1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:06,560 --> 00:00:11,360
- [เสียงเด็กๆ เล่นกันดังก้องอยู่ไกลๆ]
- [ดนตรีช้าบรรเลง]

3
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

4
00:00:39,880 --> 00:00:41,200
- หนึ่งมื้อเหรอ
- อะไรก็ได้ใช่ไหม

5
00:00:41,280 --> 00:00:42,760
- ทุกอย่างเลยเหรอ
- งั้น…

6
00:00:42,840 --> 00:00:43,920
- หน่อไม้ฝรั่ง…
- ลาซานญา

7
00:00:44,000 --> 00:00:45,240
- พิซซ่า
- เอาเป็น…

8
00:00:45,320 --> 00:00:47,320
เค้กช็อกโกแลตอุ่นๆ ใส่น้ำตาลมะพร้าวนะ

9
00:00:47,400 --> 00:00:49,040
ฉันขอเป็นไข่ดาวกับเฟรนช์ฟรายส์ละกัน

10
00:00:49,120 --> 00:00:51,920
- สลัดวีแกนไขมันต่ำ
- ปกติผมกินพิซซ่าทุกวัน

11
00:00:52,000 --> 00:00:54,240
- เอากุ้งกระเทียมแล้วกัน
- แล้วไอศกรีมวานิลลา

12
00:00:54,320 --> 00:00:55,520
ใส่จานแยกมาด้วยจะได้ไหม

13
00:00:55,600 --> 00:00:58,040
ส่วนตรงไข่แดงฉันขอสุกๆ เลยนะ

14
00:00:58,120 --> 00:01:00,600
- โรยข้าวสาลีเมล็ดแตก
- หน้าที่เนื้อเยอะที่สุด

15
00:01:00,680 --> 00:01:02,360
ฉันไม่ชอบให้คนอื่นสัมผัสอาหารก่อนฉันกิน

16
00:01:02,440 --> 00:01:04,600
- ไข่ต้องไม่แตกนะ
- เนื้อวัว หมู แล้วก็ไก่

17
00:01:04,680 --> 00:01:05,520
ใส่ขมิ้นด้วย

18
00:01:05,600 --> 00:01:06,480
หนึ่งอย่างเหรอ

19
00:01:06,560 --> 00:01:07,760
- ได้หมดเลยเหรอ
- เอ่อ…

20
00:01:07,840 --> 00:01:09,120
เอิ่ม…

21
00:01:09,200 --> 00:01:10,320
ปากกาน่ะ

22
00:01:10,840 --> 00:01:12,320
- มีดโกนแล้วกัน
- ขวานล่ะ

23
00:01:12,400 --> 00:01:13,800
- ขอดิลโด้
- กริชแล้วกัน

24
00:01:14,360 --> 00:01:15,640
[หัวเราะเบา] รู้น่า แค่หยอกเล่น

25
00:01:15,720 --> 00:01:17,400
ขอภาพวาดสวยๆ ก็แล้วกัน

26
00:01:17,480 --> 00:01:20,080
[ชายหัวโล้น] รับประกันได้ไหมว่า
จะได้กินพิซซ่าทุกวัน

27
00:01:20,560 --> 00:01:22,200
[ผู้สัมภาษณ์ชาย] รับรองครับ

28
00:01:22,280 --> 00:01:25,720
[ชายหัวโล้น] บอกก่อนนะว่า
ถ้าไม่ได้อย่างที่พูดผมจะหัวเสียพอตัวเลย

29
00:01:26,440 --> 00:01:27,640
[ผู้สัมภาษณ์ชาย] เอ่อ…

30
00:01:28,520 --> 00:01:30,160
คุณหัวเสียแค่ไหน

31
00:01:30,960 --> 00:01:33,080
รู้สาเหตุที่ผมต้องมาอยู่ที่นี่ใช่ไหม

32
00:01:33,160 --> 00:01:34,920
- [เสียงเปิดสมุด]
- [ผู้สัมภาษณ์] อืม…

33
00:01:35,920 --> 00:01:39,400
ในนี้ระบุว่าคุณพยายามจุดไฟเผา
บ้านพ่อแม่ตัวเอง

34
00:01:39,920 --> 00:01:41,400
ตอนที่พวกเขากำลังหลับอยู่

35
00:01:41,480 --> 00:01:43,360
หัวเสียประมาณนั้นแหละ

36
00:01:43,440 --> 00:01:44,880
[เสียงดังวาบขึ้นและแผ่วลง]

37
00:01:52,800 --> 00:01:55,520
(ชั้น 24)

38
00:01:55,600 --> 00:01:58,360
[ผู้หญิง 1 ชั้นบน] ไม่ละอายใจบ้างหรือไง
ไอ้เหี้ยนี่

39
00:01:58,440 --> 00:02:01,760
- เออ มึงนั่นแหละมองหาพ่อมึงเหรอ
- [ผู้ชาย 1] ชั้น 21

40
00:02:01,840 --> 00:02:03,240
[ผู้ชาย 2] เฮ้ๆ ไอ้นั่นน่ะ

41
00:02:03,320 --> 00:02:05,680
- ไอ้ที่มันแอบอยู่ชั้น 21 น่ะ
- [ผู้หญิง 2] เฮ้ย ไม่ต้องแอบเลย

42
00:02:05,760 --> 00:02:08,720
[ผู้ชาย 2] แม่งแดกเนื้อบนพิซซ่า
กับหมูซะเหี้ยนเลย ไอ้เหี้ยเอ้ย

43
00:02:08,800 --> 00:02:11,440
[ผู้หญิง 2] ไอ้ชั้น 21
เพิ่งมาวันแรกมันก็เอาแล้วว่ะ

44
00:02:11,520 --> 00:02:13,000
[ผู้ชาย 2] ไอ้ชั้น 21

45
00:02:14,160 --> 00:02:15,640
[เสียงถ้วยชามกระทบกัน]

46
00:02:17,640 --> 00:02:20,120
- [ชายฝรั่งเศส] เฮ้ย อย่านะ อย่า
- [หญิงร่วมห้องขัง] อย่า

47
00:02:20,200 --> 00:02:23,280
- [ชายฝรั่งเศส] ไอ้พวกคนใหม่ๆ นี่แม่ง
- ต้องให้พวกกูบอกอีกกี่รอบกัน ฮะ

48
00:02:24,000 --> 00:02:26,120
ที่ว่ากูแดกได้แค่จานของตัวเองน่ะเหรอ

49
00:02:26,200 --> 00:02:30,480
หรือไม่ก็จานที่มีคนเต็มใจแลกกับจานของมึง ใช่

50
00:02:30,560 --> 00:02:31,560
มันเป็นกฎ

51
00:02:31,640 --> 00:02:32,800
[เสียงหัวเราะหึๆ]

52
00:02:32,880 --> 00:02:37,080
แล้วแบบนี้ไอ้คนที่แดกของของกูไป
มันก็ไม่สนไอ้กฎส้นตีนที่ว่านี่เลย

53
00:02:37,160 --> 00:02:41,560
เรื่องนั้นค่อยว่ากันพรุ่งนี้ แต่มึงจะทำตัว
เหมือนพวกกบฏที่แดกตามใจชอบไม่ได้

54
00:02:41,640 --> 00:02:43,360
[ชายหัวโล้น] ไม่ใช่เลย

55
00:02:43,440 --> 00:02:46,520
ไอ้พวกชั้น 21 นั่นแหละที่เป็นพวกกบฏ
มันแดกของของกู

56
00:02:46,600 --> 00:02:49,000
งั้นอย่างน้อยกูก็มีสิทธิ์จะกินอะไรที่…

57
00:02:49,080 --> 00:02:53,840
มึงมีสิทธิ์กินจานของตัวเอง
ที่พวกสาวกอย่างพวกกูรักษาเอาไว้ให้แค่นั้น

58
00:02:54,440 --> 00:02:55,480
พวกกูทำกันแบบนี้

59
00:02:55,560 --> 00:02:58,120
ถ้าสาวกอย่างพวกมึงทำอะไรเหี้ยๆ กันแบบนี้

60
00:02:58,200 --> 00:03:00,760
กูบอกได้เลย พวกมึงกับกูคงได้มีปัญหากันแน่

61
00:03:00,840 --> 00:03:04,720
[หัวเราะ] มันไม่ง่ายหรอก แต่ตั้งแต่เริ่ม
การปฏิวัติเพื่อผลประโยชน์ส่วนรวม

62
00:03:05,200 --> 00:03:07,840
ในหลุมนี่ก็แฟร์ขึ้นทุกเดือนเลย

63
00:03:07,920 --> 00:03:12,520
ถ้าทุกคนร่วมมือร่วมใจ ช่วยกัน
กฎนี้ก็จะส่งต่อถึงชั้นสุดท้าย

64
00:03:13,440 --> 00:03:15,040
ไม่เห็นเหรอว่า

65
00:03:15,120 --> 00:03:18,000
ถ้ามึงไปแดกจานของคนอื่น แล้วเขาจะแดกอะไร

66
00:03:18,080 --> 00:03:20,480
เขาก็จะทำเหมือนกับมึง คิดว่าตัวเอง

67
00:03:20,560 --> 00:03:24,120
จะแดกอะไรก็ได้ จะทำอะไรก็ได้
ทีนี้คนต่อไปก็ซวย

68
00:03:24,200 --> 00:03:26,360
แล้ว… แล้วยังไงต่อล่ะ

69
00:03:26,440 --> 00:03:30,000
มันก็จะเกิดหายนะเป็นทอดๆ ทีนี้พวกข้างล่าง
ก็จะไม่เหลืออะไรให้แดกสักอย่างเดียว

70
00:03:30,080 --> 00:03:32,160
จากนั้นพวกเขาก็ต้องอดอาหาร
ตายห่ายังไงล่ะ

71
00:03:39,760 --> 00:03:40,880
พล่ามจบรึยัง

72
00:03:40,960 --> 00:03:43,080
[ผู้หญิง] ฟังฉันให้ดีนะ ไอ้ง่าว

73
00:03:43,160 --> 00:03:45,240
ถ้ามึงกินปีกไก่นั่น มันก็จะเป็นแบบนั้น

74
00:03:45,320 --> 00:03:47,200
ไอ้ง่าวงั้นเหรอ

75
00:03:47,720 --> 00:03:49,560
ดูเอาแล้วกันว่าไอ้ง่าวทำอะไรได้

76
00:03:49,640 --> 00:03:52,480
[หญิงร่วมห้องขัง] ใช่ มันจะเป็นแบบนั้น

77
00:03:57,600 --> 00:04:00,240
แน่ละ เธอก็พูดง่ายสิ

78
00:04:00,320 --> 00:04:03,360
ไม่มีใครเขาขโมยกินโครเก้เหม็นๆ ของเธอไปนี่

79
00:04:03,440 --> 00:04:04,360
เอาไหมล่ะ

80
00:04:12,560 --> 00:04:13,920
[เสียงสูดดมแรง]

81
00:04:19,880 --> 00:04:20,880
ก็ได้

82
00:04:21,480 --> 00:04:24,680
แต่พรุ่งนี้ไม่เอาเซอร์ไพรส์อะไรแล้ว ได้ยินนะ

83
00:04:25,720 --> 00:04:28,800
ได้ รีบแดกซะก่อนที่แท่นมันจะไปนะ

84
00:04:28,880 --> 00:04:31,160
พวกผู้ดูแลไม่ให้เก็บอาหารไว้ที่ชั้นตัวเอง

85
00:04:31,240 --> 00:04:34,600
ไม่อย่างงั้นโดนลงโทษแน่
แล้วก็เคยเกิดขึ้นแล้ว เข้าใจใช่รึเปล่า

86
00:04:35,240 --> 00:04:36,760
กูรู้แล้ว

87
00:04:36,840 --> 00:04:42,200
แล้วทำไมเขาถึงไม่ลงโทษไอ้หัวควยชั้น 21
ที่มันกินพิซซ่าของกูไปล่ะ

88
00:04:42,280 --> 00:04:45,520
กฎที่ว่ากินแค่ของตัวเอง
เป็นพวกกูที่ตั้งกันขึ้นมาเอง

89
00:04:45,600 --> 00:04:47,040
ไม่ใช่พวกผู้ดูแลอะไรหรอก

90
00:04:47,720 --> 00:04:52,280
จำไว้นะ มึงน่ะโชคดีแล้ว
ที่เดือนนี้ได้ตื่นขึ้นมาบนชั้น 24 น่ะ

91
00:04:52,360 --> 00:04:54,880
แต่ว่าเดือนหน้าอาจจะได้อยู่ต่ำกว่านี้ก็ได้

92
00:04:54,960 --> 00:04:58,560
สิ่งที่มึงทำวันแรกคือสิ่งที่น่ายกย่องแล้วละนะ

93
00:04:58,640 --> 00:05:02,200
คือมึงให้เกียรติคนอื่น
รักษาความเรียบร้อยดีอยู่แล้ว

94
00:05:02,280 --> 00:05:04,160
อย่าให้หลุมมันทำลายมึงได้เชียวล่ะ

95
00:05:04,680 --> 00:05:06,360
[ดนตรีผ่อนคลายบรรเลง]

96
00:05:06,440 --> 00:05:08,360
"อย่าให้หลุมมันทำลายแกได้" งั้นเหรอ

97
00:05:08,440 --> 00:05:10,040
[เสียงแท่นเคลื่อนลง]

98
00:05:15,520 --> 00:05:16,680
นายชื่ออะไร

99
00:05:22,120 --> 00:05:23,480
ซามิอาติน

100
00:05:25,240 --> 00:05:26,240
ฉันเปเรมปวน

101
00:05:28,720 --> 00:05:29,920
[พูดเบา] เปเรมปวน

102
00:05:31,760 --> 00:05:33,600
[เสียงไอ]

103
00:05:34,120 --> 00:05:36,480
[เปเรมปวน] บอกตามตรง
เมนูโปรดฉันคือโครเก้แฮม

104
00:05:37,360 --> 00:05:38,600
ที่แฟนเก่าเคยทำ

105
00:05:39,640 --> 00:05:42,640
แต่ตอนนี้ มันหากินไม่ได้แล้วละ

106
00:05:44,400 --> 00:05:45,800
[ผู้สัมภาษณ์หญิง] ไม่คิดถึงเขาเหรอ

107
00:05:45,880 --> 00:05:47,400
[ดนตรีเศร้าบรรเลง]

108
00:05:56,360 --> 00:05:58,000
[ผู้สัมภาษณ์] คุณมองหาอะไรจากหลุมนี้

109
00:06:01,200 --> 00:06:02,360
เวลา

110
00:06:04,320 --> 00:06:07,760
ฉันอยากได้เวลาเพื่อลืมสิ่งที่ทำไป

111
00:06:07,840 --> 00:06:09,280
[เสียงวาดบนผนังปูน]

112
00:06:09,360 --> 00:06:10,360
[เสียงโกนหัว]

113
00:06:13,880 --> 00:06:15,960
- [เสียงน้ำก๊อก]
- [เสียงครางในคอ]

114
00:06:16,040 --> 00:06:17,280
[เสียงถอนใจ]

115
00:06:19,480 --> 00:06:20,520
[เสียงไอ]

116
00:06:24,360 --> 00:06:27,120
[เสียงกระแอมกระไอ]

117
00:06:27,640 --> 00:06:29,000
[เสียงถอนใจ]

118
00:06:29,680 --> 00:06:31,160
[ผู้ชาย 1 ชั้นบน] สี่สิบสี่

119
00:06:31,240 --> 00:06:32,200
[เสียงสัญญาณดัง]

120
00:06:32,280 --> 00:06:33,720
- [ผู้ชาย 2] 44
- [ผู้ชาย 3] 44

121
00:06:33,800 --> 00:06:35,040
[ผู้ชาย 4] สี่สิบสี่

122
00:06:35,120 --> 00:06:36,800
- [ผู้ชาย 5] 44
- [ชายพูดเกาหลี] 44

123
00:06:37,680 --> 00:06:39,080
[ผู้ชาย 6] สี่สิบสี่

124
00:06:39,160 --> 00:06:41,480
- [ชายพูดเกาหลี] 44
- [ผู้ชาย 7] 44

125
00:06:41,560 --> 00:06:43,040
[ชายฝรั่งเศส] โอเค 44

126
00:06:43,120 --> 00:06:45,360
- [ผู้หญิง 1] ชั้น 44
- [ผู้หญิง 2] จัดการมันเลย

127
00:06:45,440 --> 00:06:47,240
จัดการแม่งเลย

128
00:06:47,320 --> 00:06:49,320
- อย่าปล่อยให้มันรอด
- [ผู้ชาย 8] ไอ้ 44

129
00:06:49,400 --> 00:06:53,080
ไอ้ชั้น 44 น่ะ
มันตัดห่วงโซ่การสื่อสารของพวกเรา

130
00:06:53,160 --> 00:06:57,080
ตอนนี้ก็เลยไม่รู้ว่าหลังจากชั้นนั้นแล้ว
จะได้แบ่งอาหารกันอย่างยุติธรรมรึเปล่า

131
00:06:57,160 --> 00:06:59,800
แต่ถ้าถัดจากชั้น 21 ก็รู้ใช่ไหมล่ะ

132
00:06:59,880 --> 00:07:00,720
หือ

133
00:07:00,800 --> 00:07:01,960
ที่นี่มีทั้งหมดกี่ชั้น

134
00:07:03,000 --> 00:07:04,400
333 ชั้น

135
00:07:05,880 --> 00:07:06,960
[เสียงครืนครั่นข้างล่าง]

136
00:07:07,040 --> 00:07:09,880
จะมีกี่ชั้นมันก็ไม่สำคัญหรอกน่า

137
00:07:09,960 --> 00:07:12,680
ที่สำคัญคือต้องแบ่งอาหารให้พอสำหรับทุกคน

138
00:07:12,760 --> 00:07:16,080
พรุ่งนี้สหายเราจากชั้น 19 และ 20

139
00:07:16,160 --> 00:07:19,240
จะลงไปคุ้มกันพิซซ่ามึงให้ที่ชั้น 21

140
00:07:19,320 --> 00:07:23,320
และคนจากชั้น 42 กับ 43 ก็จะลงไปชั้น 44

141
00:07:23,400 --> 00:07:25,160
คนที่อยู่ข้างล่างลงไปจะได้มีกิน

142
00:07:25,240 --> 00:07:26,640
เราทำกันแบบนี้

143
00:07:29,040 --> 00:07:30,440
ทีนี้ก็ถอยไปได้แล้ว

144
00:07:30,520 --> 00:07:32,000
[เสียงจากข้างล่างดังขึ้น]

145
00:07:32,080 --> 00:07:34,520
มันทำไม ยืนตรงนี้ก็ไม่ได้หรือไง

146
00:07:36,560 --> 00:07:39,240
[เสียงดังแหวกอากาศขึ้นมา
และผ่านขึ้นไปอย่างเร็ว]

147
00:07:45,160 --> 00:07:46,920
[ผู้สัมภาษณ์] แล้วมันรู้สึกยังไงบ้าง

148
00:07:47,000 --> 00:07:48,960
[ซามิอาติน] ตอนที่เกือบฆ่าพ่อแม่น่ะเหรอ

149
00:07:49,440 --> 00:07:51,680
[ผู้สัมภาษณ์] ใช่ สักครู่นะ

150
00:07:51,760 --> 00:07:53,320
- ขอเวลาเดี๋ยว
- [เสียงเปิดสมุด]

151
00:07:53,400 --> 00:07:57,480
ที่ระบุไว้คือ คุณพยายามเผาห้องตัวเอง

152
00:07:57,560 --> 00:08:00,200
แต่ 30 วิผ่านไป คุณก็ได้ไอเดียใหม่

153
00:08:00,680 --> 00:08:05,440
คุณเลยไปเผาถังขยะ
เผาอัตชีวประวัติที่กำลังเขียน

154
00:08:06,000 --> 00:08:08,960
แล้วก็เผากล่องพิซซ่าเปล่าสองกล่อง

155
00:08:10,440 --> 00:08:12,120
ถ้างั้นก็น่าจะรู้นะ

156
00:08:14,400 --> 00:08:17,560
ว่าที่เขาส่งผมมาเพราะเขากลัวผมไง

157
00:08:17,640 --> 00:08:21,560
[ซามิอาติน] ♪ แล้วของของฉันอยู่ไหน ♪

158
00:08:22,640 --> 00:08:24,400
[เสียงกดจุดไฟแช็ก]

159
00:08:24,480 --> 00:08:26,200
[ผู้ชายชั้นบน] อะไรของแม่งวะเนี่ย

160
00:08:26,280 --> 00:08:31,840
- [ผู้หญิงชั้นบน] น่ารำคาญฉิบหายเลย
- ♪ แล้วของของฉันอยู่ไหน ♪

161
00:08:31,920 --> 00:08:34,400
- หนวกหูว่ะ
- เลิกแหกปากได้แล้ว

162
00:08:34,480 --> 00:08:36,760
♪ แล้วของ… ♪

163
00:08:36,840 --> 00:08:38,720
[เสียงแท่นดังครืนครั่น]

164
00:08:40,320 --> 00:08:41,320
[ผู้หญิง] เกิดอะไรขึ้น

165
00:08:41,840 --> 00:08:44,240
ไอ้เจ้าคนบนชั้น 21 มันรั้งแท่นเอาไว้

166
00:08:45,440 --> 00:08:48,120
สงสัยว่ามันจะโดนลงโทษแค่ทีเดียวสินะ

167
00:08:48,200 --> 00:08:51,040
- [เสียงอึกทึกตึงตัง]
- [เสียงกระแทกกับแท่น]

168
00:08:51,960 --> 00:08:53,440
- [เสียงสัญญาณ]
- [เสียงแท่นเคลื่อน]

169
00:08:53,520 --> 00:08:54,480
[เสียงผู้หญิงร้อง]

170
00:08:54,560 --> 00:08:58,520
[พวกกบฏ] เร็วเข้า
มึงอะ มึงนั้นแหละ เอาเลย

171
00:08:58,600 --> 00:08:59,520
[ผู้ชาย] ไอ้เย็ดแม่นี่แม่ง

172
00:08:59,600 --> 00:09:00,720
[ชายฝรั่งเศส] เร็วเข้า 22

173
00:09:00,800 --> 00:09:02,440
[หญิงร่วมห้องขัง] เร็วเข้า จัดการมันเลย

174
00:09:02,520 --> 00:09:05,080
พวกมันลงมาพร้อมกับแท่นเลยอะ

175
00:09:05,160 --> 00:09:07,320
ถ้าหากว่ามันหยุดที่ชั้น 22 ไม่ได้

176
00:09:07,400 --> 00:09:09,360
พวกเราก็ต้องช่วยกันกำราบพวกมันแล้วละ

177
00:09:10,000 --> 00:09:11,120
พวกมึงก็ด้วย

178
00:09:11,200 --> 00:09:12,120
[เสียงหอบ]

179
00:09:12,960 --> 00:09:14,480
หมายความว่ายังไง

180
00:09:14,560 --> 00:09:17,640
กูไม่ได้มามีเรื่องกับใคร
ไม่เห็นมีใครบอกว่าต้องสู้

181
00:09:17,720 --> 00:09:19,680
กูยกโทษเรื่องเมื่อวานให้ จบแค่นั้นละ

182
00:09:19,760 --> 00:09:21,760
ไปหักโครงเตียง
เอาท่อนเหล็กมาเร็วเข้า ไปสิวะ

183
00:09:22,920 --> 00:09:24,160
[เสียงเหล็กโครมคราม]

184
00:09:24,240 --> 00:09:26,400
ได้แล้ว เร็ว

185
00:09:26,480 --> 00:09:27,880
- เอาไงดี
- ฉันไม่รู้

186
00:09:27,960 --> 00:09:29,680
[ตะโกนภาษาฝรั่งเศส]

187
00:09:29,760 --> 00:09:31,800
- [เสียงสัญญาณ]
- [เสียงหอบถี่]

188
00:09:31,880 --> 00:09:33,320
[เสียงแท่นเคลื่อนลง]

189
00:09:33,400 --> 00:09:34,800
[ดนตรีจังหวะระทึกบรรเลง]

190
00:09:34,880 --> 00:09:36,480
[เสียงร้องขณะต่อสู้กัน]

191
00:09:37,240 --> 00:09:38,840
[เปเรมปวน] รีบไปเอามาสิ

192
00:09:41,160 --> 00:09:43,200
[เสียงผู้ชายร้องเจ็บปวด]

193
00:09:43,280 --> 00:09:45,560
- [เสียงหอบดัง]
- [เสียงเหล็กโครมคราม]

194
00:09:45,640 --> 00:09:46,880
[ผู้ชายชั้นล่าง] เฮ้ยๆ

195
00:09:46,960 --> 00:09:49,200
- [เกิดอะไรขึ้น]
- พวกมันอยากให้เราสู้

196
00:09:49,280 --> 00:09:51,000
- ฮะ
- แย่งอาหารกับไอ้พวกข้างบนนั่นน่ะ

197
00:09:51,080 --> 00:09:52,040
[พูดภาษาเกาหลี]

198
00:09:52,880 --> 00:09:56,640
- [เสียงเหล็ก]
- เฮ้ย ไอ้ข้างบนได้ยินไหม ได้ยินไหม

199
00:09:56,720 --> 00:09:58,840
กูยกพิซซ่าให้ ไม่เป็นไรเลย กูยกให้

200
00:09:58,920 --> 00:10:01,040
อย่าทำอะไรกูเลยนะ ขอร้อง

201
00:10:01,120 --> 00:10:03,400
- [เสียงแท่นเคลื่อน]
- [เสียงหอบ]

202
00:10:03,480 --> 00:10:05,080
- เฮ้ย!
- [เสียงสัญญาณ]

203
00:10:06,520 --> 00:10:08,080
[ดนตรีระทึก]

204
00:10:13,520 --> 00:10:16,040
[เสียงตะโกนจากชั้นบนดังต่อเนื่อง]

205
00:10:16,120 --> 00:10:17,880
[เสียงร้องลั่น]

206
00:10:17,960 --> 00:10:19,840
[เสียงถ้วยชามแตกระเนระนาด]

207
00:10:21,960 --> 00:10:25,440
[ผู้หญิงชั้นบน] ไม่นะโว้ย ลงไปให้หมด ไม่

208
00:10:25,520 --> 00:10:27,360
- [เสียงกรีดร้อง]
- [เสียงแก๊สโหม]

209
00:10:28,000 --> 00:10:29,280
[ดนตรีระทึกหนักขึ้น]

210
00:10:30,000 --> 00:10:31,720
[เสียงหายใจแรง ร้องลั่น]

211
00:10:32,760 --> 00:10:34,000
[เสียงกรีดร้อง]

212
00:10:35,440 --> 00:10:37,360
[เสียงร้องคราง]

213
00:10:41,320 --> 00:10:42,640
[เสียงชายฝรั่งเศสร้องคราง]

214
00:10:43,240 --> 00:10:45,160
[เสียงเปลวไฟโหมลุกไหม้]

215
00:10:46,480 --> 00:10:47,840
[ดนตรีระทึกหนักขึ้น]

216
00:10:49,880 --> 00:10:51,480
[เสียงชายฝรั่งเศสคราง]

217
00:10:51,560 --> 00:10:52,920
[เปเรมปวนครางดัง]

218
00:10:55,880 --> 00:10:57,880
[เสียงการต่อสู้]

219
00:11:00,680 --> 00:11:01,880
[เสียงครางดัง]

220
00:11:02,840 --> 00:11:04,840
[เสียงเนื้อสดๆ ถูกย่าง]

221
00:11:06,040 --> 00:11:07,840
[เสียงครางลั่น]

222
00:11:07,920 --> 00:11:08,880
[เสียงกัดฟันออกแรง]

223
00:11:12,040 --> 00:11:13,640
[เสียงออกแรงต่อสู้]

224
00:11:18,000 --> 00:11:19,280
[เสียงเปเรมปวนออกแรงตี]

225
00:11:21,840 --> 00:11:23,040
[เสียงร้อง]

226
00:11:24,040 --> 00:11:25,040
[เสียงคราง]

227
00:11:25,120 --> 00:11:26,680
[เสียงคราง]

228
00:11:27,600 --> 00:11:28,720
[พูดภาษาฝรั่งเศส]

229
00:11:28,800 --> 00:11:32,160
เราต้องกำจัดอาหาร ช่วยหน่อยเร็วเข้า

230
00:11:32,240 --> 00:11:35,080
[เปเรมปวนร้องดัง]

231
00:11:35,160 --> 00:11:36,800
[ชายฝรั่งเศส] หนาว หนาว

232
00:11:37,320 --> 00:11:39,600
มันจะทำให้เราหนาวตาย

233
00:11:40,560 --> 00:11:41,840
เร็วเข้า

234
00:11:41,920 --> 00:11:43,240
[แผดเสียง]

235
00:11:46,400 --> 00:11:47,680
เร็วเข้า

236
00:11:47,760 --> 00:11:49,160
[เปเรมปวน] ช่วยกันเร็วเข้า

237
00:11:49,240 --> 00:11:51,520
[เสียงไอ]

238
00:11:53,760 --> 00:11:55,760
- [เสียงแท่นเคลื่อน]
- [เปเรมปวนร้องดัง]

239
00:11:58,760 --> 00:12:00,000
[ชายฝรั่งเศส] หมดแล้ว

240
00:12:00,080 --> 00:12:01,360
ไม่เหลืออะไรแล้ว

241
00:12:01,440 --> 00:12:04,360
- [เสียงหอบ]
- [ดนตรีแผ่วลง]

242
00:12:07,360 --> 00:12:09,680
- [เสียงแท่นหยุดข้างล่าง]
- [เสียงถอนหายใจแรง]

243
00:12:09,760 --> 00:12:11,040
[เปเรมปวน] จบแล้ว

244
00:12:11,120 --> 00:12:12,960
[เสียงถอนหายใจ]

245
00:12:14,600 --> 00:12:15,760
เก่งมาก

246
00:12:16,480 --> 00:12:17,480
พ่อพระเอก

247
00:12:18,400 --> 00:12:19,960
- [เสียงถ่มน้ำลาย]
- [แผดเสียง]

248
00:12:28,280 --> 00:12:30,240
มันยังไม่ฟื้นเหรอ

249
00:12:30,320 --> 00:12:31,320
ใช่

250
00:12:32,720 --> 00:12:34,280
[ซามิอาติน] อยากกินพิซซ่าไหม

251
00:12:35,000 --> 00:12:36,360
เอาพิซซ่าหน่อยไหมล่ะไอ้สำออย

252
00:12:36,440 --> 00:12:37,360
พอได้แล้ว

253
00:12:41,720 --> 00:12:44,400
ไอ้พวกเหี้ยนี่มันก่อเรื่องไว้มากก็จริงหรอก

254
00:12:46,240 --> 00:12:48,960
วันนี้มันทำให้ไม่มีใครได้กิน

255
00:12:49,040 --> 00:12:51,640
แต่ว่าพวกเราก็ไม่ทำกันแบบนี้อยู่ดีนั่นแหละ

256
00:12:51,720 --> 00:12:52,720
[ซามิอาติน] ไม่

257
00:12:53,920 --> 00:12:57,120
สิ่งที่พวกมึงทำลงไปน่ะมันมากเกินไปแล้ว

258
00:12:57,200 --> 00:12:58,200
ฮะ

259
00:12:58,280 --> 00:13:01,200
จริงๆ นี่อาจจะไม่ใช่ความผิดมันเลยก็ได้นะ

260
00:13:01,280 --> 00:13:03,720
เมื่อวานกูแดกอย่างอื่นแทนก็ได้

261
00:13:03,800 --> 00:13:06,280
อาหารมีตั้งเยอะ แต่มึงกลับไม่ให้กูแดกอะไรเลย

262
00:13:06,360 --> 00:13:08,240
เป็นความผิดพวกกูงั้นเหรอ หือ

263
00:13:08,320 --> 00:13:11,000
กูแค่จะบอกว่าถ้ามึงให้อิสระกับคนอื่นบ้าง

264
00:13:11,080 --> 00:13:13,600
[ตะโกนดัง] ไม่ ไม่ มึงหุบปากมึงไปเลย

265
00:13:13,680 --> 00:13:14,600
ไม่

266
00:13:15,240 --> 00:13:17,880
- ไม่งั้น…
- อิสรภาพไม่เกี่ยวกับการยัดห่าตามใจชอบโว้ย

267
00:13:17,960 --> 00:13:19,520
ไม่เลย โอเค้!

268
00:13:24,000 --> 00:13:25,320
[เปเรมปวน] เธอตายแล้ว

269
00:13:26,080 --> 00:13:27,800
[ดนตรีเศร้าบรรเลง]

270
00:13:30,280 --> 00:13:35,640
[ตะโกน] ไม่ แม่งอะไรวะเนี่ย
ไอ้เหี้ยแม่งเอ๊ย ไม่จริง

271
00:13:35,720 --> 00:13:37,880
[ร้องไห้โฮ]

272
00:13:39,400 --> 00:13:41,000
[สะอื้นไห้]

273
00:13:46,400 --> 00:13:47,960
[เสียงเนิบ] มึงกล้าหาญมากแล้วละ

274
00:13:48,040 --> 00:13:49,520
[เสียงร้อง]

275
00:13:49,600 --> 00:13:50,440
พอแล้ว

276
00:13:52,640 --> 00:13:54,480
[ดนตรีตึงเครียด]

277
00:14:01,200 --> 00:14:02,200
จะเอายังไงกับมันดี

278
00:14:07,080 --> 00:14:08,640
เธอไม่ต้องทำอะไรหรอก

279
00:14:08,720 --> 00:14:11,840
ฉันจะลงไปพร้อมกับเขา จนกว่าจะเจอผู้ที่ถูกเจิม

280
00:14:13,320 --> 00:14:14,600
[ซามิอาติน] ผู้ที่ถูกเจิม

281
00:14:17,800 --> 00:14:21,720
พวกเขาโชคดี
ที่มีโอกาสเคยได้เจอกับพระอาจารย์

282
00:14:21,800 --> 00:14:24,040
คนที่เป็นคนสร้างกฎนี้ขึ้นมา

283
00:14:24,120 --> 00:14:26,440
และเป็นคนที่นำใช้กฎนี้อย่างชาญฉลาด

284
00:14:26,520 --> 00:14:28,280
[ซามิอาติน] เดี๋ยวนะ เดี๋ยวก่อน ว่ายังไงนะ

285
00:14:29,640 --> 00:14:30,720
พระอาจารย์งั้นเหรอ

286
00:14:30,800 --> 00:14:32,040
[เสียงกดน้ำ]

287
00:14:33,200 --> 00:14:34,960
บางคนก็เรียกเขาว่า

288
00:14:36,120 --> 00:14:37,240
พระผู้ไถ่

289
00:14:38,280 --> 00:14:40,200
ไม่ก็ขุนนางน่ะ

290
00:14:40,720 --> 00:14:42,800
ไม่มีใครรู้ว่าเขายังอยู่รึเปล่า

291
00:14:42,880 --> 00:14:44,560
มีตัวตนจริงไหมก็ไม่รู้

292
00:14:45,200 --> 00:14:46,560
[เสียงถอนใจ]

293
00:14:52,520 --> 00:14:54,200
[ชายฝรั่งเศสถอนใจแรง]

294
00:15:02,520 --> 00:15:03,720
[เสียงสูดจมูก]

295
00:15:10,920 --> 00:15:12,560
เมื่อนานมาแล้ว

296
00:15:12,640 --> 00:15:18,080
ก่อนฉันจะเข้ามาที่นี่
พระอาจารย์ท่านเคยได้ส่งสารแห่งความหวัง

297
00:15:19,920 --> 00:15:23,160
ใครต่อใครพูดกันว่า เขาอดอาหาร

298
00:15:23,240 --> 00:15:25,720
อยู่ชั้นล่างสุดได้หนึ่งเดือน

299
00:15:25,800 --> 00:15:27,400
เขานั่งสมาธิ

300
00:15:27,480 --> 00:15:29,920
เดือนต่อมาก็ตื่นมาชั้นบน

301
00:15:31,200 --> 00:15:33,320
ที่อาหารไม่เคยลงไปถึงเลย

302
00:15:38,240 --> 00:15:41,600
เขาก็เลยเฉือนเนื้อต้นขาของตัวเอง

303
00:15:43,760 --> 00:15:46,680
เป็นอาหารให้ผู้ที่จำเป็นต้องกิน

304
00:15:46,760 --> 00:15:48,160
ผู้ที่ถูกเจิม

305
00:15:48,240 --> 00:15:50,960
นับจากนั้นมา เดือนแล้วเดือนเล่า

306
00:15:51,040 --> 00:15:54,600
เขาเผยแพร่คำสอน
เรื่องความสามัคคีกลมเกลียวไปทั่วหลุมนี้

307
00:15:54,680 --> 00:15:57,840
ปกป้องความเป็นธรรมในการแจกจ่ายอาหาร

308
00:16:01,120 --> 00:16:03,760
และนั่นคือสิ่งที่เราจะทำให้สำเร็จไปด้วยกัน

309
00:16:06,480 --> 00:16:09,120
แม้จะต้องมีการฆ่าแกงกันก็ตาม

310
00:16:17,760 --> 00:16:21,000
ช่างหัวแม่งเหอะ โรเบสปิแอร์

311
00:16:21,080 --> 00:16:25,560
คือกูไม่ได้แดกอะไรมาสองวันแล้วตอนนี้

312
00:16:26,520 --> 00:16:27,840
[ตะโกน] และกูต้องการพิซซ่า

313
00:16:27,920 --> 00:16:29,840
[เสียงแท่นแหวกอากาศกลับขึ้นไป]

314
00:16:39,760 --> 00:16:42,080
มึงแน่ใจเหรอ โรเบสปิแอร์

315
00:16:42,160 --> 00:16:45,400
ว่าพระอาจารย์มึงจะดีใจ
ที่มึงเฉือนเนื้อเธอเป็นชิ้นๆ

316
00:16:45,480 --> 00:16:48,760
แล้วเอาไปแบ่งให้กับคนที่หิวโหยพวกนั้น

317
00:16:49,840 --> 00:16:51,520
สุกพอดีเลยด้วยนะ

318
00:16:51,600 --> 00:16:54,120
[โรเบสปิแอร์] ตั้งแต่พระอาจารย์
แสดงการเสียสละให้เห็น

319
00:16:54,200 --> 00:16:57,360
ก็มีการตั้งกฎ
ห้ามกินเนื้อคนด้วยกันเองอย่างเด็ดขาด

320
00:16:57,440 --> 00:17:01,680
ดูเหมือนมึงจะสร้างกฎใหม่
ขึ้นมาทุกวันเลยนะ โรเบสปิแอร์

321
00:17:03,400 --> 00:17:04,520
[เสียงถอนใจ]

322
00:17:04,600 --> 00:17:05,600
[เสียงออกแรงดัน]

323
00:17:07,600 --> 00:17:09,960
[เสียงหมุนติ้วในอากาศ]

324
00:17:11,920 --> 00:17:13,400
[เสียงกระแทกอย่างต่อเนื่อง]

325
00:17:21,400 --> 00:17:22,360
[เสียงตกกระแทกพื้น]

326
00:17:29,720 --> 00:17:33,720
[เสียงชิ้นส่วนร่างกายและของเหลวตกลงพื้น]

327
00:17:36,160 --> 00:17:39,000
[เสียงรุมทึ้ง เสียงจกกิน เสียงเคี้ยว]

328
00:17:40,480 --> 00:17:41,800
[เสียงสัญญาณ]

329
00:17:42,440 --> 00:17:44,440
[ดนตรีจังหวะเคาะเบาๆ ต่อเนื่อง]

330
00:17:49,880 --> 00:17:51,400
[เสียงสูดดมช้าๆ]

331
00:17:54,760 --> 00:17:56,760
[เสียงกัด เสียงเคี้ยว]

332
00:18:00,760 --> 00:18:02,000
[พวกกบฏหายใจสั่นระรัว]

333
00:18:05,320 --> 00:18:07,920
[ซามิอาตินหัวเราะเยาะเย้ย]

334
00:18:08,000 --> 00:18:10,200
[เสียงหัวเราะ]

335
00:18:19,720 --> 00:18:22,000
[ดนตรีเครียด]

336
00:18:25,400 --> 00:18:27,040
[เสียงน้ำในชักโครก]

337
00:18:30,000 --> 00:18:32,040
จานนี้มันเป็นของคนที่ตายเมื่อวานนี้

338
00:18:32,120 --> 00:18:34,240
- กูต้องโยนมันทิ้ง
- จะทิ้งทำไม

339
00:18:34,320 --> 00:18:36,560
กฎไม่อนุญาตให้เรากินเกินหนึ่งจาน

340
00:18:36,640 --> 00:18:38,040
ทำเพื่ออะไร

341
00:18:38,120 --> 00:18:41,760
การแจกจ่ายของเหลือตามอำเภอใจ
เป็นการให้อภิสิทธิ์แค่กับคนกลุ่มน้อย

342
00:18:41,840 --> 00:18:45,400
และไม่มีใครเคารพกฎ
ที่ก่อให้เกิดความไม่เท่าเทียม

343
00:18:45,480 --> 00:18:47,600
ก็ไม่ได้แจกมั่วตามอำเภอใจสักหน่อย

344
00:18:47,680 --> 00:18:49,480
เราแดกของพวกนั้นได้นะเว้ย

345
00:18:49,560 --> 00:18:50,760
[เสียงน้ำชักโครก]

346
00:18:51,280 --> 00:18:52,680
โอเค ทีนี้

347
00:18:52,760 --> 00:18:55,520
หอยแมลงภู่ แคบหมู แล้วก็แกะอบ

348
00:18:56,040 --> 00:18:59,800
ตอนนี้หน้าที่ของพวกมึงก็คือ
การคอยดูอาหารของพวกคนข้างบน

349
00:18:59,880 --> 00:19:03,680
จะต้องดูทุกๆ วัน
ว่ามีคนกินจานพวกเขาไปแล้วหรือยัง

350
00:19:03,760 --> 00:19:05,760
และเอาพวกอาหารที่เหลือไปทิ้งซะ

351
00:19:05,840 --> 00:19:07,480
ถ้าอยากกินก็สามารถเปลี่ยนจานได้

352
00:19:07,560 --> 00:19:09,960
แต่ก็ต้องทิ้งของตัวเอง
เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนด้วย

353
00:19:10,560 --> 00:19:12,280
[เสียงถ้วยชาม]

354
00:19:12,360 --> 00:19:13,360
โอเค

355
00:19:14,440 --> 00:19:17,120
เชื่อฉันนะ มันจะดีในระยะยาว

356
00:19:17,200 --> 00:19:20,000
ไม่ควรมีใครมองความตายของเพื่อน
เป็นรางวัลหรอกนะ

357
00:19:23,200 --> 00:19:24,920
[พวกกบฏหายใจถี่แรง]

358
00:19:29,720 --> 00:19:30,760
[ตะคอก] ไปกัน

359
00:19:31,440 --> 00:19:33,600
- [เสียงออกแรงยก]
- เขาจะโดนลงโทษยังไง

360
00:19:33,680 --> 00:19:35,160
[พวกกบฎออกเสียงฮึดฮัด]

361
00:19:35,240 --> 00:19:36,800
โดนโทษหนักเลยละ

362
00:19:36,880 --> 00:19:37,920
แต่ก็เป็นธรรม

363
00:19:39,800 --> 00:19:40,800
[เสียงออกแรง]

364
00:19:43,360 --> 00:19:45,600
- [เสียงร้อง]
- ชู่

365
00:19:45,680 --> 00:19:46,840
ชู่

366
00:19:48,440 --> 00:19:51,880
หวังว่าจะเจอผู้ที่ถูกเจิมก่อนที่จะไปถึงชั้น 44

367
00:19:52,360 --> 00:19:53,920
เหลือไม่กี่คนแล้ว

368
00:19:55,280 --> 00:19:57,320
- [เสียงสัญญาณ]
- [เสียงแท่นเคลื่อน]

369
00:19:57,400 --> 00:19:58,680
จงเคารพกฎ

370
00:20:00,200 --> 00:20:01,400
และบังคับใช้มัน

371
00:20:03,720 --> 00:20:05,720
[ดนตรีเครียดบรรเลง]

372
00:20:09,560 --> 00:20:10,760
[เสียงเคี้ยวดัง]

373
00:20:11,880 --> 00:20:14,480
- [ดนตรีจังหวะเคาะต่อเนื่อง]
- [เสียงสัญญาณ]

374
00:20:43,440 --> 00:20:44,960
- [เสียงน้ำ]
- [เสียงกดชักโครก]

375
00:20:59,240 --> 00:21:00,800
[เสียงเคี้ยวดัง]

376
00:21:08,160 --> 00:21:10,280
[ดนตรีจังหวะเคาะต่อเนื่อง]

377
00:21:29,000 --> 00:21:30,160
[พูดสื่อสารกัน ไม่มีเสียง]

378
00:21:32,360 --> 00:21:33,320
[พูดไม่มีเสียง]

379
00:21:35,120 --> 00:21:36,440
[ดนตรีจังหวะเคาะต่อเนื่อง]

380
00:22:23,920 --> 00:22:25,800
[ดนตรีค่อยๆ แผ่วลง]

381
00:22:28,160 --> 00:22:29,440
[เสียงแท่นครืนครั่นอยู่ไกลๆ]

382
00:22:31,520 --> 00:22:32,920
[ดนตรีเคว้งคว้าง]

383
00:22:33,000 --> 00:22:34,880
[เสียงครืนครั่น]

384
00:22:42,560 --> 00:22:44,960
[ซามิอาติน] เธอเชื่อที่มันพูดไหม

385
00:22:55,760 --> 00:22:56,960
วันนี้วันสุดท้ายแล้ว

386
00:22:59,000 --> 00:23:00,240
แสดงฝีมือหน่อยสิ

387
00:23:08,240 --> 00:23:10,080
ฉันเป็นสายวิทย์มากกว่า

388
00:23:16,960 --> 00:23:19,120
ฉันไม่ได้โง่เหมือนหน้าตาฉันหรอก

389
00:23:19,960 --> 00:23:22,880
ฉันทุ่มเททั้งชีวิตให้กับคณิตศาสตร์บริสุทธิ์

390
00:23:25,920 --> 00:23:27,280
แต่ว่าเลิกแล้ว

391
00:23:27,960 --> 00:23:28,920
เพราะอะไร

392
00:23:33,880 --> 00:23:36,040
[เสียงถ่านขูดขีดกับผนัง]

393
00:23:37,080 --> 00:23:38,080
เพราะเจ้านี่

394
00:23:38,160 --> 00:23:40,960
สแควร์รูทของลบหนึ่งนี่แหละ

395
00:23:41,040 --> 00:23:43,000
ผลเฉลยของสแควร์รูทนี้

396
00:23:43,080 --> 00:23:47,120
ในทางคณิตศาสตร์สรุปแล้วเรียกว่า
เป็นจำนวนจินตภาพ

397
00:23:47,800 --> 00:23:49,320
อยู่ในจินตนาการ

398
00:23:52,800 --> 00:23:57,480
วันนึงฉันก็สรุปได้ว่า ถ้าเรายอมรับ
คำตอบที่มันไม่ตรงกับความเป็นจริง

399
00:23:57,560 --> 00:23:59,720
ตามรูปธรรมของจักรวาลของเรา

400
00:23:59,800 --> 00:24:02,960
ฉันคงจะเชื่ออะไรในคณิตศาสตร์

401
00:24:03,040 --> 00:24:04,520
หรือแม้แต่สิ่งใดๆ…

402
00:24:08,240 --> 00:24:09,360
ไม่ได้อีกแล้ว

403
00:24:13,480 --> 00:24:15,600
[เสียงกระแอมกระไอ]

404
00:24:20,240 --> 00:24:24,800
ฉันลาออกจากงานที่มหาลัย
จากการสืบสวนของฉัน

405
00:24:29,560 --> 00:24:31,680
[เสียงดนตรีอึมครึม]

406
00:24:34,920 --> 00:24:36,720
แล้วทอดทิ้งครอบครัวตัวเอง

407
00:24:37,760 --> 00:24:41,400
- ทิ้งครอบครัวเพราะเรื่องนั้นเหรอ
- ฉันกลับไปอยู่บ้านพ่อแม่

408
00:24:45,240 --> 00:24:46,360
แล้วมีลูกไหม

409
00:24:52,320 --> 00:24:53,960
จินตนาการมันไม่ดียังไง

410
00:24:59,000 --> 00:25:00,800
[เสียงครางเบาๆ]

411
00:25:07,840 --> 00:25:09,920
เธอล่ะ มีลูกบ้างไหม

412
00:25:20,120 --> 00:25:22,680
จินตนาการมันไม่มีอยู่จริง

413
00:25:25,040 --> 00:25:27,160
แถมมันยังไร้ประโยชน์

414
00:25:32,320 --> 00:25:34,840
แล้วเรื่องของเธอล่ะ เปเรมปวน

415
00:25:37,240 --> 00:25:39,480
[เปเรมปวน] ฉันแค่ต้องการเวลา

416
00:25:42,080 --> 00:25:43,480
ยกโทษให้ตัวเอง

417
00:25:45,480 --> 00:25:49,240
[ผู้หญิงชั้นล่าง] เออนี่ อาหารลงไป
ถึงชั้น 175 แล้วนะพวกเรา

418
00:25:49,320 --> 00:25:51,000
[เสียงผู้ชายโห่ร้องยินดี]

419
00:25:51,080 --> 00:25:54,680
- [ผู้หญิง] ชั้น 175
- [เสียงปรบมือ เป่าปาก]

420
00:25:54,760 --> 00:25:57,480
- ชั้น 175
- ได้ยินไหม ชั้น 175

421
00:26:00,080 --> 00:26:01,480
[เสียงเป่าปาก ปรบมือ]

422
00:26:05,880 --> 00:26:06,920
มา

423
00:26:07,000 --> 00:26:08,280
- มีอะไร
- มาเต้นรำกัน

424
00:26:08,360 --> 00:26:09,600
เต้นรำเนี่ยนะ

425
00:26:09,680 --> 00:26:11,320
จะบ้าหรือไง

426
00:26:12,960 --> 00:26:15,320
[ดนตรีคลาสสิก เพลง
"Sleeping Beauty Waltz" บรรเลง]

427
00:26:20,520 --> 00:26:22,200
[เสียงครางในคอ]

428
00:26:24,600 --> 00:26:26,680
[เสียงดนตรีวอลตซ์บรรเลงเร้าใจขึ้น]

429
00:26:26,760 --> 00:26:27,760
ก็ได้

430
00:26:27,840 --> 00:26:29,240
[ดนตรีเร้าใจยิ่งขึ้น]

431
00:26:40,960 --> 00:26:42,000
[ดนตรีจบลง]

432
00:26:42,520 --> 00:26:44,800
[เสียงหญิงชายเอ็ดตะโรดังแว่วอยู่ไกลๆ]

433
00:26:45,440 --> 00:26:47,240
[เสียงหายใจแรงอย่างกังวล]

434
00:26:47,320 --> 00:26:49,160
[เสียงเอ็ดตะโรกันต่อเนื่อง]

435
00:26:50,920 --> 00:26:55,040
[ผู้หญิง 1 ชั้นบน] ชั้น 179
คานเนลโลนีกับหมูผัดเปรี้ยวหวาน

436
00:26:56,760 --> 00:26:58,560
[เปเรมปวน] นี่พิซซ่ากับโครเก้

437
00:26:59,080 --> 00:27:01,560
[ผู้หญิง 2] พวกข้างล่างบอกว่า
จะไม่ให้ความร่วมมือ

438
00:27:01,640 --> 00:27:04,000
มันจะกินทุกอย่าง ที่ไปถึงมัน

439
00:27:05,080 --> 00:27:06,000
เธอเลือกอะไร

440
00:27:06,080 --> 00:27:10,480
- ฉันสั่งของหวาน แพนซิเนต้า
- [เสียงซามิอาตินไอดัง]

441
00:27:14,560 --> 00:27:17,440
ได้กินของหวานตอนกลางวันบ้างก็คงดี

442
00:27:18,920 --> 00:27:20,760
[ซามิอาติน] ไม่เห็นเหรอว่าเราอยู่ชั้นไหน

443
00:27:20,840 --> 00:27:22,880
ระบบน่ะมันมีพัฒนาการทุกเดือน

444
00:27:22,960 --> 00:27:24,680
- สงสัยไปก็เท่านั้น
- [ผู้ชาย 1] 169

445
00:27:24,760 --> 00:27:26,440
[ผู้ชาย 2] ชั้น 169

446
00:27:27,080 --> 00:27:28,640
ข้างบนมีข่าวอะไรบ้างไหม

447
00:27:28,720 --> 00:27:32,360
- ห่วงโซ่มันขาดไปที่ชั้น 169
- เราไม่รู้อะไรเลย

448
00:27:32,440 --> 00:27:35,520
[ซามิอาติน] หวังว่าพวกโรเบสปิแอร์
จะยังบังคับใช้กฎนั่น

449
00:27:35,600 --> 00:27:37,040
และเล่นงานพวกนั้นอยู่นะ

450
00:27:37,120 --> 00:27:41,280
[ผู้ชายชั้นล่างพูดเพ้อ] กฎก็คือความรัก
กฎก็คือความมุ่งมั่น

451
00:27:41,360 --> 00:27:44,520
กฎคือความรักภายใต้ความมุ่งมั่น

452
00:27:44,600 --> 00:27:46,800
อย่าให้พวกโง่มาทำให้สับสน

453
00:27:46,880 --> 00:27:48,720
เพราะว่าในหลุมนี้ยังมีความรัก

454
00:27:48,800 --> 00:27:51,200
มันแค่เหงาและไร้หนทาง

455
00:27:51,280 --> 00:27:53,160
แต่ยังมีกฎ

456
00:27:53,240 --> 00:27:54,880
กฎสำหรับทุกคน

457
00:27:55,680 --> 00:27:59,080
[ผู้หญิงชั้นล่าง] เมื่อเดือนที่แล้ว
เขาอดอาหาร 25 วันที่ชั้น 165

458
00:27:59,160 --> 00:28:00,160
ไอ้งั่งอีกแล้ว

459
00:28:00,240 --> 00:28:03,080
[ผู้หญิง 1 ชั้นบน] ฉันได้เปลี่ยนเมต
เขาบอกว่าข้างบนมีอีกหลายชั้นเลย

460
00:28:03,160 --> 00:28:04,120
ข้างล่างด้วย

461
00:28:05,040 --> 00:28:06,560
แปลว่าเดือนที่แล้วคนตายเยอะมาก

462
00:28:06,640 --> 00:28:09,760
เราเองก็เป็นคนกลุ่มใหม่
และได้เรียนรู้ที่จะเคารพกฎแล้ว

463
00:28:10,240 --> 00:28:14,400
แต่ตอนนั้นเราเรียนรู้ที่จะเคารพกฎที่ชั้น 24 นะ

464
00:28:16,280 --> 00:28:17,280
[เสียงสัญญาณ]

465
00:28:17,360 --> 00:28:18,400
[เสียงแท่นเคลื่อน]

466
00:28:20,320 --> 00:28:22,440
[เสียงถ้วยชาม]

467
00:28:24,760 --> 00:28:26,760
[ชายเพ้อ] เราทุกคนคือผู้ได้รับเลือก

468
00:28:26,840 --> 00:28:30,240
เราทุกคนจะก้าวสู่ความยิ่งใหญ่

469
00:28:30,320 --> 00:28:34,840
ความเสียใจเป็นเพียงแค่เงา
ที่ผ่านเข้ามาและผ่านไป

470
00:28:35,640 --> 00:28:38,440
เราปราศจากความเศร้า มีเพียงความเข้มแข็ง

471
00:28:38,520 --> 00:28:41,160
- และความรักเพียงเท่านั้นเอง
- [ซามิอาตินไอ]

472
00:28:41,240 --> 00:28:46,200
ดูสิ จงมองแสงสว่างที่พระอาจารย์
ส่องลงมาถึงพวกเรา

473
00:28:46,280 --> 00:28:47,440
- [ดนตรีเครียด]
- [เสียงไอ]

474
00:28:48,280 --> 00:28:52,000
ต่อให้บ้านของเราจะถูกไฟและดาบทำลาย

475
00:28:52,080 --> 00:28:54,640
บ้านล่องหนของเขาจะยังคงอยู่

476
00:28:54,720 --> 00:28:58,360
บ้านล่องหนของเขาจะยังยืนหยัด

477
00:29:00,200 --> 00:29:03,800
พวกแก พวกแกยังไม่รู้ซึ้ง
ถึงความหมายของสิ่งนี้หรอก

478
00:29:04,800 --> 00:29:07,600
เขาคือศูนย์กลางของทุกหนแห่ง

479
00:29:08,200 --> 00:29:09,720
เขาคือพ่อมด

480
00:29:10,600 --> 00:29:11,960
เขาคือชีวิต

481
00:29:12,960 --> 00:29:14,120
และเป็นผู้มอบชีวิต

482
00:29:15,840 --> 00:29:16,960
[เสียงกดไฟแช็ก]

483
00:29:17,040 --> 00:29:19,640
เขาคือไฟที่ลุกโชนในหัวใจของมนุษย์

484
00:29:19,720 --> 00:29:23,200
เขาคือแสงที่อยู่ใจกลางหมู่ดาราและนภา

485
00:29:25,080 --> 00:29:29,000
ดูสิ จงมองแสงสว่างที่พระอาจารย์ส่งมา

486
00:29:29,640 --> 00:29:32,560
หากความมุ่งมั่นนั้นต้องหยุดลง

487
00:29:32,640 --> 00:29:34,400
เพราะความกังขาที่เกิดขึ้น

488
00:29:34,480 --> 00:29:37,760
ความมุ่งมั่นนั้นก็จะต้องยุติลง และล้มเหลว

489
00:29:38,280 --> 00:29:40,600
เรามองเห็นกฎ แต่ไม่อาจเข้าใจ

490
00:29:41,680 --> 00:29:43,800
- เขาคือไฟที่ลุกโชน
- [เปเรมปวน] หยุดสักทีได้ไหม

491
00:29:43,880 --> 00:29:45,320
[เสียงไอ]

492
00:29:46,880 --> 00:29:47,880
[เสียงกลั้นไอ]

493
00:29:47,960 --> 00:29:50,120
[เสียงอาเจียนเลือดกระจาย]

494
00:29:50,200 --> 00:29:51,480
[ดนตรีหลอน]

495
00:29:54,920 --> 00:29:56,800
[ผู้หญิง 1] มันคือสัญญาที่เราเฝ้ารอ

496
00:29:56,880 --> 00:29:59,800
[ชายเพ้อ] ช่างน่าปิติและปราศจากความกลัว
เขาคือไฟที่ลุกโชน

497
00:29:59,880 --> 00:30:01,840
- ในหัวใจของมนุษย์
- [ผู้หญิงชั้นบน] ไม่จำเป็นเลย

498
00:30:01,920 --> 00:30:03,920
แทนที่จะทำแบบนั้น
ทำไมมันไม่ลงมาคุ้มกันอาหารเราล่ะ

499
00:30:04,000 --> 00:30:06,280
[ซามิอาติน] แล้วก็ช่างพวกที่ไม่เคารพกฎข้างบน

500
00:30:06,360 --> 00:30:08,240
แบบนี้ก็เหมือนคนอื่นฆ่าตัวตาย

501
00:30:08,320 --> 00:30:11,160
- [เสียงไอ]
- [ชายเพ้อ] กฎ กฎคือพลัง

502
00:30:12,000 --> 00:30:13,760
ความเข้มงวด และระเบียบ

503
00:30:13,840 --> 00:30:16,640
คนที่เที่ยงตรงก็ควรรักษามันไว้

504
00:30:16,720 --> 00:30:19,400
คนทุจริต ก็จงทุจริตต่อไป

505
00:30:19,480 --> 00:30:20,920
หุบปากสักทีโว้ย

506
00:30:21,000 --> 00:30:22,120
[เสียงไอรัวๆ]

507
00:30:27,200 --> 00:30:28,400
[เปเรมปวน] แท่นอยู่ไหนแล้ว

508
00:30:28,880 --> 00:30:32,440
[ผู้หญิงชั้นบน] อยู่ชั้นบนๆ โน่น
พวกเรายังต้องรออีกหลายวันเลยละ

509
00:30:33,120 --> 00:30:34,440
[เสียงไอหนัก]

510
00:30:38,240 --> 00:30:42,080
[ชายเพ้อ] เราต้องตามหาและทำลายคนทรยศ

511
00:30:43,600 --> 00:30:45,240
ความตายจะงดงาม

512
00:30:45,880 --> 00:30:47,760
ความตายจะผนึก

513
00:30:47,840 --> 00:30:49,600
ความรักที่แท้จริง

514
00:30:51,160 --> 00:30:52,840
จงทำความดี

515
00:30:52,920 --> 00:30:56,400
แล้วหลังจากนี้ เจ้าจะได้รับรางวัล

516
00:30:56,480 --> 00:30:58,160
[เสียงแท่นแหวกอากาศกลับขึ้นไป]

517
00:30:58,960 --> 00:31:01,040
[ชายเพ้อ] จงทำความดี

518
00:31:01,120 --> 00:31:05,240
แล้วหลังจากนี้ เจ้าจะได้รับรางวัล

519
00:31:05,320 --> 00:31:07,120
[ผู้หญิงชั้นบน] ฉันมีข่าวดีจะบอก

520
00:31:07,200 --> 00:31:10,720
ตอนนี้เหลือพวกขัดขวางแค่ชั้น 169
กับ 168 แค่นั้น

521
00:31:10,800 --> 00:31:14,400
ไอ้พวกกบฏเหี้ยนั่น
มันตั้งใจจะทำลายการสื่อสารของเรา

522
00:31:14,480 --> 00:31:17,080
แต่ผู้ที่ถูกเจิมอยากให้เราเข้มแข็งไว้

523
00:31:17,160 --> 00:31:18,960
พวกเราต้องช่วยกัน ไม่อย่างงั้นเราเสร็จมันแน่

524
00:31:19,040 --> 00:31:20,800
[ซามิอาตินหายใจหอบแรง]

525
00:31:21,440 --> 00:31:23,760
ฟังฉันนะ เขากำลังขอให้เราตามหาตัว

526
00:31:23,840 --> 00:31:28,680
ผู้ชายที่พิการกับผู้หญิงที่ตาขวาง
ที่กินเยอะๆ บนชั้น 176

527
00:31:28,760 --> 00:31:33,520
กับไอ้ผู้ชายร่างยักษ์
ที่ทำร้ายเมตผู้ชายบนชั้น 98 นั่น

528
00:31:33,600 --> 00:31:36,280
พวกแม่งตัวแสบทั้งคู่ เหี้ยจริงๆ

529
00:31:37,000 --> 00:31:38,440
แล้วไอ้ชั้น 24 ล่ะ

530
00:31:39,000 --> 00:31:41,920
[ผู้หญิงชั้นไกลๆ] ไอ้อ้วนนั่นน่ะ
หาตัวแม่งให้เจอ เร็ว!

531
00:31:42,960 --> 00:31:46,640
ไอ้อ้วนที่ตอนอยู่ชั้น 24
ก็กินอาหารของสหายที่ตายไปแล้ว

532
00:31:46,720 --> 00:31:49,800
คนอะไรมันจะสารเลวสัตว์นรกได้ขนาดนั้น

533
00:31:52,000 --> 00:31:53,080
แล้วนี่มาจากชั้นไหนล่ะ

534
00:31:53,160 --> 00:31:54,440
ชั้น 46 น่ะ

535
00:31:55,680 --> 00:31:56,680
[เปเรมปวน] เธอล่ะ

536
00:31:59,240 --> 00:32:01,800
- ชั้น 74
- เจ๋ง

537
00:32:03,880 --> 00:32:04,880
เจ๋ง

538
00:32:08,760 --> 00:32:11,840
[เปเรมปวนพูดเบา] ไม่ต้องห่วง
ไม่มีใครรู้ว่าเราเคยอยู่ชั้น 24

539
00:32:11,920 --> 00:32:13,440
[ซามิอาติน] มันเห็นเราแล้ว

540
00:32:14,640 --> 00:32:19,200
พออาหารมาถึง เรากินได้แค่เมนูของตัวเอง

541
00:32:19,760 --> 00:32:21,480
หรือจานที่เราแลกได้

542
00:32:22,280 --> 00:32:23,400
ฉันสั่งพิซซ่าไป

543
00:32:23,480 --> 00:32:24,840
ฉันสั่งโครเก้

544
00:32:24,920 --> 00:32:26,640
[เสียงหัวเราะขื่นๆ]

545
00:32:26,720 --> 00:32:27,600
[เสียงไอ]

546
00:32:30,400 --> 00:32:33,880
ถ้าไม่เลือกกิน ฉันต้องตายแน่ๆ

547
00:32:34,400 --> 00:32:37,240
วันที่แท่นมาถึง เราจะทำตัวดีๆ ก่อน

548
00:32:37,320 --> 00:32:39,680
หลังจากนั้นเราจะทำสิ่งที่ต้องทำกัน

549
00:32:39,760 --> 00:32:41,000
เราจะโดนลงโทษ

550
00:32:45,480 --> 00:32:46,680
[เสียงถอนใจ]

551
00:32:54,080 --> 00:32:55,120
[เสียงครางเบา]

552
00:32:59,680 --> 00:33:01,680
[ดนตรีตึงเครียด]

553
00:33:05,440 --> 00:33:09,560
[ผู้สัมภาษณ์ชาย] ไม่ คุณไม่ได้มาที่นี่
เพราะพวกเขากลัว

554
00:33:10,280 --> 00:33:12,480
คุณลาออกจากโรงเรียนตอนอายุ 16

555
00:33:14,160 --> 00:33:16,800
พอทำกิจการอะไรก็เจ๊งหมด

556
00:33:18,160 --> 00:33:21,160
เมียกับลูกๆ ก็เฉดหัวออกจากบ้าน

557
00:33:22,840 --> 00:33:25,680
แถมพ่อแม่ก็ยังเอือมระอาคุณเต็มที

558
00:33:30,120 --> 00:33:33,800
คุณได้มาอยู่ที่นี่
เพราะพวกเขาคิดว่าคุณจะต้องโดน…

559
00:33:35,160 --> 00:33:36,520
ดัดนิสัย

560
00:33:36,600 --> 00:33:38,600
[ดนตรีเศร้าบรรเลง]

561
00:33:43,400 --> 00:33:44,400
ดัดนิสัยเหรอ

562
00:33:44,480 --> 00:33:46,560
[เสียงปึงปัง]

563
00:33:46,640 --> 00:33:47,760
[เสียงตบโต๊ะ]

564
00:33:47,840 --> 00:33:49,560
[ซามิอาติน] ดัดนิสัยเพื่ออะไร

565
00:33:51,440 --> 00:33:52,680
[ผู้สัมภาษณ์ชาย] ดัดนิสัย

566
00:33:53,640 --> 00:33:57,960
ให้คุณเลิกเรียกร้องความสนใจจากคนอื่น
อย่างน่าสมเพชไงล่ะ

567
00:33:58,040 --> 00:34:00,040
[เสียงหายใจหอบสั่น]

568
00:34:07,560 --> 00:34:08,960
[เสียงไอ]

569
00:34:25,560 --> 00:34:27,040
[เสียงจุดไฟแช็ก]

570
00:34:29,360 --> 00:34:32,800
- ทำอะไรน่ะ
- [ซามิอาติน] ฉันเคยทำผิดพลาดมาเยอะ

571
00:34:34,920 --> 00:34:36,120
พวกเขาเป็นเด็กดี

572
00:34:37,320 --> 00:34:39,760
ไม่ได้หัวดีอะไร พวกเขาเหมือนแม่หมด

573
00:34:40,280 --> 00:34:41,760
ฉันไม่เคยแค้นใจ

574
00:34:45,200 --> 00:34:48,280
- [เปเรมปวน] หมายความว่ายังไง
- ฉันกินจานที่ไม่ใช่ของฉัน

575
00:34:50,680 --> 00:34:51,640
ถอยออกไปซะ

576
00:34:53,800 --> 00:34:55,760
ฉันไม่น่ากินมันเข้าไปเลย

577
00:34:56,440 --> 00:34:57,480
ถอยออกไปซะ

578
00:35:01,040 --> 00:35:02,880
[ตะโกนก้อง] อย่าเข้ามา! ดัดนิสัย!

579
00:35:02,960 --> 00:35:04,800
ฉันไม่อยากให้เธอล้มไปกับฉัน

580
00:35:04,880 --> 00:35:07,480
เธอไม่ควรโดนลงโทษเพราะมาช่วยฉัน

581
00:35:11,640 --> 00:35:13,600
[เสียงเปเรมปวนหายใจหอบสั่น]

582
00:35:13,680 --> 00:35:15,760
ออกไปแล้วฝากดูลูกๆ ฉันหน่อยนะ

583
00:35:15,840 --> 00:35:18,160
บอกเขาว่าฉันรักเขาเสมอ

584
00:35:18,240 --> 00:35:20,400
บอกเขาว่าอย่างน้อยจุดจบฉัน

585
00:35:22,440 --> 00:35:23,840
ก็ไม่ใช่คำโกหก

586
00:35:25,440 --> 00:35:27,040
[เสียงเปเรมปวนสะอื้นไห้เบาๆ]

587
00:35:31,120 --> 00:35:33,640
[ดนตรีเศร้าหนักหน่วงขึ้น]

588
00:35:35,560 --> 00:35:37,440
[เสียงไฟลุกโพลง]

589
00:35:37,520 --> 00:35:39,600
[เสียงสะอื้นไห้]

590
00:35:45,200 --> 00:35:46,160
[เสียงร้องไห้]

591
00:35:46,240 --> 00:35:47,280
[เสียงไฟลุกพรึ่บ]

592
00:35:48,880 --> 00:35:49,840
[เสียงไฟโหมแรง]

593
00:35:50,720 --> 00:35:52,720
[ดนตรีเศร้าบรรเลง]

594
00:35:58,000 --> 00:36:01,320
[เสียงผู้หญิงร้องเพลงเศร้า]

595
00:36:13,160 --> 00:36:15,920
[กรีดร้องไม่มีเสียง]

596
00:36:18,840 --> 00:36:19,840
[เสียงลูกไฟระเบิด]

597
00:36:34,520 --> 00:36:35,840
[เสียงไฟโหมแรง]

598
00:36:36,640 --> 00:36:40,160
[เสียงครืนครั่น]

599
00:36:43,240 --> 00:36:45,080
[เปเรมปวน] ฉันคิดว่าเขาคงไม่ทรมานหรอก

600
00:36:45,160 --> 00:36:47,000
[เสียงวาบดังขึ้นและแผ่วลง]

601
00:36:48,080 --> 00:36:49,560
เขาตายคาที่เลย

602
00:36:55,280 --> 00:36:57,240
(ชั้น 51)

603
00:36:57,320 --> 00:36:58,400
[เสียงแท่นเคลื่อน]

604
00:36:59,080 --> 00:37:01,040
[เสียงคนชั้นอื่นพูดคุยกันไกลๆ]

605
00:37:13,240 --> 00:37:14,400
[ผู้หญิงชั้นบน] หวัดดี

606
00:37:14,920 --> 00:37:17,120
ตอนนี้เหมือนข้างบนจะดูดีอยู่นะ

607
00:37:17,200 --> 00:37:19,080
แต่ยังไม่เจอตัวพวกกบฏสักคน

608
00:37:19,160 --> 00:37:21,960
รอบนี้เป็นปาเอยา กับข้าวผัดไข่

609
00:37:22,040 --> 00:37:24,280
[เปเรมปวน] ฉันโครเก้
[ชายพวกสาวก] สลัดวีแกนไขมันต่ำ

610
00:37:24,360 --> 00:37:26,440
สเต๊กอ็องเทรอโกต ซอสพริกไทยดำ

611
00:37:26,520 --> 00:37:29,160
จนถึงชั้น 71 ทุกคนเป็นสาวกไม่ก็คนใหม่

612
00:37:29,240 --> 00:37:30,800
รอดูกันว่าจะทำตัวยังไง

613
00:37:32,200 --> 00:37:34,680
[เสียงคนชั้นอื่นตะโกนโหวกเหวก]

614
00:37:37,400 --> 00:37:39,440
[เสียงเปิดก๊อกน้ำ]

615
00:37:39,520 --> 00:37:40,960
[เปเรมปวน] พวกเราโชคดีนะ

616
00:37:41,040 --> 00:37:42,560
51 เป็นชั้นที่ดี

617
00:37:43,080 --> 00:37:45,280
ยังไงก็มีอาหารลงมากับแท่นทุกวัน

618
00:37:46,800 --> 00:37:49,640
เราจะพอมีเวลากินเมนูที่ตัวเองเลือก

619
00:37:49,720 --> 00:37:51,560
เธอเลือกอะไรไป

620
00:37:53,360 --> 00:37:55,200
นี่ [เสียงดีดนิ้ว] นี่

621
00:37:55,280 --> 00:37:57,440
[เสียงผู้ชายชั้นอื่นเอ็ดตะโร]

622
00:37:59,760 --> 00:38:02,120
- เธอเลือกอะไรไป
- ลูกพลัม

623
00:38:02,200 --> 00:38:03,360
งั้นเธอก็กินได้แค่นั้น

624
00:38:03,440 --> 00:38:05,480
นอกจากเธอจะแลกกับจานอื่น

625
00:38:20,960 --> 00:38:22,360
นั่นของที่เลือกเหรอ

626
00:38:24,040 --> 00:38:25,200
หมอนฉันน่ะ

627
00:38:28,080 --> 00:38:30,040
ถ้าไม่มีมัน ฉันนอนไม่หลับ

628
00:38:34,800 --> 00:38:36,520
- [เสียงกดไฟแช็ก]
- [เสียงสัญญาณ]

629
00:38:50,840 --> 00:38:54,040
[ผู้หญิง 1 ชั้นบน] พวกหน้าใหม่บางคน
ก็ไม่เคารพกฎ

630
00:38:54,120 --> 00:38:57,240
เหมือนจะมีตัวขัดขวางอยู่สองคน
คนนึงอยู่ที่ชั้น 46

631
00:38:57,320 --> 00:38:59,200
อีกคนสูงกว่านั้น

632
00:38:59,280 --> 00:39:01,040
แต่ข้างบนมีผู้ที่ถูกเจิม

633
00:39:01,120 --> 00:39:03,200
คงใช้เวลากำราบไม่นานนักหรอก

634
00:39:03,680 --> 00:39:05,400
[เสียงจานชาม]

635
00:39:21,600 --> 00:39:22,960
พรุ่งนี้ก็ได้กินแล้ว

636
00:39:23,040 --> 00:39:24,320
[เสียงกดไฟแช็ก]

637
00:39:28,600 --> 00:39:31,760
[ผู้หญิง 2 ตะโกน] มีกบฏๆ ชั้น 54 มีกบฏ

638
00:39:31,840 --> 00:39:34,360
- [ผู้ชายชั้นล่าง] จัดการแม่งสิวะ
- [ผู้หญิง 3] ชั้น 54 มีกบฏ

639
00:39:34,440 --> 00:39:36,040
[ชายพวกสาวก] ชั้น 54 มันมีกฎอยู่นะ

640
00:39:36,120 --> 00:39:37,680
มันตอแหลว่ามันเป็นพวกเดียวกันกับเรา

641
00:39:37,760 --> 00:39:39,440
แต่พวกเขาจำมันได้

642
00:39:39,520 --> 00:39:42,280
- แถมมันโจมตีเมตใหม่มันด้วย
- [ผู้หญิง] คนจากชั้นสอง มันมาจากชั้นสอง

643
00:39:42,360 --> 00:39:46,000
[ชายพวกสาวกผมบลอนด์] หมอนั่น
คนจากชั้นสอง เดือนที่แล้วมันอยู่ชั้นสอง

644
00:39:46,080 --> 00:39:47,400
คนจากชั้นหนึ่งกำราบมันไม่ได้

645
00:39:47,480 --> 00:39:49,800
เขาบอกว่ามันกินแบบยัดห่าจนอ้วกทุกวันเลย

646
00:39:49,880 --> 00:39:51,720
ไอ้ฉิบหายนี่แม่งเอ๊ย เหี้ย

647
00:39:51,800 --> 00:39:53,960
[ชายพวกสาวกไว้เครา] พรุ่งนี้
พวกฉันจะลงไปกำราบมัน

648
00:39:54,040 --> 00:39:55,760
- แล้วจบเรื่อง
- ฉันจะลงไปด้วย

649
00:39:55,840 --> 00:39:57,200
[ชายพวกสาวก] ไม่ ไม่จำเป็นเลย

650
00:39:57,280 --> 00:39:58,400
จะให้ไอ้เวรนั่นรอดไปไม่ได้

651
00:39:58,480 --> 00:40:00,440
มันไม่รอดหรอก และกฎก็ชัดเจนอยู่แล้ว

652
00:40:00,520 --> 00:40:03,640
กฎข้อแรกบอกเอาไว้
มันจะต้องเป็นสี่คนจากชั้นบนเท่านั้น

653
00:40:03,720 --> 00:40:06,320
[ผู้ชายชั้นไกลๆ] มันอยู่ชั้นไหน มันเป็นใคร

654
00:40:10,280 --> 00:40:11,840
[ผู้ชายชั้นไกลๆ] อย่าให้รู้นะโว้ย ไอ้เหี้ย

655
00:40:14,120 --> 00:40:17,720
เมตฉันต้องตายอยู่ข้างล่าง
ก็เพราะไอ้คนเลวๆ แบบมันนี่แหละ

656
00:40:17,800 --> 00:40:20,840
ไอ้คนที่ยัดห่าที่ชั้นสองเมื่อเดือนที่แล้ว

657
00:40:21,880 --> 00:40:24,280
ถ้ามันไม่เคารพกฎ คนอื่นก็ตาย

658
00:40:24,360 --> 00:40:26,720
ยิ่งอยู่สูงยิ่งต้องมีความรับผิดชอบ

659
00:40:27,240 --> 00:40:28,720
เข้าใจไหม

660
00:40:29,240 --> 00:40:31,240
[ดนตรีเครียดบรรเลง]

661
00:40:38,800 --> 00:40:40,360
[เพื่อนร่วมห้องขัง] ฉันเข้าใจที่เธอโกรธ

662
00:40:41,480 --> 00:40:44,080
คนพวกนี้นี่แหละที่ทำทุกอย่างพัง

663
00:40:44,160 --> 00:40:45,320
[เสียงกดไฟแช็ก]

664
00:40:45,400 --> 00:40:47,160
[เสียงครืนครั่น]

665
00:40:50,240 --> 00:40:52,200
[เสียงกดไฟแช็กรัวต่อเนื่อง]

666
00:41:02,720 --> 00:41:04,640
[ดนตรีเครียดเร่งรัว และหยุด]

667
00:41:04,720 --> 00:41:06,720
[เสียงกดไฟแช็กต่อเนื่อง]

668
00:41:17,120 --> 00:41:19,120
[เสียงกดไฟแช็กเร็วขึ้น]

669
00:41:27,800 --> 00:41:29,040
[เสียงกรีดร้องไกลๆ]

670
00:41:31,120 --> 00:41:32,640
[ดนตรีหลอน]

671
00:41:32,720 --> 00:41:34,240
[ผู้ชาย 1] ไปตายซะ [หัวเราะเยาะ]

672
00:41:34,320 --> 00:41:37,000
[ผู้หญิง 1] ใช่ๆ คือดากิน บาบี

673
00:41:37,720 --> 00:41:40,320
ผู้ที่ถูกเจิมคือดากิน บาบี เฮ้

674
00:41:40,400 --> 00:41:41,880
ดากิน บาบีไง

675
00:41:42,560 --> 00:41:44,320
คือดากิน บาบี

676
00:41:44,400 --> 00:41:45,960
พวกเรารอดตายแล้ว

677
00:41:46,480 --> 00:41:48,200
เขาไม่ไว้ชีวิตใครแน่นอน

678
00:41:48,280 --> 00:41:51,120
- [ผู้หญิงชั้นไกลๆ ตะโกน] ดากิน บาบี
- [ผู้ชาย] ดากิน บาบี

679
00:41:51,200 --> 00:41:53,200
ดากิน บาบี

680
00:41:53,280 --> 00:41:54,760
- [เสียงสัญญาณ]
- [เสียงแท่นเคลื่อน]

681
00:41:57,080 --> 00:41:58,280
[ดนตรีช้าบรรเลง]

682
00:42:09,120 --> 00:42:11,400
[เสียงหญิงชายชั้นไกลๆ ตะโกนโหวกเหวก]

683
00:42:12,160 --> 00:42:14,520
[เสียงกลองจังหวะกระชั้นเร้าใจ]

684
00:42:19,720 --> 00:42:21,280
[เสียงเหล็กโครมคราม]

685
00:42:27,160 --> 00:42:28,880
เราปล่อยให้มันรอดไปไม่ได้

686
00:42:28,960 --> 00:42:30,680
[เสียงพวกผู้ชายชั้นอื่นเอ็ดตะโร]

687
00:42:31,240 --> 00:42:32,800
[เสียงถ้วยชามแตก]

688
00:42:32,880 --> 00:42:33,920
ทำบ้าอะไรของพวกแกน่ะ

689
00:42:34,000 --> 00:42:34,960
ความยุติธรรม

690
00:42:36,840 --> 00:42:37,840
[เสียงสัญญาณ]

691
00:42:37,920 --> 00:42:39,120
[เสียงแท่นเคลื่อน]

692
00:43:01,360 --> 00:43:03,360
อะไรวะนั่น เธอจะทำแบบนี้ไม่ได้นะ

693
00:43:03,440 --> 00:43:05,280
- หกย่อมดีกว่าสี่
- แต่มันผิดกฎนะ

694
00:43:05,360 --> 00:43:07,160
เธอจะทำให้ห่วงโซ่การสื่อสารเป็นภัย

695
00:43:07,240 --> 00:43:10,760
ว่างแค่สามชั้น ห่วงโซ่การสื่อสาร
ก็ยังอยู่รอดได้อยู่แล้วละน่า

696
00:43:10,840 --> 00:43:12,320
ลงไป พวกฉันจะไปเอง

697
00:43:12,400 --> 00:43:13,680
ไม่ พวกฉันไม่ลงเด็ดขาด

698
00:43:13,760 --> 00:43:15,000
[เปเรมปวน] เลือกเอานะ

699
00:43:15,080 --> 00:43:18,400
จะเสี่ยงชีวิตกับพวกฉัน
หรืออยู่นี่แบบไม่ทำลายห่วงโซ่ห่านั่น

700
00:43:21,600 --> 00:43:23,720
เธอลงไปด้วยก็ได้ ฉันจะอยู่รักษาห่วงโซ่

701
00:43:27,000 --> 00:43:28,000
[เสียงถอนใจ]

702
00:43:28,760 --> 00:43:29,800
[เสียงสัญญาณ]

703
00:43:33,920 --> 00:43:36,960
[ชายพวกกบฏ ชั้นล่าง] มาสิ
พวกเหี้ยหน้าไหนมันจะทำไมกู

704
00:43:38,000 --> 00:43:39,440
แน่จริงพวกมึงลงมาเลย

705
00:43:40,320 --> 00:43:41,320
กูจะจับปาดคอ…

706
00:43:41,400 --> 00:43:44,360
[เปเรมปวน] เราต้องเพิ่มจำนวนคน
มากำราบมัน คำสั่งจากด้านบนน่ะ

707
00:43:44,440 --> 00:43:47,440
[ชายพวกกบฏ] ยังไม่ลงมาอีก ลงมาสิวะ…

708
00:43:51,120 --> 00:43:51,960
[เสียงสัญญาณ]

709
00:43:52,040 --> 00:43:54,800
[ดนตรีเครียดบรรเลง]

710
00:43:56,680 --> 00:43:59,360
[ชายพวกกบฏ] ส้นตีน หุบปาก
หุบปากพวกมึงไปเลย

711
00:43:59,440 --> 00:44:01,360
- [ผู้ชาย 2] อย่า!
- [ชายพวกกบฏ] ลุยแม่งเลย

712
00:44:02,000 --> 00:44:04,120
[เสียงต่อสู้ ถ้วยชามแตก]

713
00:44:04,200 --> 00:44:06,200
[เสียงผู้ชายร้องลั่น]

714
00:44:07,480 --> 00:44:08,840
[เสียงต่อสู้กันอุตลุต]

715
00:44:09,560 --> 00:44:12,440
[เปเรมปวนแผดเสียง]

716
00:44:17,080 --> 00:44:18,760
[แผดเสียง]

717
00:44:21,200 --> 00:44:22,600
[แผดเสียง]

718
00:44:26,720 --> 00:44:28,480
[เสียงผู้ชายร้องคราง]

719
00:44:33,720 --> 00:44:36,600
สาวๆ ฉันไม่อยากมีปัญหา ฉันยอมวางแล้ว

720
00:44:37,560 --> 00:44:38,720
[เสียงสัญญาณ]

721
00:44:38,800 --> 00:44:41,400
[เพื่อนเปเรมปวน] ไม่! ไม่!

722
00:44:42,840 --> 00:44:44,600
[แผดเสียง]

723
00:44:47,920 --> 00:44:49,680
อีดอกเอ๊ย

724
00:44:49,760 --> 00:44:51,280
[เปเรมปวนคราง]

725
00:44:54,680 --> 00:44:56,040
[เปเรมปวนแผดเสียง]

726
00:44:58,720 --> 00:44:59,840
[ชายพวกกบฏคราง]

727
00:45:01,640 --> 00:45:03,680
- [เสียงร้อง]
- [เสียงคราง]

728
00:45:07,240 --> 00:45:08,480
[เสียงคราง]

729
00:45:15,960 --> 00:45:18,280
[แผดเสียง]

730
00:45:19,960 --> 00:45:22,160
- [เสียงหอบ]
- เดี๋ยว เดี๋ยวก่อนๆ

731
00:45:22,880 --> 00:45:23,920
เดี๋ยว

732
00:45:25,880 --> 00:45:27,520
- ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดนะ
- [แผดเสียง]

733
00:45:28,680 --> 00:45:30,960
[ชายพวกกบฏ] ฉันขอพูดให้จบก่อน

734
00:45:31,040 --> 00:45:32,800
ฉันติดอยู่ที่นี่มาปีครึ่งแล้ว

735
00:45:32,880 --> 00:45:34,280
- [แผดเสียง]
- [หอบคราง]

736
00:45:35,840 --> 00:45:36,800
ได้โปรดเถอะ

737
00:45:37,920 --> 00:45:39,920
ฉันจำเป็นต้องกินเพื่ออยู่รอด

738
00:45:40,400 --> 00:45:42,160
- [แผดเสียง]
- ได้โปรด ฉันขอร้อง

739
00:45:42,240 --> 00:45:43,920
ฉันก็แค่อยากมีชีวิตอยู่รอดเหมือนคนอื่นเขา

740
00:45:44,000 --> 00:45:45,440
[เสียงร่ำไห้ครวญคราง]

741
00:45:45,520 --> 00:45:47,560
[เสียงหายใจหอบ]

742
00:45:47,640 --> 00:45:49,200
[เสียงสะอื้นไห้เบาๆ]

743
00:45:49,800 --> 00:45:50,640
[เสียงโกรธฮึดฮัด]

744
00:45:50,720 --> 00:45:51,720
[เสียงสัญญาณ]

745
00:45:55,080 --> 00:45:56,600
[เสียงคราง]

746
00:45:56,680 --> 00:45:59,480
ไม่ อย่า

747
00:45:59,560 --> 00:46:01,800
- ไม่ เราต้องลงไปเรื่อยๆ
- [เปเรมปวน] อย่า

748
00:46:01,880 --> 00:46:03,920
เขาไม่ไปไกลหรอกน่า

749
00:46:04,440 --> 00:46:05,360
[เสียงร้องไห้]

750
00:46:05,440 --> 00:46:07,920
[เพื่อนร่วมห้องขัง] มันไม่ใช่เพราะเขา
ไม่ใช่เขา

751
00:46:08,000 --> 00:46:09,840
ไม่ใช่เขานะ

752
00:46:10,560 --> 00:46:11,760
[เสียงปัดเศษถ้วยชาม]

753
00:46:11,840 --> 00:46:13,840
[เสียงหอบ]

754
00:46:17,680 --> 00:46:19,040
[เสียงหอบ]

755
00:46:19,920 --> 00:46:22,160
เธอไม่ได้เพิ่งลงหลุมเดือนแรกใช่ไหม

756
00:46:40,000 --> 00:46:42,000
[ดนตรีชวนพิศวงบรรเลง]

757
00:46:44,120 --> 00:46:46,400
[เสียงฉีกผ้า]

758
00:47:01,400 --> 00:47:03,480
[เพื่อนร่วมห้องขัง] ฉันอยู่ที่นี่มาหกเดือน

759
00:47:04,520 --> 00:47:05,520
[เสียงถอนใจ]

760
00:47:06,560 --> 00:47:07,600
[เสียงถอนใจแรง]

761
00:47:08,320 --> 00:47:09,800
วันแรกที่เข้ามา

762
00:47:11,160 --> 00:47:12,280
เมตชั้นเดียวกับฉัน

763
00:47:14,360 --> 00:47:15,600
เกกาซีห์

764
00:47:17,280 --> 00:47:18,800
อธิบาย…

765
00:47:18,880 --> 00:47:20,000
[เสียงหายใจแรง]

766
00:47:20,520 --> 00:47:22,240
กฎให้ฉันฟัง

767
00:47:22,320 --> 00:47:23,800
ฉันก็เข้าใจ

768
00:47:23,880 --> 00:47:25,640
กฎมันไม่ยุติธรรม

769
00:47:27,320 --> 00:47:31,720
เพราะมันปกป้องแค่อาหารที่เราเลือกไว้แค่นั้น

770
00:47:32,240 --> 00:47:33,280
แต่ว่า…

771
00:47:36,120 --> 00:47:38,160
มันเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี

772
00:47:42,920 --> 00:47:45,920
พวกฉันเคารพกฎกันเสมอ

773
00:47:47,280 --> 00:47:49,880
กินอาหารแค่ส่วนของตัวเอง

774
00:47:50,680 --> 00:47:54,480
ยามจำเป็นพวกเราก็ไปกำราบคนอื่นๆ กันบ้าง

775
00:47:57,600 --> 00:47:58,920
แต่วันนึง

776
00:47:59,000 --> 00:48:00,680
[ดนตรีอึมครึม]

777
00:48:00,760 --> 00:48:02,520
เราเจอชายหนุ่มคนนึง

778
00:48:02,600 --> 00:48:05,640
ขาดสารอาหารจนจะตายอยู่รอมร่อ

779
00:48:05,720 --> 00:48:07,440
เราเอาเมนูของคนตายมา

780
00:48:07,520 --> 00:48:10,560
เพิ่มอาหารให้เขามากกว่าที่เขาสมควรจะได้รับ

781
00:48:15,160 --> 00:48:16,960
หลายวันหลังจากนั้น

782
00:48:18,520 --> 00:48:20,400
ผู้ที่ถูกเจิมก็มา

783
00:48:21,080 --> 00:48:22,120
[เสียงหายใจสั่น]

784
00:48:22,200 --> 00:48:23,480
ดากิน บาบี

785
00:48:25,200 --> 00:48:29,000
ดากิน บาบีคือ… ผู้ที่ถูกเจิมที่เคร่งที่สุด

786
00:48:29,080 --> 00:48:31,880
เขาเคร่งขึ้นทุกเดือน เคร่งขึ้นมาก

787
00:48:33,120 --> 00:48:35,440
เขาตัดสินใจเชือดไก่ให้ลิงดู

788
00:48:35,520 --> 00:48:37,000
ให้พวกเรากลัว

789
00:48:40,160 --> 00:48:41,840
โทษฐานที่ทำผิดกฎ

790
00:48:41,920 --> 00:48:43,400
[เสียงหายใจสะอื้น]

791
00:48:44,440 --> 00:48:47,040
เกกาซีห์ขัดขืน และ…

792
00:48:48,040 --> 00:48:50,120
[เสียงสั่นสะอื้น] เธอถูกควักลูกตา

793
00:48:50,200 --> 00:48:51,360
[เสียงสะอื้นไห้]

794
00:48:55,440 --> 00:48:58,480
ดากิน บาบีสั่งให้จับเธอแก้ผ้า

795
00:48:58,560 --> 00:49:00,320
มัดไว้กับแท่น แล้วก็ส่งเธอลงไปชั้นล่าง

796
00:49:00,400 --> 00:49:01,880
แบบไร้หนทางสู้

797
00:49:02,400 --> 00:49:03,520
[เสียงสะอื้นไห้]

798
00:49:05,560 --> 00:49:07,040
พวกมันบังคับให้ฉันดู

799
00:49:07,120 --> 00:49:10,640
พวกมันกินเธอทั้งเป็นที่ชั้นล่างๆ

800
00:49:11,240 --> 00:49:12,840
[เสียงสะอื้นไห้]

801
00:49:14,840 --> 00:49:16,760
[ดนตรีช้าบรรเลง]

802
00:49:18,920 --> 00:49:21,480
อยู่ในหลุมนี้ไม่มีวันปลอดภัยหรอก

803
00:49:21,560 --> 00:49:23,000
[เสียงสะอื้น]

804
00:49:23,080 --> 00:49:24,080
ไม่

805
00:49:28,200 --> 00:49:30,640
ผู้ที่ถูกเจิมไม่ได้เหมือนกันหมดทุกคน

806
00:49:30,720 --> 00:49:32,080
เดือนที่แล้ว

807
00:49:32,160 --> 00:49:35,960
ก็มีคนนึงมาช่วยคนที่ใกล้อดตายเอาไว้เยอะเลย

808
00:49:36,040 --> 00:49:39,320
เธอคิดว่าเขาไปที่ชั้นเธอได้ยังไงกันล่ะ

809
00:49:47,280 --> 00:49:49,320
เราต้องช่วยคนอื่นต่อไป

810
00:49:51,960 --> 00:49:53,480
เพื่อความยุติธรรม

811
00:49:56,320 --> 00:49:59,920
เราต้องอดทนจนได้ออกไปจากที่นี่

812
00:50:00,000 --> 00:50:02,520
[เสียงขำขื่นๆ] เธอไม่เห็นงั้นเหรอ

813
00:50:03,680 --> 00:50:06,040
ไม่มีใครได้ออกไปไหน

814
00:50:06,880 --> 00:50:09,560
ไม่มีใครรอดชีวิต

815
00:50:09,640 --> 00:50:12,240
[ดนตรีตึงเครียดอึมครึมบรรเลง]

816
00:50:17,600 --> 00:50:20,480
[เสียงกรีดร้องชั้นบนไกลๆ]

817
00:50:23,120 --> 00:50:25,000
แต่เรายังมีสิ่งที่พอทำได้

818
00:50:25,080 --> 00:50:26,640
หนีออกไปไง

819
00:50:32,080 --> 00:50:34,200
[กระซิบ] หนีออกไปตอนที่มีช่องโหว่

820
00:50:36,600 --> 00:50:37,600
อะไรนะ

821
00:50:39,600 --> 00:50:41,000
ทุกๆ สิ้นเดือน

822
00:50:42,200 --> 00:50:44,680
เวลารีเซ็ตหลุมใหม่

823
00:50:44,760 --> 00:50:47,560
ที่นี่จะ… เขาจะใช้แก๊ส

824
00:50:47,640 --> 00:50:49,800
แก๊สที่เขาใช้คือยาสลบซีโวฟลูเรน

825
00:50:52,320 --> 00:50:54,320
เราต้องหนีกันไปตอนนั้นแหละ

826
00:50:54,840 --> 00:50:57,920
แล้วเรา… ต้องทำยังไงให้ไม่หลับล่ะ

827
00:50:59,400 --> 00:51:02,440
ฉันลองหาอยู่ทุกเดือนเลย

828
00:51:02,520 --> 00:51:04,760
แต่จนตอนนี้ก็ยังไม่เจอวิธีไหน

829
00:51:04,840 --> 00:51:08,480
แต่ถ้าเราเจอขึ้นมาจริงๆ ละก็
เราจะมีโอกาสเดียว

830
00:51:12,720 --> 00:51:13,920
เพื่อให้สำเร็จ

831
00:51:15,120 --> 00:51:16,640
เราต้องลงไปเรื่อยๆ

832
00:51:19,120 --> 00:51:20,880
[เปเรมปวน] เราต้องมองหาอะไร

833
00:51:21,400 --> 00:51:23,720
[เสียงแท่นแหวกอากาศกลับขึ้นไป]

834
00:51:24,720 --> 00:51:26,520
[เสียงผู้ชายครางอยู่ชั้นบนไกลๆ]

835
00:51:26,600 --> 00:51:27,600
[เสียงสัญญาณ]

836
00:51:27,680 --> 00:51:28,800
[เสียงครางโหยหวน]

837
00:51:28,880 --> 00:51:31,200
- [ผู้ชายถูกมัด] ไม่ๆ ไม่ๆ
- [เสียงกระดูกหัก เสียงร้องลั่น]

838
00:51:32,000 --> 00:51:33,800
- [เสียงผงะ]
- [เสียงเลือดตกกระจายที่พื้น]

839
00:51:34,920 --> 00:51:37,840
การลงโทษของดากิน นี่แหละ โอกาสเรา

840
00:51:37,920 --> 00:51:39,200
[เสียงหายใจสั่น]

841
00:51:39,280 --> 00:51:40,760
[เสียงแท่นเคลื่อนข้างบน]

842
00:51:40,840 --> 00:51:44,240
ดากิน บาบีกับคนของเขา
พวกมันจะต้องลงมาพร้อมกับแท่น

843
00:51:44,320 --> 00:51:46,520
แต่ว่าโดนชั้น 46 ขัดขวางเอาไว้

844
00:51:46,600 --> 00:51:48,800
พวกนั้นจะหยุดกลุ่มนี้จากการใช้กฎ

845
00:51:48,880 --> 00:51:51,720
นั่นแหละโอกาส เราจะต้องลงไปวันนี้เลย

846
00:51:51,800 --> 00:51:53,000
[เสียงสัญญาณ]

847
00:51:56,880 --> 00:51:59,080
- [เปเรมปวน] แผนเธอมันบ้ามากนะ
- [ผู้ชาย] บ๊ายบาย

848
00:51:59,160 --> 00:52:02,120
- ถ้ามันไม่ได้ผลล่ะ
- ฉันไม่รู้หรอกว่าจะสำเร็จไหม

849
00:52:02,200 --> 00:52:04,240
แต่ฉันรู้ว่าถ้าดากิน บาบีมาถึงจะเป็นยังไง

850
00:52:04,320 --> 00:52:05,960
- [เสียงสัญญาณ]
- [เสียงแท่นเคลื่อน]

851
00:52:06,040 --> 00:52:07,800
- [เสียงคราง]
- ไอ้พวกเหี้ยมันต้องเจอแบบนี้

852
00:52:07,880 --> 00:52:10,480
[เสียงร้องคราง]

853
00:52:10,560 --> 00:52:12,840
[เสียงกลองจังหวะระทึก]

854
00:52:13,640 --> 00:52:15,960
แล้วไม่ต้องพาเขาไปด้วยเหรอ

855
00:52:21,920 --> 00:52:22,840
[เสียงสัญญาณ]

856
00:52:22,920 --> 00:52:24,000
[เสียงกลองรัวระทึก]

857
00:52:27,760 --> 00:52:28,800
[เสียงถ่มน้ำลาย]

858
00:52:31,960 --> 00:52:34,640
[เสียงร้องครางของผู้ชายถูกมัด]

859
00:52:34,720 --> 00:52:36,120
[เสียงกลองรัวต่อเนื่อง]

860
00:52:36,200 --> 00:52:37,440
[ผู้ชายชั้นบน] ขนลุกว่ะ

861
00:52:45,640 --> 00:52:46,840
[เสียงสัญญาณ]

862
00:52:55,360 --> 00:52:56,400
[เสียงแท่นเคลื่อน]

863
00:52:58,040 --> 00:52:59,840
- [เสียงหายใจเฮือก]
- [บาบี] ลงไป

864
00:53:16,600 --> 00:53:18,400
[เสียงชายถูกมัดใต้แท่นร้องคราง]

865
00:53:21,400 --> 00:53:25,240
มีคนเล่าเรื่องพิเศษๆ ของแกให้ฉันฟังมานาน

866
00:53:25,320 --> 00:53:29,040
ใช่ เรื่องความมุ่งมั่น
ที่จะเข้าร่วมขบวนการกำราบ

867
00:53:29,120 --> 00:53:30,680
แม้จะไม่เกี่ยวกับตัวเอง

868
00:53:32,920 --> 00:53:33,880
เพื่อเป็นรางวัล

869
00:53:33,960 --> 00:53:37,040
งั้นวันนี้แกจะได้ดื่มไวน์
ได้เท่าที่ต้องการตอนกินข้าว

870
00:53:43,480 --> 00:53:46,280
[บาบี] มาเร็วไม่ต้องเหนียมอาย

871
00:53:46,360 --> 00:53:48,720
การกินไม่ใช่แค่สิทธิ์ มันคือหน้าที่

872
00:53:48,800 --> 00:53:52,600
เราต้องการชายหญิงที่แข็งแกร่งมากพอ
เพื่อปกป้องกฎของเรา

873
00:53:52,680 --> 00:53:55,160
[เสียงผู้ชายใต้แท่นครวญครางต่อเนื่อง]

874
00:53:59,400 --> 00:54:00,400
กินตามสบาย

875
00:54:00,480 --> 00:54:01,440
[เสียงสะอื้น]

876
00:54:02,840 --> 00:54:04,160
[เสียงสูดจมูก]

877
00:54:06,640 --> 00:54:09,120
- [เสียงผิวปากเรียก]
- [เสียงชายพวกสาวกพูดจอแจ]

878
00:54:09,200 --> 00:54:11,360
- ปล่อยฉันนะ
- ล็อกมันไว้

879
00:54:11,440 --> 00:54:13,440
- [เสียงฮึดฮัด]
- [เสียงสัญญาณ]

880
00:54:15,680 --> 00:54:17,640
[เปเรมปวน] ปล่อยฉันนะ ปล่อยฉัน

881
00:54:17,720 --> 00:54:18,680
ปล่อยฉันนะ

882
00:54:19,240 --> 00:54:20,800
[ชายพวกสาวก] อย่าดิ้น อยู่นิ่งๆ

883
00:54:20,880 --> 00:54:23,000
[บาบี] เราต้องปฏิบัติตามกฎ

884
00:54:23,600 --> 00:54:25,360
และบังคับใช้มัน

885
00:54:25,880 --> 00:54:27,240
ตลอดเวลา

886
00:54:27,320 --> 00:54:28,840
ไม่มีข้อยกเว้น

887
00:54:29,360 --> 00:54:32,360
แกรู้กฎสี่คนจากชั้นบนใช่ไหม

888
00:54:32,880 --> 00:54:34,520
ใช่ แกรู้อยู่แล้ว

889
00:54:34,600 --> 00:54:36,160
ถ้าแกรู้อยู่แก่ใจ

890
00:54:36,680 --> 00:54:40,400
งั้นบอกฉันที ทำไมถึงให้พวกนี้
มาร่วมขบวนการกำราบได้

891
00:54:40,480 --> 00:54:43,200
[ชายพวกสาวกไว้เคราพูดอู้อี้] ฉันไม่ได้ให้มา
พวกมันตามมากันเอง

892
00:54:43,280 --> 00:54:44,520
[บาบี] ว่าไงนะ

893
00:54:44,600 --> 00:54:48,280
[ชายพวกสาวกผมบลอนด์] ผม…
ผมบอกแล้วว่ามันไม่ถูกต้อง

894
00:54:49,440 --> 00:54:51,200
แต่แกก็ไม่ได้พยายามหยุดพวกมัน

895
00:54:51,280 --> 00:54:55,120
ใช่ แต่ผมก็ยืนหยัด
เพื่อให้ห่วงโซ่การสื่อสารไม่ขาดหายไป

896
00:54:55,200 --> 00:54:59,160
งั้นเหรอ ขนาดคนตาบอดยังเห็น
ว่าแกกล้าหาญแค่ไหน

897
00:55:02,960 --> 00:55:05,280
ฉันคิดออกแล้ว วันนี้คงไม่ได้แล้ว

898
00:55:05,360 --> 00:55:09,320
แต่ว่าวันพรุ่งนี้แกสามารถดื่มไวน์
ได้เท่าที่แกต้องการ

899
00:55:11,720 --> 00:55:14,200
พร้อมกับได้กินอาหารเป็นมื้อสุดท้าย

900
00:55:14,720 --> 00:55:18,800
หลังจากนั้น แกจะโดนประหาร
โทษฐานละเลยหน้าที่ทั้งสอง

901
00:55:18,880 --> 00:55:21,560
[พูดอึกอัก] อะไรนะ ละเลยหน้าที่ทั้งสอง

902
00:55:21,640 --> 00:55:22,840
- ผมก็…
- ใช่ ละเลยสองสิ่ง

903
00:55:22,920 --> 00:55:25,800
ข้อแรก แกไม่ลงมาตอนถึงตาตัวเอง
ข้อที่สอง

904
00:55:25,880 --> 00:55:27,640
แกปล่อยให้เจ้าพวกนี้ลงมา

905
00:55:27,720 --> 00:55:29,720
[เสียงชายไว้เคราฮึดฮัดพยายามจะพูด]

906
00:55:29,800 --> 00:55:31,200
แกปล่อยให้พวกนี้ลงมา

907
00:55:32,360 --> 00:55:33,960
แกจะต้องเสียแขนไป

908
00:55:34,480 --> 00:55:36,080
[เสียงดิ้นฮึดฮัด]

909
00:55:36,160 --> 00:55:39,280
[ชายไว้เครา] แล้วเธอล่ะ ทำไมฉันโดน
แต่ทำไมเธอไม่โดนด้วยเล่า

910
00:55:41,200 --> 00:55:43,320
แกบอกฉันว่าเธอโดนแกหลอกไม่ใช่เหรอ

911
00:55:43,400 --> 00:55:45,360
เธอไม่รู้ว่าเธอทำผิดกฎสักหน่อย

912
00:55:45,440 --> 00:55:48,000
[หญิงตาขวางพูดอ่อยๆ] ฉันก็แค่คิดว่า
คนยิ่งเยอะก็จะยิ่งดี

913
00:55:58,280 --> 00:55:59,960
[ตะคอก] กฎ มีไว้ให้ทำตาม

914
00:56:00,040 --> 00:56:00,880
ไม่ใช่คิดเอง

915
00:56:00,960 --> 00:56:02,880
[เสียงหายใจสั่น]

916
00:56:02,960 --> 00:56:06,440
[บาบี] ข้อยกเว้นของความเที่ยงตรง
คือข้ออ้างของคนทรยศ

917
00:56:09,160 --> 00:56:10,680
เธอทำผิดกฎ

918
00:56:10,760 --> 00:56:12,280
ก็ต้องเสียแขน

919
00:56:13,520 --> 00:56:15,360
แกจะลงโทษคนที่เคารพกฎไม่ได้

920
00:56:15,440 --> 00:56:17,640
ไม่ๆ ไม่ๆ เธอผิดแล้ว

921
00:56:17,720 --> 00:56:19,680
เขาคือคนที่ทำผิดกฎซะเอง

922
00:56:20,920 --> 00:56:23,800
คนแบบมัน ที่ทำอะไรแบบนี้

923
00:56:23,880 --> 00:56:27,600
สักวันมันก็จะตีความกฎเพื่อตัวมันเอง

924
00:56:27,680 --> 00:56:28,640
รู้ไหมว่ามันเกิดอะไรขึ้น

925
00:56:29,320 --> 00:56:33,520
มีคนต้องตายและสูญหายไปมากกว่าจะมาถึงวันนี้

926
00:56:35,080 --> 00:56:36,240
ฉันต้องเสียดวงตา

927
00:56:36,320 --> 00:56:37,800
[เปเรมปวนครางเฮือก]

928
00:56:40,760 --> 00:56:43,600
ส่วนเพื่อนเธอเอง
ก็น่าจะรู้ว่าการสูญเสียมันรู้สึกยังไง

929
00:56:45,440 --> 00:56:47,440
[เสียงสะอึกสะอื้น]

930
00:56:48,080 --> 00:56:51,200
ถึงจะดูเหมือนว่าเธอไม่เคยได้บทเรียนเลย

931
00:56:51,280 --> 00:56:52,320
ใช่

932
00:56:52,400 --> 00:56:54,360
เธอทำผิดกฎครั้งที่สองแล้ว

933
00:56:57,720 --> 00:56:59,960
เธอเองก็ควรโดน
แบบเพื่อนเก่าของเธอเหมือนกันนะ

934
00:57:00,040 --> 00:57:01,160
[เปเรมปวนร้อง] ไม่ ไอ้เหี้ย

935
00:57:01,240 --> 00:57:04,400
[บาบี] ไม่มีใครทำตามอำเภอใจ ไม่มีเลยสักนิด

936
00:57:04,480 --> 00:57:07,320
เราฆ่าเพื่อสร้างอนาคต
ที่จะปราศจากการฆ่าแกงกัน

937
00:57:07,400 --> 00:57:09,160
ข้างล่างมีพวกกบฏมากมาย

938
00:57:09,240 --> 00:57:11,920
และมีเพียงความกลัวที่ปราบอสูรได้

939
00:57:12,440 --> 00:57:15,320
ความกลัวนั้น ก็คือสาร

940
00:57:15,400 --> 00:57:17,120
[เสียงวาบดังขึ้นและแผ่วลง]

941
00:57:18,080 --> 00:57:20,880
[เด็กหนุ่ม] ถ้าปล่อยตัวไป เธอหนีแน่ๆ

942
00:57:21,400 --> 00:57:23,000
[ตกอยู่ในความเงียบงัน]

943
00:57:32,920 --> 00:57:34,160
[บาบี] พูดเลยลูก

944
00:57:35,040 --> 00:57:36,400
พวกเธอวางแผนกัน

945
00:57:37,400 --> 00:57:38,720
พูดต่อเลย

946
00:57:39,480 --> 00:57:42,440
[พูดติดๆ ขัดๆ] ผมได้ยิน
พวกเธอคุยกันเรื่องสำคัญ

947
00:57:42,520 --> 00:57:44,360
แต่เธอคิดว่าผมหลับน่ะ

948
00:57:44,440 --> 00:57:46,160
แต่ผมเปล่า

949
00:57:46,240 --> 00:57:50,200
เพราะผมรู้ว่าการตื่น มันดีที่สุดสำหรับการเรียนรู้

950
00:57:50,280 --> 00:57:53,520
เธอพูดกัน เรื่องสถานที่

951
00:57:53,600 --> 00:57:55,000
ที่มีการสร้างโลกใบใหม่

952
00:57:55,080 --> 00:57:56,520
แล้วก็พูดด้วยว่า

953
00:57:56,600 --> 00:57:59,560
ถ้าพวกเธอกินหมา พวกเธอจะตื่นจากฝัน

954
00:57:59,640 --> 00:58:01,080
และหนีออกไปได้

955
00:58:01,760 --> 00:58:05,320
แล้วก็อยากลักพาตัวผมไปด้วย แต่ว่าผมไม่กินหมา

956
00:58:09,000 --> 00:58:11,080
[เสียงพวกสาวกพากันหัวเราะ]

957
00:58:19,880 --> 00:58:21,640
- ชู่
- [ทุกคนหยุดหัวเราะ]

958
00:58:27,840 --> 00:58:30,320
ใจเย็นก่อนลูก หือ

959
00:58:31,080 --> 00:58:32,920
ไม่มีใครกินหมาหรอก

960
00:58:33,800 --> 00:58:35,240
[เสียงก้องเซ็งแซ่]

961
00:58:36,240 --> 00:58:37,760
[เสียงร้องไห้ครวญคราง]

962
00:58:42,560 --> 00:58:44,080
[เสียงกรีดร้อง]

963
00:58:46,440 --> 00:58:47,960
[เสียงสัญญาณ]

964
00:58:48,040 --> 00:58:49,680
[เสียงกรีดร้องต่อเนื่อง]

965
00:58:50,320 --> 00:58:51,520
[เสียงร้องลั่น]

966
00:58:52,600 --> 00:58:54,200
[เสียงกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง]

967
00:58:55,960 --> 00:58:58,280
[เสียงกรีดร้องโหยหวน]

968
00:59:01,840 --> 00:59:03,880
[เสียงกระดูกหัก]

969
00:59:03,960 --> 00:59:05,480
[ดนตรีระทึก]

970
00:59:09,240 --> 00:59:10,920
[เสียงร้องโหยหวน]

971
00:59:12,320 --> 00:59:14,280
[ดนตรีมืดมนบรรเลง]

972
00:59:33,040 --> 00:59:34,800
[กรีดร้องไม่ได้ยินเสียง]

973
00:59:42,600 --> 00:59:44,600
[ดนตรีมืดมนบรรเลงต่อเนื่อง]

974
01:00:04,120 --> 01:00:06,880
[เสียงเด็กๆ เล่นกันสนุกสนาน]

975
01:00:11,240 --> 01:00:13,440
[เสียงเด็กๆ อื้ออึงในดนตรีทำนองเศร้า]

976
01:00:20,240 --> 01:00:21,720
[เสียงเด็กหญิงกรีดร้อง]

977
01:00:23,920 --> 01:00:25,640
[เสียงเด็กชายร้องสะอึกสะอื้นเบาๆ]

978
01:00:28,720 --> 01:00:30,200
[เสียงเด็กๆ ร้องระงมแว่วๆ]

979
01:00:30,280 --> 01:00:31,920
[เสียงค่อยๆ แผ่วหายไป]

980
01:00:33,800 --> 01:00:37,480
[ดนตรีชวนพิศวงบรรเลง]

981
01:00:39,680 --> 01:00:41,560
(ชั้น 72)

982
01:00:43,280 --> 01:00:44,800
[เสียงคนชั้นอื่นคุยกันจ้อกแจ้ก]

983
01:00:48,840 --> 01:00:50,480
เพิ่งลงหลุมมาเดือนแรกเหรอ

984
01:00:50,560 --> 01:00:52,560
[เสียงน้ำไหล]

985
01:00:54,960 --> 01:00:56,320
[เสียงปิดก๊อก]

986
01:01:02,160 --> 01:01:03,960
[ผู้หญิง 1 ชั้นบน] อรุณสวัสดิ์ทุกคน

987
01:01:04,040 --> 01:01:05,840
เดือนใหม่ในหลุมแล้ว

988
01:01:05,920 --> 01:01:08,200
มีปลากะพงแดงกับคาเวียร์ด้วย

989
01:01:08,280 --> 01:01:10,000
แต่เราไม่แลกฟรีๆ อยู่แล้วเนอะ

990
01:01:10,080 --> 01:01:12,240
มาดูกันซิว่าพวกขอทานนี่มีอะไร

991
01:01:12,320 --> 01:01:15,080
- อย่าคุยกับคนข้างบน
- [ผู้ชาย 1 ชั้นล่าง] เราอยู่ที่ชั้น 73 นะโว้ย

992
01:01:15,160 --> 01:01:16,560
ไหนอาหารกูวะ กูหิว

993
01:01:17,440 --> 01:01:18,880
ไอ้พวกสาวกเหี้ยเอ๊ย

994
01:01:19,440 --> 01:01:22,480
- [ผู้ชาย 1] มึงเป็นใคร บอกชื่อมาดิ
- [ผู้ชาย 2] แล้วมึงเป็นใคร บอกมาสิโว้ย

995
01:01:22,560 --> 01:01:25,720
- [ผู้ชาย 1] เดือนที่แล้วอยู่ชั้นไหน
- อย่าคุยกับคนข้างล่างด้วย

996
01:01:25,800 --> 01:01:27,840
ฉันพูด แล้วก็เหนื่อย

997
01:01:27,920 --> 01:01:30,400
[ผู้ชาย 2 เอ็ดตะโร] อยู่ชั้น 203
ไม่มีใครลงไปช่วยกูเลย

998
01:01:30,480 --> 01:01:32,880
ไม่มีเลย ไอ้พวกห่าเหวเอ๊ย…

999
01:01:32,960 --> 01:01:34,000
[เอ็ดตะโรต่อเนื่อง]

1000
01:01:34,080 --> 01:01:35,600
[เปเรมปวน] คุณเอาอะไรเข้ามา

1001
01:01:43,720 --> 01:01:45,920
[ตรีมากาซี] ฉันเอาเข้ามาไว้หั่นขนมปังน่ะ

1002
01:01:46,000 --> 01:01:48,240
ตอนอยู่บ้านฉันซื้อแบบหั่นแล้ว แต่ที่นี่

1003
01:01:48,320 --> 01:01:49,400
ไม่รู้สิ

1004
01:01:52,560 --> 01:01:53,560
ขอยืมได้ไหม

1005
01:02:01,360 --> 01:02:02,880
[เสียงเพื่อน] แต่เรายังมีสิ่งที่พอทำได้

1006
01:02:05,240 --> 01:02:08,040
หนีออกไปตอนที่มีช่องโหว่

1007
01:02:08,120 --> 01:02:10,160
[เปเรมปวน] แล้วเราต้องทำยังไงให้ไม่หลับล่ะ

1008
01:02:10,240 --> 01:02:12,600
[เพื่อน] ฉันลองหาอยู่ทุกเดือน

1009
01:02:14,640 --> 01:02:18,800
เราต้องลงไปเรื่อยๆ
พวกเราจะต้องตามหาหมาที่จมน้ำ

1010
01:02:20,920 --> 01:02:22,000
[เสียงสัญญาณ]

1011
01:02:22,080 --> 01:02:24,200
[ดนตรีตึงเครียด]

1012
01:02:25,720 --> 01:02:27,640
[ดนตรีจังหวะเคาะต่อเนื่อง]

1013
01:02:27,720 --> 01:02:28,920
[เสียงแท่นหยุด]

1014
01:02:34,440 --> 01:02:37,240
- [ผู้หญิงชั้นบน] ดูหมอนี่ สกปรกฉิบหาย
- เฮ้ย ทำอะไร

1015
01:02:37,320 --> 01:02:40,360
เลิกมูมมามได้แล้ว ต้องเคารพกฎนะเว้ย

1016
01:02:40,440 --> 01:02:42,640
[เสียงดื่มกินอย่างมูมมาม]

1017
01:02:43,240 --> 01:02:45,560
[ผู้หญิงชั้นบน] เฮ้ๆ จะไปไหนน่ะ

1018
01:02:45,640 --> 01:02:49,080
ทำแบบนี้ไม่ได้นะเว้ย ฉันจะลงไปจัดการแก

1019
01:02:49,160 --> 01:02:51,920
ห้ามเหยียบอาหารเด็ดขาด
ที่นี่ทุกคนต้องเคารพกฎ

1020
01:02:52,000 --> 01:02:53,560
คุณไปด้วยกันกับฉันสิ

1021
01:02:53,640 --> 01:02:56,600
[ผู้หญิงชั้นบน] พวกเวร
ลงไปเลยนะ หูหนวกหรือไง

1022
01:02:56,680 --> 01:02:58,400
- หูหนวกแน่ๆ
- [ผู้ชาย] อีเวร

1023
01:02:58,480 --> 01:03:01,000
อีเวรนี่หูหนวก เพราะมันไม่เข้าใจที่ฉันพูด

1024
01:03:01,480 --> 01:03:03,240
- ลงมาจากแท่นเดี๋ยวนี้
- ไปไหม

1025
01:03:05,320 --> 01:03:06,320
ก็เห็นอยู่

1026
01:03:06,400 --> 01:03:07,280
[เสียงสัญญาณ]

1027
01:03:10,400 --> 01:03:12,560
[ดนตรีหลอน]

1028
01:03:18,280 --> 01:03:19,840
เข้ามาเลย

1029
01:03:23,880 --> 01:03:25,840
เราจะไม่ไปไหนคนเดียว

1030
01:03:25,920 --> 01:03:29,480
ถ้าอยากเผชิญหน้ากับพวกสาวก
เราก็ต้องทำตัวให้กลืน

1031
01:03:29,560 --> 01:03:30,640
เกาะกลุ่ม

1032
01:03:32,000 --> 01:03:32,920
[เสียงสัญญาณ]

1033
01:03:37,400 --> 01:03:39,720
- ลงมาซะ ทำตามกฎด้วย
- ใจเย็น

1034
01:03:39,800 --> 01:03:41,400
ฉันจะปกป้องกฎด้วยชีวิตของฉัน

1035
01:03:41,480 --> 01:03:43,840
- [เปเรมปวน] อยากทำแบบนั้นจริงเหรอ
- [ชายแว่น] ฟังนะ

1036
01:03:43,920 --> 01:03:46,280
อย่าให้ใครมาจำกัดอิสรภาพเรา

1037
01:03:46,360 --> 01:03:49,800
เด็ดขาด เราโตจนไม่ต้องให้ใครมาชี้นิ้วสั่งแล้ว

1038
01:03:50,400 --> 01:03:51,360
[เสียงเรอ]

1039
01:03:51,440 --> 01:03:53,720
- แกะนี่อร่อยเป็นบ้าเลย
- [เสียงสัญญาณ]

1040
01:03:53,800 --> 01:03:57,080
[ผู้ชายชั้นบน] พวกกบฏกำลังลงไป
ไอ้พวกนั้น พวกมันเป็นกบฏ

1041
01:03:57,160 --> 01:03:59,960
พวกมันเป็นกบฏ ไอ้พวกกบฏ ไอ้พวกเหี้ย

1042
01:04:00,040 --> 01:04:01,160
[เสียงแท่นหยุด]

1043
01:04:01,240 --> 01:04:04,080
[เปเรมปวน] ถ้าอยากจะรอดจากบทลงโทษ
และการทรมาน

1044
01:04:04,160 --> 01:04:05,120
ก็ขึ้นมา

1045
01:04:05,200 --> 01:04:07,480
[ผู้ชายชั้นบน] พรุ่งนี้ผู้ที่ถูกเจิมจะลงมา

1046
01:04:07,560 --> 01:04:11,720
พวกสาวกทุกคนจะมารวมตัวกัน
เราจะลงไปฆ่าแก

1047
01:04:11,800 --> 01:04:13,800
ทีละคน

1048
01:04:13,880 --> 01:04:15,720
ได้ยินไหมวะ

1049
01:04:15,800 --> 01:04:17,960
เราต้องต่อต้านอีกฝั่ง

1050
01:04:19,960 --> 01:04:22,240
[ผู้ชายชั้นบน] จะฆ่าพวกแกให้หมด ไอ้พวกเวร

1051
01:04:22,320 --> 01:04:24,080
ที่นี่เราไม่ได้ทำกันแบบนั้น

1052
01:04:26,120 --> 01:04:28,240
[เสียงหัวเราะ]

1053
01:04:29,240 --> 01:04:31,280
[ผู้ชายแว่นดำ] เราเกิดมาอย่างอิสระ

1054
01:04:31,360 --> 01:04:35,160
และพวกสาวกมันเกลียดอิสรภาพ
มันถึงได้จงเกลียดจงชังพวกเรา

1055
01:04:35,240 --> 01:04:36,360
เพราะเราเป็นอิสระ

1056
01:04:37,440 --> 01:04:38,920
และจะเป็นแบบนี้ตลอดไป

1057
01:04:39,000 --> 01:04:42,240
และมันไม่มีสิทธิ์ที่จะมาห้ามเราทำตามใจชอบ

1058
01:04:42,320 --> 01:04:44,280
อาหารมันมีตั้งมากมาย

1059
01:04:44,360 --> 01:04:45,880
ทำไมจะกินสิ่งที่อยากกินไม่ได้

1060
01:04:45,960 --> 01:04:48,680
เราเฝ้าฝันถึงอิสรภาพมาทั้งชีวิต

1061
01:04:48,760 --> 01:04:50,400
ขึ้นมาสหาย ไปจัดการเรื่องนี้กัน

1062
01:04:50,480 --> 01:04:52,320
เพราะพวกเราอยู่ที่นี่มานาน

1063
01:04:52,400 --> 01:04:54,320
เรามีสิทธิ์มากกว่าพวกมันแน่นอนอยู่แล้ว

1064
01:04:55,080 --> 01:04:56,360
[หนุ่มผมยาว] แด่อิสรภาพของเรา

1065
01:04:56,440 --> 01:05:00,800
กินกัน กินกัน

1066
01:05:01,320 --> 01:05:02,840
เร็ว ขึ้นมาเร็วเข้า

1067
01:05:02,920 --> 01:05:04,640
- อิสรภาพอยู่แค่เอื้อม
- มาเร็วเข้า

1068
01:05:04,720 --> 01:05:06,600
ไม่มีใครบังคับกูขึ้นไปไหนได้

1069
01:05:06,680 --> 01:05:08,360
[ชายแว่นดำ] มันอยากกดขี่เรา

1070
01:05:08,440 --> 01:05:09,520
บีบบังคับเรา

1071
01:05:09,600 --> 01:05:12,600
เวลานี้แหละ เพื่ออิสรภาพ

1072
01:05:12,680 --> 01:05:15,040
เพื่ออิสรภาพ

1073
01:05:15,120 --> 01:05:17,120
เพื่ออิสรภาพ!

1074
01:05:19,320 --> 01:05:21,320
[ดนตรีตึงเครียดบรรเลง]

1075
01:05:25,480 --> 01:05:27,800
[พูดแผ่ว] พอแล้ว เราจะอยู่ที่นี่

1076
01:05:27,880 --> 01:05:29,280
คนพอแล้วละ

1077
01:05:29,360 --> 01:05:32,960
ทุกคนลงไปได้เลย [เสียงเคี้ยว]
เราจะอยู่ที่ชั้นนี้

1078
01:05:35,080 --> 01:05:36,880
[เสียงพวกกบฏพูดจ้อกแจ้ก]

1079
01:05:39,320 --> 01:05:41,800
[เสียงดนตรีช้าบรรเลง]

1080
01:05:46,960 --> 01:05:49,120
เขาน่ะวาดผนังบ้านของตัวเอง

1081
01:05:49,200 --> 01:05:52,320
แล้วหลังจากนั้นพวกเขาก็เอามาใส่แคนวาสนี่

1082
01:05:54,520 --> 01:05:56,360
เจ๋งใช่ไหมล่ะ

1083
01:05:57,200 --> 01:05:58,720
ต้นฉบับเลยนะ

1084
01:06:04,680 --> 01:06:06,960
ฉันดีใจมากๆ เลย ที่ในที่สุด

1085
01:06:07,040 --> 01:06:10,760
เราก็ทำอะไรกับพวกสาวกพวกนี้
กับกฎของมันสักที

1086
01:06:10,840 --> 01:06:14,000
แต่เราต้องจัดระเบียบกันใหม่ซะก่อน

1087
01:06:14,080 --> 01:06:16,160
เพื่อนทุกคน สหายที่รัก

1088
01:06:16,960 --> 01:06:19,920
ยินดีต้อนรับสู่บ้านเล็กๆ ของฉันนะ

1089
01:06:20,000 --> 01:06:21,200
ขี้ก้อนเล็กๆ สินะ

1090
01:06:21,280 --> 01:06:22,560
[พวกกบฏพากันหัวเราะ]

1091
01:06:22,640 --> 01:06:23,960
[ชายแก่] เธอคือสหายเรา

1092
01:06:24,040 --> 01:06:27,320
- ฉันคิดว่าบริเวณนี้น่าจะเป็น…
- หุบปากไป อีโง่

1093
01:06:27,400 --> 01:06:29,000
[ชายแก่] สถุลจริงๆ

1094
01:06:29,080 --> 01:06:31,560
[หนุ่มผมยาว] ปัดโถ่เอ๊ย มึงมันผู้ดีตายห่าแหละ

1095
01:06:33,800 --> 01:06:35,520
[เสียงกีตาร์โปร่งบรรเลง]

1096
01:06:35,600 --> 01:06:37,400
[ตรีมากาซีร้องภาษาฝรั่งเศส]
♪ อาหารเลิศรส ♪

1097
01:06:37,480 --> 01:06:39,760
♪ เหล้าองุ่นชั้นดี เราได้ลิ้มชิมรส ♪

1098
01:06:39,840 --> 01:06:42,240
♪ ให้สุขสมอารมณ์หมาย ♪

1099
01:06:42,320 --> 01:06:44,320
♪ ในวันนี้ ♪

1100
01:06:44,400 --> 01:06:50,720
♪ เลิศล้ำชั้นหัวกะทิ เรียงรายพร้อมเสิร์ฟ ♪

1101
01:06:50,800 --> 01:06:54,600
♪ ปรุงมาอย่างดี ♪

1102
01:06:54,680 --> 01:06:59,960
♪ ตามติดด้วยของหวาน หวานมันละมุนลิ้น ♪

1103
01:07:00,040 --> 01:07:01,600
♪ กาแฟหอมกรุ่น ♪

1104
01:07:01,680 --> 01:07:04,000
♪ กาแฟหอมกรุ่น ♪

1105
01:07:04,080 --> 01:07:06,080
♪ แล้วเราก็ ♪

1106
01:07:06,160 --> 01:07:08,320
♪ ร่วมรักกัน ♪

1107
01:07:08,400 --> 01:07:11,320
♪ กาแฟหอมกรุ่น ♪

1108
01:07:12,680 --> 01:07:15,360
♪ แล้วเราก็ ร่วมรักกัน ♪

1109
01:07:15,440 --> 01:07:17,560
- [หญิงแก่หัวเราะ]
- [ทุกคนปรบมือตามจังหวะ]

1110
01:07:17,640 --> 01:07:19,760
[เสียงดนตรีจังหวะเต้นรำสนุกสนาน]

1111
01:07:24,200 --> 01:07:26,200
- [ดนตรีจบ]
- [เสียงกรน]

1112
01:07:28,160 --> 01:07:30,680
[เสียงถ้วยชามตกลงมาแตก]

1113
01:07:30,760 --> 01:07:31,960
[เสียงแท่นเคลื่อน]

1114
01:07:32,040 --> 01:07:33,960
[ชายแว่นดำ] อะไรวะเนี่ย เฮ้ย ตื่นสิ

1115
01:07:34,040 --> 01:07:36,280
ตื่นเร็ว ไอ้พวกเหี้ยเอ๊ย

1116
01:07:36,880 --> 01:07:38,880
แม่งเอ๊ย พวกมันลงมากันแล้ว

1117
01:07:40,360 --> 01:07:41,760
ไปเตรียมตัว เร็วเข้า

1118
01:07:41,840 --> 01:07:43,960
[พวกกบฏเอ็ดตะโรโห่ร้อง]

1119
01:07:46,880 --> 01:07:48,080
[เสียงสัญญาณ]

1120
01:07:51,720 --> 01:07:54,000
[เสียงถ้วยชามหล่นแตกระเนระนาด]

1121
01:08:01,200 --> 01:08:02,400
[เสียงกดชักโครก]

1122
01:08:04,000 --> 01:08:05,360
[เสียงแท่นเคลื่อน]

1123
01:08:10,520 --> 01:08:12,520
[เสียงถ้วยชามแตกระเนระนาด]

1124
01:08:15,880 --> 01:08:17,280
[เสียงกดชักโครก]

1125
01:08:30,440 --> 01:08:32,480
[พวกกบฏส่งเสียงดุดันพร้อมกันเป็นจังหวะ]

1126
01:08:37,680 --> 01:08:38,760
ลงมา

1127
01:08:46,640 --> 01:08:48,320
[ส่งเสียงปลุกใจ]

1128
01:08:51,920 --> 01:08:53,080
[เสียงแท่นหยุด]

1129
01:08:53,160 --> 01:08:55,160
- เหี้ยเอ๊ย พวกมันอยู่ไหน
- [บาบี] วันที่สาม

1130
01:08:55,240 --> 01:08:56,480
ดูไอ้สารเลวนั่นสิ

1131
01:08:56,560 --> 01:08:58,840
[บาบี] เดือนนี้พวกแกจะไม่ได้กินอะไรอีกแล้ว

1132
01:08:58,920 --> 01:09:01,440
แท่นจะลงมาทุกวัน ใช่

1133
01:09:01,520 --> 01:09:03,480
แต่จะเป็นแท่นเปล่า ไม่มีอาหาร

1134
01:09:03,560 --> 01:09:07,120
วันไหนที่พวกแกหิวโหยจนร่างกายอิดโรย

1135
01:09:07,200 --> 01:09:10,640
พวกฉันจะลงไปจัดการพวกแกทุกคน
พวกผู้ไร้ศรัทธาต้องสาป

1136
01:09:10,720 --> 01:09:12,520
- ไอ้เหี้ย หน้าส้นตีน
- ลงมาสู้กันสิโว้ย

1137
01:09:13,520 --> 01:09:16,040
มึงจะลงโทษไอ้พวกข้างล่างให้ตายด้วยหรือไง

1138
01:09:16,640 --> 01:09:20,280
ไม่ คนของมึงก็อยู่ข้างล่างอีกเพียบเลย ไอ้เหี้ย

1139
01:09:20,360 --> 01:09:23,600
ใช่ แกจะทำยังไงกับพวกมันแก
จะลงโทษมันจนตายด้วยเหรอฮะ

1140
01:09:23,680 --> 01:09:27,680
ใช่ มันเป็นราคาที่ต้องจ่าย
แต่ก็คุ้มกับการปกป้องกฎของเรา

1141
01:09:27,760 --> 01:09:28,880
ฟังฉันให้ดี

1142
01:09:30,680 --> 01:09:31,760
ถ้าพวกแกยอม

1143
01:09:31,840 --> 01:09:35,200
จะมีแค่ผู้นำการกบฏไร้สาระนี่ที่ถูกทรมาน

1144
01:09:35,280 --> 01:09:36,600
อย่าพูดพล่ามโว้ย

1145
01:09:36,680 --> 01:09:40,600
ฟังนะ เหล่าสหาย เหล่าสหาย ฟัง

1146
01:09:40,680 --> 01:09:43,840
- มันเสนอทางออกให้เราแล้วนะ
- แถมสมเหตุสมผลด้วย

1147
01:09:43,920 --> 01:09:46,640
ไม่ต้องพูดมากแล้ว พวกขี้ขลาด อย่าไปฟังมัน

1148
01:09:46,720 --> 01:09:47,560
[เสียงสัญญาณ]

1149
01:09:51,880 --> 01:09:54,360
[พวกกบฏส่งเสียงเอ็ดตะโร]

1150
01:09:55,160 --> 01:09:58,840
ไอ้บอดเนี่ยแม่งก็พูดไปเรื่อย
มันไม่ทำคนของตัวเองตายหรอก

1151
01:09:58,920 --> 01:10:00,800
แล้วถ้าแกคิดผิดล่ะ ฮะ

1152
01:10:01,800 --> 01:10:02,680
เราจะกินอะไรกัน

1153
01:10:05,160 --> 01:10:06,160
เอายังไงล่ะ

1154
01:10:11,640 --> 01:10:13,120
[ตรีมากาซี] หรือว่าเราจะ…

1155
01:10:13,200 --> 01:10:14,200
[ทุกคนเงียบ]

1156
01:10:14,280 --> 01:10:16,760
ลงไปกินคนของมันดีไหมล่ะ

1157
01:10:18,320 --> 01:10:20,600
[เสียงหัวเราะ]

1158
01:10:22,240 --> 01:10:24,560
ได้ยินไหม ไอ้บอดเหี้ย

1159
01:10:24,640 --> 01:10:27,280
พวกกูจะลงไปแดกไอ้พวกข้างล่างแม่งให้หมดเลย

1160
01:10:27,360 --> 01:10:29,640
[พวกกบฏส่งเสียงเฮ หัวเราะชอบใจ]

1161
01:10:29,720 --> 01:10:32,320
[เปเรมปวน] หลังทุ่มเทมานานหลายปี

1162
01:10:32,400 --> 01:10:34,200
ในที่สุดก็ถึงคืนของฉัน

1163
01:10:35,120 --> 01:10:36,520
มันเป็นงานจัดแสดงครั้งที่สี่

1164
01:10:37,720 --> 01:10:40,280
ฉันจัดร่วมกับศิลปินทรงอิทธิพลกลุ่มนึง

1165
01:10:40,360 --> 01:10:45,520
ฉันจัดแสดงรูปแกะสลัก
ที่แสดงถึงความโหดร้ายของสัตว์ต่างๆ

1166
01:10:47,520 --> 01:10:49,040
แฟนฉันมาหาฉัน

1167
01:10:49,120 --> 01:10:52,720
วันนั้นเป็นวันที่เขาพาลูกชายมาหาฉัน

1168
01:10:53,640 --> 01:10:54,560
[ถอนใจแรง]

1169
01:10:55,160 --> 01:10:57,480
เด็กมันก็ซนตามประสาเด็ก

1170
01:11:01,680 --> 01:11:03,160
อย่างน้อยก็คนนี้

1171
01:11:04,760 --> 01:11:06,360
[เสียงวาบดังขึ้นและแผ่วลง]

1172
01:11:06,440 --> 01:11:08,160
งานนึงของฉัน…

1173
01:11:09,320 --> 01:11:11,120
คือหมาที่ดุร้าย

1174
01:11:12,520 --> 01:11:14,000
โหดเหี้ยม

1175
01:11:14,680 --> 01:11:15,880
อัปลักษณ์

1176
01:11:16,800 --> 01:11:20,360
กรงเล็บคมเหมือนกับมีด และหันหน้าเข้าหาผู้ชม

1177
01:11:22,760 --> 01:11:23,720
[เสียงถุยออก]

1178
01:11:23,800 --> 01:11:26,040
เธอไปต่อแบบนี้ไม่ได้

1179
01:11:26,120 --> 01:11:27,880
ถ้าเธอไม่กิน

1180
01:11:27,960 --> 01:11:29,400
เธอตายแน่

1181
01:11:31,480 --> 01:11:33,920
คนก็เตือนแล้วว่ามันอันตราย

1182
01:11:34,920 --> 01:11:39,040
แต่สำหรับฉัน ความเสี่ยงความกล้านั้น

1183
01:11:39,760 --> 01:11:42,120
คือสิ่งที่ทำให้มันพิเศษ

1184
01:11:42,200 --> 01:11:44,960
ฉันปฏิเสธไม่ให้กั้นรักษาความปลอดภัย

1185
01:11:49,280 --> 01:11:51,080
เด็กมันก็วิ่งไปเรื่อย

1186
01:11:52,160 --> 01:11:53,640
จนสะดุดเข้า

1187
01:11:54,800 --> 01:11:56,360
กับเล็บเล็บนึง

1188
01:11:58,520 --> 01:11:59,960
ไอ้คมมีดอันนั้น

1189
01:12:04,360 --> 01:12:05,600
ก็ทะลุตาเขา

1190
01:12:12,200 --> 01:12:14,200
ฉันคิดว่าเขาคงไม่ทรมานหรอก

1191
01:12:16,600 --> 01:12:18,400
เขาตายคาที่เลย

1192
01:12:30,840 --> 01:12:32,800
ทนายทำหน้าที่ได้ดีมาก

1193
01:12:36,560 --> 01:12:39,080
ผู้พิพากษามองว่าเป็นอุบัติเหตุ

1194
01:12:41,360 --> 01:12:42,880
บริษัทประกันจ่ายเต็ม

1195
01:12:45,720 --> 01:12:49,400
และฉันก็ได้เป็นศิลปินที่มีมูลค่าสูงสุดในรุ่นของฉัน

1196
01:12:52,200 --> 01:12:54,880
ชิ้นงานความโหดร้ายของสัตว์ขายหมดทุกชิ้น

1197
01:12:55,680 --> 01:12:57,680
รวมมูลค่าหลายล้าน

1198
01:12:59,480 --> 01:13:01,280
โดยเฉพาะรูปปั้นหมานั่น

1199
01:13:03,320 --> 01:13:05,280
[ชายแว่นดำ] พวกกบฏ!

1200
01:13:05,360 --> 01:13:07,000
[ตะโกน] เล่นงานข้อเท้า

1201
01:13:07,080 --> 01:13:08,320
เล่นข้อเท้า

1202
01:13:08,400 --> 01:13:11,680
พวกเรา มาปฏิวัติกันเถอะ

1203
01:13:11,760 --> 01:13:13,200
[พวกปฏิบัติส่งเสียงดุดัน ฮึกเหิม]

1204
01:13:13,880 --> 01:13:15,400
[ชายแว่นดำ] ลุยแม่งเลย

1205
01:13:30,360 --> 01:13:32,320
พวกกบฏ ลุยแม่งเลย!

1206
01:13:32,400 --> 01:13:34,760
[เสียงต่อสู้ตะลุมบอน]

1207
01:13:39,120 --> 01:13:40,040
[แผดเสียง]

1208
01:13:50,440 --> 01:13:51,480
[เสียงร้อง]

1209
01:13:53,280 --> 01:13:54,920
[เสียงร้อง]

1210
01:14:03,880 --> 01:14:05,720
[เสียงต่อสู้อย่างดุเดือด]

1211
01:14:07,680 --> 01:14:08,800
[กรีดร้อง]

1212
01:14:11,600 --> 01:14:12,960
[กรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง]

1213
01:14:16,560 --> 01:14:17,800
[เสียงคราง]

1214
01:14:26,800 --> 01:14:28,520
- [เสียงฟันฉับ]
- [เงียบกริบ]

1215
01:14:34,240 --> 01:14:36,240
[ดนตรีช้าบรรเลงโหยหวน]

1216
01:14:39,480 --> 01:14:41,160
- [เสียงสู้กันต่อ]
- [แผดเสียง]

1217
01:14:50,240 --> 01:14:51,720
[เสียงร้อง]

1218
01:14:51,800 --> 01:14:52,920
[เสียงคราง]

1219
01:15:02,800 --> 01:15:04,400
[เสียงคราง]

1220
01:15:06,080 --> 01:15:09,480
[เปเรมปวนฮึดฮัด]

1221
01:15:10,760 --> 01:15:13,480
[เสียงคราง]

1222
01:15:19,440 --> 01:15:20,760
[คราง]

1223
01:15:20,840 --> 01:15:23,080
[เงียบเสียง]

1224
01:15:24,520 --> 01:15:25,520
[พูดแผ่ว] ภาพวาดนั่น

1225
01:15:28,760 --> 01:15:31,120
ทำไมมันถึงได้สำคัญนัก

1226
01:15:33,480 --> 01:15:34,600
[แผดเสียง]

1227
01:15:40,600 --> 01:15:42,000
[บาบีร้องคราง]

1228
01:15:44,840 --> 01:15:47,080
[เสียงตะลุมบอนค่อยๆ เบาลง]

1229
01:15:52,280 --> 01:15:53,960
[กรีดร้องไม่มีเสียง]

1230
01:15:55,480 --> 01:15:56,760
[เสียงใบมีดครูดกับพื้น]

1231
01:16:06,800 --> 01:16:08,560
[เสียงแท่นเคลื่อน]

1232
01:16:08,640 --> 01:16:10,640
[ดนตรีช้าแผ่วเบา]

1233
01:16:20,160 --> 01:16:21,720
[เสียงใบมีดครูดกับพื้น]

1234
01:16:23,320 --> 01:16:25,840
[เสียงบาบีร้องครวญคราง]

1235
01:16:46,920 --> 01:16:48,000
[เปเรมปวนครางในคอ]

1236
01:16:51,640 --> 01:16:52,800
[บาบี] แก…

1237
01:16:54,120 --> 01:16:56,760
[เสียงแผ่ว] สานต่อสิ่งที่เริ่มไว้ซะ เร็วๆ สิ

1238
01:16:57,560 --> 01:17:01,640
แกไร้ทางสู้ ส่วนฉันมีมีด

1239
01:17:07,320 --> 01:17:09,600
แต่ฉันมีไอเดียดีกว่านั้น

1240
01:17:09,680 --> 01:17:12,000
ฉันจะรักษาแผลแก

1241
01:17:12,080 --> 01:17:16,360
แล้วเอาเนื้อแกมาให้แกกิน
ในวันที่ยังเหลืออยู่ได้นะ

1242
01:17:16,440 --> 01:17:20,440
ฉันจะเฉือนให้อย่างดี แกจะได้ไม่ตายไง

1243
01:17:21,240 --> 01:17:24,120
แบบนั้น แกจะได้มีค่ากับพระอาจารย์

1244
01:17:31,520 --> 01:17:32,760
แต่ฉันไม่ทำหรอก

1245
01:17:32,840 --> 01:17:36,880
ฉันจะไม่ใช้จินตนาการของฉันทรมานใคร

1246
01:17:37,960 --> 01:17:39,320
[บาบี] ไม่จำเป็น

1247
01:17:41,320 --> 01:17:43,480
แกลงโทษพวกฉันไปแล้ว

1248
01:17:46,520 --> 01:17:47,840
[เสียงร้องคราง]

1249
01:17:47,920 --> 01:17:50,280
[เปเรมปวน] คนบอกฉันว่าหมามันอันตราย

1250
01:17:52,040 --> 01:17:53,640
แต่ฉันก็ยังดันทุรัง

1251
01:17:55,840 --> 01:17:57,720
ถ้าฉันย้อนเวลากลับไป

1252
01:17:57,800 --> 01:17:59,000
ช่วยเขาได้

1253
01:17:59,080 --> 01:18:01,040
แต่คุณทำไม่ได้

1254
01:18:02,960 --> 01:18:04,760
คุณมองหาอะไรจากหลุมนี้

1255
01:18:05,640 --> 01:18:06,640
เวลา

1256
01:18:10,240 --> 01:18:12,600
ฉันแค่ต้องการเวลายกโทษให้ตัวเอง

1257
01:18:22,560 --> 01:18:24,160
ฉันต้องหนีออกมา

1258
01:18:26,600 --> 01:18:28,280
เพื่อลืมสิ่งที่ทำไป

1259
01:18:29,720 --> 01:18:31,640
[เสียงแท่นแหวกอากาศกลับขึ้นไป]

1260
01:18:46,480 --> 01:18:47,520
[เสียงออกแรงผลัก]

1261
01:18:52,840 --> 01:18:54,320
ฉันจะไปแล้ว

1262
01:18:55,600 --> 01:18:58,880
- คุณจะไปกับฉันไหม
- [ตรีมากาซี] ไม่

1263
01:19:00,040 --> 01:19:03,040
นี่เป็นเดือนที่ดีที่สุดของฉันเลยละ

1264
01:19:10,240 --> 01:19:12,720
[ตรีมากาซี] เราต่างเป็นนักโทษของตัวเราเอง

1265
01:19:13,240 --> 01:19:14,560
ยังไงซะ

1266
01:19:15,880 --> 01:19:17,400
เราก็ไม่มีวันหนีพ้น

1267
01:19:21,800 --> 01:19:23,160
[เสียงใบมีดกระทบพื้น]

1268
01:19:23,240 --> 01:19:24,440
[เสียงฉีกผืนผ้าใบ]

1269
01:19:30,200 --> 01:19:31,400
[เสียงร้อง]

1270
01:19:38,760 --> 01:19:40,600
[เพื่อน] พอเราเริ่มได้กลิ่นแก๊ส

1271
01:19:42,160 --> 01:19:43,320
เวลานั้นแหละ

1272
01:19:43,400 --> 01:19:45,680
[เปเรมปวน] แล้วเราต้องทำยังไงให้ไม่หลับล่ะ

1273
01:19:45,760 --> 01:19:49,680
[เพื่อน] ถ้าทุกอย่างไปได้สวย
มันจะคิดว่าเราตายแล้ว แต่เราไม่ได้ตาย

1274
01:19:50,360 --> 01:19:55,800
เราจะให้มันพาเราออกไปทางชั้นบน
พร้อมกับศพ แล้วก็…

1275
01:20:00,560 --> 01:20:01,920
[เสียงลมหายใจแผ่วเบา]

1276
01:20:03,400 --> 01:20:04,640
จากนั้นค่อยคิดต่อ

1277
01:20:09,600 --> 01:20:11,160
[เปเรมปวน] แล้วถ้ามันไม่ใช่แบบนั้นล่ะ

1278
01:20:11,640 --> 01:20:12,720
เราก็ตายไง

1279
01:20:19,640 --> 01:20:21,640
[ดนตรีในห้วงภวังค์]

1280
01:20:27,040 --> 01:20:29,720
[เสียงเด็กเล่นกัน]

1281
01:20:33,760 --> 01:20:35,760
[เสียงดนตรีช้าโหยหวน]

1282
01:20:52,480 --> 01:20:54,480
[เสียงหวูดดังวาบขึ้น]

1283
01:21:14,480 --> 01:21:16,320
[เสียงเปียโนพลิ้วไหวในภวังค์เงียบ]

1284
01:21:24,000 --> 01:21:25,480
[กระซิบไม่มีเสียง]

1285
01:21:57,080 --> 01:21:59,960
- [เสียงหายใจในหน้ากากกันแก๊ส]
- [เสียงก็อกแก็กในความเงียบ]

1286
01:22:21,640 --> 01:22:24,920
- [เสียงเศษถ้วยชามกระทบกัน]
- [เสียงดนตรีช้าล่องลอย]

1287
01:22:31,120 --> 01:22:33,120
[ดนตรีดังวาบขึ้นและแผ่วลง]

1288
01:22:47,280 --> 01:22:48,480
[เสียงฉีดพ่น]

1289
01:22:52,840 --> 01:22:54,840
[ดนตรีหลอนวังเวง]

1290
01:22:59,320 --> 01:23:00,920
[เสียงลมหายใจในหน้ากาก]

1291
01:23:05,120 --> 01:23:07,840
[ดนตรีตึงเครียด]

1292
01:23:14,120 --> 01:23:17,280
(ชั้น 332)

1293
01:23:51,960 --> 01:23:53,520
[ดนตรีกระชั้นขึ้น]

1294
01:23:58,720 --> 01:24:02,160
(ชั้น 333)

1295
01:24:09,760 --> 01:24:11,760
[ดนตรีเครียดเร่งจังหวะกระชั้น]

1296
01:24:18,800 --> 01:24:20,800
[ดนตรีแผ่วลง]

1297
01:24:57,360 --> 01:24:59,360
[ดนตรีหลอน]

1298
01:25:10,960 --> 01:25:12,560
[เสียงก้อง] ฉันต้องหนีออกมา

1299
01:25:17,600 --> 01:25:19,160
ถ้าฉันย้อนเวลากลับไป

1300
01:25:22,120 --> 01:25:23,840
ฉันต้องหนีออกมา

1301
01:25:26,080 --> 01:25:28,560
[เสียงก้อง] ถ้าฉันย้อนเวลากลับไป

1302
01:25:28,640 --> 01:25:30,640
ช่วยเขาได้

1303
01:25:31,480 --> 01:25:35,480
[เสียงก้อง] ฉันต้องหนีออกมา

1304
01:25:37,040 --> 01:25:39,040
มาช่วยเขาได้

1305
01:25:41,600 --> 01:25:42,600
[เสียงกระแทก]

1306
01:25:49,240 --> 01:25:51,240
[ดนตรีหลอนหยุด]

1307
01:25:54,720 --> 01:25:56,720
[ดนตรีเศร้าบรรเลง]

1308
01:26:14,160 --> 01:26:15,080
[เสียงกระแทก]

1309
01:26:23,080 --> 01:26:24,440
[เสียงกระแทกดังลั่น]

1310
01:26:39,280 --> 01:26:41,200
[ดนตรีหลอน]

1311
01:27:12,200 --> 01:27:13,600
[เสียงใบมีดครูดพื้น]

1312
01:27:16,880 --> 01:27:17,880
[ดนตรีหลอนยิ่งขึ้น]

1313
01:27:19,000 --> 01:27:20,400
[เสียงร้องผวา]

1314
01:27:28,160 --> 01:27:30,640
- [เสียงสัญญาณ]
- [เสียงแท่นเคลื่อน]

1315
01:28:20,000 --> 01:28:22,240
[เสียงแท่นสัมผัสพื้น]

1316
01:28:27,440 --> 01:28:29,200
[ดนตรีค่อยๆ แผ่วเงียบลง]

1317
01:28:34,760 --> 01:28:36,440
[เสียงฝีเท้าขยับเข้ามาใกล้]

1318
01:28:42,640 --> 01:28:44,640
[เสียงลมหายใจรวยริน]

1319
01:28:54,560 --> 01:28:56,760
[เสียงครางเบาๆ]

1320
01:29:19,240 --> 01:29:21,480
[ผู้หญิง] มีแค่พวกนั้นที่ขึ้นไปได้

1321
01:29:22,880 --> 01:29:24,760
ฉันไม่ทิ้งเขาไว้แน่

1322
01:29:28,560 --> 01:29:32,520
[ผู้หญิง] ทางเดินของเธอจบลงแล้ว แต่ว่าเขา

1323
01:29:33,640 --> 01:29:35,320
เขาจะยังมีโอกาส

1324
01:29:49,920 --> 01:29:53,000
[ดนตรีค่อยๆ ดังขึ้นช้าๆ]

1325
01:30:06,960 --> 01:30:08,880
[เสียงเศษถ้วยชามกระทบกัน]

1326
01:30:18,560 --> 01:30:20,240
[เสียงดนตรีช้าค่อยๆ ดังขึ้น]

1327
01:30:28,160 --> 01:30:30,680
[เสียงแท่นแหวกอากาศกลับขึ้นข้างบน]

1328
01:30:33,880 --> 01:30:36,360
[เสียงหายใจรวยริน]

1329
01:30:56,320 --> 01:30:58,400
[จังหวะชีพจรเต้นต่อเนื่อง]

1330
01:31:02,600 --> 01:31:04,000
[ดนตรีหลอน]

1331
01:31:43,280 --> 01:31:44,360
[เสียงแท่นหยุด]

1332
01:31:45,040 --> 01:31:48,600
[ตรีมากาซี] เราจะออกไปด้วยกัน
เดินทางไปด้วยกัน

1333
01:31:49,200 --> 01:31:53,800
เราทั้งสองคนจะได้มีทั้งโชค และมีชะตาเดียวกัน

1334
01:31:54,880 --> 01:31:58,200
การเดินทางของนายจบลงแล้ว เจ้าหอยทาก

1335
01:32:14,360 --> 01:32:15,760
[โกเร็ง] เธอคือสารของเรา

1336
01:32:16,280 --> 01:32:17,840
เธอคือสารของเรา

1337
01:32:18,760 --> 01:32:21,400
[ดนตรีหลอน]

1338
01:32:21,480 --> 01:32:24,120
[เสียงแท่นเคลื่อนผ่านอากาศ]

1339
01:32:29,880 --> 01:32:31,080
[เสียงฝีเท้าก้าวเข้ามา]

1340
01:32:35,160 --> 01:32:36,520
[เปเรมปวนพูดแผ่ว] คุณ…

1341
01:32:39,080 --> 01:32:40,440
คุณมาทำอะไรที่นี่

1342
01:32:40,520 --> 01:32:42,520
[ดนตรีชวนพิศวงบรรเลง]

1343
01:33:09,960 --> 01:33:11,960
[เสียงเพลงเศร้าบรรเลง]

1344
01:38:51,640 --> 01:38:53,640
[ดนตรีหยุด]