1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:39,880 --> 00:00:41,200
- จานเดียว
- อะไรก็ได้เหรอ

4
00:00:41,280 --> 00:00:42,760
- อะไรก็ได้ที่ชอบเหรอ
- เอ่อ…

5
00:00:42,840 --> 00:00:43,920
- หน่อไม้ฝรั่ง
- ลาซานญา

6
00:00:44,000 --> 00:00:45,240
- พิซซ่า
- เอา…

7
00:00:45,320 --> 00:00:47,320
เค้กช็อกโกแลตอุ่นๆ ใส่น้ำตาลมะพร้าว

8
00:00:47,400 --> 00:00:49,040
ไข่ดาวกับเฟรนช์ฟรายส์ค่ะ

9
00:00:49,120 --> 00:00:51,920
- สลัดผักผลไม้สดวีแกน
- ผมกินพิซซ่าทุกวัน

10
00:00:52,000 --> 00:00:55,520
- กุ้งกระเทียม
- ไอศกรีมวานิลลาแยกอีกจานได้ไหม

11
00:00:55,600 --> 00:00:58,040
ไข่แดงสุกๆ เลยนะคะ

12
00:00:58,120 --> 00:01:00,600
- ใส่ข้าวสาลีบด
- เอาที่มีเนื้อเยอะที่สุด

13
00:01:00,680 --> 00:01:02,360
ฉันไม่ชอบให้มันโดนอาหาร

14
00:01:02,440 --> 00:01:04,600
- แต่ไม่แตก
- เนื้อ หมู ไก่

15
00:01:04,680 --> 00:01:05,520
กับขมิ้น

16
00:01:05,600 --> 00:01:06,480
ของหนึ่งอย่าง…

17
00:01:06,560 --> 00:01:07,760
- อะไรก็ได้ใช่ไหม
- เอ่อ…

18
00:01:09,200 --> 00:01:10,320
ปากกานั่น

19
00:01:10,840 --> 00:01:12,320
- มีดพก
- ขวานได้ไหม

20
00:01:12,400 --> 00:01:13,800
- ดิลโด้
- กริช

21
00:01:14,640 --> 00:01:15,640
พูดเล่นน่ะ

22
00:01:15,720 --> 00:01:17,400
ภาพวาดสวยๆ ค่ะ

23
00:01:17,480 --> 00:01:20,480
คุณรับรองได้ไหมว่าผมจะได้กินพิซซ่าทุกวัน

24
00:01:20,560 --> 00:01:22,200
รับรอง

25
00:01:22,280 --> 00:01:25,720
แค่จะบอกเฉยๆ ว่าผมอาจมีน้ำโห ถ้าไม่ได้กิน

26
00:01:28,520 --> 00:01:30,160
ขนาดไหน

27
00:01:30,960 --> 00:01:33,200
คุณรู้ใช่ไหมว่าอะไรทำให้ผมมาที่นี่

28
00:01:35,920 --> 00:01:39,840
มันลงไว้ว่าคุณพยายามจุดไฟเผาบ้านพ่อแม่

29
00:01:39,920 --> 00:01:41,720
ขณะพวกเขาหลับ

30
00:01:41,800 --> 00:01:43,480
งั้นก็นั่นแหละ ขนาดนั้น

31
00:01:52,800 --> 00:01:55,520
(ชั้น 24)

32
00:01:55,600 --> 00:01:59,680
ไม่ละอายบ้างรึไง ไอ้พวกสารเลว

33
00:01:59,760 --> 00:02:00,880
มองอะไร

34
00:02:00,960 --> 00:02:04,360
- ยี่สิบเอ็ด
- เขาน่ะเอง คนที่แอบทำ

35
00:02:04,440 --> 00:02:05,920
คนที่อยู่ชั้น 21

36
00:02:06,000 --> 00:02:08,720
เขากินเนื้อจากพิซซ่าและหมูสันนอก

37
00:02:08,800 --> 00:02:11,440
มาวันแรกก็เละเทะแล้ว

38
00:02:11,520 --> 00:02:13,000
ยี่สิบเอ็ด

39
00:02:18,320 --> 00:02:19,320
เฮ้ย อย่านะ

40
00:02:19,400 --> 00:02:20,680
- อย่า
- เซ็ง พวกน้องใหม่

41
00:02:20,760 --> 00:02:23,280
ต้องให้บอกกี่ครั้ง

42
00:02:24,000 --> 00:02:26,120
ว่าฉันกินได้แต่อาหารของตัวเองน่ะเหรอ

43
00:02:26,200 --> 00:02:30,480
ใช่ หรือไม่ก็ที่นายตกลงกับคนอื่น
ว่าจะสลับอาหารกันโดยสมัครใจ

44
00:02:30,560 --> 00:02:31,560
มันเป็นกฎ

45
00:02:32,880 --> 00:02:37,080
หมายถึงกฎที่ไอ้คนที่กินอาหารของฉัน
แม่งไม่สนน่ะเหรอ

46
00:02:37,160 --> 00:02:38,560
พรุ่งนี้เราจะจัดการเรื่องนั้น

47
00:02:38,640 --> 00:02:41,560
แต่นายจะทำตัวเป็นพวกกบฏ
และกินอะไรตามใจไม่ได้

48
00:02:41,640 --> 00:02:46,520
ไม่ใช่ พวกกบฏตัวจริงน่ะอยู่ชั้น 21
มันกินอาหารของฉัน

49
00:02:46,600 --> 00:02:48,880
ฉันคิดว่าอย่างน้อยฉันมีสิทธิ์จะกิน…

50
00:02:48,960 --> 00:02:54,320
นายมีสิทธิ์จะให้พวกสาวกอย่างเรา
คุ้มครองอาหารของนาย เข้าใจนะ

51
00:02:54,400 --> 00:02:55,440
ซึ่งเราก็จัดการอยู่

52
00:02:55,520 --> 00:02:58,640
ถ้านี่ยังเป็นวิธีที่พวกสาวกใช้จัดการสิ่งต่างๆ อยู่

53
00:02:58,720 --> 00:03:00,960
เราได้มีปัญหาแน่

54
00:03:01,480 --> 00:03:05,120
มันไม่ง่าย แต่ตั้งแต่เริ่มมี
การปฏิวัติเพื่อประโยชน์ส่วนรวมมา

55
00:03:05,200 --> 00:03:07,840
หลุมก็มีความยุติธรรมมากขึ้นทุกเดือน

56
00:03:07,920 --> 00:03:13,320
และถ้าทุกคนร่วมด้วยช่วยกัน
อีกไม่นานกฎก็จะไปถึงชั้นก้นหลุม

57
00:03:13,400 --> 00:03:18,000
คิดดูสิว่าถ้านายกินอาหารของคนอื่น

58
00:03:18,080 --> 00:03:20,480
แล้วเจ้าของอาหารรู้สึกแย่

59
00:03:20,560 --> 00:03:22,920
และรู้สึกว่ามีสิทธิ์จะกินอะไรก็ได้ตามใจ

60
00:03:23,000 --> 00:03:26,960
นั่นจะทำร้ายคนอื่น
แล้วจะยิ่งทำร้ายคนจำนวนมากขึ้นไปอีก

61
00:03:27,040 --> 00:03:32,160
ส่งผลกระทบเป็นลูกโซ่
ทำให้พวกที่อยู่ก้นหลุมไม่ได้อาหาร

62
00:03:39,760 --> 00:03:40,880
จบยัง

63
00:03:40,960 --> 00:03:45,240
ฟังนะ เจ้างั่ง มันจะเป็นแบบนั้น
ถ้านายกินปีกไก่นั่น

64
00:03:45,320 --> 00:03:47,200
"เจ้างั่ง" เหรอ

65
00:03:47,720 --> 00:03:49,560
ดูที่เจ้างั่งคนนี้จะทำนะ

66
00:03:49,640 --> 00:03:52,480
จริง มันจะเป็นแบบนั้น

67
00:03:57,600 --> 00:04:00,240
เออ เธอก็พูดง่ายสิ

68
00:04:00,320 --> 00:04:03,360
ยังไม่มีใครกินโครเก็ตเหม็นๆ ของเธอนี่

69
00:04:03,440 --> 00:04:04,360
เอาสักชิ้นไหม

70
00:04:19,880 --> 00:04:20,880
ได้

71
00:04:21,480 --> 00:04:24,680
แต่หวังว่าพรุ่งนี้จะไม่มีเซอร์ไพรส์อีกนะ

72
00:04:25,720 --> 00:04:28,800
ดี ทีนี้ก็กินซะไวๆ ก่อนที่แท่นจะลงไป

73
00:04:28,880 --> 00:04:31,720
ผู้ดูแลไม่อนุญาตให้เราเก็บอาหารไว้

74
00:04:31,800 --> 00:04:35,160
มีบทลงโทษ ขั้นเด็ดขาดเลยด้วย เข้าใจนะ

75
00:04:35,240 --> 00:04:36,760
เข้าใจแล้ว

76
00:04:36,840 --> 00:04:42,200
ทำไมไม่ลงโทษไอ้พวกเลวชั้น 21
ที่กินพิซซ่าของฉันล่ะ

77
00:04:42,280 --> 00:04:47,040
พวกเราเองที่ตั้งกฎเรื่องการกิน
เฉพาะอาหารของตัวเองขึ้นมา ไม่ใช่ผู้ดูแล

78
00:04:47,120 --> 00:04:52,280
จำไว้ เดือนนี้นายถือว่าโชคดีที่ตื่นมาอยู่ชั้น 24

79
00:04:52,360 --> 00:04:54,880
เดือนหน้านายอาจลงเอยที่ชั้นล่างๆ ก็ได้

80
00:04:54,960 --> 00:04:59,160
แต่ที่นายทำเมื่อกี้ในวันแรกของนาย
ถือเป็นการแสดงออกที่มีเกียรติ

81
00:04:59,240 --> 00:05:02,200
จงเคารพผู้อื่น
และรักษาระดับชั้นของตัวเองไว้ให้ดี

82
00:05:02,280 --> 00:05:04,600
อย่าให้หลุมชนะเราได้

83
00:05:06,440 --> 00:05:08,360
"อย่าให้หลุมชนะเราได้"

84
00:05:15,520 --> 00:05:16,800
คุณชื่ออะไร

85
00:05:22,120 --> 00:05:23,480
ซามิอาติน

86
00:05:25,240 --> 00:05:26,240
เปเรมปวน

87
00:05:28,720 --> 00:05:29,920
เปเรมปวน

88
00:05:34,120 --> 00:05:36,480
ที่จริงอาหารโปรดของฉันคือ

89
00:05:37,360 --> 00:05:40,600
โครเก็ตแฮมที่อดีตแฟนของฉันเคยทำให้กิน

90
00:05:41,120 --> 00:05:43,240
แต่แน่นอนว่าตอนนี้เป็นไปไม่ได้แล้ว

91
00:05:44,400 --> 00:05:45,800
คุณคิดถึงเขาไหม

92
00:05:56,360 --> 00:05:58,000
คุณหวังอะไรจากในหลุม

93
00:06:01,200 --> 00:06:02,360
เวลา

94
00:06:04,320 --> 00:06:07,760
ฉันต้องการเวลาเพื่อลืมสิ่งที่ฉันทำไป

95
00:06:29,680 --> 00:06:31,160
สี่สิบสี่

96
00:06:32,160 --> 00:06:33,720
สี่สิบสี่

97
00:06:33,800 --> 00:06:35,040
สี่สิบสี่

98
00:06:36,880 --> 00:06:38,000
สี่สิบสี่

99
00:06:42,560 --> 00:06:43,880
สี่สิบสี่

100
00:06:43,960 --> 00:06:47,240
สี่สิบสี่ ส่งสารต่อกันไปด้วย ส่งขึ้นไป

101
00:06:47,320 --> 00:06:49,320
- สี่สิบสี่
- ส่งต่อขึ้นไป

102
00:06:49,400 --> 00:06:52,840
ระบบลูกโซ่การสื่อสารถูกตัดขาดที่ชั้น 44

103
00:06:52,920 --> 00:06:57,080
เราเลยไม่รู้ว่าอาหารถูกส่งต่อลงไป
อย่างเป็นธรรมไหมจากชั้นนั้น

104
00:06:57,160 --> 00:06:59,800
แต่เรารู้ว่าจากชั้น 21 ลงมาไม่เป็นธรรมแน่

105
00:07:00,800 --> 00:07:01,960
มีทั้งหมดกี่ชั้น

106
00:07:03,000 --> 00:07:05,160
สามร้อยสามสิบสาม

107
00:07:07,040 --> 00:07:09,880
มีกี่ชั้นไม่สำคัญหรอก

108
00:07:09,960 --> 00:07:12,680
มันสำคัญตรงที่อาหารส่งถึงครบทุกคน

109
00:07:12,760 --> 00:07:15,960
พรุ่งนี้สหายของเราจากชั้น 19 และ 20

110
00:07:16,040 --> 00:07:19,240
จะลงมาชั้น 21 เพื่อคุ้มครองพิซซ่าของนาย

111
00:07:19,320 --> 00:07:23,320
ส่วนสหายที่ชั้น 42 และ 43 จะลงไปชั้น 44

112
00:07:23,400 --> 00:07:25,160
เพื่อที่คนข้างล่างจะได้กิน

113
00:07:25,240 --> 00:07:26,640
นี่แหละวิธีจัดการ

114
00:07:28,520 --> 00:07:30,440
แต่ตอนนี้นายถอยไปก่อนดีกว่า

115
00:07:32,080 --> 00:07:34,520
อะไรวะ ยืนตรงนี้เฉยๆ ก็ไม่ได้งั้นเหรอ

116
00:07:45,160 --> 00:07:46,920
คุณรู้สึกยังไงตอนนั้น

117
00:07:47,000 --> 00:07:48,960
ตอนที่เกือบจะฆ่าพ่อแม่น่ะเหรอ

118
00:07:50,200 --> 00:07:52,720
โทษที เดี๋ยวนะ

119
00:07:53,400 --> 00:07:57,480
ในนี้บอกว่า คุณพยายามจุดไฟเผาห้องตัวเอง

120
00:07:57,560 --> 00:08:00,200
แต่เปลี่ยนใจหลังจากนั้น 30 วินาที

121
00:08:00,680 --> 00:08:05,440
มีแค่ตะกร้าขยะ อัตชีวประวัติที่คุณกำลังเขียน

122
00:08:06,000 --> 00:08:08,960
และกล่องเปล่าพิซซ่าสองสามกล่องที่ถูกไฟเผา

123
00:08:10,440 --> 00:08:12,640
คุณควรจะรู้สิ ซื่อบื้อเอ๊ย

124
00:08:14,040 --> 00:08:17,120
ว่าที่พวกเขาส่งผมมานี่ก็เพราะพวกเขากลัวผม

125
00:08:17,640 --> 00:08:24,400
อาหารของฉันอยู่ไหนเอ่ย

126
00:08:26,280 --> 00:08:31,840
อาหารของฉันอยู่ไหนเอ่ย

127
00:08:33,440 --> 00:08:36,760
อาหารของฉัน…

128
00:08:40,320 --> 00:08:41,320
เกิดอะไรขึ้น

129
00:08:41,840 --> 00:08:44,240
คนที่ชั้น 21 ตั้งใจจะต่อต้าน

130
00:08:45,440 --> 00:08:48,120
เกรงว่าจะโดนลงโทษขั้นเด็ดขาด

131
00:08:54,560 --> 00:08:58,600
- มา ใครคนต่อไป นาย หรือนาย มาเลย
- ไอ้แม่…

132
00:08:58,680 --> 00:08:59,520
เรียบร้อย

133
00:08:59,600 --> 00:09:00,720
มาชั้น 22 แล้ว

134
00:09:01,440 --> 00:09:02,440
ลุยเลย

135
00:09:02,520 --> 00:09:04,280
พวกเขาอยู่บนแท่น

136
00:09:05,160 --> 00:09:07,320
ถ้ายังหยุดพวกเขาที่ชั้น 22 ไม่ได้

137
00:09:07,400 --> 00:09:09,400
ต่อไปก็เป็นเราที่จะกำราบพวกเขา

138
00:09:09,480 --> 00:09:10,680
แล้วก็นายด้วย

139
00:09:13,040 --> 00:09:14,480
เราด้วยเหรอ

140
00:09:14,560 --> 00:09:17,640
ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อต่อสู้
ไม่เห็นมีใครพูดถึงเรื่องการต่อสู้

141
00:09:17,720 --> 00:09:19,720
ฉันยกโทษให้พวกเขาเรื่องเมื่อวาน
จบเรื่องนะ

142
00:09:19,800 --> 00:09:21,760
รื้อเตียงแล้วเอาคานเหล็กออกมา

143
00:09:24,240 --> 00:09:26,400
นี่ เดี๋ยวนี้

144
00:09:26,480 --> 00:09:27,880
- เอาไงดี
- ไม่รู้สิ

145
00:09:27,960 --> 00:09:29,680
เรโวลูซีอง โซลิแดร์!

146
00:09:37,240 --> 00:09:38,840
เร็วเข้าสิ

147
00:09:45,640 --> 00:09:46,880
เฮ้ยๆ

148
00:09:46,960 --> 00:09:49,200
- ข้างบนเกิดอะไรขึ้น
- พวกเขาอยากให้เราต่อสู้

149
00:09:49,280 --> 00:09:51,000
- ฮ้า
- เพื่ออาหาร กับคนที่อยู่เหนือเรา

150
00:09:51,080 --> 00:09:52,040
เราเหรอ

151
00:09:53,480 --> 00:09:56,640
เฮ้ย นายที่อยู่ข้างบนน่ะ ได้ยินฉันไหม ได้ยินไหม

152
00:09:56,720 --> 00:09:58,840
ฉันจะยกพิซซ่าให้ ไม่เป็นไร นายเอาไปเลย

153
00:09:58,920 --> 00:10:01,040
แต่อย่าทำร้ายฉันเลยนะ ขอร้อง

154
00:10:03,480 --> 00:10:05,080
- เฮ้ย
- บ้าเอ๊ย

155
00:10:21,960 --> 00:10:25,440
ร้อนๆ ร้อน

156
00:11:27,720 --> 00:11:28,720
แท่น

157
00:11:28,800 --> 00:11:32,160
อาหาร เราต้องเอาอาหารออกไป ช่วยกันเร็ว

158
00:11:35,160 --> 00:11:36,800
หนาว

159
00:11:37,320 --> 00:11:39,600
พวกเขากำลังแช่แข็งเรา

160
00:11:40,560 --> 00:11:41,840
หนาวจัง

161
00:11:47,760 --> 00:11:48,880
หนาว

162
00:11:58,760 --> 00:12:00,000
จบแล้ว

163
00:12:00,080 --> 00:12:01,360
มันหยุดแล้ว

164
00:12:09,760 --> 00:12:10,920
จบแล้ว

165
00:12:14,600 --> 00:12:15,760
เก่งมาก

166
00:12:16,480 --> 00:12:17,480
ช่างกล้าหาญ

167
00:12:28,280 --> 00:12:30,240
เขายังไม่ฟื้นอีกเหรอ

168
00:12:30,320 --> 00:12:31,320
ยัง

169
00:12:32,720 --> 00:12:34,280
อยากกินพิซซ่าใช่ไหม

170
00:12:35,000 --> 00:12:36,360
อยากกินพิซซ่าใช่ไหม ไอ้เลว

171
00:12:36,440 --> 00:12:37,360
- อยากไหม
- อย่า

172
00:12:41,720 --> 00:12:44,400
คนที่ฝ่าฝืนกฎคนนี้ทำให้เกิดความเดือดร้อน

173
00:12:46,240 --> 00:12:48,960
เป็นเพราะเขา วันนี้ทุกคนจะไม่ได้กินอาหาร

174
00:12:49,040 --> 00:12:51,640
แต่ทำแบบนั้นไม่ใช่วิธีของเรา

175
00:12:51,720 --> 00:12:52,720
เออสิ

176
00:12:53,920 --> 00:12:57,120
วิธีที่นายใช้จัดการมันดีเกินไปสำหรับเรื่องนี้

177
00:12:57,200 --> 00:12:58,200
ไงนะ

178
00:12:58,280 --> 00:13:01,200
อาจไม่ใช่เขาคนเดียวที่ทำ ไม่คิดบ้างเหรอ

179
00:13:01,280 --> 00:13:03,720
เมื่อวานฉันน่าจะกินอย่างอื่น

180
00:13:03,800 --> 00:13:06,360
มีอาหารตั้งเยอะ แต่นายไม่ยอมให้ฉันกิน

181
00:13:06,440 --> 00:13:07,640
กลายเป็นความผิดเราเหรอ

182
00:13:07,720 --> 00:13:11,000
ฉันแค่กำลังบอกว่า
บางครั้งการให้เสรีภาพเล็กๆ น้อยๆ แก่ผู้คน…

183
00:13:11,080 --> 00:13:13,600
ไม่ หุบปากเดี๋ยวนี้เลยนะ

184
00:13:13,680 --> 00:13:14,600
ไม่

185
00:13:15,120 --> 00:13:18,000
เสรีภาพไม่เกี่ยวกันกับ
การกินอะไรก็ได้ตามใจชอบ

186
00:13:18,080 --> 00:13:19,520
ไม่เกี่ยวกัน โอเคนะ

187
00:13:24,000 --> 00:13:25,120
เธอตายแล้ว

188
00:13:30,280 --> 00:13:35,640
ไม่นะ ไอ้สารเลว ไอ้ชาติชั่ว

189
00:13:46,400 --> 00:13:47,960
ช่างกล้าหาญนัก

190
00:13:49,600 --> 00:13:50,440
พอที

191
00:14:01,200 --> 00:14:02,880
เราจะทำยังไงกับหมอนี่

192
00:14:07,080 --> 00:14:08,640
เธอกับเขาไม่ต้องทำอะไร

193
00:14:08,720 --> 00:14:11,840
ฉันจะลงไปกับหมอนี่จนกว่าจะเจอผู้ที่ถูกเจิม

194
00:14:13,320 --> 00:14:14,600
ผู้ที่ถูกเจิม…

195
00:14:17,800 --> 00:14:21,720
คือกลุ่มคนที่โชคดีที่ได้พบกับพระอาจารย์แล้ว

196
00:14:21,800 --> 00:14:24,040
เขาคือคนที่วางรากฐานให้กับกฎ

197
00:14:24,120 --> 00:14:26,440
ผู้ที่ถูกเจิมมีหน้าที่บังคับใช้กฎอย่างมีไหวพริบ…

198
00:14:26,520 --> 00:14:27,840
เดี๋ยวนะ เดี๋ยวๆ

199
00:14:29,640 --> 00:14:30,720
พระอาจารย์เหรอ

200
00:14:33,200 --> 00:14:34,960
บางคนเรียกเขาว่า

201
00:14:36,120 --> 00:14:37,240
พระเมสสิยาห์

202
00:14:38,280 --> 00:14:40,200
หรืออิดัลโก

203
00:14:40,720 --> 00:14:42,800
ไม่มีใครรู้ว่าเขายังมีชีวิตอยู่ไหม

204
00:14:42,880 --> 00:14:44,560
หรือมีตัวตนจริงรึเปล่า

205
00:15:10,920 --> 00:15:12,560
เมื่อนานมาแล้ว

206
00:15:12,640 --> 00:15:18,080
ก่อนฉันจะมาที่นี่
พระอาจารย์ได้ส่งสารแห่งความหวัง

207
00:15:19,920 --> 00:15:23,160
ว่ากันว่าเขารอดหนึ่งเดือนเต็มมาได้
โดยไม่มีอาหาร

208
00:15:23,240 --> 00:15:25,720
ที่ชั้นใต้ล่างสุด

209
00:15:25,800 --> 00:15:27,400
ทำสมาธิ

210
00:15:27,480 --> 00:15:30,600
เดือนต่อมาเขาตื่นขึ้นในอีกชั้นหนึ่ง

211
00:15:31,200 --> 00:15:33,320
ที่อาหารไปไม่ถึง

212
00:15:38,240 --> 00:15:41,600
เขาตัดเนื้อจากต้นขาตัวเอง

213
00:15:43,760 --> 00:15:46,680
ให้เป็นอาหารแก่คนหิวโหย

214
00:15:46,760 --> 00:15:48,160
คือผู้ที่ถูกเจิมของเขา

215
00:15:48,240 --> 00:15:50,960
ตั้งแต่นั้นมา เดือนแล้วเดือนเล่า

216
00:15:51,040 --> 00:15:54,600
คนเหล่านั้นได้เผยแพร่สารของเขา
เกี่ยวกับประโยชน์ส่วนรวมไปทั่วหลุม

217
00:15:54,680 --> 00:15:57,840
ส่งเสริมให้เกิดการแจกจ่ายอาหารอย่างยุติธรรม

218
00:16:01,120 --> 00:16:03,760
นั่นคือสิ่งที่เราจะร่วมมือกันทำให้สำเร็จ

219
00:16:06,480 --> 00:16:09,120
ต่อให้ต้องหัวหลุดจากบ่า

220
00:16:17,760 --> 00:16:21,000
ยังไงก็เถอะ โรเบสปิแอร์

221
00:16:21,080 --> 00:16:25,560
ฉันไม่ได้กินอะไรมาสองวันแล้ว

222
00:16:26,520 --> 00:16:27,840
และฉันอยากกินพิซซ่า

223
00:16:39,760 --> 00:16:42,080
นายแน่ใจเรื่องนั้นนะ โรเบสปิแอร์

224
00:16:42,160 --> 00:16:45,760
ไม่คิดเหรอว่าพระอาจารย์ของนายจะพอใจยิ่งขึ้น
ถ้านายหั่นเธอเป็นชิ้นๆ

225
00:16:45,840 --> 00:16:48,760
ให้เป็นอาหารแก่คนหิวโหย

226
00:16:49,840 --> 00:16:51,520
ไหนๆ เธอก็ถูกย่างจนสุกแล้ว

227
00:16:51,600 --> 00:16:54,120
กฎห้ามไม่ให้กินเนื้อกันเอง

228
00:16:54,200 --> 00:16:57,360
ตั้งแต่พระอาจารย์ชี้ทางให้เรา
ด้วยการเสียสละของเขา

229
00:16:57,440 --> 00:17:01,680
นายตั้งกฎใหม่ขึ้นทุกวัน โรเบสปิแอร์

230
00:18:30,000 --> 00:18:32,040
พวกนี้เป็นของคนที่ตายเมื่อวาน

231
00:18:32,120 --> 00:18:34,240
- ฉันต้องทิ้ง
- ต้องทิ้งเหรอ

232
00:18:34,320 --> 00:18:36,560
กฎห้ามเรากินเกินหนึ่งจาน

233
00:18:36,640 --> 00:18:38,040
ทำไมล่ะ

234
00:18:38,120 --> 00:18:41,760
การแจกจ่ายของเหลือตามอำเภอใจ
เอื้อประโยชน์แก่คนส่วนน้อย

235
00:18:41,840 --> 00:18:45,400
และจะไม่มีใครเคารพกฎ
ที่เอื้อให้เกิดความไม่เท่าเทียม

236
00:18:45,480 --> 00:18:47,600
ก็ไม่จำเป็นต้องแจกตามอำเภอใจ

237
00:18:47,680 --> 00:18:49,480
เรากินเองก็ได้

238
00:18:51,280 --> 00:18:52,240
โอเค แล้วก็…

239
00:18:52,760 --> 00:18:55,520
หอยแมลงภู่ ทอร์เรซโน และแกะย่าง

240
00:18:56,040 --> 00:18:59,800
ตอนนี้พวกนายเป็นผู้พิทักษ์อาหาร
ของคนข้างบนที่หายไป

241
00:18:59,880 --> 00:19:03,680
ทุกวันนายต้องดูให้แน่ใจว่า
พวกมันมาถึงครบโดยสมบูรณ์

242
00:19:03,760 --> 00:19:05,760
แล้วกำจัดต้นตอของความขัดแย้งนี้ซะ

243
00:19:05,840 --> 00:19:07,480
อยากจะสลับอาหารก็ได้นะ

244
00:19:07,560 --> 00:19:09,960
แต่นายต้องทิ้งอาหารของตัวเอง

245
00:19:12,360 --> 00:19:13,360
โอเค

246
00:19:14,440 --> 00:19:17,120
เชื่อเถอะ วิธีนี้ดีที่สุดในระยะยาว

247
00:19:17,200 --> 00:19:20,000
ไม่มีใครควรต้องเห็น
ความตายของสหายเป็นรางวัลใช่ไหม

248
00:19:29,720 --> 00:19:30,760
ไปกัน

249
00:19:32,320 --> 00:19:33,600
บทลงโทษเขาจะเป็นยังไง

250
00:19:35,240 --> 00:19:36,360
จะรุนแรง

251
00:19:36,880 --> 00:19:37,920
แต่เป็นธรรม

252
00:19:47,920 --> 00:19:52,280
หวังว่าจะเจอผู้ที่ถูกเจิมก่อนถึงชั้น 44

253
00:19:52,360 --> 00:19:53,920
เหลือพวกเขาไม่มากแล้ว

254
00:19:57,400 --> 00:19:58,680
จงเคารพกฎ

255
00:20:00,200 --> 00:20:01,400
และทำให้กฎเป็นที่เคารพ

256
00:22:42,560 --> 00:22:44,160
เธอเชื่อเรื่องพวกนั้นเหรอ

257
00:22:55,760 --> 00:22:56,960
เราอยู่ชั้นนี้วันสุดท้ายแล้ว

258
00:22:59,000 --> 00:23:00,240
ขอดูฝีมือคุณวาดหน่อยสิ

259
00:23:08,240 --> 00:23:10,080
ฉันเป็นนักวิทยาศาสตร์มากกว่า

260
00:23:16,960 --> 00:23:19,120
ฉันไม่ได้โง่อย่างที่เห็นหรอก

261
00:23:19,960 --> 00:23:22,880
ฉันทุ่มเททั้งชีวิตให้กับคณิตศาสตร์

262
00:23:25,920 --> 00:23:27,280
แต่ฉันยอมแพ้แล้ว

263
00:23:27,960 --> 00:23:28,920
ทำไมล่ะ

264
00:23:37,080 --> 00:23:38,080
เพราะไอ้นี่

265
00:23:38,160 --> 00:23:40,960
รากที่สองของลบหนึ่ง

266
00:23:41,040 --> 00:23:43,000
คำตอบของมันคือ

267
00:23:43,080 --> 00:23:47,120
สิ่งที่ในวิชาคณิตศาสตร์เรียกว่าจำนวนจินตภาพ

268
00:23:47,800 --> 00:23:49,320
จินตนาการไง

269
00:23:52,800 --> 00:23:56,480
อยู่มาวันหนึ่งฉันก็คิดได้ว่า ถ้าเรายอมรับคำตอบ

270
00:23:56,560 --> 00:24:00,920
ที่ไม่ตรงกับความเป็นจริงทางกายภาพใดๆ
ในจักรวาลของเรา

271
00:24:01,000 --> 00:24:04,520
ฉันก็ไม่สามารถจะเชื่อคณิตศาสตร์ได้อีกแล้ว

272
00:24:08,240 --> 00:24:09,360
อย่างอื่นก็ด้วย

273
00:24:20,240 --> 00:24:24,800
ฉันลาออกจากงาน
และเลิกทำงานวิจัยของฉันที่มหาวิทยาลัย

274
00:24:34,920 --> 00:24:36,720
ฉันละทิ้งครอบครัว

275
00:24:37,760 --> 00:24:41,760
- คุณทิ้งครอบครัวเพราะเรื่องนั้นเหรอ
- ฉันย้ายกลับเข้าไปอยู่กับพ่อแม่

276
00:24:45,240 --> 00:24:46,360
คุณมีลูกไหม

277
00:24:52,320 --> 00:24:53,960
จินตนาการมันผิดตรงไหน

278
00:25:07,840 --> 00:25:09,920
แล้วเธอล่ะ มีลูกไหม

279
00:25:20,120 --> 00:25:22,680
จินตนาการไม่มีอยู่จริง

280
00:25:25,040 --> 00:25:27,160
และมันไม่มีประโยชน์

281
00:25:32,320 --> 00:25:34,840
เรื่องของเธอล่ะเป็นยังไง เปเรมปวน

282
00:25:37,240 --> 00:25:39,040
ฉันต้องการเวลา…

283
00:25:42,080 --> 00:25:43,480
ในการให้อภัยตัวเอง

284
00:25:45,480 --> 00:25:51,000
เดือนนี้อาหารลงไปถึงชั้น 175 แล้ว

285
00:25:51,080 --> 00:25:54,920
- มันถึงชั้น 175 แล้ว
- เราต้องฉลอง

286
00:25:55,000 --> 00:25:57,480
ได้ยินไหม ถึงชั้น 175

287
00:26:05,880 --> 00:26:06,920
มานี่สิ

288
00:26:07,000 --> 00:26:08,280
- ทำไม
- เต้นรำกัน

289
00:26:08,360 --> 00:26:09,600
เต้นรำเหรอ

290
00:26:09,680 --> 00:26:11,320
เธอบ้าไปแล้ว

291
00:26:26,760 --> 00:26:27,760
ก็ได้

292
00:26:40,960 --> 00:26:41,960
(ชั้น 180)

293
00:26:50,920 --> 00:26:54,600
นี่ชั้น 179 คาเนลโลนีกับหมูเปรี้ยวหวาน

294
00:26:56,760 --> 00:26:58,440
พิซซ่ากับโครเก็ต

295
00:26:59,080 --> 00:27:01,640
คนข้างล่างบางคนบอกว่าจะไม่ให้ความร่วมมือ

296
00:27:01,720 --> 00:27:04,400
พวกเขาจะกินทุกอย่างที่กินได้ เมื่อมันถึงพวกเขา

297
00:27:05,080 --> 00:27:06,080
อาหารของเธอคืออะไร

298
00:27:06,160 --> 00:27:08,160
ฉันสั่งของหวาน ปันชีเนตา

299
00:27:14,560 --> 00:27:17,000
ได้กินของหวานบ้างก็ดีนะ

300
00:27:18,920 --> 00:27:20,760
ไม่เห็นเหรอว่าเราอยู่ชั้นไหน

301
00:27:20,840 --> 00:27:22,880
ระบบนี้ได้ผลมากขึ้นทุกเดือน

302
00:27:22,960 --> 00:27:24,280
อย่ามากังขาตอนนี้

303
00:27:24,360 --> 00:27:26,240
หนึ่งร้อยหกสิบเก้า

304
00:27:27,080 --> 00:27:28,520
มีข่าวจากข้างบนไหม

305
00:27:28,600 --> 00:27:32,360
การสื่อสารหยุดที่ชั้น 169 เรารู้แค่นั้น

306
00:27:32,440 --> 00:27:37,040
หวังว่าแก๊งของโรเบสปิแอร์จะบังคับใช้กฎ
และเริ่มกระทืบใครได้แล้ว

307
00:27:37,120 --> 00:27:41,280
กฎคือความรัก กฎคือเจตจำนง

308
00:27:41,360 --> 00:27:44,520
กฎคือความรักในมือของเจตจำนง

309
00:27:44,600 --> 00:27:46,800
อย่าให้คนโง่เขลาโกหกเอาได้

310
00:27:46,880 --> 00:27:48,720
เรื่องมีความรักอยู่ในหลุม

311
00:27:48,800 --> 00:27:54,840
พวกเขารู้สึกโดดเดี่ยวและไร้หนทาง
มีเพียงกฎเท่านั้น กฎมีไว้เพื่อทุกคน

312
00:27:55,680 --> 00:27:59,080
เดือนที่แล้วเขาอดอาหาร 25 วันที่ชั้น 165

313
00:27:59,160 --> 00:28:00,160
แม่งเพี้ยนแล้ว

314
00:28:00,240 --> 00:28:03,080
เพื่อนร่วมห้องขังฉันเพิ่งมาใหม่
ดูเหมือนมีน้องใหม่มาเพิ่มข้างบน

315
00:28:03,160 --> 00:28:04,120
ข้างล่างก็ด้วย

316
00:28:05,040 --> 00:28:07,160
นั่นแปลว่าเดือนที่ผ่านมามีคนตายเยอะ

317
00:28:07,240 --> 00:28:10,160
เรายังใหม่กับที่นี่เหมือนกัน
และเราเรียนรู้ที่จะเคารพกฎแล้ว

318
00:28:10,240 --> 00:28:14,400
เราเรียนรู้ที่จะเคารพกฎบนชั้น 24 โน่น

319
00:28:24,760 --> 00:28:26,760
เราทุกคนได้รับเลือก

320
00:28:26,840 --> 00:28:30,240
เราทุกคนจะถูกยกให้สูงส่ง

321
00:28:30,320 --> 00:28:34,840
ความทุกข์เศร้าเป็นแค่เงาที่ผ่านมาและจางหาย

322
00:28:35,640 --> 00:28:38,440
ไม่มีความเศร้าอยู่ท่ามกลางหมู่เรา

323
00:28:38,520 --> 00:28:41,160
ความแข็งแกร่งและความรักสถิตในตัวเรา

324
00:28:41,240 --> 00:28:46,440
ดูก่อน จงมองดูแสงสว่าง
ที่พระอาจารย์ส่องมาที่เรา

325
00:28:48,280 --> 00:28:52,000
ต่อให้บ้านของเราถูกทำลายด้วยไฟและดาบ

326
00:28:52,080 --> 00:28:54,640
บ้านล่องหนของเขาจะมั่นคง

327
00:28:54,720 --> 00:28:59,920
บ้านล่องหนของเขาจะมั่นคง

328
00:29:00,000 --> 00:29:04,720
พวกเจ้า พวกเจ้ายังไม่รู้
ความหมายที่แท้จริงของเขา

329
00:29:04,800 --> 00:29:07,680
เขาอยู่ที่ศูนย์กลางของทุกแห่งหน

330
00:29:08,200 --> 00:29:09,720
เขาเป็นผู้มหัศจรรย์

331
00:29:10,680 --> 00:29:11,960
เขาคือชีวิต

332
00:29:12,960 --> 00:29:14,120
และเป็นผู้ให้ชีวิต

333
00:29:17,040 --> 00:29:18,440
เขาคือเปลวไฟที่ลุกโชน

334
00:29:19,720 --> 00:29:23,200
ในใจของทุกคน และที่ใจกลางของดาวทุกดวง

335
00:29:25,080 --> 00:29:29,560
ดูก่อน จงมองดูแสงสว่าง
ที่พระอาจารย์ส่องมาที่เรา

336
00:29:29,640 --> 00:29:32,560
หากเจตจำนงหยุดร่ำร้องว่า "ทำไม"

337
00:29:32,640 --> 00:29:36,640
เจตจำนงก็จะหมดสิ้นไป และไม่ได้รับการสานต่อ

338
00:29:36,720 --> 00:29:38,720
มันเห็นกฎ แต่ไม่เข้าใจ

339
00:29:38,800 --> 00:29:40,640
เขาคือเปลวไฟที่ลุกโชน

340
00:29:41,680 --> 00:29:43,760
- ที่ใจกลางของดาวทุกดวง
- หยุดซะที

341
00:29:54,920 --> 00:29:56,800
มันคือสัญญาณที่เรารอคอย

342
00:29:56,880 --> 00:29:59,800
เหล่าผู้ที่ถูกเจิมกำลังปลดปล่อยหลุมจากพวกกบฏ

343
00:29:59,880 --> 00:30:01,680
- ไม่ต้องกลัวแล้ว
- ไม่จำเป็น

344
00:30:01,760 --> 00:30:03,920
ทำไมพวกเขาไม่ลงมาคุ้มครองอาหารของเรา

345
00:30:04,000 --> 00:30:06,280
ทำไมปล่อยปละพวกแหกกฎที่อยู่ข้างบน

346
00:30:06,360 --> 00:30:08,240
นั่นจะเป็นการฆ่าตัวตายสำหรับคนอื่น

347
00:30:08,320 --> 00:30:11,160
กฎคืออำนาจ

348
00:30:12,000 --> 00:30:13,760
การลงโทษที่รุนแรง และระเบียบ

349
00:30:13,840 --> 00:30:16,640
ผู้ที่ทรงธรรมจะคงความชอบธรรม

350
00:30:16,720 --> 00:30:19,400
ผู้ที่แปดเปื้อนจะคงความแปดเปื้อน

351
00:30:19,480 --> 00:30:20,920
หุบปากทีได้ไหม

352
00:30:27,200 --> 00:30:28,320
ที่ชั้นไหน

353
00:30:28,880 --> 00:30:32,440
ขึ้นไปอีกไกล เรายังต้องรออีกสองสามวัน

354
00:30:38,240 --> 00:30:42,080
เราต้องหาพวกทรยศให้เจอ
และกำจัดพวกเขาซะ

355
00:30:43,600 --> 00:30:45,240
ความตายจะงดงาม

356
00:30:45,880 --> 00:30:49,640
ความตายจะเป็นตราประทับรักแท้ของเรา

357
00:30:51,080 --> 00:30:52,840
จงทำดีตั้งแต่ตอนนี้

358
00:30:52,920 --> 00:30:56,400
แล้วพวกเจ้าจะได้รับรางวัลนับจากนี้ไป

359
00:30:58,960 --> 00:31:01,040
จงทำดีตั้งแต่ตอนนี้

360
00:31:01,120 --> 00:31:04,720
แล้วพวกเจ้าจะได้รับรางวัลนับจากนี้ไป

361
00:31:05,320 --> 00:31:06,600
มีข่าวดี

362
00:31:06,680 --> 00:31:10,720
เหลือการปิดกั้นแค่ที่ชั้น 169 และ 168

363
00:31:10,800 --> 00:31:14,400
พวกกบฏกำลังพยายามลอบทำลายการสื่อสาร

364
00:31:14,480 --> 00:31:18,960
แต่ผู้ที่ถูกเจิมซึ่งนำการปลดปล่อย
ต้องการให้เราเข้มแข็ง

365
00:31:19,040 --> 00:31:21,200
ไม่ใช่คนที่เหลือตาเดียวโว้ย
คนที่ตาเหล่ต่างหาก

366
00:31:21,280 --> 00:31:27,280
นี่ เขาขอให้เราระบุตัวชายขาเป๋กับหญิงตาเหล่

367
00:31:27,360 --> 00:31:31,600
ที่กินเหมือนยัดนุ่นที่ชั้น 176

368
00:31:31,680 --> 00:31:35,720
และเจ้ายักษ์ที่ทำร้ายเพื่อนร่วมห้องขังที่ชั้น 98

369
00:31:35,800 --> 00:31:38,440
- ชั้น 24
- แล้วชั้น 24 ล่ะ

370
00:31:38,520 --> 00:31:41,640
เจ้าอ้วน ทอร์เรซโน

371
00:31:42,440 --> 00:31:45,040
เจ้าอ้วนที่ชั้น 24

372
00:31:45,120 --> 00:31:49,800
กินอาหารของสหายที่ตายแล้ว ไอ้สารเลว

373
00:31:51,720 --> 00:31:53,080
พวกเธออยู่ชั้นไหนมาก่อน

374
00:31:53,160 --> 00:31:54,440
สี่สิบหก

375
00:31:55,480 --> 00:31:56,600
แล้วคุณล่ะ

376
00:31:59,240 --> 00:32:00,280
เจ็ดสิบสี่

377
00:32:00,800 --> 00:32:01,800
โอเค

378
00:32:03,880 --> 00:32:04,880
โอเค

379
00:32:08,760 --> 00:32:11,840
ไม่ต้องห่วง ไม่มีใครรู้ว่าเราเคยอยู่ชั้น 24

380
00:32:11,920 --> 00:32:13,080
พวกเขาเคยเห็นเรา

381
00:32:14,640 --> 00:32:19,520
พออาหารมาถึง เรากินได้เฉพาะอาหารของเรา

382
00:32:20,040 --> 00:32:23,400
หรือที่เราสลับกัน และฉันสั่งพิซซ่าไว้

383
00:32:23,480 --> 00:32:24,840
ส่วนฉัน โครเก็ต

384
00:32:30,600 --> 00:32:33,880
ฉันตายแน่ถ้าไม่ได้กินอาหารดีๆ

385
00:32:34,400 --> 00:32:37,240
วันที่พวกเขามาถึงนี่
เราต้องทำตามที่พวกเขาบอก

386
00:32:37,320 --> 00:32:39,680
หรือไม่ก็ทำทุกอย่างที่ทำได้

387
00:32:39,760 --> 00:32:41,000
พวกเขาจะลงโทษเรา

388
00:33:05,440 --> 00:33:09,360
ไม่ใช่ ที่คุณมานี่ ไม่ใช่เพราะพวกเขากลัวคุณ

389
00:33:10,280 --> 00:33:12,480
คุณลาออกจากโรงเรียนตอนอายุ 16

390
00:33:14,040 --> 00:33:16,640
การร่วมธุรกิจของคุณล้มเหลวหมด

391
00:33:18,160 --> 00:33:21,160
เมียกับลูกๆ ของคุณไล่คุณออกจากบ้าน

392
00:33:22,840 --> 00:33:26,200
พ่อแม่คุณก็เริ่มเอือมระอากับคุณเหมือนกัน

393
00:33:30,120 --> 00:33:32,360
พวกเขามอบโอกาสให้คุณ

394
00:33:32,440 --> 00:33:36,080
เพราะเชื่อว่าคุณจำเป็นต้องมีวินัยบ้าง

395
00:33:43,400 --> 00:33:44,400
วินัย

396
00:33:47,920 --> 00:33:49,440
มีวินัยเพื่ออะไร

397
00:33:50,840 --> 00:33:52,680
มีวินัย

398
00:33:53,640 --> 00:33:57,960
เพื่อจะได้หยุดร้องขอ
การเอาอกเอาใจที่น่าสมเพชเหล่านั้น

399
00:34:29,360 --> 00:34:32,800
- ทำอะไรน่ะ
- ฉันทำผิดพลาดมามาก

400
00:34:34,920 --> 00:34:36,120
พวกเขาเป็นเด็กดี

401
00:34:37,320 --> 00:34:40,200
ไม่ค่อยฉลาดเท่าไร ได้แม่มาเยอะ

402
00:34:40,280 --> 00:34:41,640
ฉันไม่โกรธเคืองพวกเขาหรอก

403
00:34:45,200 --> 00:34:46,320
พูดเรื่องอะไรน่ะ

404
00:34:46,400 --> 00:34:48,280
ฉันกินอาหารที่ไม่ใช่ของฉัน

405
00:34:50,680 --> 00:34:51,640
อย่าเข้ามานะ

406
00:34:53,800 --> 00:34:56,360
ฉันไม่น่ากินมันเลย

407
00:34:56,440 --> 00:34:57,520
อย่าเข้ามา

408
00:35:01,040 --> 00:35:02,880
- อย่าเข้ามา
- มีวินัย

409
00:35:02,960 --> 00:35:04,800
ฉันไม่อยากให้เธอติดร่างแห

410
00:35:04,880 --> 00:35:07,480
เธอไม่ควรถูกลงโทษที่ช่วยฉัน

411
00:35:13,680 --> 00:35:15,760
ออกไปแล้วไปหาลูกๆ ของฉันนะ

412
00:35:15,840 --> 00:35:18,160
บอกพวกเขาว่าฉันรักพวกเขาเสมอ

413
00:35:18,240 --> 00:35:20,320
บอกพวกเขาว่า อย่างน้อยจุดจบของฉัน

414
00:35:22,280 --> 00:35:23,760
ไม่ใช่เรื่องโกหก

415
00:36:43,320 --> 00:36:45,080
ฉันอยากคิดว่าเขาไม่ได้ทรมาน

416
00:36:48,320 --> 00:36:49,800
ว่าเขาตายทันที

417
00:36:55,280 --> 00:36:57,240
(ชั้น 51)

418
00:37:13,240 --> 00:37:14,400
สวัสดี

419
00:37:14,920 --> 00:37:17,120
ดูเหมือนข้างบนจะสงบดี

420
00:37:17,200 --> 00:37:19,080
พวกเขาไม่เจอพวกกบฏ

421
00:37:19,160 --> 00:37:22,080
ตรงนี้เรามีปาเอยากับข้าวผัดรวมมิตร

422
00:37:22,160 --> 00:37:23,080
โครเก็ต

423
00:37:23,160 --> 00:37:26,440
สลัดผักผลไม้สดวีแกน และสเต๊กซอสพริกไทย

424
00:37:26,520 --> 00:37:30,800
ลงไปถึงชั้น 71 เป็นพวกสาวกกับน้องใหม่ทั้งหมด
มาดูกันว่าพวกเขาปฏิบัติตัวยังไง

425
00:37:39,520 --> 00:37:40,960
เราโชคดี

426
00:37:41,040 --> 00:37:42,560
ชั้น 51 ก็ไม่แย่นะ

427
00:37:43,080 --> 00:37:45,280
มีแท่นวางอาหารส่งลงมาวันละครั้ง

428
00:37:46,280 --> 00:37:49,640
เรามีเวลากินอาหารที่เราเลือกไว้สองสามนาที

429
00:37:49,720 --> 00:37:50,960
เธอเลือกอะไรไว้ล่ะ

430
00:37:53,360 --> 00:37:54,920
นี่

431
00:37:59,760 --> 00:38:01,000
เลือกอะไรไว้

432
00:38:01,520 --> 00:38:03,360
- ลูกพลัม
- เธอจะกินได้แค่นั้น

433
00:38:03,440 --> 00:38:05,480
นอกจากจะสลับกับใครสักคน

434
00:38:20,960 --> 00:38:22,400
นั่นของของเธอเหรอ

435
00:38:24,120 --> 00:38:25,280
หมอนฉัน

436
00:38:28,080 --> 00:38:30,200
ฉันนอนไม่หลับถ้าไม่มีมัน

437
00:38:50,840 --> 00:38:54,040
น้องใหม่บางคนไม่อยากเคารพกฎ

438
00:38:54,120 --> 00:38:58,760
ดูเหมือนมีคนขัดขวางอยู่สองคน
คนหนึ่งอยู่ชั้น 46 อีกคนอยู่ชั้นสูงกว่า

439
00:38:59,280 --> 00:39:01,040
แต่มีผู้ที่ถูกเจิมคนหนึ่งอยู่เหนือขึ้นไป

440
00:39:01,120 --> 00:39:03,600
ไม่นานเขาจะกำราบสองคนนั้นได้

441
00:39:21,600 --> 00:39:22,960
เธอจะกินพรุ่งนี้

442
00:39:28,960 --> 00:39:32,360
- มีพวกกบฏอยู่ชั้น 54
- เป็นหนึ่งในสองคนนั้น

443
00:39:32,440 --> 00:39:35,440
- พวกกบฏ ชั้น 54
- มีพวกกบฏอยู่ชั้น 54

444
00:39:35,520 --> 00:39:37,680
เขาแสร้งทำเป็นพวกเดียวกับเรา

445
00:39:37,760 --> 00:39:41,000
แต่มีคนจำเขาได้
และเขาก็ทำร้ายเพื่อนร่วมห้องขังที่มาใหม่

446
00:39:41,080 --> 00:39:42,200
เขาคือหนึ่งในสองคนนั้น

447
00:39:42,280 --> 00:39:44,360
นั่นแหละ เขาคือหนึ่งในสองคนนั้น

448
00:39:44,440 --> 00:39:47,400
เดือนที่แล้วเขาอยู่ชั้นสอง
คนบนชั้นหนึ่งกำราบเขาไม่ได้

449
00:39:47,480 --> 00:39:51,720
ว่ากันว่าไอ้เวรนั่นกินอย่างกับหมู
กินเข้าไปเต็มคราบทุกวันจนอ้วก

450
00:39:51,800 --> 00:39:54,600
พรุ่งนี้เราจะลงไปกำราบเขา จะได้จบเรื่อง

451
00:39:54,680 --> 00:39:55,760
ฉันจะลงไปกับคุณ

452
00:39:55,840 --> 00:39:57,200
ไม่ต้อง ไม่จำเป็นหรอก

453
00:39:57,280 --> 00:40:00,440
- ต้องไม่ให้ไอ้เลวนั่นหนีไปได้
- แน่นอน แต่กฎมีความชัดเจน

454
00:40:00,520 --> 00:40:03,640
อันดับแรกต้องเป็นสี่คนจากชั้นถัดขึ้นไป

455
00:40:03,720 --> 00:40:05,320
ฉันเคยอยู่ชั้นสี่และเห็นเขา

456
00:40:05,400 --> 00:40:08,080
ไปจัดการเขากัน

457
00:40:14,120 --> 00:40:17,720
เพื่อนร่วมห้องขังของฉันตาย
เพราะคนที่ฝ่าฝืนกฎเหมือนไอ้คนข้างล่าง

458
00:40:17,800 --> 00:40:21,160
ที่กินเหมือนยัดนุ่นตอนอยู่ชั้นสองเดือนที่แล้ว

459
00:40:21,880 --> 00:40:24,280
ถ้ามีคนไม่เคารพกฎ ก็จะมีคนอื่นตาย

460
00:40:24,360 --> 00:40:26,600
ยิ่งอยู่สูงก็ยิ่งต้องมีความรับผิดชอบมากขึ้น

461
00:40:27,240 --> 00:40:28,640
เข้าใจไหม

462
00:40:38,800 --> 00:40:40,560
ฉันเข้าใจความโกรธของเธอ

463
00:40:41,480 --> 00:40:44,280
คนแบบนั้นแหละที่ทำลายทุกอย่าง

464
00:41:32,720 --> 00:41:34,240
ตายซะ!

465
00:41:34,320 --> 00:41:37,000
ใช่แล้ว ดากิน บาบี

466
00:41:37,600 --> 00:41:40,320
ผู้ที่ถูกเจิมคือดากิน บาบี นี่

467
00:41:40,400 --> 00:41:41,880
เขาคือดากิน บาบี

468
00:41:41,960 --> 00:41:44,320
ผู้ที่ถูกเจิมคือดากิน บาบี

469
00:41:44,400 --> 00:41:48,200
เราปลอดภัยแล้ว
เขาไม่ปล่อยพวกใส่หน้ากากคนไหนให้รอดแน่

470
00:42:27,160 --> 00:42:28,800
จะปล่อยให้เขาหนีไม่ได้

471
00:42:32,360 --> 00:42:34,960
- พวกเธอจะทำบ้าอะไร
- ทวงความยุติธรรม

472
00:42:35,040 --> 00:42:36,760
ไม่ใช่เธอสองคน

473
00:43:01,360 --> 00:43:03,360
อะไรวะเนี่ย พวกเธอทำแบบนี้ไม่ได้

474
00:43:03,440 --> 00:43:05,280
- หกคนดีกว่า
- มันผิดกฎ

475
00:43:05,360 --> 00:43:07,360
พวกเธอกำลังทำลูกโซ่การสื่อสารเสียระบบ

476
00:43:07,440 --> 00:43:10,760
มีช่องว่างสามชั้นไม่ทำให้ระบบเสียหรอก

477
00:43:10,840 --> 00:43:12,320
ออกมา พวกเราจะลงไป

478
00:43:12,400 --> 00:43:13,680
ไม่ เราไม่ออกแน่

479
00:43:13,760 --> 00:43:18,400
เลือกเอา จะเสี่ยงสู้กับเราให้ตาย
หรือจะอยู่รักษาระบบลูกโซ่ห่าเหวนี่

480
00:43:21,600 --> 00:43:23,720
นายไปกับพวกเธอละกัน ฉันจะดูแลลูกโซ่เอง

481
00:43:41,400 --> 00:43:44,800
เราต้องการคนไปจัดการเจ้าหมูนั่น
คำสั่งจากข้างบน

482
00:43:56,680 --> 00:43:59,920
ไอ้สารเลว หุบปาก

483
00:44:33,880 --> 00:44:36,600
สาวๆ ฉันไม่อยากมีปัญหา ฉันจะวางมันลง

484
00:44:38,800 --> 00:44:39,840
ไม่นะ

485
00:44:40,480 --> 00:44:41,400
ไม่

486
00:44:47,920 --> 00:44:49,680
อีบ้า

487
00:45:20,560 --> 00:45:22,160
พอแล้ว

488
00:45:22,840 --> 00:45:23,920
พอแล้ว

489
00:45:25,880 --> 00:45:27,520
ฉันไม่ได้ทำอะไรผิด

490
00:45:29,320 --> 00:45:30,960
ปล่อยฉันไปตามทางของฉันเถอะ

491
00:45:31,040 --> 00:45:33,480
ฉันติดอยู่ในนี้นานกว่าหนึ่งปีครึ่งแล้ว

492
00:45:35,840 --> 00:45:36,800
ขอร้องนะ

493
00:45:37,920 --> 00:45:39,920
ฉันจำเป็นต้องกินเพื่อฟื้นตัว

494
00:45:40,400 --> 00:45:43,920
กรุณาเถอะ ฉันแค่อยากมีชีวิตรอดเหมือนคนอื่นๆ

495
00:45:56,680 --> 00:45:59,480
ไม่นะ

496
00:45:59,560 --> 00:46:01,800
ไม่ เราต้องลงต่อไปเรื่อยๆ

497
00:46:01,880 --> 00:46:03,920
- ไม่
- เขาไปได้ไม่ไกลหรอก

498
00:46:05,160 --> 00:46:07,920
ไม่ใช่เพราะเขา

499
00:46:08,000 --> 00:46:09,480
ไม่ใช่เพราะเขา

500
00:46:19,840 --> 00:46:22,160
นี่ไม่ใช่เดือนแรกที่เธออยู่ในหลุมใช่ไหม

501
00:47:01,480 --> 00:47:03,480
ฉันอยู่มาหกเดือนแล้ว

502
00:47:08,520 --> 00:47:09,880
ในวันแรกของฉัน

503
00:47:11,160 --> 00:47:12,720
เพื่อนร่วมห้องขังของฉัน…

504
00:47:14,360 --> 00:47:15,560
เคกาซิห์

505
00:47:17,520 --> 00:47:18,720
อธิบายเรื่อง…

506
00:47:20,320 --> 00:47:23,400
กฎให้ฉันฟัง และฉันก็เข้าใจ

507
00:47:23,880 --> 00:47:25,680
มันไม่ใช่กฎที่ยุติธรรม

508
00:47:27,240 --> 00:47:31,720
เพราะมันแค่คุ้มครองอาหาร
ที่เราระบุไว้ตอนมาถึงหลุม

509
00:47:32,240 --> 00:47:33,400
แต่…

510
00:47:36,240 --> 00:47:38,200
ฉันคิดว่าการมีกฎเป็นการเริ่มต้นที่ดี

511
00:47:42,920 --> 00:47:45,840
เราเคยเคารพกฎตลอด

512
00:47:47,080 --> 00:47:49,640
เรากินแต่อาหารของตัวเอง

513
00:47:50,520 --> 00:47:54,440
และมีส่วนร่วมในการกำราบคนอื่นเมื่อจำเป็น

514
00:47:57,600 --> 00:47:58,880
แต่มีครั้งหนึ่ง…

515
00:48:00,760 --> 00:48:02,520
เราเจอชายหนุ่มคนหนึ่ง

516
00:48:02,600 --> 00:48:05,320
เขาขาดสารอาหารและกำลังจะตาย

517
00:48:05,400 --> 00:48:07,640
เราถือโอกาสเอาอาหารที่เหลือจากคนตาย

518
00:48:07,720 --> 00:48:10,120
ให้เขามากกว่าที่เขามีสิทธิ์ได้

519
00:48:15,160 --> 00:48:17,000
สองสามวันต่อมา

520
00:48:18,600 --> 00:48:20,040
ผู้ที่ถูกเจิมก็มา

521
00:48:22,200 --> 00:48:23,480
ดากิน บาบี

522
00:48:25,200 --> 00:48:28,560
ดากิน บาบีคือผู้ที่ถูกเจิมที่เข้มงวดที่สุด

523
00:48:29,080 --> 00:48:31,880
เขาเข้มงวดหนักขึ้นเรื่อยๆ เข้มงวดจัด

524
00:48:33,120 --> 00:48:37,440
เขาตัดสินใจออกบทลงโทษเพื่อเป็นแบบอย่าง

525
00:48:40,160 --> 00:48:41,560
สำหรับการฝ่าฝืนกฎ

526
00:48:44,440 --> 00:48:47,080
เคกาซิห์สู้กลับ

527
00:48:48,040 --> 00:48:49,680
และควักลูกตาเขาออกมา

528
00:48:55,440 --> 00:48:59,000
ดากิน บาบีสั่งให้มัด
ร่างเปลือยเปล่าของเธอไว้กับแท่น

529
00:48:59,080 --> 00:49:02,080
และส่งเธอลงไปชั้นล่างๆ แบบไร้ทางสู้

530
00:49:05,360 --> 00:49:07,040
พวกเขาบังคับให้ฉันดู

531
00:49:07,120 --> 00:49:10,640
พวกเขากินเธอทั้งเป็นที่ชั้นลึกๆ ลงไป

532
00:49:18,920 --> 00:49:21,480
เราจะไม่มีวันปลอดภัยในหลุม

533
00:49:28,200 --> 00:49:30,160
ผู้ที่ถูกเจิมไม่ได้เหมือนกันทุกคน

534
00:49:30,240 --> 00:49:33,440
เดือนที่แล้วมีคนหนึ่งมาถึงทันเวลา

535
00:49:33,520 --> 00:49:35,960
ช่วยคนหลายคนไม่ให้อดตาย

536
00:49:36,040 --> 00:49:39,240
เธอคิดว่าเขาลงมาถึงชั้นเธอยังไง

537
00:49:47,400 --> 00:49:49,320
เราต้องช่วยกันต่อไป

538
00:49:51,800 --> 00:49:53,480
ต้องเป็นธรรมกว่านี้

539
00:49:56,320 --> 00:49:59,920
เราต้องอดทนจนกว่าจะออกไปจากที่นี่

540
00:50:00,560 --> 00:50:02,520
ยังไม่เข้าใจอีกเหรอ

541
00:50:03,800 --> 00:50:06,040
ไม่มีใครได้ออกไปจากที่นี่

542
00:50:06,760 --> 00:50:09,560
ที่นี่ไม่มีใครรอด

543
00:50:23,120 --> 00:50:25,000
แต่มีสิ่งหนึ่งที่เราทำได้

544
00:50:25,080 --> 00:50:26,640
หนี

545
00:50:32,360 --> 00:50:34,280
หนีในช่วงข้ามต่อ

546
00:50:36,600 --> 00:50:37,600
ช่วงอะไรนะ

547
00:50:39,800 --> 00:50:44,360
ทุกสิ้นเดือนมีการจัดหลุมใหม่

548
00:50:44,440 --> 00:50:47,120
แก๊สที่พวกเขาใช้

549
00:50:47,640 --> 00:50:49,720
เป็นยาสลบชนิดหนึ่ง

550
00:50:52,560 --> 00:50:54,240
จังหวะนั้นแหละ

551
00:50:54,320 --> 00:50:57,920
แต่เราจะไม่สลบได้ยังไง

552
00:50:59,400 --> 00:51:02,440
ฉันหามันทุกเดือน

553
00:51:02,520 --> 00:51:04,040
แต่ยังไม่มีโชคเลย

554
00:51:04,840 --> 00:51:08,480
แต่ถ้าเราเจอมัน เราจะมีโอกาสแค่ครั้งเดียว

555
00:51:12,760 --> 00:51:13,920
เราจะเจอก็ต่อเมื่อ

556
00:51:15,120 --> 00:51:16,640
เราต้องลงไปเรื่อยๆ

557
00:51:19,120 --> 00:51:20,880
เราจะหาอะไร

558
00:51:29,440 --> 00:51:30,640
อย่า

559
00:51:34,920 --> 00:51:36,240
นั่นดากิน

560
00:51:36,320 --> 00:51:37,840
ตอนนี้แหละ

561
00:51:40,840 --> 00:51:44,240
ดากิน บาบีและคนของเขาต้องลงมากับแท่นแน่ๆ

562
00:51:44,320 --> 00:51:46,360
แต่มีการปิดกั้นที่ชั้น 46

563
00:51:46,440 --> 00:51:48,800
พวกเขาต้องหยุดตรงนั้นเพื่อใช้กฎ

564
00:51:48,880 --> 00:51:51,720
นี่คือโอกาสของเรา เราต้องลงไปวันนี้

565
00:51:56,880 --> 00:52:00,000
แผนนี้ของเธอมันบ้า ถ้าเกิดไม่ได้ผลล่ะ

566
00:52:00,080 --> 00:52:01,200
ฉันไม่รู้หรอก

567
00:52:01,280 --> 00:52:04,480
ฉันรู้แค่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าดากิน บาบีมาถึงเรา

568
00:52:13,640 --> 00:52:15,520
ควรพาเขาไปด้วยไหม

569
00:52:36,200 --> 00:52:37,440
ฆ่าฉันที

570
00:52:58,840 --> 00:52:59,840
ออกไป

571
00:53:21,400 --> 00:53:25,240
มีคนบอกฉันเรื่องที่ไม่ธรรมดาเกี่ยวกับเธอสองคน

572
00:53:25,320 --> 00:53:29,040
เรื่องความมุ่งมั่นที่จะมีส่วนร่วม
ในการกำราบผู้ละเมิดกฎ

573
00:53:29,120 --> 00:53:30,680
ทั้งที่มันไม่เกี่ยวกับพวกเธอ

574
00:53:32,920 --> 00:53:33,880
เพื่อเป็นการตอบแทน

575
00:53:33,960 --> 00:53:38,160
วันนี้จะให้พวกเธอดื่มไวน์ได้เท่าที่อยากดื่ม
ขณะกินอาหารของพวกเธอ

576
00:53:43,560 --> 00:53:45,160
เอาเลย ไม่ต้องอาย

577
00:53:46,360 --> 00:53:48,720
การกินไม่ได้เป็นแค่สิทธิ์ มันเป็นหน้าที่

578
00:53:48,800 --> 00:53:52,600
เราต้องใช้ชายหญิงที่แข็งแกร่งในการปกป้องกฎ

579
00:53:59,400 --> 00:54:00,400
กินให้อร่อย

580
00:54:09,200 --> 00:54:11,360
ปล่อยเธอนะ เวรเอ๊ย

581
00:54:11,960 --> 00:54:13,440
ปล่อยฉัน

582
00:54:16,200 --> 00:54:18,040
- เกิดอะไรขึ้น
- อย่ามายุ่งกับฉัน

583
00:54:18,120 --> 00:54:20,120
- เกิดอะไรขึ้น
- ขอเถอะ

584
00:54:20,880 --> 00:54:22,560
เราต้องเชื่อฟังกฎ

585
00:54:23,600 --> 00:54:25,360
และต้องแน่ใจว่ามีการบังคับใช้กฎ

586
00:54:25,880 --> 00:54:27,240
เสมอ

587
00:54:27,320 --> 00:54:29,280
โดยไม่มีข้อยกเว้น

588
00:54:29,360 --> 00:54:32,360
พวกนายรู้กฎสี่ตำแหน่งถัดไปใช่ไหม

589
00:54:32,880 --> 00:54:34,520
ต้องรู้อยู่แล้วสิ

590
00:54:34,600 --> 00:54:36,600
ถ้ารู้ก็บอกฉันมาที

591
00:54:36,680 --> 00:54:40,760
ทำไมนายถึงปล่อยให้พวกเธอ
มีส่วนร่วมในการกำราบ

592
00:54:43,280 --> 00:54:44,520
ว่าไงนะ

593
00:54:44,600 --> 00:54:48,680
ฉันบอกพวกเธอแล้วว่ามันไม่ถูก

594
00:54:49,440 --> 00:54:51,200
และก็ไม่ได้ทำอะไรเพื่อหยุดพวกเธอ

595
00:54:51,280 --> 00:54:55,120
ไม่นะ ฉันอยู่ประจำตำแหน่ง
เพื่อไม่ให้เสียระบบลูกโซ่สื่อสาร

596
00:54:55,200 --> 00:54:59,160
จริงสิ แม้แต่คนตาบอดก็ยังเห็น
ว่านายกล้าหาญแค่ไหนที่ทำแบบนั้น

597
00:55:02,960 --> 00:55:06,360
นึกออกแล้ว ยังไม่ใช่วันนี้ แต่เป็นพรุ่งนี้

598
00:55:06,440 --> 00:55:09,320
นายดื่มไวน์ได้ตามใจชอบเลย

599
00:55:11,880 --> 00:55:14,200
พร้อมกับมื้อสุดท้ายของนาย

600
00:55:14,720 --> 00:55:18,800
หลังจากนั้นนายจะถูกประหาร
โทษฐานละทิ้งหน้าที่สองครั้ง

601
00:55:18,880 --> 00:55:21,560
ละทิ้งหน้าที่สองครั้งเหรอ ฉันทำ…

602
00:55:21,640 --> 00:55:22,840
ใช่ ละทิ้งหน้าที่สองครั้ง

603
00:55:22,920 --> 00:55:24,800
หนึ่ง ไม่ลงข้างล่างเมื่อถึงตานาย

604
00:55:24,880 --> 00:55:27,840
สอง นายปล่อยให้พวกเธอทำ

605
00:55:29,880 --> 00:55:31,200
นายก็ปล่อยให้พวกเธอทำ

606
00:55:32,360 --> 00:55:33,960
เพราะงั้นนายจะเสียแขนหนึ่งข้าง

607
00:55:35,640 --> 00:55:39,120
แล้วเธอล่ะ ทำไมต้องเป็นฉัน ไม่ใช่เธอ

608
00:55:41,200 --> 00:55:43,320
นายไม่ได้บอกฉันเหรอว่านายหลอกเธอ

609
00:55:43,400 --> 00:55:45,360
เธอไม่รู้ว่ากำลังทำผิดกฎ

610
00:55:45,440 --> 00:55:48,000
มีคนสนับสนุนมากขึ้นดูเป็นเรื่องที่ดี

611
00:55:58,280 --> 00:55:59,960
ไม่ได้ให้ตีความกฎ

612
00:56:00,040 --> 00:56:00,880
ให้เชื่อฟังแค่นั้น

613
00:56:02,960 --> 00:56:06,320
ข้อยกเว้นของผู้เที่ยงธรรม
คือข้ออ้างของคนที่ไม่ซื่อสัตย์

614
00:56:09,160 --> 00:56:10,680
เธอทำความผิด

615
00:56:10,760 --> 00:56:12,160
เธอจะเสียแขนหนึ่งข้าง

616
00:56:13,520 --> 00:56:15,960
นายลงโทษคนที่ปกป้องกฎไม่ได้นะ

617
00:56:16,040 --> 00:56:17,640
ไม่ใช่ เธอเข้าใจผิดแล้ว

618
00:56:17,720 --> 00:56:19,680
คนที่ฝ่าฝืนกฎไม่ได้ปกป้องกฎ

619
00:56:20,920 --> 00:56:23,800
ยิ่งกว่านั้น คนที่ทำแบบนั้น

620
00:56:23,880 --> 00:56:27,600
สุดท้ายก็จะตีความกฎในแง่ที่
เอื้อประโยชน์ให้ตัวเอง

621
00:56:27,680 --> 00:56:28,640
ฟังฉันนะ

622
00:56:29,320 --> 00:56:33,520
มีคนตายมากมาย
หรือไม่ก็สูญเสียไปเยอะกว่าจะมาถึงวันนี้ได้

623
00:56:35,080 --> 00:56:36,240
ฉันเสียลูกตาไป

624
00:56:40,840 --> 00:56:43,600
เพื่อนเธอน่าจะรู้ความหมาย
ของการเสียบางอย่างไปเหมือนกัน

625
00:56:48,080 --> 00:56:51,520
แต่ดูเหมือนเธอจะยังไม่ได้บทเรียน

626
00:56:52,400 --> 00:56:53,960
นี่เป็นการทำผิดซ้ำสอง

627
00:56:57,840 --> 00:57:00,280
เธอสมควรได้รับชะตากรรมเดียวกับ
เพื่อนเก่าของเธอ

628
00:57:00,360 --> 00:57:02,320
- ไอ้สารเลว
- นี่ไม่ใช่การทำตามอำเภอใจ

629
00:57:02,400 --> 00:57:04,400
ไม่ใช่เลยสักนิด

630
00:57:04,480 --> 00:57:07,320
เราฆ่าเพื่อสร้างอนาคตที่จะไม่มีใครฆ่าใครอีก

631
00:57:07,400 --> 00:57:09,160
ข้างล่างมีพวกกบฏมากมาย

632
00:57:09,240 --> 00:57:12,360
และมีแต่ความกลัวเท่านั้นที่ปราบสัตว์ร้ายได้

633
00:57:12,440 --> 00:57:15,200
ความหวาดกลัวคือสาร

634
00:57:18,640 --> 00:57:20,880
ถ้าปล่อยให้เธอมีชีวิต เธอจะหนี

635
00:57:32,960 --> 00:57:33,960
พูดมาสิลูก

636
00:57:34,880 --> 00:57:36,400
พวกเธอมีแผน

637
00:57:37,400 --> 00:57:42,000
- เล่ามา
- ผมได้ยินพวกเธอคุยกันเรื่องสำคัญ

638
00:57:42,520 --> 00:57:44,360
แต่พวกเธอคิดว่าผมหลับอยู่

639
00:57:44,960 --> 00:57:46,040
ผมไม่ได้หลับ

640
00:57:46,120 --> 00:57:50,200
เพราะผมรู้ว่าการตื่นอยู่
เป็นวิธีที่จะช่วยให้รู้เรื่องต่างๆ ได้ดีที่สุด

641
00:57:50,280 --> 00:57:53,320
เธอคุยกับเธอเรื่องสถานที่

642
00:57:53,400 --> 00:57:56,360
ที่โลกนี้ถูกสร้างขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า

643
00:57:56,440 --> 00:57:58,600
และบอกเธอว่าถ้ากินหมา

644
00:57:58,680 --> 00:58:01,080
อาจทำให้ตื่นจากความฝันและหนีได้

645
00:58:01,680 --> 00:58:05,080
พวกเธออยากลักพาตัวผม แต่ผมไม่กินหมา

646
00:58:28,360 --> 00:58:29,440
ไม่ต้องกลัวนะลูก

647
00:58:31,080 --> 00:58:32,840
จะไม่มีใครต้องกินหมา

648
01:00:39,680 --> 01:00:41,560
(ชั้น 72)

649
01:00:48,840 --> 01:00:50,480
นี่เดือนแรกที่คุณอยู่ในหลุมใช่ไหม

650
01:01:02,160 --> 01:01:03,960
สวัสดียามเช้า เพื่อนบ้าน

651
01:01:04,040 --> 01:01:05,840
เริ่มเดือนใหม่ในหลุม

652
01:01:05,920 --> 01:01:10,000
ตรงนี้เรามีปลาทรายแดงกับไข่ปลาคาเวียร์
แต่จะไม่แลกกับอะไรทั้งนั้น

653
01:01:10,080 --> 01:01:12,240
มาดูกันว่าพวกขอทานมีอะไรบ้าง

654
01:01:12,320 --> 01:01:13,360
อย่าคุยกับคนข้างบน

655
01:01:13,440 --> 01:01:16,560
ชั้น 73 อาหารของฉันอยู่ไหน ฉันหิว

656
01:01:17,440 --> 01:01:18,880
ไอ้พวกสาวกงี่เง่า

657
01:01:19,520 --> 01:01:23,000
- นายเป็นใคร ระบุตัวตนมา
- นายล่ะเป็นใคร ระบุตัวตนมาสิ

658
01:01:23,600 --> 01:01:25,280
อย่าพูดกับคนข้างล่างเราด้วย

659
01:01:25,800 --> 01:01:27,960
ฉันพูดแล้วก็เหนื่อย

660
01:01:28,040 --> 01:01:29,480
ฉันเคยทำตามกฎอย่างเคร่งครัด

661
01:01:29,560 --> 01:01:33,920
และเมื่อเดือนก่อน
ที่ชั้น 203 ไม่เห็นมีใครมาช่วยฉันเลย

662
01:01:34,000 --> 01:01:35,520
คุณเลือกเอาของอะไรเข้ามา

663
01:01:43,720 --> 01:01:45,720
ฉันเอามาหั่นขนมปัง

664
01:01:45,800 --> 01:01:47,640
ที่บ้านฉันซื้อแบบหั่นเป็นแผ่นแล้ว

665
01:01:47,720 --> 01:01:49,800
แต่ที่นี่ฉันไม่รู้

666
01:01:52,560 --> 01:01:53,560
ขอใช้ได้ไหม

667
01:02:01,560 --> 01:02:02,880
มีสิ่งหนึ่งที่เราทำได้

668
01:02:05,240 --> 01:02:08,040
หนีในช่วงข้ามต่อ

669
01:02:08,120 --> 01:02:10,280
แต่เราจะไม่สลบได้ยังไง

670
01:02:10,360 --> 01:02:12,600
ฉันหามันทุกเดือน

671
01:02:14,640 --> 01:02:15,920
เราต้องลงไปเรื่อยๆ

672
01:02:16,400 --> 01:02:18,800
เราต้องหาภาพหมาจมน้ำ

673
01:02:33,920 --> 01:02:37,240
- นี่
- ดูหมอนั่นสิ ไอ้หมูเอ๊ย

674
01:02:37,320 --> 01:02:40,360
- หยุดนะ
- เราต้องเคารพกฎ

675
01:02:42,720 --> 01:02:45,560
อ้าว จะไปไหน

676
01:02:45,640 --> 01:02:49,080
นี่ ทำแบบนั้นไม่ได้นะ

677
01:02:49,160 --> 01:02:51,000
เดี๋ยวแม่ลงไปเฆี่ยนซะนี่

678
01:02:51,080 --> 01:02:54,600
- ห้ามเหยียบอาหาร ไอ้พวกหมู
- คุณควรไปกับฉัน

679
01:02:54,680 --> 01:02:56,080
ลงมาจากตรงนั้นนะ ให้ตายสิ

680
01:02:56,160 --> 01:02:57,840
หูหนวกรึไง แม่นี่หูหนวก

681
01:02:57,920 --> 01:03:00,960
ต้องหูหนวกแน่ๆ ไม่ฟังที่ฉันพูดสักคำ

682
01:03:01,040 --> 01:03:02,120
ออกไปจากตรงนั้น

683
01:03:02,720 --> 01:03:03,800
จะไปไหม

684
01:03:05,320 --> 01:03:06,320
ก็เห็นอยู่

685
01:03:18,280 --> 01:03:19,440
มาเลย

686
01:03:23,840 --> 01:03:25,840
คุณทำอะไรคนเดียวไม่สำเร็จหรอก

687
01:03:25,920 --> 01:03:29,480
ถ้าอยากต่อต้านพวกสาวก
ก็ต้องทำเหมือนพวกเขา

688
01:03:29,560 --> 01:03:30,640
รวมกลุ่ม

689
01:03:37,400 --> 01:03:39,720
- ลงมาจากตรงนั้นและทำตามกฎ
- ใจเย็นๆ

690
01:03:39,800 --> 01:03:41,400
ฉันจะปกป้องกฎด้วยชีวิต

691
01:03:41,480 --> 01:03:43,840
- แน่ใจนะว่าอยากทำแบบนั้น
- ฟังนะ

692
01:03:43,920 --> 01:03:46,280
ไม่ควรมีใครจำกัดเสรีภาพของเรา

693
01:03:46,360 --> 01:03:50,400
ไม่ว่าใครทั้งนั้น
เราโตพอที่จะตัดสินใจทำอะไรได้เอง

694
01:03:51,640 --> 01:03:53,720
แกะนี่โคตรอร่อย

695
01:03:53,800 --> 01:03:55,080
พวกกบฏกำลังลงมา

696
01:03:55,160 --> 01:03:56,960
คนพวกนี้คือพวกกบฏ

697
01:03:57,040 --> 01:03:59,960
คนพวกนี้คือพวกกบฏ ไอ้พวกกบฏ

698
01:04:01,240 --> 01:04:05,120
ถ้าอยากรอดพ้นจากการลงโทษและทรมาน ขึ้นมา

699
01:04:05,200 --> 01:04:07,480
ผู้ที่ถูกเจิมจะลงมาพรุ่งนี้

700
01:04:07,560 --> 01:04:13,200
เราพวกสาวกจะรวมตัวกัน
และลงไปกำจัดพวกแก ทีละคน

701
01:04:13,880 --> 01:04:15,720
ได้ยินไหม

702
01:04:15,800 --> 01:04:17,960
เราควรทำให้อีกคนหมดฤทธิ์

703
01:04:18,040 --> 01:04:19,880
พวกแกก็รู้นี่นะ

704
01:04:22,320 --> 01:04:25,240
- เราไม่ทำอะไรแบบนั้น
- ไอ้พวกกบฏห่าเหว

705
01:04:29,360 --> 01:04:34,000
เราเกิดมาเสรี
ส่วนพวกสาวกเหล่านี้เกลียดเสรีภาพ

706
01:04:34,080 --> 01:04:35,240
พวกเขาถึงได้เกลียดเรา

707
01:04:35,320 --> 01:04:38,920
เพราะเราเป็นอิสระ และเราจะเป็นอิสระเสมอ

708
01:04:39,000 --> 01:04:42,240
พวกเขาจะห้ามเรา
ไม่ให้ทำสิ่งที่เราต้องการไม่ได้

709
01:04:42,320 --> 01:04:45,880
ที่นี่เต็มไปด้วยอาหาร
ทำไมเราจะกินอะไรตามใจไม่ได้

710
01:04:45,960 --> 01:04:48,680
เราฝันถึงเสรีภาพมาตลอดชีวิต

711
01:04:48,760 --> 01:04:50,400
ขึ้นมาเลย เพื่อน ดูสิว่าเราทำอะไร

712
01:04:50,480 --> 01:04:55,000
เพราะเราอยู่ที่นี่มานาน
และเรามีสิทธิ์มากกว่าพวกเขา

713
01:04:55,080 --> 01:04:56,360
เพื่อเสรีภาพ

714
01:04:56,440 --> 01:05:01,240
กินให้เรียบ

715
01:05:01,320 --> 01:05:02,840
มาเร็ว ขึ้นมา

716
01:05:02,920 --> 01:05:04,640
- เสรีภาพอยู่ข้างบน
- ขึ้นมาเถอะน่า

717
01:05:04,720 --> 01:05:06,600
ไม่มีใครบังคับฉันให้ขึ้นไปได้หรอก

718
01:05:06,680 --> 01:05:09,520
พวกเขาอยากให้เราเก็บกด อดกลั้น

719
01:05:09,600 --> 01:05:11,680
ได้เวลาแล้ว

720
01:05:11,760 --> 01:05:15,040
เพื่อเสรีภาพ

721
01:05:15,120 --> 01:05:17,240
เพื่อเสรีภาพ

722
01:05:25,480 --> 01:05:27,800
พอแค่นี้ เราจะอยู่ตรงนี้

723
01:05:27,880 --> 01:05:29,280
มีพวกเรามากพอแล้ว

724
01:05:29,880 --> 01:05:32,960
ชายหญิงผู้มีเสรี เราจะอยู่ตรงนี้

725
01:05:46,960 --> 01:05:49,120
เขาวาดมันบนผนังบ้านของเขา

726
01:05:49,200 --> 01:05:52,320
แล้วพวกเขาก็ย้ายมันมาลงบนผืนผ้าใบนี้

727
01:05:54,520 --> 01:05:56,360
เหลือเชื่อเลยไหมล่ะ

728
01:05:57,200 --> 01:05:58,720
ต้นฉบับเลยนะ

729
01:06:04,680 --> 01:06:07,360
ฉันดีใจจังที่ในที่สุดเราก็ได้ทำอะไรสักอย่าง

730
01:06:07,440 --> 01:06:10,640
กับพวกนิกายชั่วช้าและกฎของพวกเขา

731
01:06:10,720 --> 01:06:13,880
แต่ก่อนอื่น เราต้องจัดระเบียบ

732
01:06:13,960 --> 01:06:16,880
เพื่อนหญิงชายทั้งหลาย

733
01:06:16,960 --> 01:06:19,400
ขอต้อนรับสู่บ้านหลังน้อยของฉัน

734
01:06:19,480 --> 01:06:21,200
ซากส้วมน้อยๆ ละไม่ว่า

735
01:06:22,640 --> 01:06:25,120
- เธอเป็นสหายเรานะ
- ฉันคิดว่าบริเวณนี้…

736
01:06:25,200 --> 01:06:26,880
หุบปากเลย ยัยเพี้ยน

737
01:06:27,400 --> 01:06:28,560
มารยาทงามเหลือเกิน

738
01:06:29,080 --> 01:06:31,760
จะมีมารยาทไปไหน

739
01:06:35,720 --> 01:06:38,240
อาหารกับไวน์ชั้นเลิศ

740
01:06:38,320 --> 01:06:44,320
วันนี้เราทั้งหลายจะอิ่มหนำสำราญ

741
01:06:44,400 --> 01:06:50,720
อาหารของเราทุกจานคือสุดยอด

742
01:06:50,800 --> 01:06:54,600
ปรุงรสอย่างดี

743
01:06:54,680 --> 01:06:59,960
ตามด้วยของหวานรสละมุน

744
01:07:00,040 --> 01:07:01,600
และกาแฟดีๆ

745
01:07:01,680 --> 01:07:04,000
กาแฟดีๆ

746
01:07:05,640 --> 01:07:12,360
ของหวานรสละมุน กาแฟดีๆ

747
01:07:13,040 --> 01:07:16,440
และร่วมรักกัน

748
01:07:32,040 --> 01:07:34,480
อะไรวะ เฮ้ย ตื่น

749
01:07:34,560 --> 01:07:36,280
ตื่น ให้ตายสิวะ

750
01:07:37,920 --> 01:07:40,280
พวกมันลงมาแล้ว

751
01:07:40,360 --> 01:07:42,760
- พวกเราเตรียมพร้อม
- ไอ้พวกสารเลว

752
01:08:38,800 --> 01:08:39,800
เตรียมพร้อมไว้

753
01:08:53,160 --> 01:08:55,160
- อะไรวะ
- วันที่สามแล้ว

754
01:08:55,240 --> 01:08:56,480
ดูไอ้เลวนั่นสิ

755
01:08:56,560 --> 01:08:58,840
พวกแกจะไม่ได้กินอะไรไปจนตลอดเดือน

756
01:08:58,920 --> 01:09:01,440
แท่นจะลงมาทุกวัน

757
01:09:01,520 --> 01:09:03,480
แต่จะว่างเปล่า ไม่มีอาหาร

758
01:09:04,160 --> 01:09:07,120
และเมื่อพวกแกหิวและหมดแรง

759
01:09:07,200 --> 01:09:10,640
พวกเราจะลงไปจัดการพวกแกให้หมด

760
01:09:10,720 --> 01:09:13,240
- ไอ้สารเลว
- ลงมาสู้กันสิวะ

761
01:09:13,320 --> 01:09:16,560
แกจะลงโทษคนข้างล่างพวกนั้นให้ตายด้วยรึไง

762
01:09:16,640 --> 01:09:20,280
ไม่เอาน่า ข้างล่างนั่นมี
พวกสารเลวอย่างแกอยู่เยอะแยะ

763
01:09:20,360 --> 01:09:23,600
แกจะทำยังไง จะลงโทษพวกเขาไปจนตายรึไง

764
01:09:23,680 --> 01:09:25,520
ใช่ น่าเสียดายที่ต้องแลก

765
01:09:25,600 --> 01:09:27,760
แต่ก็ควรค่า เพื่อรักษากฎ

766
01:09:27,840 --> 01:09:28,880
ฟังฉันนะ

767
01:09:30,760 --> 01:09:31,760
ถ้าพวกแกยอมแพ้

768
01:09:31,840 --> 01:09:35,880
ฉันจะลงโทษแค่พวกหัวโจกของการจลาจลบ้าๆ นี่

769
01:09:36,680 --> 01:09:39,120
ฟังนะ สหาย

770
01:09:39,200 --> 01:09:42,800
สหาย จงฟัง เขาเสนอทางออกให้เราแล้ว

771
01:09:42,880 --> 01:09:45,360
- มีเหตุผลด้วย
- ไปไกลๆ เลย ตาเฒ่า

772
01:09:45,440 --> 01:09:47,560
- ไอ้สารเลว
- เชี่ยเอ๊ย

773
01:09:55,160 --> 01:09:58,840
ไอ้บอดนั่นมันขู่
เขาไม่ลงโทษคนของตัวเองจนตายหรอก

774
01:09:58,920 --> 01:10:00,240
ถ้านายคิดผิดล่ะ

775
01:10:00,320 --> 01:10:01,200
ฮ้า

776
01:10:01,280 --> 01:10:03,280
แล้วทีนี้เราจะกินอะไร

777
01:10:05,160 --> 01:10:06,280
เราควรทำยังไง

778
01:10:11,640 --> 01:10:13,360
แล้วถ้าเราลงไปข้างล่าง

779
01:10:14,800 --> 01:10:16,760
และกินคนของเขาซะเลยล่ะ

780
01:10:22,560 --> 01:10:24,560
ได้ยินไหม ไอ้บอด

781
01:10:24,640 --> 01:10:27,280
เราจะลงไปกินคนของแก

782
01:10:29,720 --> 01:10:32,320
หลังจากทำงานหนักมาหลายปี

783
01:10:32,400 --> 01:10:34,200
ในที่สุดคืนสำคัญของฉันก็มาถึง

784
01:10:35,120 --> 01:10:36,520
นิทรรศการครั้งที่สี่ของฉัน

785
01:10:37,720 --> 01:10:40,280
จัดร่วมกับศิลปินชั้นยอดทั้งนั้น

786
01:10:40,880 --> 01:10:45,520
ฉันจัดแสดงซีรีส์ประติมากรรม
ที่แสดงให้เห็นความโหดร้ายของสัตว์

787
01:10:47,840 --> 01:10:49,040
แฟนฉันไปดู

788
01:10:49,120 --> 01:10:51,640
เขาพาลูกชายไป ในที่สุดฉันก็ได้เจอลูกชายเขา

789
01:10:51,720 --> 01:10:53,040
แล้ว…

790
01:10:55,080 --> 01:10:57,080
เด็กไม่เคยนั่งนิ่งๆ อยู่แล้ว

791
01:11:01,840 --> 01:11:03,240
เขาไม่อยู่นิ่งเลย

792
01:11:06,320 --> 01:11:11,120
หนึ่งในผลงานของฉันคือหมาดุ

793
01:11:12,520 --> 01:11:14,000
โหดเหี้ยม

794
01:11:14,680 --> 01:11:15,880
ร้ายกาจ

795
01:11:16,800 --> 01:11:20,920
กรงเล็บของมันคือใบมีดคมกริบ
หันไปทางผู้เข้าชม

796
01:11:23,800 --> 01:11:26,040
คุณไม่ควรทำแบบนี้

797
01:11:26,120 --> 01:11:29,600
ถ้าไม่กิน คุณจะตายนะ

798
01:11:31,480 --> 01:11:33,320
พวกเขาบอกฉันว่ามันอันตราย

799
01:11:34,920 --> 01:11:39,040
แต่สำหรับฉัน ถ้ามันดูเสี่ยง ดูกล้า

800
01:11:39,760 --> 01:11:42,120
มันยิ่งวิเศษ

801
01:11:42,200 --> 01:11:44,960
ฉันไม่ยอมให้ล้อมกั้นเขตปลอดภัยในพื้นที่

802
01:11:49,200 --> 01:11:51,040
เด็กนั่นวิ่งไม่หยุด

803
01:11:52,160 --> 01:11:53,640
แล้วเขาก็สะดุดล้ม

804
01:11:54,680 --> 01:11:56,480
หนึ่งในกรงเล็บ

805
01:11:58,320 --> 01:12:00,040
ที่เป็นใบมีด

806
01:12:04,360 --> 01:12:06,040
ปักเข้าไปในลูกตาเขา

807
01:12:12,200 --> 01:12:14,280
ฉันอยากคิดว่าเขาไม่ได้ทรมาน

808
01:12:16,600 --> 01:12:18,320
ว่าเขาตายทันที

809
01:12:30,680 --> 01:12:32,800
ทนายทำงานได้ดีมาก

810
01:12:36,560 --> 01:12:39,080
ผู้พิพากษาตัดสินว่าเป็นอุบัติเหตุ

811
01:12:41,360 --> 01:12:42,880
ประกันจ่ายทั้งหมด

812
01:12:45,720 --> 01:12:50,320
ฉันกลายเป็นหนึ่งในศิลปิน
ที่ทรงคุณค่าที่สุดของคนรุ่นฉัน

813
01:12:52,200 --> 01:12:55,480
ผลงานทุกชิ้นจากซีรีส์ความโหดร้ายของสัตว์

814
01:12:55,560 --> 01:12:57,680
ขายได้หลายล้าน

815
01:12:59,480 --> 01:13:01,280
โดยเฉพาะหมา

816
01:13:03,320 --> 01:13:04,480
พวกกบฏ

817
01:13:05,240 --> 01:13:07,000
ไปลากพวกมันลงมา

818
01:13:07,080 --> 01:13:08,320
ข้อเท้าพวกมัน

819
01:13:08,400 --> 01:13:11,680
เริ่มการปฏิวัติได้

820
01:13:12,400 --> 01:13:15,200
- เราต้องเตรียมตัว
- เตรียมตัวให้พร้อม

821
01:13:30,360 --> 01:13:32,320
พวกกบฏ ลุย

822
01:15:24,520 --> 01:15:25,520
ภาพวาด

823
01:15:28,920 --> 01:15:31,120
ทำไมมันถึงสำคัญนัก

824
01:16:51,640 --> 01:16:52,680
เธอ

825
01:16:54,120 --> 01:16:56,760
จบเรื่องที่เธอเริ่มไว้ซะสิ เร็วเข้า

826
01:16:56,840 --> 01:16:59,040
แกไร้ทางสู้

827
01:16:59,640 --> 01:17:01,640
และฉันก็มีมีด

828
01:17:07,320 --> 01:17:09,600
แต่ฉันมีวิธีที่ดีกว่านั้น

829
01:17:09,680 --> 01:17:12,000
ฉันอาจรักษาแผลให้แก

830
01:17:12,080 --> 01:17:16,360
และเฉือนเนื้อของแก
ป้อนให้แกกินตลอดเดือนที่เหลือก็ได้

831
01:17:16,440 --> 01:17:20,440
ฉันจะเฉือนอย่างระมัดระวังไม่ให้แกตาย

832
01:17:21,280 --> 01:17:24,120
แกจะได้รับเกียรติสมกันกับพระอาจารย์ของแก

833
01:17:31,520 --> 01:17:32,760
แต่ฉันจะไม่ทำอย่างนั้น

834
01:17:32,840 --> 01:17:37,320
ฉันจะไม่ใช้จินตนาการของฉันทรมานใคร

835
01:17:37,960 --> 01:17:39,320
ไม่จำเป็นหรอก

836
01:17:41,320 --> 01:17:43,480
เธอตัดสินโทษประหารเราทุกคนไปแล้ว

837
01:17:48,640 --> 01:17:50,280
พวกเขาบอกว่าหมามันอันตราย

838
01:17:52,240 --> 01:17:53,640
แต่ฉันก็ยังทำต่อโดยไม่สน

839
01:17:55,480 --> 01:17:57,280
ถ้าฉันย้อนเวลากลับไปได้

840
01:17:57,800 --> 01:17:59,440
และช่วยเขา…

841
01:17:59,520 --> 01:18:01,000
แต่คุณทำไม่ได้

842
01:18:02,960 --> 01:18:04,600
คุณหวังอะไรจากในหลุม

843
01:18:05,640 --> 01:18:06,640
เวลา

844
01:18:10,240 --> 01:18:12,600
ฉันต้องการเวลาในการให้อภัยตัวเอง

845
01:18:22,440 --> 01:18:24,200
ฉันต้องหนี

846
01:18:26,600 --> 01:18:28,360
เพื่อลืมสิ่งที่ฉันทำไป

847
01:18:53,360 --> 01:18:54,400
ฉันไปก่อนนะ

848
01:18:55,600 --> 01:18:57,360
อยากไปกับฉันไหม

849
01:18:57,880 --> 01:18:58,880
ไม่

850
01:19:00,040 --> 01:19:02,960
นี่เป็นเดือนที่ดีที่สุดในชีวิตฉัน

851
01:19:10,360 --> 01:19:12,720
เราเป็นนักโทษของตัวเอง

852
01:19:13,240 --> 01:19:14,440
และเมื่อเป็นอย่างนั้น

853
01:19:16,040 --> 01:19:17,400
เราก็ไม่มีทางหนี

854
01:19:38,880 --> 01:19:40,440
พอเราเริ่มได้กลิ่นแก๊ส

855
01:19:42,160 --> 01:19:43,320
จังหวะนั้นแหละ

856
01:19:43,400 --> 01:19:45,680
แต่เราจะไม่สลบได้ยังไง

857
01:19:45,760 --> 01:19:48,640
ถ้ามันได้ผล พวกเขาจะคิดว่าเราตายแล้ว

858
01:19:48,720 --> 01:19:50,280
แต่เราจะตื่น

859
01:19:50,360 --> 01:19:52,960
เราจะปล่อยให้พวกเขาพาเราออกไป

860
01:19:53,040 --> 01:19:55,800
พร้อมกับศพ จากนั้น…

861
01:20:03,400 --> 01:20:04,640
เราต้องไปคิดเอาตรงนั้น

862
01:20:09,600 --> 01:20:11,040
ถ้าเกิดไม่ได้ผลล่ะ

863
01:20:11,720 --> 01:20:12,720
เราตาย

864
01:23:05,120 --> 01:23:07,840
(ชั้น 331)

865
01:23:14,120 --> 01:23:17,280
(ชั้น 332)

866
01:23:58,720 --> 01:24:02,160
(ชั้น 333)

867
01:25:11,280 --> 01:25:12,560
ฉันต้องหนี

868
01:25:17,600 --> 01:25:19,160
ถ้าฉันย้อนเวลากลับไปได้

869
01:25:22,120 --> 01:25:23,840
ฉันต้องหนี

870
01:25:26,080 --> 01:25:28,960
ถ้าฉันย้อนเวลากลับไปได้ เพื่อช่วยเขา

871
01:25:31,560 --> 01:25:33,080
ฉันต้องหนี

872
01:25:37,040 --> 01:25:38,040
ช่วยเขา

873
01:29:19,240 --> 01:29:21,480
มีแต่พวกเขาเท่านั้นที่ขึ้นไปได้

874
01:29:22,880 --> 01:29:24,760
ฉันจะไม่ทิ้งเขา

875
01:29:28,560 --> 01:29:30,840
การเดินทางของเธอจบลงแล้ว

876
01:29:31,360 --> 01:29:32,680
แต่เขา

877
01:29:33,640 --> 01:29:35,320
จะมีโอกาสอีกครั้ง

878
01:31:45,040 --> 01:31:48,600
"เราจะออกไปด้วยกัน เดินทางไปด้วยกัน

879
01:31:49,200 --> 01:31:53,800
เราทั้งสองคนจะได้มีทั้งโชค
และมีชะตาเดียวกัน"

880
01:31:54,880 --> 01:31:58,200
การเดินทางของนายจบลงแล้ว เจ้าหอยทาก

881
01:32:14,360 --> 01:32:15,760
เธอคือสารของเรา

882
01:32:16,280 --> 01:32:17,840
เธอคือสารของเรา

883
01:32:35,160 --> 01:32:36,160
คุณ

884
01:32:39,080 --> 01:32:40,440
คุณมาทำอะไรที่นี่

885
01:38:37,400 --> 01:38:42,400
(คำบรรยายโดย นิติพร โจโดวิน)