1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX
2
00:00:04,004 --> 00:00:07,507
Jesteśmy maniakami animacji.
Uwielbiamy ten środek wyrazu.
3
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX
4
00:00:10,051 --> 00:00:12,762
Produkcje aktorskie nie dają
takich możliwości.
5
00:00:12,846 --> 00:00:15,473
A my wpadamy
na totalnie odjechane pomysły.
6
00:00:18,268 --> 00:00:20,645
Musieliśmy sporo zaryzykować,
7
00:00:21,104 --> 00:00:24,149
żeby stworzyć coś naprawdę w naszym stylu.
8
00:00:28,319 --> 00:00:30,530
Zgoda, ten serial jest trochę dziwny.
9
00:00:30,613 --> 00:00:32,323
Poznajcie Ogórasy
10
00:00:32,407 --> 00:00:34,200
{\an8}JAK POWSTAWALI
NIEPOKONANI
11
00:00:34,284 --> 00:00:35,910
{\an8}Pete Docter, Poznajcie Ogórasy.
12
00:00:36,286 --> 00:00:37,746
{\an8}PETE DOCTER
Producent Wykonawczy
13
00:00:37,829 --> 00:00:40,415
W Pixarze stworzyliśmy
27 filmów pełnometrażowych.
14
00:00:40,498 --> 00:00:42,083
Wszystkie były wielkim wyzwaniem.
15
00:00:42,167 --> 00:00:44,794
Pracowało się super, ale zawsze
pojawiały się przeszkody
16
00:00:44,878 --> 00:00:47,255
i musieliśmy walczyć,
żeby to wszystko posklejać.
17
00:00:47,338 --> 00:00:50,216
To dla nas nic nowego.
Wiemy, co mamy robić.
18
00:00:50,842 --> 00:00:53,470
Kiedy pojawiły się seriale w streamingu,
19
00:00:53,553 --> 00:00:56,347
pomyśleliśmy, że to bardzo ciekawa forma.
20
00:00:56,431 --> 00:00:59,809
Wszystkie kanony i schematy,
które znaliśmy,
21
00:00:59,893 --> 00:01:01,436
trafiają do kosza.
22
00:01:01,978 --> 00:01:06,483
Jak stworzyć coś rozbitego
na mniejsze części
23
00:01:06,566 --> 00:01:08,985
i zatrzymać uwagę widzów
od odcinka do odcinka?
24
00:01:09,069 --> 00:01:11,780
Pewnie trzeba do tego nowych technologii
25
00:01:11,863 --> 00:01:15,742
i napotkamy na drodze mnóstwo problemów,
których nie potrafimy rozwiązać.
26
00:01:17,160 --> 00:01:18,203
Więc do dzieła.
27
00:01:18,286 --> 00:01:20,246
Dawać, z życiem! Dzisiaj mecz!
28
00:01:20,330 --> 00:01:23,208
Niepokonani to nasz pierwszy serial.
29
00:01:23,291 --> 00:01:24,959
To osiem odcinków
30
00:01:25,043 --> 00:01:28,671
opowiadających o gimnazjalistach
grających w drużynie softballowej,
31
00:01:28,755 --> 00:01:31,091
tydzień przed meczem
na mistrzostwach stanowych.
32
00:01:31,174 --> 00:01:34,010
Stworzyliśmy osiem
około 18-minutowych odcinków.
33
00:01:34,094 --> 00:01:35,929
W sumie ponad 145 minut.
34
00:01:36,179 --> 00:01:38,181
To znacznie więcej niż w naszych filmach.
35
00:01:38,264 --> 00:01:40,308
Mieliśmy do wyprodukowania kawał animacji.
36
00:01:40,391 --> 00:01:42,102
W znacznie krótszym czasie.
37
00:01:42,185 --> 00:01:46,231
Większość naszych filmów trwa 90 minut,
a stworzenie ich zajmuje pięć lat.
38
00:01:46,314 --> 00:01:51,194
Czyli policzmy...
145 minut powinno zająć osiem lat.
39
00:01:51,945 --> 00:01:54,531
A my daliśmy twórcom cztery.
40
00:01:54,614 --> 00:01:56,366
Wyzwanie przyjęte. Jedziemy.
41
00:01:56,449 --> 00:02:00,662
Jesteśmy małą ekipą, więc mniejszymi
siłami musieliśmy osiągnąć więcej.
42
00:02:00,745 --> 00:02:02,080
Poprzeczka była wysoko,
43
00:02:02,163 --> 00:02:04,791
ale raczej nikt nie zdawał sobie sprawy,
jak bardzo.
44
00:02:04,874 --> 00:02:07,669
Chcieliśmy mieć wielu głównych bohaterów.
45
00:02:07,752 --> 00:02:09,003
W filmie się tak nie da,
46
00:02:09,087 --> 00:02:11,464
bo nie ma tyle czasu na każdą postać.
47
00:02:11,548 --> 00:02:13,133
Historia o wielu bohaterach.
48
00:02:13,216 --> 00:02:15,552
W streamingu można sobie na to pozwolić.
49
00:02:15,635 --> 00:02:19,430
Nie ma tu jednej głównej roli
która przysłania inne postaci.
50
00:02:19,514 --> 00:02:22,684
Jest ich osiem i każda jest równie ważna.
51
00:02:22,767 --> 00:02:24,185
Wszyscy wygraliście.
52
00:02:24,269 --> 00:02:27,730
W każdym odcinku obserwujemy inną postać,
53
00:02:27,814 --> 00:02:29,899
aż w końcu dochodzimy do mistrzostw,
54
00:02:29,983 --> 00:02:31,651
patrząc z perspektywy
55
00:02:31,734 --> 00:02:34,154
bardzo różniących się od siebie ludzi.
56
00:02:34,237 --> 00:02:36,156
- Ogórasy.
- Ogórasy!
57
00:02:36,239 --> 00:02:38,992
Przez tydzień wchodzisz w buty
jednej osoby
58
00:02:39,075 --> 00:02:41,369
i widzisz, z jakimi problemami się mierzy,
59
00:02:41,452 --> 00:02:43,496
dzięki sugestywnej animacji.
60
00:02:43,580 --> 00:02:46,916
Na każdego bohatera musieliśmy
znaleźć indywidualną „metodę”,
61
00:02:47,000 --> 00:02:51,754
czyli zanimowane uosobienie ich emocji.
62
00:02:51,838 --> 00:02:53,798
Ruchy-kluchy, jazda, jazda!
63
00:02:53,882 --> 00:02:57,802
Laurie stresuje gra w softball,
bo chce zaimponować tacie.
64
00:02:57,886 --> 00:03:00,638
Do tego ma problemy
z niepewnością i lękiem.
65
00:03:00,722 --> 00:03:02,891
I jak się czujemy? Bo ja super-słabo.
66
00:03:02,974 --> 00:03:05,852
Jak sobie z nimi radzić,
jak się ich pozbyć?
67
00:03:05,935 --> 00:03:07,604
Nie ma wiary w siebie.
68
00:03:07,687 --> 00:03:11,733
I oczywiście czuje presję,
bo jej tata jest trenerem drużyny.
69
00:03:11,816 --> 00:03:14,194
Trener nadyma się jak wielki balon.
70
00:03:16,321 --> 00:03:17,572
Drugi strajk!
71
00:03:17,655 --> 00:03:19,949
Vanessa jest ciężko pracującą mamą.
72
00:03:20,033 --> 00:03:23,786
To mama-czarodziejka,
ma wokół siebie gwiazdki i tęcze.
73
00:03:23,870 --> 00:03:26,831
Jest kolorowym ptakiem
w szarej rzeczywistości.
74
00:03:26,915 --> 00:03:28,917
To kobieta, która przychodzi do pracy
75
00:03:29,000 --> 00:03:30,376
i wszystkim poprawia nastrój.
76
00:03:30,460 --> 00:03:32,754
Wiecie co?
Rochelle gra dzisiaj w playoffach!
77
00:03:32,837 --> 00:03:35,715
Rochelle jest łapaczem.
To bardzo trudna pozycja.
78
00:03:35,798 --> 00:03:38,968
Świat Rochelle zaczyna się rozpadać
79
00:03:39,052 --> 00:03:42,680
i zawisa w powietrzu,
kiedy coś zaczyna ją stresować.
80
00:03:42,764 --> 00:03:44,432
{\an8}Frank ma zbroję.
81
00:03:44,974 --> 00:03:47,477
Jest sędzią,
który musi podejmować decyzje,
82
00:03:47,560 --> 00:03:49,395
i niektórzy się z nimi nie zgadzają.
83
00:03:49,479 --> 00:03:52,815
Radzi sobie z tym tak, że zakłada zbroję.
84
00:03:52,899 --> 00:03:54,984
Yuwen to macho-miotacz.
85
00:03:55,068 --> 00:03:59,113
U niego „metodą” jest ukryte w nim
kartonowe serduszko.
86
00:03:59,197 --> 00:04:00,531
Proszę, polub mnie.
87
00:04:00,615 --> 00:04:02,951
Ira to postać, która ogląda świat
88
00:04:03,034 --> 00:04:05,495
przez lunetę z rolki
po papierze toaletowym.
89
00:04:05,578 --> 00:04:09,874
Jego dwuwymiarowy świat
widziany w kalejdoskopie
90
00:04:09,958 --> 00:04:12,335
dopełnia trójwymiarową rzeczywistość.
91
00:04:12,418 --> 00:04:15,004
Kolejną bohaterką jest Kai,
92
00:04:15,088 --> 00:04:17,632
która jest nowa w grupie
i próbuje odnaleźć swoje ja.
93
00:04:17,715 --> 00:04:20,051
Ona unosi się i zapada.
94
00:04:20,134 --> 00:04:21,719
Unosi się, kiedy czuje,
95
00:04:21,803 --> 00:04:25,181
że komuś pomaga i odnosi sukces.
96
00:04:25,265 --> 00:04:28,851
A kiedy coś ją dołuje,
zapada się pod ziemię
97
00:04:28,935 --> 00:04:31,229
i tam się chowa.
98
00:04:31,312 --> 00:04:35,775
Szukanie nowych rozwiązań
dla każdego odcinka to świetna zabawa.
99
00:04:35,858 --> 00:04:39,195
W związku z tym,
że w serialu chodzi o perspektywę,
100
00:04:39,279 --> 00:04:41,656
fajnie, że mnie jest bliżej
do jednej postaci,
101
00:04:41,739 --> 00:04:44,033
a Michaelowi do innej.
102
00:04:44,117 --> 00:04:45,702
Masz rację, jeśli idzie o finał.
103
00:04:45,827 --> 00:04:48,329
Wychodzi na to, że on ratuje sytuację.
104
00:04:48,413 --> 00:04:52,083
Odcinki mają większą moc,
dlatego, że się spieraliśmy,
105
00:04:52,166 --> 00:04:54,085
patrząc na postacie z różnych perspektyw.
106
00:04:54,168 --> 00:04:56,546
Nie podoba mi się to, że dostaje w brzuch
107
00:04:56,629 --> 00:04:59,465
i dlatego wyciąga ramiona do przodu.
108
00:04:59,549 --> 00:05:01,217
Analizowaliśmy nasze punkty widzenia
109
00:05:01,301 --> 00:05:04,470
i łączyliśmy je,
próbując wzajemnie rozwijać
110
00:05:04,554 --> 00:05:05,930
i udoskonalać pomysły.
111
00:05:07,348 --> 00:05:09,517
Nigdy nie pracowałem z dwójką reżyserów,
112
00:05:09,600 --> 00:05:12,145
którzy mieliby w produkcji
takie same kompetencje.
113
00:05:12,228 --> 00:05:14,439
Ale ich połączone siły
114
00:05:14,522 --> 00:05:16,858
nadały ton całemu serialowi.
115
00:05:16,941 --> 00:05:18,985
Przyjemnie się to obserwowało.
116
00:05:19,068 --> 00:05:21,779
Carrie i Michael pracowali w Pixarze
jako scenarzyści
117
00:05:21,863 --> 00:05:24,699
i byli po prostu znajomymi z pracy.
118
00:05:24,782 --> 00:05:26,034
Sporo ze sobą rozmawialiśmy
119
00:05:26,117 --> 00:05:29,203
Przerzucaliśmy się pomysłami,
pokazywaliśmy sobie różne szkice.
120
00:05:29,287 --> 00:05:32,332
I zauważyliśmy, że często widzimy
kompletnie inaczej
121
00:05:32,415 --> 00:05:34,125
te same wydarzenia.
122
00:05:34,208 --> 00:05:35,293
Zawsze o tym gadaliśmy.
123
00:05:35,376 --> 00:05:38,379
Dlaczego nasze perspektywy tak się różnią?
124
00:05:38,463 --> 00:05:42,216
Analizowaliśmy, dlaczego inaczej
interpretujemy to,
125
00:05:42,300 --> 00:05:44,135
jak było na spotkaniu.
126
00:05:44,218 --> 00:05:46,179
Jedno mówiło, że było beznadziejnie,
127
00:05:46,262 --> 00:05:49,515
a drugie, że było super. O co ci chodzi?
128
00:05:49,599 --> 00:05:50,641
PANIKA!
129
00:05:50,725 --> 00:05:54,687
Tak właśnie zrodził się
pomysł na Niepokonanych.
130
00:05:54,771 --> 00:05:58,107
To, jak inaczej patrzymy na rzeczywistość.
131
00:05:59,817 --> 00:06:01,736
Zaczęliśmy spotykać się po pracy.
132
00:06:01,819 --> 00:06:05,990
Chodziliśmy do kawiarni
i robiliśmy burzę mózgów.
133
00:06:06,074 --> 00:06:09,202
Czasami poprawialiśmy dialogi
albo kwestie scenariuszowe,
134
00:06:09,285 --> 00:06:11,871
żeby lepiej nakreślić postać.
135
00:06:11,954 --> 00:06:13,915
Michael ciągle rysuje.
136
00:06:13,998 --> 00:06:15,124
To prawda.
137
00:06:15,208 --> 00:06:17,543
Ma cudowny szkicownik.
138
00:06:17,627 --> 00:06:19,837
Właściwie się z nim nie rozstaję.
139
00:06:19,921 --> 00:06:23,883
Ma w nim mnóstwo rysunków, w których
bezustannie szuka charakteru postaci.
140
00:06:23,966 --> 00:06:26,552
Jak wyglądają w ruchu,
jaką kreską je rysować.
141
00:06:26,636 --> 00:06:30,223
I łapaliśmy się na tym, że często
gadaliśmy o własnych rodzinach,
142
00:06:30,306 --> 00:06:33,643
życiowych doświadczeniach.
Vanessa jest samotną matką
143
00:06:33,726 --> 00:06:36,437
i bardzo chciałem o niej opowiedzieć,
144
00:06:36,521 --> 00:06:39,482
bo moja mama była w identycznej sytuacji.
145
00:06:39,565 --> 00:06:42,985
Moja siostra też. Na przykład Rochelle,
146
00:06:43,069 --> 00:06:44,904
to ja jako nastolatek.
147
00:06:44,987 --> 00:06:48,741
Kiedy byłem w gimnazjum,
zawsze skądś kołowałem kasę.
148
00:06:48,825 --> 00:06:51,077
Głównie na gry video.
149
00:06:51,160 --> 00:06:54,705
Początkowy pomysł był taki,
że wchodzimy do klasy
150
00:06:54,789 --> 00:06:57,250
i w każdym odcinku idziemy
z innym dzieckiem do domu
151
00:06:57,333 --> 00:07:00,711
i jak one się od siebie różnią.
Taki miał być schemat odcinków.
152
00:07:00,795 --> 00:07:04,924
Carrie kiedyś grała w softball i zapytała,
czy możemy z nich zrobić drużynę.
153
00:07:05,007 --> 00:07:07,093
Każdy miał inną osobowość i to było super.
154
00:07:07,176 --> 00:07:10,596
Z innymi dziewczynami grałam,
a z innymi chodziłam do szkoły.
155
00:07:10,680 --> 00:07:13,850
Dorastałam, grając w softball,
i to było wyjątkowe środowisko.
156
00:07:13,933 --> 00:07:15,893
Po prostu uwielbiam ten sport.
157
00:07:18,604 --> 00:07:22,150
Jest świetną metaforą życia.
158
00:07:22,233 --> 00:07:23,568
Bo w czasie meczu...
159
00:07:23,651 --> 00:07:25,945
Dawaj, Carrie!
160
00:07:26,028 --> 00:07:28,239
...masz mnóstwo czasu na przemyślenia
161
00:07:28,322 --> 00:07:29,907
i analizowanie błędów.
162
00:07:29,991 --> 00:07:32,118
Trzeba się nauczyć, jak mimo pomyłek,
163
00:07:32,201 --> 00:07:34,454
grać dalej i skupić się
na kolejnej zmianie.
164
00:07:37,331 --> 00:07:40,251
Homerun dla dziadka! Brawo!
165
00:07:40,877 --> 00:07:44,255
Niepokonani przede wszystkim
pokazują różnorodność punktów widzenia.
166
00:07:44,338 --> 00:07:45,214
NOAH KLOCEK
Scenograf
167
00:07:45,298 --> 00:07:46,883
I na tym polega cała zabawa.
168
00:07:47,550 --> 00:07:49,260
Co to znaczy mieć lęki?
169
00:07:50,178 --> 00:07:51,762
Jak to pokazać w postaci?
170
00:07:51,846 --> 00:07:54,765
Wydaje się proste,
ale wcale takie nie jest.
171
00:07:54,849 --> 00:07:57,602
U Laurie metaforą lęków
172
00:07:57,685 --> 00:08:02,064
jest stworek, który rośnie w niej
przez cały odcinek.
173
00:08:02,148 --> 00:08:05,109
Przypomnijmy sobie wszystkie błędy,
które dziś zrobiłaś.
174
00:08:05,193 --> 00:08:10,323
I mówi na głos wszystkie najgorsze rzeczy,
które o sobie myślimy.
175
00:08:10,406 --> 00:08:12,742
Wyczuwam tu głęboką traumę.
Chcesz o niej pogadać?
176
00:08:12,825 --> 00:08:13,951
Lepiej to wyciągnąć...
177
00:08:14,035 --> 00:08:16,370
Stworzyliśmy wiele wariantów,
żeby pokazać
178
00:08:17,038 --> 00:08:20,124
jak kłopotliwe jest to zjawisko.
179
00:08:20,208 --> 00:08:22,793
Jak rozwija się przez cały odcinek.
180
00:08:22,877 --> 00:08:27,173
Więc na początku lęk Laurie
jest malutki i prawie niezauważalny.
181
00:08:27,256 --> 00:08:30,676
A potem rośnie i rośnie.
I w co się przeobraża?
182
00:08:30,760 --> 00:08:33,012
Nie chcieliśmy, żeby kojarzył się źle,
183
00:08:33,095 --> 00:08:35,640
z błotnymi potworami albo kupą.
184
00:08:35,723 --> 00:08:36,766
No co?
185
00:08:37,934 --> 00:08:39,101
Kojarzył się.
186
00:08:40,228 --> 00:08:42,396
A wtedy ja i Lou stwierdziliśmy,
187
00:08:42,480 --> 00:08:45,024
że tu musi chodzić o coś więcej.
188
00:08:45,107 --> 00:08:46,817
I wtedy wpadliśmy na pomysł,
189
00:08:46,901 --> 00:08:50,071
że Laurie jest rozdarta
między wiarą i wątpliwością.
190
00:08:50,154 --> 00:08:54,242
Wiesz, że wierzę,
tylko czasami mam wątpliwości.
191
00:08:54,325 --> 00:08:56,160
I wierzy głównie w swojego tatę,
192
00:08:58,162 --> 00:08:59,789
ale targają nią wątpliwości.
193
00:08:59,872 --> 00:09:02,083
Postanowiliśmy wykorzystać tę metaforę.
194
00:09:02,166 --> 00:09:05,503
Więc wiara jest pod postacią Pana Boga,
195
00:09:05,586 --> 00:09:08,172
a wątpliwością stał się wąż.
196
00:09:08,256 --> 00:09:11,342
Jeśli przyjrzycie się końcowej postaci
tego stwora,
197
00:09:11,425 --> 00:09:14,095
to zobaczycie, że oplata ją
jak gigantyczny wąż.
198
00:09:14,178 --> 00:09:17,306
Pierwowzorem dla Laurie
była w pewnym sensie Carrie.
199
00:09:17,390 --> 00:09:20,184
Mówi, że nie jest jak Laurie,
ale my wiemy swoje.
200
00:09:20,268 --> 00:09:22,687
W niektórych sprawach
faktycznie jesteśmy podobne.
201
00:09:23,688 --> 00:09:25,606
Tata był moim trenerem.
202
00:09:25,690 --> 00:09:29,777
Jest świetnym tatą i świetnym trenerem.
203
00:09:29,860 --> 00:09:33,197
Gra w softball przychodziła mi z trudem.
204
00:09:33,281 --> 00:09:35,157
Nie mam do tego talentu.
205
00:09:35,241 --> 00:09:36,867
Dawaj, dawaj!
206
00:09:38,119 --> 00:09:40,663
I zawsze miałam wrażenie,
że go rozczarowuję.
207
00:09:40,746 --> 00:09:43,374
I chyba naprawdę tak było.
208
00:09:43,457 --> 00:09:46,043
To doświadczenie wiele mnie nauczyło.
209
00:09:49,380 --> 00:09:52,300
Bycie w drużynie kształtuje człowieka.
210
00:09:55,303 --> 00:09:58,514
Utożsamiam się z Laurie.
Naprawdę rozumiem
211
00:09:58,598 --> 00:10:01,267
tę presję, potrzebę akceptacji
212
00:10:01,350 --> 00:10:03,477
i jednocześnie niechęć do sportu.
213
00:10:03,561 --> 00:10:05,354
- Fajnie jest?
- Bardzo.
214
00:10:06,105 --> 00:10:08,608
Lubiłem sport bardziej niż Laurie,
215
00:10:08,691 --> 00:10:11,360
ale też miałem w sobie dużo niepewności.
216
00:10:11,444 --> 00:10:13,154
Moją pierwszą trenerką była mama,
217
00:10:13,237 --> 00:10:15,364
więc dobrze wiem, jak to jest,
218
00:10:15,448 --> 00:10:18,159
kiedy za linią boczną stoi rodzic.
219
00:10:18,242 --> 00:10:22,121
I krytykuje cię bardziej
niż innych zawodników.
220
00:10:22,204 --> 00:10:25,458
To jest ekstra. A potem wracacie
do domu i omawiacie przy obiedzie
221
00:10:25,541 --> 00:10:26,917
wszystkie twoje błędy.
222
00:10:27,001 --> 00:10:28,294
Właśnie o to nam chodziło.
223
00:10:28,377 --> 00:10:33,215
Chcieliśmy znaleźć odpowiedź,
co znaczy być człowiekiem,
224
00:10:33,299 --> 00:10:35,968
i wpleść to do scenariusza.
225
00:10:36,052 --> 00:10:38,220
Chyba najbardziej identyfikuję się z Irą.
226
00:10:38,929 --> 00:10:42,058
Też tworzyłem swoje światy.
227
00:10:42,141 --> 00:10:44,268
Odcinek z Irą. Kiedy byłem dzieckiem,
228
00:10:44,352 --> 00:10:47,521
też kumplowałem się ze starszymi,
choć nie powinienem tego robić.
229
00:10:47,605 --> 00:10:50,608
Nie wiem, po co się ze mną bujali,
bo byli znacznie starsi.
230
00:10:50,691 --> 00:10:55,029
Ale wiele się od nich nauczyłem
i bardzo wydoroślałem.
231
00:10:55,112 --> 00:11:00,242
W tym odcinku chcieliśmy,
żeby Ira miał prawdziwy
232
00:11:00,326 --> 00:11:03,162
dziecięcy świat fantazji.
233
00:11:03,245 --> 00:11:04,789
Uznaliśmy, że animacja w 2D
234
00:11:04,872 --> 00:11:07,792
idealnie się do tego nadaje.
235
00:11:07,875 --> 00:11:10,294
Nie ma rzeczy,
której nie da się narysować.
236
00:11:10,378 --> 00:11:12,129
Plastyczność dwuwymiarowego obrazu
237
00:11:12,213 --> 00:11:17,510
pozwoliła nam przedstawić
wyobraźnię małego dziecka.
238
00:11:17,593 --> 00:11:22,556
Widzimy, jak Ira rozmawia z Cheryl,
która sprzedaje przekąski.
239
00:11:22,640 --> 00:11:25,559
W scenie, gdy patrzy na nią
przez swoją lunetę,
240
00:11:25,643 --> 00:11:28,187
musieliśmy połączyć w jednym ujęciu
animację 2D z 3D.
241
00:11:28,270 --> 00:11:29,980
To nie było proste.
242
00:11:30,064 --> 00:11:34,235
Pojawiły się ciekawe pytania, na przykład,
czy elementy w 2D powinny rzucać cień
243
00:11:34,318 --> 00:11:35,152
w świecie 3D.
244
00:11:35,236 --> 00:11:38,447
Kiedy postać jest w świecie wyobraźni,
245
00:11:38,531 --> 00:11:40,282
jak to wpływa na świat rzeczywisty?
246
00:11:40,366 --> 00:11:42,618
Czy wszyscy inni też go widzą?
247
00:11:42,702 --> 00:11:44,453
Czy widzi go tylko on?
248
00:11:44,537 --> 00:11:45,996
Czy rzeczy zmyślone,
249
00:11:46,080 --> 00:11:48,874
które są tylko w jego wyobraźni,
wpływają na rzeczywistość?
250
00:11:48,999 --> 00:11:50,334
Stwierdziliśmy, że nie.
251
00:11:50,418 --> 00:11:52,878
To sprawy widocznie wyłącznie dla Iry.
252
00:11:52,962 --> 00:11:55,256
Nie ma sensu, żeby rzucały cień.
253
00:11:55,339 --> 00:11:56,757
Powinny wpływać tylko na niego.
254
00:11:59,927 --> 00:12:02,596
W tej produkcji cudowne jest to,
255
00:12:02,680 --> 00:12:08,352
jak wiele rzeczy Carrie i Yates przenieśli
do niego z otaczającego ich świata.
256
00:12:10,938 --> 00:12:14,275
Oglądamy TikToka, Youtube'a
i masę innych rzeczy.
257
00:12:14,358 --> 00:12:17,278
Inspirujemy się tym
i część pokazujemy w naszym serialu.
258
00:12:17,361 --> 00:12:19,196
Ultra beka, nie?
259
00:12:19,280 --> 00:12:21,574
Często pojawiającym się rekwizytem,
260
00:12:21,657 --> 00:12:23,784
pochodzącym ze współczesności,
jest telefon.
261
00:12:23,868 --> 00:12:25,035
Każdy dzieciak ma komórkę.
262
00:12:25,119 --> 00:12:28,038
I sporo punktów zwrotnych i żartów
263
00:12:28,122 --> 00:12:30,916
wynikających z tego,
co ktoś widzi w telefonie.
264
00:12:31,000 --> 00:12:34,587
Postaci nie tylko korzystają z telefonów,
ale też do niego wchodzą.
265
00:12:34,670 --> 00:12:37,381
Jak to jest do kogoś pisać
lub używać aplikacji randkowej.
266
00:12:37,465 --> 00:12:41,260
A nawet jak to jest być mamą
i sprawdzać telefon córki.
267
00:12:41,343 --> 00:12:42,678
Co się wtedy czuje?
268
00:12:42,762 --> 00:12:45,556
Jest inaczej,
niż gdyby sama z niego korzystała.
269
00:12:45,639 --> 00:12:48,559
Jak to jest rozmawiać online z kimś obcym?
270
00:12:48,642 --> 00:12:50,478
Pomysłów było coraz więcej.
271
00:12:50,561 --> 00:12:54,023
Co możemy zrobić, kiedy tam wchodzimy
272
00:12:54,106 --> 00:12:55,816
i jesteśmy w zupełnie innym świecie?
273
00:12:55,900 --> 00:12:58,736
Gdzie stajesz się awatarem
i wszystko jest jak w grze video?
274
00:12:58,819 --> 00:13:00,946
Łatwiej cię to wciąga
i łatwiej to zrozumieć.
275
00:13:01,030 --> 00:13:04,325
Chcieliśmy pokazać osobiste doświadczenie,
zamiast ogólnego wrażenia,
276
00:13:04,408 --> 00:13:07,077
że tak wygląda życie w sieci.
277
00:13:07,161 --> 00:13:09,955
Bo tak, jak w całym serialu,
278
00:13:10,039 --> 00:13:13,542
chodzi o indywidualne odczucie,
kiedy ktoś jest w Internecie.
279
00:13:13,626 --> 00:13:18,339
Lou zaproponował 8-bitową
animację jak z gry video,
280
00:13:18,422 --> 00:13:19,715
w którą gra Ira.
281
00:13:19,799 --> 00:13:22,718
To taki nasz hołd dla starych gier.
282
00:13:23,969 --> 00:13:28,015
Frank wchodzi w aplikację randkową,
biega po niej, unika kobiet,
283
00:13:28,098 --> 00:13:30,017
- które chcą się z nim połączyć.
- Ty nie.
284
00:13:30,100 --> 00:13:33,062
Kiedy oglądam serial i dochodzę
do momentu z randkową apką,
285
00:13:33,145 --> 00:13:34,772
aż się dziwię, że to zrobiliśmy.
286
00:13:34,855 --> 00:13:38,192
Tam jest tyle kontekstów,
że już nie nadążam.
287
00:13:38,275 --> 00:13:40,986
Frank jest mi aż za bliski.
288
00:13:41,737 --> 00:13:43,113
Jestem typem takiego faceta.
289
00:13:43,197 --> 00:13:45,032
Mógłbym stale nosić taki bezrękawnik.
290
00:13:45,115 --> 00:13:48,077
To, że w każdym odcinku towarzyszymy
innej postaci,
291
00:13:48,160 --> 00:13:51,497
pozwala zaobserwować,
292
00:13:51,580 --> 00:13:53,833
jak dany człowiek widzi świat.
293
00:13:53,916 --> 00:13:56,252
Nie ma jednej rzeczywistości.
294
00:13:56,335 --> 00:14:00,005
Jest wiele sposobów
odbierania świata i rozumienia sytuacji.
295
00:14:00,089 --> 00:14:02,716
Co jest wyjątkowego w ich perspektywie?
296
00:14:02,800 --> 00:14:05,761
Co czują? I jak mamy pokazać te uczucia?
297
00:14:05,845 --> 00:14:09,640
Na przykład Frank musi się bronić
298
00:14:09,723 --> 00:14:13,310
przed inwektywami ciskanymi
w jego stronę przez tłum.
299
00:14:13,394 --> 00:14:16,397
Jak one mają wyglądać?
300
00:14:16,480 --> 00:14:18,190
Wtedy wszyscy się mobilizowali.
301
00:14:18,274 --> 00:14:21,318
Każdy pion rzucał propozycje, co zrobić,
302
00:14:21,402 --> 00:14:22,987
żeby jak najlepiej to pokazać.
303
00:14:23,070 --> 00:14:25,531
Co to znaczy, że Frank ma zbroję?
304
00:14:25,614 --> 00:14:27,825
Jak ona się ma pojawiać?
I czy od razu cała?
305
00:14:27,908 --> 00:14:30,661
Po prostu wyskakuje?
Może jako błyszcząca warstewka?
306
00:14:30,744 --> 00:14:33,038
Patrzysz, jak artyści to tworzą,
307
00:14:33,122 --> 00:14:36,250
i nagle pomysł już nie jest
hipotetyczną ideą.
308
00:14:36,333 --> 00:14:38,127
Przestaje być tylko
zapisany w myślach.
309
00:14:38,210 --> 00:14:41,338
Zrobiłem luźny szkic Franka w zbroi
310
00:14:41,422 --> 00:14:44,133
i nagle się okazało,
że bierzemy ten pomysł.
311
00:14:44,216 --> 00:14:45,593
To jest niezwykle motywujące,
312
00:14:45,676 --> 00:14:48,512
kiedy coś już przestaje być wyobrażeniem
313
00:14:48,596 --> 00:14:50,264
i staje się rzeczywistością.
314
00:14:50,347 --> 00:14:52,182
Kiedy postacie nabierają charakteru.
315
00:14:52,808 --> 00:14:53,642
Strajk!
316
00:14:53,726 --> 00:14:57,438
Bardzo nam zależało, żeby widzowie
317
00:14:57,521 --> 00:15:00,024
nadążali emocjonalnie za postaciami
318
00:15:00,107 --> 00:15:02,318
i tokiem ich myślenia.
319
00:15:04,028 --> 00:15:07,197
Od samego początku Carrie i Yates
stawiali sprawę jasno.
320
00:15:07,281 --> 00:15:10,075
Chcieli mieć fajne przejścia.
321
00:15:10,159 --> 00:15:14,622
Nie tylko między scenami, ale też to,
jak się mają zmieniać plany.
322
00:15:14,705 --> 00:15:17,833
Jednym z pierwszych ujęć było to,
kiedy Frank jest w klasie
323
00:15:17,917 --> 00:15:20,502
i przypomina sobie swoją byłą dziewczynę.
324
00:15:22,880 --> 00:15:25,382
Siedzi w klasie przy biurku
325
00:15:25,466 --> 00:15:29,303
i przywołuje wspomnienia
z zupełnie innej przestrzeni.
326
00:15:29,386 --> 00:15:33,307
Inspirują mnie plany zdjęciowe,
327
00:15:33,390 --> 00:15:35,267
bo tam na własne oczy można zobaczyć,
328
00:15:35,351 --> 00:15:38,228
jak zmieniają się różne elementy planu.
329
00:15:38,312 --> 00:15:41,065
Bardzo lubię, kiedy coś się zmienia
330
00:15:41,148 --> 00:15:42,816
na moich oczach.
331
00:15:42,900 --> 00:15:45,069
Dajmy im czas na zwolnienie,
332
00:15:45,152 --> 00:15:48,530
a ruchem kamery przejdziemy do jego myśli.
333
00:15:48,614 --> 00:15:50,866
Najważniejsze jest
wyczucie czasu i inscenizacja.
334
00:15:51,492 --> 00:15:52,660
Zaproponowałem,
335
00:15:52,743 --> 00:15:56,330
żebyśmy wszystkie zmiany
zrobili za pomocą ruchu kamery.
336
00:15:56,413 --> 00:15:58,207
Kiedy Frank zaczyna wspominać,
337
00:15:58,290 --> 00:15:59,833
połączyliśmy dwa plany razem.
338
00:15:59,917 --> 00:16:02,544
Zbudowaliśmy szkołę i jego mieszkanie,
339
00:16:02,628 --> 00:16:06,674
a potem je połączyliśmy.
Więc kiedy kamera patrzy w jedną stronę,
340
00:16:06,757 --> 00:16:07,758
widzimy szkołę,
341
00:16:07,841 --> 00:16:11,637
a potem kamera robi prosty ruch
i jesteśmy w mieszkaniu.
342
00:16:11,720 --> 00:16:15,599
Płynnie przechodzimy ze wspomnienia
do prawdziwego świata.
343
00:16:15,683 --> 00:16:19,687
Żeby to się udało,
musieliśmy podzielić plan.
344
00:16:19,770 --> 00:16:23,273
Właśnie takie detale sprawiają,
że tworzenie filmów to wielka frajda.
345
00:16:23,357 --> 00:16:24,566
I to jest właśnie film.
346
00:16:24,650 --> 00:16:27,236
Potrzebujemy tego, żeby wywołać emocje.
347
00:16:27,319 --> 00:16:28,570
„...zdjął hełm”.
348
00:16:30,990 --> 00:16:34,410
Chyba najbardziej
utożsamiam się z Yuwenem,
349
00:16:34,493 --> 00:16:37,413
bo nie poddaję się emocjom
350
00:16:37,496 --> 00:16:41,250
i wolę wszystko obrócić w żart.
351
00:16:41,333 --> 00:16:43,460
W odcinku o Yuwenie,
moment gdy rzuca piłkę
352
00:16:43,585 --> 00:16:45,838
najlepiej pokazuje, co bohater czuje.
353
00:16:45,921 --> 00:16:48,882
Leci przesyłka specjalna!
354
00:16:50,718 --> 00:16:53,721
Musieliśmy się upewnić, że każdy jego ruch
355
00:16:53,804 --> 00:16:58,767
pokrywa się z tym, jak gra się w softball.
Carrie tego pilnowała.
356
00:16:58,851 --> 00:17:01,520
Na początku chciała, żeby rzut Yuwena
357
00:17:01,603 --> 00:17:04,273
nie różnił się od prawdziwego,
żeby go nie stylizować.
358
00:17:04,356 --> 00:17:07,609
Chcieliśmy pokazać, że jest
piekielnie silnym miotaczem.
359
00:17:07,693 --> 00:17:11,155
Ale potem animator zaproponował,
żeby robił podwójny zamach.
360
00:17:13,741 --> 00:17:15,409
Pokazaliśmy to Carrie i powiedziała:
361
00:17:15,492 --> 00:17:17,244
„Nie miałam racji. Teraz jest super”.
362
00:17:17,327 --> 00:17:19,204
No i to jest rozrywka!
363
00:17:19,288 --> 00:17:20,122
DAWAJ, YUWEN
364
00:17:20,205 --> 00:17:22,833
Dla mnie i Michaela bardzo ważne było to,
365
00:17:22,916 --> 00:17:24,710
żeby serial był mocno stylizowany.
366
00:17:25,544 --> 00:17:27,337
Może być kreskówkowy.
367
00:17:27,421 --> 00:17:29,923
Może mieć przerysowaną ekspresję.
368
00:17:30,007 --> 00:17:32,217
Dzięki temu będzie karykaturą życia.
369
00:17:32,301 --> 00:17:35,804
Chcieliśmy wykorzystać
przesadną ekspresję.
370
00:17:35,888 --> 00:17:37,723
Wielkie, przerysowane buzie.
371
00:17:37,806 --> 00:17:40,642
Może dla lepszego efektu
postaci takiej jak Yuwen
372
00:17:40,726 --> 00:17:44,063
trzeba usunąć nos
i maksymalnie powiększyć usta,
373
00:17:44,146 --> 00:17:46,440
bo to bardzo niesforna i hałaśliwa postać.
374
00:17:46,523 --> 00:17:48,275
Obejrzeliśmy wszystkie storyboardy
375
00:17:48,358 --> 00:17:50,110
i one były kompletnie odjechane.
376
00:17:50,194 --> 00:17:53,322
Zaczęłyśmy się zastanawiać,
czy tak w ogóle można?
377
00:17:53,405 --> 00:17:58,243
Kiedy budujesz postać, takie rzeczy
przysparzają masę problemów,
378
00:17:58,327 --> 00:18:01,288
bo tworzymy je na wzór prawdziwych ludzi,
379
00:18:01,371 --> 00:18:03,999
więc oczy i usta są w jednym miejscu.
380
00:18:04,083 --> 00:18:07,961
I nie spodziewasz się,
że będą zmieniać położenie.
381
00:18:08,045 --> 00:18:10,130
Ale może zróbmy postacie
na wzór Pana Bulwy?
382
00:18:10,214 --> 00:18:12,883
Może weźmy uszy, nos
i usta z różnych postaci
383
00:18:12,966 --> 00:18:15,511
- i dowolnie je złóżmy?
- Pokonało mnie to.
384
00:18:15,594 --> 00:18:19,098
Na potrzeby tego serialu
wymyśliliśmy nowy system.
385
00:18:19,181 --> 00:18:23,936
Nazwaliśmy go roboczo RET,
ruchome elementy twarzy.
386
00:18:24,019 --> 00:18:27,439
Oznacza to, że usta, nos i uszy
387
00:18:27,523 --> 00:18:28,857
są od siebie niezależne.
388
00:18:28,941 --> 00:18:31,527
Mogą przesuwać się po twarzy,
389
00:18:31,610 --> 00:18:35,864
są od siebie niezależne,
żeby wywołać określone wrażenie.
390
00:18:35,948 --> 00:18:39,785
Animator Rob Russ zrobił super test.
391
00:18:39,868 --> 00:18:42,913
To był jeden z pierwszych RET-ów.
392
00:18:42,996 --> 00:18:44,832
Po prostu wziął wtedy
393
00:18:44,915 --> 00:18:47,417
popularny pangram
i zsynchronizował z ruchem ust.
394
00:18:47,501 --> 00:18:51,380
Pójdźże, kiń tę chmurność w głąb flaszy.
395
00:18:51,463 --> 00:18:55,592
A usta przesunęły mu się po twarzy.
396
00:18:55,676 --> 00:18:58,303
Musieliśmy się nieźle napracować,
397
00:18:58,387 --> 00:19:01,890
żeby wymyślić, jak potem te elementy
złożyć znowu w całość.
398
00:19:01,974 --> 00:19:04,935
Wtedy już nie mieliśmy
jednej powierzchni do cieniowania.
399
00:19:05,018 --> 00:19:09,231
Mieliśmy wiele części, które musiały
wyglądać, jakby były jednym.
400
00:19:09,314 --> 00:19:10,607
Skomplikowana sprawa.
401
00:19:10,691 --> 00:19:12,568
Razem z Aną zrobiłyśmy mnóstwo testów.
402
00:19:12,651 --> 00:19:14,820
Posuwałyśmy się do granic absurdu.
403
00:19:14,903 --> 00:19:19,032
Umieściłyśmy piegi w miejscach,
gdzie miały poruszać się usta.
404
00:19:19,116 --> 00:19:21,243
Przeniosłyśmy usta na policzki.
405
00:19:21,326 --> 00:19:22,327
Jaki to daje efekt?
406
00:19:22,411 --> 00:19:25,914
Albo wzięliśmy postać z brodą
i patrzyłyśmy, co się dzieje,
407
00:19:25,998 --> 00:19:28,041
kiedy usta wędrują mu po twarzy.
408
00:19:28,125 --> 00:19:30,794
Kiedy produkcja się rozkręci,
będzie trzeba zbalansować
409
00:19:30,878 --> 00:19:33,213
kwestie cieniowania i oświetlenia.
410
00:19:33,297 --> 00:19:35,382
RET przysparza trochę problemów.
411
00:19:35,465 --> 00:19:38,927
W rezultacie trzeba było ręcznie
412
00:19:39,011 --> 00:19:41,513
poprawiać błędy wywołane przez RET.
413
00:19:41,597 --> 00:19:44,975
Ale i tak animatorom przyniosło to
mnóstwo beztroskiej radości,
414
00:19:45,058 --> 00:19:46,643
bo robili coś po raz pierwszy.
415
00:19:46,727 --> 00:19:49,521
Animator czuje olbrzymią wolność
416
00:19:49,605 --> 00:19:52,524
przy rysowaniu
tak wystylizowanych postaci.
417
00:19:52,608 --> 00:19:54,568
Możesz dowolnie przerysować ekspresję.
418
00:19:54,651 --> 00:19:57,362
{\an8}Z realistycznymi postaciami
tak się nie da.
419
00:19:57,446 --> 00:19:59,990
Widzisz niesamowite efekty,
gdy pozwolisz animatorom
420
00:20:00,073 --> 00:20:02,826
na zabawę takimi narzędziami.
To jest piękne.
421
00:20:05,495 --> 00:20:07,873
To całkowicie nowa metoda,
422
00:20:07,956 --> 00:20:10,626
przy której czujesz,
że nic cię nie ogranicza.
423
00:20:10,709 --> 00:20:14,421
Narzędzia i efekty
szyte na miarę tej produkcji.
424
00:20:14,504 --> 00:20:18,675
Początkowo chcieliśmy, żeby świat
różnił się od siebie w każdym odcinku.
425
00:20:18,759 --> 00:20:20,677
Bo każdy ma inną perspektywę.
426
00:20:20,761 --> 00:20:24,181
Kiedy zaczęliśmy projektować,
dużo na ten temat gadaliśmy
427
00:20:24,264 --> 00:20:26,516
i uznaliśmy, że to wprowadzi
za duży chaos.
428
00:20:26,600 --> 00:20:29,311
Potrzebowaliśmy czegoś na kształt
„świata domyślnego”.
429
00:20:29,394 --> 00:20:31,563
On też jest przerysowany,
430
00:20:31,647 --> 00:20:35,734
ale współgra z estetyką naszej produkcji.
431
00:20:35,817 --> 00:20:39,071
Chcieliśmy, żeby sprawiał wrażenie
miękkiego.
432
00:20:39,154 --> 00:20:42,407
Jak spojrzeć na włosy, trawę i drzewa,
433
00:20:42,491 --> 00:20:44,826
widać tę namacalną miękkość.
434
00:20:45,744 --> 00:20:49,373
Włosy są pokryte meszkiem.
Ten sam efekt nałożyliśmy
435
00:20:49,456 --> 00:20:50,916
na sweter postaci
436
00:20:50,999 --> 00:20:53,752
z jednego z naszych filmów.
Chcieliśmy w ten sposób
437
00:20:53,835 --> 00:20:56,588
dodać włosom naturalnego wyglądu.
438
00:20:56,672 --> 00:21:00,384
Zależało nam na efekcie
filcowego, puszystego materiału,
439
00:21:00,467 --> 00:21:03,762
ale nie do końca wiedzieliśmy,
jak to będzie wyglądać.
440
00:21:03,845 --> 00:21:06,390
Więc metodą prób i błędów
441
00:21:06,473 --> 00:21:09,434
szukaliśmy rozwiązania, jak ten element
442
00:21:09,518 --> 00:21:11,270
zwariowanej stylizacji
będzie wyglądać.
443
00:21:11,353 --> 00:21:13,939
Ale przy tej okazji
spróbowaliśmy czegoś nowego.
444
00:21:14,022 --> 00:21:17,651
Każde wyzwanie traktowaliśmy jak okazję,
445
00:21:17,734 --> 00:21:19,319
żeby podjąć kreatywne decyzje.
446
00:21:19,403 --> 00:21:23,573
Zdecydowaliśmy, żeby uprościć wygląd
zieleni i drzew.
447
00:21:26,451 --> 00:21:30,956
Skończyło się na tym, że skorzystaliśmy
z podobnego mechatego efektu,
448
00:21:31,039 --> 00:21:34,710
jaki używaliśmy do włosów.
Staraliśmy się stworzyć
449
00:21:34,793 --> 00:21:38,380
roślinność tak, żeby wyglądała na żywą,
450
00:21:38,463 --> 00:21:42,342
ale niekoniecznie miała
wszystkie realistyczne detale.
451
00:21:43,051 --> 00:21:45,178
Niech będzie kreskówkowa i puchata.
452
00:21:45,262 --> 00:21:48,348
Wygląda jak drzewo i o to nam chodzi.
453
00:21:48,432 --> 00:21:54,104
Mamy drzewa podobne
do karczochów i corn dogów.
454
00:21:54,187 --> 00:21:57,107
Zaczęliśmy to traktować jak zabawę w:
455
00:21:57,190 --> 00:21:59,359
„Do czego jest to podobne?”.
456
00:21:59,443 --> 00:22:02,654
Drzewa wyglądają jak kolba kukurydzy
albo jak główka sałaty.
457
00:22:02,738 --> 00:22:03,947
Fryzury też się kojarzą.
458
00:22:04,031 --> 00:22:08,035
Są postaci z włosami
jak ziemniaczane sprężynki.
459
00:22:08,118 --> 00:22:09,619
Jak wata cukrowa.
460
00:22:09,703 --> 00:22:12,331
Włosy Franka są jak cynamonowe bułeczki.
461
00:22:12,414 --> 00:22:15,083
Za każdym razem,
kiedy zadawaliśmy pytanie:
462
00:22:15,167 --> 00:22:16,877
„Z czym ci się to kojarzy?”,
463
00:22:16,960 --> 00:22:18,420
ktoś odpowiadał: „spaghetti”.
464
00:22:18,503 --> 00:22:20,005
Chris wpadł na pomysł,
465
00:22:20,088 --> 00:22:23,383
żebyśmy umieścili na głowie Van
plasterek bekonu.
466
00:22:23,467 --> 00:22:26,261
Nie prawdziwego, tylko kosmyk,
który go przypomina.
467
00:22:26,345 --> 00:22:28,347
- Puszysty?
- Puszysty plasterek bekonu.
468
00:22:28,430 --> 00:22:30,432
Chyba wszyscy byli bardzo głodni.
469
00:22:30,515 --> 00:22:32,184
Może powinienem lepiej ich karmić?
470
00:22:32,267 --> 00:22:33,560
Proste, urocze potrawy.
471
00:22:33,643 --> 00:22:36,021
Nie wiem, skąd się to wzięło,
ale jest zabawne.
472
00:22:36,104 --> 00:22:39,316
Chcieliśmy, żeby to było
z przymrużeniem oka.
473
00:22:39,399 --> 00:22:42,903
Częściej wzorowaliśmy się
na niezdrowych przekąskach.
474
00:22:42,986 --> 00:22:45,072
Takich z baru przy stadionie.
475
00:22:45,864 --> 00:22:48,909
Jest w serialu sporo śmieciowego jedzenia.
476
00:22:48,992 --> 00:22:50,786
Z niego zbudowaliśmy ten świat.
477
00:22:52,037 --> 00:22:54,956
Wszystkich łączy tutaj sport.
478
00:22:55,040 --> 00:22:58,627
Ale nie chcieliśmy, żeby to był serial
o sporcie. Raczej o życiu.
479
00:22:58,710 --> 00:23:01,797
Osadzenie go w softballowych realiach
480
00:23:01,880 --> 00:23:04,132
nadało mu wyjątkowy charakter,
481
00:23:04,216 --> 00:23:06,551
ale nie jest to najważniejszy temat.
482
00:23:06,635 --> 00:23:08,637
Tu głównymi bohaterami są ludzie
483
00:23:08,720 --> 00:23:11,264
i to zawsze było dla nas najważniejsze.
484
00:23:11,848 --> 00:23:15,143
Softball jest tylko metaforą,
w której bohaterowie
485
00:23:15,227 --> 00:23:17,145
odnajdują wspólnotę i miłość.
486
00:23:17,229 --> 00:23:21,650
To nie jest serial
wyłącznie dla sportowców.
487
00:23:22,692 --> 00:23:23,693
O nie...
488
00:23:23,777 --> 00:23:26,696
I nie jest to serial
stworzony przez sportowców.
489
00:23:26,780 --> 00:23:30,575
Bo jesteśmy grupą artystów
i nawet jeśli grałam w softball,
490
00:23:30,659 --> 00:23:32,577
to nie byłam wybitną zawodniczką.
491
00:23:32,661 --> 00:23:35,205
Mieliśmy równowagę między tymi,
którzy lubią sport
492
00:23:35,288 --> 00:23:36,957
i w dzieciństwie w coś grali,
493
00:23:37,040 --> 00:23:41,044
i tymi, którzy by nigdy
nie stanęli na boisku.
494
00:23:41,128 --> 00:23:44,714
Sporo dzieciaków ma w sobie
wewnętrzną pasję i energię.
495
00:23:44,798 --> 00:23:46,758
Czują, że sport wiele im daje.
496
00:23:46,842 --> 00:23:49,052
Ale są też takie, które grają,
497
00:23:49,136 --> 00:23:50,178
bo tata je zapisał.
498
00:23:50,262 --> 00:23:51,888
Potrzebujemy łapacza.
499
00:23:52,722 --> 00:23:54,558
- Terrence.
- O nie.
500
00:23:54,641 --> 00:23:59,229
Wiadomo, że znamy takich,
których nikt by nie wybrał.
501
00:23:59,312 --> 00:24:00,897
Grałem w Małej Lidze,
502
00:24:00,981 --> 00:24:04,025
kiedy byłem bardzo mały,
ale pamiętam tylko,
503
00:24:04,109 --> 00:24:07,529
że był tam kurz, robaki
i wyrwanie trawy na zapolu.
504
00:24:07,612 --> 00:24:11,324
Kiedy zaczynałem ten projekt,
nie miałem pojęcia o softballu.
505
00:24:11,408 --> 00:24:14,536
A teraz już wiem,
że zawodnik jest na pierwszej bazie,
506
00:24:14,619 --> 00:24:16,538
i jestem z tego dumny.
507
00:24:16,621 --> 00:24:22,711
Wiem, że mają zmiany, a nie przyłożenia.
508
00:24:23,962 --> 00:24:26,798
To wszystko, co wiem o baseballu.
509
00:24:26,882 --> 00:24:29,009
To nie baseball, tylko softball.
510
00:24:29,092 --> 00:24:30,969
Właśnie. Masz rację.
511
00:24:35,182 --> 00:24:39,311
Większość czasu zajmuje nam
myślenie nad wewnętrznym życiem postaci.
512
00:24:39,394 --> 00:24:42,397
Chodzi o to, żeby stworzyć
tę konkretną postać.
513
00:24:43,565 --> 00:24:46,276
I w rezultacie korzystamy głównie
z własnych doświadczeń.
514
00:24:46,359 --> 00:24:49,321
Każda postać to w pewnym sensie
połączenie mnie i Carrie.
515
00:24:49,404 --> 00:24:51,990
Dlatego są one tak wielowymiarowe,
516
00:24:52,073 --> 00:24:54,409
bo są oparte na rzeczywistości.
517
00:24:54,493 --> 00:24:56,077
Stworzyliśmy bohaterów,
518
00:24:56,161 --> 00:25:00,165
których widz naprawdę polubi
i z którymi się utożsami.
519
00:25:00,248 --> 00:25:01,500
Rozumiem każdą z nich.
520
00:25:01,625 --> 00:25:04,878
Każda z postaci boryka się z problemami,
które dotykają wszystkich.
521
00:25:04,961 --> 00:25:06,755
Potrzeba akceptacji rodziców.
522
00:25:06,838 --> 00:25:07,839
Jestem do niczego?
523
00:25:07,923 --> 00:25:09,174
Potrzeba przyjaźni.
524
00:25:09,257 --> 00:25:10,800
Trybuniarze forever!
525
00:25:11,551 --> 00:25:13,011
Potrzeba miłości.
526
00:25:13,094 --> 00:25:14,679
- Uwielbiam gotować.
- Ja też.
527
00:25:14,763 --> 00:25:17,390
Mam nadzieję, że każdy odnajdzie w nich
cząstkę siebie.
528
00:25:17,474 --> 00:25:21,353
Ja widzę siebie we wszystkich.
529
00:25:21,436 --> 00:25:25,065
To dzięki połączeniu
doświadczeń i perspektyw
530
00:25:25,148 --> 00:25:26,983
ten serial jest tak wartościowy.
531
00:25:27,067 --> 00:25:28,401
Brawo, synku.
532
00:25:28,485 --> 00:25:30,320
Fajnie, że wpadliście.
533
00:25:31,821 --> 00:25:33,740
Było mnóstwo technicznych wyzwań,
534
00:25:33,823 --> 00:25:36,201
ale tylko przy tym serialu
pracowałem z ekipą,
535
00:25:36,284 --> 00:25:39,454
która nie tylko sprostała wyzwaniom,
ale wykorzystała je,
536
00:25:39,538 --> 00:25:41,039
żeby stworzyć nową jakość.
537
00:25:41,122 --> 00:25:44,417
Podczas tworzenia tego serialu
wszyscy mieliśmy wrażenie,
538
00:25:44,501 --> 00:25:46,294
jakbyśmy sami byli Ogórasami.
539
00:25:46,378 --> 00:25:48,547
I choć każdy z nas miał mocne
i słabe strony,
540
00:25:48,630 --> 00:25:51,550
to walczyliśmy razem,
stale się wspieraliśmy
541
00:25:51,633 --> 00:25:53,426
i uzupełnialiśmy nawzajem.
542
00:25:53,510 --> 00:25:56,137
Uważam, że produkcja filmowa
to sport zespołowy.
543
00:25:56,221 --> 00:26:00,141
Musisz rozumieć innych zawodników
i ich miejsce w drużynie.
544
00:26:00,225 --> 00:26:03,019
Kiedy ci podają, musisz wiedzieć,
co dalej robić.
545
00:26:03,103 --> 00:26:06,147
A potem sam musisz podać
odpowiedniej osobie.
546
00:26:06,231 --> 00:26:08,900
Zespoły sportowe i filmowe
niewiele się od siebie różnią.
547
00:26:08,984 --> 00:26:11,444
Jeśli ja się nie ogarnę,
548
00:26:11,528 --> 00:26:14,239
to reszta za to zapłaci.
Wszyscy są pod presją.
549
00:26:14,322 --> 00:26:16,533
Czy odbijesz piłkę, czy nie,
550
00:26:16,616 --> 00:26:19,369
musisz grać dalej.
Niezależnie od wszystkiego.
551
00:26:19,452 --> 00:26:20,495
Nie możesz się wypisać.
552
00:26:20,579 --> 00:26:24,916
Naszym celem było pokazanie,
że każdy ma własną perspektywę.
553
00:26:25,000 --> 00:26:27,335
I że wszyscy ludzie,
554
00:26:27,419 --> 00:26:30,255
nawet jeśli na to nie wyglądają,
555
00:26:30,338 --> 00:26:33,633
przeżywają świat na własny sposób.
556
00:26:33,717 --> 00:26:36,553
Są drużyną, niezależnie od wyniku.
557
00:26:36,636 --> 00:26:40,098
Podczas produkcji serialu
doświadczaliśmy tego samego.
558
00:26:40,181 --> 00:26:45,061
Byliśmy dla siebie partnerami
i wspólnie stworzyliśmy to dziecko.
559
00:26:45,145 --> 00:26:47,230
Zostaliśmy rodzicami.
560
00:26:54,446 --> 00:26:55,572
Już nie ma odwrotu.
561
00:26:56,573 --> 00:26:58,533
Trzeba przestać się wygłupiać.
562
00:26:58,617 --> 00:26:59,576
Cisza na planie.
563
00:26:59,659 --> 00:27:01,077
Sorry, to nie moja działka?
564
00:27:01,161 --> 00:27:02,454
Dzięki.
565
00:27:03,705 --> 00:27:05,707
Nie patrz prosto w kamerę i nie mów:
566
00:27:05,790 --> 00:27:08,376
„Praca przy serialu to świetna zabawa”.
567
00:27:10,128 --> 00:27:11,630
Zostało mi jeszcze coś na głowie?
568
00:27:12,422 --> 00:27:13,840
- Tak.
- Dobra.
569
00:27:14,424 --> 00:27:17,177
Chcieliśmy mieć podstawowy zestaw...
570
00:27:18,637 --> 00:27:20,305
Samolot leci.
571
00:27:21,514 --> 00:27:22,974
Teraz helikopter?
572
00:27:23,850 --> 00:27:25,518
Samolot.
573
00:27:25,602 --> 00:27:27,729
- I tak będzie cały dzień.
- Okej.
574
00:27:27,812 --> 00:27:30,106
Za każdym razem, gdy rzuca piłkę,
zostaje ślad ruchu,
575
00:27:30,190 --> 00:27:32,150
który kończy się na piłce.
576
00:27:32,233 --> 00:27:33,109
Pies.
577
00:27:35,028 --> 00:27:37,197
Albo raczej skaczący tupecik.
578
00:27:41,326 --> 00:27:44,037
Na początku chcieliśmy wrócić...
579
00:27:44,120 --> 00:27:44,954
Ptak.
580
00:27:47,332 --> 00:27:48,375
Kolejne pieski.
581
00:27:50,126 --> 00:27:51,461
Spoko.
582
00:27:53,129 --> 00:27:55,465
Straż. Mam nadzieję, że wszyscy cali.
583
00:27:55,548 --> 00:27:57,008
Za każdym razem nowy dźwięk.
584
00:27:58,301 --> 00:28:02,305
Ile razy macie tak dziennie?
Czy na godzinę?
585
00:28:02,389 --> 00:28:06,851
To nie pociągi, syreny i samoloty.
To cywilizacja.
586
00:28:06,935 --> 00:28:09,437
- Ogórasy.
- Ogórasy!
587
00:28:10,689 --> 00:28:12,440
NIEPOKONANI
588
00:28:12,524 --> 00:28:13,608
Dostępny na Disney+
589
00:28:14,693 --> 00:28:16,695
Napisy: Alicja Roethel