Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Frea!
É de tolos, a que si?
Imos morrer!
Ai, mamaíña!
24 HORAS ANTES
Pasa a bóla!
Rapaces, vide aquí.
- Bulide, xuntádevos. - Xa, tranquilo!
Queda un minuto, vale? Imos empatados.
- Lucas, onde estás? - Aquí, papá.
Vamos, Lucas!
- Ven, es parte do equipo. - Pero se é malísimo!
Ninguén o cubriu no segundo cuarto. Teño tres enriba.
- Unha cousa che vou dicir... - Tío, algunha vez xogaches ó lacrosse?
- Decide a xogada, pánfilo. - Vale.
A xogada será pasarlla a Lucas.
- Vas drogado? - Ese é o plan.
Lucas, ti tira. Imos gañar.
- Que me dicides? - Que imos perder.
Dáme igual. Gañaremos coma un equipo.
- Que merda. - Veña, rapaces. Somos uns cracks.
Papá, ti estás seguro?
Todos se cabrearán comigo se a cago.
- Debería quedar no banco. - No banco?
Estás listo para ser un heroe.
É como nas pelis de deportes,
cando só quedan uns segundos
e todo vai a cámara lenta.
Aí é cando aparece o heroe.
Todo se move despacio
e, despois do tiro, chega a vitoria,
súbeno ós ombreiros
e vólvense tolos. As rapazas gritarán: "Lucas!"
- Imos gañar. - Veña.
Ti podes.
- Quérote, papá. - Vale. Ei.
No deporte non dicimos... Dáse por feito.
Dáse por feito.
Lucas!
Por Deus. Si.
Por favor, meu Deus. Prégocho.
- Si! - Ai, que ben!
Lucas, corre!
Ollo de tigre!
Veña, corre! Vamos!
Que hostia fai?
- Por que vai a cámara lenta? - Pode que llo dixese eu.
Non! Non tiña dereito a facer iso!
- Non! - Es malísimo, Lucas!
Estás ben. Está ben.
Non podo respirar.
Só quedou sen alento. Está ben. Axiña volve.
Axuda.
Igual o lacrosse non é o seu.
Quizais ningún deporte o sexa.
Practicar deporte é importante, Em. É o único que sei facer.
Eu fíxeno así. Conectei co meu pai grazas ó deporte.
Amor, sei que facer de padrasto non é fácil.
Encántame que te esforces en conectar con el.
Inténtoo.
Xa atoparedes algo en común, pero dálle tempo.
Non podes forzalo.
- Ven. Quérote. - E eu a ti.
- Para a próxima será. Vale, meu? - Non me chames "meu", tío.
Nin a min "tío", fillo.
- Nin ti "fillo", mamón. - Serás...
Por Deus, parade.
- Estás ben? - Si. É que...
Canto tarda Lucas en mexar?
Podes ir? É de vexiga tímida.
Claro.
Hostia, pero se é Pupas. Que hai, Pupas?
Ei, síntoo se fixen algo que vos amolou, rapaces.
Só quero que nos levemos ben e que...
- Hostia. - Ei! Non o toques!
Chegou papaíño.
Vamos, Lucas.
Unha cousiña.
Como o volvades tocar, dareivos unha malleira a todos.
Un por un. Malleira asegurada. Queda claro?
Veña, Lucas. Vamos.
Vós sabedes a que case armades?
Tedes idea da aniquilización que tería lugar aquí?
Que? Queredes liorta? Tedes ganas?
Sabes que? Eu si. Queres liorta ti? Pois veña.
Que idade tes? De onde saes?
- Veña. - Non dixen que quixese liorta.
Só que podería habela.
Déixate de hostias e faino, vello. Pégame.
Baixa a voz, aquí hai moita acústica.
- Non ías darnos unha malleira? - Aínda nin comín.
Temos reserva nun xaponés.
Nese que fan un volcán fumegante coas cebolas.
Non pasa nada. Vamos, Lucas.
Pero andade con ollo para a próxima.
- Como se chama ese rapaz? - Kurt.
Kurt. Condenado Kurt.
Decátaste do que podería pasar?
- Si. - Daríalles unha tunda.
- Si, sen dúbida. - Si.
Debería volver. Vou volver.
- Aínda que igual nin está xa. - Non. Tranquilo, papá.
Debería arranxalo, isto non pode ser.
- Vou... - Non, tranquilo, papá. Estou afeito.
Como que estás afeito?
Un non debe estar afeito a isto.
Pásache moito?
A diario.
Non ten forma de fuxir disto. Sabías que era tan grave?
Non. Que facemos?
Nada, xa atallei o problema. Está arranxado.
Encargueime do tema. Corteino de raíz.
Temos que avisar o colexio e o director.
Que? Non podemos. Convertiriámolo nunha rata.
- Xa viches Infiltrados, liquidarano. - Brian.
Agora es seu pai.
E un pai debe encargarse destas cousas.
Tes razón. Si...
Mírame.
Prometo que non vou deixar que lle pase nada, vale?
- Vale. - Teño que ir traballar.
Cando volva, encargarémonos disto, vale? Ei.
Acabáronse os matóns.
- Vamos! - Dálle! Loitade!
Cólleo.
- Cólleo, cagón. - Apostei cinco dos grandes por ti. Vamos!
Perdoe, señor. Claire díxome que quería verme.
Ei, colega. Si, pasa.
- Dálle! - Senta por aí.
- Vamos! - Ti podes! Cre en ti!
Si!
- Devólvella! - Si!
Mira, o tema de Pfizer...
Vas emendar os números, non?
Os números son os que son.
- Oe, non me grites. - Non gritei.
Eu diría que si.
Os números son estritos. Podes alteralos un chisco?
- A ver, se os alteramos... - Ei, reláxate.
Dicía que se os alteramos,
basicamente, estariádesme pedindo...
- Pois que cometa fraude. - Que?
Escoita, papá vai tolear se ve eses números.
- Tío, non podes facer que papá tolee. - Non pode ser.
A ver, non é meu pai.
- Que? - Eu...
- Como te atreves! - Cala a boca!
Vouche facer unha pregunta. Como cres que vai isto?
- Creo que ía mellor... - Non é unha pregunta.
Pero respóndoche.
- Estás despedido! - Xa.
- Papá sempre te odiou! - Vale.
Dálle, nena.
Chamáronte cagado fracasado?
- Fano a miúdo? - Non. Non ten importancia.
Hai que seguir certas normas e foi o que fixen.
É cuestión de valores.
E eu aí xogo noutra liga.
Non sei se ten sentido o que digo, pero...
Enténdesme, non?
Si, tes razón. Toda a do mundo.
Que?
Es o puto amo.
Non un cagado fracasado.
Teremos que apertar o cinto ata que atopes outra cousa.
Igual é mellor quitarlle as clases de baile.
- Estamos pagándollas? - E moito.
Seguen querendo que volva ó bufete.
E o de quedar na casa con el?
Xa, pero necesitamos ingresos, non?
E se nos intercambiamos
e fas ti de amo de casa un tempo?
Queres que pase o día na casa con el? Os dous sós?
Sería algo temporal. E viríavos xenial.
Teriades tempo a soas para crear un vínculo.
Fíxeno ben?
Moi ben, cariño. Fixéchelo xenial.
Non teño palabras, colega.
Gústanme as vacacións!
Ola, colega.
Non terías que estar no cole?
- Non, ós profes tócalles formación. - Para que?
Para que aprendan novas técnicas de ensinanza.
E non tedes clase por iso? Non o fan no seu tempo libre?
Non sei, pero a nós vennos ben.
Que imos facer hoxe?
Imos?
Pum. Toma. Un puzzle. Mira para aí.
É de 25 000 pezas.
Si, xusto. Levarache semanas. Se cadra un mes, a saber.
A verdade é que teño fame.
Teño que prepararche algo?
- Si. - Iso faría túa nai?
Vale, si. Pois mans á obra.
Probaches o xaxún intermitente?
- Xaxún intermitente? - Si, exacto.
É boísimo para o colon.
Que tal se o facemos xuntos?
Vale... Pero é que teño moita fame.
- Vale, de acordo. - Perdoa.
Ás veces mamá faime sándwichs
con pan de brioche.
Está rico.
- Moi rico. Encántame. - Si.
- Xa sabes o que hai que facer. Xenial. - Creo que si.
- Ben. - Xenial.
- Veña. - Queres facelos comigo ou...?
Non, podes só.
Moi ben. Lanzámonos a pelota?
- Prefires boxear? Podemos... - Non.
Que che parece isto?
Ou podes pintar a mona só. Tamén vale.
Débesme 50 dólares. Falo en serio.
Dareichos, tranquila.
Tranquila ti. Quero os malditos cartos.
Ese parece o meu padriño de AA.
Parece o que me recolle o lixo.
- Ti quen es? - Brian.
Vaiche a troula?
A troula?
Home...
Saía bastante na universidade.
Son Leslie. Elas son Ivy, Jess e Marla.
- Somos a Mamma Mafia. - Que hai?
- Ola. Un pracer...
- Mamma Mafia. - Collíchesme o sitio?
Son vosos eses Honda Odyssey grises?
- Todos vosos? - Si.
É o SUV máis seguro e é difícil que cho rouben.
- Algún problema? - Non. Non o sabía.
E pareceume de tolos. Pero de tolos para ben,
boa cousa que o tivésedes na mesma cor e tal.
- Caralludo. - Un petisco?
Moitas grazas. É un detalle.
Son para os nenos.
- Xa, seino. - Trae aquí, Brian.
Trae, Brian. Tomaches petiscos dabondo.
Queres entrar? Formar parte da Mafia?
- Entrar na Mamma Mafia? - Si.
Non. Nin sequera sei que facedes na Mamma Mafia.
Fácil. Vimos aquí ás dez da mañá, os rapaces póñense a cen.
E ás 12:00 baixamos ó Chili a comer e pillar unha boa.
Pero sobre todo a pillala boa.
Si que a pillamos boa.
Si. Queres viño?
Non son de beber durante o día, a verdade.
Queres coca? Ivy ten speed.
Agora non, é que estou vixiando o meu...
fillo.
- Vas ter que quitar a chaqueta. - Queres pasar a proba?
- A proba? - Si. Podes quedar vestido.
Agora mesmo non. É que... Mira, é Lucas.
Si, o meu rapaz. Non para quieto,
así que a miña muller púxolle un localizador.
A chaqueta escolleucha ela?
Pode ser. Vémonos.
- Non creo, Brian. Nin de broma. - Iso espero.
Ben, Lucas. Imos probar a lanzar unha espiral. Vale?
- Vale. - Para iso poñemos a man
na parte de atrás.
Aí vai. Unha espiral bonita e firme.
- Vale. Recóllea. - Quérote, papá.
Non pasa nada. Intenta collela, así será máis divertido.
- Así non. - Perdoa.
- Nada. - Perdón.
- Culpa miña. - Que desastre.
- Apunta ben, veña. - Esa estivo ben?
Pero apunta para min, non para a nada.
Veña, Lucas, imos subir o nivel, si?
Atento. Pero tes que intentar collela.
- Cóllea á altura do peito. - Douche un truco?
- Usa estes dedos. - Sei como lanzalo.
Ten que ser difícil con esas manciñas que tes.
Tes que agarralo así. Si.
En realidade si.
- Unha partida? - Non.
- Dous contra dous? Será diver. - Non creo.
CJ, cubre ese neno. Veña, adiante. Saca.
- CJ, márcao. - Lucas, a que non che apetece xogar?
- Só estabamos lanzando. - Saca.
- Non sei nin as regras. - Saca, tío.
- Estás listo? - Ai, Deus.
Mira. Xa son amigos.
Dálle, nena. Toma.
Pódeste quitar de enriba?
É duro ser pai.
Vamos.
Vale.
Moi ben.
O teu fillo está cazando un bicho co meu bicho.
Iso entreteraos un anaco.
Vai ser que non.
CJ, déixaa!
Non! Sóltaa!
Mete de todo na boca. O teu tamén pasou por esa fase?
Igual cando era bebé.
Xa, a el estalle custando.
Eu son Jeff.
Brian.
Incrible.
- Gústache Bri-Bri? - Non.
Veña, ho. Bri-Bri soa a tipo duro.
Coñecín un Bri-Bri no exército.
Usou o brazo amputado dun talibán para desactivar un explosivo.
Bótoo de menos.
Morreu en combate?
Non, atropelouno unha furgoneta ó saír dun mexicano.
- E só Bri? Mellor? - Si.
Vale, Bri.
Bri.
Vale. Lucas, será mellor marchar. Paréceche?
- Xa? Acabamos de chegar. - Xa, xa o sei.
Pero a túa nai quere que cheguemos para cear e esas cousas.
Papá, son as dez da mañá.
CJ invitoume á súa casa. Acaban de mudarse.
Seica ten unha árbore no xardín que se parece a Mark Ruffalo.
É asombroso. Alugamos a casa por iso.
Podemos ir á súa casa, por favor? CJ cáeme xenial.
Gústalle a chaqueta.
- Está moi guapa. - Por favor?
Veña, vale. Por que non?
DÍA DE XOGOS
- Si, hostia! CJ, que empece o xogo. - Vale, si.
Veñen á casa, tío. Choca aí.
Aínda non pilla o de chocala.
Queres tela?
Que demo?
Dígoche que pares.
Réndete. Para. CJ, non, sóltame!
CJ, para!
CJ, que te rendas!
O anano este é forte.
- É. - Ide tirando mentres o reduzo.
- Vale. - Marchamos.
- Vamos. - A durmir. Durme.
- Que emoción estar aquí. - Non te veñas arriba.
Mandeille a localización á túa nai por se acaso.
Por se acaso que?
Por se este tío nos mata.
- Ei! - Ei!
- Pasade. - Ola, CJ.
- Vale. - Non soltes.
- Moi ben. - Iso é.
Si, estou ben.
- Estrañábate. - Alégrome de verte.
Segue todo en caixas, pero limpei a casa por vós.
Síntoo, estou desfeito, meu.
CJ case non dorme. Como moito dúas horas de noite.
Iso non pode ser san.
Non pasa nada. Como é iso que din?
"Os nenos son cabalos"?
Non. Iso non o dixo ninguén na vida.
Estiveches no exército?
Estiven.
Eses son Bri-Bri e o coronel Kurtz.
Primeiro Destacamento de Forzas Especiais. Forza Delta.
- Forza Delta? - Si. Unha vez
vin voar dous tipos polos aires.
Un desangrouse nos meus brazos mentres o vía morrer.
De tolos, eh?
Non si?
Mi madriña.
Que loucura de historia. Terás máis,
pero se mas contas, terás que matarme, non?
- Si que vou ter que matarte. - Non! Tranquilo!
Ai, merda! Perdoa, ho. Aínda quedaba un pouco.
Ai. É un dispensador de ketchup.
Viña cunha pistola de mostaza. Non é xenial?
Agora che traio papel.
Ei, papá. A que Jeff é xenial e superforte?
Mira que grande é.
Si que o é, pero...
É cousa da xenética. Seu pai sería moi grande e súa nai un...
bisonte americano.
Pero cando tes ese tamaño, non vives moito.
O que ti digas.
CJ, ensínoche máis pasos de baile fóra?
Caralludo.
Non che importa que blasfeme?
As palabas non fan dano.
O peor é que me chame dentes de coello cando o mando para a cama.
Xa. Perdoa que pregunte, pero e a nai de CJ?
Morreu hai uns meses. Si, estaba moi enferma.
- Síntoo. - Tranquilo, ía morrer igual.
Por iso nos mudamos, para empezar de cero.
Aforrei algo dun choio de garda.
Así podo facer de amo de casa mentres CJ se aclimata.
- E ti? A túa muller tamén a espichou? - Non. Está ben viva no traballo.
Si, é avogada. Eu son contador forense.
Forense?
- Fas autopsias e tal? - Contador forense.
Que aburrido.
Oe, de que é abreviatura CJ?
Christopher... Jif.
Como a marca?
Da manteiga de cacahuete?
A que miraches xusto antes de dicir "Jif"?
Mirei para a manteiga
porque tiña pensado facer uns sándwichs con ela.
Era a comida favorita da nai de CJ,
por iso lle puxemos Jif.
Mira a lista de cousas divertidas que facer con CJ
agora que a nai estirou a pata.
- "Unha, facer amigos novos." - Listo.
- "Ir ó Buckee Cheese." - Encántame.
"Tomar ayahuasca no deserto."
Vaille encantar.
"Asustar a señora gorda de en fronte."
Papá!
Papá, hai un tipo no xardín vixiándonos.
- Onde? - Lucas está de broma.
Non. Vai en serio. Hai un tipo aí.
Está a mirarnos.
- Veña, Lucas. - Teño unha idea.
Imos comer algo? Gústavos o Buckee Cheese?
- Si. - Así quitámolo da lista.
- Podemos? - Claro.
- É que ten clases de baile. - Non teño, non.
Algún alérxico á diversión?
Eu dende logo non.
- Arriba, rapaces. - Que pasa cos Odyssey grises?
BUCKEE CHEESE O PARAÍSO DOS NENOS
Que marabilla.
- Dás noxo! - Bicho raro!
Ben.
Mira que é intrépido.
Mírao aí colgado do... De que está colgado?
Do sistema de aspersión.
Xa sabes o que din.
"Se rebentan a cabeza, os nenos aprenden."
Non. Iso non... Ninguén dixo iso na vida.
Mira que feliz está.
É a primeira vez que o vexo sorrir.
Nunca o viras sorrir?
Dende o da nai.
Xa, síntoo. Non podo nin imaxinar...
Vaites, Deus é tan bo.
Nun só día, meu fillo xa ten un mellor amigo, e eu tamén.
Paspán!
- Montamos un grupo? - Non. A ver...
Jeff, escoita... Isto é xenial.
- Xa. - Si.
E ti pareces un bo tipo.
En serio, dás esa sensación.
Pero vai todo un pouco rápido.
Estanme pasando moitas cousas
e vexo que pides moito, sabes?
Vouche falar un pouco de min.
Acabo de casar e...
creo que debo concentrarme niso...
...están a pasar moitas cousas...
Non podes facerte mellor amigo de alguén
cando vai todo tan rápido e non coñeces ben esa persoa.
É dicir...
Non, home, non o dicía por mal.
Ola. Cámbiasme 500 tíckets por uns supercalcetíns, por favor?
Grazas.
Borrachísimo.
- Hostia puta! - Pero que collóns?
- Partícheslle a cara! - Confundino.
Hostia!
Non!
Ola!
Xoga comigo, campista!
Ai, non.
Miña nai!
Isto é real?
Que alguén nos axude!
- Quita de aí. - Dáme unha aperta!
- Non. Fóra, bicho raro. - Quéreme!
Para, por favor!
Ai, Deus, Bobby!
- Trae... - Brilla!
Devólveme a gorra. Estúpido.
- Queres cóxegas? - Fóra.
- Para, cabrón! Abonda! - Só unha aperta, tío.
A miña chicha non se toca.
Non!
- Non sexas infantil. Dáme unha aperta. - Saca. Non...
- Que tes? Ponte para a foto! - Sorrí.
- Sorrí! - Ponte para a foto! Reláxate!
- Non vou pagar por ela. - Ai, non!
- Grazas, Lucy. - Para.
Merdeiro.
É a xungla, cabrón!
Gústache isto?
Voute rebentar!
Como me atopaches?
Como...?
Moi ben, pistoleiros, agora chega o "baile de badulaques".
Disparádelle ó que se mova.
Acabade con todos!
Isto é a guerra!
- Ben! - Yippee ki-yay, fillo de...
Fallaches.
- Ola, papá. - Ola.
Estivo aquí o raio do Buckee, non sei...
Mirade isto.
Chegou a pizza. Moitas grazas. Veña, atacádelle.
Que é iso?
O que?
- Nunca comiches pizza? - Non.
Teu pai nunca te levou comela?
El non é meu pai.
Como que non?
Non.
Daquela quen é?
Non sei. Raptoume.
Sabía que algo cheiraba raro. Veña, andando!
Vide comigo. Vamos!
- É unha emerxencia. - Non tedes a mesma pulseira.
Que un neno se colgue dos aspersores dávos igual,
pero que un adulto queira marchar cun neno alleo
suponvos un problema?
Non soou nada ben. Teño pinta de pederasta?
- Si. - É por esta chaqueta?
Si.
- Non! - Amodo!
Perdón.
- Coñeces este home? - Non. Non os coñezo.
É mentira. Está mentindo. Coñecémonos hoxe no parque.
- Non te lembras? - Buckee.
Que hai, amigo?
- Agora vas de duro? - Quita! Outra vez non!
Perdón.
- Buckee, coidado! - Merda!
- Buckee, hostia puta! - Ven aquí!
- Rapaces, comigo. - Ei! Lucas, quieto aí!
Vas ter que confiar en min. Arriba, rapaces. Cintos.
Como que CJ non é fillo teu?
- Non o é. - Vale.
- Lucas, sae do coche. - Non podo.
Estou farto desta merda.
Ven aquí, cabrón!
Quen carallo es ti?
- Quen é ese tipo? - Un que quere matarte.
- E eses? - Tamén.
- Por? - Cren que o sabes.
- Que sei que? - Sube, Bri!
Veña, tío!
Non sei nada. Por que cren que sei algo?
Papá, que pasa?
Nada. Só o estamos pasando ben.
Que divertido, non vos parece?
- Non moito. - Poñede os cintos. Xa!
- Ten unha pistola! - Ai, non! Que carallo é iso?
Que fas? Estamos na autoestrada!
Dime que carallo pasa aquí.
Colegas, poñede os cascos e escollede unha peli.
- Dimo dunha vez. - Non me queren a min.
- Queren a CJ. - A CJ? E iso por que?
- Salveino dunha mala xente. - Que tipo de mala xente?
- Non sei. Mala. - Ata aquí. Acabouse.
Déixanos saír do coche.
Non me digas! Ti tamén tes unha!
Que collóns? Isto é unha broma?
A túa foto de secuestrador é mellor. Somos compis de alerta.
Para o coche. Vou chamar a policía. Ata aquí chegamos.
Non creo que sexa a mellor idea despois de ver esa alerta.
E o meu móbil? Merda para min.
- Deixeino no Buckee Cheese. - Non vou dar volta, Bri-Bri.
A do Buckee Cheese pensou que estaba raptando os nenos.
- Teño pinta de pederasta? - É esa chaqueta.
Chamada entrante de Emily.
Por que mamá chama a Jeff?
Porque lle pasei o número de Jeff por se...
- Por se? - Por se ía todo ben
e nos faciamos mellores amigos
e saiamos todos xuntos.
Non a imos decepcionar.
- Non! - Emily! Que tal, tesouro?
Ola.
- Es Jeff? - Dálle, nena.
Que ganas de coñecerte. Seica es xenial.
- Ei. - Brian só fala de ti.
- Ola, Em. - Jeff parece simpático.
Non un chalado como dicías.
Non, non dixen tal.
Dixen que era un chachado, alguén chachi e aloucado.
Chachado. Mira como fas amigos.
Estades nunha persecución a toda velocidade?
Por segunda vez hoxe! Que loucura, eh!
Si, é de tolos. Que tal a conferencia?
Bastante movida. A que non sabes con quen me atopei?
Que ben. Mándalle saúdos.
Chao.
Agarrádevos, rapaces.
- Que vas facer? - Tranquilo, Bri. Sei o que fago.
Frea! Vas matar a alguén!
Ei!
Estás tolo ou que?
Ai, Deus!
Ei, para!
- Non. - Aparta.
- Non! - Aparta.
- Non! - Aparta!
Aparta!
Estás tolo?
- Le os sinais! - Son recomendacións.
Mans ó volante!
Non soltes o volante!
- Mi madriña! - Veña.
Xira!
Vamos!
Non!
Hostia!
- Aí vai un bebé! - Un bebé!
Corre!
Intentas atropelar a xente adrede?
- Ai, merda. - Non!
Mamá!
- Tócache! - Non!
- Veña, papá! - Dálle!
Sigue o ritmo!
Vale. Tira, anda.
Coidado!
Mi madriña!
Algún problema?
- Algún problema, tío? - Que pasa?
Merda! Papá, a policía!
Miña nai! En serio?
Queres que pare? Lembra que es un secuestrador.
Es un secuestrador?
- Pon os cascos. - É, si.
Tío, que imos facer?
Pum! Iso estivo guapo, eh?
Mira para aí. Parecemos unha tribo.
A Mamma Mafia.
Unhas mamis ebrias futboleiras que irán de camiño a comer.
Que tipo de comida?
SECUESTRO SOSPEITOSO PELIGROSO
Hostia.
O pedófilo ten o mesmo coche!
- Que vas facer? - Camuflarme, Bri.
- Alucina con isto. - Tranquilo!
Que carallo fai? E ti que carallo fas?
- Non me pode ver. - Saes nas alertas, meu.
Creo que xa é tarde.
Nenas, chegou o noso día.
Levo un pedófilo xusto detrás.
- Por Deus, Leslie, que facemos? - Formación de diamante.
Estamos adestradas para isto, nenas.
Recibido. Vou.
Cúbreme, Marla.
Vou castrar ese fillo de...
- Por que freas? - Esas tías estanme acurralando.
Non hai outra, Bri. Vounas esnaquizar.
- Non. - Si, esnaquízaas.
Nada diso!
Hostia.
- Está boa, meu. - Non empeces.
Está coma un queixo. Non vou poder matala.
Que?
- Hostia. - Que pasa, cabrón?
Cabrón? Eu son o cabrón aquí?
Podes intentar non matala, por favor?
Eli, saca os cascos. Colle o taser de mamá no bolso.
Ese non, o outro.
Si. Tócache poñer en práctica o que aprendiches no Fortnite.
Ves ese cara de can que vai diante?
- Non! - É un pervertido.
- E que facemos con eles? - Deixarlles o escroto frito.
A cara tamén vale. Faime sentir orgullosa.
- Ese minion intenta matarme, tío. - Pecha a ventá.
Non vai saír coa súa, Bri!
- É o inimigo. - Ten 12 anos!
Exacto!
Eli, a que esperas? Acaba con el!
Non o vas facer. Es un cagón.
Iso seralo ti!
Miña nai! Acabas de ver iso?
- Papá, non paran! - Que imos facer?
Tranqui, Bri. Estas cousas sempre acaban ben.
Non ves, Bri?
Si!
Vaia! Choca aí, tío!
- Choca! - Non! Paso de chocar!
- Veña, liscamos de aquí. - Si. Necesitamos unha pausa, Bri-Bri.
Deixa de chamarme Bri-Bri. Non somos amigos.
- Ai. - Agora que carallo pasa?
Por culpa da túa alerta, imos ter que roubar outro.
Era roubado?
Cres que mercaría esa merda de monovolume?
Acabouse. CJ, Lucas, marchamos.
- CJ non vai ir contigo. - Claro que si.
- E onde ides ir? - Á casa.
Lonxe desta tolemia do demo.
Xa...
Mi madriña!
Non é boa idea, Bri-Bri.
En serio? Por que?
Porque atoparán a túa familia
e acabarán rebentándovos vivos a todos.
- Ti que tes? - Lucas, onde poida verte.
- Por que me ían atopar? - Porque me atoparon a min.
E iso que me afastei 300 km.
Si!
Toma!
TOLOS DO AZUCRE. VEN POLO TEU! MOSTRAS DE BALDE
Espera.
Se cho conto, vas manter a mente aberta?
Non tes pinta de querer facelo.
Mantereina aberta. Dálle.
Lembras o choio de garda que aceptei despois do exército?
Era nun edificio ultrasecreto.
Non sabía de quen era nin que pasaba alí, non podía entrar.
Era bastante extenuante. Había moitos problemas.
E podía finxir que era Kung Fu Panda e iso era a hostia.
En fin, só tiña que vixiar a zona
e someterme a tests de drogas.
Nin idea de como os pasei.
É literalmente imposible que os pasase.
En fin, cando traballaba nese edificio secreto,
só coñecín outro empregado, un tipo con barba
cuspidiño a Zach Galifianakis.
Pero non era el.
Cando llo preguntei díxome: "Non, pero sempre mo din."
Non podiamos revelar os nosos nomes reais,
así que decidín chamarlle Casefianakis.
E hai unhas semanas
chegou un camión ó almacén cun paquete, cousa bastante rara
porque non teño conta de Amazon.
Non quixen deixalo fóra por se era algo superimportante,
como a Arca da Alianza.
Entón metino dentro.
E foi cando o oín.
Ai, hostia.
Estás rodeado, mamón.
Ímosche rebentar a cabeza.
Ai, carallo. Quen anda aí?
Estou aquí dentro.
Tirei a porta abaixo porque estou coma un touro.
E que fixen?
Rescateino coma un rescatador.
Coma o de Yellowstone de O Escolta, pero máis forte e caralludo.
E iso é todo.
- Iso é todo. - Si.
Estás para que te encerren! Non o ves?
"Loucura Líquida"?
Isto está incrible, eh?
Mil miligramos de cafeína.
Iso é moito?
Vaia, vou a cen,
coma se montase un dragón, coma...
Coma se fose un raio!
Rapaces!
Ai, Deus!
Relaxádevos!
Xesús!
Quen son eses tipos?
E por que non imos á policía?
É que houbo un pequeno... malentendido.
Que malentendido?
Bos días.
A ver, cóntovos.
Este neno non é fillo meu, pero de alguén será.
Así que tiven que raptalo. Pero agora
creo que alguén nos persegue para matarnos.
Entendédesme, non?
- Un gran malentendido. - Verdade?
Así que os polis quedan fóra da ecuación.
Que?
Vén detrás?
Mirade, roubeinos.
- Home, se é o demo do Pupas! - Hostia.
Que hai, Pupas? Esa é a túa moza?
Algún problema?
Algún problema, cagainas?
Hostia, tío.
Estás morto, cabrón.
Hostia puta!
Tío!
Vamos!
Entón era todo mentira. A túa muller non morreu.
- Iso é algo bo, non? - A ver se me aclaro.
Uns tipos perigosos quérenme matar a min e a miña familia
só porque ti raptaches a CJ dun edificio secreto.
- Si. - Máis mentiras?
Pode que mentise en algo máis.
Si, iso me parece.
CJ non vén de Christopher Jif.
- Non? - É a marca da manteiga.
Non sei de que vén. Así que tes razón, Bri.
Só nos temos un ó outro.
Eu non dixen tal.
Lucas, CJ. Vamos.
- Onde carallo están? Lucas! CJ! - CJ?
- Meu Deus. - Atopáronnos.
- Que fas? - Roubar un coche.
Un, dous, tres, paxariños ós pés.
Se isto non é o destino, que é?
- Vou por Lucas. - Bri-Bri!
Merda.
Lucas!
- Que está pasando? - Lucas!
Éche mellor ir ó Costco. Foi horrible.
- Ai, Deus. Que pasa? - Lucas!
Lucas!
Tranquilo.
Estou contigo. Estás a salvo.
- Todo vai ir ben. - Non. Onde está Jeff?
- Non o necesitamos. Estaremos ben. - Non.
Temos que atopalo.
- Non... - Ten que protexernos.
Debemos atopalo.
Non!
Vistes iso?
De tolos, eh?
Son boísimo.
Non estivo mal.
Papá, seguen detrás.
Bule!
Séguennos?
- Como nos atopan? - Pensas que é Treadstone?
Iso é dunha película. Non é real.
Tiñan a Matt Damon localizado.
Estarannos rastrexando.
Claro. Teñen o meu móbil.
Estano usando para localizar a Lucas.
Lucas, apaga o botón do GPS, vale?
Déixao apagado.
Iso, apágao, Lucas. Isto é culpa túa.
É broma, colega. É broma.
Tes un pouco de culpa, non toda.
Grazas polo de antes.
Foi unha pasada.
Xenial.
Isto é unha loucura.
Xa non sei que pensar, tío.
- Que? - Nunca serei un bo pai.
Pero que dis?
Fuches ti quen os salvou, Bri.
Es un pai estupendo.
E tes un fillo estupendo.
Quérete moito.
Non estou tan seguro.
Sabes?
Isto de ser padrasto é...
Pensei que tería fillos ós 20 ou 30.
Pero non foi así. E non me importou.
Pero despois chegou Emily e foi unha sorpresa, sabes?
É unha muller incrible
que me queda algo grande e...
- Totalmente. Demasiado grande. - Vale, si.
- En canto a atractivo, personalidade... - Xa o pillo.
- En todos os sentidos. - Xa te entendín.
E chegou co seu fillo,
que me empezou a chamar papá.
E pensei:
"Caramba."
É que non sei como facer isto.
Ata pensei: "Non merezo que me chame papá."
E empecei a sentir pena por el.
Tivo que apandar cun tipo coma min.
Que? Un tipo coma ti?
Bri, es un gran tipo.
Mataría por ter un pai coma ti.
Dá gusto verte coidar del.
Temos que levalos a un lugar seguro, vale?
Totalmente fóra do mapa.
Xa sei onde iremos.
Nunca nos atoparán.
LONE PINE FOGAR DE XUBILADOS
Ímonos esconder aquí?
De tolos, eh?
- Gordan, estou espida. - Grazas.
- Jeff. - Ola, Gordan.
- Ei. - Brian, este é Gordan.
- O desgraciado do meu pai. - Un pracer.
El é Lucas, o fillo de Brian. E este é CJ.
Non me dixeches que tiñas un fillo.
E non o teño.
Estás cego?
Se é cuspidiño a ti cando tiñas a súa idade.
Iso creo.
Jeff díxovos...
que o abandonei cando tiña catro anos?
Aínda non.
Estupendo. Veña, entrade.
Vamos.
Podedes crer que segue enfadado comigo por algo que pasou hai 30 anos?
Abandonáchesme nun orfanato para nenas.
De nada.
Brian, cando morreu a súa nai,
entroume o pánico, entendes?
Eu estaba só. Era novo e estúpido.
Tiña medo. Nunca tiven madeira de pai. Pero...
seguinche a pista, non?
Ah, isto é o que che quería ensinar.
Aquí tes.
Ves?
Sodes coma dúas gotas de auga.
Mira o meu Jeffy coas súas familias de acollida.
Que sorte tiveches, mamón.
Agarda.
Non lle falta razón. É cuspido a ti.
CJ é o meu fillo?
Que pasa aquí? Como é iso posible?
Sabes quen é súa nai?
Teño carencias emocionais,
así que as suplín deitándome con miles e miles de mulleres.
De nada.
- Con cantas mulleres te deitaches, papá? - Iso non che importa.
Es meu fillo, campión.
Normal que sexas tan guapo e incrible.
- Xa che digo. - Faremos un gran equipo.
Pasarémolo xenial xuntos. Choca aí.
Ei, Jeff.
- Oe, Gordan. - Dime.
Podemos falar un momento?
Verás...
Podes axudarnos?
Perséguennos uns tipos e os rapaces non están a salvo.
Poden quedar aquí un tempo?
Gustaríanos que os coidases mentres arranxamos o tema.
Xa.
Vasme axudar, papá?
Non podo. Síntoo.
Non son ese tipo de...
home.
Estás ben?
Temos que saber por que che fixeron isto.
Quen ía querer un fillo meu?
Como vou ser pai eu?
Xa viches o meu.
Por iso me alistei. Tiña o meu propio equipo.
Por fin tiña unha familia. E nin iso souben facer ben.
Sarxento, que fai?
Liquídeo!
Fun incapaz.
E houbo un consello de guerra.
Segues sendo o meu soldado perfecto, Jeff.
Oxalá tivese máis coma ti.
Perfecto, os collóns.
Iso non é un defecto, tío.
Parece que ese coronel te tiña en boa estima.
Si, o coronel Kurtz.
- Sempre me apoiaba. - Pois diso se trata, non?
De que saiban que os apoiamos.
Non hai dúbida de que é fillo teu.
Que fas?
Nada. É só que...
Parece que comemos igual.
Estamos... Estabas comendo así.
Xenial.
Hai que descubrir por que che pasou isto.
Non coñeces ninguén daquel lugar secreto?
CASEFIANAKIS
Zach Casefianakis!
- Para, tranquilo. - Estou ben.
Como atoparemos ese tipo?
- Finxiremos querer foder con el. - Que?
Dábanselle mal as mulleres.
Pediume axuda coas aplicacións de citas.
Zach daba pena.
Eu non, obvio.
Por iso me facía pasar por el e falaba con elas.
Dábaseme xenial.
Estou que ardo!
Vaia, tío.
Esta é a tal.
Esta cae.
- Por? - Porque é medio cega!
Non poderá verme.
É moi riquiña.
Tío, ese é o meu corpo?
Si, debín pedir permiso. Vinme arriba.
Temos plan.
Ese merdeiro caerá na trampa.
Non temos que atopalo. El virá a nós.
E o nome do noso perfil falso será Candi.
CANDI TERAPEUTA/MODELO
- Candi? - Prefires Karen?
Gústame Candi, papá.
Oe, poñede os cascos. E deixade de axexar.
Ti reláxate e deixa traballar o experto, si?
"Ola, aposto mariñeiro."
ZACH ACTOR FAMOSO
Ola, aposto mariñeiro.
Xa estamos.
Son nova na cidade e estás coma un tren.
Bots rusos.
Bo intento, Putin.
Bloquear.
O usuario bloqueoute.
- Que? - Dáme o móbil.
- Trae aquí. - Tranqui, Bri.
Por que non lle entras máis amodo?
"Oe,
queres mollar o pincel ou que?"
Denunciar.
O usuario denuncioute.
- Pero que lle pasa? - Trae iso. Acabouse.
- Que vas facer? - O que dixen.
Voulle entrar amodo pero seguro.
EMILY 39 AVOGADA
Ola. Son Emily. Encantada de coñecerte.
Hoxe estou que arraso.
"Acabo de ver o teu perfil."
"A min tamén me interesan os pterodáctilos,
a bulimia, O amor é cego
e a cultura mormona."
Que murga!
Vexo que temos moito en común.
Quen é o teu mormón favorito?
Mormón favorito?
Mormón favorito.
Top Gun: Maverick.
Non é unha persoa.
Jay-Z?
"O meu mormón favorito é Jay-Z, quen se non?"
É perfecta.
"Dá gusto falar con alguén normal por aquí."
"Odio cando me fala xente noxenta e impulsiva."
Xa, que noxo cando só pensan en porcalladas. Enténdote.
Oe, queres mollarme o pincel ou non?
Si. Ves o que che digo, Bri?
"Queres saber que me pon a cen?"
Ai, non.
Outra vez non.
- Ola, mamón. - Es noso, pailán.
Non penso ir preso.
A rañala, dexenerado.
Moi ben.
Ti e mais eu imos ter unha conversación moi calmada.
Que lle fixeches ó meu fillo?
Tío, sácame isto da cabeza. Sei quen es, paspán.
Merda. En serio?
Si, Jeff. Es un tipo fácil de recoñecer.
Merda!
Quero respostas. Xa.
Fala dunha vez, tío!
Queres que te torture?
Que?
Ti o quixeches.
Como vas...?
Que xeito é ese de torturar, Jeff?
- Xa verás. - É un batido de proteínas?
Máis che vale falar, mamón.
- Veña! - Tes sede?
Quen ri agora, eh?
Para. Podemos falar un momento?
- Estaba a piques de confesar. - Ven.
Si, mamá?
A ver. Sexa o que sexa iso, non está funcionando.
- Como non? Case o mato. - Xa.
- Hidratácheslle a pel. - Queres ser o poli malo?
- Podo selo. - Vale.
- Ti podes, papá. Fai que confese. - Seino. Iso farei.
Que fas? Para que é iso?
Que comece a tortura.
Reservoir Dogs.
Si, vale. Vou.
Estou desexando velo.
Coma en Reservoir Dogs.
Si.
Non pode ser.
A ver quen ri agora, mamón!
Pareces Chris Christie en Bailando coas estrelas.
- Non ten medo ningún. - Ti sigue.
Volve aí.
Sabes que?
Xa basta... de xogos.
É un estoxo de viaxe de cosmética?
E tanto.
- Escolle arma, amigo. - O cepillo de dentes.
- Queres que chas meta? - Por Deus. Que?
- Empezo do revés. Dáme igual. - Apuñálao dunha vez!
Probablemente eses dous rapaces me interrogarían mellor ca vós.
Por que non intercambiades os papeis?
Oe.
A ver.
Estasme facendo quedar mal diante do meu fillo, vale?
Non vos vou dicir nada. Dáme igual o que me ofrezades.
Dáme igual o que me fagades. Non vos direi que pasou.
O que pasou foi o seguinte. A ver como o explico...
Ese rapaz de aí non é fillo teu.
Se se parece tanto a ti
é porque é o teu equivalente xenético.
Equivalente xenético?
Refíreste a un clon?
Si. Que listo. É un clon.
É un equivalente xenético, un clon.
Chámase CJ.
Literalmente significa "Clon de Jeff".
Somos exactamente iguais?
É unha versión modificada de ti.
El é máis rápido,
máis forte e moitísimo máis listo ca ti.
É unha versión mellorada de ti.
Ti serías a universidade pública e el, Harvard.
Por que o fixeches?
Non, eu non clonei a ninguén.
Era máis ben un coidador.
Entón quen foi?
Non volo podo dicir.
Só teño un nome, pero non volo vou dicir porque...
Está ben! Simon Maddox.
Simon Maddox. Solta a lámpada. Simon Maddox.
Quen carallo é Simon Maddox?
Non vos imaxinades en que vos metestes.
A ver, quen é Simon Maddox?
E por que carallo ía clonar a Jeff?
SIMON MADDOX UN XENIO DESCOÑECIDO
Vaia, este tío é un xenio.
SIMON MADDOX EMPRESARIO
Un xenio de moito nabo.
DIK DOK CHÓVENME AS MOZAS
Dálle, así.
Pero raro de collóns.
Pódesme ler a mente?
Si.
Que pasada.
Teño unha idea.
Alexa, reproduce hip-hop antigo.
Alucinante.
EMILY (DONA DE BRI-BRI)
Merda.
Ola, Em.
Fíxosenos un pouco tarde, só iso...
Em?
Mira a pantalla.
Queres que sigamos a Emily ata a casa?
Que reciba unha visita?
Non, non quero iso.
Daquela tráenos o rapaz.
Lévao ás coordenadas que che mandamos.
Se non, a túa muller recibirá esa visita.
Ves, Bri-Bri? A que o estás pasando xenial? Admíteo.
É que es boísimo.
Como localizaches a Simon Maddox?
Con contabilidade forense?
Bri-Bri? Estás ben?
Si.
Vale.
Tío, por fin está pasando.
CJ e mais eu estamos conectando.
A que é xenial?
Si que o é.
Oe, moitas grazas pola charliña de antes.
Creo que tes razón. Vou ser un pai caralludo.
- Ten unha pistola! - Ai, Deus! Vana matar!
Canto falta, Bri-Bri?
Non moito.
Que ganas de ter diante ese papahostias.
- Verdade, CJ? - Si.
Ten que haber un erro.
Imaxinaba un sitio do tipo Área 51.
Igual contaches mal.
Lucas, sube ó coche.
- Por que? - Sube, por favor.
Bri.
Que pasa aquí?
Jeff, síntoo moito.
Por que?
Abaixo!
- Quieto! - Non te movas!
Ían ir tras Emily, vale?
Tiñan armas e de todo, tío. Non sabía que facer.
Ti quen cona es?
Xa sabes quen son.
Quen? O Capitán Carapito?
Non.
É Simon Maddox.
Como o toquedes, mátovos!
Non o toquedes!
Por que fas isto? Por que?
É so un neno.
El non é só un neno.
Por que a min?
Por que me fas isto?
Non che podo responder a iso.
Vamos, CJ.
Espera, un momento. Quietos.
Déixame despedirme.
Faime caso, isto é máis duro para ti que para el.
CJ non é quen de establecer conexións emocionais.
Non está no seu ADN.
Iso é mentira.
Demostrareicho.
Ei.
Quérote, campión.
E sei que ti a min tamén.
Non sei a que te refires.
Que significa "querer"?
É algo que está no corazón.
Non sentes nada no corazón?
Non.
Es quen de sentir algo?
Non.
Non te creo.
Isto non é un adeus, vale?
Volveremos vernos pronto.
Choca aí.
Veña, ho.
Non me deixes tirado agora, tío.
Por favor.
CJ!
Lucas!
Lucas, vamos.
Lucas, sube ó coche.
Agora que, eh?
Ai, non!
Deille?
Quedei ben?
Non. Pero distraíchelo.
E Jeff puido rematalo.
Vaia, ho.
Ei, Lucas...
Síntoo.
Pode que non...
Pode que non sexa o pai
que precisas ou...
o que che gustaría ter.
Por que o dis?
Non son novo.
Nin un tipo duro. Só son...
Es o meu pai.
Non quero que cambies para nada.
- Non? - Non.
Téñote a ti, non?
Si.
Ei, Jeff, queres que o ate e o torture
- como fixemos co gnomo barrigudo? - Impórtache?
Necesito recuperarme da traizón do teu pai.
Síntoo moito, de verdade.
Tanto ten.
- Fracasei. - Que? Nada diso.
- Temos que ir buscalo. - Non o oíches?
Non lle importo.
Valo deixar así despois de todo o que pasamos?
É igual. Non quere que vaia buscalo.
Claro que quere que vaias.
Escoita. Ei, aténdeme. Non es coma teu pai, vale?
Sabes por que o sei?
Porque sei que ti tes corazón.
Ollo, Bri.
- Empezas a falar coma un mellor amigo. - Case. Pero...
É o teu móbil.
Lucas, onde tes o localizador?
Na miña chaque...
- Teno CJ. - Non o apagaras?
Si.
- Sabes que significa? - Que?
Dillo ti, Luke.
Encendeu o localizador porque quere que o rescates.
- Como sabemos que quere iso? - Porque es seu pai.
Claro, carallo.
ACCESO RESTRINXIDO
SÓ PERSOAL AUTORIZADO PASADO ESTE PUNTO
Traballabas aquí?
Parece un laboratorio.
- Por que volverían aquí? - Porque ese tipo é un friqui.
Lucas, quero que quedes no coche e peches a porta.
Lucas, só quero manterte a salvo, vale?
Para min é o máis importante.
Vale. Pero ides volver, non?
Claro que volveremos. Verdade, Jeff?
Os dous?
Claro.
Andando.
- En serio? - Deixa de facer o parvo.
Está a porta aberta?
Estábannos esperando.
ALERTA NON HAI SINAL
Non entendo. Que fas?
Que vaiamos por separado.
- Por que non o dis? - Xa o fixen.
- Non. - Era ben fácil de entender.
Para coas mans.
- Ai, miña nai! - Ola.
CJ. Déchesme un susto de carallo.
Que traxe tan raro.
Foi máis fácil do que pensaba. Vou chamar o teu pai.
Ei, que hai?
Atopei a CJ. Que che parece?
Como é posible?
Que pasa? Aquí só podes ser ti o...
heroe?
Que? Hai dous CJ?
Isto é de tolos.
Cal é o noso?
Non sei.
Ei, raparigos. Cal dos dous é o meu campión?
Ei, rapaces! Rapaces!
Ei! Tranquilos!
Mamón!
- Pasácheste un pouco. - Foi en defensa propia.
- Están posuídos ou que? - Non. Isto non me gusta.
Eu marcho.
Polo amor de Deus.
Que hostias?
Veña, ho.
- Vale. - Non.
Non.
- Que demo pasa aquí? - Non.
- Tranquilicémonos todos. - Non.
- Tranquilos! - Non.
Vamos!
Non!
- Síntoo. - Quita de aí!
- Síntoo. - Mordeume!
Jeff, non vexo nada! Sácamo!
Síntoo moito.
Por que te desculpas?
Por zouparlles ás miñas miniversións.
Non teño con quen falar do tema.
- Para! Isto non me gusta! - Arréalle e descúlpate.
Ai, síntoo. Síntoo moito.
Ai, Deus.
Hostia.
Non podo crer que clonasen tantos.
- Vaia cabróns! - Eran unha burrada.
Ti tamén...
Ti oes iso?
Si.
Que será?
Nin idea.
Un T. rex?
Ai, Deus!
A por eles!
Ai, merda!
Isto é Esparta!
Non!
Thelma e Louise?
- Temos que collernos da man? - Claro.
A tomar polo cu.
É coma se levasen colares de can. Míraos!
É unha cerca eléctrica. Non poden pasar! É incrible!
Si! Mi madriña!
- Pailáns! Agora que? - Si...
- Iso! Agora que, eh? - Agora que?
- A rañala! - Si! Iso mesmo!
Ben dito!
Vale.
Oe, Bri.
Lembras que lle dixo Jenny a Forrest cando coxeaba
con aqueles metais nas pernas?
Non.
Corre, Forrest! Corre!
Deus santo!
Que pasa, socio?
Ola, Jeff.
Lucas! Lucas, temos que marchar.
- Papá, que pasa? - Marchamos.
Onde está Jeff?
Coronel?
Que fai con este tío friqui?
Cala, fracasado. Teño un Bugatti.
Estou rodeado de tías tremendas.
Vexo que vos fixestes amigos.
Que merda pasa aquí?
Despois de todo o que fixeches por nós, Jeff,
- mereces respostas. - Si.
Por que me fixo isto?
Porque eras o meu soldado perfecto.
Un espécime cun físico incrible.
Pero sabes cal é a túa criptonita?
As boliñas de peixe?
Tes demasiada...
empatía.
CJ.
Estás ben?
Verás, fillo.
Non fuches o único soldado que decepcionou o seu país en combate.
Os soldados cánsanse.
Asústanse.
Empezan a ter sentimentos.
Así que tiña que solucionar ese problema.
Cando me atopei co xenio de Simon...
Xenio, mamón.
...nin sequera el era consciente do que podía facer coa súa tecnoloxía.
Podía crear o soldado xeneticamente perfecto.
Só necesitabamos o teu ADN de máxima calidade.
Os tests de drogas.
Eras o noso candidato ideal, Jeff.
Estasme dicindo que todos eses raparigos de aí van ser...
supersoldados?
Todos deseñados para non cansarse nunca.
E agora, a proba final.
Adiante, CJ.
Demostra para que te adestraron.
Sarxento Eamon,
grazas polo seu servizo.
CJ, escoita, rapaz.
Eu...
Non es unha máquina.
Sabes por que o sei?
Porque se somos iguais,
entón temos o mesmo corazón.
Fillo de pu...
Rompíchesme o corazón.
Agora que, eh?
Deille?
Que tal estiven?
Quedei ben?
Si, papá.
Coma un tipo duro.
Iso creo.
Fixémolo, campión.
Choca aí.
Amigos, Bri?
Mellores amigos, Bri-Bri.
Como volvemos á casa?
Non temos coche.
Pois haberá que roubar outro.
Ese é o meu Bri.
Un momento.
Que facemos con esas máquinas psicópatas?
A tomar polo cu.
Paspán!
Quería perguntarche algo.
Que parvada.
Xa sabes o que din.
Perdoa.
Non vou frear, Bri.
Ten 12 anos e é moi perigoso.
Xa.
DÍA DE XOGOS
Non é boa idea, Bri-Bri.
Ei. Que pasa?
Que?
Mira... Perdoa.
Hostia!
- Estás tolo? - Se estou tolo eu?
Ti estás coma unha cabuxa...
- Coma unha cabuxa? - Cabuxa, si.
Coma que?
Que tal se empezamos con crema bronceadora e un bikini?
Sería outro problema.
Non rías, Banks.
Un momento.
Que imos facer con eses psicópatas...?
Como lles chamamos?
Familiares psicópatas.
Un momento. Que imos...?
Podedes crer que segue enfadado comigo por algo que pasou hai 30 anos?
Roubáchesme o sitio, Brian?
Acabo de facer o son coa boca.
É patético ata para a miña personaxe.
Paréceche ben só un "Bri"?
Como é?
Paréceche ben se che chamo... Merda.
Paréceche... Paréceche...
É un "Bri" só? Paréceche ben?
Paréceche ben un "Bri" só? Si? Si, ben.
Ei...
Mira a lista de cousas divertidas que fixen para min...
e CJ agora que a súa nai a espichou.
Merda, tío.
Agarrádevos.
- Que fas? - Hai outros rapaces.
Agora estamos fodidos.
- Son outros! - Sempre os perdes!
Un momento.
Que imos facer con esas máquinas psicópatas?
Tes o mesmo problema ca min.
- Bum! - Case me cae.
Hunt, para a próxima será. Vale, meu?
Como que "meu", tío?
Como que "meu", fillo?
Leeime, non?
Un desangrouse nos meus brazos mentres o vía morrer.
De tolos, eh?
Que espanto.
- Vamos! - Equivoqueime de porta.
- Vamos! - Perdón.
Merda.
Emily! Como vas, meu ben?
Vaia, ola. Es Jeff?
O... mesmiño.
Ola, Em. Se son eu?
- Estou esperando. - Cagueina.
Era por se se me ocorría algo.
Saca de aí. Cheiras a cu e a mapache.
Non sabía onde meter as pernas.
Esa foi moi rara.
Cóntame, que tal o día de xogos?
Lucas díxome que fora o mellor día da súa vida.
Sen dúbida, foi para recordar.
Bri-Bri!
Que cona pasa? Son as dúas da mañá.
Non tiña o teu enderezo, tiven que petar en moitas portas.
- Adiviña que nos pasou. - Non me apetece.
- Adiviña. - Non quero.
- Inténtao. - Que non.
Adiviña!
Roubaches outro monovolume.
Que? Para iso non digas nada. Non.
- Incendiáronnos a casa. - Quen? Maddox?
Non, un grupo diferente de mala xente.
Agora cho conto. Vamos, CJ.
- Eu arriba! - Eu abaixo!
Subtítulos: Noe Collazo
Supervisora creativa: Paula Maneiro