1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:11,803 --> 00:00:14,222
เราเป็นเด็กม.ปลายจอปลิน จบปี 2011

4
00:00:15,432 --> 00:00:18,268
ทุกคนกำลังเตรียมตัวสำหรับพิธีจบการศึกษา

5
00:00:19,436 --> 00:00:22,731
พายุทอร์นาโดโหมกระหน่ำไปทั่วประเทศ

6
00:00:22,814 --> 00:00:26,026
เมืองทัสคาลูซาในอลาบามา
ถูกทำลายด้วยพายุหมุนรุนแรง

7
00:00:27,610 --> 00:00:30,947
ในโลกที่มีภัยธรรมชาติไม่รู้จบ

8
00:00:31,031 --> 00:00:34,951
ตอนนี้สัญญาณต่างๆ ชี้ว่าจะเกิดวันสิ้นโลก

9
00:00:35,618 --> 00:00:38,455
คนส่วนใหญ่ที่เรียนที่เดียวกันกับผม
คิดว่าโลกจะแตก

10
00:00:38,538 --> 00:00:41,541
พายุทอร์นาโดที่คร่าชีวิตมากที่สุดอันดับสอง
ในประวัติศาสตร์สหรัฐฯ กำลังระบาด

11
00:00:42,167 --> 00:00:44,002
มีพายุมากกว่าสามร้อยลูก

12
00:00:44,085 --> 00:00:47,047
พวกเราเลยเรียกตัวเองว่า "รุ่นวันสิ้นโลก"

13
00:00:47,130 --> 00:00:51,801
แคมปิงบอกว่าเบาะแสทางคณิตศาสตร์ในไบเบิล
บอกว่าวันที่ 21 พฤษภาคมคือวันสิ้นโลก

14
00:00:51,885 --> 00:00:53,928
คนส่วนใหญ่คิดว่ามันไร้สาระ

15
00:00:54,012 --> 00:00:56,598
"ซื้อหนังสือพิมพ์ฉบับนี้เป็นสิ่งสุดท้ายก่อนตาย"

16
00:00:56,681 --> 00:00:58,975
- เป็นสิ่งสุดท้ายก่อนตาย
- ใครๆ ก็พูดถึงเรื่องนี้

17
00:00:59,059 --> 00:01:01,478
เราคิดกันว่าจะรวมตัวกันในคืนนั้น

18
00:01:01,561 --> 00:01:08,401
- อีกสามนาทีก่อนปล่อย
- ห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง

19
00:01:08,485 --> 00:01:09,903
(สิ้นสุด)

20
00:01:09,986 --> 00:01:11,613
เรายังไม่ตาย

21
00:01:14,908 --> 00:01:18,495
รู้สึกขนลุกเวลาคิดว่าตอนนั้นเราฉลองให้กับชีวิต

22
00:01:18,578 --> 00:01:22,957
แค่ 24 ชั่วโมงก่อนสิ่งที่เลวร้ายที่สุดจะเกิดขึ้น

23
00:01:23,041 --> 00:01:24,167
นั่นทอร์นาโด

24
00:01:24,250 --> 00:01:26,127
ไปทางไหนดี มันอยู่ใกล้ๆ นี่เอง

25
00:01:26,211 --> 00:01:29,172
พระเจ้าช่วย

26
00:01:29,798 --> 00:01:31,841
เร็วเข้า เข้ามา

27
00:01:39,641 --> 00:01:41,726
(Twister: ติดอยู่กลางพายุ)

28
00:01:50,693 --> 00:01:53,655
คำทำนายวันสิ้นโลกผ่านมาแล้วก็ผ่านไป

29
00:01:54,155 --> 00:01:57,242
ผ่านวันที่ 21 พฤษภาคมมาแล้วแต่โลกไม่แตก

30
00:01:57,742 --> 00:01:58,576
(22 พฤษภาคม)

31
00:01:58,660 --> 00:02:01,871
แคมปิงได้ชี้แจงว่าวันพิพากษาทางจิตวิญญาณ…

32
00:02:03,123 --> 00:02:05,125
วันนั้นเริ่มต้นได้แย่มาก

33
00:02:05,708 --> 00:02:08,253
ผมตื่นขึ้นมาพร้อมอาการเมาค้างที่หนักที่สุดในชีวิต

34
00:02:08,837 --> 00:02:12,549
ก่อนหน้านั้นเราจัดปาร์ตี้ใหญ่
ตั้งชื่อให้มันว่า "ปาร์ตี้ฉลองที่ยังไม่ตาย"

35
00:02:15,510 --> 00:02:19,097
โลกจะถึงจุดจบ ทุกอย่างจะหายไป

36
00:02:19,180 --> 00:02:23,643
เราเลยคิดกันว่างั้นดื่มให้ถึงวันต่อไปเลยแล้วกัน

37
00:02:23,726 --> 00:02:25,436
แม็คเมาค้าง

38
00:02:25,520 --> 00:02:30,150
ฉันอยากกินพิซซ่าเยิ้มๆ แต่เขาไม่เอาด้วย

39
00:02:32,610 --> 00:02:33,778
ตั้งสายตรงคีย์รึเปล่า

40
00:02:34,445 --> 00:02:35,697
- ฮะ
- ตั้งสายตรงคีย์รึเปล่า

41
00:02:35,780 --> 00:02:37,115
- ไม่ค่อย
- โอเค

42
00:02:37,198 --> 00:02:38,408
ตอนนั้นฉันคบกับแม็ค

43
00:02:39,784 --> 00:02:41,327
เราสนิทกันด้วยเรื่องดนตรี

44
00:02:41,828 --> 00:02:46,708
แต่แม็คเขาสนใจเรื่องสภาพอากาศ
ซึ่งฉันคิดว่าก็น่ารักดี

45
00:02:46,791 --> 00:02:48,209
ฉันแบบ "ก็โอเค"

46
00:02:48,710 --> 00:02:51,880
เจนิซ ฮัฟฟ์อยู่ที่ชั้นบน
พร้อมกับข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับพายุค่ะ

47
00:02:51,963 --> 00:02:55,550
ตอนนี้ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้นมากนัก
แต่องค์ประกอบพร้อมแล้ว

48
00:02:55,633 --> 00:02:59,387
ซึ่งองค์ประกอบที่ว่านั้น
เอื้อให้เกิดพายุทอร์นาโดในช่วงเวลานี้พอดี

49
00:03:01,931 --> 00:03:03,016
ผมเดินออกไปข้างนอก

50
00:03:03,516 --> 00:03:07,979
แล้วพอเงยหน้าดู ก็เห็นท้องฟ้าสีครามทุกทิศทาง

51
00:03:08,479 --> 00:03:11,816
มีพายุแค่ลูกเดียว
ที่กำลังเคลื่อนมาจากทางตะวันตก

52
00:03:13,318 --> 00:03:15,987
เมฆคิวมูโลนิมบัสขนาดมหึมา

53
00:03:16,613 --> 00:03:20,366
แต่ยอดมันอยู่สูงมาก สูงขึ้นไปในชั้นบรรยากาศ

54
00:03:20,450 --> 00:03:23,369
จนเรามองไม่เห็นปลายสุดของมัน

55
00:03:25,872 --> 00:03:29,459
นั่นคือสิ่งที่บ่งชี้แน่นอนว่า
พายุฝนฟ้าคะนองลูกนั้นจะรุนแรงมาก

56
00:03:31,252 --> 00:03:33,880
ในทางเทคนิคแล้ว ผมเป็นนักล่าพายุมือสมัครเล่น

57
00:03:33,963 --> 00:03:36,299
เพราะผมไล่ตามพายุมาหลายลูกแล้ว

58
00:03:37,800 --> 00:03:40,220
แต่ไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน

59
00:03:41,804 --> 00:03:43,848
ผมทึ่งไปเลย ทึ่งไปเลย

60
00:03:43,932 --> 00:03:45,433
แม็คเอาเรดาร์ขึ้นมาดู

61
00:03:45,516 --> 00:03:48,269
ฉันจำได้ว่าเขาชี้ไปที่จอแล้วพูดว่า

62
00:03:48,895 --> 00:03:51,689
"พายุลูกที่จะปล่อยทอร์นาโดออกมา
ต้องเป็นเซลล์แบบนี้แหละ"

63
00:03:52,357 --> 00:03:55,985
ผมชวนเคย์ลีกับน้องชายเธอว่า
"เฮ้ อยากออกไปดูกันหน่อยไหม"

64
00:03:56,069 --> 00:03:59,155
ของมันแน่อยู่แล้ว ไม่ต้องชวนก็ไป

65
00:03:59,239 --> 00:04:00,323
"เอาสิ ไปดูกัน"

66
00:04:16,631 --> 00:04:18,758
วันที่ 22 พฤษภาคม 2011

67
00:04:18,841 --> 00:04:22,929
ผมกับแม่บินจากซานดิเอโก แคลิฟอร์เนีย
ไปจอปลิน มิสซูรี

68
00:04:23,012 --> 00:04:24,222
(แชด)

69
00:04:24,305 --> 00:04:26,432
ผมค่อนข้างแตกต่างจากเด็กคนอื่นๆ

70
00:04:26,516 --> 00:04:31,271
เด็กส่วนใหญ่จะออกไปเล่นอเมริกันฟุตบอล
ไม่ก็ฟุตบอล ไม่ก็ดูการ์ตูน

71
00:04:31,354 --> 00:04:34,065
ส่วนผมมีแต่อยากดูรายงานสภาพอากาศ

72
00:04:34,148 --> 00:04:35,650
ไม่ก็อยากเป็นผู้รายงานเอง

73
00:04:35,733 --> 00:04:38,736
แชด คริลลีย์รายงานสดจากบิ๊กแบร์ แคลิฟอร์เนีย

74
00:04:38,820 --> 00:04:40,697
ที่นี่เรากำลังเผชิญกับหิมะตกหนัก

75
00:04:41,572 --> 00:04:45,285
สภาพอากาศรุนแรงยังคงถล่มแคลิฟอร์เนียตอนใต้

76
00:04:45,368 --> 00:04:47,036
รู้สึกเหมือนเป็นซูเปอร์สตาร์ไหม

77
00:04:47,620 --> 00:04:52,500
ตอนอายุเก้าขวบ ผมได้เป็นผู้รายงานรุ่นเด็ก
แล้วต่อมาก็เป็นผู้รายงานรุ่นวัยทีน

78
00:04:52,583 --> 00:04:55,837
อรุณสวัสดิ์ครับ มาดูสภาพอากาศวันนี้กัน
เริ่มต้นจากเช้านี้…

79
00:04:55,920 --> 00:04:59,424
ผมอาจจะรู้เรื่องสภาพอากาศ
มากกว่าที่คนส่วนใหญ่คิดว่าผมรู้ซะอีก

80
00:04:59,507 --> 00:05:01,926
และผมสนใจพายุทอร์นาโดเป็นพิเศษ

81
00:05:03,845 --> 00:05:06,431
- คุณต้องไปให้ไกลกว่านี้
- ผมรู้ดีว่าต้องทำอะไร

82
00:05:07,181 --> 00:05:08,933
ครั้งแรกที่ได้ดูเรื่อง "ทวิสเตอร์"

83
00:05:09,017 --> 00:05:11,269
มันกระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นในตัวผม

84
00:05:11,352 --> 00:05:15,481
ผมอยากรู้ว่าต้องมีปัจจัยอะไรบ้าง
ถึงจะเกิดพายุทอร์นาโดขนาดใหญ่และรุนแรง

85
00:05:17,525 --> 00:05:20,778
แล้วผมก็อยากรู้ว่าถ้าได้เจอกับตัวจะเป็นยังไง

86
00:05:20,862 --> 00:05:23,156
อุณหภูมิวันนี้ไม่ต่ำกว่า 15 องศา

87
00:05:23,239 --> 00:05:24,991
อย่างที่บอกไปครับ วันนี้อากาศดีมาก

88
00:05:25,074 --> 00:05:27,410
ตอนนั้นผมเริ่มเบื่อสภาพอากาศที่ซานดิเอโกแล้ว

89
00:05:27,493 --> 00:05:30,705
ความฝันผมคือการได้รายงานสภาพอากาศ
ในที่ที่มีสภาพอากาศน่ารายงาน

90
00:05:34,542 --> 00:05:38,296
ผมอยากไปที่มิดเวสต์
บริเวณที่เรียกว่าทอร์นาโดอัลลีย์

91
00:05:38,880 --> 00:05:43,885
ซึ่งเป็นพื้นที่ที่
มีโอกาสเกิดพายุทอร์นาโดสูงที่สุดในโลก

92
00:05:43,968 --> 00:05:45,553
เพราะสภาพแวดล้อมที่นั่น

93
00:05:46,637 --> 00:05:49,182
อากาศร้อนกับเย็นมาปะทะกัน

94
00:05:49,265 --> 00:05:53,770
ทำให้เกิดการหมุนที่รุนแรงมาก
จนเกิดเป็นพายุทอร์นาโด

95
00:05:54,395 --> 00:05:56,022
ผมไม่ได้ปรึกษาแม่

96
00:05:56,105 --> 00:05:59,108
แล้วก็ส่งอีเมลหานักอุตุนิยมวิทยาที่ได้ออกทีวี
หลายคนในมิดเวสต์

97
00:05:59,692 --> 00:06:00,902
มีอีเมลตอบกลับมาฉบับเดียว

98
00:06:03,780 --> 00:06:07,658
ดูเหมือนว่าคืนนี้จะอึมครึมทั่วทั้งพื้นที่ครับ

99
00:06:07,742 --> 00:06:10,703
เราเห็นพายุฝนฟ้าคะนอง
ในเขตตอนกลางของเท็กซัส

100
00:06:10,787 --> 00:06:14,832
และอีเมลฉบับนั้นมาจากนักอุตุนิยมวิทยา
ดั๊ก เฮดี้ ของสถานีเคโอเอเอ็มในจอปลิน

101
00:06:14,916 --> 00:06:17,668
หลังเที่ยงคืนนี้ สถานการณ์น่าจะยิ่งเลวร้ายลง

102
00:06:17,752 --> 00:06:21,881
แชดบอกว่าอยากมาที่ทอร์นาโดอัลลีย์

103
00:06:21,964 --> 00:06:23,466
เขาส่งวิดีโอมาให้ผมดูด้วย

104
00:06:23,549 --> 00:06:28,388
หลังจากวางแผนมาหลายเดือน
ศูนย์พยากรณ์อากาศเคพีพีอาร์แอลเอ

105
00:06:28,471 --> 00:06:30,807
เขามีสตูดิโออยู่ในโรงรถที่บ้านด้วย

106
00:06:30,890 --> 00:06:33,309
นักอุตุนิยมวิทยาแชด คริลลีย์อยู่กับคุณที่นี่…

107
00:06:33,393 --> 00:06:36,813
ผมดูออกเลยว่าแชดจริงจัง
แต่ด้วยความที่ตอนนั้นเขาอายุแค่ 13

108
00:06:36,896 --> 00:06:40,066
ผมเลยต้องพูดว่า
"เฮ้ แชด ฉันต้องคุยกับแม่นายก่อน"

109
00:06:40,149 --> 00:06:42,902
ฉันงงนิดหน่อย
ตอนนั้นฉันคิดว่า "คนคนนี้เป็นใคร"

110
00:06:42,985 --> 00:06:44,445
"จอปลินคือที่ไหน"

111
00:06:44,946 --> 00:06:47,490
แชดบอกว่าเขาอยากไปคนเดียว

112
00:06:47,573 --> 00:06:50,660
แต่ฉันบอกว่า "ไม่มีทาง แม่จะไปด้วย"

113
00:06:51,160 --> 00:06:53,704
ปกติพายุทอร์นาโดที่ลูกใหญ่กว่าเพื่อน
มักจะเกิดเดือนพฤษภา

114
00:06:53,788 --> 00:06:58,292
ผมเลยบอกไปว่าช่วงวันที่ 22 - 24 พฤษภา
สภาพอากาศน่าจะเลวร้าย

115
00:06:58,376 --> 00:07:00,128
พวกเขาจองตั๋วเครื่องบินเลย

116
00:07:02,713 --> 00:07:06,300
แชดนั่งริมหน้าต่าง แล้วก็หันมามองฉัน

117
00:07:06,384 --> 00:07:10,805
แล้วพูดว่า "แม่ ตอนนี้อากาศมันแปลกมากเลย"

118
00:07:14,267 --> 00:07:18,146
เราเริ่มลดระดับสู่จอปลิน
เครื่องเริ่มสั่นแรงขึ้นเรื่อยๆ

119
00:07:18,855 --> 00:07:22,358
ท่านผู้โดยสารคะ
ขณะนี้เรากำลังเข้าสู่เขตสภาพอากาศแปรปรวน

120
00:07:22,442 --> 00:07:25,236
แชดบอกฉันว่าที่โรงแรมมีที่หลบภัย

121
00:07:25,319 --> 00:07:28,531
ตอนที่เขาบอกแบบนั้น ฉันคิดว่า
"พูดเรื่องอะไรของลูก"

122
00:07:28,614 --> 00:07:30,366
"หลบภัยอะไร นี่เราจะไปไหนกัน"

123
00:07:36,497 --> 00:07:38,624
วันอาทิตย์นั้น อากาศดีมาก

124
00:07:38,708 --> 00:07:40,918
ผมจำได้ว่ากลับมาจากโบสถ์ ล้างรถ

125
00:07:41,002 --> 00:07:43,087
แล้วก็คิดว่า "อากาศดีจัง"

126
00:07:43,171 --> 00:07:44,046
(เซซิล)

127
00:07:44,130 --> 00:07:45,089
จอปลิน…

128
00:07:48,050 --> 00:07:49,510
จอปลินเป็นที่ที่น่าสนใจ

129
00:07:50,803 --> 00:07:55,183
จอปลินเหมือนหัวเข็มขัดของไบเบิลเบลต์
ไม่ใช่แค่สายเข็มขัด

130
00:07:55,266 --> 00:07:59,729
มีโบสถ์อยู่ทุกหัวมุมถนน เยอะพอๆ กับแม็คโดนัลด์

131
00:08:01,731 --> 00:08:04,609
ในปี 2011 ผมเรียนอยู่ชั้นม.ห้า

132
00:08:04,692 --> 00:08:06,861
ผมจะนั่งกับกลุ่มเด็กคริสเตียน

133
00:08:06,944 --> 00:08:08,905
ต้องพยายามซ่อนความเป็นเกย์เอาไว้ ดูผมสิ

134
00:08:08,988 --> 00:08:11,699
โอเค ดูหน้าฮอลลี่นะ

135
00:08:12,992 --> 00:08:14,577
สวยเลิศไหมล่ะ

136
00:08:15,077 --> 00:08:18,206
ไม่เอา ลิปสติกสีนี้ไม่ได้

137
00:08:18,289 --> 00:08:23,628
ผมตัดผมทรงเจซี ชาเซซ
หรือใครสักคนจากวงเอ็นเอสวายเอ็นซี เลิศมาก

138
00:08:24,962 --> 00:08:27,173
ผมรักพระเยซู ผมรักพระเจ้า

139
00:08:27,256 --> 00:08:30,218
แต่ผมไม่รู้ว่าประชากรของพระองค์รักผมไหม

140
00:08:30,968 --> 00:08:32,303
ที่โรงเรียน ผมโดนแกล้ง

141
00:08:32,386 --> 00:08:35,640
พวกผู้หญิงจะเขียนคำว่า "ตุ๊ด" ลงในกระดาษ
แล้วปาใส่ผม

142
00:08:35,723 --> 00:08:37,517
เด็กๆ นี่ใจร้ายมากนะ

143
00:08:37,600 --> 00:08:41,062
ตอนนั้นผมคิดอยู่เสมอว่า
"เมื่อไหร่พระเจ้าจะมารับฉันไป"

144
00:08:41,145 --> 00:08:42,647
เพราะผมเกลียดที่นี่

145
00:08:45,024 --> 00:08:49,612
นี่คือเคแซดอาร์จี นิวส์วอตช์
กับแชด เอลเลียตและจอช มาร์ช

146
00:08:49,695 --> 00:08:53,866
พิธีจบการศึกษาของโรงเรียนมัธยมปลายจอปลิน
จะจัดขึ้นที่มหาวิทยาลัยรัฐมิสซูรีเซาเทิร์น

147
00:08:53,950 --> 00:08:56,118
วันนี้เป็นวันสำคัญสำหรับผู้จบการศึกษาทุกคน

148
00:08:57,245 --> 00:08:59,580
ตอนนั้นผมกำลังเตรียมตัวเรียนต่อ

149
00:08:59,664 --> 00:09:00,623
(คีแกน)

150
00:09:00,706 --> 00:09:04,794
ทุกคนต่างแยกย้ายกันไปเริ่มบทถัดไปของชีวิต

151
00:09:05,336 --> 00:09:06,879
และผมก็ตื่นเต้นมาก

152
00:09:10,758 --> 00:09:12,885
ที่ม.ปลายจอปลิน เรามีกลุ่มต่างๆ หลากหลาย

153
00:09:13,386 --> 00:09:16,138
ผมคงบอกว่าตัวผมอยู่ในกลุ่มนักกีฬา

154
00:09:17,473 --> 00:09:20,518
นักเรียนกว่า 2,100 คน
อยู่กันเต็มโรงเรียนมัธยมปลายจอปลิน

155
00:09:20,601 --> 00:09:22,770
ด้วยจำนวนนักเรียนมากขนาดนี้
คงยากที่จะเชื่อว่า

156
00:09:22,853 --> 00:09:25,398
จะมีใครเป็นที่นิยมสูงกว่าคนอื่นๆ ได้

157
00:09:25,481 --> 00:09:28,359
แต่เราก็ยังมองเห็นความแตกต่างทางสังคมได้
อย่างชัดเจน

158
00:09:28,442 --> 00:09:31,862
นี่คือเรื่องราวของนักเรียนที่ได้รับความนิยมสูงสุด
ในโรงเรียนมัธยมจอปลิน

159
00:09:32,738 --> 00:09:34,448
สวัสดีครับ ผมวิล นอร์ตันจากเจ็ต 14

160
00:09:35,074 --> 00:09:37,994
วิลเป็นเพื่อนที่ผมสนิทมาก เขาทำช่องยูทูบ

161
00:09:38,077 --> 00:09:40,913
ชื่อช่องวิลดาบีสต์ ตามด้วยตัวเลขสักอย่าง
ผมไม่ได้เข้าไปดูหรอก

162
00:09:40,997 --> 00:09:43,332
ผมไม่ได้สนใจนัก แต่ผมเป็นเพื่อนเขา

163
00:09:43,416 --> 00:09:45,626
วิลเอาผมไปลงคลิปนึงของเขา

164
00:09:45,710 --> 00:09:48,087
เราอยู่กับคีแกนครับ นักกีฬาจอมเจ้าชู้

165
00:09:48,170 --> 00:09:50,214
เฮ้ นั่น… ไม่รู้นะ

166
00:09:50,298 --> 00:09:52,216
วิลเรียกผมว่านักกีฬาจอมเจ้าชู้

167
00:09:52,300 --> 00:09:57,179
และผมว่าตอนนั้นคนอื่นก็คงมองผมแบบนั้นมั้ง
บางทีผมอาจเป็นแบบนั้นจริงๆ ก็ได้

168
00:09:57,680 --> 00:10:01,225
ฉันเป็นเด็กม.ปลาย
ไม่จำเป็นต้องปักหลักกับใครแค่คนเดียวในตอนนี้

169
00:10:01,309 --> 00:10:02,643
ไวด์รีซีฟเวอร์ที่สูง 210 ซม.

170
00:10:02,727 --> 00:10:04,061
หนัก 90 กิโล ปีสาม

171
00:10:04,145 --> 00:10:08,482
หมายเลข 85 คีแกน เฮนรี่

172
00:10:10,109 --> 00:10:13,487
การเป็นกัปตันทีมอเมริกันฟุตบอล
ทำให้สาวๆ สนใจผม

173
00:10:17,867 --> 00:10:18,993
ผมรักการเล่นกีฬา

174
00:10:19,994 --> 00:10:21,078
แสงไฟในเกมคืนวันศุกร์

175
00:10:21,162 --> 00:10:24,332
ความภาคภูมิใจที่ได้ใส่เสื้อกีฬาที่มีชื่อเมือง
มันเป็นความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก

176
00:10:30,755 --> 00:10:34,050
ตอนนั้นผมไม่ได้อยากไปพิธีจบการศึกษา
ผมว่ามันเวอร์ไปหน่อย

177
00:10:34,133 --> 00:10:37,219
พี่สาวผมบ่นให้ว่าเสื้อผมยับยู่ยี่

178
00:10:37,303 --> 00:10:40,723
ผมก็ "ไม่ต้องรีดหรอก ไปให้มันเสร็จๆ"

179
00:10:45,686 --> 00:10:48,397
พายุส่วนใหญ่จะมาจากทิศตะวันตก

180
00:10:48,481 --> 00:10:51,817
เราก็เลยขับรถไปยังพื้นที่โล่งทางฝั่งแคนซัส

181
00:10:53,444 --> 00:10:55,446
พายุฝนฟ้าคะนองหลายลูก
ไม่ได้ก่อตัวเป็นทอร์นาโด

182
00:10:55,529 --> 00:10:58,491
ต้องสภาพอากาศเหมาะสมพอดี มันถึงจะเกิด

183
00:10:59,367 --> 00:11:02,995
ยิ่งพายุฝนฟ้าคะนองรุนแรงเท่าไหร่ มันก็ยิ่งหมุน

184
00:11:03,496 --> 00:11:05,289
เราเรียกมันว่าเมโซไซโคลน

185
00:11:05,373 --> 00:11:08,376
และเมื่อมันหมุนจนถึงจุดหนึ่ง
ก็จะกลายเป็นพายุทอร์นาโด

186
00:11:11,128 --> 00:11:12,254
เหมือนเวทมนตร์

187
00:11:13,130 --> 00:11:14,340
รู้สึกทึ่งจนลืมหายใจ

188
00:11:14,423 --> 00:11:16,467
พายุทอร์นาโดส่วนใหญ่เกิดขึ้น

189
00:11:16,550 --> 00:11:19,470
ในพื้นที่ราบทางตะวันออกของเทือกเขาร็อกกี้

190
00:11:19,553 --> 00:11:23,724
ถ้าโตมาในทอร์นาโดอัลลีย์
คุณจะชินกับพายุทอร์นาโด

191
00:11:24,225 --> 00:11:27,019
คุณจะได้ยินเสียงไซเรนเตือนทุกปี

192
00:11:27,812 --> 00:11:30,398
แต่ไม่มีใครคิดอะไรมาก

193
00:11:31,023 --> 00:11:34,276
ส่วนใหญ่มันก็แค่พัดวัวล้มกลิ้งไปมาในทุ่งหญ้า

194
00:11:40,700 --> 00:11:44,954
เคย์ลีกับเอริคน้องชาย
เคยไปขับรถไล่ตามพายุกับผมหลายครั้งแล้ว

195
00:11:45,496 --> 00:11:48,207
เราขับรถไปเรื่อยๆ เปิดเพลงฟัง

196
00:11:53,713 --> 00:11:56,799
แม็คตรงข้ามกับฉันในหลายๆ ด้าน

197
00:11:56,882 --> 00:12:00,136
ฉันทึ่งมากเวลาถามเขาว่า "คิดอะไรอยู่"

198
00:12:00,219 --> 00:12:04,515
แล้วคำตอบอย่างตรงไปตรงมาจากเขาก็คือ
"ไม่ได้คิดอะไร"

199
00:12:04,598 --> 00:12:09,019
ฉันแบบ "เป็นไปได้ยังไง
นายไม่คิดอะไรเลยได้ยังไง"

200
00:12:11,981 --> 00:12:15,776
ในหัวฉันคิดเรื่องร้อยแปดพันเก้าอยู่ตลอดเวลา

201
00:12:15,860 --> 00:12:18,070
แต่ก็ฉันก็หาวิธีหยุดความคิดได้

202
00:12:21,449 --> 00:12:22,366
เฮฟวี่เมทัล

203
00:12:22,450 --> 00:12:24,577
มันกระแทกหู

204
00:12:24,660 --> 00:12:27,496
ฉันคิดว่านั่นแหละที่ช่วยให้ฉันเลิกจมอยู่กับความคิด

205
00:12:29,832 --> 00:12:34,128
ตอนนั้นฉันจบปริญญาตรีสาขาคณิตศาสตร์
คณิตศาสตร์เชิงคำนวณ

206
00:12:34,211 --> 00:12:38,799
เทคโนโลยีสารสนเทศ
และวิทยาการคอมพิวเตอร์

207
00:12:40,593 --> 00:12:44,096
แต่ตอนเด็กๆ ฉันมีปัญหาเรื่องการหาเพื่อน

208
00:12:44,180 --> 00:12:47,016
ฉันเป็นคนขาดความมั่นใจในตัวเองมาตลอด

209
00:12:49,643 --> 00:12:55,232
ฉันพยายามอยู่ใกล้
คนที่ทำให้ฉันรู้สึกสบายใจและปลอดภัย

210
00:12:56,025 --> 00:12:57,943
ฉันกับเอริคน้องชาย…

211
00:12:58,027 --> 00:12:59,570
จะบอกว่าเขาคือเพื่อนสนิทฉันก็ได้

212
00:13:00,279 --> 00:13:02,072
และแม็คก็ทำให้ฉันสบายใจ

213
00:13:06,952 --> 00:13:08,913
ตอนเราอยู่ใกล้แคนซัส

214
00:13:08,996 --> 00:13:11,165
เราแวะที่สถานีเติมน้ำมันตรงเส้นแบ่งเขตรัฐ

215
00:13:12,166 --> 00:13:14,084
และดูพายุ

216
00:13:17,254 --> 00:13:20,174
เราออกจากจอปลินมาไม่กี่กิโล

217
00:13:22,092 --> 00:13:23,969
เราหยิบกล้องขึ้นมา

218
00:13:24,053 --> 00:13:28,724
ถ่ายไปรอบๆ เผื่อเกิดอะไรขึ้น

219
00:13:29,975 --> 00:13:34,355
ผมคงเป็นพวกเสพติดอะดรีนาลีนล่ะมั้ง
ผมชอบไล่ตามความตื่นเต้น

220
00:13:36,398 --> 00:13:39,235
สิ่งที่ผมทำตอนนั้น ผมไม่ได้มีความรู้มากพอหรอก

221
00:13:39,318 --> 00:13:41,445
ผมขาดความรับผิดชอบไปหน่อย

222
00:13:41,529 --> 00:13:44,031
แต่ผมว่ามันน่าตื่นเต้นดี

223
00:13:44,114 --> 00:13:45,991
ทุกครั้งเป็นเหมือนการผจญภัย

224
00:14:04,385 --> 00:14:07,429
โรงเรียนมัธยมปลายจอปลิน
มีเด็กเรียบจบเยอะมาก

225
00:14:07,513 --> 00:14:10,474
จนไม่สามารถจัดพิธีที่โรงเรียนได้

226
00:14:10,558 --> 00:14:13,561
เราก็เลยไปจัดพิธีจบการศึกษา
ที่มหาวิทยาลัยรัฐมิสซูรีเซาเทิร์น

227
00:14:13,644 --> 00:14:14,937
ซึ่งอยู่ชานเมือง

228
00:14:19,859 --> 00:14:22,486
ทุกท่านคะ โปรดร่วมแสดงความยินดี

229
00:14:22,570 --> 00:14:24,989
กับรุ่นปี 2011 ของโรงเรียนมัธยมปลายจอปลิน

230
00:14:31,161 --> 00:14:33,956
ขอความร่วมมือทุกท่านปิดโทรศัพท์มือถือ

231
00:14:34,039 --> 00:14:37,084
เราทุกคนจะได้มีความสุขในพิธีนี้เท่าๆ กัน

232
00:14:37,585 --> 00:14:40,087
ในเวลานี้ ผมอยากแนะนำสมาชิกของเรา…

233
00:14:40,170 --> 00:14:43,173
ผมส่งข้อความคุยกับวิล ล้อคนที่พูดบนเวที

234
00:14:43,257 --> 00:14:45,676
แล้วก็คุยเรื่องอื่นที่ไม่ใช่เรื่องพิธีจบ

235
00:14:46,260 --> 00:14:49,305
ขอบคุณค่ะ รุ่น 2011

236
00:14:49,388 --> 00:14:51,390
เร็วเข้า เมื่อไหร่จะได้ออกไปจากที่นี่

237
00:14:51,473 --> 00:14:53,350
เพราะเราเบื่อแทบใจจะขาด

238
00:14:54,018 --> 00:14:56,729
ช่วงนี้ผมใช้เวลาคิดเรื่องอนาคตอยู่บ่อยครั้ง

239
00:14:56,812 --> 00:14:58,188
คิดถึงสิ่งที่รออยู่ข้างหน้า

240
00:14:59,064 --> 00:15:02,568
ตอนนี้ผมพอเดาได้ว่าอีกสิบปีผมจะอยู่ที่ไหน

241
00:15:02,651 --> 00:15:06,655
ตอนนี้ที่จอปลิน มิสซูรี
เรียนหนังสือ รอคอยเหตุการณ์ใหญ่ๆ

242
00:15:08,908 --> 00:15:10,451
และเหตุการณ์ใหญ่นั้นก็เกิดวันนี้

243
00:15:12,161 --> 00:15:13,537
ขอบคุณครับ

244
00:15:20,169 --> 00:15:24,173
เอฟเอ็ม 102.9 เอเอ็ม 1310
นิวส์ทอล์ค เคแซดอาร์จี

245
00:15:24,256 --> 00:15:26,800
มีการประกาศเฝ้าระวังพายุทอร์นาโด
จนถึงสามทุ่มคืนนี้

246
00:15:26,884 --> 00:15:30,471
มีความเสี่ยงสูงว่าจะเกิดพายุทอร์นาโด
และพายุฝนฟ้าคะนองในระดับอันตราย

247
00:15:30,554 --> 00:15:34,099
บ่ายวันนั้น ผมไปทำงาน
ผมทำงานที่ร้านโยเกิร์ตแช่แข็ง

248
00:15:34,183 --> 00:15:35,351
เชอร์รี่เบอร์รี่

249
00:15:36,143 --> 00:15:38,020
(หลายรสชาติให้เลือก
ท็อปปิ้งจัดเต็ม)

250
00:15:40,272 --> 00:15:41,607
ร้านยุ่งสุดๆ

251
00:15:41,690 --> 00:15:43,609
จำได้ว่าตอนนั้นผมคิดกับตัวเองว่า

252
00:15:44,109 --> 00:15:47,279
"จะมีเวลาไหนเหมาะกับการกินโยเกิร์ตแช่แข็ง
ยิ่งไปกว่าเวลานี้"

253
00:15:48,155 --> 00:15:52,534
สมัยนั้นถ้าไม่ใช่เตือนพายุทอร์นาโด
คนก็จะไม่ค่อยสนใจพายุเท่าไหร่

254
00:15:53,035 --> 00:15:56,997
แต่เมื่อไหร่ที่อากาศเริ่มแย่
ผมจะคิดว่านั่นคือวันสิ้นโลก

255
00:15:57,581 --> 00:16:01,085
ผมรู้ว่าฟังดูไม่ปกติ
แต่ตอนนั้นหันไปทางไหนก็เจอเรื่องวันสิ้นโลก

256
00:16:01,168 --> 00:16:04,171
ในหนังก็มี อย่างเรื่อง "2012"

257
00:16:04,254 --> 00:16:06,799
นี่คือการรับขึ้นสู่สวรรค์ คนดีพากันไปสวรรค์…

258
00:16:06,882 --> 00:16:09,635
แม้แต่ "เดอะซิมป์สันส์"
ยังเอาเรื่องการรับขึ้นสู่สวรรค์มาเล่น

259
00:16:09,718 --> 00:16:12,304
ที่โบสถ์ก็มีการพูดถึงว่าวันนั้นกำลังจะมาถึง

260
00:16:12,388 --> 00:16:15,683
สิ่งที่ผมกังวลที่สุดคือการถูกทิ้งไว้ข้างหลัง

261
00:16:15,766 --> 00:16:17,518
มีการประกาศเฝ้าระวังหลายพื้นที่

262
00:16:17,601 --> 00:16:19,269
สีแดงคือพื้นที่เฝ้าระวังพายุทอร์นาโด

263
00:16:19,353 --> 00:16:21,939
สีเหลืองหมายถึงเฝ้าระวังพายุฝนฟ้าคะนอง

264
00:16:22,022 --> 00:16:23,857
ตอนนั้นเวลา 16:20 น.

265
00:16:25,484 --> 00:16:27,236
ผมได้ยินเสียงลั่นเอี๊ยดๆ

266
00:16:29,697 --> 00:16:31,949
นั่นเป็นหนึ่งในสิ่งแรกๆ ที่ทำให้ผมคิดว่า

267
00:16:32,032 --> 00:16:35,869
"พวกคนที่พูดเรื่องการเฝ้าระวังพายุทอร์นาโด
อาจจะพูดจริงก็ได้"

268
00:16:35,953 --> 00:16:38,664
(ถนนเอส เมน)

269
00:16:38,747 --> 00:16:43,293
(โดนัททำใหม่ๆ)

270
00:16:43,377 --> 00:16:45,838
หลังจากเครื่องลงจอด เราขับรถไปที่โรงแรม

271
00:16:45,921 --> 00:16:48,924
ผมส่งข้อความหาดั๊ก
เพื่อบอกว่าเรามาถึงโดยสวัสดิภาพ

272
00:16:49,425 --> 00:16:52,177
แต่ที่ผมแปลกใจคือเขาไม่ได้ตอบกลับมา

273
00:16:52,261 --> 00:16:53,971
ซึ่งผมคิดว่ามันแปลกๆ

274
00:16:54,054 --> 00:16:57,891
เพราะดั๊กเป็นคนที่ตอบข้อความเร็วมาก

275
00:16:59,226 --> 00:17:01,061
เราเจอที่กินมื้อเย็น

276
00:17:01,645 --> 00:17:04,898
ตอนที่เราเดินเข้าร้าน ลมพัดเบามากๆ

277
00:17:05,399 --> 00:17:07,776
ไม่ได้ยินเสียงนกร้องเลย

278
00:17:09,319 --> 00:17:14,783
บรรยากาศชวนให้รู้สึกว่า
กำลังจะเกิดเหตุการณ์ใหญ่

279
00:17:22,374 --> 00:17:25,294
เรานั่งกินมื้อเย็น ตอนนั้นคนแน่นร้านเลย

280
00:17:25,836 --> 00:17:27,421
ทีวีถ่ายทอดเกมแข่งเบสบอล

281
00:17:27,504 --> 00:17:31,884
สามศูนย์ครับ
เขาหวดและส่งลูกลอยไปที่มุมสนามด้านขวา

282
00:17:31,967 --> 00:17:36,346
ฉันมองไปที่แชด เขาจ้องโทรศัพท์ไม่วางตา

283
00:17:36,430 --> 00:17:37,890
ผมดูแอปเรดาร์

284
00:17:38,849 --> 00:17:43,187
เห็นพายุฝนฟ้าคะนองระดับซูเปอร์เซลล์
เคลื่อนที่มาทางตะวันตกเฉียงใต้ของมิสซูรี

285
00:17:44,104 --> 00:17:46,690
ผมรู้สึกตื่นเต้น
ผมรู้เลยว่าได้เจอสภาพอากาศเลวร้ายแน่ๆ

286
00:17:46,774 --> 00:17:49,610
ผมมามิดเวสต์เพื่อสิ่งนี้แหละ

287
00:17:53,405 --> 00:17:55,741
พระเจ้าช่วย ดูเมฆที่เคลื่อนตัวอยู่นั่นสิ

288
00:17:55,824 --> 00:18:00,746
มีรายงานว่าเห็นเมฆเป็นแนวยาวหมุนวน
ที่ถนนเคาน์ตี้

289
00:18:00,829 --> 00:18:01,830
นี่คือรายงานที่ได้รับ…

290
00:18:01,914 --> 00:18:03,332
มันจะก่อตัวไหม

291
00:18:04,583 --> 00:18:06,460
ดูเหมือนมันจะก่อตัวไหม

292
00:18:06,543 --> 00:18:08,921
เหมือน เหมือนมันกำลังก่อตัว

293
00:18:10,547 --> 00:18:12,049
เริ่มก่อตัวเยอะขึ้นแล้ว

294
00:18:12,883 --> 00:18:14,093
กำลังหมุนด้วย

295
00:18:15,344 --> 00:18:16,345
ลงมาแล้ว

296
00:18:19,348 --> 00:18:20,307
ทุกคน…

297
00:18:20,390 --> 00:18:21,517
มันเริ่มจะก่อตัว

298
00:18:21,600 --> 00:18:22,684
เริ่มแล้ว

299
00:18:24,311 --> 00:18:25,312
มัน…

300
00:18:28,315 --> 00:18:29,858
ฉันไม่เคยเห็นอะไรแบบนั้นมาก่อน

301
00:18:29,942 --> 00:18:34,822
เราเคยทำแบบนี้มาหลายครั้งแล้ว
แต่ครั้งนี้มีบางอย่างไม่เหมือนเดิม

302
00:18:34,905 --> 00:18:38,075
แถบโคลัมบัส
นี่คือรายงานใหม่ครั้งที่สามถึงเมฆแนวยาว

303
00:18:38,158 --> 00:18:40,160
ซึ่งอาจกำลังหมุนอยู่ใน…

304
00:18:40,244 --> 00:18:41,161
ทุกคน

305
00:18:41,245 --> 00:18:42,871
มันผันผวน…

306
00:18:42,955 --> 00:18:46,750
เลือดในตัวฉันเย็นเฉียบ ขนทั่วร่างลุกซู่

307
00:18:46,834 --> 00:18:49,336
มีบางอย่างไม่ปกติ

308
00:18:49,419 --> 00:18:50,629
ฉันเลยถามพวกผู้ชายว่า…

309
00:18:50,712 --> 00:18:51,588
"ไปกันไหม"

310
00:18:51,672 --> 00:18:52,881
นอกริเวอร์ตัน

311
00:18:52,965 --> 00:18:53,966
ไปไหม

312
00:18:55,551 --> 00:18:56,385
ไปไหม

313
00:18:57,386 --> 00:19:01,390
ขอบพายุเป็นสีดำสนิท ทุกอย่างบอกผมว่า

314
00:19:01,473 --> 00:19:05,269
"ว้าว พายุฝนฟ้าคะนองลูกนี้รุนแรงมาก"

315
00:19:07,229 --> 00:19:10,566
เราอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือ
ของจุดที่มันจะก่อตัวพอดี เดี๋ยวนะ…

316
00:19:12,401 --> 00:19:14,903
แล้วข่าวในวิทยุก็ดังขึ้นมา

317
00:19:14,987 --> 00:19:15,821
ฟังสิ

318
00:19:15,904 --> 00:19:18,115
กรมอุตุนิยมวิทยาเตือนว่าจะเกิดพายุทอร์นาโด

319
00:19:18,198 --> 00:19:21,869
พายุทอร์นาโดที่เรดาร์ตรวจจับได้
กำลังเคลื่อนตัวไปทางตอนเหนือของจอปลิน

320
00:19:21,952 --> 00:19:24,830
เราอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของมันพอดี
เราต้องไปจากที่นี่

321
00:19:25,998 --> 00:19:27,666
เรดาร์บอกว่ามีพายุทอร์นาโด

322
00:19:28,500 --> 00:19:29,418
ไปกันเถอะ

323
00:19:31,879 --> 00:19:34,381
- มันอยู่ตรงนั้นเลย
- พระเจ้าช่วย อยู่นั่นไง

324
00:19:34,464 --> 00:19:35,883
ใช่ อยู่ใกล้ๆ นี่เอง

325
00:19:37,342 --> 00:19:42,764
ฉันคาดเข็มขัดนิรภัย วางมือถือไว้บนแผงหน้าปัด
กล้องหันขึ้นฟ้า

326
00:19:47,227 --> 00:19:48,312
ไปไหนดี

327
00:19:48,395 --> 00:19:50,606
มีรายงานลูกเห็บขนาดเท่าลูกกอล์ฟ

328
00:19:50,689 --> 00:19:51,899
ให้ตายสิ

329
00:19:51,982 --> 00:19:53,942
ผมคิดว่าถ้าเราไปอยู่ทางใต้ของมันได้

330
00:19:54,026 --> 00:19:56,528
เราก็น่าจะหาจุดที่สามารถดูมันได้

331
00:19:56,612 --> 00:19:58,864
และอยู่ห่างจากพื้นที่ที่ลูกเห็บตกด้วย

332
00:19:59,990 --> 00:20:02,409
เราต้องไปที่ปลอดภัย ทุกคน

333
00:20:02,492 --> 00:20:03,368
ใช่

334
00:20:03,452 --> 00:20:07,164
ตอนนี้ลมดูดเข้าไปหาพายุ ลมพัดไปทางพายุ

335
00:20:07,247 --> 00:20:10,042
ช้าหน่อย ที่รางรถไฟจะมีทางลาดตรงนี้

336
00:20:11,001 --> 00:20:14,421
มันจะก่อตัวตรงนั้นห่างไปกิโลครึ่ง
ไม่ก็ตรงที่เราอยู่นี่เลย

337
00:20:15,047 --> 00:20:17,883
มันอาจก่อตัวเป็นพายุทอร์นาโดจริงๆ ก็ได้

338
00:20:18,550 --> 00:20:20,969
หยุดตรงนี้เลย ตรงเนินนี่แหละ ใช่

339
00:20:21,053 --> 00:20:23,347
ดูตรงนั้นสิ ดูนั่น

340
00:20:23,889 --> 00:20:24,932
ใช่

341
00:20:25,015 --> 00:20:25,849
ลงไปดู

342
00:20:27,142 --> 00:20:29,853
ฉันจะอยู่ในรถนะ เผื่อต้องรีบเผ่น

343
00:20:38,237 --> 00:20:40,906
เสียงไซเรนดังสนั่น

344
00:20:40,989 --> 00:20:43,784
เป็นเสียงที่ฉันเพิ่งเคยได้ยินเป็นครั้งแรกในชีวิต

345
00:20:46,995 --> 00:20:50,332
ที่ไซเรนดังหมายความว่า
มีการประกาศเตือนพายุทอร์นาโดในที่ที่เราอยู่

346
00:20:50,916 --> 00:20:53,085
แล้วเขาก็พูดว่า "ผมจะออกไปดูข้างนอก"

347
00:20:53,669 --> 00:20:56,713
ฉันหันไปหาลูกค้าคนที่นั่งข้างๆ และถามว่า

348
00:20:57,464 --> 00:21:01,593
"เราเพิ่งมาจากซานดิเอโก
เราควรต้องกังวลกับเสียงไซเรนนี่ไหม"

349
00:21:02,678 --> 00:21:07,516
พวกเขาพูดให้ฉันสบายใจว่า
เสียงไซเรนดังเป็นปกติ ไม่ต้องห่วง

350
00:21:08,350 --> 00:21:11,353
พอได้ยินคนในพื้นที่จอปลินพูดแบบนั้น

351
00:21:11,436 --> 00:21:15,023
ฉันก็คิดว่า "โอเค งั้นฉันจะกินมื้อเย็นต่อไป
ไม่น่ามีปัญหาอะไร"

352
00:21:22,030 --> 00:21:25,284
ทันทีที่ออกไปผมก็เห็นว่าฟ้ามืดมาก

353
00:21:25,367 --> 00:21:28,203
แกมสีเขียวให้เห็นด้วย

354
00:21:28,287 --> 00:21:29,788
สวัสดีครับทุกคน

355
00:21:30,539 --> 00:21:32,249
เสียงไซเรนเตือนทอร์นาโดดังต่อเนื่อง

356
00:21:32,332 --> 00:21:34,543
พวกคุณน่าจะได้ยินจากคลิปนี้

357
00:21:37,713 --> 00:21:38,714
นี่แหละครับ

358
00:21:40,299 --> 00:21:44,011
ถ้าคุณอยู่ในพื้นที่เขตจอปลิน คุณต้องหาที่หลบภัย

359
00:21:44,094 --> 00:21:45,762
คุณต้องหาที่หลบภัย

360
00:21:47,514 --> 00:21:50,517
สิ่งที่ผมเห็นต่อมาทำให้ผมกลัวสุดขีด

361
00:21:51,560 --> 00:21:55,689
ลองนึกถึงพายุทอร์นาโดที่รุนแรงที่สุด
เท่าที่คุณจะนึกได้

362
00:21:55,772 --> 00:21:57,774
แล้วเอามันไปใส่ในเรดาร์

363
00:21:59,651 --> 00:22:03,113
พอเห็นพายุทอร์นาโดขนาดมหึมา
เคลื่อนเข้ามาในเมือง

364
00:22:04,531 --> 00:22:07,409
ผมคิดว่าเราคงไม่รอด

365
00:22:08,118 --> 00:22:11,705
แชดวิ่งเข้ามาคว้าแขนฉัน

366
00:22:12,205 --> 00:22:14,541
แล้วพูดว่า "แม่ เราต้องไปเดี๋ยวนี้
เราต้องไปแล้ว"

367
00:22:14,624 --> 00:22:18,795
ฉันบอกว่า "เราปลอดภัย
พวกเขาบอกว่าเป็นแบบนี้บ่อยๆ ไม่ต้องห่วง"

368
00:22:18,879 --> 00:22:22,841
ผมหงุดหงิดมาก อยากลุกขึ้นตะโกนให้สุดเสียงว่า

369
00:22:22,924 --> 00:22:27,346
"ถ้าไม่หาที่หลบภัย เราตายแน่"

370
00:22:27,929 --> 00:22:31,099
ตอนนั้นผมอายุ 13 เสียงแหลมสูง

371
00:22:31,183 --> 00:22:34,478
พยายามบอกแม่กับพวกผู้ใหญ่ว่าควรทำยังไง

372
00:22:35,145 --> 00:22:36,563
และคาร์ดินัลส์นำหกแต้ม…

373
00:22:37,064 --> 00:22:40,776
ขอขัดจังหวะรายการปกติ
เพื่อแจ้งเตือนสภาพอากาศครับ

374
00:22:41,818 --> 00:22:44,613
สวัสดีครับทุกคน ผมนักอุตุนิยมวิทยาดั๊ก เฮดี้…

375
00:22:44,696 --> 00:22:49,409
ทีวีในร้านอาหารเปลี่ยนไปฉายภาพ
ของสถานีพยากรณ์อากาศท้องถิ่น

376
00:22:49,493 --> 00:22:52,204
และดั๊ก เฮดี้ของเคโอเอเอ็มก็อยู่ในรายการ

377
00:22:53,205 --> 00:22:56,500
เราได้รับการยืนยันแล้วว่า
พายุทอร์นาโดก่อตัวบนพื้นดิน

378
00:22:57,167 --> 00:22:59,544
พอได้ยินดั๊กบอกว่ามันก่อตัวบนพื้นดิน

379
00:23:00,045 --> 00:23:02,089
แปลว่าผมเห็นไม่ผิด

380
00:23:02,672 --> 00:23:04,800
แปลว่าเราเจอกับตัวแล้ว

381
00:23:04,883 --> 00:23:06,927
ตอนนั้นแหละที่ฉันรู้ว่างานนี้ไม่ดีแน่

382
00:23:07,010 --> 00:23:09,513
ตอนนั้นพวกเราพากันลุกขึ้นแล้วออกวิ่ง

383
00:23:09,596 --> 00:23:10,764
คุณต้องหาที่หลบภัย

384
00:23:10,847 --> 00:23:14,101
นี่คือสถานการณ์ที่อันตรายมาก
พายุทอร์นาโดก่อตัวบนพื้นดินแล้ว

385
00:23:15,602 --> 00:23:18,730
ตอนนั้นผมออกอากาศอยู่
และพายุทอร์นาโดก็ก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว

386
00:23:19,231 --> 00:23:23,527
ดูจากเรดาร์แล้วเห็นเลยว่า
เป็นพายุทอร์นาโดขนาดใหญ่ที่พลังทำลายสูง

387
00:23:23,610 --> 00:23:27,989
และกำลังเคลื่อนตัวไปทางตะวันออก
มุ่งหน้าเข้าสู่ตัวเมืองโดยตรง

388
00:23:28,073 --> 00:23:29,741
มาดูภาพจากกล้องบนหอคอยของเรา

389
00:23:31,576 --> 00:23:33,745
ท้องฟ้าน่ากลัวมากจริงๆ

390
00:23:34,454 --> 00:23:38,166
แต่พอมองจากกล้องบนหอคอย
ผมไม่เห็นพายุทอร์นาโดเลย

391
00:23:38,917 --> 00:23:42,838
ผมแพนกล้องไปรอบๆ เพื่อหาว่ามันอยู่ไหน

392
00:23:43,880 --> 00:23:49,636
แต่ที่เห็นก็มีแค่กำแพงสีเทาเข้มจนเกือบดำ

393
00:23:50,220 --> 00:23:51,930
ตอนนี้เรากำลังมองไปทางทิศตะวันตก

394
00:23:52,013 --> 00:23:55,434
และคุณจะเห็นว่ามันอาจอยู่ตรงนั้น

395
00:23:55,517 --> 00:23:58,019
ในกลุ่มฝน

396
00:23:59,062 --> 00:24:03,275
ผมใช้เวลาแค่ไม่กี่วินาทีก็เข้าใจว่า
"นี่คือพายุทอร์นาโดที่ฝนคลุมไว้"

397
00:24:03,900 --> 00:24:06,736
มันมีฝนคลุมไว้ ดังนั้นคุณจะไม่เห็นมันเข้ามาใกล้

398
00:24:07,904 --> 00:24:12,159
พายุทอร์นาโดที่มีพลังรุนแรงมาก
สามารถดึงความชื้นเข้ามาหาตัว

399
00:24:12,242 --> 00:24:13,994
จนกลายเป็นพายุที่มีฝนคลุม

400
00:24:14,077 --> 00:24:17,038
ตอนนั้นผมรู้เลยว่าคนส่วนใหญ่ไม่รู้แน่นอน

401
00:24:17,122 --> 00:24:21,710
ว่าหลังกำแพงฝนนั่นมีพายุทอร์นาโดขนาดมหึมาอยู่

402
00:24:23,753 --> 00:24:25,714
พวกเราจอดรถที่ลานกรวด

403
00:24:25,797 --> 00:24:27,757
แล้วก็ถ่ายวิดีโอพร้อมกับเฝ้าดูตรงจุดนั้น

404
00:24:27,841 --> 00:24:31,887
กำลังจะก่อตัวเป็นพายุทอร์นาโดแน่ๆ

405
00:24:32,512 --> 00:24:34,764
ตรง… นั้นแหละ

406
00:24:36,558 --> 00:24:38,226
ดูการหมุนตรงนั้นสิ

407
00:24:41,855 --> 00:24:42,939
เพื่อน

408
00:24:43,023 --> 00:24:45,442
พระเจ้าช่วย ดูเมฆที่เคลื่อนที่นั่นสิ

409
00:24:48,653 --> 00:24:49,738
ฟ้าเริ่มมืด

410
00:24:51,823 --> 00:24:56,870
ท้องฟ้ามืดลงเหมือนว่าดวงอาทิตย์ถูกดับไป

411
00:24:57,412 --> 00:25:00,790
ฉันไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน
ฟ้ามืดกลางวันแสกๆ

412
00:25:04,169 --> 00:25:06,588
เหมือนสุริยุปราคา

413
00:25:07,464 --> 00:25:11,843
พายุลูกใหญ่มากจนบังแสงอาทิตย์ไปหมด

414
00:25:16,097 --> 00:25:17,224
เห็นไหม

415
00:25:18,099 --> 00:25:20,435
เห็น ไปกันเถอะ

416
00:25:20,519 --> 00:25:21,603
แม็ค ขึ้นรถ

417
00:25:23,271 --> 00:25:24,397
อย่าลน

418
00:25:25,273 --> 00:25:27,943
อย่าลน ยิ่งลนจะยิ่งแย่

419
00:25:28,735 --> 00:25:30,987
เราจะมองไม่เห็นพายุแล้ว

420
00:25:31,696 --> 00:25:32,781
มันจำเป็น

421
00:25:34,241 --> 00:25:36,576
จากที่เราไล่ตามพายุอยู่ดีๆ

422
00:25:36,660 --> 00:25:39,162
กลายเป็นพายุไล่ตามเราแทน

423
00:25:39,788 --> 00:25:43,208
พวกนายเห็นตรงนั้นไหม มันกำลังมาทางเรา

424
00:25:43,291 --> 00:25:46,294
นี่คือข้อควรปฏิบัติเพื่อให้คุณกับครอบครัวปลอดภัย

425
00:25:46,378 --> 00:25:50,632
หากคุณอยู่ในรถ ให้ลงจากรถทันที
แล้วหาที่หลบภัยที่มั่นคง

426
00:26:01,810 --> 00:26:03,061
(สตีเวน)

427
00:26:03,144 --> 00:26:04,271
ตอนนั้นผมอายุ 16

428
00:26:04,854 --> 00:26:10,110
กำลังขับรถเล่นกับเพื่อนๆ
อีแวน ดีแลน กับดั๊กน้องเขา

429
00:26:13,113 --> 00:26:16,074
อีแวนเปิดเพลงของเทคเอ็นไนน์ในวิทยุ

430
00:26:17,200 --> 00:26:18,285
บรรยากาศตอนนั้นน่ากลัว

431
00:26:20,453 --> 00:26:23,873
น้องชายผมพูดว่า "เฮ้ ไปหาซื้ออะไรกัน"

432
00:26:23,957 --> 00:26:26,751
เราแค่ตั้งใจจะเที่ยวเล่น ใช้เวลาสบายๆ

433
00:26:27,919 --> 00:26:28,753
(ดั๊ก)

434
00:26:28,837 --> 00:26:32,465
เราใช้ถนนเส้นสำรอง
เพราะเราไม่ค่อยชอบถนนสายหลัก

435
00:26:32,549 --> 00:26:36,136
แต่เรารู้จักถนนเส้นสำรอง
เหมือนหลังบ้านเราเอง

436
00:26:39,347 --> 00:26:42,183
สมัยม.ปลาย ผมเป็นคนสันโดษ

437
00:26:42,267 --> 00:26:45,770
แต่สุดท้ายโดนไล่ออกจากโรงเรียน
เพราะก่อเรื่องไม่หยุด

438
00:26:46,271 --> 00:26:50,317
ผมให้เรื่องอื่นสำคัญกว่าการเรียน
อย่างเช่น ปั่นจักรยาน สูบกัญชา

439
00:26:55,405 --> 00:26:57,657
บีเอ็มเอ็กซ์คือชีวิตผมเลย

440
00:26:58,241 --> 00:27:02,162
เงินทุกสตางค์ที่หาได้หมดไปกับการแต่งจักรยาน

441
00:27:02,662 --> 00:27:05,999
ไม่รู้นะว่าสมัยวัยรุ่นคุณได้หาเงินใช้รึเปล่า
แต่มันโคตรยาก

442
00:27:09,878 --> 00:27:13,381
พ่อผมส่งข้อความมาบอกว่า
"มีพายุทอร์นาโด ระวังด้วย"

443
00:27:13,882 --> 00:27:15,175
และผมแบบ

444
00:27:15,759 --> 00:27:20,305
"ไม่เห็นวี่แววว่าจะมีพายุทอร์นาโดเลย
ไว้เจอกันนะ"

445
00:27:20,805 --> 00:27:23,099
และไม่รู้ว่าผมโง่หรืออะไร

446
00:27:23,183 --> 00:27:26,686
แต่ผมเคยดู "พ่อมดแห่งเมืองออซ"
และมันไม่ได้ดูอันตรายอะไร

447
00:27:29,147 --> 00:27:31,900
สองนาทีต่อมา ฟ้ามืดลงภายในเวลาไม่ถึงนาที

448
00:27:36,613 --> 00:27:38,239
แล้วท้องฟ้าก็กลายเป็นสีดำสนิท…

449
00:27:41,242 --> 00:27:43,620
มองเห็นระยะไกลสุดแค่มือตัวเอง

450
00:27:44,537 --> 00:27:47,082
มืดสนิท

451
00:27:50,877 --> 00:27:53,630
ไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อนเลย

452
00:27:56,257 --> 00:27:57,425
มัน…

453
00:27:58,259 --> 00:27:59,135
ไม่น่าเชื่อ

454
00:28:04,224 --> 00:28:05,600
เสียงเตือนทอร์นาโดดังอีกแล้ว

455
00:28:05,684 --> 00:28:07,977
เสียงเตือนทอร์นาโดที่จอปลินดังอีกแล้ว

456
00:28:08,687 --> 00:28:10,522
เสียงเตือนพายุทอร์นาโดดังแล้ว

457
00:28:11,731 --> 00:28:13,817
เราต้องออกไปจากพื้นที่นี้

458
00:28:14,484 --> 00:28:17,445
รีบเผ่นไปจากที่นี่กัน พระเจ้าช่วย

459
00:28:17,529 --> 00:28:18,571
คอยดูข้างหลังด้วย

460
00:28:19,739 --> 00:28:22,450
- พระเจ้าช่วย
- พระเจ้าช่วย

461
00:28:23,118 --> 00:28:23,952
พระเจ้าช่วย

462
00:28:24,035 --> 00:28:25,745
มันอยู่ข้างหลังเราเลย

463
00:28:26,246 --> 00:28:28,832
ฉันมองกระจกมองข้างบานเล็กจิ๋ว

464
00:28:31,668 --> 00:28:34,838
และเห็นอสุรกายใหญ่ยักษ์ดำทะมึน

465
00:28:37,882 --> 00:28:40,844
ได้ยินเสียงดังคำราม
เหมือนธรรมชาติกำลังหิวโหย

466
00:28:41,678 --> 00:28:44,013
เส้นทางของพายุลูกนี้
ขณะเคลื่อนไปทางทิศตะวันออก

467
00:28:44,097 --> 00:28:46,141
เอ็มเอสเอสยูอยู่ทางเหนือของจอปลิน

468
00:28:46,224 --> 00:28:48,685
ซึ่งตอนนี้กำลังจัดพิธีจบการศึกษา
ของโรงเรียนม.ปลาย

469
00:28:48,768 --> 00:28:50,979
อยู่ในเส้นทางของพายุลูกนี้พอดี

470
00:28:59,696 --> 00:29:00,864
ไชแอนน์ นูนีย์

471
00:29:02,866 --> 00:29:06,494
หลังพิธีจบ จะมีปาร์ตี้ใหญ่

472
00:29:08,872 --> 00:29:09,914
เตรียมพร้อมนะ ทุกคน

473
00:29:10,498 --> 00:29:14,252
เป็นการอำลาครั้งสุดท้าย
ทุกคนจะมารวมตัวกันเป็นครั้งสุดท้าย

474
00:29:14,335 --> 00:29:16,588
แอมเบอร์ คานทู

475
00:29:19,841 --> 00:29:21,968
ผมจะเป็นดีเจในงานด้วย เลยรู้สึกตื่นเต้นมาก

476
00:29:22,635 --> 00:29:25,054
และจำได้ว่าวิลเองก็ตื่นเต้นเหมือนกัน

477
00:29:25,138 --> 00:29:26,890
วิลเลียม นอร์ตัน

478
00:29:30,852 --> 00:29:33,062
ผมจะอยู่ท้ายๆ รายชื่อเมื่อเรียงตามตัวอักษร

479
00:29:33,146 --> 00:29:35,273
แอนดรูว์ คีแกน ทินนีย์

480
00:29:37,525 --> 00:29:40,737
พอผมกลับไปนั่งที่ตัวเอง งานก็ใกล้จบแล้ว

481
00:29:50,246 --> 00:29:53,875
ผมอยู่ถ่ายรูปกับวิลกับเพื่อนร่วมรุ่นคนอื่น

482
00:29:55,168 --> 00:29:56,711
ที่บ้านผมกลับไปกันหมดแล้ว

483
00:29:57,712 --> 00:30:00,799
ออกมาจากพิธีจบก็เจอพายุทอร์นาโดเลย

484
00:30:03,593 --> 00:30:07,472
พ่อโทรมาบอกว่ามีเสียงเตือนว่าพายุกำลังมา

485
00:30:07,555 --> 00:30:08,932
"แกต้องกลับบ้านเดี๋ยวนี้"

486
00:30:15,063 --> 00:30:17,690
เสียงเขาแบบ… เขาอยากให้ผมกลับบ้าน

487
00:30:18,733 --> 00:30:21,402
พ่อผมเป็นหัวหน้าหน่วยรถพยาบาลของที่นี่

488
00:30:21,486 --> 00:30:25,490
พ่อเลยสอนลูกๆ ทุกคน
ให้เตรียมพร้อมรับมือกับทุกสถานการณ์

489
00:30:26,074 --> 00:30:29,452
ช่วงเทอมสุดท้ายของม.ปลาย
ผมฝึกอบรมในหลักสูตรการแพทย์ฉุกเฉิน

490
00:30:29,994 --> 00:30:32,455
พ่อผมกังวลกับพายุลูกนี้

491
00:30:32,539 --> 00:30:36,251
ผมก็รู้เลยว่าต้องรีบขับรถกลับบ้านทันที

492
00:30:37,502 --> 00:30:39,379
รถที่จะออกจากที่นั่นต่อคิวยาวเหยียด

493
00:30:39,462 --> 00:30:42,131
ผมแบบ "ช่างมันสิ ใครจะไปรอ"

494
00:30:42,215 --> 00:30:45,927
ผมขับลัดสนามหญ้า ขึ้นทางเท้า
แล้วก็ออกถนน เพื่อที่จะกลับบ้านได้เร็วขึ้น

495
00:30:46,010 --> 00:30:48,179
สภาพอากาศตอนนี้อันตรายมาก

496
00:30:48,263 --> 00:30:52,183
กรุณาเข้าที่หลบพายุทอร์นาโดทันที
ลงไปอยู่ชั้นใต้ดิน

497
00:30:52,267 --> 00:30:53,893
ฝนเริ่มตกหนัก

498
00:30:53,977 --> 00:30:58,439
ยิ่งผมขับไปทางบ้าน ก็ยิ่งตกหนักขึ้น

499
00:30:58,523 --> 00:31:00,149
ยืนยันได้แล้วว่ามองเห็นพายุ

500
00:31:00,233 --> 00:31:03,570
ตรวจสอบให้แน่ใจว่า
ที่หลบภัยของคุณมีผ้าห่มเพื่อคลุมตัว

501
00:31:03,653 --> 00:31:06,155
มีวิทยุที่ใช้แบตเตอรี่ มีไฟฉาย

502
00:31:06,239 --> 00:31:08,992
ไม่ว่าคุณจะอยู่ในห้องอื่น เช่น ห้องน้ำ

503
00:31:09,075 --> 00:31:10,243
พระเจ้าช่วย

504
00:31:10,326 --> 00:31:12,871
ผู้สังเกตการณ์สภาพอากาศ
รายงานว่ามีพายุทอร์นาโดหลายกระแสลมวน

505
00:31:12,954 --> 00:31:14,622
บนพื้นดินทางตะวันตกของจอปลิน

506
00:31:14,706 --> 00:31:17,542
พายุเคลื่อนไปทางตะวันออก
อย่างแช่มช้าด้วยความเร็ว 32 กม.ต่อชม.

507
00:31:17,625 --> 00:31:18,459
แม่

508
00:31:18,543 --> 00:31:19,961
มีรายงานความเสียหายหลายจุด

509
00:31:20,044 --> 00:31:20,879
แม่

510
00:31:20,962 --> 00:31:22,171
คุณต้องเข้าที่หลบภัย

511
00:31:22,255 --> 00:31:24,132
อันตราย เรารู้ว่าพายุอยู่ที่ไหน

512
00:31:24,215 --> 00:31:28,177
ตอนนั้นผมทำหน้าที่แคชเชียร์
แล้วผู้จัดการก็บอกว่า

513
00:31:28,261 --> 00:31:31,806
"ช่วยเก็บโต๊ะกับเก้าอี้ด้านนอกเข้ามา
ก่อนที่มันจะปลิวไปได้ไหม"

514
00:31:33,850 --> 00:31:36,603
ผมเริ่มเร่งมือเก็บเฟอร์นิเจอร์

515
00:31:37,604 --> 00:31:40,189
ท้องฟ้าตอนนั้นสีแปลกๆ

516
00:31:40,857 --> 00:31:43,151
รู้สึกได้ว่าอากาศหยุดนิ่ง

517
00:31:43,234 --> 00:31:45,236
ซึ่งเป็นความรู้สึกที่แปลกมาก

518
00:31:45,320 --> 00:31:49,115
แล้วผมก็มองไปหลังร้านโยเกิร์ต ทางซ้าย

519
00:31:49,198 --> 00:31:52,160
แล้วก็เห็นอะไรที่เหมือนกำแพง

520
00:31:56,289 --> 00:31:59,709
ผมจะไม่มีวันลืมเสียงในตอนนั้น ดังมาก

521
00:32:01,753 --> 00:32:04,339
เหมือนเสียงคำรามที่น่ากลัว

522
00:32:12,388 --> 00:32:16,351
ผมรีบกลับเข้าไปในร้าน
แล้วก็ตะโกนใส่พวกผู้ใหญ่

523
00:32:17,185 --> 00:32:20,605
ชี้นิ้วสั่งคนให้ไปอยู่ทางนั้น

524
00:32:21,105 --> 00:32:23,650
ผมรู้สึกเหมือนร่างกายขยับไปเอง

525
00:32:24,275 --> 00:32:27,403
ผมกรีดร้อง "ฟังที่ผมบอก ไม่งั้นพวกคุณตายแน่"

526
00:32:28,279 --> 00:32:31,449
สามีภรรยาคู่นึงพยายามจะออกจากร้าน
ผมบอกไปว่า "ไม่ได้ อยู่ที่นี่แหละ"

527
00:32:31,950 --> 00:32:34,577
พวกเขาก็ "ถ้ามีพายุทอร์นาโดจริง ที่นี่ถล่มแน่

528
00:32:34,661 --> 00:32:37,497
ครอบครัวฉันจะต้องไม่มาตายในร้านโยเกิร์ต"

529
00:32:37,997 --> 00:32:39,499
แล้วไฟก็ดับ

530
00:32:42,043 --> 00:32:43,086
ไฟถนนดับ

531
00:32:47,632 --> 00:32:50,051
มีหลายคนรายงานว่าไฟฟ้าดับ

532
00:32:50,134 --> 00:32:53,179
และจะดับต่อไปในขณะที่พายุทอร์นาโดพัดผ่าน…

533
00:32:53,262 --> 00:32:55,181
พระเยซูเจ้า คุ้มครองลูกด้วย

534
00:32:55,264 --> 00:32:56,516
เห็นแบบนี้เช่นกัน

535
00:32:57,725 --> 00:33:00,103
- ให้ตายสิ
- พระเจ้าช่วย

536
00:33:00,186 --> 00:33:02,105
- เลวร้ายมาก
- พระเจ้าช่วย

537
00:33:05,525 --> 00:33:09,612
ไฟที่ส่องถนนมีแค่ไฟหน้ารถ

538
00:33:10,530 --> 00:33:14,325
ต้นไม้ลู่ลมจนโค้งงอ
สิ่งแรกที่ผุดขึ้นมาในความคิดผมคือไดโนเสาร์

539
00:33:14,409 --> 00:33:16,744
อะไรสักอย่างตัวใหญ่ๆ กำลังเดินแหวกต้นไม้

540
00:33:16,828 --> 00:33:20,915
ไม้ใหญ่ที่โตเต็มที่ปลิวข้ามถนนไปหลายต้น

541
00:33:22,041 --> 00:33:25,253
มีต้นนึงลอยมาชนรถ
และอีแวนขับไปทั้งๆ ที่มันอยู่บนหลังคารถ

542
00:33:29,799 --> 00:33:33,886
กระจกหน้าหลุดไปแล้ว ฝนสาดเข้ามาข้างใน

543
00:33:33,970 --> 00:33:35,805
อีแวนถามว่า "เอาไงดี"

544
00:33:35,888 --> 00:33:39,183
แล้วอีแวนก็เหยียบมิด คิดว่าพายุมันอยู่ข้างหลัง

545
00:33:39,267 --> 00:33:43,187
แต่ที่จริงเราขับเข้าไปหามัน

546
00:33:46,357 --> 00:33:49,902
พายุทอร์นาโดอยู่ตรงนั้นเลย
เกือบจะสัมผัสพวกเราแล้ว

547
00:33:55,074 --> 00:33:57,869
กล้องบนหอคอยถูกกระแทกอย่างแรง

548
00:33:59,620 --> 00:34:02,582
กล้องบนหอคอยของเรา
ตั้งอยู่ในเขตตอนกลางของจอปลิน

549
00:34:03,791 --> 00:34:08,087
ตอนนั้นผมดูภาพจากสถานีโทรทัศน์
ที่อยู่ห่างจากตัวเมือง 16 กิโล

550
00:34:09,213 --> 00:34:12,258
พายุทอร์นาโดลูกนั้นยังคงอยู่ในกลุ่มฝน

551
00:34:12,759 --> 00:34:14,886
ตอนนี้มองเห็นได้ยากมาก

552
00:34:14,969 --> 00:34:18,264
ผมหวังว่ามันจะสลายตัวไปอย่างรวดเร็ว

553
00:34:18,347 --> 00:34:21,184
แต่มันกลับยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

554
00:34:21,267 --> 00:34:23,770
จากที่แค่แตะพื้นดิน
กลายเป็นพายุที่กินวงกว้างเป็นกิโล

555
00:34:25,730 --> 00:34:28,983
และเพิ่มพละกำลังสูงสุดที่ใจกลางเมืองจอปลิน

556
00:34:30,026 --> 00:34:32,945
คุณจะเห็นเศษสิ่งของปลิวว่อน
เพราะว่าตอนนี้ลมพัดแรงมากๆ

557
00:34:33,029 --> 00:34:33,905
ผมจะให้ดูบนเรดาร์

558
00:34:34,739 --> 00:34:38,409
ตอนที่ผมเห็นสัญลักษณ์เศษซากบนเรดาร์
ผมก็รู้เลยว่ามันพัดเอาบ้านเรือนไปด้วย

559
00:34:38,493 --> 00:34:40,078
พัดเอาต้นไม้ไปด้วย

560
00:34:40,161 --> 00:34:44,499
ผมรู้เลยว่าสถานการณ์ที่เราเจอตอนนั้นแย่สุดๆ

561
00:34:47,210 --> 00:34:49,754
มันดูดสายไฟเข้าไป

562
00:34:50,671 --> 00:34:52,090
มันไล่ตามเรามาจนทัน

563
00:34:54,258 --> 00:34:57,762
เราหนีเอาชีวิตรอดจากพายุทอร์นาโด

564
00:34:58,346 --> 00:34:59,889
- ไปไหนดี
- ไม่รู้

565
00:34:59,972 --> 00:35:02,100
มันไปทาง… ไปทางนี้ก็ได้

566
00:35:03,559 --> 00:35:04,894
เราต้องหนีมันให้พ้น

567
00:35:05,853 --> 00:35:06,979
พระเจ้าช่วย

568
00:35:07,063 --> 00:35:09,941
ฉันเหยียบคันเร่งจนมิด

569
00:35:13,486 --> 00:35:14,862
ลมพัดกระแทกเข้ามา

570
00:35:14,946 --> 00:35:17,782
พัดรถเราออกนอกถนน

571
00:35:17,865 --> 00:35:22,453
ฉันเค้นสมองทุกเซลล์…

572
00:35:24,539 --> 00:35:26,457
คิดว่าสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดคืออะไร

573
00:35:26,541 --> 00:35:29,836
และพยายามป้องกันไม่ให้เราเจอผลลัพธ์ที่ไม่ดี

574
00:35:30,336 --> 00:35:34,549
ด้านที่ไร้เดียงสาของฉันคิดว่า
ฉันยังพอควบคุมอะไรได้บ้าง

575
00:35:35,258 --> 00:35:38,386
ดูลมพัดสิ ฝนตกอยู่ทางนั้น

576
00:35:38,970 --> 00:35:40,721
ฝนกำลังไปทางนั้น

577
00:35:40,805 --> 00:35:45,101
ฝนหยุดตก แล้วก็เริ่มเคลื่อนไปด้านข้าง

578
00:35:45,184 --> 00:35:47,478
เรามองเห็นมันหมุนอยู่ข้างหน้าเราเลย

579
00:35:47,562 --> 00:35:49,147
เมฆเคลื่อนไปอีกทาง

580
00:35:49,230 --> 00:35:52,900
พระเจ้าช่วย ตรงนี้หมุนแรงมาก

581
00:35:52,984 --> 00:35:56,487
ฉันมองดูแล้วคิดว่า "โอเค พวกเราปลิวแน่"

582
00:35:56,571 --> 00:35:58,739
ให้ตายสิ ดูนั่น

583
00:35:58,823 --> 00:36:01,450
ตอนนี้เราอยู่ในรถ ท่าไม่ดีเลย

584
00:36:01,534 --> 00:36:04,162
ไปไหนดีล่ะ ฝนมัน… ลมพัดแรงมาก

585
00:36:04,662 --> 00:36:06,831
ไปไหนดี มันอยู่ใกล้ๆ นี่เอง

586
00:36:06,914 --> 00:36:07,957
ไปที่…

587
00:36:08,040 --> 00:36:11,127
ไปที่แอลป์ ที่นั่นอยู่ใกล้ที่สุด
เราต้องเข้าไปอยู่ในนั้น

588
00:36:11,210 --> 00:36:13,629
ผมเห็นมือถือของเคย์ลีวางอยู่บนแผงหน้าปัด

589
00:36:13,713 --> 00:36:17,049
ผมรู้เลยว่ามันจะมีความสำคัญแน่ๆ
ก็เลยหยิบใส่กระเป๋ามาด้วย

590
00:36:17,633 --> 00:36:19,135
เข้าไปในนี้กันเถอะ

591
00:36:20,970 --> 00:36:21,929
เข้าไป

592
00:36:23,306 --> 00:36:24,140
ทุกคน

593
00:36:25,183 --> 00:36:27,143
เร็วเข้า

594
00:36:27,977 --> 00:36:28,853
เร็วเข้า

595
00:36:30,396 --> 00:36:32,398
มีรายงานพายุทอร์นาโดหลายกระแสลมวน

596
00:36:32,481 --> 00:36:35,443
และเมื่อประมาณสิบนาทีก่อน ดังนั้นพายุ…

597
00:36:39,822 --> 00:36:42,158
ในเส้นทางขณะเคลื่อนไปทิศตะวันออก

598
00:36:42,658 --> 00:36:45,620
พวกเราเข้าไปในร้านนึงที่เงียบสงบมาก

599
00:36:46,579 --> 00:36:49,999
ทุกคน ข้างนอกสถานการณ์แย่มาก แย่มากๆ

600
00:36:50,082 --> 00:36:54,295
เราต้องหาที่กำบังด่วน เราต้องหาที่กำบัง

601
00:36:54,378 --> 00:36:57,506
ทีแรกคนในร้านไม่ได้จริงจังกับสิ่งที่เราพูด

602
00:36:57,590 --> 00:36:59,592
พวกคุณมีที่ไหนให้เราหลบภัยไหม

603
00:36:59,675 --> 00:37:01,510
- ในนี้ได้ไหม
- ช่วยที

604
00:37:01,594 --> 00:37:04,388
ทุกคน เราต้องออกมาให้ห่างกระจก

605
00:37:04,472 --> 00:37:05,890
เรารู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

606
00:37:05,973 --> 00:37:09,727
นี่ของจริง มันมุ่งหน้ามาหาเราและมันคืออสุรกาย

607
00:37:11,312 --> 00:37:13,439
แต่คนในร้านกลับเดินกันชิล

608
00:37:13,522 --> 00:37:15,233
มีห้องด้านหลังหรืออะไรไหม

609
00:37:15,316 --> 00:37:16,150
นี่…

610
00:37:16,234 --> 00:37:17,360
ในห้องแช่

611
00:37:17,443 --> 00:37:19,403
- เข้าไปกัน
- ห้องแช่ เข้าไปในห้องแช่

612
00:37:19,487 --> 00:37:22,114
- มันแย่จริงๆ นะ
- ในห้องแช่

613
00:37:22,615 --> 00:37:25,826
ห้องแช่คือที่ที่เราควรเข้าไปอยู่

614
00:37:26,953 --> 00:37:28,537
ประตูเริ่มถูกพัดเปิด

615
00:37:29,872 --> 00:37:31,666
เอริควิ่งไปปิดประตู

616
00:37:32,375 --> 00:37:34,168
เอริค มานี่เดี๋ยวนี้

617
00:37:34,669 --> 00:37:36,170
เราต้องเข้าไปในห้องแช่

618
00:37:37,338 --> 00:37:39,006
เร็วเข้า ในนี้ ทางนี้

619
00:37:39,090 --> 00:37:40,424
ทางนี้

620
00:37:41,550 --> 00:37:44,804
- เกาะกลุ่มกันไว้ ทุกคน
- พระเจ้า แย่แล้ว

621
00:37:46,555 --> 00:37:50,393
เรานั่งเบียดกันตรงที่ที่ใช้เก็บไอศกรีม

622
00:37:50,977 --> 00:37:52,603
ผมรู้ว่าตอนนั้นเราไม่ปลอดภัย

623
00:37:53,312 --> 00:37:56,565
เคย์ลีหมอบต่ำกับพื้นที่สุด นั่งย่อตัวลง

624
00:37:57,608 --> 00:37:59,986
และผมก็กอดเธอจากด้านหลัง

625
00:38:00,069 --> 00:38:04,657
เอริคอยู่ทางขวาของฉัน ส่วนแม็คอยู่ข้างหลังฉัน

626
00:38:04,740 --> 00:38:06,993
ฉันเลยเอาแขนโอบเอริคไว้

627
00:38:07,076 --> 00:38:09,287
เราเกาะกลุ่มกันเหมือนที่ถ่วงน้ำหนัก

628
00:38:11,956 --> 00:38:14,583
ได้ยินเสียงขวดเครื่องดื่มกระทบกัน

629
00:38:15,084 --> 00:38:16,919
ตัวอาคารสั่นสะเทือน

630
00:38:17,712 --> 00:38:20,631
เริ่มน่ากลัวขึ้นเรื่อยๆ

631
00:38:21,132 --> 00:38:22,216
น่ากลัวมาก

632
00:38:27,555 --> 00:38:30,474
มันใกล้เข้ามาเรื่อยๆ
และเสียงคำรามก็ดังขึ้นเรื่อยๆ

633
00:38:31,517 --> 00:38:35,313
จำได้ว่าตอนนั้นผมนึกถึง
การซ้อมรับมือพายุทอร์นาโดที่โรงเรียนจัด

634
00:38:35,813 --> 00:38:38,899
ก้มหัวไว้ระหว่างเข่าทั้งสอง
เอามือวางที่ท้ายทอย

635
00:38:39,483 --> 00:38:42,111
จำได้ว่าผมคิดว่า "ต้องช่วยให้ทุกคนปลอดภัย"

636
00:38:45,406 --> 00:38:47,450
ในนั้นมีครอบครัวหนึ่งที่มีกันเจ็ดคนได้

637
00:38:48,034 --> 00:38:50,995
ผมบอกว่า "ให้ครอบครัวนี้เข้าไปอยู่ในห้องน้ำ"

638
00:38:51,871 --> 00:38:53,789
เพราะมันไม่มีผนังที่ติดกับด้านนอก

639
00:38:55,124 --> 00:38:56,917
แต่ก็ไม่มีที่ว่างพอสำหรับผม

640
00:38:59,920 --> 00:39:01,422
ผมเลยคิดว่า "แล้วฉันจะไปไหน"

641
00:39:02,173 --> 00:39:07,053
ผมจำได้ว่าที่ร้านมีห้องเก็บของ
แต่ห้องนั้นมีผนังที่ติดกับด้านนองสองด้าน

642
00:39:07,136 --> 00:39:09,972
ทำให้เราเสี่ยงกว่าเดิม

643
00:39:10,639 --> 00:39:13,392
ในห้องนั้นมีวัยรุ่นอีกสองคนอยู่กับผม

644
00:39:14,602 --> 00:39:17,146
พื้นซีเมนต์ที่ยืนอยู่เริ่มแตกร้าว

645
00:39:19,106 --> 00:39:20,024
หูอื้อ

646
00:39:20,107 --> 00:39:21,567
ให้ตายสิ

647
00:39:22,151 --> 00:39:24,612
รู้สึกได้เลยว่าความดันในหูเปลี่ยนไป

648
00:39:27,907 --> 00:39:28,741
ทุกคน

649
00:39:28,824 --> 00:39:29,784
มันมาถึงแล้ว

650
00:39:29,867 --> 00:39:30,785
พระเจ้าช่วย

651
00:39:32,745 --> 00:39:35,498
แล้วก็มีเสียง "ป๊อป" ดังที่สุด

652
00:39:38,584 --> 00:39:39,543
เสียงเหมือน…

653
00:39:47,009 --> 00:39:48,511
และพอรู้ตัวอีกที

654
00:39:49,261 --> 00:39:50,221
ทุกอย่างก็ถูกพัดหายไป

655
00:40:04,026 --> 00:40:06,320
ผนังตรงหน้าเราแตกออก

656
00:40:07,405 --> 00:40:11,575
ผมมองเห็นผนังจากไหนบ้างไม่รู้
ถูกพัดปลิวผ่านหน้าไป

657
00:40:13,786 --> 00:40:15,746
ผมเห็นต้นไม้ปลิวไป

658
00:40:15,830 --> 00:40:19,125
เห็นท้ายรถเทรลเลอร์ปลิวไป

659
00:40:20,793 --> 00:40:25,005
รถยนต์คันหนึ่งถูกพัดมาที่ด้านข้างอาคาร
และช่วยดันกำแพงไว้

660
00:40:30,761 --> 00:40:35,015
ผมเห็นตัวอาคารทุกส่วน
แยกออกจากกันเป็นภาพช้าๆ

661
00:40:43,816 --> 00:40:47,987
ข้าวของปลิวว่อน กำแพงพังทลาย

662
00:40:48,821 --> 00:40:50,781
เพดานถูกฉีกกระชาก

663
00:40:56,454 --> 00:41:01,542
ผมมองไปไม่เห็นผนัง แต่เห็นซอยด้านนอกเลย

664
00:41:01,625 --> 00:41:03,878
เห็นแต่กำแพงลม

665
00:41:07,715 --> 00:41:09,925
โอ๊ย โคตรเจ็บเลย

666
00:41:10,426 --> 00:41:11,719
พระเจ้าช่วย

667
00:41:16,390 --> 00:41:21,353
รู้สึกว่ามันรุนแรงมาก
เหมือนมีคนเอาเครื่องพ่นทรายมาพ่นใส่หลัง

668
00:41:24,064 --> 00:41:26,692
อะไรต่อมิอะไรปลิวว่อนอยู่บนฟ้า

669
00:41:28,235 --> 00:41:30,237
มีแสงสีขาวสว่างวาบขึ้นมา

670
00:41:30,738 --> 00:41:33,365
บล็อกซีเมนต์ก้อนหนึ่งที่ใช้ก่อตัวอาคาร

671
00:41:33,449 --> 00:41:34,783
ปลิวมากระแทกหัวผม

672
00:41:37,536 --> 00:41:42,249
เราโดนเศษกระจกกับเม็ดทรายซัดเข้าใส่

673
00:41:43,626 --> 00:41:44,919
เสียงข้าวของปลิว…

674
00:41:45,419 --> 00:41:48,088
เหมือนเสียงลูกดอกเวลาที่พุ่งไปปักกระดาน

675
00:41:49,715 --> 00:41:53,761
พวกของที่ปลิวว่อนอยู่ จะพุ่งแทงฉันเมื่อไหร่

676
00:41:54,595 --> 00:41:59,225
จะปลิวมาปักคอฉันไหม
จะโดนแม็คหรือน้องชายฉันไหม

677
00:42:04,355 --> 00:42:07,566
ผมนึกว่าตัวเองจะตายเพราะเสียงซะแล้ว
เสียงดังมาก

678
00:42:07,650 --> 00:42:09,276
คำรามก้อง

679
00:42:13,280 --> 00:42:17,284
เราขับรถฝ่าพายุทอร์นาโด
เศษอะไรต่างๆ ในรถปลิวว่อน

680
00:42:20,663 --> 00:42:22,623
เราโดนหินกระแทก

681
00:42:23,541 --> 00:42:26,710
เศษกระจกกระทบกันแล้วมาบาดเรา

682
00:42:30,548 --> 00:42:33,300
มันดูดอากาศออกไป

683
00:42:35,886 --> 00:42:38,013
ผมบอกพวกเขาว่า "คาดเข็มขัดไว้"

684
00:42:38,097 --> 00:42:41,850
เราจะเข้าไปในพายุ เราอาจไม่รอดออกมาก็ได้

685
00:42:51,569 --> 00:42:54,238
เรากลัวมากว่าชีวิตนี้จะจบสิ้นลง

686
00:42:56,073 --> 00:42:58,325
เราร้องตะโกนขึ้นไปบนฟ้า

687
00:42:58,409 --> 00:43:02,913
"พระเจ้า พระองค์ทรงพลังยิ่งใหญ่
โปรดส่องแสงสว่างของพระองค์มาที่ลูก"

688
00:43:03,497 --> 00:43:04,832
"ให้แสงสว่างนั้นคุ้มครองลูก"

689
00:43:13,090 --> 00:43:15,884
มันก่อตัวขึ้นเรื่อยๆ

690
00:43:22,766 --> 00:43:24,059
แล้วจู่ๆ

691
00:43:24,768 --> 00:43:25,811
มันก็หยุด

692
00:43:27,146 --> 00:43:28,314
และฉันเงยหน้าดู

693
00:43:29,106 --> 00:43:31,066
เห็นท้องฟ้าสีคราม

694
00:43:32,443 --> 00:43:33,611
เราอยู่ในตาพายุ

695
00:43:35,112 --> 00:43:38,866
และฉันไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง

696
00:43:38,949 --> 00:43:42,036
แบบว่า "คุณพระคุณเจ้า นั่นท้องฟ้า"

697
00:43:45,623 --> 00:43:49,209
ฉันเห็นกระแสลมวนที่ใจกลางพายุ

698
00:43:50,461 --> 00:43:52,129
ไม่น่าเชื่อเลย

699
00:43:52,212 --> 00:43:58,385
พายุทอร์นาโดที่มีตาพายุคือพายุขนาดมหึมา
ใหญ่เหมือนอสุรกาย

700
00:44:00,429 --> 00:44:04,475
การติดอยู่ในอุโมงค์เล็กๆ

701
00:44:06,143 --> 00:44:07,436
ที่รู้สึกสงบ

702
00:44:08,771 --> 00:44:12,149
และรอบข้างคือความโกลาหล

703
00:44:17,696 --> 00:44:19,782
นั่นเป็นครั้งแรกที่ฉัน…

704
00:44:21,575 --> 00:44:23,243
ถูกบีบให้ยอมรับความจริงว่า

705
00:44:23,327 --> 00:44:26,246
"ที่จริงฉันควบคุมอะไรไม่ได้เลย"

706
00:44:31,960 --> 00:44:35,214
อย่าขยับ ทุกคนหมอบไว้

707
00:44:35,297 --> 00:44:37,383
หมอบไว้

708
00:44:38,175 --> 00:44:42,346
เมื่ออยู่ในตาพายุและทุกอย่างสงบลง
หลายคนคิดว่ามันผ่านไปแล้ว

709
00:44:42,429 --> 00:44:46,058
แต่เรารู้ว่ายังจะมีครึ่งหลังมาอีก

710
00:44:49,728 --> 00:44:51,814
อยู่ในที่หลบภัยต่อไป

711
00:44:52,314 --> 00:44:55,609
เราเห็นพายุทอร์นาโดบนพื้น
จากกล้องบนหอคอยของเรา

712
00:44:55,693 --> 00:44:57,611
เราจะติดตามพายุลูกนี้ต่อไป

713
00:44:57,695 --> 00:45:01,490
สถานการณ์ตอนนี้อันตรายมาก

714
00:45:02,074 --> 00:45:05,452
เราจะติดตามพายุลูกนี้ต่อไปในตอนนี้

715
00:45:05,536 --> 00:45:07,413
ฉันว่ามันไม่น่ามาถึงสถานีเรา

716
00:45:09,123 --> 00:45:10,249
ต้นไม้ล้มเหรอ

717
00:45:10,916 --> 00:45:11,834
เข้าไปข้างใน

718
00:45:11,917 --> 00:45:13,711
ทุกคนหมอบไว้

719
00:45:14,628 --> 00:45:15,671
มันมาแล้ว

720
00:45:16,171 --> 00:45:17,881
พระเจ้าช่วย

721
00:45:22,302 --> 00:45:23,887
พระบิดาผู้สถิตบนสวรรค์

722
00:45:52,708 --> 00:45:55,794
ทุกคน ถ้าได้ยิน ถ้าเรายัง…

723
00:45:57,296 --> 00:45:59,214
- สัญญาณขาดไปแล้ว
- ใช่

724
00:45:59,298 --> 00:46:00,215
สัญญาณขาดไปแล้ว

725
00:46:01,717 --> 00:46:04,219
นี่เป็นสถานการณ์ที่อันตรายมาก

726
00:46:05,304 --> 00:46:06,638
กล้องบนหอคอยพังไปแล้ว

727
00:46:06,722 --> 00:46:09,308
โดนเศษสิ่งของกระแทกเยอะเกินไป
หรือไม่ก็โดนฟ้าผ่า

728
00:46:10,726 --> 00:46:13,645
ตอนที่กล้องบนหอคอยพังน่ะน่ากลัว

729
00:46:13,729 --> 00:46:16,482
เราบอกสถานการณ์ให้ประชาชนรู้ไม่ได้

730
00:46:21,820 --> 00:46:24,907
ทุกคนปลอดภัยไหม อยู่ในที่หลบภัยไหม

731
00:46:24,990 --> 00:46:27,993
ผมพยายามทุกทาง
เพื่อหาข้อมูลว่าสถานการณ์เป็นยังไงบ้าง

732
00:46:38,212 --> 00:46:41,131
ผมรู้สึกว่ารถเราลื่นไถลข้ามถนนแล้วลอยขึ้น

733
00:46:45,803 --> 00:46:47,513
แล้วก็พลิกตะแคง

734
00:46:47,596 --> 00:46:50,098
แล้วก็ถูกเหวี่ยง แล้วก็ลอยขึ้น

735
00:46:58,232 --> 00:47:02,194
ผมมองเพื่อนทุกคนเหมือนจะบอกลา
ตอนนั้นผมมองพวกเขาแบบนั้น

736
00:47:03,111 --> 00:47:04,780
เหมือนผมรู้ตัวว่ากำลังจะตาย

737
00:47:05,280 --> 00:47:08,283
ดีแลนโอบตัวผมไว้

738
00:47:08,367 --> 00:47:09,868
เขาจับผมไว้

739
00:47:12,621 --> 00:47:14,832
พายุทอร์นาโดกระชากผมออกจากอ้อมแขนเขา

740
00:47:16,250 --> 00:47:18,377
แล้วผมก็ถูกดูดออกไปจากรถ

741
00:47:24,466 --> 00:47:26,593
ผมลอยอยู่ในพายุทอร์นาโด

742
00:47:27,302 --> 00:47:29,847
ขดตัวเหมือนทารกในท้องแม่ กรีดร้อง

743
00:47:31,974 --> 00:47:36,186
ในนั้นไม่มีแรงโน้มถ่วง เหมือนอยู่ในอวกาศ

744
00:47:38,438 --> 00:47:41,233
ภาพเหตุการณ์ในชีวิตย้อนกลับมา

745
00:47:43,610 --> 00:47:46,029
ชีวิตผมเจออะไรมาหลากหลายเหตุการณ์มาก

746
00:47:46,530 --> 00:47:50,367
และผมนึกถึงทุกเหตุการณ์
ผมแบบ "พระเจ้าช่วย"

747
00:47:57,833 --> 00:47:59,418
ผมยอมรับชะตากรรม และ…

748
00:48:00,335 --> 00:48:02,546
จากนั้นผมก็เห็นแสงสว่าง

749
00:48:11,889 --> 00:48:14,933
ตอนเป็นวัยรุ่นผมคิดว่า "นี่คือการรับขึ้นสู่สวรรค์"

750
00:48:17,227 --> 00:48:19,521
"พระเจ้ายกประชากรของพระองค์ขึ้นไป
พาพวกเขาไป"

751
00:48:20,022 --> 00:48:21,940
"ถ้านี่คือวันสิ้นโลก

752
00:48:22,024 --> 00:48:24,943
ฉันก็ไม่อยากอยู่ดูสิ่งที่จะเกิดต่อไป"

753
00:48:25,569 --> 00:48:28,864
ผมปล่อยให้ตัวเองถูกพัดไป

754
00:48:33,577 --> 00:48:36,330
ผมรู้สึกว่าร่างกายตัวเองลอยขึ้นจากพื้น

755
00:48:42,836 --> 00:48:46,924
ฉันรู้สึกว่าตัวน้องฉันกำลังลอยขึ้นไป

756
00:48:50,719 --> 00:48:53,055
ฉันจะไม่ยอมกลับบ้านโดยไม่มีน้องเด็ดขาด

757
00:48:53,138 --> 00:48:57,392
ฉันเลยปล่อยมือจากคนที่อยู่ข้างๆ
แล้วโอบแขนคล้องคอน้องฉันไว้

758
00:48:57,476 --> 00:48:59,227
แล้วดึงให้เขามาอยู่ใต้ตัวฉัน

759
00:49:00,020 --> 00:49:02,522
แต่หลังจากนั้นก็รู้สึกว่า
ระหว่างตัวฉันกับแม็คมีลมพัด

760
00:49:03,023 --> 00:49:06,568
เลยรู้ว่าแม็คก็ถูกดูดขึ้นไปเหมือนกัน

761
00:49:12,908 --> 00:49:16,870
เขาเกาะฉันไว้แน่นที่สุดเท่าที่จะทำได้
และตัวเขาลอยอยู่กลางอากาศ

762
00:49:18,288 --> 00:49:19,122
แม็ค

763
00:49:31,301 --> 00:49:33,679
ผมไม่รู้ว่าจะเกาะไว้ได้นานแค่ไหน

764
00:49:34,763 --> 00:49:37,641
เป็นความรู้สึกที่จมดิ่งมากในตอนที่คิดว่า

765
00:49:39,059 --> 00:49:42,354
คนใดคนหนึ่งในพวกเราจะไม่รอดจากพายุนี้

766
00:49:42,980 --> 00:49:45,857
ตอนนั้นใจผมรู้สึกสงบ 100%

767
00:49:49,277 --> 00:49:51,321
ผมทำใจได้แล้ว

768
00:49:52,823 --> 00:49:56,576
เราบอกรักกัน และรอให้ความตายมาเยือน

769
00:50:15,721 --> 00:50:18,557
ฉันอยู่ในพายุทอร์นาโด

770
00:50:20,684 --> 00:50:22,352
- มีใครได้ยินฉันไหม
- ว่ามาเลย

771
00:50:22,436 --> 00:50:23,729
เจ้าหน้าที่บาดเจ็บ

772
00:50:31,862 --> 00:50:35,282
ยืนยันว่าพายุทอร์นาโดอยู่บนพื้นดิน
กำลังเคลื่อนตัวไปทางตะวันออกเฉียงใต้

773
00:50:35,365 --> 00:50:38,535
กองพันที่หนึ่งแนะนำให้รอก่อน
อย่างน้อยห้าถึงสิบนาที

774
00:50:38,618 --> 00:50:40,495
จนกว่าพายุจะผ่านไป แล้วค่อยเริ่มค้นหา

775
00:50:48,170 --> 00:50:49,254
พระเจ้าช่วย

776
00:50:52,424 --> 00:50:53,425
เรายังไม่ตาย

777
00:50:54,176 --> 00:50:55,510
เรายังไม่ตาย

778
00:50:55,594 --> 00:50:58,597
- เรายังไม่ตาย
- เรายังไม่ตาย

779
00:51:00,974 --> 00:51:04,436
มีเสี้ยววินาทีหนึ่งที่เราคิดว่า "เรายังไม่ตาย"

780
00:51:05,395 --> 00:51:08,398
แต่ความคิดนั้นก็หายไปเร็วมาก

781
00:51:09,858 --> 00:51:10,942
ทำไงกันดีล่ะ

782
00:51:11,443 --> 00:51:13,445
ทีนี้เราจะทำอะไรกันต่อดี

783
00:51:13,528 --> 00:51:15,697
เราจะรอ

784
00:51:15,781 --> 00:51:17,616
วิ่งเร็ว ไม่สิ ไม่ได้

785
00:51:17,699 --> 00:51:19,451
ไม่ได้ หมอบไว้

786
00:51:22,913 --> 00:51:24,414
พอมองไปรอบๆ

787
00:51:26,208 --> 00:51:27,417
ทุกอย่างหายไปหมด

788
00:51:28,126 --> 00:51:29,795
รู้สึกเหมือนวันสิ้นโลกเลย

789
00:51:32,672 --> 00:51:36,468
ผมออกไปข้างนอกแล้วเห็นในเมืองมีอะไรระเบิด

790
00:51:42,057 --> 00:51:44,142
ในระยะสองกิโลเมตรครึ่ง ไม่มีอะไรหลงเหลือ

791
00:51:49,523 --> 00:51:51,983
บ้านทุกหลังถูกทำลาย
ต้นไม้ทุกต้นถูกพัดหายไปหมด

792
00:51:52,484 --> 00:51:54,653
จำได้ว่าผมกรีดร้อง

793
00:51:56,655 --> 00:51:58,824
นึกว่านั่นคือการรับขึ้นสู่สวรรค์

794
00:51:59,616 --> 00:52:03,120
และพระเจ้าไม่รับผมไปด้วยเพราะผมเป็นเกย์

795
00:52:14,881 --> 00:52:17,259
ผมรู้ว่าผมต้องตามหาพ่อแม่

796
00:52:18,009 --> 00:52:20,929
แต่ไม่รู้ว่าพ่อแม่ยังมีชีวิตอยู่ไหม

797
00:52:23,265 --> 00:52:24,808
แล้วผมก็…

798
00:52:26,977 --> 00:52:29,187
บอกให้ตัวเองพร้อม

799
00:52:29,688 --> 00:52:30,981
เรียกรถฉุกเฉิน

800
00:52:32,482 --> 00:52:35,235
ต้องใช้คนที่เรามีทุกคน
มีคนตาย มีคนติดอยู่ในซาก

801
00:52:35,735 --> 00:52:36,987
เรียกมาให้หมด

802
00:52:42,492 --> 00:52:43,660
สองเจ็ดศูนย์ ขอสถานะ

803
00:52:43,743 --> 00:52:47,497
ถนนเมนเซาธ์หายไปแล้ว ที่นี่พังยับเยิน

804
00:52:48,081 --> 00:52:51,668
อาคารหายไปทั้งอาคาร
มีผู้ได้รับบาดเจ็บหลายคน

805
00:52:51,751 --> 00:52:54,713
รับทราบ กำลังพยายามส่งคนไปช่วยให้เร็วที่สุด

806
00:52:58,675 --> 00:53:02,846
เราหลบภัยอยู่ในครัวของร้านอาหาร
รอให้พายุทอร์นาโดพัดมา

807
00:53:02,929 --> 00:53:05,473
แต่หายนะกลับไม่มา

808
00:53:07,767 --> 00:53:11,646
ผมสับสนว่าทำไมร้านอาหารร้านนั้นถึงไม่โดนพายุ

809
00:53:12,439 --> 00:53:15,692
ผมคิดว่าผมอาจคิดมากไปและกังวลเกิดเหตุล่ะมั้ง

810
00:53:16,693 --> 00:53:19,738
ผมกับแม่กลับไปที่โรงแรมซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามถนน

811
00:53:19,821 --> 00:53:23,617
โทรศัพท์มือถือใช้ไม่ได้ เราเลยติดต่อดั๊กไม่ได้

812
00:53:24,201 --> 00:53:26,119
ผมเปิดวิทยุ

813
00:53:27,370 --> 00:53:30,040
ฝันร้ายที่สุดได้มาเยือนจอปลิน

814
00:53:30,123 --> 00:53:32,542
เราได้ยินข่าวของสถานการณ์ที่เกิดขึ้น

815
00:53:32,626 --> 00:53:34,419
ห่างจากจุดที่เราอยู่ไปแค่สี่ร้อยเมตร

816
00:53:34,502 --> 00:53:37,005
พายุทอร์นาโดพัดผ่านใจกลางเมืองจอปลิน

817
00:53:37,088 --> 00:53:39,466
โดยเริ่มก่อตัวที่เส้นแบ่งเขตรัฐ

818
00:53:39,549 --> 00:53:43,303
และพัดทำลายพื้นที่ของเมืองไปไม่น้อย

819
00:53:45,138 --> 00:53:49,059
เราเห็นรถคันนึงขับมาจอดที่โรงแรม

820
00:53:49,684 --> 00:53:52,020
สภาพไม่เหมือนรถด้วยซ้ำ

821
00:53:52,103 --> 00:53:56,233
รถคันนั้นเหมือนหลุดออกมาจากหนังสยองขวัญ
หรือผ่านสงครามมา

822
00:53:56,316 --> 00:53:59,027
ผู้ชายคนหนึ่งลงมาจากรถ สภาพเขาไม่โอเค

823
00:53:59,110 --> 00:54:00,445
เขามีเลือดออกและ…

824
00:54:01,696 --> 00:54:04,157
ดูออกเลยว่าเขากำลังช็อก

825
00:54:04,241 --> 00:54:07,202
เขาบอกว่า "จอปลินหายไปหมดแล้ว"

826
00:54:08,620 --> 00:54:11,039
บ้านเรือนถูกพัดไป ต้นไม้ถูกพัดไป

827
00:54:11,122 --> 00:54:13,541
รถถูกพัดไป ตึกอาคารถูกพัดไป

828
00:54:14,125 --> 00:54:19,798
ตอนนั้นผมถึงได้รู้ว่า
มันร้ายแรงกว่าที่สมองผมจะนึกภาพได้

829
00:54:21,591 --> 00:54:24,427
จอปลินต้องได้รับความช่วยเหลือเยอะเลย

830
00:54:25,011 --> 00:54:28,265
ตอนที่ผมกลับมาถึงทางเข้าบ้าน
พ่อผมอยู่ที่โรงรถ กับวิทยุของเขา

831
00:54:28,348 --> 00:54:32,435
มีคนส่งเสียงตะโกนเรียก
เราต้องได้รับความช่วยเหลือโดยเร็วที่สุด

832
00:54:32,519 --> 00:54:35,772
มีคนบาดเจ็บหลายร้อยคน

833
00:54:35,855 --> 00:54:37,816
พ่อบอกว่า "ไปแต่งตัว"

834
00:54:38,608 --> 00:54:41,820
ผมเลยวิ่งเข้าไปข้างใน ถอดหมวกกับชุดครุยออก

835
00:54:41,903 --> 00:54:45,240
และภายในเวลาไม่กี่นาที
เราทุกคนก็เปลี่ยนชุดเรียบร้อย

836
00:54:45,323 --> 00:54:47,659
และเรากระโดดขึ้นรถทำงานของพ่อ

837
00:54:48,743 --> 00:54:51,621
เรามุ่งหน้าไปยังพื้นที่ที่พายุพัดผ่านจอปลิน

838
00:54:57,210 --> 00:54:59,462
เคย์ลี เคย์ลี เธออยู่ไหน

839
00:54:59,546 --> 00:55:00,505
หวัดดี

840
00:55:02,215 --> 00:55:03,466
เคย์ลี ฉันอยู่นี่แล้ว

841
00:55:04,509 --> 00:55:06,177
เคย์ลี พระเจ้าช่วย

842
00:55:07,095 --> 00:55:08,555
เลวร้ายฉิบหาย

843
00:55:10,265 --> 00:55:13,310
รอบตัวเรามีฟ้าผ่าลงพื้นดิน

844
00:55:13,393 --> 00:55:15,979
ใกล้จนเส้นผมชี้ตั้ง

845
00:55:19,357 --> 00:55:21,526
ทุกอย่างสับสนวุ่นวาย

846
00:55:23,069 --> 00:55:25,613
ปวดประสาทไปหมด เราจะไปไหนดี

847
00:55:26,698 --> 00:55:30,160
ทุกคน เราจะไปไหนกันดี บ้านอยู่ไหน ใครก็ได้

848
00:55:33,830 --> 00:55:35,415
พระเจ้าช่วย ครอบครัวเรา

849
00:55:35,915 --> 00:55:37,500
พระเจ้าช่วย ครอบครัวเรา

850
00:55:40,295 --> 00:55:44,549
เส้นทางของพายุทอร์นาโดลูกนั้น
ตรงไปที่บ้านแม่ผม

851
00:55:44,632 --> 00:55:46,134
แล้วก็บ้านพ่อแม่ของเคย์ลีกับเอริค

852
00:55:46,760 --> 00:55:47,802
พระเจ้าช่วย

853
00:55:53,516 --> 00:55:55,226
เราจำได้ว่าตอนไปที่นั่น เราขับรถไป

854
00:55:55,310 --> 00:55:59,314
และน่าจะมีรถจอดอยู่ที่ลานจอดรถของแอลป์

855
00:56:02,025 --> 00:56:04,903
เราออกจากร้าน มองหารถ

856
00:56:06,196 --> 00:56:07,113
ทุกคน

857
00:56:07,197 --> 00:56:08,031
เอริค

858
00:56:09,115 --> 00:56:10,867
เอริค เคย์ลี มานี่

859
00:56:11,868 --> 00:56:14,871
รถของเคย์ลียังอยู่ที่นั่น แต่สภาพยับเยินมาก

860
00:56:14,954 --> 00:56:18,917
ฉันพกกระเป๋ากับข้าวของติดตัว
กุญแจรถยังอยู่กับฉัน

861
00:56:29,052 --> 00:56:30,929
เราหาทางกลับไปที่บ้าน

862
00:56:39,396 --> 00:56:41,106
ยางรถแบนทั้งสี่เส้น

863
00:56:41,606 --> 00:56:43,983
เราขับข้ามเสาโทรศัพท์

864
00:56:44,776 --> 00:56:45,735
ต้นไม้

865
00:56:46,319 --> 00:56:47,362
สายไฟ

866
00:56:47,862 --> 00:56:49,489
ทุกอย่างที่ต้องข้าม

867
00:56:49,572 --> 00:56:52,242
เพราะเราพยายามจะไปหาครอบครัว

868
00:56:54,411 --> 00:56:58,164
ผมไม่แน่ใจว่าเราจะฝ่าเข้าไปยังไง
ทางผ่านไม่ได้เลย

869
00:57:00,083 --> 00:57:03,336
มีรถบรรทุกกึ่งพ่วงพลิกคว่ำอย่างน้อยสองคัน
ที่ถนนไอ-44

870
00:57:04,129 --> 00:57:07,549
แก้ไข มีรถหลายคันพลิกคว่ำ

871
00:57:19,519 --> 00:57:22,272
ผมลืมตาขึ้นมา ยังอยู่ในรถ

872
00:57:23,690 --> 00:57:26,943
ผมร้องถาม "ทุกคนยังอยู่ในนี้ไหม ยังอยู่ดีไหม"

873
00:57:27,026 --> 00:57:29,446
"ทุกคน พูดกับฉันหน่อย ใครก็ได้ตอบที"

874
00:57:30,947 --> 00:57:33,825
เสียงต่อมาที่ได้ยินคือน้องผมพูดว่า
"ยังอยู่ดี โอเคดี"

875
00:57:33,908 --> 00:57:36,619
แล้วอีแวนก็ "ใช่ ฉันก็โอเคดี"

876
00:57:36,703 --> 00:57:39,914
แต่… ผมไม่ได้ยินอะไรจากสตีเวนเลย

877
00:57:41,708 --> 00:57:44,627
ผมต้องลงจากรถ ตามหาเขาให้เจอเดี๋ยวนี้

878
00:57:47,922 --> 00:57:51,634
ผมตะโกน "สตีเวน ฉันต้องหานายให้เจอให้ได้
เรียกชื่อฉันที"

879
00:57:53,761 --> 00:57:54,721
"สตีเวน"

880
00:57:55,889 --> 00:57:58,224
"ส่งสัญญาณด้วย บอกทีว่าอยู่ตรงไหน เฮ้"

881
00:58:06,691 --> 00:58:08,735
ผมลืมตาหลับตาสลับกัน

882
00:58:09,444 --> 00:58:11,237
รู้สึกตัวบ้าง ไม่รู้สึกบ้าง

883
00:58:13,615 --> 00:58:18,536
ผมเห็นดั๊ก อีแวนกับดีแลนวิ่งเข้ามาหา

884
00:58:19,120 --> 00:58:21,706
ผมคิดว่า "ทำไมพวกนี้เดินอยู่ แต่ฉันเปล่า"

885
00:58:21,789 --> 00:58:24,167
ผมแบบ "ท่าไม่ดีแล้วไง"

886
00:58:25,460 --> 00:58:28,004
ผมพยายามขยับตัว แล้วตอนนั้นก็เริ่มรู้สึกเจ็บ

887
00:58:28,087 --> 00:58:29,297
ผมเริ่มร้องออกมา

888
00:58:29,797 --> 00:58:32,342
โห ตอนนั้นมันเจ็บโคตรๆ

889
00:58:32,926 --> 00:58:34,219
เจ็บแทบตาย

890
00:58:34,302 --> 00:58:36,804
สภาพเขาร่อแร่

891
00:58:36,888 --> 00:58:41,267
คุณ… ให้ผมสาบานยังไงก็ได้
ผมเห็นหัวใจเขาเต้นอยู่ในอกเลย

892
00:58:43,061 --> 00:58:46,147
เราต้องพาเขาไปรักษา
เราต้องช่วยให้เขามีชีวิตรอด

893
00:58:47,774 --> 00:58:51,110
ผมเริ่มเห็นแสงไฟเคลื่อนขึ้นมาบนเนินเขาตรงนั้น

894
00:58:51,694 --> 00:58:55,156
ตรงหน้าผมมีรถคันนึงขับมา ไม่ชะลอ

895
00:58:55,240 --> 00:58:57,116
ไม่ทำอะไรเลย ขับผ่านผมไปเฉยๆ

896
00:58:59,452 --> 00:59:02,580
แล้วก็มีรถเชฟโรเลตคันหนึ่งขับขึ้นเนินมา

897
00:59:02,664 --> 00:59:07,377
และรถคันนั้นสภาพยับเยิน

898
00:59:13,633 --> 00:59:15,301
คนในรถรีบลงมา

899
00:59:19,722 --> 00:59:22,850
ผมแบบว่า "ฉันจะหลับแล้ว"
แล้วดีแลนก็ตบหน้าผม

900
00:59:24,269 --> 00:59:27,397
ผมแบบ "ฉันยอมแพ้ ขอฉันตายตรงนี้แหละ"

901
00:59:27,480 --> 00:59:29,732
แล้วผมก็หมดสติไป

902
00:59:36,656 --> 00:59:40,118
หัวหน้ากำลังพยายามตั้งจุดคัดกรอง
ที่ถนนสาย 20 ตัดกับเรนจ์ไลน์

903
00:59:42,287 --> 00:59:46,124
ตอนไปถึงที่ถนนสาย 20 ตัดกับเรนจ์ไลน์
สภาพของที่นั่นเหมือนเพิ่งเกิดสงคราม

904
00:59:48,209 --> 00:59:49,794
มีศพอยู่บนถนน

905
00:59:50,295 --> 00:59:51,754
ตึกรามบ้านช่องหายไป

906
00:59:51,838 --> 00:59:53,673
รถพลิกคว่ำ

907
00:59:55,883 --> 00:59:58,136
มองไปทางไหนก็เห็นแต่ความพินาศ

908
00:59:58,970 --> 01:00:03,516
เรียกตัวเจ้าหน้าที่ประจำเขตที่ออกเวร
ให้กลับมาปฏิบัติหน้าที่ทันที

909
01:00:08,938 --> 01:00:12,025
ช่วยเลือกพื้นที่สำหรับตั้งจุดปฏิบัติงานได้ไหม

910
01:00:12,525 --> 01:00:14,902
ผมเรียนหลักสูตรหน่วยแพทย์ฉุกเฉินมาเพื่อช่วยคน

911
01:00:14,986 --> 01:00:18,489
และตอนนั้นเราต้องรีบทำทุกวิถีทาง
เพื่อช่วยคนให้ได้

912
01:00:20,783 --> 01:00:23,911
ตอนนั้นผมอายุ 18 แต่ผมไม่กลัว

913
01:00:23,995 --> 01:00:26,497
ผมไม่กังวลอะไร ผมอยู่ที่นั่นกับพ่อ

914
01:00:26,998 --> 01:00:30,501
พ่อบอกว่า "เฮ้ แกดูพื้นที่นี้ พ่อจะดูพื้นที่นี้

915
01:00:30,585 --> 01:00:31,919
แล้วเดี๋ยวเรามารายงานกัน"

916
01:00:35,089 --> 01:00:38,426
มองไปทางไหนก็เห็นผู้บาดเจ็บเพิ่มจำนวนขึ้น

917
01:00:40,970 --> 01:00:45,141
จำได้ว่ามีใครคนนึงสวมชุดครุยจากพิธีจบ
เดินมาหาผม

918
01:00:45,224 --> 01:00:48,686
เป็นเด็กผู้หญิง
ถามผมว่า "คีแกน ครอบครัวฉันอยู่ไหน"

919
01:00:48,770 --> 01:00:50,521
จนถึงทุกวันนี้ผมก็ไม่รู้ว่าเธอเป็นใคร

920
01:00:50,605 --> 01:00:52,857
ผมรู้ว่าเธอรู้จักผม เพราะเธอรู้ชื่อผม

921
01:00:52,940 --> 01:00:55,443
และเธอสวมชุดครุยสำหรับพิธีจบการศึกษา

922
01:00:55,943 --> 01:00:58,863
แต่ใบหน้าเธอเปื้อนเลือดจนผมจำไม่ได้ว่านั่นใคร

923
01:01:04,911 --> 01:01:06,871
ผมเดินอยู่หลายชั่วโมง

924
01:01:07,747 --> 01:01:10,416
เหมือนคนที่อยู่ในอาการช็อก

925
01:01:11,084 --> 01:01:13,336
ท้องฟ้าสีแปลกมาก

926
01:01:13,836 --> 01:01:16,381
เหมือนนี่คือโลกที่เหนือธรรมชาติ

927
01:01:19,008 --> 01:01:23,179
แล้วผมก็มองเห็นแม่ แม่ยังไม่ตาย ผมดีใจมาก

928
01:01:24,972 --> 01:01:28,434
นี่ไม่ใช่วันสิ้นโลก
ครอบครัวผมไม่ได้ถูกรับขึ้นสู่สวรรค์

929
01:01:28,518 --> 01:01:29,519
พวกเขายังไม่ตาย

930
01:01:30,061 --> 01:01:34,941
พ่อกับแม่เล่าให้ฟังว่าบ้านเราพังไปหมดแล้ว

931
01:01:35,525 --> 01:01:39,320
จำได้ว่าแม่กอดผม โอบตัวผมไว้

932
01:01:40,321 --> 01:01:41,864
ผมได้ยินแม่พูดว่า

933
01:01:42,573 --> 01:01:46,703
"ตอนที่มีพายุ แม่อยู่ที่ห้างทาร์เก็ต"
แล้วก็บอกว่า "แม่ไปซื้อยาย้อมผม"

934
01:01:47,286 --> 01:01:49,205
มันงี่เง่ามาก ไร้สาระมาก

935
01:01:49,288 --> 01:01:51,582
แต่ผมแบบว่า "ดีแล้วที่แม่ย้อมผม"

936
01:01:52,083 --> 01:01:55,878
"ผมดีใจมากที่แม่ไม่ได้อยู่ที่บ้าน
ผมดีใจมากที่แม่ปลอดภัย"

937
01:02:05,096 --> 01:02:07,348
พอออกจากถนนเมนมาได้

938
01:02:08,725 --> 01:02:09,767
เราก็หลงทาง

939
01:02:10,518 --> 01:02:14,313
เรารู้จักย่านนั้นดีเหมือนหลังบ้านตัวเอง

940
01:02:15,273 --> 01:02:19,277
แต่เราไม่รู้ว่าเราอยู่ไหน
ไม่มีอะไรให้ยึดเป็นจุดอ้างอิงเลย

941
01:02:27,452 --> 01:02:29,162
ตรงนั้นมีสนามหญ้า

942
01:02:29,746 --> 01:02:32,498
ผมจำได้ว่ารถของเคย์ลีติดหล่มในสนามนั้น

943
01:02:33,374 --> 01:02:36,627
เธอเร่งเครื่อง
แล้วผมก็จำได้ว่ารถจมลงไปนิดหน่อย

944
01:02:36,711 --> 01:02:39,172
ผมกับเอริคบอกว่า
"ไม่เป็นไร พวกฉันจะลงไปดันให้"

945
01:02:39,672 --> 01:02:41,299
เราลงจากรถ

946
01:02:41,799 --> 01:02:43,301
ผมกับเอริคมองหน้ากันแล้วพูดว่า

947
01:02:43,801 --> 01:02:48,097
"เพื่อน สนามหญ้าอะไรมาอยู่กลางเมืองจอปลิน"

948
01:02:48,181 --> 01:02:50,850
"สนามอะไร นี่เราอยู่ไหน ทำไมถึงมีสนามหญ้า"

949
01:02:51,434 --> 01:02:56,063
เรามองดูแล้วก็ได้รู้ว่า
เราอยู่ที่สนามฝึกซ้อมของโรงเรียนม.ปลาย

950
01:02:57,356 --> 01:03:00,943
โรงเรียนม.ปลายที่เราจบมา เราอยู่ที่นั่น

951
01:03:03,279 --> 01:03:05,072
เราจำไม่ได้ด้วยซ้ำ

952
01:03:05,656 --> 01:03:10,286
ว่านั่นคือโรงเรียนที่เราเคยไปเรียนตอนเป็นเด็ก

953
01:03:14,081 --> 01:03:15,666
รู้สึกตื่นเลย

954
01:03:20,588 --> 01:03:23,883
นักเรียนกว่า 2,100 คน
อยู่กันเต็มโรงเรียนมัธยมปลายจอปลิน

955
01:03:26,928 --> 01:03:29,055
ช่วงนี้ผมใช้เวลาคิดเรื่องอนาคตอยู่บ่อยครั้ง

956
01:03:29,138 --> 01:03:31,390
รอคอยเหตุการณ์ใหญ่ๆ

957
01:03:31,974 --> 01:03:33,643
และเหตุการณ์ใหญ่นั้นก็เกิดวันนี้

958
01:03:39,482 --> 01:03:42,276
ได้ข่าวอะไรเกี่ยวกับโรงเรียนม.ปลายจอปลิน
ที่ถนนสาย 20 บ้างไหม

959
01:03:42,985 --> 01:03:45,822
เท่าที่เรารู้คือโรงเรียนม.ปลายจอปลิน
พังเสียหาย

960
01:03:48,199 --> 01:03:50,993
ไม่อยากเชื่อ แถมวันนี้มีพิธีจบการศึกษา

961
01:03:51,619 --> 01:03:56,123
ปกติแล้วเวลาได้ยินเสียงเตือนพายุทอร์นาโด
ปกติก็ไม่มีอะไร

962
01:03:56,207 --> 01:03:58,084
ฉันเลยคิดว่า "ไม่มีอะไรหรอก"

963
01:03:58,167 --> 01:04:02,004
แล้ววันนั้นฉันพูดว่า
"ฉันว่านะ คงไม่มีอะไรหรอก…"

964
01:04:12,765 --> 01:04:14,517
เช็กเสียง หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า

965
01:04:14,600 --> 01:04:18,437
เวเธอร์แชนเนล นี่ไมค์ เบทเทส
อแมนด้า นี่เบทเทส ได้ยินไหม

966
01:04:18,521 --> 01:04:20,982
จอปลินเหลือแต่ซาก

967
01:04:22,567 --> 01:04:25,611
เราคุยกันเรื่องสภาพอากาศเลวร้าย
ที่เคลื่อนที่ผ่านตอนกลางของประเทศ

968
01:04:25,695 --> 01:04:28,948
และที่เราเห็นตอนนี้คือเครื่องยืนยัน
ว่าพายุทอร์นาโดพัดถล่มที่จอปลิน มิสซูรี

969
01:04:29,031 --> 01:04:31,367
นี่คือภาพสดที่เราได้รับสัญญาณในตอนนี้

970
01:04:31,450 --> 01:04:33,327
ผมไม่เคยเห็นภาพแบบนี้มาก่อนเลย

971
01:04:33,411 --> 01:04:36,622
ลืมหายใจไปชั่วขณะเลย คุณพระคุณเจ้า

972
01:04:38,040 --> 01:04:41,043
นี่คือภาพการทำลายล้าง ผม…

973
01:04:43,129 --> 01:04:47,550
บอกได้แค่ว่าเห็นแล้วชวนให้นึกถึง
เหตุการณ์เมื่อเดือนที่แล้วที่…

974
01:04:50,887 --> 01:04:51,846
ขอโทษที

975
01:04:52,513 --> 01:04:54,223
ที่ทัสคาลูซา

976
01:04:54,807 --> 01:04:55,683
พระเจ้าช่วย

977
01:04:59,520 --> 01:05:00,730
ไมค์ คุณโอเคไหม

978
01:05:01,314 --> 01:05:04,150
ฉันรู้ว่าสิ่งที่คุณเห็นมันเลวร้ายมาก

979
01:05:05,943 --> 01:05:06,986
ใช่ มัน…

980
01:05:14,118 --> 01:05:16,203
ผมจำว่าได้ดูข่าวนั้นแล้วคิดว่า "โอ้โฮเฮะ"

981
01:05:16,287 --> 01:05:20,499
คนจากเวเธอร์แชนเนลยังรู้สึกสะเทือนใจ
กับความพินาศครั้งนี้

982
01:05:20,583 --> 01:05:22,293
ของจริงแฮะ

983
01:05:22,376 --> 01:05:25,296
รู้สึกแปลกๆ ที่ได้มองเหตุการณ์นั้น
ผ่านมุมมองของคนที่ไม่ใช่คนที่นี่

984
01:05:26,672 --> 01:05:30,051
พายุทอร์นาโดที่ทรงพละกำลัง
ได้ทำลายพื้นที่ส่วนใหญ่ของเมืองจนราบ

985
01:05:30,927 --> 01:05:33,971
เราได้รับรายงานมาว่าแทบไม่มีอะไรยังตั้งอยู่ได้

986
01:05:34,055 --> 01:05:37,224
ร้ายแรงมากครับ และเกิดขึ้นเร็วมากด้วย

987
01:05:37,308 --> 01:05:40,645
การเก็บภาพจากที่นั่นทำได้ค่อนข้างยาก
แต่เราพยายามกันอยู่

988
01:05:40,728 --> 01:05:44,815
เช้าวันที่ 23 ผมได้รับโทรศัพท์
จากสถานีฟอกซ์ไฟฟ์ในซานดิเอโก

989
01:05:45,316 --> 01:05:49,779
พวกเขาถามว่าผมพอจะรายงานข่าวให้ได้ไหม

990
01:05:49,862 --> 01:05:54,700
เพราะตอนนั้นเครือข่ายข่าวระดับชาติ
ยังมาไม่ถึงจอปลิน

991
01:05:54,784 --> 01:05:57,286
และผมจำได้ว่าคิดในใจว่า

992
01:05:57,954 --> 01:06:01,540
"ถ้านักข่าวคนอื่นทำได้ ฉันก็ทำได้"

993
01:06:02,249 --> 01:06:06,379
สวัสดีครับ ผมนักอุตุนิยมวิทยาแชด คริลลีย์
รายงานสดจากใจกลางเมืองจอปลิน

994
01:06:06,462 --> 01:06:07,838
ในชุมชนที่พักอาศัย

995
01:06:07,922 --> 01:06:10,967
ที่ที่ถูกพายุทอร์นาโดขนาดใหญ่พัดถล่ม

996
01:06:11,050 --> 01:06:13,511
พื้นที่นี้ได้รับความเสียหายร้ายแรงครับ

997
01:06:13,594 --> 01:06:17,306
สองสามวันต่อมา เขาก็นั่งอยู่ในสตูดิโอกับผม

998
01:06:17,390 --> 01:06:20,559
อันที่จริง แชดได้ฝึกงานภาคสนาม

999
01:06:20,643 --> 01:06:23,980
เรียนรู้งานที่เราทำที่ทอร์นาโดอัลลีย์

1000
01:06:25,231 --> 01:06:29,610
และตอนนั้นผมรู้เลยว่า
สักวันแชดจะกลายเป็นคนดังแน่นอน

1001
01:06:31,153 --> 01:06:33,864
ขอบคุณครับ วูล์ฟ สวัสดีครับ
คืนนี้เรามาเริ่มกันที่จอปลิน

1002
01:06:33,948 --> 01:06:38,160
พายุทอร์นาโดระดับเอฟห้า
ได้สร้างบาดแผลยาวสิบกิโลเมตรที่นี่

1003
01:06:38,244 --> 01:06:41,664
หลังเกิดพายุทอร์นาโด
จอปลินก็เป็นที่จับตามองของทุกคน

1004
01:06:41,747 --> 01:06:44,208
จอปลิน มิสซูรีถูกพายุทอร์นาโดเล่นงานอ่วม

1005
01:06:44,291 --> 01:06:46,335
ดูแล้วเหมือนยุคหลังวันสิ้นโลก

1006
01:06:46,419 --> 01:06:50,631
และคาดว่าสภาพอากาศจะเลวร้ายต่อไป
จนถึงวันพรุ่งนี้ โอ๊ะ!

1007
01:06:50,715 --> 01:06:53,926
มีนักข่าวจากทั่วโลกมาที่นี่

1008
01:06:54,010 --> 01:06:56,053
บ้านบางหลังถูกทำลายจนแหลกเป็นผง

1009
01:06:56,137 --> 01:06:58,639
ทางการได้ประกาศภาวะฉุกเฉิน

1010
01:06:58,723 --> 01:07:01,434
สื่อให้ความสนใจกันมาก ไปทางไหนก็เจอกล้อง

1011
01:07:03,519 --> 01:07:06,772
ผมจำได้ว่ารู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเป้าหมาย

1012
01:07:06,856 --> 01:07:08,816
แบบว่า "คนนี้แหละ ถ่ายเลย"

1013
01:07:09,400 --> 01:07:10,651
ช่วยบอกชื่อและสะกดให้ด้วย

1014
01:07:10,735 --> 01:07:15,197
ผมเซซิล คอร์นิช
ซีอีซีไอแอล ซีโออาร์เอ็นไอเอสเอช

1015
01:07:15,281 --> 01:07:16,240
อายุเท่าไหร่

1016
01:07:16,323 --> 01:07:17,158
สิบเจ็ด

1017
01:07:17,241 --> 01:07:18,159
เรียนม.ปลายเหรอ

1018
01:07:18,242 --> 01:07:19,076
ครับ

1019
01:07:19,994 --> 01:07:20,828
นั่นแหละ

1020
01:07:25,374 --> 01:07:27,460
ตอนที่ทุกคนโยนหมวกขึ้นฟ้า

1021
01:07:27,543 --> 01:07:29,211
ผมคิดว่า "ว้าว ในที่สุดก็เรียบจบสักที"

1022
01:07:29,295 --> 01:07:32,381
ผมไม่เคยคิดว่าวันพิธีจบการศึกษา

1023
01:07:32,465 --> 01:07:34,967
จะเป็นช่วงเวลาที่น่าเศร้าที่สุดของจอปลิน

1024
01:07:35,051 --> 01:07:36,802
ผมทำใจได้ยากมาก

1025
01:07:36,886 --> 01:07:39,096
และผมยังไม่รู้เลยว่าวิล นอร์ตันเพื่อนผม…

1026
01:07:39,180 --> 01:07:43,309
เขาสูญหาย เรายังทำใจไม่ได้ แต่…

1027
01:07:45,102 --> 01:07:45,936
ครับ คือ…

1028
01:07:48,189 --> 01:07:50,399
ตอนนั้นสัญญาณโทรศัพท์ไม่ค่อยเสถียร

1029
01:07:50,483 --> 01:07:55,529
ผมจำได้ว่ามีคนส่งข้อความมาถามว่า
"เฮ้ ปลอดภัยดีไหม ตอนนี้อยู่ไหน"

1030
01:07:55,613 --> 01:08:00,534
และตอนนั้นผมก็คิดได้ว่าไม่มีใครรู้ว่าวิลอยู่ไหน

1031
01:08:01,035 --> 01:08:05,372
ทุกคน เมื่อคืนผมเพิ่งกลับมาจากแอลเอ
หลังจากไปสนุกมาทั้งสุดสัปดาห์

1032
01:08:05,456 --> 01:08:08,292
นั่นคือวิล นอร์ตัน อายุ 18 ปี

1033
01:08:08,375 --> 01:08:12,004
ใช่ ผมเรียนม.ปลายปีสุดท้าย
ไม่มีใครเชื่อผมเลย สาบานได้

1034
01:08:12,088 --> 01:08:13,756
ผมจะเอาบัตรนักเรียนให้ดู

1035
01:08:14,256 --> 01:08:15,800
เขาเป็นดนดังในยูทูบ

1036
01:08:15,883 --> 01:08:18,636
วิดีโอของเขามียอดวิวมากกว่าหนึ่งล้านห้าแสนวิว

1037
01:08:19,220 --> 01:08:22,348
ข่มตานอนไม่หลับ อารมณ์ดีเกิน

1038
01:08:22,431 --> 01:08:24,183
ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำไม

1039
01:08:24,266 --> 01:08:27,561
เขาหายตัวไปเมื่อวันอาทิตย์
ตอนที่พายุทอร์นาโดซัดรถเอสยูวีที่เขาขับ

1040
01:08:28,646 --> 01:08:31,315
- บอกชื่อด้วยครับ
- ค่ะ ฉันเทรซีย์ เพรสเลอร์

1041
01:08:31,398 --> 01:08:32,817
และเรากำลังพูดถึง…

1042
01:08:33,859 --> 01:08:35,986
หลานฉัน วิล นอร์ตัน

1043
01:08:36,070 --> 01:08:38,155
ตอนนั้นเขากำลังกลับบ้านหลังพิธีจบใช่ไหม

1044
01:08:38,239 --> 01:08:42,159
เสียงไซเรนดังขึ้น
ทุกคนแยกย้ายกันไปหาที่หลบภัย

1045
01:08:42,660 --> 01:08:45,746
และเขาขับรถ พี่ชายฉันนั่งข้างคนขับ

1046
01:08:45,830 --> 01:08:50,459
ตอนนั้นพวกเขาโดนพายุทอร์นาโดพัดขึ้นไปบนฟ้า

1047
01:08:50,543 --> 01:08:53,504
เขาเอื้อมไปคว้าตัวหลานฉันไว้ จับเขาไว้แน่น

1048
01:08:53,587 --> 01:08:56,966
แล้ววิลก็เริ่มท่องบทสวดจากพระคัมภีร์

1049
01:08:57,049 --> 01:08:58,425
เขาท่องแล้วท่องอีก

1050
01:08:58,509 --> 01:09:01,637
แล้วพายุทอร์นาโดก็ดูดเขาออกไปทางซันรูฟ

1051
01:09:02,138 --> 01:09:03,639
ตอนนั้นพี่ชายฉันจับตัวเขาไว้

1052
01:09:09,728 --> 01:09:13,232
พอได้เห็นทุกคนร่วมแรงกัน

1053
01:09:13,816 --> 01:09:17,111
ผมก็มีความหวังว่าเราจะหาวิลเจอ

1054
01:09:18,821 --> 01:09:22,950
มีคนช่วยกันตามหาเขาทุกวัน
พยายามหาว่าเขาอยู่ไหน

1055
01:09:26,036 --> 01:09:28,581
เราคิดว่าเขายังอยู่ที่ไหนสักแห่ง

1056
01:09:28,664 --> 01:09:32,001
แต่เรากังวลว่ากระแสลมวนของพายุลูกนั้น

1057
01:09:32,084 --> 01:09:35,588
อาจพัดเขาขึ้นไปสูงมากและไกลมาก

1058
01:09:35,671 --> 01:09:38,465
ฉันขอร้องทุกคนไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน

1059
01:09:38,549 --> 01:09:41,969
ตั้งแต่จอปลินไปจนถึงสปริงฟิลด์
เนวาดา หรือที่อื่นๆ

1060
01:09:42,052 --> 01:09:45,055
ช่วยตรวจสอบพื้นที่ตัวเองด้วย ดูตามต้นไม้

1061
01:09:45,556 --> 01:09:48,684
ไม่ใช่แค่เพื่อหลานชายฉัน
แต่ยังมีคนสูญหายอีกหลายคน

1062
01:09:57,902 --> 01:10:02,281
เชื้อราที่ลุกลามเข้าสู่เนื้อเยื่อร่างกายชนิดหายาก
ที่เรียกว่าไซโกไมโคซิส

1063
01:10:02,364 --> 01:10:05,576
กำลังแพร่ระบาดในเหยื่อพายุทอร์นาโด
ที่จอปลิน มิสซูรี

1064
01:10:05,659 --> 01:10:10,372
เจ้าหน้าที่สาธารณสุขกล่าวว่าเศษสิ่งของที่ปลิวมา
คือสาเหตุของโรคที่หายากแต่ร้ายแรงชนิดนี้

1065
01:10:10,456 --> 01:10:13,751
มีผู้ติดเชื้อราประหลาดแล้วแปดคน

1066
01:10:13,834 --> 01:10:16,170
และเสียชีวิตแล้วสามคน

1067
01:10:16,253 --> 01:10:17,922
สตีเวนอยู่ในอาการโคม่า

1068
01:10:19,173 --> 01:10:23,594
และเขาติดเชื้อรากินเนื้อที่กำลังคร่าชีวิตคนอยู่

1069
01:10:24,178 --> 01:10:28,557
มันกินกระดูกเขา
กินผิวหนัง กินกล้ามเนื้อของเขา

1070
01:10:28,641 --> 01:10:30,768
มันกำลังฉีกเขาออกเป็นชิ้นๆ

1071
01:10:30,851 --> 01:10:31,894
การติดเชื้อเกิดจาก

1072
01:10:31,977 --> 01:10:36,023
การสัมผัสกับเชื้อราที่พบในดิน
และพืชผักที่เน่าเปื่อย

1073
01:10:36,523 --> 01:10:42,655
ด้วยที่นี่คือโอซาร์ก
พายุทอร์นาโดลูกนี้พัดไปเจอกับอะไรหลายอย่าง

1074
01:10:42,738 --> 01:10:47,618
ถ้าจะมีเชื้ออะไรแบบนี้ติดมาด้วยก็ไม่แปลก

1075
01:10:48,202 --> 01:10:50,412
เชื้อราแพร่กระจายอย่างรวดเร็ว

1076
01:10:50,496 --> 01:10:53,249
ต้องตัดเนื้อเยื่อตายที่เป็นสีดำออก

1077
01:10:54,083 --> 01:10:57,628
สตีเวนมีโอกาสรอดประมาณห้าเปอร์เซ็นต์

1078
01:10:57,711 --> 01:11:01,966
ผมกลัวมากว่าผมจะต้องเสียเพื่อน
ที่กำลังสู้เพื่อมีชีวิตรอดต่อไป

1079
01:11:06,804 --> 01:11:10,015
ตอนที่โคม่า ผมฝันประหลาดมาก

1080
01:11:12,184 --> 01:11:14,937
ตอนนั้นผมไม่รู้ว่าหัวผมโดนตัดไปแล้ว

1081
01:11:15,020 --> 01:11:17,398
แต่ยังมีชีวิตอยู่ที่ไหนสักแห่งหรือว่ายังไง

1082
01:11:17,481 --> 01:11:18,941
ผมไม่รู้สึกถึงร่างกายตัวเองเลย

1083
01:11:21,026 --> 01:11:25,197
นี่คือเครื่องย้ำเตือนว่าพลังชั่วร้าย
ที่สถิตอยู่ในโลกนี้รอการปลดปล่อยอยู่

1084
01:11:33,706 --> 01:11:37,501
รู้สึกเหมือนผมกำลังรอจะไปที่ไหนสักแห่ง

1085
01:11:38,961 --> 01:11:41,672
แต่ที่ที่ผมรอมันเหมือนนรกสำหรับผม

1086
01:11:42,589 --> 01:11:46,051
ผมเลยแบบ "ไม่รู้นะว่านี่มันยังไง
แต่นี่ไม่ใช่ของจริง ฉันต้องไปจากที่นี่"

1087
01:11:48,804 --> 01:11:52,683
หายากมาก
ผมไม่เคยเห็นเคสแบบนี้มา 30 กว่าปีแล้ว

1088
01:11:52,766 --> 01:11:56,228
พ่อกับแม่คุยกับหมอเหมือนผมไม่ได้อยู่ตรงนั้นด้วย

1089
01:11:58,480 --> 01:12:01,066
แต่ก็รู้สึกดีที่ได้ยินเสียงพวกเขา

1090
01:12:03,777 --> 01:12:05,738
พ่อแม่ผมแยกทางกันตอนที่ผมได้เก้าขวบ

1091
01:12:06,613 --> 01:12:10,659
ผมกับแม่ย้ายออก พ่อผมเสียผู้เสียคนไปเลย

1092
01:12:10,743 --> 01:12:16,332
เขากลับไปใช้ชีวิตแบบเดิม เสพยา
แล้วก็ตกงาน เสียบ้านไป

1093
01:12:17,249 --> 01:12:19,376
พออายุ 12 ผมก็ออกจากบ้าน

1094
01:12:19,460 --> 01:12:22,588
ไปอาศัยอยู่บ้านเพื่อน
นอนโซฟาบ้านคนอื่นไปเรื่อยๆ

1095
01:12:23,672 --> 01:12:26,800
ผมอยากมีชีวิตแบบครอบครัวปกติ

1096
01:12:26,884 --> 01:12:30,971
มีบ้านที่มั่นคง กินมื้อค่ำด้วยกัน
ทำอะไรธรรมดาทั่วไปแบบนั้น

1097
01:12:32,556 --> 01:12:37,061
ในความฝันผม หมอบอกว่า
"เรารักษาลูกคุณต่อไปไม่ได้แล้ว"

1098
01:12:37,144 --> 01:12:38,437
"เราต้องตัดใจ"

1099
01:12:39,521 --> 01:12:42,107
แล้วผมก็เริ่มสติแตก เพราะตอนนั้นผมพูดไม่ได้

1100
01:12:42,608 --> 01:12:44,610
ผมแบบ "ผมอยากมีชีวิตอยู่"

1101
01:12:58,999 --> 01:13:02,669
ผมตื่นขึ้นมา ข้างนอกมีแดด

1102
01:13:04,963 --> 01:13:09,510
ผมสูดอากาศภายนอกเข้าปอดเป็นครั้งแรก
และมันทำให้ผมแทบหยุดหายใจ

1103
01:13:12,429 --> 01:13:15,265
ผมรู้เลยว่านั่นไม่ใช่ความฝันอย่างที่ผ่านมา

1104
01:13:18,227 --> 01:13:24,233
การฟื้นจากอาการโคม่า
ก็เหมือนการที่ตัวเราอยู่ในโลงมาร้อยปี

1105
01:13:24,942 --> 01:13:27,319
และพระเจ้าก็ให้โอกาสได้มีชีวิตอีกครั้ง

1106
01:13:28,028 --> 01:13:29,863
มันรู้สึกเปราะบาง รู้สึก…

1107
01:13:31,740 --> 01:13:33,450
เหมือนเป็นเด็กทารก

1108
01:13:33,951 --> 01:13:37,746
ผมปวดไปทั้งตัว รู้สึกเจ็บมาก

1109
01:13:39,039 --> 01:13:44,044
พ่อกับแม่ผมเข้ามาในห้อง
พวกเขาร้องไห้ แบบว่า…

1110
01:13:44,545 --> 01:13:46,964
พ่อผมแบบว่า "บอกแล้ว พ่อรู้ว่าแกจะรอด"

1111
01:13:47,047 --> 01:13:50,676
แล้วผมก็เพิ่งเคยเห็นอีแวนร้องไห้ครั้งแรก

1112
01:13:50,759 --> 01:13:53,929
ครั้งแรกที่เขากับดีแลนเดินเข้ามา

1113
01:13:54,972 --> 01:13:58,684
เขาเริ่มร้องไห้ แล้วผมก็พยายามจะปลอบเขา

1114
01:13:58,767 --> 01:14:00,144
ผมถามไปว่า "นี่ร้องไห้จริงดิ"

1115
01:14:00,227 --> 01:14:04,231
แล้วเขาก็บอกว่า "นายเจ็บหนักนะเพื่อน"
เขาบอกว่า "นายเจ็บหนักเอาการนะเว้ย"

1116
01:14:07,359 --> 01:14:10,446
เชื้อรากำลังยึดร่างกายผม

1117
01:14:11,405 --> 01:14:15,492
หมอตัดเนื้อผมออกทีละนิด แล้วเชื้อราก็ไม่กลับมา

1118
01:14:15,576 --> 01:14:17,870
หมอก็เลยเริ่มตัดหลายอย่างเลย

1119
01:14:19,121 --> 01:14:22,458
ซี่โครง ปอดส่วนนึง ตับ

1120
01:14:22,541 --> 01:14:24,293
ผมไม่มีหัวนมขวาแล้ว

1121
01:14:24,376 --> 01:14:27,421
แล้วหมอก็ตัดหัวใจผมออกไปส่วนนึง

1122
01:14:29,506 --> 01:14:30,924
แต่ว่านอกจากเรื่องนั้น

1123
01:14:31,550 --> 01:14:34,761
หุ่นผมก็ยังแซ่บอยู่ดี

1124
01:14:35,721 --> 01:14:36,680
ประมาณนั้น

1125
01:14:37,347 --> 01:14:40,100
มีหลายครั้งที่ผมคิดว่าจะไม่ได้ลูกชายคืนมา

1126
01:14:41,518 --> 01:14:43,937
การที่เขารอดมาได้คือปาฏิหาริย์

1127
01:14:44,021 --> 01:14:47,691
ผมอยากกลับบ้าน แล้วก็ปักหลัก

1128
01:14:48,567 --> 01:14:50,861
และกลับไปเป็นปกติ

1129
01:14:51,361 --> 01:14:56,533
พ่อคอยช่วยเหลือผม
ตลอดเวลาที่อยู่ในโรงพยาบาลทั้งสี่เดือน

1130
01:14:56,617 --> 01:14:58,118
เขาอยู่กับผมทุกวัน

1131
01:14:59,912 --> 01:15:02,789
ความรักคือสิ่งเดียวที่เราต้องมี

1132
01:15:02,873 --> 01:15:06,502
ชีวิตเราไม่ต้องมีอะไรมากมาย
มีแค่ครอบครัวก็พอ

1133
01:15:07,503 --> 01:15:12,007
และผมไม่เคยเห็นค่ามันเลย
จนกระทั่งเกิดพายุลูกนั้น

1134
01:15:12,633 --> 01:15:17,095
พอเห็นว่าผมต้องมีที่พึ่ง
พวกเขาก็คอยอยู่เคียงข้างผม

1135
01:15:17,179 --> 01:15:19,973
และนั่นทำให้ผมกับพ่อสนิทกันมากขึ้น

1136
01:15:20,724 --> 01:15:24,728
น่าทึ่งดีนะ เวลาที่เราจำเป็นต้องพึ่งมัน
สายสัมพันธ์นั้นก็แข็งแกร่งมาก

1137
01:15:24,811 --> 01:15:26,855
วันนี้เป็นวันที่น่าตื้นตันใจของสตีเวน เวอร์ซิง

1138
01:15:26,939 --> 01:15:28,899
หรือผู้ที่เรารู้จักกันว่าเป็นปฏิหาริย์เดินได้

1139
01:15:29,399 --> 01:15:31,193
สื่อเรียกผมว่า "เด็กหนุ่มแห่งปาฏิหาริย์"

1140
01:15:31,944 --> 01:15:34,321
แต่ตอนนั้นผมไม่เข้าใจความหมาย
ของคำว่าปาฏิหาริย์

1141
01:15:34,404 --> 01:15:36,823
เพราะผมว่าผมไม่ใช่ปาฏิหาริย์หรอก

1142
01:15:39,660 --> 01:15:41,703
คนแบบผมมักจะรอดจากเหตุการณ์แบบนี้

1143
01:15:43,497 --> 01:15:44,873
ผมไม่เซอร์ไพรส์นะ

1144
01:15:45,874 --> 01:15:47,459
เซอร์ไพรส์กันซะสิ ไอ้พวกเวร

1145
01:15:56,260 --> 01:15:58,971
ผมจำได้ว่าคนมักพูดว่า
โลกแห่งความจริงมันห่วยแตก

1146
01:15:59,680 --> 01:16:02,808
ผมไม่เคยคิดเลยว่า
หลังพิธีจบการศึกษาแค่ 15 นาที

1147
01:16:02,891 --> 01:16:06,103
โลกแห่งความจริง
จะเล่นพวกเรารุ่นปี 2011 หนักขนาดนั้น

1148
01:16:06,186 --> 01:16:10,857
มันเจาะจงเล่นงานพวกเรากับผม
จัดหนักแบบไม่ออมมือ

1149
01:16:12,025 --> 01:16:14,653
การค้นหาวิล นอร์ตันสิ้นสุดลงแล้ว

1150
01:16:15,445 --> 01:16:17,239
ศพของเขาถูกพบในสระน้ำ

1151
01:16:17,322 --> 01:16:20,242
ใกล้จุดที่รถของวิลโดนพายุซัดจนพลิกคว่ำ

1152
01:16:20,867 --> 01:16:25,163
พระเจ้าช่วย เขาเองก็อยู่ในรุ่นที่จบปี 2011
มีความทรงจำเยอะมาก

1153
01:16:28,125 --> 01:16:31,378
สำหรับคนที่ไม่เคยเห็น
วิลมีช่องยูทูบที่อัพคอนเทนต์บ่อยมาก

1154
01:16:31,962 --> 01:16:33,463
ช่องเขามีคอนเทนค์เป็นร้อย

1155
01:16:33,547 --> 01:16:38,385
ทุกคอนเทนต์สะท้อนชีวิตของวิลในแต่ละวัน
สะท้อนความกระตือรือร้นที่จะใช้ชีวิต

1156
01:16:39,094 --> 01:16:40,137
วิลเคยเล่าให้ฟังว่า

1157
01:16:40,721 --> 01:16:43,724
เขาได้ทุนเต็มจำนวน
ไปเรียนที่โรงเรียนภาพยนตร์ในแคลิฟอร์เนีย

1158
01:16:43,807 --> 01:16:45,809
และผมภูมิใจในตัวเขามาก ตื่นเต้นมาก

1159
01:16:47,102 --> 01:16:49,438
เขาบอกว่าอยากเป็นเหมือนสตีเวน สปีลเบิร์ก

1160
01:16:50,230 --> 01:16:52,316
ผมไม่สนิทกับวิลหรอก

1161
01:16:52,399 --> 01:16:56,737
แต่พอเขาเล่าความฝันให้ฟัง
ทำให้ผมมีความฝันไปด้วย

1162
01:16:56,820 --> 01:16:59,364
เดี๋ยวจะให้ดูนะว่าคนเยอะแค่ไหน เยอะมาก

1163
01:16:59,865 --> 01:17:02,993
จำได้ว่าตอนเรียนปีสุดท้าย
เขาจัดปาร์ตี้ฮาโลวีนครั้งใหญ่

1164
01:17:04,036 --> 01:17:07,164
นั่นน่าจะเป็นไฮไลท์
ในปีการศึกษาสุดท้ายของทุกคน

1165
01:17:08,874 --> 01:17:12,502
เสียงหัวเราะเขาเป็นเอกลักษณ์มาก
แค่ได้ยินก็รู้เลย ตอนนี้ผมก็ได้ยินในหัว

1166
01:17:12,586 --> 01:17:14,087
บายทุกคน

1167
01:17:14,963 --> 01:17:17,841
ทุกอย่างที่เขาทำ เขาทำด้วยเจตนาที่ดีเสมอ

1168
01:17:19,801 --> 01:17:20,927
(อุทิศแด่วิล นอร์ตัน)

1169
01:17:30,896 --> 01:17:33,815
ทุกคนได้รับผลกระทบจากพายุทอร์นาโดลูกนั้น

1170
01:17:34,316 --> 01:17:38,153
อาจเสียคนรัก เสียเพื่อน หรือเสียบ้าน

1171
01:17:40,113 --> 01:17:42,908
ไม่มีใครไม่เสียอะไร

1172
01:17:44,368 --> 01:17:48,330
บ้านพ่อแม่ฉันหายไปทั้งหลัง
แต่ครอบครัวเราปลอดภัย

1173
01:17:52,626 --> 01:17:55,462
ฉันอยากขึ้นมาที่นี่ แล้วสูบบุหรี่ตรงที่ที่เราเคยยืน

1174
01:17:57,005 --> 01:17:58,340
วันนั้นเราอยู่ตรงนี้

1175
01:17:59,508 --> 01:18:02,427
- เรากอดกันตรงนี้
- ตรงนี้เลย

1176
01:18:04,054 --> 01:18:05,555
ฉันรู้สึกขอบคุณ

1177
01:18:07,140 --> 01:18:08,141
รู้สึกผิด

1178
01:18:09,935 --> 01:18:12,145
เราได้ลุกขึ้นยืน ได้เดินออกจากเหตุการณ์นั้น

1179
01:18:12,229 --> 01:18:15,148
แต่หลายคนไม่ได้ โดยเฉพาะพวกเด็กๆ

1180
01:18:18,193 --> 01:18:19,486
พวกเราโชคดีมาก

1181
01:18:20,570 --> 01:18:24,825
เราวิ่งไปทางนี้ กระโดดลงไป วิ่งไปข้างล่าง

1182
01:18:25,575 --> 01:18:27,077
ไอ้พายุเฮงซวย

1183
01:18:28,745 --> 01:18:31,998
ผมเคยได้ยินเรื่องอาการพีทีเอสดี
เรื่องผลกระทบที่มันมีต่อเรา

1184
01:18:32,833 --> 01:18:37,295
และผมรู้สึกได้ว่าตัวเองตัวสั่นนิดๆ

1185
01:18:37,379 --> 01:18:40,549
ผมจะตัวสั่นนิดๆ ทุกครั้งเวลาเล่าเรื่องนี้

1186
01:18:42,843 --> 01:18:43,844
เหลือเชื่อดี

1187
01:18:52,894 --> 01:18:55,188
หลังพายุลูกนั้น ในช่วงหน้าร้อน

1188
01:18:55,272 --> 01:18:57,315
ทุกคนในชุมชนทำงานกันหนักมาก

1189
01:18:57,399 --> 01:18:59,192
พยายามกลับไปเป็นเหมือนเดิม

1190
01:19:02,654 --> 01:19:05,282
(มัธยมปลายโอพี)

1191
01:19:05,365 --> 01:19:07,284
ผมจำได้ว่ามองไปที่โรงเรียนและคิดว่า

1192
01:19:07,367 --> 01:19:09,953
"เราเป็นรุ่นสุดท้ายที่ได้เรียนที่นี่"

1193
01:19:10,537 --> 01:19:13,290
"เราเป็นรุ่นสุดท้าย
ที่จัดพิธีจบการศึกษาที่อาคารนั้น"

1194
01:19:14,374 --> 01:19:16,334
ผนังกับโถงทางเดิน

1195
01:19:16,835 --> 01:19:19,379
ความทรงจำทั้งหมดที่สร้างมาที่นั่น
ได้หายไปตลอดกาล

1196
01:19:23,383 --> 01:19:26,261
สิ่งที่เราเคยทำมา สิ่งที่เราเคยผ่านมา

1197
01:19:26,344 --> 01:19:30,807
ในสนามอเมริกันฟุตบอล
ไม่มีอะไรที่เราเอาชนะไม่ได้

1198
01:19:30,891 --> 01:19:31,892
ถ้าเราร่วมใจกัน

1199
01:19:31,975 --> 01:19:33,685
- สู้ไปกับฉันไหม
- ครับ

1200
01:19:44,446 --> 01:19:45,822
จอปลิน อีเกิลส์

1201
01:19:46,907 --> 01:19:48,283
จอปลิน อีเกิลส์

1202
01:19:49,534 --> 01:19:51,119
จอปลิน อีเกิลส์

1203
01:19:51,203 --> 01:19:54,206
คนในชุมชนตื่นเต้นกันมาก
กับการแข่งอเมริกันฟุตบอลในบ้านเกมแรก

1204
01:19:54,706 --> 01:19:56,333
จอปลิน อีเกิลส์

1205
01:19:56,416 --> 01:19:57,834
(ถิ่นอินทรี
จังจ์ฟิลด์)

1206
01:19:57,918 --> 01:20:00,587
สนามฟุตบอล
ไม่ได้รับความเสียหายจากพายุทอร์นาโด

1207
01:20:02,339 --> 01:20:05,258
ผมเดินเข้าสนามจังจ์
และจำได้ว่ารู้สึกภาคภูมิใจ

1208
01:20:05,342 --> 01:20:07,093
เห็นผู้ชมแน่นอัฒจันทร์

1209
01:20:13,850 --> 01:20:16,019
ผมเพิ่งเคยเห็นเกมคืนวันศุกร์ที่บรรยากาศแบบนั้น

1210
01:20:16,853 --> 01:20:18,146
แบบว่า "โห"

1211
01:20:18,772 --> 01:20:21,274
อยากใส่เครื่องป้องกันกับหมวกแล้วลงเล่นเลย

1212
01:20:25,237 --> 01:20:29,449
ทีมฟุตบอลอีเกิลส์ โรงเรียนมัธยมปลายจอปลิน

1213
01:20:29,950 --> 01:20:32,244
ชุมชนเราผ่านเรื่องที่เลวร้ายสุดๆ มา

1214
01:20:32,327 --> 01:20:34,204
อีเกิลส์สู้ๆ

1215
01:20:35,497 --> 01:20:38,500
สำหรับใครหลายคน
การไปเริ่มต้นที่ใหม่ซะน่าจะง่ายกว่า

1216
01:20:40,669 --> 01:20:43,213
แต่จอปลินเกิดขึ้นมาจากชุมชนคนงานเหมือง

1217
01:20:43,296 --> 01:20:46,716
ผู้คนในเมืองคว้าเลื่อยไฟฟ้าขึ้นมา
แล้วหาทางออกกันจนได้

1218
01:20:47,217 --> 01:20:49,761
นั่นบอกอะไรเราได้เยอะเกี่ยวกับจอปลิน

1219
01:20:54,641 --> 01:20:56,643
จอปลิน อีเกิลส์ทัชดาวน์

1220
01:20:57,394 --> 01:21:02,774
ในช่วงการสร้างใหม่ สิ่งที่สุดยอดมากๆ
คือความช่วยเหลือที่หลั่งไหลเข้ามา

1221
01:21:02,858 --> 01:21:06,945
อาสาสมัครประมาณสามแสนคนจากทั่วประเทศ

1222
01:21:07,028 --> 01:21:08,238
สละเวลาและแรงกาย

1223
01:21:08,321 --> 01:21:11,783
เขตนั้นหาวิธีทำให้นักเรียนกลับไปเรียนหนังสือได้

1224
01:21:11,867 --> 01:21:13,577
โดยไม่ต้องขาดเรียนแม้แต่วันเดียว

1225
01:21:13,660 --> 01:21:16,329
- โรงเรียนม.ปลายจอปลินกลับมาเปิด…
- เชิญเลย นักเรียน

1226
01:21:16,413 --> 01:21:18,123
ที่ห้างในท้องถิ่น

1227
01:21:18,665 --> 01:21:22,794
ในปีสุดท้ายของผม ถึงเราจะแตกต่างกัน
และมีกลุ่มต่างๆ หลากหลาย

1228
01:21:22,878 --> 01:21:26,047
แต่ความเป็นหนึ่งเดียวกันในชุมชนของผม
มันเท่มากจริงๆ

1229
01:21:26,840 --> 01:21:29,885
บางครั้งสายสัมพันธ์ที่แข็งแกร่งที่สุดในชีวิต
คือสายสัมพันธ์ที่เราสร้างขึ้น…

1230
01:21:30,594 --> 01:21:32,304
ในวันที่ทุกสิ่งรอบตัวดูเหมือนจะแตกสลาย

1231
01:21:33,305 --> 01:21:36,099
ประชาชนชาวจอปลิน
และผู้ที่สำเร็จการศึกษาปี 2012 ทุกคนครับ

1232
01:21:36,600 --> 01:21:39,436
เส้นทางที่ผ่านมานั้นมันยากลำบาก
วันคืนผ่านไปอย่างแช่มช้า

1233
01:21:40,020 --> 01:21:41,354
แต่เรายังมีวันพรุ่งนี้

1234
01:21:42,188 --> 01:21:43,189
ดังนั้นเราจะเดินหน้าต่อ

1235
01:21:44,733 --> 01:21:45,942
เดินหน้าต่อไปด้วยกัน

1236
01:21:46,735 --> 01:21:49,905
ปกติแล้วประธานาธิบดีสหรัฐฯ
ไม่มางานอย่างพิธีจบการศึกษานะ

1237
01:21:49,988 --> 01:21:52,407
เหลือเชื่อมาก และมันมีความหมายมาก

1238
01:21:52,490 --> 01:21:57,162
สิ่งที่ผมหวังอยากให้พวกคุณได้รับที่สุด
คือเมื่อคุณเริ่มต้นบทใหม่ของชีวิต

1239
01:21:57,245 --> 01:21:59,539
ขอให้คุณพกจิตวิญญาณของจอปลินไปด้วย

1240
01:22:00,040 --> 01:22:01,708
ในทุกที่ที่คุณก้าวเดินไป

1241
01:22:02,834 --> 01:22:04,252
กับทุกสิ่งที่คุณทำ

1242
01:22:06,296 --> 01:22:08,506
พวกคุณเป็นเครื่องเตือนใจให้คนอื่นว่า

1243
01:22:08,590 --> 01:22:11,217
คนเราไม่ได้เกิดมาเพื่อเดินทางตามลำพัง

1244
01:22:12,969 --> 01:22:16,598
ไม่มีใครคาดหวัง
ให้เราเผชิญความทุกข์ยากตามลำพัง

1245
01:22:17,724 --> 01:22:19,684
ยินดีด้วย ขอพระเจ้าอวยพรพวกคุณ

1246
01:22:20,185 --> 01:22:23,271
ขอพระเจ้าอวยพรรุ่นปี 2012

1247
01:22:24,022 --> 01:22:25,982
ขอพระเจ้าอวยพรสหรัฐอเมริกา

1248
01:22:28,526 --> 01:22:29,444
เซซิล คอร์นิช

1249
01:22:32,530 --> 01:22:34,574
ผมภูมิใจในตัวพวกคุณมาก

1250
01:22:34,658 --> 01:22:38,036
และผมอยากจับมือกับพวกคุณ
ให้ได้หลายคนที่สุด โอเคนะ

1251
01:22:42,415 --> 01:22:44,918
ดีใจที่ได้เจอ ผมภูมิใจในตัวพวกคุณมาก

1252
01:22:45,001 --> 01:22:46,127
ขอบคุณครับ

1253
01:22:47,545 --> 01:22:48,421
ดีใจที่ได้เจอนะ

1254
01:23:01,017 --> 01:23:04,437
ตอนอายุ 17 ผมอยากเป็นคนที่ถูกเลือก

1255
01:23:06,064 --> 01:23:08,817
แต่การเลือกตัวเองต่างหากทรงพลังที่สุด

1256
01:23:12,737 --> 01:23:15,949
ตอนนี้ผมโตขึ้นแล้ว และเป็นเกย์อย่างเปิดเผย

1257
01:23:17,534 --> 01:23:20,578
ผมเป็นผู้นำกลุ่ม
สนับสนุนคนที่มีความหลากหลายทางเพศ

1258
01:23:21,246 --> 01:23:23,832
ที่อาจรู้สึกเหมือนตัวผมสมัยเด็กๆ

1259
01:23:28,837 --> 01:23:32,924
ตอนเป็นเด็ก สำหรับผม
ไม่มีอะไรเลวร้ายไปกว่าการอยู่ในเมืองเกิด

1260
01:23:33,425 --> 01:23:36,219
แต่ตอนนี้ผมก็อยู่ที่นี่แหละ

1261
01:23:36,928 --> 01:23:38,888
และผมรักจอปลิน

1262
01:23:39,389 --> 01:23:41,891
ผมรักจอปลินมาก

1263
01:23:54,487 --> 01:23:58,033
ทุกอย่างที่ผมเคยทำมาในชีวิตนี้
ทุกอย่างที่ต้องผ่านมา

1264
01:23:59,659 --> 01:24:01,161
มันอาจมีเหตุผลของมัน

1265
01:24:04,497 --> 01:24:06,166
พ่อคะ

1266
01:24:06,249 --> 01:24:10,336
การได้เป็นพ่อคือสิ่งที่ดีที่สุดในโลก

1267
01:24:11,546 --> 01:24:12,922
ผมรู้สึกดีมาก

1268
01:24:14,215 --> 01:24:17,677
ผมไม่เคยคิดว่าตัวเองจะรู้สึกแบบนี้

1269
01:24:20,346 --> 01:24:23,266
มันเหมือน "นี่แหละสิ่งที่ขาดหายไป
ฉันต้องมีสิ่งนี้นี่เอง"

1270
01:24:28,104 --> 01:24:30,899
ผมอยากให้ลูกๆ มีทุกอย่างที่ผมไม่มี

1271
01:24:31,483 --> 01:24:32,567
มีมากกว่าที่ผมมี

1272
01:24:35,945 --> 01:24:38,281
ลูกๆ มองผมเหมือนผมเป็นซูเปอร์สตาร์

1273
01:24:42,494 --> 01:24:43,620
ผมรักพวกแกทุกคน

1274
01:25:02,013 --> 01:25:03,431
หลังพายุทอร์นาโดวันนั้น

1275
01:25:04,766 --> 01:25:06,351
ความมั่นใจของฉันก็พุ่งทะลุปรอท

1276
01:25:07,894 --> 01:25:10,396
แบบ "เข้ามาเลย"

1277
01:25:11,981 --> 01:25:15,819
ฉันเริ่มต้นบทบาทใหม่ในงาน
ซึ่งพาฉันไปสถานที่ใหม่ๆ

1278
01:25:15,902 --> 01:25:19,989
ขึ้นเครื่องบิน ขับรถในเมืองใหญ่ พบปะผู้คนใหม่ๆ

1279
01:25:20,740 --> 01:25:22,575
ฉันคงไม่ได้มาทำอะไรแบบนี้

1280
01:25:22,659 --> 01:25:25,829
ถ้าไม่ได้มีประสบการณ์จากพายุทอร์นาโดที่จอปลิน

1281
01:25:27,038 --> 01:25:28,373
เข้ามาเลย แบบว่า…

1282
01:25:30,834 --> 01:25:32,168
ฉันไม่กลัวอะไรอีกแล้ว

1283
01:25:34,921 --> 01:25:35,755
ไง

1284
01:25:36,714 --> 01:25:38,466
- ดีใจที่ได้เจอนะ พี่
- ก่อกองไฟได้ดี

1285
01:25:38,550 --> 01:25:39,968
- ขอบคุณนะ
- เยี่ยมมาก

1286
01:25:40,051 --> 01:25:43,805
อยากบอกอยู่หรอกว่าแม็คช่วย
แต่เรารู้กันว่าแม็คก็เป็นแม็คคนเดิม

1287
01:25:47,976 --> 01:25:50,603
ประสบการณ์ที่เรามีร่วมกัน

1288
01:25:51,813 --> 01:25:53,731
ผม เคย์ลีกับน้องชายเธอ…

1289
01:25:56,359 --> 01:25:59,237
เรื่องที่เกิดขึ้นจะทำให้เราสนิทกันเสมอ

1290
01:26:01,531 --> 01:26:03,158
อาจฟังดูเลี่ยน

1291
01:26:03,241 --> 01:26:04,784
แต่ว่าเราต้อง…

1292
01:26:05,952 --> 01:26:08,288
เห็นคุณค่าเวลาที่ได้ใช้กับคนรอบตัว

1293
01:26:08,872 --> 01:26:12,333
เพราะมีหลายคนเลยที่ผมไม่มีโอกาสได้เจออีก
หลังจากวันนั้น

1294
01:26:20,300 --> 01:26:23,094
เราไม่ควรประมาทธรรมชาติ

1295
01:26:23,761 --> 01:26:25,138
ผมขอก้มหัวยอมแพ้เลย

1296
01:26:25,638 --> 01:26:26,598
ธรรมชาติน่ากลัวมาก

1297
01:26:27,849 --> 01:26:28,892
ผมรับรองให้ได้

1298
01:26:34,606 --> 01:26:38,610
(อุทิศแด่ 161 ชีวิตที่ดับสูญ
ในวันที่ 22 พฤษภาคม 2011)

1299
01:26:38,693 --> 01:26:41,029
(และอุทิศแด่ชุมชนจอปลิน)

1300
01:26:42,071 --> 01:26:45,491
(อุณหภูมิโลกที่เพิ่มสูงขึ้น
ทำให้เกิดเหตุการณ์สภาพอากาศสุดขั้วบ่อยขึ้น)

1301
01:26:45,575 --> 01:26:48,328
(ซึ่งเพิ่มความเสี่ยง
ที่จะส่งผลกระทบร้ายแรงต่อชุมชน)

1302
01:27:40,380 --> 01:27:43,007
คำบรรยายโดย อัจฉริยา สุกใส