1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:11,745 --> 00:00:15,115
ผมขอดูอีกทีว่าเทปบันทึกทํางานอยู่ สักครู่นะ

4
00:00:16,816 --> 00:00:17,650
พร้อมไหม

5
00:00:26,493 --> 00:00:27,327
โอเค

6
00:00:29,529 --> 00:00:31,264
เริ่มตอนไหนก็ได้

7
00:00:31,931 --> 00:00:34,200
ตรงไหนก็ได้ที่คุณสะดวก

8
00:00:34,200 --> 00:00:37,303
แล้วเราค่อยไปที่ประเด็นต่อไป โอเคนะ

9
00:00:44,077 --> 00:00:45,812
หายใจเข้าลึกๆ เจนนิเฟอร์

10
00:00:47,514 --> 00:00:49,883
และเล่าสิ่งที่เกิดขึ้นคืนนี้ให้ผมฟังหน่อย

11
00:01:02,095 --> 00:01:04,597
- เก้าหนึ่งหนึ่ง คุณ...
- ช่วยด้วย ช่วยฉันด้วยค่ะ

12
00:01:04,597 --> 00:01:06,599
- คุณผู้หญิง
- พ่อแม่ฉันไม่รู้อยู่ไหน

13
00:01:06,599 --> 00:01:08,334
คุณคะ ใจเย็นๆ เกิดอะไรขึ้น

14
00:01:08,334 --> 00:01:11,204
มีคนบุกเข้ามาในบ้านของเรา
และขโมยเงินทั้งหมดไป

15
00:01:11,204 --> 00:01:12,105
โอเค คุณคะ...

16
00:01:12,105 --> 00:01:15,175
พ่อแม่ฉันตะโกนอยู่ข้างล่าง ช่วยส่งคนมาช่วยที

17
00:01:18,278 --> 00:01:20,046
แล้วฉันก็ได้ยินเสียงปังสองครั้ง

18
00:01:21,147 --> 00:01:22,282
แม่ฉันกรีดร้อง

19
00:01:23,383 --> 00:01:24,918
ฉันตะโกนเรียกแม่

20
00:01:26,920 --> 00:01:28,555
แล้วเสียงปังก็ดังอีกสองครั้ง

21
00:01:35,361 --> 00:01:36,262
ค่อยๆ พูด

22
00:01:36,896 --> 00:01:37,797
ใจเย็นๆ

23
00:01:38,932 --> 00:01:40,700
- คุณอยู่ที่ไหน
- แอฟเวนิว

24
00:01:40,700 --> 00:01:44,170
ถนนแอฟเวนิวเหรอ
คุณช่วยสะกดชื่อถนนให้หน่อยได้ไหม

25
00:01:44,170 --> 00:01:45,071
พ่อ

26
00:01:46,639 --> 00:01:50,510
- หนูโทรเรียก 911 อยู่
- คุณคะ คุณ

27
00:01:50,510 --> 00:01:52,412
หนูโอเค หนูไม่เป็นไร

28
00:01:56,049 --> 00:01:58,785
{\an8}คดีนี้เป็นสิ่งที่เราไม่เคยเห็นมาก่อน

29
00:02:00,687 --> 00:02:04,424
เป็นสถานการณ์ที่ผมไม่มีวันจินตนาการได้

30
00:02:05,258 --> 00:02:07,861
ฉันได้ยินแต่เสียงพ่อกรีดร้องบนถนน

31
00:02:07,861 --> 00:02:10,296
ฉันตะโกนเรียกเขาแต่เขาไม่ยอมเข้ามา

32
00:02:10,296 --> 00:02:12,799
ไม่รู้ว่าเขาได้ยินฉันไหม แต่เขาไม่เข้ามา

33
00:02:14,234 --> 00:02:19,072
เรื่องนี้ผันแปรอย่างรวดเร็ว
กลายเป็นสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิด

34
00:02:19,606 --> 00:02:21,708
เอางี้ อยู่ตรงนั้นไว้ โอเคนะคะ

35
00:02:23,943 --> 00:02:24,777
เจนนิเฟอร์

36
00:02:27,147 --> 00:02:28,081
เจนนิเฟอร์

37
00:02:35,088 --> 00:02:38,558
พยายามทําให้ดีที่สุด กับสิ่งที่คุณกําลังเผชิญอยู่

38
00:02:39,626 --> 00:02:41,594
จําไว้นะ เราอยู่ที่นี่เพื่อช่วยคุณ

39
00:02:44,597 --> 00:02:45,598
คุณไหวไหม

40
00:02:48,201 --> 00:02:50,370
รู้ไหม คุณจะกังวลกับเรื่องนี้ไม่ได้

41
00:02:51,337 --> 00:02:52,805
เราต้องเรียนรู้

42
00:02:54,874 --> 00:02:57,110
แต่คุณก็ทําสิ่งที่ต้องทําแล้ว ถูกมั้ย

43
00:02:59,546 --> 00:03:00,947
นั่นคือสิ่งสําคัญที่สุด

44
00:03:08,288 --> 00:03:15,295
(บาปของเจนนิเฟอร์)

45
00:03:27,774 --> 00:03:30,243
{\an8}(มาร์คัม, ออนแทริโอ)

46
00:03:35,782 --> 00:03:37,383
ดึกแล้ว ผมอยู่บนเตียง

47
00:03:37,951 --> 00:03:40,486
{\an8}ผมเพิ่งหลับไป โทรศัพท์ดังขึ้น

48
00:03:40,486 --> 00:03:42,755
{\an8}ผมคิด "ล้อเล่นรึไงเนี่ย"

49
00:03:44,691 --> 00:03:47,961
มาร์คัมเป็นย่านที่เหมาะสําหรับครอบครัวมาก

50
00:03:47,961 --> 00:03:49,495
อัตราการเกิดอาชญากรรมต่ํา

51
00:03:50,630 --> 00:03:54,033
น้อยกว่าที่คุณจะเห็นจากที่อื่นทั่วแคนาดา

52
00:03:55,935 --> 00:03:59,239
แต่ตอนนี้พวกเขามาบอกผมว่า
"มีการยิงกันสองครั้ง"

53
00:03:59,239 --> 00:04:00,873
"มันเป็นเหตุที่รุนแรงมาก"

54
00:04:01,874 --> 00:04:04,143
"และคุณจะเป็นคนรับผิดชอบคดีนี้"

55
00:04:07,280 --> 00:04:10,116
{\an8}มีการโทรเข้ามาสักสี่ทุ่มครึ่งของคืนนี้

56
00:04:10,116 --> 00:04:12,685
{\an8}มาจากคนในบ้าน

57
00:04:12,685 --> 00:04:16,389
ยืนยันแล้วว่าเป็นการฆาตกรรม มีคนตายหนึ่งคน

58
00:04:16,389 --> 00:04:19,292
แล้วก็มีเหยื่อรายที่สองที่ถูกยิงด้วยเช่นกัน

59
00:04:19,826 --> 00:04:21,127
นําส่งโรงพยาบาลแล้ว

60
00:04:22,362 --> 00:04:24,297
นอกเหนือจากนี้ ผมก็ไม่รู้อะไรมาก

61
00:04:28,534 --> 00:04:32,639
งานแรกของเราคือการบอกให้ได้
ว่าเกิดอะไรขึ้นในบ้านหลังนี้

62
00:04:33,206 --> 00:04:35,842
{\an8}นี่เป็นอาชญากรรมร้ายแรง

63
00:04:35,842 --> 00:04:38,544
{\an8}ผู้หญิงที่เสียชีวิตชื่อ บิค แพน

64
00:04:38,544 --> 00:04:40,913
และผู้ชายอีกคนหนึ่งที่ชื่อ แฮน แพน

65
00:04:40,913 --> 00:04:43,049
ได้รับบาดเจ็บที่ศีรษะ

66
00:04:51,090 --> 00:04:54,627
ครอบครัวแพนอพยพมาจากเวียดนาม
เมื่อหลายปีก่อน

67
00:04:54,627 --> 00:04:57,430
ผู้คนรู้จักดีว่าพวกเขาเป็นคนที่ขยันขันแข็ง

68
00:04:57,430 --> 00:04:59,065
ไม่มีอะไรผิดสังเกต

69
00:04:59,065 --> 00:05:02,935
ที่จะอธิบายได้ว่าทําไมพวกเขา
ถึงตกเป็นเป้าของการทําร้ายที่น่ากลัวเช่นนี้

70
00:05:09,776 --> 00:05:12,679
เราเริ่มได้รับรายงานจากโรงพยาบาล

71
00:05:12,679 --> 00:05:15,581
แฮนถูกส่งไปที่นั่นโดย ฮ. พยาบาล

72
00:05:15,581 --> 00:05:18,618
เขามีแผลถูกยิงเข้าที่ตา

73
00:05:18,618 --> 00:05:22,055
ซึ่งแล่นเข้าไปถึงกะโหลก
และลงไปที่ขากรรไกรกับคอ

74
00:05:23,056 --> 00:05:25,425
และเขาได้รับยาสลบเพื่อให้หลับลึก

75
00:05:29,462 --> 00:05:32,598
เรากังวลว่าแฮน แพน
จะไม่รอดจากการบาดเจ็บ

76
00:05:32,598 --> 00:05:35,902
ซึ่งนั่นจะทําให้เราเหลือพยานคนเดียว
ที่เราจะสอบปากคําได้

77
00:05:37,337 --> 00:05:39,706
นั่นก็คือลูกสาวของเขา เจนนิเฟอร์ แพน

78
00:06:07,266 --> 00:06:13,473
(วันที่หนึ่ง สัมภาษณ์ครั้งที่หนึ่ง)

79
00:06:14,774 --> 00:06:15,608
ขอบคุณ

80
00:06:16,809 --> 00:06:17,877
กรุณาเงียบ

81
00:06:20,346 --> 00:06:21,748
ช่วยปิดประตูให้หน่อย

82
00:06:23,082 --> 00:06:25,351
{\an8}(เวลา 2:44 น.)

83
00:06:25,351 --> 00:06:27,754
{\an8}โอเค เจนนิเฟอร์ ผมชื่อแรนดี้ สเลด

84
00:06:27,754 --> 00:06:29,822
{\an8}ผมแนะนําตัวกับคุณแล้วที่โรงพยาบาล

85
00:06:29,822 --> 00:06:32,325
ผมมาจากแผนกฆาตกรรม ตํารวจภูมิภาคยอร์ก

86
00:06:34,060 --> 00:06:37,363
ในฐานะหัวหน้าทีมสืบสวน
นี่คือความรับผิดชอบของผม

87
00:06:37,964 --> 00:06:40,733
จะทําแบบขอไปที หรือตรวจสอบลวกๆ ไม่ได้

88
00:06:40,733 --> 00:06:44,904
ต้องเป็นการวิเคราะห์ชีวิต
ของครอบครัวแพนเต็มรูปแบบจริงๆ

89
00:06:46,038 --> 00:06:48,141
อะไรทําให้เกิดสิ่งนี้

90
00:06:48,141 --> 00:06:51,010
เขามีศัตรูไหม ใครจะรู้ล่ะ

91
00:06:53,379 --> 00:06:58,384
ผมอยากให้คุณนึกย้อน
กลับไปก่อนหน้านี้ของวันนี้

92
00:06:59,085 --> 00:07:00,953
บอกผมว่าเกิดอะไรขึ้นจากตรงนั้น

93
00:07:01,921 --> 00:07:05,725
แม่ฉันเตรียมอาหารเย็นไว้
เพราะตอนกลางคืนเธอจะไปเต้นรํา

94
00:07:05,725 --> 00:07:06,926
เต้นลีลาศน่ะค่ะ

95
00:07:06,926 --> 00:07:08,661
เธอทําทุกวันจันทร์

96
00:07:08,661 --> 00:07:11,297
ตอนแรกแม่กับฉันก็นั่งกินมื้อเย็นกัน

97
00:07:12,198 --> 00:07:15,268
จากนั้นฉันก็ขึ้นไปที่ห้องของฉันชั้นบน

98
00:07:16,169 --> 00:07:17,403
ขึ้นไปที่เตียง

99
00:07:17,403 --> 00:07:20,973
เปิดทีวี คุยโทรศัพท์กับเพื่อนคนหนึ่งของฉัน

100
00:07:22,341 --> 00:07:25,344
แล้วหลังจากนั้นไม่นาน

101
00:07:25,344 --> 00:07:29,182
แม่ฉันก็กลับมาถึงบ้าน
ฉันคิดว่าน่าจะประมาณสามทุ่มครึ่ง

102
00:07:29,949 --> 00:07:33,653
จู่ๆ ฉันก็ได้ยินแม่เรียกให้พ่อลงมา

103
00:07:33,653 --> 00:07:36,422
ตอนนั้นเองที่ฉันมองออกไปนอกประตูห้องนอน

104
00:07:36,422 --> 00:07:39,091
มีผู้ชายคนหนึ่งอยู่ตรงนั้น
เขาเดินมาหาฉัน และ...

105
00:07:39,091 --> 00:07:42,662
มัดแขนฉันไพล่หลังแล้วพูดว่า
"ฉันเอาปืนจ่อหลังเธออยู่"

106
00:07:42,662 --> 00:07:46,165
"ทําตามที่ฉันบอก แล้วจะไม่มีใครเจ็บตัว"

107
00:07:46,165 --> 00:07:48,401
"เงินอยู่ไหน บอกมาซิว่าเงินอยู่ไหน"

108
00:07:51,537 --> 00:07:54,373
แล้วก็มีผู้ชายสามคนลากฉันลงบันได

109
00:07:55,308 --> 00:07:57,510
แล้วถามแม่ว่ากระเป๋าของเธออยู่ไหน

110
00:08:00,446 --> 00:08:04,517
แม่พยายามลุกขึ้น
แต่พวกเขาบอกเธอว่า "นั่งลง"

111
00:08:04,517 --> 00:08:08,020
ฉันไม่อยากให้แม่เจ็บตัว
ฉันบอกเธอว่า "แม่ นั่งลง"

112
00:08:09,155 --> 00:08:10,690
พวกเขาพยายามหากระเป๋าของเธอ

113
00:08:10,690 --> 00:08:14,126
แต่เธอพูดภาษาอังกฤษไม่ค่อยคล่อง
เธอเอาแต่พูดว่า "กระเป๋า"

114
00:08:14,727 --> 00:08:17,230
พวกนั้นคอยผลักเธอให้นั่งลง

115
00:08:17,864 --> 00:08:18,698
โอเค

116
00:08:19,999 --> 00:08:20,900
ใจเย็นๆ

117
00:08:21,400 --> 00:08:22,535
ไม่ต้องรีบ

118
00:08:23,536 --> 00:08:26,272
ทั้งหมดนี้สําคัญมาก เพราะฉะนั้นไม่ต้องรีบ

119
00:08:29,308 --> 00:08:33,079
ถึงตอนนั้น พวกเขาก็จับตัวฉัน
มัดไว้กับส่วนบนของราวบันได

120
00:08:34,113 --> 00:08:39,352
ฉันยังขยับได้ แต่ฉันกลัวมาก
เพราะคนหนึ่งถือปืนอยู่...

121
00:08:45,958 --> 00:08:49,195
สิ่งที่ฉันรู้ต่อมาคือ ฉันได้ยินพ่อแม่ฉันลงบันไดไป

122
00:08:49,195 --> 00:08:52,064
แม่ฉันถามเขาว่าพาฉันไปด้วยได้ไหม

123
00:08:52,965 --> 00:08:55,201
แต่เขาไม่ให้ฉันไปด้วย

124
00:08:57,336 --> 00:09:01,541
และหลังจากที่พวกเขาพูด
สิ่งสุดท้ายที่ฉันได้ยินพวกเขาพูดคือ...

125
00:09:03,509 --> 00:09:07,313
"แกโกหก แกโกหกเรา"

126
00:09:09,649 --> 00:09:11,551
แล้วฉันก็ได้ยินเสียงปังสองครั้ง

127
00:09:13,286 --> 00:09:14,453
แม่ฉันกรีดร้อง

128
00:09:15,588 --> 00:09:16,856
ฉันตะโกนเรียกแม่

129
00:09:19,125 --> 00:09:20,560
แล้วเสียงปังก็ดังอีกสองครั้ง

130
00:09:27,500 --> 00:09:28,401
ใจเย็นๆ

131
00:09:29,101 --> 00:09:30,002
ไม่ต้องรีบ

132
00:09:34,874 --> 00:09:38,945
การพยายามให้ใครสักคนพูดถึง
เหตุการณ์สะเทือนใจนั้นยากมาก

133
00:09:39,512 --> 00:09:41,914
เธออาจอยากปิดกั้นความทรงจํา

134
00:09:43,249 --> 00:09:46,419
สิ่งสําคัญที่สุดคือต้องแน่ใจว่าเธอจะไม่เป็นไร

135
00:09:46,419 --> 00:09:50,690
แต่ผมก็อยากให้เธอพูดกับ
เจ้าหน้าที่สืบสวนของเราต่อไปด้วยเช่นกัน

136
00:09:53,359 --> 00:09:55,561
งั้นก็ พักกันสักครู่

137
00:10:03,936 --> 00:10:07,106
ฉันเป็นคนที่คอยติดต่อกับเหยื่อ

138
00:10:08,107 --> 00:10:10,943
{\an8}ถ้าพวกเขากําลังลําบาก ไม่ว่าจะในช่วงไหน

139
00:10:10,943 --> 00:10:12,979
{\an8}คุณต้องพร้อมไปหาพวกเขาทันที

140
00:10:12,979 --> 00:10:15,748
{\an8}ถ้าพวกเขามีปัญหาอะไร

141
00:10:15,748 --> 00:10:17,917
คุณคือคนที่พวกเขาจะเรียกหา

142
00:10:23,689 --> 00:10:26,559
แต่ในขณะเดียวกัน ก็เป็นเรื่องที่ยากมาก

143
00:10:27,259 --> 00:10:31,430
ฉันนึกไม่ออกเลยว่า
เจนนิเฟอร์ต้องเจออะไรบ้าง

144
00:10:32,965 --> 00:10:37,903
ในความคิดฉัน ฉันเลยเลือกที่จะ
"ค่อยเป็นค่อยไปและมั่นคง"

145
00:10:37,903 --> 00:10:40,940
"แค่คอยติดตามคําให้การของเธอ"

146
00:10:40,940 --> 00:10:45,077
"ให้เธอพูดถึงเรื่องที่เกิดขึ้น"

147
00:10:48,214 --> 00:10:49,982
{\an8}โอเค คุยกันต่อนะ

148
00:10:49,982 --> 00:10:50,883
{\an8}(เวลา 3:17 น.)

149
00:10:50,883 --> 00:10:54,186
{\an8}นอกจากพ่อแม่ของคุณแล้ว
คุณได้ยินเสียงคนอื่นข้างล่างนั่นไหม

150
00:10:55,721 --> 00:10:59,792
ฉันคิดว่าฉันได้ยินแม่พูด
หรือครางในลําคอทํานองนั้น

151
00:10:59,792 --> 00:11:02,261
แล้วพวกเขาก็ยิงอีกครั้งก่อนจะจากไป

152
00:11:02,261 --> 00:11:04,296
แล้วผู้ชายคนหนึ่งก็พูดว่า

153
00:11:04,296 --> 00:11:06,899
"ต้องไปเดี๋ยวนี้ อยู่นานเกินไปแล้ว"

154
00:11:08,768 --> 00:11:11,070
แล้วพวกเขาก็วิ่งออกไป และฉันก็คิดว่า...

155
00:11:11,070 --> 00:11:13,806
ฉันเฝ้าดูเจนนิเฟอร์ และฉันก็เห็นใจเธอมาก

156
00:11:14,840 --> 00:11:19,412
เธอถูกมัดและถูกจับแยกจากพ่อแม่โดยสิ้นเชิง

157
00:11:20,680 --> 00:11:22,081
ช่วยด้วย มาช่วยฉันด้วย

158
00:11:22,081 --> 00:11:24,083
คุณคะ ใจเย็นๆ เกิดอะไรขึ้น

159
00:11:24,083 --> 00:11:27,086
พวกเขามีปืน
และพวกเขากําลังจ่อปืนไปที่พ่อแม่ของฉัน

160
00:11:27,086 --> 00:11:28,487
คุณล็อกประตูได้ไหม

161
00:11:28,487 --> 00:11:30,790
ฉันทําไม่ได้ ฉันโดนมัด มือฉันถูกมัดอยู่

162
00:11:33,359 --> 00:11:38,130
เธอไม่สามารถไปช่วยพวกเขาได้
ทําอะไรให้พวกเขาไม่ได้เลย

163
00:11:39,799 --> 00:11:43,669
ผมรู้ว่ามันยาก แต่คุณก็รู้
ถึงความสําคัญของคําให้การนี้

164
00:11:44,370 --> 00:11:46,605
บอกผมเรื่องผู้ชายที่มัดคุณไว้หน่อย

165
00:11:48,841 --> 00:11:50,743
บอกได้ไหมว่าเขาเป็นคนเชื้อชาติอะไร

166
00:11:51,877 --> 00:11:53,879
ได้ค่ะ เขาเป็นคนผิวดํา ไว้ผมทรงเดรดล็อก

167
00:11:54,480 --> 00:11:56,015
โอเค แล้วคนที่สองล่ะ

168
00:11:56,682 --> 00:12:00,052
เขาใส่เสื้อมีฮู้ด แต่ฉันดูออกว่าเขามีผิวดํากว่า

169
00:12:00,052 --> 00:12:01,253
ผู้ชายคนแรก

170
00:12:01,253 --> 00:12:03,389
เขาเป็นชายผิวดําด้วยงั้นหรือ

171
00:12:03,389 --> 00:12:05,624
- แต่รูปร่างบางกว่า
- แต่รูปร่างบางกว่า

172
00:12:05,624 --> 00:12:09,128
ส่วนอีกคนมีสําเนียงจาเมกา

173
00:12:09,128 --> 00:12:10,029
โอเค

174
00:12:11,363 --> 00:12:14,633
คุณได้ยินเสียงไหมว่า
พวกเขาเข้ามาในบ้านได้ยังไง

175
00:12:15,534 --> 00:12:17,169
- ไม่ค่ะ
- มีเสียงออดมั้ย

176
00:12:17,670 --> 00:12:18,738
- ไม่
- มีเตะประตูมั้ย

177
00:12:19,371 --> 00:12:20,439
ไม่มีอะไรแบบนั้นเหรอ

178
00:12:21,774 --> 00:12:24,944
ฉันจําไม่ได้ว่าพวกเขาเข้ามาได้ยังไง
ฉันไม่เห็นอะไรเลย

179
00:12:25,511 --> 00:12:26,345
โอเค

180
00:12:29,381 --> 00:12:31,016
แล้วพ่อแม่คุณล่ะ

181
00:12:32,118 --> 00:12:36,021
ในความเห็นของคุณ
ทําไมถึงมีคนพุ่งเป้าไปที่พวกเขา

182
00:12:36,655 --> 00:12:39,692
มีคนรู้ว่าพวกเขาเก็บเงินสด
จํานวนมากไว้ที่บ้านงั้นหรือ

183
00:12:41,193 --> 00:12:45,498
พวกเขามีเงินสดในธนาคารเยอะไหม

184
00:12:47,133 --> 00:12:52,505
ฉันคงไม่พูดว่ามันเยอะพอที่จะเป็นสาเหตุได้

185
00:12:52,505 --> 00:12:54,774
มันแค่พอใช้จ่ายได้

186
00:12:54,774 --> 00:12:55,674
โอเค

187
00:12:56,776 --> 00:13:00,980
แม่ฉันขยันมากเพื่อให้แน่ใจว่า... แค่พอใช้จ่าย

188
00:13:00,980 --> 00:13:02,047
แค่พอใช้จ่ายนะ

189
00:13:03,115 --> 00:13:06,051
โอเค แล้วพ่อของคุณล่ะ

190
00:13:07,253 --> 00:13:09,054
เขาขับรถประเภทไหน

191
00:13:09,054 --> 00:13:11,757
เขาขับเมอร์เซเดส และเขาก็รักรถคันนี้มาก

192
00:13:12,358 --> 00:13:13,192
อย่างนั้นเหรอ

193
00:13:13,859 --> 00:13:17,129
ตกลงว่าแม่ของคุณขับเลกซัส
ส่วนพ่อของคุณขับเมอร์เซเดส

194
00:13:22,935 --> 00:13:24,703
รถพวกนี้เป็นรถที่ค่อนข้างแพง

195
00:13:25,204 --> 00:13:26,906
มันไม่ใช่ถูกๆ

196
00:13:29,108 --> 00:13:32,912
นี่คือครอบครัวที่มาจากเวียดนาม มาที่แคนาดา

197
00:13:32,912 --> 00:13:36,615
พวกเขาทํางานหนัก มีวิถีชีวิตเรียบง่าย

198
00:13:38,450 --> 00:13:40,586
บิคเป็นระดับหัวหน้าที่บริษัทผลิตอะไหล่รถยนต์

199
00:13:40,586 --> 00:13:43,722
แฮนเองก็เป็นช่างเครื่องอยู่ที่นี่

200
00:13:45,591 --> 00:13:49,795
บ้านของพวกเขาแม้จะดูดีแต่ก็ไม่ได้หรูหรา

201
00:13:49,795 --> 00:13:51,463
แต่ไม่เหลือต้องผ่อนแล้ว

202
00:13:55,201 --> 00:13:57,970
แฮน แพน วิถีชีวิตของเขาเป็นยังไง

203
00:13:57,970 --> 00:14:02,975
ผมหมายถึง เขาเกี่ยวข้องกับธุรกิจมืดหรือเปล่า

204
00:14:02,975 --> 00:14:06,378
เขาตกเป็นเป้าเพราะหนี้พนัน

205
00:14:06,378 --> 00:14:08,013
หรือการค้าอาวุธหรือยาหรือไม่

206
00:14:08,013 --> 00:14:10,482
หรือทะเลาะกับเพื่อนบ้าน

207
00:14:10,482 --> 00:14:13,319
อะไรบ้างที่ทําให้เขากลายเป็นเหยื่อ

208
00:14:15,087 --> 00:14:19,458
พวกเขาพูดกับพ่อฉันว่า "แกโกหกเรา"

209
00:14:19,458 --> 00:14:21,293
"แกต้องร่วมมือสิ"

210
00:14:22,862 --> 00:14:24,230
แล้วพวกนั้นก็ยิงเขา

211
00:14:34,707 --> 00:14:36,775
ผมมองไปที่ห้องที่ถูกค้นกระจุยกระจาย

212
00:14:36,775 --> 00:14:39,245
เป็นห้องที่เหมือนห้องปกติทั่วไป

213
00:14:40,446 --> 00:14:41,714
เสื้อผ้าบางส่วนเปื้อนเลือด

214
00:14:42,581 --> 00:14:43,716
ชุดนอน

215
00:14:44,483 --> 00:14:47,987
พื้นที่ที่บิคใช้แช่เท้าหลังไปเต้นลีลาศมา

216
00:14:50,256 --> 00:14:53,092
แต่ก็มีของที่คนร้ายน่าจะเอาไป

217
00:14:53,092 --> 00:14:55,261
ของมีค่าที่ไม่ได้ถูกแตะต้อง

218
00:14:55,261 --> 00:14:59,531
มีตู้เซฟกับกล้องแสนแพงอยู่ในตู้

219
00:14:59,531 --> 00:15:02,067
มีกระเป๋าที่มีแบงค์ 20 ดอลลาร์เป็นฟ่อน

220
00:15:02,067 --> 00:15:05,371
ซึ่งต้องถูกหยิบไปแน่ถ้านี่เกี่ยวข้องกับเรื่องเงิน

221
00:15:07,506 --> 00:15:09,909
ผมหมายถึง จากทั้งหมดนี้ ดูแล้ว

222
00:15:09,909 --> 00:15:12,578
ครอบครัวแพนก็เป็นครอบครัวธรรมดาทั่วไป

223
00:15:13,479 --> 00:15:15,447
แต่รูปลักษณ์ภายนอกก็เรื่องหนึ่ง

224
00:15:15,447 --> 00:15:18,651
สิ่งที่เกิดขึ้นจริงๆ ในบ้านหรือหลังฉาก

225
00:15:18,651 --> 00:15:21,320
ก็เป็นอะไรที่ต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง ถูกมั้ย

226
00:15:24,823 --> 00:15:25,658
{\an8}(เวลา 4:20 น.)

227
00:15:25,658 --> 00:15:29,662
{\an8}มีอะไรอีกไหมที่คุณพอจะนึกออก
ที่อาจช่วยเราในการสืบสวนนี้ได้

228
00:15:35,367 --> 00:15:36,969
ฉันนึกไม่ออกตอนนี้

229
00:15:38,604 --> 00:15:41,340
โอเค เราจะปิดเครื่องบันทึกเสียงแล้ว

230
00:15:41,941 --> 00:15:45,244
ตอนนี้เวลาตีสี่ครึ่ง เราจะพอแค่นี้

231
00:15:45,244 --> 00:15:47,980
- ขอใช้ห้องน้ําได้มั้ยคะ
- ได้อยู่แล้ว

232
00:15:54,386 --> 00:15:57,523
พอสอบปากคําเสร็จ ฉันก็พาเจนนิเฟอร์ออกไป

233
00:15:57,523 --> 00:16:00,759
เราเดินออกไปเงียบๆ

234
00:16:00,759 --> 00:16:03,329
เราไม่ค่อยพูดกันเท่าไร

235
00:16:04,196 --> 00:16:05,497
และฉันก็คิดกับตัวเอง

236
00:16:05,497 --> 00:16:09,001
"ว้าว แม่ของเธอถูกฆ่า

237
00:16:09,001 --> 00:16:11,337
และพ่อของเธอก็โคม่าอยู่ในโรงพยาบาล"

238
00:16:13,806 --> 00:16:16,342
เธอจะทําใจกับเรื่องอย่างนี้ได้ยังไงกัน

239
00:16:23,949 --> 00:16:27,853
{\an8}ผู้หญิงเสียชีวิต และสามีของเธอบาดเจ็บ
หลังมีการบุกเข้าบ้านในมาร์คัม

240
00:16:27,853 --> 00:16:31,523
{\an8}ตํารวจบอกเราว่ามีเสียงเคาะประตู
ที่บ้านสามีภรรยาคู่นี้

241
00:16:31,523 --> 00:16:33,826
{\an8}จากนั้นมือปืนสามคนก็บุกเข้าไป

242
00:16:33,826 --> 00:16:36,061
ทําไมต้องเป็นบ้านครอบครัวแพน

243
00:16:36,061 --> 00:16:37,863
ทําไมรุนแรงขนาดนี้

244
00:16:37,863 --> 00:16:41,567
คําถามที่นักสืบบอกว่ายังไม่มีคําตอบในตอนนี้

245
00:16:43,302 --> 00:16:47,039
(วันที่สอง)

246
00:16:48,874 --> 00:16:50,909
ตอนนั้นเป็นเวลาแปดโมงเช้า

247
00:16:50,909 --> 00:16:56,582
และะผมก็สรุปสถานการณ์ให้นักสืบ
ชุดสืบสวนคดีฆาตกรรมฟัง

248
00:16:57,950 --> 00:17:01,787
นี่เป็นเหตุอาชญากรรมร้ายแรง
ดังนั้นเราจะรอช้าไม่ได้

249
00:17:09,028 --> 00:17:11,263
ไม่มีอะไรปกติสําหรับการฆาตกรรม

250
00:17:13,065 --> 00:17:16,468
แต่กรณีนี้น่าตกใจเป็นพิเศษ

251
00:17:17,836 --> 00:17:20,272
ผมเริ่มคิดถึงครอบครัวของผมทันที

252
00:17:20,272 --> 00:17:24,977
{\an8}และการที่ทุกสิ่งเปลี่ยนไปในเหตุการณ์หนึ่ง

253
00:17:27,479 --> 00:17:29,214
และเปลี่ยนแปลงไปตลอดกาล

254
00:17:33,052 --> 00:17:35,988
ภารกิจแรกที่ผมได้รับมอบหมายคือ การลงมือ

255
00:17:35,988 --> 00:17:40,259
สํารวจพื้นที่อย่างละเอียด
รอบๆ ย่านที่ครอบครัวแพนอาศัยอยู่

256
00:17:44,296 --> 00:17:46,932
เรามองหาข้อมูลจากประจักษ์พยาน

257
00:17:46,932 --> 00:17:51,303
หรือชิ้นส่วนของหลักฐานต่างๆ
ที่อาจเกี่ยวข้องและสําคัญ

258
00:17:53,672 --> 00:17:56,375
ถ้าคุณมีข้อมูล
ไม่ว่าคุณจะคิดว่ามีหรือไม่มีประโยชน์

259
00:17:56,375 --> 00:17:58,811
กรุณาโทรแจ้งตํารวจภูมิภาคยอร์ก

260
00:17:58,811 --> 00:18:01,780
หรือตํารวจท้องถิ่น หรือหน่วยหยุดยั้งอาชญากรรม

261
00:18:01,780 --> 00:18:04,817
อาจเป็นข้อมูลเล็กๆ น้อยๆ
แต่ข้อมูลที่อาจดูไม่สลักสําคัญนั้น

262
00:18:04,817 --> 00:18:08,153
อาจช่วยจับคนร้ายสามคนนี้ในชุมชนเราได้

263
00:18:10,756 --> 00:18:13,258
เราไม่ค่อยมีคดีฆาตกรรมในมาร์คัม

264
00:18:14,126 --> 00:18:16,495
ฉันหมายถึง ที่นี่เป็นย่านที่ปลอดภัยมาก

265
00:18:16,995 --> 00:18:19,865
แหล่งรวมวัฒนธรรมที่หลากหลายมาก

266
00:18:19,865 --> 00:18:25,604
มีผู้คนจากแคริบเบียน
จากเอเชีย เอเชียตะวันออกเฉียงใต้

267
00:18:25,604 --> 00:18:28,073
มันเป็นย่านที่เงียบมาก

268
00:18:32,377 --> 00:18:35,214
พอมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น...

269
00:18:36,949 --> 00:18:41,186
มันเลยเหมือนมีระเบิดโยนลงมา

270
00:18:51,230 --> 00:18:54,466
ฉันไม่เข้าใจว่าทําไมบิคถึงถูกฆ่า

271
00:18:55,167 --> 00:18:58,470
{\an8}(ฮอง โง เพื่อนของครอบครัวแพน)

272
00:19:00,339 --> 00:19:05,544
ฉันรู้สึกสะเทือนใจมาก
ไม่อยากเชื่อเลยว่าเรื่องนี้จะเกิดขึ้น

273
00:19:07,779 --> 00:19:14,119
ฉันมาเที่ยวเล่นที่บ้านของเธอหลายต่อหลายครั้ง

274
00:19:14,119 --> 00:19:17,923
และไปกินมื้อเย็นกับพวกเขาอยู่บ่อยๆ

275
00:19:22,161 --> 00:19:23,695
พวกเขาอัธยาศัยดีมาก

276
00:19:25,864 --> 00:19:27,799
เป็นคนใจกว้าง...

277
00:19:29,001 --> 00:19:30,435
และเป็นคนรักเพื่อนฝูง

278
00:19:33,906 --> 00:19:36,875
แฮนทํางานห้าวันต่อสัปดาห์
และบางวันก็ทําล่วงเวลา

279
00:19:38,177 --> 00:19:43,248
เขาไม่ได้เกี่ยวข้องกับมาเฟีย
ไม่เล่นการพนันหรือดื่มเหล้า

280
00:19:45,584 --> 00:19:48,420
เขาเป็นคนถ่อมตัว เป็นผู้ชายที่ติดดิน

281
00:19:51,390 --> 00:19:55,160
พวกเขาเป็นคนเงียบๆ พวกเขาไม่เคยโมโหใคร

282
00:19:55,160 --> 00:19:56,295
น่าเศร้าจริงๆ

283
00:19:56,295 --> 00:19:58,897
ความเอาแน่เอานอนไม่ได้
ทําให้ผมกลัว มันแบบ...

284
00:19:58,897 --> 00:20:01,266
ถ้ามีแรงจูงใจหรือเหตุผลสักหน่อย

285
00:20:01,266 --> 00:20:05,904
เรายังพูดได้ว่า
"อ้อ ที่พวกเขาทําเพราะอย่างนั้นอย่างนี้"

286
00:20:05,904 --> 00:20:07,839
{\an8}(การสุ่มบุกฆ่าถึงบ้านทําทั้งเมืองผวา)

287
00:20:07,839 --> 00:20:10,909
{\an8}ผมสัญญาว่าเราจะทําทุกวิถีทาง

288
00:20:10,909 --> 00:20:13,345
{\an8}ที่จะหาตัวและจับกุม

289
00:20:13,345 --> 00:20:16,548
{\an8}ผู้ต้องสงสัยที่ฆ่าคุณบิค ฮา แพน อย่างโหดเหี้ยม

290
00:20:16,548 --> 00:20:18,951
{\an8}และคุกคามสามีและลูกสาวของเธอเมื่อคืนนี้

291
00:20:20,419 --> 00:20:23,555
คุณแพนยังอยู่ในอาการโคม่า

292
00:20:23,555 --> 00:20:27,092
โชคดีที่ลูกสาวไม่ได้รับบาดเจ็บ
จากเหตุสะเทือนขวัญนี้

293
00:20:27,092 --> 00:20:30,696
เรากําลังขอให้ทุกคนที่อาจจะมีข้อมูล

294
00:20:30,696 --> 00:20:34,099
หรือรู้ว่าผู้ต้องสงสัยเป็นใคร กรุณาอย่าลังเล

295
00:20:43,875 --> 00:20:46,878
การสํารวจดําเนินไปประมาณหกชั่วโมงแล้ว

296
00:20:51,883 --> 00:20:54,486
ตอนแรก เราไม่เจออะไรที่เป็นประโยชน์เลย

297
00:21:00,292 --> 00:21:02,728
แต่ในที่สุดเราก็ได้ข้อมูลบางอย่าง

298
00:21:05,230 --> 00:21:09,134
และได้รู้ว่ามีบุคคล
ที่เกี่ยวข้องกับครอบครัวแพน

299
00:21:12,404 --> 00:21:14,039
เขาชื่อแดนนี่ วอง

300
00:21:14,806 --> 00:21:16,475
เขาเป็นพ่อค้ายา

301
00:21:17,209 --> 00:21:21,179
และเขาเพิ่งคบกับเจนนิเฟอร์ แพน

302
00:21:29,454 --> 00:21:34,493
แฟนเก่าที่ทํางานผิดกฎหมาย
เป็นรายละเอียดที่สําคัญ

303
00:21:35,694 --> 00:21:38,196
เธอน่าจะให้ข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องนี้

304
00:21:40,932 --> 00:21:43,135
ตอนนี้เรากําลังคิดว่า แดนนี่ วอง คนนี้...

305
00:21:46,104 --> 00:21:49,007
เขาอาจจะเป็นเหตุผลที่ทําให้
ครอบครัวนี้ตกเป็นเป้าหมาย

306
00:21:50,042 --> 00:21:52,411
มันเกี่ยวข้องกับการค้ายาหรือไม่

307
00:21:59,084 --> 00:22:00,218
(วันที่สาม)

308
00:22:00,218 --> 00:22:02,521
โอเคนะ ผมจะทวนให้ฟัง ช่วยพูดความจริงด้วย

309
00:22:02,521 --> 00:22:06,391
โอเคครับ ผมจะเริ่มจากแบบฟอร์มนี้
เครื่องบันทึกเสียงทํางานอยู่

310
00:22:06,391 --> 00:22:10,262
เราจะอ่านแบบฟอร์มนี้ด้วยกัน
นี่คือ คําให้การภายใต้คําสาบานทางวิดีโอ

311
00:22:10,262 --> 00:22:13,665
"คุณเข้าใจผลทางกฎหมาย
จากการให้การเท็จใช่หรือไม่"

312
00:22:13,665 --> 00:22:16,234
- เข้าใจ
- งั้น ช่วยบอกชื่อของคุณด้วย...

313
00:22:16,234 --> 00:22:18,870
- ผมชื่อ แดเนียล วอง
- พูดดังๆ หน่อย

314
00:22:18,870 --> 00:22:22,808
ผมชื่อแดเนียล วอง ผมยินยอมให้มีการบันทึกเทป

315
00:22:22,808 --> 00:22:23,709
โอเค ดี

316
00:22:30,315 --> 00:22:31,717
{\an8}(เวลา 16:19 น.)

317
00:22:31,717 --> 00:22:34,186
{\an8}คืนที่เกิดเรื่อง คุณทําอะไรอยู่

318
00:22:34,186 --> 00:22:36,421
{\an8}- ผมจําเป็นต้องถาม...
- ผมอยู่บ้าน หลับอยู่

319
00:22:36,421 --> 00:22:38,690
อยู่บ้านเหรอ คุณกลับถึงบ้านกี่โมง

320
00:22:39,925 --> 00:22:40,892
มันเป็นวันจันทร์

321
00:22:40,892 --> 00:22:45,097
วันจันทร์ ผมกลับถึงบ้านประมาณสาม...

322
00:22:45,097 --> 00:22:47,866
สามถึงสี่ทุ่มครึ่ง ประมาณนี้

323
00:22:47,866 --> 00:22:50,669
คุณมีปัญหากับตํารวจเรื่องยาเสพติดใช่มั้ย

324
00:22:51,703 --> 00:22:55,707
ผมเคยมีปัญหาเรื่องครอบครองและค้า

325
00:22:55,707 --> 00:22:58,009
แต่ผมเลิกแล้ว

326
00:22:58,009 --> 00:23:02,180
แบบว่า พอผมเจอปัญหา ผมก็ไม่ได้ทําอีกเลย

327
00:23:04,116 --> 00:23:07,085
โอเค เล่าเรื่องความสัมพันธ์
ของคุณกับเจนหน่อย...

328
00:23:07,085 --> 00:23:09,821
- ผมเป็นแฟนเก่าของเธอจริงๆ
- โอเค

329
00:23:09,821 --> 00:23:12,758
ใช่ เราคบกันตอนใกล้จบมัธยมปลาย

330
00:23:12,758 --> 00:23:13,658
โอเค

331
00:23:13,658 --> 00:23:18,130
แล้วเราก็คบกันมาเรื่อยๆ
จนกระทั่งเมื่อประมาณสองปีก่อน

332
00:23:18,130 --> 00:23:21,533
- โอเค
- แล้วเราก็ ไม่สามารถที่จะ...

333
00:23:21,533 --> 00:23:23,402
จริงๆ เรา เราไม่...

334
00:23:23,402 --> 00:23:25,404
เราเคยวางแผนจะอยู่ด้วยกัน

335
00:23:25,404 --> 00:23:31,042
แต่เธอมีปัญหากับพ่อแม่รุนแรง ประมาณนั้น

336
00:23:31,042 --> 00:23:33,378
- ปัญหาอะไร
- พ่อแม่ของเธอเข้มงวดมาก

337
00:23:33,378 --> 00:23:37,416
พวกเขากดดันจนเธอไม่มีเวลาจะไปมาหาสู่กับผม

338
00:23:38,283 --> 00:23:39,718
มีเหตุผลอื่นอีกไหม

339
00:23:39,718 --> 00:23:42,320
น่าจะเพราะผมหาเงินได้ไม่มากพอ

340
00:23:42,320 --> 00:23:44,222
ผมทํางานที่บอสตันพิซซ่า

341
00:23:45,056 --> 00:23:46,958
พวกเขาไม่ยินดีกับเรื่องนี้

342
00:23:47,492 --> 00:23:51,496
รู้ไหม เราคบกันมาเจ็ดปี
แต่ผมยังไม่เคยนั่งกินมื้อเย็น

343
00:23:51,496 --> 00:23:54,399
กับพวกเขาอย่างเป็นทางการ
หรืออะไรทํานองนั้นเลย

344
00:23:54,399 --> 00:23:55,801
โอเค แล้ว...

345
00:23:55,801 --> 00:23:58,904
แล้วเธอก็อยากให้เราคบกันต่อ

346
00:23:58,904 --> 00:24:00,338
ผมเลยบอกเธอ

347
00:24:00,338 --> 00:24:01,840
"คืองี้นะ

348
00:24:01,840 --> 00:24:04,743
พ่อแม่ของเธอไม่อยากให้เราคบกัน"

349
00:24:04,743 --> 00:24:07,946
"และเราคงไม่มีปัญญาทําอะไรได้"

350
00:24:07,946 --> 00:24:09,781
แล้วเราก็ และผมก็จําใจเลิก

351
00:24:10,348 --> 00:24:13,151
โอเค แล้วคุณมีแฟนไหม

352
00:24:13,718 --> 00:24:14,986
- อะไรนะครับ
- แฟนใหม่น่ะ

353
00:24:14,986 --> 00:24:17,756
- ตอนนี้เหรอ ผมกําลังคบกับคนนึงอยู่
- โอเค เธอชื่ออะไร

354
00:24:17,756 --> 00:24:19,858
- คริสทีน ใช่
- คริสทีน โอเค

355
00:24:19,858 --> 00:24:23,161
- แต่คุณกับเจนยังคุยกันอยู่เป็นประจํา
- เธอพยายามโทรหาผม

356
00:24:23,161 --> 00:24:26,665
นานๆ ทีผมก็โทรหาเธอ เพื่อดูว่าเป็นยังไงบ้าง

357
00:24:26,665 --> 00:24:32,437
เพราะเราทั้งคู่โดนคุกคาม
จากโทรศัพท์ลึกลับเหมือนกัน

358
00:24:32,437 --> 00:24:34,372
- คุณกับเจนเหรอ
- ใช่ ผมกับเจน

359
00:24:35,707 --> 00:24:38,710
โอเค แล้วคุณรับเบอร์นั้นล่าสุดเมื่อ...

360
00:24:38,710 --> 00:24:41,746
น่าจะเมื่อสองวันที่แล้ว

361
00:24:41,746 --> 00:24:43,114
สองสามวันก่อน

362
00:24:44,449 --> 00:24:47,819
พวกเขาแค่โทรมา แล้วผมก็กดรับ

363
00:24:47,819 --> 00:24:52,090
และมันจะเงียบไปประมาณสิบวินาที
จากนั้นพวกนั้นก็วางสายไป

364
00:24:52,591 --> 00:24:54,693
และมันก็เกิดขึ้นซ้ําแล้วซ้ําเล่า

365
00:24:54,693 --> 00:24:56,094
มันดูไร้สาระมาก

366
00:24:56,094 --> 00:24:58,964
ประมาณ 100 ครั้ง มากถึง 100 ครั้ง

367
00:24:58,964 --> 00:25:00,765
จากนั้นก็เปลี่ยนจากวางสายเป็น...

368
00:25:00,765 --> 00:25:02,968
- ส่งข้อความ
- ข้อความพูดว่าไงบ้าง

369
00:25:02,968 --> 00:25:04,836
พูดว่า "เรากําลังจับตาดูนายอยู่"

370
00:25:10,475 --> 00:25:13,011
เจนก็ได้รับโทรศัพท์ก่อกวนนี่ด้วยหรือ

371
00:25:14,079 --> 00:25:14,913
ครับ

372
00:25:16,515 --> 00:25:20,819
เธอจะมาหาผมที่ทํางาน
เอามื้อเที่ยงมาให้ผม นั่งคุยกับผม

373
00:25:20,819 --> 00:25:22,254
เราเป็นเพื่อนกัน ถูกไหม

374
00:25:22,921 --> 00:25:26,358
และพวกนั้นก็จะพูดว่า "เธอมาทําอะไรที่นี่"

375
00:25:26,358 --> 00:25:28,593
- "เราบอกให้เธออยู่ห่างๆ แล้วนี่"
- ใช่

376
00:25:28,593 --> 00:25:31,730
สองสามข้อความล่าสุด
ที่ผมได้รับคือ "ปัง ปัง ปัง"

377
00:25:36,101 --> 00:25:38,470
- นั่นสําคัญเลยนะ ถูกมั้ย
- ใช่

378
00:25:38,470 --> 00:25:40,972
- ข้อความใช่มั้ย
- ใช่ เป็นข้อความ

379
00:25:40,972 --> 00:25:42,807
- อ้อ ข้อความ
- "ฮ่า ฮ่า ปัง ปัง"

380
00:25:42,807 --> 00:25:45,243
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า" เป็นอะไรที่น่ารําคาญ...

381
00:25:45,243 --> 00:25:47,078
- ใช่ น่ารําคาญมาก
- ใช่

382
00:25:48,580 --> 00:25:49,414
โอเค

383
00:25:52,317 --> 00:25:56,454
ดูเหมือนแดนนี่ วอง
จะโดนโทรก่อกวนเป็นร้อยๆ ครั้ง

384
00:25:56,454 --> 00:25:59,591
ช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา เช่นเดียวกับเจนนิเฟอร์

385
00:26:08,133 --> 00:26:10,902
เบอร์ที่ไม่รู้ที่มาส่งข้อความ "ปัง ปัง ปัง"

386
00:26:10,902 --> 00:26:13,405
และอีกหนึ่งสัปดาห์ต่อมา

387
00:26:13,405 --> 00:26:16,374
พ่อแม่ของเจนนิเฟอร์ก็ถูกยิงในบ้าน

388
00:26:18,977 --> 00:26:21,012
{\an8}(เวลา 18:23 น.)

389
00:26:21,012 --> 00:26:24,049
{\an8}คุณรู้สึกไหมว่าเรื่องที่เกิดขึ้นคืนก่อน

390
00:26:24,049 --> 00:26:26,351
{\an8}มีบางอย่างเกี่ยวข้องกับคุณ

391
00:26:26,351 --> 00:26:27,385
ใช่ไหม เพราะมัน...

392
00:26:27,385 --> 00:26:34,092
ผมแน่ใจมากกว่า 95 ถึง 99%
ว่ามันไม่เกี่ยวกับเรื่องยาของผม

393
00:26:34,092 --> 00:26:35,560
คุณพูดอย่างมั่นใจเลย

394
00:26:35,560 --> 00:26:38,096
- ใช่ ผมแน่ใจ...
- ทําไมถึงกล้าพูดอย่างนั้น

395
00:26:38,096 --> 00:26:41,733
เพราะ ถ้าเป็นเรื่องกัญชา
ไม่มีใครยิงคุณเพราะเนื้อกรัมเดียวหรอก

396
00:26:41,733 --> 00:26:43,902
ทั้งชิ้นยังไม่โดนเลย

397
00:26:43,902 --> 00:26:45,704
แบบว่า นั่นแหละ มัน...

398
00:26:45,704 --> 00:26:48,540
- ผมจะขอออกไปข้างนอกแป๊บนึง
- ครับ

399
00:26:48,540 --> 00:26:51,409
ถ้าคุณคิดอะไรได้ ก็เล่ามา

400
00:26:51,409 --> 00:26:53,478
- อย่าลืมวันกับเวลาด้วยล่ะ
- ได้

401
00:26:53,478 --> 00:26:55,213
- แล้วผมจะถามคุณอีกนะ
- โอเค

402
00:26:55,213 --> 00:26:58,516
ผมจะออกไปข้างนอกสักครู่
ขอเรียบเรียงความคิดหน่อย

403
00:27:16,434 --> 00:27:18,703
มีบางอย่างไม่ถูกต้องในการสอบปากคําครั้งนี้

404
00:27:20,005 --> 00:27:23,508
ผมหมายถึง มันมีคําถามมากกว่าคําตอบ

405
00:27:25,143 --> 00:27:26,878
แดนนี่ วอง เป็นเป้าหมายหรือ

406
00:27:29,214 --> 00:27:30,281
หรือจะเป็นเจนนิเฟอร์

407
00:27:33,918 --> 00:27:37,856
ตอนนี้เราต้องรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเจนนิเฟอร์ แพน

408
00:27:37,856 --> 00:27:41,092
เธอเที่ยวกับใคร
กลุ่มเพื่อนของเธอทําอะไรกันบ้าง

409
00:27:41,726 --> 00:27:43,495
มีอะไรสักอย่างในปูมหลังของเธอ

410
00:27:43,495 --> 00:27:46,765
ที่จะชี้ให้เห็นว่าทําไมถึงเกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น

411
00:27:54,439 --> 00:27:57,442
ผมเจอเจนนิเฟอร์ตอนผมอายุประมาณ 13 ปี

412
00:27:58,677 --> 00:28:01,179
{\an8}เราไปทัศนศึกษาด้วยกันหลายครั้ง

413
00:28:01,179 --> 00:28:06,051
{\an8}และบางครั้งเราก็ไปเล่นสเกต
หรือดูหนังกับกลุ่มเพื่อน

414
00:28:07,318 --> 00:28:08,920
เธอเป็นคนคุยสนุก

415
00:28:14,893 --> 00:28:19,431
เจนนิเฟอร์เป็นคนร่าเริง
สนุกสนาน มั่นใจ และจริงใจมาก

416
00:28:21,766 --> 00:28:24,269
เธอพูดถึงแดเนียลอยู่บ้าง

417
00:28:25,370 --> 00:28:28,773
พวกเขาดูมีความสุขกันดีตอนแรก

418
00:28:28,773 --> 00:28:32,043
แต่ก็มีปัญหาระหว่างที่คบกันอยู่ด้วย

419
00:28:32,043 --> 00:28:33,912
เป็นความสัมพันธ์ที่ขึ้นๆ ลงๆ

420
00:28:33,912 --> 00:28:37,682
เดี๋ยวก็จะมีคนหัวใจสลาย
เลิกกัน แล้วก็กลับมาคบกันต่อ

421
00:28:40,585 --> 00:28:45,690
พูดตามตรง ผมไม่คิดว่าแดเนียลเป็นแฟนที่ดีนัก

422
00:28:46,991 --> 00:28:50,261
ผมจําได้ตอนที่เจนนิเฟอร์ทํางาน

423
00:28:50,261 --> 00:28:53,331
ตลอดฤดูร้อนเพื่อเก็บเงินสักก้อน

424
00:28:54,632 --> 00:28:57,936
และเธอบอกว่า เธอใช้เงินทั้งหมด
ไปซื้อปืนเพนท์บอลให้เขา

425
00:29:00,905 --> 00:29:02,407
ผมจินตนาการไม่ออกจริงๆ

426
00:29:02,407 --> 00:29:06,211
กับการใช้เงินสองสามพันดอลลาร์
ไปซื้อของเล่นชิ้นเดียว

427
00:29:06,745 --> 00:29:10,115
แต่เธอบอกว่า
เธอไม่มีใครที่อยากจะซื้อของให้แล้ว

428
00:29:11,049 --> 00:29:12,117
แม้แต่ตัวเธอเอง

429
00:29:16,287 --> 00:29:18,857
ตํารวจภูมิภาคยอร์กยังคงค้นหาเบาะแส

430
00:29:18,857 --> 00:29:22,727
ในคดีบุกรุกบ้านเมื่อวันจันทร์
ซึ่งพรากชีวิตผู้หญิงในมาร์คัมคนหนึ่งไป

431
00:29:23,294 --> 00:29:26,431
ถึงตอนนี้ เจ้าหน้าที่สืบสวน
ยังไม่ได้ตัดความเป็นไปได้ใดๆ ออกไป

432
00:29:26,431 --> 00:29:28,867
รวมถึงความเป็นไปได้ที่ผู้ชายเหล่านั้นจะสับสน

433
00:29:28,867 --> 00:29:31,069
และพังเข้าไปผิดบ้าน

434
00:29:31,069 --> 00:29:34,706
จอห์น เวนนาวัลลี-ราโอ
ซีทีวีนิวส์ มาร์คัม, ออนแทรีโอ

435
00:29:40,478 --> 00:29:44,616
ถึงตอนนี้ เราได้รับโทรศัพท์
จากเพื่อนบ้านและชุมชน

436
00:29:44,616 --> 00:29:46,618
และพวกเขาก็ค่อนข้างตื่นตระหนก

437
00:29:46,618 --> 00:29:49,320
พวกเขากลัวว่าตัวเองจะตกเป็นเหยื่อ

438
00:29:52,323 --> 00:29:53,758
ขอโทษครับ ขอทีละคําถาม

439
00:29:54,325 --> 00:29:55,393
พวกเขาต้องการคําตอบ

440
00:29:58,396 --> 00:30:02,200
{\an8}เราไม่เข้าใจเลยว่า
ทําไมพวกเขาถึงยิงผู้หญิงบริสุทธิ์คนนี้

441
00:30:02,200 --> 00:30:08,306
{\an8}และพยายามฆ่าสามีของเธอ
และขโมยเงินจํานวนเล็กน้อย

442
00:30:08,306 --> 00:30:09,741
{\an8}มันไม่มีเหตุผลเลย

443
00:30:11,876 --> 00:30:14,712
{\an8}ตํารวจภูมิภาคยอร์กร้องขอ
ให้คนมาเป็นพยานคืนนี้

444
00:30:14,712 --> 00:30:17,382
{\an8}จนถึงตอนนี้ มีเพียงเบาะแสเดียวให้ตามรอย

445
00:30:17,949 --> 00:30:20,919
{\an8}เบาะแสนั้นก็คือภาพแตกๆ ของกล้องวงจรปิด

446
00:30:20,919 --> 00:30:24,589
{\an8}เป็นภาพที่ตํารวจได้มาจาก
ระบบรักษาความปลอดภัยของเพื่อนบ้าน

447
00:30:24,589 --> 00:30:25,690
{\an8}และยังมีภาพที่

448
00:30:25,690 --> 00:30:29,093
{\an8}ตํารวจหวังว่า อาจช่วยระบุตัว
ผู้ต้องสงสัยติดอาวุธทั้งสามคน

449
00:30:29,093 --> 00:30:32,030
{\an8}ที่สร้างความหวาดผวาให้กับครอบครัวหนึ่งที่นี่ได้

450
00:30:38,703 --> 00:30:40,705
นี่เป็นช่วงเวลาสําคัญของคดีนี้

451
00:30:43,074 --> 00:30:47,545
กล้องตัวนี้อยู่อีกฟากหนึ่งของถนน
และหันหน้าเข้าหาบ้านของครอบครัวแพน

452
00:30:50,849 --> 00:30:52,150
โชคดีเหลือเกิน

453
00:30:52,150 --> 00:30:55,753
ที่เราสามารถมองเห็น
ผู้ต้องสงสัยสามคนกําลังเข้าไปในบ้าน

454
00:30:57,755 --> 00:31:01,559
จากนั้นประมาณ 30 นาทีต่อมา
เราก็เห็นพวกเขาออกมา

455
00:31:03,061 --> 00:31:04,963
คนหนึ่งออกมาอย่างรวดเร็ว

456
00:31:04,963 --> 00:31:08,399
หลังจากนั้นไม่นาน
สองคนก็วิ่งออกจากบ้านด้วย

457
00:31:12,804 --> 00:31:15,707
ผู้ต้องสงสัยทั้งสามคนเข้าไปทางประตูหน้า

458
00:31:21,412 --> 00:31:23,314
แต่สิ่งสําคัญสําหรับผมก็คือ...

459
00:31:28,586 --> 00:31:29,787
ไม่มีการพังเข้าไป

460
00:31:31,689 --> 00:31:33,458
มีคนบุกรุกบ้านคุณใช่มั้ย

461
00:31:33,458 --> 00:31:35,927
มีคนบุกเข้ามา และฉันได้ยินเสียงดังปัง

462
00:31:35,927 --> 00:31:38,663
ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ฉันถูกมัดอยู่ข้างบน

463
00:31:39,230 --> 00:31:41,299
พวกเขาบุกเข้ามาแล้วมัดคุณไว้เหรอ

464
00:31:42,567 --> 00:31:43,401
ใช่

465
00:31:50,875 --> 00:31:53,778
คุณได้ยินไหมว่าพวกเขาเข้ามาในบ้านยังไง

466
00:31:54,946 --> 00:31:56,514
- มีกดออดมั้ย
- ไม่

467
00:31:56,514 --> 00:31:58,716
- เตะประตูมั้ย ไม่มีอะไรแบบนั้นหรือ
- ไม่

468
00:31:59,484 --> 00:32:00,385
โอเค

469
00:32:00,385 --> 00:32:03,554
มีอะไรอีกไหมที่คุณพอจะนึกออกที่อาจช่วยเราได้

470
00:32:03,554 --> 00:32:06,591
ตอนนี้ผมต้องให้เจนนิเฟอร์มาสอบปากคําอีกรอบ

471
00:32:07,091 --> 00:32:09,928
และถามคําถามที่ยากกว่านี้กับเธอ

472
00:32:11,195 --> 00:32:13,164
ผมอยากรู้ว่าใครที่เธอเกี่ยวข้องด้วย

473
00:32:13,731 --> 00:32:15,633
เกิดอะไรขึ้นกับแดนนี่ วอง

474
00:32:15,633 --> 00:32:17,802
ฉันนึกไม่ออก

475
00:32:18,870 --> 00:32:20,738
ผมอยากรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเธอ

476
00:32:29,914 --> 00:32:30,748
พร้อมไหม

477
00:32:32,951 --> 00:32:38,756
{\an8}(วันที่สี่ สอบปากคําครั้งที่สอง)

478
00:32:46,764 --> 00:32:49,200
{\an8}โอเค เจนนิเฟอร์ ตอนนี้เราบันทึกเทปกันอยู่

479
00:32:49,767 --> 00:32:52,470
{\an8}นี่ไม่ใช่เรื่องใหม่สําหรับคุณ
เราเคยทํามาแล้วครั้งหนึ่ง

480
00:32:52,470 --> 00:32:54,939
ไม่มีใครในห้องนี้ นอกจากคุณกับผม

481
00:32:54,939 --> 00:32:58,576
และคนที่ติดตามการให้การนี้อีกครั้ง
เดโบราห์ แกลดดิง

482
00:32:59,410 --> 00:33:01,346
ฉันเห็นเลยว่าเจนนิเฟอร์ตึงเครียด

483
00:33:01,346 --> 00:33:04,482
ที่ต้องกลับมาให้ปากคําครั้งที่สอง

484
00:33:05,550 --> 00:33:11,489
แต่เราหวังว่านี่จะเป็นที่ที่ปลอดภัยสําหรับเธอ
ที่จะคุยกับเราอย่างเปิดเผยแบบตัวต่อตัว

485
00:33:11,489 --> 00:33:18,529
และนี่จะทําให้เธอมีโอกาสบอกเรา
ว่าจริงๆ แล้วเกิดอะไรขึ้น

486
00:33:22,467 --> 00:33:24,002
ฉันประหม่านิดหน่อย

487
00:33:25,470 --> 00:33:28,039
ไม่ต้องเครียด โอเคนะ

488
00:33:28,039 --> 00:33:30,108
ผมรู้ว่ามันพูดยาก

489
00:33:30,108 --> 00:33:36,014
ความจริงเป็นวิธีที่ดีที่สุด
ในการคลายความกังวล โอเคนะ

490
00:33:38,716 --> 00:33:41,252
ช่วยเล่าความสัมพันธ์ของคุณกับแดเนียลหน่อย

491
00:33:43,755 --> 00:33:46,491
มัน เป็นความสัมพันธ์ที่ลําบากมาก

492
00:33:49,394 --> 00:33:52,196
- เราเรียนมัธยมที่เดียวกัน
- งั้นหรือ

493
00:33:52,196 --> 00:33:56,334
มันกินเวลาประมาณหกปี แต่ฉันไม่ควรมีแฟน

494
00:33:57,301 --> 00:33:59,170
คุณคบกับเขา

495
00:33:59,170 --> 00:34:01,239
โดยที่พ่อแม่ไม่รู้และไม่ยอมรับใช่มั้ย

496
00:34:01,239 --> 00:34:02,140
ใช่

497
00:34:02,140 --> 00:34:05,410
คุณรู้ไหมว่า แดเนียลเลิกเป็นพ่อค้ายาแล้ว...

498
00:34:05,410 --> 00:34:08,679
เรื่องนี้ทําให้คนร้ายมาที่บ้านของคุณ

499
00:34:08,679 --> 00:34:10,381
เพื่อหาเงินก้อนใหญ่หรือเปล่า

500
00:34:10,381 --> 00:34:12,216
- ฉัน...
- นี่เป็นคําถามที่ตรงไปตรงมา

501
00:34:12,216 --> 00:34:13,117
ฉันไม่...

502
00:34:14,685 --> 00:34:18,222
ฉันถามเขาว่าเขาทําอะไรอยู่
เขาบอกว่าเขาส่งยา แบบว่า ส่งยาอยู่

503
00:34:19,390 --> 00:34:21,492
แต่ฉันไม่ได้ถามรายละเอียด

504
00:34:21,492 --> 00:34:24,228
ฉันไม่สนใจเพราะฉันไม่ได้คบกับเขาแล้ว

505
00:34:26,064 --> 00:34:28,499
เร็วๆ นี้คุณเคยเจอประสบการณ์

506
00:34:28,499 --> 00:34:32,937
ที่เรียกได้ว่าเป็นพฤติกรรม
ข่มขู่คุกคามอะไรบ้างหรือเปล่า

507
00:34:33,438 --> 00:34:35,440
- ใช่ค่ะ
- เล่าให้ฟังหน่อย

508
00:34:36,774 --> 00:34:38,509
เขา ฉันไม่...

509
00:34:38,509 --> 00:34:40,812
คือ เขาบอกว่าเป็นแค่เพื่อนกัน

510
00:34:40,812 --> 00:34:43,114
แต่ทุกคนบอกว่านี่แหละแฟนเขา

511
00:34:44,715 --> 00:34:46,717
เธอส่งข้อความมาหาฉัน

512
00:34:46,717 --> 00:34:49,620
บอกให้ฉันเลิกยุ่งกับแดเนียล

513
00:34:50,254 --> 00:34:51,789
คุณคิดว่าทําไมล่ะ

514
00:34:53,291 --> 00:34:55,359
น่าจะความหึงหวง

515
00:34:56,027 --> 00:34:58,463
คุณยังคงคิดว่านี่มาจากแฟนของเขา

516
00:34:58,463 --> 00:35:00,164
คือฉันไม่อยากที่จะ...

517
00:35:00,832 --> 00:35:04,302
ฉันไม่รู้ 100% ฉันเลยไม่อยากชี้นิ้วโทษใคร

518
00:35:04,302 --> 00:35:07,672
ถ้าคุณไม่ได้แน่ใจเต็มร้อย และคุณไม่อยากชี้นิ้ว

519
00:35:07,672 --> 00:35:09,674
ทําไมคุณถึงเชื่อว่าเป็นเธอ

520
00:35:10,708 --> 00:35:15,680
เพราะเธอส่งข้อความหาฉัน
ในเฟซบุ๊ก บอกว่าฉันโง่

521
00:35:15,680 --> 00:35:18,382
และบางครั้ง เวลาฉันส่งข้อความหาเขา

522
00:35:19,450 --> 00:35:21,986
เธอจะส่งข้อความหาฉัน โดยใช้โทรศัพท์ของเขา

523
00:35:21,986 --> 00:35:24,889
บอกว่าเขาอยู่กับคริสทีน แฟนของเขา

524
00:35:24,889 --> 00:35:26,324
และอย่ามายุ่งกับเขา

525
00:35:30,394 --> 00:35:33,297
แล้วทําไมคุณไม่บอกผมเรื่องนั้น ตอนที่...

526
00:35:33,297 --> 00:35:35,366
ตอนที่ผมคุยกับคุณวันก่อน

527
00:35:37,268 --> 00:35:41,772
ฉัน ทุกอย่างมันเพิ่งเกิดขึ้น
ฉันไม่ทันได้คิดอะไรมากนักในตอนนั้น

528
00:35:45,109 --> 00:35:46,444
ตอนนี้เจนนิเฟอร์กําลังบอกว่า

529
00:35:46,444 --> 00:35:50,014
แฟนใหม่ของแดนนี่ วอง
มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้

530
00:35:50,781 --> 00:35:52,583
(เราจับตาดูอยู่)

531
00:35:52,583 --> 00:35:57,255
ว่าโทรศัพท์ที่ก่อกวนเขากับเจนนิเฟอร์

532
00:35:57,889 --> 00:36:00,591
อาจมาจากคริสทีน

533
00:36:02,093 --> 00:36:03,861
เพื่อกําจัดเธอให้พ้นทาง

534
00:36:06,164 --> 00:36:09,133
เป็นไปได้ไหมว่าเรื่องที่เกิดขึ้นคือรักสามเส้า

535
00:36:10,201 --> 00:36:14,272
แล้วถ้าเป็นอย่างนั้น
พ่อแม่กลายเป็นเหยื่อได้ยังไง

536
00:36:17,275 --> 00:36:20,044
- พวกเขารู้หรือเปล่าว่าคุณคบกับแดเนียล
- รู้ตอนหลัง

537
00:36:20,044 --> 00:36:21,679
แล้วพวกเขาว่าไงบ้าง

538
00:36:24,215 --> 00:36:25,049
ไม่ดีเลย

539
00:36:25,550 --> 00:36:27,585
อธิบายให้ฟังหน่อยว่า "ไม่ดี" แปลว่าอะไร

540
00:36:28,085 --> 00:36:30,621
อย่าง ใครเป็นคนคัดค้านการที่คุณมีแฟน

541
00:36:30,621 --> 00:36:31,622
พ่อฉัน

542
00:36:31,622 --> 00:36:32,523
พ่อของคุณหรือ

543
00:36:33,324 --> 00:36:35,092
โอเค เล่าให้ผมฟังหน่อย

544
00:36:37,862 --> 00:36:39,764
เขายื่นคําขาดให้ฉัน

545
00:36:40,264 --> 00:36:43,434
ว่าจะเลือกแดเนียลหรือเลือกพวกเขา

546
00:36:43,434 --> 00:36:46,103
และฉันเลือกที่จะอยู่บ้านกับครอบครัว

547
00:36:46,737 --> 00:36:49,440
แต่ถึงแม้เขาจะถอยออกไป...

548
00:36:49,974 --> 00:36:53,244
เรายังอยากเป็นเพื่อนกันอยู่

549
00:36:53,811 --> 00:36:56,347
โอเค แล้วเกิดอะไรขึ้น

550
00:36:56,347 --> 00:37:01,452
ตอนแรกฉันยังติดต่อทางโทรศัพท์กับแดเนียลอยู่

551
00:37:01,452 --> 00:37:02,987
แต่ฉันโดนจับได้

552
00:37:04,088 --> 00:37:05,156
และ...

553
00:37:06,224 --> 00:37:09,727
ตอนนั้นแหละที่พวกเขาเลยยึดมือถือฉัน

554
00:37:09,727 --> 00:37:12,430
พวกเขาบอกว่าจะขับรถพาฉันไปที่โน่นที่นี่เอง

555
00:37:13,831 --> 00:37:17,535
ชีวิตฉันส่วนใหญ่ก็เลย ตื่นขึ้นมา ซ้อมเปียโน

556
00:37:18,236 --> 00:37:21,239
ฉันออกไปเรียนกับครูตัวต่อตัวอยู่บ้าง

557
00:37:21,739 --> 00:37:24,175
แต่ส่วนใหญ่ก็มีแค่นี้

558
00:37:30,314 --> 00:37:34,051
เจนนิเฟอร์มาเรียนที่บ้านผมอาทิตย์ละครั้ง

559
00:37:34,051 --> 00:37:39,390
{\an8}พ่อของเธอเป็นคนมาส่งเธอที่หน้าประตูบ้านผม

560
00:37:40,891 --> 00:37:43,661
ในฐานะนักเปียโนอายุน้อย เธอยอดเยี่ยมมาก

561
00:37:44,562 --> 00:37:48,266
เธอชนะการแข่งขันทุกครั้ง ปีแล้วปีเล่า

562
00:37:48,266 --> 00:37:50,735
เธอคือที่สุดของที่สุด

563
00:37:51,936 --> 00:37:55,740
ความทุ่มเทที่พ่อแม่ของเธอมีให้กับเธอ

564
00:37:55,740 --> 00:37:59,677
เงินหลายพันดอลลาร์ต่อปี
ที่ใช้ไปกับการแข่งขันทั้งหมด

565
00:37:59,677 --> 00:38:02,079
เป็นอะไรที่น่าทึ่งมาก

566
00:38:06,651 --> 00:38:09,387
แล้ววันหนึ่ง ระหว่างที่เรียนอยู่

567
00:38:10,154 --> 00:38:11,622
เธอก็เริ่มสะอึกสะอื้น

568
00:38:11,622 --> 00:38:13,190
เธอเริ่มคุมตัวเองไม่ได้

569
00:38:13,190 --> 00:38:16,260
ผมไม่เคยเห็นเธอเป็นอย่างนี้เลย

570
00:38:17,428 --> 00:38:22,066
เธอบอกว่า "เฟอร์นันโด พ่อแม่หนูไม่ไว้ใจหนู"

571
00:38:22,066 --> 00:38:24,568
"หนูจะไปไหน พวกเขาก็ตามหนูไปตลอด"

572
00:38:24,568 --> 00:38:27,838
"พวกเขาไม่อยากให้หนูคบกับแฟน"

573
00:38:27,838 --> 00:38:30,408
"พ่อหนูไม่ยอมรับเขา"

574
00:38:31,008 --> 00:38:33,744
"พ่อไม่ยอมให้หนูเสียเวลา"

575
00:38:34,912 --> 00:38:36,380
"ไปกับการคบกับพ่อครัว"

576
00:38:38,282 --> 00:38:42,186
"พวกเขาทําให้หนูจะบ้าตาย"

577
00:38:45,222 --> 00:38:47,992
พ่อของคุณตัดสินเขาแบบไหน

578
00:38:51,796 --> 00:38:55,533
พ่อบอกว่า เขาไม่เหมาะกับฉัน

579
00:38:56,033 --> 00:38:58,469
เขาเป็นคนไม่มีอนาคต และ...

580
00:38:59,970 --> 00:39:02,973
เขาไม่มีทางหาเลี้ยงครอบครัวได้

581
00:39:04,275 --> 00:39:08,245
โอเค เล่าเรื่องเขาให้ฟังอีกหน่อย
บอกหน่อยว่าคุณรู้สึกยังไงตอนนี้

582
00:39:11,682 --> 00:39:14,552
เขาช่วยให้ฉันผ่านช่วงเวลาแย่ๆ
ตอนมัธยมปลายมาได้

583
00:39:14,552 --> 00:39:15,753
ตอนที่ฉันยังเด็ก

584
00:39:17,555 --> 00:39:19,023
{\an8}ฉันเป็นโรคหืด

585
00:39:19,023 --> 00:39:23,027
{\an8}และตอนที่เราไปยุโรปกัน อาการของฉันก็แย่ลง

586
00:39:23,027 --> 00:39:24,895
{\an8}เขาก็คอยดูแลฉัน

587
00:39:29,033 --> 00:39:31,369
{\an8}คุณยังมีใจให้แดเนียลอยู่ใช่ไหม

588
00:39:32,903 --> 00:39:33,738
{\an8}ใช่ค่ะ

589
00:39:38,442 --> 00:39:41,011
{\an8}(เวลา 11:27 น.)

590
00:39:41,011 --> 00:39:42,813
{\an8}แล้วชีวิตที่บ้านคุณเป็นยังไงบ้าง

591
00:39:43,447 --> 00:39:45,883
คุณเรียนจบมัธยมปลายแล้วทําอะไรต่อ

592
00:39:49,220 --> 00:39:50,221
ฉัน...

593
00:39:50,721 --> 00:39:54,225
ฉันอยากเรียนวิทยาศาสตร์การเคลื่อนไหว

594
00:39:54,725 --> 00:40:00,431
แต่พ่อฉันยืนกรานให้ฉันเรียน
อะไรสักอย่างในสายแพทย์

595
00:40:00,431 --> 00:40:03,734
ซึ่งจะทําเงินได้มากกว่านิดหน่อย

596
00:40:04,402 --> 00:40:05,636
แต่อย่างว่า

597
00:40:05,636 --> 00:40:08,672
เขารู้ว่าฉันขี้กลัวเกินกว่าจะเป็นหมอได้

598
00:40:08,672 --> 00:40:11,041
เขาเลยอยากให้ฉันเป็นเภสัชกร

599
00:40:17,581 --> 00:40:22,720
บิค ฮา บอกว่าลูกสาวของพวกเขาเรียนเภสัช

600
00:40:23,387 --> 00:40:29,093
แต่หลังจากเรียนจบ เธอก็ยังหางานไม่ได้

601
00:40:29,093 --> 00:40:32,530
เธอกังวลและพูดเรื่องนี้เยอะมาก

602
00:40:33,864 --> 00:40:37,802
ที่เธอต้องการคืออยากให้ลูกประสบความสําเร็จ

603
00:40:39,170 --> 00:40:42,606
และไม่โดนสังคมดูถูก

604
00:40:48,112 --> 00:40:50,481
พอรามองย้อนกลับไปมองสมัยมัธยมปลาย

605
00:40:50,481 --> 00:40:55,686
ทุกคนถูกคาดหวังให้เป็นหมอ
หมอฟัน ทนาย หรือวิศวกร

606
00:40:55,686 --> 00:40:57,922
ไม่มีทางเลือกอื่น หรืออาจจะเป็นนักบัญชี

607
00:40:59,190 --> 00:41:01,592
ผมหมายถึง เรามีครอบครัวผู้อพยพจํานวนมาก

608
00:41:01,592 --> 00:41:05,763
มีคนจากฮ่องกง ไต้หวัน เวียดนาม ทั่วทุกที่

609
00:41:05,763 --> 00:41:09,333
และเราทุกคนก็โดนพ่อแม่กดดันแบบเดียวกัน

610
00:41:10,000 --> 00:41:14,004
นั่นก็ยากพอแล้ว แต่สําหรับเจนนิเฟอร์...

611
00:41:14,939 --> 00:41:18,042
เธอไม่ได้อยู่ในพวกเรียนเก่งของชั้นเรียน

612
00:41:19,076 --> 00:41:20,544
ไม่ใกล้เคียงเลยด้วยซ้ํา

613
00:41:21,312 --> 00:41:23,981
นี่เป็นโรงเรียนที่
การได้เกรดเอถือเป็นบรรทัดฐาน

614
00:41:29,787 --> 00:41:34,058
แล้วคุณได้เรียนเภสัชมั้ย
คุณได้เข้ามหาวิทยาลัยเพื่อเรียนเภสัชมั้ย

615
00:41:34,058 --> 00:41:34,959
- ไม่เหรอ
- ไม่

616
00:41:37,094 --> 00:41:40,798
แล้วพ่อของคุณว่ายังไงบ้าง เขามี...

617
00:41:40,798 --> 00:41:42,933
เขาไม่รู้ ฉันโกหกเขา

618
00:41:42,933 --> 00:41:46,737
- คุณโกหกเขาว่ายังไง
- ว่าฉันไปเรียน

619
00:41:47,771 --> 00:41:48,606
เรียนอะไร

620
00:41:49,373 --> 00:41:52,710
เรียนเตรียมแพทย์ ไม่ใช่สิ
ขอโทษค่ะ วิทยาศาสตร์

621
00:41:52,710 --> 00:41:54,512
- วิทยาศาสตร์
- ปริญญาตรีวิทยาศาสตร์

622
00:41:55,479 --> 00:41:59,550
แล้ว แม่คุณรู้หรือเปล่าว่า
คุณไม่ได้เข้ามหาวิทยาลัย

623
00:41:59,550 --> 00:42:00,451
ไม่

624
00:42:00,951 --> 00:42:03,220
สรุปว่าทั้งพ่อและแม่คิดว่าคุณเรียนมหาวิทยาลัย

625
00:42:03,220 --> 00:42:04,121
ใช่ค่ะ

626
00:42:07,925 --> 00:42:09,293
เหลือเชื่อจริงๆ

627
00:42:15,065 --> 00:42:17,635
- พวกเขาคิดว่าคุณไปเรียนที่ไหน
- ไรเออร์สัน

628
00:42:18,402 --> 00:42:19,236
โอเค

629
00:42:21,238 --> 00:42:26,577
พวกเขาจะขับรถพาฉันไปโทรอนโต
และคิดว่าฉันกําลังเข้าเรียน

630
00:42:26,577 --> 00:42:27,611
อ้อ

631
00:42:27,611 --> 00:42:28,913
แต่ฉันเปล่า

632
00:42:32,883 --> 00:42:33,884
นี่เป็นเรื่องใหญ่

633
00:42:34,385 --> 00:42:35,753
อยู่ในระดับเดียวกับ

634
00:42:35,753 --> 00:42:38,522
สายลับใช้เรื่องแต่งปกปิดตัวเองเลย

635
00:42:40,391 --> 00:42:42,560
แล้วคุณรู้สึกยังไงกับเรื่องนั้น

636
00:42:42,560 --> 00:42:45,329
รู้สึกยังไงที่ต้องโกหกพ่อแม่

637
00:42:45,329 --> 00:42:49,099
ฉันรู้สึกผิด แต่ทุกครั้งที่ฉันพยายามจะพูด...

638
00:42:52,036 --> 00:42:53,804
ก็จะมี...

639
00:42:55,573 --> 00:42:57,174
ความคาดหวังที่สูงมาก

640
00:43:05,149 --> 00:43:10,020
ความคาดหวังไม่ได้เจาะจง
พบได้เฉพาะในวัฒนธรรมเวียดนาม

641
00:43:11,055 --> 00:43:13,891
แต่มันเป็นรูปแบบการเลี้ยงที่เข้มงวดแน่นอน

642
00:43:13,891 --> 00:43:16,427
ซึ่งอาจจะสร้างหรือทําลายเด็กคนหนึ่งไปเลย

643
00:43:16,427 --> 00:43:17,795
ถ้าคุณอยู่ในสภาพแวดล้อม

644
00:43:17,795 --> 00:43:20,764
ที่คุณถูกคาดหวังให้เป็นที่หนึ่งทุกครั้ง

645
00:43:20,764 --> 00:43:22,967
และคุณล้มเหลวที่จะทําตามความคาดหวังนั้น

646
00:43:22,967 --> 00:43:25,736
ผมว่านั่นอาจนําไปสู่ผลลัพธ์ที่เลวร้ายได้

647
00:43:31,041 --> 00:43:35,613
เราพบว่า เจนนิเฟอร์ไม่เพียง
โกหกพ่อแม่เรื่องเข้าเรียนมหาวิทยาลัย

648
00:43:35,613 --> 00:43:38,582
แต่เธอยังใช้ชีวิตแบบนี้มาตลอดสี่ปี

649
00:43:39,383 --> 00:43:42,286
เธอปลอมปริญญาจากมหาวิทยาลัยโทรอนโตด้วย

650
00:43:44,588 --> 00:43:45,856
น่าตกใจจริงๆ

651
00:43:47,658 --> 00:43:50,861
{\an8}- พวกเขาไม่เคยถามคุณเรื่องนี้เลยเหรอ
- ไม่

652
00:43:56,800 --> 00:44:00,504
ถ้าเจนนิเฟอร์ยอมรับว่า
"ฟังนะ ฉันโกหกมาสี่ปีแล้ว"

653
00:44:00,504 --> 00:44:03,841
งั้นเราก็เริ่มเข้าใจเรื่องราวที่เหลือแล้ว

654
00:44:06,677 --> 00:44:09,413
ผมหมายถึง มีเรื่องโกหกอะไรอีก
ที่เธอยังไม่ได้บอกเรา

655
00:44:15,719 --> 00:44:18,756
มาคุยกันเรื่องการโทรแจ้ง 911 หน่อย

656
00:44:20,658 --> 00:44:21,959
- โอเค
- โอเคนะ

657
00:44:29,066 --> 00:44:31,535
- เก้าหนึ่งหนึ่ง คุณต้องการ...
- ช่วยด้วย ช่วยฉันด้วย

658
00:44:31,535 --> 00:44:33,237
คุณผู้หญิง ใจเย็นๆ เกิดอะไรขึ้น

659
00:44:33,237 --> 00:44:35,873
มีคนบุกเข้ามา ฉันได้ยินเสียงยิงดังปัง

660
00:44:35,873 --> 00:44:37,941
ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ฉันโดนมัด...

661
00:44:39,710 --> 00:44:42,079
เราฟังการโทรหา 911 หลายครั้ง

662
00:44:42,079 --> 00:44:44,848
ฉันโดนมัดอยู่ชั้นบน

663
00:44:44,848 --> 00:44:46,684
เราไล่ดูทีละภาพ ทีละภาพ

664
00:44:46,684 --> 00:44:50,254
ฟังแล้วฟังอีก และพยายาม
วิเคราะห์ว่าเกิดอะไรขึ้น

665
00:44:50,254 --> 00:44:51,955
- คุณล็อกประตูได้มั้ย
- ไม่ได้

666
00:44:51,955 --> 00:44:54,124
ฉันโดนมัด มือฉันโดนมัดไพล่หลัง

667
00:44:54,124 --> 00:44:56,193
มือถือของฉันอยู่ในกระเป๋า

668
00:44:56,193 --> 00:44:59,329
ตลอดเวลา สิ่งที่กวนใจผมคือคําถามที่ว่า

669
00:44:59,329 --> 00:45:03,400
เธอจัดแจงโทรศัพท์ได้ยังไง

670
00:45:03,400 --> 00:45:07,538
ในเมื่อมือเธอโดนมัดไพล่หลังติดกับราวบันได

671
00:45:10,574 --> 00:45:13,043
แล้วมือคุณไปอยู่ด้านหลังได้ยังไง

672
00:45:13,043 --> 00:45:17,681
เขาบอกให้ฉันยืนขึ้นจะได้มัดมือฉันไว้ด้วยกัน

673
00:45:18,982 --> 00:45:23,754
และฉันพยายามทําให้มันหลวม ฉันจะได้...

674
00:45:25,222 --> 00:45:28,392
ฉันจะได้ทําอะไรได้ แต่เขาดึงมันจนแน่น

675
00:45:30,294 --> 00:45:33,731
เอาจนฉันร้องออกมา เขาถึงได้...

676
00:45:34,765 --> 00:45:36,033
เขาถึงได้หยุด

677
00:45:36,533 --> 00:45:38,602
มันรัดแน่นและอยู่ด้านหลังคุณ

678
00:45:38,602 --> 00:45:42,039
และตอนนั้นเองที่เขาจับมือฉัน
และเริ่มพาฉันลงไปชั้นล่าง

679
00:45:42,039 --> 00:45:44,575
เขาใช้มือควานหรือค้นตัวคุณหรือทําอะไรบ้างมั้ย

680
00:45:44,575 --> 00:45:45,776
โชคดีที่ไม่

681
00:45:45,776 --> 00:45:48,412
เพราะถ้าเขาค้นตัวฉันคงเจอโทรศัพท์ฉันไปแล้ว

682
00:45:51,515 --> 00:45:54,351
ตอนนี้คุณถูกมัดไว้กับราวบันได

683
00:45:55,252 --> 00:45:57,888
ทําให้ผมดูหน่อยได้มั้ย ยืนขึ้น
และหมุนตัว และบอกผม...

684
00:45:57,888 --> 00:46:00,691
แสดงให้กล้องเห็นว่ามือคุณโดนมัดไว้ยังไง

685
00:46:05,796 --> 00:46:06,997
บอกอย่างเดียวได้มั้ย

686
00:46:07,765 --> 00:46:10,100
แยกตัวคุณออกมาจากเรื่องสะเทือนใจ

687
00:46:10,100 --> 00:46:12,636
มองให้มันเป็นแค่เหตุการณ์ๆ หนึ่ง

688
00:46:12,636 --> 00:46:14,238
เพราะผมอยากเห็นว่า

689
00:46:14,238 --> 00:46:16,707
คุณเอาโทรศัพท์ออกจากกระเป๋ากางเกงได้ยังไง

690
00:46:17,441 --> 00:46:21,345
แค่ยืนขึ้นและตั้งใจนึกว่าคุณทํามันยังไง

691
00:46:26,049 --> 00:46:28,819
ผมอยากให้คุณเหน็บไว้
ในกระเป๋ากางเกงเพื่อเป็นตัวอย่าง

692
00:46:28,819 --> 00:46:33,857
โอเคนะ ถอดเสื้อกันหนาวออกแล้วโทรเลย

693
00:46:36,026 --> 00:46:39,029
ฉันเห็นแล้วว่าเรื่องนี้ส่งผลกระทบกับเธอ

694
00:46:39,530 --> 00:46:43,133
เธอไม่อยากนึกถึงเหตุการณ์นั้น
และต้องเผชิญกับมันอีก

695
00:46:43,133 --> 00:46:48,472
แต่ในขณะเดียวกัน เราก็ต้องรู้ว่าเธอทําได้ยังไง

696
00:46:52,943 --> 00:46:54,711
ยืนขึ้นแล้วหันหลัง

697
00:46:55,979 --> 00:46:58,348
ใส่นี่ไว้ตรงที่คุณคิดว่ามันเคยอยู่

698
00:47:00,317 --> 00:47:04,054
เยี่ยม หันหลัง เพื่อจะได้ เอ่อ
คุณหันหน้าไปทางอื่นเลย

699
00:47:04,054 --> 00:47:05,489
คุณมองไปแบบว่า...

700
00:47:05,489 --> 00:47:09,560
ทีนี้ ราวบันไดอยู่ตรงนี้
เอามือไพล่มาด้านหลังเลย

701
00:47:10,294 --> 00:47:11,428
โอเค

702
00:47:11,428 --> 00:47:13,697
ทีนี้ คุณขยับตัวไม่ได้ใช่ไหม

703
00:47:13,697 --> 00:47:16,233
คุณขยับมือจากราวบันไดได้ไกลแค่ไหน

704
00:47:17,401 --> 00:47:20,003
- พวกเขามัดต้นแขนฉันไว้
- แล้ว?

705
00:47:20,003 --> 00:47:22,039
- รอบๆ ราวบันได
- ครับ

706
00:47:22,039 --> 00:47:24,775
- แต่มือฉันถูกมัดไว้ด้วยกัน
- ตกลงว่าถูกมัดไว้ด้วยกัน

707
00:47:24,775 --> 00:47:27,411
นี่คือแขนที่ถูกมัดไว้กับราวบันไดใช่มั้ย

708
00:47:27,411 --> 00:47:28,412
- อือฮึ
- โอเค

709
00:47:28,412 --> 00:47:30,814
ทีนี้คุณหยิบโทรศัพท์ได้ยังไง

710
00:47:33,951 --> 00:47:35,519
คุณโทรศัพท์ได้ยังไง

711
00:47:39,189 --> 00:47:41,058
- เก้าหนึ่งหนึ่ง
- อื้อฮึ

712
00:47:41,058 --> 00:47:43,126
แล้วคุณพูดลงไปอย่างนี้เลยหรือ

713
00:47:43,126 --> 00:47:45,362
ใช่ ฉันตะโกนใส่โทรศัพท์อย่างนี้

714
00:47:45,362 --> 00:47:46,697
แล้วคุณได้ยินได้ยังไง

715
00:47:47,998 --> 00:47:49,733
ฉันเปิดเสียงให้ดังสุด

716
00:47:49,733 --> 00:47:50,634
อ้อ

717
00:47:51,635 --> 00:47:55,272
ตกลงว่านี่คือวิธีที่คุณพูดกับเธอคาราวบันได

718
00:47:56,039 --> 00:47:58,408
- อือฮึ
- โอเค น่าจะพอแล้ว นั่งเลย

719
00:47:58,408 --> 00:48:00,077
เชิญใส่เสื้อกันหนาวได้

720
00:48:03,046 --> 00:48:05,349
ใช่ ใส่เสื้อกันหนาวเลย นั่นแหละ

721
00:48:09,553 --> 00:48:12,022
การที่เธอดึงโทรศัพท์ออกมา

722
00:48:12,022 --> 00:48:13,724
แล้วโทรออกได้

723
00:48:14,224 --> 00:48:15,993
น่าสนใจมากสําหรับเรา

724
00:48:16,994 --> 00:48:21,632
แต่ยังไม่มากพอที่จะทําให้เรา
หันเหออกจากอีกทฤษฎีหนึ่งที่เราดูอยู่

725
00:48:23,700 --> 00:48:25,769
แล้วทําไมพวกเขาถึงปล่อยคุณไว้คนเดียว

726
00:48:27,170 --> 00:48:30,574
ปัญหาสําคัญคือ ทําไมคนร้ายถึงเหลือพยานไว้

727
00:48:30,574 --> 00:48:33,210
มันไม่ มันไม่สมเหตุสมผลเลย

728
00:48:33,210 --> 00:48:36,079
ถ้าคุณยิงไปแล้วสองคน คุณต้องยิงคนที่สามด้วยสิ

729
00:48:37,180 --> 00:48:39,149
ทําไมพวกเขาถึงไม่ทําแบบนั้นกับคุณ

730
00:48:41,818 --> 00:48:44,354
ฉันพูดได้แค่ว่า เขาบอกว่าฉันให้ความร่วมมือดี

731
00:48:48,191 --> 00:48:53,297
{\an8}ทีนี้ประเด็นที่เห็นได้ชัดก็คือ
เจนนิเฟอร์ คุณยอมรับว่าคุณโกหก

732
00:48:53,297 --> 00:48:56,733
คุณโกหกพ่อแม่เรื่องเข้ามหาวิทยาลัย

733
00:48:58,201 --> 00:49:01,305
ผมขอถามคุณตรงๆ

734
00:49:01,305 --> 00:49:04,574
ตลอดคําให้การทั้งหมดของคุณในวันนี้

735
00:49:05,142 --> 00:49:06,710
มีตรงไหนบ้างที่คุณโกหกผม

736
00:49:11,481 --> 00:49:13,483
เรื่องที่คุณรู้สึกยังไงกับแดเนียลหรือเปล่า

737
00:49:14,584 --> 00:49:16,820
เรื่องที่คุณบอกว่า "ฉันไม่ยุ่งเกี่ยวกับยา

738
00:49:16,820 --> 00:49:20,757
และฉันไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับพวกเขา
และเราไม่มีเงินก้อนโต" ล่ะ

739
00:49:21,358 --> 00:49:22,826
แล้วเรื่องประกันชีวิตล่ะ

740
00:49:22,826 --> 00:49:25,195
พ่อแม่คุณทําประกันชีวิตไว้หรือเปล่า

741
00:49:28,732 --> 00:49:30,968
คิดว่า ฉันไม่รู้

742
00:49:30,968 --> 00:49:33,670
- คุณไม่...
- ฉันว่าพวกเขามี...

743
00:49:36,740 --> 00:49:39,309
- ฉันมีของฉันไว้หนึ่งที่
- ครับ

744
00:49:39,309 --> 00:49:42,379
และแม่ของฉัน...

745
00:49:42,379 --> 00:49:45,015
พวกเขาเคยทําให้ฉันไว้ที่หนึ่งตอนฉันยังเด็ก

746
00:49:45,015 --> 00:49:47,851
- โอเค
- แต่ครึ่งหนึ่งสําหรับการศึกษา

747
00:49:47,851 --> 00:49:54,758
ครึ่งหนึ่งสําหรับประกันชีวิต
พอพวกเขารู้ว่าฉัน...

748
00:49:56,059 --> 00:49:58,462
ฉันไม่ได้เข้าเรียนมหาวิทยาลัย พวกเขา...

749
00:49:58,962 --> 00:50:01,965
- พวกเขาก็ขอเงินคืน
- หยุดตรงนี้ก่อน

750
00:50:02,733 --> 00:50:05,869
คุณบอกผมว่าพวกเขาไม่เคยรู้
ว่าคุณไม่ได้เรียนมหาวิทยาลัย

751
00:50:05,869 --> 00:50:08,438
พวกเขารู้ตอนไหนว่าคุณไม่ได้เรียนมหาวิทยาลัย

752
00:50:09,740 --> 00:50:14,011
ฉันบอกพวกเขาว่า
ฉันไปเรียนมหาวิทยาลัยแล้วแต่ไม่จบ

753
00:50:14,511 --> 00:50:17,180
บอกว่าฉันไปเรียนสองปี แต่ฉันเรียนไม่จบ

754
00:50:17,180 --> 00:50:18,081
โอเค

755
00:50:18,849 --> 00:50:20,884
แล้วพวกเขาอยากได้เงินคืนเพราะเรื่องนี้หรือ

756
00:50:20,884 --> 00:50:21,785
ใช่

757
00:50:28,592 --> 00:50:32,963
งั้น กลับมาที่ประเด็นที่ยากมากอีกประเด็นหนึ่ง

758
00:50:33,764 --> 00:50:36,700
ความขุ่นเคืองที่คุณอาจจะมีต่อพ่อแม่ของคุณ

759
00:50:36,700 --> 00:50:39,436
เรื่องที่มาก้าวก่าย
ความสัมพันธ์ของคุณและชีวิตของคุณ

760
00:50:39,436 --> 00:50:42,406
และหลักๆ เลยคือ ขังคุณไว้ในบ้านตัวเอง

761
00:50:44,241 --> 00:50:48,045
สุดท้ายแล้ว ฉันรักพ่อแม่ของฉัน
และฉันเลือกที่จะอยู่กับพวกเขา

762
00:50:50,213 --> 00:50:54,418
ถ้าฉันอยากไป ฉันก็ไปได้ แต่ฉันไม่ทํา

763
00:50:54,418 --> 00:50:57,387
ฉันอยากอยู่กับพวกเขาและดูแลพวกเขา

764
00:51:00,290 --> 00:51:03,293
ตกลงว่าไม่ได้คบกัน ไม่เชื่อ
คุณไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ใช่มั้ย

765
00:51:03,293 --> 00:51:04,461
ไม่

766
00:51:04,461 --> 00:51:07,097
- คุณไม่ได้ทําอะไรที่ผิดกฎหมายใช่มั้ย
- ไม่

767
00:51:09,766 --> 00:51:11,835
โอเค มีคนเคาะประตู รอสักครู่

768
00:51:36,493 --> 00:51:37,327
มีแค่ฉัน

769
00:51:42,999 --> 00:51:44,301
คุณยังโอเคอยู่ใช่มั้ย

770
00:51:46,336 --> 00:51:47,771
ทุกอย่างจะโอเค

771
00:51:49,673 --> 00:51:51,241
อยากพักเข้าห้องน้ํามั้ย

772
00:51:51,241 --> 00:51:52,442
- ดีค่ะ
- โอเค

773
00:51:55,112 --> 00:51:57,080
ขอโทษด้วยค่ะ ฉันกระวนกระวายไปหน่อย

774
00:51:57,080 --> 00:51:59,116
ไม่เป็นไรนี่ คุณทําได้ดี

775
00:51:59,116 --> 00:52:03,186
ฉันแค่พยายามเต็มที่ แต่สิ่งที่ฉันเลือกไม่ได้ดีที่สุด

776
00:52:03,753 --> 00:52:04,588
อือฮึ

777
00:52:05,689 --> 00:52:07,424
แต่คุณจะกังวลเรื่องนั้นไม่ได้

778
00:52:08,258 --> 00:52:12,496
ฉันหมายถึง เราเรียนรู้
และคุณก็ทําในสิ่งที่ต้องทําแล้วนี่ ถูกมั้ย

779
00:52:12,496 --> 00:52:15,232
และมันเป็นสิ่งที่คุณรู้สึกว่าจําเป็นต้องทํา

780
00:52:15,232 --> 00:52:18,068
มันเหมือนเป็นเรื่องนั้นนิด
เรื่องนี้หน่อย แล้วก็...

781
00:52:18,068 --> 00:52:22,372
ฉันไม่อยากพูด เอ่อ อะไรที่ผิด

782
00:52:23,707 --> 00:52:28,678
ใช่ แต่ฉันว่า เรื่องเล็กๆ น้อยๆ นั้น
จะประกอบเข้าด้วยกัน

783
00:52:28,678 --> 00:52:31,414
และมันก็จะสอดคล้องกัน

784
00:52:32,249 --> 00:52:35,552
เพราะสิ่งที่คุณพูดคือความจริง ใช่มั้ยล่ะ

785
00:52:45,195 --> 00:52:47,931
เห็นได้ชัดว่าเธอไม่ได้บอกเราทุกอย่าง

786
00:52:51,201 --> 00:52:52,736
ดูจากการที่เธอจัดแต่งผม

787
00:52:54,337 --> 00:52:55,305
ความกระวนกระวาย

788
00:52:56,673 --> 00:52:58,108
การเอามือแตะท้อง

789
00:52:58,909 --> 00:53:01,311
ผมเชื่อว่าเธอรู้อะไรบางอย่าง

790
00:53:04,381 --> 00:53:10,387
แต่มีพยานเหลืออีกแค่คนเดียว
ก็คือพ่อของเธอ แฮน แพน

791
00:53:13,757 --> 00:53:17,594
ตอนนี้เราสอบปากคําเขา
ไม่ได้เพราะอาการโคม่า

792
00:53:20,497 --> 00:53:22,299
จนกว่าจะถึงตอนนั้น

793
00:53:23,033 --> 00:53:25,535
ยังต้องพิจารณาความเป็นไปได้ทั้งหมดต่อไป

794
00:53:27,304 --> 00:53:31,374
ฉันจะไปดูโถงทางเดินว่าทางสะดวกมั้ย
แล้วฉันจะพาคุณเดินออกไป โอเคนะ

795
00:53:40,584 --> 00:53:43,486
เจนนิเฟอร์เงียบมากตอนนั่งรถกลับบ้าน

796
00:53:45,689 --> 00:53:48,725
เธอพูดโกหก เธอไม่ได้เข้าเรียนมหาวิทยาลัย

797
00:53:49,226 --> 00:53:54,130
มันเป็นการโกหกที่ซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆ ตลอดสี่ปี

798
00:53:56,566 --> 00:54:01,605
แต่ฉันเข้าใจถึงความต้องการ
และความอยากประสบความสําเร็จนั้นดี

799
00:54:02,272 --> 00:54:05,575
พ่อแม่ฉันมาจากแคริบเบียน มาที่ประเทศนี้

800
00:54:05,575 --> 00:54:08,445
และก็มีความคาดหวัง

801
00:54:08,445 --> 00:54:12,616
ว่าต้องมีความสามารถที่จะเก่งกว่าคนอื่นอยู่เสมอ

802
00:54:14,684 --> 00:54:19,256
ดังนั้นในความคิดของฉัน มันไม่ใช่แค่ไม่ดําก็ขาว

803
00:54:23,293 --> 00:54:28,131
สําหรับผม อย่างแรกที่แวบเข้ามาคือ
ผมจะโกรธแค่ไหนถ้าผมเป็นพ่อแม่เธอ

804
00:54:28,131 --> 00:54:31,067
ผมหมายถึง มันค่อนข้างน่าตกใจ
ที่มีคนใช้ชีวิตแบบนั้น

805
00:54:31,067 --> 00:54:34,137
แล้วเธอทําอะไรระหว่างสี่ปีนั้น

806
00:54:34,137 --> 00:54:36,406
นั่นเป็นคําถามที่ต้องการคําตอบ

807
00:54:39,643 --> 00:54:41,311
(วันที่ห้า)

808
00:54:41,311 --> 00:54:44,481
ตํารวจภูมิภาคยอร์กตั้ง
ศูนย์บัญชาการบริเวณที่เกิดเหตุ

809
00:54:44,481 --> 00:54:47,884
เพื่อคลายความกังวล
ของผู้อยู่อาศัยและเก็บข้อมูลไปด้วย

810
00:54:47,884 --> 00:54:50,020
แจ็ก ฮีธ เป็นรองนายกเทศมนตรีของมาร์คัม

811
00:54:50,020 --> 00:54:52,789
สิ่งสําคัญคือต้องรู้ว่านี่เป็นเรื่องผิดปกติ

812
00:54:52,789 --> 00:54:55,258
และมันไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยนัก

813
00:54:55,258 --> 00:54:56,926
และมาร์คัมเป็นชุมชนที่ปลอดภัย

814
00:54:56,926 --> 00:54:59,663
เรามีกรมตํารวจที่เก่งเป็นพิเศษ

815
00:54:59,663 --> 00:55:01,531
และพวกเขาก็ทําหน้าที่ของตน

816
00:55:11,207 --> 00:55:14,144
อะดรีนาลีนจะพุ่งในตอนแรกกับคดีฆาตกรรม

817
00:55:15,245 --> 00:55:17,380
แล้วก็ลดลงเมื่อคนเริ่มอ่อนล้า

818
00:55:19,949 --> 00:55:23,320
แต่เป็นเรื่องสําคัญที่ต้องรักษา
พลังงานนั้นไว้ ไม่ใช่แค่เพื่อตัวผม...

819
00:55:26,589 --> 00:55:28,258
แต่เพื่อทีมของผมด้วย

820
00:55:30,994 --> 00:55:32,962
เราเลยตรวจสอบกับโรงพยาบาล

821
00:55:35,965 --> 00:55:39,502
และได้รู้ว่า แฮน แพน พ้นขีดอันตรายแล้ว

822
00:55:43,239 --> 00:55:47,610
นี่คือช่วงเวลาในการสืบสวน
ที่ทุกอย่างกําลังจะเปลี่ยนไป

823
00:55:50,080 --> 00:55:53,983
เป็นโอกาสที่จะเข้าใจว่า
เกิดอะไรขึ้นในบ้านหลังนั้นกันแน่

824
00:55:55,285 --> 00:55:58,888
และเป็นโอกาสที่จะได้จากคนนี้

825
00:55:58,888 --> 00:56:03,793
ที่เผชิญหน้ากับความตายและรอดมาได้

826
00:56:17,674 --> 00:56:22,779
สิ่งที่เราจะได้ยินมีแค่เสียงหึ่งๆ
จากเครื่องมือแพทย์ของคุณแพน

827
00:56:24,748 --> 00:56:31,254
สิ่งแรกๆ ที่ผมสังเกตเห็นคือ
ตาขวาของเขามีรอยฟกช้ํา

828
00:56:31,254 --> 00:56:36,126
แล้วก็มีจุดเล็กๆ

829
00:56:36,126 --> 00:56:38,261
ข้างๆ จมูกของเขา

830
00:56:39,863 --> 00:56:42,298
และนั่นคือจุดที่เขาโดนยิง

831
00:56:44,467 --> 00:56:48,471
แล้วคุณแพนก็เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในคืนนั้น

832
00:56:54,043 --> 00:56:55,311
เขาเข้านอนเร็ว

833
00:56:58,882 --> 00:57:00,950
ภรรยาของเขาออกไปเต้นลีลาศ

834
00:57:03,686 --> 00:57:05,789
และเจนนิเฟอร์อยู่บ้าน

835
00:57:11,795 --> 00:57:15,665
คุณแพนถูกปลุกด้วยชายถือปืนคนหนึ่ง

836
00:57:15,665 --> 00:57:18,635
บอกให้เขาลุกขึ้นมาและลงมาข้างล่าง

837
00:57:20,103 --> 00:57:22,005
เขาเห็นภรรยาอยู่ในห้องนั่งเล่น

838
00:57:22,839 --> 00:57:24,407
เธอสติแตกไปแล้ว

839
00:57:24,407 --> 00:57:27,410
เธอเอาแต่พูดซ้ําแล้วซ้ําเล่าว่า "เราไม่มีเงิน"

840
00:57:27,410 --> 00:57:29,979
"เราไม่มีเงิน ปล่อยเราไปได้ไหม"

841
00:57:31,214 --> 00:57:34,317
ผู้ชายคนหนึ่งที่อยู่ในบ้านบอกให้เธอหุบปาก

842
00:57:40,890 --> 00:57:45,328
นักสืบแม็กโดนัลด์โทรมา
เขาพูดกับผมว่า "คุณพร้อมฟังหรือเปล่า"

843
00:57:47,897 --> 00:57:52,469
คุณแพนบอกผมว่า เขาถูกตีด้วยปืนบนโซฟา

844
00:57:53,503 --> 00:57:56,806
คุณนายแพนนั่งอยู่บนโซฟาอีกตัว

845
00:57:58,541 --> 00:57:59,776
ร้องขอชีวิตของเธอ

846
00:58:03,146 --> 00:58:05,582
และระหว่างที่เรื่องนี้เกิดขึ้น

847
00:58:05,582 --> 00:58:10,520
เจนนิเฟอร์ก็เดินลงบันไดมา
พร้อมกับหนึ่งในผู้ต้องสงสัย

848
00:58:12,922 --> 00:58:15,658
เธอไม่ได้ถูกมัดมือ

849
00:58:15,658 --> 00:58:18,027
และดูเหมือนจะเป็นการคุยกันสนิทสนม

850
00:58:19,529 --> 00:58:22,765
- ช่วยด้วย ช่วยฉันด้วย
- คุณผู้หญิง ใจเย็นๆ เกิดอะไรขึ้น

851
00:58:22,765 --> 00:58:25,068
มีคนบุกเข้ามา และฉันได้ยินเสียงยิงดังปัง

852
00:58:25,068 --> 00:58:27,504
ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ฉันโดนมัดอยู่ชั้นบน

853
00:58:29,806 --> 00:58:31,541
คุณแม่งต้องอําผมเล่นแน่ๆ

854
00:58:34,944 --> 00:58:39,249
เขาบอกให้ฉันยืนขึ้น เขาจะได้มัดมือฉันได้

855
00:58:40,049 --> 00:58:43,219
ตอนนั้นแหละที่เขาคว้าตัวฉัน
และเริ่มพาฉันลงบันได

856
00:58:43,219 --> 00:58:45,488
แล้วฉันก็ได้ยินเสียงปังสองครั้ง

857
00:58:47,390 --> 00:58:48,458
แม่ฉันกรีดร้อง

858
00:58:51,928 --> 00:58:53,229
โกหก โกหก โกหก

859
00:58:55,331 --> 00:58:56,232
ใจเย็นๆ

860
00:58:56,866 --> 00:58:57,700
ค่อยๆ พูด...

861
00:58:58,835 --> 00:59:01,704
ถึงจุดนี้ ผมเชื่อหมดใจว่า

862
00:59:01,704 --> 00:59:05,842
เธอมีส่วนเกี่ยวข้องกับการฆ่าแม่ตัวเอง
และพยายามฆ่าพ่อของเธอ

863
00:59:07,911 --> 00:59:11,047
ผมเลยจะส่งเจ้าหน้าที่ในเครื่องแบบ
ไปที่โรงพยาบาลทันที

864
00:59:12,181 --> 00:59:13,383
ไม่ว่าจะในสถานการณ์ไหน

865
00:59:13,383 --> 00:59:17,253
เจนนิเฟอร์จะอยู่ในห้อง
กับพ่อของเธอตามลําพังไม่ได้

866
00:59:20,490 --> 00:59:25,662
(วันที่เก้า)

867
00:59:29,198 --> 00:59:33,303
ผมกลับไปคุยกับคุณแพนอีกครั้ง เพื่อให้แน่ใจว่า

868
00:59:33,303 --> 00:59:36,539
ไม่มีข้อมูลอื่นที่เขาอยากจะบอกเราแล้ว

869
00:59:38,541 --> 00:59:42,312
ครั้งนี้ เขาโน้มตัวเข้ามา แล้วพูดว่า

870
00:59:42,946 --> 00:59:44,681
"ใช้วิธีทํางานของตํารวจ"

871
00:59:45,748 --> 00:59:50,053
"ใช้วิธีของตํารวจหาให้พบ
ว่าเจนนิเฟอร์ทําอะไร"

872
01:00:03,433 --> 01:00:09,305
{\an8}(วันที่ 14 สอบปากคําครั้งที่สาม)

873
01:00:11,774 --> 01:00:13,876
{\an8}โอเค เข้ามาเลย

874
01:00:14,444 --> 01:00:15,278
{\an8}(เวลา 14:40 น.)

875
01:00:15,278 --> 01:00:16,646
{\an8}เชิญนั่งตรงนี้

876
01:00:17,647 --> 01:00:18,481
{\an8}ใช่

877
01:00:20,483 --> 01:00:22,452
นั่งตรงนี้ ถ้าคุณไม่ว่าอะไร ใช่

878
01:00:28,625 --> 01:00:29,459
โอเค

879
01:00:31,628 --> 01:00:34,831
การสอบปากคําเจนนิเฟอร์ครั้งที่สามนี้
สําคัญยิ่งต่อการสืบสวน

880
01:00:34,831 --> 01:00:36,799
ขอแจ้งคุณตอนนี้เลยว่า...

881
01:00:36,799 --> 01:00:39,402
ซึ่งหมายความว่า
เราไม่ต้องมองผ่านจอวีดิโออีกแล้ว

882
01:00:39,402 --> 01:00:42,071
ทั้งวิดีโอและเทปบันทึกเสียง โอเคนะ

883
01:00:42,071 --> 01:00:45,341
ที่จริงก็เพื่อปกป้องทั้งคุณและผม ถ้ามีใครขอ...

884
01:00:45,341 --> 01:00:48,711
ตอนนี้เราอยู่กันในห้องสังเกตการณ์
เรียกว่าติดหน้าต่างเลย

885
01:00:48,711 --> 01:00:52,048
รอดูว่าการสอบปากคํานี้จะออกมายังไง

886
01:00:52,915 --> 01:00:56,085
แน่นอน คุณไม่ต้องให้ปากคําถ้าคุณไม่ต้องการ

887
01:00:56,085 --> 01:00:57,520
คุณเข้าใจใช่ไหม

888
01:00:59,055 --> 01:01:00,056
ฉันอยากพูดค่ะ

889
01:01:00,790 --> 01:01:02,458
โอเค รอสักครู่นะ

890
01:01:09,766 --> 01:01:11,267
เราได้เห็นเจนนิเฟอร์สาธิต

891
01:01:11,267 --> 01:01:13,936
ความแยลยลของการโกหก
เพื่อปกปิดร่องรอยของเธอ

892
01:01:13,936 --> 01:01:16,472
เพื่อโกหกครอบครัว
และเพื่อนๆ ของเธอมาหลายปี

893
01:01:17,340 --> 01:01:20,710
โอเค เรากําลังเจอปัญหาทางเทคนิคนิดหน่อย

894
01:01:20,710 --> 01:01:24,447
สิ่งที่เราจะทําคือ
ผมจะย้ายอุปกรณ์ของผมไปห้องอื่น

895
01:01:24,447 --> 01:01:27,183
โอเคนะ จากนั้นเราจะย้ายไปที่นั่น
ไปห้องข้างๆ โอเคไหม

896
01:01:28,651 --> 01:01:31,454
แต่ตอนนี้เธอกําลังเจอกับบิล เกตซ์

897
01:01:31,454 --> 01:01:35,658
นักสืบผู้ได้รับการฝึกฝนมาทางด้าน
การพิสูจน์และการจับเท็จ

898
01:01:37,660 --> 01:01:40,096
ด้วยคุณสมบัตินี้ เจนนิเฟอร์จะหลอกเขาไม่ได้

899
01:01:41,864 --> 01:01:44,300
โอเค ไปที่นั่นกันเลย โอเคนะ

900
01:01:54,911 --> 01:01:57,880
เล่าเรื่องเปียโนให้ฟังหน่อยสิ
คุณเริ่มเล่นเปียโนตั้งแต่เมื่อไหร่

901
01:02:00,316 --> 01:02:01,384
ตอนฉันสี่ขวบ

902
01:02:01,384 --> 01:02:02,652
ว้าว

903
01:02:02,652 --> 01:02:06,889
อ้อ ผมก็เคยเรียนตอนประถมเหมือนกัน
ยังจําเพลง "สวอนออนเดอะเลค" ได้อยู่เลย

904
01:02:06,889 --> 01:02:08,925
เล่นเป็นด้วยนะ เพลงเดียวนี่แหละ

905
01:02:11,260 --> 01:02:13,563
ทีนี้ พ่อแม่คุณ

906
01:02:13,563 --> 01:02:19,235
คุณเคยรู้สึกบ้างไหมว่า มันยากที่จะ
ทําตามความคาดหวังของพวกเขา

907
01:02:19,235 --> 01:02:21,204
- ใช่ค่ะ
- ผมเข้าใจความรู้สึกนั้น

908
01:02:21,204 --> 01:02:25,241
ว่าคุณอาจจะไม่ได้ฉลาด
อย่างที่พวกเขาคิดว่าคุณเป็น

909
01:02:25,241 --> 01:02:26,142
ใช่ค่ะ

910
01:02:26,142 --> 01:02:29,011
คุณใช้วิธีไหนอีกในการ
หลอกว่าคุณเรียนมหาวิทยาลัย

911
01:02:29,946 --> 01:02:33,149
ตอนพวกเขาถามอะไรขึ้นมา
ฉันจะปลอมเอกสารให้พวกเขาดู

912
01:02:33,149 --> 01:02:35,952
โอเค คุณปลอมเอกสารประเภทไหน...

913
01:02:36,953 --> 01:02:40,022
- เอกสารกู้เงินเรียน กับใบผลการเรียน
- โอเค

914
01:02:40,022 --> 01:02:41,858
โอเค แล้วคุณทํายังไง

915
01:02:42,458 --> 01:02:44,894
ใช้โฟโต้ชอป

916
01:02:44,894 --> 01:02:47,897
โฟโต้ชอปนะ แล้วพวกเขาเคยสงสัยไหม

917
01:02:50,366 --> 01:02:51,701
- ไม่เชิง ไม่
- ไม่นะ

918
01:02:52,702 --> 01:02:55,838
ผมแน่ใจว่ามีหลายครั้งที่คุณตั้งใจจริงๆ ว่า

919
01:02:55,838 --> 01:03:00,610
"เอาละ วันนี้ฉันจะบอกพวกเขา"
แต่ว่า คุณก็พูดออกมาไม่ได้

920
01:03:02,812 --> 01:03:03,646
เอาละ

921
01:03:08,518 --> 01:03:09,352
ทีนี้

922
01:03:11,120 --> 01:03:15,725
ถ้าพ่อแม่คุณอนุญาต คุณจะยังคบกับแดเนียลไหม

923
01:03:18,928 --> 01:03:21,531
ถ้าพวกเขาไม่เข้ามายุ่ง จะเกิดอะไรขึ้น

924
01:03:24,567 --> 01:03:27,103
ฉันอาจจะยังคบกับเขา ฉันไม่แน่ใจ

925
01:03:27,103 --> 01:03:28,871
แต่เขาก็ทําใจได้ไปแล้ว

926
01:03:28,871 --> 01:03:29,772
โอเค

927
01:03:30,940 --> 01:03:32,575
แล้วคุณรู้สึกยังไงกับเรื่องนี้

928
01:03:36,012 --> 01:03:40,082
เขาเคยเป็นคนที่เติมเต็มความว่างเปล่าให้ฉัน

929
01:03:40,983 --> 01:03:43,753
ฉันเลยรู้สึกว่าส่วนหนึ่งของฉันหายไป

930
01:03:45,888 --> 01:03:48,524
ฉันไม่มีความสุขกับชีวิตตัวเอง

931
01:03:49,025 --> 01:03:50,960
เพื่อนๆ ของฉันใช้ชีวิตไปข้างหน้า

932
01:03:50,960 --> 01:03:53,563
ฉันรู้สึกว่าฉันไม่ได้ไปถึงไหนเลย

933
01:03:53,563 --> 01:03:55,398
เหมือนฉันถูกทิ้งไว้ข้างหลัง

934
01:03:56,599 --> 01:03:57,767
โอเค

935
01:03:57,767 --> 01:04:00,303
จุดที่แย่ที่สุดของเรื่องนี้คืออะไร

936
01:04:03,105 --> 01:04:04,640
ฉันกรีดตัวเอง

937
01:04:10,780 --> 01:04:13,983
เราต้องจัดการเรื่องนี้กันทีละขั้น โอเคนะ

938
01:04:16,018 --> 01:04:17,920
{\an8}(เวลา 16:23 น.)

939
01:04:17,920 --> 01:04:21,791
{\an8}เอาละ เหตุผลที่ผมมาที่นี่วันนี้

940
01:04:21,791 --> 01:04:27,230
{\an8}คือการที่ผมเป็นผู้เชี่ยวชาญ
ในสิ่งที่เราเรียกว่า การพิสูจน์ความจริง

941
01:04:29,632 --> 01:04:31,701
โอเคนะ ผมไม่ใช่นักสืบคดีฆาตกรรม

942
01:04:35,438 --> 01:04:37,673
สิ่งที่เจนนิเฟอร์ไม่รู้คือ ในแคนาดา

943
01:04:37,673 --> 01:04:40,509
ตํารวจได้รับอนุญาตให้โกหกได้

944
01:04:41,844 --> 01:04:44,914
ถ้าเราไม่ทําให้การบริหาร
งานยุติธรรมเสื่อมเสียชื่อเสียง

945
01:04:44,914 --> 01:04:45,915
เราก็ทําแบบนั้นได้

946
01:04:49,619 --> 01:04:55,324
ดังนั้นงานผมคือการตรวจพิสูจน์
ทางนิติวิทยาศาสตร์ของคดีนั้น

947
01:04:55,892 --> 01:04:56,726
โอเคไหม

948
01:04:58,094 --> 01:05:01,898
พวกเขาจะตรวจสอบบ้านหลังนั้นอย่างละเอียดยิบ

949
01:05:01,898 --> 01:05:03,900
ทีนี้ คุณรู้ไหมว่าดาวเทียมทําอะไรได้บ้าง

950
01:05:03,900 --> 01:05:04,800
ไม่

951
01:05:04,800 --> 01:05:08,070
โอเค เคยดูรายการสงครามในทีวีใช่มั้ย

952
01:05:08,070 --> 01:05:11,374
คุณจะเห็นดาวเทียมจับภาพเข้าไปในอาคารใช่มั้ย

953
01:05:12,308 --> 01:05:15,778
หลักๆ ก็คือ ถ้าคนเคลื่อนไหวไปมาในบ้านนั่น

954
01:05:16,846 --> 01:05:18,915
มันก็จะเห็นเหมือนเอกซเรย์ โอเคไหม

955
01:05:18,915 --> 01:05:23,619
ว่าคนอยู่ในตําแหน่งตรงกับ
ที่พยานบอกเราหรือเปล่า

956
01:05:26,022 --> 01:05:27,323
หรือว่าไม่ใช่

957
01:05:30,793 --> 01:05:35,331
บิล เกตซ์ กําลังเปิดประเด็นใหม่
ด้วยการใช้ข้อมูลเรื่องดาวเทียม

958
01:05:35,331 --> 01:05:37,099
แน่นอนว่านี่คืออุบาย

959
01:05:38,100 --> 01:05:43,005
ให้เจนนิเฟอร์เห็นว่า บางทีสิ่งที่เธอพูดอาจจะผิด

960
01:05:43,005 --> 01:05:46,342
และเธออาจต้องสร้างเรื่องโกหกอีกเรื่อง
เพื่อปิดบังเรื่องโกหกก่อนหน้า

961
01:05:52,315 --> 01:05:54,650
คุณรู้ไหมว่าใครอยู่ในบ้านคืนนั้น

962
01:05:54,650 --> 01:05:55,551
ฉันไม่รู้

963
01:05:55,551 --> 01:05:58,888
คุณรู้สิ เจน ไม่ต้องสงสัยเลยเรื่องนี้ โอเคมั้ย

964
01:06:00,189 --> 01:06:02,892
ประเด็นคือเรื่องนี้แหละ และคุณต้องมองมาที่ผม

965
01:06:05,428 --> 01:06:07,830
พ่อของคุณไม่ควรต้องมาเป็นพยานเลย

966
01:06:09,198 --> 01:06:11,634
เรื่องทั้งหมดมันผิดพลาดตรงนั้นแหละ

967
01:06:11,634 --> 01:06:14,003
โอเคไหม พ่อของคุณไม่น่าจะมีชีวิตอยู่

968
01:06:15,237 --> 01:06:17,873
คุณบรรยายถึงชายผิวดําที่ไว้ผมทรงเดรดล็อก

969
01:06:17,873 --> 01:06:20,643
ไม่มีชายผิวดําผมเดรดล็อกที่นั่น โอเคนะ

970
01:06:20,643 --> 01:06:23,512
เขาบรรยายถึงผู้ชายที่คุณอยู่ด้วย

971
01:06:23,512 --> 01:06:24,880
ไม่ใช่คนผิวดําเลย

972
01:06:25,681 --> 01:06:27,350
- แต่...
- ทําไมคุณพูดแบบนั้น

973
01:06:28,284 --> 01:06:29,952
- นั่นคือสิ่งที่ฉันจําได้
- ไม่ใช่

974
01:06:35,091 --> 01:06:36,525
คุณเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้

975
01:06:37,727 --> 01:06:38,561
ใช่ไหม

976
01:06:45,234 --> 01:06:46,068
เกิดอะไรขึ้น

977
01:06:54,844 --> 01:06:55,678
เกิดอะไรขึ้น

978
01:06:59,515 --> 01:07:00,349
เจน

979
01:07:04,987 --> 01:07:07,156
คุณไม่ได้คิดไกลขนาดนี้ใช่ไหม

980
01:07:09,191 --> 01:07:11,727
และคนพวกนั้นไม่ได้มาเอาเงินคุณ

981
01:07:13,062 --> 01:07:16,499
พวกเขามาเพื่อยิงพ่อแม่คุณ

982
01:07:19,502 --> 01:07:21,537
และพวกเขาไม่ได้บังเอิญไปที่นั่น

983
01:07:22,338 --> 01:07:23,806
นี่เป็นการวางแผนไว้

984
01:07:26,942 --> 01:07:30,613
แต่พอพวกเขาเริ่ม เมื่อพวกเขาเข้ามา
คุณก็หยุดมันไม่ได้ ใช่ไหม

985
01:07:31,847 --> 01:07:32,681
ใช่ไหม

986
01:07:36,919 --> 01:07:38,087
เจน

987
01:07:40,489 --> 01:07:41,590
ฉันอยากให้มันหยุด

988
01:07:41,590 --> 01:07:42,491
ผมรู้

989
01:07:43,059 --> 01:07:44,794
ทําไมพวกเขาไม่หยุดให้คุณล่ะ

990
01:07:46,629 --> 01:07:47,463
หืม

991
01:07:48,297 --> 01:07:49,899
ฉันไม่รู้ว่าพวกเขาเป็นใคร

992
01:07:50,833 --> 01:07:53,169
แต่คุณเป็นส่วนหนึ่งของแผนใช่ไหม

993
01:07:57,206 --> 01:07:58,040
ใช่ไหม

994
01:07:59,875 --> 01:08:00,709
เจน

995
01:08:04,113 --> 01:08:05,581
คุณเสียใจใช่ไหม

996
01:08:11,187 --> 01:08:12,021
อะไรนะ

997
01:08:17,226 --> 01:08:18,060
ไม่เป็นไร

998
01:08:19,962 --> 01:08:21,931
มันเบามากจนผมต้องเอาหูไปใกล้ๆ

999
01:08:22,832 --> 01:08:24,133
ผมไม่ได้ยินคุณเลย

1000
01:08:27,169 --> 01:08:29,238
พวกเขาควรจะมาฆ่าฉัน

1001
01:08:32,074 --> 01:08:33,876
พวกเขาควรจะมาฆ่าคุณงั้นหรือ

1002
01:08:34,677 --> 01:08:36,145
ฉันอยากให้พวกเขามาฆ่าฉัน

1003
01:08:37,012 --> 01:08:39,949
ถึงจุดนี้ ผมแทบไม่เชื่อสิ่งที่ผมได้ยิน

1004
01:08:41,150 --> 01:08:41,984
ทําไมล่ะ

1005
01:08:43,052 --> 01:08:44,787
ฉันไม่อยากอยู่ต่ออีกแล้ว

1006
01:08:46,021 --> 01:08:48,824
สิ่งที่เธอบอกเราตอนนี้เป็นความจริงหรือเปล่า

1007
01:08:51,594 --> 01:08:53,729
พวกเขาควรฆ่าทั้งครอบครัวใช่ไหม

1008
01:08:53,729 --> 01:08:54,997
ไม่ แค่ฉัน

1009
01:08:55,998 --> 01:08:57,233
แล้วเกิดอะไรขึ้น

1010
01:08:57,233 --> 01:08:58,134
ฉันไม่รู้

1011
01:09:00,136 --> 01:09:01,537
โอเค คุณรู้อะไรบ้าง

1012
01:09:03,472 --> 01:09:05,407
ทําไมถึงควรเป็นคุณล่ะ

1013
01:09:07,910 --> 01:09:10,513
เพราะฉันไม่อยากอยู่ที่นี่อีกแล้ว

1014
01:09:10,513 --> 01:09:11,413
ทําไม

1015
01:09:11,413 --> 01:09:13,849
เพราะฉันทําให้พวกเขาผิดหวัง

1016
01:09:13,849 --> 01:09:16,085
โอเค แล้วมันเกิดขึ้นได้ยังไง

1017
01:09:17,786 --> 01:09:18,621
หือ

1018
01:09:23,559 --> 01:09:25,294
มันไม่ควรจะเป็นแบบนี้

1019
01:09:25,294 --> 01:09:27,863
โอเค ผมเข้าใจ มันเกิดขึ้นได้ยังไง

1020
01:09:28,597 --> 01:09:29,965
คุณอยากให้พวกเขาทําอะไร

1021
01:09:31,400 --> 01:09:32,234
เข้ามา

1022
01:09:33,202 --> 01:09:34,170
แล้วพาฉันออกไป

1023
01:09:35,504 --> 01:09:37,439
คุณจ้างพวกเขาเท่าไหร่

1024
01:09:39,575 --> 01:09:40,409
สองพัน

1025
01:09:41,744 --> 01:09:42,578
โอเค

1026
01:09:43,546 --> 01:09:45,915
แล้วเขาชื่ออะไร คนเรียกเขาว่าอะไร

1027
01:09:45,915 --> 01:09:47,183
โฮมี่ โฮมบอย

1028
01:09:50,786 --> 01:09:52,688
โอเค เขาไม่ได้โผล่มาโดยบังเอิญ

1029
01:09:52,688 --> 01:09:55,324
คุณต้องรู้ว่าเขาจะมาเมื่อไหร่

1030
01:09:56,091 --> 01:09:57,259
มันเกิดขึ้นได้ยังไง

1031
01:09:58,594 --> 01:09:59,695
เขาส่งข้อความมา

1032
01:10:00,496 --> 01:10:01,964
- อะไรนะ
- เขาส่งข้อความมา

1033
01:10:02,731 --> 01:10:04,200
โอเค ข้อตกลงคืออะไร

1034
01:10:04,200 --> 01:10:06,602
ฉันบอกแล้ว 2,000 ดอลลาร์
ให้พวกเขามาฆ่าฉัน

1035
01:10:06,602 --> 01:10:09,104
แล้วพวกเขาก็โทรมา
เพื่อยืนยันว่าพวกเขาจะเข้าบ้านได้

1036
01:10:09,104 --> 01:10:11,340
โอเค แล้วพวกเขาทําแบบนั้นได้ยังไง

1037
01:10:11,974 --> 01:10:13,642
รหัสทางโทรศัพท์คืออะไร

1038
01:10:14,143 --> 01:10:15,878
เป็นข้อความหรือว่าอย่างอื่น

1039
01:10:15,878 --> 01:10:17,580
ข้อความ "ทางเข้าวีไอพี"

1040
01:10:18,080 --> 01:10:19,048
แปลว่าอะไร

1041
01:10:19,048 --> 01:10:20,716
ว่าเขาเข้าได้แน่นอน

1042
01:10:26,722 --> 01:10:29,358
แล้วหลังจากที่แม่ของคุณกลับมาบ้าน คุณทําอะไร

1043
01:10:30,693 --> 01:10:32,127
ลงไปทักทาย

1044
01:10:33,762 --> 01:10:35,364
แกล้งทําเป็นไปดูประตู

1045
01:10:36,966 --> 01:10:39,268
คุณต้องนั่งดีๆ ผมไม่ได้ยินคุณ

1046
01:10:42,171 --> 01:10:45,874
คุณติดต่อโฮมบอยได้ยังไงตั้งแต่แรก

1047
01:10:48,477 --> 01:10:49,511
ฉันถามเพื่อน

1048
01:10:50,512 --> 01:10:51,480
โอเค คนไหน

1049
01:10:54,116 --> 01:10:55,618
คนที่ฉันหาไม่เจออีกแล้ว

1050
01:10:56,352 --> 01:10:57,319
เขาชื่ออะไร

1051
01:11:02,992 --> 01:11:07,062
ถึงจุดนี้ ชัดเจนว่าเราต้องการหมายค้น
เพื่อเข้าถึงโทรศัพท์ของเจนนิเฟอร์

1052
01:11:07,796 --> 01:11:10,332
เพื่อหาว่าเธอเกี่ยวข้องกับใคร

1053
01:11:11,834 --> 01:11:13,802
และเธอทําให้เรื่องนี้เกิดขึ้นได้ยังไง

1054
01:11:15,271 --> 01:11:16,105
เจน

1055
01:11:35,624 --> 01:11:38,260
เราเจอเนื้อหาในข้อความของเธออย่างรวดเร็ว

1056
01:11:41,864 --> 01:11:45,434
{\an8}เราเห็นได้ทันทีว่าเธอได้รับ
ข้อความหนึ่งจากโฮมบอย

1057
01:11:45,934 --> 01:11:50,572
(อยากรู้เวลาเสร็จ)

1058
01:11:50,572 --> 01:11:54,443
(คิดดูหน่อยมั้ย)

1059
01:11:54,443 --> 01:11:56,612
{\an8}(เจนนิเฟอร์: วันนี้อย่าเพิ่ง ออกไปกินข้าว)

1060
01:11:56,612 --> 01:11:58,013
{\an8}นี่บอกอะไรได้เยอะเลย

1061
01:11:59,281 --> 01:12:01,884
แต่นี่เป็นแค่จุดเริ่มต้น

1062
01:12:04,787 --> 01:12:08,957
ที่น่าสนใจเป็นพิเศษคือ ข้อความที่คุยกัน

1063
01:12:08,957 --> 01:12:11,927
ระหว่างแดเนียล วอง กับเจนนิเฟอร์

1064
01:12:12,261 --> 01:12:16,031
{\an8}(เจนนิเฟอร์: นายรักฉันและอยากอยู่กับฉันมั้ย)

1065
01:12:16,031 --> 01:12:19,401
(แดเนียล: ตอนนี้ฉันรู้สึกแย่มาก เจน)

1066
01:12:19,401 --> 01:12:20,769
(ฉันขอโทษ)

1067
01:12:22,438 --> 01:12:25,274
"เจนนิเฟอร์: หมายความว่าไง
นายขอโทษเรื่องอะไร"

1068
01:12:26,642 --> 01:12:28,243
"ช่วยตอบหน่อยได้ไหม"

1069
01:12:30,212 --> 01:12:33,349
แดเนียลตอบว่า "ฉันไม่รู้จะพูดเรื่องนี้ยังไง"

1070
01:12:33,349 --> 01:12:35,417
"ฉันรู้สึกแบบที่เธอรู้สึก

1071
01:12:35,417 --> 01:12:37,119
ยกเว้นเรื่องหล่อน"

1072
01:12:40,089 --> 01:12:44,326
"เจนนิเฟอร์: นายรู้สึกกับคริสทีน
แบบเดียวกับที่ฉันรู้สึกกับนายงั้นเหรอ"

1073
01:12:45,794 --> 01:12:47,696
"งั้นบอกโฮมบอยยกเลิกแผน"

1074
01:12:50,399 --> 01:12:52,434
"แดเนียล: ยกเลิกแผนกับโฮมบอยเนี่ยนะ"

1075
01:12:52,434 --> 01:12:55,037
"เธอบอกเธออยากให้มันเกิดขึ้น
ไม่ว่าจะมีหรือไม่มีฉัน"

1076
01:12:56,271 --> 01:12:58,674
"เธอบอกว่าอยากทําสิ่งนี้เพื่อเธอเอง"

1077
01:13:01,076 --> 01:13:03,178
แล้วแดนนี่ก็โกรธเธอ

1078
01:13:04,613 --> 01:13:07,516
(แดเนียล: อยู่กับเธอฉันต้องระวังตัวตลอด)

1079
01:13:07,516 --> 01:13:12,488
(ฉันทําทุกอย่างและเตรียมการเพื่อเธอ)

1080
01:13:13,055 --> 01:13:15,591
(ติดต่อโฮมบอย)

1081
01:13:16,291 --> 01:13:18,694
ผมว่า นี่คือการตอกฝาโลง
สําหรับแดนนี่ วองเลย

1082
01:13:19,027 --> 01:13:21,397
(กําลังโทรหาโฮมบอย)

1083
01:13:23,298 --> 01:13:27,202
{\an8}ชัดเจนว่าเขาช่วยเจนนิเฟอร์ติดต่อโฮมบอย

1084
01:13:29,371 --> 01:13:33,409
(โฮมบอย: ได้เวลาเล่นเกม)

1085
01:13:33,409 --> 01:13:35,210
ข้อมูลตรงนี้มีค่ามาก

1086
01:13:37,479 --> 01:13:39,615
ตอนนี้เราพบผู้สมรู้ร่วมคิดหนึ่งคน

1087
01:13:41,583 --> 01:13:43,118
เราต้องหาหมอนี่ให้เจอ

1088
01:13:44,586 --> 01:13:47,322
เราตั้งทีมจับตามองแดนนี่ วอง

1089
01:13:47,322 --> 01:13:50,426
และสืบดูการติดต่อทางโทรศัพท์

1090
01:13:51,960 --> 01:13:54,930
เราตรวจสอบโทรศัพท์หลายสาย ทุกที่

1091
01:13:55,531 --> 01:13:59,668
ด้วยการทํางานเป็นระบบ เราก็สามารถ
ระบุได้ว่าผู้ต้องสงสัยทั้งหมดเป็นใคร

1092
01:13:59,668 --> 01:14:02,805
{\an8}เราสามารถระบุได้ว่า
เอริก คาร์ตี้เป็นหนึ่งในผู้ต้องสงสัย

1093
01:14:02,805 --> 01:14:04,973
{\an8}เดวิด ไมล์แวเกแนม เป็นผู้ต้องสงสัย

1094
01:14:04,973 --> 01:14:08,844
{\an8}แล้วก็โฮมบอย เลนฟอร์ด ครอฟอร์ด
เป็นผู้ต้องสงสัยรายที่สาม

1095
01:14:09,812 --> 01:14:11,313
(แดเนียล: เธอทําอะไรอยู่)

1096
01:14:11,313 --> 01:14:13,515
(เจนนิเฟอร์: รอโทรศัพท์จากโฮมบอย)

1097
01:14:13,515 --> 01:14:14,616
(โอเค)

1098
01:14:15,184 --> 01:14:16,752
(ขอให้ปลอดภัย)

1099
01:14:18,420 --> 01:14:21,657
เลนฟอร์ดคือเพื่อนที่แดนนี่ไปไหนมาไหนด้วย

1100
01:14:21,657 --> 01:14:23,158
ค้ายาเหมือนกัน

1101
01:14:24,560 --> 01:14:26,395
พวกเขาโดนจับแน่

1102
01:14:29,498 --> 01:14:32,267
{\an8}เชี่ย ตกลงมึงรู้จักเด็กนี่ใช่มั้ย

1103
01:14:32,267 --> 01:14:33,168
{\an8}รู้

1104
01:14:33,168 --> 01:14:36,672
{\an8}- วันนี้ตํารวจมาหามันที่ทํางาน
- จับมันไปเหรอ

1105
01:14:36,672 --> 01:14:37,706
ใช่

1106
01:14:37,706 --> 01:14:40,742
โดนจับข้อหาสมคบคิดว่ะ

1107
01:14:41,977 --> 01:14:43,979
ว้าว มึงอํากูแหง

1108
01:14:44,513 --> 01:14:46,548
ห่า กูไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น พวก

1109
01:14:47,082 --> 01:14:48,283
เหลือเชื่อเลย

1110
01:14:55,390 --> 01:14:57,593
ทุกอย่างกําลังกระจ่าง โอเคนะ

1111
01:14:57,593 --> 01:15:01,563
และเราต้องได้คําตอบเดี๋ยวนี้
เพราะนี่ไม่ใช่เพื่อคุณ

1112
01:15:01,563 --> 01:15:05,567
เข้าใจไหม ทั้งหมดนี้เพื่อ
พ่อแม่ของคุณเท่านั้น โอเคนะ

1113
01:15:05,567 --> 01:15:07,135
คุณอยากให้ฉันพูดแบบนั้นใช่มั้ย

1114
01:15:07,135 --> 01:15:09,404
- แต่มันไม่ใช่อย่างนั้น...
- บอกมาว่าเกิดอะไรขึ้น

1115
01:15:09,404 --> 01:15:12,474
ผมอยากให้คุณบอกผมว่า
คุณวางแผนจัดการพ่อแม่คุณ

1116
01:15:12,474 --> 01:15:13,375
แต่นั่น...

1117
01:15:13,375 --> 01:15:15,811
ยังไงเราก็จะรู้เรื่องที่เหลืออยู่ดี

1118
01:15:15,811 --> 01:15:17,579
โอเคนะ เรารู้อยู่แล้ว...

1119
01:15:17,579 --> 01:15:20,749
การสอบปากคําดําเนินไปกว่าสามชั่วโมง

1120
01:15:20,749 --> 01:15:25,754
เจนนิเฟอร์บอกว่าเป็นความผิดพลาด
ที่คิดจะให้มือปืนมาฆ่าตนเอง

1121
01:15:25,754 --> 01:15:29,157
ใช่ อาชญากรบางทีก็
ไม่ได้ฉลาดอะไรนัก แต่ผมไม่เชื่อว่า

1122
01:15:29,157 --> 01:15:32,194
พวกเขาจะทําผิดแผนและฆ่าผิดคน

1123
01:15:32,194 --> 01:15:34,796
เหลวไหลสิ้นดี เธอวางแผนนี้ทั้งหมด

1124
01:15:35,664 --> 01:15:38,267
รู้สึกไม่ดีเลยที่มีความลับ ใช่ไหม

1125
01:15:39,101 --> 01:15:40,702
ปริศนาใกล้กระจ่างแล้ว

1126
01:15:41,236 --> 01:15:42,070
เจน

1127
01:15:45,207 --> 01:15:46,208
ขอเวลาเดี๋ยว

1128
01:15:58,987 --> 01:16:01,423
จากหลักฐานต่างๆ นี่คือช่วงเวลาที่

1129
01:16:01,423 --> 01:16:02,457
ความจริงปรากฏ

1130
01:16:03,592 --> 01:16:06,328
ตอนนี้เราเข้าใจได้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้นในคืนนั้น

1131
01:16:12,801 --> 01:16:16,572
เจนนิเฟอร์ได้รับข้อความ
จากโฮมบอยว่า "ได้เวลาเล่นเกม"

1132
01:16:18,774 --> 01:16:22,311
แล้วเธอก็รอจนแม่ของเธอ
กลับมาจากเต้นลีลาศ...

1133
01:16:23,445 --> 01:16:26,415
และลงมาบอกราตรีสวัสดิ์กับแม่

1134
01:16:32,854 --> 01:16:34,990
จากนั้นเธอก็เดินไปที่ประตู

1135
01:16:37,059 --> 01:16:38,193
และปลดล็อก

1136
01:16:42,798 --> 01:16:45,167
ตั้งใจปล่อยให้แม่ของเธอเป็นเหยื่อ

1137
01:16:47,502 --> 01:16:49,204
แล้วก็กลับขึ้นไปชั้นบน

1138
01:16:49,204 --> 01:16:52,975
ส่งข้อความหาผู้ต้องสงสัยต่อ

1139
01:16:59,615 --> 01:17:02,284
เราเชื่อว่าจากนั้นเธอก็เปิดปิดไฟไปมา

1140
01:17:04,252 --> 01:17:06,622
ส่งสัญญาณให้พวกเขาเข้ามาในบ้านได้

1141
01:17:06,622 --> 01:17:10,459
แล้วเธอกลับไปที่ห้องนอน รอให้มันเกิดขึ้น

1142
01:17:15,998 --> 01:17:20,369
ถ้าคุณสามารถจินตนาการถึงความตกใจ
หรือความหวาดกลัวที่บิคกับแฮนต้องเจอ

1143
01:17:20,369 --> 01:17:22,838
ตอนที่คนแปลกหน้าพวกนั้นเข้ามาในบ้าน

1144
01:17:22,838 --> 01:17:23,739
พ่อ

1145
01:17:24,973 --> 01:17:26,108
หนูกําลังโทร 911

1146
01:17:26,108 --> 01:17:27,943
คุณคะ

1147
01:17:27,943 --> 01:17:29,011
ฮัลโหล

1148
01:17:29,011 --> 01:17:31,079
ฉันโอเค ฉันไม่เป็นไร

1149
01:17:33,315 --> 01:17:34,149
มันเลวร้ายมาก

1150
01:17:34,983 --> 01:17:37,085
เลวร้ายที่สุด

1151
01:17:39,287 --> 01:17:42,290
(เวลา 18:59 น.)

1152
01:17:49,498 --> 01:17:50,332
โอเค

1153
01:17:52,067 --> 01:17:54,603
ผมอยากให้คุณตั้งใจฟังผม เข้าใจมั้ย เจน

1154
01:17:56,238 --> 01:17:58,306
ณ จุดนี้ของการสืบสวน

1155
01:18:00,208 --> 01:18:02,477
ผมขอจับคุณข้อหาฆาตกรรม

1156
01:18:04,346 --> 01:18:08,183
แล้วก็ข้อหาพยายามฆ่า และสมคบคิดกันฆ่าคน

1157
01:18:09,384 --> 01:18:10,752
คุณเข้าใจใช่ไหม

1158
01:18:13,155 --> 01:18:15,657
บอกผมทีว่าคุณเข้าใจข้อหาทั้งหมดนี้

1159
01:18:16,158 --> 01:18:17,359
- เข้าใจหรือไม่
- เข้าใจ

1160
01:18:17,359 --> 01:18:18,493
เข้าใจนะ โอเค

1161
01:18:19,594 --> 01:18:23,699
เป็นหน้าที่ของผมที่จะบอกคุณว่า
คุณมีสิทธิ์ที่จะพูดหรือไม่พูด...

1162
01:18:23,699 --> 01:18:26,968
{\an8}ตํารวจจับตัวคนร้าย
ในคดีบุกรุกสังหารคนในบ้านที่มาร์คัม

1163
01:18:26,968 --> 01:18:30,572
{\an8}และคืนนี้ โดยไม่มีใครคาดคิด
ลูกสาวของเหยื่อถูกตั้งข้อหา

1164
01:18:30,572 --> 01:18:33,642
{\an8}จัดฉากอาชญากรรมที่ทําให้แม่ของเธอเสียชีวิต

1165
01:18:33,642 --> 01:18:37,612
{\an8}ตอนนี้ตํารวจเผยว่า เจนนิเฟอร์ แพน
ลูกสาวของเหยื่อคือผู้บงการ

1166
01:18:37,612 --> 01:18:40,348
{\an8}ที่อยู่เบื้องหลัง
การสังหารแม่ของเธอ บิค ฮา แพน

1167
01:18:40,348 --> 01:18:42,818
{\an8}และยิงพ่อของเธอ เหว่ย แฮน แพน

1168
01:18:43,385 --> 01:18:45,020
(โลกสองใบของเจนนิเฟอร์ แพน)

1169
01:18:45,020 --> 01:18:49,591
ภรรยาผมกับผมมองหน้ากัน
เรารับเรื่องนี้ไม่ได้เลย

1170
01:18:49,591 --> 01:18:54,429
มีอะไรที่ผมพลาดไปหรือเปล่า
มีอะไรที่ผมไม่เห็นหรือเปล่า

1171
01:18:54,429 --> 01:18:57,899
ผู้คนต้องหวาดผวาและสับสนอยู่แล้ว
เมื่อได้ยินข่าวว่ามีใครสักคน

1172
01:18:57,899 --> 01:19:00,802
ฆ่าคนที่ให้กําเนิดตัวเองมา

1173
01:19:04,606 --> 01:19:06,441
ผมนึกถึงตอนนั้นทันที

1174
01:19:06,441 --> 01:19:09,311
ตอนที่ผมกอดเจนนิเฟอร์ที่งานศพแม่เธอ

1175
01:19:09,811 --> 01:19:13,782
ผมรู้สึกสะเทือนใจมากในตอนนั้น

1176
01:19:13,782 --> 01:19:16,785
แต่พอมองย้อนกลับไป
สิ่งที่ผมพูดช่างไร้ความหมาย

1177
01:19:16,785 --> 01:19:20,856
และผมรู้สึกเหมือนโดนหักหลัง

1178
01:19:21,590 --> 01:19:24,726
(จากเหยื่อสู่ผู้ต้องหา)

1179
01:19:24,726 --> 01:19:29,097
ฉันกลับมาในเช้าวันรุ่งขึ้น และฉันช็อกมาก

1180
01:19:29,097 --> 01:19:33,468
ตอนไหนที่ เอ่อ มันเกิดขึ้นได้ยังไง
เมื่อไหร่ อะไรกัน เกิดอะไรขึ้น

1181
01:19:35,003 --> 01:19:38,373
ฉันหมายถึง ตอนนั้นฉันรู้สึกเห็นใจเธอจริงๆ

1182
01:19:39,407 --> 01:19:40,475
คุณโอเคนะ

1183
01:19:41,843 --> 01:19:45,614
เธอทําเรื่องแบบนี้ได้ยังไง

1184
01:19:47,849 --> 01:19:50,285
หลังการจับกุม เราเจอไดอารี่ของเธอ

1185
01:19:51,753 --> 01:19:55,657
ซึ่งนําไปสู่การค้นพบที่น่าสนใจว่าเธอคิดอะไร

1186
01:19:56,224 --> 01:20:00,295
ในนั้นเราพบว่าเจนนิเฟอร์บ่นที่พ่อแม่เข้มงวด

1187
01:20:00,295 --> 01:20:03,698
แต่ก็แค่เรื่องที่พวกเขาไม่ยอมให้เธอคบพ่อค้ายา

1188
01:20:04,766 --> 01:20:08,603
เจนนิเฟอร์ใช้คําพูดว่า
พวกเขาห่วงว่าผู้ชายคนนี้จะทําลายชีวิตเธอ

1189
01:20:09,104 --> 01:20:11,673
ทุกอย่างที่บ่นก็เกี่ยวกับแดเนียลและการอยู่กับเขา

1190
01:20:11,673 --> 01:20:15,010
เธอจะวาดผีเสื้อและลูกหมา

1191
01:20:17,379 --> 01:20:20,215
เธออยากมีความสัมพันธ์แบบเทพนิยายกับแดนนี่

1192
01:20:21,116 --> 01:20:22,350
เป้าหมายเดียวของเธอ

1193
01:20:23,685 --> 01:20:26,922
และเธอพยายาม
สุดความสามารถเพื่อให้มันเป็นจริง

1194
01:20:30,525 --> 01:20:33,094
ตอนนี้เราเชื่อว่าข้อความนับร้อยนั้น

1195
01:20:33,094 --> 01:20:35,497
คําขู่นับร้อยนั้นที่ส่งถึงแดเนียล วอง

1196
01:20:37,299 --> 01:20:38,266
มาจากเจนนิเฟอร์

1197
01:20:39,000 --> 01:20:41,670
เจนนิเฟอร์ติดต่อเขาตลอดเวลา

1198
01:20:41,670 --> 01:20:45,740
พยายามหาทางกลับเข้ามาในชีวิตเขา
และกําจัดคริสทีนออกไป

1199
01:20:53,048 --> 01:20:54,983
นี่เป็นพฤติกรรมเข้าขั้นป่วย

1200
01:20:56,218 --> 01:20:59,454
พฤติกรรมสุดโต่ง การที่เธอแค่อยากอยู่กับเขา

1201
01:21:02,958 --> 01:21:07,362
สําหรับผม เจนนิเฟอร์แค่
มองหาความรักและการยอมรับ

1202
01:21:08,830 --> 01:21:12,567
เธอคงคิดว่าแดเนียลเป็นคนเดียว
ที่เข้าใจตัวตนที่แท้จริงของเธอ

1203
01:21:13,268 --> 01:21:16,238
ถ้าเธอเสียเขาไป แล้วจะเหลืออะไรล่ะ

1204
01:21:17,339 --> 01:21:18,573
นั่นน่ะครับ

1205
01:21:20,141 --> 01:21:22,611
แต่ทําไมแดเนียลถึงอยากมีส่วนร่วมด้วย

1206
01:21:22,611 --> 01:21:25,113
เขาคบกับผู้หญิงอื่นแล้ว

1207
01:21:25,113 --> 01:21:27,082
และตัดขาดกับเจนนิเฟอร์แล้ว

1208
01:21:29,918 --> 01:21:32,120
มันมีผลประโยชน์ทางการเงิน

1209
01:21:32,120 --> 01:21:35,557
เงินประกัน บ้าน ส่วนหนึ่งจะตกเป็นของเธอ

1210
01:21:37,192 --> 01:21:41,096
เจนนิเฟอร์กําลังจะได้รับมรดก
เป็นเงินร่วมครึ่งล้านดอลลาร์

1211
01:21:41,096 --> 01:21:42,364
{\an8}ข้างล่างนั่น

1212
01:21:42,864 --> 01:21:45,467
{\an8}และแดเนียลคงคิดว่า
เขาสามารถโน้มน้าวเจนนิเฟอร์

1213
01:21:45,467 --> 01:21:47,435
{\an8}และเข้าถึงเงินจํานวนนี้ได้

1214
01:21:47,435 --> 01:21:48,336
{\an8}โอเค ดี

1215
01:21:48,837 --> 01:21:51,873
{\an8}ผมเชื่อว่า คงเพื่อต่อยอด
การค้ายาเสพติดของเขา

1216
01:21:54,843 --> 01:21:57,879
พอแฮน แพนรู้ เขาก็ยื่นคําขาด

1217
01:21:57,879 --> 01:22:02,050
"ผมบอกเจนนิเฟอร์ว่า
เธอต้องเลิกคบแดนนี่ หว่อง"

1218
01:22:02,050 --> 01:22:05,120
"ถ้าไม่ แกก็ต้องรอจนกว่าฉันจะตาย"

1219
01:22:15,530 --> 01:22:19,601
{\an8}เราประหลาดใจมากที่เราพบว่า
นี่ไม่ใช่การพยายามฆ่าครั้งแรกของเธอ

1220
01:22:20,168 --> 01:22:24,139
{\an8}เธอเคยติดต่อเพื่อนคนหนึ่ง
เมื่อประมาณสิบเดือนก่อน

1221
01:22:24,139 --> 01:22:26,274
{\an8}และขอให้เขาฆ่าพ่อของเธอ

1222
01:22:26,875 --> 01:22:30,412
ถึงขนาดจ่ายเงินให้เพื่อนคนนี้แล้วด้วย

1223
01:22:33,715 --> 01:22:36,351
แน่นอนว่าแผนนี้ไม่สําเร็จ

1224
01:22:36,918 --> 01:22:40,722
แต่นี่ก็แสดงให้เห็นเจตนาของเธอ

1225
01:22:40,722 --> 01:22:44,426
เธอวางแผนมาอย่างดีและเลือดเย็น

1226
01:22:44,426 --> 01:22:45,860
ไม่ใช่ครั้งเดียว แต่สองครั้ง

1227
01:22:47,329 --> 01:22:48,263
เคยเกิดขึ้นเหรอ

1228
01:22:49,364 --> 01:22:50,532
ฉันไม่คิดอย่างนั้น

1229
01:22:52,801 --> 01:22:54,703
เธอเคยวางแผนเรื่องนี้มาก่อนเหรอ

1230
01:22:57,539 --> 01:22:59,040
เธอควรชดใช้

1231
01:23:03,311 --> 01:23:06,982
ที่น่าเศร้าที่สุดคือในคืนเกิดเหตุฆาตกรรม

1232
01:23:07,849 --> 01:23:10,352
มือปืนเล็งปืนไปที่บิค

1233
01:23:11,486 --> 01:23:13,188
บิคคุกเข่าลง

1234
01:23:13,188 --> 01:23:16,224
และคําพูดสุดท้ายของเธอคือ
"อย่าทําร้ายลูกสาวฉัน"

1235
01:23:19,728 --> 01:23:22,530
คณะลูกขุนเขตโทรอนโต
ตัดสินว่าผู้หญิงคนนี้มีความผิด

1236
01:23:22,530 --> 01:23:25,800
จ้างวานฆ่าพ่อแม่ของตนเอง

1237
01:23:25,800 --> 01:23:29,738
เจนนิเฟอร์ แพนถูกตัดสินว่า
มีความผิดฐานเจตนาฆ่าแม่ของตนเอง

1238
01:23:29,738 --> 01:23:32,040
และพยายามฆ่าพ่อของเธอ

1239
01:23:32,807 --> 01:23:36,211
{\an8}ตอนแรก เธอไม่มีปฏิกิริยา
แต่เมื่อรับรู้ข่าวไปสักพัก

1240
01:23:36,211 --> 01:23:38,713
{\an8}เธอก็ร้องไห้สะอึกสะอื้น

1241
01:23:42,784 --> 01:23:44,519
สุดท้าย เธอเลือกแดเนียล

1242
01:23:45,520 --> 01:23:49,791
และตั้งใจแน่วแน่ที่จะอยู่กับแดเนียล

1243
01:23:51,459 --> 01:23:52,427
ไม่ว่าจะแลกกับอะไร

1244
01:23:56,297 --> 01:23:59,601
สําหรับเธอ นี่คือเรื่องราวความรักที่ผิดพลาด

1245
01:24:11,046 --> 01:24:12,981
นี่เป็นเรื่องสําคัญ

1246
01:24:14,482 --> 01:24:15,917
สิ่งที่เราทํานั้นสําคัญ

1247
01:24:16,785 --> 01:24:17,619
และ...

1248
01:24:25,727 --> 01:24:29,764
จําเป็นต้องมีเรื่องดีๆ จากสิ่งนี้บ้าง และมัน...

1249
01:24:30,932 --> 01:24:35,570
ไม่ได้จะช่วยชุบชีวิตใครคืนมา แต่...

1250
01:24:37,639 --> 01:24:41,810
ผมคิดว่าเรามอบความยุติธรรม
ให้คุณนายแพนและคุณแพน

1251
01:24:49,217 --> 01:24:52,153
(เจนนิเฟอร์ แพน, แดเนียล วอง
และผู้ถูกกล่าวหาทั้งหมด)

1252
01:24:52,153 --> 01:24:56,858
(ถูกตัดสินจําคุกตลอดชีวิต
โดยไม่มีโอกาสรับทัณฑ์บน 25 ปี)

1253
01:24:57,659 --> 01:25:00,028
(แฮน แพนได้รับคําสั่ง)

1254
01:25:00,028 --> 01:25:04,666
(ห้ามติดต่อกับลูกสาวตลอดชีวิต)

1255
01:25:05,667 --> 01:25:08,069
(หลังจากยื่นอุทธรณ์สําเร็จ)

1256
01:25:08,069 --> 01:25:10,038
(ในคดีเจตนาฆ่าบิค ฮา แพน)

1257
01:25:10,038 --> 01:25:12,173
(ผู้ต้องหาทั้งหมดได้รับการไต่สวนใหม่)

1258
01:25:12,173 --> 01:25:17,545
(เจนนิเฟอร์ยืนยันว่าตนบริสุทธิ์)

1259
01:26:00,288 --> 01:26:02,290
คําบรรยายโดย กิตติพล เอี่ยมกมล