1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:09,634 --> 00:00:11,010
ขอเสียงต้อนรับ

4
00:00:11,011 --> 00:00:12,845
เชลซี แฮนด์เลอร์

5
00:00:12,846 --> 00:00:15,724
(เชลซี แฮนด์เลอร์: รู้สึกรู้สา)

6
00:00:26,735 --> 00:00:27,985
ตายแล้ว

7
00:00:27,986 --> 00:00:30,446
สวัสดีค่ะ นิวเจอร์ซีย์

8
00:00:30,447 --> 00:00:31,823
ยินดีต้อนรับ!

9
00:00:38,538 --> 00:00:42,834
แค่อยากหาตัวแขก
ที่เป็นชาวรักร่วมเพศในคืนนี้หน่อย

10
00:00:43,501 --> 00:00:44,585
สวัสดีค่ะ

11
00:00:44,586 --> 00:00:45,711
ผู้ชายเหรอ โอเค ใช่

12
00:00:45,712 --> 00:00:47,755
คุณเป็นชายแท้ ดูจากชุดก็รู้

13
00:00:47,756 --> 00:00:48,964
แต่คุณเป็นเกย์

14
00:00:48,965 --> 00:00:51,633
ขอบคุณและยินดีต้อนรับ
ขอบคุณที่มานะคะ

15
00:00:51,634 --> 00:00:55,013
ชาวรักร่วมเพศคนอื่นๆ อยู่ไหนกัน
โดนแบ่งแยกออกไปแล้วเหรอ

16
00:00:56,806 --> 00:00:59,475
โอเค ขอบคุณค่ะ ฉันก็...

17
00:00:59,476 --> 00:01:03,562
อาชีพฉันมีทุกวันนี้ได้
ก็เพราะชาวรักร่วมเพศทั้งชายหญิงเลย

18
00:01:03,563 --> 00:01:04,647
ขอบคุณค่ะ

19
00:01:09,360 --> 00:01:12,404
และก็อยากขอบคุณชาวรักร่วมเพศชายเป็นพิเศษ

20
00:01:12,405 --> 00:01:15,783
สําหรับความทุ่มเทที่คุณทําเพื่อสังคม

21
00:01:15,784 --> 00:01:19,161
ที่ไม่มีใครสังเกตเห็นและด้อยค่ามัน

22
00:01:19,162 --> 00:01:23,124
พวกคุณจําตอนที่โรคฝีดาษลิงโผล่มาได้ไหม

23
00:01:25,210 --> 00:01:27,127
ไม่ คุณจําไม่ได้หรอก เพราะอะไรรู้ไหม

24
00:01:27,128 --> 00:01:31,632
เพราะเกย์ทั้งหลาย
พากันไปฉีดวัคซีนภายใน 30 วัน

25
00:01:31,633 --> 00:01:36,387
เพื่อที่ชาวสเตรทแบบพวกเราทั้งหลาย
จะไม่ต้องพบเจอกับฝีดาษลิง

26
00:01:39,140 --> 00:01:41,559
นั่นคือสิ่งที่พวกเขาทําเพื่อชุมชนของเรา

27
00:01:42,185 --> 00:01:44,937
ฉันตื่นเต้นมากเลยตอนฝีดาษลิงโผล่มา

28
00:01:44,938 --> 00:01:48,650
ตื่นเต้นกับโรคระบาดครั้งใหม่
มาตรการใหม่ กฎใหม่

29
00:01:49,484 --> 00:01:52,277
ฉันจําตอนที่กรมควบคุมโรคออกทีวีตอนเช้าวันนึง

30
00:01:52,278 --> 00:01:55,823
บอกสองวีธีเลี่ยงการติดโรคฝีดาษลิง

31
00:01:55,824 --> 00:01:59,244
คือประการแรก เลี่ยงการสอดใส่ทางทวารหนัก

32
00:02:00,662 --> 00:02:03,414
พูดอย่างกับมันย่องเข้าใส่เราที่ธนาคารงั้นแหละ

33
00:02:05,959 --> 00:02:07,961
"อุ๊ยตายแล้ว ว้าย!"

34
00:02:09,546 --> 00:02:12,048
หรือสอง เลี่ยงการใช้ผ้าเช็ดตัวร่วมกัน

35
00:02:13,967 --> 00:02:17,929
บอกเลยนะว่าถ้าสอดใส่ทางก้นแล้ว
แปลว่าใช้ผ้าเช็ดตัวด้วยกันชัวร์ ไอ้บ้า

36
00:02:19,139 --> 00:02:22,349
แต่เราไม่ต้องเจอกับฝีดาษลิง

37
00:02:22,350 --> 00:02:24,476
เพราะชาวเกย์ได้ทําเพื่อประเทศชาติไปแล้ว

38
00:02:24,477 --> 00:02:26,979
พวกเขาเป็นคนรักชาติ และฉันซาบซึ้งมาก...

39
00:02:26,980 --> 00:02:30,274
พวกเขากวาดล้างฝีดาษลิงไปไวมาก

40
00:02:30,275 --> 00:02:32,360
จนฉันรู้ตัวเลยว่าพลาด

41
00:02:33,778 --> 00:02:35,363
การสอดใส่ทางทวารไปละ

42
00:02:35,947 --> 00:02:39,576
แบบว่า "ถ้าพวกเขาตื่นเต้นอยากกลับไป
ทําอะไรสักอย่าง ฉันก็อยากลองบ้าง"

43
00:02:40,076 --> 00:02:43,704
และทายสิ การสอดใส่ทางทวาร
ไม่ได้จํากัดวงแค่ชาวรักร่วมเพศแล้วนะ

44
00:02:43,705 --> 00:02:46,374
มันกําลังฮิต และคุณน่าจะลองดูบ้าง

45
00:02:47,041 --> 00:02:51,045
ตอนแรกอาจจะเป็นยาขมนิด
แต่อาจจะชอบก็ได้ใครจะรู้

46
00:02:51,921 --> 00:02:56,341
และที่ฉันหวังวันนี้คือ
ให้คู่รักที่คบกันมานานๆ ...

47
00:02:56,342 --> 00:02:58,052
พวกคุณเคยลองทางก้นหรือยัง

48
00:02:58,553 --> 00:02:59,553
โอเค

49
00:02:59,554 --> 00:03:04,349
ที่ฉันหวังก็คือคู่รักใหม่ คู่รักเก่า

50
00:03:04,350 --> 00:03:06,977
ได้กลับบ้านไป มองตากัน และคิดว่า...

51
00:03:06,978 --> 00:03:09,688
"เรามาลองทางก้นไปพลาง
แล้วคิดถึงเชลซี แฮนด์เลอร์ไปพลางกัน"

52
00:03:09,689 --> 00:03:11,149
อยากให้เป็นยังงั้นจัง

53
00:03:15,987 --> 00:03:18,697
สําหรับคนที่จะลองเป็นครั้งแรก
และคุณไม่ได้คบหาใครอยู่

54
00:03:18,698 --> 00:03:22,242
แต่คุณอยากจะลองสอดใส่ทางทวารในค่ําคืนนี้

55
00:03:22,243 --> 00:03:25,038
ฉันอยากให้คุณวางแผนนิดนึงนะ

56
00:03:25,622 --> 00:03:29,500
คุณต้องเลือกชายไซซ์กลางไปถึงเล็ก

57
00:03:32,837 --> 00:03:34,714
ไปลองกับ 50 เซนต์ไม่ได้เด้อ

58
00:03:38,218 --> 00:03:40,678
โจ คอยอาจจะได้ แต่ 50 เซนต์ไม่ไหวแน่

59
00:03:52,815 --> 00:03:55,026
ข้อดีอีกอย่างของการสอดใส่ทางทวารนะ

60
00:03:56,319 --> 00:03:59,196
คือมีโอกาสถึง 90 เปอร์เซ็นต์
ที่คุณจะไม่ท้อง

61
00:03:59,197 --> 00:04:00,698
ฉันชอบมากเลย

62
00:04:02,867 --> 00:04:05,786
ฉันมีเพื่อนที่บอกว่า
"เชลซี เธอไม่มีลูกเหรอ"

63
00:04:05,787 --> 00:04:07,163
"เธอจะต้องตายคนเดียวนะ"

64
00:04:08,998 --> 00:04:10,041
ก็อยากให้เป็นงั้น

65
00:04:11,251 --> 00:04:14,586
คิดว่าฉันอยากลากเด็กบริสุทธิ์มาซวยด้วยกันเหรอ

66
00:04:14,587 --> 00:04:17,757
ให้ลูกมาอยู่ข้างเตียงแล้วก็
"แม่จ๋า อย่าตายนะ"

67
00:04:18,341 --> 00:04:22,177
ทันทีที่ฉันรู้ตัวว่าเป็นโรคอะไรแค่เล็กน้อย

68
00:04:22,178 --> 00:04:24,304
ฉันก็จะเรียกคนขายยาคนโปรดมา

69
00:04:24,305 --> 00:04:28,893
วางยาฉันให้ตายหลังโรงนา
เหมือนกับม้าตัวนึงไปซะ โอเคปะ

70
00:04:30,019 --> 00:04:32,438
ไม่ขออยู่ยืนยงหรอก

71
00:04:34,857 --> 00:04:37,818
คนคิดว่าฉันเกลียดเด็ก
แต่ฉันไม่ได้เกลียดเด็กเลย

72
00:04:37,819 --> 00:04:40,654
ใครอยากมีก็มีไปสิ เข้าใจไหม
ขอให้โชคดีนะ

73
00:04:40,655 --> 00:04:44,534
ฉันไม่สนอะ ฉันไม่อยากมีเด็กอยู่ใกล้ๆ
แบบตลอดเวลางี้

74
00:04:45,118 --> 00:04:47,744
เหตุผลที่ฉันไม่อยากมีลูก
ไม่ใช่เพราะฉันเกลียดเด็ก

75
00:04:47,745 --> 00:04:53,543
แต่เพราะฉันพบว่าชีวิตวัยเด็กเนี่ย
มันเลวร้ายมาก แบบ...

76
00:04:54,168 --> 00:04:56,253
ตอนเกิดมาฉันนี่อารมณ์เสียสุดๆ

77
00:04:56,254 --> 00:04:57,839
ฉันจําตอนเกิดได้

78
00:04:58,715 --> 00:05:02,301
จําตอนที่อยู่ในห้องพยาบาลนั่น
ไหลปรื้ดออกมาจากปิ๊กาจูแม่ได้

79
00:05:02,302 --> 00:05:05,095
และจําได้เห็นแสงสว่างไสวไปหมด

80
00:05:05,096 --> 00:05:07,306
แล้วก็มีคนมาฟาดก้นฉัน

81
00:05:07,307 --> 00:05:09,892
และคิดว่า "นี่ล้อกันเล่นปะวะ"

82
00:05:10,685 --> 00:05:12,936
แล้วฉันก็กลับบ้านมาเจอ "ครอบครัว"

83
00:05:12,937 --> 00:05:15,690
ที่มีลูกอยู่แล้วอีกห้าคน

84
00:05:16,190 --> 00:05:21,028
และฉันจําได้ว่าฉันมองพ่อกับแม่ตัวเองแบบ
"ที่นี่ใครแม่งเป็นคนคุมเหรอ"

85
00:05:21,029 --> 00:05:22,154
"ฉันมีสินสอดไหม"

86
00:05:22,155 --> 00:05:26,034
"คือฉันจะขยับสถานะตัวเอง
จากสภาพนี้ได้ยังไงวะเนี่ย"

87
00:05:27,577 --> 00:05:29,494
ฉันนี่มีปัญหาทันทีเลย

88
00:05:29,495 --> 00:05:32,831
ตอนเด็กๆ ฉันดูเรื่อง "เดอะเบรดี้บันช์"
ฉันแน่ใจว่าพวกคุณหลายคนก็ดูใช่ไหม

89
00:05:32,832 --> 00:05:35,917
ที่มีลูกหกคน แล้วก็แม่กับพ่อ

90
00:05:35,918 --> 00:05:38,295
แล้วก็แม่บ้าน อลิซ

91
00:05:38,296 --> 00:05:40,757
ฉันแบบ "อลิซของบ้านเราอยู่ไหนวะเนี่ย"

92
00:05:43,593 --> 00:05:44,843
ฉันทนครอบครัวตัวเองไม่ได้

93
00:05:44,844 --> 00:05:47,012
ทนพ่อไม่ได้ พ่อนี่อย่างกาก

94
00:05:47,013 --> 00:05:48,597
ฉันรู้ทันทีเลยล่ะ

95
00:05:48,598 --> 00:05:52,352
คือฉันอยู่ในร่างกายเด็กนะ
แต่รู้สึกเหมือนเป็นผู้หญิงเต็มตัวแล้ว

96
00:05:52,852 --> 00:05:53,852
ฉันรู้สึกเป็นผู้หญิง

97
00:05:53,853 --> 00:05:58,066
เหมือนฉันอยากเริ่มทําธุรกิจ
รับจัดเลี้ยงอาหารหรืออะไรทํานองนั้น

98
00:05:59,567 --> 00:06:02,652
และพ่อกับฉันก็ไม่ถูกกันตั้งแต่ฉันยังเด็กเลย

99
00:06:02,653 --> 00:06:04,947
เราไม่เคยเห็นตรงกัน

100
00:06:05,531 --> 00:06:07,491
แล้วพอฉันอายุประมาณเจ็ดขวบ

101
00:06:07,492 --> 00:06:10,786
พ่อก็ "เราต้องพาแกไปดิสนีย์เวิลด์ทํานองนั้น

102
00:06:10,787 --> 00:06:13,413
ให้แกได้เห็นว่าเด็กคนอื่นๆ ทําตัวยังไง"

103
00:06:13,414 --> 00:06:15,833
"มีอะไรขาดหายไปนะ
แกมีบางอย่างผิดปกติ"

104
00:06:16,334 --> 00:06:18,877
พ่อแม่ฉันเลยพาเราไปดิสนีย์เวิลด์กัน

105
00:06:18,878 --> 00:06:21,713
ตอนฉันอายุเจ็ดขวบ
ซึ่งแปลว่าเราจะขึ้น...

106
00:06:21,714 --> 00:06:23,423
พ่อฉันเป็นคนขายรถมือสอง

107
00:06:23,424 --> 00:06:28,095
ซึ่งแปลว่าเราจะนั่งรถจากนิวเจอร์ซีย์ไปฟลอริดา

108
00:06:28,096 --> 00:06:31,557
ในรถตู้สีฟ้าขาวสไตล์พวกใคร่เด็กของพ่อ

109
00:06:34,477 --> 00:06:37,437
โดยไม่จองโมเต็ลหรือโรงแรมไว้

110
00:06:37,438 --> 00:06:39,940
พ่อฉันไม่เคยคิดถึงอะไรพวกนั้นเลย

111
00:06:39,941 --> 00:06:45,530
เขาจะไปจอดแวะตามโรงแรมจิ้งหรีด
หรือโรงแรมลักพาตัวเด็กที่เขาเจอ

112
00:06:46,155 --> 00:06:49,533
แล้วเราก็จะไปจอดที่ฮอลิเดย์อินน์เอ็กซ์เพรส

113
00:06:49,534 --> 00:06:52,953
ซึ่งติดป้ายไฟใหญ่เบ้อเร่อว่า
"ไม่มีห้องว่าง"

114
00:06:52,954 --> 00:06:56,082
แล้วพ่อฉันก็จะลงรถแบบร่าเริง

115
00:06:56,666 --> 00:06:59,960
แล้วฉันก็ลงรถตามเขามา
"เฮ้ยสตีวี่ วอนเดอร์"

116
00:06:59,961 --> 00:07:01,879
"มองไม่เห็นป้ายหรือไงวะ"

117
00:07:03,423 --> 00:07:04,715
"ไอ้หน้าโง่"

118
00:07:06,134 --> 00:07:09,470
ฉันนี่ไม่อยากเชื่อ
ในความไร้ศักยภาพของพ่อแม่ฉันเลย

119
00:07:10,138 --> 00:07:12,806
แล้วเราก็มาถึงดิสนีย์เวิลด์ ซึ่งก็กากอีก

120
00:07:12,807 --> 00:07:16,184
มีผู้ชายวัยฉกรรจ์แต่งตัวเป็นหนูกันเป็นฝูงงี้

121
00:07:16,185 --> 00:07:17,437
นี่ล้อเล่นปะ

122
00:07:21,441 --> 00:07:23,860
อายุแค่เจ็ดขวบฉันก็มองหาบาร์แล้ว

123
00:07:26,070 --> 00:07:28,238
สิ่งที่น่าสนใจที่สุดที่ฉันเห็นที่ดิสนีย์เวิลด์

124
00:07:28,239 --> 00:07:30,282
คือมีเด็กผู้ชายเจ็ดขวบอีกคนนึง

125
00:07:30,283 --> 00:07:34,078
เด็กหญิงกับเด็กชายโตไวไม่เท่ากันนะคะ
คือตานั่นอาจจะอายุสองเดือนมั้ง

126
00:07:35,246 --> 00:07:38,498
และเขาคว่ําหน้าลงบนพื้นปูนที่ดิสนีย์เวิลด์

127
00:07:38,499 --> 00:07:41,793
และก็ฟาดงวงฟาดงาร้องกรี๊ด
แล้วก็งอแงหนักมาก

128
00:07:41,794 --> 00:07:43,378
และฉันจําความรู้สึกตอนนั้นได้เลย

129
00:07:43,379 --> 00:07:45,714
จําได้ว่ามองเขาแล้วก็อิจฉา

130
00:07:45,715 --> 00:07:47,215
แบบว่า "โห"

131
00:07:47,216 --> 00:07:49,135
"เราทําแบบนั้นได้เหรอ แบบ..."

132
00:07:49,635 --> 00:07:51,429
"ฉันก็รู้สึกแบบนั้น"

133
00:07:52,305 --> 00:07:55,640
แล้วเราก็กลับมาจากทริปนั้น
หลังจากที่ฉันได้เห็นเด็กนั่นงอแง

134
00:07:55,641 --> 00:07:57,851
ฉันก็แบบ "อืม แอบน่าสนใจดีนะ"

135
00:07:57,852 --> 00:08:00,145
แล้วฉันก็ไปเรียนอนุบาลหรือป.หนึ่ง

136
00:08:00,146 --> 00:08:01,938
ชั้นเรียนที่เด็กเจ็ดขวบเรียนกันน่ะ

137
00:08:01,939 --> 00:08:06,026
แล้วก็มีเด็กคนนึงชื่อแอรอน
เขาอยู่ที่สนามเด็กเล่น

138
00:08:06,027 --> 00:08:09,029
ฉันกลับมาจากทริปนั้นแล้วก็เห็นเขานั่งอยู่ตรงมุม

139
00:08:09,030 --> 00:08:12,324
เขานั่งตรงมุมสนามเด็กเล่นแบบนี้

140
00:08:12,325 --> 00:08:15,118
"แม่ง แม่ง แม่ง แม่ง แม่ง"

141
00:08:15,119 --> 00:08:18,121
"แม่ง แม่ง แม่ง เชี่ย เชี่ย เชี่ย"

142
00:08:18,122 --> 00:08:19,873
แล้วครูคีแนน ครูของเรา

143
00:08:19,874 --> 00:08:22,751
ก็ยืนตรงหน้าเขาและก็ใจดีมากๆ

144
00:08:22,752 --> 00:08:24,544
เธอเข้าใจมันได้ดีมากน่ะ

145
00:08:24,545 --> 00:08:28,006
และฉันก็เดินไปแบบว่า
"มีอะไรกันเหรอคะ ครูคีแนน"

146
00:08:28,007 --> 00:08:30,425
เข้าใจปะ "ทําไมแอรอนถึงพูดจาแบบนั้นได้ล่ะ"

147
00:08:30,426 --> 00:08:33,595
ครูก็บอกว่า
"อ๋อ แอรอนเขาเป็นโรคทูเร็ตต์จ้ะ"

148
00:08:33,596 --> 00:08:36,557
ฉันก็แบบ "หนูก็อยากเป็นโรคนั้นบ้าง"

149
00:08:40,436 --> 00:08:43,522
แล้วคุณต้องเข้าใจก่อนนะ
คือพ่อฉันเขาไม่พอใจฉันมากๆ

150
00:08:43,523 --> 00:08:47,484
เขาให้ฉันอ่านแอนนา คาเรนินาของตอลสตอย
ตอนฉันอายุแค่เจ็ดขวบ

151
00:08:47,485 --> 00:08:49,903
เพราะเขาคิดว่ามันจะช่วยให้ฉันไม่ไปก่อเรื่อง

152
00:08:49,904 --> 00:08:52,572
ผู้หญิงคนนั้นกระโดดให้รถไฟชนฆ่าตัวตาย

153
00:08:52,573 --> 00:08:55,117
เพราะเธอไม่มีแฟนนะ

154
00:08:57,161 --> 00:09:00,664
เขาให้ฉันอ่านโมบี้ดิ๊ก
ซึ่งยาว 1,300 หน้า

155
00:09:00,665 --> 00:09:03,708
ตอนฉันอายุเจ็ดขวบ
แล้วฉันต้องเขียนรายงานการอ่านส่ง

156
00:09:03,709 --> 00:09:09,256
ฉันไปโรงเรียนแล้วที่นั่นก็จะ
"เจ้าหนูกุ๊งกิ๊งนั่งบนกําแพง"

157
00:09:09,257 --> 00:09:12,593
แล้วฉันก็ "กําแพงไหน
กําแพงเมืองจีนหรือกําแพงเบอร์ลิน"

158
00:09:13,386 --> 00:09:14,678
ฉันกลับบ้านไปหาพ่อ

159
00:09:14,679 --> 00:09:18,641
"พ่อต้องทําให้มันโง่ลงหน่อยนะ
หนูเข้ากับเพื่อนไม่ได้แล้วเนี่ย"

160
00:09:20,142 --> 00:09:22,477
ฉันไปห้องสมุด
หาหนังสือเกี่ยวกับโรคทูเร็ตต์

161
00:09:22,478 --> 00:09:24,312
ฉันอ่านมันใน 30 วินาที

162
00:09:24,313 --> 00:09:26,273
แบบ "ชอบทุกประเด็นเลย"

163
00:09:26,274 --> 00:09:29,401
วันนั้นฉันกลับบ้านไป
ตัดสินใจเลย "ฉันเป็นโรคทูเร็ตต์"

164
00:09:29,402 --> 00:09:32,445
แล้วก็รอ นั่งที่โต๊ะอาหารเย็น

165
00:09:32,446 --> 00:09:37,117
มีแม่ฉันและก็พ่อที่กลับมาจาก
ทํางานขายรถมือสองไม่ออก

166
00:09:37,118 --> 00:09:38,994
เพราะรถแม่งจอดเต็มบ้านเราเลย

167
00:09:38,995 --> 00:09:43,415
พ่อฉันกลับมาบ้าน ฉันนี่อดใจรอแทบไม่ไหว
นั่งไม่ติดเก้าอี้เลย

168
00:09:43,416 --> 00:09:46,585
ฉันนั่งอยู่ที่โต๊ะกินข้าว รออยู่สัก 40 นาทีได้

169
00:09:46,586 --> 00:09:48,337
ฝึกคําใหม่ๆ ในหัว

170
00:09:49,297 --> 00:09:51,172
แล้วพ่อฉันก็นั่งตรงข้ามฉัน

171
00:09:51,173 --> 00:09:55,386
ฉันก็ "ไปตายซะ ไอ้หน้าหนอน
ตูด จู๋ ไอ้กาก ไอ้สากกะเบือ"

172
00:09:56,095 --> 00:09:58,471
แล้วก็ทําเกร็งตาสองรอบแรงๆ แบบ...

173
00:09:58,472 --> 00:10:02,476
แบบ "หนูมีอาการติกส์ด้วยนะ
เพราะงั้นอย่าสอดหน้ามาใกล้จ้ะ ไอ้กร๊วก"

174
00:10:06,856 --> 00:10:08,691
คืนนั้นฉันหลับปุ๋ยเลย

175
00:10:13,446 --> 00:10:16,281
แล้วก็พออายุแปดขวบ ฉันแขนหัก

176
00:10:16,282 --> 00:10:19,993
นี่เป็นช่วงเวลาสําคัญในชีวิตฉันเลย
เรามีบ้านพักฤดูร้อนบนมาร์ธาส์วินยาร์ด

177
00:10:19,994 --> 00:10:22,329
ฉันรู้ว่านั่นทําให้เราดูรวยมาก แต่เราไม่รวย

178
00:10:22,330 --> 00:10:26,584
ไม่รู้ว่าพ่อไปได้บ้านหลังนั่นมายังไง
ต้องไปโกงใครเขามาแน่นอน

179
00:10:27,918 --> 00:10:30,295
ฉันแขนหักและก็อยู่นอกบ้าน

180
00:10:30,296 --> 00:10:32,672
ฉันสะดุดหมาตัวเอง ชื่อว่ามัตลีย์

181
00:10:32,673 --> 00:10:35,800
ตอนที่แขนหัก ฉันเห็นกระดูกโผล่ออกมา

182
00:10:35,801 --> 00:10:38,095
กระดูกข้อศอกอยู่นอกแขนเลย

183
00:10:38,763 --> 00:10:41,014
เกล็นพี่ชายฉันก็มาอุ้มฉัน

184
00:10:41,015 --> 00:10:44,267
เขาแบบ "เธอเป็นอะไรไหม"
ฉันก็แบบ "น่าจะเป็นปะ"

185
00:10:44,268 --> 00:10:47,145
"แบบว่านี่น่ะ... ฉันก็... ไม่แน่ใจเหมือนกัน"

186
00:10:47,146 --> 00:10:49,523
"พ่อแม่มีประกันไหม
แบบว่าเราต้องทํายังไงกันต่อ"

187
00:10:50,733 --> 00:10:54,820
เขาอุ้มฉันขึ้นมาแล้วพาไปหาพ่อแม่

188
00:10:55,905 --> 00:10:59,950
พ่อมองกระดูกที่โผล่ออกมาและบอกว่า
"ประคบน้ําแข็งดูสิ"

189
00:11:02,953 --> 00:11:05,622
ฉันจําได้เลยว่าแบบ...

190
00:11:05,623 --> 00:11:07,374
ฉันแปดขวบนะ ฉันก็แบบ "นี่คือ..."

191
00:11:07,375 --> 00:11:11,252
"หนูไม่มีเวลาสําหรับเรื่องงี่เง่าพวกนี้นะ"

192
00:11:11,253 --> 00:11:14,089
ฉันมองไปที่แม่และก็มองพ่อ จากนั้นก็พูดว่า

193
00:11:14,090 --> 00:11:17,008
"ใครแม่งเป็นคนคุมที่นี่เอ่ย"

194
00:11:17,009 --> 00:11:19,761
"ทั้งพ่อกับแม่นี่ไร้ประโยชน์สิ้นดีเลย"

195
00:11:19,762 --> 00:11:22,640
"หนูต้องไปโรงพยาบาล"

196
00:11:24,016 --> 00:11:27,102
แล้วฉันก็ไปโรงพยาบาลกับพี่ชายฉัน เกล็น

197
00:11:27,103 --> 00:11:29,437
ได้ใส่เฝือกและนี่มันน่าตื่นเต้นมากนะ

198
00:11:29,438 --> 00:11:32,774
เพราะฉันมีของจับต้องได้
ไว้ขู่คนอื่นแล้ว

199
00:11:32,775 --> 00:11:34,818
เฝือกฉันมันเริ่มจากตรงนี้ยาวไปถึงนี่

200
00:11:34,819 --> 00:11:38,238
ไม่เคยรู้สึกมีพลังเท่านั้นมาก่อนเลย
อย่างกับกลาดิเอเตอร์แน่ะ

201
00:11:38,239 --> 00:11:41,032
ฉันกลับมาบ้านแล้วก็ขู่พี่ๆ

202
00:11:41,033 --> 00:11:42,158
ที่โตกว่าฉันเยอะ

203
00:11:42,159 --> 00:11:44,619
พวกเขาแหย่ฉัน แต่มันไม่สําคัญ

204
00:11:44,620 --> 00:11:46,663
ฉันรู้สึกมีอํานาจ ฉันแบบ "ใช่เลย"

205
00:11:46,664 --> 00:11:51,167
แล้วก็จําได้ว่ากําลังจัดโต๊ะอาหาร
ที่มาร์ธาส์วินยาร์ดในเย็นหน้าร้อนวันนึง

206
00:11:51,168 --> 00:11:54,713
แล้วฉันก็บอกพี่ว่า "พี่นั่งนี่ ส่วนพี่นั่งนี่"

207
00:11:54,714 --> 00:11:57,717
แล้วก็บอกพ่อว่า "พ่อนั่งหันเข้าผนังไป"

208
00:11:59,009 --> 00:12:01,137
"ทบทวนสิ่งที่ตัวเองทําซะ" แบบนั้นน่ะ

209
00:12:01,637 --> 00:12:03,139
แล้วฉันก็นั่งลง

210
00:12:03,931 --> 00:12:07,434
ฟาดเฝือกลงมาแล้วมันก็กระแทกบนโหนกปิ๊กาจู

211
00:12:07,435 --> 00:12:09,811
แล้วฉันก็แบบ "อุ๊ย" น่ะ

212
00:12:09,812 --> 00:12:12,940
แล้วก็เลื่อนลงมาสักสองเซนต์ แล้วก็แบบ...

213
00:12:15,151 --> 00:12:16,819
"ตรงนี้มันอะไรเนี่ย"

214
00:12:17,778 --> 00:12:21,574
พอคืนนั้นฉันก็เข้าห้องไปรู้แจ้ง
ว่าตรงนั้นมันคืออะไร

215
00:12:22,450 --> 00:12:25,785
พอฉันกลับมาบ้านตอนฤดูใบไม้ร่วง
เราจะไปพักร้อนกันที่วินยาร์ด

216
00:12:25,786 --> 00:12:27,787
พอกลับบ้านที่นิวเจอร์ซีย์ตอนฤดูใบไม้ร่วง

217
00:12:27,788 --> 00:12:30,749
ฉันก็แบบ... ตอนนั้นฉันอายุแปดขวบได้
กําลังจะย่างเก้าขวบ

218
00:12:30,750 --> 00:12:33,293
เพื่อนซี้ฉันโจดี้ เรพาติบอกว่า

219
00:12:33,294 --> 00:12:39,174
"เราจะมานอนค้างก่อนเปิดเทอมกันที่บ้านฉัน
คืนวันศุกร์ตอนทุ่มครึ่ง"

220
00:12:39,175 --> 00:12:43,262
เธอบอก "ทุกคนต้องมานะ
และเราจะได้ลองรู้สึกกัน"

221
00:12:46,098 --> 00:12:49,226
ฉันไม่รู้หรอกว่ารู้สึกอะไรน่ะ
แต่ว่าแบบ "ขอไปให้รู้ด้วยคน"

222
00:12:49,852 --> 00:12:53,063
"ฉันไม่อยากคบเพื่อนผิดกลุ่มหรอก
ฉันรู้ว่าต้องทําตัวยังไงถึงจะเท่"

223
00:12:53,564 --> 00:12:58,067
ฉันเดินเข้าไป
แล้วก็มีเด็กผู้หญิงแปดขวบอยู่เก้าคน

224
00:12:58,068 --> 00:13:00,862
นอนคว่ําอยู่ในถุงนอน

225
00:13:00,863 --> 00:13:02,364
กําลังทําแบบนี้

226
00:13:07,703 --> 00:13:09,371
ฉันแบบ "มาลุยกันเว้ย"

227
00:13:12,416 --> 00:13:14,083
เท่าไรก็ไม่หนําใจ

228
00:13:14,084 --> 00:13:16,878
ฉันไปที่นั่นตอนทุ่มครึ่ง

229
00:13:16,879 --> 00:13:21,884
และไม่ได้ลุกเปลี่ยนท่าเลยจนเจ็ดโมงครึ่ง

230
00:13:22,468 --> 00:13:25,094
ตอนที่แม่ของโจดี้มาแตะไหล่ฉันแล้วบอกว่า

231
00:13:25,095 --> 00:13:27,306
"หนูจ๋า หนูต้องกลับบ้านแล้วล่ะ"

232
00:13:28,641 --> 00:13:32,102
ฉันไปค้างบ้านเพื่อนคืนนั้น
กลับมาพร้อมรอยช้ําที่หน้าผากเลย

233
00:13:32,603 --> 00:13:36,898
ฉันหิวน้ําและขาดน้ํามาก
เพราะเหงื่อท่วมตัวทั้งชุดนอน

234
00:13:36,899 --> 00:13:39,944
ฉันแบบว่า
"มีใครมีน้ําเกลือแร่บ้างไหม"

235
00:13:42,655 --> 00:13:43,947
และตอนที่คุณเด็กแค่นั้น

236
00:13:43,948 --> 00:13:47,450
คุณอายุแปดขวบเก้าขวบ
คุณช่วยตัวเอง แล้วคุณก็ไม่...

237
00:13:47,451 --> 00:13:50,578
คุณไม่รู้ด้วยซ้ําว่าที่คุณทําอยู่
คือการช่วยตัวเอง

238
00:13:50,579 --> 00:13:54,542
คุณแค่แบบ "นี่มันสุดยอดไปเลย
ทําไมไม่เห็นมีใครเคยบอกเลยเนี่ย"

239
00:13:56,418 --> 00:14:00,213
คุณไม่ได้สัมผัสปิ๊กาจูตัวเองตรงๆ นะ

240
00:14:00,214 --> 00:14:03,424
คุณต้องมีวัสดุหนาๆ แบบยิ่งหนายิ่งดี

241
00:14:03,425 --> 00:14:04,634
คุณอยากได้แรงเสียดสี

242
00:14:04,635 --> 00:14:08,180
อยากได้พวกผ้าลูกฟูกหรือผ้ายีนส์หนาๆ

243
00:14:09,014 --> 00:14:12,183
หรือไอ้ที่อยู่ใต้เรือน่ะ
หางเสือ คุณอยากได้หางเสือ

244
00:14:12,184 --> 00:14:13,268
คุณอยากได้กําแพง

245
00:14:13,269 --> 00:14:16,188
คุณเห็นมุมปั๊บ ก็จะแบบ
"ฉันเล่นงานแกแน่"

246
00:14:19,859 --> 00:14:21,734
แล้วพอไม่มีใครพูดอะไรกับคุณ

247
00:14:21,735 --> 00:14:24,405
แบบว่า "หยุดช่วยตัวเองได้แล้ว ยัยแรด"

248
00:14:24,905 --> 00:14:27,658
คุณก็คิดว่าไม่มีใครรู้ว่าคุณทําอะไรอยู่

249
00:14:28,158 --> 00:14:29,952
ฉันก็เลยทํามันตลอดเวลา

250
00:14:31,245 --> 00:14:33,705
ฉันจะกลับบ้านหลังเลิกเรียน
ฉันมีจักรยานอานยาวอยู่

251
00:14:33,706 --> 00:14:35,374
เรารู้แล้วว่ามันไว้ทําอะไร

252
00:14:36,458 --> 00:14:37,750
ฉันมีจักรยานอานยาว

253
00:14:37,751 --> 00:14:41,963
ฉันก็จะไปทําธุระ
กับครอบครัวปลอมที่ฉันจินตนาการ

254
00:14:41,964 --> 00:14:44,757
ว่าฉันจะไปส่งพวกเขา
ไปเล่นลาครอสและวอลเลย์บอล

255
00:14:44,758 --> 00:14:46,551
มีลูกปลอมๆ สองคน

256
00:14:46,552 --> 00:14:48,053
ลูคัสกับซิดดิควา

257
00:14:49,597 --> 00:14:51,390
คนละพ่อ ของมันชัดอยู่ละ

258
00:14:52,224 --> 00:14:54,893
ฉันจะขี่จักรยานอานยาวแล้วไปลงแอ่งน้ํา

259
00:14:54,894 --> 00:14:56,854
ขี่อยู่ยังงั้นสัก 30 นาที

260
00:14:57,938 --> 00:15:00,815
เพื่อนบ้านฉันเคยโทรหาแม่
"ลูกสาวคุณเล่นที่แอ่งน้ําบ้านเรา

261
00:15:00,816 --> 00:15:03,861
ที่อยู่ตรงหน้าต่างห้องนั่งเล่นเรา
มา 45 นาทีแล้ว"

262
00:15:05,571 --> 00:15:08,908
พอฉันกลับมาบ้าน แม่ฉันก็จะ
"ลูกไปไหนมา" "รถติด"

263
00:15:11,994 --> 00:15:14,913
ฉันไปโรงเรียน เข้าไปเรียนคณิตศาสตร์

264
00:15:14,914 --> 00:15:16,956
แล้วพวกเขาจะมีโต๊ะที่เปิดได้อยู่

265
00:15:16,957 --> 00:15:18,207
ที่มีช่องว่างบนโต๊ะน่ะ

266
00:15:18,208 --> 00:15:20,710
แล้วก็มีแฟ้มกระดูกงูที่โต๊ะ

267
00:15:20,711 --> 00:15:23,421
และไม้บรรทัดในแฟ้มน่ะ

268
00:15:23,422 --> 00:15:26,049
ฉันจะเอาไม้บรรทัดนั่นมา
แล้วก็จะติ้วสักหนึ่งรอบ

269
00:15:26,050 --> 00:15:29,678
ฉันเรียกว่า "การติ้ว" นะ
แบบว่า "ถึงเวลาติ้วหรือยัง" แล้วก็จะ...

270
00:15:30,512 --> 00:15:33,222
ฉันจะหยิบไม้บรรทัดมาแล้วก็... แบบนี้น่ะ

271
00:15:33,223 --> 00:15:36,435
ฉันหมุนไปหนึ่งรอบและยังมีสติอยู่น่ะ แบบ...

272
00:15:37,311 --> 00:15:40,397
เหงื่อจะยังไม่แตก ฉันยังแบบ "อือ"

273
00:15:42,983 --> 00:15:45,027
ฉันจะหมุนรอบเดียวเสมอ แบบว่า...

274
00:15:45,861 --> 00:15:47,153
แล้วก็ปาไม้บรรทัดไป

275
00:15:47,154 --> 00:15:51,199
การช่วยตัวเองตอนอายุน้อยแค่นั้น
ก็เหมือนช่วยตัวเองตอนโตแล้วเลยค่ะ

276
00:15:51,200 --> 00:15:53,660
ทําหนึ่งรอบ ถึงจุดสุดยอด

277
00:15:53,661 --> 00:15:56,705
แล้วก็แบบ "แกมันน่ารังเกียจ ไปไกลๆ เลยนะ"

278
00:15:57,456 --> 00:15:59,291
"อย่ามาโดนตัวฉันอีก"

279
00:16:00,167 --> 00:16:03,420
แล้วอีก 30 นาทีต่อมาก็ "อีกรอบละกัน"

280
00:16:04,463 --> 00:16:06,464
ฉันจะทําแบบนั้นแล้วก็คิดว่าพอแล้ว

281
00:16:06,465 --> 00:16:09,175
แต่ก็ฝืนไม่ไหว ฉันไม่เคยพอเลย

282
00:16:09,176 --> 00:16:12,762
ฉันจะหยิบไม้บรรทัดกลับมา
แล้วก็เสียสติไปเลย

283
00:16:12,763 --> 00:16:14,138
ระหว่างเรียนน่ะ

284
00:16:14,139 --> 00:16:16,891
พอจบคาบ ครูเลขก็จะแบบ

285
00:16:16,892 --> 00:16:20,187
"เจ็ดคูณเจ็ด" ฉันก็ตอบ "สี่สิบเก้า!"

286
00:16:25,442 --> 00:16:27,318
นี่เป็นช่วงเวลาที่น่าขายหน้าในชีวิตฉัน

287
00:16:27,319 --> 00:16:29,321
ที่ฉันไม่รู้ตัวด้วยซ้ําว่ามันเกิดอะไรขึ้น

288
00:16:29,822 --> 00:16:32,824
แล้วเราก็จะกิน
มื้อวันขอบคุณพระเจ้ากันกับครอบครัว

289
00:16:32,825 --> 00:16:36,744
ซึ่งแปลว่ามีพี่ๆ รวมตัวฉันด้วยเป็นหกคน

290
00:16:36,745 --> 00:16:39,373
แม่ฉัน พ่อฉัน และก็ปู่ย่า

291
00:16:40,082 --> 00:16:42,750
และถ้าคุณเป็นลูกคนเล็กจากหกคน คุณจะรู้ว่า

292
00:16:42,751 --> 00:16:45,004
ไม่มีใครให้ค่าคุณหรอก

293
00:16:45,504 --> 00:16:49,007
ไม่ให้ค่าความเห็นฉันในประเด็น
การเมืองระหว่างประเทศหรือระดับโลก

294
00:16:49,008 --> 00:16:51,259
หรืออะไรก็ตามในโลกน่ะ

295
00:16:51,260 --> 00:16:54,138
และวันขอบคุณพระเจ้าก็มักจะน่าเบื่อฉิบหาย

296
00:16:54,847 --> 00:16:57,683
ฉันเลยหยิบทัพพีมาจากครัว

297
00:17:05,441 --> 00:17:08,402
และคิดว่า "หวังว่าจะไม่ต้องพึ่งแกนะ"

298
00:17:09,069 --> 00:17:11,112
"ฉันหวังว่าทุกคนจะไม่ด้อยค่าฉัน

299
00:17:11,113 --> 00:17:14,866
จนฉันต้องใช้ทัพพีช่วยตัวเอง
ในวันขอบคุณพระเจ้านะ"

300
00:17:14,867 --> 00:17:17,702
"หวังว่าทุกคนจะให้ค่าบทสนทนาของฉัน

301
00:17:17,703 --> 00:17:19,495
จนฉันไม่ต้องช่วยตัวเอง

302
00:17:19,496 --> 00:17:22,374
ในช่วงวันหยุดที่เราไม่รู้ห่าอะไรกับมันเลย"

303
00:17:23,667 --> 00:17:25,668
ฉันไปนั่งลงที่โต๊ะกินข้าว

304
00:17:25,669 --> 00:17:28,172
แล้วก็ซุกทัพพีไว้หว่างขา

305
00:17:30,049 --> 00:17:33,760
ติ้วไปเบาๆ รอบนึงแล้วแบบ
"โอเค ตามนี้ มีสติไว้"

306
00:17:33,761 --> 00:17:35,345
"ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น"

307
00:17:36,013 --> 00:17:38,432
แล้วก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นต่อ

308
00:17:39,725 --> 00:17:41,977
ไม่รู้ว่าฉันหมดสติหรือ...

309
00:17:43,270 --> 00:17:44,687
ฉันหลุดไป

310
00:17:44,688 --> 00:17:49,068
ฉันจําได้แค่ว่าตื่นมาเพราะได้ยินเสียงแม่

311
00:17:49,568 --> 00:17:52,195
แม่ฉันเป็นชาวยุโรปที่อ่อนหวานมากๆ

312
00:17:52,196 --> 00:17:55,324
และต่างกับฉันคนละขั้ว

313
00:17:56,366 --> 00:17:57,785
แม่บอกว่า "เชลซี"

314
00:17:58,368 --> 00:17:59,286
"เชลซีลูก"

315
00:17:59,870 --> 00:18:01,747
"ช่วยลืมตาขึ้นทีนะ"

316
00:18:04,750 --> 00:18:07,252
และในชั่วขณะนั้น ฉันก็ "ตายแล้ว"

317
00:18:08,837 --> 00:18:10,379
"มันจบแล้ว"

318
00:18:10,380 --> 00:18:13,299
ฉันเตะทัพพีลงไปบนพื้น

319
00:18:13,300 --> 00:18:15,719
แบบว่า "ไปให้พ้นนะ ไอ้ชั่วข่มขืนคน"

320
00:18:17,638 --> 00:18:19,347
และฉันลืมตาขึ้นมา

321
00:18:19,348 --> 00:18:21,182
และก็เห็นทั้งครอบครัว

322
00:18:21,183 --> 00:18:22,600
พวกเขาก้มหน้าก้มตา

323
00:18:22,601 --> 00:18:25,854
แบบว่าก้มหน้ามองพื้นด้วยความอัปยศ

324
00:18:26,355 --> 00:18:29,691
และปู่ฉันก็ตบหลังพ่อฉันแบบ

325
00:18:30,526 --> 00:18:33,278
"เสียใจด้วยนะที่แกมีลูกสาวร่านแบบนี้"

326
00:18:38,158 --> 00:18:41,494
และฉันก็มองแม่ แม่บอกว่า
"ลูกรัก เรื่องแบบนี้ลูกต้องเอาไปทํา

327
00:18:41,495 --> 00:18:45,206
ตอนอยู่คนเดียวในห้องนะ"

328
00:18:45,207 --> 00:18:46,166
และฉันก็...

329
00:18:48,585 --> 00:18:50,294
"หยุดพูดได้แล้ว"

330
00:18:50,295 --> 00:18:54,174
รอย พี่ชายฉันลุกขึ้นมาร้องว่า
"น้องมันทํางี้ตลอดเลย!"

331
00:18:55,801 --> 00:18:58,386
วันที่ฉันขายหน้าที่สุดในชีวิต

332
00:18:58,387 --> 00:18:59,846
ฉันไม่ได้ช่วยตัวเอง

333
00:18:59,847 --> 00:19:03,433
ฉันไม่แตะต้องจิ๋มตัวเองอีกเลย
ตั้งแต่เก้าขวบจนถึงสี่สิบ

334
00:19:04,935 --> 00:19:07,436
เก้าขวบจนถึงสี่สิบ
ขนาดตอนใส่ผ้าอนามัยยังใช้เครื่องช่วยเอา

335
00:19:07,437 --> 00:19:10,149
แบบว่า "อย่ามาใกล้ฉันนะเว้ย ไอ้ตัวปัญหา"

336
00:19:13,944 --> 00:19:15,946
แล้วพอฉันอายุสิบขวบ

337
00:19:17,197 --> 00:19:19,740
แม่ฉันก็บอกว่าเราจะไปขึ้นเครื่องบินกัน

338
00:19:19,741 --> 00:19:22,368
จากนิวเจอร์ซีย์ไปแคลิฟอร์เนีย
ไปเยี่ยมปู่กับย่า

339
00:19:22,369 --> 00:19:24,954
ฉันโตมากับเรื่องเลิฟโบ๊ทน่ะ เครื่องบิน

340
00:19:24,955 --> 00:19:28,207
ทุกอย่างดูโรแมนติกมาก
ฉันนี่อยากจะขึ้นเครื่องบินเนื้อตัวสั่น

341
00:19:28,208 --> 00:19:31,712
มีกระเป๋าลากสเมิร์ฟเฟ็ตต์ มีส้นสูงเด็ก

342
00:19:32,462 --> 00:19:36,299
ฉันบินไปกับพี่สาวสองคน
จากนิวเจอร์ซีย์ไปแคลิฟอร์เนีย

343
00:19:36,300 --> 00:19:40,095
เราขึ้นเครื่องบิน
และฉันก็เดินผ่านชั้นเฟิร์สคลาส

344
00:19:40,596 --> 00:19:42,347
ฉันหยุดเดิน แบบว่า...

345
00:19:44,057 --> 00:19:45,601
"ดูเป็นแนวเราแฮะ"

346
00:19:47,728 --> 00:19:52,190
แม่ฉันบอก "นี่ไม่ใช่แนวลูกหรอก
รีบเดินไปด้านหลังเครื่องซะ"

347
00:19:52,191 --> 00:19:55,443
แม่ค่อยๆ อธิบายให้ฉันฟังว่า
บ้านเรามีลูกหกคน

348
00:19:55,444 --> 00:19:58,697
และเราไม่มีวันขึ้นเครื่องบินเฟิร์สต์คลาสได้

349
00:19:59,198 --> 00:20:01,742
ฉันก็แบบ "อย่าเหมารวมนะนังนี่"

350
00:20:03,577 --> 00:20:07,955
ฉันกลับมาจากทริปนั้น
พร้อมแรงใจเต็มเปี่ยมที่สุดในชีวิต

351
00:20:07,956 --> 00:20:10,125
แบบว่า "ช่างหัวครอบครัวนี้"

352
00:20:10,876 --> 00:20:14,253
แบบ "แน่นอนว่าพ่อแม่เลี้ยงหนูมานะ

353
00:20:14,254 --> 00:20:15,963
แต่เราต้องตัดขาดกันละ"

354
00:20:15,964 --> 00:20:19,258
"ถ้าพวกเขาชอบบินชั้นประหยัด
งั้นเราก็ไม่เหมือนกันแล้ว"

355
00:20:19,259 --> 00:20:21,886
ตอนฉันสิบขวบ เราไปพักร้อนที่มาร์ธาส์วินยาร์ด

356
00:20:21,887 --> 00:20:24,180
ฉันแบบ "ฉันจะทํางานอะไรได้บ้าง"

357
00:20:24,181 --> 00:20:25,681
"จะเริ่มทําธุรกิจยังไงดี"

358
00:20:25,682 --> 00:20:28,851
ฉันรู้สึกเป็นผู้ประกอบการมาก
แต่ว่าคิดอะไรไม่ออกเลย

359
00:20:28,852 --> 00:20:31,938
ฉันเลยแบบ "โอเค อาจจะเริ่มต้น
จากร้านขายน้ํามะนาวไหม"

360
00:20:31,939 --> 00:20:34,106
แต่มันได้กําไรไม่มากน่ะสิ

361
00:20:34,107 --> 00:20:37,401
ฉันเลยคิดเปิดร้านขายน้ํามะนาวผสมเหล้า
ตอนอายุสิบขวบ

362
00:20:37,402 --> 00:20:39,987
แบบ "จะใส่จิน วิสกี้ และเตกีล่า"

363
00:20:39,988 --> 00:20:42,990
"แค่ต้องหาคนมาเปิดร้านด้วย"

364
00:20:42,991 --> 00:20:45,701
ตอนนั้นพี่สาวฉันเพิ่งออกจากลัทธิมอร์มอน
เลยตัดทิ้งไปได้เลย

365
00:20:45,702 --> 00:20:49,163
แบบ "ไปให้พ้นหน้าฉันเลยนะ
เราคนละโลกกันเลย"

366
00:20:49,164 --> 00:20:51,874
แล้วฉันลองส่องดูรอบๆ มาร์ธาส์วินยาร์ด

367
00:20:51,875 --> 00:20:53,919
สํารวจละแวกบ้านดู

368
00:20:54,503 --> 00:20:57,255
และก็เดินแวะบ้านเช่าทุกหลัง

369
00:20:57,256 --> 00:21:00,716
"สวัสดีค่ะ หนูชื่อเชลซี แฮนด์เลอร์
อายุสิบขวบ"

370
00:21:00,717 --> 00:21:05,012
"หนูจะเปิดร้ายขายน้ํามะนาว
และอยากหาหุ้นส่วนค่ะ"

371
00:21:05,013 --> 00:21:08,517
"คุณมีเด็กอายุสิบขวบ
มาเป็นเพื่อนเล่นหนูไหมคะ"

372
00:21:09,476 --> 00:21:13,730
แล้วก็มีครอบครัวนึงบอกว่า
"เรามีลูกอายุสิบขวบนะ เขาชื่อเนลสัน"

373
00:21:14,231 --> 00:21:19,403
พวกเขาส่งเนลสันลงมา
และฉันก็เริ่มบงการเนลสันทันที

374
00:21:19,987 --> 00:21:23,656
"เนลสัน นายทําวิสกี้ใส่โซดาเป็นไหม ลุยเลย"

375
00:21:23,657 --> 00:21:26,325
เนลสันกับฉันทําเงินได้ 79 เหรียญ

376
00:21:26,326 --> 00:21:30,079
ในวันแรกกับร้านขายน้ํามะนาว
ฝีมือเด็กสิบขวบสองคน

377
00:21:30,080 --> 00:21:31,999
เงิน 79 เหรียญมันเยอะมากนะ

378
00:21:34,584 --> 00:21:35,501
มันเยอะมาก

379
00:21:35,502 --> 00:21:40,924
แต่หมดอาทิตย์นั้น เราทําได้ 359 เหรียญ

380
00:21:41,633 --> 00:21:44,969
ขายน้ํามะนาวผสมเหล้าให้กับพ่อแม่
และทุกคนที่อายุเกินสิบขวบ

381
00:21:44,970 --> 00:21:47,055
ของมันแน่อยู่ละ ฉันมีกฎนะ

382
00:21:47,806 --> 00:21:52,184
เด็กสิบขวบสองคนทําเงินได้ 359 เหรียญ
ฉันนี่ไม่อยากจะเชื่อ

383
00:21:52,185 --> 00:21:54,812
ฉันนับเงิน ดมเงิน แล้วก็...

384
00:21:54,813 --> 00:21:56,314
แล้วฉันก็มีกล่องซิการ์

385
00:21:56,315 --> 00:21:59,984
ปิดเทปให้แน่นสนิท
พ่อจะได้มาจิ๊กเงินฉันไม่ได้

386
00:21:59,985 --> 00:22:03,195
พอหมดอาทิตย์นั้นที่ฉันหาเงินได้ 359 เหรียญ

387
00:22:03,196 --> 00:22:04,947
ฉันก็แบ่งส่วนแบ่งให้เนลสัน

388
00:22:04,948 --> 00:22:07,659
ซึ่งคือ 3.59 เหรียญ

389
00:22:09,578 --> 00:22:10,996
เขาดีใจเป็นบ้า

390
00:22:11,788 --> 00:22:14,958
ฉันบอกว่า "อยู่กับพี่ไว้น้อง
เดี๋ยวพี่พารวยเอง"

391
00:22:16,835 --> 00:22:22,049
เขาบอก "ได้เงินเยอะกว่า
ฟันหลุดสามสี่ในหนึ่งอาทิตย์อีกนะ"

392
00:22:23,216 --> 00:22:26,093
แล้วฉันก็รู้ตัวเลย
ว่าตัวเองโตกว่าเด็กสิบขวบคนอื่น

393
00:22:26,094 --> 00:22:29,347
แบบ "ฉันมีความเป็นผู้ใหญ่มากไป
ฉันต้องลุยเดี่ยวแล้ว"

394
00:22:29,348 --> 00:22:32,016
และร่างกายฉันก็เริ่มโตแล้วด้วย

395
00:22:32,017 --> 00:22:33,893
นมเริ่มแตกพานน่ะ

396
00:22:33,894 --> 00:22:36,813
และฉันรู้ว่าถึงเวลาที่จะออกไปโลดแล่นแล้ว

397
00:22:38,273 --> 00:22:41,317
ฉันแบบ "เราทําอะไรได้อีกนะ"

398
00:22:41,318 --> 00:22:42,818
"อ๋อ ไปเลี้ยงเด็กได้"

399
00:22:42,819 --> 00:22:44,904
จะเป็นพี่เลี้ยงเด็กมันไม่มีข้อจํากัด

400
00:22:44,905 --> 00:22:47,656
ไม่มีใคร... คุณอายุสิบขวบก็เลี้ยงเด็กสี่ขวบได้

401
00:22:47,657 --> 00:22:48,992
ไม่มีใครสนหรอก

402
00:22:49,534 --> 00:22:51,494
ฉันเลยตัดสินใจเปลี่ยนธุรกิจ

403
00:22:51,495 --> 00:22:54,246
ฉันโทรหาทุกโรงแรม
ในเอ็ดการ์ทาวน์ มาร์ธาส์วินยาร์ด

404
00:22:54,247 --> 00:22:57,083
บอกว่า "สวัสดีค่ะ หนูชื่อเชลซี แฮนด์เลอร์"

405
00:22:57,084 --> 00:23:00,420
"หนูรู้ว่าเมื่อไม่กี่อาทิตย์ก่อนหนูแค่สิบขวบ
แต่ตอนนี้ 15 แล้วค่ะ"

406
00:23:01,338 --> 00:23:05,091
"และหนูเลี้ยงเด็กได้มากสุดสามคนพร้อมกัน

407
00:23:05,092 --> 00:23:08,969
ถ้ามีแขกคุณคนไหน
ที่อยากได้พี่เลี้ยงเด็กแบบเร่งด่วน"

408
00:23:08,970 --> 00:23:12,723
"ส่งมาให้หนูนะคะ หนูมีประสบการณ์สูงมาก"

409
00:23:12,724 --> 00:23:14,934
ฉันใช้เวลาช่วงฤดูร้อนนั้น

410
00:23:14,935 --> 00:23:17,312
เป็นพี่เลี้ยงเด็กอายุ 14 ปี

411
00:23:24,236 --> 00:23:25,153
เจเรมี่

412
00:23:26,071 --> 00:23:29,156
เจเรมี่เป็นสเปกตรัมด้วย
ก่อนที่จะมีใครรู้จักสเปกตรัมอีก

413
00:23:29,157 --> 00:23:32,159
ฉันรู้ว่าเจเรมี่มีอะไรแปลกๆ
ฉันเข้ากับเขาได้

414
00:23:32,160 --> 00:23:34,161
พ่อแม่ไม่สนใจไยดีเขาเลย

415
00:23:34,162 --> 00:23:36,957
"หนูจัดการเจเรมี่เองค่ะ พวกคุณไปเที่ยวเถอะ"

416
00:23:39,918 --> 00:23:42,336
ฉันดูแลเจเรมี่ แล้วธุรกิจก็เริ่มรุ่งเรือง

417
00:23:42,337 --> 00:23:43,921
และฉันก็มีลูกค้าอีกสามคน

418
00:23:43,922 --> 00:23:48,300
ฉันเลี้ยงเด็กผู้หญิงสามคน
จากบรุกไลน์ แมสซาชูเซตส์

419
00:23:48,301 --> 00:23:52,513
สามสาวพี่น้อง
ฉันเลี้ยงพวกเธอตั้งแต่หกโมงเช้าถึงสิบโมง

420
00:23:52,514 --> 00:23:55,099
แล้วก็มีช่วงว่าง เป็นเวลาพัก

421
00:23:55,100 --> 00:23:57,602
แล้วก็ไปดูเจเรมี่ทุกวันตอนหกโมงเย็น

422
00:23:58,103 --> 00:23:59,687
ในช่วงเวลาว่างนั่น

423
00:23:59,688 --> 00:24:04,567
เพราะฉันในวัย 11 ขวบ
กําลังอินกับธุรกิจตัวเองมาก

424
00:24:04,568 --> 00:24:05,985
ฉันเริ่มมั่นใจขึ้นมาก

425
00:24:05,986 --> 00:24:08,195
แบบว่า "นี่คือพลังหญิงสินะ"

426
00:24:08,196 --> 00:24:10,948
เริ่มทําธุรกิจ หาเงินได้ อยากพักหน่อย

427
00:24:10,949 --> 00:24:14,077
ทุกๆ วันฉันจะไปร้านอาหารสําเร็จ

428
00:24:14,578 --> 00:24:18,497
บนเมนสตรีทในเอ็ดการ์ทาวน์
แล้วก็ซื้อเบเกิลทาเนย

429
00:24:18,498 --> 00:24:20,792
ทวิกซ์บาร์และสไปรท์

430
00:24:21,293 --> 00:24:23,961
แล้วก็จะกินหนึ่งคํา หนึ่งคํา และก็จิบน้ํา

431
00:24:23,962 --> 00:24:27,006
มันเหมือนกับภาพฉายของความเป็นเลิศน่ะ

432
00:24:27,007 --> 00:24:29,133
แบบว่า "นี่คือ... ช่างหัวความรู้สึกปะไร"

433
00:24:29,134 --> 00:24:31,677
"นี่คือสิ่งที่เจ้าของธุรกิจทํากันนะ"

434
00:24:31,678 --> 00:24:35,140
พักทานมื้อเที่ยงคนเดียว
เพราะพวกเขาเหนื่อยมาก

435
00:24:36,850 --> 00:24:40,644
แล้วพอฉันเข้าไปในร้านนี่
จะมีผู้หญิงที่ทํางานที่นั่น

436
00:24:40,645 --> 00:24:42,605
และเธอชื่อมาร์ธา แมคอินทอช

437
00:24:42,606 --> 00:24:46,651
และฉันอยากให้คุณนึกภาพ
เอมี่ ไวน์เฮาส์อายุ 11 ขวบ

438
00:24:48,153 --> 00:24:51,071
เธอทําผมตีโป่งใหญ่เบิ้ม
แล้วก็เขียนอายไลเนอร์ดําหนาตึ้บ

439
00:24:51,072 --> 00:24:53,365
แล้วฉันก็สนใจเธอทันทีเลย

440
00:24:53,366 --> 00:24:56,869
รู้เลยว่าเธอเคยเห็นในสิ่งที่ฉันก็อยากจะเห็น

441
00:24:56,870 --> 00:25:00,539
และฉันไม่เคยเจอใครที่โตไวกว่าฉันเลยนะ

442
00:25:00,540 --> 00:25:03,667
ฉันเลยไปที่นั่นทุกวันแล้วก็ส่องมองมาร์ธา

443
00:25:03,668 --> 00:25:07,254
แล้วในที่สุดวันหนึ่ง
เธอก็ชวนฉันไปที่บ้านเธอ

444
00:25:07,255 --> 00:25:10,257
"อยากไปบ้านฉันหลังฉันเลิกงานไหม"

445
00:25:10,258 --> 00:25:11,885
ฉันก็ "แน่นอนสิ"

446
00:25:12,552 --> 00:25:14,929
แล้วฉันก็ไปที่บ้านของมาร์ธา แมคอินทอช

447
00:25:14,930 --> 00:25:19,183
เดินผ่านพ่อแม่เธอที่กําลังดูดปุ๊นอยู่ที่สวน

448
00:25:19,184 --> 00:25:22,938
ฉันแบบ "นี่แหละพ่อแม่ที่ฉันใฝ่ฝัน"

449
00:25:25,232 --> 00:25:28,234
แล้วเราก็เข้าไปในห้องเธอและเธอก็ส่งเบียร์มา

450
00:25:28,235 --> 00:25:30,069
เธอบอก "เธอกินเหล้าไหม"

451
00:25:30,070 --> 00:25:31,488
ฉันก็ "กินสิ"

452
00:25:32,822 --> 00:25:35,115
"ฉัน 11 แล้วนะ จัดไปเลย รออะไร"

453
00:25:35,116 --> 00:25:38,285
แล้ววันต่อมาฉันก็ไปอีก
และเธอก็ส่งบุหรี่มาให้

454
00:25:38,286 --> 00:25:40,371
บุหรี่คาเมลไลต์

455
00:25:40,372 --> 00:25:41,789
เธอส่งเบียร์มาให้

456
00:25:41,790 --> 00:25:43,332
ฉันกระดกเบียร์

457
00:25:43,333 --> 00:25:45,752
เธอส่งบุหรี่คาเมลไลต์มาให้

458
00:25:46,294 --> 00:25:47,711
ถามว่า "เธอสูบไหม"

459
00:25:47,712 --> 00:25:48,755
ฉันแบบ...

460
00:25:49,381 --> 00:25:53,175
"มาร์ธา ตั้งแต่ลืมตาเกิดมาในโรงพยาบาลนั่น

461
00:25:53,176 --> 00:25:56,428
ฉันก็ใจจดใจจ่อ
อยากให้มีคนส่งบุหรี่ให้ดูดมาตลอด"

462
00:25:56,429 --> 00:25:59,139
"ฉันสูบดิวะ ลุยโลด"

463
00:25:59,140 --> 00:26:01,560
"นี่เธอยังมีอะไรซุกไว้อีกบ้าง"

464
00:26:02,185 --> 00:26:05,813
ฉันเริ่มไปบ้านมาร์ธาทุกวัน
ในช่วงระหว่างพักน่ะ

465
00:26:05,814 --> 00:26:08,984
ฉันเหนื่อยจากการเป็นแรงงานเด็ก

466
00:26:10,443 --> 00:26:14,239
ฉันไปบ้านมาร์ธา
แล้วในวันศุกร์แรกของเดือน

467
00:26:14,990 --> 00:26:18,450
ฉันนั่งอยู่ สูบบุหรี่คาเมล
ดื่มเบียร์โคโรน่า

468
00:26:18,451 --> 00:26:21,078
ในที่สุดฉันก็รู้สึกมีชีวิตชีวา
เป็นครั้งแรกในชีวิต

469
00:26:21,079 --> 00:26:23,832
แบบ "ในที่สุดนะ ฉันมีพันธมิตรแล้ว"

470
00:26:24,833 --> 00:26:29,170
แล้วเธอก็บอกว่า
"อยากเข้าไปในตู้แล้วถอดกางเกงออกไหม"

471
00:26:29,671 --> 00:26:32,507
ฉันก็แบบ "แน่นอนดิ เอาไงต่อ"

472
00:26:33,842 --> 00:26:36,302
แล้วเราก็เข้าไป
ในตู้เสื้อผ้าของมาร์ธา แมคอินทอช

473
00:26:36,303 --> 00:26:37,845
ฉันถอดกางเกงลง

474
00:26:37,846 --> 00:26:40,848
แล้วเธอก็ใช้ปากให้ฉันอยู่ 15 นาทีได้

475
00:26:40,849 --> 00:26:43,935
ฉันนี่ไม่อยากจะเชื่อในความเฮงของตัวเอง

476
00:26:45,562 --> 00:26:46,854
ฉันแบบ "อยากจะบ้า"

477
00:26:46,855 --> 00:26:51,108
ฉันนั่งตรงนั้น กระดกเบียร์ สูบบุหรี่

478
00:26:51,109 --> 00:26:52,693
รู้สึกเหมือนเป็นแมทธิว แม็คคอนาเฮย์อะ

479
00:26:52,694 --> 00:26:55,572
แบบว่า "เอาเลยๆ เอาละโว้ย"

480
00:26:57,657 --> 00:27:00,035
ฉันรักมาร์ธา เราสนิทกันมาก

481
00:27:02,579 --> 00:27:05,122
แบบว่าฉันไปบ้านเธอทุกวัน

482
00:27:05,123 --> 00:27:07,333
เธอใช้ปากให้ มันยอดไปเลยล่ะ

483
00:27:07,334 --> 00:27:09,918
ฉันกลับมาบ้าน แล้วพี่สาวฉัน
คนที่ยังซิงน่ะ ก็แบบ...

484
00:27:09,919 --> 00:27:13,547
"กลับมาจากบ้านมาร์ธา แมคอินทอชทีไร

485
00:27:13,548 --> 00:27:16,800
ตัวเธอก็มีแต่กลิ่นเหล้ากับบุหรี่"

486
00:27:16,801 --> 00:27:19,094
"ทําอะไรกันที่นั่นบ้างน่ะ"

487
00:27:19,095 --> 00:27:23,016
ฉันบอก "พี่ไม่มีวันรู้หรอก
ว่าเราทําอะไรกันที่นั่น"

488
00:27:25,644 --> 00:27:26,852
พี่ไปบอกพ่อฉัน

489
00:27:26,853 --> 00:27:30,189
พี่บอก "ทุกครั้งที่เชลซีกลับมา
จากบ้านมาร์ธา แมคอินทอช

490
00:27:30,190 --> 00:27:32,399
เธอจะมีแต่กลิ่นเหล้ากับบุหรี่"

491
00:27:32,400 --> 00:27:35,153
แล้วพ่อฉันก็ "อือ น้องดูมีความสุขขึ้นนะ"

492
00:27:41,493 --> 00:27:45,371
แล้วตอนช่วงใกล้จะหมดปิดเทอมหน้าร้อน
คือแน่นอนว่าฉันไปบ้านมาร์ธาทุกวันนะ

493
00:27:45,372 --> 00:27:48,791
พอใกล้จะหมดปิดเทอมหน้าร้อน
เราก็เข้าไปในตู้เสื้อผ้าเธอ

494
00:27:48,792 --> 00:27:50,125
แล้วเธอก็ใช้ปากให้

495
00:27:50,126 --> 00:27:54,005
ฉันก็ซดเบียร์ในมือ สูบบุหรี่

496
00:27:54,923 --> 00:27:58,635
แล้วเธอก็เงยหน้ามาบอกว่า
"โอเค ทีนี้ก็ตาเธอละ"

497
00:28:05,934 --> 00:28:07,017
แล้วฉันก็มองไปรอบๆ

498
00:28:07,018 --> 00:28:09,896
แบบ "มีคนอื่นด้วยเหรอ นี่เธอคุยกับใครน่ะ"

499
00:28:10,605 --> 00:28:11,647
"หา"

500
00:28:11,648 --> 00:28:14,858
แล้วฉันก็รู้ตัวว่ามันเกิดอะไร
ว่ามันกําลังจะมีการแลกเปลี่ยนกัน

501
00:28:14,859 --> 00:28:17,236
และฉันต้องตัดสินใจในวันนั้นเลย

502
00:28:17,237 --> 00:28:19,446
ฉันดับบุหรี่ ดึงกางเกงขึ้นมา

503
00:28:19,447 --> 00:28:23,535
แบบ "ยินดีที่ได้รู้จักนะ มาร์ธา
ขอให้เธอโชคดีจ้า"

504
00:28:25,412 --> 00:28:27,706
"ไม่มีวันเป็นตาฉันบ้างหรอกเธอ"

505
00:28:30,583 --> 00:28:35,004
คือมันฟังดูเย็นชานะ
นั่นเป็นคนรักคนแรกและฉันทิ้งเธอไปแบบนั้น

506
00:28:35,839 --> 00:28:38,049
เพราะเธออยากได้รับการตอบแทนบ้าง

507
00:28:38,550 --> 00:28:42,052
ฉันจําได้ว่าตัวเองกลับไปนิวเจอร์ซีย์
ช่วงฤดูใบไม้ร่วงปีนั้น

508
00:28:42,053 --> 00:28:43,887
และฉันก็นึกถึงเธอในฐานะคนรักคนแรก

509
00:28:43,888 --> 00:28:46,933
แบบว่า "หวังว่าเธอจะสบายดีนะ
หวังว่าจะไม่ได้ฆ่าตัวตาย"

510
00:28:49,477 --> 00:28:51,562
แล้วพอฉันกลับมาตอนหน้าร้อนถัดมา
ตอนอายุ 12

511
00:28:51,563 --> 00:28:55,441
ฉันก็ไปที่ร้านขายอาหารสําเร็จนั่น
ในฐานะคนรักเก่าที่มีความรับผิดชอบ

512
00:28:55,442 --> 00:28:58,444
ไปเช็กดูคนรักคนแรกหน่อยว่าเธอสบายดีไหม

513
00:28:58,445 --> 00:29:01,530
และฉันก็เห็นเธอตรงข้ามโถงร้านที่มี...

514
00:29:01,531 --> 00:29:03,032
ไม่รู้เรียกอะไรนะ

515
00:29:04,868 --> 00:29:05,994
เครื่องหั่นเนื้อ

516
00:29:07,787 --> 00:29:11,624
แล้วฉันก็เห็นเธอไปใส่เหล็กจัดฟันมา
ตอนช่วงปิดเทอมฤดูหนาว

517
00:29:15,837 --> 00:29:19,466
และฉันก็คิดในใจ
"มีคนรอดตัวไปได้อย่างหวุดหวิดเลยแฮะ"

518
00:29:21,551 --> 00:29:22,802
"ไม่ดีกว่า ขอบคุณ"

519
00:29:23,803 --> 00:29:26,638
แต่ความสัมพันธ์นั้นกับธุรกิจฉัน

520
00:29:26,639 --> 00:29:28,348
ทําให้ฉันรู้สึกเป็นผู้ใหญ่นะ

521
00:29:28,349 --> 00:29:30,476
ตอนนี้ฉันอายุแค่ 13

522
00:29:30,477 --> 00:29:32,352
ฉันอายุ 12 แล้วหน้าร้อนถัดมาก็ 13

523
00:29:32,353 --> 00:29:34,271
ฉันมีสมาธิ ฉันไม่มีคนรัก

524
00:29:34,272 --> 00:29:36,231
ฉันจะได้มีสมาธิกับธุรกิจตัวเอง

525
00:29:36,232 --> 00:29:40,569
ฉันเก็บเงินได้ประมาณ 7,800 เหรียญ
ตอนอายุ 13

526
00:29:40,570 --> 00:29:43,739
ฉันกลับบ้านตอนอายุ 13

527
00:29:43,740 --> 00:29:47,243
แล้วแม่ก็ประกาศว่าเราจะบินไปแคลิฟอร์เนียอีก

528
00:29:48,453 --> 00:29:50,287
ไปเยี่ยมปู่ย่าน่ะ

529
00:29:50,288 --> 00:29:52,582
คราวนี้พ่อฉัน... เอ่อ ปู่ฉันล้มป่วย

530
00:29:53,291 --> 00:29:56,586
คราวนี้ฉันบินไป
กับพี่ชายโง่ๆ สองคน เกล็นกับรอย

531
00:29:57,879 --> 00:30:00,380
ฉันบอก "แม่ไม่ต้องห่วงเรื่องตั๋วเครื่องบินหนูนะ"

532
00:30:00,381 --> 00:30:02,091
"คราวนี้หนูจัดการเอง"

533
00:30:06,596 --> 00:30:09,515
ฉันเดินไปที่บริษัทท่องเที่ยวที่อยู่แถวบ้าน

534
00:30:09,516 --> 00:30:11,851
แล้วซื้อตั๋วเฟิร์สคลาสให้ตัวเอง

535
00:30:20,318 --> 00:30:21,486
อย่างขิง!

536
00:30:23,780 --> 00:30:27,158
และฉันไม่ได้บอกใครเลยนะ
เพราะฉันอดใจที่จะ...

537
00:30:27,742 --> 00:30:31,411
ได้เห็นสีหน้าพี่ๆ ฉันไม่ไหว

538
00:30:31,412 --> 00:30:34,248
มันเหมือนเช้าวันคริสต์มาสสําหรับสาม...

539
00:30:34,249 --> 00:30:38,085
ฉันอดใจรอเห็นสีหน้าพวกเขาไม่ไหวแล้ว

540
00:30:38,086 --> 00:30:40,045
แล้วเราก็ขึ้นเครื่อง

541
00:30:40,046 --> 00:30:42,422
ฉันเจอที่นั่งฉันและก็...

542
00:30:42,423 --> 00:30:44,424
คราวนี้ฉันมีกระเป๋าใหม่แล้ว

543
00:30:44,425 --> 00:30:46,510
แล้วก็ใส่ส้นสูงเด็ก

544
00:30:46,511 --> 00:30:49,346
เก็บกระเป๋าไว้ที่ช่องเหนือศีรษะ

545
00:30:49,347 --> 00:30:51,431
เจอที่นั่งฉัน สองซี

546
00:30:51,432 --> 00:30:53,517
นั่งลงและก็มองพี่ชายฉัน รอยกับเกล็น

547
00:30:53,518 --> 00:30:56,354
บอกว่า "ไว้เจอกัน
ตอนเครื่องแลนด์นะ ไอ้ตูดหมึก"

548
00:31:02,193 --> 00:31:03,486
มันฟินมากเลย

549
00:31:04,696 --> 00:31:08,115
พอบินไปได้สักชั่วโมงนึง
พี่ๆ ฉันก็เดินมา...

550
00:31:08,116 --> 00:31:09,449
ที่ห้องผู้โดยสารเฟิร์สคลาส

551
00:31:09,450 --> 00:31:11,786
ไม่รู้ว่าพวกมันผ่านม่านนั่นมาได้ไง

552
00:31:13,288 --> 00:31:16,165
แต่ฉันนั่งดื่มแชมเปญอยู่ตรงนั้น
ฉลองอยู่น่ะ

553
00:31:16,666 --> 00:31:18,834
แล้วจู่ๆ ก็เห็นหน้าสองคนนี้

554
00:31:18,835 --> 00:31:21,587
ยืนกันทําหน้าเด๋อด๋ามาก

555
00:31:21,588 --> 00:31:23,589
แล้วพูดว่า "เธอทําแบบนี้ไม่ได้นะ เชลซี"

556
00:31:23,590 --> 00:31:25,466
ฉันก็ "อะไร ทําอะไรไม่ได้"

557
00:31:26,050 --> 00:31:30,179
"เธอซื้อตั๋วเฟิร์สคลาสคนเดียว
แล้วไม่ซื้อให้แม่กับพวกเราไม่ได้นะ"

558
00:31:30,930 --> 00:31:33,266
ฉันบอก "โทษนะ พวกพี่อายุเท่าไรละ"

559
00:31:33,892 --> 00:31:36,436
เกล็น พี่ชายฉันก็บอก "ฉัน 23"

560
00:31:38,438 --> 00:31:40,690
และรอย พี่ชายฉันก็ "ฉัน 24"

561
00:31:41,608 --> 00:31:45,736
ฉันเลยตอบไปว่า
"งั้นรวมกันแล้วพวกพี่ก็อายุ 47

562
00:31:45,737 --> 00:31:50,533
แต่ฉันมีปัญญากว่าพวกพี่สองคนรวมกันอีก"

563
00:31:51,784 --> 00:31:55,747
"กลับไปที่ท้ายลําแล้วไว้เจอกันตอนเครื่องแลนด์"

564
00:31:59,709 --> 00:32:02,045
ฉันถึงไม่มีลูกสาวไงคะ

565
00:32:05,131 --> 00:32:07,174
จะได้ไม่ต้องเจอเด็กอายุ 11 สุดแรด

566
00:32:07,175 --> 00:32:10,177
ที่อยากโดนเลียทุกๆ 15 นาที

567
00:32:10,178 --> 00:32:12,262
และขอขึ้นเครื่องบินเฟิร์สคลาส

568
00:32:12,263 --> 00:32:13,973
ฉันไม่อยากเจออะไรแบบนั้น

569
00:32:15,016 --> 00:32:18,894
หมาที่คุณรับมาเลี้ยง
จะไม่มีวันทําให้คุณต้องไปบําบัดกับมัน

570
00:32:18,895 --> 00:32:20,854
หรือทําให้คุณโดนเรียกตัวไปพบ

571
00:32:20,855 --> 00:32:22,481
ถ้าคุณ... ถ้าหมาคุณ...

572
00:32:22,482 --> 00:32:24,524
ชีวิตฉันใช้ยาหนักมาก

573
00:32:24,525 --> 00:32:25,526
ถ้า...

574
00:32:28,112 --> 00:32:31,531
ถ้าฉันมีลูกและลูกฉันไปยุ่งกับลิ้นชักยา

575
00:32:31,532 --> 00:32:33,242
อันนั้นเรื่องใหญ่แน่นอน

576
00:32:33,743 --> 00:32:36,078
ถ้าคุณเลี้ยงหมาแล้วมันไปยุ่งกับลิ้นชักยา

577
00:32:36,079 --> 00:32:37,580
เรื่องก็ใหญ่น้อยลงหน่อย

578
00:32:38,539 --> 00:32:39,498
พวกมันไม่ตายหรอก

579
00:32:39,499 --> 00:32:42,876
สิ่งเลวร้ายที่สุดเกี่ยวกับยา
ที่จะเกิดกับหมาได้

580
00:32:42,877 --> 00:32:44,711
คือมันแบบ

581
00:32:44,712 --> 00:32:49,050
"ถ้าฉันไม่รับแกมาเลี้ยงแต่แรก
มันจะแย่กว่านี้อีกนะ ทําใจเหอะ"

582
00:32:49,968 --> 00:32:52,552
ครั้งสุดท้ายที่หมาสองตัวของฉันโดนวางยา
เบิร์ตกับเบอร์นีซ

583
00:32:52,553 --> 00:32:55,640
มันไม่อยู่แล้ว และไม่ใช่เพราะเรื่องยาด้วยนะ

584
00:32:56,516 --> 00:32:59,518
พวกมันคือหมาชุดสุดท้าย
ที่ฉันมีและโดนวางยา

585
00:32:59,519 --> 00:33:02,270
และนี่เป็นช่วงเริ่มต้นของโควิด

586
00:33:02,271 --> 00:33:04,982
และพี่สาวฉันซิโมน บอกว่า...

587
00:33:04,983 --> 00:33:07,985
พี่เสนอให้เราไปเมนกัน
ตอนหน้าร้อนช่วงโควิดระบาด

588
00:33:07,986 --> 00:33:09,696
พี่บอก "ไปเมนกันเถอะ"

589
00:33:11,531 --> 00:33:13,073
"ที่นั่นมีคนน้อยกว่าเยอะ"

590
00:33:13,074 --> 00:33:15,701
"เราไปเช่าบ้านหลังใหญ่ๆ
ไม่มีใครมาวุ่นวายได้นะ"

591
00:33:15,702 --> 00:33:18,203
"ไม่ต้องทําตามกฎห่างกันหกฟุตด้วย

592
00:33:18,204 --> 00:33:20,372
ที่นี่แม่งน่ารําคาญชะมัด"

593
00:33:20,373 --> 00:33:21,999
"เราก็แค่ไปกัน"

594
00:33:22,000 --> 00:33:25,502
"ฉันจะส่งลิงก์บ้านให้ดู
และขอบอกก่อนนะ บ้านมันเก่าแล้ว"

595
00:33:25,503 --> 00:33:27,879
"หน้าตาอาจจะดูเหมือน
สร้างสมัยเปลี่ยนศตวรรษหน่อย"

596
00:33:27,880 --> 00:33:31,718
ฉันก็เข้าลิงก์ไปดูแล้วแบบ
"ศตวรรษไหนอะ" เข้าใจไหมคะ

597
00:33:32,343 --> 00:33:33,927
"นี่ดูเหมือนบ้านยุคแรงงานทาสเลย"

598
00:33:33,928 --> 00:33:37,264
พี่บอก "อืม นั่นเป็นพื้นที่นิยมรีพับลิกันน่ะ"

599
00:33:37,265 --> 00:33:40,058
"มันเป็นใจกลางรีพับลิกันในเมนเลย"

600
00:33:40,059 --> 00:33:43,062
ฉันก็แบบ "เจ๋งดี ไปกันเหอะ"

601
00:33:44,564 --> 00:33:49,484
ไม่มีอะไรทําให้ฉันน้ําหลากได้มากกว่า
มากกว่าทําลายใจกลางรีพับลิกันแล้ว

602
00:33:49,485 --> 00:33:50,486
ไม่มีเลย

603
00:33:51,863 --> 00:33:55,741
ฉันแบบ "ไปโลด ฉันจะไปมีเซ็กซ์
กับเพื่อนคนดํากับเพื่อนคนเอเชีย"

604
00:33:55,742 --> 00:33:58,952
"เราจะสอดใส่ทางทวารกันที่สวนทั้งวันเลย

605
00:33:58,953 --> 00:34:00,913
เคารพธงชาติของพวกแกไปด้วย"

606
00:34:02,707 --> 00:34:05,167
และตอนนั้นฉันมีแรงกระตุ้นมาก

607
00:34:05,168 --> 00:34:09,129
ตอนนั้นแอนดรูว์ คูโอโมกําลังมาเลย

608
00:34:09,130 --> 00:34:10,714
ฉันอยากพาพวกคุณย้อนเวลากลับไป

609
00:34:10,715 --> 00:34:12,758
ตอนที่เราโดนตะคอก ตะโกนใส่

610
00:34:12,759 --> 00:34:14,926
ทุกเช้าทางสถานีโทรทัศน์แห่งชาติ

611
00:34:14,927 --> 00:34:19,222
โดยพ่อแซนด์วิชไส้มีตบอลอิตาลีคนนี้

612
00:34:19,223 --> 00:34:22,809
ตะคอกน้ําลายแตกฟอง "ใส่หน้ากากด้วย!"

613
00:34:22,810 --> 00:34:26,354
ฉันอยากเป็นหน้ากากให้เขา
ฉันหลงเสน่ห์เขา

614
00:34:26,355 --> 00:34:27,397
ฉันรัก...

615
00:34:27,398 --> 00:34:31,986
ฉันกระหายผู้นําตัวจริงแบบนี้
ฉันแบบ "ฉันอยากได้เขา"

616
00:34:32,612 --> 00:34:35,031
"ฉันอยากเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง
ของนิวยอร์ก"

617
00:34:35,573 --> 00:34:37,491
แล้วพี่สาวยังซิงของฉัน ยัยคนที่น่าเบื่อๆ น่ะ

618
00:34:37,492 --> 00:34:39,576
"เธอไม่มีวันได้เป็นสตรีหมายเลขหนึ่ง
ของนิวยอร์กหรอก"

619
00:34:39,577 --> 00:34:41,620
"เธอจะเป็นชนักให้พวกนักการเมือง"

620
00:34:41,621 --> 00:34:42,538
ฉันแบบ

621
00:34:43,998 --> 00:34:45,832
และทุกคนก็ตกหลุมรักเขา

622
00:34:45,833 --> 00:34:48,376
พวกผู้หญิงพากัน "คูโอโม เรารักคูโอโม"

623
00:34:48,377 --> 00:34:51,046
ฉันแบบ "โอ๊ย"
เริ่มรู้สึกต้องเอาชนะน่ะค่ะ

624
00:34:51,047 --> 00:34:53,048
โควิดดึงความเลวร้ายในตัวเราออกมา

625
00:34:53,049 --> 00:34:55,050
"ฉันต้องนําหน้ายัยพวกนี้"

626
00:34:55,051 --> 00:34:57,302
"ฉันเป็นคนดัง ฉันต้องหาทางได้แน่"

627
00:34:57,303 --> 00:35:00,515
ฉันเลยโทรหาฝ่ายพีอาร์ฉันแล้วบอกว่า
"ส่งฉันไปออกเดอะวิวซะ"

628
00:35:01,349 --> 00:35:03,433
แล้วพวกเขาก็ "โอเค"

629
00:35:03,434 --> 00:35:06,645
ฉันก็ไปออกเดอะวิว ผ่านทางซูม
เพราะมันเป็นช่วงโควิด

630
00:35:06,646 --> 00:35:09,981
ฉันคุยทางซูมกับวูปี้กับจอย เบฮาร์

631
00:35:09,982 --> 00:35:13,945
พวกเขาก็ถามฉันเรื่องการกักตัว
ฉันก็พูดนู่นนี่นั่นโน่น

632
00:35:14,529 --> 00:35:19,783
แล้วพอตอนใกล้ๆ จบ
ฉันก็บอกว่า "สาวๆ ก่อนจะแยกย้ายกัน

633
00:35:19,784 --> 00:35:23,245
ฉันอยากประกาศว่าฉันอยากโดนสอดใส่

634
00:35:23,246 --> 00:35:25,039
โดยผู้ว่าการรัฐนิวยอร์ก"

635
00:35:30,711 --> 00:35:35,091
จอย เบฮาร์ก็แบบ "โอ๊ย เชลซี"
ฉันก็ "เงียบปากไปเลยจอย"

636
00:35:35,967 --> 00:35:38,219
"ไม่อยากฟังความเห็นตอนนี้เว้ย"

637
00:35:39,011 --> 00:35:42,305
ฉันรู้ว่าถ้าโพล่งไปก่อนมันต้องดีแน่ ฉันรู้

638
00:35:42,306 --> 00:35:43,974
ฉันวางสายซูม แล้วก็...

639
00:35:43,975 --> 00:35:46,352
มองไปที่หมาฉันและบอก "ทีนี้เราก็รอ"

640
00:35:52,942 --> 00:35:54,485
ผ่านไปสามวัน

641
00:35:55,486 --> 00:35:57,571
สามวัน แล้วโทรศัพท์ฉันก็ดัง

642
00:35:57,572 --> 00:36:00,032
เป็นเบอร์ไม่รู้จัก ฉันก็เลยไม่รับ

643
00:36:00,533 --> 00:36:02,034
แต่ข้อความที่ส่งนี่สุดทึ่งมาก

644
00:36:03,035 --> 00:36:06,622
ข้อความบอกว่า "สวัสดีครับ คุณแฮนด์เลอร์"

645
00:36:07,123 --> 00:36:09,583
"นี่แอนดรูว์ คูโอโม"

646
00:36:09,584 --> 00:36:12,127
"ซียูโอเอ็มโอ"

647
00:36:12,128 --> 00:36:17,383
"แอบมีนกคาบข่าวมาบอกผมว่า
มีคนแอบปิ๊งผมนะ"

648
00:36:20,511 --> 00:36:23,096
"ผมอยากจะสานต่อเรื่องนี้"

649
00:36:23,097 --> 00:36:27,435
"เบอร์ผมคือ 917 ตื้ดๆๆๆ"

650
00:36:28,436 --> 00:36:29,896
แล้วก็ "เชา"

651
00:36:30,897 --> 00:36:34,191
ฉันต้องกุมปิ๊ไว้เลย แบบ "ตายแล้วแม่"

652
00:36:34,192 --> 00:36:36,610
ฉันฟังข้อความนั่นไม่จบด้วยซ้ํา

653
00:36:36,611 --> 00:36:39,696
ถึงกับรีบขึ้นรถ แล้วขับไปบ้านเพื่อนสนิท

654
00:36:39,697 --> 00:36:42,532
เธออยู่ในบ้านข้างหน้าต่าง
ฉันอยู่นอกบ้านเธอ

655
00:36:42,533 --> 00:36:44,910
เพราะไอ้ห่าโควิดกับเว้นระยะหกฟุตน่ะ

656
00:36:44,911 --> 00:36:47,954
ฉันเปิดข้อความในมือถือให้เธอฟัง

657
00:36:47,955 --> 00:36:50,248
เหมือนจอห์น คูแซ็กในเซย์เอนี่ติง

658
00:36:50,249 --> 00:36:53,418
ฉันแบบ "จะได้อึ๊บผู้ว่าแล้วแก!"

659
00:36:53,419 --> 00:36:56,756
"ผู้ว่าอยากอึ๊บฉันค่า!"

660
00:36:57,506 --> 00:37:00,593
"ฉันจะเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของนิวยอร์ก"

661
00:37:02,803 --> 00:37:04,180
มันวิเศษมาก

662
00:37:04,972 --> 00:37:07,474
แล้วเขาก็โทรหาฉัน
และเราคุยกัน 45 นาที

663
00:37:07,475 --> 00:37:10,810
ฉันก็แบบ "ให้ตายสิ นี่จริงจังแล้วนะ" รู้ไหม

664
00:37:10,811 --> 00:37:14,481
แล้วฉันก็แอบบอกข้อมูลไป
"หน้าร้อนนี้ฉันอาจจะไปเมน

665
00:37:14,482 --> 00:37:17,235
แล้วอาจจะได้แวะไปที่อัลบานีแมนชั่น"

666
00:37:17,735 --> 00:37:21,196
"เราอาจจะได้กินข้าวเคล้าสอดใส่ก้น
กันกลางแจ้งแบบช่วงโควิดได้"

667
00:37:21,197 --> 00:37:22,531
"เอาแบบที่คุณชอบ"

668
00:37:25,159 --> 00:37:27,285
แล้วเขาก็ "น่าสนใจมากเลยนะ"

669
00:37:27,286 --> 00:37:28,954
ฉันบอก "งั้นเรา... ให้ฉันทํายังไงดี"

670
00:37:28,955 --> 00:37:31,623
"ฉันต้องกักตัวก่อนไปเจอคุณไหม แบบ..."

671
00:37:31,624 --> 00:37:33,793
เขาบอก "กักตัวกักใจ"

672
00:37:34,794 --> 00:37:36,921
ฉันแบบ "เล่นคําน่าสนใจจังค่ะ"

673
00:37:39,382 --> 00:37:43,552
แล้วพอมันเริ่มจริงจังมากขึ้น
แบบพอฉันรู้ว่าจะได้อึ๊บกับผู้ว่าจริงๆ

674
00:37:44,095 --> 00:37:45,845
ตอนนั้นคนพูดเรื่องหัวนมกัน

675
00:37:45,846 --> 00:37:48,890
คนถกกันว่าเขาเจาะหัวนมหรือเปล่าน่ะ

676
00:37:48,891 --> 00:37:50,558
ซึ่งเห็นชัดๆ ฉันรู้ว่าเขาไม่ได้เจาะ

677
00:37:50,559 --> 00:37:53,395
เขาเป็นชายแท้ผิวขาวอายุ 64 นะ

678
00:37:53,396 --> 00:37:55,731
เขาไม่กล้าพอหรอก ที่จะเจาะนมน่ะ

679
00:37:56,232 --> 00:37:59,652
แต่ฉันก็แอบสงสัยเรื่องหัวนมเขาแล้วก็ซูมดู

680
00:38:01,445 --> 00:38:03,990
รูปเขาบนอินสตาแกรม

681
00:38:04,615 --> 00:38:07,158
แล้วหัวนมเขาก็น่าสนใจมากเลย

682
00:38:07,159 --> 00:38:09,912
หัวนมมันชี้ไปทางใต้สุดขั้ว

683
00:38:11,122 --> 00:38:13,916
แล้วฉันไม่เคยเจออะไรแบบนั้นมาก่อน

684
00:38:14,417 --> 00:38:17,252
พี่สาวฉันบอกว่า "เอาทางหลังดิ ปลอดภัยกว่า"

685
00:38:17,253 --> 00:38:20,255
"ช่วงนี้มีโรคระบาดด้วย
เธอจะได้ไม่ต้องเห็นหัวนมเขาด้วย"

686
00:38:20,256 --> 00:38:22,173
"ต้องทํานะ" เพราะฉันเริ่มจะกลัวๆ

687
00:38:22,174 --> 00:38:24,927
พี่บอกว่า "เธอรักชาติหรือเปล่าวะ"

688
00:38:25,428 --> 00:38:29,598
ฉันบอก "รักสิ อยากจะรักชาตินะ
แต่มันแค่มากไปหน่อย"

689
00:38:30,349 --> 00:38:34,185
เราเช่าบ้านหลังนึงที่เมน
เราไปเมนกัน ฉันเริ่มส่งข้อความหาเขา

690
00:38:34,186 --> 00:38:36,771
ฉันอยู่กับครอบครัวพร้อมหน้า กลุ่มเพื่อน

691
00:38:36,772 --> 00:38:38,481
เราอยู่บ้านหลังใหญ่ริมน้ํา

692
00:38:38,482 --> 00:38:41,694
ที่ถูกสร้างขึ้นใน... ฉันก็ไม่รู้ว่ายุคไหนนะ

693
00:38:43,321 --> 00:38:47,449
ฉันแชตไปหาเขา
ส่งรูปฉันบนแพดเดิลบอร์ดไปให้

694
00:38:47,450 --> 00:38:49,952
แล้วจู่ๆ เขาก็หยุดตอบไป

695
00:38:50,786 --> 00:38:53,163
และสองสามวันแรก ฉันก็พยายามจะ...

696
00:38:53,164 --> 00:38:54,748
โน้มน้าวตัวเองว่ามันยังไม่จบ

697
00:38:54,749 --> 00:38:58,627
ฉันก็แบบ "ไม่หรอก
เขาเป็นผู้ว่าการรัฐ เขาคงยุ่งมากแหละ"

698
00:38:59,128 --> 00:39:02,714
แล้วในวันที่สาม ฉันบอกพี่ฉัน
โชชานนาและซิโมนว่า

699
00:39:02,715 --> 00:39:05,967
"พี่ๆ ตั้งแต่มาถึงเมน
แอนดรูว์ คูโอโมก็เงียบใส่ฉันเลยอะ"

700
00:39:05,968 --> 00:39:09,596
พี่ฉันที่ยังซิงก็บอกว่า "บอกแล้วไง"

701
00:39:09,597 --> 00:39:11,557
"เขาอึ๊บแกไม่ได้"

702
00:39:12,266 --> 00:39:15,852
"มีคนในสํานักงานจับโป๊ะเรื่องชู้สาวนี้ได้

703
00:39:15,853 --> 00:39:17,395
แล้วตัดไฟแต่ต้นลม"

704
00:39:17,396 --> 00:39:19,564
"เขาจะมาตะคอกใส่คนทั้งประเทศ

705
00:39:19,565 --> 00:39:21,066
ให้เว้นระยะหกฟุต

706
00:39:21,067 --> 00:39:24,027
แล้วไปอึ๊บกับคนที่ช่างจ้อที่สุดในโลกไม่ได้ปะ"

707
00:39:24,028 --> 00:39:25,820
"เขาทําแบบนั้นไม่ได้"

708
00:39:25,821 --> 00:39:28,282
แล้วพี่สาวอีกคนก็บอกว่า "แชตไปหาเขาอีกที"

709
00:39:30,701 --> 00:39:34,788
เช้าวันถัดมาฉันออกไปข้างนอก
ฉันใส่บิกินี่ ขับเวสป้า

710
00:39:34,789 --> 00:39:37,832
ฉันใส่หน้ากากกับหมวกกันน็อก
และทาครีมกันแดดทั่วหมด

711
00:39:37,833 --> 00:39:40,044
เพื่อให้เขาเห็นว่าฉันปลอดภัยงี้

712
00:39:41,379 --> 00:39:44,714
ในนาทีสุดท้าย ฉันดึงท่อนบนออก
เท่ากับว่าฉันเปลือยท่อนบนนุ่งบิกินี่

713
00:39:44,715 --> 00:39:47,051
และพี่ชายฉัน รอยก็ถ่ายรูปให้

714
00:39:48,928 --> 00:39:50,887
ซิโมนพี่สาวฉันก็ออกมาเห็นเรา

715
00:39:50,888 --> 00:39:54,558
พี่บอก "เชลซี เธอทําอะไรเนี่ย
นั่นพี่ชายเธอนะ"

716
00:39:55,518 --> 00:39:57,644
แต่ ณ จุดนี้ ฉันกําลังสิ้นหวังมากไง

717
00:39:57,645 --> 00:40:00,730
ฉันรู้ตัวว่าโดนเขาเทแล้ว แต่ฉันสิ้นหวังมากๆ

718
00:40:00,731 --> 00:40:05,193
แล้วแค่คิดว่ารูปเปลือยนมของเชลซี แฮนด์เลอร์

719
00:40:05,194 --> 00:40:09,030
จะส่งไปยังไอโฟนหรือไอแพด
ของแอนดรูว์ คูโอโม

720
00:40:09,031 --> 00:40:12,952
รวมกับพวกบรรยายสรุปเรื่องโควิดในตอนเช้า

721
00:40:13,452 --> 00:40:16,204
เรื่องระดับชาติแบบนี้ทําให้ฉันฟินมากน่ะ

722
00:40:16,205 --> 00:40:19,417
คือฉันแค่อยากมอบของขวัญให้ประเทศไง

723
00:40:20,543 --> 00:40:25,422
แล้วพอฉันรู้ว่าเขาไม่ตอบแล้ว
เรื่องนี้จบแล้ว

724
00:40:25,423 --> 00:40:27,800
ฉันก็เริ่มเข้าใจ เริ่มรู้สึกว่าโดนปฏิเสธ

725
00:40:28,300 --> 00:40:30,885
คนที่โสดในช่วงโควิดต่างหวาดกลัว

726
00:40:30,886 --> 00:40:33,722
แบบ "ถ้าเราจะไม่โดนสอดใส่อีกเลยล่ะ"

727
00:40:34,598 --> 00:40:35,723
แล้วฉันก็รู้สึกแย่มากๆ

728
00:40:35,724 --> 00:40:39,186
ที่ไม่ได้พาหมาฉัน
เบิร์ตกับเบอร์นีซมาที่เมนด้วย

729
00:40:39,687 --> 00:40:41,855
ฉันเลยนั่งกับพวกพี่ๆ

730
00:40:41,856 --> 00:40:43,523
แบบ "ฉันซึมเศร้าจริงๆ นะเนี่ย"

731
00:40:43,524 --> 00:40:46,484
"ฉันถูกปฏิเสธนะพี่ๆ
และหมาฉันก็ไม่ได้อยู่ที่นี่ด้วย"

732
00:40:46,485 --> 00:40:49,696
"ไม่รู้จะพามันมาจากแคลิฟอร์เนียยังไง
เอาขึ้นเครื่องก็ไม่ได้"

733
00:40:49,697 --> 00:40:51,990
"มันเลวร้ายมาก ฉันไม่ทําแบบนั้นหรอก"

734
00:40:51,991 --> 00:40:55,035
แล้วรอยพี่ชายฉันก็บอก
"แล้วถ้านั่งรถไฟปู๊นๆ ล่ะ"

735
00:41:02,168 --> 00:41:05,463
ซิโมนพี่ฉันก็บอกว่า
"ช่างเหอะ เราจะหาทางเอง"

736
00:41:05,963 --> 00:41:08,423
แล้วอีก 20 นาทีต่อมา
พี่ก็ลงมาชั้นล่างและบอกว่า

737
00:41:08,424 --> 00:41:13,761
"ฉันเจอคู่รักคู่นึง
ที่จะขับรถพาหมาเธอจากแคลิฟอร์เนียมาเมนให้

738
00:41:13,762 --> 00:41:16,639
และพวกเขาจะมาถึงใน 48 ชั่วโมง"

739
00:41:16,640 --> 00:41:19,351
ฉันแบบ "มันเป็นไปได้ด้วยเหรอนั่น"

740
00:41:20,144 --> 00:41:21,728
ฉันไม่รู้ว่ามันจะเป็นไปได้ด้วย

741
00:41:21,729 --> 00:41:25,648
แต่เวลาที่อะไรๆ เป็นไปดั่งใจฉัน
และฉันได้ตามที่ฉันต้องการ ฉันก็ไม่ซักไซ้หรอก

742
00:41:25,649 --> 00:41:27,192
ฉันบอก "โอเค ยอดเลย"

743
00:41:27,193 --> 00:41:29,903
ตอนนั้นเป็นคืนวันจันทร์ เวลา 19.15 น.

744
00:41:29,904 --> 00:41:32,864
แล้วพอถึงคืนวันพุธ เวลา 19.30 น.

745
00:41:32,865 --> 00:41:35,533
คู่รักคู่นี้ก็โผล่มาที่บ้านฉันที่เช่าไว้ที่เมน

746
00:41:35,534 --> 00:41:39,537
และเบิร์ตกับเบอร์นีซก็กระโจนออกมาจาก
รถพ่วงเล็กๆ หลังรถตู้พวกเขา

747
00:41:39,538 --> 00:41:40,538
และฉันก็ซึ้งใจมาก

748
00:41:40,539 --> 00:41:42,874
ใครก็ตามที่เลี้ยงหมาอยู่

749
00:41:42,875 --> 00:41:45,793
จะรู้ดีว่าฉันซึ้งใจแค่ไหนที่ได้เจอพวกมัน

750
00:41:45,794 --> 00:41:47,754
ฉันวิ่งเข้าไปในบ้านเช่า

751
00:41:47,755 --> 00:41:49,589
พี่ชายฉันอยู่ในครัว ทําอาหารอยู่

752
00:41:49,590 --> 00:41:52,634
และฉันหยิบแก้วค็อกเทลมาสองแก้ว
เบลเวเดียร์หนึ่งขวด

753
00:41:52,635 --> 00:41:55,346
แล้วก็เริ่มชงค็อกเทลขอบคุณให้พวกเขาน่ะ

754
00:41:56,472 --> 00:41:59,182
แล้วรอย พี่ชายฉันก็บอกว่า "ชงให้ใคร"

755
00:41:59,183 --> 00:42:01,559
"ให้คู่รักที่ขับมาส่งเบิร์ตกับเบอร์นีซ"

756
00:42:01,560 --> 00:42:03,269
"เป็นค็อกเทลขอบคุณ"

757
00:42:03,270 --> 00:42:05,898
เขาบอกว่า "อย่าชงเกินหนึ่งแก้วนะ"

758
00:42:06,982 --> 00:42:08,817
ฉันถามว่า "ทําไม พี่มีปัญหาอะไร"

759
00:42:09,652 --> 00:42:11,779
เขาบอกว่า "สบตาฉันนะ เชลซี"

760
00:42:12,738 --> 00:42:14,448
"ใครก็ตามที่ขับรถ

761
00:42:15,574 --> 00:42:17,785
จากแคลิฟอร์เนีย

762
00:42:19,203 --> 00:42:20,412
มาถึงเมน

763
00:42:21,580 --> 00:42:25,084
ภายใน 48 ชั่วโมง

764
00:42:25,751 --> 00:42:27,586
มันเล่นยาไอซ์ชัวร์"

765
00:42:37,137 --> 00:42:40,557
ฉันก็เอาเหล้าออกมาบอกว่า "ขอบคุณมากนะคะ"

766
00:42:40,558 --> 00:42:43,643
แล้วพี่ผู้ชายเขาก็
"โทษทีครับ เราคงกินได้แค่คนละแก้ว"

767
00:42:43,644 --> 00:42:45,688
"ต้องรีบไปฟลอริดาให้ทันก่อนเที่ยงคืน"

768
00:42:47,731 --> 00:42:48,899
โห

769
00:42:49,483 --> 00:42:50,942
และตลอดสองวันต่อมา

770
00:42:50,943 --> 00:42:53,570
หมาของฉัน เบิร์ตกับเบอร์นีซจะเดินแบบ

771
00:42:53,571 --> 00:42:56,072
ไร้จุดหมายไปโดนแพดเดิลบอร์ด

772
00:42:56,073 --> 00:42:57,491
หัวโขกนู่นนี่

773
00:42:57,992 --> 00:42:59,158
กระสับกระส่ายไปหมด

774
00:42:59,159 --> 00:43:03,038
และฉันมองพวกมันแบบ
"ตายแล้ว ลูกฉันเป็นอะไร"

775
00:43:03,789 --> 00:43:06,291
รอย พี่ชายฉันถามว่า
"ลูกเธอเป็นอะไรงั้นเหรอ"

776
00:43:06,292 --> 00:43:10,379
ฉันบอก "ดูเบิร์ตสิ
มันชนต้นไม้ต้นเดิมมาสามรอบแล้ว"

777
00:43:10,921 --> 00:43:13,172
พี่บอก "ลูกเธอเป็นอะไรงั้นเหรอ"

778
00:43:13,173 --> 00:43:15,050
"เธอเพิ่งส่งพวกมัน

779
00:43:15,843 --> 00:43:17,469
นั่งรถด่วน

780
00:43:18,095 --> 00:43:20,222
ขบวนยาบ้า

781
00:43:20,764 --> 00:43:23,558
ข้ามประเทศมา

782
00:43:23,559 --> 00:43:29,273
เพราะผู้ว่าไม่ยอมอึ๊บเธอ
ในช่วงโรคระบาดทั่วโลกไง"

783
00:43:30,107 --> 00:43:32,567
"พวกมันเลยกําลังดีท็อกซ์ยาไอซ์กันอยู่"

784
00:43:32,568 --> 00:43:34,194
"มันเป็นแบบนั้นแหละ"

785
00:43:42,286 --> 00:43:44,495
พี่บอกว่า "ดีนะที่เธอไม่มีลูกเป็นคน"

786
00:43:44,496 --> 00:43:48,250
ฉันบอก "ฉันเบื่อเต็มทนละ
กับการโดนวิจารณ์เรื่องการเลี้ยงลูก"

787
00:43:48,751 --> 00:43:51,086
"ลองเลี้ยงหมาสองตัวด้วยรายได้คนเดียวดูสิ"

788
00:43:54,632 --> 00:43:56,299
แล้วฉันก็ได้รับข้อความจากบาร์บาร่า บุช

789
00:43:56,300 --> 00:43:58,760
ลูกสาวของอดีตประธานาธิบดีของเรา
จอร์จ ดับเบิลยู บุช

790
00:43:58,761 --> 00:44:01,012
ลูกแฝดน่ะ เจนน่ากับบาร์บาร่า
ฉันเป็นเพื่อนกับพวกเธอ

791
00:44:01,013 --> 00:44:04,265
ได้ไปเจอกันที่งานชื่อ
งานประกาศรางวัลแกลเมอร์วูเม่น

792
00:44:04,266 --> 00:44:06,351
เมื่อหลายปีก่อนในนิวยอร์กซิตี

793
00:44:06,352 --> 00:44:09,354
และฉันเจอพวกเธอ ฉันอยู่กับพี่สาวสองคน
พวกเธอก็เป็นพี่น้องกัน

794
00:44:09,355 --> 00:44:10,938
เราผูกพันกันเพราะต่างมีพี่สาวน้องสาว

795
00:44:10,939 --> 00:44:12,440
ฉันเรียกพวกเธอว่า "พ.ส."

796
00:44:12,441 --> 00:44:14,108
เรียกผู้หญิงทุกคนว่าพ.ส.แล้วง่ายดี

797
00:44:14,109 --> 00:44:16,403
จะได้ไม่ต้องจําชื่อใครทั้งนั้น

798
00:44:17,237 --> 00:44:18,905
และฉันก็ได้รับข้อความจากบาร์บาร่า บุช

799
00:44:18,906 --> 00:44:21,324
เธอบอกว่า "พ.ส.จ๋า
ได้ข่าวว่าเธออยู่ที่บิดเดฟอร์ดพูล"

800
00:44:21,325 --> 00:44:24,452
ซึ่งเป็นย่านในเมนที่ฉันอยู่เลย
ใจกลางรีพับลิกันน่ะ

801
00:44:24,453 --> 00:44:26,537
เธอบอก "ได้ข่าวว่าเธออยู่ที่บิดเดฟอร์ดพูล"

802
00:44:26,538 --> 00:44:28,831
"เราอยู่ใกล้ๆ กันนี่เอง
อยากจะทักทายสักหน่อย"

803
00:44:28,832 --> 00:44:30,792
ฉันบอก "ได้สิพ.ส. แวะมาเลย"

804
00:44:30,793 --> 00:44:33,878
และฉันเห็นบาร์บาร่า บุช
เธอเดินลงมาที่ทางเข้าบ้าน

805
00:44:33,879 --> 00:44:36,422
เป็นทางสูงชันเข้าบ้านที่เราเช่า

806
00:44:36,423 --> 00:44:37,674
ฉันเห็นเธอมา

807
00:44:37,675 --> 00:44:41,219
แล้วก็เห็นหน่วยสืบราชการลับสองคน
ตามมาหลังเธอ

808
00:44:41,220 --> 00:44:45,306
แล้วก็เห็นอดีตสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง
ลอร่า บุชเดินลงมา

809
00:44:45,307 --> 00:44:46,600
ฉันแบบว่า...

810
00:44:47,393 --> 00:44:49,228
มีรีพับลิกันเยอะเกินไปแล้ว

811
00:44:50,354 --> 00:44:53,606
โชคดีที่เป็นช่วงโควิด ฉันแบบว่า
"ทุกคนยืนห่างไปหกฟุตจ้ะ โอเค"

812
00:44:53,607 --> 00:44:56,609
เราวนเวียนไปรอบๆ
และฉันก็พาพวกเธอออกมาที่ระเบียง

813
00:44:56,610 --> 00:45:00,446
เรามองไปที่ทะเลจากระเบียงของบ้าน

814
00:45:00,447 --> 00:45:04,242
และลอร่า บุช อดีตสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง
มีลักยิ้ม ฉันนี่ชอบลักยิ้มมาก

815
00:45:04,243 --> 00:45:07,538
ทุกครั้งที่ฉันเห็น
ก็จะแบบ "พวกเธอใสซื่อบริสุทธิ์" รู้ไหม

816
00:45:08,580 --> 00:45:09,706
ฉันคงเป็นลูกขุนที่ห่วยแตก

817
00:45:09,707 --> 00:45:13,335
ฉันจะตัดสินคนจากรูปลักษณ์และลักยิ้ม

818
00:45:14,211 --> 00:45:16,462
แล้วรอยพี่ฉันก็เดินออกมาที่ระเบียง

819
00:45:16,463 --> 00:45:20,092
เขาเห็นลอร่า บุช
แล้วก็บอกว่า "หน้าคุณดูคุ้นๆ นะ"

820
00:45:27,850 --> 00:45:31,519
แล้วพวกเธอก็จะกลับกัน
และบาร์บาร่า บุชเพื่อนฉันก็บอกว่า "โอ๊ะ"

821
00:45:31,520 --> 00:45:34,480
ฉันบอกว่า "เราเล่นพิลาทิสกันทุกเช้า
เธอก็มาด้วยได้นะ"

822
00:45:34,481 --> 00:45:36,107
ตอนนั้นเธอเพิ่งแต่งงานใหม่

823
00:45:36,108 --> 00:45:39,026
เธอบอกว่า "ใช่
เราจะมาเล่นพิลาทิสด้วยทุกเช้านะ"

824
00:45:39,027 --> 00:45:40,820
แล้วพวกเธอก็แวะมาทุกวัน

825
00:45:40,821 --> 00:45:43,406
ในตอนนั้นทุกคนกําลังคลั่งกีฬาพิคเคิลบอล

826
00:45:43,407 --> 00:45:45,867
ฉันโทษโควิดที่ทําให้เกิดพิคเคิลบอลนะ

827
00:45:45,868 --> 00:45:48,787
ก่อนจะมีโควิด
เราไม่เคยต้องฟังเรื่องพิคเคิลบอลนี่เลย

828
00:45:49,288 --> 00:45:53,791
พิคเคิลบอล ไม่ใช่ประเด็นที่ฉันรับได้อะ

829
00:45:53,792 --> 00:45:55,752
เวลาที่มีคนพล่ามเรื่องพิคเคิลบอลไม่หยุด

830
00:45:55,753 --> 00:45:58,254
นั่นไม่ใช่การออกกําลังกายจริงๆ เหอะ

831
00:45:58,255 --> 00:46:00,339
เลิกพูดถึงแม่งจะได้ไหมวะ

832
00:46:00,340 --> 00:46:06,471
ถ้าลองเอาแตงดองยัดตูดในสนามพิคเคิลบอล
ยังจะผลาญแคลอรีได้มากกว่า

833
00:46:06,472 --> 00:46:08,599
เล่นอีพิคเคิลบอลนี่ซะอีก

834
00:46:09,391 --> 00:46:12,310
พิคเคิลบอลกับเบิร์นนิงแมน
ไม่อยากจะฟังแม่งทั้งสองอย่างแหละ

835
00:46:12,311 --> 00:46:14,061
เลิกพยายามทําให้ฉันชอบได้ละ

836
00:46:14,062 --> 00:46:18,066
เบิร์นนิงแมนก็แค่พวกคนรวย
ได้ลองแบ่งปันให้คนอื่นเป็นครั้งแรก

837
00:46:20,986 --> 00:46:22,779
ทุกคนพูดถึงพิคเคิลบอลนี่

838
00:46:22,780 --> 00:46:26,866
และบาร์บาร่า บุชก็บอก
"ไปแข่งพิคเคิลบอลกันที่เคนเนบังก์พอร์ตกัน"

839
00:46:26,867 --> 00:46:29,577
"เธอ... บ้านแฮนด์เลอร์แข่งกับบ้านบุช"

840
00:46:29,578 --> 00:46:32,747
และฉันก็ "ไม่จ้ะพ.ส. น่ารักดีนะ แต่ขอผ่าน"

841
00:46:32,748 --> 00:46:34,749
"ฉันไม่ไปเคนเนบังก์พอร์ตหรอก"

842
00:46:34,750 --> 00:46:37,168
"ไม่อยากให้ใครเห็นว่าอยู่กับพ่อเธอน่ะ"

843
00:46:37,169 --> 00:46:40,588
"ฉันไม่ไว้ใจให้ตัวเองอยู่กับพ่อเธอหรอก"

844
00:46:40,589 --> 00:46:42,174
"ฉันจะตบะแตก"

845
00:46:42,925 --> 00:46:46,594
"และพอมันระเบิดออกมา
ฉันเองก็ตกใจไม่แพ้คนที่อยู่ในเหตุการณ์เลย"

846
00:46:46,595 --> 00:46:48,971
"ฉันไม่รู้ว่าตัวเองจะกรี๊ดใส่คนอื่นเมื่อไหร่

847
00:46:48,972 --> 00:46:51,766
แล้วพอมันเกิดขึ้น ฉันก็กลัวแทนคนนั้นจริงๆ นะ"

848
00:46:51,767 --> 00:46:54,894
"ฉันไม่อยากทําแบบนั้นตอนอยู่ในบ้านคนอื่น"

849
00:46:54,895 --> 00:46:58,607
"ทําตัวแย่ใส่พ่อเธอ
หรือไปต่อว่าเขาเรื่องอะไรก็ไม่รู้หรอก"

850
00:46:59,525 --> 00:47:03,445
เธอบอก "พ.ส. ไม่ต้องห่วงเลย
เดี๋ยวฉันจะให้พ่อจ๋าไปนวดเอง"

851
00:47:04,863 --> 00:47:06,949
ฉันบอก "อย่าเรียกเขาว่าพ่อจ๋านะ"

852
00:47:08,116 --> 00:47:09,952
"นั่นไม่ใช่พ่อจ๋าของฉัน"

853
00:47:12,079 --> 00:47:15,331
"เราไม่ไปหรอก" แล้วครอบครัวฉัน
ยัยพี่สาวยังซิงก็บอกว่า

854
00:47:15,332 --> 00:47:17,500
"อย่าพรากโอกาสนี้ไปจากเรานะ"

855
00:47:17,501 --> 00:47:19,418
"เราจะไปเคนเนบังก์พอร์ตกัน"

856
00:47:19,419 --> 00:47:21,504
"แค่เพราะเธอ
กับอุดมการณ์การเมืองบ้าบอของเธอ

857
00:47:21,505 --> 00:47:23,756
ก็พรากมันไปจากเราไม่ได้นะ"

858
00:47:23,757 --> 00:47:26,426
"แค่กระเดือกยาลงไปซะ
แล้วข่มสันดานตัวเองเอาไว้"

859
00:47:29,012 --> 00:47:32,015
พี่ฉันบอกว่า "กินสองเม็ดเลย สองเม็ด"

860
00:47:32,516 --> 00:47:36,227
รอยพี่ชายฉันก็บอกว่า
"ต้องให้นางซัดสี่เม็ดถึงจะสงบได้

861
00:47:36,228 --> 00:47:38,813
นางจะได้เกือบๆ เป็นใบ้ไปเลย"

862
00:47:38,814 --> 00:47:43,235
ฉันเลยซัดทีเอชซีไป 40 มก.
แล้วไปเคนเนบังก์พอร์ต

863
00:47:43,819 --> 00:47:45,070
สี่สิบมิลลิกรัม

864
00:47:45,779 --> 00:47:49,907
ใช่ และฉันก็... มันไม่...

865
00:47:49,908 --> 00:47:53,495
ฉันเข้าใจนะว่าไม่ใช่ทุกคนจะชอบเล่นยา
แต่ฉันชอบจ้ะ

866
00:47:54,788 --> 00:47:56,497
เราเข้าใจกันและกันดี

867
00:47:56,498 --> 00:47:57,665
เราเข้ากันได้ดี

868
00:47:57,666 --> 00:48:01,545
เหมือนกับว่าถ้าฉันไม่เมา
ฉันจะได้เปรียบเกินไปน่ะ

869
00:48:03,005 --> 00:48:05,464
ฉันเลยกินทีเอชซีไป 40 มก.

870
00:48:05,465 --> 00:48:07,425
แล้วไปที่เคนเนบังก์พอร์ต

871
00:48:07,426 --> 00:48:12,638
เราอยู่บนสนามพิคเคิลบอล
ฉันใส่หมวกไวเซอร์และก็กางเกงคาร์โก้ขาสั้น

872
00:48:12,639 --> 00:48:14,683
สภาพเหมือนทอมหัวไก่ขั้นสุด

873
00:48:16,101 --> 00:48:19,312
เมาไม่มีชิ้นดี
แล้วก็ใส่แว่นกันแดดอันหนา

874
00:48:19,313 --> 00:48:21,564
แล้วเราก็อยู่บนสนามพิคเคิลบอล

875
00:48:21,565 --> 00:48:24,984
ฉันไม่ได้ทําอะไรทั้งนั้น
เพราะเวลาเล่นพิคเคิลบอลมันไม่ต้องทําอะไร

876
00:48:24,985 --> 00:48:26,320
แค่ยืนเฉยๆ

877
00:48:27,362 --> 00:48:28,906
และเราอยู่ในสนาม

878
00:48:29,448 --> 00:48:32,242
ได้ไม่ถึง 30 วินาทีแล้วฉันก็ได้ยินเสียง

879
00:48:33,452 --> 00:48:37,414
ของอดีตประธานาธิบดีสหรัฐฯ
แล้วเขาก็แบบ "โอ้"

880
00:48:38,790 --> 00:48:41,084
"ได้ยินว่ามีแม่สาวสุดฮามาด้วย"

881
00:48:42,920 --> 00:48:44,128
แล้วฉันก็เมามาก

882
00:48:44,129 --> 00:48:46,715
ฉันก็แบบ "ไม่นะ ไม่"

883
00:48:47,215 --> 00:48:49,176
"นึกว่าพ่อจ๋าจะไปนวดซะอีก"

884
00:48:50,802 --> 00:48:53,804
และฉันก็มองไปที่พี่สาวคนที่ฉันไว้ใจ

885
00:48:53,805 --> 00:48:57,224
และพี่ก็แบบ "เขานั่นแหละ
หุบปากซะ ห้ามพูดนะ"

886
00:48:57,225 --> 00:48:58,310
แล้วฉันก็แบบว่า...

887
00:48:59,061 --> 00:49:02,647
และฉันมองไป แล้วจอร์จ ดับเบิลยู บุช
กําลังเดินเข้ามาหาฉันพร้อมกับอ้าแขน

888
00:49:02,648 --> 00:49:05,567
เขาบอกว่า "มานี่สิ"
ฉันก็แบบ "ถอยไปสิวะ"

889
00:49:06,193 --> 00:49:09,613
ฉันแบบ "ตอนนี้มีโรคระบาดอยู่นะ
ถอยไปไกลๆ เลย"

890
00:49:10,906 --> 00:49:12,031
แล้วเขาก็แบบ "อะไรนะ"

891
00:49:12,032 --> 00:49:13,158
ฉันก็ "โรคระบาด"

892
00:49:13,659 --> 00:49:16,494
"ฉันรู้ว่าคุณอยู่ในไอดาโฮส่วนตัว
บนเกาะเล็กๆ นี่

893
00:49:16,495 --> 00:49:17,955
หรืออะไรก็ช่างนี่นะ"

894
00:49:20,582 --> 00:49:22,917
แล้วรอยพี่ฉันก็ออกมาจากสนาม

895
00:49:22,918 --> 00:49:26,129
มองที่อดีตประธานาธิบดีแล้วบอกว่า
"หน้าคุณดูคุ้นๆ นะ"

896
00:49:28,507 --> 00:49:30,842
น่าขายหน้ามากเลยรู้ไหม

897
00:49:32,427 --> 00:49:34,679
เขาบอกว่า "ผมอยากให้คุณดู
คอลเลคชั่นงานศิลปะของผม"

898
00:49:34,680 --> 00:49:38,057
เขาบอกว่า "ผมเป็นจิตรกรนะ
ผมวาดรูปเยอะมากเลย"

899
00:49:38,058 --> 00:49:40,184
ฉันก็ "ค่ะๆ ฉันรู้ ไม่..."

900
00:49:40,185 --> 00:49:43,021
"ฉันไม่อยากไปกับคุณเลย ขอร้อง"

901
00:49:43,522 --> 00:49:44,814
ฉันเมามากน่ะ

902
00:49:44,815 --> 00:49:47,191
ฉันแค่อยากให้มันจบๆ ไปซะที

903
00:49:47,192 --> 00:49:48,985
แล้วเขาก็เอาแขนมาเกี่ยวแขนฉัน

904
00:49:48,986 --> 00:49:51,363
เขาบอกว่า "ไม่เอาน่า กลัวอะไรกันเนี่ย"

905
00:49:51,863 --> 00:49:55,032
และบาร์บาร่า บุชก็แบบว่า
"ไปกับพ่อจ๋าสิ พ.ส."

906
00:49:55,033 --> 00:49:56,243
"ไปกับพ่อจ๋าสิ"

907
00:49:57,369 --> 00:50:00,122
ฉันก็ "เลิกเรียกว่าพ่อจ๋าซะทีได้ปะ"

908
00:50:02,833 --> 00:50:05,835
และเราเข้าไปในบ้านหลังนี้
ซึ่งมีแค่เขากับฉัน

909
00:50:05,836 --> 00:50:10,047
แล้วฉันก็แบบ "เกิดอะไรขึ้น
ทําไมบ่ายวันนี้มันถึงนานนักล่ะ

910
00:50:10,048 --> 00:50:11,133
"รู้ไหมว่าเมื่อไหร่..."

911
00:50:11,758 --> 00:50:13,384
"เมื่อไหร่จะจบสักที"

912
00:50:13,385 --> 00:50:15,386
และเขาเอาภาพวาดแรกของเขาให้ดู

913
00:50:15,387 --> 00:50:18,097
และฉันไม่ใช่คนที่รู้เรื่องศิลปะเท่าไร

914
00:50:18,098 --> 00:50:20,474
ฉันไม่ฝักใฝ่ศิลปะและฉันก็ไม่รู้สึก...

915
00:50:20,475 --> 00:50:23,019
อยากจะแสร้งทําเป็นสนใจศิลปะด้วย

916
00:50:23,020 --> 00:50:24,895
ฉันไม่ใช่คนที่แบบ "ฉันรู้"

917
00:50:24,896 --> 00:50:25,813
ไม่อะ

918
00:50:25,814 --> 00:50:28,358
สําหรับฉันแล้ว ศิลปะมันก็แบบ
ฉันดีใจที่มันอยู่ตรงนี้นะ

919
00:50:28,859 --> 00:50:31,069
เหมือนปลอกผ้านวมงี้ "ขอบคุณนะ"

920
00:50:33,822 --> 00:50:36,574
"ขอบคุณที่มีอยู่ แต่ฉันไม่อยากรู้
เรื่องราวความหลังเป็นสิบๆ อย่างไง"

921
00:50:36,575 --> 00:50:38,201
"ฉันไม่ได้สนใจเบอร์นั้น"

922
00:50:41,121 --> 00:50:42,830
ฉันกําลังดูภาพแรก

923
00:50:42,831 --> 00:50:45,834
และฉันแค่พยายามคิดว่าจะพูดอะไรดี

924
00:50:46,334 --> 00:50:47,918
เกี่ยวกับภาพน่ะ

925
00:50:47,919 --> 00:50:49,962
ฉันแบบ "อ๋อ"

926
00:50:49,963 --> 00:50:52,174
และเขาบอกว่า "ถอดแว่นกันแดดออกสิ"

927
00:50:52,674 --> 00:50:54,384
"คุณจะได้เห็นภาพวาด"

928
00:50:54,885 --> 00:50:56,427
และฉันตอบกลับไปตามตรงอย่างรวดเร็ว

929
00:50:56,428 --> 00:50:59,389
ว่า "ท่านประธานาธิบดีคะ
ตอนนี้ฉันเมาเป็นหมาเลยค่ะ"

930
00:51:00,515 --> 00:51:03,268
"คุณควรรู้เอาไว้
เพื่อเห็นแก่สํานักงานประธานาธิบดีนะคะ"

931
00:51:04,227 --> 00:51:05,103
แล้วเขาก็...

932
00:51:11,651 --> 00:51:13,069
และฉันก็แบบ "ใช่ค่ะ"

933
00:51:13,070 --> 00:51:14,070
แล้วเราก็ขึ้นไป

934
00:51:14,071 --> 00:51:16,989
มีชานพักสามชาน มีบันไดสามชุด

935
00:51:16,990 --> 00:51:19,116
ภาพวาดของเขาโชว์อยู่ตรงชานพัก

936
00:51:19,117 --> 00:51:20,702
ไม่ก็ตรงโถงบันได

937
00:51:21,745 --> 00:51:24,205
และเมื่อเราไปถึงภาพสุดท้าย
ฉันคิดจริงๆ ว่า...

938
00:51:24,206 --> 00:51:26,500
"ฉันต้องคิดหาเรื่องพูดแล้ว"

939
00:51:27,918 --> 00:51:31,962
ฉันได้แต่จ้องมันและ...

940
00:51:31,963 --> 00:51:34,091
ฉันบอกว่า "ภาพวาดมันช่าง...

941
00:51:34,758 --> 00:51:35,675
หนา"

942
00:51:40,305 --> 00:51:43,767
และซิโมนพี่ฉันก็แบบ "โอเค ได้เวลากลับละ"

943
00:51:44,267 --> 00:51:47,144
พี่อยู่ตรงตีนบันได เพราะแอบตามฉันมา

944
00:51:47,145 --> 00:51:49,105
ฉันแบบ "ขอบคุณสวรรค์" แบบนี้เลย

945
00:51:49,106 --> 00:51:51,232
พี่ไม่มีวันปล่อยฉันไว้กับเขาตามลําพัง

946
00:51:51,233 --> 00:51:56,487
และฉันก็อยากออกไปจากที่นั่นด้วย
ก่อนที่ฉันจะต้องอมให้ดิ๊ก เชนีย์

947
00:51:56,488 --> 00:51:58,949
ฉันก็แบบ "จะเกิดอะไรขึ้นต่อไปนะ"

948
00:51:59,491 --> 00:52:03,036
และก่อนที่จะกลับ ฉันก็บอกว่า
"ตายแล้ว ถ่ายเซลฟี่ด้วยกันดีไหมคะ"

949
00:52:03,537 --> 00:52:04,703
เขาบอกว่า "ได้สิ"

950
00:52:04,704 --> 00:52:07,498
แล้วฉันก็ถ่ายเซลฟี่
กับจอร์จ ดับเบิลยู บุชและฉัน

951
00:52:07,499 --> 00:52:10,793
แล้วฉันก็วิ่งลงบันไดลงไปขึ้นรถไปกับพี่ๆ

952
00:52:10,794 --> 00:52:13,588
และรูปนั่นก็ถูกส่งตรงไปหาแอนดรูว์ คูโอโม

953
00:52:30,063 --> 00:52:34,359
แบบว่า "ดีพอสําหรับประธานาธิบดี
แต่ไม่ดีพอสําหรับผู้ว่าเหรอ"

954
00:52:35,569 --> 00:52:37,987
แล้วอีกสักหกเดือนต่อมาก็มีข่าว

955
00:52:37,988 --> 00:52:39,738
ว่าแอนดรูว์ คูโอโมเป็นพวกล่วงละเมิด

956
00:52:39,739 --> 00:52:42,408
และเขาละเมิดทุกคนที่ทํางาน

957
00:52:42,409 --> 00:52:45,119
แน่นอนว่าเขาต้องล่วงละเมิดทุกคนอยู่แล้ว

958
00:52:45,120 --> 00:52:48,205
เขาละเมิดพวกเราทุกวันออกทีวีนะ

959
00:52:48,206 --> 00:52:50,250
ฉันโคตรชอบเลยอะ

960
00:52:53,003 --> 00:52:54,461
แล้วยัยพี่ยังซิงของฉันก็โทรมา

961
00:52:54,462 --> 00:52:58,632
พี่บอกว่า "น่าสนใจดีเนอะ
ที่เธอจะหนีจากเรื่องแบบนี้ได้ตลอด"

962
00:52:58,633 --> 00:53:02,304
"เธอเกือบคบกับแอนดรูว์ คูโอโมแล้ว
และตอนนี้คงโดนคนแบนแน่"

963
00:53:02,846 --> 00:53:04,848
ฉันบอก "พี่พูดเหมือนผิดหวังนะ"

964
00:53:05,932 --> 00:53:08,017
พี่บอก "น่าสนใจดีไง
ลองคิดถึงทุกครั้งที่...

965
00:53:08,018 --> 00:53:10,019
เธอเกือบจะเจอเรื่องซวยดูสิ"

966
00:53:10,020 --> 00:53:13,230
พี่บอก "อย่างกับว่าแม่เราที่เสียไปอยู่บนสวรรค์

967
00:53:13,231 --> 00:53:17,110
คอยปกป้องเธอและดูแลให้แน่ใจว่า
เธอจะไม่ทําชีวิตตัวเองพัง"

968
00:53:17,777 --> 00:53:21,071
พี่บอก "จํามาร์ธา แมคอินทอช
ตอนที่นางใส่เหล็กจัดฟันได้ไหม"

969
00:53:21,072 --> 00:53:23,658
"เธอก็ชิ่งหนีได้แบบเฉียดฉิวเลยนะ"

970
00:53:25,368 --> 00:53:28,162
"นี่มันเรื่องทํานองเดิมๆ เลย
เธอหนีได้ทันท่วงที"

971
00:53:28,163 --> 00:53:31,082
"เธอไม่ได้เลือกด้วยนะ มันแค่เป็นไปเอง"

972
00:53:32,542 --> 00:53:35,837
ฉันบอก "เป็นมุมมองที่น่าสนใจมากเลยนะ"

973
00:53:37,339 --> 00:53:40,967
"พี่คิดว่าแม่เราบนสวรรค์จะทําอะไรแบบนี้เหรอ"

974
00:53:41,593 --> 00:53:44,095
"คอยสกัดไม่ให้ฉันโดนจิ้มงี้"

975
00:53:48,642 --> 00:53:51,686
พี่บอก "ลองคิดถึงตอนบิล คอสบี้สิ คิดดูสิ"

976
00:53:52,604 --> 00:53:54,272
ฉันลืมเรื่องบิล คอสบี้ไปเลย

977
00:53:54,773 --> 00:53:58,525
ตอนนั้นฉันอายุยี่สิบกว่า
กําลังไปแสดงที่คาสิโนบาร์กาตาในแอตแลนติกซิตี

978
00:53:58,526 --> 00:53:59,985
และบิล คอสบี้ก็ไปแสดงเหมือนกัน

979
00:53:59,986 --> 00:54:02,364
ฉันแสดงสองคืน เขาก็แสดงสองคืน

980
00:54:02,864 --> 00:54:05,449
และหลังจากจบคืนแรก ฉันก็เดินเล่นในคาสิโน

981
00:54:05,450 --> 00:54:07,702
แล้วผู้จัดการคาสิโนก็มาบอกว่า

982
00:54:09,120 --> 00:54:12,499
"บิล คอสบี้อยากพบคุณ
ที่ห้องเขาตอนบ่ายสามโมงครับ"

983
00:54:13,250 --> 00:54:14,960
ฉันก็แบบ "ฉันจะไปแน่นอน"

984
00:54:19,089 --> 00:54:22,801
ฉันมีการ์ดกับคนที่แสดงเปิดโชว์ให้ฉันไปด้วย

985
00:54:24,719 --> 00:54:27,681
เราเดินไปที่ห้องบิล คอสบี้ตอน 14.50 น.

986
00:54:28,974 --> 00:54:31,977
ฉันไปก่อนเวลาเสมอ
เพราะไม่มีคนมารับฉันกลับบ้าน

987
00:54:33,311 --> 00:54:36,397
และฉันก็รอ จากนั้นก็เคาะประตูตอนสามโมงตรง

988
00:54:36,398 --> 00:54:38,148
และบิล คอสบี้ก็เปิดประตู

989
00:54:38,149 --> 00:54:40,859
ฉันบูชาบิล คอสบี้มาตั้งแต่เด็ก

990
00:54:40,860 --> 00:54:45,447
ตอนเด็กๆ ฉันอยากให้พ่อฉัน
เป็นมืออาชีพให้เหมือนบิล คอสบี้

991
00:54:45,448 --> 00:54:49,868
ฉันอยากให้พ่อฉันผ่าคลอดในห้องใต้ดินของเรางี้

992
00:54:49,869 --> 00:54:53,747
มีประตูห้องครัวที่แกว่งไปมา
และสวมเสื้อสเวตเตอร์สะอาดๆ

993
00:54:53,748 --> 00:54:57,293
พ่อฉันไม่หนักแน่นพอที่จะไปเรียนปริญญา

994
00:54:57,294 --> 00:54:58,627
เพื่อเป็นสูตินรีแพทย์หรอก

995
00:54:58,628 --> 00:55:01,756
พ่อคงเป็นสูตินรีแพทย์ท้องถิ่นมากกว่า

996
00:55:02,257 --> 00:55:04,133
แต่ฉันอยากเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวนั้น

997
00:55:04,134 --> 00:55:06,385
ฉันอยากเป็นพี่น้องกับกับรูดี้และวาเนสซ่า

998
00:55:06,386 --> 00:55:09,471
ฉันอยากอึ๊บธีโอน้องชายฉันให้ฟ้าหลัว

999
00:55:09,472 --> 00:55:11,516
นั่นแหละสิ่งที่ฉันต้องการ

1000
00:55:13,518 --> 00:55:16,186
บิล คอสบี้อยากเจอฉัน บิล คอสบี้รู้จักฉันด้วย

1001
00:55:16,187 --> 00:55:19,523
รู้ไหมว่ามันมีความหมายแค่ไหน
สําหรับฉันในวัยนั้นน่ะ

1002
00:55:19,524 --> 00:55:23,319
และเราไม่ได้รู้อะไรเกี่ยวกับบิล คอสบี้
แบบที่เรารู้ตอนนี้เลย

1003
00:55:23,320 --> 00:55:25,654
ฉันอดใจรอให้เขามาเปิดประตูแทบไม่ไหว
และพอเขาเปิด

1004
00:55:25,655 --> 00:55:29,033
เขาก็ยิ้มกว้างหวานเยิ้ม

1005
00:55:29,034 --> 00:55:32,036
แล้วเขาก็เปิดประตู ฉันมองเขา เขามองฉัน

1006
00:55:32,037 --> 00:55:34,163
แล้วฉันก็กระโดดเข้าไปกอดเขา

1007
00:55:34,164 --> 00:55:36,166
ฉันบอก "พ่อคะ หนูกลับมาแล้ว"

1008
00:55:37,208 --> 00:55:40,503
เรากอดกัน แบบพักนึงเลยนะ

1009
00:55:41,004 --> 00:55:43,339
แล้วในที่สุดเขาก็ปล่อยฉัน

1010
00:55:43,340 --> 00:55:47,343
แล้วประตูก็เปิดออก
ให้เห็นว่าฉันอยู่กับผู้ชายอีกสองคน

1011
00:55:47,344 --> 00:55:48,927
ที่เขาไม่ทันเห็น

1012
00:55:48,928 --> 00:55:52,807
แล้วหน้าเขาจากที่ยิ้มกว้างหวานเยิ้มก็บึ้งเลย

1013
00:55:53,391 --> 00:55:56,060
และตอนนั้นฉันก็ไม่รู้ว่ามันคือยังไง

1014
00:55:56,061 --> 00:56:00,690
ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าเขาแบบ
"เรามียาลิ้นฟ้าพอให้ทุกคนไหมนะ"

1015
00:56:07,739 --> 00:56:11,784
แล้วเราก็เดินเข้าไปในห้องของบิล คอสบี้
นั่งกันอยู่ในนั้น

1016
00:56:11,785 --> 00:56:15,329
และเขาพักในห้องสวีตอันโอ่อ่าอลังการ

1017
00:56:15,330 --> 00:56:20,125
และฉันก็นั่งอยู่กับคนเปิดโชว์และก็การ์ด

1018
00:56:20,126 --> 00:56:23,379
แล้วเขาก็เริ่มโจมตีคนที่เปิดโชว์ให้ฉัน

1019
00:56:23,380 --> 00:56:25,214
บิล คอสบี้บอกเขาว่า

1020
00:56:25,215 --> 00:56:28,551
เขาจะไม่มีวันมีคุณค่าอะไรเลย
ถ้ายังเป็นคนแสดงเปิดโชว์ให้ผู้หญิง

1021
00:56:30,053 --> 00:56:32,971
และตอนแรกฉันก็คิดว่าเราแบบ "นี่ใช่..."

1022
00:56:32,972 --> 00:56:34,182
แบบว่า...

1023
00:56:35,392 --> 00:56:37,393
"นี่รายการสาระแนซ่อนกล้องปะ"

1024
00:56:37,394 --> 00:56:41,815
แล้วฉันก็ได้รู้ว่าเขาแค่ร้ายกาจและใจร้าย

1025
00:56:42,524 --> 00:56:45,317
และฉันก็ยังเด็ก จนไม่กล้ายืนหยัดเพื่อตัวเอง

1026
00:56:45,318 --> 00:56:47,569
แต่ฉันต้องทํานะ ฉันต้องยืนหยัดเพื่อเพื่อนฉัน

1027
00:56:47,570 --> 00:56:50,781
ฉันก็แบบ "เราต้องไปแล้ว นี่มันแย่มากเลยนะ"

1028
00:56:50,782 --> 00:56:52,075
"เขาทําอะไรน่ะ"

1029
00:56:52,575 --> 00:56:53,826
เราเดินออกจากห้องนั้น

1030
00:56:53,827 --> 00:56:55,954
ไม่มีวันลืมเลยว่าเราสามคนแบบ...

1031
00:56:57,831 --> 00:57:00,124
มันเป็นความรู้สึกที่แย่ที่สุดเลยน่ะ

1032
00:57:00,125 --> 00:57:03,294
เดินไปเฉยๆ เราไม่ได้พูดอะไรกันด้วยซ้ํา

1033
00:57:04,045 --> 00:57:06,840
พวกเขาชอบพูดว่า
"อย่าไปเจอต้นแบบของตัวเอง"

1034
00:57:08,925 --> 00:57:10,802
และฉันมีต้นแบบแค่สองคน

1035
00:57:11,594 --> 00:57:13,721
วู้ดดี้ อัลเลนและบิล คอสบี้

1036
00:57:26,192 --> 00:57:28,694
แล้วจากนั้นหกปีให้หลังเรื่องก็แดงออกมา

1037
00:57:28,695 --> 00:57:32,740
ว่าบิล คอสบี้มอมยาผู้หญิงทุกคน
ที่เข้าไปในห้องพักโรงแรมเขา

1038
00:57:33,241 --> 00:57:35,117
และพี่สาวยังซิงของฉันก็โทรมาอีก

1039
00:57:35,118 --> 00:57:38,162
เธอบอกว่า
"ตอนนี้เราก็รู้แล้วว่าทําไมวันนั้นบิล คอสบี้

1040
00:57:38,163 --> 00:57:40,206
ถึงได้อารมณ์เสียขนาดนั้น"

1041
00:57:43,543 --> 00:57:45,502
และฉันก็บอก "บิล คอสบี้หาได้รู้ไม่ว่า

1042
00:57:45,503 --> 00:57:48,465
ยาลิ้นฟ้าที่ใส่มานั่นมันทําอะไรฉันไม่ได้เลย"

1043
00:57:49,174 --> 00:57:52,718
ขอบคุณนิวเจอร์ซีย์
ขอบคุณสําหรับโชว์สนุกๆ นะคะ

1044
00:57:52,719 --> 00:57:53,845
ขอบคุณ!

1045
00:57:54,929 --> 00:57:56,431
ขอบคุณค่ะ ทุกคน

1046
00:57:57,056 --> 00:57:58,183
ขอบคุณค่ะ ทุกคน

1047
00:58:00,560 --> 00:58:06,941
ขอบคุณค่ะ ทุกคน ขอบคุณ

1048
00:58:10,153 --> 00:58:11,404
ขอบคุณค่ะ ทุกคน

1049
00:59:00,828 --> 00:59:05,833
{\an8}คําบรรยายโดย นันทพร อนุชิตดัสกร