
ดูซิว่ามีแบบรมควันไหม ถ้าไม่มีก็เอาแบบสดมา

382
00:30:19,500 --> 00:30:21,082
เราจะนั่งรถรางไปหรือเปล่าคะ

383
00:30:21,083 --> 00:30:23,999
แม่กับเอเวอรี่จะไปส่งลูกที่ศูนย์สงเคราะห์

384
00:30:24,000 --> 00:30:27,207
อยู่กับคนที่นั่นก็ทําตัวดีๆ
อย่าทําให้พวกเขาว่าลูกเป็นเด็กผิวดํานิสัยไม่ดี

385
00:30:27,208 --> 00:30:28,540
- มานี่สิ
- บอยวิลลี่

386
00:30:28,541 --> 00:30:31,416
ฉันหวังว่านายกับไลมอนจะออกไปขายแตงโมนะ

387
00:30:33,666 --> 00:30:35,500
ไว้เจอกันใหม่นะ บอยวิลลี่

388
00:30:36,000 --> 00:30:37,250
เฮ่ เบอร์นีซ

389
00:30:38,291 --> 00:30:40,791
ผู้ชายคนนั้นที่เอเวอรี่ส่งมาที่นี่ชื่ออะไร

390
00:30:41,291 --> 00:30:42,708
ที่บอกว่าอยากซื้อเปียโนน่ะ

391
00:30:44,666 --> 00:30:45,749
นึกแล้วเชียว

392
00:30:45,750 --> 00:30:48,749
ฉันรู้ตั้งแต่เห็นนายตอนแรกแล้ว
ฉันรู้ว่านายมีแผนบางอย่าง

393
00:30:48,750 --> 00:30:51,458
น้องชายของซัทเทอร์บอกว่าจะขายที่ดินให้ผม

394
00:30:52,625 --> 00:30:54,415
ใช่ ตอนนี้เขารอผมอยู่

395
00:30:54,416 --> 00:30:57,415
บอกผมว่าเขาให้เวลาผมสองสัปดาห์
ตอนนี้ผมได้มาส่วนหนึ่งแล้ว

396
00:30:57,416 --> 00:31:00,708
ผมขายแตงโมหมด ก็จะได้อีกส่วน

397
00:31:02,000 --> 00:31:05,000
- เราขายเปียโนนั่นได้
- ฉันจะไม่ขายเปียโนนั่น บอยวิลลี่

398
00:31:05,583 --> 00:31:08,125
ถ้านั่นคือเหตุผลที่นายมาที่นี่ละก็ ลืมไปได้เลย

399
00:31:08,625 --> 00:31:10,874
โด๊กเกอร์ แล้วเจอกันค่ะ

400
00:31:10,875 --> 00:31:14,540
บอยวิลลี่เก่งแต่ปาก ไม่ต้องสนใจเขาหรอก

401
00:31:14,541 --> 00:31:17,415
ถ้าเขามาที่นี่คิดว่าจะขายเปียโนนั่น

402
00:31:17,416 --> 00:31:19,375
เขาก็มาที่นี่เสียเวลาเปล่า

403
00:31:29,083 --> 00:31:31,708
เร็วเข้า ไลมอน
พร้อมจะไปขายแตงโมพวกนี้หรือยัง

404
00:31:45,458 --> 00:31:47,541
เร็วเข้า เดินเร็วๆ หน่อย

405
00:31:49,666 --> 00:31:50,666
สวัสดี อัล

406
00:32:02,625 --> 00:32:03,625
ไลมอน

407
00:32:04,125 --> 00:32:05,290
เวร

408
00:32:05,291 --> 00:32:06,500
เบรกใช้ไม่ได้

409
00:32:08,708 --> 00:32:10,458
- แล้วเจอกัน!
- เฮ้ย!

410
00:32:22,666 --> 00:32:25,832
เฮ้ย! เบรกใช้ได้แล้ว

411
00:32:25,833 --> 00:32:28,583
(ไคลด์สบาร์)

412
00:32:40,916 --> 00:32:43,249
งั้นผีแห่งเยลโลว์ด็อกก็ฆ่าซัทเทอร์

413
00:32:43,250 --> 00:32:46,499
และเบอร์นีซบอกว่าเธอเห็นผีของเขา

414
00:32:46,500 --> 00:32:47,666
มานี่สิ ไอ้น้อง

415
00:32:49,750 --> 00:32:52,165
ฉันจะบอกให้นะ ถ้าฉันเห็นผีซัทเทอร์

416
00:32:52,166 --> 00:32:54,958
ฉันจะเผ่นแน่บแบบติดล้อเลย

417
00:32:55,583 --> 00:32:56,500
ไวน์นิ่งบอย

418
00:32:59,000 --> 00:33:03,000
นายมาจากไหน ไปไหนมา
ฉันรู้ว่านายอยากดื่มอีกแก้ว

419
00:33:04,708 --> 00:33:06,208
นายก็รู้ว่าคลีโอธาตายแล้ว

420
00:33:06,875 --> 00:33:11,500
ฉันได้ข่าวเรื่องนั้นตอนไปที่นั่นครั้งก่อน
เสียใจที่ได้ยินแบบนั้น

421
00:33:12,291 --> 00:33:16,000
เพื่อนคนหนึ่งของเธอเขียนมาบอกฉัน
ฉันไม่เคยรู้เลยว่าเธอป่วย

422
00:33:16,541 --> 00:33:19,333
พวกเขาตอกตะปูปิดโลงเธอแล้วตอนที่ฉันได้ข่าว

423
00:33:19,958 --> 00:33:22,750
คลีโอธาเป็นคนนิสัยดีจริงๆ

424
00:33:23,250 --> 00:33:26,915
ให้ตายสิ ผู้หญิงคนนั้นเยี่ยมจริงๆ
ฉันเคยขอบคุณพระเจ้าด้วย

425
00:33:26,916 --> 00:33:29,415
มีหลายคืนที่ฉันนั่งมองย้อนชีวิตฉัน

426
00:33:29,416 --> 00:33:31,875
พูดว่า "ฉันมีคลีโอธา"

427
00:33:33,083 --> 00:33:36,540
ตอนที่ดูเหมือนฉันไม่มีอะไรอีกแล้ว
ฉันพูดว่า "ขอบคุณพระเจ้า"

428
00:33:36,541 --> 00:33:38,166
"อย่างน้อยฉันก็มีเธอ"

429
00:33:40,041 --> 00:33:44,083
ชีวิตฉันถ้ามีอะไรดีอยู่บ้าง

430
00:33:45,291 --> 00:33:47,708
ก็คือการที่ฉันได้รู้จักผู้หญิงดีๆ คนหนึ่ง

431
00:33:51,833 --> 00:33:54,333
ความคิดแบบนี้เคยทําให้ฉันทนมีชีวิตอยู่ต่อไป

432
00:33:56,416 --> 00:33:57,665
เจ้างั่งเอ๊ย

433
00:33:57,666 --> 00:33:59,458
โอย ให้ตายสิ

434
00:34:00,916 --> 00:34:03,290
ดูนี่สิ เราพูดถึงอาอยู่เลย

435
00:34:03,291 --> 00:34:05,874
โด๊กเกอร์บอกว่า
อาขนเงินเป็นกระสอบออกไปจากที่นี่

436
00:34:05,875 --> 00:34:07,915
ผมบอกเขาว่าเราจะไม่เจออาอีก
จนกว่าอาจะถังแตก

437
00:34:07,916 --> 00:34:10,666
หมายความว่าไงถังแตก ฉันมีเงินเต็มกระเป๋า

438
00:34:14,000 --> 00:34:17,165
โด๊กเกอร์บอกว่าเบอร์นีซขออาสามดอลลาร์
อาโกรธแล้วก็ไป

439
00:34:17,166 --> 00:34:19,832
เบอร์นีซพยายามควบคุมมากเกินไป
ฉันถึงได้ไป

440
00:34:19,833 --> 00:34:21,707
มันไม่เกี่ยวกับเงินสามดอลลาร์หรอก

441
00:34:21,708 --> 00:34:24,582
ไวน์นิ่งบอย อามาจากไหน ไปไหนมา

442
00:34:24,583 --> 00:34:26,332
ฉันไปอยู่ที่แคนซัสซิตี

443
00:34:26,333 --> 00:34:28,582
จําไลมอนได้ไหม ไลมอน แจ็คสัน

444
00:34:28,583 --> 00:34:31,166
จําได้ ฉันเคยรู้จักพ่อเขา

445
00:34:32,333 --> 00:34:36,915
อาไปเอาเงินพวกนั้นมาจากไหน
โด๊กเกอร์บอกว่าอาไปพร้อมเงินเป็นกระสอบ

446
00:34:36,916 --> 00:34:38,207
แบ่งให้เราใช้บ้างสิ

447
00:34:38,208 --> 00:34:40,416
ฉันกะว่าจะมาขอนายสักห้าดอลลาร์

448
00:34:41,666 --> 00:34:43,124
โด๊กเกอร์เล่าเรื่องซัทเทอร์ให้ฟังรึเปล่า

449
00:34:43,125 --> 00:34:46,457
ผีแห่งเยลโลว์ด็อกฆ่าเขา
เมื่อราวๆ สามสัปดาห์ก่อน

450
00:34:46,458 --> 00:34:50,332
เบอร์นีซถึงกับเห็นผีเขามาหาข้างบนนี่

451
00:34:50,333 --> 00:34:54,332
เฮ่ ซัทเทอร์! ไวน์นิ่งบอยอยู่ที่นี่ มาดื่มกันเถอะ

452
00:34:54,333 --> 00:34:56,957
ผีแห่งเยลโลว์ด็อกฆ่าคนไปกี่คนแล้ว

453
00:34:56,958 --> 00:35:00,666
น่าจะราวๆ เก้าหรือสิบ
สิบเอ็ดหรือไม่ก็สิบสอง ไม่รู้สิ

454
00:35:01,958 --> 00:35:05,040
เบอร์นีซไม่เชื่อเรื่องผีแห่งเยลโลว์ด็อก

455
00:35:05,041 --> 00:35:07,207
เธอไม่ต้องเชื่อหรอก

456
00:35:07,208 --> 00:35:10,582
ไปถามพวกคนขาวในซันฟลาวเวอร์เคาน์ตีสิ
ว่าพวกเขาเชื่อไหม

457
00:35:10,583 --> 00:35:13,124
ไปถามซัทเทอร์สิว่าเขาเชื่อไหม

458
00:35:13,125 --> 00:35:14,999
ฉันไม่สนหรอกว่าเบอร์นีซจะเชื่อไหม

459
00:35:15,000 --> 00:35:18,957
เบอร์นีซไม่เชื่อในอะไรทั้งนั้น
เธอแค่คิดว่าเธอเชื่อ

460
00:35:18,958 --> 00:35:20,291
อย่าไปว่าเบอร์นีซเลย

461
00:35:23,625 --> 00:35:26,291
โด๊กเกอร์ ขอเหล้าดื่มหน่อยสิ
ทีไวน์นิ่งบอยยังได้ดื่มเลย

462
00:35:32,791 --> 00:35:35,999
ไวน์นิ่งบอย ไปทําอะไรที่แคนซัสซิตี
ที่นั่นมีอะไรเหรอ

463
00:35:36,000 --> 00:35:40,707
ใช่ ได้ยินว่ามีผู้หญิงสวยๆ ในแคนซัสซิตี

464
00:35:40,708 --> 00:35:43,165
ผมอยากไปดูให้เห็นกับตา

465
00:35:43,166 --> 00:35:45,791
ผู้หญิงที่นั่นสุดยอดจริงๆ

466
00:35:46,583 --> 00:35:51,165
นายนั่งดื่มเหล้าของฉันที่นี่
จ่ายมาหนึ่งดอลลาร์ด้วย

467
00:35:51,166 --> 00:35:53,082
อาแค่แสดงความเป็นเจ้าบ้านนะ

468
00:35:53,083 --> 00:35:55,500
ผมรู้ว่าผมไม่ต้องจ่ายในฐานะแขก

469
00:35:56,000 --> 00:35:59,832
โด๊กเกอร์บอกว่านายกับไลมอน
เคยเป็นนักโทษทํางานที่ไร่พาร์ชแมน

470
00:35:59,833 --> 00:36:01,540
ฉันก็เคยไปทําที่นั่นเหมือนกัน

471
00:36:01,541 --> 00:36:05,207
ผมกับไลมอนขนไม้ให้จิม มิลเลอร์

472
00:36:05,208 --> 00:36:07,125
แล้วเก็บไว้ขายเองนิดหน่อย

473
00:36:08,125 --> 00:36:09,833
ตอนนั้นแหละที่ครอว์ลี่ถูกฆ่า

474
00:36:13,333 --> 00:36:15,333
พวกเขาซุ่มโจมตีเราตรงนั้น

475
00:36:16,666 --> 00:36:20,415
ผมกับบอยวิลลี่หนีรอด แต่เชอรีฟจับเราได้

476
00:36:20,416 --> 00:36:22,415
บอกว่าเราขโมยไม้

477
00:36:22,416 --> 00:36:23,999
พวกเขายิงผมที่ท้อง

478
00:36:24,000 --> 00:36:26,291
ตอนนี้พวกเขาล่าตัวไลมอนอยู่

479
00:36:26,791 --> 00:36:28,832
พวกนั้นเคยจับเขาเข้าคุกเพราะไม่ทํางาน

480
00:36:28,833 --> 00:36:31,249
ปรับผม 100 ดอลลาร์

481
00:36:31,250 --> 00:36:33,749
คุณสโตวอลล์มาจ่ายเงิน 100 ดอลลาร์ให้

482
00:36:33,750 --> 00:36:37,790
แล้วผู้พิพากษาบอกว่าผมต้องทํางานให้เขา
เพื่อชดใช้เงิน 100 ดอลลาร์

483
00:36:37,791 --> 00:36:41,208
พอสโตวอลล์หันหลังให้ ไลมอนก็หายไปแล้ว

484
00:36:42,208 --> 00:36:45,207
ผมบอกบอยวิลลี่ว่าจะอยู่ที่นี่
ผมจะไม่กลับไปกับเขา

485
00:36:45,208 --> 00:36:48,458
ไม่มีใครบังคับให้นายกลับไป อยากทําอะไรก็เชิญ

486
00:36:48,958 --> 00:36:51,832
ฉันจะกลับไปกับนาย ฉันกําลังไปที่นั่น

487
00:36:51,833 --> 00:36:54,290
นายจะขึ้นรถไฟไปไหม ฉันจะขึ้นรถไฟไป

488
00:36:54,291 --> 00:36:56,333
อยู่ที่นี่ผู้คนดีกับนายมากกว่านะ

489
00:36:56,875 --> 00:36:58,957
ฉันไม่ห่วงหรอกว่าใครจะทํากับฉันไม่ดี

490
00:36:58,958 --> 00:37:01,249
เรายอมให้คนทําไม่ดีกับเรา
พวกเขาก็ทําไม่ดีกับเรา

491
00:37:01,250 --> 00:37:03,749
พวกเขาทําไม่ดีกับผม ผมก็ทําไม่ดีตอบ

492
00:37:03,750 --> 00:37:06,124
ผมกับคนขาวไม่มีอะไรแตกต่างกัน

493
00:37:06,125 --> 00:37:10,082
เพราะงั้นนายถึงได้จะไปลงเอย
อยู่ที่ไร่พาร์ชแมนไง

494
00:37:10,083 --> 00:37:14,124
ฉันไม่ได้คิดถึงไร่พาร์ชแมน
นายอาจได้กลับไปที่นั่นก่อนฉันด้วยซ้ํา

495
00:37:14,125 --> 00:37:16,165
พวกเขาให้เราทํางานที่นั่นหนักเกินไป

496
00:37:16,166 --> 00:37:19,207
กําจัดวัชพืชและขุดดิน และก็โค่นต้นไม้

497
00:37:19,208 --> 00:37:20,415
ผมไม่ชอบมันเลย

498
00:37:20,416 --> 00:37:23,457
ไม่มีใครชอบงานที่ไร่พาร์ชแมนหรอก

499
00:37:23,458 --> 00:37:26,374
บอกเขาสิ คนเดียวที่ชอบงานที่นั่นคือคนเสิร์ฟน้ํา

500
00:37:26,375 --> 00:37:30,290
ถ้าเขาไม่ชอบงานของตัวเอง ก็วางถังน้ําลงซะ

501
00:37:30,291 --> 00:37:32,166
พวกเขาก็บอกไลมอนแบบนั้น

502
00:37:33,166 --> 00:37:34,582
พวกเขาให้ไลมอนเสิร์ฟน้ํา

503
00:37:34,583 --> 00:37:37,082
และทุกคนก็โกรธเขาเพราะเขาขี้เกียจ

504
00:37:37,083 --> 00:37:38,458
ก็น้ํานั่นมันหนักนี่

505
00:37:40,250 --> 00:37:44,083
ไลมอนร้องเพลงอยู่ที่นั่น พูดเรื่อง...

506
00:37:44,666 --> 00:37:49,250
โอ้ พระเจ้า เบอร์ต้า

507
00:37:50,208 --> 00:37:54,041
โอ้ พระเจ้า สาวน้อย โออา

508
00:37:54,541 --> 00:37:58,625
พระเจ้า เบอร์ต้า

509
00:37:59,375 --> 00:38:03,083
โอ้ พระเจ้า สาวน้อย

510
00:38:03,833 --> 00:38:09,916
แต่งงานไปซะ ไม่ต้องรอฉันนะ โออา

511
00:38:10,458 --> 00:38:16,500
แต่งงานไปซะ ไม่ต้องรอฉันนะ

512
00:38:17,083 --> 00:38:22,333
อาจไม่ต้องการเธอแล้ว
เมื่อฉันเป็นอิสระ โออา

513
00:38:23,041 --> 00:38:28,415
อาจไม่ต้องการเธอแล้ว
เมื่อฉันเป็นอิสระ

514
00:38:28,416 --> 00:38:31,041
โด๊กเกอร์ เร็วเข้า โด๊กเกอร์
อาก็รู้จักเพลงนี้

515
00:38:31,791 --> 00:38:34,500
โอ้ พระเจ้า สาวน้อย โออา

516
00:38:35,000 --> 00:38:37,666
โอ้ พระเจ้า เบอร์ต้า

517
00:38:38,166 --> 00:38:40,916
พระเจ้า สาวน้อย

518
00:38:41,416 --> 00:38:47,332
ยกมันให้สูงขึ้น แล้วทิ้งมันลงมา โออา

519
00:38:47,333 --> 00:38:53,208
ยกมันให้สูงขึ้น แล้วทิ้งมันลงมา

520
00:38:53,708 --> 00:38:59,290
ไม่รู้ความแตกต่าง ยามพระอาทิตย์ตกดิน โออา

521
00:38:59,291 --> 00:39:05,250
ไม่รู้ความแตกต่าง ยามพระอาทิตย์ตกดิน

522
00:39:05,958 --> 00:39:10,833
เบอร์ต้าอยู่ในเมริเดียน
เธออยู่อย่างสุขสบาย โออา

523
00:39:11,916 --> 00:39:17,040
เบอร์ต้าอยู่ในเมริเดียน เธออยู่อย่างสุขสบาย

524
00:39:17,041 --> 00:39:22,333
เบอร์ต้าอยู่ในเมริเดียน
เธออยู่อย่างสุขสบาย โออา

525
00:39:23,041 --> 00:39:28,749
ส่วนฉันอยู่ที่พาร์ชแมน ต้องทํางานหรือไม่ก็ไปซะ

526
00:39:28,750 --> 00:39:31,541
โอ้ อัลเบอร์ต้า

527
00:39:32,125 --> 00:39:34,625
โอ้ พระเจ้า สาวน้อย โออา

528
00:39:35,125 --> 00:39:37,666
โอ้ พระเจ้า เบอร์ต้า

529
00:39:38,250 --> 00:39:41,041
โอ้ พระเจ้า สาวน้อย

530
00:39:41,708 --> 00:39:47,000
เมื่อเธอแต่งงาน
แต่งงานกับคนงานรถไฟ โออา

531
00:39:47,750 --> 00:39:52,708
เมื่อเธอแต่งงาน แต่งงานกับคนงานรถไฟ

532
00:39:53,250 --> 00:39:58,041
เมื่อเธอแต่งงาน
แต่งงานกับคนงานรถไฟ โออา

533
00:39:58,541 --> 00:40:03,665
และทุกวันอาทิตย์ เงินจะอยู่ในมือเธอ

534
00:40:03,666 --> 00:40:06,500
มันจะอยู่ในมือเธอ โออา

535
00:40:07,000 --> 00:40:09,458
มันจะอยู่ในมือเธอ

536
00:40:10,166 --> 00:40:15,208
และทุกวันอาทิตย์ เงินจะอยู่ในมือเธอ

537
00:40:15,708 --> 00:40:18,291
โอ้ พระเจ้า เบอร์ต้า

538
00:40:18,958 --> 00:40:20,958
โอ้ พระเจ้า สาวน้อย โออา

539
00:40:21,833 --> 00:40:24,250
โอ้ พระเจ้า เบอร์ต้า

540
00:40:25,125 --> 00:40:28,541
โอ้ พระเจ้า สาวน้อย

541
00:40:29,166 --> 00:40:31,958
โอ้ เออ

542
00:40:40,916 --> 00:40:42,500
โด๊กเกอร์ชอบท่อนนั้น

543
00:40:44,000 --> 00:40:45,708
เขาชอบท่อนที่พูดถึงคนงานรถไฟ

544
00:40:49,041 --> 00:40:53,583
โด๊กเกอร์ร้องเหมือนแทงเกิลอาย
เขาร้องเพลงไม่เป็น

545
00:40:58,333 --> 00:41:01,833
โด๊กเกอร์ คนที่พาร์ชแมนยังพูดถึงอาอยู่เลย

546
00:41:03,791 --> 00:41:06,458
พวกเขาถามผมว่า
"นายเป็นหลานของโด๊กเกอร์บอยเหรอ"

547
00:41:08,875 --> 00:41:10,125
ผมตอบว่า "ใช่"

548
00:41:11,291 --> 00:41:12,791
"ผมกับเขาเป็นครอบครัวเดียวกัน"

549
00:41:19,583 --> 00:41:23,250
พวกเขาดูแลผมดีเลย พอผมบอกพวกเขาว่า
"นั่นอาผมเอง"

550
00:41:27,083 --> 00:41:30,375
ฉันไม่อยากเจอคนดําพวกนั้นอีกแล้ว

551
00:41:39,583 --> 00:41:41,125
ผมก็ไม่อยากเจอพวกเขาเหมือนกัน

552
00:41:55,541 --> 00:41:56,541
นี่ ไวน์นิ่งบอย

553
00:41:57,875 --> 00:42:01,375
เล่นเปียโนหน่อย เถอะน่า อาเป็นนักเปียโนนี่

554
00:42:01,875 --> 00:42:04,832
เล่นเปียโนหน่อย เร็วเข้า
ไลมอนอยากฟังอาเล่น

555
00:42:04,833 --> 00:42:06,541
ฉันเลิกเล่นเปียโนนั่นแล้ว

556
00:42:07,583 --> 00:42:11,125
สิ่งที่ดีที่สุดที่เคยเกิดขึ้นกับฉัน
คือกําจัดเปียโนนั่นได้

557
00:42:11,958 --> 00:42:14,915
เปียโนนั้นใหญ่มากและฉันต้องขนมันไปด้วยตลอด

558
00:42:14,916 --> 00:42:16,750
ฉันไม่อยากให้ใครเป็นแบบนั้น

559
00:42:18,166 --> 00:42:21,500
นายคิดว่ามีแต่เรื่องสนุกที่เป็นดาราบันทึกเสียง

560
00:42:22,791 --> 00:42:26,332
ต้องขนเปียโนนั่นไปทั่ว และฉันก็ช้าลง

561
00:42:26,333 --> 00:42:27,540
ช้ามากๆ เลย

562
00:42:27,541 --> 00:42:31,583
โลกผ่านหน้าฉันไป แต่ฉันเดินไปทั่วกับเปียโนนั่น

563
00:42:32,916 --> 00:42:36,208
สามสี่ปีแรก มันสนุกดี

564
00:42:37,250 --> 00:42:39,499
ดื่มวิสกี้เท่าไหร่ก็ไม่พอ

565
00:42:39,500 --> 00:42:42,374
มีผู้หญิงกี่คนก็ไม่พอ

566
00:42:42,375 --> 00:42:46,375
ให้ตายสิ เล่นเปียโนนั่นเท่าไหร่ก็ไม่เคยเหนื่อย

567
00:42:48,791 --> 00:42:50,708
แต่มันเป็นแบบนั้นได้ไม่นาน

568
00:42:52,000 --> 00:42:55,499
วันหนึ่งพอเงยหน้าขึ้นมอง แล้วก็รู้สึกเกลียดวิสกี้

569
00:42:55,500 --> 00:43:00,416
เกลียดผู้หญิง และก็เกลียดเปียโน

570
00:43:02,666 --> 00:43:04,041
แต่นายทําได้แค่นั้น

571
00:43:04,916 --> 00:43:06,250
ทําอะไรอย่างอื่นไม่เป็นแล้ว

572
00:43:07,000 --> 00:43:09,416
ทําเป็นอยู่อย่างเดียวคือเล่นเปียโน

573
00:43:10,833 --> 00:43:12,125
ตอนนี้ฉันเป็นใคร

574
00:43:13,416 --> 00:43:15,666
ฉันเป็นฉันหรือเป็นนักเปียโน

575
00:43:19,208 --> 00:43:22,249
บางครั้งมันก็ดูเหมือนสิ่งเดียวที่ต้องทํา
คือยิงนักเปียโนคนนั้น

576
00:43:22,250 --> 00:43:24,583
เพราะเขาเป็นต้นเหตุปัญหาทั้งหมดที่ฉันมีอยู่

577
00:43:28,041 --> 00:43:30,625
นายจะทํายังไง
เมื่อปัญหาของนายเป็นเหมือนของฉัน

578
00:43:34,250 --> 00:43:35,875
ถ้าผมเล่นเป็น...

579
00:43:37,958 --> 00:43:39,000
ผมคงจะเล่น

580
00:43:41,583 --> 00:43:43,583
เปียโนนั่นสวยจัง

581
00:43:45,208 --> 00:43:47,249
ถ้ามันอยู่กับผม ผมคงขายไปแล้ว

582
00:43:47,250 --> 00:43:49,625
เว้นแต่ผมจะเล่นเป็นเหมือนไวน์นิ่งบอย

583
00:43:50,416 --> 00:43:51,957
เปียโนนั่นคงขายได้ราคาดีแน่

584
00:43:51,958 --> 00:43:53,832
ฉันจะบอกอะไรให้นะ

585
00:43:53,833 --> 00:43:55,374
ไลมอนไม่รู้เรื่องนี้

586
00:43:55,375 --> 00:43:56,874
แต่ฉันจะบอกให้ว่า

587
00:43:56,875 --> 00:44:00,582
ทําไมฉันกับไวน์นิ่งบอยถึงพูดว่า
เบอร์นีซไม่ขายเปียโนนั่นแน่

588
00:44:00,583 --> 00:44:03,790
เธอไม่ต้องขายมัน ผมจะขายมันเอง

589
00:44:03,791 --> 00:44:06,624
เบอร์นีซไม่ได้มีสิทธิ์ในเปียโนนั่นมากไปกว่าผม

590
00:44:06,625 --> 00:44:08,958
ฉันกําลังคุยกับเขาอยู่

591
00:44:09,958 --> 00:44:12,041
ให้ฉันคุยกับเขาก่อน

592
00:44:22,166 --> 00:44:26,458
ทีนี้ เพื่อที่จะเข้าใจว่าทําไมเราถึงพูดแบบนั้น
เพื่อที่จะเข้าใจเรื่องเปียโนหลังนี้

593
00:44:27,083 --> 00:44:29,166
เราต้องย้อนเวลากลับไปยังยุคทาส

594
00:44:29,750 --> 00:44:33,165
ชายที่ชื่อโรเบิร์ต ซัทเทอร์
เป็นเจ้าของครอบครัวเรา

595
00:44:33,166 --> 00:44:35,665
นั่นคือปู่ของซัทเทอร์ ใช่แล้ว

596
00:44:35,666 --> 00:44:38,874
คนที่ชื่อโจเอล โนแลนเดอร์เป็นเจ้าของเปียโน

597
00:44:38,875 --> 00:44:41,541
เขาเป็นหนึ่งในพี่น้องโนแลนเดอร์จากจอร์เจีย

598
00:44:42,041 --> 00:44:45,874
มันเป็นวันครบรอบแต่งงานของซัทเทอร์
และเขาอยากซื้อบางอย่างให้เมียเขา

599
00:44:45,875 --> 00:44:48,374
เธอชื่อคุณโอฟีเลีย

600
00:44:48,375 --> 00:44:50,832
เขาอยากซื้อของขวัญวันครบรอบแต่งงานให้เธอ

601
00:44:50,833 --> 00:44:53,916
แต่มีปัญหาตรงที่เขาไม่มีเงิน

602
00:44:54,500 --> 00:44:57,458
แต่เขามีนิโกรอยู่หลายคน

603
00:44:59,625 --> 00:45:01,499
เขาเลยถามคุณโนแลนเดอร์

604
00:45:01,500 --> 00:45:05,666
ว่าเขายอมแลกเปียโนหลังนี้
กับนิโกรของเขาไหม

605
00:45:06,166 --> 00:45:09,540
บอกเขาว่าจะให้นิโกรหนึ่งคนครึ่ง

606
00:45:09,541 --> 00:45:10,957
เขาพูดแบบนั้น

607
00:45:10,958 --> 00:45:14,500
บอกว่าเขาจะได้ผู้ใหญ่หนึ่งคนกับเด็กอีกหนึ่งคน

608
00:45:15,125 --> 00:45:19,791
คุณโนแลนเดอร์เห็นด้วย
แต่เขาพูดว่าเขาต้องเป็นคนเลือก

609
00:45:30,458 --> 00:45:33,708
ซัทเทอร์จึงให้นิโกรมายืนเรียงแถว

610
00:45:36,250 --> 00:45:39,500
แล้วคุณโนแลนเดอร์ก็ตรวจดูพวกเขา

611
00:45:46,666 --> 00:45:50,083
และจากนิโกรทั้งหมดนั้น เขาเลือกย่าฉัน

612
00:45:51,333 --> 00:45:53,374
เธอชื่อเบอร์นีซ เหมือนเบอร์นีซ

613
00:45:53,375 --> 00:45:56,415
- มากับฉัน ยัยแก่ พาลูกชายมาด้วย
- ไม่!

614
00:45:56,416 --> 00:45:57,749
- มากับฉัน
- ไม่!

615
00:45:57,750 --> 00:46:01,458
แล้วเขาก็เลือกพ่อฉัน
ตอนที่เขายังเป็นแค่เด็กอายุเก้าขวบ

616
00:46:02,041 --> 00:46:03,415
พวกเขาแลกเปลี่ยนกัน

617
00:46:03,416 --> 00:46:06,624
และคุณโอฟีเลียก็มีความสุขมากกับเปียโนหลังนี้

618
00:46:06,625 --> 00:46:10,540
สิ่งเดียวที่เธอทําคือเล่นเปียโนหลังนี้

619
00:46:10,541 --> 00:46:15,332
ตื่นแต่เช้า แต่งตัวสวยเช้ง
แล้วก็นั่งเล่นเปียโนนั่น

620
00:46:15,333 --> 00:46:18,333
เอาละ เวลาผ่านไป

621
00:46:19,125 --> 00:46:21,165
คุณโอฟีเลียคงคิดถึงย่าฉัน

622
00:46:21,166 --> 00:46:24,790
เช่น อาหารที่เธอทํา
การทําความสะอาดบ้าน การคุยกับเธอ

623
00:46:24,791 --> 00:46:27,874
และเธอก็คิดถึงที่พ่อฉันอยู่ด้วย
คอยไปหยิบของโน่นนี่มาให้เธอ

624
00:46:27,875 --> 00:46:32,874
เธอเลยถามว่าขอแลกเปียโนนั่น

625
00:46:32,875 --> 00:46:34,665
กับนิโกรของเธอคืนได้ไหม

626
00:46:34,666 --> 00:46:38,165
คุณโนแลนเดอร์บอกว่า "ไม่ได้"
แลกกันแล้วก็แลกกันเลย

627
00:46:38,166 --> 00:46:41,707
เขากับซัทเทอร์ทะเลาะกันใหญ่โต

628
00:46:41,708 --> 00:46:45,249
และคุณโอฟีเลียก็นอนป่วยอยู่บนเตียง
เธอไม่ยอมลุกขึ้นมาในตอนเช้า

629
00:46:45,250 --> 00:46:48,333
ตอนนั้นเองที่ซัทเทอร์เรียกปู่ของเราไปที่บ้าน

630
00:46:48,833 --> 00:46:51,082
ปู่ของเราชื่อบอยวิลลี่

631
00:46:51,083 --> 00:46:53,582
เหมือนบอยวิลลี่ที่ถูกตั้งชื่อตามปู่ของเขา

632
00:46:53,583 --> 00:46:57,290
แต่คนเรียกเขาว่าวิลลี่บอย

633
00:46:57,291 --> 00:46:59,666
ตอนนั้นเขาเป็นช่างไม้

634
00:47:02,958 --> 00:47:05,958
เขาทําทุกอย่างที่คนต้องการได้จากไม้

635
00:47:07,625 --> 00:47:10,999
พวกคนขาวแถวนั้น
เคยให้เขาไปทําสิ่งต่างๆ ให้พวกเขา

636
00:47:11,000 --> 00:47:13,583
และพวกเขาก็จ่ายให้คุณซัทเทอร์เยอะมาก

637
00:47:15,791 --> 00:47:19,874
เพราะทุกอย่างที่ปู่ฉันทํา คุณซัทเทอร์เป็นเจ้าของ

638
00:47:19,875 --> 00:47:21,582
เพราะเขาเป็นเจ้าของปู่ฉัน

639
00:47:21,583 --> 00:47:25,790
นั่นเป็นเหตุผลที่คุณโนแลนเดอร์
เสนอซื้อเขาเพื่อให้ครอบครัวอยู่ด้วยกัน

640
00:47:25,791 --> 00:47:27,165
แต่ซัทเทอร์ไม่ยอมขายเขา

641
00:47:27,166 --> 00:47:30,541
บอกคุณโนแลนเดอร์ว่าเขามีเงินไม่พอซื้อเขา

642
00:47:31,041 --> 00:47:32,624
ฉันเล่าถูกต้องไหม ไวน์นิ่งบอย

643
00:47:32,625 --> 00:47:33,958
เล่าถูกต้องแล้ว

644
00:47:34,875 --> 00:47:36,832
ซัทเทอร์เรียกปู่ฉันไปที่บ้าน

645
00:47:36,833 --> 00:47:40,749
และบอกให้เขาแกะสลักรูปย่ากับพ่อฉัน

646
00:47:40,750 --> 00:47:42,957
บนเปียโนให้คุณโอฟีเลีย

647
00:47:42,958 --> 00:47:44,291
แล้วเขาก็ทําให้

648
00:47:46,166 --> 00:47:47,125
เห็นนั่นไหม

649
00:47:48,166 --> 00:47:50,541
นั่นย่าฉัน เบอร์นีซ

650
00:47:51,791 --> 00:47:53,750
เธอหน้าตาแบบนี้เลย

651
00:47:54,333 --> 00:47:57,249
แล้วเขาก็สลักรูปพ่อฉันตอนที่พ่อฉันยังเด็ก

652
00:47:57,250 --> 00:47:58,790
ในแบบที่ปู่จําเขาได้

653
00:47:58,791 --> 00:48:01,125
ปู่แกะสลักเขาจากความทรงจํา

654
00:48:01,708 --> 00:48:04,583
เพียงแต่เขาไม่หยุดแค่นั้น

655
00:48:05,166 --> 00:48:08,916
เขาแกะสลักทั้งหมดนี้เลย

656
00:48:09,500 --> 00:48:14,957
เขาแกะสลักรูปของแม่เขา คุณแม่เอสเธอร์
กับพ่อเขา บอยชาร์ลส์

657
00:48:14,958 --> 00:48:18,707
และที่ด้านข้างตรงนี้ นั่นคือตอนที่
เขากับแม่เบอร์นีซแต่งงานกัน

658
00:48:18,708 --> 00:48:21,083
พวกเขาเรียกมันว่า "กระโดดข้ามไม้กวาด"

659
00:48:22,333 --> 00:48:25,665
เขาแกะสลักทุกอย่างที่เกิดขึ้น
กับครอบครัวเราไว้ที่ด้านข้าง

660
00:48:25,666 --> 00:48:29,291
แล้วพอซัทเทอร์เห็นเปียโนที่มีรูปสลักพวกนี้อยู่

661
00:48:30,000 --> 00:48:31,624
เขาโกรธมาก

662
00:48:31,625 --> 00:48:33,457
เขาไม่ได้ขอให้แกะสลักทั้งหมดนี้

663
00:48:33,458 --> 00:48:36,207
แต่เขาก็ทําอะไรไม่ได้

664
00:48:36,208 --> 00:48:39,707
แต่พอคุณโอฟีเลียเห็นมัน เธอตื่นเต้นมาก

665
00:48:39,708 --> 00:48:43,624
ตอนนี้เธอมีเปียโนกับนิโกรของเธอด้วย

666
00:48:43,625 --> 00:48:45,374
เธอกลับมาเล่นเปียโนต่อ

667
00:48:45,375 --> 00:48:48,915
เล่นต่อไปจนถึงวันที่เธอตาย เอาละ

668
00:48:48,916 --> 00:48:51,249
ทีนี้บอยชาร์ลส์ พี่ชายของเรา

669
00:48:51,250 --> 00:48:54,958
นั่นคือพ่อของเบอร์นีซกับบอยวิลลี่

670
00:48:55,750 --> 00:48:57,750
เขาเป็นพี่คนโตในบรรดาเราสามคนพี่น้อง

671
00:48:58,375 --> 00:49:01,291
เขาคงอายุ 57 แล้ว ถ้าเขายังมีชีวิตอยู่

672
00:49:02,000 --> 00:49:05,083
ตายในปี 1911 ตอนเขาอายุ 31 ปี

673
00:49:06,541 --> 00:49:10,749
บอยชาร์ลส์พูดถึงเปียโนนั่นตลอดเวลา

674
00:49:10,750 --> 00:49:12,790
ลืมมันไม่ได้เลย

675
00:49:12,791 --> 00:49:16,666
สองสามเดือนผ่านไป เขาก็จะพูดถึงมันอีก

676
00:49:17,458 --> 00:49:20,958
เขาพูดถึงการเอามันออกจากบ้านของซัทเทอร์

677
00:49:21,625 --> 00:49:26,041
เขาบอกว่ามันคือเรื่องราวของครอบครัวเรา

678
00:49:26,541 --> 00:49:28,374
และตราบใดที่ซัทเทอร์มีมัน

679
00:49:28,375 --> 00:49:29,665
เขาก็มีเรา

680
00:49:29,666 --> 00:49:31,750
บอกว่าเราจะยังคงเป็นทาสอยู่

681
00:49:32,625 --> 00:49:36,416
เราพยายามเกลี้ยกล่อม
ให้เขาล้มเลิกความตั้งใจ แต่ก็ไม่ได้ผล

682
00:49:37,041 --> 00:49:40,125
พอเขาเลิกพูดถึงมัน เขาก็จะเริ่มพูดอีก

683
00:49:41,583 --> 00:49:43,832
เราเห็นแล้วว่าเขาจะไม่ยอมเลิกคิดถึงมัน

684
00:49:43,833 --> 00:49:46,665
ดังนั้นวันที่ 4 กรกฎาคม ปี 1911

685
00:49:46,666 --> 00:49:50,041
ระหว่างที่ซัทเทอร์ไปปิกนิกที่เคาน์ตีจัดขึ้นทุกปี...

686
00:49:53,875 --> 00:49:56,625
ฉันกับไวน์นิ่งบอยก็ไปที่นั่นกับเขา

687
00:49:57,250 --> 00:50:01,250
แล้วเราก็เอาเปียโนหลังนี้
ออกจากบ้านของซัทเทอร์

688
00:50:05,750 --> 00:50:08,500
บอยวิลลี่อายุไม่เกินหกขวบ

689
00:50:11,000 --> 00:50:12,665
พ่อเขาตัดสินใจแล้ว

690
00:50:12,666 --> 00:50:15,874
เขาจะอยู่ต่อจนกระทั่งซัทเทอร์กลับมา

691
00:50:15,875 --> 00:50:18,333
ทําให้ดูเหมือนเขายังทํางานปกติ

692
00:50:19,250 --> 00:50:22,833
ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นตอนที่ซัทเทอร์
กลับมาบ้านและพบว่าเปียโนหายไป

693
00:50:24,083 --> 00:50:28,208
แต่มีคนไปที่บ้านบอยชาร์ลส์แล้วจุดไฟเผามัน

694
00:50:29,041 --> 00:50:31,540
เขาไม่ได้อยู่ในนั้น เขาคงเห็นพวกเขากําลังมา

695
00:50:31,541 --> 00:50:36,000
เพราะเขาวิ่งไปขึ้นรถไฟ
ขบวน 3:57 ไปเยลโลว์ด็อก

696
00:50:37,125 --> 00:50:40,166
เขาไม่รู้ว่าพวกเขาจะไปที่นั่นแล้วหยุดรถไฟ

697
00:50:41,000 --> 00:50:42,500
พวกเขาหยุดรถไฟ

698
00:50:43,416 --> 00:50:48,083
เจอบอยชาร์ลส์กับคนจรจัดสามคนในตู้รถไฟตู้หนึ่ง

699
00:50:53,250 --> 00:50:55,582
คงโกรธมากแน่ๆ เมื่อพวกเขาหาเปียโนไม่เจอ

700
00:50:55,583 --> 00:50:59,416
เพราะพวกเขาจุดไฟเผาตู้รถไฟนั่น

701
00:51:00,291 --> 00:51:01,916
ฆ่าหมดทุกคน

702
00:51:04,500 --> 00:51:06,500
ไม่มีใครรู้ว่าใครเป็นคนทํา

703
00:51:07,250 --> 00:51:10,124
บางคนบอกว่าเป็นซัทเทอร์
เพราะมันเป็นเปียโนของเขา

704
00:51:10,125 --> 00:51:12,207
บางคนบอกว่าเชอรีฟคาร์เตอร์เป็นคนทํา

705
00:51:12,208 --> 00:51:15,082
บางคนบอกว่าเอ็ด ซอนเดอร์ส
หรือไม่ก็โรเบิร์ต สมิธ

706
00:51:15,083 --> 00:51:18,500
แต่ไม่มีใครรู้แน่ชัด

707
00:51:22,291 --> 00:51:27,582
หลังจากนั้นราวๆ สองเดือน
เอ็ด ซอนเดอร์สก็ตกบ่อน้ําของเขา

708
00:51:27,583 --> 00:51:31,750
ไปที่บ่อน้ําของเขาแล้วตกลงไปโดยไม่มีเหตุผล

709
00:51:32,791 --> 00:51:37,540
มีคนบอกว่าผีของคนที่ตายในตู้รถไฟนั่น
ผลักเขาตกลงไปในบ่อน้ํา

710
00:51:37,541 --> 00:51:41,499
แล้วพวกเขาก็เริ่มเรียกผีพวกนั้นว่า
ผีแห่งเยลโลว์ด็อก

711
00:51:41,500 --> 00:51:43,625
นั่นคือจุดเริ่มต้นทั้งหมด

712
00:51:44,250 --> 00:51:47,541
ฉันกับไวน์นิ่งบอยถึงได้พูดว่า

713
00:51:48,208 --> 00:51:52,375
เบอร์นีซไม่ยอมขายเปียโนแน่

714
00:51:53,375 --> 00:51:55,833
เพราะพ่อเธอตายเพราะมัน

715
00:51:58,083 --> 00:51:59,583
ทุกอย่างนั้นมันเป็นอดีตไปแล้ว

716
00:52:03,208 --> 00:52:04,625
ถ้าพ่อผม

717
00:52:05,666 --> 00:52:11,000
เห็นว่าเขาสามารถแลกเปียโนนั่น
เพื่อจะได้มีที่ดินของตัวเองที่ไหนล่ะก็

718
00:52:12,416 --> 00:52:14,125
ตอนนี้มันคงไม่ตั้งอยู่ตรงนี้แน่

719
00:52:15,208 --> 00:52:18,250
เขาใช้เวลาทั้งชีวิตทําไร่ให้คนอื่น

720
00:52:20,250 --> 00:52:21,583
ผมจะไม่ทําแบบนั้นหรอก

721
00:52:23,416 --> 00:52:27,374
เขาทําให้ชีวิตดีขึ้นไม่ได้
เขาไม่มีอะไรให้ต่อยอด

722
00:52:27,375 --> 00:52:29,458
พ่อเขาไม่มีอะไรให้

723
00:52:30,541 --> 00:52:32,791
สิ่งเดียวที่พ่อมีให้ผม

724
00:52:33,833 --> 00:52:36,957
คือเปียโนหลังนั้น และเขาตายเพื่อให้มันกับผม

725
00:52:36,958 --> 00:52:40,374
ผมจะไม่ปล่อยให้มันตั้งอยู่เฉยๆ
โดยไม่พยายามทําอะไรกับมัน

726
00:52:40,375 --> 00:52:44,457
และถ้าเบอร์นีซไม่เข้าใจ
ผมจะขายครึ่งที่เป็นของผม

727
00:52:44,458 --> 00:52:46,124
อากับไวน์นิ่งบอยรู้ว่าผมพูดถูก

728
00:52:46,125 --> 00:52:49,999
ไม่มีใครพูดเลยว่าใครถูกใครผิด

729
00:52:50,000 --> 00:52:51,958
ฉันแค่บอกเขาเรื่องเปียโน

730
00:52:52,875 --> 00:52:58,375
ฉันกําลังบอกเขาว่าทําไมฉันกับไวน์นิ่งบอย
ถึงพูดว่าเบอร์นีซจะไม่ขายมัน

731
00:52:59,625 --> 00:53:01,458
ผมเข้าใจแล้วว่าทําไมคุณถึงพูดแบบนั้น

732
00:53:02,500 --> 00:53:05,791
ผมบอกบอยวิลลี่ว่าเขาควรอยู่ที่นี่กับผม

733
00:53:07,333 --> 00:53:08,333
นายก็อยู่สิ

734
00:53:09,375 --> 00:53:10,625
ฉันจะกลับไป

735
00:53:13,083 --> 00:53:14,958
นั่นคือสิ่งที่ฉันจะทํากับชีวิตฉัน

736
00:53:15,958 --> 00:53:18,833
ทําไมฉันต้องหัดทําอะไรที่ฉันทําไม่เป็นด้วยล่ะ

737
00:53:19,333 --> 00:53:21,208
ในเมื่อฉันทําไร่เป็นอยู่แล้ว

738
00:53:22,166 --> 00:53:23,166
นายอยู่ต่อสิ

739
00:53:24,875 --> 00:53:27,500
ไปตามทางของตัวเอง ถ้านั่นคือสิ่งที่นายอยากทํา

740
00:53:29,000 --> 00:53:31,750
ฉันจะกลับไปใช้ชีวิตในแบบที่ฉันต้องการ

741
00:53:37,000 --> 00:53:38,291
รู้ไหมว่านี่คืออะไร

742
00:53:39,666 --> 00:53:40,666
ไม่รู้ครับ

743
00:53:42,500 --> 00:53:43,707
ลูกคิดว่ามันคืออะไร

744
00:53:43,708 --> 00:53:44,791
ดิน

745
00:53:45,916 --> 00:53:47,041
ไม่ใช่ ลูกพ่อ

746
00:53:48,000 --> 00:53:49,208
นี่ไม่ใช่ดิน

747
00:53:49,708 --> 00:53:51,250
นี่คือที่ดิน

748
00:53:53,541 --> 00:53:56,041
- รู้ไหมว่ามันต่างกันยังไง
- ไม่รู้ครับ

749
00:53:57,875 --> 00:53:58,916
ดินน่ะ

750
00:54:00,208 --> 00:54:03,041
ดินจะปลิวไป หายไปกับสายลม

751
00:54:04,083 --> 00:54:05,083
แต่ที่ดิน...

752
00:54:07,250 --> 00:54:09,041
ที่ดินจะอยู่กับเราตลอดไป ลูกพ่อ

753
00:54:15,541 --> 00:54:17,500
เอาเลย จับมันดูสิ ขยํามัน

754
00:54:22,416 --> 00:54:23,416
รู้สึกไหม

755
00:54:24,583 --> 00:54:25,791
รู้สึกดีใช่ไหมล่ะ

756
00:54:44,708 --> 00:54:50,625
มีสัตว์ตัวหนึ่งเดินเข้ามาหาผม ช้าๆ แต่ตั้งใจ

757
00:54:51,250 --> 00:54:53,250
สหายของผมวิ่งหนีไปด้วยความกลัว

758
00:54:53,875 --> 00:54:55,583
ขึ้นบันไดไปเร็วๆ

759
00:54:56,958 --> 00:54:59,207
- บนต้นไม้สูงใหญ่
- นั่นมัน...

760
00:54:59,208 --> 00:55:02,290
พระเจ้า ไวน์นิ่งบอยจริงๆ เหรอเนี่ย

761
00:55:02,291 --> 00:55:03,541
ไง เบอร์นีซ

762
00:55:04,541 --> 00:55:06,374
ทุกคนวางแผนไว้หมดแล้ว

763
00:55:06,375 --> 00:55:08,874
อากับบอยวิลลี่วางแผนไว้

764
00:55:08,875 --> 00:55:11,457
ฉันไม่รู้ว่าเขาจะมาที่นี่

765
00:55:11,458 --> 00:55:14,665
ฉันกําลังจะกลับบ้าน
เลยแวะมาหาเธอกับโด๊กเกอร์ก่อน

766
00:55:14,666 --> 00:55:16,874
บอกหมอนั่นว่าเขาหิ้วเงินกระสอบนั่นไปจากที่นี่

767
00:55:16,875 --> 00:55:19,040
เราคิดว่าเขาจะไม่มีวันได้เจอไวน์นิ่งบอยอีก

768
00:55:19,041 --> 00:55:20,625
มากอดคุณตาไวน์นิ่งบอยหน่อย

769
00:55:21,458 --> 00:55:24,874
บอยวิลลี่ ฉันไม่เห็นรถนั่นจอดอยู่
คิดว่านายออกไปขายแตงโมซะอีก

770
00:55:24,875 --> 00:55:27,666
เราขายมันหมดแล้ว ขายรถไปแล้วด้วย

771
00:55:28,458 --> 00:55:31,415
ฉันไม่อยากยุ่งเรื่องของนาย
กลับไปอยู่ในที่ที่นายควรอยู่เถอะ

772
00:55:31,416 --> 00:55:34,540
ให้ตาย ผมแค่แกล้งพี่เล่นน่ะ
แกล้งหน่อยไม่ได้หรือไง

773
00:55:34,541 --> 00:55:36,207
ไวน์นิ่งบอย มาถึงที่นี่เมื่อไหร่

774
00:55:36,208 --> 00:55:38,750
สักพักได้แล้ว ฉันนั่งรถไฟมาจากแคนซัสซิตี

775
00:55:39,250 --> 00:55:42,125
หนูขอไปเปลี่ยนชุดก่อนนะ
แล้วจะทําอาหารให้กิน

776
00:55:42,750 --> 00:55:44,040
ฟังดูเข้าท่าดี

777
00:55:44,041 --> 00:55:47,041
เร็วเข้า มารีธา ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าซะ
ก่อนที่ลูกจะทํามันสกปรก

778
00:55:47,541 --> 00:55:50,124
มารีธาโตขึ้นเยอะเลย ว่าไหมโด๊กเกอร์

779
00:55:50,125 --> 00:55:54,375
และก็สวยไม่เบาเลยด้วย
ไม่ยักรู้ว่าครอว์ลี่จะมีลูกสาวสวยได้

780
00:55:55,458 --> 00:56:00,082
นี่ ไลมอน ไปที่ด้านโน้นของเปียโนนี่ซิ
ฉันจะดูอะไรหน่อย

781
00:56:00,083 --> 00:56:03,583
- บอยวิลลี่ ทําอะไรน่ะ
- ผมอยากดูว่าเปียโนนี่หนักแค่ไหน

782
00:56:05,208 --> 00:56:06,374
ไปตรงนั้นเร็ว ไลมอน

783
00:56:06,375 --> 00:56:09,999
เลิกยุ่งกับเปียโนนั่นได้แล้ว
แกไม่ได้ขายมันหรอก

784
00:56:10,000 --> 00:56:12,124
พอผมขายแตงโมพวกนั้นหมด

785
00:56:12,125 --> 00:56:15,332
- ฉันมีสิทธิ์ออกความเห็นเรื่องนี้
- นี่เปียโนของพ่อผม

786
00:56:15,333 --> 00:56:17,958
เขาไม่ได้เอามันมาคนเดียว
ฉันกับโด๊กเกอร์ช่วยเขา

787
00:56:19,166 --> 00:56:20,458
เขาตายคนเดียว

788
00:56:21,500 --> 00:56:23,208
ตอนนั้นอากับโด๊กเกอร์อยู่ที่ไหน

789
00:56:24,416 --> 00:56:26,040
อย่ามาห้ามผมยุ่งกับเปียโนนี่

790
00:56:26,041 --> 00:56:28,874
นี่คือเปียโนของผมกับเบอร์นีซ
ผมพูดถูกไหม โด๊กเกอร์

791
00:56:28,875 --> 00:56:31,249
ใช่ แกพูดถูก

792
00:56:31,250 --> 00:56:33,040
ไลมอน มาดูกันว่าเราจะยกมันไหวไหม

793
00:56:33,041 --> 00:56:36,208
จับให้แน่นๆ แล้วยกขึ้นจากฝั่งนายนะ มาเร็ว

794
00:56:44,708 --> 00:56:46,083
- พร้อมไหม
- พร้อม

795
00:56:50,041 --> 00:56:51,125
ยก

796
00:57:11,250 --> 00:57:12,332
คิดว่าไง

797
00:57:12,333 --> 00:57:16,375
มันหนักนะ พอยกไหว แต่มันจะไม่ง่ายเลย

798
00:57:17,833 --> 00:57:19,333
ฉันว่ามันไม่หนักเท่าไหร่

799
00:57:20,625 --> 00:57:22,625
โอเค ยกกลับไปไว้ที่เดิม

800
00:57:43,333 --> 00:57:44,333
บอยวิลลี่

801
00:57:45,333 --> 00:57:47,874
นายล้อเล่นกับฉันบ่อยเกินไปแล้ว

802
00:57:47,875 --> 00:57:50,207
พระเจ้าจะรับวิญญาณนาย สัปเหร่อจะแต่งศพนาย

803
00:57:50,208 --> 00:57:52,041
ยกเปียโนกลับไปไว้ตรงนั้น

804
00:57:53,916 --> 00:57:55,833
ผมพยายามซื้อที่ดินอยู่นะพี่

805
00:57:56,416 --> 00:57:58,665
ไวน์นิ่งบอย อยากให้หนูทําพอร์คชอปให้กินไหม

806
00:57:58,666 --> 00:58:00,207
ฟังดูเข้าท่านี่

807
00:58:00,208 --> 00:58:02,833
จะบอกให้นะว่าผมมองมันยังไง

808
00:58:04,708 --> 00:58:06,999
พ่อบอยชาร์ลส์เอาเปียโนนั่นมาไว้ในบ้าน

809
00:58:07,000 --> 00:58:09,875
ตอนนี้ผมควรจะต่อยอดสิ่งที่พวกเขาทิ้งไว้ให้ผม

810
00:58:10,500 --> 00:58:13,165
ปล่อยมันตั้งไว้เฉยๆ แบบนี้มันไร้ประโยชน์

811
00:58:13,166 --> 00:58:16,791
นั่นก็เหมือนผมทิ้งแตงโม
ให้เน่าไปเฉยๆ ผมคงเป็นไอ้โง่

812
00:58:17,375 --> 00:58:21,291
โอเค ทีนี้ ถ้าพี่บอกผมว่า
"บอยวิลลี่ ฉันใช้เปียโนนั่นอยู่"

813
00:58:21,875 --> 00:58:24,665
"ฉันใช้มันสอนเปียโน
ที่ช่วยให้ฉันมีเงินจ่ายค่าเช่า"

814
00:58:24,666 --> 00:58:26,832
หรืออะไรก็ตาม นั่นคงเป็นอีกเรื่องหนึ่ง

815
00:58:26,833 --> 00:58:29,499
ผมคงจะต้องพูดว่า "เบอร์นีซ ใช้เปียโนนั่นไป"

816
00:58:29,500 --> 00:58:31,707
"เธอกําลังต่อยอดมัน ปล่อยให้เธอใช้มันไป"

817
00:58:31,708 --> 00:58:33,791
"ผมจะหาวิธีอื่นซื้อที่ดินของซัทเทอร์"

818
00:58:35,083 --> 00:58:38,665
แต่โด๊กเกอร์บอกว่าพี่ไม่ได้แตะต้อง
เปียโนนั่นเลยตลอดเวลาที่มันตั้งอยู่ตรงนี้

819
00:58:38,666 --> 00:58:41,166
แล้วทําไมพี่ถึงพยายามขัดขวางผม

820
00:58:41,958 --> 00:58:44,291
พี่แค่มองว่ามันมีคุณค่าทางจิตใจ

821
00:58:45,125 --> 00:58:46,375
นั่นเป็นสิ่งที่ดี

822
00:58:47,500 --> 00:58:50,957
ไม่เป็นไร ผมถอดหมวกให้ทุกครั้ง
ที่มีคนพูดชื่อพ่อผม

823
00:58:50,958 --> 00:58:54,082
แต่ผมจะไม่เพ้อพกกับเรื่องคุณค่าทางจิตใจหรอก

824
00:58:54,083 --> 00:58:56,207
พี่นั่งดูเปียโนนั่นได้อีกเป็นร้อยปี

825
00:58:56,208 --> 00:58:59,666
มันจะเป็นแค่เปียโน
พี่ทําให้มันเป็นมากกว่านั้นไม่ได้

826
00:59:03,791 --> 00:59:05,916
ตอนนี้ผมจะขายเปียโนเพื่อซื้อที่ดินของซัทเทอร์

827
00:59:06,541 --> 00:59:11,083
ผมได้ที่ดินของซัทเทอร์ ไปที่นั่น
เอาพืชผลไปขายแล้วซื้อเมล็ดพันธุ์

828
00:59:11,666 --> 00:59:14,874
ตราบใดที่ผมมีที่ดินกับเมล็ดพันธุ์ ผมก็อยู่รอดแล้ว

829
00:59:14,875 --> 00:59:17,333
ผมทําให้เรามีอย่างอื่นเพิ่มอีกได้ตลอด

830
00:59:18,125 --> 00:59:20,707
ผู้ชายแบบที่พ่อผมเป็น เขาคงเข้าใจเรื่องนั้น

831
00:59:20,708 --> 00:59:22,874
ผมเสียใจที่พี่ไม่มองมันแบบนั้น

832
00:59:22,875 --> 00:59:26,666
แต่นั่นคือเหตุผลที่ผมจะเอาเปียโนนั่นออกไปขาย

833
00:59:27,166 --> 00:59:28,583
ดูเปียโนนี่สิ

834
00:59:30,166 --> 00:59:31,166
ดูมันสิ

835
00:59:33,708 --> 00:59:37,332
แม่โอลาขัดเงาเปียโนนี่ด้วยน้ําตาของเธอ

836
00:59:37,333 --> 00:59:39,166
นานถึง 17 ปี

837
00:59:39,833 --> 00:59:43,875
เป็นเวลา 17 ปี เธอถูมันจนมือเธอเลือดออก

838
00:59:44,666 --> 00:59:48,750
แล้วเธอก็ใช้เลือดขัดถูมัน
ผสมไปกับเลือดที่เหลืออยู่บนนั้น

839
00:59:50,000 --> 00:59:52,790
ทุกๆ วัน พระเจ้าประทานชีวิตให้เธอ

840
00:59:52,791 --> 00:59:57,416
เธอถูและทําความสะอาด
ขัดเงา และสวดภาวนา

841
00:59:59,000 --> 01:00:00,791
"เล่นเพลงให้แม่ฟังหน่อย เบอร์นีซ"

842
01:00:01,791 --> 01:00:03,541
"เล่นเพลงให้แม่ฟังหน่อย เบอร์นีซ"

843
01:00:04,125 --> 01:00:06,500
"เล่นเพลงให้แม่ฟังหน่อย เบอร์นีซ" ทุกวัน

844
01:00:07,000 --> 01:00:10,416
"แม่ทําความสะอาดให้แล้ว
เล่นเพลงให้แม่ฟังหน่อย เบอร์นีซ"

845
01:00:12,291 --> 01:00:14,375
นายพูดถึงพ่อนายตลอด

846
01:00:14,875 --> 01:00:18,082
แต่นายไม่เคยหยุดมองว่า
ความโง่ของเขาทําให้แม่นายสูญเสียอะไร

847
01:00:18,083 --> 01:00:22,625
คืนที่หนาวเหน็บ
บนเตียงที่ว่างเปล่านาน 17 ปี เพื่ออะไร

848
01:00:24,083 --> 01:00:25,291
เพื่อเปียโนหลังเดียวเหรอ

849
01:00:25,916 --> 01:00:27,375
เพื่อไม้ชิ้นเดียวเหรอ

850
01:00:28,375 --> 01:00:30,375
เพื่อแก้แค้นใครบางคนเหรอ

851
01:00:33,458 --> 01:00:37,458
ฉันมองนาย และทุกคนเหมือนกันหมด

852
01:00:38,041 --> 01:00:42,124
นาย พ่อบอยชาร์ลส์
ไวน์นิ่งบอย โด๊กเกอร์ ครอว์ลี่

853
01:00:42,125 --> 01:00:43,249
เหมือนกันหมด

854
01:00:43,250 --> 01:00:47,082
เอาแต่ลักขโมยและเข่นฆ่า มันนําไปสู่อะไร

855
01:00:47,083 --> 01:00:50,332
ยิ่งฆ่าและลักขโมยมากขึ้น
ฉันไม่เคยเห็นมันเป็นผลดีอะไรเลย

856
01:00:50,333 --> 01:00:52,540
คนถูกเผา ถูกยิง

857
01:00:52,541 --> 01:00:55,915
คนตกบ่อน้ําของตัวเอง มันไม่เคยหยุดเลย

858
01:00:55,916 --> 01:00:59,000
ไม่เอาน่า เบอร์นีซ โมโหไปก็ไม่มีประโยชน์

859
01:01:00,500 --> 01:01:03,208
ผมก็ขโมยของที่โน่นที่นี่บ้างนิดหน่อย

860
01:01:03,875 --> 01:01:05,875
แต่ผมไม่เคยฆ่าใคร

861
01:01:06,666 --> 01:01:09,915
ผมพูดแทนคนอื่นไม่ได้ ทุกคนต้องพูดเพื่อตัวเอง

862
01:01:09,916 --> 01:01:11,583
แต่ผมไม่เคยฆ่าใคร

863
01:01:13,250 --> 01:01:16,540
นายฆ่าครอว์ลี่เหมือนนายเหนี่ยวไกเองเลย

864
01:01:16,541 --> 01:01:18,208
นั่นมันโง่เง่าสิ้นดี

865
01:01:18,791 --> 01:01:21,124
พี่โง่เง่าสิ้นดีที่พูดแบบนั้น

866
01:01:21,125 --> 01:01:22,999
พี่ดีแต่แสดงความโง่เขลาออกมา

867
01:01:23,000 --> 01:01:27,082
ถ้าไอ้นิโกรนั่นอยู่ที่นี่ ผมคงอัดเขาอ่วมแน่
ที่ทําให้ผมกับไลมอนถูกยิง

868
01:01:27,083 --> 01:01:30,332
- ครอว์ลี่ไม่รู้เรื่องไม้นั่น
- เราบอกเขาเรื่องไม้แล้ว

869
01:01:30,333 --> 01:01:32,665
ถามไลมอนสิ เขารู้ทุกอย่างเรื่องไม้

870
01:01:32,666 --> 01:01:36,249
เขาวางแผนให้เราขโมยมัน
ไม่งั้นเราจะไปที่นั่นตอนกลางคืนทําไม

871
01:01:36,250 --> 01:01:38,249
อย่ามาพูดว่าครอว์ลี่ไม่รู้เรื่องไม้

872
01:01:38,250 --> 01:01:41,708
คนพวกนั้นพยายามไล่ตามเรา
และครอว์ลี่พยายามขู่ให้พวกเขากลัว

873
01:01:42,208 --> 01:01:43,749
ผมกับไลมอนเห็นเชอรีฟมาด้วย

874
01:01:43,750 --> 01:01:46,249
เรายอมแพ้ ไม่มีเหตุผล
ที่จะตายเพื่อไม้ 50 ดอลลาร์

875
01:01:46,250 --> 01:01:49,332
- ครอว์ลี่ไม่รู้เรื่อง นายขโมยไม้นั่น
- เราไม่ได้ขโมยไม้

876
01:01:49,333 --> 01:01:52,915
เราลากไม้ให้จิม มิลเลอร์
และเก็บไว้ขายเองนิดหน่อย

877
01:01:52,916 --> 01:01:56,833
เราทิ้งไม้ไว้ริมลําธารนิดหน่อย
จนกว่าจะมีมากพอที่จะขนไปขายได้

878
01:01:57,708 --> 01:02:00,874
พวกเขาเห็นเรา
เราเลยคิดว่าควรไปเอามันก่อนพวกเขา

879
01:02:00,875 --> 01:02:04,082
เราให้ครอว์ลี่ไปช่วยขนไม้
เราคิดว่าจะแบ่งเงินให้เขา

880
01:02:04,083 --> 01:02:06,958
ครอว์ลี่พยายามหาเลี้ยงครอบครัว
เราแค่ช่วยเขา

881
01:02:07,500 --> 01:02:09,791
ผมกับบอยวิลลี่บอกเขาเรื่องไม้แล้ว

882
01:02:11,875 --> 01:02:14,165
เราบอกเขาแล้วว่า
มีคนพยายามไปเอามันก่อนเรา

883
01:02:14,166 --> 01:02:18,083
เขาพูดว่า
"เดี๋ยว ฉันขอกลับไปเอาปืน .38 ก่อน"

884
01:02:19,166 --> 01:02:20,625
นั่นแหละสิ่งที่ทําให้เกิดปัญหา

885
01:02:23,458 --> 01:02:26,208
ถ้าครอว์ลี่ไม่มีปืนนั่น วันนี้เขาคงยังมีชีวิตอยู่

886
01:02:29,083 --> 01:02:31,875
เราเพิ่งขนไม้ได้ครึ่งรถ ตอนพวกเขาจู่โจมเรา

887
01:02:32,916 --> 01:02:35,249
เราเห็นเชอรีฟอยู่กับพวกเขา
เราเลยพยายามหนี

888
01:02:35,250 --> 01:02:37,999
เราหลบอยู่ใกล้ๆ หัวโค้งนั่นที่ลําธาร

889
01:02:38,000 --> 01:02:39,707
แต่มีพวกเขาอยู่ที่นั่นด้วย

890
01:02:39,708 --> 01:02:41,541
บอยวิลลี่บอกว่า "ยอมแพ้เถอะ"

891
01:02:42,125 --> 01:02:44,750
แต่ครอว์ลี่ชักปืนออกมายิง

892
01:02:45,375 --> 01:02:46,750
พวกเขาเลยยิงตอบโต้

893
01:02:53,333 --> 01:02:54,375
เบอร์นีซ

894
01:02:57,041 --> 01:03:02,333
ฉันรู้แค่ว่าครอว์ลี่คงยังมีชีวิตอยู่
ถ้านายไม่ไปรับเขาที่นั่น

895
01:03:03,458 --> 01:03:05,750
ผมไม่เกี่ยวข้องอะไรกับการที่ครอว์ลี่ถูกฆ่า

896
01:03:06,375 --> 01:03:07,540
นั่นเป็นความผิดเขาเอง

897
01:03:07,541 --> 01:03:10,374
ครอว์ลี่ตายแล้วและอยู่ในหลุมศพ

898
01:03:10,375 --> 01:03:12,915
แต่นายยังเดินและกินอยู่ที่นี่

899
01:03:12,916 --> 01:03:14,416
ฉันรู้แค่นั้น

900
01:03:15,583 --> 01:03:18,999
เขาไปขนไม้กับนาย แต่ไม่ได้กลับมาอีกเลย

901
01:03:19,000 --> 01:03:22,082
บอกแล้วไงว่าผมไม่เกี่ยวข้องอะไร
กับการที่ครอว์ลี่ถูกฆ่า

902
01:03:22,083 --> 01:03:23,375
เขาไม่ได้อยู่ที่นี่ ใช่ไหม

903
01:03:24,750 --> 01:03:25,915
เขาไม่ได้อยู่ที่นี่

904
01:03:25,916 --> 01:03:28,540
- บอกแล้วไงผมไม่ใช่ต้นเหตุ...
- ฉันบอกว่าเขาไม่ได้อยู่ที่นี่

905
01:03:28,541 --> 01:03:31,374
- ผมไม่... โด๊กเกอร์ พาเธอออกไปที
- เขาไม่ได้อยู่ที่นี่ใช่ไหม

906
01:03:31,375 --> 01:03:33,250
- เขาไม่อยู่ที่นี่!
- บอกแล้วไงว่า...

907
01:04:23,791 --> 01:04:26,125
ใจเย็นๆ ไม่เป็นไร

908
01:04:43,708 --> 01:04:46,166
มารีธากลัวไม่กล้านอนข้างบนแล้ว

909
01:04:47,125 --> 01:04:50,750
เบอร์นีซไม่รู้
แต่ฉันเคยเห็นซัทเทอร์ก่อนที่เธอจะเห็น

910
01:04:51,375 --> 01:04:52,625
- ว่าไงนะ
- อืม

911
01:04:53,583 --> 01:04:54,915
ประมาณสามสัปดาห์ก่อน

912
01:04:54,916 --> 01:04:57,457
ฉันเพิ่งกลับมาจากที่นั่น

913
01:04:57,458 --> 01:05:00,207
ซัทเทอร์คงตายได้ไม่เกินสามวัน

914
01:05:00,208 --> 01:05:01,957
เขานั่งอยู่ที่เปียโน

915
01:05:01,958 --> 01:05:05,541
ฉันออกมาเพื่อที่จะไปทํางาน เขานั่งอยู่ตรงนั้น

916
01:05:06,250 --> 01:05:09,249
เขาพูดอะไรบ้างไหม
เขาพูดไหมว่าตามหาบอยวิลลี่อยู่

917
01:05:09,250 --> 01:05:12,333
ฉันไม่ได้ยินเขาพูดอะไรเลย เขาแค่นั่งอยู่ตรงนั้น

918
01:05:12,916 --> 01:05:15,750
แต่ฉันไม่เชื่อว่าบอยวิลลี่ผลักเขาตกบ่อน้ํา

919
01:05:16,250 --> 01:05:18,291
ซัทเทอร์มาที่นี่เพราะเปียโนนั่น

920
01:05:18,791 --> 01:05:22,207
เบอร์นีซต้องขายมันไปซะ
มันไม่มีประโยชน์อะไรนอกจากสร้างปัญหา

921
01:05:22,208 --> 01:05:26,915
ฉันไม่... ฉันเห็นด้วยกับเบอร์นีซ
บอยชาร์ลส์ไม่ได้เอามาเพื่อคืนมันไป

922
01:05:26,916 --> 01:05:30,165
เขาเอามันมา
เพราะคิดว่าเขามีสิทธิ์มากกว่าซัทเทอร์

923
01:05:30,166 --> 01:05:33,125
ถ้าซัทเทอร์ไม่เข้าใจเรื่องนั้น
มันก็ต้องเป็นแบบนั้นแหละ

924
01:05:33,625 --> 01:05:36,791
ซัทเทอร์ตายและอยู่ในหลุมศพแล้ว
ไม่สนใจว่าผีเขาอยู่ที่ไหน

925
01:05:37,291 --> 01:05:40,041
เขามาเล่นเปียโนได้ตามต้องการเลย

926
01:05:40,541 --> 01:05:43,875
ฉันอยากเห็นเขายกมันออกไปจากบ้าน
นั่นแหละที่ฉันอยากเห็น

927
01:05:46,250 --> 01:05:49,583
สองลูกหนึ่งดอลลาร์ครับ
เร่เข้ามา ใครอยากซื้อแตงโมบ้าง

928
01:05:50,250 --> 01:05:51,250
ผมเอาห้าลูก

929
01:05:52,250 --> 01:05:56,083
- แตงโมสองลูกใหญ่ๆ เลยครับ
- ดูสิ เด็กผู้ชาย ยินดีด้วยนะ

930
01:05:58,250 --> 01:06:01,790
- เลือกถูกแล้วใช่ไหม
- อีกสองลูกนะครับ แป๊บนึง

931
01:06:01,791 --> 01:06:04,000
ระวังนะ มันหนัก ระวังครับ

932
01:06:04,666 --> 01:06:06,540
- นี่ครับ ขอบคุณนะครับ
- ครับ

933
01:06:06,541 --> 01:06:09,541
ดูนะ นี่คือสิ่งที่เราเรียกว่าเกลือ
โรยใส่ตรงนั้นเลย

934
01:06:10,875 --> 01:06:12,625
กินสักคําสิ คุณคิดว่าไง

935
01:06:13,208 --> 01:06:16,958
หนึ่ง สอง สาม สาวสวย

936
01:06:21,125 --> 01:06:24,500
นี่ มีผู้หญิงคนหนึ่งถามฉันว่า "มันหวานไหม"

937
01:06:25,000 --> 01:06:27,374
ฉันบอกผู้หญิงคนนั้นว่า
"ที่ที่เราปลูกแตงโมพวกนี้

938
01:06:27,375 --> 01:06:29,458
เราใส่น้ําตาลลงไปในดิน"

939
01:06:30,125 --> 01:06:34,458
เธอเชื่อฉันว่ะ พูดว่า "ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย"

940
01:06:35,250 --> 01:06:36,333
ดูนี่สิ ไลมอน

941
01:06:37,208 --> 01:06:40,082
เห็นนี่ไหม ดูสิเขาตาโตเลย

942
01:06:40,083 --> 01:06:42,582
เขาไม่เคยเห็นสูทแบบนี้มาก่อน

943
01:06:42,583 --> 01:06:45,790
นี่ผ้าไหมแท้ 100 เปอร์เซ็นต์

944
01:06:45,791 --> 01:06:48,375
เอาเลย ใส่ดูสิ ดูว่าใส่ได้หรือเปล่า

945
01:06:58,583 --> 01:07:01,332
ดูนั่นสิ จับมันดู

946
01:07:01,333 --> 01:07:03,874
ดีจังเลย

947
01:07:03,875 --> 01:07:06,207
รู้สึกดีและนุ่มนวล

948
01:07:06,208 --> 01:07:09,083
นั่นสูทราคา 55 ดอลลาร์

949
01:07:09,583 --> 01:07:11,582
สูทแบบนี้แหละที่คนใหญ่คนโตใส่กัน

950
01:07:11,583 --> 01:07:15,208
นายต้องมีปืนกับเงินเต็มกระเป๋า
ถึงจะใส่สูทแบบนี้ได้

951
01:07:15,916 --> 01:07:17,957
ฉันจะขายให้นายสามดอลลาร์

952
01:07:17,958 --> 01:07:22,333
ผู้หญิงเห็นนายใส่สูทแบบนี้
ต้องร่วงลงมาจากหน้าต่างแน่

953
01:07:22,916 --> 01:07:26,666
เอามาให้ฉันสามดอลลาร์
แล้วใส่มันเดินไปตามถนน หาผู้หญิงสักคน

954
01:07:27,375 --> 01:07:29,875
ใส่กางเกงสิ ขอดูมันกับกางเกงหน่อย

955
01:07:32,583 --> 01:07:35,124
ดูนั่นสิ เห็นไหมว่ามันเหมาะกับนายแค่ไหน

956
01:07:35,125 --> 01:07:37,165
เอามาให้ฉันสามดอลลาร์แล้วเอาไปเลย

957
01:07:37,166 --> 01:07:40,957
- ดูสิ โด๊กเกอร์ เขาดูดีใช่ไหมล่ะ
- อืม สูทสวยดี

958
01:07:40,958 --> 01:07:43,207
มีเสื้อเชิ้ตให้นายใส่ด้วย จ่ายเพิ่มอีกหนึ่งดอลลาร์

959
01:07:43,208 --> 01:07:45,207
สี่ดอลลาร์ นายได้ไปทั้งชุดเลย

960
01:07:45,208 --> 01:07:46,915
ดูเป็นไง บอยวิลลี่

961
01:07:46,916 --> 01:07:49,290
ดูดีนะ ถ้านายชอบอะไรแบบนั้น

962
01:07:49,291 --> 01:07:52,375
เวลาอยู่ทางเหนือนี่นายต้องใส่สูทแบบนี้แหละ

963
01:07:52,875 --> 01:07:56,374
สี่ดอลลาร์สําหรับทุกอย่างเหรอ
สูทกับเสื้อเชิ้ตเหรอ

964
01:07:56,375 --> 01:07:57,499
ถูกมาก

965
01:07:57,500 --> 01:08:00,666
- ฉันน่าจะขาย 20 ดอลลาร์ด้วยซ้ํา
- โอเค

966
01:08:12,125 --> 01:08:13,625
นี่ครับ สี่ดอลลาร์

967
01:08:15,125 --> 01:08:19,000
- มีรองเท้าไหม นายใส่ไซซ์อะไร
- ไซซ์เก้า

968
01:08:19,500 --> 01:08:22,874
ฉันมีไซซ์นั้น ไซซ์เก้า
ฉันจะขายให้นายสามดอลลาร์

969
01:08:22,875 --> 01:08:26,082
- อยู่ไหนล่ะ ขอดูหน่อย
- มันเป็นรองเท้าที่สวยมากด้วย

970
01:08:26,083 --> 01:08:30,333
หัวรองเท้าสวย แหลมๆ แบบที่นายต้องการเลย

971
01:08:32,208 --> 01:08:36,916
เร็วเข้า บอยวิลลี่ คืนนี้ไปเที่ยวกัน
ฉันอยากเห็นว่าที่นี่มันเป็นยังไง

972
01:08:37,916 --> 01:08:39,750
เราไปดูหนังกันก็ได้

973
01:08:40,250 --> 01:08:42,457
โด๊กเกอร์ ที่นี่มีโรงหนังหรือเปล่า

974
01:08:42,458 --> 01:08:45,249
มี โรงหนังรุมบา อยู่ตรงถนนฟูลเลอร์ตัน

975
01:08:45,250 --> 01:08:48,665
มีลําโพงอยู่บนทางเท้า เดินไปก็เจอ
บอยวิลลี่รู้ว่าอยู่ตรงไหน

976
01:08:48,666 --> 01:08:51,625
ไปดูหนังกันเถอะ บอยวิลลี่ ไปหาสาวๆ กัน

977
01:08:53,083 --> 01:08:55,375
ไซซ์เก้า จ่ายแค่สามดอลลาร์

978
01:08:56,500 --> 01:09:00,125
นั่นรองเท้าฟลอร์ไชม์ แบบที่สเตกเกอร์ ลีใส่

979
01:09:02,791 --> 01:09:04,415
แน่ใจนะว่านี่ไซซ์เก้า

980
01:09:04,416 --> 01:09:07,874
ดูเท้าฉันสิ จะเห็นว่าเราใส่ไซซ์เดียวกัน

981
01:09:07,875 --> 01:09:11,707
ให้ตายสิ เวลานายใส่สูทกับรองเท้านั่น
นายจะเดินแบบมั่นใจหล่อเท่สุดๆ

982
01:09:11,708 --> 01:09:13,125
ฉันจะหยวนๆ ให้แล้วกัน

983
01:09:13,666 --> 01:09:16,750
เอาไปเลยสองดอลลาร์

984
01:09:23,666 --> 01:09:26,458
เร็วเข้า บอยวิลลี่ ไปหาสาวๆ กัน

985
01:09:26,958 --> 01:09:31,291
ฉันขึ้นไปแต่งตัวก่อนนะ
อีกแป๊บนึงก็ไปกันได้แล้ว

986
01:09:35,708 --> 01:09:37,832
ไลมอนคิดถึงแต่ผู้หญิงเท่านั้น

987
01:09:37,833 --> 01:09:41,957
พ่อเขาก็เหมือนกัน ฉันเคยเที่ยวกับเขาไปทั่ว

988
01:09:41,958 --> 01:09:43,999
ฉันรู้จักแม่เขาด้วย

989
01:09:44,000 --> 01:09:46,250
ถ้าอึ๊บกันนานกว่านั้นหน่อย
ฉันคงเป็นพ่อเขาไปแล้ว

990
01:09:48,625 --> 01:09:50,166
ฉันชื่อลูซิล

991
01:09:50,666 --> 01:09:52,166
เก็บนั่นซะ พวก

992
01:09:52,916 --> 01:09:56,125
และฉันเดินทางระยะสั้นมากๆ

993
01:10:02,875 --> 01:10:04,375
ใช่แล้ว ที่รัก

994
01:10:05,541 --> 01:10:07,291
มีบางอย่างเดือดปุดๆ อยู่ในหม้อนั่น

995
01:10:08,708 --> 01:10:10,583
ไก่งวงเนื้อดํา เรามีแค่นั้น

996
01:10:12,125 --> 01:10:13,833
ทาเนยบนขนมปังข้าวโพดนิดหน่อย

997
01:10:15,416 --> 01:10:16,750
ได้ยินที่แม่พูดไหม

998
01:10:18,625 --> 01:10:20,625
บอกน้องชายให้ลุกจากเตียงนั่น

999
01:10:21,833 --> 01:10:23,625
แม่ไม่ได้เลี้ยงลูกให้เป็นเด็กโง่

1000
01:10:24,791 --> 01:10:25,791
เฮ่!

1001
01:10:28,666 --> 01:10:30,083
ใช่แล้ว ที่รัก

1002
01:10:31,083 --> 01:10:32,916
อยากได้แบบนั้นเหรอ ไปเอามาเลย

1003
01:10:33,875 --> 01:10:34,875
ไม่นะ ไม่จริง

1004
01:10:35,916 --> 01:10:38,208
บ็อกซ์คาร์ จอร์จอยู่นี่ค่ะ

1005
01:10:39,250 --> 01:10:40,083
เฮ่!

1006
01:10:44,500 --> 01:10:46,083
เร็วเข้า วินนี่ เล่นเปียโนนี่

1007
01:10:50,916 --> 01:10:52,083
เฮ่!

1008
01:11:04,541 --> 01:11:06,624
เราจะเข้าเมืองกัน เฮ่!

1009
01:11:06,625 --> 01:11:09,458
สวัสดีครับ คนสวย มาเร็ว เต้นกันเถอะ

1010
01:11:10,333 --> 01:11:11,333
มาสิ

1011
01:11:12,708 --> 01:11:13,750
เยี่ยม

1012
01:11:14,458 --> 01:11:15,750
เฮ่ เอาละ!

1013
01:11:17,375 --> 01:11:19,125
เร็วเข้า มาสวดมนต์กัน

1014
01:11:23,083 --> 01:11:25,707
บัดนี้ลูกเอนกายลงนอน

1015
01:11:25,708 --> 01:11:28,540
ขอพระองค์ทรงคุ้มครองวิญญาณของลูก

1016
01:11:28,541 --> 01:11:31,332
หากลูกชีวาวายไปก่อนตื่นขึ้นมา

1017
01:11:31,333 --> 01:11:33,915
ลูกขอภาวนาให้พระองค์ทรงรับวิญญาณของลูกไว้

1018
01:11:33,916 --> 01:11:36,207
- ขอพระเจ้าคุ้มครองโด๊กเกอร์
- ขอพระเจ้าคุ้มครองโด๊กเกอร์

1019
01:11:36,208 --> 01:11:38,499
- ขอพระเจ้าคุ้มครองเอเวอรี่
- ขอพระเจ้าคุ้มครองเอเวอรี่

1020
01:11:38,500 --> 01:11:41,290
- ขอพระเจ้าคุ้มครองไวน์นิ่งบอย
- ขอพระเจ้าคุ้มครองไวน์นิ่งบอย

1021
01:11:41,291 --> 01:11:44,125
- ขอพระเจ้าคุ้มครองบอยวิลลี่
- ขอพระเจ้าคุ้มครองบอยวิลลี่

1022
01:11:47,291 --> 01:11:48,458
มาเร็ว

1023
01:14:01,583 --> 01:14:03,833
- ใครน่ะ
- ผมเอง เอเวอรี่

1024
01:14:14,583 --> 01:14:16,291
- เอเวอรี่
- หวัดดี

1025
01:14:17,458 --> 01:14:18,458
เข้ามาสิ

1026
01:14:19,916 --> 01:14:23,166
ฉันเพิ่งอาบน้ําเสร็จ

1027
01:14:29,416 --> 01:14:30,625
บอยวิลลี่อยู่ไหนล่ะ

1028
01:14:32,000 --> 01:14:36,416
ผมเห็นกระบะรถเขาโล่งๆ แล้ว
พวกเขาขายแตงโมเกือบหมดแล้วใช่ไหม

1029
01:14:36,916 --> 01:14:40,125
ฉันไม่รู้ว่าพวกเขาไปไหน
พวกเขาออกไปแล้วตอนฉันกลับถึงบ้าน

1030
01:14:43,000 --> 01:14:46,082
คุณโคเฮนว่าไงบ้างเรื่องให้คุณเช่าบ้านนั่นน่ะ

1031
01:14:46,083 --> 01:14:49,625
เขาบอกว่าจะให้ผมเช่ามันเดือนละ 30 ดอลลาร์

1032
01:14:50,458 --> 01:14:52,041
ผมต่อราคาเขาจาก 35 ดอลลาร์

1033
01:14:53,000 --> 01:14:55,457
ทําเลดีนะคะ อยู่ติดกับร้านเพชรของเบนนี่

1034
01:14:55,458 --> 01:14:56,541
ใช่ครับ

1035
01:15:02,500 --> 01:15:03,666
เบอร์นีซ...

1036
01:15:06,458 --> 01:15:07,458
แค่...

1037
01:15:08,166 --> 01:15:09,666
มาสิ คือผม...

1038
01:15:10,416 --> 01:15:14,083
ผมอยู่ที่บ้านและก็คิดๆ ดูแล้ว

1039
01:15:15,833 --> 01:15:17,083
คุณอยู่ที่นี่

1040
01:15:17,791 --> 01:15:22,083
ผมอยู่ที่นั่น ผมเลยคิดว่ามันจะดูเป็นยังไง
ที่มีนักเทศน์ที่ยังไม่ได้แต่งงาน

1041
01:15:24,375 --> 01:15:26,374
มันคงทําให้การไปโบสถ์ดูดีขึ้น

1042
01:15:26,375 --> 01:15:28,957
ถ้านักเทศน์ลงหลักปักฐานและแต่งงานแล้ว

1043
01:15:28,958 --> 01:15:30,041
เอเวอรี่

1044
01:15:31,666 --> 01:15:32,750
ไม่ใช่ตอนนี้ค่ะ

1045
01:15:35,000 --> 01:15:38,125
ไม่เอาน่า เบอร์นีซ คุณก็รู้ว่าผมรู้สึกยังไงกับคุณ

1046
01:15:38,875 --> 01:15:41,208
ผมได้บ้านจากคุณโคเฮนแล้ว

1047
01:15:41,833 --> 01:15:44,582
ผมได้เงินจากธนาคาร
ผมปรับปรุงให้มันสวยงามได้

1048
01:15:44,583 --> 01:15:47,666
งานที่นั่นพวกเขาขึ้นค่าจ้างให้ผม
ชั่วโมงละสิบเซ็นต์

1049
01:15:48,208 --> 01:15:52,291
คุณก็รู้จักผม ผมไม่ได้อยู่สุขสบายอะไรนัก

1050
01:15:53,916 --> 01:15:57,166
ผมมีเงินเท่าไหร่ก็ใช้จ่ายแทบไม่มีเหลือ

1051
01:15:58,333 --> 01:15:59,625
แต่ผมจะไม่มีวัน

1052
01:16:00,833 --> 01:16:04,957
เจอผู้หญิงที่ผมชอบมาก
เหมือนที่ผมชอบคุณ เบอร์นีซ

1053
01:16:04,958 --> 01:16:06,415
ผมต้องการสิ่งนั้น

1054
01:16:06,416 --> 01:16:07,500
เอเวอรี่

1055
01:16:08,583 --> 01:16:10,458
ตอนนี้ฉันยังไม่พร้อมที่จะแต่งงาน

1056
01:16:12,500 --> 01:16:14,457
เธออายุยังน้อยเกินกว่าที่จะปิดใจ เบอร์นีซ

1057
01:16:14,458 --> 01:16:17,750
ฉันไม่ได้บอกว่าฉันปิดใจ
ฉันยังเหลือความเป็นผู้หญิงในตัวฉันอีกเยอะ

1058
01:16:18,416 --> 01:16:21,833
มันอยู่ไหนเหรอ คุณเห็นมันครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่

1059
01:16:24,541 --> 01:16:27,041
พูดแบบนั้นมันน่ารังเกียจ

1060
01:16:28,250 --> 01:16:29,874
และคุณก็เรียกตัวเองว่านักเทศน์

1061
01:16:29,875 --> 01:16:32,874
ทุกครั้งที่ผมเข้าใกล้คุณ
มันเหมือนคุณผลักไสผมออกไป

1062
01:16:32,875 --> 01:16:35,082
แค่กับมารีธาคนเดียว ฉันก็ยุ่งพออยู่แล้ว

1063
01:16:35,083 --> 01:16:37,874
ฉันมีคนให้รักและดูแลมากพออยู่แล้ว

1064
01:16:37,875 --> 01:16:39,625
โอเค แล้วมีใครที่รักคุณล่ะ

1065
01:16:42,291 --> 01:16:44,540
ไม่มีใครเข้าใกล้คุณได้มากพอ

1066
01:16:44,541 --> 01:16:49,500
โด๊กเกอร์พูดอะไรกับคุณแทบไม่ได้
คุณดุด่าบอยวิลลี่ มีใครที่รักคุณบ้าง เบอร์นีซ

1067
01:16:50,958 --> 01:16:53,750
คุณพยายามจะบอกว่า
ผู้หญิงเป็นผู้หญิงไม่ได้ถ้าไม่มีผู้ชายงั้นเหรอ

1068
01:16:54,375 --> 01:16:56,458
- โอเค
- แต่คุณไม่เป็นไรใช่ไหม

1069
01:16:57,208 --> 01:17:00,790
คุณเดินออกไปจากที่นี่ได้โดยไม่มีฉัน
ไม่มีผู้หญิง แต่ก็ยังเป็นผู้ชาย

1070
01:17:00,791 --> 01:17:01,875
นั่นไม่เป็นไร

1071
01:17:02,375 --> 01:17:05,957
จะไม่มีใครถามคุณว่า
"เอเวอรี่ มีใครรักคุณบ้าง"

1072
01:17:05,958 --> 01:17:07,458
นั่นไม่เป็นไรสําหรับคุณ

1073
01:17:07,958 --> 01:17:10,665
แต่ทุกคนจะกังวลเรื่องเบอร์นีซ

1074
01:17:10,666 --> 01:17:14,415
เบอร์นีซดูแลตัวเองยังไง
เธอเลี้ยงลูกโดยที่ไม่มีผู้ชายได้ยังไง

1075
01:17:14,416 --> 01:17:16,665
"เธออยู่ยังไง เธอใช้ชีวิตแบบนั้นได้ยังไง"

1076
01:17:16,666 --> 01:17:18,790
ทุกคนเอาแต่ตั้งคําถามกับเบอร์นีซ

1077
01:17:18,791 --> 01:17:21,082
บอกว่าฉันเป็นผู้หญิงไม่ได้เว้นแต่ว่าฉันมีผู้ชาย

1078
01:17:21,083 --> 01:17:25,124
บอกฉันหน่อยสิ เอเวอรี่ คุณก็รู้
ฉันเป็นผู้หญิงมากแค่ไหน

1079
01:17:25,125 --> 01:17:29,082
ไม่ใช่ผม เบอร์นีซ
คุณโยนความผิดของคนอื่นให้ผมไม่ได้

1080
01:17:29,083 --> 01:17:31,083
ฉันไม่ได้โทษอะไรใครทั้งนั้น

1081
01:17:33,166 --> 01:17:35,916
ฉันแค่พูดความจริง

1082
01:17:38,750 --> 01:17:41,375
คุณจะจมอยู่กับเรื่องครอว์ลี่
ไปอีกนานแค่ไหน เบอร์นีซ

1083
01:17:42,750 --> 01:17:44,750
มันนานเกินสามปีได้แล้วมั้ง

1084
01:17:45,875 --> 01:17:49,415
เมื่อถึงจุดหนึ่ง คุณก็ต้องปล่อยวางและก้าวต่อไป

1085
01:17:49,416 --> 01:17:52,165
ชีวิตมีจุดพลิกผัน นั่นไม่ได้แปลว่าคุณจะหยุดใช้ชีวิต

1086
01:17:52,166 --> 01:17:54,457
ครอว์ลี่ตายไปสามปีแล้ว เบอร์นีซ

1087
01:17:54,458 --> 01:17:56,874
ฉันรู้ว่าครอว์ลี่ตายไปนานแค่ไหนแล้ว
ไม่ต้องมาบอกฉัน

1088
01:17:56,875 --> 01:17:58,999
ฉันแค่ยังไม่พร้อมที่จะแต่งงานตอนนี้

1089
01:17:59,000 --> 01:18:01,291
คุณพร้อมสําหรับอะไรบ้าง เบอร์นีซ

1090
01:18:01,833 --> 01:18:04,457
คุณจะปล่อยชีวิตให้ผ่านไปวันๆ งั้นเหรอ

1091
01:18:04,458 --> 01:18:07,165
ชีวิตมีมากกว่าแค่อยู่รอดจากวันหนึ่งไปอีกวันนะ

1092
01:18:07,166 --> 01:18:10,083
สักวันคุณจะต้องเงยหน้ามอง
และทุกอย่างก็จะผ่านคุณไปแล้ว

1093
01:18:10,708 --> 01:18:12,791
ผมยืนอยู่ที่นี่ตอนนี้

1094
01:18:14,750 --> 01:18:17,333
แต่ผมไม่รู้ว่าจะยืนรอคุณได้อีกนานแค่ไหน

1095
01:18:18,166 --> 01:18:19,833
เอเวอรี่ ฉันบอกคุณแล้วไง

1096
01:18:20,541 --> 01:18:22,916
เมื่อคุณได้โบสถ์ของคุณแล้ว
เราค่อยมาคุยเรื่องนี้กัน

1097
01:18:23,666 --> 01:18:26,208
ตอนนี้ฉันมีอีกหลายอย่างที่ต้องจัดการ

1098
01:18:27,166 --> 01:18:28,791
บอยวิลลี่กับเปียโน

1099
01:18:29,666 --> 01:18:31,166
และก็ผีซัทเทอร์

1100
01:18:32,166 --> 01:18:34,416
ฉันคิดว่าฉันอาจจะแค่ตาฝาดไปเอง แต่...

1101
01:18:36,083 --> 01:18:39,040
- มารีธาก็เห็นผีซัทเทอร์เหมือนกัน
- มันเกิดขึ้นเมื่อไหร่ เบอร์นีซ

1102
01:18:39,041 --> 01:18:41,125
หลังจากที่ฉันกลับบ้านเมื่อวาน

1103
01:18:42,625 --> 01:18:44,541
ตอนนี้มารีธากลัวจนไม่กล้านอนชั้นบนแล้ว

1104
01:18:49,291 --> 01:18:53,833
บางทีถ้าคุณปัดรังควานบ้านนี้
เขาอาจจะไปที่อื่นก็ได้

1105
01:18:56,083 --> 01:18:58,083
ไม่รู้สิ เบอร์นีซ

1106
01:18:59,583 --> 01:19:02,665
ผมไม่รู้ว่าควรยุ่งกับอะไรแบบนั้นไหม

1107
01:19:02,666 --> 01:19:05,291
ฉันให้มารีธากลัวไม่กล้านอนข้างบนไม่ได้

1108
01:19:06,916 --> 01:19:09,332
ดูเหมือนถ้าคุณปัดรังควานบ้านนี้
เขาอาจจะไปที่อื่น

1109
01:19:09,333 --> 01:19:13,125
คุณอาจต้องเป็นนักเทศน์พิเศษ
ถึงจะทําอะไรแบบนั้นได้

1110
01:19:20,416 --> 01:19:22,125
ฉันบอกตัวเองอยู่ตลอด

1111
01:19:23,333 --> 01:19:26,166
พอบอยวิลลี่ไป เขาจะไปกับบอยวิลลี่

1112
01:19:30,000 --> 01:19:32,499
ฉันเชื่อว่าบอยวิลลี่ผลักเขาตกบ่อน้ํา

1113
01:19:32,500 --> 01:19:35,583
ไม่ มันเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นที่นั่นมานานแล้ว

1114
01:19:36,125 --> 01:19:40,165
ผีแห่งเยลโลว์ด็อกผลักคนตกบ่อของตัวเอง
ก่อนที่บอยวิลลี่จะโตซะอีก

1115
01:19:40,166 --> 01:19:42,832
มีคนที่นั่นผลักพวกเขาตกบ่อน้ําของตัวเอง

1116
01:19:42,833 --> 01:19:44,458
พวกเขาไม่ได้ไปที่บ่อแล้วตกลงไป

1117
01:19:47,166 --> 01:19:49,500
โด๊กเกอร์พูดว่าไง
เรื่องที่บอยวิลลี่จะขายเปียโนนั่น

1118
01:19:50,083 --> 01:19:53,625
โด๊กเกอร์ไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับเปียโนนั่น
เขาไม่เคยอยากยุ่งเกี่ยว

1119
01:19:55,500 --> 01:19:58,333
เขาเลิกยุ่งเกี่ยวกับเปียโนนั่นมานานแล้ว

1120
01:19:59,875 --> 01:20:01,582
เขาไม่อยากให้ฉันเอามันมาที่นี่

1121
01:20:01,583 --> 01:20:04,666
แต่ฉันจะไม่ทิ้งมันไว้ที่นั่นหรอก

1122
01:20:06,500 --> 01:20:10,708
ตอนที่แม่ฉันตาย ฉันปิดฝาครอบเปียโนนั่น
และไม่เคยเปิดมันอีกเลย

1123
01:20:11,875 --> 01:20:13,541
ฉันเล่นให้แม่ฟังแค่คนเดียวเท่านั้น

1124
01:20:16,833 --> 01:20:21,500
ตอนพ่อฉันตาย
ดูเหมือนทั้งชีวิตของเธออยู่ในเปียโนตัวนั้น

1125
01:20:26,250 --> 01:20:28,166
เธอเคยให้ฉันเล่นมัน

1126
01:20:31,708 --> 01:20:35,582
บอกว่าตอนฉันเล่นมัน
เธอได้ยินเสียงพ่อฉันคุยกับเธอ

1127
01:20:35,583 --> 01:20:40,415
เบอร์นีซ แม่ทําความสะอาดมันให้แล้ว
เล่นเพลงให้แม่ฟังสิ

1128
01:20:40,416 --> 01:20:44,707
ฉันเคยคิดว่ารูปพวกนั้นมีชีวิตและเดินไปทั่วบ้าน

1129
01:20:44,708 --> 01:20:45,791
ได้เวลาแล้ว

1130
01:20:46,875 --> 01:20:51,416
บางครั้งตอนดึกๆ
ฉันได้ยินเสียงแม่พูดกับพวกเขา

1131
01:20:55,708 --> 01:20:57,541
ฉันพูดว่ามันจะไม่เกิดขึ้นกับฉัน

1132
01:20:58,666 --> 01:21:02,166
ฉันไม่เล่นเปียโนนั่น
เพราะฉันไม่อยากปลุกวิญญาณของพวกเขา

1133
01:21:03,250 --> 01:21:06,250
พวกเขาไม่เคยมาเดินอยู่ในบ้านหลังนี้

1134
01:21:07,083 --> 01:21:10,166
คุณต้องให้เรื่องทั้งหมดนั้นเป็นอดีตไปซะ เบอร์นีซ

1135
01:21:12,041 --> 01:21:14,041
ก็เหมือนกับครอว์ลี่

1136
01:21:14,666 --> 01:21:17,291
ทุกคนล้วนมีอุปสรรคบนเส้นทางของตัวเอง

1137
01:21:19,583 --> 01:21:24,416
คุณเดินเข้าไปในนั้นตอนนี้ แล้วเล่นเปียโนนั่นได้

1138
01:21:26,500 --> 01:21:28,499
คุณเดินไปตรงนั้นตอนนี้ได้เลย

1139
01:21:28,500 --> 01:21:31,666
และพระเจ้าก็จะเดินไปตรงนั้นกับคุณ เบอร์นีซ

1140
01:21:32,291 --> 01:21:35,291
คุณปัดอุปสรรคนั้นออกไปจากเส้นทางได้

1141
01:21:35,958 --> 01:21:38,499
และเดินไปจากมัน มาสิ เบอร์นีซ

1142
01:21:38,500 --> 01:21:41,915
มาเร็ว ปัดอุปสรรคทิ้งซะ
แล้วเดินไปจากมัน เบอร์นีซ

1143
01:21:41,916 --> 01:21:46,957
เร็วเข้า เดินมาตรงนี้แล้วเล่นมัน
ในฐานะเครื่องดนตรีของพระเจ้า เบอร์นีซ

1144
01:21:46,958 --> 01:21:50,333
คุณเดินมาตรงนี้ได้เลย
แล้วทําให้มันกลายเป็นการฉลอง

1145
01:21:51,833 --> 01:21:54,208
เอเวอรี่ บอกแล้วไงว่าฉันไม่เล่นเปียโนนั่น

1146
01:21:55,041 --> 01:21:56,165
ไม่ว่าจะตอนนี้หรือตอนไหน

1147
01:21:56,166 --> 01:21:59,375
คัมภีร์ไบเบิลบอกว่า
"พระเจ้าเป็นที่ลี้ภัยและกําลังของข้าพระองค์"

1148
01:22:00,458 --> 01:22:03,040
ด้วยกําลังของพระเจ้า คุณทิ้งอดีตไว้เบื้องหลังได้

1149
01:22:03,041 --> 01:22:05,791
ด้วยกําลังของพระเจ้า คุณทําได้ทุกอย่าง

1150
01:22:06,958 --> 01:22:10,207
พระเจ้าไม่ถามว่าคุณทําอะไรไปแล้ว
พระเจ้าถามว่าคุณจะทําอะไร

1151
01:22:10,208 --> 01:22:14,000
และสิ่งที่คุณต้องทําคือ
เดินมาตรงนี้เดี๋ยวนี้แล้วเล่นมัน

1152
01:22:20,500 --> 01:22:21,666
มาสิ เบอร์นีซ

1153
01:22:24,333 --> 01:22:25,333
มาเร็ว

1154
01:22:27,083 --> 01:22:28,083
อย่างนั้นแหละ

1155
01:22:37,958 --> 01:22:38,958
เอเวอรี่

1156
01:22:39,875 --> 01:22:40,875
แค่...

1157
01:22:43,041 --> 01:22:44,208
กลับไปซะ

1158
01:22:45,916 --> 01:22:47,666
ให้ฉันอาบน้ําให้เสร็จเถอะ

1159
01:22:51,291 --> 01:22:52,583
เจอกันพรุ่งนี้ค่ะ

1160
01:22:59,916 --> 01:23:01,166
โอเค เบอร์นีซ

1161
01:23:04,333 --> 01:23:05,916
โอเค ผมจะกลับบ้าน

1162
01:23:07,500 --> 01:23:12,000
ผมจะกลับบ้าน แล้วอ่านไบเบิลของผม

1163
01:23:13,125 --> 01:23:14,625
แล้วพรุ่งนี้...

1164
01:23:18,916 --> 01:23:21,250
ถ้าพระเจ้าประทานกําลังให้ผมพรุ่งนี้

1165
01:23:22,458 --> 01:23:25,583
ผมจะมาที่นี่แล้วปัดรังควานบ้านหลังนี้

1166
01:23:27,916 --> 01:23:29,791
ผมจะทําให้คุณเห็นพลังของพระเจ้า

1167
01:23:44,666 --> 01:23:47,083
อย่าสัมผัสขาฉัน

1168
01:23:47,583 --> 01:23:50,124
อย่าสัมผัสขาฉัน

1169
01:23:50,125 --> 01:23:52,957
เพราะถ้าคุณสัมผัสขาฉัน

1170
01:23:52,958 --> 01:23:55,790
คุณจะอยากสัมผัสต้นขาฉัน

1171
01:23:55,791 --> 01:23:58,624
และถ้าคุณสัมผัสต้นขาฉัน

1172
01:23:58,625 --> 01:24:01,499
คุณจะอยากสัมผัสสูงขึ้นไป

1173
01:24:01,500 --> 01:24:04,500
ฉะนั้นอย่าสัมผัสขาฉัน

1174
01:24:06,958 --> 01:24:08,249
เราไม่ต้องมีเตียงหรอก

1175
01:24:08,250 --> 01:24:10,832
ปู่ผมเคยอึ๊บผู้หญิงบนหลังม้าด้วยซ้ํา

1176
01:24:10,833 --> 01:24:13,333
คุณนี่บ้านนอกจริงๆ
ไม่ยักรู้ว่าคุณบ้านนอกขนาดนี้

1177
01:24:17,791 --> 01:24:20,000
- ไลมอน
- เฮ่ เกรซ

1178
01:24:21,625 --> 01:24:23,625
- คุณเป็นเพื่อนที่ดี
- มานี่ก่อน สาวน้อย

1179
01:24:24,291 --> 01:24:27,375
- เถอะน่า
- ฉันอยากเจอคนแบบคุณอีก

1180
01:24:27,916 --> 01:24:29,833
คุณก็รู้ว่าผมชอบสีแดง มาสิ

1181
01:24:32,083 --> 01:24:33,208
หมดแก้วแล้ว

1182
01:24:37,458 --> 01:24:38,500
ขอบคุณค่ะ

1183
01:24:46,916 --> 01:24:49,458
คุณไม่จําเป็นต้องออกไปเที่ยวร้านเหล้า

1184
01:24:52,000 --> 01:24:54,458
คุณไม่รู้หรอกว่าจะเจออะไรบ้าง

1185
01:24:55,958 --> 01:24:58,916
คุณอาจโดนเชือดได้เร็วพอๆ กับโดนยิง

1186
01:25:01,000 --> 01:25:03,082
คุณเริ่มใช้ชีวิตที่เร่งรีบ

1187
01:25:03,083 --> 01:25:04,458
คุณทํามันไปตลอดไม่ได้

1188
01:25:05,291 --> 01:25:06,791
ทําให้คุณแก่เร็ว

1189
01:25:08,875 --> 01:25:11,500
ไม่รู้ว่าผู้หญิงพวกนั้นคิดอะไรกันอยู่

1190
01:25:16,000 --> 01:25:17,666
ส่วนใหญ่พวกเธอเหงาน่ะ

1191
01:25:19,041 --> 01:25:21,500
มองหาใครสักคนไปค้างคืนกับพวกเธอ

1192
01:25:22,708 --> 01:25:25,416
บางครั้งมันก็สําคัญว่าเป็นใคร
บางครั้งมันก็ไม่สําคัญ

1193
01:25:27,500 --> 01:25:29,125
ผมก็เคยเป็นแบบนั้น

1194
01:25:29,875 --> 01:25:33,208
ตอนนี้มันต้องสําคัญ

1195
01:25:34,000 --> 01:25:35,333
ตอนนี้ผมถึงได้มาอยู่ที่นี่

1196
01:25:36,541 --> 01:25:41,541
ผมอยากให้ผู้หญิงของผมอยู่กับผม
ในแบบที่ดีและง่าย

1197
01:25:42,541 --> 01:25:44,750
แบบนั้นเราจะได้มีความสุขกันทั้งคู่

1198
01:25:46,041 --> 01:25:48,041
เราต้องดูว่าเราเข้ากันได้แค่ไหน

1199
01:25:49,166 --> 01:25:52,083
ผู้หญิงที่ไม่อยากใช้เวลาทําแบบนั้น
ผมไม่อยากยุ่ง

1200
01:25:55,125 --> 01:25:56,125
ก็เคยนะ

1201
01:25:58,750 --> 01:26:00,458
เคยยุ่งกับพวกเธอทุกคน

1202
01:26:04,375 --> 01:26:05,958
เอเวอรี่เป็นคนดี

1203
01:26:06,625 --> 01:26:09,708
คุณควรแต่งงานได้แล้ว

1204
01:26:12,791 --> 01:26:16,166
คุณเป็นภรรยาของนักเทศน์ จะได้ไม่ต้องทํางาน

1205
01:26:22,583 --> 01:26:24,750
ผมเกลียดการอยู่คนเดียว

1206
01:26:27,291 --> 01:26:29,832
ผมไม่อยากเป็นภาระให้แม่เครียด

1207
01:26:29,833 --> 01:26:35,458
ผมเลยออกจากบ้านตอนอายุประมาณ 16

1208
01:26:38,541 --> 01:26:42,625
ทุกอย่างที่ผมพยายามทําดูเหมือนมันไม่ได้ผลเลย

1209
01:26:51,375 --> 01:26:52,625
ก็พยายามต่อไปสิ

1210
01:26:55,500 --> 01:26:56,875
มันจะได้ผลเองแหละ

1211
01:27:02,875 --> 01:27:04,416
ดึกแล้วเนี่ย

1212
01:27:07,083 --> 01:27:09,416
ไม่รู้ว่าบอยวิลลี่ไปไหน

1213
01:27:14,458 --> 01:27:16,458
ผมจะถอดรองเท้าคู่นี้ออก

1214
01:27:19,458 --> 01:27:20,958
เท้าผมเจ็บไปหมด

1215
01:27:29,708 --> 01:27:31,041
คุณนอนแล้วไม่ใช่เหรอ

1216
01:27:33,166 --> 01:27:36,750
- ผมไม่ได้ตั้งใจจะทําให้คุณนอนดึก
- นายไม่ได้ทําให้ฉันนอนดึก

1217
01:27:39,875 --> 01:27:41,666
ยังไงฉันก็นอนไม่หลับอยู่แล้ว

1218
01:27:44,250 --> 01:27:46,041
คุณใส่ชุดนอนนั่นอยู่

1219
01:27:50,750 --> 01:27:54,583
ผมชอบเวลาผู้หญิงใส่ชุดนอนสวยหรู

1220
01:27:56,958 --> 01:27:59,500
มันทําให้ผิวของพวกเธอดูสวยจริงๆ

1221
01:28:03,625 --> 01:28:06,083
ฉันซื้อชุดนี้มาจากร้านห้าและสิบเซนต์

1222
01:28:08,666 --> 01:28:10,166
มันไม่ได้สวยหรูขนาดนั้น

1223
01:28:11,458 --> 01:28:12,291
เอาละ

1224
01:28:16,291 --> 01:28:18,458
ผมจะนอนบนโซฟานี่

1225
01:28:19,666 --> 01:28:21,500
ผมควรจะนอนบนพื้น แต่...

1226
01:28:22,000 --> 01:28:24,500
ผมว่าคืนนี้บอยวิลลี่คงไม่กลับบ้านหรอก

1227
01:28:26,208 --> 01:28:28,916
ไวน์นิ่งบอยขายสูทนี่ให้ผม

1228
01:28:31,208 --> 01:28:32,333
บอกผมว่า

1229
01:28:33,625 --> 01:28:35,125
มันเป็นสูทวิเศษ

1230
01:28:42,625 --> 01:28:45,125
เกือบลืมไปเลยว่าผมมีนี่

1231
01:28:49,500 --> 01:28:53,125
มีคนขายนี่ให้ผมหนึ่งดอลลาร์

1232
01:28:53,625 --> 01:28:58,125
นี่เป็นน้ําหอมแบบเดียวกับที่ราชินีแห่งฝรั่งเศสใส่

1233
01:29:02,166 --> 01:29:03,791
เขาบอกผมแบบนั้น

1234
01:29:04,416 --> 01:29:06,958
ผมไม่รู้ว่าจริงหรือเปล่า แต่ผมดมดูแล้ว

1235
01:29:07,458 --> 01:29:08,625
ผมว่ากลิ่นมันหอมดี

1236
01:29:10,500 --> 01:29:12,625
เอ้านี่ ดมสิ

1237
01:29:13,208 --> 01:29:14,458
ดูว่าชอบไหม

1238
01:29:19,875 --> 01:29:21,208
หอมดี

1239
01:29:26,125 --> 01:29:27,125
เอาเลย

1240
01:29:29,583 --> 01:29:32,291
- คุณเอาไปสิ
- ฉันรับไว้ไม่ได้

1241
01:29:32,958 --> 01:29:35,208
นี่ นายเก็บไว้เถอะ

1242
01:29:36,333 --> 01:29:38,291
นายจะเจอคนอื่นที่นายอยากให้

1243
01:29:38,875 --> 01:29:40,541
ไม่ ผมอยากให้คุณ

1244
01:29:42,875 --> 01:29:44,291
ทําให้คุณตัวหอม

1245
01:29:50,875 --> 01:29:52,708
พวกเขาบอกว่าควรจะ...

1246
01:29:54,708 --> 01:29:55,625
ใส่มัน...

1247
01:29:59,000 --> 01:30:00,250
ตรงนี้...

1248
01:30:04,041 --> 01:30:05,208
ที่กกหู

1249
01:30:06,333 --> 01:30:07,916
ถ้าคุณใส่มันตรงนั้น...

1250
01:30:10,041 --> 01:30:12,291
คุณจะตัวหอมทั้งวัน

1251
01:30:30,000 --> 01:30:32,625
นั่นไง คุณตัวหอมมากเลย

1252
01:30:48,708 --> 01:30:50,708
คุณหอมมากสําหรับไลมอน

1253
01:32:10,583 --> 01:32:13,249
ตั้งใจนะ มองมันไว้

1254
01:32:13,250 --> 01:32:15,708
ดูเป้าหมายของเธอไว้ นั่นแหละ หมุน

1255
01:32:16,416 --> 01:32:17,625
นั่นแหละ

1256
01:32:18,291 --> 01:32:19,500
นั่นแหละ

1257
01:32:20,166 --> 01:32:21,750
ฉันจะเอาให้เธออีกตัว มาสิ

1258
01:32:22,250 --> 01:32:24,790
แล้วหลังจากนั้น พวกคนขาวทุกคนที่อยู่แถวนั้น

1259
01:32:24,791 --> 01:32:26,540
ก็จะตกลงไปในบ่อน้ําของพวกเขา

1260
01:32:26,541 --> 01:32:27,957
เธอเคยเห็นบ่อน้ําไหม

1261
01:32:27,958 --> 01:32:31,458
- ไม่เคยค่ะ
- บ่อน้ํามีกําแพงล้อมรอบ ทําอีกทีสิ

1262
01:32:32,458 --> 01:32:33,957
มันยากที่จะตกลงไปในบ่อน้ํา

1263
01:32:33,958 --> 01:32:35,707
- ข้อมือ
- นั่นผิดอันแล้ว

1264
01:32:35,708 --> 01:32:37,332
ผิดอันแล้ว อันนี้

1265
01:32:37,333 --> 01:32:38,499
เอ้านี่

1266
01:32:38,500 --> 01:32:39,999
ไม่มีใครคิดออกเลย

1267
01:32:40,000 --> 01:32:43,250
ว่าอะไรทําให้พวกเขาทุกคนตกลงไปในบ่อน้ํา

1268
01:32:43,750 --> 01:32:48,250
ทุกคนเลยพูดว่า
ผีแห่งเยลโลว์ด็อกผลักพวกเขา

1269
01:32:48,750 --> 01:32:50,666
มีใครเคยเห็นผีที่ว่านั่นไหม

1270
01:32:51,166 --> 01:32:53,124
บอกแล้วว่าพวกมันเหมือนลม

1271
01:32:53,125 --> 01:32:55,290
- เธอเห็นลมไหม
- ไม่เห็น

1272
01:32:55,291 --> 01:32:56,791
พวกมันเหมือนลม

1273
01:32:58,208 --> 01:32:59,458
เรามองไม่เห็นพวกมัน

1274
01:33:00,083 --> 01:33:02,083
แต่บางครั้งเวลาเรามีปัญหา

1275
01:33:02,750 --> 01:33:04,416
พวกมันอาจอยู่ใกล้ๆ คอยช่วยเธอก็ได้

1276
01:33:05,166 --> 01:33:09,750
ว่ากันว่าถ้าไปตรงที่ทางใต้ตัดกับเยลโลว์ด็อก

1277
01:33:12,958 --> 01:33:16,458
ไปที่นั่นตรงที่ทางรถไฟสองสายตัดผ่านกัน

1278
01:33:17,541 --> 01:33:19,583
เรียกชื่อพวกมัน

1279
01:33:22,666 --> 01:33:24,333
ว่ากันว่าพวกมันจะพูดกับเธอ

1280
01:33:27,291 --> 01:33:29,541
ไม่รู้สิ ฉันไม่เคยทําแบบนั้น

1281
01:33:33,791 --> 01:33:37,082
มารีธา ไปเตรียมตัวให้แม่ทําผมได้แล้ว ไปสิ

1282
01:33:37,083 --> 01:33:39,500
แม่ น้ํามันใส่ผมหมดแล้วค่ะ

1283
01:33:40,083 --> 01:33:42,708
นี่จ้ะ วิ่งข้ามถนนไปซื้อมาอีกกระป๋อง

1284
01:33:44,166 --> 01:33:47,083
แล้วก็รีบกลับมาเลยนะ
อย่ามัววิ่งเล่นอยู่ข้างนอกนั่น

1285
01:33:47,666 --> 01:33:50,083
ระวังรถนะ ข้ามถนนระวังด้วยล่ะ

1286
01:33:56,875 --> 01:33:58,540
บอกแล้วไงว่าให้ออกไปจากบ้านฉัน

1287
01:33:58,541 --> 01:34:01,750
ผมไม่ได้อยู่ในบ้านของพี่ ผมอยู่บ้านของโด๊กเกอร์

1288
01:34:02,333 --> 01:34:05,915
โด๊กเกอร์ บอกให้ไปซะ บอกเขาให้ออกไป

1289
01:34:05,916 --> 01:34:08,374
บอยวิลลี่ไม่ได้ทําอะไร
ให้ฉันต้องไล่เขาออกจากบ้าน

1290
01:34:08,375 --> 01:34:10,665
ฉันบอกทุกคนแล้วว่าถ้าเข้ากันไม่ได้

1291
01:34:10,666 --> 01:34:13,083
ก็แค่ไม่ต้องยุ่งเกี่ยวกันเท่านั้น

1292
01:34:14,291 --> 01:34:17,125
เอาละ ตอนนี้ผมอยู่นอกบ้านส่วนของพี่แล้ว

1293
01:34:17,708 --> 01:34:19,707
คิดซะว่าผมออกจากส่วนของพี่แล้ว

1294
01:34:19,708 --> 01:34:22,707
พอไลมอนกลับมา ผมจะยกเปียโนนั่นออกไป

1295
01:34:22,708 --> 01:34:26,082
- ฉันมีบางอย่างที่จะทําให้นายทิ้งมันไว้ตรงนั้น
- ต้องดีกว่าปืน .32-20 นะ

1296
01:34:26,083 --> 01:34:30,582
ทําไมไม่หยุดทะเลาะกันซะทีนะ
บอยวิลลี่ เลิกยุ่งกับเธอได้แล้ว

1297
01:34:30,583 --> 01:34:32,374
ทําไมต้องกวนประสาทเธอด้วย

1298
01:34:32,375 --> 01:34:34,999
ผมไม่ได้กวนประสาทเธอ ผมพูดความจริงกับเธอ

1299
01:34:35,000 --> 01:34:38,915
เธอพูดถึงสิ่งที่เธอมี
ผมแค่บอกเธอว่าเธอควรมีอะไร

1300
01:34:38,916 --> 01:34:40,415
หนูถึงไม่คุยกับเขาไง

1301
01:34:40,416 --> 01:34:42,915
เขาดีแต่พูดเรื่องแบบนั้น

1302
01:34:42,916 --> 01:34:45,332
เธอบอกว่าเอเวอรี่กลับบ้านไปเอาไบเบิลเหรอ

1303
01:34:45,333 --> 01:34:48,999
เอเวอรี่จะทําอะไร เขาทําอะไรผมไม่ได้หรอก

1304
01:34:49,000 --> 01:34:51,208
ผมอยากให้เอเวอรี่บอกเรื่องเปียโนนี่ให้ผมฟัง

1305
01:34:53,541 --> 01:34:56,041
มาห่วงผมทําไม
ควรจะห่วงเรื่องโบสถ์นั่นมากกว่า

1306
01:34:57,208 --> 01:35:00,332
มาเร็ว จุดไฟที่เตานั่น
วางหวีไว้ตรงนั้นให้มันร้อน

1307
01:35:00,333 --> 01:35:03,333
- ผมจะพูดอย่างนี้กับเอเวอรี่
- หาอะไรคลุมไหล่ไว้

1308
01:35:03,833 --> 01:35:05,457
เขาค้นพบเส้นทางชีวิต

1309
01:35:05,458 --> 01:35:09,457
ผมไม่เห็นด้วย แต่เขาหาทางจนเจอ
ในแบบที่เขาจะผ่านมันไปได้ราบรื่น

1310
01:35:09,458 --> 01:35:13,583
เขาน่าจะมีเงินเป็นล้านดอลลาร์
ที่ได้จากการขายขนมปังกับไวน์

1311
01:35:14,083 --> 01:35:17,416
อยู่นิ่งๆ สิ มารีธา ถ้าลูกเป็นผู้ชาย
แม่คงไม่ต้องมาทําแบบนี้ให้ลําบาก

1312
01:35:18,791 --> 01:35:21,999
- อย่าพูดกับเธอแบบนั้นสิ
- นายไม่เกี่ยวอะไรกับเด็กคนนี้

1313
01:35:22,000 --> 01:35:24,915
พูดกับมารีธาว่าพี่อยากให้เธอเป็นผู้ชาย
คิดว่ามันทําให้เธอรู้สึกยังไง

1314
01:35:24,916 --> 01:35:27,207
บอยวิลลี่ ไปซะและก็อย่ามายุ่งกับฉัน

1315
01:35:27,208 --> 01:35:32,124
ทําไมไม่เลิกยุ่งกับเธอซะที
จะกวนประสาทเธอทําไม

1316
01:35:32,125 --> 01:35:35,124
ออกไปจากที่นี่ซะ
แล้วก็ดูว่าบนถนนสายนี้มีอะไรบ้าง

1317
01:35:35,125 --> 01:35:38,290
- จะได้มีอะไรไปเล่าให้ที่บ้านนายฟัง
- ผมรอให้ไลมอนกลับมาก่อน

1318
01:35:38,291 --> 01:35:40,415
ทําไมอาไม่ออกไปดูล่ะว่ามีอะไรอยู่บนถนนบ้าง

1319
01:35:40,416 --> 01:35:42,290
พรุ่งนี้อาไม่ต้องทํางานนี่ มาว่าผมอยู่ได้

1320
01:35:42,291 --> 01:35:44,999
ฉันต้องคอยดูให้แน่ใจว่าพวกแกไม่ฆ่ากัน

1321
01:35:45,000 --> 01:35:49,165
อาควรจะบอกเบอร์นีซ
ไปบอกมารีธาได้ว่าอยากให้เธอเป็นผู้ชาย

1322
01:35:49,166 --> 01:35:51,874
พูดกับเด็กแบบนั้นได้ยังไง

1323
01:35:51,875 --> 01:35:55,166
ถ้าจะบอกอะไรเธอ ก็บอกเธอเรื่องเปียโนนั่นสิ

1324
01:35:55,916 --> 01:35:58,499
พี่ไม่บอกเธอเรื่องเปียโน
อย่างกับมันเป็นอะไรที่น่าอาย

1325
01:35:58,500 --> 01:36:00,040
ให้ฉันดูแลลูกของฉันเองเถอะ

1326
01:36:00,041 --> 01:36:02,332
นายมีลูกเมื่อไหร่ อยากสอนอะไรลูกนายก็สอนไป

1327
01:36:02,333 --> 01:36:04,333
ทําไมผมต้องอยากมีลูกด้วยล่ะ

1328
01:36:04,833 --> 01:36:07,916
ทําไมผมต้องอยาก
ทําให้คนอื่นเกิดมาเจอเรื่องทั้งหมดนี้ด้วย

1329
01:36:08,666 --> 01:36:09,916
ขอบอกเลยนะว่า

1330
01:36:12,000 --> 01:36:15,625
ถ้าผมเป็นร็อคกี้เฟลเลอร์
ผมคงมี 40 หรือ 50 คน

1331
01:36:16,125 --> 01:36:17,290
ผมจะทําลูกทุกวันเลย

1332
01:36:17,291 --> 01:36:20,333
เพราะพวกเขาจะเริ่มต้นชีวิต
อย่างได้เปรียบทุกคน

1333
01:36:20,833 --> 01:36:22,790
ผมไม่มีความได้เปรียบที่จะมอบให้ใครเลย

1334
01:36:22,791 --> 01:36:26,457
หลายครั้งที่ผมมองพ่อ เห็นเขาจ้องมือตัวเอง

1335
01:36:26,458 --> 01:36:28,415
พอผมโตขึ้น ผมก็รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่

1336
01:36:28,416 --> 01:36:29,790
เขานั่งอยู่ตรงนั้นพูดว่า

1337
01:36:29,791 --> 01:36:33,291
"ฉันมีมือใหญ่ๆ คู่นี้
แต่ฉันจะทํายังไงกับพวกมัน"

1338
01:36:34,208 --> 01:36:36,874
"มีมือใหญ่ๆ คู่นี้ที่ทําได้ทุกอย่าง"

1339
01:36:36,875 --> 01:36:39,249
"ฉันสร้างบางอย่างได้ด้วยมือคู่นี้

1340
01:36:39,250 --> 01:36:41,374
แต่เครื่องมืออยู่ไหนล่ะ"

1341
01:36:41,375 --> 01:36:43,083
"ฉันมีแค่มือคู่นี้"

1342
01:36:44,041 --> 01:36:47,249
ถ้าเขามีที่ดินเป็นของตัวเอง เบอร์นีซ
เขาคงไม่รู้สึกแบบนั้น

1343
01:36:47,250 --> 01:36:52,915
ถ้าเขามีอะไรอยู่ใต้เท้าเขา ที่เป็นของเขา
เขาคงยืนด้วยความภาคภูมิใจ

1344
01:36:52,916 --> 01:36:54,500
นั่นแหละที่ผมพูดถึง

1345
01:36:55,000 --> 01:36:57,415
ชีวิตไม่มีอะไรลึกลับ ก็แค่เผชิญหน้ากับมัน

1346
01:36:57,416 --> 01:37:00,874
ถ้าพี่สอนเด็กคนนั้นให้อยู่ที่จุดต่ําสุดของชีวิต
เธอโตมาก็จะเกลียดพี่

1347
01:37:00,875 --> 01:37:04,458
ฉันจะสอนความจริงกับเธอ เธอโตมากับมัน

1348
01:37:05,125 --> 01:37:08,290
เธอไม่ต้องอยู่กับมันก็ได้ หันหัวไปอีกทางสิลูก

1349
01:37:08,291 --> 01:37:10,582
นั่นอาจเป็นจุดต่ําสุดของพี่ แต่ไม่ใช่ของผม

1350
01:37:10,583 --> 01:37:12,082
ผมอยู่บนจุดสูงสุดของชีวิต

1351
01:37:12,083 --> 01:37:14,582
ผมจะไม่เอาชีวิตไปทิ้งที่จุดต่ําสุด

1352
01:37:14,583 --> 01:37:16,124
ผมอยู่ในโลกนี้เหมือนทุกคน

1353
01:37:16,125 --> 01:37:19,582
เท่าที่ผมมองนะ
ทุกคนต้องยกระดับขึ้นมาอยู่จุดเดียวกับผม

1354
01:37:19,583 --> 01:37:21,624
นายอยู่ที่จุดต่ําสุดเหมือนเราทุกคนนั่นแหละ

1355
01:37:21,625 --> 01:37:25,499
ถ้าพี่เชื่อแบบนั้น พี่ก็จะทําแบบนั้น
ถ้าพี่ทําแบบนั้น พี่ก็จะอยู่ที่จุดนั้น

1356
01:37:25,500 --> 01:37:28,749
โด๊กเกอร์ เบอร์นีซบอกว่าคนผิวสีทุกคน
อยู่ที่จุดต่ําสุดของชีวิต

1357
01:37:28,750 --> 01:37:31,040
ผมบอกเธอว่าถ้าเธอคิดแบบนั้น
เธอก็จะอยู่ที่จุดนั้น

1358
01:37:31,041 --> 01:37:33,832
อาอยู่ที่จุดต่ําสุดของชีวิตเหรอ
อามองตัวเองแบบนั้นเหรอ

1359
01:37:33,833 --> 01:37:37,957
ฉันแค่ใช้ชีวิตในแบบที่ฉันรู้ว่าดีที่สุด
ไม่ได้คิดว่าอยู่ที่จุดสูงสุดหรือต่ําสุด

1360
01:37:37,958 --> 01:37:39,790
นั่นแหละที่ผมพยายามบอกเบอร์นีซ

1361
01:37:39,791 --> 01:37:43,832
ไม่รู้ว่าเธอไปเอาความคิดนั้นมาจากไหน
ฟังดูเหมือนสิ่งที่เอเวอรี่คงจะพูด

1362
01:37:43,833 --> 01:37:46,707
เอเวอรี่คิดว่าเพราะคนขาว
ให้ไก่งวงเขาในวันขอบคุณพระเจ้า

1363
01:37:46,708 --> 01:37:48,582
นั่นทําให้เขาดีกว่าทุกคน

1364
01:37:48,583 --> 01:37:50,499
นั่นจะทําให้อยู่เหนือจุดต่ําสุดของชีวิต

1365
01:37:50,500 --> 01:37:53,915
ผมไม่ต้องให้ใครเอาไก่งวงมาให้
ผมซื้อไก่งวงกินเองได้

1366
01:37:53,916 --> 01:37:57,707
พี่แค่ต้องหลีกทางให้ผม
ผมจะซื้อไก่งวงมาสองสามตัวเลย

1367
01:37:57,708 --> 01:38:00,582
นายซื้อไก่ไม่ได้ด้วยซ้ํา
อย่าว่าแต่ไก่งวงสองสามตัวเลย

1368
01:38:00,583 --> 01:38:03,207
มาพูดว่าให้หลีกทางนาย
ไม่มีใครขวางทางนายสักหน่อย

1369
01:38:03,208 --> 01:38:04,874
เงยหน้าให้หัวตรงๆ มารีธา

1370
01:38:04,875 --> 01:38:07,416
อย่าก้มแบบนั้นสิ เงยหน้าไว้

1371
01:38:09,166 --> 01:38:12,000
นายก็ดีแต่พูดพล่ามเท่านั้น

1372
01:38:13,000 --> 01:38:15,916
ทั้งชีวิตนาย นายทําได้อยู่แค่นั้น

1373
01:38:24,375 --> 01:38:27,458
จะเล่าเรื่องเกี่ยวกับตัวผมให้ฟังนะ

1374
01:38:29,208 --> 01:38:31,125
ผมเกิดมาในช่วงเวลาที่ยากลําบาก

1375
01:38:31,958 --> 01:38:34,708
โลกไม่ได้ต้องการผม ผมเข้าใจดี

1376
01:38:35,625 --> 01:38:38,375
ตั้งแต่ตอนผมอายุเจ็ดขวบ

1377
01:38:39,625 --> 01:38:42,041
โลกบอกว่าถ้าไม่มีผมจะดีกว่า

1378
01:38:42,875 --> 01:38:44,791
เห็นไหม เบอร์นีซก็ยอมรับ

1379
01:38:45,375 --> 01:38:47,624
เธอพยายามพิสูจน์อะไรบางอย่างให้โลกรู้

1380
01:38:47,625 --> 01:38:51,374
โลกนี้น่าอยู่ขึ้นก็เพราะผม
ผมไม่คิดเหมือนเบอร์นีซ

1381
01:38:51,375 --> 01:38:54,707
ผมมีหัวใจที่ยังเต้นอยู่
มันเต้นดังพอๆ กับหัวใจคนอื่น

1382
01:38:54,708 --> 01:38:57,333
ไม่สนว่าจะเป็นคนดําหรือคนขาว

1383
01:38:59,750 --> 01:39:01,291
บางครั้งมันก็เต้นดังกว่าใคร

1384
01:39:02,333 --> 01:39:05,124
และเมื่อมันเต้นดังเกินกว่าใครๆ จะได้ยิน

1385
01:39:05,125 --> 01:39:07,665
บางคนก็รู้สึกกลัว อย่างเช่นเบอร์นีซ

1386
01:39:07,666 --> 01:39:10,416
บางคนก็กลัวที่ได้ยินเสียงหัวใจของนิโกรเต้น

1387
01:39:13,250 --> 01:39:15,166
แต่แม่ไม่ได้ให้ผมเกิดมาโดยเปล่าประโยชน์

1388
01:39:16,958 --> 01:39:18,291
แล้วผมต้องทําอะไรล่ะ

1389
01:39:20,791 --> 01:39:25,083
ต้องทําเครื่องหมายไว้ตามเส้นทาง
เหมือนตอนที่เราเขียนบนต้นไม้

1390
01:39:27,583 --> 01:39:29,000
"บอยวิลลี่อยู่ที่นี่"

1391
01:39:32,541 --> 01:39:34,583
นั่นแหละที่ผมจะทํากับเปียโนนั่น

1392
01:39:36,125 --> 01:39:40,541
พยายามทําเครื่องหมายไว้ตามเส้นทาง
เหมือนที่พ่อผมทํา

1393
01:39:43,875 --> 01:39:47,083
นอกเหนือจากนั้น
ผมคิดว่าเบอร์นีซคงไม่มีอะไรจะพูด

1394
01:39:52,791 --> 01:39:54,333
ไปไหนมาวะ พวก

1395
01:39:55,375 --> 01:39:56,541
นึกว่าไลมอนน่ะ

1396
01:39:58,750 --> 01:40:02,415
- เบอร์นีซ ดูสิว่าใครมา
- เข้ามาสิ เอเวอรี่ นั่งสิ

1397
01:40:02,416 --> 01:40:05,041
ไม่ต้องสนใจพวกเขาหรอก ทะเลาะกันทั้งวัน

1398
01:40:06,041 --> 01:40:08,083
นี่ เอาหวีไปวางไว้บนเตานั่น

1399
01:40:08,708 --> 01:40:11,624
เบอร์นีซบอกว่าคุณจะมาปัดรังควานบ้านนี้

1400
01:40:11,625 --> 01:40:13,625
ใช่ ผมอ่านไบเบิลเสร็จแล้ว

1401
01:40:14,125 --> 01:40:16,624
เธอขอให้ผมมาดูว่าจะกําจัดผีซัทเทอร์ได้ไหม

1402
01:40:16,625 --> 01:40:19,790
บ้านนี้ไม่มีผีหรอก เบอร์นีซคิดไปเองทั้งนั้น

1403
01:40:19,791 --> 01:40:21,040
ให้เธอรู้เองดีกว่า

1404
01:40:21,041 --> 01:40:24,332
ถ้าปัดรังควานบ้านทําให้เธอรู้สึกดีขึ้น
แล้วมันเกี่ยวอะไรกับแก

1405
01:40:24,333 --> 01:40:26,125
เบอร์นีซบอกว่ามารีธาก็เห็นเขา

1406
01:40:27,250 --> 01:40:30,249
ไม่รู้สิ แต่ผมเจอส่วนหนึ่งในไบเบิล
ที่จะปัดรังควานบ้านนี้ได้

1407
01:40:30,250 --> 01:40:32,207
ถ้าเขาอยู่ที่นี่ นั่นน่าจะทําให้เขาไปที่อื่น

1408
01:40:32,208 --> 01:40:34,332
คุณแย่กว่าเบอร์นีซอีกที่เชื่อเรื่องนั้น

1409
01:40:34,333 --> 01:40:37,124
มาพูดว่าถ้าเขาอยู่ที่นี่ ขึ้นไปบนนั้นแล้วหาเขาดูสิ

1410
01:40:37,125 --> 01:40:39,083
ผมขึ้นไปบนนั้นแล้วแต่ไม่เห็นเขาเลย

1411
01:40:39,791 --> 01:40:43,707
ถ้าคุณบอกว่าไบเบิลจะทําให้เขา
ออกจากจินตนาการของเธอ คุณอาจพูดถูก

1412
01:40:43,708 --> 01:40:45,832
- แต่ถ้า...
- บอยวิลลี่ เงียบๆ เถอะน่า

1413
01:40:45,833 --> 01:40:49,707
มายุ่งเรื่องของเขา เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับแก
ให้เขาทําสิ่งที่เขาต้องทําไปเถอะ

1414
01:40:49,708 --> 01:40:52,458
ผมก็ไม่ได้ห้ามเขานี่
เอเวอรี่ไม่มีอํานาจที่จะทําอะไรได้

1415
01:40:53,125 --> 01:40:55,665
ผมไม่มีอํานาจหรอก บอยวิลลี่
พระเจ้าต่างหากที่มีอํานาจ

1416
01:40:55,666 --> 01:40:58,207
พระเจ้ามีอํานาจเหนือทุกสิ่งที่พระองค์สร้าง

1417
01:40:58,208 --> 01:41:01,791
พระเจ้าทําได้ทุกอย่าง พระเจ้าตรัสว่า
"ข้าสั่งอย่างไร ก็ต้องเป็นอย่างนั้น"

1418
01:41:02,375 --> 01:41:05,125
พระเจ้าตรัสว่า "ให้มีแสงสว่าง"
แล้วก็มีแสงสว่าง

1419
01:41:05,625 --> 01:41:08,165
พระองค์สร้างโลกในหกวันและพักในวันที่เจ็ด

1420
01:41:08,166 --> 01:41:11,082
พระเจ้ามีอํานาจวิเศษ
พระเจ้ามีอํานาจเหนือชีวิตและความตาย

1421
01:41:11,083 --> 01:41:13,625
ผมไม่กลัวพระองค์ขับไล่ผีแก่ๆ ตนหนึ่งหรอก

1422
01:41:19,625 --> 01:41:21,832
ไปไหนมา ฉันรอนายอยู่

1423
01:41:21,833 --> 01:41:24,165
ฉันเจอเกรซน่ะ

1424
01:41:24,166 --> 01:41:26,166
ฉันไม่ได้คิดถึงเรื่องเกรซเลย

1425
01:41:30,875 --> 01:41:32,083
สวัสดี เบอร์นีซ

1426
01:41:33,791 --> 01:41:36,124
ไลมอน เอาเชือกนั่นมา ไปที่ด้านโน้นของเปียโน

1427
01:41:36,125 --> 01:41:40,790
บอยวิลลี่ อย่ามาก่อเรื่องตอนนี้
อย่ายุ่งกับเปียโนนั่น

1428
01:41:40,791 --> 01:41:44,041
ระวังกระดานตรงนั้นนะ ไลมอน
อย่ายุ่งน่า โด๊กเกอร์

1429
01:41:44,541 --> 01:41:47,790
แกจะเอาเปียโนไปไม่ได้
จะเอาเปียโนไปได้ยังไง

1430
01:41:47,791 --> 01:41:50,457
เบอร์นีซไม่ได้พูดเรื่องขายเปียโนนั่นเลย

1431
01:41:50,458 --> 01:41:53,749
เธอไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น เร็วเข้า ไลมอน
เราต้องยกขึ้นทีละข้าง

1432
01:41:53,750 --> 01:41:56,915
- เราจะใช้เชือกทําอะไร
- ไปห้องห่วงเรื่องเชือก ไปที่ด้านโน้น

1433
01:41:56,916 --> 01:41:58,333
บอยวิลลี่... เบอร์นีซ

1434
01:41:59,000 --> 01:42:01,500
บอยวิลลี่ แน่ใจนะว่าอยากทําแบบนี้

1435
01:42:02,083 --> 01:42:04,957
เบอร์นีซ
บอยวิลลี่ พวกคุณควรนั่งคุยเรื่องนี้กันนะ

1436
01:42:04,958 --> 01:42:06,250
ไม่มีอะไรต้องคุยแล้ว

1437
01:42:08,666 --> 01:42:10,250
ผมไม่อยากคุยกับเบอร์นีซแล้ว

1438
01:42:10,833 --> 01:42:12,040
เร็วเข้า ไลมอน

1439
01:42:12,041 --> 01:42:13,874
มารีธา ออกไปลูก

1440
01:42:13,875 --> 01:42:15,415
พาเธอออกไป โด๊กเกอร์

1441
01:42:15,416 --> 01:42:18,041
เร็วเข้า ออกไปตามที่แม่เธอบอก

1442
01:42:20,708 --> 01:42:23,666
ให้ตายสิ พวกนิโกรแถวนี้

1443
01:42:24,416 --> 01:42:26,790
ฉันแวะไปที่ซีฟุสนั่น

1444
01:42:26,791 --> 01:42:30,165
คนพวกนั้นกระโดดหนีและลงจากทางเท้า

1445
01:42:30,166 --> 01:42:32,958
พูดว่าแพตช์เน็ค เรดมาแล้ว

1446
01:42:33,708 --> 01:42:35,125
เลยมาหาคําตอบ

1447
01:42:36,000 --> 01:42:38,208
รู้ไหมว่าพวกเขาพูดถึงใคร

1448
01:42:40,125 --> 01:42:43,083
เฒ่าจอห์น ดี จากแถวๆ ไทเลอร์

1449
01:42:43,875 --> 01:42:47,916
เขาทําให้ทุกคนกลัวเขา
เรียกเขาว่าแพตช์เน็ค เรด

1450
01:42:48,708 --> 01:42:52,915
พวกเขาไม่รู้ว่าฉันเคยคว่ําหมอนั่นมาแล้ว

1451
01:42:52,916 --> 01:42:54,957
ระวังอย่าให้กระดานลื่นนะ ไลมอน

1452
01:42:54,958 --> 01:42:56,665
เฮ่ บอยวิลลี่ นายมีอะไร

1453
01:42:56,666 --> 01:42:58,749
ฉันรู้ว่านายมีเหล้าซ่อนอยู่ในเสื้อคลุมของนาย

1454
01:42:58,750 --> 01:43:00,374
หลีกไป ไวน์นิ่งบอย

1455
01:43:00,375 --> 01:43:02,707
โด๊กเกอร์ นายมีอะไร ฉันอยากดื่ม

1456
01:43:02,708 --> 01:43:05,332
ดูเหมือนนายดื่มมามากพอแล้วนะ

1457
01:43:05,333 --> 01:43:08,082
ยังมาถามว่า "มีอะไร" อีก ไปหาที่นอนเลยไป

1458
01:43:08,083 --> 01:43:10,332
ฉันไม่ห่วงเรื่องที่นอนหรอก

1459
01:43:10,333 --> 01:43:13,707
ฉันหาที่นอนได้เสมอในบ้านของเบอร์นีซ

1460
01:43:13,708 --> 01:43:15,791
ใช่ไหม เบอร์นีซ

1461
01:43:16,416 --> 01:43:19,082
ไวน์นิ่งบอย ไปหาที่นั่งเถอะ

1462
01:43:19,083 --> 01:43:21,790
อาดื่มเหล้ามาทั้งวัน
เข้าบ้านมาเหม็นหึ่งอย่างกับอีเห็น

1463
01:43:21,791 --> 01:43:23,957
นายก็รู้ว่าเบอร์นีซไม่ชอบคนดื่มเหล้า

1464
01:43:23,958 --> 01:43:26,416
ฉันไม่ได้ดูหมิ่นเบอร์นีซ

1465
01:43:27,000 --> 01:43:31,833
เบอร์นีซ ฉันดูหมิ่นเธอเหรอ
ฉันแค่พยายามทําตัวดี

1466
01:43:33,000 --> 01:43:36,791
ฉันอยู่กับคนแปลกหน้าทั้งวัน
พวกเขาปฏิบัติกับฉันเหมือนคนในครอบครัว

1467
01:43:37,458 --> 01:43:40,833
ฉันมาหาครอบครัวในบ้านนี้
ทุกคนทําเหมือนฉันเป็นคนแปลกหน้า

1468
01:43:41,583 --> 01:43:45,250
ฉันไม่ต้องการวิสกี้ของนายหรอก ฉันซื้อเองได้

1469
01:43:45,750 --> 01:43:48,207
ฉันต้องการนายอยู่เป็นเพื่อน
ไม่ได้ต้องการวิสกี้ของนาย

1470
01:43:48,208 --> 01:43:50,874
ไปนอนเถอะ นายไม่ต้องดื่มอะไรแล้ว

1471
01:43:50,875 --> 01:43:53,166
ฉันไม่ได้คิดที่จะนอน

1472
01:43:53,666 --> 01:43:56,832
ฉันกับบอยวิลลี่จะปาร์ตี้กัน ใช่ไหม บอยวิลลี่

1473
01:43:56,833 --> 01:44:00,290
บอกพวกเขาสิ ฉันจะเล่นเปียโน ดูนี่นะ

1474
01:44:00,291 --> 01:44:02,457
ไม่เอาน่า ผมกับไลมอนจะยกเปียโนไปแล้ว

1475
01:44:02,458 --> 01:44:05,707
- ไม่ได้ นายจะยกเปียโนนี่ไปไม่ได้
- หลีกไป ไวน์นิ่งบอย

1476
01:44:05,708 --> 01:44:09,707
นายจะยกเปียโนนี่ออกจากบ้านไปไม่ได้
นายต้องยกฉันไปด้วย

1477
01:44:09,708 --> 01:44:11,790
หลีกไป ไวน์นิ่งบอย โด๊กเกอร์ มาเอาเขาไปที

1478
01:44:11,791 --> 01:44:14,000
เดี๋ยวก่อน

1479
01:44:15,666 --> 01:44:18,000
นี่คือเพลงที่ฉันแต่งให้คลีโอธา

1480
01:44:19,875 --> 01:44:21,916
ฉันแต่งเพลงนี้เพื่อระลึกถึงเธอ

1481
01:44:26,375 --> 01:44:29,166
เฮ่ แม่สาวน้อย เธอเป็นอะไรไป

1482
01:44:29,750 --> 01:44:34,999
เมื่อคืนพายุโหมใส่ พัดสายไฟขาดสะบั้น

1483
01:44:35,000 --> 01:44:41,375
บอกฉันหน่อยว่าต้องรอนานแค่ไหน

1484
01:44:43,750 --> 01:44:48,457
ขอตอนนี้เลยได้ไหม

1485
01:44:48,458 --> 01:44:50,875
หรือว่าฉันต้องลังเลใจ

1486
01:44:53,458 --> 01:44:58,332
มันต้องใช้ถุงน่องที่ลังเลใจ

1487
01:44:58,333 --> 01:45:02,874
ในรองเท้าที่ลังเลใจ

1488
01:45:02,875 --> 01:45:07,124
ต้องเป็นผู้หญิงที่ลังเลใจ

1489
01:45:07,125 --> 01:45:09,875
ที่อยากได้ร้องเพลงบลูส์

1490
01:45:20,583 --> 01:45:23,083
โด๊กเกอร์ รู้สึกไหม

1491
01:45:25,791 --> 01:45:28,541
เบอร์นีซ รู้สึกหนาวๆ ไหม

1492
01:45:30,250 --> 01:45:32,124
- โด๊กเกอร์
- จะมาเรียกฉันทําไม

1493
01:45:32,125 --> 01:45:33,624
ฉันเชื่อว่านั่นคือซัทเทอร์

1494
01:45:33,625 --> 01:45:36,124
เอเวอรี่ ปัดรังควานบ้านเลยค่ะ

1495
01:45:36,125 --> 01:45:38,749
ปัดรังควานเปียโนนั่นแหละ
ถ้าคุณจะปัดรังควานอะไรนะ

1496
01:45:38,750 --> 01:45:40,707
มันไม่ได้ทําอะไรเลย นอกจากสร้างปัญหา

1497
01:45:40,708 --> 01:45:42,874
ถ้าจะปัดรังควานอะไรก็เปียโนนั่นแหละ

1498
01:45:42,875 --> 01:45:45,624
ถ้าเขาจะปัดรังควานอะไร
ก็ให้เขาปัดรังควานทุกอย่างไปเลย

1499
01:45:45,625 --> 01:45:47,540
ห้องครัว ชั้นบน

1500
01:45:47,541 --> 01:45:50,000
เบอร์นีซ เอาน้ําใส่ขวดนี้หน่อย

1501
01:46:03,750 --> 01:46:04,833
ถือเทียนไว้

1502
01:46:14,916 --> 01:46:16,166
ไม่ว่าคุณจะทําอะไร

1503
01:46:17,375 --> 01:46:19,125
ต้องอย่าให้เทียนดับเด็ดขาดนะ

1504
01:46:27,000 --> 01:46:28,416
มารีธา อยู่นี่นะ

1505
01:46:35,250 --> 01:46:36,291
พระบิดา...

1506
01:46:38,375 --> 01:46:40,833
เรามารวมกันอยู่ที่นี่ในค่ําคืนนี้

1507
01:46:41,541 --> 01:46:42,875
ในพระนามอันศักดิ์สิทธิ์

1508
01:46:43,375 --> 01:46:48,999
- เพื่อขับไล่วิญญาณของเจมส์ ซัทเทอร์
- ใช่แล้ว

1509
01:46:49,000 --> 01:46:52,958
ขอให้น้ําในขวดนี้เปี่ยมด้วยพลัง
จากพระจิตของพระองค์ด้วยเถิด พระบิดา

1510
01:46:53,708 --> 01:46:58,290
ขอให้มันเป็นอาวุธและโล่
ป้องกันสิ่งชั่วร้ายทั้งปวง พระบิดา

1511
01:46:58,291 --> 01:47:02,500
ขอให้มันชําระล้าง
และเป็นดั่งพรแก่ที่พํานักอันต่ําต้อยแห่งนี้

1512
01:47:03,166 --> 01:47:04,790
ที่ใดมีความดี

1513
01:47:04,791 --> 01:47:07,624
ความชั่วร้ายก็จะกระจัดกระจายสู่สายลมทั้งสี่

1514
01:47:07,625 --> 01:47:09,541
จงไปซะ ซาตาน

1515
01:47:10,166 --> 01:47:15,416
ขอจงสถิตอยู่กับความชอบธรรม
ขณะที่เราเชิดชูพระนามศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์

1516
01:47:24,458 --> 01:47:25,458
- ใช่
- ใช่แล้ว

1517
01:47:25,958 --> 01:47:30,749
พระเจ้า เรารู้สึกถึงการมีอยู่ของพระองค์
เราสรรเสริญการมาที่นี่ของพระองค์

1518
01:47:30,750 --> 01:47:32,624
เราขอขอบคุณพระบิดา

1519
01:47:32,625 --> 01:47:35,999
เรารู้สึกถึงการมีอยู่ของพระองค์
ในที่แห่งนี้ พระบิดา

1520
01:47:36,000 --> 01:47:37,749
- ใช่แล้ว เราขอขอบคุณ
- ใช่

1521
01:47:37,750 --> 01:47:39,416
และปัดรังควานบ้านหลังนี้

1522
01:47:40,333 --> 01:47:42,790
ขอจงสถิตอยู่กับค้อนแห่งความจริง

1523
01:47:42,791 --> 01:47:46,040
ขณะที่มันทลายกําแพงแห่งความเท็จ พระบิดา

1524
01:47:46,041 --> 01:47:48,082
- เราขอขอบคุณพระองค์
- หยุดเทศน์ได้แล้ว

1525
01:47:48,083 --> 01:47:49,458
แค่บอกให้เขาไปซะ

1526
01:47:50,666 --> 01:47:52,874
ข้าจะพรมน้ําสะอาดใส่เจ้า

1527
01:47:52,875 --> 01:47:56,832
และเจ้าจะสะอาด
จากความโสโครกทั้งหมดของเจ้า

1528
01:47:56,833 --> 01:47:59,415
และข้าจะชําระล้างเจ้า
จากรูปบูชาทั้งหมดของเจ้า

1529
01:47:59,416 --> 01:48:01,207
ข้าจะมอบหัวใจดวงใหม่แก่เจ้า

1530
01:48:01,208 --> 01:48:03,749
- ข้าจะมอบหัวใจแห่งเนื้อหนังแก่เจ้า
- มาสิ ซัทเทอร์

1531
01:48:03,750 --> 01:48:05,707
- ข้าจะใส่วิญญาณ...
- มาสิ ซัทเทอร์

1532
01:48:05,708 --> 01:48:07,457
- และทําให้เจ้า...
- มาสิ ซัทเทอร์

1533
01:48:07,458 --> 01:48:09,040
- ปฏิบัติตามกฎของข้า
- ซัทเทอร์

1534
01:48:09,041 --> 01:48:10,832
เจ้าจะทําตามคําตัดสินของข้า...

1535
01:48:10,833 --> 01:48:14,625
มาเอาน้ํานี่สิ คุณตกบ่อน้ําแล้วนี่

1536
01:48:15,125 --> 01:48:18,415
- มาเอาน้ํานี่สิ
- ข้าจะใส่วิญญาณของข้าในตัวเจ้า

1537
01:48:18,416 --> 01:48:20,915
ข้าจะทําให้เจ้าปฏิบัติตามกฎของข้า

1538
01:48:20,916 --> 01:48:22,499
มาเลย ซัทเทอร์!

1539
01:48:22,500 --> 01:48:24,207
ใช่ มาเลย ซัทเทอร์!

1540
01:48:24,208 --> 01:48:26,499
มาสิ ซัทเทอร์ เร็วเข้า

1541
01:48:26,500 --> 01:48:29,665
และเจ้าจะสะอาด
จากความโสโครกทั้งหมดของเจ้า

1542
01:48:29,666 --> 01:48:32,457
ข้าจะชําระล้างเจ้าจากรูปบูชาทั้งหมดของเจ้า

1543
01:48:32,458 --> 01:48:34,832
- ข้าจะมอบหัวใจดวงใหม่...
- มาเอาน้ํานี่สิ

1544
01:48:34,833 --> 01:48:38,249
- มาสิ ซัทเทอร์
- ข้าจะพรมน้ําสะอาดใส่เจ้า

1545
01:48:38,250 --> 01:48:41,124
- มาเอาน้ํานี่สิ
- เจ้าจะสะอาด

1546
01:48:41,125 --> 01:48:45,540
ข้าจะชําระล้างเจ้าจากความโสโครก
และจากรูปบูชาทั้งหมดของเจ้า

1547
01:48:45,541 --> 01:48:47,958
- ไม่เอาน่า ซัทเทอร์
- ข้า... พระเจ้าเบื้องบน...

1548
01:49:03,458 --> 01:49:05,750
โอ้ พระบิดา

1549
01:49:07,875 --> 01:49:11,040
ข้าจะพรมน้ําสะอาดใส่เจ้าและเจ้าจะสะอาด

1550
01:49:11,041 --> 01:49:15,250
ข้าจะชําระล้างเจ้าจากความโสโครก
และรูปบูชาทั้งหมดของเจ้า

1551
01:49:22,250 --> 01:49:24,666
บอยวิลลี่

1552
01:49:27,166 --> 01:49:28,833
บอยวิลลี่

1553
01:49:29,541 --> 01:49:30,625
ซัทเทอร์

1554
01:49:32,583 --> 01:49:36,124
ข้าจะพรมน้ําสะอาดใส่เจ้า

1555
01:49:36,125 --> 01:49:39,457
และข้าจะชําระล้างเจ้า
จากรูปบูชาทั้งหมดของเจ้า

1556
01:49:39,458 --> 01:49:41,958
ข้าจะชําระล้างเจ้า ข้าจะมอบหัวใจดวงใหม่...

1557
01:49:44,083 --> 01:49:45,375
ซัทเทอร์!

1558
01:49:51,916 --> 01:49:52,875
ซัทเทอร์!

1559
01:49:53,375 --> 01:49:55,832
ปฏิบัติตามกฎของข้า
และเจ้าจะทําตามคําตัดสินของข้า

1560
01:49:55,833 --> 01:49:57,457
เจ้าจะทําตามนั้น

1561
01:49:57,458 --> 01:50:01,499
ข้าจะพรมน้ําสะอาดใส่เจ้า และเจ้าจะสะอาด

1562
01:50:01,500 --> 01:50:05,249
ข้าจะชําระล้างเจ้าจากความโสโครก
และรูปบูชาทั้งหมดของเจ้า

1563
01:50:05,250 --> 01:50:07,416
ข้าจะมอบหัวใจดวงใหม่แก่เจ้า และวิญญาณใหม่...

1564
01:50:11,791 --> 01:50:12,958
โอ้ พระบิดา

1565
01:50:16,166 --> 01:50:17,915
เราเรียกหาท่าน พระบิดา

1566
01:50:17,916 --> 01:50:20,040
- ใช่
- เราเรียกหาท่าน

1567
01:50:20,041 --> 01:50:21,166
ซัทเทอร์!

1568
01:50:22,916 --> 01:50:25,333
ข้า... ข้าจะ...

1569
01:50:28,375 --> 01:50:30,540
- ข้าจะทําให้เจ้าปฏิบัติตาม...
- แม่!

1570
01:50:30,541 --> 01:50:34,499
ปฏิบัติตามกฎของข้า
และเจ้าจะทําตามคําตัดสินของข้า

1571
01:50:34,500 --> 01:50:36,083
เจ้าจะทําตามนั้น

1572
01:50:36,708 --> 01:50:40,290
ข้าจะพรมน้ําสะอาดใส่เจ้า และเจ้าจะสะอาด

1573
01:50:40,291 --> 01:50:41,957
ซัทเทอร์!

1574
01:50:41,958 --> 01:50:44,832
- จากรูปบูชาทั้งหมดของเจ้า ข้า...
- ใช่

1575
01:50:44,833 --> 01:50:47,707
ข้าจะนําหัวใจหินออกจากเนื้อหนังของเจ้า

1576
01:50:47,708 --> 01:50:51,207
และข้าจะมอบหัวใจแห่งเนื้อหนังแก่เจ้า

1577
01:50:51,208 --> 01:50:54,583
ข้าจะใส่วิญญาณของข้าไว้ในตัวเจ้า
และข้าจะทําให้เจ้าปฏิบัติ

1578
01:50:55,833 --> 01:50:57,375
ปฏิบัติตามกฎของข้า

1579
01:50:58,958 --> 01:51:01,249
และเจ้าจะทําตามคําตัดสินของข้า

1580
01:51:01,250 --> 01:51:03,166
เจ้าจะทําตามนั้น

1581
01:51:03,875 --> 01:51:05,291
ข้าจะทําให้เจ้า...

1582
01:51:12,375 --> 01:51:13,583
เบอร์นีซ ผม...

1583
01:51:15,000 --> 01:51:16,416
ผมทําไม่ได้ เบอร์นีซ

1584
01:51:19,416 --> 01:51:20,875
เบอร์นีซ ผมทําไม่ได้

1585
01:51:22,666 --> 01:51:25,125
ผมทําไม่ได้ ผม...

1586
01:51:26,750 --> 01:51:28,791
ผมทําไม่ได้

1587
01:51:29,458 --> 01:51:30,625
เอาเลย เบอร์นีซ

1588
01:51:32,208 --> 01:51:33,458
เอาเลย เบอร์นีซ

1589
01:51:37,916 --> 01:51:42,791
พระเจ้า เราสรรเสริญพระองค์
โอ้ พระบิดา เราสรรเสริญพระนามของพระองค์

1590
01:51:44,208 --> 01:51:46,041
จงไปซะ ซาตาน

1591
01:52:10,625 --> 01:52:12,750
เรียกพวกเขามา เบอร์นีซ เรียกพวกเขามา

1592
01:52:28,791 --> 01:52:30,416
โปรดช่วยหนูด้วย

1593
01:52:32,333 --> 01:52:34,083
โปรดช่วยหนูด้วย

1594
01:52:35,958 --> 01:52:37,500
โปรดช่วยหนูด้วย

1595
01:52:42,291 --> 01:52:44,041
โปรดช่วยหนูด้วย

1596
01:52:46,125 --> 01:52:49,666
โปรดช่วยหนูด้วย แม่เบอร์นีซ
โปรดช่วยหนูด้วย

1597
01:52:50,791 --> 01:52:54,625
โปรดช่วยหนูด้วย แม่เอสเธอร์
โปรดช่วยหนูด้วย

1598
01:52:56,250 --> 01:53:00,000
โปรดช่วยหนูด้วย พ่อบอยชาร์ลส์
โปรดช่วยหนูด้วย

1599
01:53:01,166 --> 01:53:05,208
โปรดช่วยหนูด้วย แม่โอลา โปรดช่วยหนูด้วย

1600
01:53:06,208 --> 01:53:09,791
โปรดช่วยหนูด้วย

1601
01:53:10,416 --> 01:53:14,291
โปรดช่วยหนูด้วย

1602
01:53:14,875 --> 01:53:18,125
โปรดช่วยหนูด้วย แม่เบอร์นีซ โปรดช่วยหนูด้วย

1603
01:53:18,750 --> 01:53:21,791
โปรดช่วยหนูด้วย แม่เอสเธอร์ โปรดช่วยหนูด้วย

1604
01:53:22,375 --> 01:53:25,291
โปรดช่วยหนูด้วย พ่อบอยชาร์ลส์
โปรดช่วยหนูด้วย

1605
01:53:25,833 --> 01:53:28,750
โปรดช่วยหนูด้วย แม่โอลา โปรดช่วยหนูด้วย

1606
01:53:29,541 --> 01:53:31,666
โปรดช่วยหนูด้วย

1607
01:53:32,375 --> 01:53:38,041
โปรดช่วยหนูด้วย

1608
01:53:40,875 --> 01:53:41,916
ใช่แล้ว

1609
01:53:45,291 --> 01:53:46,541
เยี่ยม!

1610
01:53:50,416 --> 01:53:53,249
โปรดช่วยหนูด้วย แม่เบอร์นีซ โปรดช่วยหนูด้วย

1611
01:53:53,250 --> 01:53:55,999
โปรดช่วยหนูด้วย แม่เอสเธอร์ โปรดช่วยหนูด้วย

1612
01:53:56,000 --> 01:53:59,165
โปรดช่วยหนูด้วย พ่อบอยชาร์ลส์
โปรดช่วยหนูด้วย

1613
01:53:59,166 --> 01:54:01,415
โปรดช่วยหนูด้วย แม่โอลา โปรดช่วยหนูด้วย

1614
01:54:01,416 --> 01:54:05,666
โปรดช่วยหนูด้วย

1615
01:54:08,916 --> 01:54:16,082
โปรดช่วยหนูด้วย แม่เบอร์นีซ โปรดช่วยหนูด้วย

1616
01:54:16,083 --> 01:54:18,957
โปรดช่วยหนูด้วย แม่เอสเธอร์ โปรดช่วยหนูด้วย

1617
01:54:18,958 --> 01:54:22,249
โปรดช่วยหนูด้วย พ่อบอยชาร์ลส์
โปรดช่วยหนูด้วย

1618
01:54:22,250 --> 01:54:24,665
โปรดช่วยหนูด้วย แม่โอลา โปรดช่วยหนูด้วย

1619
01:54:24,666 --> 01:54:29,041
โปรดช่วยหนูด้วย

1620
01:54:30,708 --> 01:54:32,041
โปรดช่วยหนูด้วย

1621
01:54:33,333 --> 01:54:34,750
โปรดช่วยหนูด้วย

1622
01:55:19,708 --> 01:55:21,208
ขอบคุณค่ะ

1623
01:55:23,791 --> 01:55:24,916
ขอบคุณ

1624
01:55:27,041 --> 01:55:28,083
ขอบคุณ

1625
01:55:30,916 --> 01:55:31,916
ขอบคุณ

1626
01:56:03,125 --> 01:56:04,125
เบอร์นีซ

1627
01:56:08,375 --> 01:56:11,291
ถ้าพี่กับมารีธาไม่เล่นเปียโนนั่นต่อไป

1628
01:56:12,875 --> 01:56:14,000
ไม่ต้องบอกเลยว่า...

1629
01:56:21,375 --> 01:56:23,875
ผมกับซัทเทอร์ต้องกลับมาอีกแน่

1630
01:56:44,125 --> 01:56:45,208
ขอบคุณ

1631
01:56:51,250 --> 01:56:52,333
ขอบคุณ

1632
01:56:55,541 --> 01:56:56,583
ขอบคุณ

1633
01:56:58,875 --> 01:57:00,000
ขอบคุณ

1634
01:58:05,750 --> 01:58:07,999
สาวน้อย เลิกเคาะเปียโนเล่นได้แล้ว

1635
01:58:08,000 --> 01:58:09,166
หนูกําลังฝึกอยู่ค่ะ

1636
01:58:09,875 --> 01:58:12,500
- งั้นก็เล่นเลยสิ
- แบบนี้เหรอ

1637
01:58:17,791 --> 01:58:19,416
แบบนั้นแหละลูก

1638
01:58:25,791 --> 01:58:27,875
ใครสอนลูกเล่นแบบนั้นเหรอจ๊ะ

1639
01:59:04,041 --> 01:59:07,957
(ขายที่ดิน)

1640
01:59:07,958 --> 01:59:12,458
(เจ้าของ อาร์.ซัทเทอร์
ซันฟลาวเวอร์ มิสซิสซิปปี)

1641
01:59:23,291 --> 01:59:26,750
{\an8}(แด่แม่)

1642
01:59:36,708 --> 01:59:39,958
(อิงจากบทละครที่เขียนโดย ออกัสต์ วิลสัน)

1643
02:04:53,708 --> 02:04:56,749
(ด้วยความระลึกถึง: ควาเม่ ฟิเรมปง)

1644
02:04:56,750 --> 02:04:59,458
(แดเนียล โจนส์
ทาร์จา อารัมเซส และเควิน ทูเรน)

1645
02:05:15,833 --> 02:05:20,833
คําบรรยายโดย ธนิศา ขําคง

1646
02:05:26,458 --> 02:05:31,625
(บทเรียนจากเปียโน)