Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
(สร้างจากเรื่องจริง และคําบอกเล่าของพยานที่ยังมีชีวิต...)
("พวกเราอยากให้พวกคุณรู้ไว้ว่า)
(เราต้องการและมีสิทธิ์ที่จะเป็นส่วนหนึ่ง ของประชาธิปไตยอเมริกัน)
(ไม่ได้อยากถูกกีดกันออกไป...")
(- แมรี่ แม็คคลาวด์ บีธูน)
(ซานปิเอโตร อิตาลี ธันวาคม ปี 1943)
เอาล่ะ ไปได้
เร็วเข้า ไปๆ
เขาตายแล้ว ทิ้งเขาไว้ที่นี่แหละ เร็วเข้า รีบไปเร็ว
(6888: กองพันหญิงแกร่ง)
(ค่ายทหาร)
ถึงบิลลี่ ฉันเป็นห่วงคุณเหลือเกิน
ฉันคิดถึงคุณมาก ทําไมไม่ตอบจดหมายฉันเลย
ไม่รู้ว่าจดหมายฉบับนี้จะส่งไปถึงคุณรึเปล่า
ฉันภาวนาให้คุณกลับมาอย่างปลอดภัย
คิดถึงมากนะ ทําไมยังไม่ตอบจดหมายสักที
ถึงวิลเลียม รีบกลับมานะ ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
ผมจากบ้านมาอยู่ต่างประเทศกว่าปีแล้ว เพราะสงครามนี้
ถึงพ่อ ผมคิดถึงพ่อมากเลย
ไมเคิลที่รัก ฉันภาวนาให้คุณกลับมาอย่างปลอดภัย
คิดถึง คิดถึงทุกวัน
คิดถึงเหลือเกิน
ผ่านมาเนิ่นนานแล้ว...
เราอยู่ห่างจากแม่น้ําไม่ไกล...
เมื่อเร็วๆ นี้ฉันส่งไปสองหรือสามฉบับแล้ว...
แต่พักหลังมานี้ไม่มีมานานมาก...
ฉันเป็นห่วงคุณ ทําไมไม่ส่งจดหมายมาหากันบ้าง
(บลูมฟีลด์ รัฐเพนซิลเวเนีย ปี 1942)
เอบรัม เดวิด หยุดทําตัวให้ชาวบ้านมอง
ด้วยการไปไหนมาไหนกับคนแบบ...
แมรี่ แคทริน อย่าพูดแบบนั้นนะ
มันไม่เหมาะสม และขอบอกตรงๆ...
หลีกทางให้เธอ
ไม่หลีก
โอเค ก็ได้
ลีน่า เยอรมันยูโบท สิบสองนาฬิกา ต่ํา เวกเตอร์หกเก้าเก้าตะวันตก
บ้าจริง
ไปเลย
ระวัง
ไม่ต้องกังวล คุณลีน่า เดอร์รีคอตต์ บนเครื่องบินของผม ไม่มีอะไรทําร้ายคุณได้
ดึงคันบังคับขึ้น เครื่องบินเยอรมัน สามนาฬิกา
- เชิญครับ - ขอบคุณค่ะ
เอบรัม เดวิด คุณจะทําให้ฉันเดือดร้อนนะ
- ขอโทษที แต่... - แม่ฉันมองอยู่แน่ๆ
ขอโทษที แต่เราอยู่ในภารกิจรบ
- ต้องหนีจากศัตรู - แมรี่ แคทรินไม่ใช่ฮิตเลอร์ซะหน่อย
แน่ใจเหรอ
ไม่ตลกนะ
คุณก็ได้ยินที่เอ็ดเวิร์ด อาร์. เมอร์โรว์พูด
เขาบอกว่าฮิตเลอร์เป็นปีศาจร้าย
เพราะอย่างนั้นผมถึงจะไปรบไง
อย่าทําหน้าหม่นหมองแบบนั้นสิ
ฉันต้องคิดถึงคุณแน่เลย
- ไม่อยากเชื่อว่าคุณจะเข้ากองทัพ - อย่าห่วงเลย
เชฟโรเลตเก่าๆ ผมยังขับเก่งขนาดนี้
คิดซะว่าซ้อมไว้ขับเครื่องบิน
เอบรัม ฉันไม่เล่นนะ
- ฉันรู้ว่าคุณรู้... - เพราะคุณห่วงความปลอดภัยของผมเหรอ
หรือเพราะเราจะไม่ได้ทําให้ แมรี่ แคทรินกับบริวาร
อิจฉาริษยาทุกวันเหมือนเคย
แต่ คืออย่างนี้นะ...
ก็จริง
เข้าบ้านได้แล้ว ลีน่า
ค่ะ แม่
- คุณเดอร์รีคอตต์ ขอให้เป็นวันที่ดีนะครับ - เช่นกัน เอบรัม
ไม่ต้องห่วงนะ คุณลีน่า ผมจะเขียนจดหมายถึงคุณทุกครั้งที่มีโอกาส
หนุ่มคนนั้นมาส่งอีกแล้วนะ
คงสนิทกันมากเลยสิ
มีอะไรจะบอกพวกป้ารึเปล่า
- ป้าคะ เราเป็นแค่เพื่อนกันค่ะ - ก็หวังว่าจะเป็นแค่นั้นนะ
เอ็มม่า ลีน่าอายุย่าง 18 แล้วนะ
เดี๋ยวก็จะไปเรียนมหาวิทยาลัย
ต้องเจอหนุ่มๆ อีกเยอะที่นั่น
อย่าด่วนตัดสินใจแบบแม่ของหลานแล้วกัน
ไปอาบน้ําเถอะ คืนนี้ลูกต้องไปช่วยพวกแม่
ค่ะ แม่
ลีน่า
หลานวางตัวเหมาะที่สุดแล้ว
แม่เขาอยากให้ป้าทําอาหารโคเชอร์ แถมยังจะอยากให้เสิร์ฟอีก
แต่หลานต้องดีใจแน่ๆ เพราะว่างานนี้คุณเดวิดเขาจ้างป้า
ให้ไปจัดปาร์ตี้ให้แฟนหลานนั่นแหละ
เขาไม่ใช่แฟนหนูค่ะ
แล้วยิ้มทําไมล่ะ
เมื่อไหร่เธอจะเลิกพูดแบบนั้นกับลีน่าสักที
เด็กหนุ่มคนนั้นเป็นยิว เรื่องระหว่างพวกเขาเป็นไปไม่ได้ เธอก็รู้
โธ่ เอ็มม่า ลีน่าก็แค่สนุกๆ
งั้นก็สนุกกับเด็กหนุ่มผิวสีสิ
แถมเธอยังพูดเรื่องเรียนต่ออีก
เธอก็รู้ว่าเราไม่มีเงินส่งแกเรียน
งั้นเราก็หาเงินมาส่งแกเรียนมหาวิทยาลัยให้ได้สิ
ฉันก็อยากเห็นเธอทําได้แบบนั้น ซูซี่
รับไบไวส์ได้เข้าพบ ประธานาธิบดีโรเซอเวลต์แล้ว
เราต้องทําอะไรสักอย่าง เพื่อช่วยภารกิจกู้ภัยครั้งนี้
ฮิตเลอร์ฆ่าชาวยิวไปสองล้านคนแล้ว
และได้ยินว่าในจํานวนนั้นมีเด็กกับผู้หญิงด้วย
เราจะนั่งอยู่เฉยๆ ไม่ได้
เราพยายามกดดันเจ้าหน้าที่ทุกคน ให้เริ่มดําเนินการช่วยเหลือด้านมนุษยธรรม
นี่เป็นความสยองขวัญที่เราจินตนาการไม่ถึงเลย
เมื่อก่อนเป็นค่ายกักกัน แต่ตอนนี้กลายเป็นค่ายสังหารไปแล้ว
เอบรัมลูกชายคุณเป็นเด็กที่กล้าหาญมาก
ขออนุญาตค่ะ
ไม่เป็นไร ลีน่า
เขากล้าหาญจริง
ความต้องการของเขาคือเป็นริตชี่บอย แต่เขาไม่คล่องภาษาเยอรมัน
รู้จักอยู่ในจุดที่เธอควรอยู่สักที
ฉันอยู่ได้ไม่นานนะ งานเลี้ยงวันนี้จัดเพื่อคุณ คุณควรอยู่ในงานสิ
งานเลี้ยงอําลาบ้าบอ
ใครๆ ก็เอาแต่พูดถึงความเลวร้ายของสงคราม
ก็มัน... เลวร้ายจริงๆ
แต่ตอนนี้ผมอยากอยู่ตรงนี้กับคุณมากกว่า
ผมจะคิดถึงคุณนะ ลีน่า
ฉันก็จะคิดถึงคุณเหมือนกัน
แต่...
แต่ฉันต้องไปแล้ว
ถ้าแม่รู้ว่าฉันมาอยู่ตรงนี้ แม่ฆ่าฉันแน่
เหรอ แต่อย่างน้อยคุณก็ไม่ฆ่าแมรี่ แคทริน
เธอนิสัยแย่มากที่ปฏิบัติกับคุณแบบนั้น
เพราะสีผิวของคุณ
นั่นไม่ใช่เหตุผลเดียวหรอก
เธอชอบคุณ
เธอคิดว่าเราคบกัน ถึงจะไม่ใช่อย่างนั้นก็เถอะ
เราเป็นแค่...
เพื่อนกัน
คุณบอกคนอื่นแบบนั้นบ่อยๆ
จนเราเองก็เริ่มจะเชื่อแบบนั้นแล้วมั้ง
จูบผมทีสิ
ไม่จูบ นี่คุณพูดอะไร...
คุณทําให้ผมรักคุณ
ผมไม่ได้ต้องการ...
เสียงร้องแย่มาก
คุณทําให้ผมต้องการคุณ และคุณเองก็รู้มาโดยตลอด
พอได้แล้ว
หยุดร้องนะ
จริงๆ เลย
จูบก่อนสิ
ลีน่า เดอร์รีคอตต์
ผมรักคุณ
และผมรู้ว่าคุณก็รู้สึกเหมือนกัน
ผมจะไปสู้ในสงครามนี้และ...
ผมอยากให้คุณสวมแหวนวงนี้ไว้ เป็นคํามั่นว่าจะรอผมกลับมา
เราจะได้เริ่มยอมรับ ในสิ่งที่เราทั้งคู่ต่างก็ปฏิเสธมานานสักที
คุณก็รู้ว่ามันไม่เหมาะสม ในสายตาของใครหลายคน
สายตาคู่เดียวที่สําคัญคือของเรา
ลีน่า
ตอนนี้ต้องทํางานไม่ใช่รึไง
ค่ะ แม่
ถาดด้วย
ค่ะ แม่
ไงครับ คุณเดอร์รีคอตต์
ถ้าอยากคบกับลูกสาวฉันล่ะก็...
มาที่บ้านฉันอย่างสุภาพบุรุษ
และขออนุญาตฉันกับพ่อของลีน่า
เข้าใจไหม
ครับผม
ตอนที่ผมกลับมาจากสงคราม
นั่นจะเป็นภารกิจแรกของผมเลย
(ไปรษณีย์สหรัฐฯ)
- มีจดหมายจากลูกฉันไหมคะ - ไม่มีครับ
ไปได้แหวนมาจากไหนน่ะ
ตู้แคร็กเกอร์แจ็คค่ะ
- สาวน้อย - ขอโทษค่ะ แม่
หนุ่มนั่นเพิ่งไปได้ไม่ทันไรแท้ๆ
ขนาดสามีเธอไปนานกว่านี้ ยังไม่มีข่าวคราวเลยว่าตอนนี้อยู่ไหน
ระวังคําพูดด้วย
ไม่มีจดหมายมาถึงล่ะสิท่า
เดี๋ยวนี้ตู้แคร็กเกอร์แจ็คมีแหวนแล้วเหรอ
ผู้หญิงนับพันจากเหล่าทหารหญิง ที่ได้รับการฝึกฝนและฝึกวินัยตามแบบของกองทัพ
ตอนนี้กําลังปฏิบัติหน้าที่ ทั้งในประเทศและต่างประเทศ
แต่เรายังต้องการคนอีกหลายพัน ผู้หญิงจากทุกสายอาชีพ
ทั้งพนักงานขาย คนงานในโรงงาน บรรณารักษ์
แม่บ้าน นักแสดง...
- เก็บไว้ก่อนแล้วตั้งใจหน่อย ลีน่า - ค่ะ ครู
จากทุกลัทธิความเชื่อ เพื่อก้าวต่อไปในชีวิตใหม่
พร้อมที่จะรับใช้กองทัพ
ทํางานที่กองทัพมองว่าเหมาะกับพวกเธอที่สุด
บางคนได้เข้ารับการฝึกเป็นนายทหาร...
ขอโทษนะคะ
โทษทีจ้ะ
แม่คะ
นั่นรถคุณเดวิดใช่ไหม
มานั่งก่อนสิ
คุณเดวิดเอานี่มาให้ลูก
- แม่คะ - แม่เข้าใจ ลูกรัก แม่เข้าใจ
ลีน่าไม่พูดไม่จามาหลายอาทิตย์แล้วนะ
ใช่ ฉันรู้
ปิดตัวเองไปเลย
เด็กหนุ่มน่าสงสาร
เขากับลีน่ารู้จักกันมาตั้งแต่เล็กแท้ๆ
เหมือนตอนนั้นเพิ่งไปถึงที่นั่นด้วย
หวังว่าไลโอเนลจะกลับมา พร้อมค่าเล่าเรียนของลีน่า
อย่างน้อยลีน่าก็จะได้เรียน
- เขาเคยกลับมาพร้อมเงินด้วยเหรอ - อย่าเริ่มนะ
นึกว่าหลับไปแล้วซะอีก
คงหลับไม่ลงสิท่า
แม่คะ หนูตัดสินใจแล้ว
จ้ะ
หลังจากที่หนูเรียนจบ...
หนูจะสมัครเข้ากองทัพ
หนูอยากไปสู้กับฮิตเลอร์
มองแม่สิ ลูกรัก
แม่รู้ว่าลูกเจ็บปวดเรื่องเอบรัม เราทุกคนก็เจ็บเหมือนกัน
แต่นั่นไม่ใช่เหตุผลที่ลูกต้องไปสมัครกองทัพนะ
และเท่าที่ได้ยินมา
ผู้หญิงผิวสีในกองทัพไม่ได้ทําอะไร
นอกจากทําอาหาร กับทําความสะอาดให้พวกคนขาว
ถ้าจะทําแค่นั้น ทําอยู่ที่นี่ก็ได้
หลานจะได้ไปเรียนมหาวิทยาลัยไง
เอาเงินจากไหนคะ
หนูจะสมัครเข้ากองทัพ
ทันทีที่เรียนจบ
หนูจะทําแบบนั้น
- หนูไม่มีเวลาแล้ว แม่ - ลูกมีเวลาเหลือเฟือ
หยุดโวยวายใส่ลูกได้แล้ว เธอนี่โวยวายตลอด
- หนูว่าขบวนนี้แหละค่ะ - นั่นใช่...
นี่จ้ะ เอาไปด้วย แล้วอย่าลืมกินนะ เข้าใจไหม
ซูซี่ ลีน่าก็บอกแล้วว่าเอากระเป๋าไปได้ใบเดียว
แล้วเธอก็เอาอาหารใส่ในใบนั้นแล้วด้วย
เสื้อผ้าของลีน่าได้เหม็นกลิ่นหมูกับถั่วกันพอดี
"เบ็ตตี้-แอนน์ มอร์ริส"
"ซูซาน โจนส์"
"ลีน่า เดอร์รีคอตต์"
- ค่ะ เขาเรียกแล้ว - ขึ้นรถไฟได้แล้ว
- เราจะคิดถึงหลานนะ - หนูก็จะคิดถึงป้าเหมือนกัน
แม่กับป้ารักหลานนะ
- รักป้าเหมือนกันค่ะ - แม่รักหนูนะลูก
- หนูจะส่งจดหมายมา สัญญา - โอเคจ้ะ
- บายค่ะ - บาย
- บายจ้ะ
หวังว่าแกจะปลอดภัยนะ
แกปลอดภัยแน่นอน
ขึ้นรถไฟได้แล้ว
เอ็มม่า ร้องไห้เหรอ
พวกเขาไม่ให้ผู้หญิงผิวสีไปเฉียดยุโรปหรอก เฉียดฮิตเลอร์ยิ่งแล้วใหญ่
เพราะงั้นเช็ดน้ําตาซะแล้วกลับบ้านกัน แกไปแค่จอร์เจียนี่เองน่า
พวกคุณทุกคนตามผมมา
ไม่ใช่พวกคุณ
พวกคุณทางนั้นน่ะ มาเร็ว
จะมาไหม
ก็คิดว่าคุณน่าจะเรียกแค่ผู้หญิงผิวขาว
ฉันผิวสี
สงสัยเราข้ามเส้นเมสัน-ดิกสันมาแล้วแน่ๆ
ขอต้อนรับสู่แดนใต้นะ สาวๆ
การแบ่งแยกมันอยู่ในสายเลือดคนขาวอยู่แล้วล่ะ
ไม่เห็นเธอพูดอะไรเลยตั้งแต่ขึ้นรถไฟมา
ชื่ออะไรเหรอ
ลีน่า เดอร์รีคอตต์ มาจากฟิลาเดลเฟียจ้ะ
ฉันจอห์นนี่ เม เบอร์ตัน เธอล่ะ
เบอร์นีซ เบเกอร์ มาจากนิวยอร์กจ้ะ
แล้วเธอล่ะ แม่สาวครึ่งขาว
เขาไม่ได้ครึ่งขาวนะ
แม่เขาเป็นเม็กซิกัน พ่อเขาผิวสี
พ่อเขาเป็นลุงฉันเอง เธอนี่เสียมารยาทจริงๆ
ฉันไม่ได้เจตนาร้ายนะยะ
แต่ฉันว่าฟังดูเป็นอย่างนั้นนะ
ฉันชื่อโดโลเรส วอชิงตัน
- นี่ญาติฉัน เอเลน ไวต์ - สบายดีไหมจ๊ะ
ดีจ้ะ
ฉันแค่เหนื่อยนิดหน่อยน่ะ
ต้องขึ้นเหนือไปอยู่กับป้า กับลูกๆ ป้าอีกเก้าคน ยัดกันอยู่ในห้องเดียว
แค่เพื่อจะได้เข้ากองทัพ
ที่ทางใต้น่ะ พวกเขาไม่ยอมส่งฉันไปไหน
เอเลน ตัวฉันกับผู้หญิงผิวสีอีกสี่คนพากันไปสอบ
แต่โดนบอกว่าสอบตกทุกคน
ฉันเรียนที่วิทยาลัยสเปลแมนอยู่สามปีและ...
และโดโลเรสคนนี้ก็เก่งสุดๆ ชอบวิชาประวัติศาสตร์มาก
ฉันเลยรู้ว่าไม่ได้สอบตกแน่
แล้วรู้ไหมว่าโดโลเรสทําไง
เขียนจดหมายถึงแมรี่ แม็คคลาวด์ บีธูนโดยตรง
แมรี่ แม็คคลาวด์ บีธูนคนนั้นน่ะเหรอ
ใครเหรอ
ตายจริง นี่เธอมาจากไหนเนี่ย
ชนบท
แมรี่ แม็คคลาวด์ บีธูน เป็นหัวหน้าสภาสตรีผิวสีแห่งชาติ
นั่งเก้าอี้คณะกรรมการชาวผิวสีด้วย
แถมยังเป็นเพื่อนสนิทกับเอเลนอร์ โรเซอเวลต์
แล้วฉันจะไปรู้จัก "แม็คเคล้า" นี่ได้ยังไง
"แม็คคลาวด์" จ้ะ
ล้อเลียนฉันอยู่นั่นแหละ
แย่กว่าสามีฉันอีกนะพวกเธอเนี่ย
(ฐานทัพฟอร์ท โอเกิลธอร์ป รัฐจอร์เจีย ปี 1944)
(เฉพาะยานพาหนะทางทหาร กองทัพสหรัฐ - ฐานทัพฟอร์ท โอเกิลธอร์ป)
มัวรออะไรอยู่ล่ะ รีบลงรถมาสิ
อย่าบอกนะว่าฉันออกจากบ้าน เพื่อมาเจอเรื่องแบบนี้ในกองทัพอีก
จะให้ลงไปยังไงไม่ทราบ
มาเถอะ
พวกผมช่วยเอง
ว้าว ชักจะชอบที่นี่แล้วสิ
ผมช่วยเอง
ไง ผมฮิวจ์ เบลล์
ลีน่า เดอร์รีคอตต์
ยินดีต้อนรับ
ถ้าขาดเหลืออะไรก็บอกได้ ผมอยู่ที่นี่มาปีนึงแล้ว
พอจะรู้อะไรเยอะ ให้พาเดินดูรอบๆ ก็ได้
จะพาเดินดูแค่คนเดียวน่ะเหรอ
พวกฉันก็อยากให้มีคนพาเดินดูเหมือนกันนะ
คุณผู้หญิง
เอาล่ะ ไปกันเถอะ สาวๆ
พระเจ้า อยากช่วยฉันเมื่อไหร่ ก็มาได้เลยนะคะ เลิศโคตร
จอห์นนี่ เม อย่าใช้ภาษาแบบนั้นสิ
อะไรยะ เป็นนักเทศน์เหรอ
พ่อฉันเป็น
ออกจากนรกขุมนึง มาเจออีกขุม
นี่เอเลนจะพาฉันไปนรกขุมที่สามแล้วเนี่ย
- นี่พวกเรา... - ให้นางเอามือปิดหูไปแล้วกัน
ตรวจดูให้แน่ใจว่ามีสูติบัตรอยู่ในมือ
พวกคุณตามฉันมา
ไปทางนั้นเลย
เข้าประตูไปเลย
ขอบคุณ
กินอีกมื้อเดียว เธอก็จะน้ําหนักเกินแล้วนะ
ถกแขนเสื้อขึ้นแล้วเตรียมตัวฉีดยา
คนต่อไป
โธ่ จะจิ้มอีกนานแค่ไหนเนี่ย
จะใส่ชุดนี้ยังไงให้พอดีตัวเนี่ย ยัดนมเข้าไปไม่ได้เลย
เขาเรียกว่า "หน้าอก" จ้ะ จอห์นนี่ เม หัดมีมารยาทหน่อย
เล็กๆ แบบของเธอนั่นแหละเรียก "หน้าอก"
ข้างนี้มาร์ธา ข้างนี้แมรี่
นี่คือ "นม" จ้ะ
และเครื่องแบบชุดนี้ไม่พอดีนมฉัน
ก็ไม่ค่อยมีอะไรนะ
คิดว่าจะได้ไปพักที่ไหนล่ะ โรงแรมวอลดอร์ฟเหรอ
เลิกแซะฉันสักที
แถวตรง
พวกเธอจะได้ยินคํานี้บ่อยมาก
เมื่อได้ยินคํานี้...
ให้จัดแถวที่หน้าเตียงนอน
มองตรงไปข้างหน้า
ทําเดี๋ยวนี้ เร็ว
แถวตรง
ทหาร
ฉันผู้กองแชริตี้ อดัมส์
และฉันจะเป็นผู้บังคับบัญชาของพวกเธอ
นั่นหมายความว่าเมื่อฉันสั่งให้ทําอะไร พวกเธอก็ต้องทําตามนั้น
กองทัพมีกฎและต้องมีการปฏิบัติตาม
กฎของกองทัพเข้มงวดมาก
ฉันคาดหวังว่าพวกเธอจะทําตามกฎทุกข้อ
ไม่มีการยกเว้น ไม่มีการผ่อนปรน
เราจะเริ่มฝึกตอน 6:30 น. พวกเธอต้องมาที่นี่ให้ทันเสียงปลุก
มาถึงตรงเวลาเท่ากับสาย ดังนั้นพวกเธอต้องมาถึงก่อนเวลา
พวกเธอแต่ละคนจะมีตู้ล็อกเกอร์และหีบ
พวกเธอต้องเก็บข้าวของส่วนตัวทุกชิ้นไว้ในนั้น
ห้ามการแต่งหน้าที่ซับซ้อนวุ่นวาย
พวกเธอต้องโกนขนขา
ต้องใช้ยาดับกลิ่น และต้องอาบน้ําอย่างน้อยวันละหนึ่งครั้ง
และถ้าใครไม่รู้วิธีใช้ผ้าอนามัยแบบสอด เราจะสอนให้
พวกเธอต้องยืนตัวตรง
ท่าทางเป็นเรื่องสําคัญ
เราจะเดินเชิดหน้า
ยืดหลัง และเก็บสะโพก
นั่นคือท่าทางการเดิน
เครื่องแบบพวกเธอต้องเนี้ยบ
ผู้หมวดแคมพ์เบลล์จะสอนว่าเนี้ยบคือยังไง
เครื่องแบบพวกนี้ออกแบบมา เพื่อรูปร่างตรงทื่อของผู้หญิงผิวขาว
ไม่ใช่เพื่อส่วนโค้งเว้าของคนผิวสี
แต่ฉันมั่นใจว่าหลายคนในนี้
รู้จักวิธีใช้เข็มกับด้าย
และเราจะทําให้เครื่องแบบของเราเนี้ยบ
มันต้องเนี้ยบ
ไม่มีข้อยกเว้น
พวกเธอไม่ใช่แค่อยู่ในกองทัพ
แต่พวกเธอเป็นผู้หญิงและเป็นคนผิวสี
และเพราะพวกเธอเป็นผู้หญิงผิวสี
พวกเธอจะทําดีแค่ให้เท่าทหารผิวขาวไม่ได้
พวกเธอต้องทําให้ได้ดีกว่า
พวกเธอไม่ได้เป็นตัวแทนแค่อเมริกา
แต่ยังเป็นตัวแทนคนผิวสีในอเมริกาด้วย
ยินดีต้อนรับสู่เหล่าทหารหญิง
- คุณนายโรเซอเวลต์ - สวัสดี จอร์จ
สามีฉันอยู่ไหน
อยู่ที่ห้องทํางานรูปไข่ครับ กําลังประชุมอยู่
เข้าใจแล้ว
จอร์จ ผู้หญิงที่อยู่ตรงประตูนั้นคือใคร
ผมไม่แน่ใจครับคุณผู้หญิง เธออยู่ตรงนั้นมาสองวันแล้ว
จริงเหรอ
เธอต้องการอะไร
ไม่แน่ใจครับ ให้ผมไปถามไหมครับ
ค่ะ จอร์จ ขอบคุณมาก
กระฉับกระเฉงหน่อย สาวๆ
ที่นี่มีช่างภาพอยู่ตลอดเวลา
เขาจะถ่ายรูปพวกเธอ
จับตาดูพวกเธอ ลงข่าวเกี่ยวกับพวกเธอ
หลายคนไม่อยากเห็นเราประสบความสําเร็จ
หลายคนไม่ต้องการให้เรามาอยู่ที่นี่
พลทหาร หมวกสูงเกินไป
พวกเราไม่เหมือนคนอื่นๆ ที่นี่
เราต้องพิสูจน์ตัวมากกว่าคนอื่น
ตอนนี้แหละ... ตอนนี้คือเวลาที่พวกเธอต้องพิสูจน์ตัว
ฉันจะไม่ทน กับการทะเลาะเบาะแว้งกันในหมู่พวกเธอ
ฉันจะไม่ทนกับการไม่ให้เกียรติกัน
ฉันจะไม่โกหกพวกเธอ
และพวกเธอก็ห้ามโกหกฉัน ไม่งั้นจะมีผลที่ตามมาไม่ใช่น้อย
ยกแขนขึ้น พลทหาร
ถ้าพวกเธอคิดว่าฉันเข้มงวดกับพวกเธอ คิดถูกแล้ว
แต่นั่นก็เพราะฉันทุ่มเทเต็มที่กับพวกเธอ
และพวกเธอต้องทุ่มเทเต็มที่กับฉัน
ฉันว่าเธอยังทุ่มเทไม่เต็มที่นะ พลทหาร
ขยับตัวเข้า
หยุด
พวกเธอสามคน
เธอ เธอ แล้วก็เธอ มานี่
ฉันต้องการทหารหญิงที่รู้รสชาติความลําบาก
ที่ต้องต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอดตั้งแต่วินาทีที่เกิดมา
นี่คือการเตือนครั้งแรก
ถ้าครบสามครั้ง พวกเธอต้องไปจากที่นี่
ฉันพูดชัดไหม
เข้าใจไหม
ค่ะ ผู้กอง
กลับเข้าแถว
เร็วเข้า สาวๆ มาลองกันใหม่
ยกแขนสูงๆ
แสดงให้ฉันเห็นว่าพวกเธอก็สู้เป็น
เร็วเข้า สาวๆ นี่อยู่ในสงครามหรือว่านอนงีบอยู่
- ขึ้นไปข้างบน - ไปเร็ว
เร็วเข้า ไปให้เร็ว
เร็วกว่านี้
เจ็ด แปด เก้า สิบ
เร็วเข้า เร็วขึ้นอีก
ก้มหัวต่ําๆ
สู้เขา สาวๆ
เร็วกว่านี้อีก
ไป ไป ไป
- นี่ไม่ใช่งานเลี้ยงน้ําชานะ - ไปเร็ว
- หัวต่ําๆ เข้าไว้ - เร็วเข้า
- สู้ให้สุดฝีมือ - ไปสักทีสิยะ
ฉันไม่อยากคลานตามก้นเธอนะ
อยากโดนยิงด้วยรึไง ฉันไม่อยากกลับบ้านเพราะเธอหรอกนะ
ไปเร็วเข้า
เร็วกว่านี้
สู้เขา ลีน่า เธอทําได้
- เร็วเข้า สาวๆ ไปเร็ว - สู้ๆ
มาเร็ว
เร็วเข้า สาวๆ พยายามให้เต็มที่
ไปเร็ว
ไปเร็ว สาวๆ
จอร์จ เธอยืนตากฝนอยู่ข้างนอก
นี่เรารู้รึยังว่าเธอต้องการอะไร
เธอบอกว่ามารอพบคุณผู้หญิงครับ
- ขอร่มให้ฉันหน่อย - ครับ คุณผู้หญิง
- จอร์จ ให้เธอยืนในร่มกับคุณด้วย - ครับ คุณผู้หญิง
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะ มายืนอยู่ตรงนี้แบบนี้ เดี๋ยวจะป่วยหนักได้นะคะ
- คุณมายืนตรงนี้หลายวันแล้วด้วย - ฉันอยากพบคุณค่ะ
คงเป็นเรื่องสําคัญมากใช่ไหมคะ
ฉันมาจากเวสต์เวอร์จิเนีย
สามีฉันเป็นคนงานเหมือง และฉันรู้ว่าเราไม่มีความสําคัญอะไรในโลกนี้
ไม่ใช่ค่ะ ทุกคนล้วนมีความสําคัญ
ฉันไม่รู้จะทํายังไงแล้ว
นี่คือรูปถ่ายของเวอร์นอนลูกชายฉัน กับเอลเมอร์พี่ชายเขา
- หล่อมากเลยค่ะ - ขอบคุณค่ะ คุณผู้หญิง
เมื่อสามปีก่อน พวกเขาไปรบในสงคราม
และ... ฉันก็ไม่ได้ข่าวจากพวกเขาเลย
ฉันไม่รู้จะทํายังไงดี ฉันกังวลจนแทบเป็นบ้า
งั้นก็ส่งจดหมายหาพวกเขาสิคะ
ฉันส่งตลอดค่ะ แต่ไม่เคยได้รับจดหมายตอบกลับเลย
ไม่มีจดหมาย ไม่มีอะไรเลย
ทําไมถึงเป็นแบบนั้นล่ะ
คุณนายโรเซอเวลต์ เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นทั่วประเทศค่ะ
เราไม่ได้ข่าวจากพวกเขา ส่งข่าวไปให้พวกเขาก็ไม่ได้
ไม่น่าเป็นไปได้
เข้ามาข้างในก่อนค่ะ เล่าเรื่องทั้งหมดให้ฉันฟังที
ขอบคุณค่ะ คุณผู้หญิง ขอบคุณมาก
อะไรน่ะ
นั่นเธอทําอะไรกับหน้าอกน่ะ
ก็รัดไว้น่ะสิ เป็นทางเดียวที่จะยัดลงเครื่องแบบได้
เอเลน เธอเย็บผ้าเก่ง ช่วยแก้ให้เขาหน่อยได้ไหม
ฉันไม่อยากให้นางมาทําอะไรให้ฉันทั้งนั้นจ้ะ
เงียบแล้วเอาเสื้อมาเถอะ
เท้าฉันเจ็บจะแย่ เจ็บกว่าตอนทํางานที่โรงงานปั่นฝ้ายอีก
นึกว่ามาที่นี่แล้วจะได้พักเท้าสักหน่อย
มาเพราะงั้นเหรอ
ใช่ แล้วไอ้มืดที่บ้านก็ทุบตีฉันหลายหนเกิน
ระวังคําพูด
แล้วเธอมาที่นี่ทําไม
ฉันอยากไปเรียนแล้วก็อยากช่วยประเทศเราด้วย
เหมือนกัน ฉันอยากเรียนปริญญาโทประวัติศาสตร์
ช่วยประเทศที่ปฏิบัติกับเราห่วยแตกแบบนี้เนี่ยนะ
เธอต้องปล่อยวางบ้างนะ ลูกสาวนักเทศน์
จอห์นนี่ เม ฉันเป็นหญิงสาวที่สํารวมมาโดยตลอดนะ
เธอก็ลองดูบ้างสิ พูดจาแบบนั้นมันไม่ควรนะ
เชิญเธอทําตามคําสอนนักเทศน์ไปคนเดียวเลยจ้ะ
ฉันจะเป็นจอห์นนี่ เม
ถ้าเธอโกรธประเทศตัวเอง แล้วมาที่นี่ทําไม
ก็ไม่มีงานให้ฉันทํานี่นา มีแต่งานในไร่หรือโรงงานปั่นฝ้าย
ไม่ก็ทํางานในครัวให้พวกคนขาว
ฉันเลยคิดว่าไหนๆ ก็ไหนๆ
ลีน่า เธอมาที่นี่ทําไม
ฉันก็อยากช่วยประเทศของเราเหมือนกัน
ฉันอยากสู้กับฮิตเลอร์
พระเจ้า หนูน้อยเอ๊ย ฉันไม่เชื่อคําตอบเธอเลยสักนิด
ว่าไงนะ
นี่ สาวๆ พวกเธอมาที่นี่กันทําไม
คู่หมั้นฉันต้องไปเกณฑ์ทหารน่ะสิ
- ฉันรู้เลย - สู้เพื่อประเทศ
เธอเอ๊ย ฉันแค่อยากให้สามีได้กลับบ้านเร็วๆ
ที่เท็กซัสไม่มีอะไรให้ฉันทําเลย
ฉันอยากไปเรียน
- ฉันด้วย - ฉันอยากท่องเที่ยวและสํารวจโลก
ขอให้โชคดี พวกเธอมาถึงตั้งจอร์เจียแน่ะ
เอาล่ะ ถึงจะมีบางคนโกหก
แต่ฉันจะบอกให้พวกเธอรู้ ถึงเหตุผลที่แท้จริงที่ฉันมาที่นี่
มาทําไม
มาหาผู้ชาย
ส่งหน่วยคนขาวไปยุโรปอีกหน่วยแล้วเหรอ
ใช่ ฉันเห็นแล้ว ผู้หมวด
และเธอก็รู้ว่า พวกนั้นมีคุณสมบัติไม่ถึงครึ่งของพวกเรา
ฉันรู้
ฉันขอคําสั่งมาตลอด
เราจะฝึกไปแล้วไม่ได้ทําอะไรไม่ได้
แต่ฉันก็ไม่รู้ว่าต้องทํายังไงอีก พวกเขาถึงจะเห็นว่าเราพร้อม
(หน่วยสงครามเคมี ห้องรมแก๊ส)
แบบนี้ไม่ช่วยอะไรเลย
- ลุกขึ้นยืนเดี๋ยวนี้ - เอ้า คุณลีน่า
แบบนี้สู้กับฮิตเลอร์ไม่ได้หรอกนะ
คุณต้องเข้มแข็ง
- สู้เขา คุณทําได้ - ลุกขึ้น
- ฉันพยายามอยู่ - ยัง...
ไม่ดีพอ
เธอกําลังทําให้คนเชื้อชาติเดียวกันต้องอับอาย
แค่นี้คนอื่นเขาก็คิดกันแล้ว
ว่าผู้หญิงผิวสีทั้งโง่ ด้อยและขี้เกียจ
และฉันจะไม่ยอมให้ผู้หญิงในหน่วยของฉัน พิสูจน์ว่าคนพวกนั้นคิดถูก
ทีนี้ก็ตอบคําถามฉันมา เธอโง่ ด้อยหรือขี้เกียจรึเปล่า
ไม่ค่ะ
งั้นเธออยากกลับบ้านไหม
- ไม่ค่ะ ฉันต้องอยู่ที่นี่ - ทําไม
ฉันอยากสู้เพื่อประเทศของฉัน
อยากสู้เหรอ
กองอยู่กับพื้นแบบนั้นมันเหมือนนักสู้ตรงไหน
เธอดูเหมือนเด็กอ่อนแอที่ไม่มีคุณสมบัติ
ที่จะมาอยู่ในหน่วยที่มีแต่ทหารหญิงที่เข้มแข็ง
และนี่คือคําเตือนครั้งที่สอง
ทีนี้ก็ลุกขึ้นมาซะ ไม่งั้นวันนี้เธอโดนคัดออกแน่
เฮ้ ลีน่า เห็นผู้กองแล้วคุ้นๆ นึกถึงใครไหม
แมรี่ แคทริน
แล้วเรารู้ใช่ไหมว่าต้องรับมือยังไง
เวกเตอร์
เก้า
เก้าตะวันตก
ลุกขึ้นมา ทหาร
กินเถอะ เธอต้องมีแรงนะ
โดโลเรสพูดถูกนะ
นางน่าจะลาออกไปเลยดีกว่า ยังไงผู้กองอดัมส์ไม่ชอบนางอยู่แล้ว
ทําไมถึงพูดกับลีน่าแบบนั้นล่ะ
ก็มันจริง ผู้กองไม่ชอบนาง
- เธอนี่นิสัยไม่ดีเลยนะ - ฉันพูดความจริง
อย่าไปฟังนะ เธอจะผ่านมันไปได้ เธอจะทําได้
และเขาคนนั้นก็มองเธออยู่
จอห์นนี่ เม อิจฉาลีน่าเหรอ
เงียบไปเลย
ถ้าฉันอยากได้ ฉันได้อยู่แล้ว
ฉันไม่อิจฉาคนก้นแบนๆ หรอก
แล้วลีน่าก็ไม่ได้สนใจเขาด้วย
สนแต่ไอ้หนุ่มที่ชื่อเอบรัม
เธอว่าไงนะ
ฉันนอนเตียงข้างเธอนะ เธอเรียกชื่อเขาทุกคืน
เล่นเอาฉันนอนไม่หลับเลย
เอบรัมจ๊ะ เอบรัมจ๋า
"เอบรัม คุณอยู่ที่ไหน เอบรัม คุณอยู่..."
อย่าบังอาจเอ่ยชื่อเขาอีก
ฉันปล่อยให้เธอรังแก และพูดอะไรต่อมิอะไรใส่ฉันมามากพอแล้ว
แต่ห้ามพูดชื่อเขาอีกเด็ดขาด
สมน้ําหน้า
(ผู้หญิงผิวสีในกองทัพสตรี)
นี่ห้องทํางานของพันเอกดาเวนพอร์ต ฝากข้อความไว้ไหมคะ
งานในกองทัพเริ่มต้นขึ้นแล้ว
เหล่าทหารหญิงผู้แข็งแรง ตื่นตัว ภูมิใจในเหล่าทัพ
ได้เตรียมพร้อมสําหรับก้าวต่อไปในชีวิตใหม่
เข้ามาแทนทหารในตําแหน่งแผงควบคุม
ทําหน้าที่เป็นผู้กระจายข่าว ให้ฐานย่อยต่างๆ ของกองทัพบก
หน่วยขนส่งยานยนต์
ที่ที่ผู้หญิงจะได้พิสูจน์ความสามารถ ในการซ่อมบํารุงรถยนต์และรถบรรทุก
พวกเธอเป็นพลขับและช่างยนต์ที่ยอดเยี่ยม
ในหน่วยยานยนต์ของกองทัพ
ในหน่วยที่กล่าวมาและอีกหลายหน่วย จะมีพวกเธอเข้ามารับตําแหน่งสําคัญเพื่อกองทัพ
เข้ามาแทนที่ และมีบทบาทสําคัญในการคว้าชัยชนะในสงคราม
ตามสบาย
- อยากพบผมเหรอ อดัมส์ - ค่ะ ท่าน
ผมรู้ว่าคุณเป็นคนไม่ยอมแพ้ง่ายๆ
ถ้าเป็นเรื่องคําสั่งของพวกคุณ...
ใช่ค่ะ ท่าน
ฉันฝึกผู้หญิงหลายร้อยคนจนจบหลักสูตรแล้ว
เดือนนี้มีที่จะจบอีก 38 คน
อย่างที่ท่านทราบ ฉันมีอัตราความสําเร็จถึง 97% และพวกเราพร้อมถูกเรียกไปปฏิบัติหน้าที่ค่ะ
มั่นใจเหรอ
ผมไม่คิดว่าคุณพร้อมสําหรับภารกิจนะ
ท่านคะ ด้วยความเคารพนะคะ ผู้หญิงผิวขาว...
พวกนั้นเขามีคุณสมบัติกว่า
อย่าถือสาเลยนะ พอดีผมมีประชุม
- ท่านคะ ฉัน... - ผมมีประชุม
ค่ะ ท่าน
เธอน่ะ...
สุภาพบุรุษ คุณรู้จักภรรยาของผมดี
และนี่คือแมรี่ แม็คคลาวด์ บีธูน
เชิญนั่งได้
ผมขอเข้าประเด็นเลยนะ
ในช่วงไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมา
ผมกับภรรยาพูดคุยกัน เรื่องปัญหาจดหมายที่เรากําลังเผชิญ
และขวัญกําลังใจของทหารเรา
อธิบายหน่อยได้ไหม
การส่งจดหมายมีปัญาติดขัดครับ
เพราะเราต้องใช้ยานพาหนะทั้งหมดที่เรามี
ขนส่งเสบียงไปยังแนวหน้า
นายพลฮอลต์สามารถอธิบาย ระดับปัญหาให้ฟังได้ครับ
- ท่านนายพล - ครับ ท่าน
ท่านประธานาธิบดี ตอนนี้สิ่งสําคัญอันดับแรก คือช่วยทหารของเราให้ชนะสงครามครับ
จดหมายจึงต้องถูกลดความสําคัญลง
เรื่องนั้นผมเข้าใจดี
แต่สิ่งที่ผมไม่เข้าใจคือทําไมไม่มีใครในห้องนี้
เห็นความสําคัญของสิ่งที่เรียบง่าย อย่างจดหมายจากคนทางบ้าน
และไม่เห็นว่ามันเรียกขวัญกําลังใจได้
นี่เป็นวิธีเดียว ที่พวกเขาจะติดต่อกับคนที่อยู่นอกสนามรบได้
แต่คําสั่งที่เรามีตอนนี้สําคัญที่สุดนะครับ
เพราะนั่นคือการส่งเสบียงไปแนวหน้า
คุณกําลังจะบอกฉันว่า
ไม่มีทางส่งจดหมายให้ทหารเราได้เลยเหรอ
ฉันยอมรับไม่ได้
แมรี่
ฉันเดินทางไปทั่วประเทศ
ฉันได้ยินเรื่องแบบนี้ทุกที่
พ่อแม่ที่เป็นกังวล ภรรยา
ลูกๆ และคนที่รัก
พวกเขาสงสัย ว่าทําไมถึงไม่ได้รับจดหมายเลยสักฉบับ
ไม่มีแม้แต่โปสการ์ด
จากคนที่กําลังสู้รบเพื่อประเทศของเรา...
ท่านประธานาธิบดี ผมรับรองได้
ว่าเราเคยมอบหมาย ให้หลายหน่วยเข้ามาทําภารกิจนี้แล้ว
แต่เราก็ได้ประจักษ์กันแล้ว ว่ามันคือฝันร้ายด้านการขนส่ง
เคยลองให้เหล่าทหารหญิงทําแล้วด้วยครับ
หมายถึงเหล่าทหารหญิงผิวขาวใช่ไหม
แล้วมีหน่วยอื่นรึไง
ท่านนายพล คุณไม่ทราบเหรอ
ว่าในเหล่าทหารหญิงมีผู้หญิงผิวสีอยู่ด้วย
แต่ปัญหาเรื่องจดหมายมันซับซ้อนมาก
ไม่ได้ง่ายแบบเอาไปหย่อนลงตู้แล้วจบ
ไม่ใช่ว่าล่าช้าโดยไม่มีเหตุผล
งานนี้ต้องใช้คนที่มีทักษะสูงมาก
ในการจัดการทุกอย่างให้เป็นระเบียบ
ด้วยความเคารพค่ะ ท่านนายพล
ผู้หญิงผิวสีในเหล่าทหารหญิง เป็นผู้หญิงที่ฉลาดมาก
และพวกเธอมีผู้บังคับบัญชาเป็นหญิงผิวสีที่น่าทึ่ง
ผู้กองแชริตี้ อดัมส์
เป็นคนที่ยอดเยี่ยม
จบปริญญาตรีถึงสามสาขา ทั้งฟิสิกส์ คณิตศาสตร์ และภาษาละติน
ดังนั้นฉันขอรับรองค่ะ ท่านประธานาธิบดี
ว่าผู้หญิงผิวสีแห่งเหล่าทหารหญิง
มีทักษะและผู้นําที่ดีพอ
ที่จะส่งจดหมายเหล่านี้ถึงมือผู้รับได้
นั่นเขา
โอ้โห
ไปสิ พวกฉันจะจองที่ให้
เธอชอบเขาไหม
เขาก็ดูเป็นคนดีพอนะ
นางชอบเขา แต่เขาไม่เหมือนหนุ่มที่บ้านคนนั้น
- อย่าพูดชื่อเขา - ไม่ได้พูด
ไปสิ ไปคุยกับเขา
ว่าไง พลทหาร
สวัสดี สาวๆ
ว่าไง
ดีใจที่ได้เห็นคุณออกมาสนุกบ้าง
ผมชะเง้อมองหาคุณมาหลายสัปดาห์แล้ว
แล้วก็ยินดีด้วยที่ผ่านการฝึกมาได้
เกือบไม่ผ่าน ฉันยังไม่เก่งเท่าคนอื่นๆ
ผมว่าคุณแกร่งกว่าที่ตัวเองรู้ตัวนะ
ขอบคุณค่ะ
แต่คุณไม่รู้จักฉัน
ผมรู้ว่าคุณชื่อลีน่า เดอร์รีคอตต์
มาจากเมืองนึงที่อยู่นอกฟิลาเดลเฟีย
คุณชอบน้ําหอมกลิ่นดอกมะลิ ไม่ชอบนม
คุณคํานวณน้ําหนักเชื้อเพลิงได้เร็วมาก บนเครื่องบิน
แล้วก็รู้เรื่องเครื่องบินเยอะมากด้วย
และคุณมาที่นี่เพื่อพิสูจน์อะไรบางอย่าง ที่ใหญ่กว่าแค่ตัวคุณเอง
รู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไง
ก็แค่...
เวลาผู้ชายอย่างผมเจอผู้หญิงที่
ทําให้เขาต้องคิดทบทวน การตัดสินใจครั้งใหญ่ที่จะทําต่อไป
ผมก็อยากรู้ว่าทําไม
พูดอะไรของคุณ
อาจฟังดูไม่น่าเชื่อนะ
แต่ผมมีกําหนดจะแต่งงานสุดสัปดาห์หน้า
ผมไม่แน่ใจเลยสักนิด
แล้วผมก็เห็นคุณ ตอนนี้เลยยิ่งไม่แน่ใจเข้าไปใหญ่
แม่กับป้าฉันเคยเล่าเรื่องผู้ชายแบบคุณให้ฟัง
ปากเป็นเอก แต่ขอตัวนะ
ผมสัญญาว่าผมพูดความจริง คุณลีน่า
เรานั่งด้วยกันข้างในได้ไหมครับ
(ยูไนเต็ด นิวส์)
พวกคุณมาทําอะไรกันที่นี่
ฉันก็คิดว่าเรากําลังจะดูหนังกันนะ
ไม่ใช่จากที่นั่งตรงนี้
พวกคุณทุกคนต้องไปนั่งข้างหลัง
ฉันเป็นทหารสัญญาบัตร และฉันเลือกที่นั่งตรงนี้
ทหารของฉันจะไม่ย้ายไปไหน ผู้กองแมทธิวส์
เคยได้ยินเรื่องคุณอยู่
คุณมันตัวปัญหา
- หนึ่งปีก่อน... - พยายามหาเรื่องตลอด
พร้อมมีเรื่องตลอดด้วย
พวกฉันจะไม่ไปไหน เชิญพวกคุณไปนั่งข้างหลังได้เลย
เราไม่จําเป็นต้องฟังคนอย่างพวกเธอ พวกคนดํา
ไอ้ชาติหมา ฉันจะ...
เธอจะไม่ทําอะไรทั้งนั้น
ซึ่งเยอรมันเดิมพันทุกอย่าง
นั่งลง
ไปกันเถอะ พวกเรา ปล่อยพวกมืดไว้นี่แหละ
ไม่ ฉันไม่รู้ว่าคุณคิดว่าตัวเองเป็นใคร แต่ที่นี่คือกองทัพสหรัฐ
ฉันจะไม่ทนกับการดูหมิ่นแบบนี้ บอกชื่อมาซะ
คิดว่าตัวเองเป็นใครกัน
ฉันคือผู้กองแชริตี้ อดัมส์
และคุณต้องทําความเคารพฉัน
ไม่มีวันเกิดขึ้นหรอก
เอาหมวกฉันมา
เธอ
ขอโทษค่ะ ผู้กองอดัมส์
พอพวกนั้นหาเรื่อง ฉันก็เลือดขึ้นหน้าเลย
เธอคิดว่าเราทุกคนไม่รู้สึกแบบนั้นเหรอ
ฉันไม่สนใจว่าพวกเขาจะทําอะไร แต่เธอห้ามตกหลุมพรางเด็ดขาด
เพราะเธอสวมเครื่องแบบนี้ เธอต้องประพฤติตัวให้ดี
พวกนั้นจะเจอศาลทหาร
แต่เธออย่าทําอะไรให้พวกนั้นได้ดั่งใจเด็ดขาด
อดัมส์ มีอะไร
ท่านคะ ทหารของฉันถูกรังแก
และถูกบังคับให้ย้ายที่นั่งในโรงหนังค่ะ
ทหารผิวขาวหลายคน รวมถึงผู้กองแมทธิวส์
พูดจาดูถูกและไม่ให้เกียรติ
ฉันจะไม่ทนต่อการเหยียดผิวแบบนี้
พวกเรามีสิทธิ์เท่ากับทหารผิวขาวคนอื่นๆ
ต่ํากว่านั้นคือยอมรับไม่ได้ค่ะ
ช่างมันไปซะได้ไหม
ท่านคะ ด้วยความเคารพ พวกเราโดนปฏิบัติอย่าง...
ผมมีคําสั่งให้คุณ
คุณกับกองพัน 6888 จะมุ่งหน้าไปยุโรป
คุณเดินทางพรุ่งนี้ทางเครื่องบิน
ส่วนกองทหารของคุณจะไปทางเรือ และไปถึงวันที่ 11
นี่คําสั่ง
ห้ามเปิดจนกว่าจะอยู่บนเครื่องบิน และข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกแล้ว
ไปได้
ซูซี่
- เธอโกหกฉัน - อะไร
พวกเขาจะส่งลีน่าไปยุโรป
ว่าไงนะ
นี่
เห็นแต่น้ําทะเล
สงบใจได้ยังไงขนาดนี้เนี่ย ดื่มมาเหรอ
เปล่า
กําลังจะขอสักหน่อยเชียว
เปิดเลยดีไหม
ฉันไม่อยากเป็นคนแรกน่ะสิ
แล้วพวกเขาทุกคนมีสองซอง แต่เรามีแค่ซองเดียว
ฉันคิดไม่ออกเลยว่าอีกซองเขียนว่าอะไร
ซองหนึ่งจากกองทัพ...
แอ็บบี้
อีกซองมาจากกระทรวงสงคราม
เขาส่งเราไป โดยไม่มีคําสั่งจากกระทรวงสงครามงั้นเหรอ
ดูเหมือนจะอย่างนั้นนะ
เราสั่งการกองทหารไม่ได้ถ้าไม่มี...
คําสั่งจากกระทรวงสงคราม ฉันรู้
นั่นไง
กองพันไปรษณีย์เหรอ
พวกเขาคิดว่าเราเก่งแค่ส่งไปรษณีย์นั่นแหละ
บ้าชะมัด
ที่ห้องทํางานรูปไข่มีคนดําคนนึงอยู่ด้วย
บอกฉันว่าผู้หญิงพวกนั้นทํางานนี้ได้
ขอบอกเลย ฉันต้องเก็บอาการสุดๆ
พวกเขาคิดว่าผู้หญิงผิวดําจะทํางานนี้ได้เหรอ
ต้องมีสติปัญญาพอสมควรนะ
พอสมควรเลยล่ะ
และฉันไม่เคยเห็นคนดําฉลาดๆ สักคน
ที่เป็นผู้หญิงยิ่งแล้วใหญ่
พวกเธอมาถึงแล้วครับ ท่าน
งั้นก็ไปเรียกมา
ความคิดนายนะที่ให้จัดงานต้อนรับน่ะ
ฉันขอแค่ได้ดื่มก็พอแล้ว
ท่านนายพล นี่คือพันตรีแชริตี้ อดัมส์ครับ
ตามสบาย
งั้นก็...
อดัมส์ผู้มีชื่อเสียงสินะ
เรื่องชื่อเสียงไม่แน่ใจค่ะ ท่าน
ไม่หรอก
ผมได้ยินเรื่องวีรกรรมของคุณที่ฐาน ทั้งเรื่องการผสมเชื้อชาติ
เรื่องดื่มน้ําจากจุดจ่ายน้ําของคนขาว
เหตุการณ์ที่โรงหนังในค่าย แล้วก็อีกเยอะ
มาตอนนี้เขาเลื่อนยศคุณเป็นพันตรี
- แล้วรู้ไหมว่าคุณมาที่นี่ทําไม - ทราบค่ะ ท่าน
แม้จะยังไม่ได้รับคําสั่ง จากกระทรวงสงครามก็ตาม
ไม่ต้องกังวล เดี๋ยวก็มาเอง
หมายถึงภารกิจน่ะ
ค่ะ ท่าน เห็นว่าให้เรามาที่นี่ เพื่อจัดการเรื่องจดหมายใช่ไหมคะ
แล้วพวกคุณมั่นใจไหมว่าจะทํางานนี้ได้
ภายใน... หกเดือนตามที่เรากําหนดไว้
หกเดือนก็ดูจะเยอะพอสมควรค่ะ ท่าน ฉันเชื่อว่าเราทําได้ค่ะ
ได้ยินไหม สุภาพบุรุษ
พวกเธอทําได้
หกเดือนนี่เยอะพอสมควร
กองทหารของคุณกําลังเดินทางมา
พวกเธออยู่บนเรืออีลเดอฟรองซ์ น่าจะโดยสารสบายดี
เรือลํานั้นเป็นเรือที่ดีมาก
สามารถเลี้ยวได้รวดเร็ว
ถ้าหากมีเรือยูโบทของเยอรมัน หรืออันตรายอื่นๆ อยู่แถวนั้น
- ค่ะ ท่าน - ใช่
สามารถหลบหลีกได้อย่างรวดเร็วด้วย
เผื่อมีตอร์ปิโดพุ่งเข้ามา
ค่ะ ท่าน ฉันมั่นใจว่าด้วยเรือและการคุ้มกัน
ทหารของฉันจะมาถึงอย่างปลอดภัยค่ะ
ไม่มีการคุ้มกันหรอก
และโชคร้ายหน่อย ที่พักที่ทหารของคุณจะเข้าพัก
ถูกระเบิดไปก่อนที่คุณจะมาถึงนี่เอง
แต่ไม่ต้องห่วงนะ
ผมอนุมัติที่พักใหม่ให้แล้ว
และผมแน่ใจว่าคุณน่าจะพอใจ
ขอบคุณค่ะ ท่าน
กองทหารคุณเดินแถวได้ไหม
ได้ค่ะ ท่าน
กองทหารฉันเดินแถวเก่งที่สุด เท่าที่ท่านจะเคยเห็นเลยค่ะ
พอมาถึงแล้ว ให้กองทหารของคุณเดินแถวลงจากเรือ
ไปกันเถอะ ลี
โยกไปโยกมาแบบนี้ทําให้นึกถึงอะไรบ้างไหม
คุณ
ขับรถให้ฉันนั่งตรงที่นั่งข้างหลัง
สนุกมากเลย
ผมรู้ว่าคุณจะผ่านมันไปได้
แล้วผมก็รู้ด้วยว่าคุณจะมาหาผม
พอได้ตั้งใจแล้ว คุณเป็นคนที่มุ่งมั่นมากนะ คุณลีน่า เดอร์รีคอตต์
ฉันคิดถึงคุณมากเลย เอบรัม
เฮ้ ลีน่า รีบเอาผ้ามาได้แล้ว
พระเจ้าช่วย
เรามีผู้หญิง 855 คนอยู่บนเรือพลเรือน
ไม่มีการคุ้มกันทางทหาร
ได้แต่ซิกแซ็กข้ามมหาสมุทร
แล้วเขาอยากให้พวกเธอ เดินแถวลงจากเรือเนี่ยนะ
คุณพระคุณเจ้า
โนเอล ฉันขอภารกิจไปนะ
เหมือนพวกเราจะไม่มีโอกาสได้พิสูจน์เลย
ว่าพวกเขาคิดผิด
ยิ่งพอเป็นงานง่ายๆ อย่างการส่งจดหมาย
แถมให้เวลาตั้งหกเดือน
เพราะพวกเขาไม่เชื่อว่าเราทําได้
พวกผู้ชายผิวขาวพวกนี้
ผู้ชายผิวสีก็ด้วย
อย่างโฮเวิร์ดไง
อย่าพูดชื่อเขาได้ไหม
- ฉันก็พยายามจะลืมอยู่ - เธอเอ๊ย อย่าพูดชื่อเขาเชียว
เขาเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่ที่สุดแล้วในชีวิตฉัน
เธอจําได้ไหม
ตอนที่พวกเราแอบออกจากที่พัก แล้วไปเจอเขาที่โรงหนังกับ...
นอร์มา จีน คู่แค้นเธอ
ผู้หญิงอะไรมักมากจริงๆ
เธอโกรธจัดเลยตอนที่เห็นเขา
ฉันมองดูท้ายทอยเธอ ยังเห็นที่ม้วนผมติดอยู่เลย
ก็นั่นน่ะ...
แชริตี้ เธอก็รู้ใช่ไหม ว่าทําไมพวกนายพลถึงหัวเราะกันแบบนั้น
เผยไต๋กันหมดแล้ว
แล้วให้เวลามาตั้งหกเดือนเนี่ยนะ
ใช่
โนเอล
โนเอล พวกเขาบอกว่าจดหมายอยู่ไหนนะ
สวัสดี ทหาร
มีอะไรให้ช่วยไหมครับ
คุณต้องทําความเคารพสิ
ขอโทษครับ
จดหมายพวกนั้นอยู่ที่ไหน
มีบางส่วนอยู่ในนี้ครับ
ทหาร เปิดประตูสิ
จะดูโรงเก็บทั้งหมดเลยไหมครับ เต็มแบบนี้ทุกโรง
มีกี่โรง
ทั้งหมดนี่เลยครับ
พระเจ้าช่วย
(กลาสโกว์ สก็อตแลนด์ กุมภาพันธ์ ปี 1945)
เธอฝึกพวกเขามาดีมาก
จัดแถว
กองพัน 6888
จัดระยะ มองขวา
มือลง
จัดระยะหน้า
มือลง
ฉันรู้ว่าพวกเธอเจออุปสรรคระหว่างทาง...
และฉันรู้ว่าพวกเธอหนาว
และมันจะหนาวไปแบบนี้
แต่เราต้องเอามันออกไปจากความคิดก่อน
เพราะเราได้รับคําสั่งจากนายพลฮอลต์ ให้เดินแถววันนี้
เดี๋ยวนี้
และเราจะเดินแถวกัน
ผู้กอง
(กลาสโกว์ เอ็นจิเนียริง)
หน้าเดิน
(เปิดตามปกติ ฮิตเลอร์หยุดเราไม่ได้)
(รถพยาบาล)
หยุดแถว
กองพัน มองขวา
วันทยหัตถ์
มือลง
กองพัน หน้าเดิน
จดหมายพวกนี้ค้างอยู่ตรงนี้ มานานกว่าสิบเดือนแล้ว
และไม่ใช่แค่ในโรงเก็บเครื่องบินโรงนี้
แต่ทุกโรง
ทุกโรงมีจดหมายเก็บไว้จนเต็ม
ทหารที่กําลังสู้รบในสงครามนี้ ไม่ได้รับข่าวจากคนที่พวกเขารัก
และคนที่พวกเขารักก็ไม่ได้รับข่าวจากพวกเขา
ทีนี้ กระทรวงสงครามได้รับคําร้องเรียนเป็นพันๆ
และขวัญกําลังใจของทหารเราก็ตกต่ําถึงขีดสุด
และถ้าทหารของเราขาดขวัญกําลังใจ พวกเขาก็สู้ต่อไม่ได้
สาวๆ พวกเราได้รับคําสั่งให้มอบความหวัง
และการติดต่อ
และพัสดุที่ส่งมา
ให้กับทหารของเราที่แนวหน้าที่กําลังอ่อนล้า
และบอกให้ครอบครัวที่บ้านรู้ว่าพวกเขาปลอดภัย
หรือ...
หรือบอกให้รู้ว่าพวกเขาเสียชีวิตแล้วในสนามรบ
เอาล่ะ พวกเขาบอกฉันว่า
ว่าเคยมีคนพยายามแก้ไขสถานการณ์นี้
แต่ว่าทําไม่ได้
ถึงได้ส่งเรามา
แต่อย่าเข้าใจผิดนะ สาวๆ
เขาไม่ได้ส่งเรามาเพราะคิดว่าเราทําได้
พวกเรามาอยู่ตรงนี้ เพราะเขามั่นใจว่าเราทําไม่ได้แน่นอน
พวกเขาให้เวลาพวกเราแค่หกเดือน
ซึ่งตอนแรกฉันคิดว่านานพอสมควร
จนกระทั่งได้รู้ถึงระดับของสถานการณ์นี้
เมื่อไม่มีจดหมาย ขวัญกําลังใจก็ต่ํา
แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น...
นี่คือภารกิจของเรา
และเราจะไม่ล้มเหลว
นี่คือวิธีที่เราจะทําภารกิจให้สําเร็จ
พลขับของเราจะมาที่โรงเก็บ
พวกเธอจะขนจดหมายขึ้นรถ
ตามหมายเลขกองทัพ
แล้วมันจะถูกส่งไปยังฐานที่มั่นของเรา
ซึ่งก็คือโรงเรียนคิงเอ็ดเวิร์ด
ฉันขอเตือนว่า
ไม่จําเป็นต้องบ่น เพราะฉันรู้เรื่องสัตว์รบกวนแล้ว
ฉันรู้ว่ามันหนาว ไม่มีเครื่องทําความร้อน
แต่ฉันก็รู้ด้วยว่าเราอยู่ในสงคราม
และเมื่ออยู่ในสงคราม เราต้องอยู่ให้ได้
พวกเราคุ้นเคย กับการเปลี่ยนกระท่อมโทรมๆ ให้เป็นบ้าน
แม่ของพวกเราหลายคนต้องทําแบบนั้นมาก่อน
เพราะฉะนั้น เราจะเริ่มด้วยการจัดระบบ เพื่อจัดการกับจดหมายทั้งหมด
และเราจะทําภารกิจนี้ที่นี่
เอาล่ะ ในฐานะพลขับ ห้ามออกนอกเส้นทางนี้เด็ดขาด
นี่คือทางไปและกลับจากสนามบิน
(พันตรี ซี.อี. อดัมส์)
"ขอประกาศให้ทราบว่า ผู้พันแชริตี้ อดัมส์
เป็นผู้บังคับบัญชากองพัน 6888 โดยสมบูรณ์"
ได้คําสั่งมาแล้วเหรอ
ไม่ได้ แต่ฉันคิดดูแล้ว
เขาไม่อยากให้ฉันได้รับคําสั่ง เพราะอยากให้เราสับสนปั่นป่วน
ฉันจะไม่รอให้เขาบอกว่าฉันเป็นผู้บังคับบัญชา
ฉันจะเป็นฝ่ายบอกพวกเขาเอง
ฉันเขียนเองแหละ
ส่งไปได้เลย ผู้กอง
ค่ะ ท่าน
(อย่ากินทิ้งกินขว้าง)
(กระสอบ 10,500 ใบ)
(= วันละ 204,000)
(เหล่าทหารหญิง 855)
ตื่นได้แล้ว
เร็วเข้า
ขอบอกว่าเธอยังเรียกชื่อคนที่ห้ามเอ่ยชื่ออยู่นะ
ฉันรู้ว่าพวกเธอบางคนคิดว่าภารกิจนี้เป็นไปไม่ได้
แต่มีทางเดียวเท่านั้นที่เราจะกินช้างทั้งตัวได้
นั่นคือกินไปทีละคํา
ลีน่า เธอไม่จําเป็นต้องอ่านทุกชื่อนะ
ดูหมายเลขเอา ใช้วิธีนั้นแยกจะดีที่สุด
เฮ้
อย่าทําแบบนั้น
ห้ามโยนแบบนั้นนะ
พวกเขาเสียชีวิตไปแล้ว
ต้องให้เกียรติพวกเขาสิ
ขอโทษค่ะ ผู้พันอดัมส์
ขออนุญาตไปห้องน้ําได้ไหมคะ
ไปได้
ทํางานกันต่อได้ สาวๆ
บอกแล้วว่านางเป็นบ้า
เงียบเหมือนหนูมาตลอด แล้วอยู่ดีๆ ก็แหกปากโวยวาย
จะมาตะโกนใส่จอห์นนี่ เมแบบนี้ไม่ได้
คืองี้ ฉัน...
ฉันต้องไปห้องน้ําหน่อย
พวกเธอได้เดือดร้อนแน่
ฉันไม่ตามยัยบ้านั่นไปห้องน้ําหรอกนะ
ลีน่า
ฉันไม่เป็นไร
ดูไม่เหมือนสักนิด
เช็ดน้ําตาเถอะ
ฉันปวดฉี่ย่ะ
แน่ใจนะว่าไม่เป็นไร
เป็นสิ เพราะผู้ชายคนนั้นไง
เขาทําอะไร ทําร้ายจิตใจเธอ เหมือนที่สามีฉันทํากับฉันเหรอ
หยุดสักทีได้ไหม
เขาตายแล้ว
เขา...
ถูกยิง
ไม่นานหลังจากมาถึงที่นี่
เขาเป็นทหาร...
และเขาขอให้ฉันรอเขากลับบ้าน
ฉันเสียใจด้วยนะ
พระเจ้า ฉันรู้สึก เหมือนตัวเองเป็นนาฬิกาที่ไม่มีใครไขลาน
เขาสัญญาว่าจะส่งจดหมายมาหา
แต่ฉันไม่เคยได้รับสักฉบับ
ฉันรู้ว่าเขาส่งมา
ไม่รู้ว่าจดหมายที่เขาส่งมา จะอยู่ในกระสอบพวกนี้รึเปล่า
ทีแรกฉันไม่รู้ว่าเราจะต้องมาทําแบบนี้
โธ่ ลีน่า ฉันเสียใจด้วยนะ
ฉันอยากขอบคุณพวกเธอทุกคน
ฉันรู้ว่าพวกเธอไม่รู้ตัว แต่ขอบคุณ...
ที่ช่วยให้ฉันข้ามผ่านเรื่องนี้
เพื่อนรัก ฟังนะ
ถ้ามีจดหมายจากเขา เราหาเจอแน่
พวกเราทุกคน จะช่วยกันหาจดหมายที่จ่าหน้าถึงเธอ
ไม่มีทางหรอกที่จดหมายพวกนี้จะ... ฉัน...
ปวดฉี่พร้อมกันหมดนี่เลยเหรอ
ขอโทษค่ะ พันตรีอดัมส์
เธออย่าเพิ่งไป
ฉันรู้...
ว่าคุณไม่ชอบฉัน
เพราะฉันทําให้หน่วยขายหน้า
แต่ฉันสัญญาว่า...
ฉันจะทํางานนี้ให้ดีที่สุด
เพราะฉันรู้ว่าครอบครัวพวกเขากําลังรู้สึกยังไง
ไม่มีอะไรแย่ไปกว่าการไม่รู้
- เธอคิดผิดแล้ว - ฉันสัญญา ฉันจะ...
ที่คิดว่าฉันไม่ชอบเธอน่ะ
ฉันชอบเธอนะ
และฉันเคารพเธอ
ในตอนแรกน่ะ
ฉันเป็นห่วงเธอ
ฉันไม่แน่ใจว่าเธอจะผ่านมาได้ไหม
แต่ลีน่า ตอนที่เธอใกล้จะยอมแพ้
จู่ๆ ก็มีบางอย่างผลักดันให้เธอไปต่อ
และตอนนี้ฉันได้รู้แล้วว่ามันคืออะไร
ลีน่า เธอเป็นทหารนะ
เอาล่ะ พลทหาร
ฉันจริงจังกับทุกคําสั่งที่ได้รับในกองทัพ
รวมถึงคําสั่งครั้งนี้ด้วย
แต่ฉันขอยอมรับกับเธอเลย
ว่าตอนแรกฉันรู้สึกโดนดูถูก
ที่พวกเขาให้เราจัดการแค่เรื่องจดหมาย
แต่ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว
เพราะฉันรู้ว่ามันสําคัญ ต่อทหารและครอบครัวของพวกเขา
แต่ไม่มีอะไร ทําให้ฉันเห็นความสําคัญของภารกิจนี้ได้ชัด...
เท่าเรื่องที่เธอเล่าวันนี้
ขอบคุณ
- กลับไปทํางานได้แล้ว - ค่ะ ผู้พัน
"ผ่านมาสองเดือนแล้วจากหกเดือนที่กําหนดไว้
พันตรีอดัมส์ ผมคงไม่จําเป็นต้องบอกคุณ ว่าภารกิจนี้สําคัญแค่ไหน"
"มีหลายต่อหลายคนที่หวังพึ่งคุณและผู้หญิงในกอง"
"อย่างไรก็ตาม ผมรู้ว่าคุณทําได้
แต่นี่ไม่ใช่..."
ตัวพิมพ์ใหญ่เน้นๆ "ไม่ใช่ตามที่ควรจะเป็น"
"นายพลฮอลต์ดีใจมากที่ได้ยินว่า
จดหมายทุกฉบับที่คุณส่งออกไป ในช่วงไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมา
ถูกตีกลับมาว่าไม่สามารถส่งได้"
"นายพลส่งโทรเลขไปที่ทําเนียบขาวทุกวัน
เพื่อแจ้งความคืบหน้าหรือไม่คืบหน้าของคุณ"
บ้าเอ๊ย
เขาทําจริงแน่นอน นายพลฮอลต์น่ะ
เราส่งจดหมายออกไป 57,000 ฉบับ
ใช่ และทั้งหมดก็ส่งไม่ได้
แต่แชริตี้ ทหารพวกนั้น เคลื่อนย้ายกันบ่อยเพราะการสู้รบ
เธอว่าพวกเขาให้บัตรระบุตําแหน่งมาผิดรึเปล่า
ฉันรู้ว่าพวกเขาไม่ได้พยายามช่วยเราแน่ๆ
ฉันอยากจะเล่นในสนามที่เท่าเทียมสักครั้ง
เล่นกันแฟร์ๆ ทุกอย่าง
ไม่มีการหมกเม็ดของพวกคนขาว มีแค่ความแฟร์ ฉันขอมากไปเหรอ
ไม่มากเลย
แต่เธอกับฉันก็รู้ดีว่ามันจะไม่เปลี่ยนเร็วๆ นี้หรอก
นี่เป็นส่วนหนึ่งของการเปลี่ยนแปลง
เห็นประโยคสุดท้ายนี่ไหม
"ผมเองก็อึดอัดใจที่ต้องบอก
ว่านายพลต้องการให้คุณจัดงานเลี้ยง รับรองทหารผิวสีในช่วงสุดสัปดาห์ด้วย"
หน้าฉันเหมือนนักจัดงานเลี้ยงเหรอ
(เหล่าทหารหญิง ยินดีต้อนรับ)
ว้าว เธอทําแบบนั้นได้ยังไงน่ะ
เธอเคยเป็นนักเต้นของวิทนีย์ เลนนี่ที่ฮาร์เล็มน่ะ
ดูเธอเต้นสิ
เฮ้ โอเค
พระเจ้า ฉันต้องขอสนุกด้วยคน
จอห์นนี่ เม
- เป็นคนที่แก้ไขไม่ได้จริงๆ - เป็นคนที่มั่นใจมาก
ฉันจะบอกว่าเป็นตัวป่วนมากกว่า เหนื่อยจัง
เธอเก่งมากเลย
- เก่งมาก - ขอบคุณนะ
มาเถอะ ฉันอยากดื่มหน่อย
- มาเร็ว ลีน่า - ฉันไม่เคยดื่มเลยน่ะสิ
ฉันก็ไม่เคย
และฉันไม่ได้มาเข้าร่วมกองทัพ เพื่อลดศักดิ์ศรีตัวเอง
นั่นมันน้ําเมาของปีศาจ
ดูเหมือนว่าคืนนี้...
- เลิศ - เราทุกคนจะได้ลองน้ําเมานั่นกัน
เถอะน่า ต้องสนุกแน่
- เดี๋ยวเอาเครื่องดื่มมาให้ - ฉันไม่รู้ว่าควรรึเปล่า
เถอะน่า เธอต้องผ่อนคลายบ้างนะ จะนั่งอยู่แต่ในห้องทํางานทั้งวันไม่ได้
มีทหารอยู่ทางนั้นด้วยนะ
ใช่ แต่ฉันยศสูงกว่าพวกเขาทุกคน
ไม่ใช่ทุกคน เธอมองผิดทางแล้ว
มาเร็ว นั่นพันโทเชียวนะ
- ไงคะ - ว่าไง
ไง
ดูไม่ค่อยแปลกใจที่เจอผมนะ
ก็ไม่ค่อย
พอได้ยินเรื่องงานคืนนี้ ผมก็คิดว่าต้องมาดูแลคนที่ผมชอบ
ไม่ใช่ภรรยาที่บ้านหรอกเหรอ
ผมทําไม่ได้
ทําอะไรไม่ได้
ผมไม่ได้แต่งงานกับเธอ
ทําไมล่ะ
เพราะผมได้พบคุณ
ฉันไม่หลงกลหรอก
ทําไมถึงคิดว่าผมพยายามทําให้คุณหลงกลอะไรล่ะ
เต้นรํากับผมได้ไหม
ผมชอบเพลงนี้มากเลย
คุณทําให้ผมรักคุณ
ผมไม่ได้ต้องการ
เสียงร้องแย่มาก
คุณทําให้ผม...
ต้องการ...
ผมพูดอะไรผิดรึเปล่า
เปล่า ฉัน...
ฉันแค่...
โอเค คุณบอกผมว่าเกิดอะไรขึ้นกับคุณ
แล้วผมจะบอกคุณว่าเกิดอะไรขึ้นกับผม
สิ่งต่างๆ ที่ผมได้เห็นตั้งแต่มาอยู่ที่นี่
ทําให้ผมสะเทือนใจมากเหมือนกัน
คุณเคยไปแนวหน้ามาเหรอ
ไปส่งเสบียงน่ะ
มันแย่แค่ไหน
คุณนึกภาพไม่ออกแน่
แต่การได้เจอคุณที่นี่คืนนี้...
เป็นภาพที่ทําให้ผมสดชื่นขึ้นมา
ผมรู้ว่าผมไม่รู้จักคุณดีพอ...
แต่ผมอยากรู้จักคุณให้มากขึ้นนะ
และผมอยากให้คุณรู้จักผม
ฉันขอโทษ
และถึงฉันจะอยากรู้จักคุณให้มากขึ้น แต่...
ฉันยังรู้สึกสับสนในหัวแล้วก็ในใจ จากการสูญเสียใครบางคนไป
เพราะงั้น...
ฉันว่าฉันคงไม่มีอะไรจะมอบให้คุณหรอก
คุณมอบมิตรภาพให้ผมได้นะ
นั่นฉันให้ได้
เราต้องมิตรภาพให้กันเข้าไว้
ขอโทษด้วยที่ทําให้คุณเศร้า
เสียใจด้วยที่คุณสูญเสียคนสําคัญไป
อยู่ตรงนี้ไม่หนาวเหรอ
หนาวสิ
ไปกันเถอะ
ขอโทษนะ
- คะ - ผมเคลเมนส์
- ผมมาเป็นอนุศาสนาจารย์ให้ - เป็นอะไรนะ
อนุศาสนาจารย์ ผมถูกส่งมาช่วยคุณ
ทั้งหมด ตรง
อดัมส์
ค่ะ ท่าน มีปัญหาอะไรเหรอคะ
ทหารของคุณที่นี่คนนึงมีชื่อย่อ "เจเอ็มบี"
และเจเอ็มบีคนนี้ ได้ส่งจดหมายสําคัญฉบับนึงคืนให้ผู้ส่ง
ซึ่งผมเพิ่งจะได้รับตอนนี้นี่เอง
ชื่อผู้รับบนซองจดหมายฉบับนั้นอ่านไม่ออกค่ะ
ผมเห็นหมายเลขกองทัพของผมชัดมาก คุณเห็นไหม
หรือว่าอ่านตัวเลขไม่ออก
น่าอับอายจริงๆ
ผมจะถามเป็นครั้งสุดท้าย เจเอ็มบีคือใคร
ฉันเองค่ะ ท่าน
เธอเหรอ
ให้ตายสิ เธอโง่รึเปล่า
ไม่ได้โง่ค่ะ ท่าน
ถ้าอย่างนั้นตีจดหมายกลับทําไม หลังจากใช้เวลามากขนาดนี้
เธอต้องโง่แน่ๆ
พวกเธอทุกคนต้องโง่แน่ๆ
จดหมายแค่ฉบับเดียว ส่งไปให้ถึงผู้รับไม่ได้เหรอ
นี่อ่านออกเขียนได้รึเปล่า
ได้ค่ะ ท่าน
ผมกําลังคุยกับผู้หญิงคนนี้
ทราบค่ะ แต่ในฐานะผู้บังคับบัญชา ฉันมีความรับผิด...
หุบปากซะ อดัมส์
ได้ยินฉันรึเปล่า ตอบคําถามมาสิ
ค่ะ ท่าน
ได้ยินค่ะ
พวกเธออยู่ที่นี่มาสองเดือนแล้ว แต่งานไม่ถึงไหนสักที
นี่ปฏิบัติงานประสาอะไร
ฉันจะตรงไปหานายพลฮอลต์
และบอกให้เขายุติ เรื่องบ้าบอคอแตกที่นี่เดี๋ยวนี้เลย
ไร้สาระสิ้นดี เสียเวลาเปล่าๆ
ไปหาคนแบบนี้มาจากไหนกัน
ตามสบายพัก
ทํางานกันต่อ สาวๆ
เดี๋ยวก่อน เดี๋ยว
สาวๆ ฉันไม่สนว่าใครจะพูดอะไร
พวกเธอทํางานได้ดีมาก
แม้แต่ในสถานการณ์แบบนี้
แต่จดหมายหลายฉบับถูกตีกลับมา
และนั่นเป็นเรื่องน่าผิดหวัง
ฉันคอยสังเกตขั้นตอนการทํางาน
ฉันพอเข้าใจดีทีเดียวว่าเกิดอะไรขึ้น
แต่ฉันอยากให้พวกเธอบอกฉัน จากมุมมองของพวกเธอเอง
เดี๋ยวๆ เดี๋ยว
ทีละคน
เธอก่อน
ผู้พันคะ เรานับล่าสุดเจอชื่อโรเบิร์ต สมิธ มากกว่า 7,500 ชื่อค่ะ
บัตรระบุตําแหน่งก็มีหลายใบมาก
เราต้องพยายามหาว่าใบล่าสุดคือใบไหน
และบางครั้งมันก็อ่านไม่ได้
แถมยังหนาวขนาดนี้
จนบางคนต้องใส่ถุงมือทํางาน
ของในพัสดุหลายกล่องขึ้นรา ที่โดนหนูแทะจนทะลุไปแล้วก็มี
บางครั้งมันแทะตรงที่เป็นชื่อบนซองด้วย
บางทีก็แทะหายไปคําหรือสองคําเลย
อย่างกับเกมปริศนาอักษรไขว้
เวร่า เธอชอบเกมปริศนาอักษรไขว้นี่นา
ค่ะ ผู้พัน
เธอพอจะลองดูพวกซองจดหมายนั้นได้ไหม
- ลองดูว่าช่วยทางนั้นได้ไหม - ได้ค่ะ
โดโลเรส เธอไปดูหนังข่าวที่โรงหนังทุกสุดสัปดาห์
ถ้าเราพอเดาได้ว่าจดหมายมาจากไหน เธอจะบอกได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นที่แถบนั้น
ได้ค่ะ และถ้าฉันเห็นว่ามันถูกส่งเมื่อไหร่
ฉันอาจบอกได้ว่าหน่วยนั้นเคลื่อนย้ายไปไหนต่อ
แบบนั้นอาจช่วยได้นะ
จดหมายบางฉบับจ่าหน้าถึงโจ-โจ หรือบับบาค่ะ
ในกรณีนั้นก็เปิดซองดูเถอะ
ดูว่ามีเบาะแสอะไรบ้างที่บอกได้ว่าเป็นใคร
ส่วนพัสดุบางชิ้นอย่างเสื้อผ้าและของอื่นๆ
ฉันเคยทํางานที่ย่านการ์เมนท์ในแคลิฟอร์เนีย
ฉันรู้เรื่องผ้าดี ฉันช่วยตรงส่วนนั้นได้ค่ะ
ผู้พันคะ ฉันเคยเป็นเจ้าหน้าที่ไปรษณีย์ ที่นอร์ทแคโรไลนา
ฉันเคยทํางานที่สถานรับจัดงานศพของพ่อ
แล้วมันจะช่วยเรายังไงเหรอน่ะ
สังเกตไหมว่าฉันไม่ได้บอกความถนัดของฉัน
จอห์นนี่ เม
ผมรู้ว่านี่เป็นช่วงเวลาที่อึมครึม เพราะเราได้สูญเสียบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ไป
ประธานาธิบดีโรเซอเวลต์เป็นคนที่นําเราได้ดี
และการเป็นผู้นําเป็นสิ่งสําคัญ
ผมขออธิษฐานให้ประธานาธิบดีทรูแมน
แสดงให้เห็นถึง ความเป็นผู้นําที่ยอดเยี่ยมเช่นเดียวกัน
แต่การจะเป็นผู้นํา
ก็ต้องมีคุณสมบัติเพียงพอ
ในสุภาษิต 4:14 เขียนไว้ว่า
"อย่าเข้าไปในวิถีของคนชั่วร้าย
และอย่าเดินในทางของคนอธรรม"
คํานั้นสามารถใช้ได้
กับทั้งชายและหญิง
ผมอธิษฐานให้พวกคุณหลายคน ผมรู้ว่ามันยาก
พวกคุณอาจไม่พร้อมที่จะมาอยู่ตรงนี้ และกําลังถูกนําโดยคนที่
ไร้ความสามารถในสายตาของกองทัพ
และไม่มีคุณสมบัติด้านคุณธรรม ในสายพระเนตรของพระผู้เป็นเจ้า
น่าเสียดายที่คืนวันศุกร์
หลอดไฟทุกดวงในที่นี้สว่างไสว
แต่เช้าวันอาทิตย์ หลอดไฟที่อยู่เหนือหัวผมกลับดับไป
นั่นไม่ใช่งานของพระเจ้า
เมื่อสิ่งที่นําคุณคือความชั่วร้าย พวกคุณต้องระวังให้ดี
มันจะทําให้พวกคุณพลาดสิ่งสําคัญไป
มาอธิษฐานกันเถอะ
เขาบอกว่า
"ผมรู้ว่าการมอบหมายงานเช่นนี้ คงไม่ใช่สิ่งที่คุณคาดหวังไว้ แต่ผมรับประกัน..."
นั่นข้าวของของผม
"ถึงนายพลฮอลต์
บรรดาผู้หญิงในกองพัน 6888 นั้น ชั่วร้ายอย่างยิ่ง"
"พวกเธออยู่ภายใต้การนําของหญิงชั่ว ที่ส่งเสริมความเสื่อมโทรม
และทําให้โรงเรียนคิงเอ็ดเวิร์ด กลายเป็นเหมือนซ่องโสเภณี"
- ก็บอกว่านั่นข้าวของของผม - ใช่ ที่อยู่ตรงเท้าคุณก็ด้วย
คุณจะไปจากที่นี่วันนี้
นายพลฮอลต์ส่งผมมาที่นี่
ต่อให้พระเจ้าส่งคุณมาที่นี่ ฉันก็ไม่สนหรอก
ทีนี้ ฉันไม่รู้ว่าคุณรู้เรื่องนี้ไหม
แต่ฉันเป็นลูกสาวของนักเทศน์
ฉันรู้พระคัมภีร์ตั้งแต่ปฐมกาลไปยันวิวรณ์ ท่องจากหลังไปหน้าก็ยังได้
ฉันเป็นหญิงที่มีศรัทธาและคุณสมบัติหลายประการ
และฉันนําผู้หญิงเหล่านี้ด้วยความเข้มงวด
ด้วยความรักและความเข้าใจ อย่างที่ฉันคิดว่าคนที่เป็นอนุศาสนาจารย์ควรมี
ฉันต้องทนกับการว่าร้ายและแทงข้างหลัง
จากพวกผู้ชายผิวขาวในกองทัพ
ฉันเรียนรู้กฎทุกอย่างในกองทัพ
เพื่อปกป้องตัวเอง และเพื่อมาอยู่ในจุดที่ฉันยืนอยู่ตอนนี้
ดังนั้นถ้าคุณคิดว่าฉันกลัวคุณ
หรือสิ่งที่คุณเขียนลงในจดหมายถึงใครก็ตาม
แปลว่าความเข้าใจของคุณผิดไม่แพ้ ไอ้ที่คุณเรียกว่าคําเทศนาวันนี้เลย
ทหารคนนี้จะพาคุณไปส่งที่ไหนก็ได้ที่คุณอยากไป
แต่คุณต้องไปเดี๋ยวนี้
ให้เธอช่วยถือกระเป๋าไหม
พวกเขาส่งอนุศาสนาจารย์มาทําไมนะ
หมายถึง...
คืนที่เราจัดงานต้อนรับทหารน่ะ เธอก็รู้ว่าหมายถึงอะไร
ฉันคิดว่า...
ระเบิดวีวัน
มาเร็วเข้า
ระวังนะ ไปเร็ว
นั่งลง
พันตรีอดัมส์
มีอะไรเหรอ พลทหาร
พิกัดพวกนี้คือที่ที่ทหารอยู่เหรอคะ
ใช่ แต่เข้าใจด้วยว่าเธอไม่ควรดูใกล้ขนาดนี้
ผู้กองแคมพ์เบลล์กับนายทหารคนอื่น ถึงต้องแก้ไขข้อมูลไง
เราจะให้ข้อมูลนี้ตกไปอยู่ในมือศัตรูไม่ได้
มีสัญลักษณ์...
วาดไว้บนนี้ค่ะ
และ... นี่เป็นจดหมายของเมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อน
และในจดหมายฉบับนี้...
มีการพูดถึงหน่วยอินเดียนเฮด
เบาะแสที่เขียนด้วยมือแบบนี้
คือวิธีที่ทหารใช้เพื่อบอกให้ครอบครัวรู้อย่างลับๆ
ว่าพวกเขาอยู่ส่วนไหนของโลก
พลทหาร แต่ละหน่วยมีทหาร 16,000 นาย
เธอเพิ่งหาตําแหน่งทหาร ได้ 48,000 นายเลยนะ
ทุกคน ใครเคยเห็น สัญลักษณ์ที่วาดด้วยมือบนจดหมาย
ที่เหมือนกับเครื่องหมายประจําหน่วยทหารบ้าง
ยกมือขึ้น
ทําได้ดีมาก พลทหาร
(อันตราย ยังไม่ระเบิด)
พอเราเอาจดหมายไปส่ง จอห์นนี่ เมคงเหวี่ยงแน่
ต้องรู้จักสงบสติบ้างนะรายนั้น
คนยิ่งไม่มีเวลาอยู่
- เวร่า เราต้องอยู่ในเส้นทางสิ - เฮ้ๆ
- แล้วรออยู่นี่ทั้งวันเหรอ - ไม่ได้
งานเรากําลังราบรื่นนะ ฉันจะไม่ยอมให้มันสะดุดหรอก
หยุดรถ อย่าไป หยุด
อะไร
ฉัน... ฉันว่าเราเหยียบระเบิดที่ยังไม่ทํางาน
แน่ใจไหม
พระเจ้าช่วย
เรา... เราจะทํายังไงกันดี
ทําตามที่พันตรีอดัมส์ฝึกเรามา
เราต้องอพยพออกจากรถ แต่ต้องทําตามการฝึก
ได้
ทุกคน ค่อยๆ ลงจากรถ
ช้าๆ นะ
หนึ่ง
- สอง - สอง
- สาม - สาม
พระเจ้าช่วย
มีอะไรเหรอ
ดูนี่สิ
ลีน่า
มองไปแล้วให้เห็นว่าทํางานอยู่นะ
ฉันว่าเธออยากเห็นเจ้านี่นะ
- จะอ่านไหมเนี่ย - ให้เวลาเขาหน่อยได้ไหม
สาวๆ
พันตรีอดัมส์อยากพบเรา
เกิดอุบัติเหตุ
แล้วกองทัพจะไม่จัดพิธีศพให้พวกเธอเลยเหรอ
ฉันได้รับคําตอบว่าไม่
ฉันเสียใจจริงๆ ทุกคน
ฉันจะติดต่อกลับไปยังสหรัฐฯ เพื่อขอความช่วยเหลือ
แต่ในระหว่างนี้ เราจะรวบรวมเงินบริจาค
เพราะเราจะไม่ยอมให้ทหารของเรา
ไม่ได้รับการจัดพิธีศพอย่างเหมาะสม
พระผู้เป็นเจ้า
โลกนี้ช่างโหดร้ายเหลือเกิน
ผู้คน
ไม่สนใจ
ว่าจะปฏิบัติกับเรายังไง
พระผู้เป็นเจ้า
โลกนี้ช่างโหดร้ายเหลือเกิน
(เวร่า เจ. สก็อตต์ พลทหาร เหล่าทหารหญิง)
พลทหาร
ค่ะ ท่าน
มีทหารอเมริกันหลายคนถูกฝังอยู่ที่นี่
ถ้าเธอรู้วันที่เขาเสียชีวิตและหน่วยที่เขาสังกัด
เธอจะหาเขาเจอที่นี่แหละ
ให้เขาพากลับฐานได้ไหม
ค่ะ ท่าน
งั้นไปเถอะ
ไง
คุณรอฉันได้ไหม
ได้สิ
(เดวิด เอช. เทย์เลอร์)
(เจอร์รี่ เอส. โทมัส)
(เอบรัม ไอ. เดวิด 19 ธันวาคม 1943)
รู้อยู่แล้วว่าฉันจะหาคุณเจอ ฉันรู้อยู่แล้ว
ถึงคุณลีน่า...
เวกเตอร์ เก้า เก้า ตรงนี้
ผมไม่อยากให้คุณกังวล
แต่ครั้งนี้เป็นครั้งแรก ที่ความคิดว่าผมอาจไม่ได้กลับบ้าน
เริ่มเข้ามาในหัวบ้างแล้ว
ผมรู้ว่าผมขอให้คุณรอผม
และผมรู้จักคุณดี คุณจะรอ
แต่...
ถ้าผมไม่ได้กลับไป
ขอให้คุณใช้ชีวิตด้วยเสียงหัวเราะ อย่างตอนที่นั่งเบาะหลังของรถคันนั้น
อย่างมีอิสระเสรีและความสนุกสนาน
สัญญากับผมนะว่าคุณจะมีชีวิตยืนยาว
ยืนยาวพอสําหรับเราทั้งสองคน
สัญญากับผมนะว่าคุณจะหัวเราะ ให้มากพอสําหรับเราทั้งสองคน
ผมรักคุณจริงๆ นะ ลีน่า เดอร์รีคอตต์
ฉันก็รักคุณ เอบรัม เดวิด
ผมขอโทษ
ขอโทษที่ไม่มีความกล้าพอ ที่จะบอกคุณให้เร็วกว่าคืนนั้น
มองหาผมบนท้องฟ้าบ้างนะ
รักคุณเสมอ...
เอบรัม
(โรงเรียนคิงเอ็ดเวิร์ด)
ตามสบาย
อรุณสวัสดิ์ค่ะ ท่าน
นายพลลีบอกผมว่าพวกคุณคืบหน้า
ค่ะ ท่าน
แม้ว่าเราจะเพิ่งสูญเสียทหารไปสองคนก็ตาม
ใช่ เรื่องแบบนั้นเกิดกันได้
แต่เรื่องความคืบหน้าในการจัดส่งจดหมาย ผมว่าไม่เกิด
ทหารในกองของผม ยังไม่มีใครเห็นความคืบหน้าของคุณสักคน
ขอโทษค่ะ ท่าน เราเร่งมือให้เร็วที่สุดเท่าที่ทําได้แล้ว
แต่ก็ยังเร็วไม่พอ
นี่ไม่ใช่ทหารทั้งกองพันของคุณหรอกใช่ไหม
ไม่ใช่ค่ะ ท่าน
เราแบ่งกะทํางานตลอด 24 ชั่วโมง ตอนนี้เลยมีทหารบางคนกําลังพักผ่อนค่ะ
- กําลังพักอยู่เหรอ - ค่ะ ท่าน
ผมมาที่นี่เพื่อตรวจสอบกองทหารของคุณ แต่กองทหารของคุณกลับไม่อยู่ตรงนี้
มันควรหรือไม่ควร ผู้พัน
ท่านคะ
ห้องเสริมสวยเหรอ
ใช่ค่ะ
มันใช่เรื่องจะมาใช้งบประมาณของกองทัพไหม
คุณจะบอกผมว่า
พวกเธอมีเวลาทําผม
แต่ไม่มีเวลารับการตรวจสอบจากนายพลเหรอ
ไม่ใช่ค่ะ ท่าน ฉัน...
ขอโทษด้วยค่ะ แต่ในห้องนั้นมีทหารกะกลางคืน
และพวกเธอหลับอยู่
ส่วนห้องนั้นเป็นห้องอาบน้ําค่ะ ท่าน และทหารของฉันกําลังอาบน้ําอยู่
- ลี - ครับ ท่าน
ไม่ได้บอกผู้หญิงคนนี้เหรอว่าฉันจะมาตรวจสอบ
บอกครับ ท่าน
แล้วพันตรีเขาไม่เข้าใจเหรอว่าการตรวจสอบ
หมายถึงอยากตรวจอะไรก็ต้องได้ตรวจ
เข้าใจครับ ท่าน
คุณสั่งการกองทหารแบบนี้เนี่ยนะ
แล้วห้องนั้นล่ะ
ห้องนั้นเข้าไปได้ไหม
ได้ค่ะ ท่าน นั่นห้องจัดส่ง
ขอบคุณนะ
แน่นอนค่ะ ท่าน
แถวตรง
ทําไมมันเละเทะอย่างนี้เนี่ย
ท่านคะ พัสดุบางชิ้นถูกหนูแทะจนขาดครึ่ง
ของข้างในก็กระจัดกระจาย
แต่ทหารของเราหาวิธีแยก
ว่าของชิ้นไหนอยู่กับชิ้นไหนโดยดูจากเนื้อผ้าค่ะ
แล้วตรงนี้คือที่ที่เราจับคู่จดหมาย
กับทหารที่มีชื่อและนามสกุลซ้ํากันค่ะ
ใช้หมายเลขประจําตัวจะไม่ง่ายกว่าเหรอ
ตอนแรกเราก็ลองทําแบบนั้นค่ะ ท่าน
แต่จดหมายบางฉบับจ่าหน้าด้วยชื่อเล่น เราเลยต้องหาข้อมูลเพิ่ม
ให้แน่ใจว่าจดหมายจะส่งไปให้ถูกคนค่ะ
แล้วนี่เอาเงินกองทัพมาผลาญกับน้ําหอมเหรอ
ไม่ใช่ค่ะ ท่าน
ถ้าเราอ่านชื่อไม่ได้เพราะว่ามีรอยเปื้อน...
ผู้หญิงบางคนชอบฉีดน้ําหอมใส่จดหมายที่เขียน
และทหารของเราบางคน จํากลิ่นน้ําหอมพวกนั้นได้ค่ะ
มันเป็นงานที่ยาก
แต่เราสามารถจับคู่ผู้ส่ง กับรัฐที่ขายน้ําหอมกลิ่นนั้นได้
แล้วก็แกะรอยย้อนกลับไปค่ะ
หลบไป สาวน้อย
นี่เปิดจดหมายอ่านเหรอ
ท่านคะ เฉพาะกรณีที่ หาตําแหน่งของทหารไม่ได้ค่ะ
ล้อเล่นรึไง
นี่พวกคุณเปิดอ่านจดหมายของทหารผิวขาวเหรอ
ท่านคะ บางครั้งมันก็เป็นวิธีเดียว ที่จะได้ข้อมูลเบาะแส
เพื่อหาว่าพวกเขาอยู่ที่ไหนค่ะ
นี่มันเรื่องส่วนตัวนะ ผู้พัน
เสียสติที่มีอยู่น้อยนิดไปแล้วรึไง
พยายามข้ามหัวผม
จัดพิธีศพให้ทหารที่ตายเพราะคุณ
พวกนั้นตายเพราะคุณไม่ได้ฝึกฝนให้ดี
ตอนนี้...
ประธานาธิบดีโรเซอเวลต์ก็เสียชีวิตไปแล้ว
การทดลองเล็กๆ นี้จะถูกปิดทันที
ผมว่าจะปลดคุณออกจากหน้าที่
แล้วให้ผู้หมวดผิวขาวสักคนเข้ามา
แสดงให้คุณเห็นว่าควรบริหารงานยังไง
ข้ามศพฉันไปก่อนค่ะ ท่าน
ว่าไงนะ
ท่านคะ ด้วยความเคารพนะคะ
กองพันของฉันทํางานทั้งวันทั้งคืน ในสภาพแวดล้อมที่เลวร้าย
เราแทบไม่มีเครื่องให้ความร้อน
หนาวจนพวกเธอต้องใช้หมวกตักน้ําอาบ
ท่านมอบสถานที่นี้ให้เราเปลี่ยนมันเป็นค่ายทหาร ไม่มีทั้งเตียงนอน ไม่มีความช่วยเหลือ
ทหารของฉันถูกคุกคาม ถูกอีกฝ่ายทําทีเป็นมิตร
เพียงเพื่อจะถามว่า พวกเธอมีหางงอกออกมาหลังเที่ยงคืนรึเปล่า
เพราะทหารผิวขาวลือกันไปเอง
ท่านส่งอนุศาสนาจารย์มา ไม่ใช่เพื่ออธิษฐาน แต่เพื่อสอดแนมเรา
เราเสียทหารสองคนไปเพราะระเบิด ทหารที่ได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดี
และฉันรู้เพราะฉันเป็นคนฝึกพวกเธอเอง
แต่ท่านก็ยังไม่สั่ง ให้จัดพิธีศพอย่างเหมาะสมให้พวกเธอ
ฉันรู้ว่าเราอยู่ระหว่างสงคราม แต่สงครามของพวกฉันเริ่มต้นจากการเป็นคนผิวสี
พวกฉันต้องสู้กับทุกแนวรบ
ดังนั้นอย่างที่บอกไปค่ะ ท่าน ข้ามศพฉันไปก่อน
เขาเอาฉันขึ้นศาลทหารแน่
ฉัน... รู้สึกเหมือนเป็นคนหน้าไหว้หลังหลอกเลย
ที่บอกให้ผู้หญิงพวกนี้ รักษาศักดิ์ศรีและความเรียบร้อย...
ไม่รู้ว่าอะไรดลใจฉัน
ฉันว่าเธอพูดถูกแล้วนะ
เขาเสียมารยาท ทําเหมือนที่ผ่านมาเราไม่ได้ทํางานกันเลย
แต่เขาเป็นผู้บังคับบัญชาฉัน ฉันควรระวังกว่านั้น
ท่านคะ ขอโทษค่ะ แต่เรามีปัญหา
พวกผู้หญิงพากันหยุดทํางานค่ะ
ทําไม
ไม่รู้ค่ะ
ทํางานต่อ สาวๆ
ทํางานเดี๋ยวนี้
ผมรู้ว่าโรเซอเวลต์เป็นคนเห็นอกเห็นใจคนอื่น
แต่ผมอยากให้คุณคุยกับทรูแมน ฟังนะ ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย
คุณต้องบอกกับท่านประธานาธิบดี
ว่านี่คือความผิดพลาดที่ร้ายแรงที่สุด
แล้วก็ผู้หญิงที่ชื่ออดัมส์น่ะ ใช่
ผมอยากให้นางนั่นขึ้นศาลทหาร
เธอพูดแบบนั้นจริงๆ มาร์แชล พูดใส่หน้าผมเลย
แล้วพวกนั้นเปิดจดหมายของคนขาวอ่าน...
รอเดี๋ยวนะ
มีเรื่องอะไรกัน
พวกทหารได้รับจดหมายกันแล้วครับท่าน
- มอร์แกน - ครับ ครับผม
- เวสเปอร์ - ครับผม
มอนต์เกรย์
คาร์ล
วินเซนต์
วอห์น
มีจดหมาย
มาโลน, นีลสัน
มาแล้ว
วิราเนลลี
อเล็กซานเดอร์
วินเซนต์
มอนต์เกรย์
- แฟรงค์ - ครับผม ทางนี้ครับ
จดหมายถึงเทราต์แมน
- เทราต์แมน - เยี่ยมเลย
นี่ครับ
ที่รักคะ
(เหล่าทหารหญิงผิวสี ช่วยดูแลขวัญกําลังใจให้กองทัพ)
"วันนี้เป็นวันที่ดีที่สุดในชีวิต"
เฮ้
คุณครับ ใช่กองพัน 6888 รึเปล่า
ใช่แล้ว
นี่กองพัน 6888
ตามสบายพัก ทหาร
"กองพันไปรษณีย์กลาง 6888
เป็นกองพันเดียว ที่มีผู้หญิงผิวสีและผู้หญิงหลากเชื้อชาติ
ในยุโรปช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง"
"หลังจากเราจัดการกับ
จดหมายค้าง 17 ล้านฉบับได้ภายใน 90 วัน
ผลงานของเรา ก็เป็นที่ประทับใจเบื้องบนอย่างมาก
พวกเขาส่งเราไปที่รูออง ประเทศฝรั่งเศส
ที่นั่น เราจัดการกับจดหมายที่ค้างอยู่ ในเวลาอันรวดเร็วที่สุด"
"มันเป็นงานหนัก เปี่ยมไปด้วยความเศร้า
ไม่มีใครขอบคุณเราสําหรับการรับใช้ชาติ
หรือให้เราร่วมในขบวนพาเหรดต้อนรับ"
"ความทุ่มเทและการเสียสละของเรา ไม่เป็นที่ล่วงรู้
ที่ยุโรป เราได้รับการปฏิบัติ
ดีกว่าตอนที่เรากลับมายังสหรัฐอเมริกา"
"จนมาถึงทุกวันนี้"
"ผู้คนถึงได้เริ่มเห็นคุณค่าของสิ่งที่เราทํา"
"เราได้รับเหรียญทองรัฐสภา สําหรับการรับใช้ชาติ"
"น่าทึ่งไหมล่ะ"
(พีเอฟซี โรเมย์ ซี. จอห์นสัน เดวิส เกิดปี 1919)
(พันตรี เฟนนี กริฟฟิน แม็คเคลนดอน เกิดปี 1920)
พระเจ้า ความทรงจํามากมาย
(กองพัน 6888)
และใช่ค่ะ พอกลับมาบ้าน ฉันก็แต่งงานกับฮิวจ์
(กองพันไปรษณีย์กลาง 6888)
(เป็นหน่วยเหล่าทหารหญิงที่มีเฉพาะ ผู้หญิงผิวสีและผู้หญิงหลากเชื้อชาติ)
(หน่วยเดียวที่ได้ประจําการในยุโรป ช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง)
(ฟุตเทจจริงของกองพัน 6888 ขณะเดินทางมาถึงยุโรป)
(พวกเธอมาถึงยุโรปก่อนสิ้นสุดสงครามไม่นาน)
(และได้รับมอบหมาย ภารกิจที่แทบจะเป็นไปไม่ได้)
(คือการจัดส่งจดหมาย 17 ล้านฉบับ ภายในเวลาหกเดือน)
(แต่พวกเธอทําสําเร็จในเวลาไม่ถึง 90 วัน)
(กองพัน 6888 ได้นําข้อความ)
(และขวัญกําลังใจสําคัญมาสู่บรรดาทหาร)
และเราก็เข้าสู่ศตวรรษที่ 20
ที่ผู้หญิงได้เป็น สมาชิกของกองทัพสหรัฐอเมริกาอย่างเต็มภาคภูมิ
และวันนี้เรามีโอกาสได้พบกับ
ผู้หญิงที่น่าทึ่งสองคน
(อนุสรณ์สถานสตรี)
พวกเธอบอกอายุฉัน แต่ไม่จําเป็นต้องรู้หรอกค่ะ
เพราะพวกเธอดูเหมือน 30 หรือ 40 นี่เอง
แมรี่ แร็กแลนด์และอลิซ ดิกสัน
ซึ่งเคยอยู่ในกองพัน 6888
หน่วยเดียวที่มีผู้หญิงแอฟริกัน-อเมริกัน ในเหล่าทหารหญิง
ที่ได้ไปประจําการในต่างประเทศ ช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
ขอเสียงปรบมือให้พวกเธอหน่อยค่ะ
ฉันอยากขอบคุณพวกคุณทุกคนอีกครั้ง สําหรับการรับใช้ชาติ
ความกล้าหาญ ความทุ่มเท และการอุทิศตัว
ขอพระเจ้าอวยพรพวกคุณ และขอพระเจ้าอวยพรอเมริกา
(เมื่อ 27 เม.ย. 2023 ฐานทัพฟอร์ท ลี)
(ซึ่งเดิมตั้งชื่อตาม นายพลฝ่ายสมาพันธรัฐในสงครามกลางเมือง)
(ได้เปลี่ยนชื่อเป็นฟอร์ท เกร็ก-อดัมส์)
(เพื่อเป็นเกียรติแก่ บรรพชนผิวสีสองคนของกองทัพสหรัฐฯ)
(ได้แก่ พลโทอาร์เธอร์ เกร็ก)
(และ)
(พันโทแชริตี้ อดัมส์)
(การเปลี่ยนชื่อฐานทัพเพื่อเป็นเกียรติแก่อดัมส์)
(ทําให้เธอเป็นผู้หญิงผิวสีคนเดียว ในประวัติศาสตร์สหรัฐฯ ที่ได้รับเกียรตินี้)
(ขออุทิศภาพยนตร์เรื่องนี้ แด่ชีวิต คุณความดี และความทรงจํา)
(ของแคลเรนซ์และแจ็กเกอลีน อาวองท์)
(6888: กองพันหญิงแกร่ง)
คําบรรยายโดย อัจฉริยา สุกใส