1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:22,322 --> 00:00:25,492
อย่าได้ดูแคลนพลังแห่งความเชื่อ

4
00:00:29,396 --> 00:00:30,964
ผมมาจากเวนดา

5
00:00:32,699 --> 00:00:34,601
ที่ที่สังคมเต็มไปด้วยเรื่องราวในตำนาน

6
00:00:39,139 --> 00:00:44,077
ในภาษาเวนดา เราเรียกตัวนิ่มว่า "ควารา"

7
00:00:46,913 --> 00:00:49,549
บรรพบุรุษของเราเชื่อว่า

8
00:00:51,017 --> 00:00:53,186
ตัวนิ่มมาจากสรวงสวรรค์

9
00:00:53,753 --> 00:00:58,024
และมันสั่นเกล็ดเพื่อเรียกฟ้าร้อง

10
00:01:11,071 --> 00:01:13,973
ตัวนิ่มนำพาฝนมาให้เรา

11
00:01:21,014 --> 00:01:23,483
เมื่อใดที่เราเห็นตัวนิ่ม

12
00:01:23,550 --> 00:01:25,351
หมายความว่าเราจะได้รับพร

13
00:01:32,725 --> 00:01:36,896
เพราะตัวนิ่มเป็นของขวัญจากพระเจ้า

14
00:01:44,037 --> 00:01:50,977
(Pangolin: การเดินทางของคูลู)

15
00:01:59,919 --> 00:02:05,358
(โจฮันเนสเบิร์ก แอฟริกาใต้)

16
00:02:10,563 --> 00:02:11,764
ก่อนที่จะรู้จักตัวนิ่ม

17
00:02:13,099 --> 00:02:15,535
ผมอยู่ในช่วงชีวิต

18
00:02:15,602 --> 00:02:17,871
ที่กำลังแสวงหาบางสิ่ง

19
00:02:17,937 --> 00:02:22,342
ที่ยั่งยืนและมีความหมายมากขึ้นสักหน่อย

20
00:02:25,845 --> 00:02:28,381
ตัวนิ่มมีเสน่ห์บางอย่างที่พิเศษ

21
00:02:29,749 --> 00:02:31,985
พวกมันทำให้ผมมองโลกในมุมที่ต่างไปจากเดิม

22
00:02:39,292 --> 00:02:43,296
แต่ผมยังไม่เคยเห็นตัวนิ่มในป่าธรรมชาติเลย

23
00:02:46,032 --> 00:02:49,702
มีเพียงพวกที่เราช่วยไว้
จากการค้าสัตว์ป่าผิดกฎหมายเท่านั้น

24
00:02:52,572 --> 00:02:55,375
และนั่นคือครั้งแรกที่ผมได้พบกับกิจิมะ

25
00:03:06,686 --> 00:03:10,023
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่พิเศษทั้งแปดสายพันธุ์นี้

26
00:03:10,089 --> 00:03:14,928
ถูกล่าอย่างต่อเนื่อง
เพื่อนำไปใช้ในยาจีนแผนโบราณ

27
00:03:21,668 --> 00:03:27,040
เกล็ดของมันถูกนำไปเป็นส่วนผสม
ในยาสมุนไพรเชิงพาณิชย์มากถึง 60 ชนิด

28
00:03:32,912 --> 00:03:37,116
หากการลักลอบค้ายังเป็นเช่นนี้

29
00:03:37,183 --> 00:03:39,752
พวกมันอาจสูญพันธุ์ในอีก 20-30 ปีข้างหน้า

30
00:03:53,833 --> 00:03:56,102
ปฏิบัติการลับเริ่มขึ้นเมื่อเรารู้ข้อมูล

31
00:03:56,169 --> 00:03:59,739
ว่ามีตัวนิ่มกำลังจะถูกขายโดยพวกลักลอบ

32
00:04:08,748 --> 00:04:11,985
เรย์ปลอมตัวเป็นผู้ซื้อเพื่อล่อพวกเขา

33
00:04:19,792 --> 00:04:21,661
โอเค เตรียมพร้อม

34
00:04:23,630 --> 00:04:25,198
ไปเลย

35
00:04:26,232 --> 00:04:27,400
เดี๋ยวนี้

36
00:04:28,134 --> 00:04:30,003
ลุกขึ้น

37
00:04:44,083 --> 00:04:45,752
เขาบอกว่าได้มันมาอาทิตย์นึงแล้ว

38
00:04:48,154 --> 00:04:50,023
- มันเบามากเลย
- ตัวเล็กนิดเดียว

39
00:04:54,994 --> 00:04:58,598
กิจิมะยังเป็นแค่ลูกนิ่ม มันจึงตัวเล็กมาก

40
00:05:02,101 --> 00:05:03,736
มันน่าทึ่งมาก

41
00:05:04,671 --> 00:05:09,175
ที่ได้เห็นและสัมผัสความไร้เดียงสาของพวกมัน

42
00:05:10,977 --> 00:05:14,314
วิธีป้องกันตัวเพียงอย่างเดียวของพวกมัน
คือการขดตัวเป็นก้อนกลม

43
00:05:17,950 --> 00:05:19,118
มันวิ่งหนีไม่ได้

44
00:05:19,952 --> 00:05:21,454
มันกัดคุณไม่ได้

45
00:05:22,021 --> 00:05:24,357
นี่ เจ้าตัวน้อย ไม่เป็นไรนะ

46
00:05:24,424 --> 00:05:26,192
พวกมันไม่มีพิษมีภัย

47
00:05:31,798 --> 00:05:34,500
เรามีส่วนร่วมในการช่วยเหลือสัตว์

48
00:05:34,567 --> 00:05:37,070
ที่อาจจะถูกฆ่าตายไปแล้ว

49
00:05:37,136 --> 00:05:40,973
เพราะฉะนั้น สิ่งที่เราทำถือว่าเป็นเรื่องที่ดีจริงๆ

50
00:05:51,617 --> 00:05:54,821
หลังจากปฏิบัติการจับกุม ผมเคยรู้สึกฮึกเหิมสุดๆ

51
00:05:56,422 --> 00:05:57,490
อารมณ์แมนๆ

52
00:05:58,458 --> 00:06:00,126
แต่ตอนนี้ผมกลับรู้สึกสะเทือนใจ

53
00:06:01,961 --> 00:06:05,298
ผมรู้ดีว่าสัตว์พวกนี้
ต้องพบกับความทรมานแบบไหนมา

54
00:06:07,667 --> 00:06:11,437
พวกมันบางตัวไม่เคยหนี
จากความโหดร้ายนั้นได้ แล้วมันก็ตาย

55
00:06:17,076 --> 00:06:22,382
(โรงพยาบาลสัตว์ป่าโจฮันเนสเบิร์ก)

56
00:06:25,418 --> 00:06:27,653
เราไม่มีทางรู้เลยว่า

57
00:06:27,720 --> 00:06:29,922
ตัวนิ่มที่ถูกส่งเข้ามาจะอยู่ในสภาพไหน

58
00:06:33,159 --> 00:06:34,527
การล่าตัวนิ่มนั้นโหดร้าย

59
00:06:34,594 --> 00:06:37,630
เพราะพวกมันจะถูกฉุดจากบ้านที่สงบสุข

60
00:06:38,231 --> 00:06:40,233
- ไม่ใช่… วันที่
- วันที่ ใช่

61
00:06:41,067 --> 00:06:44,003
แล้วต้องเผชิญกับ

62
00:06:44,070 --> 00:06:47,473
การปฏิบัติที่ไม่อ่อนโยน
เสียงตะโกน เสียงเพลง และเสียงรบกวน

63
00:06:53,045 --> 00:06:55,081
กิจิมะยังเด็กมาก

64
00:06:56,449 --> 00:06:57,683
ช่างน่าเวทนา

65
00:06:57,750 --> 00:07:00,653
เพราะมันน่าจะยังอยู่กับแม่ของมันอยู่เลย

66
00:07:03,022 --> 00:07:04,857
(ห้องพักฟื้นตัวนิ่ม ไม่เปิดเผยตำแหน่ง)

67
00:07:04,924 --> 00:07:07,827
เรามีอาสาสมัครดูแลตัวนิ่มแต่ละตัวโดยเฉพาะ

68
00:07:12,165 --> 00:07:15,368
พวกมันเป็นสัตว์ที่อ่อนไหวมาก
เพราะตัวนิ่มเป็นสัตว์ที่สันโดษ

69
00:07:18,805 --> 00:07:21,774
สิ่งที่สะเทือนใจฉันที่สุดคือท่าทีหวาดกลัวของมัน

70
00:07:24,510 --> 00:07:27,180
แกต้องเลี้ยงยากแน่เลยใช่ไหม

71
00:07:27,246 --> 00:07:28,181
มาเลย

72
00:07:29,015 --> 00:07:31,651
ดูท่าจะเลี้ยงยากแน่ๆ

73
00:07:33,152 --> 00:07:37,657
อาจเป็นไปได้ว่ามันเคยเจอ
เรื่องที่สะเทือนใจอย่างหนัก

74
00:07:40,259 --> 00:07:44,630
เจ้าตัวน้อยน่าสงสารนี้
อยู่ในอาการตกใจจนควบคุมตัวเองไม่ได้

75
00:07:45,731 --> 00:07:46,699
มานี่มา

76
00:07:47,633 --> 00:07:49,969
ไม่เป็นไรนะ

77
00:07:50,736 --> 00:07:52,672
ไม่เป็นไรแล้ว เพื่อน ไม่เป็นไรแล้ว

78
00:07:54,307 --> 00:07:55,975
ตั้งแต่ปี 2007

79
00:07:56,042 --> 00:07:59,545
ฉันว่าเราน่าจะปล่อยตัวนิ่ม
กลับสู่ธรรมชาติเกือบร้อยตัวแล้ว

80
00:08:03,483 --> 00:08:05,885
เมื่อก่อนเราจะดูแลแค่สองสามวัน

81
00:08:05,952 --> 00:08:09,755
ให้อาหารเหลว
แล้วปล่อยสู่ธรรมชาติโดยเร็วที่สุด

82
00:08:09,822 --> 00:08:11,224
ไม่มีระบบการปล่อยที่ชัดเจน

83
00:08:11,991 --> 00:08:14,126
ซึ่งต่างกันมากกับวิธีที่เราทำอยู่ตอนนี้

84
00:08:14,193 --> 00:08:16,262
เพราะเราเรียนรู้จากความผิดพลาดมาเยอะ

85
00:08:27,340 --> 00:08:30,176
ในช่วงรอยต่อระหว่างการพักฟื้น
และปล่อยคืนสู่ธรรมชาติ

86
00:08:30,243 --> 00:08:31,744
เราสูญเสียตัวนิ่มไปหลายตัว

87
00:08:32,545 --> 00:08:33,713
มีความเปลี่ยนแปลงมากไป

88
00:08:37,183 --> 00:08:41,554
ต้องมีที่ให้พวกมันได้กลับมาเป็นตัวนิ่ม

89
00:08:41,621 --> 00:08:43,389
และกลายเป็นตัวนิ่มในธรรมชาติอีกครั้ง

90
00:08:45,791 --> 00:08:49,095
และนั่นคือจุดเริ่มต้นของความฝัน
ในการมีแหล่งฟื้นฟูตัวนิ่ม

91
00:08:49,161 --> 00:08:51,097
เราจึงตามหาสถานที่ที่เหมาะสม

92
00:08:58,070 --> 00:09:00,439
ลาปาลาลาเป็นเขตอนุรักษ์ที่งดงาม

93
00:09:03,109 --> 00:09:06,479
มันมีทั้งภูเขา  พื้นที่ชุ่มน้ำ  ทุ่งหญ้า

94
00:09:13,185 --> 00:09:15,621
และมีมดหลากหลายชนิด

95
00:09:20,526 --> 00:09:23,696
ที่นี่อาจเป็นที่ที่เหมาะที่สุด
ที่ตัวนิ่มวัยเยาว์จะไปอยู่

96
00:09:29,168 --> 00:09:31,837
เราตัดสินใจพากิจิมะไป

97
00:09:33,639 --> 00:09:35,775
และให้กาเร็ธไปกับเขาด้วย

98
00:09:40,446 --> 00:09:44,350
แน่นอนว่าผมเองก็กลัวว่าจะล้มเหลว

99
00:09:45,718 --> 00:09:50,590
ผมไม่เคยต้องดูแล
สิ่งมีชีวิตที่บอบบางขนาดนี้มาก่อนเลยในชีวิต

100
00:09:50,656 --> 00:09:53,059
โอเค อดทนไว้นะ อีกนิดเดียว

101
00:09:53,125 --> 00:09:56,996
ผมแค่อยากทำให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้

102
00:10:00,900 --> 00:10:05,705
แต่กับกิจิมะแล้ว มันไม่ง่ายเลยจริง ๆ

103
00:10:08,040 --> 00:10:13,446
(แคมป์ทัชสโตน ลาพาลาลา
แหล่งฟื้นฟูตัวนิ่มที่มีศักยภาพ)

104
00:10:21,887 --> 00:10:22,722
ไง

105
00:10:25,591 --> 00:10:26,892
โอเค

106
00:10:28,661 --> 00:10:31,330
ยินดีต้อนรับสู่บ้านใหม่ของแกนะ ไง

107
00:10:32,098 --> 00:10:33,599
ขอต้อนรับสู่บ้านหลังใหม่ของแก

108
00:10:34,967 --> 00:10:37,703
ว่าไง พ่อหนุ่มน้อย

109
00:10:38,804 --> 00:10:40,940
นี่ พร้อมไปเดินเล่นหรือยัง

110
00:10:42,441 --> 00:10:43,542
พร้อมออกไปเดินเล่นไหม

111
00:10:43,609 --> 00:10:46,045
พวกมันผ่านความบอบช้ำมาเยอะ

112
00:10:46,112 --> 00:10:49,215
ดังนั้น สิ่งที่เราทำส่วนใหญ่

113
00:10:49,281 --> 00:10:52,251
คือการฟื้นฟูสภาพจิตใจ

114
00:10:53,319 --> 00:10:55,521
(วันที่หนึ่ง น้ำหนัก 3.30 กิโลกรัม
กิจิมะหรือ"คูลู")

115
00:10:55,588 --> 00:10:58,624
กิจิมะหนักประมาณสามกิโล

116
00:11:01,794 --> 00:11:05,464
มันต้องหนักถึง 6.5 กิโลกรัม
ก่อนที่เราจะปล่อยมันไป

117
00:11:05,531 --> 00:11:06,365
พร้อมไหม

118
00:11:06,432 --> 00:11:09,268
นั่นคือน้ำหนักที่กำหนด

119
00:11:09,335 --> 00:11:12,605
จากการลองผิดลองถูกมาหลายปี

120
00:11:13,172 --> 00:11:17,276
และต้องพบบทเรียนที่เจ็บปวดว่า
ถ้าตัวนิ่มยังตัวเล็กเกินไป

121
00:11:17,343 --> 00:11:19,011
มันจะไม่รอดชีวิต

122
00:11:22,214 --> 00:11:25,885
ครั้งแรกที่ผมพามันออกมา
ที่ลาพาลาลา มันก็วิ่งเลย

123
00:11:28,120 --> 00:11:29,522
แกจะไปไหน

124
00:11:29,588 --> 00:11:30,690
และมันวิ่งเร็วด้วย

125
00:11:32,725 --> 00:11:34,026
ตรงนั้นมีรั้วนะ

126
00:11:37,129 --> 00:11:39,098
ระวัง เดี๋ยวเดินชนรั้ว

127
00:11:39,732 --> 00:11:41,701
ผมเป็นพ่อแม่ที่ตามติดลูกทุกฝีก้าว

128
00:11:42,435 --> 00:11:44,270
ผมไม่ยอมให้มันคลาดสายตาเลย

129
00:11:44,336 --> 00:11:46,772
กิจิมะมาแล้ว

130
00:11:47,840 --> 00:11:49,942
กิจิมะไปแล้ว

131
00:11:52,845 --> 00:11:55,514
แกจะว่ายน้ำเหรอ

132
00:11:56,782 --> 00:11:57,783
ระวังนะ

133
00:11:58,684 --> 00:12:00,386
ว่าไง ระวังตรงนั้นนะ

134
00:12:02,621 --> 00:12:06,926
สัญชาตญาณหลักของมัน
ไม่ใช่การปักหลักหรือหาอาหาร

135
00:12:08,427 --> 00:12:11,564
ผมคิดว่าสัญชาตญาณที่จะหนีของมันเริ่มทำงาน

136
00:12:27,046 --> 00:12:31,417
มันไม่รู้สึกว่าผมคือพื้นที่ปลอดภัย

137
00:12:40,559 --> 00:12:43,362
มันถูกขับเคลื่อนด้วยสัญชาตญาณล้วนๆ

138
00:12:43,429 --> 00:12:45,798
มันไม่แสดงความรัก ไม่เล่นด้วยเลย

139
00:12:46,732 --> 00:12:50,336
สัญชาตญาณของมันคือการหนี

140
00:13:02,248 --> 00:13:06,552
คูลูเป็นตัวนิ่มสายพันธุ์เท็มมิงก์
แต่ยังเดินสองขาได้ไม่เต็มที่

141
00:13:09,388 --> 00:13:10,856
ดังนั้นเวลาที่มันเดิน

142
00:13:10,923 --> 00:13:14,627
มันยังใช้แขนช่วยพยุงตัว

143
00:13:22,334 --> 00:13:26,138
ตัวนิ่มอยู่บนโลกนี้มาแล้ว 85 ล้านปี

144
00:13:27,139 --> 00:13:29,441
พวกมันวิวัฒนาการมาพร้อมกับไดโนเสาร์

145
00:13:32,845 --> 00:13:36,182
มันเดินด้วยขาหลัง
โดยยกขาหน้าทั้งสองขึ้นคล้ายทีเร็กซ์

146
00:13:36,248 --> 00:13:37,316
เดินเตาะแตะไปมา

147
00:13:43,189 --> 00:13:46,725
ไม่มีสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดใด
ที่มีเกล็ดแข็งซ้อนกันเหมือนพวกมัน

148
00:13:47,359 --> 00:13:50,896
สิ่งนี้ทำให้มันพิเศษไม่เหมือนใคร

149
00:13:53,065 --> 00:13:57,903
มันเป็นสัตว์โบราณที่เสี่ยงจะสูญพันธุ์ทุกเมื่อ

150
00:13:58,504 --> 00:14:01,974
สิ่งมีชีวิตที่มีสถานะเหมือนยูนิคอร์น

151
00:14:02,474 --> 00:14:04,643
เพราะมันหายากขนาดนั้น

152
00:14:09,915 --> 00:14:12,184
ตัวนิ่มไม่สามารถอ้าปากได้

153
00:14:12,251 --> 00:14:13,152
เหมือนอย่างเรา

154
00:14:15,955 --> 00:14:19,391
มันมีเพียงช่องเล็กๆ สำหรับแลบลิ้นออกมาเท่านั้น

155
00:14:21,227 --> 00:14:24,196
อาหารของพวกมันคือมดและปลวก

156
00:14:24,263 --> 00:14:25,130
เท่านั้นจริงๆ

157
00:14:32,338 --> 00:14:34,240
พวกมันมีประสาทการได้ยินที่ดีเยี่ยม

158
00:14:36,809 --> 00:14:38,477
แต่มีสายตาที่แย่มาก

159
00:14:43,616 --> 00:14:47,586
ประสาทการดมกลิ่นของพวกมันดีเยี่ยมยิ่งกว่าสุนัข

160
00:14:53,192 --> 00:14:54,860
ตัวนิ่มไม่มีเส้นเสียง

161
00:14:55,928 --> 00:14:57,363
พวกมันไม่ส่งเสียงใดๆ

162
00:14:59,098 --> 00:15:01,100
ตัวนิ่มส่วนใหญ่ออกหากินเวลากลางคืน

163
00:15:01,934 --> 00:15:03,202
และนอนในโพรงดิน

164
00:15:04,370 --> 00:15:06,739
ต่อให้มันอยู่ห่างไปแค่ห้าเมตร

165
00:15:09,308 --> 00:15:10,910
คุณก็จะไม่เห็นมัน

166
00:15:15,614 --> 00:15:18,350
แม่ตัวนิ่มออกลูกแค่ปีละตัว

167
00:15:19,952 --> 00:15:22,721
และจะดูแลอย่างเต็มที่

168
00:15:24,089 --> 00:15:26,926
แม่จะเลี้ยงลูกอยู่หกถึงเจ็ดเดือน

169
00:15:28,260 --> 00:15:30,663
และเมื่อลูกพร้อมออกจากโพรง

170
00:15:31,230 --> 00:15:34,767
มันจะขี่อยู่บนหลังแม่ เรียนรู้วิธีการกินอาหาร

171
00:15:34,833 --> 00:15:35,935
และสิ่งที่ควรมองหา

172
00:15:37,403 --> 00:15:39,405
ก่อนจะแยกย้ายออกไปใช้ชีวิตด้วยตัวเอง

173
00:15:53,886 --> 00:15:55,521
การอยู่ร่วมกับตัวนิ่ม

174
00:15:56,455 --> 00:15:58,090
เป็นอะไรที่เงียบมาก

175
00:16:01,860 --> 00:16:05,531
ผมปรับตารางชีวิตใหม่ทั้งหมด

176
00:16:06,398 --> 00:16:08,801
เพื่อให้เข้ากับตารางเวลาของมัน

177
00:16:12,771 --> 00:16:16,308
วันธรรมดาของผมเริ่มตอนตีสี่

178
00:16:17,609 --> 00:16:18,677
จากนั้นก็

179
00:16:19,244 --> 00:16:22,081
ทำงานเอกสาร และจัดการธุรกิจ

180
00:16:24,383 --> 00:16:28,053
หลังจากนั้นก็แค่รอฟังเสียงข่วนจากในกล่องนั่น

181
00:16:40,499 --> 00:16:41,567
หวัดดี เพื่อน

182
00:16:43,202 --> 00:16:45,738
หวัดดี เป็นเด็กดีนะ

183
00:16:46,905 --> 00:16:48,307
มาเถอะ

184
00:16:49,441 --> 00:16:51,377
มาเร็ว เจ้าหนู

185
00:16:51,443 --> 00:16:55,748
ต่อให้คุณเอาจานมดไปวางตรงหน้าตัวนิ่ม
มันก็จะไม่กิน

186
00:16:55,814 --> 00:16:58,183
โอ้ หาวใหญ่เลยนะ มาเถอะ

187
00:16:58,250 --> 00:16:59,918
ทางเดียวที่จะทำให้ตัวนิ่มกินได้

188
00:16:59,985 --> 00:17:02,154
คือปล่อยให้พวกมันออกหากินเอง

189
00:17:02,221 --> 00:17:04,323
โอเค ไปกันเถอะ

190
00:17:05,024 --> 00:17:05,858
ไปกัน

191
00:17:06,925 --> 00:17:09,828
เอาละ ลุยเลย เพื่อนยาก

192
00:17:11,030 --> 00:17:11,964
ไปเลย

193
00:17:22,441 --> 00:17:26,211
ในการที่คุณจะหามด คุณต้องรู้จักมดก่อน

194
00:17:28,380 --> 00:17:30,516
กิจิมะพาผมเข้าสู่โลกใบนั้น

195
00:17:32,951 --> 00:17:35,654
โลกที่อยู่แค่บนพื้นผิวของโลกใบนี้

196
00:17:36,989 --> 00:17:38,290
และข้างใต้ของมัน

197
00:17:44,063 --> 00:17:46,665
พวกมันอาศัยอยู่ร่วมกันในอาณาจักรใต้ดินแห่งนี้

198
00:17:54,640 --> 00:17:56,175
นี่เป็นรังที่ใหญ่มาก

199
00:17:57,342 --> 00:17:59,711
แคสเวลล์คือผู้เชี่ยวชาญด้านมด

200
00:17:59,778 --> 00:18:01,647
- พวกนี้คือมดหนามสะวันนา
- ใช่

201
00:18:01,713 --> 00:18:04,383
เขาตื่นเต้นมากกับโลกของมด

202
00:18:04,450 --> 00:18:06,318
ผมหลงไหลในมด

203
00:18:06,385 --> 00:18:07,319
เหมือนตัวนิ่ม

204
00:18:07,886 --> 00:18:12,658
มดวิทยาคือการศึกษามด

205
00:18:17,396 --> 00:18:20,566
ผมไม่ได้เรียนรู้ว่าธรรมชาติทำงานอย่างไร

206
00:18:20,632 --> 00:18:21,767
ในตำราเรียน

207
00:18:24,870 --> 00:18:28,340
ในฐานะเด็กชายชาวมูเวนด้า

208
00:18:28,407 --> 00:18:29,675
ผมแค่เดินเข้าป่า

209
00:18:36,582 --> 00:18:39,918
ดินแดนกว้างใหญ่เหล่านั้นเต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิต

210
00:18:40,486 --> 00:18:42,254
มีสัตว์ต่างๆ อยู่เต็มไปหมด

211
00:18:45,457 --> 00:18:48,494
แต่ตลอดหลายปีที่อยู่ในป่า

212
00:18:49,061 --> 00:18:50,662
ผมไม่เคยเห็นตัวนิ่มเลย

213
00:18:56,101 --> 00:18:59,938
ครั้งแรกที่ผมเห็นตัวนิ่ม ผมเห็นมันอยู่กับกาเร็ธ

214
00:19:04,910 --> 00:19:06,545
มันน่าทึ่งมาก

215
00:19:11,750 --> 00:19:13,585
สัตว์ในตำนานตัวนี้

216
00:19:15,120 --> 00:19:19,458
รูปร่างของมัน
เหมือนรวมสัตว์หลายชนิดไว้ในตัวเดียว

217
00:19:22,561 --> 00:19:24,930
มันเหมือนสิ่งมีชีวิตจากอีกโลก

218
00:19:45,984 --> 00:19:49,688
ตอนนี้ที่ลาปาลาลา ผมกำลังทำวิจัยระยะยาว

219
00:19:50,189 --> 00:19:53,492
เพื่อศึกษาการตอบสนองของมด
ต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพอากาศ

220
00:19:53,992 --> 00:19:56,695
คุณจะเห็นตัวหนึ่งตรงนั้น ตัวเล็กๆ

221
00:19:57,763 --> 00:19:59,064
อ๋อ

222
00:20:02,034 --> 00:20:04,736
มดจัดอยู่ในกลุ่มที่เราเรียกว่าสัตว์สังคม

223
00:20:04,803 --> 00:20:06,271
แบบเดียวกับมนุษย์

224
00:20:07,139 --> 00:20:08,707
พวกมันล้วนมาจากครอบครัวเดียวกัน

225
00:20:09,775 --> 00:20:11,777
ราชินีคือแม่ผู้ก่อตั้งรัง

226
00:20:14,613 --> 00:20:16,848
ในฐานะแม่ ราชินีคือผู้มีสิทธิ์สั่งการ

227
00:20:16,915 --> 00:20:20,118
และมีลูกๆ ที่เหมือนหุ่นยนต์

228
00:20:20,185 --> 00:20:21,920
ที่คอยรับคำสั่งเท่านั้น

229
00:20:21,987 --> 00:20:25,524
มดเหล่านี้ทำทุกสิ่งเพื่อความอยู่รอดของรัง

230
00:20:29,494 --> 00:20:32,231
มดทุกตัวที่คุณเห็นข้างนอกคือตัวเมีย

231
00:20:32,931 --> 00:20:34,700
ทุกตัวเป็นพี่น้องกัน

232
00:20:34,766 --> 00:20:36,635
ดูเหมือนพวกมันกำลังคุยกันเลย

233
00:20:37,669 --> 00:20:40,405
- บางครั้งก็ทำความสะอาดกัน
- พวกมันทำความสะอาดกันเหรอ

234
00:20:40,472 --> 00:20:41,673
ใช่ เป็นการทำความสะอาด

235
00:20:45,644 --> 00:20:49,248
ที่คุณเห็นส่วนใหญ่คือมดแก่

236
00:20:50,682 --> 00:20:53,652
เพราะตัวอ่อนกับตัวผู้ยังอยู่ในรัง

237
00:20:56,922 --> 00:20:59,524
ดูเหมือนในรังที่โตเต็มที่

238
00:20:59,591 --> 00:21:03,996
ยิ่งมดมีอายุมาก งานที่ได้รับก็ยิ่งเสี่ยง

239
00:21:13,705 --> 00:21:16,842
เมื่อจมูกของตัวนิ่มแตะพื้น
แสดงว่ามันกำลังหาอาหาร

240
00:21:17,409 --> 00:21:22,414
ตัวนิ่มสามารถดมกลิ่นมด
ผ่านดินแข็งได้ลึกถึงหนึ่งฟุต

241
00:21:27,019 --> 00:21:29,621
ตัวอ่อนพวกนี้แหละคือสิ่งที่มันกำลังหา

242
00:21:29,688 --> 00:21:31,890
พวกชิ้นส่วนเล็กๆ ที่เหมือนเมล็ดข้าว

243
00:21:31,957 --> 00:21:33,225
ใช่ นั่นคือไข่

244
00:21:33,292 --> 00:21:34,126
ใช่

245
00:21:35,927 --> 00:21:37,062
มันกินใหญ่เลย

246
00:21:39,898 --> 00:21:41,667
เหมือนไอศกรีมของตัวนิ่มเลยละ

247
00:21:43,368 --> 00:21:45,671
มดพากันแตกกระเจิง

248
00:21:50,242 --> 00:21:53,745
พวกมันคงรู้สึกเหมือนมีมังกรยักษ์

249
00:21:53,812 --> 00:21:56,515
มากวาดล้างพวกมัน

250
00:22:02,487 --> 00:22:04,990
มดจะพยายามช่วยลูกๆ

251
00:22:06,825 --> 00:22:08,293
พวกมันเลยจะคีบไข่

252
00:22:08,360 --> 00:22:10,829
แล้วรีบหนีให้ห่างจากการโจมตี

253
00:22:10,896 --> 00:22:12,431
ให้เร็วที่สุด

254
00:22:21,273 --> 00:22:23,141
และเมื่อมดกัดลิ้นของกิจิมะ

255
00:22:23,809 --> 00:22:26,712
มันจะดึงลิ้นกลับเข้ามาระหว่างกรงเล็บ
เพื่อรูดมดออก

256
00:22:35,187 --> 00:22:38,323
บางครั้งลิ้นของมันก็พันกันจนเกือบจะเป็นปม

257
00:23:00,479 --> 00:23:01,880
คือมันกำลังกินอยู่

258
00:23:02,714 --> 00:23:04,249
กิจิมะกำลังกินอยู่แน่ๆ

259
00:23:05,050 --> 00:23:06,918
แต่มันก็ยังอยากจะหนี

260
00:23:11,757 --> 00:23:14,559
ผมรู้สึกกดดันมากเพราะ

261
00:23:15,060 --> 00:23:19,965
ทุกอย่างขึ้นอยู่กับว่า
เขาจะสามารถกลับคืนสู่ป่าได้สำเร็จหรือไม่

262
00:23:20,832 --> 00:23:25,570
เราต้องการให้ที่นี่เป็นที่พักพิงสำหรับตัวนิ่ม

263
00:23:27,305 --> 00:23:29,274
ถ้ามีอะไรผิดปกติกับกิจิมะ

264
00:23:29,341 --> 00:23:32,377
โครงการนี้อาจจะไม่สามารถเดินหน้าต่อได้

265
00:23:38,984 --> 00:23:41,953
ที่ที่เราเดินมีรั้วไฟฟ้าอยู่ล้อมรอบ

266
00:23:47,092 --> 00:23:50,262
เส้นล่างสุดอยู่สูงจากพื้นประมาณ 20 เซนติเมตร

267
00:23:50,829 --> 00:23:54,633
ระดับความสูงพอดิบพอดี
ที่ตัวนิ่มที่กำลังเดินด้วยขาหลัง

268
00:23:54,699 --> 00:23:57,269
จะเดินเข้าไป
แล้วสายไฟชนเข้าที่ท้องนิ่มๆ ของมัน

269
00:23:57,335 --> 00:24:00,705
เมื่อโดนช็อต มันจะขดตัวเป็นลูกบอล

270
00:24:01,273 --> 00:24:02,107
แล้วกระตุก…

271
00:24:04,309 --> 00:24:05,277
จนกว่ามันจะตาย

272
00:24:07,312 --> 00:24:10,482
จำนวนตัวนิ่มที่ตายจากไฟฟ้าในประเทศนี้

273
00:24:10,549 --> 00:24:13,418
สูงกว่าการค้าสัตว์เถื่อนหกถึงเจ็ดเท่า

274
00:24:18,523 --> 00:24:22,828
แล้ววันหนึ่ง ขณะที่ผมกำลังเดิน
และเสียสมาธิไปแค่เสี้ยววินาที

275
00:24:27,666 --> 00:24:29,634
ผมว่ากิจิมะคงสบโอกาส

276
00:24:31,036 --> 00:24:33,205
มันเลี้ยวตรงไปทางรั้วทันที

277
00:24:35,707 --> 00:24:39,010
ผมเลยพุ่งไปทางด้านหลัง
เพื่อผลักมันออกจากรั้ว

278
00:24:41,847 --> 00:24:45,183
และกระแสไฟฟ้าแล่นผ่านตัวผมไปถึงมัน

279
00:24:47,219 --> 00:24:48,053
นี่

280
00:25:01,032 --> 00:25:03,902
กิจิมะเริ่มตัวสั่นไม่หยุด

281
00:25:07,706 --> 00:25:08,740
ไม่เป็นไรใช่ไหม

282
00:25:10,375 --> 00:25:11,276
สั่นแบบนี้

283
00:25:24,589 --> 00:25:28,560
ปัญหาคือมันไม่คิดว่าไฟฟ้ามาจากรั้ว

284
00:25:28,627 --> 00:25:30,962
มันคิดว่าไฟฟ้ามาจากผม

285
00:25:32,297 --> 00:25:35,300
นี่ ไม่เป็นไรแล้วนะ นี่ฉันเอง เจ้าหนู

286
00:25:35,967 --> 00:25:37,435
นี่ฉันเอง

287
00:25:38,537 --> 00:25:41,973
ไม่เป็นไรนะ นี่ฉันเอง

288
00:25:43,808 --> 00:25:44,676
นี่

289
00:25:46,044 --> 00:25:48,280
ผมแค่ต้องให้พื้นที่มัน

290
00:26:02,127 --> 00:26:03,461
ผมรู้สึกแย่มาก

291
00:26:03,528 --> 00:26:07,999
มาเถอะ ไม่เป็นไรแล้ว เจ้าหนู
ไม่เป็นไรแล้ว นี่ฉันเอง

292
00:26:11,403 --> 00:26:13,738
ผมแค่รู้สึกผิดหวังกับตัวเอง

293
00:26:25,016 --> 00:26:29,988
ตลอดชีวิตที่ผ่านมา
ผมมักกลัวเสมอว่าตัวเองยังไม่ดีพอ

294
00:26:33,224 --> 00:26:36,761
โรงเรียนไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
ผมเป็นเด็กสมาธิสั้น

295
00:26:36,828 --> 00:26:38,396
ผมนั่งนิ่งๆ ไม่ได้

296
00:26:43,201 --> 00:26:45,070
ผมเคยเป็นเด็กหัวขบถในช่วงวัยรุ่น

297
00:26:45,604 --> 00:26:48,673
ผมย้ายโรงเรียนมัธยมไปสองสามที่

298
00:26:48,740 --> 00:26:50,842
และสุดท้ายผมก็ลาออก

299
00:26:54,112 --> 00:26:57,649
ผมหาเลี้ยงตัวเอง
ด้วยการเล่นโป๊กเกอร์อยู่สามปีเต็มๆ

300
00:27:00,418 --> 00:27:01,252
เฮฮาเที่ยวเล่น

301
00:27:02,954 --> 00:27:04,055
ผมชอบชีวิตแบบนั้นมาก

302
00:27:09,461 --> 00:27:13,264
แล้วเพื่อนสนิทสองคนของผม
ก็เสียชีวิตจากอุบัติเหตุรถยนต์

303
00:27:17,202 --> 00:27:20,071
นั่นทำให้หัวใจผมแตกสลาย

304
00:27:30,215 --> 00:27:33,018
ผมรู้สึกตัดขาดจากทุกสิ่ง

305
00:27:35,420 --> 00:27:37,455
ผมค่อยๆ รู้ตัว

306
00:27:38,156 --> 00:27:40,525
ว่าผมจะไม่มีวันมีความสุข

307
00:27:41,059 --> 00:27:43,628
ถ้าไม่หาสิ่งอื่นยึดเหนี่ยว

308
00:27:52,737 --> 00:27:55,573
ทุกช่วงปิดเทอม ผมจะถูกส่งไปที่ซิมบับเว

309
00:27:55,640 --> 00:27:57,942
เพื่อออกไปเล่นท่ามกลางธรรมชาติ

310
00:28:03,281 --> 00:28:08,286
ผมจำได้ถึงความรู้สึกอิสระสุดๆ

311
00:28:08,353 --> 00:28:09,454
เวลาออกไปข้างนอก

312
00:28:15,026 --> 00:28:16,528
ความรู้สึกสงบนิ่งแบบนี้

313
00:28:22,033 --> 00:28:24,302
ผมอยากทำงานกับสัตว์ป่า

314
00:28:24,903 --> 00:28:26,805
แต่ผมกำลังทำธุรกิจที่โจฮันเนสเบิร์ก

315
00:28:27,739 --> 00:28:30,975
ผมออกไปที่ป่าตลอดไม่ได้ตามที่ใจต้องการ

316
00:28:31,042 --> 00:28:31,910
ใช่เลย

317
00:28:31,976 --> 00:28:34,279
แล้วผมก็ได้ติดต่อกับเรย์

318
00:28:34,345 --> 00:28:37,282
และเขาพาผมไปยังคลินิกสัตว์ป่าโจฮันเนสเบิร์ก

319
00:28:38,583 --> 00:28:41,352
และผมก็ได้เห็นตัวนิ่มตัวแรกในชีวิต

320
00:28:49,394 --> 00:28:52,664
แล้วโลกทั้งใบของผมก็เปลี่ยนไปจากก่อนหน้า

321
00:29:00,205 --> 00:29:03,074
ผมเริ่มพาตัวนิ่มเดินทุกวัน

322
00:29:10,648 --> 00:29:13,651
พวกมันมีความอ่อนโยนอยู่ในตัว

323
00:29:17,388 --> 00:29:19,924
ทั้งชีวิตผมถูกสอนว่า

324
00:29:19,991 --> 00:29:22,594
"ไม่ อย่าแสดงความรู้สึกของตัวเอง"

325
00:29:26,231 --> 00:29:30,401
แต่ผมคิดว่าสิ่งที่ต่างกันระหว่างตัวนิ่มกับมนุษย์คือ

326
00:29:31,136 --> 00:29:33,505
มันง่ายกว่ามากที่จะอ่อนแอต่อหน้าตัวนิ่ม

327
00:29:38,543 --> 00:29:41,079
พวกมันไม่ตัดสินคุณจากความอ่อนแอนั้น

328
00:29:41,679 --> 00:29:43,581
พวกมันมองเห็นตัวตนที่แท้จริงของเรา

329
00:29:45,617 --> 00:29:48,953
นี่คือตัวคุณในตอนนี้ และนั่นก็เพียงพอแล้ว

330
00:30:05,837 --> 00:30:07,839
หลังจากเหตุการณ์รั้วไฟฟ้า

331
00:30:07,906 --> 00:30:10,508
กิจิมะใช้เวลานานมากกว่าจะยกโทษให้ผม

332
00:30:12,510 --> 00:30:14,579
แกวิ่งเล่นในสวนไปก่อนนะ

333
00:30:16,080 --> 00:30:19,884
ในระหว่างที่ฉันใส่รองเท้า โอเคนะ นี่ โอเคมั้ย

334
00:30:20,885 --> 00:30:22,887
อย่าปีนรั้วหรือทำอะไรเสี่ยงๆ ละ

335
00:30:22,954 --> 00:30:24,222
เดี๋ยวฉันกลับมา

336
00:30:30,061 --> 00:30:33,131
ตัวนิ่มแต่ละตัวแตกต่างกัน เหมือนกับมนุษย์

337
00:30:34,799 --> 00:30:38,570
ตัวนิ่มบางตัวเฟรนด์ลี่ เป็นมิตรกับทุกคน

338
00:30:40,638 --> 00:30:44,342
บางตัวก็อ่อนไหวและเครียดง่าย

339
00:30:46,010 --> 00:30:47,979
มันไม่มีทางสงบลงได้

340
00:30:58,790 --> 00:31:01,292
ในภาษาซูลู "กิจิมะ" แปลว่า "วิ่ง"

341
00:31:04,395 --> 00:31:08,900
ถ้าผมเรียกกิจิมะว่า "วิ่ง" อยู่ตลอด
มันอาจจะเข้าใจว่าให้วิ่งก็ได้

342
00:31:11,469 --> 00:31:14,672
คำว่า "คูลูลา" ในภาษาซูลูแปลว่า "ง่าย"

343
00:31:17,609 --> 00:31:20,178
ผมก็เลยเริ่มเรียกมันว่า "คูลู"

344
00:31:22,547 --> 00:31:24,415
แต่ชื่อนี้ใช้ไม่ได้ผลกับมันเลย

345
00:31:28,286 --> 00:31:29,921
คูลูทำทุกอย่างตามใจตัวเอง

346
00:31:41,432 --> 00:31:42,367
โอเค

347
00:31:43,067 --> 00:31:46,037
อยากลงตรงนี้ใช่ไหม

348
00:31:47,639 --> 00:31:50,041
มานี่ มาเถอะ ลงไปเลย

349
00:31:50,708 --> 00:31:55,146
ผมพยายามกำหนดขอบเขตให้กับคูลู

350
00:31:57,448 --> 00:31:58,883
พื้นที่บางส่วน

351
00:31:58,950 --> 00:32:02,153
มีถนนเป็นขอบเขตที่ชัดเจน

352
00:32:04,656 --> 00:32:06,291
มันไม่ชอบการถูกจำกัดพื้นที่

353
00:32:08,092 --> 00:32:09,694
มันฉลาดเจ้าเล่ห์มาก

354
00:32:11,262 --> 00:32:13,932
ถ้าคูลูเห็นผม มันจะหยุดนิ่งทันที

355
00:32:21,005 --> 00:32:22,974
จากนั้นมันก็พุ่งตัว

356
00:32:23,641 --> 00:32:26,711
ข้ามถนนแบบเร็วจี๋ หวังว่าผมจะไม่เห็นมัน

357
00:33:18,863 --> 00:33:21,499
แกกินเพราะได้ยินเสียงฉันมาใช่ไหม

358
00:33:22,700 --> 00:33:25,503
หรือว่าแกเป็นเด็กดีจริงๆ

359
00:33:28,072 --> 00:33:31,175
คูลูรู้แล้วว่าถ้ามันยังกินอยู่

360
00:33:31,709 --> 00:33:35,213
ผมจะไม่อุ้มมันขึ้น ดังนั้นถ้ามันกิน ผมก็จะไม่อุ้ม

361
00:33:35,913 --> 00:33:37,148
ถ้ามันกำลังวิ่ง

362
00:33:37,882 --> 00:33:40,918
แล้วผมหยุด และเดินเข้าไปหาเพื่ออุ้ม

363
00:33:41,586 --> 00:33:45,289
มันจะเริ่มข่วนพื้นทันที
ไม่ว่าจะมีอาหารหรือไม่ก็ตาม

364
00:33:47,658 --> 00:33:49,027
คูลูเหมือนเด็กเล็กๆ เลย

365
00:33:50,228 --> 00:33:52,697
คุณต้องเปลี่ยนการรับรู้ของมัน

366
00:33:52,764 --> 00:33:55,466
ไม่งั้นมันก็จะคิดว่า "โอเค งั้นเราสำรวจต่อ"

367
00:33:59,237 --> 00:34:01,973
ในกระบวนการคืนสู่ป่า

368
00:34:02,040 --> 00:34:05,076
คูลูต้องได้เข้าไปสำรวจในโพรงด้วย

369
00:34:19,924 --> 00:34:23,861
มีเม่น หมูป่า หมูป่าหน้าหูด ที่ขุดโพรงไว้

370
00:34:24,429 --> 00:34:25,863
รวมถึงอาร์ดวาร์กด้วย

371
00:34:25,930 --> 00:34:28,866
แล้วตัวนิ่มก็เข้าไปดัดแปลงมัน

372
00:34:40,978 --> 00:34:41,813
โอ๊ย

373
00:34:43,147 --> 00:34:46,851
บางทีตอนเย็น คูลูจะแอบเข้าโพรง

374
00:34:46,918 --> 00:34:48,986
เพราะมันอยากนอนข้างนอก

375
00:34:50,421 --> 00:34:55,326
ซึ่งหมายความว่าผมต้องพามันออกมา

376
00:34:56,294 --> 00:34:57,595
ให้ตายสิ

377
00:34:58,830 --> 00:35:00,898
ภาวนาอย่าให้มีหมูป่าหน้าหูดอยู่ในนั้น

378
00:35:03,034 --> 00:35:05,703
แล้วฉันก็มักจะคิดถึงงูที่อาจจะโผล่มาจากในโพรง

379
00:35:06,337 --> 00:35:07,405
เจ้าแมงมุม

380
00:35:10,541 --> 00:35:11,742
ผมต้องแน่ใจว่า

381
00:35:11,809 --> 00:35:13,978
มันจะไม่โผล่ออกมาตอนตีหนึ่ง

382
00:35:14,045 --> 00:35:16,547
แล้ววิ่งพุ่งไปหาอิสรภาพ

383
00:35:20,384 --> 00:35:21,319
ให้ตายสิ

384
00:35:31,629 --> 00:35:32,563
โอ๊ย

385
00:35:33,498 --> 00:35:34,999
ผมเคยติดอยู่ในโพรงหลายครั้งแล้ว

386
00:35:35,066 --> 00:35:38,002
ใช่ ผมเคยต้องให้คนมาลากออก

387
00:35:38,069 --> 00:35:39,637
โอเคผมจะดึงขึ้นมาแล้วนะ

388
00:35:39,704 --> 00:35:41,672
- แบบรถเข็น
- โอเคค่อยๆ นะ

389
00:35:46,043 --> 00:35:48,880
- คุณโอเคไหม
- กิ่งไม้บี้ไข่ผมไปแล้ว

390
00:35:48,946 --> 00:35:49,981
โอ้โฮแฮะ

391
00:35:55,953 --> 00:35:57,488
ดีแล้วที่มันอยู่ในนั้น

392
00:35:57,555 --> 00:36:01,959
แต่นั่นหมายความว่าผมต้องอดนอนทั้งคืน

393
00:36:06,931 --> 00:36:08,299
ผมนอนข้างๆ มัน

394
00:36:09,600 --> 00:36:12,336
ผมวางเท้าตรงทางเข้าโพรง

395
00:36:12,403 --> 00:36:16,340
เพราะถ้าผมเผลอหลับ
ผมจะรู้สึกได้ว่ามันไต่ผ่าน

396
00:36:30,555 --> 00:36:35,092
(4 เดือน 3 วัน น้ำหนัก 5.20 กิโลกรัม)

397
00:36:35,159 --> 00:36:38,196
เมื่อเวลาค่อยๆ ผ่านไป
ผมก็เรียนรู้ที่จะเชื่อใจมัน

398
00:36:48,839 --> 00:36:51,876
เพื่อให้มันได้สัมผัสกับอิสรภาพข้างนอก

399
00:36:55,446 --> 00:36:57,582
ผมสามารถทิ้งมันไว้ตัวเดียวได้ครั้งละชั่วโมง

400
00:36:57,648 --> 00:37:00,851
แล้วใช้เครื่องติดตามหามัน

401
00:37:13,064 --> 00:37:16,033
ทุกครั้งที่เดินกับคูลู
ผมจะได้เห็นอะไรใหม่ๆ เสมอ

402
00:37:21,172 --> 00:37:25,142
เวลาตัวนิ่มหาอาหาร
พวกมันจะไม่ทำลายรังทั้งหมด

403
00:37:28,813 --> 00:37:30,514
พวกมันจะกินแค่พออิ่ม

404
00:37:34,085 --> 00:37:35,653
ผมว่านั่นฉลาดมาก

405
00:37:46,597 --> 00:37:49,834
คุณจะเห็นว่า
เหมือนพื้นโลกทั้งแผ่นกำลังเคลื่อนไหว

406
00:37:49,900 --> 00:37:51,535
มีสิ่งมีชีวิตคลานอยู่ตลอด

407
00:37:52,903 --> 00:37:53,904
มันค่อนข้างดิบเถื่อน

408
00:37:56,173 --> 00:37:59,043
ตรงนี้คือรังมดนักสู้ที่ใหญ่มาก

409
00:38:00,945 --> 00:38:06,284
มดที่ดุที่สุด แข็งแกร่งที่สุด
และน่ากลัวที่สุดก็คือมดนักสู้

410
00:38:08,619 --> 00:38:10,788
เรารู้ว่าใครคือศัตรูตัวฉกาจของมดพวกนี้

411
00:38:11,789 --> 00:38:12,857
ตัวนิ่มนั่นเอง

412
00:38:19,230 --> 00:38:21,532
มดนักสู้กินทุกอย่างที่ขวางหน้า

413
00:38:23,167 --> 00:38:24,735
พวกมันรุมล้มแมลงบางชนิดได้

414
00:38:26,671 --> 00:38:29,874
แม้แต่สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กอย่างหนู

415
00:38:29,940 --> 00:38:33,377
นกบางชนิด
ลูกนกที่ยังบินไม่ได้ก็อาจกลายเป็นเหยื่อ

416
00:38:38,649 --> 00:38:40,284
รอบๆ จอมปลวกนี้

417
00:38:40,351 --> 00:38:43,087
คือพื้นที่ล่าขนาดใหญ่ของมดนักสู้

418
00:38:47,692 --> 00:38:51,028
เมื่อตัวนิ่มไปกินปลวก

419
00:38:53,431 --> 00:38:56,033
มดอย่างมดนักสู้ก็จะได้ประโยชน์

420
00:38:56,867 --> 00:39:00,404
จากการกินเศษอาหารที่เหลือของตัวนิ่ม

421
00:39:09,113 --> 00:39:14,318
ปลวกทหารที่มีจมูกยาว
ยืนเตรียมพร้อม ชูจมูกขึ้นฟ้า

422
00:39:15,353 --> 00:39:19,523
ถ้ามดนักสู้เข้าใกล้

423
00:39:20,091 --> 00:39:22,126
พวกมันจะพ่นกาวพิษออกมา

424
00:39:28,799 --> 00:39:31,235
สารนี้จะทำให้มดนักสู้ถอยไปทันที

425
00:39:40,211 --> 00:39:44,782
แล้วพวกปลวกงานจะมีเวลาเพียงพอ
ในการดึงตัวอ่อนกลับเข้ารัง

426
00:39:49,487 --> 00:39:51,722
และปิดอุโมงค์ทางเข้าอย่างรวดเร็ว

427
00:40:36,300 --> 00:40:41,205
คูลูมีแรงผลักดันมหาศาลที่จะเป็นอิสระ

428
00:40:42,740 --> 00:40:45,876
แต่เราต้องให้มันหนักถึง 6.5 กิโลกรัม

429
00:40:48,312 --> 00:40:50,781
ตัวนิ่มที่มีน้ำหนัก 6.5 กิโล

430
00:40:50,848 --> 00:40:52,349
แข็งแกร่งมาก

431
00:40:53,017 --> 00:40:56,487
มันจะม้วนตัวแน่นเป็นลูกบอล

432
00:40:56,554 --> 00:40:58,823
และป้องกันตัวเองจากนักล่า

433
00:41:11,502 --> 00:41:14,438
คูลูใช้เวลานานมาก

434
00:41:14,505 --> 00:41:17,441
กว่าจะรู้สึกปลอดภัยกับสภาพแวดล้อม

435
00:41:19,844 --> 00:41:24,048
ผมเริ่มเห็นสัญญาณว่ามันเริ่มนิ่งและสงบลง

436
00:41:27,251 --> 00:41:30,020
มีการเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจนในตัวคูลู

437
00:41:36,694 --> 00:41:38,662
มันเริ่มเชื่อใจผม

438
00:41:43,033 --> 00:41:44,835
โอ้ นี่ไงของดี

439
00:41:44,902 --> 00:41:48,038
นั่นไง โอ้ นั่นของชอบใช่ไหม

440
00:41:48,672 --> 00:41:51,842
ตัวนิ่มไม่เก่งเรื่องควบคุมอุณหภูมิร่างกาย

441
00:41:52,409 --> 00:41:53,444
นั่นไง

442
00:41:53,511 --> 00:41:57,448
ตอนที่เราอยู่ข้างนอก
ผมเทน้ำใส่คูลูนิดหน่อย เพื่อให้มันเย็นลง

443
00:41:57,515 --> 00:41:59,316
ราดตรงท้อง นั่นไง

444
00:42:03,320 --> 00:42:05,155
แล้วมันก็เริ่มขดตัวเป็นวงกลมเล็กๆ

445
00:42:05,222 --> 00:42:07,758
แล้วพันตัวรอบต้นไม้เหมือนคลั่ง

446
00:42:08,325 --> 00:42:09,660
นั่นไง เอาแล้ว

447
00:42:12,930 --> 00:42:15,232
ทำอะไรน่ะ

448
00:42:16,000 --> 00:42:18,536
สนุกไหม เจ้าหนู ดีไหม

449
00:42:19,169 --> 00:42:20,437
ว่าไง เย็นสบายดีไหม

450
00:42:25,910 --> 00:42:30,247
บางครั้งตอนที่พวกมันเล่น
มันจะพันหางรอบแขนเรา

451
00:42:36,153 --> 00:42:40,624
นั่นเป็นครั้งแรกที่คูลูยอมให้ผมยกมันขึ้น

452
00:42:40,691 --> 00:42:43,394
และมันใช้แขนผมเป็นของเล่น

453
00:42:48,632 --> 00:42:52,202
การถูกจับหางและม้วนไปมา
คือความสนุกของมัน

454
00:43:09,453 --> 00:43:11,255
คูลูเริ่มเปิดใจ

455
00:43:11,322 --> 00:43:14,725
แล้วด้านที่ขี้เล่นของมันก็เริ่มเผยออกมา

456
00:43:25,402 --> 00:43:27,438
คูลูเคยผ่าน

457
00:43:27,504 --> 00:43:31,075
ประสบการณ์เลวร้ายจากน้ำมือมนุษย์

458
00:43:32,776 --> 00:43:34,278
สนุกมากเลยใช่ไหม

459
00:43:36,513 --> 00:43:39,383
เอาอีกเหรอ เอาอีกไหม

460
00:43:39,450 --> 00:43:43,053
การที่คูลูไว้ใจผมในระดับนั้น

461
00:43:43,120 --> 00:43:44,622
มันทำให้ผมรู้สึกมีคุณค่ามาก

462
00:43:44,688 --> 00:43:47,791
อยากได้อีกเหรอ มาสิ มาเลย

463
00:43:59,637 --> 00:44:02,539
มันกำลังเรียนรู้วิธีป้องกันตัวผ่านการเล่น

464
00:44:03,941 --> 00:44:08,379
ตัวนิ่มต้องมีกล้ามเนื้อแกนกลางที่แข็งแรงมาก

465
00:44:13,384 --> 00:44:17,421
มันพัฒนากล้ามเนื้อ
ด้วยการซิทอัพ การฝึกกล้ามท้อง

466
00:44:18,288 --> 00:44:19,590
แล้วก็ดึงข้อ

467
00:45:05,169 --> 00:45:06,603
เราอยู่ที่นี่มาหกเดือนแล้ว

468
00:45:06,670 --> 00:45:07,905
หนุ่มใหญ่

469
00:45:07,971 --> 00:45:10,574
อีกนิดเดียวก็จะได้เป็นอิสระแล้ว

470
00:45:11,075 --> 00:45:13,944
มาสิ มานี่เร็ว หาวให้ดูหน่อยได้ไหม

471
00:45:14,011 --> 00:45:16,547
เราจะรู้เมื่อตัวนิ่มพร้อม
สำหรับขั้นตอนการปล่อยตัว

472
00:45:16,613 --> 00:45:20,818
เมื่อพวกมันดูสบายใจและผ่อนคลาย

473
00:45:22,252 --> 00:45:25,689
พวกมันกินอาหารได้ดี น้ำหนักขึ้นสม่ำเสมอ

474
00:45:28,358 --> 00:45:32,463
ตำแหน่งที่เราอยู่ตอนนี้ อยู่ห่างประมาณ 45 นาที

475
00:45:32,529 --> 00:45:34,998
จากจุดที่เราจะปล่อยตัวคูลู

476
00:45:35,065 --> 00:45:37,835
อันแรกผ่านไปแล้วเพื่อน

477
00:45:38,435 --> 00:45:40,003
ด้วยแท็กดาวเทียม

478
00:45:40,070 --> 00:45:42,539
ผมจะเห็นตำแหน่งของคูลูบนมือถือ

479
00:45:45,609 --> 00:45:49,346
ทุกๆ ชั่วโมง
ผมจะได้รับสัญญาณว่า "ฉันอยู่ตรงนี้นะ"

480
00:45:50,080 --> 00:45:51,815
ฉันขอโทษนะเพื่อน

481
00:45:51,882 --> 00:45:56,286
แต่ถึงอย่างนั้น ความเสี่ยงก็ยังสูง

482
00:46:08,232 --> 00:46:12,002
เราปล่อยตัวนิ่มที่แข็งแรงมาก
แต่บางตัวก็ตายภายในข้ามคืน

483
00:46:13,370 --> 00:46:15,506
เราเสียตัวนิ่มให้แบดเจอร์น้ำผึ้ง

484
00:46:16,507 --> 00:46:19,009
สิงโต เสือดาว ไฮยีน่า แม้แต่ช้าง

485
00:46:20,611 --> 00:46:23,447
ตัวนิ่มทุกตัวต้องเจอกับความเสี่ยง

486
00:46:24,114 --> 00:46:27,217
แต่สักวัน คูลูก็ต้องกลับคืนสู่ป่า

487
00:46:28,752 --> 00:46:30,320
หาวให้ดูหน่อยสิ

488
00:46:31,121 --> 00:46:33,390
ว่าไง เหนื่อยไหมเพื่อน

489
00:46:33,457 --> 00:46:34,458
ว่าไง

490
00:46:54,211 --> 00:47:00,083
พื้นที่ที่เราจะปล่อยคูลู
มันคือแดนสวรรค์สำหรับตัวนิ่ม

491
00:47:04,288 --> 00:47:07,724
ที่นั่นมีมดกับปลวก

492
00:47:07,791 --> 00:47:11,228
เยอะมากจนน่าทึ่ง

493
00:47:17,234 --> 00:47:21,471
สิ่งที่ผมต้องทำคือ
ช่วยมันทำความคุ้นเคยกับพื้นที่ใหม่ทั้งหมด

494
00:47:22,172 --> 00:47:24,975
เพื่อจะมันจะได้รู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหนตลอดเวลา

495
00:47:27,044 --> 00:47:31,615
มันจะค่อยๆ เรียนรู้กลิ่นในพื้นที่

496
00:47:32,182 --> 00:47:34,785
และจดจำว่าตรงไหนอันตราย

497
00:47:43,627 --> 00:47:45,529
มาเถอะ มานี่

498
00:47:46,296 --> 00:47:47,798
มาเลย โอเค

499
00:47:47,865 --> 00:47:49,600
อยากไปแล้วใช่ไหม

500
00:47:50,400 --> 00:47:53,337
นั่นไง แกรู้ว่าแกอยู่ที่ไหน

501
00:48:18,328 --> 00:48:20,397
ในช่วงสามวันแรก

502
00:48:20,464 --> 00:48:23,100
คูลูเดินวันละสามถึงสี่กิโลเมตร

503
00:48:24,768 --> 00:48:26,637
ที่นี่เป็นพื้นที่ขนาดใหญ่

504
00:48:26,703 --> 00:48:28,438
ใช่ มันเดินได้ไม่รู้เหนื่อยเลย

505
00:48:32,209 --> 00:48:34,344
มันจะกินให้เร็วที่สุด

506
00:48:36,947 --> 00:48:40,851
แล้วรีบเดินต่อให้ไกลที่สุด

507
00:48:45,856 --> 00:48:48,358
เราจะไปไหนกัน แถวนี้มีเสือดาวนะ

508
00:48:49,059 --> 00:48:51,795
แน่ใจนะว่าอยากขึ้นมาบนนี้ หืม

509
00:48:51,862 --> 00:48:53,563
ทุกอย่างดูลนลานมาก

510
00:49:10,681 --> 00:49:11,748
อยู่ในที่ร่มไว้

511
00:49:27,831 --> 00:49:30,100
อย่างน้อย คูลูควรจะ

512
00:49:30,167 --> 00:49:33,503
อยู่ในพื้นที่หนึ่งสักอาทิตย์สองอาทิตย์

513
00:49:33,570 --> 00:49:35,706
แล้วค่อยๆ สำรวจ แต่…

514
00:49:35,772 --> 00:49:39,543
ไม่ใช่แค่วิ่งๆ ไปทุกวันแบบนี้

515
00:49:47,751 --> 00:49:51,588
ผมกดดันให้มันกินได้แค่ระดับหนึ่งเท่านั้น

516
00:49:57,761 --> 00:49:59,196
สวยใช่ไหมล่ะ

517
00:50:27,224 --> 00:50:28,058
เร็วเข้า

518
00:50:29,459 --> 00:50:31,595
เร็วเข้า เจ้าหนู เรายังต้องกินอีกนะ เพื่อน

519
00:50:44,141 --> 00:50:47,944
นั่นไง เอาเลย เจ้าหนู

520
00:50:54,317 --> 00:50:55,152
หยุดนะ

521
00:50:58,121 --> 00:51:00,190
ผมได้ยินเสียงอะไรบางอย่างวิ่งหนีไปตรงนั้น

522
00:51:02,959 --> 00:51:05,328
ใช่ ป่าแถวนี้มีสัตว์ดุร้าย

523
00:51:13,937 --> 00:51:17,474
พื้นที่โล่งเล็กๆ ตรงนี้
คือสวรรค์ของเสือดาวเลยแหละ

524
00:51:21,378 --> 00:51:24,614
พอตกกลางคืน ป่าก็กลายเป็นอีกโลกหนึ่งไปเลย

525
00:51:25,248 --> 00:51:29,319
สิงโตเปลี่ยนไปเป็นอีกแบบ เมื่อถึงเวลากลางคืน

526
00:51:30,487 --> 00:51:31,855
เสือดาวก็ด้วย

527
00:51:45,135 --> 00:51:46,536
ได้ยินเสียงเสือดาว

528
00:51:47,804 --> 00:51:49,473
หรือไฮยีน่าเดินอยู่รอบๆ

529
00:51:50,073 --> 00:51:52,042
นั่นคือสัญญาณเตือนชัดเจน

530
00:51:53,343 --> 00:51:55,312
น่าสงสาร คูลูตกใจกลัวมาก

531
00:51:59,349 --> 00:52:01,718
โอเค เจ้าหนู ฉันอยู่ตรงนี้

532
00:52:02,252 --> 00:52:04,588
ฉันอยู่นี่แล้วเพื่อน ฉันจะไม่ไปไหน

533
00:52:10,060 --> 00:52:11,228
โอเค เข้าไปนะ

534
00:52:28,778 --> 00:52:30,547
คูลูเผาผลาญพลังงานไปเยอะมาก

535
00:52:33,750 --> 00:52:38,255
เย็นนี้มันดูอ่อนแรงที่สุดในรอบสัปดาห์เลย

536
00:52:39,022 --> 00:52:42,959
น้ำหนักมันลดลงอย่างเห็นได้ชัด

537
00:52:47,063 --> 00:52:50,567
นั่นอาจเป็นสัญญาณว่าเรากำลังถอยหลัง

538
00:53:05,882 --> 00:53:10,620
คูลูใช้พลังงานมากกว่าที่ได้รับเข้าไป

539
00:53:11,254 --> 00:53:14,157
นั่นเข้าใจได้ จำตอนแรกที่เจอมันได้ไหม

540
00:53:14,224 --> 00:53:17,160
มันเคยวิ่งตลอด
แล้วก็ค่อยๆ สงบลงเมื่อเวลาผ่านไป

541
00:53:17,227 --> 00:53:20,297
- คุณต้องรอให้มันไปถึงจุดนั้น
- ผมอยากให้มันสงบลงเดี๋ยวนี้

542
00:53:20,363 --> 00:53:22,199
แค่รอให้มันสงบลงเท่านั้น

543
00:53:22,265 --> 00:53:24,301
ไม่ ผมอยากให้มันสงบลงเดี๋ยวนี้

544
00:53:25,769 --> 00:53:28,772
ผมคิดว่าเมื่อคำแนะนำแบบมีเหตุผลใช้ไม่ได้ผล

545
00:53:29,306 --> 00:53:32,275
สิ่งเดียวที่ทำได้คือเชื่อตามสัญชาตญาณของตัวเอง

546
00:53:33,210 --> 00:53:35,545
และต้องเชื่อใจตัวนิ่มด้วย

547
00:53:35,612 --> 00:53:38,248
เพราะตัวนิ่มมีสัญชาตญาณที่แข็งแกร่งมาก

548
00:53:42,819 --> 00:53:45,422
กฎข้อแรกคือห้ามปล่อยให้ตัวนิ่มหลุดไป

549
00:53:50,327 --> 00:53:53,163
ผมพยายามให้คูลูมีพื้นที่มากขึ้น

550
00:53:53,763 --> 00:53:55,465
เพื่อให้มันได้สงบลง

551
00:54:01,938 --> 00:54:05,575
แต่ผมลืมเครื่องติดตามไป
มันเป็นความผิดพลาดที่โง่มาก

552
00:54:08,178 --> 00:54:10,380
ถ้าคูลูเข้าไปในบางพื้นที่

553
00:54:10,447 --> 00:54:14,517
แล้วแท็กหลุด ผมอาจจะหามันไม่เจออีกเลย

554
00:54:16,686 --> 00:54:18,955
แล้วยังมีรั้วไฟฟ้าอีก

555
00:54:19,022 --> 00:54:21,391
ถ้าโดนรั้วนั้นก็ไม่รอด

556
00:54:21,458 --> 00:54:23,960
และมันสามารถเดินได้
หนึ่งกิโลเมตรในหนึ่งชั่วโมง

557
00:54:32,535 --> 00:54:34,304
พวกคุณกลับไปที่รถก่อน

558
00:54:35,438 --> 00:54:37,240
ผมเริ่มรู้สึกไม่สบายใจ

559
00:54:38,008 --> 00:54:38,975
เดี๋ยวนี้เลย

560
00:54:43,346 --> 00:54:45,148
คุณจะรู้สึกว่าคุณมีหน้าที่ต้องรับผิดชอบ

561
00:54:45,982 --> 00:54:49,386
คุณรู้สึกว่าต้องรับผิดชอบต่อทีมที่อยู่เบื้องหลังคุณ

562
00:54:50,020 --> 00:54:52,656
แต่ที่สำคัญที่สุดคือคุณรู้สึกว่า
ต้องรับผิดชอบต่อตัวนิ่มตัวนั้น

563
00:55:00,797 --> 00:55:02,999
เพราะแท็กดาวเทียมไม่ส่งสัญญาณมา

564
00:55:03,066 --> 00:55:06,036
เราเลยระบุตำแหน่งไม่ได้

565
00:55:07,637 --> 00:55:11,341
ว่าคูลูอยู่ตรงไหนแน่ๆ เพื่อที่เราจะได้ตามหามัน

566
00:55:12,242 --> 00:55:14,411
เราเดินหามันทั่วแล้วนะ แต่…

567
00:55:15,045 --> 00:55:17,681
มันเหมือนพยายามหาผีเลย

568
00:55:28,925 --> 00:55:31,227
(คณะทำงานเพื่อการอนุรักษ์ตัวนิ่มแอฟริกา)

569
00:55:32,729 --> 00:55:34,397
โอ้ คูลูส่งสัญญาณมาแล้ว

570
00:55:34,464 --> 00:55:37,100
โอเค ไปกันเลย มันเพิ่งเคลื่อนไปทางเหนือ

571
00:55:37,167 --> 00:55:39,336
และฝั่งนั้นของถนน เร็วเข้า ไปกันเถอะ

572
00:55:45,442 --> 00:55:47,711
ตอนนี้คูลูหายไปแล้วสองชั่วโมงครึ่ง

573
00:56:06,196 --> 00:56:09,532
เราเจอมันอยู่ใต้ต้นไม้

574
00:56:09,599 --> 00:56:10,900
กำลังกินปลวก

575
00:56:17,407 --> 00:56:20,043
แล้วผมคิดว่าตอนนั้นเอง

576
00:56:21,177 --> 00:56:24,013
ที่ผมรู้สึกเหมือนว่า "คูลูทำได้"

577
00:56:32,255 --> 00:56:34,891
มันไม่ต้องการให้ผมตามติดทุกฝีก้าว

578
00:56:34,958 --> 00:56:36,226
เพื่อคอยดูแลมันอีกแล้ว

579
00:56:40,530 --> 00:56:42,432
ที่พุ่มหนามตรงนั้น ไม่ใช่

580
00:56:47,871 --> 00:56:52,175
เราควบคุมทุกอย่างไม่ได้หรอก
แต่สัญชาตญาณของผมกลับบอกว่า "ผมทำได้"

581
00:56:56,246 --> 00:57:01,017
แต่ผมก็รู้ว่า ความจริงคือ "ผมทำไม่ได้"

582
00:57:01,651 --> 00:57:02,685
ไง คนเก่งของฉัน

583
00:57:03,820 --> 00:57:06,122
ไง เจ้าตัวเก่ง หวัดดี

584
00:57:07,223 --> 00:57:08,658
ว่าไง มาเถอะ

585
00:57:22,272 --> 00:57:26,509
มีแค่ไม่กี่ครั้งเท่านั้นที่คูลูเดินเข้ามาหาผมเอง

586
00:57:34,751 --> 00:57:37,387
ไง เจ้าหนูของฉัน

587
00:57:38,254 --> 00:57:39,289
หวัดดี

588
00:57:40,623 --> 00:57:42,125
โอ้ ว้าว

589
00:57:45,895 --> 00:57:46,729
นี่

590
00:57:47,864 --> 00:57:49,999
โอ้โฮ เจ้าหนูของฉัน

591
00:57:51,801 --> 00:57:53,002
ทำความสะอาดให้ฉันเหรอ

592
00:57:57,874 --> 00:58:00,543
ฉันสกปรกขนาดนั้นเลยเหรอ

593
00:58:03,413 --> 00:58:06,115
คูลูเหมือนจะทำให้ผมมั่นใจและพูดว่า

594
00:58:07,517 --> 00:58:09,018
"ทุกอย่างจะราบรื่น"

595
00:58:09,752 --> 00:58:10,587
ไง

596
00:58:22,465 --> 00:58:23,566
ไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ

597
00:58:30,039 --> 00:58:32,909
นี่ ขอบใจนะ เจ้าหนู

598
00:58:33,676 --> 00:58:34,978
ขอบใจนะ เพื่อน

599
00:58:59,636 --> 00:59:00,970
ใช่ ผมก็ไม่แน่ใจ

600
00:59:01,504 --> 00:59:04,240
รู้สึกเหมือนคูลูกำลังบอกอะไรบางอย่างกับผม

601
00:59:44,747 --> 00:59:48,952
(คูลูมีน้ำหนักถึงเป้าหมายแล้ว)

602
00:59:59,429 --> 01:00:01,297
เมื่อจักรวาลถูกสร้างขึ้น

603
01:00:03,132 --> 01:00:07,337
ผู้รักษาและสัตว์ต่างมีสายใยร่วมกัน

604
01:00:11,007 --> 01:00:14,077
ตัวนิ่มมีสถานะพิเศษ

605
01:00:17,847 --> 01:00:20,183
ตามธรรมเนียมของชาวเวนด้า เด็กแรกเกิด

606
01:00:20,249 --> 01:00:22,785
ต้องอยู่ในบ้านตลอดสามเดือนแรก

607
01:00:25,755 --> 01:00:29,325
ก่อนจะออกจากบ้าน
เด็กต้องผ่านพิธีคุ้มครองเพื่อความปลอดภัย

608
01:00:31,761 --> 01:00:34,330
ผู้รักษาจะนำเกล็ดตัวนิ่มมา

609
01:00:35,264 --> 01:00:36,799
เอาไปแช่น้ำ

610
01:00:40,970 --> 01:00:43,306
แล้วสาดน้ำนั้นใส่เรา

611
01:00:43,373 --> 01:00:44,474
เหมือนสายฝน

612
01:00:46,809 --> 01:00:50,980
สิ่งนี้จะปลูกฝังความอ่อนน้อม
และความสงบให้กับเรา

613
01:00:53,416 --> 01:00:56,719
เมื่อเสียงฟ้าร้องจากตัวนิ่มมาเยือน

614
01:00:56,786 --> 01:00:58,388
เราจะได้ไม่หวาดกลัว

615
01:01:20,977 --> 01:01:22,278
นี่ครั้งสุดท้ายแล้วนะ เพื่อน

616
01:01:23,646 --> 01:01:25,815
ว่าไง นี่ครั้งสุดท้ายแล้ว

617
01:01:27,050 --> 01:01:30,853
นี่ ครั้งสุดท้ายแล้วนะ เจ้าหนูของฉัน ว่าไง

618
01:01:36,893 --> 01:01:40,029
ใจนึง ผมก็อยากให้คูลูได้มีอิสระเต็มที่จริงๆ

619
01:01:41,964 --> 01:01:42,832
โอเค

620
01:01:43,866 --> 01:01:46,502
แต่ก็อดคิดไม่ได้ว่า

621
01:01:46,569 --> 01:01:48,137
"ผมจะทำยังไงถ้าไม่มีคูลู"

622
01:01:50,239 --> 01:01:57,180
(7 เดือน น้ำหนัก 6.64 กิโลกรัม)

623
01:01:58,614 --> 01:02:00,116
คือมันอยู่กับผมตลอดเวลา

624
01:02:00,983 --> 01:02:03,720
ผมนอนห่างจากมันแค่ห้าเมตร

625
01:02:06,222 --> 01:02:11,994
ผมอยู่กับมันตลอด 24 ชั่วโมง
ทุกวันมาหกเดือนเต็ม ผมเลย…

626
01:02:14,464 --> 01:02:18,167
แล้วผมจะรู้สึกยังไงเมื่อต้องห่างจากคูลู

627
01:02:25,241 --> 01:02:28,578
โอเค เพื่อน เรามาถึงแล้ว นี่ เราถึงแล้วนะ

628
01:02:30,046 --> 01:02:31,314
เรามาถึงแล้ว เจ้าตัวเก่ง

629
01:02:35,051 --> 01:02:37,019
กินเยอะๆ นะ

630
01:02:39,088 --> 01:02:43,659
หิวมากเลยใช่ไหม กินเผื่อฉันด้วยนะ เพื่อน

631
01:02:45,027 --> 01:02:49,465
การปล่อยมันไปของผม
จะเป็นแบบค่อยเป็นค่อยไป

632
01:02:52,435 --> 01:02:54,170
ก็คูลูเป็นตัวนิ่มที่ผมเลี้ยงเองกับมือ

633
01:02:54,237 --> 01:02:57,507
นั่นแหละ เก่งมากเลย

634
01:02:57,573 --> 01:03:00,643
มันใช้ชีวิตกับผม

635
01:03:01,377 --> 01:03:04,113
มากกว่าอยู่ในป่าซะอีก

636
01:03:08,417 --> 01:03:11,087
มันจะรู้สึกถูกทิ้งไหม

637
01:03:15,391 --> 01:03:16,993
จะเครียดจนถึงขั้น

638
01:03:17,059 --> 01:03:20,296
ที่ระบบภูมิคุ้มกันแย่ลง

639
01:03:20,363 --> 01:03:22,465
มีเห็บเกาะ

640
01:03:22,532 --> 01:03:25,067
ไม่ยอมกิน แล้วออกวิ่งตอนกลางคืนหรือเปล่า

641
01:03:25,134 --> 01:03:26,636
นี่ จะไปไหนน่ะ

642
01:03:29,472 --> 01:03:31,073
มีหลายอย่างที่อาจผิดพลาดได้

643
01:03:34,143 --> 01:03:35,778
แล้วไหนจะมีรั้วไฟฟ้าอีก

644
01:03:35,845 --> 01:03:39,081
อันตรายพวกนี้ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

645
01:03:58,935 --> 01:04:01,170
ไง เพื่อน นี่บ้านของแกเหรอ

646
01:04:01,938 --> 01:04:03,606
นี่บ้านแกเหรอ เจ้าตัวเก่ง

647
01:04:10,179 --> 01:04:14,617
วันนี้เป็นวันที่ยอดเยี่ยม
คูลูกินเยอะมาก แล้วยังกินไม่หยุด

648
01:04:14,684 --> 01:04:16,352
ไม่น่าเชื่อเลย

649
01:04:19,956 --> 01:04:22,425
มันผ่อนคลายสุดๆ

650
01:04:23,960 --> 01:04:25,761
มันไม่ได้หนี

651
01:04:27,196 --> 01:04:30,933
คูลูมีความสุข ผมรู้สึกได้

652
01:04:32,935 --> 01:04:33,836
คุณมีความสุขใช่ไหม

653
01:04:34,904 --> 01:04:35,872
ผมมีความสุขมาก

654
01:04:47,583 --> 01:04:49,518
เมื่อคุณทำงานใกล้ชิดกับสัตว์

655
01:04:49,585 --> 01:04:52,288
มันยากมากที่จะตัดขาดสายสัมพันธ์นั้น

656
01:04:54,624 --> 01:04:56,492
และเขาจะต้องผ่านมันไปให้ได้

657
01:04:58,127 --> 01:05:00,897
และนั่นจะ… เป็นอะไรที่ยากสุดๆ

658
01:05:03,032 --> 01:05:03,900
นี่

659
01:05:12,842 --> 01:05:14,710
และเรากำลังพยายามรักษาสัตว์สายพันธุ์นี้

660
01:05:17,213 --> 01:05:19,982
สายพันธุ์ที่อาจสูญพันธุ์ในช่วงชีวิตของเรา

661
01:05:24,954 --> 01:05:28,824
เราโชคดีมากที่ได้ทำงานกับสัตว์
ที่หายากราวกับตำนาน

662
01:05:33,863 --> 01:05:36,699
เมื่อคิดถึงสิ่งเหล่านี้ ความรับผิดชอบมันหนักหนา

663
01:05:46,842 --> 01:05:48,311
ใช่ มันรู้

664
01:06:17,473 --> 01:06:21,143
ผมจะคอยเฝ้าดูคูลู ตราบเท่าที่ทำได้

665
01:06:48,137 --> 01:06:51,841
เราติดตามตัวนิ่ม
หลังปล่อยสู่ธรรมชาตินานถึง 12 เดือน

666
01:06:52,775 --> 01:06:55,478
และเรายังต้องได้รับ
รายงานความคืบหน้าแทบทุกวัน

667
01:07:06,756 --> 01:07:08,524
ด้วยกล้องดักถ่าย

668
01:07:08,591 --> 01:07:12,028
ผมสามารถเว้นระยะให้มัน แต่ยังแอบดูได้

669
01:07:16,899 --> 01:07:18,667
คุณจะเห็นได้ในโพรงนี้

670
01:07:19,568 --> 01:07:21,737
ที่จริงคูลูมีห้องนอนชั้นบนด้วยนะ

671
01:07:21,804 --> 01:07:26,409
ตอนเข้าโพรง คุณจะเห็นว่าคูลูขึ้นไปชั้นบนจริงๆ

672
01:07:37,586 --> 01:07:39,922
เราเห็นเพื่อนร่วมบ้านของมันหลายตัวเลย

673
01:07:51,400 --> 01:07:55,137
มีสิ่งน่าทึ่งเกิดขึ้นรอบตัวมัน

674
01:08:20,029 --> 01:08:25,234
(9 เดือน น้ำหนัก: 7.833กิโลกรัม)

675
01:08:25,301 --> 01:08:26,502
มันแข็งแกร่งเกินต้าน

676
01:08:27,002 --> 01:08:28,871
นั่นคือสิ่งที่ตัวนิ่มรู้สึกตอนนี้

677
01:08:30,673 --> 01:08:33,509
แต่ข้างนอกนั่นโหดร้ายและเต็มไปด้วยอันตราย

678
01:08:34,009 --> 01:08:36,345
และมันจะได้เรียนรู้ว่าตัวเองไม่ได้แข็งแกร่ง

679
01:08:42,651 --> 01:08:46,889
ในภาษาเวนด้า ตัวนิ่มถือเป็นสิ่งมีชีวิตในตำนาน

680
01:08:48,991 --> 01:08:51,927
แค่ได้เห็นก็เป็นบุญตา

681
01:08:54,230 --> 01:08:58,334
แต่ถ้าเลือดตัวนิ่มหยดลงพื้นแม้หยดเดียว

682
01:08:58,400 --> 01:09:01,437
จะเกิดภัยธรรมชาติ

683
01:09:33,202 --> 01:09:37,106
คูลูใช้ชีวิตอิสระมา 8 สัปดาห์
ตอนที่ผมต้องไปทำงานที่โจฮันเนสเบิร์ก

684
01:09:39,141 --> 01:09:42,044
แต่ระหว่างที่ผมอยู่ที่นั่น
ผมได้รับโทรศัพท์จากเขตอนุรักษ์

685
01:09:42,111 --> 01:09:44,346
ที่บอกว่าคูลูไม่ออกจากโพรงเลย

686
01:09:46,048 --> 01:09:49,418
ผมคิดไปต่างๆ นาๆ

687
01:09:50,352 --> 01:09:52,555
ผมรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติกับคูลู

688
01:09:55,024 --> 01:09:56,992
สิ่งที่ผมกังวลที่สุดคือ

689
01:09:57,059 --> 01:09:59,728
มันอาจโดนไฮยีน่าลายจุดเล่นงานไปแล้ว

690
01:10:01,997 --> 01:10:04,767
ผมไม่เคยนึกเลยว่า
โพรงของมันอาจจะถล่ม

691
01:10:04,833 --> 01:10:06,402
จนกระทั่งวันที่หก

692
01:10:10,105 --> 01:10:12,641
เช้าวันนั้นผมเริ่มกังวลมากขึ้นเรื่อยๆ

693
01:10:12,708 --> 01:10:15,811
จนรู้สึกเหมือนอกจะระเบิด

694
01:10:17,546 --> 01:10:18,948
- ไง นิคกี้
- หวัดดี กาเร็ธ

695
01:10:19,014 --> 01:10:22,818
มีบางอย่างผิดปกติ ไม่มีใครเห็นคูลูมาหกวันแล้ว

696
01:10:24,053 --> 01:10:26,889
ผมพยายามนึกถึงทุกความเป็นไปได้
ที่อาจเกิดขึ้นกับมัน

697
01:10:27,890 --> 01:10:31,026
ให้ตายสิ ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะคิดยังไงดี

698
01:10:31,093 --> 01:10:36,131
ฉันไม่รู้จะพูดอะไร
ทำได้แค่รีบไปที่นั่นพร้อมกับจอบ

699
01:10:36,699 --> 01:10:37,900
ได้ โอเค

700
01:11:04,994 --> 01:11:06,562
ผมเลยไปถึงที่นั่นเมื่อวาน

701
01:11:08,197 --> 01:11:09,999
ติดกล้องดักถ่ายเอาไว้

702
01:11:10,065 --> 01:11:11,767
ไม่เป็นไรนะ เจ้าหนู นี่ฉันเอง

703
01:11:12,301 --> 01:11:13,469
เริ่มขุดเลย

704
01:11:19,008 --> 01:11:22,244
ผมได้แต่คิดว่า
"ให้ตายสิ ผมกำลังขุดศพของคูลูอยู่"

705
01:11:26,048 --> 01:11:30,152
ผมรู้สึกเหมือนในใจว่างเปล่า

706
01:11:35,324 --> 01:11:37,926
ใช่ ผมขุดอยู่สองชั่วโมงเต็มๆ

707
01:11:37,993 --> 01:11:40,095
จนหลังจะพังอยู่แล้ว

708
01:11:42,498 --> 01:11:44,967
สุดท้ายผมก็รู้ว่าทำคนเดียวไม่ไหว

709
01:11:45,801 --> 01:11:47,936
เลยโทรเรียกหน่วยต่อต้านการล่ามาช่วย

710
01:11:48,437 --> 01:11:50,506
เราขุดกันไม่หยุดเลย

711
01:11:55,344 --> 01:11:57,780
ใช้เวลาประมาณสี่ชั่วโมงครึ่งถึงห้าชั่วโมง

712
01:11:58,747 --> 01:12:00,616
เหมือนเราขุดสระว่ายน้ำ

713
01:12:06,922 --> 01:12:09,358
ในที่สุดเราก็เจอช่องกลวงตรงหนึ่ง

714
01:12:18,867 --> 01:12:22,171
ตอนนั้นผมเชื่อว่า

715
01:12:23,238 --> 01:12:25,808
ว่าคูลูคงไม่รอด

716
01:12:26,575 --> 01:12:28,110
ผมกำลังขุดศพมัน

717
01:12:39,321 --> 01:12:40,989
โอเค ทุกคน ปิดไฟ

718
01:12:59,475 --> 01:13:02,711
นี่ เป็นอะไรหรือเปล่า เป็นอะไรไหม เจ้าหนู

719
01:13:02,778 --> 01:13:04,580
ว่าไง แกโอเคไหม

720
01:13:04,646 --> 01:13:05,848
แล้วคูลูก็มองผม

721
01:13:06,548 --> 01:13:08,517
เป็นอะไรหรือเปล่า เพื่อน

722
01:13:09,251 --> 01:13:12,855
ผมทรุดเลย ผมแบบ "คุณพระช่วย คูลูยังไม่ตาย"

723
01:13:14,423 --> 01:13:18,327
แกโอเคไหม เจ้าหนู เป็นอะไรหรือเปล่า

724
01:13:18,927 --> 01:13:22,631
แกโอเคไหม เจ็บหรือเปล่า

725
01:13:23,432 --> 01:13:24,433
เจ็บตรงไหนหรือเปล่า

726
01:13:25,300 --> 01:13:27,469
นี่เป็นอะไรหรือเปล่า

727
01:13:28,003 --> 01:13:29,938
นี่ แกโอเคไหม

728
01:13:30,572 --> 01:13:33,142
ว่าไง มาทำอะไรในนี้

729
01:13:33,842 --> 01:13:35,577
ผมตรวจดูเขา

730
01:13:36,378 --> 01:13:39,648
คูลูยังอยู่ในอาการช็อกจากสิ่งที่เกิดขึ้น

731
01:13:39,715 --> 01:13:41,950
ทั้งเสียงรอบตัวและทุกอย่าง

732
01:13:42,785 --> 01:13:45,921
โอเค ผมคิดว่ามันอ่อนแรงนิดหน่อย ดังนั้น…

733
01:13:46,555 --> 01:13:51,026
นี่ ไม่เป็นไรแล้วนะ ฉันอยู่ตรงนี้แล้ว เจ้าหนู

734
01:13:51,593 --> 01:13:54,229
แกไม่เป็นไร ไม่เป็นไรแล้ว เจ้าหนู

735
01:13:54,830 --> 01:13:58,834
แกโอเคไหม ว่าไง เป็นอะไรหรือเปล่า

736
01:13:59,468 --> 01:14:01,870
หลับอยู่เหรอ นี่

737
01:14:02,971 --> 01:14:04,339
ไม่เป็นไรใช่ไหม เพื่อน

738
01:14:05,541 --> 01:14:08,043
มองฉันสิ แกโอเคไหม เจ้าหนู

739
01:14:08,710 --> 01:14:10,846
ไง ดูแกสิ นี่ฉันเองนะ

740
01:14:10,913 --> 01:14:13,115
ฉันเอง เพื่อน นี่ฉันเอง

741
01:14:13,682 --> 01:14:16,151
แกเป็นอะไรหรือเปล่า

742
01:14:17,052 --> 01:14:19,822
ไม่เป็นไรแล้ว เจ้าหนู แกทำอะไรกับฉันเนี่ย

743
01:14:19,888 --> 01:14:22,124
มาเถอะ

744
01:14:22,191 --> 01:14:26,261
ขึ้นไปข้างบนกันเถอะ มานี่ ไม่เป็นไรแล้ว

745
01:14:27,196 --> 01:14:28,630
เดินให้ดูหน่อยได้ไหม

746
01:14:29,364 --> 01:14:30,499
ไง เดินไหวไหม

747
01:14:30,999 --> 01:14:33,368
ผมอยากดูว่าคูลูร่างกายอ่อนแอไหม

748
01:14:36,238 --> 01:14:38,006
แล้วมันก็ค่อยๆ เดิน

749
01:14:42,845 --> 01:14:46,915
คูลูเจอรังมด แล้วมันก็ปีนเข้าไป

750
01:14:48,484 --> 01:14:51,086
จากนั้นก็เริ่มกินอย่างบ้าคลั่ง

751
01:14:55,023 --> 01:14:57,593
เจ้าตัวเล็กหิวมาก

752
01:15:01,029 --> 01:15:02,731
ช่างเป็นบทเรียนที่หนักหนา

753
01:15:23,118 --> 01:15:27,422
ผมไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าการที่มันติดอยู่ในโพรง

754
01:15:27,489 --> 01:15:29,925
จะเป็นเรื่องต้องกังวล

755
01:15:45,140 --> 01:15:48,343
(สองสัปดาห์ต่อมา)

756
01:15:52,614 --> 01:15:55,183
โอเคนะ แม่สาวใหญ่ ใจเย็นๆ นะ

757
01:15:56,184 --> 01:15:59,821
คุณเคยเห็นตัวนิ่มมีปฏิสัมพันธ์
กับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมตัวอื่นๆ ไหม

758
01:15:59,888 --> 01:16:03,559
สิ่งที่น่าสนใจก็คือคูลูจะเดินตามสัตว์ใหญ่ไป

759
01:16:05,794 --> 01:16:08,196
- เพราะมันจะกลิ้งตัวในมูลของสัตว์ใหญ่
- อ๋อ

760
01:16:08,263 --> 01:16:10,132
แล้วเอามูลนั้นเคลือบตัวมันไว้

761
01:16:17,406 --> 01:16:21,543
ถ้าคุณเป็นสิงโต แล้วได้กลิ่นมูลแรด

762
01:16:21,610 --> 01:16:24,346
คุณจะไม่คิดว่านั่นคือเหยื่อ

763
01:16:24,413 --> 01:16:27,649
ใช่ สัตว์หลายชนิดเลียนแบบเพื่อเอาตัวรอด

764
01:16:46,301 --> 01:16:47,369
ไง เจ้าหนูน้อย

765
01:16:48,637 --> 01:16:50,739
ขอชั่งน้ำหนักได้ไหม แล้วฉันจะไม่กวนแกอีก

766
01:16:52,374 --> 01:16:54,910
เร็วเข้า มาสิ

767
01:16:55,811 --> 01:16:57,746
มาเลย

768
01:17:00,449 --> 01:17:04,753
มานี่เร็วเข้า แค่แป๊บเดียว ว่าไง

769
01:17:05,387 --> 01:17:09,591
มาเถอะ ฉันรู้ว่าแกเป็นตัวนิ่มรักอิสระ
แกไม่ชอบถูกจับใช่ไหม

770
01:17:11,226 --> 01:17:13,195
ขอดึงตรงนี้นะ ได้แล้ว

771
01:17:15,397 --> 01:17:17,633
(9 เดือน 12 วัน น้ำหนัก 8.10 กิโลกรัม)

772
01:17:17,699 --> 01:17:20,068
อยู่นิ่งๆ นะ ได้แล้ว

773
01:17:23,438 --> 01:17:26,341
นี่ แกนิ่งมากเลยเมื่ออยู่ในนั้น

774
01:17:27,275 --> 01:17:28,410
แกเป็นเด็กดีใช่ไหม

775
01:17:29,177 --> 01:17:32,414
เป็นเด็กดีหรือเปล่า ท้องเป็นไงบ้าง ดี

776
01:17:38,353 --> 01:17:39,655
ไม่สะทกสะท้านเลย

777
01:17:46,228 --> 01:17:48,330
เห็นไหมว่ามันเคลื่อนไหวช้าแค่ไหน

778
01:17:48,397 --> 01:17:49,231
ไม่ใช่…

779
01:17:58,674 --> 01:17:59,641
ใช่

780
01:17:59,708 --> 01:18:02,477
ดูเหมือนว่ามันกำลังมุ่งหน้า
ไปทางหุบเขาด้านตะวันตก

781
01:18:25,067 --> 01:18:29,004
ในฐานะมนุษย์
หน้าที่ของเราคือปกป้องสัตว์ที่อยู่รอบตัว

782
01:18:32,474 --> 01:18:36,945
ในฐานะนักวิทยาศาสตร์
เรากำลังพยายามเชื่อมโยงวิทยาศาสตร์

783
01:18:37,479 --> 01:18:39,081
กับสิ่งที่ผู้คนเชื่อ

784
01:18:41,416 --> 01:18:43,018
เรามีสัตว์วิเศษนี้

785
01:18:44,720 --> 01:18:46,021
ที่สามารถเรียกฝนได้

786
01:18:47,756 --> 01:18:49,191
ทุกคนต่างต้องการฝน

787
01:18:51,693 --> 01:18:53,628
ตำนานที่ปกป้อง

788
01:18:53,695 --> 01:18:57,899
และทำให้มนุษย์อยู่ร่วมกับธรรมชาติได้อย่างสมดุล

789
01:19:07,309 --> 01:19:10,145
เรื่องราวเหล่านั้นถูกเล่าต่อกันมาหลายชั่วอายุคน

790
01:19:10,212 --> 01:19:14,416
แต่ตอนนี้เรากำลังเลี้ยงดูคนรุ่นใหม่
ที่ต้องการฟังความจริง

791
01:19:15,884 --> 01:19:19,087
พวกเขาไม่สนใจว่าคนเคยเชื่ออะไรกันมา

792
01:19:22,224 --> 01:19:25,327
แต่ไม่ว่าจะเป็นวิทยาศาสตร์
ที่ผสานกับภูมิปัญญาดั้งเดิม

793
01:19:26,027 --> 01:19:27,262
หรือวิทยาศาสตร์ล้วนๆ

794
01:19:27,763 --> 01:19:29,364
สิ่งสำคัญที่สุด

795
01:19:29,431 --> 01:19:32,934
คือเราต้องปกป้องสิ่งแวดล้อม

796
01:19:37,906 --> 01:19:42,344
เผ่าพันธุ์ของเราทำอะไรไว้กับเผ่าพันธุ์ของคูลู

797
01:19:54,823 --> 01:19:59,928
หากสัตว์พิเศษอย่างตัวนิ่มสูญพันธุ์ไป

798
01:20:01,096 --> 01:20:04,833
มันสะท้อนได้ว่าเราปฏิบัติต่อโลกใบนี้ยังไง

799
01:21:41,830 --> 01:21:43,732
นี่เป็นเรื่องที่หนักหนามาก

800
01:21:44,366 --> 01:21:46,534
เหมือนการเดินทางที่ยาวนาน

801
01:21:55,277 --> 01:21:57,712
คูลูเปลี่ยนไปเลย

802
01:22:00,415 --> 01:22:01,783
มันผ่อนคลายมาก

803
01:22:05,720 --> 01:22:08,690
เหมือนคูลูสามารถทำอะไรด้วยตัวเอง

804
01:22:08,757 --> 01:22:11,259
อย่างมีอิสระ

805
01:22:11,326 --> 01:22:13,361
โดยไม่ถูกกดดัน

806
01:22:13,428 --> 01:22:18,600
(12 เดือน 4 วัน น้ำหนัก 8.6 กิโลกรัม)

807
01:22:18,667 --> 01:22:20,535
น้ำหนักมันเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

808
01:22:28,910 --> 01:22:31,880
และตอนนี้คูลูรู้เส้นทางของพื้นที่นี้หมดแล้ว

809
01:22:34,783 --> 01:22:40,055
มันย้ายเข้าไปอยู่ในพื้นที่ป่าริมน้ำที่หนาแน่น

810
01:22:43,959 --> 01:22:48,964
เหมือนคูลูเจอแหล่งป่าที่ดิบจริงๆ

811
01:22:49,030 --> 01:22:51,333
และมันก็เลือกอยู่ตรงนั้น

812
01:23:04,679 --> 01:23:06,982
มันอาจจะกำลังมองหาตัวเมียอยู่ก็ได้

813
01:23:08,016 --> 01:23:10,652
การที่มันเดินไปทั่ว

814
01:23:10,719 --> 01:23:13,755
แล้วฝากกลิ่นไว้ทุกที่

815
01:23:13,822 --> 01:23:16,491
นั่นคือสัญญาณชัดเจนว่ามันพร้อมแล้ว

816
01:23:19,394 --> 01:23:22,831
และเรารู้ว่ามีตัวนิ่มตัวอื่นในพื้นที่นี้ด้วย

817
01:23:29,771 --> 01:23:32,807
ตอนนี้คูลูอยู่ในป่า

818
01:23:32,874 --> 01:23:35,577
นานกว่าที่เคยอยู่ในการดูแลเสียอีก

819
01:23:36,444 --> 01:23:40,181
นี่เหมือนกับว่า
เราชดใช้หนี้บางอย่างให้มันได้แล้ว

820
01:23:48,023 --> 01:23:51,793
สองครั้งหลังที่ผมไปหาคูลู

821
01:23:51,860 --> 01:23:53,661
มันพยายามซ่อนตัวจากผม

822
01:23:56,698 --> 01:23:58,233
ด้วยการนอนราบไปกับพื้น

823
01:23:58,299 --> 01:24:01,836
เพื่อให้ดูกลมกลืนกับสภาพแวดล้อม

824
01:24:12,480 --> 01:24:17,085
รู้สึกเหมือนนี่คือขั้นสุดท้ายในการคืนสู่ป่าของคูลู

825
01:24:29,264 --> 01:24:32,333
คือเราก็ต้องมีจุดที่ต้องปล่อยมันไป

826
01:24:37,672 --> 01:24:44,646
(1 ปี 7 เดือน
น้ำหนักสุดท้าย :9.52 กิโลกรัม)

827
01:24:52,454 --> 01:24:55,890
ที่จริงแล้ว เราอาจไม่ควรจะเจอคูลูตั้งแต่แรก

828
01:24:56,724 --> 01:24:59,327
ถ้าเราไม่มีวันได้เห็นมันอีก

829
01:24:59,961 --> 01:25:03,731
นั่นแปลว่ามันใช้ชีวิตของมันได้แล้ว

830
01:25:08,770 --> 01:25:12,841
(หลังจากปล่อยคืนสู่ธรรมชาติครบหนึ่งปี
กาเร็ธก็เอาแท็กของคูลูออก)

831
01:25:12,907 --> 01:25:15,243
(ทำให้ไม่สามารถติดตามมันได้อีกต่อไป)

832
01:25:17,612 --> 01:25:19,581
(หลังจากอยู่บนโลกมานานกว่า 85 ล้านปี)

833
01:25:19,647 --> 01:25:24,819
(คูลูและเผ่าพันธุ์ของมัน
กลายเป็นสัตว์ป่าที่ถูกล่ามากที่สุดในโลก)

834
01:25:26,020 --> 01:25:27,922
(การค้าตัวนิ่มได้รับแรงกระตุ้น)

835
01:25:27,989 --> 01:25:30,525
(จากการทำให้การแพทย์แผนโบราณ
กลายเป็นอุตสาหกรรม)

836
01:25:30,592 --> 01:25:32,494
(แต่กฎหมายคุ้มครองก็เข้มงวดขึ้นด้วย)

837
01:25:32,560 --> 01:25:34,395
(ความพยายามอนุรักษ์โลกกำลังเพิ่มขึ้น)

838
01:25:37,866 --> 01:25:39,767
(ตั้งแต่ที่ปล่อยตัวคูลูสู่ธรรมชาติได้สำเร็จ)

839
01:25:39,834 --> 01:25:41,970
(คณะทำงานเพื่อการอนุรักษ์ตัวนิ่มแอฟริกา)

840
01:25:42,036 --> 01:25:45,740
(ก็ได้ก่อตั้งศูนย์ฟื้นฟูตัวนิ่มโดยเฉพาะ)

841
01:25:45,807 --> 01:25:47,142
(ซึ่งก็คือแหล่งฟื้นฟูตัวนิ่ม)

842
01:25:57,285 --> 01:26:00,288
(กาเร็ธและเรย์กำลังร่วมมือกับลาปาลาลา)

843
01:26:00,355 --> 01:26:03,224
(เพื่อวิจัยรั้วไฟฟ้ารูปแบบใหม่)

844
01:26:03,291 --> 01:26:06,361
(ที่สามารถช่วยชีวิตตัวนิ่มทั่วแอฟริกาใต้)

845
01:26:17,372 --> 01:26:23,811
(เป็นไปได้ว่าเราอาจไม่มีโอกาสเห็นคูลูอีกเลย)

846
01:28:34,208 --> 01:28:38,880
(คำบรรยายโดย เบญจพร กวินทร์)