Downloaded from YTS.MX
Okay, Will, kapag handa ka na.
Official YIFY movies site: YTS.MX
Okay, papasok lang ako sa kuwarto
at uupo gaya ng nakikita minsan sa umpisa ng documentary.
Pang-sitners nila.
Pero di alam no'ng tao o subject na gagamitin 'yon.
Natural naman.
Hi. Ako si Will Ferrell, isa sa pinakamagagaling na aktor sa mundo.
Noong unang panahon, noong nasa Saturday Night Live pa ako...
Will Ferrell.
Wala talaga 'kong masyadong kaibigan dito.
...nakilala ko si Andrew Steele.
Kinuha siyang writer noong linggong sasalang ako.
Hello, ako si Robert Goulet.
Dami niyang sinulat na skit para sa 'kin.
Hello, si Saddam ito.
Naging head writer din siya ng SNL.
Pakibaba 'yang sungay ng usa.
Sa Iowa pinanganak at lumaki si Andrew.
'Yong naka-501,
di masarap ang beer,
at mahilig mag-hitchhike.
Tatlong araw.
Walang tulog.
'Yong nakakatuwang manong
na sobrang taba ng utak sa pagpapatawa.
Ilang taon kaming nagtrabaho sa SNL.
Lagi niyang sinasabing gusto niyang gumawa ng panghapong show.
Alam mo kung bakit masama ang diabetic ketoacidosis?
Lagi kaming maloko.
Laging nag-iinuman.
Kung napakamot ka ng ulo at nasabing,
"Ba't ginawa ni Will 'yon?"
malaki ang tsansang may kinalaman si Andrew Steele.
Ba't ako gumawa ng TV movie sa Lifetime?
Magtatrabaho si Sarah. Ako ang bahala sa mga bata.
Ba't ako gumawa ng pelikulang Spanish ang salita?
Magkarera tayo pabalik sa bahay!
Ba't ako gumawa ng mga commercial ng di masarap na beer?
Habang nangyayari lahat 'yon, pareho kaming ikinasal,
naging tatay,
at sa paglipas ng mga taon,
naging isa siya sa matatalik kong kaibigan.
Noong nagka-pandemic, matagal kaming hindi nagkita.
Tapos habang may shooting ako ng pelikula sa Boston,
may natanggap akong email ni Andrew.
"Uy, Will.
May gusto akong sabihin sa 'yo.
Matanda na ako.
Kahit parang katawa-tawa at di naman kailangang ipagsabi ito,
magta-transition ako para mamuhay bilang babae."
"Nitong nakalipas na sampung taon, pilit kong iniintindi ang nangyayari.
Sinubukan ko buong buhay ko na iwaksi ito.
Ngayon, suko na 'ko.
Noong bata pa ako, akala ko ramdam ito ng lahat ng lalaki.
Tapos naisip ko, 'Baka weird lang ako.'
Tinaboy ko 'to nang maraming taon at nagpa-therapy ako.
Ang galing kapag nag-aklas ang isip at katawan mo
laban sa di-natural at kalunos-lunos na nilalang na kinalabasan mo.
Hindi naman yata mababago ng pagiging trans ang pagkatao ko.
Imbes na gago, maldita na ako.
Tingin ko, mas sumaya ako."
"May dala sana ang kaligayahan ko na maliwanag at magaang bukas
na puno ng tapang at kumpiyansa pero hindi rin, eh.
Baon ko lagi ang duda sa sarili at takot
gaya ng pagiging komedyante ko buong buhay ko."
"Hindi ako magiging magaling dito.
Magiging sobrang bagal, nakakailang, nakakatakot, at nakakatuwa ito.
Sana lang, di mawala ang mga mahal ko.
Salamat. Susunod pa ang pangalan."
Ang hirap ipadala ng sulat na 'yon.
Paulit-ulit kong sinulat 'yon
para maiparating ko ang gusto kong sabihin.
Ang ano lang... Grabe.
Ano 'yon... Nakakawindang 'yon.
'Yong pinakamalaking tanong kapag nag-out, "Mamahalin pa kaya ako?"
May mga nakilala na 'kong trans na di minahal no'ng nag-out sila.
Wala akong dudang kaibigan ko si Will
pero hindi na 'ko si Andrew Steele.
Okay, saan tayo dadalhin nito?
No'ng nag-email ako kay Will,
mabilis siyang sumagot na suportado niya ang pag-out ko.
Sinulatan ko siya at sabi ko, mahal ko siya at suportado ko siya
at magkukumustahan kami lagi hangga't maaari.
Jackpot!
Pero...
marami pa 'kong tanong.
Marami din akong gustong itanong kay Will,
gaya kung ano'ng tingin niya sa trans.
Babae ba 'ko sa kanya?
May kilala ba siyang ibang trans bukod sa 'kin?
Bakit Harper?
Gaano katagal niyang naramdaman 'yon?
Ba't matagal niyang sinarili 'yon?
Curious ba siya sa hormones, pagpapaopera, at pagtatanggal ng buhok?
Gusto ba niyang magtanong ng mga di dapat itanong sa mga trans?
Gusto pa ba niya ng di masarap na beer?
Ba't ayaw niya ng Natty Light?
O pang-wine na lang siya ngayon?
Punyeta 'yon sa sarap. 'Yon ang pinakamasarap na beer.
Paano ko siya dapat pakitunguhan? Gusto ba niyang magbago 'yon?
Panibagong kaibigan ba siya?
Hello?
Tinawagan niya 'ko.
Ang alam niya noon, nakabiyahe na 'ko sa buong bansa,
parang driver ng truck.
Nagmaneho, nakisakay. Dami kong narating. Gustong-gusto ko 'yon.
Nakarating din.
Ewan ko kung gusto rin ako no'n ngayon.
Matapos mag-out at mag-transition, medyo dumaing siya,
"Hindi ko alam kung mababalikan ko ang mga lugar na 'yon bilang Harper."
May umilaw sa kukote ko.
Sabi ko, "Harper, gusto mong mag-road trip
para balikan natin ang mga lugar na 'yon bilang bagong ikaw?
Kasabay no'n,
alamin natin ang kahulugan nito para sa 'tin."
No'ng nag-road trip ako bilang lalaki,
tatlong T-shirt ang dala ko,
tatlong underwear,
at isang pantalon.
Mahirap talaga ito ngayon.
Sapatos ang pinakamahirap.
Diyos ko.
Kung saan pwedeng mapalawak ang maleta,
papalawakin ko.
Okay.
Dalawang pares ng sapatos ang dala ko. Ito lang ang kailangan.
May jacket akong Deerhunter
na baka bihira kong isuot.
Costume na Sherlock Holmes. Madala nga.
Baka pala hindi magkasya.
Kainis.
Iiwan ko 'tong alto sax.
Dapat magdala ng silya sa biyahe. Dapat may silya at cooler.
Hindi mo alam kung kailan hihinto
para uminom ng malamig na Natty Light.
O anumang iniinom ni Will. Kung anong craft beer siguro.
Malamang lasang orange.
Harper.
Aba, ikaw, ha.
Ipit ako ngayon sa Dallas.
Nalihis kami.
Nagkaisyu kasi sa air pressure sa cabin.
Nag-buzzer ako nang nag-buzzer.
- Sabi ko, "Kailangan ba nila ng tulong?" - Tama. Siyempre.
Sabi nila, "Pakiusap, sir."
"Relax lang po." Sabi ko, "Ikaw ang mag-relax."
Kaya nasipa kami sa flight.
Susunduin mo 'ko, di ba?
- Susunduin kita sa bayan. - Sige.
- Uy, kita tayo sa New York, ha? - Okay. Babay.
Bibiyahe kami nang 16 na araw.
Tiyak maraming mangyayari pero ang weird lang.
Matalik kaming magkaibigan.
Gano'n nga ba? Parang weird sabihin.
Si Harper Steele na 'ko dati pa. Dati pa kaibigan ni Will si Harper Steele.
Pero may ibang pagkataong kaibigan din niya
na di ko gusto o kailangan ngayon.
Harper, nasa flight na 'ko.
Tuloy na tuloy na.
Hindi alam ng marami sa 'tin kung paano dapat makitungo.
Sa pagkakaibigan at relasyon namin,
bagong aspeto 'to.
Kitakits. Babay.
Ba't weird na lugar ang pinili niya?
Baka dahil artista. Ayaw niyang nalalantad.
Ano 'to? Diyos ko.
Ayos.
Nakarating ka.
- Salamat sa pagsundo. - Ano 'to?
Ayos. Van Cortlandt.
- 'Yong... - Tanda mo?
- Uy, kapatid. - 'Musta?
Tanda ko nga.
- Tanda mo lahat ng... - Dalawang beses tayong nag-golf dito.
Nasa akin pa ang card ko.
Golf permit ko sa New York City.
- Gusto mong maglaro? - Laro tayo.
Okay. Diyos ko.
- Ang ganda mo nga pala. - Uy, salamat.
Ganda ng jacket mo.
Eksperto ako sa pag-eempake.
- 'Yan... - Ayan.
O, sige. Ayos na 'yan.
Gusto ko nang sumakay dito.
Kumusta ang takbo niya?
Pangit.
Pangit ang takbo.
- Puro shag carpet. - Komportable.
- Ang gara. - Magara nga. Tara na.
Sige, tara.
UNANG ARAW
Paalis na tayo ng bayan pero mag-almusal muna tayo ng mga anak ko,
tapos lalarga na tayo.
Excited na 'kong makita uli ang mga bata. Matagal ko na silang di nakita.
Uy!
- Uy! - Hi.
- Ayos. - 'Musta?
Magandang umaga.
- 'Musta na? - Nakakatuwang makita ka.
Emma, kailan kita huling nakita?
Nakita kita minsan sa SNL tatlo o apat...
- Bago mag-pandemic. - Mas matagal pa do'n.
- Ang liliit n'yo pa no'n. - O?
Tapos naglabas ka no'n ng maliit na saxophone?
- Talaga? - Oo.
Tapos nag-ano ka...
Tumutugtog sa banda ng pamilya
- Talaga? - Tapos...
- Marunong ka pala no'n. - May maliit akong instrument.
Ang titig n'yo sa amin no'n, "Hindi nakakatawa at hindi rin magaling."
Okay. Heto ang problema.
Naku.
May Greek omelet at Athenian omelet.
Ang...
- Hello sa inyo. Oorder na? - Hello.
- Oo. - Ano'ng gusto n'yo?
- Okay. - Meron kayong sis... tzatziki?
Oo, meron.
- Greek diner 'to. - Tzatziki para sa lahat.
- Wag... - Wag para sa lahat.
- Maraming salamat. Salamat. - Salamat.
Ano... Ang...
Lilinawin ko lang.
Harper, ikaw... Si Tatay pa rin si Harper.
Si Tatay pa rin si Harper. Si Papa.
- Papa. - Papa.
Pero ang pronoun niya, she.
- She, tama. - Tama.
Si Tatay pa rin si Harper kasi sabi niya.
Paano mo binalita? Nagsama-sama ba kayo?
- Hindi. - Email. Gaya sa 'yo.
Bumibili ako no'n ng biscuits sa Popeyes.
- Oo. - Sabi ko, "Putik."
- Putik. -"Magpa-park muna ako."
No'ng nag-divorce sila, medyo alam na namin.
May note si Harper no'n na baka makakita kami ng damit ng babae.
Pambabae ang damit niya. Sabi ko, "Okay."
Pagkatapos, sinabi na lahat. "She/her ang pronouns ko," gano'n.
- Oo. - Parang inunti-unti.
Hindi biglaan.
Sa malaking bahagi no'n,
kalmado n'yong tinanggap 'yon, o...
- Madaling tanggapin agad, di ba? - Tama.
Pero para sa 'kin,
parang may sandali akong...
Si Tatay no'n 'yong tanging taong masculine para sa 'kin.
Medyo weird kong tinitingala 'yon no'n.
Tatay ko pa rin siya pero para sa 'kin,
ang tanging nawala, 'yong taong masculine sa buhay ko
pero di naman 'yon kailangan.
Heto na!
- Ganda. - Magugustuhan n'yo 'to.
Tama ka.
- At tza-tza... - Tig-iisa tayong lahat.
- Tza... Oo, tza-tza-tza... - Tzatziki!
Alam n'yo ang gagawin namin?
- Oo. - Okay.
Nag-aalala ba kayo sa akin sa biyaheng 'to?
Mas nag-aalala ako sa mental health mo at sa kaligtasan mo sa kabuuan.
- Oo. - Parang...
Takot ako minsan sa mga gusto mo. 'Yong nasa gitna ka ng kawalan.
- Oo. - Lalo na ngayon...
- Medyo natatakot na rin ako do'n. - Pagka-transition mo, nakakatakot na.
Sa totoo lang, tinatanong ko kung ba't ko ginagawa 'to.
No'ng una, sabi ko, "Di ko gagawin 'yon."
Tapos, napag-isip-isip ko ring
sobrang hirap para sa 'king mag-out,
at parang ewan 'to
pero baka magandang paraan ito para maging mas out pa 'ko.
- Oo. - Parang...
Mapapanatag ba kayo kapag sinabi kong nagju-jujitsu ako?
- Oo. - Kada dalawang linggo.
Pwedeng pa-demo o patingin ng video? Parang hindi kasi halata.
Pero baka mapapaniwala naman ako.
Ayoko kasing nagpa-practice nang busog.
- Okay. - Oo.
O, sige. Ano...
'Yon.
Kailangan na naming umalis pero... Pwede tayong magtawagan bukas.
- Oo, sige. - Sige.
- Love you. - Love you. Ingat.
- Love you. - Uy.
- Love you. - Love you.
- Nga pala, gusto kong sabihin... - Sabihin mo lang.
Excited akong magkasama tayo sa biyahe.
- Mabuti. Ayos. - Oo.
- May tanong ako. - Sige.
Saturday Night Live.
- Oo nga. - Di ba?
Kung saan nagsimula lahat, kung saan tayo nagkakilala.
- Nakabalik ka na ba sa build... - Di pa.
Wow!
Kapag nakita pala natin si Lorne, yakapin natin siya nang sobrang tagal.
Kaya mo 'yon.
- Kaya mo rin 'yon. - Okay, sige.
- Uy, NBC Studios. Heto na tayo. - Uy, o.
Naku naman.
Bahala kang pumasok.
- O, mukhang inosente. - Ang poging binata...
Ano'ng nangyari?
Isa sa malulupit na gawa ni Harper Steele. "Oops, Natae Ako sa Pantalon".
Putik.
Gagawin natin 'to. Sige.
Sige.
- Sige, yakap tayong lahat. - Okay.
Do'n 'yong opisina ko, no'ng ako 'yong may bintana.
'Yong mga babae, sina Maya at Amy,
dito sila no'n.
Nakakatakot ang kuwartong 'to.
Pero kung writer ka at andito ka sa gitna ng rehearsal at pag-ere,
ibig sabihin, isasalang ang sinulat mo...
- Tama. - Magandang bagay 'yon.
Ako si Will Ferrell at magiging boses ito ng Chicago Cubs, si Mr. Harry Caray.
No'ng unang linggo, nag-lunch tayo sa ibaba.
May kung ano sa 'ting dalawa
na parang nagkakaintindihan tayo
sa maraming bagay...
Natatandaan kong kinikilala ko lahat no'n.
May grupong nakatingin sa akin na,
"Ano'ng ginagawa nito? Hindi naman siya nakakatawa."
Akala nila, pulpol si Will Ferrell.
Pero ako naman...
Alam kong hindi pulpol si Will.
Parang naging tagapagtanggol kita,
"Wag n'yo siyang balewalain. Nakakatawa talaga siya."
Huling table read.
Daming pagkain, daming script.
Lagi tayong magkasama sa maraming kakaibang sitwasyon.
Buong career ko bilang writer at creative,
gumanap ako bilang ang karakter na si Andrew.
Gano'n ko naiisip 'yon.
Kaya napakahirap mag-out lalo na sa mga kaibigan ko.
Hindi ko masabi kung si Harper ako para sa kanila.
Baka tingin nila, ako pa rin si Andrew na nagbebestida.
Tina! Grabe. Salamat.
- Kumusta na? - Diyos ko.
- Uy. - Uy!
Salamat sa pagpunta n'yo.
Nakakataba ng puso 'to.
No'ng nag-out ako, sumagot kayong lahat.
Medyo negatibo si Tim. Pero...
Akala ko no'n, nagbibiro siya.
- Mahal ko 'yan. Sobra. -"Nagbibiro siya. Hindi totoo 'to."
Papadalhan ko siya ng sobrang racist at sexist na joke.
Aabangan ko ang sagot .
- Uy, cheers. - Oo.
- Para kay Harper! - Salamat!
Salamat.
Magmamaneho kayo. Gaano katagal at papunta saan?
Okay, pupunta kami sa D.C.,
tapos tutuloy kami sa Indianapolis.
- Manonood kami ng laro ng Pacers. - Wow.
Tapos pupunta kami sa Iowa City
kung saan ako lumaki.
May pamilya ka ro'n?
Kapatid. Papasok kami sa lumang bahay.
Tapos...
Baka Oklahoma?
- Pupunta kami sa stock car race. - Wow.
Ano'ng pinakainaabangan mo sa biyaheng 'to?
Ganito kasi.
- Ideya 'to ni Will... - Oo.
...dahil alam niyang baka mabago ng transition ko
ang pagbiyahe ko sa bansa, at totoo 'yon.
- Totoo 'yon. - Totoong-totoo.
- Takot ako. Natatakot ako. - Okay.
Alam ni Will na mahilig ako sa mga pangit na bar,
mga truck stop, 'yong mga di magagandang lugar.
Oo!
Naglakad ako sa eskinita kamakailan
at sabi ko, "Hindi, ayoko 'to."
- Wag gano'n. - Delikado na para sa 'yo.
- Oo. - Kailan di delikado maglakad sa eskinita?
Walang nanghihingi sa 'yo ng listahan ng mga paborito mong lugar.
Kapag may pupunta sa napuntahan mo na, di ka hinihingan ng listahan.
"Saan may magandang tambakan ng tinapong furniture?"
May listahan ako no'n.
Kasama si Will sa kotse.
Antukin ako at di ako magaling na driver.
IKALAWANG ARAW
Kumusta ka?
- Ayos ako. - Mabuti.
Wala nang atrasan 'to kaya...
Ah, okay. Naku.
- Okay, heto ang tanong. - Okay.
Okay.
- Paano mo napili ang pangalan mo? - Ah.
Andrew ako no'n.
- Si Andrew ako dati. - Oo.
At ang una kong naisip gawin, padaliin 'to para sa iba.
'Yong parang...
Ang naiisip ko no'n, "Uy, walang weird na nangyayari dito."
-"Magpapalit lang ako..." -"Walang kakaiba."
"Walang kakaiba. Magiging Angie lang si Andrew."
-"Alam n'yo..." Madali 'yon. - Oo.
Tapos, no'ng papunta ako sa unang electrolysis ko,
sinasabi ko 'yong pangalan sa isip ko
at parang ang pangit pakinggan.
- Oo. - 'Yong tunog, parang... "Mali ito."
Kaya sinubukan kong umisip ng ibang pangalan.
Naiisip ko nga no'n, Chandelier.
Tapos naisip ko, "Harper. Gusto mo ang pangalang Harper."
Kaeskuwela ng nanay ko si Harper Lee,
'yong babaeng sumulat ng To Kill a Mockingbird.
- Tama. - Pagbigkas ko, uminit ang katawan ko.
- Wow. - Para akong...
Literal na ramdam ng kalamnan mo.
Oo. Binibigkas ko ang mga 'yon. Kaya binigkas ko 'yon. "Harper."
Sa isip ko, "Uy, wow. Ito nga. Ito na 'yon."
- Hanep. - 'Yon na.
Kung magpapalit ka ng pangalan, ano'ng iyo?
Inis ako sa pangalan ko no'ng bata ako.
John William ang totoong pangalan ko.
- Pero Will ang tawag sa 'kin sa bahay. - Okay.
No'ng grade one ako,
may anim o pitong batang Mike o Steve ang pangalan.
Sa isip ko, "Ba't di na lang ako Mike?"
-"O Steve." -"O Steve."
- Ang astig at bangis no'n. -"Ba't weird ang pangalan ko?"
- At tigasin. Di ba? - Gaya ng Steve.
"'Musta, Steve?"
- Oo. - At Mike.
Pagkakataon ko itong pasalamatan ka
sa pagpayag mong mabisita natin ang capital ng bansa.
Isa sa mga paborito kong city.
- Di ako masyadong maka-D.C. - Ayaw mo ng history ng Amerika?
Putik. Ano ba?
- Medyo nakakabagot lang ang D.C. - Iibahin natin 'yan.
May ipapakita akong sobrang espesyal.
Okay.
Heto 'yon.
- Ah, parking lot? - Reflecting pool.
- Ay, walang tubig. - May konting tubig.
Dito sa ibaba.
Nakakamangha, 'no?
Kabado ako.
Ako rin.
Baka kausap na natin maya-maya si Pangulong Biden.
- Paano tayo makakapasok? - Dahil dito.
- Kayamanan. - Oo.
Nasa loob ba ang pangulo? Babatiin lang namin.
Uy! Joe!
Wala siya do'n.
Ilang taon akong namasyal sa bansa nang nakabestida pero patago lang.
Kaya kapag magpapagasolina ako,
may patago at nahihiya at madaliang pagsusuot pa 'ko ng overall.
- Para mukhang lalaki... - Oo.
Lagi akong may pang-emergency na damit.
'Yong takot na matiketan kasi nag-overspeeding ako
habang nakadamit-babae...
- Masahol 'yon. - Oo nga.
'Tong paglabas sa mundo bilang ako
nang di na uli kailangang magbalatkayo bilang si Andrew,
makikita ko ang bansang mahal ko bilang ako, at di ko pa 'to nagawa dati.
Kung okay lang sa 'yo, sisilipin ko ang mga luma kong journal.
Okay.
Ayos 'yang mga journal mo.
Kailan mo sinimulan 'yan?
No'ng una kong naramdamang parang nawawasak ang buhay ko.
Ito ang "Journal Numero Uno".
Ang pamagat nito, "Mga Di Mabanggit at Iba Pang Pribado".
Ba't naka-type at hindi sulat-kamay?
Basta gusto ko lang maisulat.
Kahit pa pangit at mali-mali.
- Walang bantas-bantas. - Lahat na. Tama.
Basta maisip mo, isusulat mo.
Tungkol 'to sa therapist ko.
"Binalewala ng therapist ko ang naiisip kong
baka babae ako, hindi lalaki."
- Wow. -"Ayaw niyang maniwala."
-"Sabi pa niya, nagpapantasya lang ako." - Grabe.
"'Yong kakaibang pagkasuka at pangingilabot ko
kapag nakadamit-lalaki ako, hindi niya naiintindihan 'yon.
Pinadetalye niya 'yong nadarama ko at hindi ko nagawa 'yon.
Para sa kanya yata, pagtutol at galit ang nag-uudyok sa pagdadamit-babae.
May teorya siya.
Pero nawawalan na 'ko ng tiwala sa mga teorya."
- Teka nga. Pitong taon na rin 'to. - Wow.
- Ako sa meryenda. Ikaw sa silya. - Okay. Sige.
Dami mong biniling baon.
Nasa biyahe tayo, kapatid. Gusto mo ng Pringles?
- Mahilig ako d'yan. - Di ko alam kung ano'ng gusto mo dito.
Handa ka na rito? Fuego.
Okay.
- Di ako kakain ng Fuego Pringles. - Kakain ka rin nito.
O, Scorchin' BBQ.
- Ah, 'yong mga Scorchin' flavor. - Oo, lahat ng Scor...
Tipirin natin 'to.
Baka wala na tayong madaanang Walmart.
Sakaling maflatan tayo, kailangan nating tipirin 'to.
Mismo.
May tanong ako na kanina ko pa iniisip.
Medyo nag-alala ka ba
kung paano ako kakausapin no'ng nag-out ako?
Minsan, naiisip ko, 'yong mga hindi trans,
parang takot silang mali ang masabi sa 'kin.
- 'Yon ang tingin ko. - Oo.
Hindi ko alam no'ng una kitang nakita.
Gusto ko lang malaman kung meron ka bang...
Ako siguro...
Oo, medyo kabado ako no'n.
- Okay. - Parang...
Kasi kabado ako.
Nakabestida ako.
- Oo. - Nakakatakot 'yon.
Oo, inaalala ko no'n, paano kung merong...
'Yong mga bagong patakaran.
- Okay. - Kung meron man.
- Oo. - Kung ano...
Alam mo na.
'Yong kung gaano karami ang "nagbago",
o pareho pa rin ba o anuman.
Mahirap 'yon, 'yong sa nagbago at di nagbago...
Walang patakaran sa kaibigan. Gusto kong malaman mo 'yon.
- Pero 'yon ang... - Oo.
- Napanatag mo ako kaagad do'n. - Oo.
Oo, hindi ko... Alam ko kasing walang masamang intensiyon.
Anuman ang sabihin mo, imposibleng ikagalit ko.
Oo.
Ano pa'ng meron? Marami pang Pringles.
Philly Cheesesteak.
Pare!
Astig ka, pare!
- Eh si mare? - Eh si mare?
- Astig ka rin, mare. - Ayos! Astig na mare! Ayos!
Ayan, aandar na siya.
- Larga na siya uli. - Larga na uli, ayos.
Ba't hindi tayo tumitigil sa mga diner sa daan tuwing umaga?
- Ewan ko. - Gano'n ang paborito kong restaurant.
Tinitigilan ang ganito. At tinigilan na rin natin.
Uy.
- Kumusta? - Upo lang kahit saan.
Salamat.
Kimberly, gusto mo lahat?
- Ang pinakamasarap namin, All-Star. - Sige.
- 'Yan na sa 'kin. - Dalawang itlog, gusto n'yong toast.
Bacon, ham, o sausage. May waffle o biscuit at gravy.
- Dalawa niyan. - Teka.
Hindi, biro lang.
Sa 'yo, sir?
- Ma'am. - Ma'am, pasensiya na.
Okay lang. Ayos lang 'yon.
All-Star Special 'yong sa 'kin.
Sige. Maraming salamat. Kukunin ko na ang menu.
- Walang anuman. - Ayos.
Sige.
May order ako.
Ayokong nami-misgender pero ano'ng magagawa ko?
Ang...
Alam mo, di maiiwa...
Di nga maiiwasan 'yon. Alam mo'ng dapat mong gawin?
Ganito, "Ano'ng gusto mo, miss na babaeng-babae?"
-"Kay miss naman..." - Kay miss naman...
- Wag na nga. - Miss.
Kanino 'yong wheat?
White sa 'kin.
- Wheat sa 'kin. - Wheat? Heto.
Excited ka sa laro mamaya?
Ha?
Excited pero tatapatin kita.
'Yong pagpasok sa mga gano'ng pangmachong lugar
ang pinakamahirap na bahagi ng...
- Oo. - ...transition ko.
Gano'n ako dati.
Nanonood ako dati ng basketball. Alam ko ang kultura.
Babalik ako sa kulturang 'yon
at may gano'n pa ring nananalaytay sa 'kin na ayaw sa nangyayari ngayon.
- Oo. - Hindi ako gaanong komportable ro'n.
- Heto na. - Heto na.
Pagpasok ko sa basketball stadium...
Ang ganda mo.
Uy, salamat.
- Gusto ko 'yang jacket. - Nag-ayos ako.
...babae ako, at gano'n ako dapat makita.
Pero di ko tiyak kung gano'n ang magiging tingin nila sa 'kin.
Kakaibang sabihin 'to. Hindi gano'n ang tingin ko sa sarili ko.
Pero dahil andiyan ka,
mas madali ito kaysa kung mag-isa lang ako.
Dapat kong tandaan 'yon sa buong biyahe.
Malinaw namang medyo nakakalusot ako
pero hindi ko sinasabing dadali ito.
Alam mo, ang dami na nating napuntahang laro ng Lakers.
Tama.
Hindi ko pa nakita si Jack Nicholson o si Leonardo DiCaprio
o si Vince Vaughn na nanood nang may katabing kaibigang trans.
- Tama. - Hindi ko pa nakita mismo.
Sobrang komplikado kasi sports ang gamit ko lagi dati
para ipakita sa mga tao na hindi ako babae.
Hindi sa ayaw ng mga babae sa sports. Sinusubukan ko kasing... Alam mo na...
- Oo, ano... - Maging gano'ng klase ng lalaki.
Dahil gano'n ako lagi dati,
marami akong natutuhan sa sports
at medyo gusto ko 'to.
- Ayos! - Ayos!
Wow.
Sige, Pacer fans, mag-cheer naman kayo.
May espesyal akong bisita.
Parinig nga, Pacer fans!
Ano'ng tingin natin sa Sixers?
Ano'ng tingin natin sa Pacers?
Sixers!
Pacers!
Salamat, Indianapolis. Andito kami ng kaibigan kong si Harper Steele.
- Kaka-transition lang niya. - Game na.
Game na.
Indy, puro pagmamahal kayo sa 'min.
- Game na. - Salamat!
Masayang makita rito si Will Ferrell.
Ayun si Governor.
Banda ro'n, pinapaalis sila sa court
para makapaglaro na.
Tatawirin mo ang buong bansa? Paano ka napadpad dito?
Magkakilala kami ni Harper nang 30 taon na
at bumibiyahe kami sa buong bansa.
- Sa mga basketball stadium? - Hindi, ano lang 'to...
Una naming sporting event 'to mula no'ng nag-transition si Harper.
Mabait ang Pacers at pinapasok nila kami.
Nasa Pacers ang bola at lamang na sila ng isa.
- Siya ba ang gobernador ng state? - Oo.
Ano'ng pangalan niya?
Eric Holcomb.
- Holcomb? - Oo.
Saan 'yan?
Unahin natin ang balita mula Indianapolis
ngayong pirmado na ni Governor Eric Holcomb ng Indiana
ang bill na bawal sa minors ang gender-affirming care...
Mga bill sa health care, paggamit ng CR...
Higit 70 LGBTQ bills na ang inihain sa lehislatura ng Texas.
...Kansas ang ika-20 state...
Isinabatas ng Republican na gobernador ng North Dakota...
...legal na depinisyon ng sex sa Tennessee Code.
...batas na "ipreserba ang biological sex bilang hiwalay..."
Dapat tuluyang ipagbawal ang pagiging transgender
kapag lumalabas sa publiko.
Dito ako sumablay.
- Ah, okay. - At...
Hindi ko inaasahang makaharap ang gobernador ng Indiana.
Oo nga.
- Tinanong niya ang ginagawa natin. - Oo.
Sinabi natin, at para naman siyang...
- Okay sa kanya. -"Uy, ayos."
Sana pala nasa huwisyo akong sabihing,
"Ano'ng opinyon mo sa mga trans?" O kaya, "Ano'ng..."
Hindi ko nga alam na gobernador siya.
Tapos, habang nag-uusap, may nagsabi ng...
Narinig ko nga. Parang, "Ipapakilala kita kay Governor."
Sabi ko, "Ah."
Madalas sigurong mangyari 'yon sa 'yo.
'Yong malitratuhan kasama ng ayaw mo.
Oo nga.
- Bihira 'yon sa akin. - Oo.
Tapos may dumating at pumuwesto para kumuha ng litrato.
"Kasama ni Will Ferrell."
Tapos nasama ako sa litrato no'ng gobernador,
at di ko alam ang politika niya.
- Tama. - Saka...
'Yon na nga. Ang ano...
- Hindi... - 'Yon ang negatibo...
Do'n ako napasabi ng, "Dapat ginawa ko..."
Alamin lang ang sasabihin niya.
Oo nga.
Pagpasok doon sa arena...
Ano?
- Nasa 20,000 katao, 'no? - Oo.
Ano'ng pakiramdam?
Alam kong dahil do'n sa ginawa natin, mas madali na 'kong makakapasok
sa ibang lugar na gaya no'n.
Nagawa ko. Tapos na.
Gusto ko pang magdagdag ng gano'n sa biyaheng ito.
Kailangan kong ulit-ulitin pa 'yon at...
- Sige. - Para madama ko ang pakiramdam.
Nang mag-isa.
- Siyempre. - Sige.
Nabibilib lang ako.
Napakaraming trans sa buong bansa
na namumuhay sa mga ganitong lugar.
Oo nga.
'Yong mapalapit sa mas marami pang gaya nila,
gusto ko sanang gawin 'yon.
Papunta tayo sa Peoria.
May babae tayong dadalawin doon, si Dana Garber,
na matanda na no'ng nag-transition.
Aktibo talaga siya sa komunidad ng mga trans sa Peoria,
at nabibilib ako do'n.
Wala kasi akong kilalang trans no'ng lumalaki ako.
Oo nga.
Salamat sa pagtanggap sa 'min sa Peoria.
Oo nga.
Tagarito ka talaga?
- Oo, Pekin ito. - Okay.
Dito ako buong buhay ko.
- Wow. - Oo.
Pareho ba tayo ng pagta-transition?
61 na 'ko kaya...
- Ako naman, 65. - Okay.
Nagsimula ako... Nag-out ako sa pamilya ko no'ng 55 ako.
Okay. Wow. Parang...
Parehong-pareho.
Kay Harper.
Alam ko mula sa danas ko, siguro mahirap 'yon, ano?
- Oo. - Oo.
Oo.
Matagal na matagal ko nang alam
na dapat babae talaga ako.
Unang araw ko no'ng kinder,
tumabi ako sa mga babae.
Sinasabi ng teacher no'n 'yong patakaran sa klase.
- Oo. - Dinala niya kami sa CR.
Pumila ako sa mga babae. Hinila niya 'ko at sabi niya,
"Hindi gano'n, iho. Sa lalaki ka pipila. Lalaki ka."
Pinagtawanan na 'ko ng lahat.
Kaya nagka-panic attack ako,
pumunta ako sa banyo, nagsuka na, gano'n.
Pumasok 'yong teacher at sabi niya, "May sakit ka ba?"
Tinawagan ang nanay ko, at nagkuwento ako pagkasundo niya sa 'kin.
Sabi niya, "Anak, lalaki ka.
Hindi ka pwede sa mga babae. Iba ang parte ng katawan mo."
- Malay ko ba no'n. - Oo nga.
Hindi 'yon tungkol sa katawan.
Tungkol 'yon sa kung sino ako rito...
Parang, ano'ng mali sa 'kin, di ba?
Dati akong nagdarasal kay Hesus gabi-gabi no'ng elementary pa 'ko.
Ayusin niya 'ko o patayin niya 'ko, alinman do'n.
- Ang sahol no'n. - Oo.
Parang, "Ba't ako ganito?" Di ba?
Apektado talaga ang pag-iisip ko,
at ginusto ko pang magpakamatay.
Naisip ko, ang paraan lang...
Naisip ko, "Ayoko namang mamatay
pero ayoko nang maging ganito."
Doon ako nagsimula ng counseling
at napakagaling ng counselor ko.
Parang ganito siya, "Kung gusto mong gawin, subukan mo."
Hindi kasi ako nabubuhay nang totoo sa sarili ko. Kaya...
Oo nga.
Ang danas ko naman... Hindi magaling ang therapist ko.
- Alam mo na 'yon. - Oo.
Tapos kalaunan, nagkaroon ako ng mas mahusay na gender therapist.
Lagi kaming nag-uusap.
Inabot din nang isang taon pero no'ng unang estrogen pill ko na...
Nakakatawa 'to para sa 'kin.
Pero 'yong unang pill, parang, "Ta-da! Magic!"
"Pinakapanalong pakiramdam 'to."
- Gano'n nang ilang buwan. - Wow.
Pero parang... Sa isip ko, para bang,
"Ba't ko ba 'to pinatagal? Gusto ko 'to."
- Ako rin. - Oo.
May masama ka na bang karanasan dito sa komunidad o...
May ilang insidente na rin.
Nami-misgender ako madalas dahil sa boses ko...
- Inis ka sa boses mo. - Inis ako.
Gusto ko 'yong hindi ako nahahalata.
- Oo. - Gusto kong di mahalata.
Asar lang ako sa boses ko.
Ayoko nitong mababang boses-lalaki, di ba?
Medyo ganyan din ako dati.
- Nagkurso ako ng vocal therapy. - O?
Pinagmuni-munihan ko isang gabi,
para sa akin ba 'to o para sa lipunan?
Wow, oo nga.
Naisip ko, "Hindi. Para sa lahat 'to puwera sa 'kin. Boses ko 'to."
Sa pag-transition, maraming aaraling pagtanggap sa sarili, sa tingin ko.
Uy, sasabihin ko lang
na unang beses kong gagawin 'to.
Di ako kumakanta.
- Di bale! - Hindi naman 'to tagisan sa kantahan!
- Ayos lang 'yon. - Okay.
Sonny and Cher kaya? Kung...
Ikaw na 'to?
- Ako na. - Unang linya ka.
Ayos!
IKAWALONG ARAW
'Yong kantahan kagabi.
- Galing mong kumanta. - Hindi, ah. Hawak ko lang 'yong mike...
- Kagabi lang kita nakitang gano'n. - Nakakatuwa 'yon para sa 'kin.
Kailangan kaya natin... Baka masaya 'to.
Ano? Sige.
Dapat may theme song 'tong biyahe natin.
- Pwede tayong magtawag. - Sino'ng naiisip mo?
- Naiisip ko si Fred Armisen, di ba? - Fred.
Sino pa'ng kilala nating magaling sumulat ng kanta?
Si Forte?
Oo, si Will Forte.
Meron na bang lugar sa Mexico Na umupo sa mukha mo?
- Sobrang musical na tao... - Oo nga.
- Si Molly. - Molly Shannon.
Di ba ang romantiko? Ayos!
- Si Wiig kaya? - Kristen Wiig.
Maki-party kasama ang magagaling
At bababa ako sa ilog
Tawagan ko si Wiig.
- Hi, Wiig. - Hello, Kristen.
- Hi! Uy, grabe! - Hi.
Kayo, ha. Ano'ng meron?
Nag-iisip kami ng theme song.
- Okay. - Kaya...
Isa ka sa mga kaibigan naming
sobrang daming klase ng talento
kaya magagawan mo kami ng theme song.
Ah, sige. Ano ba...
Gusto natin ng parang...
- Hindi pa namin alam. - Masayang biyaheng magkaibigan?
- Magkaibigan sa biyahe, tiyak 'yon. - 'Yon.
Harper at Will, gano'n.
Gusto ko ng parang jazz. Gusto kong mala-jazz 'yon.
- 'Yong mabilis. - Tama.
- Pero hindi gaano. - Meron din dapat...
- Isusulat ko. - Sige.
Pero dapat mapapatigil ka rin.
At mapapaisip ka. Baka mapaiyak ka pa.
Mapapaiyak ka rin. Sige, gano'n.
Kaunting twang din gaya sa country music dahil nasa kanayunan kami.
- Mabilis na jazz, masaya... - Mala-jazz.
Masaya pero maiiyak ka.
Oo, dapat maiyak ka.
- Dapat maiyak, masaya. - Mala-jazz.
- Mala-jazz. Wag mong kalimutan. - Medyo pa-country din.
- Wag mong kalimutan, mala-jazz. - Okay.
- Maraming salamat. - Love you. Aliw na makita kayo.
Sige lang, wag kang magmadali.
Siguro mga dalawang araw, gano'n.
- Ay, okay. - Sige.
- Ingat kayo. - Babay, Kristen.
Nakuha niya yata.
- Oo, ayos 'yon. - Oo nga.
Heto ang tanong.
Mas malalang driver ka ba bilang babaeng driver?
'Yan ang pinakatangang... Hindi. Ang ano lang... Buwisit ka.
- Sapul! - Pero oo nga.
- Uy. - Kumusta?
Kilala mo 'to? Ano siya... Artista sa Hollywood.
Ha? Hindi.
- Di mo kilala? Nagpepelikula siya. - Di bale. Isara mo na.
Putik. Kapatid ko 'to. Sagutin ko lang.
Okay.
Hi, Eleanor.
Isi-speaker ko para makapagtanong si Will.
- Okay. - Eleanor, ayokong mamilit.
Pwede nga 'ko d'yan?
Diyos ko, siyempre okay lang.
May humidifier ka sa kuwarto ko?
- Wag kang makinig sa kapatid mo. - Wag mong konsentihin...
Wag mong konsentihin.
Sa sofa matutulog si Will.
- Ano'ng mga produkto sa banyo ng bisita? - Tama ka na!
Sabihin mo kay Will, andun ang Chanel face cream ko.
Salamat. Ayos.
- Ramdam ko na. Maniwala ka. - Mukha nga.
Malapit na 'ko sa Iowa City at ramdam ko na 'yon.
Ito ang balwarte mo. Excited ka.
Aba, naku.
Hanep. Gusto ko 'to.
- Hi. - Hello.
Kumusta?
- Kaibigan ko, si Will Ferrell. - Hi.
- Hi, Will. - Kumusta?
Pasalubong ba dapat 'to?
Uy, salamat.
- Gusto mo ang Pringles? - Gustong-gusto.
- Sige, pagliko lang. - Okay. Andun nga pala ang banyo.
- Salamat. Galing nito. - Sige.
Eleanor, ano'ng reaksiyon mo no'ng nabalitaan mo?
Sobra akong nagulat.
Ang reaksiyon ko yata ay lungkot.
Nalungkot ako no'n
kasi naisip kong napakatagal sigurong nagdusa ni Harper.
Alam ko rin agad
na sobrang nakaka-stress 'yong pag-out.
Kaya ang mas mahalaga sa akin no'n, hindi maging maingat sa pagsagot
kundi sumagot agad.
Gano'n ka nga.
Para alam niyang di ko 'yon kailangang pag-isipan pa.
- Usap na lang uli tayo mamaya. - Oo.
Tingin ko, 'yong sinabi mong
nakakaantig ay, "Ayos. Noon ko pa gusto ng babaeng kapatid."
- Sabi ko nga. - Sabi mo 'yon.
Parang, pow. Gano'n lang.
May nakakatawa akong kuwentong lagi kong naiisip.
Bandang grade eight yata.
Binigyan ako ni Eleanor ng ayaw na niyang bell-bottom
na puti at may ruffle-ruffle.
No'ng natanggap ko 'yon, naging paborito ko nang isuot 'yon.
Suot ko lagi. Gustong-gusto ko 'yon.
Tapos pumunta ako sa skate park kasama ang mga kaibigan ko.
Oo.
Nag-skate kami buong gabi. Ganda ng pakiramdam ko sa puting...
- Puting bell-bottom mo. - Oo.
Paglabas ko ng skate park, sabi ko...
"Balik tayo dito. Andito uli sila sa susunod na linggo."
May nagsabi ng, "Sige, pero iwan mo 'yang pambaklang pantalon."
At naglaho kaagad 'yong pantalon.
Hindi mo nasabing, "Heh! Astig 'tong pantalon."
Maraming beses sa buhay ko nagtangkang sumulpot si Harper,
at paulit-ulit 'yong pinigilan.
Naaalala ko lang ang isang 'yon nang sobrang linaw.
Eleanor, di mo ginalaw ang Pringles mo.
- Sour cream and onion. - Nakalimutan ko.
- Okay, may... - Alam mo 'yong Scorchin' flavors nila?
- Hindi. - Sige.
- Hindi ko yata kaya 'yon. - Baka nga.
Aba, salamat.
Patikim ng konting... Wag...
Saan galing ang mga 'to?
Nabili namin sa Walmart. Sa Indianapolis.
Iba ang lasa. Alam mong galing Indiana.
Oo nga, mismo.
Tingnan nga natin 'to.
Kinolekta yata lahat ng nanay ko.
Wow.
Mga litrato no'ng estudyante pa ang cute na si Harper Steele
no'ng lito pa siya.
Nasa ganitong edad yata ako nagsimulang makaramdam ng kakaiba.
Talaga?
At magsisimulang mabuo sa isip mo
na ramdam din ng iba 'yon.
Kaya tahimik ka lang tungkol do'n.
"Ramdam nating lahat, di ba?"
Tuwing nakakakita ako ng ganitong litrato ko...
Nasa diyaryo ako. Nagyu-unicycle ako dati.
Umiikot ako sa buong bayan, sa Iowa City, nang naka-unicycle.
Gustong-gusto ko 'tong litrato.
Tuwing makikita kong batang babae ako.
Gustong-gusto ko talaga 'tong litrato.
Oo.
Kainis.
Ito na 'yon.
Ang bahay kung saan ako lumaki.
Lagi akong naka-skateboard no'n. Dito ako laging sumasampa.
- Dito ako nagpo-pole vault sa gilid. - Dito sa...
Oo. Gumawa ang nanay ko ng maliit na...
Gumawa kami ng pole vault mat na puro sako ng patatas at...
- Patakbo ka ro'n. - Oo.
Tapos nasa likod ng bahay 'yong...
- 'Yong puck. Oo. - Okay.
Tutungkurin ko tapos... Ayun, seven feet.
Ano ako, makikipaglaro sa iba? Pole vault na lang.
Umuwi ako isang araw galing high school nang medyo bagot.
Umarte akong parang lasing pauwi at...
Marunong ako no'n.
Uy, pahiram?
Pwede ba niyang hiramin saglit 'yang unicycle?
Pahiram siya saglit ng unicycle?
Bakit?
Marunong din siya niyan.
- Sige. - Salamat.
Ayos. Naka-heels ako kaya baka mahirap.
- Ano'ng pangalan mo? - Quinn. Ikaw?
- Si Will Ferrell 'to. - Astig.
Dito tayo para ayos lang kapag sumemplang ako.
Niyayabang niyang marunong siyang mag-unicycle.
'Yan ba ang pambiyahe mo?
Pambiyahe ko 'to no'ng junior high.
- Teka lang. - Sige.
- Tagal na kasi, okay? - Sige.
- Pero pagsampa mo... - Aba!
Oo, pagsampa mo. Sige, heto na.
Heto na. Naku.
Diyos ko.
Wag. Hindi balanse.
Ilang taon akong nabuhay nito.
- La-di-da, sa Linggo ng hapon - Ayos. Heto na. Diyos ko.
- Sa Iowa City - Okay, ayan.
- Harper. Nakakatuwang makita ka. - Uy, Will. 'Musta?
Ingat.
Uy.
Salamat sa pagpapahiram.
Sige. Magandang araw sa inyo.
- Maraming salamat. - Walang anuman.
- Bilib ako. - Ayun, ginawa ko 'yon.
Wow.
Dalawang taon ako gano'n pumasok araw-araw.
- Ang weird no'n. Sobra. - Oo nga.
- Salamat, Eleanor. - Sige.
Meron ka pang Pringles?
- Meron pa. Pero salamat. - Okay.
- Sige. - Nasarapan ako.
Tingnan mo.
- Snow, o! - Oo nga.
Ito na ba ang blizzard?
- Hindi pa ganito ang blizzard. - Okay.
Mahinang snow lang 'to.
- Mukhang malaki ang flakes. - Mahinang flurry 'to.
Blizzard nga.
Parang hindi na mahinang flurry 'to.
- Tama ka. - Nahulaan ko.
Sobrang curious ako.
Ano lang... Ewan ko, naisip ko, di pa kita natanong...
Sige lang.
- Sige. - Kumusta ang boobs?
Ngayong meron ka na.
Mahal ko'ng boobs ko.
Pagkagising mo mula sa... Ano ba...
Gusto kong isiping parang...
Para bang kumanta ang langit, gano'n?
Ang biro ko, apat na oras akong nagdalaga.
Pero pagkagising ko,
para akong,
-"Panalo 'to." - O?
Tuwing may ginagawa akong nagpapaganda ng pakiramdam ko sa katawan ko...
- Oo. - ...para sa akin...
- Ang galing. - Parang... Ang ano...
- Sumasaya ka. - Oo.
Nakakagalak.
- Ayos. - Kaya...
- Galing. - 'Yon ang danas ko sa boobs.
Okay. Malaki naman 'to pero siguro saka na lang 'to.
Kaibigan kita.
Pwedeng magtanong nang ganyan ang kaibigan ko.
Di ako takot pag-usapan 'yan.
Sa tingin mo ba, maiisip mong magpaopera pa ng ibang parte?
- Posible. - Sa future.
No'ng una kong inisip ang pag-transition,
pagdating sa bottom surgery,
naisip ko, "61 na 'ko.
Di na 'ko...
Di naman na 'ko aktibong nakikipag-sex talaga."
- Pero may dysphoria pa rin. - Oo.
'Yong pagharap sa salamin at may parte kang di tugma sa nadarama mo.
- Kaya... - Oo.
- Ewan. - Sige.
- Mahirap sagutin 'yon. - Tama.
May tanong ka pa sa boobs?
- Wala na pero gusto kong itanong... - Okay.
Nakapunta ka na ba sa...
dedepartment store ngayong may dede ka na?
Ang husay.
Panalo si Will Ferrell sa joke ng taon.
Salamat. Alam kong pagkasabi ko, akin na ang joke ng taon.
Ayokong sinusuri ang joke. Nasisira.
- Pero ito, hindi. - Sige lang.
- Hindi... - Dapat mong suriin.
-"Ano ba'ng ginawa niya?" - Kasi ganito 'yon.
Nagsimula si Will sa,
"Noong nagkadede ka na."
Ang koneksiyon, "Pumunta ka ba..."
"...sa dedepartment store?"
- Diyos ko. - Dede, dedepartment store.
Magkaiba pero magkatunog.
- Wow. - Ayos.
- Salamat. - May nakita ka nang sikat ngayon?
- Wala. - Okay.
Ikaw lang.
- Ayos! - Ayos!
- Paputok... - Mundo ng paputok!
Sobrang laki nito.
Diyos ko.
Holy Nishiki!
Gusto ko 'yong delikado.
Uy, Gator Gun.
Oo, ito nga. Honey Badger. Honey Badger, o.
- Ilapag mo. - Oo.
Hilahin ang fuse o sticker sa fuse.
- Sindihan mo itong... - Takbo ka na.
Ilan pa'ng malinis mong underwear?
Malapit na 'ko sa...
- Konti? - Oo.
Ngayon...
Papunta tayo ng Meeker, Oklahoma.
Oo.
Nasa kategorya ito ng mga bibisitahin mong lugar
nang di nagdadalawang-isip.
Ano'ng pakiramdam mo? Naiisip mo?
Kabado at balisa, parang...
Gusto ko ang ganitong lugar.
Buong buhay akong nagmamaneho nang paikot-ikot sa bansa,
dumadayo sa ganitong maliliit na bayan, hihinto sa bar, iinom, makikipagkilala,
pero di ko alam kung kaya ko pa.
Okay.
Tawagan mo 'ko kung medyo tagilid.
Alam mo?
- Ilalagay ko sa speed dial. - Sige.
- Papasok ka dala ang mukhang 'yan. - Tama.
- Pwede kitang samahan ngayon. - Wag.
Mas gagaan ang loob ko ro'n pero gusto kong subukan muna.
Hindi ako makaka... Hindi ko masusubukan nang mag-isa.
- Kaya gagawin ko na ngayon. - Sige.
GAGO SI BIDEN
Kumusta?
Mabuti. Kumusta?
Ayos lang.
Ano'ng pangalan mo?
Dominique. Harper Steele.
Harper Steele.
Ano'ng meron?
Sino ka?
Ako si Harper. Sino ka?
Ako si Mama T.
Si Mama T ka?
Oo, 'no.
- Ayos. Nabalitaan na kita. - O?
Biro lang 'yon. Wala pa 'kong alam kahit kanino.
- Niloloko ka lang namin. - Okay.
Taga-Oklahoma kayo?
Hindi, ayos lang. Ano 'ko...
Kaya pumasok ako rito. Marami na 'kong napasok na bar sa buhay...
Inaalam ko kung kaya kong mag-bar uli pagka-transition ko.
'Yon ang problema.
- Oklahoma, salamat. Uy, salamat. - Partner, tagasaan ka?
Taga-Iowa ako.
Iowa!
Oo, Iowa pero nakatira na sa New York.
- Nasa East Coast ka. - East Coast, oo.
Kumusta kayong mga pare ro'n?
O mga mare.
Ano... Salamat.
Mas gusto ko ang Iowa
pero di ako kikita ro'n kaya...
Talaga?
Oo, writer ako sa TV.
Ite-text ko ang kaibigan ko. Nagpa-park siya sa labas.
- Hello? - Uy.
Uy.
- Pasok ka na. - Okay.
Uy. Hi.
Ipapakilala ko sila. Mga kaibigan ko.
- Si Will Ferrell ba siya? - Siya nga.
Totoo?
- Kaibigan ko si Harper. - 'Musta?
- 'Musta, pare. - Hindi pare.
- Babae ako pero okay lang. - Babae.
- Sorry. - Ayos lang.
- Ulitin na lang. - Sige.
- Sige.
Isa't kalahating taon na mula no'ng nag-transition ako.
Ngayon, gusto akong samahan ni Will sa pag-iikot sa mga bayan-bayan.
- Aba naman. Ang galing. - Astig 'yan.
Gusto ko ang pagsuporta mo sa kaibigan mo.
Ang galing no'n. Konti lang ang ganyan ngayon.
Oo nga.
Marami akong...
- Ililibre ko kayo ng beer. - Marami kang kaibigang trans?
- Hindi trans, bi sila. - O?
- Talaga? - Oo.
- Sige. - Oo.
- Sige. - Teka, Harper, Native American sila...
- Gusto nilang kantahan tayo... - Native America, sige.
Heto na. Munting handog ng Oklahoma at Native America.
Ayos!
- Nakakatuwang makilala ka. - Wow.
- Welcome sa Oklahoma. - Ganda.
Welcome sa Native America.
- Oo, mismo. - Salamat.
Salamat.
Wow.
Nakakatuwang makilala ka.
Ang ano no'n...
- Binigyan kita ng patikim ng Oklahoma. - Nakakaantig 'yon.
- Mag-enjoy ka lang dito. Ingat. - Salamat sa pagpunta.
- Salamat sa pagtanggap sa 'min. - Oo.
Magandang gabi.
- Uy. - Ako si Travis Cobb.
Hi. Kaibigan ko, si Harper.
- 'Musta? - Travis.
Kumusta?
Madalas ako sa mga ganitong lugar no'n
no'ng lalaki pa 'ko.
Pagka-transition ko, medyo natakot ako kasi...
- Alam mo na 'yon. Kaya... - Oo.
- Wag kang matakot. - Sige.
- Kung gusto mo 'to, punta ka lang. - Sige, salamat.
- Di ba? - Oo.
- Wag mong isipin 'yon. - Hindi, ano 'yan...
- Di ba? - Mabuti naman.
Iba ang ramdam ko. Lagi kong naririnig 'yong masasama.
Masaya ka ba?
Mas masaya nang 100%. Tiyak 'yon.
Salamat.
Salamat sa inyo, ha.
Medyo nabigla ako.
Di dahil sa kanila. Ako lang 'yon.
Hindi ako takot sa mga taong 'to.
Tama.
Takot akong magalit sa sarili ko.
Aba.
Parang, "Anomalya ka. Ano'ng ginagawa mo rito?"
Merong... Andun lang sa ilalim. Tapos...
Ayun.
Naku po.
- Okay lang. Ano lang... - Okay ka lang?
Ni hindi ko... Diyos ko.
- Sige. - Oo nga.
Salamat, kapatid.
December 2016.
"Pamilyar ang mga ganitong umaga.
Magigising nang walang koneksiyon sa mundo
at nakakasigurong para makipagtao sa babae o lalaki,
magsisinungaling at magtatago ako.
Nakakapanlumo 'yon.
Pangarap kong mailahad sa mundo ang mga kahinaan ko
at ilantad lang hanggang maging lakas ko ang mga 'yon.
Inaasam ko 'yon."
Tanong ko nga sana 'yan.
- Ang? - Di pa natin napapag-usapan.
- Hula ko, gusto mong makipag-date? - O?
- Oo. - At gusto mong...
Gusto mong lumabas, mag-bar, makipagkilala ro'n
o may lalapit sa 'yo, gano'n.
Monogamous akong tao.
- Oo. - At... Positibo akong mag-isip.
Kahit 61 na 'ko, gusto kong magkarelasyon uli.
Sa isip mo, interesado ka ba sa babaeng trans?
Pwede.
- Lalaki? O... - Pwede.
- Sige. - Okay, sige. Kuha ko na.
Para sa 'kin, medyo corny pero 'yong type...
- Wala pa uli sa ngayon. - Tama.
Kasamang gumising sa umaga, magkakape kami sa kama,
at pag-uusapan namin 'yong napanood naming pelikula.
- 'Yon ang mahalaga. - 'Yon...
- Oo. - Alam kong corny talaga.
Pero hinihintay kong mangyari 'yon
at 61 na 'ko kaya lumilipad ang oras.
State line. "Welcome sa Texas."
Oo nga. "Welcome sa Texas."
Kunan mo 'ko ng pa-sexy.
Ayos!
- Sa bilang ng tatlo. - Oo.
- Texas! - Texas!
Uy!
"Libreng 72-ounce na steak."
'Yon ang Big Texan.
Punta tayo do'n mamaya.
Dapat maubos mo sa isang oras.
- Isang oras? - Gano'n yata ang nakalagay.
Kaya mo 'yon.
Ewan kung kaya ko 'yon
pero may kilala akong detective mula sa Victorian era
na masasarapan do'n.
Naku.
- Oo. - Naku po.
Mga binibini at ginoo,
ang pinakamahusay na private investigator sa mundo, si Sherlock Holmes.
Ricky Bobby!
Hindi Ricky Bobby, Sherlock Holmes.
Dinala ko 'to sakaling...
- Oo. - ...magu-good time kita.
At heto na.
- Naku po! - Kumusta ka?
- Pinagpala. - Nakakatuwang makilala ka.
Paano kita ipapakilala?
- Sherlock Holmes ng London, England. - Sige.
At ang bisita niyang si Harper Steele.
- Harper Steele. - Miss Harper Steele.
Miss Harper Steele?
Oo, Ms. Harper Steele.
Ms. Harper Steele. Sige.
Andito si Sherlock Holmes mula sa London, England,
at ang bisita niyang si Harper Steele,
Miss Harper Steele.
May isang oras siya para ubusin ang 72-ounce na steak.
Pahingi ng beer.
Kumakain ako dahil sa nerbiyos.
Kahit maraming beses na 'kong walang privacy sa buhay ko...
O?
...walang tatalo rito.
HINDI HOLLYWOOD ANG TEXAS. LAYAS, MGA EREHE.
ANO 'YONG PUNYETANG KATAPAT NIYA
HINDI BA MR. HARPER STEEL?
MALALAMAN KAYA NI SHERLOCK NA LALAKI ANG KASAMA NIYA...
MR. ANDREW STEELE
TALIWAS SIYA SA TEXAS
YARI ANG TRANS SA TAGA-TEXAS
GAGONG LIBERAL SI WILL FERRELL
SINO 'YONG NILALANG SA TAPAT NI SHERLOCK?
'Yong kagabi...
'Yong paligid, bigla kong naramdamang...
may mali do'n.
Saka 'yong mga dumagsa agad sa 'yo.
Medyo pakiramdam kong
lantad na lantad ang pagiging trans ko.
Kaya ang pakiramdam ko bigla...
di maganda.
Alam mo 'yon?
Ang pinakamalungkot para sa akin...
Pakiramdam ko...
Naku po.
Parang napabayaan kita ro'n.
- Naku, hindi. - Alam mo 'yon?
At...
Parang, "Putik. Dapat...
Inaalala dapat natin 'yong kaligtasan ni Harper."
Doon lang ako... Pakiramdam ko... 'Yon.
Babasahin ko sana 'yong ilang tweet sa 'tin
mula nang bumiyahe tayo.
Gusto mong marinig?
"Kailangang may panibagong alanganing tao na makikita ang mga bata."
"Sobrang uso at astig kaya nakikiuso si Will Ferrell."
"Asar 'yong unang pagnood ni Will Ferrell sa Pacers,
may kasamang trans.
Sino 'yong lalaki?"
O, ito rin, maganda 'to.
"Dumaan sa Iowa City si Will Ferrell.
May road trip documentary sila ni Ryan Reynolds
na suporta sa mga batang trans."
Si Ryan...
Laging kasali si Ryan sa lahat, 'no?
- O, tungkol sa 'yo lang. - Okay.
- Gusto mong marinig? - Oo.
"Galing, may demonyong Illuminati na pedophile sa Iowa."
Ako 'yon?
Oo. Ano'ng pakiramdam mo ro'n?
Patawa naman 'yon. Di ko... Wala 'kong emosyonal na...
'Yong mga gano'n, hindi dapat maliitin ang epekto no'n.
Kapag trans ka, nasasagap mo ang gano'ng basura
at naiiwan sa utak mo.
- Nasa utak ko 'yong mga tweet. - Oo.
Kapag nakatutok ang galit sa 'kin at sa mga trans,
ganito sila, "Hindi ka babae. Hindi ka kailanman magiging babae."
Okay. Alam mo, babaeng trans ako. Ayos ako ro'n.
- Pero may nararamdaman ako. - Oo.
At di talaga 'yon masama.
Napalakas nga ako no'n sa maraming aspeto.
Niligtas no'n ang buhay ko.
At hindi biro 'yon.
May punto bang muntikan ka nang...
Alam kong may masasama kang naiisip pero 'yong magpakamatay ba...
Umaabot ba sa gano'n kalala?
- Oo, ano... - O?
Sasabihin kong... mga anim na taon na'ng nakaraan,
nasa tindahan ako ng baril
at 'yong bantay,
tinanong ako,
"Pang-target shooting o panseguridad?"
Ako naman, "Ah." Wala akong alam sa baril.
- Ako rin. - Di ba? Sabi ko...
"Baka pareho. Liblib ang bahay ko." Nagsinungaling ako.
Hinawakan at tiningnan ko 'yon,
at sobrang natakot ako.
- Grabe. - Umalis ako ro'n.
Sabi ko, "Babalik ako. Pag-iisipan ko pa."
Hanggang bago ako mismo mag-transition,
ayokong may baril sa paligid ko.
- Kasi baka maudyok ako no'n. - Oo nga.
Kasi may mga panahong naiisip ko, "Sana may baril ako."
Pero no'ng nag-transition na 'ko,
gusto ko lang mabuhay.
- Mabuhay. - Mabuhay at ipagpatuloy...
Diyos ko. May libreng regalo ako.
- ...kung sino ka talaga. Wow. - Oo.
Ang saya-saya na nito.
Malakas ang ramdam kong koneksiyon ng Albuquerque kay Harper
kasi nagtatrabaho ako rito para sa MacGruber
no'ng nalaman naming nagta-transition ka.
At dito 'yon, eksaktong isang taon na ang nakalipas.
Ramdam ko na dapat ginawa ko 'to 40 taon na ang nakakaraan.
Pero di ko kayo makikilala kung gano'n.
Hindi ako makakapagtrabaho sa... Baka di ako nakabuo ng mundo ng komedya.
Ibang-iba malamang ang naging buhay ko...
Daming magandang nangyari.
Ramdam n'yo rin ba ang nararamdaman ko? Medyo...
- Medyo mataas na. - Teka, sandali.
- Ano 'yon? - Dinig n'yo 'yong mga aso sa ibaba?
Oo.
Oo...
Tahimik!
Patahimikin mo'ng aso mo!
Patahimikin mo'ng mga aso mo!
Asar na'ng mga kapitbahay mo sa aso mo!
Nadagdagan pa ang tumatahol!
- Hay, grabe. - Wow.
Mag-toast ka.
Isang karangalang makasama kayo.
Malaki ang respeto ko sa 'yo at sa ginagawa mong ito,
at talagang pinagmamalaki kita
at mahal na mahal kita.
- Maraming salamat. - Para sa inyo.
At para sa masayang pagpapatuloy ng biyahe.
- Ipa-pop ko talaga. - Okay.
Sige.
Aba.
Aba naman.
MAGPAPUTOK NG MACHINE GUN! LIKO NA
Tawag tayo kay Kristen.
Ni ha ni ho, walang paramdam ang babaeng 'yon.
Paki-record ang message pagkatapos ng tone.
Uy, Kristen, sina Harper at Will 'to.
Kinukumusta lang namin 'yong kanta kung meron na.
Kung wala pa, okay lang.
Ulitin ko lang ang sinabi ni Harper, walang pressure.
- Walang pressure. - Pero...
Inaalam namin kung kumusta sa 'yo...
Masaya ka ba sa direksiyon sa ngayon?
- 'Yon. Sige, salamat. - Salamat.
Uy, Dunkin' Donuts.
- Di puwede. - Ba't hindi?
- Di puwede. - Ngayon lang?
Tapos hindi na uli. Gusto ko lang makaisang hinto do'n.
Sobrang sahol ng biyaheng 'to.
Hindi pa tayo humihinto sa gano'n. Gusto ko ng Dunkin'.
Asar na biyahe 'to.
Puro tayo pakikipag-usap sa mga trans.
Wala pa tayong masayang ginawa.
Ano'ng isang masayang ginawa natin?
- Ano'ng pinagsasasabi mo? - May kahit isa ba?
Okay. Talaga? Baka gutom ka lang.
Gusto kong mag-Dunkin'. 'Yon lang ang gusto ko.
Di ko nagagawa ang gusto ko.
Pwedeng pakuha ng litrato namin?
- Sige. - Salamat.
Kasama 'yong Grand Canyon?
- Oo naman. - May canyon 'yon.
Ah, sige.
- Tagasaan kayo? - Sa New York.
Ah, taga-New York ako.
- New Yorker. Nag-road trip din kami. - Oo.
- Nag-transition si Harper. - Nag-transition ako kaya...
Nag-uusap kami sa epekto no'n sa pagkakaibigan namin.
- Pwedeng magtanong? - Sige. Gusto ko 'yan.
Iniisip ko lang kung gaano kaaga mo nalamang gusto mong gawin 'yan.
Dahil laking Iowa ako,
sobrang imposibleng maisip 'yon.
- Oo. - Kaya parang di ko...
Akala ko weird ako. Alam kong may weird sa akin.
Talagang alam ko 'yon at...
Pero naisip ko ring normal pala 'yong pagiging weird ko.
Mga sampung taon na'ng nakakaraan, mas pumutok 'yon sa loob ko.
- Nilabanan ko nang nilabanan 'yon... - Wow.
...at kumausap ako ng mga therapist...
- 'Yon. - Alam mo, retired na therapist ako.
Ah, okay.
May pasyente ako no'ng kakaumpisa ko pa lang.
Siguro 30 taon na rin 'yon.
Pumasok siya at sinabi niya,
"Mahal ko ang asawa ko't masaya kami."
Oo.
"Pero sinusuot ko rin ang damit niya."
- Oo. -"Pero tingin ko, di ako..."
"Di ko alam kung ano ako."
- Okay. Paano mo siya kinausap? - Oo nga.
Sobrang sarado ang isip ko no'n sa usaping 'yon.
Parang takot ako no'ng pag-usapan 'yong di pamilyar sa 'kin.
- Wala 'kong alam do'n. - Oo.
Nagkaro'n ako ng gano'ng therapist na pumigil sa 'kin.
Ano...
Saka uulitin ko, di ako...
Pinigilan ko rin ang sarili ko kaya wala akong sinisisi.
Sinubukan ko siyang suportahan at intindihin.
Pero alam kong marami akong napahiwatig na...
Oo. Pero...
- Narinig ko 'yon buong buhay ko. - Pero mahal mo ang asawa mo...
Oo, alam ko. Di ba...
- Mahal mo ang asawa mo, ang buhay mo. - Oo.
-"Ba't mo gagawin 'yon?" - Di ba?
- 'Yong pagpapaopera, malaking... -"Kakayanin mo ba?" Gano'n.
Alam kong naging balakid ako sa buhay ng lalaking... ng taong 'yon.
- Heto ang asul mong silya. - Okay.
Kung papangalanan mo 'yang beer, ano 'yon?
- Walang duda. - Ano?
Cornelius Danderhoff.
- Si Cornelius Danderhoff ang beer mo? - Oo.
- Gamitin mo 'yon. - Okay.
Ito si Dolores O'Brien. Lalaklakin ko na siya.
Pero may ipapakita muna ako.
May espesyal akong ibibigay sa kaibigan kong si Cornelius Danderhoff.
Coat 'yan.
Jacket ng inumin.
Jacket ng...
Di ko iniisip na inumin lang si Dolores.
Pero di ko alam kung ano'ng tingin mo sa kanya.
Magugustuhan 'to ni Cornelius.
Ay, ano...
Tingnan mo 'to.
Ang cute mo, Dolores.
Naaalala ko ang jacket ko sa bagong jacket mo.
Ang cute mo.
- Aba, Cornelius, ang kisig naman. - Cornelius.
Alam mo,
may sorpresa 'ko sa 'yo.
- Ganda ng porma mo, Cornelius. - Uy, Cornelius.
Cornelius, kailangan mong magpapayat.
- Tulungan mong magpapayat si Cornelius. - Ano...
- Ganda ng porma ni Cornelius. - Tingnan...
"Uy, hi. Mag-date tayo minsan?"
"Ayoko." Medyo agresibo ako do'n.
"Naku naman!"
- Unang beses mo? - Oo.
- Sa... pampublikong lugar. - Pampublikong lugar.
Sumusubok ka.
Oo.
Gusto ko, komportable ka.
Kaya...
Mark Spitz!
Double cannonball!
Naka-set na?
Grabe, ang sexy n'yan.
Nagre-relax kasama si Mark Spitz.
Okay.
Maganda 'yon. Sexy. Sana kita sa litrato.
'Tong pag-swimming sa pampublikong pool...
Gusto ko ito. Gustong-gusto ko.
- Okay. - Gusto ko.
Sana mas sakto sa 'kin ang bathing suit ko
pero wala yata akong pinagkaiba sa ibang babae sa mundo
pagdating sa bathing suit.
Baka maging mas komportable ako kapag sakto ang bathing suit ko.
Maganda ka naman.
Salamat. Talagang... Seryoso ka do'n, di ba?
Ang ironic dito, marami na 'kong nagawa nang walang T-shirt
at naka-underwear o naka-Speedo lang
pero medyo mahiyain ako.
Alam ko 'yon.
Alam ko. Pagdating sa comedy na gustong-gusto mo...
- Gagawin ko lahat. - Magsasakripisyo ka.
Kaya excited akong walang tao dito.
Kasi kapag nagsi-Speedo ako dati,
parang patawa lang 'yong di kagandahan ng katawan ko.
Pero ngayon, "Naku po." Ayoko.
- Alam kong nagpapakatotoo ka. - Oo.
Alam kong may kaunting taba ka sa katawan mo na ayaw mo.
Tama.
Pero noong nag-suit ka sa D.C., ang guwapo mo.
Para sa maganda't guwapo.
HULING HINTUAN BAGO MAG-VEGAS
- Ano'ng gusto mong gawin? - Di ko paborito 'to.
- Di ka mahilig magsugal. - Di nga.
Kung magsosyal na dinner kaya tayo?
May mga five-star restaurant na sa Vegas.
Okay, kahit wala ka pang binabayaran.
- Oo. - Di ako tutol do'n.
- Okay. - Pumorma tayo.
Di na 'ko magsi-Sherlock.
Okay.
Baka pagkakataon 'to para magkaroon ng mas normal na experience.
Masarap sa pakiramdam 'yon kasi para sa 'kin,
ibang-iba ang dating no'n at di ko pa 'yon naranasan.
Magliwaliw tayo sa bayan.
Salamat, kapatid.
- Ayos ka lang do'n? - Oo. Papasok ako ro'n.
Titingin-tingin ako
at aasang makakahanap ako ng magandang maisusuot mamaya.
Sige, kitakits.
- Babay. Ingat. - Babay.
Hi, kumusta?
- Magdi-dinner kami ng kaibigan ko. - Okay.
Kailangan ko ng disguise.
'Yong mukhang totoong...
Ayokong makilala ako ng mga tao.
- Iibahin mo... - Ako si Will Ferrell.
- Oo. - Nakakatuwang makilala ka.
'Yon.
Gusto lang naming mag-dinner nang walang kasamang sikat.
- Ah, okay. - 'Yon.
Maganda sigurong iwasan mo 'yong matitingkad na kulay
para di makatawag ng pansin.
- Tama. - 'Yong mas natural sana.
Ito, parang hindi taga-Vegas. Parang bisita lang.
Interesting 'to.
- Grabe 'yong mga size ng bestida, 'no? - Oo.
- Isusukat ko 'to. - Ang cute.
- Cute, 'no? Salamat. - Oo.
Gusto ko 'yan. Mas maganda ngang ganyan.
Will?
William.
Diyos ko.
Ba't ka nakaganyan?
Diyos ko.
Hindi ako si Will. Ako si David Abernathy.
David Abernathy. May reservation ba tayo?
Meron.
Salamat.
- Upo ka rito. - Okay.
Ayan.
Salamat.
- Magandang gabi, ma'am, sir. - Hello.
- Welcome sa SW Steakhouse. - Salamat.
Nakakatuwang nandito kayo.
- Salamat. - Ako si David. Siya si Harper.
Hi, David. Hi, Harper. Ako si John.
- Hi. - Nakakatuwang makilala kayo.
- Ako si David Abernathy. - Ano po 'yon?
- David Abernathy. - David Abernathy. Ako si John...
Naging manager ako ni Bette Midler at ng Air Supply.
- Nakakatuwa naman. - Teka.
- Mukhang magdadalawa kaming Montague. - Montague.
Magaling. Ipapahanda ko na. Isa 'yon sa signature drinks namin.
Cheers para sa...
- Cheers para sa eksperimento natin. - Tama.
Ewan ko kung umuubra 'to. Di ko masabi.
Ako rin pero...
Malinaw na sa buong biyahe, nabawasan mo'ng kargo ko.
O?
Di kasi 'yon tipikal sa buhay ng totoong trans.
Pero kanina sa Goodwill,
ramdam kong mas komportable ako at medyo resulta 'yon ng biyaheng ito.
- Oo. - Tiyak 'yon.
- Parang... - Cocktail pa uli?
Oo, gusto ko sana ng isang glass ng Cab.
Salamat, John.
Okay. Komplikadong usapin 'to para sa 'kin.
Minsan, kapag mas maganda ang makeup ko,
mas asiwa ako sa mukha ko.
Pero mukha kang...
ang ganda mo.
Pero may nangyayari kasing mabagal na proseso bago ako masanay
sa kung sino 'ko.
Oo.
Kapag "mas maganda" ako,
mas kita ko'ng mga kapangitan.
Naiintindihan kita. Parang, "Tinotodo ko na'ng pagpapaganda..."
Tama. At pakiramdam ko, parang hindi...
Naaasiwa ako sa mukha kong sobrang masculine sa kasamaang-palad.
Kapag nananalamin ako, parang, "Malapit na 'to."
Pero ngayon naman, "Wow, dami ko pang dapat ayusin."
Pero sa halos dalawang linggong kasama kita, parang...
Para 'kong...
"Kasama ko si Harper."
Nalilimutan ko na...
- 'Yong dead name? - Oo.
Parang ano lang...
Napapalitan na 'yon. Hindi ko alam.
'Yong...
Ramdam mo bang suwerte kang may katapat kang ganito ang itsura?
Napakasuwerte kong makasama sa mesa
ang dating manager ni Bette Midler.
- Dating manager. - Oo.
- Tingin mo, si John... Heto siya. - Mabuti.
Nakilala kaya ako ni John?
- Nickel & Nickel Cabernet. - Salamat, John.
Walang anuman.
Nagdududa si John.
- Tapatin mo na. - May suspetsa siya.
Oo, si John...
Isipin mong may taong bumiyahe kasama ang kaibigan niya,
at handa siya sa kahit ano.
Tumigil ka.
At may isa lang siyang gustong gawin.
- Isa lang na ikakasaya niya. - Dami nating nagawang maganda.
Isang ikakasaya niya na pinapangarap niya,
at isinulat pa niya sa journal niya.
Wala kang sinabing nasa journal mo ang Dunkin'.
Nasa journal ko 'yong Dunkin'.
"Dear journal..."
Kung pwede ngayon, pupunta na 'ko.
"...nadiskubre ko ang tinatawag na..."
"Binago no'n ang buhay ko. 'Yong tinatawag na Dunkin' Donuts.
Kaibigan ko ang bawat donut."
- Pambihira. -"Nahanap ko na'ng lugar ko."
Parang malayo pa.
- Okay ka lang? Akin na 'yong isa... - Puwedeng ikaw na sa lahat?
May ilang nakasulat sa journal ko
na parang saktong-sakto sa lugar na 'to.
November 27, 2015.
"Panibagong holiday season na naman na walang katiyakan.
Pag-iisip na magpakamatay, pagsisisi,
pangangarap nang di mapakali na ligtas na makatira sa mga tagong bahay
kung saan ako payapang makakalikha at mamumuhay.
Pinapangarap kong magka-apartment sa Mojave, California.
Gustong-gusto kong lumipat sa Mojave.
Di ko 'yon maalis sa isip ko."
"Noong December, may nakita akong bahay sa Trona, California.
Nagkakahalaga 'yon ng $10,000. Gustong-gusto ko talaga 'yon.
Inalok kong bilhin 'yon,
at mukhang magiging akin na 'yon ngayon.
Doon, malaya akong makakapagbihis at makakapaglakad-lakad bilang babae.
Malayo sa lahat."
Kailan pa 'to sa 'yo?
Binili ko 'to anim o pitong taon na ang nakakalipas.
Diyos ko.
'Yon.
Naghahanap lang kasi ako ng...
lugar na mapupuntahan ko
para makalayo sa tao at...
May nagustuhan ako rito.
Kasi sobrang layo nito sa lahat?
Oo, tago lang sa napabayaang komunidad at...
Oo.
Pakiramdam ko no'n...
bagay ako rito.
Kasi...
'Yon.
Kasi...
galit na galit ako no'n sa sarili ko.
Lintik.
Pakiramdam ko no'n, halimaw ako.
- Galit talaga 'ko no'n. - Okay lang 'yon.
Oo. Okay lang 'yon.
- Okay lang lahat. - Oo.
Ayun, kaya... Ginusto 'kong...
May mid-century modern na bahay ako rito, at naisip kong pabonggahin 'to.
Pasok tayo nang makita mo kung paano ito binaboy.
Ayokong... Basta, ayoko na rito.
Itatanong ko nga sana, ano na'ng plano?
- Ipamigay 'to? - Oo.
Alam kong...
Magiging babae dapat ako rito no'n. 'Yon. 'Yon ang plano ko no'n.
Imposible ring matupad 'yon
kasi matatakot ako sa mga tao rito.
Mapapasara lang ako ng kurtina at maglalakad-lakad sa bahay
bilang ligtas na lugar para sa 'kin.
- Nagawa mo ba ritong magbihis... - Oo. Ito kasi...
Nagtrabaho ako do'n nang nakabihis-babae,
nagdala ako ng pambabaeng damit,
at umuupo ako rito kapag gabi nang nakabihis-babae.
Gustong-gusto ko 'yon.
Pero di 'yon ang tamang landas. Di dapat gano'n ang gawin.
Di pwedeng magtago. Hindi... Maaapektuhan ka rin. Walang kuwenta 'yon.
Saka ayoko na ring matakot sa mga tao.
Ang lungkot at ang sahol lang no'n.
Kailangan kong makipagtao.
- Alam mo 'yon? - Oo.
Saka...
Di ko na kailangang magsinungaling sa 'yo. Di ba?
- Oo. -"May pangit kang bahay?"
- Parang sideline ko 'yon. - Oo.
May kasinungalingan do'n. Ayoko no'n.
Ayokong magsinungaling sa kaibigan.
- At heto ka. - Oo nga.
Isa sa mga matalik kong kaibigan at nagsinungaling ako...
Di ko...
Di masamang gusto kong protektahan ang sarili ko.
kasi di ko alam ang magiging reaksiyon at natatakot ako no'n pero...
Pero ayoko nang gawin 'yon ngayon. Kaya kong...
May ilang sekreto pa 'kong di ko ipapaalam sa 'yo.
Okay? May mahahalaga pang lugar na di ko sasabihin sa 'yo.
Kukulitin kita.
Wala kang mapapala. Sekreto 'yon, at...
May ninakaw ako dati sa bahay mo.
Alam ko na kung ano.
Mabuti kang kaibigan.
Magpaputok na kaya tayo?
Aba, naku!
- Ayos 'to. - Pahiram ng lighter.
- Ilalagay ko lang dito. - Okay.
Okay.
Wag sa 'kin!
Uy!
Ayos! Diyos ko!
- Gator Gun! - Gator Gun!
Gator Gun!
IKALABING-ANIM NA ARAW
Ano?
- Huling araw na natin. - Oo.
- Di ko makita ang nakikita mo. - Ano 'yon?
'Yon? Dunkin' Donuts.
Parang ewan 'tong biyahe kung di tayo magda-Dunkin' Donuts.
- Seryoso ka ba? Diyos ko. - Parang ewan 'tong biyahe.
O, di ba? Sabi mo, magpakatotoo ako.
Okay.
Okay, tara na.
- Hulaan mo. - Teka.
- Oo. - Talaga?
Oo.
Salamat sa pagpili sa Dunkin'. Ano po'ng sa inyo?
Ano'ng mas gusto mo, classic na donut o Munchkins?
May apple fritters ba?
Meron!
Umorder ka na!
Nag-iisip pa 'ko.
- Di puwede! - Di puwede!
Classic glazed lang.
- Masaya ka na? Tara na. - Oo naman.
Magpa-park ako para makakain ka.
Diyos ko.
- Alam mo? - Ano?
Masarap ito at malamig.
- Sarap. Sobrang sarap. - Halos maka-5,000 kilometro tayo...
Kumusta na 'tong biyahe?
Sa totoo lang, pinakamasayang biyahe ko 'to.
Sobrang saya talaga nito.
Harper!
- Grabe! Nakakatuwang makita ka! - Nakakatuwang makita ka.
Harper at Will, ano para sa inyo ang pinakamagandang parte ng biyahe n'yo?
Ang dami naming... Sobrang dami.
May nalaman ka ba tungkol kay Will na di mo alam dati
o, Will, may nalaman ka ba tungkol kay Harper na di mo alam dati?
Ako, wala akong kamalay-malay
sa kawalang pag-asang matagal na palang pasan ni Harper.
- Parang... - Oo.
Galing niyang magtago. Naitago niya talaga.
Ang nalaman ko tungkol kay Will...
Kasi 27 taon na kaming magkaibigan, di ba?
Pero...
'Yon. Kasi...
Mahal niya 'ko. Alam mo 'yon?
Nakita na niya 'kong umiyak.
Nakita ko na ring umiyak 'yang pader na 'yan.
At... Ewan ko, ano lang...
Pinahalagahan niya talaga 'to.
At nagsikap siya para masigurong hindi ako nasasaktan at...
'Yon bang...
Nakakataba talaga 'yon ng puso.
'Yon.
Ang ganda no'n.
Will, anong kulay sa 'yo?
Green.
Para kakulay ng inang bayan,
ang Emerald Isle.
- Ang ganda. - Gusto ko 'yan, pang-St. Paddy's Day.
Ano'ng sasabihin natin?
Ayaw nating maistorbo siya habang gumagawa siya.
Finorward na ang tawag sa...
Diyos ko!
Paki-record ang message pagkatapos ng tone.
Hi, Kristen.
Sina Will at Harper ito at...
Uy, opisyal na naming matatawid ang buong bansa at...
Papunta kaming beach at...
- Nangungumusta lang. - Oo.
Kung may ipapadala ka na
sa susunod na dalawa hanggang walong minuto, ayos 'yon.
- Tingnan mo. Ayun. - Ayos!
- Ang dagat. - Ganda.
- Sarap sa pakiramdam, 'no? - Oo.
- Ang haba ng biyahe. - Oo nga.
- Alam ko. - Di ba?
- Wow. - Galing.
Dami nang magandang lugar na napuntahan ng mga 'to.
- Oo nga. - Sa Grand Canyon.
- Oo. - Sa Mississippi River.
Mighty Mississippi.
Sa parking lot ng Walmart.
- Di ko makakalimutan 'to. - Oo nga.
Di natin makakalimutan 'to.
Sabihin nating isang linggo o anim na buwan mula ngayon...
Oo.
- 'Yong saya... - Oo.
'Yong sayang madarama ko pagkakita sa 'yo...
Lagi akong masaya do'n pero ngayon,
"Grabe, lalo akong napalapit sa kaibigan kong si Will."
- Meron pang... - Ano?
May maiisip pa 'kong nakalimutan kong itanong sa 'yo.
May maiisip pa 'kong dapat sinabi ko na gusto kong sabihin sa 'yo.
- Pero... - May oras pa tayo.
- Oo nga.
May regalo ako sa 'yo.
- Di nga? - Oo.
Kasi isa...
Dami nating usapan tungkol sa kagandahan.
Oo nga.
- At 'yong tanggap ang... - Oo.
Di ba, alam mo 'yon...
Mapa-makeup man o mahanap ang tamang bestida...
'Yong masaya ka na ramdam mong babae ka, maganda ka...
Kaya...
Naisip ko, "Alam ko na'ng ibibigay ko kay Harper pagkatapos."
Hikaw na diamond.
- Talaga bang hikaw na diamond? - Oo.
Diyos ko.
Kaya...
Ano lang...
Siyempre, para maalala 'tong biyahe
pero okay lang na...
Okay lang na madama mong maganda ka at gumawa ka ng maganda para sa 'yo.
Naku naman.
Di ko...
Naku.
Panalo 'to.
Ang sweet naman.
Alam mo 'yon?
Sobrang espesyal 'to.
Lulusong ako.
Uy!
Uy, ang sarap!
Dolores.
Cornelius.
Ano'ng susunod?
Ako...
Bukas, bibiyahe ako pabalik.
Kailangan kong umuwi ng New York. Kaya magmamaneho ako pauwi.
Ano pala ang gagawin mo?
Wala talaga. Bakanteng-bakante ako.
- Gusto mong sumama pauwi? - Sige, pabalik naman.
- Iba namang ruta. - Bagong ruta. Ayos.
- Dami 'kong ideya. - O?
- May mga naiisip akong masayang hintuan. - Kaabang-abang.
Uy, si Kristen 'to. Ano...
Natapos ko na yata 'yong kanta.
Naku, sana magustuhan n'yo.
Okay, heto na.
Sina Harper at Will ay bibiyahe
Dalawang lumang magkaibigan
At dalawang bagong dede
Lilibutin nila ang Amerika
Di tiyak sa makikita
Sasabak sa bukas na daan
Para maalalang
Ang kaibigan ay kaibigan ay kaibigang
Walang hanggan
Magkabilang dulo
Sa 5,000 kilometro'y magkakalapit kayo
Sina Lewis at Clark ba
May emosyonal ding pinuntahan?
Mas malaki 'tong walang katiyakan
Kaya itong dalawa ang mas matapang
Sina Harper at Will ay bibiyahe
Mala-Thelma at Louise
Wala nga lang patayan
Lilibutin nila ang Amerika
Isang babae at lalaki
Sasabak sa bukas na daan
Para maalalang
Ang kaibigan ay kaibigan ay kaibigang
Walang hanggan
Sila'y makakarating din
Kahit di nila alam ang sasabihin
Magkakilalang matagal-tagal na rin
Hahanapin ang kanilang sarili
Isang mahiwagang babae
At kanyang matandang duwende
At, ooh, ito na 'yong mala-jazz
Masikip na siguro sa sasakyan nila
Kaya di ako inayang sumama
May ambag pa rin ako
Mula sa 'king puso
Sina Harper at Will ay bibiyahe
Di ginto ang hanap
Mas malalim itong pakay
Lilibutin nila ang Amerika
Senyales nila ang susundan
Sasabak sa bukas na daan
Para maalalang
Ang kaibigan ay kaibigan ay kaibigan ay kaibigan
Ang kaibigan ay kaibigan ay kaibigang
Walang hanggan
- Baka gusto mo sa tamang lane? - Asan ba 'ko? Oo nga.
- Nasa ano ka... 'Yan. - Maraming salamat.
Nagsalin ng Subtitle: Libay Linsangan Cantor