1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:19,480 --> 00:00:23,240
(เกาะเซามิเกล หมู่เกาะอะโซร์ส)

4
00:00:41,720 --> 00:00:46,480
ทั่วทุกมุมของเกาะเซามิเกลเต็มไปด้วยโคเคน

5
00:00:47,080 --> 00:00:50,960
มีการค้นพบโคเคน
ประมาณ 300 กิโลกรัมเมื่อบ่ายวานนี้

6
00:00:51,040 --> 00:00:53,240
บนชายฝั่งทางเหนือของเกาะเซามิเกล

7
00:00:54,040 --> 00:00:55,720
ชาวอิตาลีคนหนึ่งขนย้ายมันมา

8
00:00:55,800 --> 00:00:59,200
และกำจัดมันไปหลายร้อยกิโลกรัมก่อนจะถูกจับได้

9
00:00:59,280 --> 00:01:03,040
ครับ หลายคนคิดว่ามันเป็นขยะ

10
00:01:03,120 --> 00:01:04,680
มีอยู่ตรงนั้นห่อหนึ่ง ตรงนี้ห่อหนึ่ง

11
00:01:06,000 --> 00:01:08,720
"ไม่นะ ไม่อยากจะเชื่อเลย"

12
00:01:08,800 --> 00:01:12,440
เขาเงยหน้าขึ้นมา
แล้วก็เห็นหลายกิโลลอยอยู่ในน้ำ

13
00:01:12,520 --> 00:01:14,600
(2.6 ล้านโดสถูก "เก็บได้" ในทะเล)

14
00:01:14,680 --> 00:01:19,080
ถุงบนหลังเขาขาด
แล้วโคเคนหลายกิโลก็ร่วงลงมาบนพื้น

15
00:01:19,160 --> 00:01:22,720
เงินห้าพันเอสคูโดก็ซื้อห่อเล็กๆ ได้ เต็มห่อเลย!

16
00:01:24,840 --> 00:01:30,160
พวกผู้หญิงเอาโคเคนชุบปลา
เพราะคิดว่าเป็นแป้งทอด

17
00:01:30,880 --> 00:01:36,760
พวกเด็กๆ เอาโคเคนตีเส้นสนามฟุตบอล

18
00:01:36,840 --> 00:01:39,880
เกาะแสนสวย เกาะสวรรค์

19
00:01:41,040 --> 00:01:43,440
มีแต่โคเคนเป็นกิโลๆ อยู่ทุกที่

20
00:01:43,520 --> 00:01:45,960
พวกเขาไม่เคยเห็นโคเคนมาก่อนในชีวิต

21
00:01:46,040 --> 00:01:47,760
มันถูกแจกจ่ายไปแบบถูกๆ

22
00:01:48,640 --> 00:01:53,640
เรื่องนี้จะมีผลหายนะที่น่ากลัวมากตามมา

23
00:01:53,720 --> 00:01:56,960
ผมถูกจับพร้อมปืนพก 33 กระบอก
กับกระสุน 2,000 นัด

24
00:01:58,760 --> 00:02:02,200
เพื่อนรักบางคนของผมตายไป

25
00:02:04,960 --> 00:02:09,160
รถนั่นมีโคเคนเต็มไปหมด
กองเป็นก้อนใหญ่ๆ บนพื้น หมอนั่นมันบ้ามาก

26
00:02:09,240 --> 00:02:11,600
ออกไปทุกวัน อยู่บนท้องถนนทุกวัน

27
00:02:11,680 --> 00:02:14,440
ตั้งแต่พระอาทิตย์ขึ้นถึงพระอาทิตย์ตก
อยู่บนท้องถนนทุกวัน

28
00:02:14,520 --> 00:02:16,440
มีบอดี้การ์ดพกปืนอยู่ตลอด

29
00:02:16,520 --> 00:02:19,680
คนรวยยังรวยต่อไป ส่วนคนจนก็ค้ายา

30
00:02:20,320 --> 00:02:27,080
(อาชญากรน้ำเค็ม: เปิดเรื่องจริงสุดเหลือเชื่อ)

31
00:02:28,720 --> 00:02:32,280
(ในปี 2001 โคเคนเต็มลำเรือโผล่มา
บนเกาะแห่งหนึ่งและเปลี่ยนมันไปตลอดกาล)

32
00:02:32,360 --> 00:02:35,280
(มันอาจเป็นโชคดีหรือโชคร้าย
ขึ้นกับว่าคุณฟังใครพูด)

33
00:02:38,880 --> 00:02:42,600
อะดรีนาลีนออกฤทธิ์เกือบเหมือนยาเสพติด

34
00:02:42,680 --> 00:02:45,640
มันทำให้เราต้องพึ่งพามัน มันทำให้เสพติด

35
00:02:51,520 --> 00:02:55,520
และก็เป็นความจริงที่ว่า
การเป็นตำรวจทำให้เสพติดครับ

36
00:03:02,640 --> 00:03:05,000
ผมได้สัมผัสปืนครั้งแรกในแองโกลา
ผมเกิดที่นั่น

37
00:03:05,080 --> 00:03:06,400
(โชเซ่ โลเปส
ตำรวจสืบสวน)

38
00:03:06,480 --> 00:03:09,280
ผมอาจจะอายุสักแปดขวบตอนยิงปืนกระบอกแรก

39
00:03:09,360 --> 00:03:13,640
มันเป็นเรื่องปกติ
เพราะตอนนั้นขบวนการปลดปล่อย

40
00:03:13,720 --> 00:03:16,920
ยกระดับการใช้ความรุนแรงขึ้น
และมีการสังหารหมู่

41
00:03:17,000 --> 00:03:19,280
ทางรัฐจึงรู้สึกว่าจำเป็น

42
00:03:19,360 --> 00:03:23,160
ที่จะต้องแจกจ่ายอาวุธให้พลเรือนไว้ป้องกันตัว

43
00:03:23,240 --> 00:03:26,320
ผมมาถึงอะโซร์สในปี 1993

44
00:03:26,400 --> 00:03:30,200
ผมจึงเริ่มทำงาน
ในแผนกปราบปรามยาเสพติดเมื่อปี 1994

45
00:03:30,280 --> 00:03:34,240
การหาหลักฐาน ยาเสพติด เงิน…
มันเหมือนเกมแมวจับหนู

46
00:03:34,320 --> 00:03:38,320
ผมพูดอยู่เสมอว่านักล่าอยู่ฝั่งหนึ่ง
และเหยื่อก็อยู่อีกฝั่ง

47
00:03:38,400 --> 00:03:40,240
จากนั้นอะดรีนาลีนก็สูบฉีดเข้ามา

48
00:03:40,320 --> 00:03:43,040
ในปี 2015 โลกได้รู้เรื่องเหตุการณ์ในเซามิเกล

49
00:03:43,120 --> 00:03:45,000
(เรือใบ ชาวอิตาลี โคเคนลอยฟ่อง)

50
00:03:45,080 --> 00:03:48,280
นักข่าวสองคนตีพิมพ์เรื่องนี้
ในหนังสือพิมพ์เอลปาอีส เป็นผู้หญิงชาวสเปน

51
00:03:52,520 --> 00:03:56,360
ครั้งแรกที่ฉันได้สัมผัสเกาะเซามิเกลคือปี 2009

52
00:03:56,440 --> 00:03:59,240
ฉันมาถึงที่นี่ในวันที่ 25 มิถุนายน

53
00:03:59,320 --> 00:04:03,280
ทีแรกก็มาทำงานให้ทีวีสาธารณะของโปรตุเกส

54
00:04:03,360 --> 00:04:05,840
แต่มาลงเอยกับวิทยุสาธารณะของโปรตุเกสค่ะ

55
00:04:06,840 --> 00:04:09,720
ครั้งแรกที่ฉันได้สัมผัสหมู่เกาะอะโซร์สคือปี 2010

56
00:04:09,800 --> 00:04:14,960
ฉันเดินทางไปเซามิเกล
เพราะน้องชายฉันเรียนชีววิทยาอยู่ที่นั่น

57
00:04:15,040 --> 00:04:19,320
หลังเที่ยวชมอะไรๆ อยู่สี่วัน เขาก็บอกว่า
"ไปราโบ เดเปย์เชกันเถอะ"

58
00:04:19,400 --> 00:04:23,520
ฉันจำได้ว่าไปราโบ เดเปย์เช
แล้วน้องชายฉันก็บอกว่า

59
00:04:23,600 --> 00:04:27,720
"ปิดหน้าต่างและล็อกประตูด้วย นี่เป็นพื้นที่ที่…"

60
00:04:27,800 --> 00:04:31,520
ฉันว่าเขาพูดว่า "มีความขัดแย้ง" นะ
ฉันจำคำที่เขาใช้ชัดๆ ไม่ได้

61
00:04:32,200 --> 00:04:36,000
(บอสตัน แมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา)

62
00:04:36,080 --> 00:04:38,120
(ผู้แต่งเพลงดัง "อิวเนาโวโชราร์"
ซานโดร โกเมส หรือ…)

63
00:04:38,200 --> 00:04:40,880
ราโบ เดเปย์เชมีความหมายกับผมมาก

64
00:04:40,960 --> 00:04:43,800
ผมโตมาท่ามกลางพวกราเปชินญอส
กับญาติๆ ผมในราโบ เดเปย์เช

65
00:04:43,880 --> 00:04:44,800
(ซานโดร จี
แร็ปเปอร์)

66
00:04:44,880 --> 00:04:48,080
ไม่มีอะไรง่ายในราโบ เดเปย์เช
ไม่มีอะไรเป็นของตาย

67
00:04:48,160 --> 00:04:50,160
ชาวบ้านทำงานหนัก

68
00:04:50,240 --> 00:04:53,960
พวกคนเดินเรือ ชาวประมง พวกคนเย็นชา

69
00:04:54,040 --> 00:04:58,240
การไปที่นั่นไม่ใช่เรื่องฉลาดนักค่ะ
จะไม่มีใครเชิญชวนคุณไปที่นั่น

70
00:04:58,320 --> 00:05:02,400
จนกระทั่งไม่นานมานี้
มันยังเป็นย่านที่ยากจนที่สุดในยุโรป

71
00:05:02,480 --> 00:05:04,880
ที่มีอัตราการไม่รู้หนังสือสูง

72
00:05:04,960 --> 00:05:06,440
เกิดอะไรขึ้นที่นี่นะ

73
00:05:06,520 --> 00:05:11,920
มันรู้สึกเหมือนเคยเกิดพายุรุนแรงขึ้น
ที่ทำให้คนพวกนี้มีแผลเป็นติดตัว

74
00:05:12,000 --> 00:05:16,320
มันไม่ใช่ความยากจน
แต่เป็นความรู้สึกว่าเคยมีบางอย่างเกิดขึ้น

75
00:05:16,400 --> 00:05:20,760
ในปี 2001 มีโคเคนจำนวนมากมาถึงเกาะนี้

76
00:05:20,840 --> 00:05:23,120
ทางเรือใบที่ได้รับความเสียหาย

77
00:05:23,200 --> 00:05:25,760
โคเคนล็อตนั้นส่วนใหญ่
มาลงเอยในราโบ เดเปย์เช

78
00:05:25,840 --> 00:05:28,080
ถูกกระแสน้ำพัดมา แบบนั้นแหละค่ะ

79
00:05:28,160 --> 00:05:30,400
คนพวกนั้นไม่เคยเห็นโคเคนมาก่อน

80
00:05:30,480 --> 00:05:34,720
ตอนผมมาถึงอะโซร์ส ผมไม่รู้เลย
เรื่องอัตราการเกิดอาชญากรรมที่แท้จริง

81
00:05:34,800 --> 00:05:39,960
ถ้าเกิดอะไรขึ้น เราก็รู้อยู่แล้วว่าใครเป็นคนร้าย

82
00:05:40,040 --> 00:05:43,640
และมูลค่าของที่ถูกขโมยไปก็จะอยู่ที่ราวๆ ห้ายูโร

83
00:05:43,720 --> 00:05:46,560
พุดดิ้งถ้วยหนึ่ง เนื้อชิ้นหนึ่ง อะไรแบบนั้น

84
00:05:46,640 --> 00:05:50,440
การก่อเหตุเกือบจะดูเป็นเด็กๆ

85
00:05:50,520 --> 00:05:55,240
ช่วงกลางทศวรรษ 1990 เราพบความเป็นจริง
ด้านอาชญากรรมที่ต่างออกไปในอะโซร์ส

86
00:05:55,320 --> 00:05:58,280
คนที่ถูกส่งตัวกลับจากสหรัฐฯ
เคยชินกับการปล้นโดยใช้อาวุธ

87
00:05:58,360 --> 00:06:01,880
และสุดท้ายก็ถ่ายทอด
ความรู้เชิงอาชญากรรมของพวกเขา

88
00:06:01,960 --> 00:06:04,240
ให้คนที่ก่ออาชญากรรมที่นี่

89
00:06:04,320 --> 00:06:06,960
ในอเมริกา คนเรียกพวกเขาว่าชาวโปรตุเกส

90
00:06:07,040 --> 00:06:09,320
ในโปรตุเกส คนเรียกพวกเขาว่าชาวอเมริกัน

91
00:06:09,400 --> 00:06:12,160
พวกเขาไม่ได้เป็นพลเมืองของที่ไหนทั้งนั้น

92
00:06:12,240 --> 00:06:15,720
ฉันมาจากราโบ เดเปย์เช แต่ไม่ต้องกลัว

93
00:06:15,800 --> 00:06:19,120
เหยือกเหล้าทำให้ฉันกระหาย ฉันมันนักดวดเหล้า

94
00:06:19,200 --> 00:06:22,320
ฉันมองปืนและฉันก็ไม่เคยไปโรงเรียน

95
00:06:22,400 --> 00:06:26,080
เดินไปตามท้องถนน ขายโคคาโคล่า

96
00:06:26,600 --> 00:06:27,960
ฉันจะไม่ร้องไห้

97
00:06:30,000 --> 00:06:32,760
ชีวิตนี้ไม่เหมาะกับฉัน

98
00:06:32,840 --> 00:06:34,840
ฉันจะไม่ร้องไห้

99
00:06:34,920 --> 00:06:36,680
ผมมาจากเซามิเกล ซานตาคลาร่า

100
00:06:36,760 --> 00:06:40,160
ผมย้ายมาอยู่ที่นี่กับพ่อแม่ ตอนนั้นผมอายุเก้าขวบ

101
00:06:40,760 --> 00:06:43,800
เราไปอยู่ที่ย่านนี้ในบอสตัน วินเทอร์ฮิลล์

102
00:06:44,480 --> 00:06:49,200
เป็นย่านชาวอิตาลี ชาวไอริช ย่านมาเฟีย

103
00:06:50,920 --> 00:06:53,040
และผมก็โตขึ้นมาที่นั่น

104
00:06:53,120 --> 00:06:56,040
ตอนผมอายุ 13 ลูกพี่ลูกน้องผม

105
00:06:57,920 --> 00:06:59,720
แสดงให้ผมเห็นว่าโคเคนคืออะไร

106
00:07:00,320 --> 00:07:02,800
แล้วผมก็เริ่มค้ายาให้เขา

107
00:07:07,640 --> 00:07:11,000
นายต้องใส่พลังงานให้มากกว่านี้ แบบว่า…

108
00:07:12,000 --> 00:07:13,680
เราต้องใส่ความสแว็กให้มากขึ้น

109
00:07:13,760 --> 00:07:16,560
จีทู! ฉันทิ้งท้องถนนมา

110
00:07:17,600 --> 00:07:18,600
ให้ตายสิ

111
00:07:18,680 --> 00:07:21,000
- ฉันว่าฉันต้องเอาใหม่
- โย่ หยุดก่อน

112
00:07:21,080 --> 00:07:23,480
มาริโอ้ เอาเขาเข้าไปในบูธ เข้าไปในบูธเลย

113
00:07:23,560 --> 00:07:25,000
เราต้องเอาเพลงนี้ลงแผ่นเสียง

114
00:07:25,080 --> 00:07:26,440
(เอสเตเวา กาโก
นักประวัติศาสตร์)

115
00:07:26,520 --> 00:07:30,640
การปรับตัวของพวกที่ถูกส่งตัวกลับมา

116
00:07:30,720 --> 00:07:33,000
ไม่ง่ายเลยครับ

117
00:07:33,080 --> 00:07:36,880
หลายคนถูกส่งตัวกลับไปที่นั่น
เพราะเรื่องยาเสพติด

118
00:07:36,960 --> 00:07:41,200
พวกเขาถูกส่งตัวกลับประเทศ
เพราะการทะเลาะเบาะแว้ง การขโมยรถ…

119
00:07:41,280 --> 00:07:46,360
พวกเขาเป็นคนที่ถูกตราหน้าว่าเป็นอาชญากร

120
00:07:46,960 --> 00:07:49,960
แต่เมื่อพวกเขามาถึงเกาะเล็กๆ แห่งนี้

121
00:07:50,040 --> 00:07:52,760
พวกเขาก็ก่ออาชญากรรมที่เคยก่อที่นี่ไม่ได้

122
00:07:52,840 --> 00:07:55,680
พวกเขาติดคุกมาแล้ว รับโทษมาแล้ว

123
00:07:55,760 --> 00:07:59,800
พวกเขาถูกพาตัวไปที่สนามบิน
แล้วก็ถูกขนย้ายมาที่ปอนตา เดลกาดา

124
00:07:59,880 --> 00:08:04,160
บางครอบครัวไม่ยอมรับพวกเขาคืนไป

125
00:08:04,240 --> 00:08:07,880
พวกเขาถูกส่งกลับมา
โดยที่ส่วนใหญ่ไม่มีครอบครัวที่นี่

126
00:08:07,960 --> 00:08:10,640
พวกเขาจะทำอะไรที่นี่ล่ะ
พวกเขาไม่รู้จักใครเลย

127
00:08:10,720 --> 00:08:13,360
จำนวนอาชญากรเพิ่มขึ้นอย่างมาก

128
00:08:13,440 --> 00:08:16,480
ส่วนใหญ่ยังคงเสพยาต่อไป

129
00:08:16,560 --> 00:08:19,920
พวกเขาต้องหาเงินมาซื้อยา
ก็เลยก่ออาชญากรรมเล็กๆ น้อยๆ

130
00:08:20,000 --> 00:08:21,760
มีเหตุการณ์รุนแรงอยู่หลายครั้ง

131
00:08:21,840 --> 00:08:26,080
ที่พวกที่ถูกส่งกลับประเทศมา
อาศัยมันก่ออาชญากรรมร้ายแรง

132
00:08:26,160 --> 00:08:29,240
(ความฝันแบบอเมริกัน
ของชาวอะโซร์สจำนวนมากกลายเป็นฝันร้าย)

133
00:08:29,320 --> 00:08:32,040
(คนที่ถูกส่งกลับมาเหล่านั้น
ไม่ได้เป็นพลเมืองของที่ไหนเลย)

134
00:08:38,440 --> 00:08:42,520
(อันโตนิโอ ปาเชโก
คนที่ถูกส่งกลับประเทศ)

135
00:08:45,080 --> 00:08:46,840
เมื่อปี 1969 ผมอายุเท่าไรนะ

136
00:08:46,920 --> 00:08:50,960
ผมแปดขวบ
และเราก็ไปอเมริกากัน ไปนิวเจอร์ซีย์

137
00:08:51,560 --> 00:08:56,000
มันเป็นเมืองใหญ่
ไม่มีใครพูดภาษาโปรตุเกสที่โรงเรียน

138
00:08:57,240 --> 00:09:01,000
และผม เด็กตัวเล็กๆ จากหมู่บ้านเล็กๆ

139
00:09:01,080 --> 00:09:04,640
ก็หวาดกลัวเมื่ออยู่ท่ามกลางคนเยอะแยะพวกนั้น

140
00:09:04,720 --> 00:09:08,000
ผมเลยตามเพื่อนร่วมชั้นไป

141
00:09:08,080 --> 00:09:10,760
ผมตามพวกเขาไปเพราะไม่มีตัวเลือกอื่น

142
00:09:10,840 --> 00:09:12,800
ผมคุยกับพวกเขายังไม่ได้ด้วยซ้ำ

143
00:09:13,840 --> 00:09:15,600
มันเลยค่อนข้างลำบาก

144
00:09:15,680 --> 00:09:18,200
โทนี่มีส่วนเกี่ยวข้องกับสถานการณ์อื่นๆ

145
00:09:18,280 --> 00:09:22,360
อาชญากรรมเล็กๆ น้อยๆ ค้ายาจำนวนเล็กน้อย

146
00:09:22,440 --> 00:09:27,000
ฉายาของเขา
ชื่อในแวดวงอาชญากรของเขาคือเฟนาอิส โทนี่

147
00:09:27,080 --> 00:09:30,720
โลเปสนั่นน่ะ เขาเป็นตำรวจกระจอกๆ ใจแคบ

148
00:09:30,800 --> 00:09:36,920
ที่พยายามคว้าเหรียญตรามา
ด้วยการจับคนเข้าคุก ซึ่งเขาก็ทำกับผมแบบนั้น

149
00:09:37,000 --> 00:09:39,120
ชาวบ้านบอกว่าเขาใจร้ายมาก

150
00:09:39,200 --> 00:09:44,320
และเขาก็ไม่ชอบคนที่เสพยาหรือลักลอบขนยา

151
00:09:54,120 --> 00:09:55,760
รุย คูโต…

152
00:09:55,840 --> 00:09:57,840
ผมจำไม่ได้ซะทีเดียว

153
00:09:57,920 --> 00:10:00,120
ผมคิดว่าเขามาจากสหรัฐอเมริกา

154
00:10:00,200 --> 00:10:05,960
และถูกตัดสินว่ามีความผิด
ฐานลักลอบขนยาในสหรัฐฯ

155
00:10:06,040 --> 00:10:09,880
ผมไม่รู้เรื่องการปล้นโดยใช้อาวุธ
แต่อย่างน้อยก็ลักลอบขนยาครับ

156
00:10:09,960 --> 00:10:12,600
ผมคิดว่าเขาถูกส่งตัวกลับมาจากสหรัฐฯ

157
00:10:12,680 --> 00:10:16,840
และมาลงหลักปักฐานในตอนนั้น
บนชายฝั่งทางเหนือในอาชาดินญา

158
00:10:17,680 --> 00:10:20,360
รุย คูโตมาจากอเมริกา
เขาถูกส่งตัวกลับประเทศมา

159
00:10:20,440 --> 00:10:22,560
และในอาชาดินญา

160
00:10:22,640 --> 00:10:26,520
ก็มีคนที่พูดภาษาอังกฤษหรือสูบกัญชาไม่มากนัก

161
00:10:26,600 --> 00:10:28,400
แต่รุย คูโตทำแบบนั้น

162
00:10:28,480 --> 00:10:32,520
รุยมาจากที่นี่ จากนิวเบดฟอร์ด
เขาถูกส่งตัวกลับประเทศไปที่นั่น

163
00:10:33,280 --> 00:10:34,840
รุยรู้ว่าโคเคนคืออะไร

164
00:10:34,920 --> 00:10:36,520
รุยเป็นคนใจนักเลง

165
00:10:37,320 --> 00:10:39,360
เขาเป็นคนดี

166
00:10:39,440 --> 00:10:40,760
เขาเป็นพรรคพวกเราคนหนึ่ง

167
00:10:40,840 --> 00:10:46,280
(รุย คูโต
"นักเลงตัวจริง")

168
00:10:52,520 --> 00:10:56,640
ผมเริ่มเสพยาในอเมริกาตั้งแต่อายุ 16

169
00:10:57,160 --> 00:10:58,880
ผมเคยชนะการแข่งวาดรูป

170
00:10:58,960 --> 00:11:02,600
ผมได้รับทุนการศึกษาให้เข้ามหา'ลัยบอสตัน

171
00:11:02,680 --> 00:11:04,160
และผมก็ปฏิเสธไป

172
00:11:04,240 --> 00:11:09,720
แม่ผมพูดตลอดว่า
"รุยของเราอาจเป็นผู้ดีไปแล้วก็ได้"

173
00:11:09,800 --> 00:11:13,480
แต่นั่นมันเป็นเรื่องที่… ไม่รู้สิครับ

174
00:11:13,560 --> 00:11:18,240
แล้วผมก็ถูกจับพร้อมกัญชาในปี 1978
แล้วก็ติดคุกอยู่หนึ่งปี

175
00:11:18,320 --> 00:11:21,520
จากนั้นผมก็ถูกส่งตัวกลับอะโซร์สมาโดยสมัครใจ

176
00:11:21,600 --> 00:11:24,400
ถ้าผมอยู่ในอเมริกาต่อ ป่านนี้ผมคงตายไปแล้ว

177
00:11:27,120 --> 00:11:29,760
ผมมาที่นี่ ผมอาสาเข้าเป็นทหาร

178
00:11:29,840 --> 00:11:33,680
ผมมีช่วงเวลาที่ดีที่สุดในชีวิต
และพวกเขาก็ให้ผมไปที่เตร์เซย์รา

179
00:11:33,760 --> 00:11:36,680
ผมชอบมันนะ ผมเป็นบาร์เทนเดอร์

180
00:11:37,240 --> 00:11:40,560
มันช่วยผมได้เยอะเลย ผมขายกัญชาในกองทัพน่ะ

181
00:11:41,960 --> 00:11:43,880
ผมไม่ควรพูดเรื่องนั้นเนอะ

182
00:11:52,440 --> 00:11:55,920
อะโซร์สเป็นพื้นที่ห่างไกลมาก

183
00:11:56,000 --> 00:11:59,160
หมู่เกาะนั่นอยู่ในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ

184
00:11:59,240 --> 00:12:04,240
ห่างจากแผ่นดินใหญ่ของโปรตุเกส
ไปราวๆ 800 ไมล์ทะเล

185
00:12:04,320 --> 00:12:09,240
และห่างจากชายฝั่งสหรัฐฯ
ไป 1,600 ไมล์ทะเล

186
00:12:11,920 --> 00:12:15,880
สำหรับเรือใบทุกลำที่มาจากชายฝั่งอเมริกา

187
00:12:15,960 --> 00:12:20,080
ที่แรกที่พวกเขาไปถึงระหว่างทางไปยุโรป

188
00:12:20,160 --> 00:12:22,840
ส่วนแรกของยุโรปก็คืออะโซร์สเสมอ

189
00:12:23,360 --> 00:12:25,720
(ตามรายงานการลักลอบขนยาเสพติด
โดยยูโรโพลและสหภาพยุโรป)

190
00:12:25,800 --> 00:12:27,680
(อะโซร์สคือประตูบานหลัก
ที่นำโคเคนเข้าสู่ยุโรป)

191
00:12:30,520 --> 00:12:32,560
(ที่ซ่อน
7 มิถุนายน 2001)

192
00:12:32,640 --> 00:12:35,520
เป็นการแจ้งเตือนจากชาวประมงคนหนึ่งครับ

193
00:12:35,600 --> 00:12:38,040
จากชายคนหนึ่งที่เอาเบ็ดตกปลาอยู่

194
00:12:38,120 --> 00:12:40,360
เขาสังเกตเห็นยานั่น

195
00:12:40,440 --> 00:12:43,360
ห่อยาพวกนั้น

196
00:12:43,440 --> 00:12:45,880
แล้วก็แจ้งตำรวจ

197
00:12:46,720 --> 00:12:49,040
ผมไปตกปลากับเพื่อนร่วมงาน

198
00:12:49,120 --> 00:12:51,360
เขาได้ปลาไปเยอะแล้ว

199
00:12:51,440 --> 00:12:55,120
เขากลับไป และหลังจาก
ผ่านไป 15-20 นาที ผมก็กลับบ้าง

200
00:12:55,200 --> 00:12:57,560
ตอนผมกลับ ผมก็เห็นตะกั่วถ่วงเรือบนพื้น

201
00:12:57,640 --> 00:13:00,720
"มีตะกั่วเยอะมาก! ฉันจะซ่อนมันไว้ในถ้ำ"

202
00:13:00,800 --> 00:13:03,960
ใช้เวลาพักใหญ่ครับ มันหนักน่ะ
ผมซ่อนมันไว้ในถ้ำ

203
00:13:04,040 --> 00:13:10,440
ตอนผมไปถึงถ้ำ ผมก็เห็นห่อของ
อีกเยอะเลยอยู่ข้างหลัง "หลายห่อมาก!"

204
00:13:10,520 --> 00:13:14,080
แล้วผมก็หยิบห่อหนึ่งขึ้นมา แกะยางหุ้มออก

205
00:13:14,160 --> 00:13:16,040
ผมแกะยางออก

206
00:13:16,120 --> 00:13:20,200
แกะพลาสติกออก แล้วก็พลาสติกอีก
แล้วก็แกะยางอีก

207
00:13:20,280 --> 00:13:23,680
ผมใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมง
แค่เพื่อจะแกะห่อห่อหนึ่ง

208
00:13:23,760 --> 00:13:26,080
แล้วผมก็เห็นแท่งยาสีขาว

209
00:13:26,160 --> 00:13:30,800
ผมเอามันออกมา
เคาะดูว่าคืออะไร แต่ผมไม่ได้โง่

210
00:13:31,320 --> 00:13:35,760
ผมอยากดูว่าเป็นยาเสพติดหรืออย่างอื่น
แต่มันเป็นยาเสพติดจริงๆ

211
00:13:35,840 --> 00:13:39,000
มันเป็นทางลาดชันที่มีหินขรุขระ

212
00:13:39,080 --> 00:13:42,160
แล้วก็มีถ้ำตื้นๆ อยู่

213
00:13:42,240 --> 00:13:46,520
ห่างจากคลื่นที่ซัดเข้ามา
ประมาณ 30 หรือ 50 เมตร

214
00:13:46,600 --> 00:13:50,400
มีการทำเครื่องหมายเส้นทางไว้
จะได้มองเห็นได้จากทะเล

215
00:13:50,480 --> 00:13:53,240
เป็นไม้กางเขนบ้าง ต้นอ้อที่หักมาบ้าง

216
00:13:53,320 --> 00:13:55,720
เส้นทางนั่นทำเครื่องหมายไว้ครับ

217
00:13:55,800 --> 00:14:00,680
ตอนผมขึ้นไปบนนั้น
ผมก็เห็นเซ มาเนล เจ้าคนบราซิล

218
00:14:00,760 --> 00:14:03,320
"ไง ปาร์เซโร่ นายได้ปลาดีมานี่"

219
00:14:03,400 --> 00:14:04,760
"จับได้เยอะมั้ย"

220
00:14:04,840 --> 00:14:07,160
"ฉันได้ของที่ดีกว่านั้นอีก"

221
00:14:07,240 --> 00:14:13,120
ผมเอาของที่ผมซ่อนไว้ข้างใต้ออกมา
แกะพลาสติกออกจนหมดแล้วให้เขาดู

222
00:14:13,200 --> 00:14:16,520
"พวก นั่นมันไม่ใช่ยาธรรมดา
นั่นมันโคเคนบริสุทธิ์"

223
00:14:19,360 --> 00:14:23,480
ผมคิดว่าพีเอสพีกับตำรวจน้ำยึดยานั่นไป

224
00:14:23,560 --> 00:14:26,760
พวกเขาไปที่เกิดเหตุ
แล้วก็เอายาไปที่ปอนตา เดลกาดา

225
00:14:26,840 --> 00:14:31,280
พวกเขาตรวจดูรอบๆ ที่แห่งนี้
ที่พวกเขาพบห่อยา 277 ห่อ

226
00:14:31,360 --> 00:14:32,880
แล้วก็ไม่เจออะไรอีก

227
00:14:34,960 --> 00:14:37,240
ข่าวแพร่ไปทั่ว และชาวบ้านทุกคน

228
00:14:37,320 --> 00:14:41,000
ทั้งเด็กๆ ผู้หญิงและผู้ชายก็มุ่งหน้าลงไปที่นั่น

229
00:14:41,080 --> 00:14:45,480
พวกเขาลงไปที่นั่น
ลงไปในน้ำและเอายาทั้งหมดขึ้นมา

230
00:14:45,560 --> 00:14:49,400
พวกเขาขนยา 420 กิโลขึ้นมาจากข้างล่างนั่น

231
00:14:50,000 --> 00:14:53,720
มีการค้นพบโคเคนประมาณ 300 กิโลกรัม
เมื่อบ่ายวานนี้

232
00:14:53,800 --> 00:14:56,080
บนชายฝั่งทางเหนือของเซามิเกล

233
00:14:56,160 --> 00:15:00,280
ตั้งแต่นั้นมา
ก็มีการปฏิบัติการครั้งใหญ่ของทางตำรวจ

234
00:15:00,360 --> 00:15:05,600
ดังนั้นตำรวจจะไม่ให้
รายละเอียดเพิ่มเติมใดๆ เกี่ยวกับคดีนี้อีก

235
00:15:05,680 --> 00:15:10,400
จากจุดนั้น เราก็เริ่มสืบสวน
เรื่องเรือใบนั่นไปพร้อมกัน

236
00:15:11,840 --> 00:15:16,000
มีคนรายงานว่าเรือใบนั่น
แล่นเลียบชายฝั่งทางเหนือ

237
00:15:16,080 --> 00:15:17,600
ไปทางราโบ เดเปย์เช

238
00:15:17,680 --> 00:15:21,920
เราพบว่าเรือลำนั้น
ออกเดินทางจากท่าเรือราโบ เดเปย์เช

239
00:15:22,000 --> 00:15:23,480
มุ่งหน้าไปทางตะวันตก

240
00:15:23,560 --> 00:15:27,480
มันแวะพักช่วงสั้นๆ ที่เขตปิลาร์ ดา เบรตันญา

241
00:15:27,560 --> 00:15:30,400
ที่ที่มีการขนของลงจากเรือครั้งแรก

242
00:15:30,480 --> 00:15:35,200
หลังจากนั้นเราก็ได้ยินว่า
มันเข้าไปที่ท่าเรือปอนตา เดลกาดา

243
00:15:38,040 --> 00:15:40,400
เราส่งทีมทีมหนึ่งไปที่นั่นทันที

244
00:15:40,480 --> 00:15:43,080
และอีกทีมไปที่ราโบ เดเปย์เช

245
00:15:43,160 --> 00:15:45,920
ราโบ เดเปย์เชเป็นที่ที่ทำงานได้ยาก

246
00:15:46,000 --> 00:15:48,040
เป็นเรื่องยากที่เราจะอยู่ที่นั่น

247
00:15:48,120 --> 00:15:52,920
จู่ๆ เราก็มีคนห้อมล้อม
และเราก็เสี่ยงเข้าไปใกล้กว่านั้นไม่ได้

248
00:15:53,000 --> 00:15:57,120
มันจะทำให้การสืบสวนตกอยู่ในความเสี่ยง
มันอาจทำให้เขาหายตัวไปได้

249
00:15:58,240 --> 00:16:00,320
เรามีการสืบสวนอีกเรื่องที่ดำเนินอยู่

250
00:16:00,400 --> 00:16:05,040
ซึ่งมีความเชื่อมโยงกันชัดเจน

251
00:16:05,120 --> 00:16:07,600
ระหว่างบุคคลที่มีส่วนเกี่ยวข้อง

252
00:16:07,680 --> 00:16:10,720
และรุย คูโตกับโทนี่

253
00:16:11,320 --> 00:16:16,160
ผมมาถึงอะโซร์ส
และพบกับโทนี่เพื่อนผมในวันที่สอง

254
00:16:16,240 --> 00:16:17,680
เราไปเดินเล่น

255
00:16:17,760 --> 00:16:22,240
แล้วเราก็คุยกัน
"ฉันมาจากอเมริกา…" อะไรแบบนั้น

256
00:16:22,320 --> 00:16:24,320
เราเริ่มพูดภาษาอังกฤษกัน

257
00:16:24,400 --> 00:16:27,200
กัญชา ผมเอากัญชาให้เขา

258
00:16:27,280 --> 00:16:29,880
เจ้าหนุ่มนั่นเลยจะมาเจอผมทุกวัน

259
00:16:29,960 --> 00:16:33,480
แต่มันไม่ใช่เพราะกัญชาหรอก
เขามาคุยกับผมน่ะ

260
00:16:33,560 --> 00:16:34,880
นั่นคือตอนที่ผมเจอรุย คูโต

261
00:16:34,960 --> 00:16:38,080
ปาเชโกเป็นเหมือนพี่ชาย เขาเป็นมากกว่าเพื่อน

262
00:16:38,160 --> 00:16:39,520
เขาเป็นเหมือนพี่ชายคนหนึ่ง

263
00:16:43,560 --> 00:16:45,160
ผมเริ่มขายโคเคน

264
00:16:45,240 --> 00:16:46,680
เป็นโคเคนบริสุทธิ์ตลอด

265
00:16:46,760 --> 00:16:48,480
ผมไปเวเนซุเอลามาสองรอบ

266
00:16:48,560 --> 00:16:52,400
ครั้งแรกที่ไป ผมกลืนโคเคนไปเกือบกิโล

267
00:16:52,480 --> 00:16:57,600
หมอนั่นบอกผมว่าในช่วงสามสิบกว่าปี
เขาไม่เคยเห็นห่อแตกเลย

268
00:16:57,680 --> 00:17:01,240
พวกเขาทำดีมาก และผมก็ได้ดูมัน ผมเห็นมัน

269
00:17:01,320 --> 00:17:04,400
พวกนั้นเอาเครื่องปั๊มตราสีขาวนั่นมา

270
00:17:04,480 --> 00:17:06,880
มันจะแบ่งเป็นถุงขนาดห้า เจ็ด แล้วก็สิบกรัม

271
00:17:08,200 --> 00:17:12,240
ผมกลืนถุงเล็กที่สุดลงไป
ถุงใหญ่กว่านั้นผมกลืนไม่ลงคอ

272
00:17:14,160 --> 00:17:16,240
พวกเขาเอามันใส่เครื่องปั๊ม

273
00:17:16,320 --> 00:17:18,920
เอาพลาสติกใสห่อมันไว้

274
00:17:19,440 --> 00:17:23,720
สอดนิ้วเข้าไป เอาไหมขัดฟันมัดแล้วก็ตัด

275
00:17:23,800 --> 00:17:26,920
แล้วก็อีกนิ้ว ผูกปมในอีกถุง

276
00:17:27,000 --> 00:17:29,280
ยืดมันแล้วก็ทำซ้ำสี่รอบ

277
00:17:30,120 --> 00:17:34,400
จากนั้นก็เอามันจุ่มน้ำผึ้งบริสุทธิ์
ซึ่งจะช่วยเคลือบยางนั่นไว้

278
00:17:34,480 --> 00:17:37,680
ป้องกันมันจากกรดในกระเพาะ
มันจะได้ไม่แตก

279
00:17:38,440 --> 00:17:42,800
เวลาจะกลืนมันลงไป
พวกเขาเอามันใส่ชามน้ำแข็งเพื่อให้คอเราชา

280
00:17:42,880 --> 00:17:46,120
ผมจะกลืนไปสิบถุง เดินไปรอบอพาร์ตเมนต์

281
00:17:49,280 --> 00:17:52,720
แล้วก็กินซุปไก่นิดหน่อย แค่น้ำซุปช้อนเดียว

282
00:17:52,800 --> 00:17:54,840
เพื่อให้กระเพาะผ่อนคลาย

283
00:17:55,400 --> 00:17:58,520
แล้วพวกเขาก็จะฉีดให้ผมแล้วก็บ๊ายบาย

284
00:18:00,840 --> 00:18:03,200
ครั้งแรกที่ผมกลืนมันลงไป ผมเข้านอน

285
00:18:03,280 --> 00:18:07,080
ผมสติแตกนิดหน่อย
ผมคิดว่าของนั่นจะทำผมตายแล้ว

286
00:18:07,680 --> 00:18:10,200
ผมเอามันไว้ในท้องสามวัน

287
00:18:10,280 --> 00:18:13,800
คุณจะดื่มซุป เบียร์ หรือวิสกี้ก็ได้
คุณทำได้ทุกอย่าง

288
00:18:13,880 --> 00:18:15,640
คุณก็แค่กินมากไม่ได้

289
00:18:15,720 --> 00:18:17,880
คุณดื่มนมหรือโยเกิร์ตไม่ได้

290
00:18:17,960 --> 00:18:22,280
ห้ามกินผลิตภัณฑ์จากนม รู้มั้ยครับ

291
00:18:22,360 --> 00:18:25,360
ผมไปถึงอะโซร์ส แล้วก็ดื่มนมไปแก้วหนึ่ง

292
00:18:25,440 --> 00:18:28,360
แล้วก็นั่งในอ่างอาบน้ำเหมือนแม่ไก่ฟักไข่

293
00:18:28,440 --> 00:18:29,720
ผมได้ยินมาว่างั้นน่ะนะ!

294
00:18:30,880 --> 00:18:34,960
ครั้งแรกที่ผมมาอะโซร์ส
ผมอยู่ในปอร์โต ฟอร์โมโซ

295
00:18:35,520 --> 00:18:37,800
ผมถูกจับได้ว่าสูบบุหรี่ไส้กัญชา

296
00:18:37,880 --> 00:18:40,240
ราคาประมาณ 500 เอสคูโด ผมว่างั้นนะ

297
00:18:40,320 --> 00:18:44,760
ไม่สิ มันยัง 1,000 เอสคูโด
ไม่สิ 500 ขั้นต่ำสุดเลย

298
00:18:44,840 --> 00:18:47,760
และผมก็จ่ายไป 65,000 เอสคูโด

299
00:18:47,840 --> 00:18:52,000
ผู้พิพากษาบอกว่า "คุณรุย
คุณไม่ได้เล่นยาแรงๆ ใช่มั้ย"

300
00:18:52,080 --> 00:18:54,960
ผมบอกว่า "ไม่ครับ"
"เสพแต่อย่างอ่อนๆ ไว้นะ"

301
00:18:55,040 --> 00:18:58,880
แล้วผมก็ยืนอยู่ตรงหน้าเธอ
พร้อมโคเคน 2.5 กิโล

302
00:19:00,200 --> 00:19:01,200
อะไรกันวะ!

303
00:19:02,760 --> 00:19:05,000
แล้วเธอก็จำหน้าผมได้!

304
00:19:15,360 --> 00:19:19,880
รุย คูโตไปเวเนซุเอลา
เขามีเส้นสายที่พาเขาไปที่นั่น

305
00:19:19,960 --> 00:19:22,960
เพื่อเอากระเป๋า
บรรจุโคเคนสองกิโลใบหนึ่งกลับมา

306
00:19:23,040 --> 00:19:27,960
รุย คูโตไปถึงลิสบอนกับหนุ่มที่ชื่อรุยอีกคน
จากริเบรา กรานเด

307
00:19:28,040 --> 00:19:32,400
ที่ถูกจ้างมาให้รับผิดถ้ามีอะไรผิดพลาด

308
00:19:32,480 --> 00:19:34,880
เขาเป็นแค่คนส่งของ

309
00:19:34,960 --> 00:19:39,360
ที่จะขนกระเป๋านั่นและรับผิด
ถ้ามีอะไรผิดพลาดไป ซึ่งก็เป็นเรื่องที่เกิดขึ้น

310
00:19:39,440 --> 00:19:43,480
รุยกลับมาที่เกาะนี้
อีกคนยังถูกคุมขังก่อนพิจารณาคดีอยู่ในลิสบอน

311
00:19:43,560 --> 00:19:47,600
มีการยื่นคำขอดักฟังโทรศัพท์ของพวกเขา

312
00:19:47,680 --> 00:19:50,640
เราจะได้รู้ว่าพวกเขาวางแผนอะไรอยู่

313
00:19:50,720 --> 00:19:53,240
มีเรื่องอะไรที่เราควรสนใจ

314
00:19:53,320 --> 00:19:57,080
และพวกเขาค้ายาปริมาณมากจริงๆ มั้ย

315
00:19:57,160 --> 00:20:02,360
นี่คือประมาณหนึ่งเดือน
ก่อนเกาะนี้จะท่วมไปด้วยโคเคนครับ

316
00:20:08,280 --> 00:20:13,640
(ห่อของที่หายไป
16 มิถุนายน 2001)

317
00:20:13,720 --> 00:20:18,080
มหาสมุทรในอะโซร์สนี่อาจดูสงบนิ่งบนผิวน้ำ

318
00:20:18,160 --> 00:20:21,520
แต่มีคลื่นใต้น้ำอยู่ไม่น้อยเสมอ

319
00:20:22,240 --> 00:20:25,160
เมื่ออันโตนิโน ควินชีเข้าใกล้ชายฝั่ง

320
00:20:25,240 --> 00:20:27,280
เขาก็ต้องกำจัดสินค้าที่ขนมา

321
00:20:27,360 --> 00:20:29,120
หลังจากนั้นเราพบแผนที่เดินเรือ

322
00:20:29,200 --> 00:20:32,520
ที่เขาใช้บันทึกและสังเกตการณ์การเดินทางนั้น

323
00:20:32,600 --> 00:20:35,360
แถมเขายังทำเครื่องหมายระบุ
สองในสามของเส้นทาง

324
00:20:35,440 --> 00:20:38,120
ระหว่างเวเนซุเอลากับหมู่เกาะอะโซร์สด้วย

325
00:20:38,200 --> 00:20:40,560
ระบุตำแหน่งที่เขาทำหางเสือเรือหัก

326
00:20:40,640 --> 00:20:44,160
แล้วจากที่นั่น เขาก็ไปถึงเซามิเกลจนได้

327
00:20:44,240 --> 00:20:48,120
เขารู้ว่าต้องกำจัดสินค้าก่อนจะเข้าท่าเรือ

328
00:20:48,200 --> 00:20:52,240
เผื่อว่าศุลกากรจะมาตรวจค้นเรือ

329
00:20:52,320 --> 00:20:54,960
ที่มีห่อยาเป็นก้อนๆ อยู่อย่างโจ่งแจ้ง

330
00:20:55,040 --> 00:20:57,960
เขาตรงเข้ามาทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะ

331
00:20:58,040 --> 00:21:01,280
และลงเรือยางมุ่งหน้าไปปิลาร์ ดา เบรตันญา

332
00:21:01,360 --> 00:21:04,800
นั่นอาจเป็นที่ที่เขาขนยาส่วนใหญ่ที่มีอยู่ลงจากเรือ

333
00:21:04,880 --> 00:21:06,760
แล้วเขาก็ไปทางตะวันออก

334
00:21:06,840 --> 00:21:11,440
เลียบชายฝั่งทางเหนือไปยังคาเปลาส

335
00:21:11,520 --> 00:21:14,520
และในเวิ้งอ่าวที่ปลายแหลมคาเปลาส

336
00:21:14,600 --> 00:21:18,760
ในอ่าวขนาดเล็ก เขาก็ตัดสินใจ

337
00:21:18,840 --> 00:21:20,880
ขนยาส่วนที่เหลือลงไปซ่อนไว้

338
00:21:20,960 --> 00:21:25,200
ตอนที่เขากำลังจะเอาโคเคนนั่นเข้าฝั่ง

339
00:21:25,280 --> 00:21:30,040
ตรงปลายแหลมคาเปลาส
เขาก็เห็นชาวประมงคนหนึ่ง

340
00:21:31,280 --> 00:21:35,720
ชาวประมงคนนั้นเห็นแต่ไกล
ว่าเขากำลังเอาของบางอย่างเข้าฝั่ง

341
00:21:35,800 --> 00:21:39,320
ควินชีแค่ผูกเรือยางนั่น

342
00:21:39,400 --> 00:21:42,080
ไว้กับเรือใบ และตัดสินใจ

343
00:21:42,160 --> 00:21:45,120
มุ่งหน้ากลับไปทางตะวันตกยังเบรตันญา

344
00:21:45,200 --> 00:21:48,480
เขาเอาสมอผูกโซ่ถ่วงสินค้าลงไปตรงนั้น

345
00:21:48,560 --> 00:21:51,120
ถ่วงโคเคนส่วนสุดท้ายที่เขามีอยู่ลงไปตรงนั้น

346
00:21:51,720 --> 00:21:55,080
มีของอยู่ตรงนั้นเกือบ 100 กิโลครับ

347
00:21:55,160 --> 00:21:58,840
งั้นเขาทำยังไงล่ะ เขาห่อยานั่นไว้ในถุง

348
00:21:58,920 --> 00:22:00,520
(สมอกับโซ่ที่ควินชีใช้ถ่วงยาชุดสุดท้าย)

349
00:22:00,600 --> 00:22:01,920
ถ่วงมันลงไปในน้ำ…

350
00:22:02,000 --> 00:22:05,240
บางทีห่อของนั่นอาจไม่แข็งแรงพอ

351
00:22:05,320 --> 00:22:10,560
ที่จะต้านทานกระแสคลื่นใต้ผิวน้ำได้

352
00:22:10,640 --> 00:22:15,240
นั่นอาจทำให้ถุงและห่อของนั่นแตกออก

353
00:22:15,320 --> 00:22:17,440
และของก็กระจัดกระจายไปทั่วเกาะ

354
00:22:17,520 --> 00:22:22,200
มีห่อของโผล่มาบนชายฝั่งทางเหนือและทางใต้

355
00:22:29,120 --> 00:22:31,880
"ลูกพี่ลูกน้องนายอยากคุยกับนาย"

356
00:22:31,960 --> 00:22:35,920
วันหนึ่งผมโทรหาเขา และเขาก็บอกว่า
"ซานโดร เรารวยแล้ว"

357
00:22:37,760 --> 00:22:39,400
"เราเป็นเศรษฐีเงินล้าน"

358
00:22:40,040 --> 00:22:41,880
"นายต้องมาหาเรานะ"

359
00:22:41,960 --> 00:22:44,040
สถานการณ์นั้นกลายเป็นที่รู้กัน

360
00:22:44,120 --> 00:22:48,600
อาจมีใครบางคนเห็นมัน
คนพากันรีบไปหาโคเคนนั่น

361
00:22:48,680 --> 00:22:51,160
เราไม่ได้พูดถึงห่อเดียว
เราพูดถึง 100, 200, 300 ห่อ

362
00:22:51,240 --> 00:22:53,320
มีอยู่เพียบเลยครับ

363
00:22:53,840 --> 00:22:57,880
ตอนเราเห็นว่ามีเรือลำหนึ่งในคาเปลาส

364
00:22:58,400 --> 00:23:02,480
เรือยอชต์ที่เสียโคเคนไปเป็นกิโลๆ
หรือทิ้งมันลงทะเลไป

365
00:23:02,560 --> 00:23:05,520
เราก็ไปคาเปลาสเพื่อดูว่าเราจะหาเจอ

366
00:23:05,600 --> 00:23:08,720
สักกรัมหรือสองกรัม
เพื่อจัดปาร์ตี้เล็กๆ กันเองได้มั้ย

367
00:23:08,800 --> 00:23:10,880
หลายคนไม่รู้ว่ามันคืออะไร

368
00:23:10,960 --> 00:23:15,320
คนที่รู้คือพวกที่ถูกส่งตัวกลับประเทศ

369
00:23:15,400 --> 00:23:17,400
ไม่มีใครในโลกที่จะเชื่อเรื่องนี้

370
00:23:17,480 --> 00:23:20,200
มันเหมือนกับว่านั่นคือเงินครับ

371
00:23:20,280 --> 00:23:24,920
ห่อเงินที่มาจากมหาสมุทร

372
00:23:25,000 --> 00:23:26,200
มันก็เหมือนกันแหละครับ

373
00:23:26,280 --> 00:23:29,960
บนเกาะแสนสวย เกาะสวรรค์ แสนสวยงาม…

374
00:23:30,600 --> 00:23:32,880
มีแต่ยาเป็นกิโลๆ อยู่ทุกที่

375
00:23:36,680 --> 00:23:38,160
ฉันเริ่มหาข้อมูลนิดหน่อย

376
00:23:38,240 --> 00:23:41,200
ในอินเทอร์เน็ตไม่มีอะไรเลย

377
00:23:41,280 --> 00:23:42,800
ไม่มีอะไรเลยจริงๆ ค่ะ

378
00:23:42,880 --> 00:23:46,480
โศกนาฏกรรมที่บ้าคลั่งขนาดนี้ในสหภาพยุโรป

379
00:23:46,560 --> 00:23:48,920
ในยุโรป ไม่มีใครรายงานข่าวเลยได้ยังไง

380
00:23:49,000 --> 00:23:50,960
เราเลยเริ่มวางแผน

381
00:23:51,040 --> 00:23:54,200
เตรียมเดินทางไปอะโซร์ส

382
00:23:54,280 --> 00:23:56,240
เพื่อจะพยายามบอกเล่าเรื่องนี้ค่ะ

383
00:23:58,080 --> 00:24:01,000
เราไปถึงราโบ เดเปย์เช
และพบกับวัยรุ่นกลุ่มหนึ่ง

384
00:24:01,080 --> 00:24:03,520
เราไปถึงแล้วก็บอกว่า

385
00:24:03,600 --> 00:24:07,760
"เรามาจากสเปน กำลังสืบ
เรื่องที่เกิดขึ้นในราโบ เดเปย์เชอยู่"

386
00:24:07,840 --> 00:24:09,200
พวกเขาเริ่มหัวเราะ

387
00:24:09,280 --> 00:24:11,720
ปฏิกิริยานั้นค่อนข้างน่ากลัว

388
00:24:11,800 --> 00:24:15,760
แล้วจู่ๆ เพื่อนเราก็เอนตัวพิงเสา

389
00:24:15,840 --> 00:24:20,840
เอากัญชาก้อนหนึ่งที่เธอเพิ่งได้มาออกมา

390
00:24:20,920 --> 00:24:24,160
และเริ่มจุดไฟเผามัน

391
00:24:24,240 --> 00:24:28,920
เด็กกว่า 20 คนเริ่มเข้ามาล้อมเรา

392
00:24:29,000 --> 00:24:34,040
จากนั้นวงล้อมเทสทอสเตอโรนนั่นก็เปิดออก
แล้วเตลโมก็ปรากฏตัว

393
00:24:50,640 --> 00:24:54,160
(เตลโม
ราเปชินโญ่ (คนราโบ เดเปย์เช))

394
00:24:54,240 --> 00:24:56,760
เขายืนตรงหน้าเรา มองเราแล้วก็พูดว่า

395
00:24:56,840 --> 00:24:59,480
"ตกลงพวกคุณต้องการอะไร"

396
00:24:59,560 --> 00:25:02,600
นั่นคือประตูที่เปิดสู่ราโบ เดเปย์เชทั้งหมดค่ะ

397
00:25:06,280 --> 00:25:07,640
สมัยก่อนนั้นน่ะ

398
00:25:07,720 --> 00:25:11,000
คนที่นี่อดอยากกันจริงๆ

399
00:25:11,080 --> 00:25:12,160
เพื่อนๆ ผม

400
00:25:12,240 --> 00:25:16,400
พวกเขาจะกลับบ้านไปกินอะไรกัน
มันเป็นความหิวโหยของแท้ครับ

401
00:25:16,480 --> 00:25:21,000
โกโก้ น้ำตาล ขนมปัง ทูน่า ถั่วลูกไก่

402
00:25:21,080 --> 00:25:23,600
เราถึงกับต้องนับเม็ดถั่วลูกไก่กินกันทีละเม็ด

403
00:25:23,680 --> 00:25:27,280
เราแบ่งถั่วลูกไก่กระป๋องหนึ่งกินกันห้าหกคน

404
00:25:27,360 --> 00:25:31,080
ไส้กรอกเหรอ ผมเคยขโมยไส้กรอกจากแม่นะ

405
00:25:31,160 --> 00:25:33,600
ไส้กรอกกระป๋อง แม่จะโกรธมาก

406
00:25:33,680 --> 00:25:35,000
ผมจะเอาไปสองกระป๋อง

407
00:25:35,080 --> 00:25:38,680
และบางทีผมก็จะซ่อนตัว
ผมจะเอากระป๋องหนึ่งออกมา มีไส้กรอกสองอัน

408
00:25:38,760 --> 00:25:41,480
ผมจะดึงมันออกมา ทิ้งมันไว้ตรงกลาง

409
00:25:41,560 --> 00:25:44,960
ให้แม่ผม คุณนายมาร์การิด้า ในตอนนั้นน่ะ…

410
00:25:46,400 --> 00:25:49,800
แล้วตอนเราอายุ 12 เราก็ไปโต้คลื่นกัน

411
00:25:49,880 --> 00:25:51,520
ตอนนั้นเราไม่รู้ว่ามันคืออะไร

412
00:25:51,600 --> 00:25:55,720
เราเริ่มฉีกห่อมัน เอามันครูดกับโขดหิน เราไม่รู้

413
00:25:55,800 --> 00:25:59,360
เราเอามันทาหิน ทาทุกอย่าง แล้วก็วิ่งหนีไป

414
00:25:59,440 --> 00:26:03,320
เด็กๆ เก็บมันขึ้นมาแล้วก็เอามันเขียนพื้น

415
00:26:03,400 --> 00:26:08,120
"มาเรียรักเจา" "ลูอิสเป็นไอ้เบื๊อก"

416
00:26:08,200 --> 00:26:11,680
วันหนึ่งเราอยากเล่นฟุตบอล แล้วก็ไม่มีผงชอล์ก

417
00:26:11,760 --> 00:26:13,880
ที่จะตีเส้นสนามให้เราเล่นได้

418
00:26:13,960 --> 00:26:15,600
ผมไปที่นั่นและมันก็ตีเส้นไว้แล้ว

419
00:26:15,680 --> 00:26:21,080
พวกเขาตีเส้นสนามด้วยห่อยาที่เจอในทะเล

420
00:26:21,160 --> 00:26:23,880
มันมีอยู่เยอะมากเลยครับ กระจายไปทั่วทุกแห่ง

421
00:26:23,960 --> 00:26:26,360
หลายคนคิดว่ามันเป็นขยะ

422
00:26:26,440 --> 00:26:29,200
มีห่อยาเยอะเลย ไม่รู้สิครับ…
สัก 20, 30, 40 ห่อตรงนี้

423
00:26:29,280 --> 00:26:32,520
สิบห่อ ห้าหรือหกห่อตรงนั้น 50 ห่อตรงโน้น

424
00:26:32,600 --> 00:26:34,240
เป็นกิโลๆ เลย

425
00:26:34,320 --> 00:26:36,760
ในคาเญตาส ตลอดแนวชายฝั่งของเรา

426
00:26:36,840 --> 00:26:40,560
ห่อยาที่ผมเจอน่ะ…
ชาวประมงที่ออกทะเลเจอมันในอวน

427
00:26:40,640 --> 00:26:42,720
บนเกาะต่างๆ ด้วย

428
00:26:42,800 --> 00:26:47,000
มันเหมือนไปที่ร้าน
เพื่อซื้อน้ำตาลสักกิโล มีอยู่เหลือเฟือ

429
00:26:47,080 --> 00:26:51,600
ผมเจอห่อที่รูปร่างเหมือนลูกบอล
เอามีดออกมาแล้วก็กรีดมัน

430
00:26:51,680 --> 00:26:55,360
พอผมกรีด ผมก็ได้ยินเสียงดังเอี๊ยด
ผมเห็นว่ามันเป็นแก้ว

431
00:26:55,440 --> 00:26:59,240
แล้วพอผมเอาหินทุบมันให้แตก
ผมก็เห็นผงแป้งอยู่ข้างใน

432
00:26:59,320 --> 00:27:01,200
มันเป็นก้อนแข็งมากจริงๆ

433
00:27:01,280 --> 00:27:05,040
ผมเอามีดจิ้มมันออกมานิดหน่อยแล้วก็ชิม

434
00:27:05,120 --> 00:27:09,120
ผมไม่รู้ว่ามันคืออะไร
และเพื่อนคนหนึ่งที่ไปอยู่เมืองนอกมาหลายปี

435
00:27:09,200 --> 00:27:12,280
ก็บอกว่ามันเป็นแป้งสำหรับทอดปลา
แล้วก็ให้เงินผม 400 เอสคูโด

436
00:27:12,360 --> 00:27:16,040
มันเป็นก้อนใหญ่มาก ใหญ่ขนาดนี้ หนาขนาดนี้ครับ

437
00:27:16,120 --> 00:27:19,120
มันคือโคเคนหนึ่งกิโล ประมาณนั้น

438
00:27:19,720 --> 00:27:23,480
และพวกเขาก็เล่าเรื่องแบบเดียวกัน รู้มั้ยคะ

439
00:27:23,560 --> 00:27:28,200
พวกผู้หญิงที่เอาโคเคนชุบปลา

440
00:27:28,280 --> 00:27:30,320
โดยคิดว่าเป็นแป้ง

441
00:27:30,400 --> 00:27:33,520
หรือเอาโคเคนใส่กาแฟโดยที่คิดว่าเป็นน้ำตาล

442
00:27:33,600 --> 00:27:35,280
มันเหมือนนิยายวิทยาศาสตร์ค่ะ

443
00:27:35,360 --> 00:27:39,240
ก็จริงที่พวกเขาเล่าเรื่องที่บ้าบอสุดๆ ให้เราฟัง

444
00:27:39,320 --> 00:27:41,080
แต่พวกเขาเล่าซ้ำๆ อยู่แบบนั้น

445
00:27:41,680 --> 00:27:43,840
คนที่มีเหตุมีผล ที่ชีวิตลงตัวดีแล้ว

446
00:27:43,920 --> 00:27:45,480
เอามันไปให้ตำรวจ

447
00:27:45,560 --> 00:27:51,240
แต่พวกหัวแหลม พวกมาเฟีย
เริ่มเก็บมันไป นั่นก็เห็นๆ กันอยู่

448
00:27:51,320 --> 00:27:55,600
พวกเขาต้องเริ่มมาเก็บมันไปอยู่แล้ว
พวกเขารู้ว่าต้องทำยังไงกับมัน

449
00:27:55,680 --> 00:27:59,120
คนที่ถูกส่งตัวกลับไปที่นั่นหลายคน
รู้ว่ายาเสพติดคืออะไร

450
00:27:59,200 --> 00:28:01,040
พวกเขาได้เรียนรู้เรื่องอาชญากรรมมาก่อน

451
00:28:01,120 --> 00:28:03,800
ผมโดนจับได้พร้อมปืนพก 33 กระบอก
กับกระสุน 2,000 นัด

452
00:28:03,880 --> 00:28:07,520
พวกเขารู้จักชีวิตบนท้องถนน

453
00:28:07,600 --> 00:28:12,520
ชีวิตบนท้องถนนพัวพันกับยาเสพติด
มันพัวพันกับการค้าประเวณี

454
00:28:12,600 --> 00:28:16,920
มันพัวพันกับการปล้นธนาคาร
การฆาตกรรม หรืออะไรก็ตาม

455
00:28:23,120 --> 00:28:29,160
เราไปคาเปลาส
และรอคนที่จะค้าขายด้วยจนถึงตีสอง

456
00:28:29,240 --> 00:28:32,080
แล้วเขาก็มาตอนตีสอง

457
00:28:32,160 --> 00:28:34,760
กับโคเคนหนึ่งกรัม

458
00:28:35,760 --> 00:28:38,360
เราเลยจัดปาร์ตี้เล็กๆ กันตอนค่ำนั้น

459
00:28:38,440 --> 00:28:40,440
เราดื่มกันนิดหน่อย สูดโคเคนสองสามเส้น

460
00:28:40,520 --> 00:28:43,240
วันต่อมาตอนบ่ายโมง

461
00:28:43,320 --> 00:28:46,280
ผมก็ได้ยินเสียงมอเตอร์ไซค์
มาจอดนอกประตูบ้านผม

462
00:28:46,360 --> 00:28:48,760
และคิดว่าคงเป็นใครสักคนมาหาผม

463
00:28:48,840 --> 00:28:51,280
มีเสียงเคาะประตู เป็นรุย คูโต

464
00:28:51,800 --> 00:28:55,240
พร้อมถุงมือก่อสร้างที่มีโคเคนอยู่เต็ม

465
00:28:55,320 --> 00:28:57,680
เขาเคาะประตู ผมเปิดรับเขาเข้ามา

466
00:28:57,760 --> 00:29:02,840
เขามาที่โต๊ะในครัวผม
เอายากองนั้นเทลงไปแล้วก็บอกว่า

467
00:29:02,920 --> 00:29:07,000
"จัดการมันซะ แล้วฉันจะคุยกับนายคืนนี้"

468
00:29:10,160 --> 00:29:13,440
เพื่อนที่ผมค้าขายด้วยถามผมว่าผมมีเฮโรอีนมั้ย

469
00:29:13,520 --> 00:29:15,440
ผมบอกว่าผมมีประมาณ 100 กรัม

470
00:29:15,520 --> 00:29:19,000
ผมขึ้นรถเขาไป
แล้วเขาก็โยนห่อยา 300 กรัมมาข้างหลัง

471
00:29:19,080 --> 00:29:20,400
เขาบอกว่า "ของขวัญให้นาย"

472
00:29:20,480 --> 00:29:25,320
และแจ็คกี้ก็เจอยาหลายกิโลที่คาเปลาสด้วย

473
00:29:25,400 --> 00:29:28,520
แต่เขาก็อยู่ที่นี่เหมือนกัน เขาอยู่บ้านรุย

474
00:29:28,600 --> 00:29:32,120
มันเป็นโคเคนล้วนๆ ครับ กองใหญ่เลย
เต็มคันรถ กองอยู่บนพื้น

475
00:29:32,200 --> 00:29:34,760
ผมบอกว่า "หมอนี่บ้ามาก" โคเคนมันส่งกลิ่นนะ

476
00:29:34,840 --> 00:29:37,680
และผมก็พูดว่า "ในนี้โคเคนเหรอ"

477
00:29:37,760 --> 00:29:40,240
ผมบอกว่า "นายมีโคเคนอยู่ทั่วรถเลย!"

478
00:29:40,320 --> 00:29:43,200
เขาบอกว่า
"รุย ไอ้ของนั่นทำชีวิตฉันพังไปรอบหนึ่งแล้ว

479
00:29:43,280 --> 00:29:45,000
และฉันก็จะทำแบบเดิมอีกรอบ"

480
00:29:45,080 --> 00:29:47,560
เราคุยกันแบบนั้นจริงๆ

481
00:29:47,640 --> 00:29:49,880
แจ็คกี้ตายไปแล้วครับ

482
00:29:49,960 --> 00:29:52,880
ในบ้านหลังนั้นน่ะ
เราเคยตกลงซื้อขายยาแปดกิโลอยู่หนหนึ่ง

483
00:29:54,240 --> 00:29:59,040
เขาอยากได้แปดล้านเอสคูโด…
คือว่ากิโลละล้านน่ะนะ

484
00:30:00,440 --> 00:30:04,680
แล้วเราก็เริ่มต่อรองกับรุย
ซึ่งเก่งเรื่องนั้นมากกว่า

485
00:30:04,760 --> 00:30:08,360
"แต่เราเป็นเพื่อนกันนะ นายให้ส่วนลดเราได้"

486
00:30:08,440 --> 00:30:11,280
และแปดกิโลเดียวกันนั่นก็มีราคาห้าล้าน

487
00:30:11,880 --> 00:30:14,240
และในรถคันนั้น เขาก็มีอีกสองกิโล

488
00:30:14,320 --> 00:30:18,440
คุณเปิดกระโปรงรถ
เขามีไส้กรอก ทัพเพอร์แวร์ แล้วก็ชีส

489
00:30:18,520 --> 00:30:22,640
แล้วเขาก็เริ่มขายแก้วไวน์
ที่ใส่โคเคนไว้เต็ม เขาบ้ามากๆ

490
00:30:22,720 --> 00:30:26,400
เราเลยคุยกับเขา โคเคนไม่รู้กี่กิโลเลยครับ

491
00:30:26,480 --> 00:30:29,280
มันเหมือนปาฏิหาริย์สำหรับพวกเขา

492
00:30:29,360 --> 00:30:31,000
นั่นคือ "ไม่นะ"

493
00:30:31,600 --> 00:30:35,880
"ไม่อยากเชื่อเลยว่าพระเยซู
ทรงเฝ้ามองเราอยู่จากบนสวรรค์"

494
00:30:35,960 --> 00:30:38,760
สำหรับหลายๆ คน มันเป็นปาฏิหาริย์

495
00:30:55,720 --> 00:30:57,720
วันหนึ่งผมเตรียมสอนล่องเรืออยู่

496
00:30:57,800 --> 00:30:58,880
(20 มิถุนายน 2001 - ค้นหา)

497
00:30:58,960 --> 00:31:03,000
และตรงทางเข้าท่าเรือ
ผมก็เห็นเรือยอชต์ลำหนึ่งจอดทอดสมออยู่

498
00:31:03,080 --> 00:31:06,640
เมื่อเรือยอชต์ทอดสมอ ก็คือมีปัญหา

499
00:31:06,720 --> 00:31:11,080
ผมถามว่าพวกเขามีปัญหามั้ย
และแน่นอนครับ พวกเขาก็บอกว่า

500
00:31:11,160 --> 00:31:15,840
"ใช่ เรามีปัญหากับหางเสือ
เราอยากผูกเรือไว้"

501
00:31:16,360 --> 00:31:20,120
งานซ่อมแซมทุกอย่างที่ทำ

502
00:31:20,200 --> 00:31:23,520
กับชิ้นส่วนที่ขยับได้ของเรือ

503
00:31:23,600 --> 00:31:26,040
ใต้เส้นแนวน้ำน่ะ

504
00:31:26,120 --> 00:31:29,200
ทุกอย่างที่อยู่ใต้น้ำจะต้องทำบนบกครับ

505
00:31:29,280 --> 00:31:33,080
คุณซ่อมหางเสือโดยที่ไม่ทำให้เรือเป็นรูไม่ได้

506
00:31:34,440 --> 00:31:36,680
มีลูกเรือสองคน

507
00:31:36,760 --> 00:31:39,240
อย่างน้อยก็คนที่อยู่ข้างนอก

508
00:31:39,320 --> 00:31:42,200
และหนึ่งในนั้น คนที่เด็กกว่า

509
00:31:42,280 --> 00:31:44,920
ก็โผล่มาพร้อมเงินเป็นฟ่อน

510
00:31:45,000 --> 00:31:47,360
สมัยนั้นยังใช้เงินเอสคูโดกันอยู่

511
00:31:47,440 --> 00:31:49,600
เงินสดฟ่อนใหญ่เลย

512
00:31:49,680 --> 00:31:53,280
"เราจะจ่ายเงินให้คุณ ช่วยเราผูกเรือที"

513
00:31:53,360 --> 00:31:57,080
ผมบอกว่า "ผมไม่อยากได้เงิน
ไม่ต้องจ่ายผมหรอก"

514
00:31:57,160 --> 00:31:59,400
ผมช่วยพวกเขาเอาเรือเทียบท่า แล้วก็แค่นั้น

515
00:32:00,280 --> 00:32:03,560
ใครก็ตามที่ทอดสมอเรือก่อนจะแจ้งว่าเข้ามา

516
00:32:03,640 --> 00:32:08,200
หรือไปยังท่าเรืออื่นนอกเหนือจากที่เจ้าหน้าที่อยู่

517
00:32:08,280 --> 00:32:10,920
จะก่อให้เกิดความสงสัยขึ้นมาทันทีครับ

518
00:32:11,000 --> 00:32:14,640
ถ้าคุณไม่ใช่คนยุโรปและต้องเข้ายุโรป

519
00:32:14,720 --> 00:32:19,960
อย่างแรกที่คุณต้องทำก็คือแจ้งเจ้าหน้าที่

520
00:32:20,040 --> 00:32:23,200
พอเราไปถึงเรือนั่น ก็มีบันไดอยู่ครับ

521
00:32:23,280 --> 00:32:27,680
และผมก็คิดว่าเราร้องเรียก
ให้ใครออกมาข้างนอกที

522
00:32:27,760 --> 00:32:31,800
พอเขาเข้ามาหา ผมก็บอกว่า "เราเป็นตำรวจ"

523
00:32:31,880 --> 00:32:33,680
"เรามีหมายค้น"

524
00:32:33,760 --> 00:32:38,520
และผมเขาก็ยุ่งนิดหน่อย เขาไว้ผมหยิกยาว

525
00:32:38,600 --> 00:32:42,360
เขาเป็นผู้ชายตัวสูง
สูงเกิน 180 ซม. อาจจะ 190 ซม.

526
00:32:43,160 --> 00:32:45,200
เป็นผู้ชายร่างใหญ่ แข็งแรง

527
00:32:45,280 --> 00:32:50,000
เขาใช้ตัวตนปลอมที่มีอยู่
ซึ่งก็คือโจวันนี สเปรันซา

528
00:32:50,080 --> 00:32:54,480
ผมคิดว่ามันเป็นตัวตนชาวอิตาลี
เขามีเอกสารหลายฉบับเลยในชื่อนั้น

529
00:32:54,560 --> 00:32:57,280
อันที่จริงตอนเราค้นเรือใบนั่น

530
00:32:57,360 --> 00:32:59,760
เราก็ได้เจอเอกสารเพิ่มเติม

531
00:32:59,840 --> 00:33:03,680
ที่เป็นของพลเมืองสเปนชื่อว่าฆาเวียร์ โกเมซ

532
00:33:03,760 --> 00:33:08,440
และเจอเอกสารยืนยันตัวตนของอันโตนิโน ควินชี
เราพูดกันว่าเป็นตัวตนปลอมอีกตัวตน

533
00:33:08,520 --> 00:33:11,680
แต่ไม่เลยครับ พอสถานการณ์กระจ่างขึ้นมา

534
00:33:11,760 --> 00:33:16,920
อันโตนิโน ควินชีก็ยืนยันกับเราว่า
นั้นเป็นตัวตนของเขาจริงๆ

535
00:33:17,000 --> 00:33:21,320
เขาต้อนรับเราอย่างเป็นมิตร
เราถามคนที่ถูกตรวจค้นตลอดครับว่า

536
00:33:21,400 --> 00:33:25,320
"คุณอยากส่งมอบของที่ผิดกฎหมาย

537
00:33:25,400 --> 00:33:28,160
หรือของที่เป็นหลักฐานอะไรออกมามั้ย
หรือเราต้องค้นดูเอง"

538
00:33:28,240 --> 00:33:31,520
ควินชีบอกว่าไม่มีอะไรผิดกฎหมาย

539
00:33:31,600 --> 00:33:36,680
ผมอธิบายให้เขาฟัง ผมว่าตอนนั้น
เป็นภาษาอิตาลีนะ ว่าเราจะทำอะไรกัน

540
00:33:36,760 --> 00:33:39,800
เรามีสุนัขดมกลิ่นตัวหนึ่งที่ฝึกมาตรวจจับยาเสพติด

541
00:33:39,880 --> 00:33:43,840
ผมจำได้ว่าเป็นพันธุ์ค็อกเกอร์สแปเนียล
มันเป็นหมาตัวเล็ก

542
00:33:45,560 --> 00:33:48,520
แล้วหมานั่นก็ขึ้นเรือไป เดินไปรอบเรือ

543
00:33:48,600 --> 00:33:52,760
ผมบอกได้ว่าเรือนั่นมีกลิ่นโคเคนหึ่ง

544
00:33:52,840 --> 00:33:54,480
แต่หมาตัวนั้นไม่สังเกตเลย

545
00:33:54,560 --> 00:33:57,080
ตอนที่หมาจะลงจากเรือไป

546
00:33:58,440 --> 00:34:01,320
ผมเห็นควินชีถอนหายใจโล่งอก

547
00:34:01,400 --> 00:34:04,360
หัวใจเขากลับมาเต้นช้าลง

548
00:34:04,880 --> 00:34:08,440
แล้วเขาก็มาพาผมลงบันไดอีกรอบ
เหมือนกับจะบอกว่า

549
00:34:08,520 --> 00:34:11,920
"หมานั่นไม่เจออะไร ทีนี้พวกคุณไปได้แล้ว"

550
00:34:12,920 --> 00:34:14,760
ผมบอกว่า "ไม่ เราจะยังไม่ไป"

551
00:34:14,840 --> 00:34:19,160
"เราจะค้นเรือลำนี้ เราจะลงมือเดี๋ยวนี้"

552
00:34:21,000 --> 00:34:25,160
การซ่อนยาเสพติดต้องใช้จินตนาการเยอะครับ

553
00:34:25,240 --> 00:34:28,400
พวกเขาทำช่องเก็บของปลอม ผนังปลอมๆ

554
00:34:28,480 --> 00:34:32,120
พวกเขาเอามันใส่กระป๋องอาหาร

555
00:34:32,200 --> 00:34:36,400
ที่ดูเหมือนอาหารที่ไว้กินตอนเดินทาง

556
00:34:36,480 --> 00:34:41,440
เราต้องรื้อของทุกอย่าง
หรืออย่างน้อยก็บางส่วนออก

557
00:34:41,520 --> 00:34:44,000
เพื่อจะได้เริ่มตรวจโครงสร้างทั้งหมด

558
00:34:44,080 --> 00:34:46,880
จากท้ายเรือไปจนหัวเรือเพื่อหาช่องลับ

559
00:34:46,960 --> 00:34:48,880
ที่อาจใช้ซ่อนยาได้

560
00:34:48,960 --> 00:34:51,520
ผมสังเกตเห็นว่าควินชีกังวลนิดหน่อย

561
00:34:51,600 --> 00:34:55,800
เราบอกได้เลยว่ามีกลิ่นโคเคนแรงมาก

562
00:34:55,880 --> 00:34:59,440
มันถูกขนเป็นก้อนๆ
ข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกมาสองสามสัปดาห์

563
00:34:59,520 --> 00:35:03,800
และคุณก็หลีกเลี่ยงกลิ่นนั่นไม่ได้
คุณกลบมันไม่ได้

564
00:35:03,880 --> 00:35:07,880
สุดท้ายเราก็พบยาเกือบกิโล หนัก 960 กรัมครับ

565
00:35:07,960 --> 00:35:13,080
เป็นห่อที่เขาเอายาออกมาใช้ส่วนตัว

566
00:35:13,160 --> 00:35:17,080
นั่นคือตอนที่ผมตระหนักได้ว่า
เขารู้สึกว่าเกมจบแล้ว

567
00:35:17,160 --> 00:35:20,600
เขารู้สึกว่าดิ้นไม่หลุด
จากความจริงที่ว่าเขามียาเสพติด

568
00:35:20,680 --> 00:35:27,440
และเพราะรายละเอียด
ของห่อที่บรรจุโคเคนอยู่ด้วย

569
00:35:27,520 --> 00:35:32,120
ห่อโคเคนนั่นเหมือนกันเปี๊ยบ

570
00:35:32,200 --> 00:35:34,960
กับยาที่กู้คืนมาได้ก่อนหน้านี้

571
00:35:35,040 --> 00:35:37,600
ห่อยานั่นถูกเชื่อมโยงกับอีกห่อ

572
00:35:37,680 --> 00:35:41,000
เพราะลักษณะของตัวห่อเองด้วย

573
00:35:41,080 --> 00:35:45,320
ชาวอิตาลีคนหนึ่งซึ่งต้องสงสัยว่า
ขนโคเคนจำนวนมากมาบนเรือยอชต์

574
00:35:45,400 --> 00:35:47,440
ถูกจับกุมในปอนตา เดลกาดา

575
00:35:47,520 --> 00:35:52,800
ยาที่ยึดมาได้นั้นเพียงพอ
ที่จะแบ่งออกได้กว่า 2,500,000 โดส

576
00:35:53,480 --> 00:35:57,840
(เปาโล ลินญาเรส
ทนาย)

577
00:35:57,920 --> 00:36:03,280
ผมว่าเขาทำให้ผมนึกถึง
ภาพของโจรสลัดในหัวผมตอนผมยังเด็ก

578
00:36:03,360 --> 00:36:07,680
อาจเพราะเขาเป็นนักเดินเรือ
แต่เขามีภาพลักษณ์แบบนั้น

579
00:36:07,760 --> 00:36:12,280
ผมไปที่เรือนจำเพื่อพูดคุยกับคุณควินชี

580
00:36:12,360 --> 00:36:15,360
และเขาก็พูดน้อยมาก

581
00:36:15,440 --> 00:36:18,840
ตรงข้ามกับความสัมพันธ์ตามปกติ
ของทนายกับลูกความ

582
00:36:18,920 --> 00:36:23,440
ซึ่งพวกเขาจะเล่าเรื่องของตัวเอง
เพื่อให้เรากำหนดกลยุทธ์การแก้ต่างได้

583
00:36:23,520 --> 00:36:25,440
เรื่องนั้นไม่เคยเกิดขึ้น

584
00:36:25,520 --> 00:36:27,560
เขาเป็นฝ่ายถามคำถามผม

585
00:36:27,640 --> 00:36:32,720
และเขาก็แทบไม่ตอบสนองเลย
หรือไม่ก็ลังเลที่จะให้ข้อมูล

586
00:36:35,240 --> 00:36:39,080
เขากังวลมากๆ ตลอดเรื่องการส่งผู้ร้ายข้ามแดน

587
00:36:39,160 --> 00:36:41,560
ไม่ได้ห่วงเรื่องการติดคุกในโปรตุเกสเลย

588
00:36:41,640 --> 00:36:45,240
แต่ห่วงเรื่องความเป็นไปได้
ในการส่งผู้ร้ายข้ามแดน

589
00:36:46,400 --> 00:36:49,400
เขาดูน่ากลัวเพราะการปิดปากเงียบของเขา

590
00:36:49,480 --> 00:36:52,120
สายตาที่จริงจัง

591
00:36:52,200 --> 00:36:57,120
ความเงียบยาวนานของเขา
เพราะเขาปิดกั้นตัวเองมาก

592
00:36:57,200 --> 00:36:59,360
เขาเป็นคนแบบที่ต่างออกไปครับ

593
00:36:59,440 --> 00:37:04,920
สวัสดีครับ โคเคนที่มากพอ
จะแบ่งออกได้กว่า 2,500,000 โดส

594
00:37:05,000 --> 00:37:08,400
นั่นคือยาถึง 456 ห่อครับ

595
00:37:08,480 --> 00:37:12,040
มีการเข้าตรวจยึดที่จุดต่างๆ
ตามแนวชายฝั่งของเซามิเกล

596
00:37:14,360 --> 00:37:17,640
(15 มิถุนายน 2001
โคเคนของคนอิตาลี)

597
00:37:17,720 --> 00:37:19,600
โคเคนเป็นสารกระตุ้นชนิดหนึ่งค่ะ

598
00:37:19,680 --> 00:37:22,960
มันกระตุ้นการทำงานของร่างกาย

599
00:37:23,040 --> 00:37:27,040
ทำให้คุณรู้สึกว่าคุณมีพลังงานมากขึ้น
มีความสามารถมากขึ้น

600
00:37:28,280 --> 00:37:30,880
แต่มันก็ยังเป็นยาเสพติดที่อาจกระตุ้น

601
00:37:30,960 --> 00:37:34,480
พัฒนาการของอาการโรคจิต

602
00:37:34,560 --> 00:37:38,280
หวาดระแวง ความไม่ไว้ใจโลก
และมันก็ทำให้คุณอ่อนเพลีย

603
00:37:38,360 --> 00:37:42,600
ลองนึกภาพการทำอะไรๆ
เร็ว 100 ไมล์ต่อชั่วโมงทั้งวัน ทุกวันค่ะ

604
00:37:42,680 --> 00:37:44,600
มันเป็นยาที่เรียกกันว่ายาหิวโหย

605
00:37:44,680 --> 00:37:47,320
เพราะผลกระทบที่มันมีต่อสมอง

606
00:37:47,400 --> 00:37:50,400
ยิ่งคุณเสพมากเท่าไร คุณก็ยิ่งอยากเสพมากขึ้น

607
00:37:50,480 --> 00:37:51,920
โคเคนนั่นไม่ได้ผสมอะไร

608
00:37:52,000 --> 00:37:55,040
มันจึงบริสุทธิ์ 98 เปอร์เซ็นต์

609
00:37:55,120 --> 00:37:57,760
ผมพูดว่า "โคเคนนั่นมันอะไรกันวะ"

610
00:37:57,840 --> 00:38:03,240
ปกติแล้วโคเคนที่ขายปลีกในท้องตลาด
จะมีการเจือปน

611
00:38:03,320 --> 00:38:07,040
มีการเติมสารอื่นๆ เข้าไป
เพื่อเพิ่มปริมาณและน้ำหนัก

612
00:38:07,120 --> 00:38:08,400
เพื่อจะทำกำไรให้มากขึ้น

613
00:38:08,480 --> 00:38:12,880
โคเคนที่ขนข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก
มีความบริสุทธิ์สูงเสมอ

614
00:38:12,960 --> 00:38:17,240
ถ้ามันไม่ได้เข้ามาที่ 95 เปอร์เซ็นต์
มันก็เข้ามาที่ 90 หรือ 85 เปอร์เซ็นต์

615
00:38:17,320 --> 00:38:19,640
แต่มันบริสุทธิ์มากเสมอครับ

616
00:38:19,720 --> 00:38:22,920
ของที่คุณจะเจอบนท้องถนนน่ะ
อยู่ที่ราวๆ 10 หรือ 15 เปอร์เซ็นต์

617
00:38:23,000 --> 00:38:25,360
อาจจะ 20 เปอร์เซ็นต์
ของความบริสุทธิ์จากแหล่งที่มา

618
00:38:25,440 --> 00:38:29,840
คุณหาโคเคนไม่ได้มากนักแถวนี้
และมันก็ไม่แรงนัก

619
00:38:29,920 --> 00:38:33,320
พอเจ้านี่โผล่มา มันก็ออกจะเกิน…

620
00:38:33,400 --> 00:38:37,440
- โคเคนของคนอิตาลีนั่นเป็นอีกเรื่องเลย…
- มันบริสุทธิ์

621
00:38:37,520 --> 00:38:39,920
เราเรียกมันว่า "โคเคนของคนอิตาลี"

622
00:38:40,000 --> 00:38:44,240
"ดูสิ นั่นโคเคนของคนอิตาลี เห็นมั้ย"

623
00:38:44,320 --> 00:38:48,520
ยิ่งโคเคนบริสุทธิ์เท่าไร
ก็ยิ่งส่งผลต่อคนเสพมากเท่านั้น

624
00:38:48,600 --> 00:38:51,920
พวกเขาจะเมามากขึ้น
เพราะผลกระทบที่มีต่อสมอง

625
00:38:52,000 --> 00:38:54,480
หรือไม่ก็เสพยาเกินขนาดและเสียชีวิต

626
00:38:59,560 --> 00:39:01,720
ที่นี่เป็นสลัม พวก

627
00:39:03,080 --> 00:39:05,800
เป็นอะไรที่คุณเห็นได้เฉพาะในหนัง

628
00:39:07,240 --> 00:39:09,560
ทุกคนได้รับการศึกษา

629
00:39:09,640 --> 00:39:12,760
การศึกษาจากยาน่ะ รู้มั้ยครับ

630
00:39:12,840 --> 00:39:15,800
เพราะ… ตอนนั้นไม่มีใครรู้ว่ามันคืออะไร

631
00:39:15,880 --> 00:39:20,480
พวกเขาเอามันใส่ถ้วยขาย
พวกเขาไม่รู้ว่าต้องเอาใส่ถุง

632
00:39:20,560 --> 00:39:24,920
พวกเขาเอาใส่ถ้วยขายเพื่อจะขายถ้วยนั่น
แล้วถ้วยก็หมด

633
00:39:26,600 --> 00:39:28,920
แล้วพวกชาวประมงล่ะ

634
00:39:29,000 --> 00:39:30,520
พวกเขาเจอยาเสพติดนั่น

635
00:39:30,600 --> 00:39:34,400
พวกเขาออกทะเลไปจับหอยฝาชีหรือปลา
แล้วก็เจอมันเข้า

636
00:39:35,440 --> 00:39:39,920
และพวกเขาก็ขายมันในราคา
หนึ่งหรือสองแสนเอสคูโด จิ๊บจ๊อยมาก

637
00:39:40,000 --> 00:39:42,200
คนที่มีเงินซื้อมันได้ในราคาถูก

638
00:39:42,280 --> 00:39:46,920
พวกเขาแค่ต้องเสนอเงินหนึ่งหรือสองแสน
แล้วก็จะได้ยาหนึ่ง สอง หรือสามกิโล

639
00:39:47,000 --> 00:39:49,560
หลายคนทำเงินได้เยอะเลย

640
00:39:50,560 --> 00:39:54,400
มีเจ้าหนุ่มคนหนึ่งที่ดำน้ำอยู่
และห่อยาก็กระแทกสน็อกเกิลเขา

641
00:39:57,120 --> 00:40:01,040
เขายื่นหัวขึ้นมา
แล้วก็เห็นยาหลายกิโลลอยอยู่ในทะเล

642
00:40:01,120 --> 00:40:03,280
และเขาก็พูดว่า "นี่มันอะไรกันวะ"

643
00:40:03,360 --> 00:40:06,520
แล้วเขาก็มองไปที่โขดหิน มีหนุ่มอีกคนอยู่

644
00:40:07,240 --> 00:40:09,960
ถือกระสอบเก่าๆ ใบหนึ่ง
กำลังยัดห่อยาลงไปในนั้น

645
00:40:10,040 --> 00:40:12,760
กระสอบนั่นขาด เขาเอามันพาดหลัง

646
00:40:12,840 --> 00:40:17,040
แล้วห่อยาก็ทะลักออกมา
หมอนั่นเจอยาเยอะมากเหมือนกัน

647
00:40:17,120 --> 00:40:21,960
เจ้าหนุ่มนั่นเมามากตลอด เขาดื่มหนักเลย

648
00:40:22,040 --> 00:40:27,000
และพอเขาดื่ม เขาก็ไปที่ร้านกาแฟ
คุยเรื่องห่อยาพวกนั้น

649
00:40:27,080 --> 00:40:29,240
แล้วก็มีคนโยนเขาลงจากโขดหิน

650
00:40:29,320 --> 00:40:33,720
คนที่ขายมันถูกๆ ไม่รู้ว่าตัวเองรับมือกับอะไรอยู่

651
00:40:33,800 --> 00:40:37,480
พวกเขาไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าสารนี้อันตรายแค่ไหน

652
00:40:37,560 --> 00:40:41,920
เงินห้าพันเอสคูโดซื้อห่อเล็กๆ ได้ เต็มห่อเลย!

653
00:40:42,000 --> 00:40:44,560
มันเข้าถึงได้ง่ายมากและมีอยู่เหลือเฟือ

654
00:40:44,640 --> 00:40:49,080
จนไม่ได้ขายกันเป็นกรัม แต่ขายกันเป็นถ้วย

655
00:40:49,160 --> 00:40:52,160
ถ้วยกาแฟ แลกเงินห้ายูโร

656
00:40:52,240 --> 00:40:54,680
หรือห้าพันเอสคูโด อะไรแบบนั้นแหละ

657
00:40:54,760 --> 00:40:57,720
บนท้องถนนน่ะ ไม่ได้บรรจุถุงด้วยซ้ำ
แต่ล้วงมาจากกระเป๋า

658
00:40:57,800 --> 00:40:59,600
"อยากได้อะไรล่ะ เอ้านี่"

659
00:40:59,680 --> 00:41:03,840
พวกเขาเอามือล้วงกระเป๋าแล้วก็ควักออกมาให้
แบบนั้นเลยครับ

660
00:41:03,920 --> 00:41:07,520
พวกที่มีมัน เพราะโลภอยากได้เงิน
ก็เลยขายมันในราคา…

661
00:41:07,600 --> 00:41:11,520
คนหนึ่งขายสิบ อีกคนขายแปด หรือห้า

662
00:41:11,600 --> 00:41:16,880
พวกเขาจะพูดด้วยซ้ำว่า "มีโคเคนมั้ย"
"อยากได้เท่าไรล่ะ" "เท่านี้"

663
00:41:16,960 --> 00:41:18,400
ไม่มีการควบคุมอะไรเลย

664
00:41:18,480 --> 00:41:22,640
ปัญหาคือพวกเขาขายมันต่อไปไม่ได้แล้ว
ทุกคนมีของอยู่

665
00:41:22,720 --> 00:41:24,760
อีกวิธีในการค้ายา

666
00:41:24,840 --> 00:41:28,840
คือเอามันออกจากเกาะ
ไปอเมริกา แคนาดา โปรตุเกส ยุโรป…

667
00:41:28,920 --> 00:41:30,840
คนจากแผ่นดินใหญ่ก็มาซื้อด้วย

668
00:41:30,920 --> 00:41:34,800
พวกเขาซื้อไปสองสามกิโล
เอาไปผสมกับอะไรก็แล้วแต่

669
00:41:34,880 --> 00:41:36,040
พวกเขาจะรู้เองแหละครับ

670
00:41:36,120 --> 00:41:39,040
ตอนนั้นทุกคนพูดถึงแต่เรื่องโคเคน

671
00:41:39,120 --> 00:41:43,760
คนอิตาลีคนนั้นสอนราโบ เดเปย์เช
ว่าโคเคนดีๆ เป็นยังไง

672
00:41:43,840 --> 00:41:47,200
คนท้องถิ่นไม่เคยเห็นโคเคนสักเส้นเดียว
อย่าว่าแต่หนึ่งกิโลเลย

673
00:41:50,040 --> 00:41:51,840
มีเรื่องน่าสนใจเกิดขึ้น

674
00:41:51,920 --> 00:41:55,880
คนไม่กี่คนที่ติดต่อกับชาวอิตาลีนั่น

675
00:41:55,960 --> 00:41:57,920
เกิดอาการคล้ายๆ สต็อกโฮล์มซินโดรม

676
00:41:58,000 --> 00:42:01,280
ทุกคนบอกเราเรื่องคนที่กำยำมาก

677
00:42:01,360 --> 00:42:03,680
ไม่ได้ก้าวร้าว แต่ล่ำสัน

678
00:42:04,720 --> 00:42:09,440
แต่พวกเขายังพูด
เหมือนกับว่าเขาอาจเป็นคนดีด้วย

679
00:42:09,520 --> 00:42:12,920
พวกนั้นบอกว่าเขามีหัวใจ ไม่ได้ไร้หัวใจ

680
00:42:13,000 --> 00:42:16,120
ผมขอความเห็นใจเขา…
ผมจำได้ว่าคุยกับเขาและบอกเขาว่า

681
00:42:16,200 --> 00:42:20,640
เกาะนี้กำลังเจอความโกลาหลอย่างหนัก
มันเป็นหายนะ

682
00:42:21,240 --> 00:42:23,480
แล้วเขาก็คิดอยู่พักหนึ่งและบอกว่า

683
00:42:23,560 --> 00:42:29,200
"โอเค ก็ได้ ผมยอมรับว่านี่มันวุ่นวายมาก
ผมได้ยินข่าวแล้ว"

684
00:42:29,280 --> 00:42:31,240
เขาเป็นอิสระอยู่ 15 วัน

685
00:42:31,320 --> 00:42:34,760
และเขาก็ได้เห็นสถานการณ์ในข่าว

686
00:42:34,840 --> 00:42:37,920
"ผมยินดีพาคุณไปดูที่นั่น"

687
00:42:41,520 --> 00:42:43,560
แต่ภายหลังเราได้รู้ว่า

688
00:42:43,640 --> 00:42:47,760
เขาควรจะมีโคเคน 705 กิโลอยู่บนเรือ

689
00:42:47,840 --> 00:42:50,680
ทางการสเปนจับตาดูพวกลักลอบขนยาอยู่

690
00:42:50,760 --> 00:42:52,680
มันเป็นเครือข่ายขนาดใหญ่

691
00:42:52,760 --> 00:42:57,560
ที่นำเข้าโคเคน 22 ถึง 25 ตันต่อปีสู่สเปน

692
00:42:57,640 --> 00:42:59,320
บิลเบาและบาร์เซโลนา

693
00:42:59,400 --> 00:43:01,800
ผมว่าไม่จริงหรอก

694
00:43:01,880 --> 00:43:05,000
นอกเหนือจากเรื่องระวางบรรทุกของเรือนั่นแล้ว

695
00:43:05,080 --> 00:43:09,640
เวลาคุณขนส่งสินค้าประเภทนี้
คุณก็ขนของมามากกว่านั้นเยอะ

696
00:43:09,720 --> 00:43:13,120
เรือซันคิสขนาด 47 ฟุตเป็นเรือ

697
00:43:13,200 --> 00:43:18,080
ที่มีระวางบรรทุก 3,500 ถึง 4,000 กิโล

698
00:43:18,160 --> 00:43:22,480
มีการพูดกันเยอะมากตอนนั้นว่าของที่ตำรวจพบ

699
00:43:22,560 --> 00:43:25,640
อาจเป็นจำนวนที่น้อยกว่ามาก

700
00:43:25,720 --> 00:43:29,160
เทียบกับของที่ถูกซัดเข้าฝั่ง

701
00:43:29,240 --> 00:43:32,480
มันจะมากกว่าจำนวนที่แจ้งออกมา

702
00:43:32,560 --> 00:43:34,840
และรายงานอย่างเป็นทางการเยอะ

703
00:43:34,920 --> 00:43:38,320
ผมคำนวณดูแล้ว และผมก็บอกว่ามี 420 กิโล

704
00:43:38,400 --> 00:43:41,160
ที่พวกเขาขนขึ้นรถและเอาไป

705
00:43:41,240 --> 00:43:45,800
สิ่งที่เกิดขึ้นในศาลก็คือ
ผู้พิพากษาบอกว่ามันมีอยู่ 210 กิโล

706
00:43:45,880 --> 00:43:47,320
เขาพูดซ้ำสามครั้ง

707
00:43:47,400 --> 00:43:50,240
ผมบอกเขาว่านั่นเป็นเรื่องโกหก
บอกว่ามี 420 กิโล

708
00:43:50,320 --> 00:43:52,160
และเขาก็อารมณ์เสียตลอด

709
00:43:52,240 --> 00:43:55,280
เขาจะเริ่มจิ้มเครื่องข้างๆ เขา

710
00:43:55,360 --> 00:43:57,600
และมันก็เป็น 210 กิโลตลอด

711
00:43:57,680 --> 00:44:00,280
ถ้าเขาอยากให้เป็น 210 งั้นก็ได้ มันก็จะเป็นงั้น

712
00:44:00,360 --> 00:44:02,880
(ทางการประกาศว่ามีการยึดโคเคน 750 กก.)

713
00:44:02,960 --> 00:44:05,240
(รายงานระบุว่า
มากกว่า 3,000 กก. ถูกซัดขึ้นฝั่ง)

714
00:44:10,040 --> 00:44:13,600
ผมไม่เคยเห็นยาเสพติดเยอะขนาดนี้
มันเหมือนหนังเลยครับ

715
00:44:13,680 --> 00:44:16,560
ทุกคนมีมัน เราทุกคนใช้มันเกินควร

716
00:44:19,040 --> 00:44:22,280
เรื่องนี้มีความเป็นโลกาภิวัตน์
และทำให้อะไรๆ เป็นประชาธิปไตยขึ้น

717
00:44:22,360 --> 00:44:23,440
ชาวประมง ชาวไร่…

718
00:44:23,520 --> 00:44:25,920
ที่มันเป็นประชาธิปไตยขึ้น
ดูเหมือนจะเป็นความจริง

719
00:44:26,000 --> 00:44:28,800
เราเคยพูดว่ามันเป็นยาเสพติดของคนรวย

720
00:44:28,880 --> 00:44:31,520
ลูกค้าผูกเนคไท อาจเป็นทนายหรือหมอ

721
00:44:31,600 --> 00:44:35,560
นักฟุตบอล เจ้าของธุรกิจ

722
00:44:35,640 --> 00:44:37,160
พวกนั้นเป็นลูกค้าที่ดีที่สุด

723
00:44:37,240 --> 00:44:42,200
มันไม่ได้จำกัดอยู่แค่ชนชั้นสูงอีกแล้ว มันแพร่ไปทั่ว

724
00:44:42,280 --> 00:44:43,960
ผมจะเข้าไปในไนต์คลับ

725
00:44:44,040 --> 00:44:46,720
และทุกๆ ห้านาที ผมก็จะอยากออกไปข้างนอก

726
00:44:46,800 --> 00:44:49,080
เราจะสูดโคเคนเส้นหนึ่งก่อนกลับเข้าไปข้างใน

727
00:44:49,160 --> 00:44:51,320
ทุกคนเล่นโคเคน

728
00:44:53,640 --> 00:44:57,040
ในคืนเดียวที่นี่ เราจะผลาญโคเคนไป 300 กรัม

729
00:44:57,120 --> 00:45:01,160
โต๊ะมีแต่ก้อนโคเคนอยู่เต็ม เต็มไปหมด!

730
00:45:01,240 --> 00:45:04,480
ทุกคนมีมัน มันอยู่ในไนต์คลับ

731
00:45:04,560 --> 00:45:09,000
บาร์เปลื้องผ้า ซ่องโสเภณี
คนจนมีมัน และคนรวยก็ต้องการมัน

732
00:45:09,080 --> 00:45:13,040
มันเกือบจะถูกมองว่า
เป็นการยกระดับทางสังคม ถูกมั้ยล่ะคะ

733
00:45:13,120 --> 00:45:16,240
การเข้าถึงสิ่งที่เคยเป็นของเฉพาะกลุ่ม

734
00:45:16,320 --> 00:45:19,280
ของคนที่ร่ำเรียนมาหรือมีฐานะทางการเงิน

735
00:45:19,360 --> 00:45:24,880
ผมไปถึงตอน 10 หรือ 11 โมง
ผมไปถึงที่นั่นและทุกคนก็สูดยากันอยู่

736
00:45:26,840 --> 00:45:28,560
"ซานดรินโญ่!"

737
00:45:28,640 --> 00:45:32,440
"ว่าไง เอาสักเส้นมั้ย เอานี่ มันบริสุทธิ์นะ"

738
00:45:32,520 --> 00:45:36,360
กับเฮโรอีนน่ะ คุณจะอ้วกหรือไม่ก็ซีดไปเลย

739
00:45:36,440 --> 00:45:38,960
โคเคนไม่เป็นงั้น มัน…

740
00:45:40,400 --> 00:45:45,680
มันออกฤทธิ์กับคุณ คุณเมาเละ
คุณสูดไปเส้นหนึ่งแล้วก็โอเค

741
00:45:45,760 --> 00:45:49,120
คุณสร่างเมาและพูดเยอะมาก
และคุณก็ซิ่งรถอยู่ตรงนั้น

742
00:45:51,080 --> 00:45:56,000
การซื้อขายเกิดขึ้นบนท้องถนนแบบนี้
ส่งให้กันโดยตรง

743
00:45:56,560 --> 00:45:58,840
มีชาวประมงกับคนงาน

744
00:45:58,920 --> 00:46:01,480
คนทำงานสุจริตเยอะเลย
ที่เดินมาหาเราและบอกว่า

745
00:46:01,560 --> 00:46:03,440
"นี่ แบบนั้นไม่ดีนะ รู้มั้ย"

746
00:46:03,520 --> 00:46:06,480
เพราะชาวบ้านกำลังไปโบสถ์กัน เดินผ่านไปมา…

747
00:46:07,080 --> 00:46:10,840
เราเลยประชุมกันและตัดสินใจว่า

748
00:46:10,920 --> 00:46:14,240
เพื่อนร่วมงานของผมกับผม

749
00:46:14,320 --> 00:46:18,200
จะไม่ขายยาในวันอาทิตย์

750
00:46:18,280 --> 00:46:21,680
ในวันศักดิ์สิทธิ์ มันไม่ดีครับ

751
00:46:21,760 --> 00:46:26,240
ผมจะเริ่มจากข่าวที่ทำให้
ชุมชนในปอนตา เดลกาดากังวล

752
00:46:26,320 --> 00:46:29,720
ซึ่งเป็นเรื่องแปลกประหลาดพอๆ กับที่น่าตกใจ

753
00:46:29,800 --> 00:46:34,160
ทั่วทุกมุมของเกาะเซามิเกลเต็มไปด้วยโคเคน

754
00:46:36,200 --> 00:46:37,480
(18 มิถุนายน 2001
การตายรายแรก)

755
00:46:37,560 --> 00:46:41,640
การเสียชีวิตจากการเสพยาเกินขนาดรายแรก

756
00:46:41,720 --> 00:46:45,200
การเสียชีวิตนั้นเปลี่ยนอารมณ์

757
00:46:45,280 --> 00:46:48,320
ของการสืบสวนที่กำลังดำเนินอยู่

758
00:46:48,400 --> 00:46:51,960
และพัฒนาการของข่าวไป

759
00:46:53,680 --> 00:46:55,240
เพิ่งบ่ายสามหมาดๆ

760
00:46:55,320 --> 00:47:00,360
ห้องฉุกเฉินที่โรงพยาบาลปอนตา เดลกาดา
ในอะโซร์สได้รับแจ้งเหตุฉุกเฉิน

761
00:47:00,960 --> 00:47:02,640
ผมไปโรงพยาบาล

762
00:47:03,320 --> 00:47:07,200
และอาจพูดได้ว่ามีโชคพอ…

763
00:47:07,760 --> 00:47:12,280
ผมโชคไม่ดีที่เจอ

764
00:47:13,120 --> 00:47:17,200
ผู้หญิงคนหนึ่งที่ถูกนำตัวออกมาจากรถพยาบาล

765
00:47:17,280 --> 00:47:21,080
ในสภาพย่ำแย่…

766
00:47:25,280 --> 00:47:26,240
ยังไงก็เถอะ

767
00:47:26,320 --> 00:47:29,880
ผู้หญิงคนหนึ่งเสพโคเคนมากเกินไป

768
00:47:29,960 --> 00:47:33,040
ชีวิตเธอตกอยู่ในความเสี่ยงและต้องแข่งกับเวลา

769
00:47:33,120 --> 00:47:36,520
พวกเขาเดินผ่านผมไป
ตรงโถงทางเดินของโรงพยาบาล

770
00:47:36,600 --> 00:47:40,800
"อีกรายแล้ว" คนที่อยู่กับเราพูดว่างั้น

771
00:47:40,880 --> 00:47:43,000
"เสพยาเกินขนาดอีกรายแล้ว"

772
00:47:43,080 --> 00:47:45,440
ในกรณีนี้ เธอตกอยู่ในอันตราย

773
00:47:45,520 --> 00:47:49,080
แต่เธอมาทันเวลา

774
00:47:49,160 --> 00:47:51,880
ที่เราจะสามารถใช้วิธีการต่างๆ

775
00:47:51,960 --> 00:47:57,520
รักษาการทำงานของทางเดินหายใจ
และระบบหัวใจของเธอไว้ได้

776
00:47:57,600 --> 00:48:02,560
เราเริ่มเห็นคนที่เสพโคเคนหลั่งไหลเข้ามา

777
00:48:02,640 --> 00:48:08,040
หลายคนก็เป็นครั้งแรกโดยมีอาการร้ายแรงมาก

778
00:48:08,120 --> 00:48:11,120
เรื่องนี้ทำให้เกิดกลไกใหม่
ในการทำงานของแผนกฉุกเฉิน

779
00:48:11,200 --> 00:48:15,240
เราไม่เคยเตรียมรับมือกับคนไข้ประเภทนี้มาก่อน

780
00:48:15,320 --> 00:48:17,800
โรงพยาบาลรับมือแทบไม่ไหวครับ

781
00:48:17,880 --> 00:48:21,760
มีคนหลายสิบคน
คนจำนวนมหาศาลที่หลั่งไหลเข้ามา

782
00:48:21,840 --> 00:48:24,680
เพราะเสพโคเคนเกินขนาด

783
00:48:24,760 --> 00:48:27,440
มีการเสพยาเกินขนาด
สอง สาม สี่ ห้ารายติดต่อกัน

784
00:48:27,520 --> 00:48:32,600
คนเสพยาเกินขนาดติดต่อกันหลายรายมาก
มีคนตาย… ทุกวัน

785
00:48:32,680 --> 00:48:35,680
มีบันทึกว่ามีคนตาย 20 ถึง 30 ราย

786
00:48:35,760 --> 00:48:38,000
ผมไม่เชื่อ ผมว่ามีมากกว่านั้น

787
00:48:38,080 --> 00:48:41,560
สถานการณ์นั้นไปสุดมาก
และทิ้งร่องรอยไว้ แน่ละครับ

788
00:48:41,640 --> 00:48:45,320
ปัญหานั้นขยายวงกว้างขึ้น
และในช่วงหลายปีต่อจากนั้น

789
00:48:45,400 --> 00:48:49,160
ก็มีคนตายอีกมาก

790
00:48:49,240 --> 00:48:51,120
เนื่องมาจากปัญหานี้

791
00:48:51,200 --> 00:48:55,760
ที่จริงผมมีเพื่อนสองคน
ที่ตายเพราะเสพยาเกินขนาด

792
00:48:55,840 --> 00:48:59,720
ยานั่นฆ่าคนไปเยอะมาก
หนุ่มๆ อายุน้อยจำนวนมาก

793
00:48:59,800 --> 00:49:01,920
ปัญหานั้นร้ายแรงจริงๆ

794
00:49:02,000 --> 00:49:04,880
และควรจะดึงดูดความสนใจใครๆ
มากกว่าที่เป็นเยอะ

795
00:49:04,960 --> 00:49:09,840
ต่อให้เป็นหลังฉากก็ตาม

796
00:49:09,920 --> 00:49:11,880
เรารู้สึกเหมือนถูกทอดทิ้ง

797
00:49:11,960 --> 00:49:15,920
ถ้าพวกเขารู้ตัวเรื่องอันตรายที่เจออยู่

798
00:49:16,000 --> 00:49:19,560
และรู้ว่าชีวิตของพวกเขาอาจจบลงกะทันหัน

799
00:49:19,640 --> 00:49:23,360
แบบไร้เหตุผลตั้งแต่อายุยังน้อย…

800
00:49:23,920 --> 00:49:26,920
ถ้านั่นเป็นสิ่งที่

801
00:49:27,000 --> 00:49:30,320
อาจทำให้พวกเขาหันหลังให้ยาเสพติดได้

802
00:49:30,400 --> 00:49:34,960
สิ่งที่ผมจะบอกพวกเขาก็คือ "หยุดไปเลย"

803
00:49:35,800 --> 00:49:38,320
คำเตือนอย่างเข้มงวด

804
00:49:38,400 --> 00:49:41,720
"หยุดเสพ หยุดไปเลย"

805
00:49:41,800 --> 00:49:43,640
มีสถานการณ์ที่น่าตกใจอยู่

806
00:49:43,720 --> 00:49:48,840
เรารู้ว่ามีเด็กที่อายุน้อยมากๆ
อายุ 12 หรือ 13 ปี

807
00:49:48,920 --> 00:49:52,880
ที่ฉีดโคเคนเข้าสู่กระแสเลือดตัวเองโดยตรง

808
00:49:52,960 --> 00:49:56,320
นี่เป็นเรื่องที่ไม่เคยมีใครได้ยินมาก่อน
และร้ายแรงมากครับ

809
00:49:56,400 --> 00:50:00,520
ผมอยู่รอดมาได้หนึ่งสัปดาห์โดยไม่กินอะไร

810
00:50:00,600 --> 00:50:02,480
ใช้เวลาหลายวันหลายคืนในนี้

811
00:50:02,560 --> 00:50:05,320
เขาบอกเราว่าเขาเสพ

812
00:50:05,400 --> 00:50:07,680
โคเคนไปเกือบครึ่งกิโล

813
00:50:07,760 --> 00:50:10,840
เขาแทงเส้นเลือดนี่

814
00:50:10,920 --> 00:50:15,520
แล้วก็เสียบเข็มฉีดยาขนาด 200 มล. เข้าไป

815
00:50:15,600 --> 00:50:18,400
เข็มพวกนั้นที่คนเขาใช้ฉีดวัว

816
00:50:18,480 --> 00:50:20,840
เขาห้ามเลือดที่ออกมาตอนแรก

817
00:50:20,920 --> 00:50:23,840
จัดเข็มนั่นเกือบจะเหมือนเฝือก

818
00:50:23,920 --> 00:50:28,000
และใช้เวลาสี่หรือห้าวันเสพยา

819
00:50:28,080 --> 00:50:30,120
เขาต้องใช้ยาที่มีอยู่ให้หมด

820
00:50:30,200 --> 00:50:33,800
เขาคิดว่างั้น
"ก่อนจะมีใครมาเอา 'ของดี' ของฉันไป"

821
00:50:33,880 --> 00:50:38,600
'ผลประโยชน์' นี้…
เขาต้องเสพโคเคนทั้งหมดนั่นเอง

822
00:50:38,680 --> 00:50:41,880
พอถึงจุดหนึ่ง คนเขาก็สูดโคเคนต่อไปไม่ได้อีก

823
00:50:41,960 --> 00:50:44,040
มันเหมือนเป็นหวัดครับ

824
00:50:44,120 --> 00:50:48,160
คุณสูดมันต่อไปไม่ได้ จมูกคุณตันหมด คุณทำไม่ได้

825
00:50:48,240 --> 00:50:51,120
ชาวบ้านเริ่มสูบโคเคนที่เรียกว่าแคร็กกัน

826
00:50:51,640 --> 00:50:54,920
นั่นเป็นเหตุผลที่เพลงหนึ่งของผม
มีชื่อว่า "แคร็ก นา โคซินญ่า"

827
00:50:55,000 --> 00:50:57,600
แคร็กกับโคเคนอีกแบบมันต่างกันครับ

828
00:50:58,120 --> 00:51:01,800
คุณหวาดระแวงขึ้น บ้ามากขึ้น

829
00:51:04,320 --> 00:51:06,240
ทุกอย่างเริ่มขึ้นเมื่อเวลาประมาณ 8.30 น.

830
00:51:06,320 --> 00:51:10,440
เมื่อชายวัย 24 ปีคนหนึ่ง
หนีจากสิ่งที่เขาคิดว่าเป็นตำรวจ

831
00:51:10,520 --> 00:51:14,160
เข้าไปในโรงรถของบ้านเลขที่สอง
ถนนรัวซิดาด เด ซาน ลีอันโดร

832
00:51:14,240 --> 00:51:17,720
"คุณมาที่นี่ทำไม" "ผมหนีตำรวจมาเพราะว่า…"

833
00:51:17,800 --> 00:51:23,400
แล้วเขาก็เริ่มเล่าให้ผมฟัง
เรื่องยาที่เจอในราโบ เดเปย์เช

834
00:51:23,480 --> 00:51:28,280
มีการเกลี้ยกล่อมหนุ่มคนนั้น
นานกว่าสองชั่วโมงไม่ให้ฆ่าตัวตาย

835
00:51:28,360 --> 00:51:31,200
เขามีเข็มฉีดยาอยู่ในมือและขู่ตลอดเวลา

836
00:51:31,280 --> 00:51:34,240
จนกระทั่งคนรู้จักคนหนึ่ง
ของเหยื่อที่ขู่จะฆ่าตัวตายรายนั้น

837
00:51:34,320 --> 00:51:36,240
ยุติสถานการณ์ลงได้

838
00:52:00,720 --> 00:52:03,560
(1 กรกฎาคม 2001
ลาก่อน)

839
00:52:03,640 --> 00:52:05,600
เพื่อนผมที่ชื่อโทนี่จากลอมบา ดา ไมอา

840
00:52:05,680 --> 00:52:10,520
ใช้เวลาช่วงสุดสัปดาห์ในห้องขัง
เพราะเรื่องใบขับขี่

841
00:52:10,600 --> 00:52:13,680
(โทนี่ อาร์รูด้า
เดวัลส์ ลีก)

842
00:52:13,760 --> 00:52:16,920
(รองชนะเลิศปี 81-82
แคปิตอลส์)

843
00:52:17,000 --> 00:52:18,720
ที่ผมเสียใบขับขี่ไปน่ะเหรอ หลายหนเลย

844
00:52:18,800 --> 00:52:22,760
ผู้พิพากษาบอกว่า "คุณอันโตนิโอ อีกแล้วเหรอ"
มีหลายครั้งมากที่…

845
00:52:22,840 --> 00:52:24,960
ผมต้องเข้าห้องขังช่วงสุดสัปดาห์

846
00:52:25,040 --> 00:52:27,960
และถึงผมจะติดคุกช่วงสุดสัปดาห์ ผมก็ยังขับรถ

847
00:52:28,040 --> 00:52:32,920
ผู้พิพากษาจะพูดว่า "คุณอันโตนิโอ อีกแล้วเหรอ
ศาลไม่รู้จะทำยังไงกับคุณแล้ว"

848
00:52:33,000 --> 00:52:36,240
"คุณต้องสอบใหม่"

849
00:52:36,320 --> 00:52:38,200
เธอช่วยผมไว้จริงๆ ผู้พิพากษาคนนั้น

850
00:52:39,480 --> 00:52:45,560
ผมต้องไปที่นั่น ใช่เลย ผมไปที่ห้องขังบนชั้นสอง

851
00:52:45,640 --> 00:52:49,760
แต่มีพวกที่ถูกส่งตัวกลับมาเยอะเลย
คนเยอะแยะที่ผมรู้จัก เพื่อนๆ…

852
00:52:49,840 --> 00:52:54,360
"ไง โทนี่! เขาจะไปห้องขังที่สองบนชั้นสอง"

853
00:52:54,440 --> 00:52:55,440
แจ๋วเลย!

854
00:52:55,520 --> 00:52:56,920
อาหารมันอร่อยครับ

855
00:52:57,000 --> 00:53:00,000
มีคนเยอะแยะที่มาที่นี่จากแผ่นดินใหญ่

856
00:53:00,080 --> 00:53:02,680
และบอกว่ามันเป็นโรงแรม อาหารนั่นสุดยอดแล้ว

857
00:53:02,760 --> 00:53:04,920
ผมว่าจริงนะ คุณพูดงั้นได้แหละ

858
00:53:05,000 --> 00:53:07,920
ปริมาณก็เยอะ คุณได้กินดีเลยที่นี่

859
00:53:08,000 --> 00:53:11,200
พวกเขาบอกว่าที่นั่นมีแค่ปลากับข้าวหม้อใหญ่

860
00:53:12,360 --> 00:53:16,240
แต่ผมเจอเจ้าคนอิตาลีนั่น
ตอนผมติดคุกช่วงสุดสัปดาห์

861
00:53:16,320 --> 00:53:19,680
ตอนเขาติดคุกนั่น

862
00:53:19,760 --> 00:53:22,600
คนอิตาลีนั่นเคยเข้าคุกมาก่อนแล้วแน่นอน

863
00:53:22,680 --> 00:53:25,280
ในหนึ่งในเรือนจำความปลอดภัยสูงพวกนั้น

864
00:53:25,360 --> 00:53:28,400
ตอนเขาเห็นกำแพงเตี้ยๆ ของคุกนั่น

865
00:53:28,480 --> 00:53:31,400
เขาก็พูดว่า "นี่มันไม่ใช่คุก มันเป็นโรงเรียน"

866
00:53:35,480 --> 00:53:38,320
คนอิตาลีนั่นไม่ค่อยคุยกับใครนัก

867
00:53:38,400 --> 00:53:41,040
และคนเดียวที่เขาคุยด้วยก็คือโทนี่

868
00:53:41,120 --> 00:53:44,680
เขาไม่อยากถูกขัง แต่เท่าที่ผมบอกได้

869
00:53:44,760 --> 00:53:48,680
เขาเคยหนีจากที่อื่นและถูกจับได้หลายครั้งแล้ว

870
00:53:48,760 --> 00:53:53,160
โทนี่เข้าคุกในวันศุกร์
และไม่ได้ออกมาจนบ่ายวันอาทิตย์

871
00:53:53,240 --> 00:53:54,680
เขาติดคุกช่วงสุดสัปดาห์ครับ

872
00:53:54,760 --> 00:53:58,640
เขาพูดภาษาอังกฤษ
โปรตุเกสกับสเปนได้แค่นิดหน่อย

873
00:53:58,720 --> 00:54:00,560
ผมได้ทำความรู้จักเขาเพราะแบบนั้นแหละ

874
00:54:00,640 --> 00:54:03,240
เขาพูดกับคนอื่น แต่ไม่มีใครเข้าใจ

875
00:54:03,320 --> 00:54:06,680
พวกเขาเลยคบหาสมาคมกัน แล้ววันหนึ่ง…

876
00:54:07,600 --> 00:54:09,480
ระหว่างช่วงที่ให้นักโทษออกมาพักในลาน

877
00:54:09,560 --> 00:54:15,080
เขาก็ไม่ได้ร่วมวงเล่นบอลที่คนอื่นๆ เล่นกันอยู่

878
00:54:15,160 --> 00:54:19,360
เขาเดินไปทางด้านหลังลานนั่น

879
00:54:19,440 --> 00:54:22,320
ไปทางทางหลวงเลียบชายฝั่ง

880
00:54:22,400 --> 00:54:24,440
กำแพงมันเตี้ยครับ

881
00:54:24,520 --> 00:54:27,520
มีม้านั่งซีเมนต์อยู่ในลาน

882
00:54:27,600 --> 00:54:30,120
ตอนลูกบอลกระเด็นออกไปบนถนน

883
00:54:30,200 --> 00:54:35,120
พวกเขาจะยืนบนม้านั่งนั่น
รอให้ใครสักคนเดินผ่านมา

884
00:54:35,200 --> 00:54:38,640
แล้วพวกหนุ่มๆ ก็จะโผล่ขึ้นไปตะโกนว่า
"โยนบอลให้เราที"

885
00:54:38,720 --> 00:54:40,480
และพวกนั้นก็จะโยนบอลกลับเข้าไป

886
00:54:40,560 --> 00:54:43,520
ตอนที่ผมเข้าคุก กำแพงนั่นสูง 1.2 เมตร

887
00:54:43,600 --> 00:54:47,240
ผมจะยืนบนม้านั่งนั่น
และขอให้คนเดินถนนเก็บบอลให้

888
00:54:47,320 --> 00:54:50,240
แต่ไม่มีลูกบอลหรอก
ผมจะส่งพวกเขาไปทางโน้นทางนี้

889
00:54:50,320 --> 00:54:52,000
และก็ไม่มีอะไรให้พวกเขาหา

890
00:54:52,840 --> 00:54:56,680
ผู้คุมใช้กุญแจเคาะประตู กริ๊งๆ!

891
00:54:57,480 --> 00:55:01,640
เรารู้อยู่แล้ว เราเดินวนกันอีกรอบ
และบางคนก็เดินต่อ

892
00:55:01,720 --> 00:55:04,640
คนอิตาลีนั่นเดินวนไปรอบลานเรื่อยๆ

893
00:55:04,720 --> 00:55:07,520
พอผมรู้ตัวอีกที เขาก็กระโดดไปแล้ว

894
00:55:10,000 --> 00:55:14,520
เขากระโดดข้ามกำแพงเล็กจิ๋ว
ที่มีตาข่ายบอบบางกั้นนั่นไปบนถนน

895
00:55:14,600 --> 00:55:18,240
ผู้คุมอยู่บนหอคอยพร้อมปืนลูกซอง

896
00:55:18,320 --> 00:55:19,280
ปังๆ!

897
00:55:19,360 --> 00:55:23,440
แต่คนอิตาลีนั่นร้องว่า "อย่าฆ่าผม!"

898
00:55:23,520 --> 00:55:27,600
เขาพูดว่า "บาย" แล้วก็วิ่งหนีไป

899
00:55:27,680 --> 00:55:30,080
และโทนี่ก็เอามอเตอร์ไซค์ไปรออยู่

900
00:55:30,160 --> 00:55:31,560
ผมรออยู่ตรงนั้น

901
00:55:31,640 --> 00:55:35,400
เขากล้าหาญ และผมก็เหมือนกัน
เรากล้ามากกันทั้งคู่

902
00:55:35,480 --> 00:55:39,800
ผู้คุมบอกว่ามันเป็นมอเตอร์ไซค์คันใหญ่
เพราะเขาหายตัวไปเร็วมาก

903
00:55:39,880 --> 00:55:42,640
ถ้าใช้บิ๊กไบค์น่ะ คุณหนีไปได้เร็วกว่า

904
00:55:42,720 --> 00:55:44,640
แต่เปล่าเลยครับ มันเป็นรถสกูตเตอร์

905
00:55:44,720 --> 00:55:47,920
เขาโดดขึ้นมอเตอร์ไซค์และผมก็ขี่ออกไป

906
00:55:48,000 --> 00:55:52,120
และท่ามกลางความวุ่นวายของท้องถนน
และมอเตอร์ไซค์ในเมือง

907
00:55:52,200 --> 00:55:55,760
พอสวมหมวกกันน็อกแล้ว
ใครจะบอกได้ว่าเขาคือเจ้าคนอิตาลีนั่น

908
00:55:55,840 --> 00:56:00,280
ผมหนีไปบนทางดินและถนนลูกรัง

909
00:56:00,360 --> 00:56:03,080
ผมลงรถที่ริเบรา เซก้า แล้วก็ขึ้นเนินเขาไป

910
00:56:03,160 --> 00:56:07,160
ตามเส้นทางเก่าๆ ของชาวไร่ไปจนถึงจุดชมวิว

911
00:56:07,240 --> 00:56:10,680
ผมได้ยินข่าวการหลบหนีของเขา

912
00:56:12,560 --> 00:56:13,880
มันเหนือจริงมาก

913
00:56:13,960 --> 00:56:17,320
ตอนนั้นใกล้เที่ยง
และช่วงพักก็กำลังจะสิ้นสุดลงแล้ว

914
00:56:17,400 --> 00:56:21,640
อันโตนิโน ควินชีโดดข้ามรั้วลวดหนามนั่นไป

915
00:56:21,720 --> 00:56:24,560
ผู้คุมยิงเตือนไปสองสามนัด

916
00:56:24,640 --> 00:56:26,720
แต่เขาหนีไปตามทางหลวง…

917
00:56:26,800 --> 00:56:28,720
บนกำแพงเรือนจำในตอนนี้

918
00:56:28,800 --> 00:56:33,920
คุณเห็นได้ชัดว่ามันเคยสูงแค่ไหน

919
00:56:34,480 --> 00:56:36,480
มันไม่ใกล้เคียงกับความสูงปัจจุบันเลย

920
00:56:36,560 --> 00:56:39,360
ผู้อำนวยการเรือนจำบอกว่า "ขอบคุณ"

921
00:56:39,440 --> 00:56:43,000
"เพราะคุณกับรายงานข่าวของคุณ

922
00:56:43,080 --> 00:56:47,360
หน่วยงานอำนวยการงานเรือนจำ

923
00:56:47,440 --> 00:56:52,400
ถึงตัดสินใจอนุมัติ
และตั้งงบให้ผมเสริมกำแพงให้สูงขึ้น"

924
00:56:57,240 --> 00:56:59,400
ผมไม่แปลกใจหรืออะไรเลยครับ

925
00:56:59,480 --> 00:57:04,440
ผมจำได้ว่าอยู่บ้าน ได้ยินข่าวนั่น
และบอกครอบครัวว่า "นั่นลูกความผม"

926
00:57:04,520 --> 00:57:08,800
มันน่าทึ่งนะที่เขาหนีไป

927
00:57:08,880 --> 00:57:12,960
โดยเฉพาะในสายตาผม
เพราะเขาเป็นลูกความของผม

928
00:57:15,960 --> 00:57:20,760
ทุกอย่างเชื่อมโยงกับเขา
มันเป็นเรือยอชต์ของคนอิตาลีนั่น โคเคนของเขา

929
00:57:20,840 --> 00:57:22,400
อุบัติเหตุของเขา…

930
00:57:22,480 --> 00:57:26,520
แต่เขาหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย
ไม่มีใครรู้อะไรเกี่ยวกับเขาเลย

931
00:57:26,600 --> 00:57:29,320
ในวันที่เขาหนีไป

932
00:57:30,520 --> 00:57:33,040
รุย คูโต เพื่อนผมกับผม

933
00:57:33,120 --> 00:57:37,360
เข้าเมืองไปเอาเฮโรอีนสองสามกรัม

934
00:57:37,440 --> 00:57:40,120
เราได้มาประมาณ 20 หรือ 30 นี่แหละ
ผมจำแน่ๆ ไม่ได้

935
00:57:40,200 --> 00:57:43,480
และพอเราไปถึงลอมบา ดา ไมอา

936
00:57:43,560 --> 00:57:46,600
ซึ่งมีถนนสายหนึ่งเชื่อมไปฟูร์นาส

937
00:57:46,680 --> 00:57:51,520
เราก็เห็นตำรวจเยอะแยะกับด่านกั้นถนน

938
00:57:51,600 --> 00:57:54,920
และเราก็มียา 20 หรือ 30 กรัมในรถนั่น

939
00:57:55,000 --> 00:57:58,320
เรากลัวมาก ผมบอกว่า
"เราหาเรื่องใหญ่ใส่ตัวแล้ว"

940
00:57:58,920 --> 00:58:02,960
เขามองเราในรถ
แล้วก็บอกเราให้เปิดกระโปรงรถ

941
00:58:03,800 --> 00:58:08,160
เขาดูในกระโปรงรถแล้วก็บอกว่า
"โอเค ราตรีสวัสดิ์"

942
00:58:08,960 --> 00:58:11,280
เราบอกราตรีสวัสดิ์แบบงงๆ

943
00:58:11,360 --> 00:58:14,640
"เกิดอะไรขึ้น นี่มันการค้นแบบไหนกัน"

944
00:58:14,720 --> 00:58:17,240
พวกเขาดูทั่วทุกที่บนเกาะนี้

945
00:58:17,760 --> 00:58:21,960
ในริเบรา กรานเดและราโบ เดเปย์เช
มีด่านตรวจอีกสองด่าน

946
00:58:22,040 --> 00:58:24,960
และมีอีกด่านในเมือง เราไม่เข้าใจ

947
00:58:25,040 --> 00:58:29,880
วันต่อมานั่นแหละเราถึงได้เห็นว่าเกิดอะไรขึ้น

948
00:58:30,400 --> 00:58:32,240
จากในข่าวและในหนังสือพิมพ์

949
00:58:32,320 --> 00:58:35,200
(นักโทษหลบหนียังเป็นอิสระ)

950
00:58:35,280 --> 00:58:37,760
(ตำรวจยังบุกค้นต่อไปในราโบ เดเปย์เช)

951
00:58:37,840 --> 00:58:40,560
ผมขอให้เพื่อนร่วมงานที่จุดชมวิวนั่นเอารถไป

952
00:58:40,640 --> 00:58:42,160
เพราะผมไม่มีหมวกกันน็อก

953
00:58:42,240 --> 00:58:45,120
ผมจำได้ว่าผมมีเพื่อนคนหนึ่งในอาชาดินญา รุย

954
00:58:50,520 --> 00:58:54,960
เขารับคนอิตาลีนั่นขึ้นมอเตอร์ไซค์ไป
และพาเขาไปบ้านรุย คูโต

955
00:58:55,040 --> 00:58:56,720
(อาชาดินญา)

956
00:58:56,800 --> 00:59:00,760
โทนี่เข้ามาหาผมและถามว่า
ผมอยากซื้อโคเคนสักสองสามกิโลมั้ย

957
00:59:00,840 --> 00:59:03,400
"ไม่อยาก ฉันมีพอแล้ว"

958
00:59:03,480 --> 00:59:06,760
"ฉันมีเจ้าของอยู่ข้างนอก"
"หมายความว่าไง"

959
00:59:06,840 --> 00:59:11,080
"คนอิตาลีนั่นออกมาจากคุกแล้ว เขาหนีมา"

960
00:59:11,160 --> 00:59:13,640
"นายทิ้งเขาไว้หน้าประตูบ้านฉันเหรอ
พาเขาเข้ามา"

961
00:59:13,720 --> 00:59:16,400
ผมไม่รู้เลยว่าสองสามวันต่อมา

962
00:59:16,480 --> 00:59:19,800
ผมจะมีเจ้าของยาอยู่ในบ้านผม อะไรกันวะ

963
00:59:19,880 --> 00:59:24,000
รุยคิดว่าเขาจะช่วยหมอนี่ได้ยังไงบ้าง

964
00:59:24,840 --> 00:59:26,640
เขาหาที่นอนให้

965
00:59:26,720 --> 00:59:30,840
ผมเอาเบียร์ซาเกรสให้เขา
และสั่งปลาหมึกมาให้เขากิน

966
00:59:30,920 --> 00:59:32,600
และเขาก็ขอโทรศัพท์ผมไป

967
00:59:32,680 --> 00:59:36,280
ผมเอามันให้เขา
และเขาก็ขอยาฆ่าเชื้อไปใส่ขาเขา

968
00:59:36,360 --> 00:59:39,280
เขานุ่งกางเกง มีชุดวอร์มอยู่ข้างใต้อีกที

969
00:59:39,360 --> 00:59:43,720
เขาโดดข้ามลวดหนามมา
และโดนมันเกี่ยวขาเป็นแผล

970
00:59:43,800 --> 00:59:47,160
เขาขอยาฆ่าเชื้อ และผมก็เอาให้เขา

971
00:59:47,240 --> 00:59:49,080
แล้วเขาก็โทรหาเพื่อน

972
00:59:49,160 --> 00:59:52,720
ผมได้ยินเขาพูดว่า
เขาอยู่กับครอบครัวที่ดี รู้มั้ยครับ

973
00:59:52,800 --> 00:59:55,120
ตอนที่เขาวางสาย

974
00:59:55,200 --> 01:00:00,400
ผมถามเขา และเขาก็บอกว่า
เขาไม่อยากก่อปัญหาให้ครอบครัวผม

975
01:00:00,480 --> 01:00:02,040
แต่เขาไม่รู้ว่าผมค้ายา

976
01:00:05,560 --> 01:00:07,040
มีพวกเราอยู่แค่ไม่กี่คน

977
01:00:07,120 --> 01:00:11,400
เรามีเจ้าหน้าที่ในหน่วยปราบปรามยาเสพติดนี่
หกหรือเจ็ดคน

978
01:00:11,480 --> 01:00:14,640
เรามีปัญหามากมายให้แก้ไข
และคนของเราก็ไม่พอ

979
01:00:14,720 --> 01:00:17,880
เราค้นแนวชายฝั่ง
เราเดินทางไปตามแนวชายฝั่ง

980
01:00:17,960 --> 01:00:21,200
เรามองหาห่อยาเพิ่ม

981
01:00:21,280 --> 01:00:25,360
เราเห็นตำรวจสืบสวนบ่อยๆ
ในร้านกาแฟ บนท้องถนน…

982
01:00:25,440 --> 01:00:27,680
ตอนนั้นพวกเขาขับรถไม่มีตรา

983
01:00:27,760 --> 01:00:30,760
ชาวบ้านไม่รู้ว่าพวกเขาใช้รถไม่มีตราก็ได้

984
01:00:30,840 --> 01:00:34,880
พวกเขาจับคนได้เยอะเลยกับรถไม่มีตราพวกนั้น

985
01:00:34,960 --> 01:00:39,240
ตำรวจทุกท้องที่ โดยเฉพาะในราโบ เดเปย์เช

986
01:00:39,320 --> 01:00:44,400
พวกเขาใช้เวลาสองสามเดือน
ตรวจค้นๆ อยู่ตลอด

987
01:00:44,480 --> 01:00:48,680
และบางครั้งเราก็อยู่หน้าประตู
กำลังจะค้นบ้านหลังหนึ่ง

988
01:00:48,760 --> 01:00:52,840
และพวกเขาก็ไม่ได้ตะโกนว่า "ตำรวจมา"
แต่เป็น "โลเปสมาแล้ว!"

989
01:00:52,920 --> 01:00:54,520
ร้องเตือนกันแบบนั้นแหละ

990
01:00:54,600 --> 01:00:57,080
ตอนพวกเขามาหามัน มันก็โดนเอาไปซ่อนแล้ว

991
01:00:58,720 --> 01:01:01,720
คนเขาซ่อนมันไว้ในกำแพง ในทุ่ง…

992
01:01:01,800 --> 01:01:04,480
ไม่เคยเป็นที่บ้านครับ เป็นข้างนอกตลอด

993
01:01:04,560 --> 01:01:07,000
พวกเขาขโมยยากันเอง

994
01:01:07,080 --> 01:01:11,560
บางทีพวกเขาก็ทิ้งมันไว้นาน และมีคนรู้ว่า

995
01:01:11,640 --> 01:01:14,600
พวกเขาเก็บยาไว้ที่นั่นหลายกิโล
จะมีพวกหนูสกปรกมาขโมย

996
01:01:14,680 --> 01:01:20,040
พวกเขาจะซ่อนมันไว้ กลับไปหามัน
ในหกเดือนต่อมา แต่มีของเหลืออยู่นิดเดียว

997
01:01:20,640 --> 01:01:24,480
เหลือแค่นิดเดียวจากสิบกิโล
พวกหนูสกปรกจัดปาร์ตี้กันครับ

998
01:01:24,560 --> 01:01:25,880
ร็อกแอนด์โรลกันทั้งคืน

999
01:01:25,960 --> 01:01:27,880
แม้แต่หนูสกปรกพวกนั้นก็ยังชอบโคเคน

1000
01:01:27,960 --> 01:01:31,640
เรามีแม้แต่เพื่อนร่วมงานที่เป็นตำรวจ

1001
01:01:31,720 --> 01:01:34,680
ที่ค้ายาพวกนี้บางส่วนด้วย

1002
01:01:34,760 --> 01:01:38,400
เขาเก็บโคเคนสองสามกิโลไว้เอง

1003
01:01:38,480 --> 01:01:40,760
ต่อมาเขาก็ถูกจับและถูกไล่ออก

1004
01:01:40,840 --> 01:01:45,040
บางทีผมก็ต้องหนีตำรวจ ผมกลัวพวกเขา

1005
01:01:45,120 --> 01:01:47,680
ผมกลัวครับ มีตำรวจเยอะมาก

1006
01:01:47,760 --> 01:01:50,960
หลายคนทำเงินได้ หลายคนร่ำรวยขึ้นมา

1007
01:01:51,040 --> 01:01:53,000
มันนำไปสู่การปล้น

1008
01:01:53,640 --> 01:01:55,000
ขโมย

1009
01:01:55,080 --> 01:01:58,760
มีทองกับเพชรหายไปเยอะมาก

1010
01:01:58,840 --> 01:02:03,440
แล้วพวกเขาก็เริ่มเสพยา
พวกเขาไม่รู้ว่าตัวเองเสพอะไรอยู่

1011
01:02:03,520 --> 01:02:05,000
ไม่มีเงินเหลือ

1012
01:02:05,080 --> 01:02:10,920
และโคเคนก็ส่งคนจำนวนมากลงหลุมศพไป

1013
01:02:12,760 --> 01:02:13,960
อย่างทุกข์ทรมาน

1014
01:02:18,480 --> 01:02:20,920
นอกจากสถานการณ์น่ากังวล

1015
01:02:21,000 --> 01:02:25,160
ที่เราต้องพยายามควบคุมและกำจัด
โคเคนที่หลงมานี้ออกจากท้องตลาดแล้ว

1016
01:02:25,240 --> 01:02:30,000
เรายังมีปัญหาเพิ่มเติมในการจับตัวควินชีกลับมา

1017
01:02:30,080 --> 01:02:33,520
แปลกมากที่เราไม่ได้ยิน
ข่าวคราวของคนอิตาลีนั่นอีกเลย

1018
01:02:33,600 --> 01:02:37,840
และนั่นก็ทำให้เราอยากรู้อยากเห็นนิดหน่อย
ไม่หน่อยละค่ะ มากเลย

1019
01:02:37,920 --> 01:02:40,520
แต่มีไม่กี่คนที่รู้ว่าเขาอยู่ที่นี่

1020
01:02:40,600 --> 01:02:43,400
เพื่อนผมบนเรือนั่นรู้

1021
01:02:43,480 --> 01:02:46,720
ลุงอันโตนิโอ เพื่อนรักของผมก็รู้เหมือนกัน

1022
01:02:46,800 --> 01:02:50,280
และ… ปาเชโกก็ไม่รู้
และเขาก็เป็นเพื่อนรักของผม

1023
01:02:50,360 --> 01:02:52,440
รุยพยายาม…

1024
01:02:53,160 --> 01:02:55,280
เข้าใจที่ผมพูดมั้ย

1025
01:02:56,680 --> 01:03:00,400
เขาไม่ยอมบอกผม
ว่าเจ้าคนอิตาลีที่มีโคเคนนั่นอยู่ที่นั่น

1026
01:03:01,240 --> 01:03:03,880
เขาไม่อยากบอกผม ผมไม่รู้ว่าทำไม

1027
01:03:03,960 --> 01:03:07,920
เขาอยู่ที่นี่สามสัปดาห์
โดยไม่เคยมีใครรู้เลย รู้มั้ยครับ

1028
01:03:08,000 --> 01:03:11,640
ผมไปทำกิจวัตรประจำวันตามปกติ
และเขาก็อยู่ในบ้านหลังกลางนั่น

1029
01:03:11,720 --> 01:03:14,400
ผมมีกัญชาประมาณ 400 ก้อนอยู่ที่นั่น

1030
01:03:14,480 --> 01:03:18,800
ผมเอาโคมไฟฟลูออเรสเซนต์แบบชาร์จได้ให้เขา

1031
01:03:18,880 --> 01:03:21,320
และเขาก็มีจอห์นนี่ วอล์กเกอร์กับมาร์ลโบโร่

1032
01:03:21,400 --> 01:03:23,320
ผมหาของที่เขาอยากได้มาให้เขาเสมอ

1033
01:03:23,400 --> 01:03:27,440
และเขาก็บอกผมว่า
เขาไม่ได้กินอะไรมาสองสัปดาห์แล้ว

1034
01:03:27,520 --> 01:03:31,840
เขาผสมโคเคนกับรำ
ทำเป็นบุหรี่เพื่อบรรเทาความหิว

1035
01:03:31,920 --> 01:03:34,760
อันโตนิโอซื้อบัตรโทรศัพท์ไป

1036
01:03:34,840 --> 01:03:40,120
ยี่สิบใบหรือยังไงนี่แหละ เอาไปให้ใครล่ะ

1037
01:03:40,200 --> 01:03:45,040
แต่ละใบนั่นเขาใช้ไปแค่ไม่กี่วินาที
จะได้ไม่มีการเริ่มบันทึกเสียง

1038
01:03:45,120 --> 01:03:49,320
เผื่อว่าตำรวจจะดักฟังพวกเขาอยู่
ผมเดาว่างั้นนะ

1039
01:03:49,400 --> 01:03:51,240
แล้วเราก็เริ่มคุยกัน

1040
01:03:51,320 --> 01:03:55,720
แล้วเขาก็บอกผมว่า
"รุย พรุ่งนี้ฉันจะไปแล้ว

1041
01:03:55,800 --> 01:04:00,320
และสัปดาห์หน้าฉันจะมีคนไปส่ง นี่แหละชีวิตฉัน"

1042
01:04:00,400 --> 01:04:02,920
ลูกพี่ลูกน้องเขามา และพวกเขาก็เริ่มวางแผนกัน

1043
01:04:03,000 --> 01:04:06,720
ว่าพวกเขาจะพาหมอนั่นออกไปยังไง
ให้ไม่มีใครเห็น

1044
01:04:06,800 --> 01:04:09,240
จะออกไปทางท่าเรือไม่ได้

1045
01:04:09,320 --> 01:04:12,480
ผมเจอหลานชายเขา หลานสาวกับหลานชายเขา

1046
01:04:12,560 --> 01:04:17,400
พวกเขากอดผมทั้งน้ำตา ขอบคุณผม
สำหรับเรื่องที่ผมทำให้ลุงเขา

1047
01:04:17,480 --> 01:04:20,920
มีเรือลากอวนมาจากมาเดรา

1048
01:04:21,000 --> 01:04:23,640
ผ่านไปทางทิศเหนือ

1049
01:04:23,720 --> 01:04:27,240
มันจะมารับเขาที่นี่ และพวกเขาก็จะหลบหนีไป

1050
01:04:27,320 --> 01:04:32,360
ความคิดของเขาก็คือจะมีเรือมารับเขาที่นี่
และเราก็จะทิ้งเขาไว้…

1051
01:04:32,440 --> 01:04:35,240
เพื่อนคนหนึ่งจะไปส่งเขาที่หมู่เกาะฟอร์มิกาส

1052
01:04:35,320 --> 01:04:39,720
ความเห็นของผมตอนนั้น
แบบที่ผมบอกสารวัตรใหญ่เจา โซอาเรส

1053
01:04:39,800 --> 01:04:41,760
คือเราต้องใจเย็นไว้

1054
01:04:41,840 --> 01:04:45,280
เขาอาจซ่อนตัวอยู่ที่ไหนสักแห่ง

1055
01:04:45,360 --> 01:04:47,400
และเขาก็จะออกไปจากที่นี่เฉพาะเมื่อ…

1056
01:04:47,480 --> 01:04:51,280
ผมให้เวลาหนึ่งเดือน
เป็นเส้นตายที่เขาจะออกไปได้

1057
01:04:53,040 --> 01:04:56,280
(16 กรกฎาคม 2001
การบุกค้น)

1058
01:04:58,080 --> 01:05:02,440
เรามีหมายค้นฉบับหนึ่งสำหรับอันโตนิโอ ปาเชโก
และผมก็คิดว่ามีสองฉบับสำหรับรุย คูโต

1059
01:05:02,520 --> 01:05:07,800
วันสุดท้ายที่จะเข้าตรวจค้นตามหมาย
ซึ่งมีเวลา 30 วัน คือวันจันทร์ที่ 16 กรกฎาคม

1060
01:05:07,880 --> 01:05:11,080
เพราะโคเคนสองกิโลจากเวเนซุเอลานั่น

1061
01:05:11,160 --> 01:05:14,640
ในวันจันทร์เวลา 6.15 น. เราจะไปที่นั่น

1062
01:05:14,720 --> 01:05:18,840
เราจะรวบรวมทีมมา และเราจะเข้าตรวจค้น

1063
01:05:19,600 --> 01:05:23,800
ตอนพวกเขาเข้ามาในบ้านผม
ผมเปิดประตูแล้วถามว่า "ตำรวจเหรอ"

1064
01:05:23,880 --> 01:05:26,680
ผมเปิดประตูแล้วถามว่า "ตำรวจอีกแล้วเหรอ"

1065
01:05:26,760 --> 01:05:30,400
"คุณต้องการอะไรล่ะทีนี้"
ผมปล่อยให้พวกเขาเข้ามาเพราะผมไม่มีอะไร

1066
01:05:30,480 --> 01:05:33,000
พอผมเปิดประตู พวกเขาทุกคนก็…

1067
01:05:33,080 --> 01:05:37,240
ผมถามว่า "ปืนพวกนี้มันอะไรกัน วางมันลงซะ"

1068
01:05:37,320 --> 01:05:39,600
"ลูกเล็กกับเมียผมอยู่ที่นี่นะ"

1069
01:05:39,680 --> 01:05:42,440
"ช่วยไปแต่งตัวด้วยครับ"
ผมนุ่งกางเกงบ็อกเซอร์อยู่

1070
01:05:42,520 --> 01:05:43,840
ผมไปแต่งตัว

1071
01:05:43,920 --> 01:05:47,240
ผมถามว่า "นี่มันเรื่องยาเหรอ
ไม่มียาอยู่ที่นี่หรอก"

1072
01:05:47,320 --> 01:05:51,120
"อย่าขยับอีกแม้แต่ก้าวเดียว"
"ไม่มีอะไรแบบนั้นที่นี่"

1073
01:05:51,200 --> 01:05:55,120
ผมลืมว่าในห้องนั่งเล่น
มีกล่องเฮโรอีนอยู่กล่องหนึ่ง

1074
01:05:55,200 --> 01:05:58,080
แล้วก็อีกกล่องที่มีโคเคน

1075
01:05:58,160 --> 01:06:00,760
ผมซ่อนโคเคนไว้ใต้แปรงขัดส้วม

1076
01:06:00,840 --> 01:06:06,160
ตำรวจเห็นผมเดินผ่านหน้าต่างนั่นไป
ผมบอกว่าจะไปล่ามหมา

1077
01:06:06,240 --> 01:06:10,320
เขาบอกว่า "ดีแล้ว ไม่งั้นไอ้หมานั่น
ได้กินลูกตะกั่วแน่" ผมบอกว่าเขาบ้าไปแล้ว

1078
01:06:10,400 --> 01:06:14,320
ตำรวจมาที่บ้านผมกับบ้านรุยพร้อมกัน

1079
01:06:14,400 --> 01:06:16,120
ผมหยิบมือถือขึ้นมา

1080
01:06:16,200 --> 01:06:18,400
เขาเห็นโทรศัพท์ผมกับกุญแจ

1081
01:06:18,480 --> 01:06:22,760
แล้วเขาก็ถามว่า "นั่นโทรศัพท์ใคร"
"ของผม" "โลเปส เอาโทรศัพท์เขามา"

1082
01:06:22,840 --> 01:06:28,280
ผมเอาโทรศัพท์นั่นมาและปาใส่ผนังแรงมาก
จนเศษมันกระเด็นมาแทงเท้าผม

1083
01:06:40,280 --> 01:06:42,520
ดูสภาพที่นี่สิ

1084
01:06:44,480 --> 01:06:50,880
บ้านหลังนี้เคยมีคนอยู่
มันสะอาดเรียบร้อยตอนเรามาที่นี่

1085
01:06:50,960 --> 01:06:54,200
ตอนนี้มันเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง
มันเละเทะมาก

1086
01:06:58,200 --> 01:06:59,880
ตอนนั้นรุยอยู่ในห้องนี้

1087
01:06:59,960 --> 01:07:01,960
เขาโกรธความจริงที่ว่า

1088
01:07:02,040 --> 01:07:05,720
เขาถูกตำรวจเข้ามาแทรกแซงอีกรอบแล้ว

1089
01:07:05,800 --> 01:07:09,360
เขาประหลาดใจ หงุดหงิดมาก
"มากันอีกแล้วเหรอ"

1090
01:07:09,440 --> 01:07:13,320
เป็นเรื่องปกติครับที่เราจะเจอปฏิกิริยาแบบนั้น

1091
01:07:15,920 --> 01:07:19,080
นี่คือรุย คูโตที่เรารู้จักตอนเขามาถึง

1092
01:07:19,160 --> 01:07:22,160
ต่างจากทุกวันนี้โดยสิ้นเชิง

1093
01:07:22,240 --> 01:07:25,640
ผมว่าเราไม่เจอของสำคัญอะไรในบ้านเขา

1094
01:07:25,720 --> 01:07:31,320
ยกเว้นเงิน 250,000 เปเซตาที่เขามีอยู่ที่บ้าน

1095
01:07:31,400 --> 01:07:33,720
เราอยู่ห่างจากสเปนมา 2,000 กิโลเมตร

1096
01:07:33,800 --> 01:07:37,920
เขาทำอะไรอยู่กับเงินสเปน
ที่มีค่าเท่ากับ 1,250 ยูโรในอะโซร์สเหรอ

1097
01:07:39,120 --> 01:07:41,320
เราค้นที่นี่จนทั่ว

1098
01:07:41,400 --> 01:07:44,640
แน่ละครับว่าตอนนั้นมันไม่ได้ดูเป็นแบบนี้
บ้านนี้เรียบร้อยมาก

1099
01:07:49,360 --> 01:07:53,280
เรามา… เป็นเรื่องปกติที่บางครั้ง
พวกเขาจะซ่อนยาเสพติด

1100
01:07:53,360 --> 01:07:57,920
เงิน ตาชั่ง และของอื่นๆ
ที่อาจเป็นหลักฐานไว้นอกบ้าน

1101
01:07:58,000 --> 01:08:01,080
นอกพื้นที่ที่จะมีการตรวจค้นตามปกติ

1102
01:08:01,160 --> 01:08:03,920
เรามองหาดินที่ถูกขุดขึ้นมา และหลุมอะไรก็ตาม

1103
01:08:04,000 --> 01:08:05,840
ที่มีของอยู่ในนั้น

1104
01:08:05,920 --> 01:08:07,840
เราตรวจค้นไปทั่วบริเวณครับ

1105
01:08:09,240 --> 01:08:12,120
และเข้าไปใกล้จุดที่เว้าต่ำลงไปตรงนั้น

1106
01:08:12,200 --> 01:08:14,800
ซึ่งอยู่เหนือที่ดินผืนหนึ่ง

1107
01:08:14,880 --> 01:08:16,640
ที่อยู่ต่ำลงไปประมาณสองเมตร

1108
01:08:16,720 --> 01:08:19,600
มีกำแพงธรรมชาติอยู่ตรงนั้น

1109
01:08:19,680 --> 01:08:21,880
และมีตัวอาคารที่สร้างแยกออกไปหลังหนึ่ง

1110
01:08:22,480 --> 01:08:26,160
เรามาสำรวจดูภูมิประเทศเฉยๆ

1111
01:08:26,240 --> 01:08:30,880
และในบริเวณนั้นเอง
ที่เราได้ยินเสียงจากด้านล่าง

1112
01:08:30,960 --> 01:08:35,880
เราอ้อมลงไปทางด้านข้างของที่ดินนั่น

1113
01:08:35,960 --> 01:08:40,080
และผมก็ตระหนักได้ว่ามีประตูอยู่ตรงนั้น

1114
01:08:40,960 --> 01:08:42,720
พอผมมาถึงบริเวณนี้

1115
01:08:42,800 --> 01:08:47,040
ผมก็ตระหนักได้ว่ามีแท่นยกพื้นอยู่แท่นหนึ่ง

1116
01:08:47,120 --> 01:08:51,120
มีแท่นสูงประมาณสองเมตร อาจจะ 2.20

1117
01:08:51,680 --> 01:08:54,320
มีฟางอยู่บนนั้น ผมมองไม่เห็นอีกฝั่ง

1118
01:08:54,400 --> 01:08:58,840
มีเศษฟางหลุดออกมาทางมุมนั้น

1119
01:08:58,920 --> 01:09:01,480
คุณเห็นได้ว่ามีทางเดินผ่านฟางนั่นไป

1120
01:09:01,560 --> 01:09:05,440
มันโดนใครบางคนย่ำผ่านไปหลายครั้ง

1121
01:09:05,520 --> 01:09:08,840
ในตอนนั้น ความที่ไม่รู้ว่าใครอยู่ที่นั่น

1122
01:09:08,920 --> 01:09:11,320
ผมเลยชักปืนออกมา

1123
01:09:11,400 --> 01:09:15,400
แล้วก็เดินไปทางผนังนั่น

1124
01:09:15,480 --> 01:09:19,880
พอผมเดินไปได้อีกหน่อย ผมก็ได้ยิน…

1125
01:09:22,480 --> 01:09:24,040
เสียงควินชี

1126
01:09:25,840 --> 01:09:30,520
และเขาก็พูดเป็นภาษาอิตาลีว่า
"หยุดก่อน อย่ายิง นี่ผมเอง ควินชี"

1127
01:09:30,600 --> 01:09:32,360
ผมไม่อยากจะเชื่อเลย

1128
01:09:32,440 --> 01:09:36,560
ตอนเขายืนขึ้นและมองมาที่ผม เขาพูดว่า…

1129
01:09:36,640 --> 01:09:38,360
เขาพูดอะไรบางอย่างเป็นภาษาอิตาลี

1130
01:09:38,440 --> 01:09:41,680
"คุณอีกแล้ว โลเปส คุณมันปีศาจที่ตามหลอนผม"

1131
01:09:42,560 --> 01:09:43,920
"คุณมันปีศาจที่ตามหลอนผม"

1132
01:09:44,000 --> 01:09:48,200
ผมบอกว่า "ไม่ คุณอยู่ผิดที่ผิดเวลา"
อะไรสักอย่างนี่แหละ

1133
01:09:48,280 --> 01:09:51,840
เราเลยลงเอยด้วยการจับกุมควินชี

1134
01:09:51,920 --> 01:09:55,560
เพราะโชคช่วยล้วนๆ
แต่คุณเป็นคนสร้างโชคให้ตัวเองครับ

1135
01:09:55,640 --> 01:09:58,400
คุณต้องทำงั้น มันไม่มาเคาะประตูคุณหรอก

1136
01:09:58,480 --> 01:10:04,120
เจ้าหน้าที่ที่บ้านรุย
โทรหาเจ้าหน้าที่ที่อยู่กับผมในรถ

1137
01:10:04,200 --> 01:10:07,320
บอกว่า "นี่ เราเจอคนร้ายที่หลบหนีแล้ว"

1138
01:10:07,400 --> 01:10:10,600
ผมก็แบบ "คนร้ายที่หลบหนีนั่นใคร"
"ก็คนร้ายที่หลบหนีนั่นไง!"

1139
01:10:10,680 --> 01:10:13,200
"คนร้ายคนไหนที่หลบหนี"
"คนร้ายชาวอิตาลีนั่นน่ะ!"

1140
01:10:13,280 --> 01:10:16,440
"โห พวกคุณโชคดีนะ!"

1141
01:10:16,520 --> 01:10:18,520
(ชาวอิตาลีถูกจับกุมแล้ว)

1142
01:10:18,600 --> 01:10:21,760
ผมขึ้นรถ ข่าวนั่นลงหนังสือพิมพ์กรอบเช้า

1143
01:10:21,840 --> 01:10:24,840
"พบคนร้ายที่ทางการต้องการตัว
ในอาชาดา โด นอร์เดสเต้"

1144
01:10:24,920 --> 01:10:26,960
เราไปถึงสถานีตำรวจ

1145
01:10:27,040 --> 01:10:31,400
และปาเชโกก็อยู่ในรถจี๊ปคันเดียวกับคนอิตาลีนั่น

1146
01:10:31,480 --> 01:10:35,320
พวกเขามาถึง และคนอิตาลีนั่นก็บอกว่า
"ขอน้ำหน่อยครับ"

1147
01:10:35,400 --> 01:10:37,840
และปาเชโกก็บอกว่า "นี่คนอิตาลีนั่น"

1148
01:10:37,920 --> 01:10:41,200
แล้วเจ้าหน้าที่ก็พูดว่า
"ไม่รู้เหรอว่าเขาเป็นใคร"

1149
01:10:41,280 --> 01:10:45,520
แต่ปาเชโกไม่รู้จริงๆ พวกนั้นคิดว่าเขาล้อเล่น

1150
01:10:45,600 --> 01:10:49,200
พอเรามาถึง ปาเชโกก็ถามว่า
"ให้ตายสิ เขาอยู่บ้านนายเหรอ"

1151
01:10:50,440 --> 01:10:51,680
ให้ตายสิ…

1152
01:10:51,760 --> 01:10:56,320
พวกเขาเอาคนอิตาลีนั่นเข้าไปข้างใน
และผมก็อยู่ข้างนอกในรถคนเดียว

1153
01:10:56,400 --> 01:10:58,560
รถนั่นจอดอยู่กลางถนน

1154
01:10:58,640 --> 01:11:01,840
คนขับแท็กซี่จ้องมา
และผมก็ลงรถไปเหมือนเป็นตำรวจ

1155
01:11:01,920 --> 01:11:05,320
ผมลงจากรถ ปิดประตูดังปัง

1156
01:11:05,400 --> 01:11:08,280
ผมเดินลอดซุ้มประตูโค้งไปแล้วกดกริ่ง

1157
01:11:08,360 --> 01:11:11,480
คนเฝ้าประตูมาดู
"คุณจะทิ้งผมไว้ข้างนอกนี่เหรอ"

1158
01:11:11,560 --> 01:11:17,360
เขาเปิดประตู แล้วผมก็เข้าไปข้างใน
ผมไม่เคยเจอเขาอีกเลย

1159
01:11:17,440 --> 01:11:21,560
โทษจำคุก 11 ปีคือโทษที่อันโตนิโน ควินชีได้รับ

1160
01:11:21,640 --> 01:11:23,600
คนอิตาลีซึ่งเมื่อหกเดือนก่อน

1161
01:11:23,680 --> 01:11:26,400
ทำให้เกาะเซามิเกลเต็มไปด้วยโคเคน

1162
01:11:26,480 --> 01:11:28,680
ศาลปอนตา เดลกาดาพิสูจน์ว่า

1163
01:11:28,760 --> 01:11:33,800
โคเคนกว่า 500 กิโลกรัมที่ถูกยึด
ในเดือนมิถุนายนมาจากเรือยอชต์ของควินชี

1164
01:11:33,880 --> 01:11:37,720
และทำให้คนหนุ่มสาวนับสิบๆ คนเสพยาเกินขนาด
สามคนในนั้นเสียชีวิต

1165
01:11:40,600 --> 01:11:42,960
(14 ธันวาคม 2001
การพิจารณาคดี)

1166
01:11:43,040 --> 01:11:45,320
ผมได้รับโทษจำคุกเก้าปี

1167
01:11:46,160 --> 01:11:50,800
หกปีกับแปดเดือน พวก มันเพิ่มไปเป็น 11

1168
01:11:50,880 --> 01:11:52,600
ยานั่นไม่คุ้มกับเรื่องนี้เลย

1169
01:11:52,680 --> 01:11:55,040
ครั้งหนึ่งผมเคยพูดกับผู้พิพากษาว่า

1170
01:11:55,120 --> 01:12:00,080
"ท่านจะตัดสินจำคุกผมเจ็ด แปด หรือเก้าปี

1171
01:12:00,160 --> 01:12:02,000
ฐานลักลอบขนยาเหรอ"

1172
01:12:02,080 --> 01:12:05,160
เขาถามว่าผมมีอะไรจะพูดมั้ย และผมก็มี

1173
01:12:05,240 --> 01:12:07,840
เขาตัดสินโทษผมในฐานะพ่อค้ายาเหรอ

1174
01:12:07,920 --> 01:12:11,240
สำหรับผม พ่อค้ายาคือคนที่มีทรัพย์สิน

1175
01:12:11,320 --> 01:12:13,520
และทำเงินได้จากมัน

1176
01:12:13,600 --> 01:12:16,000
ผมก็แค่ใช้เงินของพ่อผม

1177
01:12:16,920 --> 01:12:20,640
เราต้องแยกแยะ
ระหว่างคนที่มีความคิดจิตใจเป็นอาชญากร

1178
01:12:20,720 --> 01:12:23,840
และอยู่ในโลกของยาเสพติด
เพื่อผลประโยชน์ล้วนๆ

1179
01:12:23,920 --> 01:12:27,240
และคนที่ขายมันเพื่อหาเงินไปซื้อยาเพิ่ม

1180
01:12:27,320 --> 01:12:29,120
เราต้องมีการแยกแยะนี้

1181
01:12:29,200 --> 01:12:33,840
อย่างหลังคือคนป่วย
ที่เป็นอาชญากรเพราะพยาธิสภาพของพวกเขา

1182
01:12:33,920 --> 01:12:36,920
อย่างแรกคืออาชญากรที่อยากทำกำไร

1183
01:12:37,000 --> 01:12:40,600
โทษควรหนักในกรณีแบบนั้น

1184
01:12:40,680 --> 01:12:45,880
เพราะมีคนตายมากมาย
จากการลักลอบขนยา จากการเสพ

1185
01:12:45,960 --> 01:12:49,080
พวกลักลอบขนยาจึงควรได้รับโทษหนัก

1186
01:12:49,840 --> 01:12:51,840
ตอนที่ผมเข้าคุก

1187
01:12:51,920 --> 01:12:55,520
หนังที่มือผมลอก

1188
01:12:55,600 --> 01:12:59,320
จากการจับโคเคน
ทุบก้อนโคเคนให้แตก และเอามันใส่ถุง

1189
01:12:59,400 --> 01:13:02,440
ผมไปที่ศูนย์พยาบาลของเรือนจำ
และพยาบาลก็บอกว่า

1190
01:13:02,520 --> 01:13:06,760
"คุณรุย คุณจับสารเคมี
และคุณก็ไม่ควรทำแบบนั้น"

1191
01:13:06,840 --> 01:13:11,000
ผมบอกว่า "มือผมเป็นแบบนี้
ตั้งแต่ก่อนเข้าคุก เพราะโคเคนน่ะ"

1192
01:13:11,080 --> 01:13:14,200
ตอนหนึ่งทุ่ม เราทุกคนถูกขังไว้ข้างใน
และยานั่นก็โผล่มา

1193
01:13:14,280 --> 01:13:15,800
มีเสียงเคาะประตูครั้งหนึ่ง

1194
01:13:15,880 --> 01:13:19,200
"รุย ปาเชโก เตรียมฟอยล์ไว้ลองของนี่กัน"

1195
01:13:19,280 --> 01:13:21,920
ใครเป็นคนให้ยานั่นมาน่ะเหรอ ผู้คุมไง

1196
01:13:22,000 --> 01:13:26,880
เพื่อนผมคนหนึ่งมาที่คุกเพื่อจะเอากัญชา
เขาหามันไม่ได้ข้างนอก

1197
01:13:27,480 --> 01:13:31,040
ผมเอาเจ็ดแท่งจากห้องขังไปให้เขา
ตอนเขามาเยี่ยม

1198
01:13:31,120 --> 01:13:34,360
แล้วผู้คุมก็พูดว่า "เดินเยอะเลยนะ"

1199
01:13:34,440 --> 01:13:37,560
ผมแกล้งทำเป็นว่าผมต้องเอาเอกสารให้ทนาย

1200
01:13:37,640 --> 01:13:40,680
ผมมีเจ็ดแท่งม้วนอยู่ในแผ่นกระดาษ

1201
01:13:40,760 --> 01:13:43,880
ข้างนอกไม่มีกัญชา แต่ในคุกน่ะมีเต็มไปหมด

1202
01:13:43,960 --> 01:13:45,440
อะไรกันวะ

1203
01:13:45,520 --> 01:13:47,960
ข้างนอกไม่มีอะไรเลย เขาเลยมาเอามันข้างใน

1204
01:13:49,120 --> 01:13:52,160
ตำรวจไม่พบโคเคนที่บ้านรุย

1205
01:13:52,760 --> 01:13:56,000
เพราะรุยน่ะ ตอนตำรวจมาเคาะประตู

1206
01:13:56,080 --> 01:14:01,280
เขาไปที่นั่นพร้อมกับทัพเพอร์แวร์แบบนั้น
กล่องเล็กๆ

1207
01:14:01,840 --> 01:14:04,360
เขาซ่อนมันไว้ในห้องน้ำ

1208
01:14:04,880 --> 01:14:07,920
เขามีแปรงที่ไว้ขัดส้วม

1209
01:14:08,000 --> 01:14:12,360
แล้วเขาก็วางทัพเพอร์แวร์ไว้ข้างใต้

1210
01:14:12,440 --> 01:14:14,200
โดยมีแปรงนั่นวางทับอยู่

1211
01:14:14,280 --> 01:14:18,640
แน่ละว่าตำรวจไม่อยากแตะต้องมัน
พวกเขาก็เลยไม่เห็นมัน

1212
01:14:18,720 --> 01:14:22,120
แล้วสุดท้ายน้องชายเขาก็เจอทัพเพอร์แวร์นั่น

1213
01:14:22,200 --> 01:14:26,280
ลูอิส น้องชายผมมาเยี่ยมผมในคุกครั้งหนึ่ง
และผมก็ไม่เคยได้เจอเขาอีกเลย

1214
01:14:26,360 --> 01:14:29,120
เขาเอารถรุยที่จอดอยู่ที่นั่นไป

1215
01:14:29,840 --> 01:14:33,000
เขาสูดดมหรือฉีดยาบางอย่างเข้าไป
ผมไม่รู้ว่าอะไร

1216
01:14:33,080 --> 01:14:37,360
เขากำลังมุ่งหน้าไปนอร์เดสเต
แล้วก็ขับหลุดโค้งถนน

1217
01:14:37,960 --> 01:14:42,120
เขาเหินข้ามแนวตลิ่งสูงชันริมแม่น้ำ แล้วก็ตายไป

1218
01:14:43,400 --> 01:14:45,200
แล้วเขาก็อยู่ตรงนั้นมาตลอด เฮงซวยสิ้นดี

1219
01:14:46,880 --> 01:14:49,680
สองสามสัปดาห์ต่อมา ผมอยู่ในคุก

1220
01:14:49,760 --> 01:14:53,280
และพ่อผมก็รู้สึกแย่ว่าเลี้ยงลูกมาไม่ดี

1221
01:14:53,360 --> 01:14:54,920
ที่งานศพน้องชายผม

1222
01:14:55,000 --> 01:14:59,920
ลูกพี่ลูกน้องผมเจอพ่อผมถือมีดอยู่ในห้องเขา
พยายามฆ่าตัวตาย

1223
01:15:00,000 --> 01:15:03,160
พ่อซึมเศร้า พ่อผมเป็นคนดีนะ

1224
01:15:04,040 --> 01:15:05,720
พ่อเป็นคนดีครับ

1225
01:15:07,600 --> 01:15:12,800
ผู้ชายคนหนึ่งย้ายจากคุกที่แผ่นดินใหญ่มายังคุกที่นี่

1226
01:15:13,880 --> 01:15:18,560
เขามาหาผม บอกว่ามีคนบอกเขาในคุก

1227
01:15:18,640 --> 01:15:21,400
ว่าคนอิตาลีนั่นสั่งฆ่าน้องชายผม

1228
01:15:21,480 --> 01:15:26,040
คุณเชื่อลงมั้ยว่าเขาแต่งเรื่องนั้นขึ้นมา
ปั้ก! ผมชกเขาเข้าที่กราม

1229
01:15:26,120 --> 01:15:28,720
ฐานที่พูดถึงน้องชายผม

1230
01:15:28,800 --> 01:15:32,680
แล้วผมก็ชกเขาอีก ฐานเป็นคนโกหก
เข้าใจที่ผมพูดมั้ย

1231
01:15:40,560 --> 01:15:45,240
เรามองข้ามบางอย่างไป
เรารู้สึกว่าเราทิ้งเรื่องอะไรบางอย่างไว้

1232
01:15:45,320 --> 01:15:46,680
และนั่นก็คือควินชี

1233
01:15:46,760 --> 01:15:49,800
เขาก็ดูเป็นเหยื่อนิดหน่อยเหมือนกัน

1234
01:15:49,880 --> 01:15:53,880
โดยเฉพาะเมื่อเราตระหนักได้ว่า
เขาอาจไม่ได้ลงมือตามลำพัง

1235
01:15:53,960 --> 01:15:58,720
ทำไมเขาถึงรับผิดทุกอย่างในเรื่องนี้
รับผิดชอบเองทั้งหมด

1236
01:15:58,800 --> 01:16:01,320
เขากลับคำเมื่อถูกซักถาม

1237
01:16:01,400 --> 01:16:03,880
เขาบอกว่าไม่ได้พาเราไปดูสถานที่…

1238
01:16:03,960 --> 01:16:07,040
เขามีสิทธิ์แก้ต่าง เขาเล่นบทนั้น

1239
01:16:07,120 --> 01:16:09,600
ทนายเขาอาจแนะนำเขา

1240
01:16:09,680 --> 01:16:14,920
ให้พยายามเลี่ยงความรับผิดชอบ
และบาปหนักอึ้งที่ต้องแบกรับนั่น

1241
01:16:15,000 --> 01:16:19,600
ซึ่งก็คือการทำลายล้างและหายนะ
ที่เขาก่อให้เกิดบนเกาะเซามิเกล

1242
01:16:19,680 --> 01:16:22,640
เราตระหนักได้ว่า
มีชิ้นส่วนหนึ่งของปริศนานี้หายไป

1243
01:16:22,720 --> 01:16:24,120
ควินชีอยู่ไหน

1244
01:16:27,520 --> 01:16:31,120
อันโตนิโน ควินชีไปโคอิมบรา

1245
01:16:31,200 --> 01:16:34,560
ไปยังเรือนจำโคอิมบรา
เขาถูกจำคุกในเรือนจำโคอิมบรา

1246
01:16:34,640 --> 01:16:37,400
ที่ที่เขาพยายามขายแผนที่ขุมทรัพย์บางอย่าง

1247
01:16:37,480 --> 01:16:41,600
ควินชีทำแผนที่เกาะนี้ไว้
มีเครื่องหมายกากบาทบอกจุดที่มีขุมทรัพย์

1248
01:16:41,680 --> 01:16:45,280
และคนเขาก็ซื้อแผนที่นั่นและมาที่อะโซร์สนี่

1249
01:16:45,360 --> 01:16:48,720
เพื่อตามแผนที่ขุมทรัพย์นั่น

1250
01:16:48,800 --> 01:16:50,720
หาจุดที่ทำเครื่องหมายกากบาทไว้

1251
01:16:50,800 --> 01:16:55,240
บนภาพร่างคร่าวๆ ของเกาะ

1252
01:16:55,320 --> 01:16:58,400
เครื่องหมายกากบาท
บนมิลลิเมตรเดียวของแผนที่นั่น

1253
01:16:58,480 --> 01:17:00,920
อาจแทนพื้นที่แนวชายฝั่งประมาณสิบกิโลเมตร

1254
01:17:01,000 --> 01:17:04,080
ซึ่งเป็นไปไม่ได้เลยที่จะหาเจอ

1255
01:17:04,160 --> 01:17:07,000
ผมคุยกับเขาเรื่องแผนที่นั่น และเขาก็หัวเราะ

1256
01:17:07,960 --> 01:17:10,960
ด้วยสีหน้าร่าเริงของเขานั่น แล้วก็บอกว่า

1257
01:17:11,040 --> 01:17:15,000
"นี่แหละวิธีที่ผมจ่ายค่าบุหรี่"
เขาพูดอะไรแบบนั้นแหละครับ

1258
01:17:15,680 --> 01:17:20,840
เขาเดินหน้าต่อไป ใช้ชีวิตตามเรื่องราวของเขา
ที่พัวพันกับการลักลอบขนยาและยาเสพติด

1259
01:17:20,920 --> 01:17:24,880
และในราโบ เดเปย์เช
ชาวบ้านก็ยังคงเป็นเหยื่อของยาเสพติดต่อไป

1260
01:17:24,960 --> 01:17:29,480
ชีวิตคือวังวนอันต่อเนื่อง ถาวร และไม่ยุติธรรม

1261
01:17:32,000 --> 01:17:35,280
เราต้องยอมรับ

1262
01:17:35,360 --> 01:17:38,280
ว่าปฏิบัติการ

1263
01:17:39,160 --> 01:17:41,640
กู้เอาโคเคนนั่นคืนมา

1264
01:17:41,720 --> 01:17:46,280
คือจุดสูงสุดเป็นประวัติการณ์
ของการเสพยาบนเกาะเซามิเกล

1265
01:17:46,360 --> 01:17:47,840
มันคงอยู่แบบนั้นหลายปี

1266
01:17:47,920 --> 01:17:52,240
เหมือนปาร์ตี้ที่ดำเนินไป
เป็นเวลาสี่ ห้า หกปี สนุกสุดเหวี่ยงตลอด

1267
01:17:52,320 --> 01:17:53,800
คลับกำลังสนุกสุดเหวี่ยง

1268
01:17:53,880 --> 01:17:57,120
ทุกคนเสพยากันในห้องน้ำ…

1269
01:17:57,200 --> 01:17:59,680
ทุกที่ที่คุณไป เรื่องนี้ก็กำลังเกิดขึ้น

1270
01:17:59,760 --> 01:18:01,800
ร็อกแอนด์โรลกันทั้งคืนครับ

1271
01:18:03,480 --> 01:18:06,600
โคเคนนั่นกระจายไปทั่วโลก

1272
01:18:06,680 --> 01:18:10,320
บอสตัน นิวยอร์ก มอนทรีออล โทรอนโต

1273
01:18:10,400 --> 01:18:12,040
พรอวิเดนซ์ โรดไอแลนด์

1274
01:18:12,120 --> 01:18:15,400
ยานั่นไปถึงที่นั่นทางเครื่องบิน แล้วก็ทางเรือด้วย

1275
01:18:16,280 --> 01:18:18,280
มีอยู่สองทางที่จะเอามันออกไป

1276
01:18:18,360 --> 01:18:23,600
แบบว่าเป็นคนน่ะแหละ
คนเราจะมาโปรตุเกสจากอเมริกายังไงล่ะ

1277
01:18:23,680 --> 01:18:27,440
หมาในอะโซร์สดมหายา…

1278
01:18:28,640 --> 01:18:32,120
ผมว่ามันหาชีสอยู่นะ มันไม่รู้จักโคเคน

1279
01:18:34,240 --> 01:18:38,720
พวกที่ฉลาดทำเงินได้แล้ว
ก็หนีไปแคนาดาและอเมริกา

1280
01:18:38,800 --> 01:18:44,280
คนเขาลงทุนกับร้านกาแฟ บาร์
อพาร์ตเมนต์ อะไรแบบนั้น

1281
01:18:44,360 --> 01:18:49,760
และผมก็รู้จักบางคนด้วย
ที่ฝังถุงเงินไว้แล้วก็ทำมันหาย

1282
01:18:49,840 --> 01:18:54,320
แต่มีคนเยอะเลยที่ไม่เคยมีเงินมาก่อนในชีวิต

1283
01:18:54,400 --> 01:18:56,480
พวกเขาประสบความสำเร็จมากที่สุด

1284
01:18:56,560 --> 01:19:00,320
พวกเขาเก็บเงินไว้
พวกเขาไม่เคยเห็นเงินแบบนั้นมาก่อน

1285
01:19:00,400 --> 01:19:02,640
สำหรับพวกเขา พวกเขาเป็นเศรษฐี รวยแล้ว…

1286
01:19:03,760 --> 01:19:05,680
นั่นคือคำตอบของคำอธิษฐานของพวกเขา

1287
01:19:05,760 --> 01:19:08,200
แม้แต่ทุกวันนี้ ยี่สิบกว่าปีให้หลัง

1288
01:19:08,280 --> 01:19:12,480
คนเขาก็ว่ากันว่ายังมีโคเคนนั่น
ซ่อนอยู่นิดหน่อยข้างนอกนั่น

1289
01:19:20,520 --> 01:19:21,800
ที่นี่น่ะ

1290
01:19:23,520 --> 01:19:25,840
ผมสร้างทุกอย่างนี่ขึ้นมาครับ ถนนทั้งสายนี้

1291
01:19:26,920 --> 01:19:28,840
ทางพวกนี้ ซีเมนต์นี่…

1292
01:19:29,440 --> 01:19:31,360
เมื่อปี 2009

1293
01:19:32,840 --> 01:19:34,920
ผมออกจากอะโซร์สแล้วก็มาที่นี่

1294
01:19:35,000 --> 01:19:37,200
ผมมีลูกชายคนหนึ่งที่นี่ เลซานโดร

1295
01:19:37,280 --> 01:19:41,920
เลซานโดร พรินซ์ จีทรี
เขาหนัก 900 กรัมตอนเกิด

1296
01:19:42,440 --> 01:19:45,240
ตอนเขาเกิด เขาต้องใส่ท่อติดกับเครื่อง

1297
01:19:45,320 --> 01:19:48,480
และเราก็ไม่รู้ว่าเขาจะอยู่หรือตาย

1298
01:19:48,560 --> 01:19:50,960
พ่อผมพูดกับผมและบอกว่า

1299
01:19:51,040 --> 01:19:55,280
"ตอนนี้แกมีลูกเพิ่มแล้ว
แกต้องฉลาดขึ้นนะ" นั่นโน่นนี่

1300
01:19:56,640 --> 01:20:00,320
ผมเลยสัญญากับเขา

1301
01:20:00,400 --> 01:20:02,360
ว่าผมจะเลิกค้ายา

1302
01:20:02,440 --> 01:20:05,000
เลิกยุ่งเกี่ยวกับเรื่องพวกนั้น

1303
01:20:05,520 --> 01:20:07,120
และเปลี่ยนแปลงชีวิตตัวเอง

1304
01:20:07,200 --> 01:20:10,400
ทุกอย่างที่ผมทำ ไม่ว่าจะดีหรือร้าย
ผมก็ถ่ายทอดให้ลูกๆ ผมฟัง

1305
01:20:10,480 --> 01:20:12,680
พวกเขาจะได้พยายามทำให้ดีกว่าผม

1306
01:20:12,760 --> 01:20:16,000
พ่อผมเคยพูดว่า "ทั้งหมดนั่นก็เพื่อปิดจ็อบ"

1307
01:20:16,080 --> 01:20:18,600
พ่อผมไม่ได้พาผมไปธนาคาร

1308
01:20:18,680 --> 01:20:21,440
หรือไปตามนัดที่ตลาดปลา…

1309
01:20:21,520 --> 01:20:22,960
เข้าใจมั้ยครับ

1310
01:20:23,040 --> 01:20:26,400
ไม่มีอะไรแบบนั้น ผมถ่ายทอดเรื่องนั้นให้ลูกๆ ผม

1311
01:20:26,480 --> 01:20:30,840
พวกเขาจะได้รู้
จะได้รู้ตัวว่าต้องทำอะไรเพื่ออนาคต

1312
01:20:30,920 --> 01:20:33,480
ฉันรู้สึกว่ามีสายใยเชื่อมโยงที่พิเศษมากๆ

1313
01:20:33,560 --> 01:20:37,680
ไม่ใช่แค่กับเรื่องราวนี้
แต่กับราโบ เดเปย์เชด้วย

1314
01:20:37,760 --> 01:20:41,040
ที่นั่นมีปัญหา แต่มันก็เป็นจริงแบบนั้นทุกๆ ที่ค่ะ

1315
01:20:41,640 --> 01:20:44,760
คุณไปจากราโบ เดเปย์เชได้
แต่มันไม่เคยจากคุณไป

1316
01:20:45,360 --> 01:20:49,240
มีบางอย่างที่มีมนตร์ขลังเหลืออยู่

1317
01:20:49,320 --> 01:20:53,320
ถ้าคุณติดคุก ชีวิตคุณจะ…

1318
01:20:54,600 --> 01:20:57,480
พลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือไปหมด

1319
01:20:58,000 --> 01:20:59,880
การอยู่ในคุก

1320
01:20:59,960 --> 01:21:04,880
การใช้เวลาหลายปีข้างในนั้น
ทำให้คุณปิดกั้นตัวเองมากขึ้น

1321
01:21:04,960 --> 01:21:08,320
ผมไม่ได้เปิดใจมากนักไม่ว่ากับผู้หญิงหรือผู้ชาย

1322
01:21:09,040 --> 01:21:12,120
ต้องใช้เวลาพักหนึ่ง สามหรือสี่ปี

1323
01:21:12,960 --> 01:21:17,360
แล้วผมก็เริ่มคิดว่า
ผมต้องกลับไปเป็นคนที่ผมเคยเป็นจริงๆ นะ

1324
01:21:18,160 --> 01:21:22,480
คนขี้เล่นที่เล่นมุกกับใครต่อใครตลอดนั่น…

1325
01:21:22,560 --> 01:21:24,160
ดังนั้นก็นั่นแหละครับ

1326
01:21:24,880 --> 01:21:26,040
มันแย่มาก

1327
01:21:26,720 --> 01:21:29,480
การติดยาก็เหมือนมังกรหลับ

1328
01:21:29,560 --> 01:21:32,000
คุณทำให้มันหลับไปตอนคุณเข้ารับการบำบัด

1329
01:21:32,080 --> 01:21:35,040
และเลิกเสพได้อยู่พักหนึ่ง

1330
01:21:35,120 --> 01:21:37,120
แต่แล้วเจ้าอสูรร้ายนั่นก็ตื่นขึ้นมา

1331
01:21:37,200 --> 01:21:39,960
อสูรร้ายซึ่งก็คือการติดยาเสพติด

1332
01:21:40,040 --> 01:21:42,920
มันอาจตื่นขึ้นมาได้ทุกเมื่อถ้าเกิดความไม่มั่นคง

1333
01:21:43,000 --> 01:21:45,800
หรือสถานการณ์ที่ไม่คาดคิดในชีวิตของคนคนนั้น

1334
01:21:45,880 --> 01:21:50,040
การเลิกกับคนรัก การเสียชีวิตของคนที่รัก
หรืออะไรอื่น

1335
01:21:50,120 --> 01:21:52,240
เช่นการโดนไล่ออกหรืออะไรก็ตาม

1336
01:21:52,320 --> 01:21:57,400
เจ้าอสูรน้อยนั่นหลับอยู่ตรงนั้น
แต่มันอาจโงหัวขึ้นมาได้ทุกเมื่อ

1337
01:21:57,480 --> 01:22:00,480
ผมติดสารสังเคราะห์นั่น

1338
01:22:00,560 --> 01:22:02,800
และมันก็พรากทุกอย่างที่ผมรักไป

1339
01:22:03,400 --> 01:22:09,640
มันพรากครอบครัวผมไป
มันพรากทุกอย่างไป ให้ตายสิ

1340
01:22:09,720 --> 01:22:12,200
ผมทำเรื่องที่ไม่เป็นตัวเองเลย

1341
01:22:12,280 --> 01:22:14,840
ของนั่นเปลี่ยนคนคนหนึ่งได้

1342
01:22:14,920 --> 01:22:17,360
ผมอยากย้อนเวลากลับไป พวก ผมไม่…

1343
01:22:17,880 --> 01:22:20,600
ผมเสียเมียผม ลูกๆ ผมไป…

1344
01:22:21,200 --> 01:22:22,920
เมียที่ผมรัก

1345
01:22:23,000 --> 01:22:28,200
เงินที่ได้มาง่ายๆ ก็หายไปด้วย

1346
01:22:28,280 --> 01:22:32,040
นั่นก็ไม่ใช่เรื่องดีครับ

1347
01:22:32,120 --> 01:22:34,960
การถูกตัดออกจากครอบครัวมันเฮงซวยมาก

1348
01:22:45,640 --> 01:22:46,640
ใช่ครับ

1349
01:22:47,640 --> 01:22:50,600
จากนั้น ช่วงที่ลูกชายผมอยู่ในโรงพยาบาล

1350
01:22:51,480 --> 01:22:52,760
ผมก็สวดภาวนาเยอะมาก

1351
01:22:53,440 --> 01:22:56,520
ผมพูดว่า "พระเจ้า ทรงช่วยลูกด้วยเถอะ"

1352
01:22:57,360 --> 01:23:02,240
"ถ้าลูกชายของลูกรอดมาได้

1353
01:23:02,760 --> 01:23:04,960
ลูกจะหยุดทำเรื่องทั้งหมดนี้

1354
01:23:05,040 --> 01:23:07,600
ธุรกิจนี้ที่ทำร้ายคน

1355
01:23:07,680 --> 01:23:10,880
ที่เอายาพิษนี่เข้าไปในชีวิตพวกเขา"

1356
01:23:11,440 --> 01:23:16,080
แล้วก็ตามนั้นแหละครับ มันเป็นสัญญา
จนถึงทุกวันนี้ ขอบคุณพระเจ้า…

1357
01:23:16,840 --> 01:23:20,880
มันเป็นเรื่องที่ผมไม่อยากรู้
ผมไม่อยากมีส่วนเกี่ยวข้อง

1358
01:23:20,960 --> 01:23:23,880
สำหรับผม มันเป็นของเฮงซวย เศษสวะ

1359
01:23:24,400 --> 01:23:28,120
มันเป็นของบ้าๆ ที่ทำลายครอบครัว

1360
01:23:28,200 --> 01:23:30,120
เป็นชีวิตที่มีแต่คำโกหก

1361
01:23:30,200 --> 01:23:33,240
ชีวิตที่เต็มไปด้วยพวกหนูสกปรก พวกปากโป้ง

1362
01:23:33,320 --> 01:23:36,680
ชีวิตที่แบบว่า…

1363
01:23:36,760 --> 01:23:39,880
เพื่อนสนิทคุณอาจยิงหัวคุณจากด้านหลัง

1364
01:23:39,960 --> 01:23:41,400
ถ้าคุณมีเงินมากไป

1365
01:23:42,160 --> 01:23:45,760
ชีวิตที่อยู่กับยาเสพติดน่ะ ไม่มีเพื่อนหรอกครับ

1366
01:23:46,760 --> 01:23:48,960
ไม่เคยมีเพื่อนในชีวิตที่อยู่กับยา

1367
01:23:53,880 --> 01:23:55,120
(หลังจากรับโทษ)

1368
01:23:55,200 --> 01:23:58,400
(รุย คูโตมีอาการซึมเศร้า
เพราะการเสียชีวิตของลูกชาย)

1369
01:23:58,480 --> 01:24:00,880
(เขามัวเมากับการเสพยาและถูกจับกุม)

1370
01:24:00,960 --> 01:24:04,880
(ปัจจุบันเขารอที่ว่าง
เพื่อจะเข้ารับการบำบัดการติดยาอยู่)

1371
01:24:12,880 --> 01:24:14,800
(อันโตนิโอ ปาเชโกสร้างชีวิตขึ้นมาใหม่)

1372
01:24:14,880 --> 01:24:17,080
(และยังคงอาศัยอยู่ในหมู่บ้านเดิมต่อไป)

1373
01:24:17,160 --> 01:24:20,120
(เขาไม่เคยถูกจับอีกเลย)

1374
01:24:20,200 --> 01:24:24,880
ต้องใช้เวลาในการสร้างเครื่องยนต์พวกนี้
ชิ้นส่วนทั้งหมดนี่ ค่อยๆ สร้าง

1375
01:24:25,520 --> 01:24:28,000
(โทนี่ถูกเนรเทศจากสหรัฐอเมริกา
เมื่อ 25 ปีก่อน)

1376
01:24:28,080 --> 01:24:29,960
(และไม่เคยได้กลับไปอีก)

1377
01:24:30,040 --> 01:24:32,880
(เขาฝันว่าสักวันจะได้กลับไปพบครอบครัวเขา)

1378
01:24:38,960 --> 01:24:42,800
(เตลโมเริ่มทำธุรกิจ
จัดจำหน่ายปลาที่ประสบความสำเร็จ)

1379
01:24:42,880 --> 01:24:46,080
(เขายังอาศัยอยู่ในราโบ เดเปย์เช)

1380
01:24:46,160 --> 01:24:50,640
ด้านนั้น หัวมุมพวกนี้ ทุกอย่างนี่น่ะ

1381
01:24:50,720 --> 01:24:54,960
(ซานโดร จียังคงใช้ชีวิตในสหรัฐฯ
กับภรรยาและลูกสามคน)

1382
01:24:55,040 --> 01:24:59,240
(เขาก่อตั้งบริษัทก่อสร้างที่ประสบความสำเร็จ
ซึ่งมีพนักงานกว่า 40 คนขึ้นมา)

1383
01:24:59,320 --> 01:25:04,160
(ตามคำสั่งศาล
เขาออกจากสหรัฐอเมริกาไม่ได้)

1384
01:25:04,240 --> 01:25:06,880
(เขาไม่ได้กลับไปอะโซร์สมาตั้งแต่ปี 2013)

1385
01:25:10,880 --> 01:25:13,040
(ในปี 2021
อันโตนิโน ควินชีถูกกักตัวในบราซิล)

1386
01:25:13,120 --> 01:25:14,960
(บนเรือที่มีกัญชา 630 กิโลกรัม)

1387
01:25:15,040 --> 01:25:16,840
(เขาโยนยาลงจากเรือเพื่อหลบหนี)

1388
01:25:16,920 --> 01:25:20,160
(เขาถูกจับได้คาหนังคาเขา
และตำรวจก็กู้ห่อยาคืนมาได้)

1389
01:25:20,240 --> 01:25:22,120
(เขาต้องโทษจำคุกเก้าปีฐานลักลอบขนยา)

1390
01:25:22,200 --> 01:25:25,440
(เขาหลบหนีไปได้อีกครั้ง และปัจจุบัน
เป็นคนร้ายที่ตำรวจบราซิลต้องการตัว)

1391
01:25:31,160 --> 01:25:34,800
(ถึงจะเผชิญความยากจนอย่างต่อเนื่อง
ปัจจุบันราโบ เดเปย์เชก็เป็นแหล่งท่องเที่ยว)

1392
01:25:34,880 --> 01:25:37,440
(นักท่องเที่ยวผู้อยากรู้อยากเห็นนับพันๆ
มาเยือนหมู่บ้านนี้)

1393
01:25:37,520 --> 01:25:40,040
(เรื่องราวของราโบ เดเปย์เช)

1394
01:25:40,120 --> 01:25:44,600
(เป็นแรงบันดาลใจในการสร้าง
ซีรีส์เรื่องแต่งที่มีคนดูมากที่สุดเรื่องหนึ่ง)

1395
01:25:44,680 --> 01:25:49,960
(ราโบ เดเปย์เชไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย)

1396
01:26:00,240 --> 01:26:03,560
ฉันคิดถึงบ้านเกิด

1397
01:26:03,640 --> 01:26:04,920
ลุยเลย ลุย

1398
01:26:05,000 --> 01:26:08,040
เรื่องนี้จะไม่หยุดลง

1399
01:26:09,440 --> 01:26:12,360
ทุกคนพูดคุยกัน

1400
01:26:12,440 --> 01:26:13,560
ใช่แล้ว

1401
01:26:13,640 --> 01:26:17,160
และพวกอันธพาลก็สูบบุหรี่

1402
01:26:18,200 --> 01:26:21,960
แสงแดดรอฉันอยู่

1403
01:26:22,720 --> 01:26:26,160
ที่ริมทะเล

1404
01:26:27,200 --> 01:26:31,040
คุณจะเห็นได้ว่าทุกคนกำลังคุยกัน

1405
01:26:31,640 --> 01:26:33,960
เรื่องอะโซร์สและโปรตุเกส

1406
01:26:34,040 --> 01:26:35,960
เราคือราเปชินญอส คนที่ยอดที่สุด

1407
01:26:36,040 --> 01:26:39,640
ทุกคนเต้นในงานปาร์ตี้

1408
01:26:40,440 --> 01:26:43,440
ฉันอยู่ที่งานปาร์ตี้ตลอด

1409
01:26:43,520 --> 01:26:44,840
แล้วพรุ่งนี้ล่ะ

1410
01:26:44,920 --> 01:26:48,640
พรุ่งนี้ฉันจะไปงานปาร์ตี้

1411
01:26:49,280 --> 01:26:52,800
ฉันอยู่ที่งานปาร์ตี้ตลอด

1412
01:28:47,800 --> 01:28:51,800
คำบรรยายโดย พรรษพร ชโลธร