Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Semoga aku bahagia
Semoga aku bebas daripada penderitaan
Semoga aku bebas daripada permusuhan
Semoga aku bebas daripada halangan dan bahaya
Semoga aku hidup aman dan bahagia
Menjaga kesucian tubuh dan pertuturan
Bebas daripada segala penderitaan dan bahaya
Apa tujuan awak ke sini? Awak dah buat apa?
PULAU RAMPA, CHONBURI, 1976 M
Aim!
Apa khabar? Awak sihat?
Dah sebulan saya tak ke sini dan sangat merindui awak!
Di sini,
setiap orang menjaga diri mereka sendiri.
Saya ada berita baik.
Ibu kata saya akan dibebaskan tak lama lagi.
Benarkah?
Mereka sedang uruskan dokumen sekarang.
Nanti, awak akan datang ambil saya dari sini, bukan?
Cepat berbaris.
Ibu akan datang.
Nama saya Cik Pritsana, saya bertanggungjawab di sini.
Semua orang di sini memanggil saya "ibu."
Perkenalkan diri awak kepada rakan-rakan.
Saya Ingkhwan, dari rumah belia Darunphorn.
Ingkhwan,
orang Utara sejati.
Senyap! Apa yang kalian ketawakan? Kita di hadapan ibu, ingat.
Kita berada di sebuah pulau dan hanya kita di sini.
Adalah penting untuk mempunyai peraturan.
Ibu ingin setiap daripada kamu
membantu Ingkhwan mengenali peraturan kita di sini.
Tolong jaga dia, Aim-orn.
Baik, ibu.
Tolong jaga dia, Maprang. Saya akan kembali.
Kembali bekerja sekarang!
Nuch,
bawa pelajar baharu ke bangunan.
SEKOLAH PEMULIHAN PINITKHUN KAWASAN PEMBANGUNAN SIVIK BELIA
Kami tiada bot kecil sandaran di sini seperti yang awak fikirkan.
Saya gembira membantu ibu dengan apa saja.
Cuma beri saya sedikit makanan dan tempat untuk tidur, dah memadai.
Radio yang saya minta awak baiki dahulu pun
awak tak dapat perbaikinya.
Malah awak minta untuk tinggal di sini.
Jika berlaku kecemasan,
ia akan menjadi masalah untuk semua orang.
Bot seterusnya tak akan datang sehingga ribut reda.
Sementara itu, awak boleh tinggal di rumah api.
Terima kasih, ibu.
Masuk.
Kamu berdua boleh pergi.
"Cik Ingkhwan Pornraksa,
umur 17 tahun, dihantar ke sini kerana…"
Saya tak kisah apa yang awak dah buat sebelum ini.
Di sekolah ini,
kami sedia memberi peluang kepada semua untuk mengubah hidup mereka.
Awak mahukan permulaan baharu, bukan?
Kerajaan menutup penjara pulau rahsia
Misteri di pulau: Berpuluh-puluh banduan ditemui mati.
Menteri Dalam Negeri mahu menukar penjara
menjadi sekolah pemulihan untuk pesalah perempuan muda.
SEKOLAH PEMULIHAN PINITKHUN
MALAIKAT PENJAGA SEKOLAH PINITKHUN
Tugas awak ialah nyalakan pelita asrama setiap petang.
Isi semula air setiap hari.
Semua di sini mesti bangun sebelum matahari terbit,
menghadiri kelas tepat pada masanya,
dan berada di asrama tepat pukul 7.00 malam.
Jika awak nak langgar peraturan, silakan.
Kalaulah asrama ada bekalan elektrik, bukannya pelita.
Saya cemburu bilik ibu ada lampu sebenar.
Jika awak tak suka, silakan tidur di atas lantai.
Tiada siapa yang menghalang.
Sebab awak bersendirian,
baik awak berjaga-jaga.
Lebih-lebih lagi pada waktu malam.
Siapa itu?
Jangan lupa basuh, ia menjijikkan!
Bukankah ini melampau?
Kerja jalang jijik ini sekarang ialah menyodok najis untuk awak.
Setiap pinggan nasi dan setiap suap makanan,
jangan dibazirkan, ia sangat berharga.
Ramai orang kelaparan.
Sentiasa ingat semua kanak-kanak yang kelaparan.
Apabila kamu buat kalungan bunga,
kamu mesti berhati-hati dengan setiap bunga.
Hanya satu tersengget,
seluruh kalungan takkan kelihatan betul.
Mari, saya tolong.
Jika tak boleh, kenapa tak minta tolong?
Apabila ada masa, pergi ke bilik sakit.
Sapu antiseptik pada luka awak.
Jika ada yang mengganggu, beritahulah saya.
Anggap saja saya sebagai salah seorang kawan awak.
Saya ada untuk membantu.
Jadi, awak dah lihat hantu itu?
Siapa itu?
Cukuplah dengan gurauan!
Saya tak takut!
Lain kali, matilah kau.
Ukiran…
ialah kraf yang memerlukan tumpuan dan ketepatan.
Kerana ia boleh mengubah sesuatu yang biasa atau tak menarik
menjadi sesuatu yang indah.
Apa yang berlaku semalam?
Tiada apa-apa, ibu.
Awak akan uruskannya atau saya sendiri kuatkuasakan perintah?
Semalam, itu awak!
Apa?
Jangan pura-pura tak bersalah.
Awak yang tolak Aim jatuh tangga.
Mengakulah! Kami takkan beritahu ibu.
Saya tak buat.
Mengaku saja awak yang buat.
Lepaskan saya.
Nampak, bukan? Dia yang buat.
Tapi…
Saya tak nampak Ing buat apa-apa.
Sudah tentu awak berpihak kepadanya. Kamu budak kampung.
Jika tak mengaku, orang lain yang akan tanggung.
Sejujurnya, saya tak buat.
Tiada makanan untuk semua malam ini.
Kembali bekerja sekarang.
Beri lebih banyak alasan dan mereka akan dihukum kerana awak.
Saya minta maaf kerana saya pengecut.
Awak boleh marah saya.
Tapi saya percaya awak tak sakiti Maprang.
Aim panggil awak budak kampung.
Awak dari Utara juga?
Ya.
Saya Ploy.
Saya fikir awak tak suka berbual.
Awak sentiasa pendam sendiri.
Beginilah keadaannya di sini.
Mereka yang dah lama berada di sini macam Aim
selalu membuli orang baharu
dan ibu membenarkannya.
Tapi kami semua fikir yang sama.
Jika kami tak buat masalah,
setidaknya ada tempat tinggal.
Seperti yang awak tahu,
gadis-gadis ini tiada rumah untuk pulang.
Aim, kenapa awak ke sini?
Semasa awak jemput gadis baharu itu, ada awak bercakap dengannya?
Saya tanya nama dia dan dari mana.
Apa yang dia jawab?
Tiada apa.
Di tanah besar,
awak pernah dengar tentang Rumah Darunphorn?
Ya.
Ia rumah anak yatim.
Saya lihat dalam berita. Ia ditutup secara tiba-tiba.
Perkenalkan diri.
- Budak kampung! - Budak kampung!
Bogelkan dia.
Tidak.
Ada apa?
Awak, mari sini.
Apa?
Lepaskan.
- Lepaskan. - Jangan melawan.
Budak kampung bodoh macam awak tak belajar dari kesilapan!
Jangan sakiti saya.
Saya merayu.
Tidak.
Masih ada najis di sini.
Tidak.
Tidak!
Aim, kenapa?
Apa yang berlaku?
Awak nampak, bukan?
Apa?
Wanita tua.
Adakah itu…
hantu?
Mengarut, Nuch.
Jangan takutkan dia.
Dia dah pucat sekarang.
Apa yang berlaku, Aim?
Ada orang menyakiti awak?
Awak akan cakap?
Lepaskan saya.
Cakaplah!
Okey.
Cakaplah.
Awak tahu hal
yang saya tak tahu?
Saya…
Saya rasa hantu itu ada kaitan dengan Ing.
Bagaimana?
Saya tak faham.
Sesuatu berlaku kepada saya selepas saya membuang najis kepadanya,
awak tahu?
Awak semua
tahu tentang "hantu penjaga"?
Semasa saya kecil, nenek saya beritahu saya
semua orang lahir, dibentuk oleh hantu.
Kebanyakan orang utara percaya
bayi yang baru lahir dijaga oleh hantu
seolah-olah ibu kedua.
Jadi, bayi baru lahir
adalah seperti anak manusia dan anak hantu.
Jadi, kami ada upacara untuk beli daripada hantu.
Anak hantu selama tiga hari, anak manusia selama empat hari.
Milik siapa pun anak ini, datanglah mengambilnya.
Datang! Ambil dan besarkan dia!
Saya ingin membeli anak ini.
Bayi ini milik manusia sekarang.
Tiada hantu yang boleh mengganggunya.
Tiada hantu boleh mengambil dia.
Simpan kepala patung
dengan anak awak sepanjang masa
sehingga dia matang.
Jangan main-main.
Buat betul-betul,
atau hal buruk akan berlaku.
Ingatlah.
Kanak-kanak yang tak lalui upacara itu
akan diambil oleh hantu
atau ia mungkin kekal bersamanya.
Apa yang menghantui kita ialah hantu penjaganya?
Macam cerita rakyat saja.
Menarik.
Saya tak percaya.
Siapa itu?
- Tolong! - Jangan bising.
Tolong!
- Tolong! - Diam. Jangan bising.
Tolong!
- Tolong! - Jangan bising.
Kenapa bising-bising?
Saya dengar awak agak cekap.
Buktikan kepada saya.
Lihatlah awak.
Apa awak boleh buat dalam keadaan ini?
Lepaskan saya!
Tolonglah!
Awak menggeliat macam cacing.
Awak sampah tak guna.
Lepaskan saya!
Saya lupa awak lebih jijik daripada najis.
Saya nak lap kaki saya.
Lepaskan saya!
Awak marah?
Kenapa? Awak marah saya?
Marah sangat sampai awak nak bunuh saya?
Teruskan. Bunuh saya.
Lepaskan saya.
Tolonglah.
Jangan mengadu tentang hal ini.
Jika ada yang tahu,
mereka akan senasib.
Boleh bawa saya keluar dari sini?
Saya tak nak di sini.
Kenapa pula?
Saya nak mula semula hidup saya.
Saya tak boleh bantu.
Saya tak dapat cari jalan pun untuk hubungi tanah besar.
Tolonglah.
Tiada siapa boleh bantu saya.
Maaf, Ing.
Awak patut pergi
sebelum orang nampak. Awak akan dihukum.
Ini untuk hujan.
Awak ada di sini untuk belajar menjadi orang yang lebih baik.
Bukan untuk berkelakuan macam pelacur, mengejar lelaki.
Perlu diingat,
jika awak masih berkelakuan macam dulu,
jika masih tak senonoh,
jangan harap ada kelonggaran atau dibenarkan meninggalkan tempat ini.
Sampah tak berharga macam kamu
tak akan diterima masyarakat.
Tidak, lepaskan!
Ibu.
Ini saya, Aim. Ini saya, ibu.
Ini Aim.
Apa yang berlaku, ibu?
Apa berlaku kepada ibu?
Ing.
Boleh ikut saya ke bilik air?
Jika dia melalui upacara itu,
dia sepatutnya ada kepala anak patung.
Tapi jika dia tiada…
Sebenarnya, saya nak cakap dengan awak.
Teruskan.
Aim fikir saya boleh bercakap dengan awak.
Jadi, dia paksa saya untuk menceritakan kisah awak.
Tentang apa?
Tentang hantu penjaga awak.
Jika kita jumpa, kita nak buat apa?
Kita cari dulu. Dia mungkin tiada kepala anak patung.
Apa pendapat mereka?
Oh,
tak percaya.
Mereka rasa awak buat semua itu.
Selagi awak di sini,
mereka akan terus menyusahkan awak.
Apa maksudnya, Aim?
Ploy cuma ada kepalanya.
Pergi.
Ada apa?
Cakaplah.
Ing hilang sejak pagi tadi.
Ing.
Awak di sini?
Di mana awak, Ingkhwan?
- Ingkhwan. - Ingkhwan.
Di mana awak?
Ingkhwan, di mana awak?
Bersembunyi dan tak peduli apa-apa.
Apa yang awak rancang, budak kampung?
Saya nak bersendirian.
Tolong biar saya sendirian.
Nak bersendirian?
Apa awak buat? Lepaskan.
Kami membantu awak.
Lepaskan.
- Awak nak bersendirian, bukan? - Lepaskan.
Lepaskan saya.
Lepaskan.
Diam.
Lepaskan saya. Saya merayu.
Tolonglah!
Diam.
Lepaskan!
Jangan sakiti saya.
Awak nak bersendirian,
cubalah bermalam di sini.
Tapi jika nak keluar,
panggil mak hantu awak untuk tolong.
Jangan!
- Ingkhwan. - Awak dengar tak?
- Ingkhwan. - Ingkhwan.
Aim. Bagaimana jika apa yang Ploy cakap itu benar?
Hantu penjaga.
Hei, Ploy.
Kalian, Ploy pengsan.
Ploy!
Apa yang berlaku?
Jangan cakap apa-apa. Saya akan uruskan.
Ingkhwan melarikan diri.
Saya minta mereka mencarinya.
Sejak bila?
Kami tak tahu.
Jika dia boleh lari,
awak tahu siapa yang akan bertanggungjawab?
Awak nak ke mana?
Mencari Ing.
Kenapa nak buat begitu?
Dia boleh berada di mana-mana.
Dia tak boleh ikut peraturan.
Saya tak nampak orang lain ada masalah.
Kita semua nak keluar dari sini, bukan?
- Ingkhwan. - Ingkhwan.
Ingkhwan, awak di mana?
- Ing. - Awak dengar tak?
- Ingkhwan.
- Di mana awak?
- Awak dengar tak? - Ingkhwan.
- Ingkhwan.
- Di mana awak?
Ingkhwan.
Awak dengar tak?
- Ingkhwan. - Ingkhwan.
Sesiapa,
tolong saya!
Ingkhwan, awak dengar tak?
- Ingkhwan. - Awak dengar tak?
Tolong!
Ing…
Biar saya bantu awak.
Biar saya bunuh mereka macam selalu.
Ing…
Ing!
Ing.
Hari ini, awak semua akan bekerja macam biasa.
Tak perlu cari Ingkhwan.
Bukan salah sesiapa,
tapi yang memilih untuk melanggar peraturan di sini.
Jika dia ditangkap,
dia akan dihukum berat
untuk dijadikan contoh.
Awak pergi tinggal dengan Pin?
Kami cari awak di merata tempat.
Kalian campak
saya ke dalam lubang.
- Apa? - Apa?
Awak yang
lari dan menyalahkan orang lain sekarang.
Itu kebenaran.
Saya jumpa dia.
- Bohong, budak kampung! - Maprang.
Tak ikut peraturan, jadi sembunyi dan tunggu untuk lari.
- Dah ditangkap, salahkan orang! - Senyap!
Saya tak percaya sesiapa sekarang.
Tentang siapa yang harus dipersalahkan, saya akan siasat dan hukum mereka nanti.
Sementara itu, jangan buat masalah lagi.
Pergi!
Maprang benar-benar buat?
Maprang benar-benar buat semua ini?
Awak sangat bertuah kerana berjaya keluar hidup-hidup.
Ploy.
Awak bekerja dengan mereka selama ini, bukan?
Maafkan saya.
Orang lemah macam kita
ada pilihan lain?
Comel.
Molek.
Diam!
Saya cakap diam.
- Ing! - Ing!
Cepat, atau ibu bapanya akan tahu.
Ing, di mana kamu?
Ing!
- Ing. - Ing.
Ing,
Sesiapa yang menyakiti anakku,
aku akan bunuh mereka.
Aim.
Aim, bangun.
Ada perkara teruk berlaku.
Apa yang berlaku?
Kenapa Nuch perlu dapatkannya?
Di mana Maprang?
Aim.
Apa yang berlaku?
Bolehkah seseorang pergi panggil Pin untuk uruskan mayat Maprang?
Hantu penjaga yang lakukan ini.
Ing beritahu saya bahawa hantu penjaga akan bunuh semua.
Awak yang buat, bukan?
Awak bunuh kawan saya?
Aim, cukup.
Jika awak fikir itu saya,
hadapilah saya.
Awak berani?
Setelah ribut berakhir,
buat apa saja untuk bawa Ingkhwan keluar dari sini
dan jangan kembali ke sini lagi.
Ada radio rosak dalam simpanan di belakang sekolah,
bersama beberapa bahan api ganti.
Awak boleh ambil semuanya.
Pergi sekarang.
Awak tinggal dan bercakap dengan saya.
Apa yang berlaku di Darunphorn?
Apabila orang datang ke pulau, ibu selalu suruh bawa surat khabar.
Mungkin ada berita atau maklumat budak kampung itu.
Saya rasa kita takkan jumpa apa-apa.
Walaupun kita jumpa, saya tak boleh membacanya.
Dia pasti buat perkara teruk untuk berakhir di sini.
Ibu bapa saya meninggal…
jadi saya dihantar ke sana.
Saya gembira pada mulanya…
menyangka saya ada rumah seperti kanak-kanak biasa.
Hari itu,
saya bangun
dan semua orang sudah begitu.
Kalian.
PEMBUNUHAN BERAMAI-RAMAI TRAGIK
TIGA PULUH NYAWA HILANG DALAM PEMBUNUHAN KEJAM
TERSELAMAT ATAU PEMBUNUH?
SATU-SATUNYA YANG SELAMAT DARI PEMBUNUHAN DI SEKOLAH BERASRAMA DI LOPBURI
Saya fikir dapat permulaan baharu di sini.
Tapi di sini,
tiada bezanya dari dulu.
Sebenarnya…
saya belajar satu perkara di sini.
Yang lebih kuat sentiasa bertahan.
Bertindak balas apabila dibuli.
Lebih baik jika dunia ini bebas daripada sialan itu.
Hentikan!
Kemas barang-barang awak dan pergi dari sini secepat mungkin.
Jangan biar saya lihat awak lagi.
Awak tak gembirakah
beberapa pelajar teruk awak
yang tak belajar daripada awak
akhirnya mati?
Pin.
Saya nak cakap dengan awak. Cakap dengan saya.
Nampak tak saya bawa benda ni?
Pin, Ing bukan macam yang awak fikirkan.
Cukuplah, Aim.
Ibu suruh saya bawa Ing pergi.
Saya takkan kembali.
Tidak, Pin.
Ribut belum reda. Jangan pergi.
Awak tak boleh pergi dengan Ing.
Pin, semua perkara buruk yang berlaku
dan bagaimana Maprang mati, ia kerana hantu penjaga Ing.
Berhenti mengarut, Aim.
Awak takkan mengaku
bahawa semua ini adalah kerana awak?
Pin, tolonglah percayakan saya.
Cukup, Aim.
Berhenti buat perkara teruk begini.
Selama ini, saya bodoh.
Saya tak tahu betapa teruknya awak kepada semua orang.
TIGA TAHUN SEBELUM INI
Awak baru datang.
Berani awak buat masalah?
"Aim-orn Amornroj
dihukum tujuh tahun dalam tahanan juvana
kerana cubaan membunuh ibu bapa…"
Dia bukan bapa saya.
Saya tak benarkan sesiapa menindas saya.
Jika awak tak nak tinggal terlalu lama,
bantu saya pastikan semua orang terkawal
dan saya akan bantu awak dapatkan kebebasan awak.
Nuch.
Ploy.
Nuch.
Siapa itu?
Aim.
Pin.
Awak tak apa-apa, bukan?
Kami semua tak apa-apa.
Tapi awak…
Apa yang tak kena?
Hantu penjaga itu.
Dia bunuh kita semua macam di tempat itu.
Tapi kami tak apa-apakan Ing.
Satu-satunya yang buat ialah…
DILARANG MASUK TANPA KEBENARAN BILIK IBU
PERHATIAN KHAS DIPERLUKAN
MESTI PULIHKAN SIKAP MEREKA ATAU PIHAK BERKUASA AKAN AMBIL TINDAKAN.
Bukankah awak sepatutnya melindungi saya?
Ibu saya kata sesiapa yang menyakiti saya,
dia akan bunuh mereka.
Awak tak patut bunuh saya.
Saya ibu awak.
Saya cuma ada satu ibu.
Ibu.
Awak patut lihat dokumen ini.
ARAHAN PELEPASAN JUVANA
PERINTAH MENGAMPUN PESALAH JUVANA DISEBABKAN PERGOLAKAN BERTERUSAN
KERAJAAN MERAMALKAN ANCAMAN DARIPADA PENCEROBOH KOMUNIS DI THAILAND
MENGAMPUNKAN JUVANA YANG DISABITKAN
DAN MENUGASKAN MEREKA SEGERA KEPADA KHIDMAT MASYARAKAT NEGARA
SEMUA JUVANA TERSENARAI DALAM LAMPIRAN AKAN DIBEBASKAN
CIK PLOYMONT WONGKUM
CIK JINTANUCH
CIK PRANGTHIP MEEKATE
CIK SAKULTALA NAMUANG
CIK AIM-ORN AMORNROJ
Apa yang dikatakannya?
Ramai antara kita telah diberi pengampunan.
Kenapa ibu tak bebaskan kita?
Dia lebih obses dengan tempat ini daripada kehidupan kita.
Jadi,
apa yang kita akan buat?
Cubaan.
Bunuh mereka.
Biar saya bunuh mereka.
Mereka semua.
Ing.
Mereka menyakiti saya lagi, Pin.
Patahkan saja lehernya?
Bagaimana jika tak berhasil?
Keringkan diri dan bersihkan darah dahulu.
- Aim. - Pin.
Awak percayakan saya sekarang?
Bagaimana dengan ibu?
Kita saja yang tinggal di pulau ini.
Di mana Ing? Dia pergi jumpa awak?
Saya kurung dia di rumah api.
Jangan risau.
Awak nak ke mana?
Ing.
Pin.
Kenapa awak kurung saya?
Awak bersama jalang ini sekarang?
Ing.
- Berhentilah. - Mereka cuba bunuh saya.
Awak lupa?
Awak bunuh Maprang dan ibu.
Diam!
Ing.
Adakah saya seteruk itu?
Apabila jalang ini buat perkara teruk,
tiada siapa peduli.
Kamu semua
layak untuk mati seperti mereka berdua.
Ing.
Apa awak dapat daripada ini?
Bukankah awak nak permulaan baharu?
Aim, bersembunyi saja dalam rumah.
Awak macam mana?
Jangan risau.
Saya akan menyusul nanti.
Ploy.
Aim.
Saya takut.
Mana yang lain?
Pin.
Jangan bising.
Apa yang awak buat?
Aim, buka pintu untuk saya.
Aim.
Awak suka, bukan?
Menakutkan orang?
Bagaimana rasanya menjadi mangsa?
Ing.
Tolong jangan sakiti saya.
Kita berdua pernah dibuli Aim, bukan?
Saya telah membantu awak, ingat?
Lepaskan saya!
Lepaskan anak saya!
Aim.
Awak tak apa-apa?
Cukup, Ing.
Baik.
Ayuh mati bersama.
Pin.
Tiada siapa boleh bantu awak.
Awak gembira
membunuh semua macam dulu?
Dulu,
saya tak berniat.
Tapi di sini,
bersama awak…
Awak nak ke mana?
Ia takkan berakhir sehingga awak mati.
Lepaskan saya!
Teruskan. Bunuh saja saya.
Saya tiada tempat untuk pergi.
Mati bersama awak tak seteruk mana.
Bunuhlah saya.
Awak pun pandai dalam hal ini.
Tak.
Saya takkan bunuh.
Saya nak mulakan hidup baharu saya
dan ada masa depan.
Lihatlah awak sekarang.
Walaupun keluar hidup-hidup,
awak akan mereput di penjara juga.
Itu pilihan awak bagaimana awak nak mati.
Tidak.
Kembali dan bunuh saya.
Kembali dan bunuh saya!
Awak tahu tak
selama ini,
betapa sukarnya saya cuba
menghalang ibu membunuh kalian?
Awak takkan terlepas.
Kembalilah kepadaku, anakku.
Aku takkan biarkan kau merasa sakit lagi.
Pulau Rampa.
Dari Pusat Operasi 527 Armada Chonburi.
Setelah meninjau kawasan sekolah,
kami menemui mayat seorang wanita dewasa dan dua gadis muda.
Mayat menunjukkan kecederaan disebabkan oleh benda tajam.
Saya tak buat.
Itu Ingkhwan dan penjaga hantunya.
Saya bercakap benar.
Bukan saya.
Itu Ingkhwan dan penjaga hantunya.
Membawa kumpulan pertama keluar.
Hati-hati. Ayuh. Mari pergi.
Ploy.
Mereka salah faham dengan saya.
Beritahu mereka apa sebenarnya berlaku.
Boleh awak semua beritahu mereka apa yang berlaku?
Beritahu mereka sekarang.
Saya benar-benar tak buat.
Ada sesiapa bernama Ingkhwan? Ada sesiapa melihatnya?
Ploy, beritahu mereka.
Beritahu mereka apa yang berlaku.
Beritahu mereka apa yang Ing buat.
Saya selamatkan nyawa awak.
Awak perlu beritahu mereka!
Di sini,
tiada orang bernama Ingkhwan.
Orang yang buat semua ini ialah dia.
Kami semua boleh menyokongnya.
Saya menunggu hari ini.
Hari awak perlu menanggung.
Bunuh saja dia, Ing.
Saya takkan beritahu sesiapa.
Apa yang awak cakap tadi?
- Bertenang, nak. - Awak cakap saya buat?
Awak cakap saya buat?
Bertenang.
Saya selamatkan nyawa awak! Awak juga! Awak patut ingat itu!
Cukup. Mari pergi.
- Lepaskan saya. Saya tak buat. - Mari pergi.
- Saya tak buat. - Mari pergi.
Ibu selalu cakap
tempat ini menyediakan semua orang
permulaan baharu dengan harapan,
hanya jika anda mendengar dan mematuhi peraturan.
PINITKHUN, INGAT DAN PATUHI KATA-KATA GURU KITA
Tapi saya tak percaya hal karut itu
kerana semua peraturan ini bohong.
Ia ada untuk melindungi orang berkuasa.
Orang seperti kami masih perlu bergaduh sesama sendiri
hanya untuk hampir tak bertahan.
Betul, Ing?
Terjemahan sari kata oleh Julidiawati Saidon
Penyelia Kreatif Vincent Lim