Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
[podniosła muzyka]
[narrator] To historia mężczyzny o imieniu Damien.
Damien miał wszystko.
Bogactwo, seks, władzę.
Bo był też dupkiem.
Dobrze, że wstałaś.
Mam okazję się pożegnać.
Wczorajsza noc była niesamowita.
To prawda.
Zamówiłem ci śniadanie.
Całe menu, bo nie wiedziałem, co lubisz.
Pokojówki piorą twoją sukienkę.
Ale jeśli chcesz wrócić w czymś bardziej dyskretnym,
kupiłem ci coś nowego.
Paragon jest w torbie.
Łał!
Wszystko dla tej,
która pozbawiła mnie cnoty.
[ryk silnika]
CWANY
[dynamiczna piosenka]
[narrator] W tym świecie, jak wiemy,
najgorsi ludzie często mają wszystko.
[Damien] Więc tak wygląda życie prezesa Guinnessa.
- Cała wyspa jego? - [Fred] Tylko najlepsze części.
Louis to stary znajomy z Oksfordu. Zawsze robi tak interesy.
Otacza się pięknem. Wiesz, co mam na myśli.
[narrator] Ale bez obaw.
Damien dostanie to, na co zasłużył.
[Louis] Więc zarząd mnie ciśnie
w kwestii „reprezentacji kobiet”.
Zauważyli, że w Atlasie brakuje
choćby jednej dyrektorki kreatywnej.
Co to ma za znaczenie?
Bo kazano mi rozejrzeć się gdzie indziej.
[Fred] Co?
- Przykro mi, Fred. - Daj spokój.
Chcesz powiedzieć, że sprowadziłeś nas aż tutaj,
by nas zwolnić?
Bo mężczyźni załatwiają takie sprawy osobiście.
Wybacz, ale nie ja decyduję.
- Louis… - Nie wiem, co innego im powiedzieć.
[Damien] Ja wiem.
Jesteś niedoinformowany.
Mianowaliśmy dyrektorką kreatywną wspaniałą kobietę tydzień temu.
I nie dla pozorów, ale dlatego, że jest najlepsza.
Atlas nie robi sobie statystyk z feminizmu.
Powiedz to swojemu zarządowi.
[Fred] Kim jest ta nowa kobieta, którą awansowaliśmy w zeszłym tygodniu?
Wybacz. Tak powiedziałem?
Chodziło o to popołudnie.
Zawsze mylę się przez tę różnicę czasu.
Przebiegły skubaniec.
Słuchaj.
W przyszłym roku chcę przejść na emeryturę,
już wspomniałem o tobie zarządowi.
Więc jak dla mnie
jesteś następnym prezesem agencji Atlas.
Jesteś na to gotowy?
Głupie pytanie.
[energiczna muzyka]
Halo? Tu agencja Atlas. Biuro Damiena Sachsa.
Ruby, mam dla ciebie ważne zadanie.
Tak, pytałam o to kadrach.
Nie mam obowiązku zrywać z twoimi dziewczynami.
[Damien] Nie prosiłbym cię o to. Bo jesteś w tym beznadziejna.
Potrzebuję listy kobiet z działu kreatywnego,
by którąś awansować.
Czyli mam uszeregować naszych pracowników do awansu
na podstawie płci i może rasy?
Nie, tylko płci.
Ale nie zapisuj sobie tego.
ODZYWKI DAMIENA – JAK MNIE WYWALĄ
I kogo mamy?
- Jest Alexandra Fox… - Świetnie.
Umów nas, przekażę jej dobre wieści.
A znasz ją?
Leciałam alfabetycznie.
[Damien] Ruby, proszę.
I przełóż mój lot na jutro.
Właśnie zauważyłem trzy bardzo mocne kandydatki
na inne pozycje.
[Ruby] Jesteś przewidywalny.
Dziękuję.
- Alex. - Tak.
Młodsi kreatywni
wybijają dziś do pubu na happy hour, więc…
Dzięki.
Ale moja happy hour chyba już dawno wybiła.
Nie zapraszałem cię.
Tylko wychodzimy wcześniej.
Wrzucisz zdjęcia do kampanii Morris?
Oczywiście. Już się za to zabieram.
Świetnie.
[Ruby] Alex.
Ruby, do twarzy ci.
Jutro o dziewiątej Damien chce się z tobą spotkać.
Coś się stało?
Nie, wręcz przeciwnie.
- Awans? - Mhm.
Spodobała mu się prezentacja kampanii Guinnessa.
To nie mój klient,
nie chciałam przegiąć, ale miałam nosa.
Tak, właśnie dlatego.
Łał!
Boże, przepraszam. Pracuję tu dopiero 20 lat.
I nie żałuję, że wzięłam urlop na dziecko,
ale powrót był trudny, tutaj sami młodzi i pełni energii,
więc jestem z siebie dumna.
I tak się cieszę…
Nie wierzę, że płaczę w pracy.
Nie powinnaś tego robić
przy innych.
- Nie będę. - Tak.
Korniszonka?
Tak.
[dynamiczna muzyka]
Cześć, mamo.
Co? Oczywiście, że nie zapomniałem.
Wszystkiego najlepszego. Tak, jestem w samochodzie.
Specjalnie przyleciałem.
Tak, mam dla ciebie prezent.
NIE DZIĘKUJ! RUBY
[ryk silnika]
Ruby, przypomnij, co kupiłem mojej mamie.
[Ruby] Jesteś okropnym synem.
- Mam cię. - Wcale nie!
Nie żyjesz!
- Nie, bo ty! - Nie trafiłeś!
Wujek Damien!
Cześć, chłopcy.
Nie żyjesz.
Patrz, jak tańczę.
A ja tak.
[jęk bólu]
Nie dotknąłem go!
Dotknąłeś!
- Nie. - Chris!
Twoi chłopcy cię potrzebują.
Sunny!
[Sunny] Idę.
Co mu zrobiłeś?
- Sunny. Wyglądasz… - Waż słowa.
Zjawiskowo.
Tanie pochlebstwa zachowaj na swoje podboje.
Cześć, tato.
Ktoś tu się opalił, co?
Prawda, że się opalił, Chris?
Nie. Wygląda tak samo.
- Gdzie mama? - A jak myślisz?
- Jasne. - Zrób coś dla nas.
Powiedz jej, że zabrakło piwa.
- Właśnie. - [Damien] Mamo.
[wesoło] Kochanie. Udało ci się.
- Oczywiście. Wszystkiego najlepszego. - Dziękuję.
Wygląda wspaniale. Dziękuję.
Wyglądasz na smutnego.
Nie jestem smutny.
Jestem bardzo szczęśliwy.
Tak?
Mam dobrą wiadomość, mamo.
- Twój synek… - Tak?
…zostanie nowym prezesem agencji Atlas.
[mama wzdycha]
I nie masz się z kim tym podzielić.
Nie, mam mnóstwo takich osób.
W zeszłym tygodniu dzieliłem się tym z sześcioma kobietami.
Ty świntuchu.
Sześcioma w weekend?
- Tak. - Obsługa, raz.
- Mogę wziąć? - Nie. Musisz być wykończony.
- Jestem. - Christopher.
Sunny, mama potrzebuje cię w kuchni!
[Charlie] „Guinness. Miłość wymaga czasu, ale warto”.
Nawet ci wyszła ta prezentacja.
Dziękuję.
Mam się czuć doceniona czy dotknięta?
Uczcimy to iPhone’em dla mnie?
Nowy iPhone? Nowe telefony to chyba domena twojego ojca.
Ale teraz wydaje wszystko na Tinę.
Na Tinę? A co z Rebeccą?
Skończyła 30 lat.
Biedactwo. Zdarza się nawet najlepszym.
Dadzą ci nowe biuro?
Nie.
Jeszcze na nie zasłużyłam. Poza tym lubię swoje.
Dobrze być w centrum wydarzeń.
- Zawsze to robisz. - Co?
Umniejszasz swoje zasługi.
Nieprawda.
Prawda. Musisz walczyć o swoje.
Walczę o swoje.
Jasne.
W każdym razie to świetnie.
Dziękuję.
Cieszę się.
[energiczna muzyka]
Wyślę ci wycenę. Do zobaczenia.
Cześć.
Ty pierwszy.
Proszę. Panie przodem.
To dzięki mojej prezentacji?
- Tak. - Cieszę się.
Włożyłam w to dużo pracy.
To widać.
Cieszę się, że mogę objąć pozycję pod tobą.
[Damien] Okej.
Jestem gotowa na wszystko.
Tak?
A jeśli chcesz,
mogę przejąć inicjatywę.
Nie za łatwo to się toczy?
[Alex] Słucham?
Felicity, wreszcie. Znowu jesteśmy razem.
Tęskniłaś?
Witaj z powrotem, Damien.
Kiedy skończymy
tę żałosną farsę
i uciekniemy razem?
Żebym po 23 latach straciła posadę?
Wszystko by się tu zawaliło.
Doceniam twoje oddanie, ale kiedyś będziesz moja.
- Tak, będziesz. - Przestań.
- Damien. - Cześć.
- Mam wieści z Guinnessa. - I?
Twoja strategia zadziałała.
Zuch!
Uczyłem się od najlepszych. Dziękuję.
- Dzień dobry, Felicity. - Dzień dobry.
Konkurencja.
[energiczna muzyka]
Patrz.
Przepraszam.
Glenda, jak przy tej skali ciągle na mnie wpadasz?
Nie wiem, niepojęte, proszę pana.
- Z drogi. - Już, sir.
Przetrwałeś weekend?
Dzień dobry.
Dobrze, że wróciłeś.
Ruby, kłamiesz coraz lepiej. Jestem z ciebie dumny.
Alex czeka.
Alex Fox.
- Kto? - Awansowałeś ją.
A tak. Jasne, niech wejdzie.
Dziękuję.
[muzyka nagle cichnie]
Aha. Alex.
Tak sobie pomyślałam, że mnie nie kojarzysz.
Skąd.
Wiesz, że wybrałem cię osobiście?
Gratuluję.
Widzimy się rano na burzy mózgów?
Oczywiście.
Nie mogę się doczekać.
Dziękuję.
[Ruby] Nie podrywałeś jej, prawda?
Ruby, nie obrażaj mnie.
Jest o 20 lat za stara.
Guinness chce zwiększyć udział kobiet w ich rynku.
Więc potrzebujemy nowej nazwy i kampanii.
A skoro mowa o kobietach,
mamy nową.
To nasza nowa dyrektor kreatywna, Alex…
[próbuje coś powiedzieć]
Fox.
Właśnie.
Poprowadzi ze mną ten projekt.
Dziękuję.
- Bardzo… - Dobra.
Działamy. Nazwa produktu i pomysły.
Guinness Róż.
Guinness Femme.
Panna Guinness.
Tak. Od razu wiedzą, że to dla nich.
Bo chcą się czuć wysłuchane, prawda?
Być wysłuchane.
- Przecież mówię. - [śmiech]
- Badania pokazują… - Austin?
[Austin] Dajemy pannę. Petardę.
Po łyku Guinnessa zostaje jej wąs z piany.
Slogan: „Brak własnego wąsa?
Panna Guinness czuwa”.
Bo im wąs nie rośnie, co nie?
[Damien] I dzięki Bogu.
Ale targetem mają być kobiety, nie dziewczyny.
St. Pauli ma tę dziewczynę.
[Damien] Ta Niemka z piwa.
Ta ze złoten globen, mein Führer.
Heil dojce.
Stworzymy własną Pannę Guinness.
- Ale seksowniejszą. - I nie Niemkę.
- Będą się całować. - Dobre.
Potem ona i ta St. Pauli biją się w pubie,
jest Guinness, piana, wąsy…
Łączymy alkohol z przemocą?
Walczą. Ciało przy ciele.
Rozdzierają sobie…
- [Damien] Chwila. - I…
Chcemy łączyć alkohol z przemocą?
- Prawda. - Masz rację.
- [Nick] Prawda. - [Damien] Już wiem.
Dwie kobiety wchodzą do pubu. Filmujemy je od tyłu.
Kamera je okrąża
i widzimy, że to dwóch facetów przebranych za kobiety.
- I się całują. - To niestosowne, Alex.
Wchodzisz mi w myśl,
ale doceniam, że z nami jesteś.
[Damien] No więc wchodzą do tego baru
i zamawiają: „Dla nas dwie Panny Guinness”.
Więc niby kobiety, ale wiemy, że to faceci.
A potem hasło.
„Panna Guinness. Tak dobre, że mężczyźni chcą być kobietami”.
Podoba mi się.
- Dobre. - Świetne.
- Feministyczne. - [Austin] Epickie.
Alex, co myślisz?
To jest…
niesamowite.
Dziękuję.
Dobrze, że z nami jesteś.
Hej!
Myślałem, że ja prowadzę kampanię Guinnessa.
Prowadzisz.
Potrzebujemy nowej
dla niepoznaki z ich kobiecą perspektywą.
[Austin] Jasne.
[Damien] Wszystko gra.
- Cześć. - Cześć.
Musisz wiedzieć,
że „kobieca perspektywa” to wszystko słyszała.
Dobra.
Słyszałam, jak mówisz, że jestem tu tylko dla pozorów.
Chyba zdążyłaś się już do tego przyzwyczaić.
Nie, bo jestem w tym dobra i zasługuję na tę pracę.
- I… - Okres?
Co powiedziałeś?
Słuchaj. Dostałaś awans za darmo, bo jesteś kobietą.
Masz łatwiej, pogódź się z tym.
Myślisz, że mam łatwiej?
Łatwiej niż ja.
Heterofacet u władzy jest już passé.
Muszę być 100 razy lepszy od innych kandydatów.
Najlepszy z najlepszych.
Ty nie żartujesz. Mówisz poważnie.
[Damien] Świat się zmienił.
Tobie jest lepiej, a mnie gorzej.
Bo musisz udawać, że nie jesteś mizoginem?
I padło to słowo na „m”.
Naczelny termin na wszystko, co złe, co?
W tym widzisz problem?
To posłuchaj.
Słucham.
Problemem jesteś ty.
[Damien] Naprawdę?
Niestety dla ciebie nigdzie się nie wybieram.
Właściwie…
Z drogi.
Właściwie to prędzej czy później będę tu rządzić.
Więc jeśli masz z tym problem, to może ty powinnaś odejść.
Dobrze.
Odchodzę.
Co?
Miłego życia. Powodzenia.
Będę miała świetne życie,
bo jestem dobrą osobą, nie jak ty.
[wzdycha]
Nie poradziłaś tu sobie.
- O Boże. - Emocje cię zgubiły.
Dałem ci niesamowitą szansę, a ty ją zmarnowałaś.
Mam dobre pomysły, może nawet świetne,
ale nie słuchasz.
Nie jestem dmuchaną lalką,
za którą na zebraniach schowasz swoje zacofanie.
Dmuchane lale wytrzymują dłużej niż ty.
Właśnie dlatego kobiety nie awansują.
Jesteście zbyt wrażliwe.
To się nazywa empatia. Musisz jej kiedyś spróbować.
A poza tym to…
Zwalniam…
[metaliczny łoskot]
[kojąca muzyka]
[medyczka] Otwórz oczy.
Świetnie. Otwórz oczy.
[łopot skrzydeł]
[medyk] Co tu się stało, złotko?
- Jesteś ranny? - Tylko się uderzyłem.
Bierzesz jakieś leki?
- Pigułka? - Co?
Mężczyźni czasem źle znoszą efekty uboczne.
- Muszę wracać do pracy. - To daleko? Odprowadzimy cię.
Nie, to tutaj. Dam radę.
- Dobrze. - Może przyłóż lód.
Zadbaj o siebie, śliczny, co?
Nigdy się stąd nie wydostaniesz.
Nie wydostaniesz się stąd.
[automat] Witamy w Atlasie.
[jęk bólu Damiena]
Damien, co z tobą? Te ciuchy?
[wesoło] Moje? A ty co masz na sobie?
Przebrałeś się za dżina.
- To było niegrzeczne. - Co?
Chwila. Ruby, przynieś mi lód.
[Ruby] I może odebrać pranie?
Tak, jeśli już jest.
[Ruby] Co ty wyprawiasz?
Nie możesz wchodzić do biura Alex.
To ci się udało. Jak pewnie słyszałaś, Alex właśnie odeszła.
Przepraszam, co?
Doprawdy?
To jakiś dzień z „ubierz się jak szef”?
Bardzo zabawne.
[Damien] Dlaczego wszyscy się poprzebierali?
Przyszłaś przeprosić.
Śmiało.
Damien, co robisz w moim biurze?
Słabe przeprosiny. Nie siadaj tam.
A co to za…
Ruby, gdzie moje rzeczy?
Słucham?
[Fred] Kawa.
Fred, mój kaszmirowy aniele.
Fred, co ty masz na sobie?
O rany. Chyba ćwiczyłeś?
Przestań mnie kusić tymi sweterkami.
To miejsce pracy. Nie mogę się rozpraszać.
Fred, nie pozwól jej tak do siebie mówić.
- Dość. - Fred…
- Tak. - Nie. Dość.
Już dobrze. Wracaj do swojego biurka.
- To jest moje. - Nie.
Damien, proszę, wyjdź stąd.
- Nie śmiej się. - Przepraszam.
Nie śmiej się, Ruby.
O matko, chyba dawno sobie nie zwalił.
[Fred] Co się z tobą dzieje?
To przez awans na męskiego dyrektora kreatywnego?
Męski dyrektor kreatywny? Co ty gadasz?
Ona siedzi w moim biurze.
[Fred] Uspokój się.
Jeszcze tego brakuje, by robiły z nas wariatów.
Kto tak robi?
Kobiety.
A kogo one obchodzą?
Diabli z nimi. Jesteś tu prezesem.
- To się Felicity zdziwi. - Jest naszą recepcjonistką.
Nie, Damien, proszę…
[Damien] Felicity?
Kurwa!
- Damien. - [Damien] Że co?
Jezu.
Wy tak wszyscy?
Co to jest?
Cześć, Carol. Co słychać?
Wyszedł sobie?
Taxi.
Sorry, miły. Godzina szczytu.
Weź się uśmiechnij.
[Damien] Co?
NOWY ROK, NOWY TYŁEK
BURGER QUEEN MA DUŻEGO
[Damien] Co się dzieje?
To nie jest mój dom.
Co? Kto to tu położył?
MĘŻCZYZNA I DOM
Cholera.
Kurwa.
Harriet Potter?
Władczyni Pierścieni?
Co? Donna Kichot?
[TV] Papieżka Beatrice III wraca dziś do Watykanu.
Niech to szlag.
Mężczyźni skandowali: „Moja sperma, mój wybór”.
Co?
[miauknięcie]
Czyj to, kurwa, kot?
[dramatyczna muzyka]
Mamo!
[kierowca] Jesteśmy, niuniek.
[razem] Wujek Damien!
Gdzie dziadkowie? Chyba mam załamanie nerwowe.
Zapleciesz mi warkocz jak ostatnio?
Tak, a potem mnie.
Sunny!
Chłopcy cię potrzebują. Coś im dolega.
[Sunny] Chris!
[Chris] Idę!
Damien, co słychać?
Jak się masz, kochany?
Co robimy? Fryzury?
- Tak. - Chcesz mieć na tatę?
Tata był fryzjerem.
- Mamo? - [mama] Damien.
Wyglądasz inaczej. Przytyłeś?
Co? Nie.
Co się dzieje?
Damien, przydaj się i pomóż ojcu w kuchni.
Niech się pospieszy, umieramy z głodu.
[Sunny] Damien.
- [pierdnięcie] - [śmieje się] Moja zuchenka.
[Sunny] Patrz.
[mama] Nie da rady.
Zrobię ci kok. Daj spinkę. Podoba ci się?
Tak.
Świetnie.
[Damien] Tato?
Jest!
- Tato? - Damien.
- Coś ty włożył? - Kochany.
W samą porę.
Chodź. Zrobiłem twój ulubiony.
Wiem, rozpusta.
Domowy majonez.
Żadna rozpusta. Ale nie lubię.
Natychmiast przestań.
Każ mamie i wszystkim, by byli normalni.
Proszę, tato.
- [ucisza go] - Proszę.
Co cię ugryzło, skarbie?
To przez pracę?
Za bardzo się w nią angażujesz.
- Nigdy nie znajdziesz żony. - Nie chcę żony!
To zbrodnia,
że chcę zobaczyć, jak mama prowadzi cię do ołtarza,
zanim umrę? [płacze]
[kojąca muzyka]
- [metaliczny brzdęk] - [jęk bólu]
Niech to. Wciąż tu jestem.
Zabierz mnie stąd.
- [metaliczny brzdęk] - [jęk bólu]
Szlag.
Zabierz mnie stąd!
[metaliczny brzdęk]
Świat stanął na głowie, co?
Spadaj.
Rozumiem.
Też tęsknię za prawdziwym światem.
Z mężczyznami na szczycie.
Oglądało się sport męski, a nie kobiecy.
Co powiedziałeś?
Tak myślałem. Jesteś nowy.
Masz klasyczne objawy.
Dezorientacja, zaprzeczanie, rozpacz.
Walenie głową w ciała stałe.
Też jesteś z prawdziwego świata?
Tak.
Dlatego mają mnie za świra.
- Bo mówię prawdę! - Czekaj.
Jak długo tu jesteś?
Jaki to miesiąc?
Wrzesień.
Dziewięć lat.
Dziewięć lat?
Cieszę się, że tu jesteś.
Bo odkąd odesłano Marcusa…
Odesłano? Jak to odesłano?
- Nie wiesz, jak wrócić? - Nie.
Jak się stąd, kurwa, wydostać?
Okej. Więc musisz coś zmienić.
Co to znaczy?
Wprowadzasz zmianę
i przejmujesz władzę.
Niby jak mam to zrobić?
Z tego, co zaobserwowałem,
to zależy od twojej sytuacji.
W miejscu swojej pracy musisz dotrzeć na szczyt.
A potem, pstryk, i wracasz.
Czyli nie będzie trudno,
bo Atlas prowadzi obecnie nasza recepcjonistka.
Droga na szczyt będzie łatwa.
Dzięki, Człowieku gołębiu.
Nie ma za co!
[budzik]
[chrapanie]
[Damien krzyczy]
[miauknięcie]
Nie jesteś moim kotem!
Nie lubię cię!
[dynamiczna piosenka]
[miauknięcie]
Nie jesteś moim kotem!
Idź sobie!
Nie patrz na mojego penisa!
- Cześć, mamo. - Cześć.
- Raz, dwa. - Dzięki.
- Trzy, trzy, dwa. - Pa, mamo.
Miłego dnia.
Raz, dwa, raz, unik.
Tutaj to ty gonisz psy?
Arabia Saudyjska pozwala mężczyznom prowadzić.
Nieoczekiwanie…
Dzięki, Ronaldo.
…Arabia Saudyjska pozwala mężczyznom prowadzić pojazdy.
Alexo, puść poranną playlistę.
Dawaj. Dasz radę.
- Powodzenia! - Co?
- Przyda ci się. - Dzięki.
Damien.
Jak się czujesz? Lepiej?
Tak, dużo lepiej. Dzięki.
Tak między nami. Jestem gotowy podbić to miejsce.
Słuchaj, Damien.
Jesteś tu od 20 lat i ledwo zostałeś dyrektorem kreatywnym.
Nie rób nic głupiego.
Spokojnie, Fred.
To Felicity. Ona mnie uwielbia.
Damien, ona jest teraz zajęta.
[Damien chrząka znacząco]
Dzień dobry, Felicity.
Dzień dobry, David.
Damien.
Damien Sachs.
A tak.
To nasz nowy męski dyrektor kreatywny.
- Dylan. - Damien.
Jestem z Glendą Cartwright, przewodniczącą zarządu Atlasu.
Omawiamy coś bardzo ważnego.
Czego chcesz?
Przepraszam, że przeszkadzam, ale…
Chcę cię stąd zabrać,
porwać cię do jakiegoś
zaczarowanego miejsca, gdzie…
spędzimy razem czas.
Co ty na to?
Do cholery, co z tobą?
Przepraszam, wparował tu.
Chciałem powiedzieć,
że w całej agencji
jestem najbardziej pracowity, oddany i zasługuję na awans.
Poza tymi, którzy faktycznie pracują,
zamiast próbować się sprzedać.
- Więc wracam do pracy. - [brzdęk]
- Jeszcze raz dziękuję. - Wynocha.
Praca. Uwielbiam pracować.
Przepraszam, wpadł tu.
Mężczyźni.
Tak, wiem.
Mężczyźni dbający o linię
obawiają się, że kufel Guinnessa
to zbyt duży „posiłek”.
Więc nowa prezeska chce wejść
na rynek wina.
To ogromna szansa
dla win Guinnessa.
- Alex! - Dobra robota.
Dzięki, Felicity.
Zaczynajmy. Co mamy?
Więc ja myślałem o…
Czekaj, mam to.
A może butelka w kształcie penisa?
Odważnie, podoba mi się.
Żaden facet nie weźmie do ust…
Czekajcie, mam coś.
Faceci winogronami nazywają swoje jądra.
Nieprawda.
Bierzemy dwóch pięknych chłopców,
napakowanych mięśniaków, nagich,
do kadzi z winogronami.
Gniotą je swoimi bicepsami.
- Soki spływają… - A ich jędrne pośladki…
Ściskają je.
Ale to bez sensu. To nie działa.
A na to przychodzi stary pryk, który wygląda jak Damien.
Stary?
Trzyma piwo i może tylko przyglądać się z boku.
Nie dla psa kiełbasa.
[Ruby] Nie dla psa.
Weźcie mnie.
Dobra, ale…
Czekajcie. Damien chce coś powiedzieć.
Chciałeś coś powiedzieć?
Tak, dziękuję. Doceniam to.
Podstawowy problem polega na…
O matko, mam slogan.
Więc widzimy kadź z modelami, a potem przejście na ujęcie reklamowe.
Dwa ogromne, nieskazitelne winogrona wiszą na winorośli.
I pojawia się hasło.
„Guinness.
Mamy największe winogrona w branży”.
- Mężczyźni nie… - Tak!
[razem] Tak!
I wsad!
[Damien] Mogę dokończyć?
Mogę dokończyć zdanie?
Damien, musisz wyluzować.
Słucham?
Wyluzuj.
- Uspokój się. - Nie ma potrzeby.
Tylko przestańcie mi przerywać,
żebym mógł pracować.
Już się nie unoś.
Nie unoszę się.
Jestem… sfrustrowany.
Tak, widzimy to.
Bo nikt mnie nie słucha.
Jedyna osoba, która rozumie tu mężczyzn,
nie jest słuchana.
To absurd.
- Masz te dni? - Co?
Facet robi się agresywny, jak nie zwali sobie raz w tygodniu.
Robią się nerwowi.
Szlag.
[Alex] Goni cię teraz?
Czy wytrzymasz?
Wytrzymam, dziękuję.
- [syk śmiechu] - Dobra.
Świetnie. To było produktywne.
Obadamy temat winogron i spotkamy się jutro.
- Damien? - Tak?
Jeśli znów będziesz przeszkadzał,
nie przydasz się nam.
Ale pomysł z butelko-penisem świetny.
[Alex] Wybacz, on jest nie do wytrzymania.
Dziś na spotkaniu dostał jakiejś chujwicy.
Nawet mi nie mów.
Straciłam pół dnia na te meninistyczne bzdury.
Wczoraj musiałam obejrzeć sześciogodzinne szkolenie,
bo Alston zapytał mnie, czy mam alergię na orzechy.
I odpowiedziałam: „Nie na twoje”.
[parkają śmiechem]
- O matko. - No właśnie.
Bo już nawet zażartować nie można.
Wracam do domu pociąć kartę Amex,
zanim Jonathan kupi więcej pierścieni Gucci na penisa.
- Idziesz? - Nie.
Jeszcze nie.
Muszę jeszcze ubić jeden interes.
Niezły pakiet.
Szarp obu. Ja bym tak zrobiła.
[Alex] Postawić wam drinka?
[razem] Jasne.
W pracy traktują mnie, jakbym był niewidzialny.
Jak mam awansować,
skoro nikt mnie nie słucha?
Szczerze?
Jesteś moją siostrą. Bądź absolutnie szczera.
Nie awansują cię, jeśli jesteś niezaliczalny.
A 55-letni mężczyźni po przekwitaniu…
Po pierwsze, mam 51 lat.
A po drugie, jestem bardzo zaliczalny.
Według mnie mężczyźni sukcesu bardzo dbają o swój wygląd.
Dbają o siebie, ćwiczą, malują się,
noszą odpowiednie ubrania. To przyciąga uwagę.
Mnie się to nie podoba, ale to prawda.
Niezauważony nie zajdziesz daleko.
Skończysz jako kolejny bezdzietny kociarz.
Skąd wiesz o moim kocie?
Wszyscy je macie, prawda?
Słuchaj, Sunny.
Tak?
Pomożesz mi?
Myślałam, że nie zapytasz.
[dynamiczna muzyka]
Jak to działa?
Nie martw się tym. Musisz wiedzieć tylko jedno.
Jeśli źle wyglądasz,
nawet na ciebie nie spojrzą.
A jak znowu za dobrze,
to zauważą cię, ale nie potraktują serio.
Nie możesz być ani za mało, ani za bardzo atrakcyjny.
Więc mamy bardzo małe pole manewru.
- To koszmar. - Halo? Kolego.
Możesz zdjąć miarę?
- Jasne. - Z jaj mojego szwagra.
Co myślisz?
- 18G. - Bardzo hojnie.
Z fiszbiną.
Jednoczęściowy. Albo push-up.
- Masz może 18B. - Tak.
Z push-upem możesz wyglądać na 20D.
Próbujmy z push-up’em.
Teraz to piłki golfowe w starej skarpecie.
[sprzedawca] Model flagowy jądronosza.
[Damien] Mam taki. Bardzo wygodny.
[sprzedawca] Przymierz. Ściągnij sznureczkami.
Klejnoty ci podziękują.
[Damien] Cudownie.
Pomóc ci włożyć?
[Damien] Wykluczone.
[spa] Co poradzimy na to brzuszysko?
Co?
Możemy zrobić liposukcję albo rzeźbienie elektromagnetyczne.
Brzmi ciekawie.
- [spa] Żuchwa. - Koniecznie.
- Zęby. - Tak, najpierw te zęby.
- [Chris] Na pewno. - A depilacja po całości?
- Nogi, klatka, brzuch. - Zdecydowanie.
Uszy i może…
Australia po całości. Skośmy ten busz.
[Chris] Świetnie.
Dobra.
I jeszcze jedno. Mamy promocję na wypełniacz prącia.
Odmłodzi twojego o 25 lat.
Wypełniacz prącia?
[Chris] Damien.
Masz 51 lat. Dla penisa to wieczność.
Nie dam sobie wypełnić fiuta.
[wzdychają]
Resztę możecie robić.
[dynamiczna muzyka]
[Chris] Ożeż, ktoś dostanie awans.
[budzik i radio]
[Damien ziewa]
O rety.
Wstajemy.
[dynamiczna muzyka]
[jęki bólu]
[wrzask]
No, no.
Niezły tyłek w tym gajerze.
Widziałaś, jak spiął?
Damien, nie leć z tym do kadr,
ale miło widzieć, że się starasz.
Taki wstałem z łóżka.
Zaliczyłabyś?
Nie, za stary.
A piersi dla niej wstawiłem.
[Marlon] Też chciałem. Nie pozwoliła.
- Mówię „to moje ciało, nie twoje”. - Masz ładne.
Fakt, dobrze wyglądają.
Lubię, gdy widać mi sutki.
Lunch z klientem? Guinness?
[wzdycha]
Ładnie dziś wyglądasz, Darren.
Damien.
Jeśli się nie mylę,
Guinness ma nowego prezesa.
Może warto mieć przy stole
mężczyznę z naszej firmy.
Taka luźna myśl.
Może i powinni zobaczyć,
że doceniamy męską perspektywę.
Poproszę sałatkę z sałaty lodowej
bez sosu z sera pleśniowego i bez boczku.
Krwisty antrykot z kością.
Podwójny cheeseburger z cebulą i frytki truflowe.
Ja poproszę sałatkę.
Dobry wybór.
Bardzo dobry.
[Felicity] Chyba czas, byśmy…
[wzdycha z zachwytem]
[Felicity] …przeszli do rzeczy.
Alex ma świetny pomysł,
jak zachęcić mężczyzn do picia wina.
[Harry] Wybacz, ale muszę ci przerwać.
Przechodzimy do nowej agencji.
Słucham?
[Harry] Chciałem to powiedzieć osobiście. Wchodzimy w nową erę.
Szukamy agencji znającej rynek męski i na nim się skupiającej.
- Harry, jako facet… - Nie byłeś typowany na prezesa.
Słucham?
Jak wiadomo, Guinness pod presją oskarżeń o molestowanie
wybrał mężczyznę, by zmienić narrację.
Alex.
Alex chodzi o to, że…
Jeśli odmienisz ich los…
to fartem.
A jeśli nie pomożesz, to przez brak kwalifikacji.
Tak czy siak, zaślepiają cię emocje i agresja.
Wszyscy tak mówią, prawda?
To prawda.
Bycie mężczyzną u władzy wyczerpuje.
Nikt cię nie słucha.
A jeśli ośmielisz się wyrazić frustrację,
mówią ci, żebyś się uspokoił.
Ile razy dziennie to słyszysz?
Kilka.
Nie musisz się uspokajać.
W pracy musisz robić swoje.
Pijąc Guinnessa, nie ma „musisz się uspokoić”.
Możesz się uspokoić.
[Harry] Wiesz co?
To…
mi się podoba.
[wzdycha z ulgą]
[Harry] Alex, jesteś niesamowita.
[wzdycha z rozkoszą]
Podobało mi się to, co mówiłeś na spotkaniu, Dawson.
Damien.
Moglibyśmy omówić twoją przyszłość w Atlasie.
Myślę, że masz duży potencjał i…
jesteś na fali wznoszącej.
Wznoszę się bardzo chętnie.
Może dziś wieczorem?
U mnie?
Oczywiście.
Austin da ci adres.
Lewy górny, czwórka.
Mam pytanie.
- Przepraszam. - Damien…
Jeśli szefowa oferuje mi awans
w zamian za kilka przysług seksualnych,
to się nie odmawia?
Nie, to nielegalne.
To dosłownie definicja molestowania.
Jesteś najlepsza. Trzymaj się, młody.
To się nie wydarzyło, tak?
[dynamiczna muzyka]
Przepraszam.
Podobno macie promocję na wypełniacz prącia.
Tak, proszę pana.
[jęk bólu]
[Damien] Felicity?
Darvin.
Tak, to moje imię.
Wyglądasz…
Przepysznie.
Dziękuję, że przyszedłeś o tej porze.
Wszystko dla mojej prezeski.
Musimy wypróbować nasz nowy produkt Guinnessa.
Więc to zdecydowanie spotkanie służbowe.
Mówiłam poważnie.
Myślę, że czeka cię
świetlana przyszłość w Atlasie.
I słusznie.
Nie awansowałem tylko dlatego,
że jestem mężczyzną.
[śmieje się]
A więc potrafisz śmiało posuwać się przed siebie.
[śmieją się razem]
Co jeszcze potrafisz?
Słucham?
Co jeszcze jesteś w stanie zrobić,
by awansować w tej firmie?
Zajrzyj może do tej torby.
Dobrze.
Włóż.
To nie jest konieczne.
Myślę, że chcesz tego tak samo jak ja.
Mogę ci ułatwić życie w Atlasie
albo je utrudnić.
Co wybierasz?
Łatwe.
Ale puść już moje jajka, proszę?
[kowbojska gwizdana melodia]
Czołem, kowboju.
Czołem.
Włóż kapelusz na głowę.
Mamusi się podoba.
Teraz pomachaj swoimi pistoletami.
[wzdycha]
Pif-paf.
Ale wszystkimi.
Że…
[chichocze]
[jęczy z rozkoszy]
Mów do mnie jak kowboj
i każ mi się rozbierać.
- Madam. - Pomocy!
Radzę pani zdjąć te ubrania, tylko powoli.
O nie.
Bo drży mi palec na spuście.
Jeszcze, jeszcze.
A po całym dniu w siodle
zdrętwiałym jestem niczym…
Cudownie.
- …totem. - Jeszcze!
Zwą mnie nawet Tańczącym Językiem,
bo tak robię dobrze.
- Łapiesz? - Tak!
Zajdę cię od tyłu
i napakuję ołowiem.
[orgastyczne jęki]
Pif-paf.
Czy to wystarczy na awans, madam?
Felicity?
KU PAMIĘCI
[ksiądz] Składamy jej ciało do ziemi.
W imię matki
i córki,
i ducha świętej.
[razem] Amenka.
To najgorszy dzień w moim życiu.
Dla wszystkich jest smutny.
Nie, głównie dla mnie.
Felicity była mi winna.
Zrobiłem coś, nigdy nie powiem ci co,
żeby dostać awans.
A teraz ona nie żyje i wszystko na nic.
Czyś ty zgłupiał?
Gdyby sukces wiódł przez łóżko,
wszyscy już byśmy go osiągnęli.
Chyba każdy facet w biurze spał z Felicity.
I nic z tego nie było.
Nie waż się o tym wspominać w ten weekend.
A co jest w ten weekend?
Zebranie w wiejskiej rezydencji Glendy Cartwright
ku pamięci Felicity.
Widać nie zostałeś zaproszony.
[muzyka budująca napięcie]
Przestań, głowa do góry.
Tak, zabiłeś prezeskę.
Kiepsko, ale są i dobre strony.
Szukają kogoś nowego.
Nie. Już zdecydowały.
Wybrały Alex Fox.
A mężczyzny i tak by nie wybrały.
Prawda.
Przynajmniej masz dach nad głową.
A to znaczy, że wszyscy możemy go mieć.
- Wszyscy? - Tak.
Ty, ja, Pat, Julian, Ramona, czasem Ronnie.
Szlag. Muszę się stąd wyrwać.
Szkoda.
Czekaj.
Pojadę na zebranie Glendy.
Kim jest Glenda?
Szefowa zarządu Atlasu.
Zrobię na niej wrażenie, zobaczysz.
A wyjadę jako nowy prezes.
Cudownie. Świetny plan.
Naprawdę zobaczę?
Nie.
Ty nie jedziesz.
I one też nie.
[dynamiczna muzyka]
Dzień dobry. Mogę jakoś pomóc?
Tak.
Damien Sachs. Przyszedłem na zebranie Atlasu.
Przykro mi. To wydarzenie tylko dla kierowniczek
i ich asystentek.
Obawiam się, że nie mam na liście Damiena Sachsa.
Louis?
To ty? To ty?
Louis.
- Skąd znasz moje imię? - Jesteś lokajem?
Powinieneś prowadzić taką firmę jak Guinness.
- Guinness? - Tak.
- Ja? - Tak.
Nie potrafiłbym.
Ależ potrafiłbyś.
Ale kobiety przekonały cię, że nie dasz rady.
Glenda.
Louis.
Nadeszła pora,
by się postawić.
W imię braterstwa.
Proszę tędy, panie Sachs.
Ja to wezmę.
Nie… A zresztą.
Na litość…
Chodź.
[jęki wysiłku]
Niespodzianka!
O matko.
Nie wiedziałem, że to nieformalna kolacja.
Więc tak wygląda wydepilowana pierś.
- Komu to ma zaimponować? - Wiesz.
Pod koniec wieczoru
będzie jadła mi z ręki.
Damien, nie sądzisz chyba,
że masz szansę na to stanowisko.
Bo jestem mężczyzną?
Nie. Bo ja stoję najwyżej w Atlasie,
szykowała mnie Felicity, a Glenda mnie uwielbia.
Ten weekend to formalność.
Ta praca jest moja.
Co?
Boisz się.
Słucham?
Myślałaś, że masz pewniaka.
Jestem czarnym koniem, którego nie obstawiłaś.
Nie umiesz się ze mną obchodzić, co?
I wiesz co? Powinnaś się bać.
Bo jestem w tym bardzo, bardzo dobry.
[gwar gości]
Za Felicity.
[razem] Za Felicity.
[Damien] I za ciebie, Glendo.
Wyglądasz i pachniesz pięknie.
Tylko pomyśl. Pierwszy męski prezes Atlasu.
Przyniosłoby ci to ogromne uznanie w tej branży.
Dlatego kolejnego kandydata lepiej wybrać za talent,
a nie tylko za płeć.
[parska śmiechem] Przepraszam.
Gdzie się podział pianista?
Nie lubię zgrzytać zębami, gdy jem pudding.
Za pozwoleniem.
Zajmę się tym.
[Damien chrząka]
Jakieś życzenia?
Coś romantycznego.
Może to?
Kawaler nieobyty
Pozna bliżej amatorkę
Jeździectwa z powołania
Co utrzyma się w siodle
[mocne, rytmiczne nuty]
[robi beatbox]
Sierść zmierzwiona ogiera
Chętna luzaka
Osiodłać panna
Skora na czempiona
Sierść zmierzwiona ogiera
Chętna luzaka
Osiodłać panna
Skora na czempiona
[razem] Brawo.
Brawo!
Brawo, Diego.
To tyle na dziś. Dziękuję wszystkim.
Do zobaczenia rano.
Cudowna piosenka.
Miałam kucyka, gdy byłam mała.
Nazywała się Cytrynka.
Wspaniale.
Słuchaj, miałam iść do klubu
na drinka po tej kolacji.
Może się przyłączysz?
Z przyjemnością.
Też chętnie pójdę.
Wspaniale!
[dynamiczna piosenka]
Zawsze się tu upijałyśmy z Felicity.
Będzie mi jej brakować.
Alex, żeby być prezeską, trzeba mieć kondycję.
Felicity zawsze dotrzymywała mi kroku.
A czy ty dasz radę?
- Jestem gotowa na wyzwanie. - Wspaniale.
Zaczniemy od tequili.
David.
- Damien. - Nieważne.
Chcesz różowe wino czy prosecco?
Właściwie to chętnie spróbuję tequili.
Naprawdę?
Cudownie.
Wiem, co robisz, i to się nie uda.
Dopiero się rozkręcam.
[Glenda] Do dna.
[energiczna piosenka]
Rety, David.
- Damien. - Nieważne.
Ale z ciebie zawodnik.
[chichoczą]
[energiczna piosenka]
[tłum] Glenda! Glenda!
[wiwaty]
[Damien] O nie.
Znowu?
Cytrynka?
[radosne krzyki]
[Alex] Dobrze znosisz alkohol jak na faceta.
I wiesz co jeszcze?
Mam penisa 25-latka.
Kiedy musisz go oddać?
[parskają śmiechem]
Louis, kocham cię.
Ja też panią kocham, ale pani zostawi moje włosy.
[Damien] Chodź.
I weźcie buty madam.
Dziękuję.
[Glenda] Kocham cię, Louis.
[Louis] Ja panią też.
Musimy ją przenieść przez próg.
Dobra.
- [łupnięcie] - [Glenda jęczy]
Może najpierw otwórz drzwi.
Chyba skręciłeś jej kark.
[stuk o schody]
Skręciłem jej kark.
[chichoczą]
[Alex] Jest sprytniejszy, niż myślałyśmy.
Jeśli on gra nieczysto, to ja zagram plugawo.
Zniszczę go.
Napiszę zabójczą prezentację.
Nawet się po niej nie pozbiera.
Dzień dobry wszystkim.
W imieniu zarządu Atlasu,
który zaszczycił nas dziś obecnością,
podejmiemy chętnie wasze pomysły
dotyczące przyszłości naszej firmy.
Kto chciałby zacząć?
Alex.
I Damien.
Cóż…
Panowie mają pierwszeństwo.
Dziękuję, Glendo.
Zmiana.
Wszyscy się jej boją.
I nic dziwnego.
Zmiana jest przerażająca.
Łatwiej jest trzymać się znanej ścieżki
i całkowicie unikać ryzyka.
Ale wtedy unika się też innowacji,
która jest podstawą prawdziwego przywództwa.
Więc gdy niektóre kobiety u władzy
wolą trzymać mężczyzn zamkniętych w kokonie,
nie pozwalając im się rozwijać,
inne, bardziej oświecone kobiety,
mają mądrość i odwagę, by powiedzieć:
„Niech nadejdzie zmiana”.
[wzniosła melodia]
[wzdycha]
[zdumione westchnienia]
Ten motylek dostrzegł w Glendzie kogoś mądrego,
kto wie, że potencjał często jest ukryty i zamknięty.
Trzeba go tylko uwolnić.
[telefon]
To niegrzeczne.
Jakbyś chciała powstrzymać Glendę przed słuchaniem.
Nie, to moje dziecko. Dzwoni tylko w nagłych wypadkach.
No nie.
- Wybaczcie. - Nawet nie wyjdziesz?
- Mamo. - Co ci się stało w twarz?
Zęby ukruszyłam na desce.
[Alex] Tata dzwonił do dentystki?
Dr…
- Jak ona… - Shabtai.
- Shabtai.
[Charlie] Przyjmie mnie w poniedziałek.
Tata dzwonił w pięć innych miejsc i też nic.
[Alex] Dobrze.
Wszystko w porządku?
[Damien] Mogę pomóc.
Świetnie znam najlepszą dentystkę w Londynie.
Naprawdę?
Są do niej kolejki na pół roku,
ale mogę spróbować załatwić ci dziś wizytę.
Brawo, Damien.
Sądzę, że nad relacjami międzyludzkimi
często przechodzimy obojętnie.
[Sunny] Czego, fiucie?
Podobno nauczyłeś Johnny'ego słowa „cipa”.
- Zapłaciłeś Tommiemu, by się przyznał. - Pani doktor.
[Damien] Przezabawne.
Mamy tu nagły przypadek.
Dziecko koleżanki ukruszyło zęby.
Mogłabyś je dziś przyjąć?
Dziś po południu.
[westchnienia ulgi]
[Austin] Brawo.
Brawo, Damien.
Charlie, słyszałaś? Ktoś ma znajomą dentystkę,
która przyjmie cię po południu.
Wyślę ci adres i przyjadę jak najszybciej.
- Dzięki, mamo. - Pa.
Przepraszam.
Ale muszę przy niej być.
Oczywiście.
Rozumiemy.
Postaramy się poradzić sobie bez ciebie.
Damien, może dołączysz?
Pomożesz mi z dentystką?
Normalnie bym nie prosiła,
ale relacje międzyludzkie są dla ciebie takie ważne.
Chętnie, ale Glenda bardzo chce usłyszeć moją prezentację.
A skąd. Pomóż.
Poradzimy sobie z panem motylkiem.
Nazwę go Marcello.
[obie się śmieją]
Świetnie.
[ryk silnika]
Nie.
Może wyprzedzaj trochę wolniej.
Nie w Porsche.
[Damien] Patrz na drogę.
Naprawdę myślisz, że możesz być prezesem?
Tak.
Jestem najlepszą osobą na to stanowisko.
Śmiejesz się?
Tak. Byłbym prezesem, gdyby zarząd miał jaja.
„Gdyby miał jaja”? Zmyśliłeś to?
Nie, tak się mówi.
I co niby znaczy?
Że trzeba być mężczyzną,
żeby mieć jaja i być mocnym.
Jaja?
Tak, jaja.
Te delikatne woreczki,
co ledwo szturchnąć i już kwilicie na ziemi?
Tak.
- Cholera! - A co myślałaś?
Złapaliśmy gumę.
- Dzięki za womansplaining. - Przecież się nie rozbiję.
Akurat teraz.
A to ojcojebka.
Ostatni raz zmieniałam oponę jeszcze z mamą.
Dobra, oddychaj.
To nie ja powinienem tu histeryzować?
Tak, świetnie się w tym sprawdzasz.
Dobra. Ostrożnie.
Umiesz zmienić oponę?
Nie, jestem mężczyzną.
Włóż w to trochę siły.
Właśnie tak.
Twoje dziecko?
Nie, jej ojciec.
Próbuje mnie wkurzyć.
A to model. Co się stało?
Klasyka. No właśnie jest modelem.
Był piękny, seksowny i zabawny.
Ale kłamał, że brał piguły, i zrobił mi brzuch.
Złapał mnie na dziecko.
- Przynajmniej masz Charlie. - Tak.
Jest świetna.
Nie widziałam się w roli matki,
ale jest całkiem fajnie.
Słodki dzieciak.
Przestałam myśleć tylko o pracy.
To mnie otrzeźwiło.
- Znowu on? - Chyba.
Otóż to.
Dlatego nie chciałem się żenić.
Ten sam scenariusz.
Dziecko wybija sobie zęby,
gdy walczę o stanowisko prezesa
z o wiele lepszą rywalką.
Wybacz, powtarzam się. To nie rywalizacja.
Wiem.
- To koronacja. - O matko. Kpisz sobie?
Nie chcą kobiety na tym stanowisku.
Muszę być bezsprzecznie najlepsza,
by w ogóle mnie rozważyły.
Na szczęście dla mnie jestem.
Co?
Nic.
To brzmi dużo gorzej, gdy mówi to ktoś inny.
[energiczna muzyka]
- W porządku? - Tak.
Pokaż.
Oj! Masakra.
- A pan to? - Damien, mój pracownik.
Moja pracownica od jutra.
Ha, ha.
To nic takiego.
Zaradzimy na te piękności do pory obiadowej.
Co za ulga.
Więc wracasz do domu?
Jest późno, a spotkanie nas ominęło.
Rano wyjeżdżają. Poczekam na Charlie i pojadę.
To dobrze, bo jestem wykończony.
Więc też wracam do domu.
Rano wznowimy naszą epicką walkę.
- Podwieźć cię? - Z tobą za kółkiem?
Pojadę metrem. Dzięki.
[śmieje się]
- Damien. - Tak?
Dziękuję.
Nie ma za co.
[ryk silnika]
Glendo,
od lat jestem gotowa przejąć schedę.
Glendo!
Damien?
- Kurde! - Damien!
Ani się waż!
Cholera!
Drań!
- Żartujesz? - Niby ja?
Co tu robisz i jak to zrobiłeś, że już tu jesteś?
- Pociąg. - Pociąg?
Miałaś jechać do domu.
- Ty miałeś jechać. - Tak, kłamałem.
Jestem w niekorzystnej sytuacji i muszę oszukiwać.
To nie gra! To praca!
A ty bardzo złościsz swoją przyszłą szefową.
Przyznaj to.
- Jestem w tym lepszy. - Tak?
- Kopię ci tyłek. - Chciałbyś.
Kijem bym go nie tknął.
Tak?
[westchnienie rozkoszy]
Musimy wypełnić formularz obopólnej zgody.
Zgadzam się.
Na plecy.
Chcesz być na górze?
[Alex] Zawsze jestem na górze.
To się złożyło!
Tak?
Bo ja też.
Tak ci się wydaje?
Już nie.
O matko.
Chodź tu.
Ostrzegam cię.
Moja ostatnia umarła z rozkoszy.
Tak?
Więc ryzykujesz własne życie.
Chcesz zaryzykować?
Tak.
Może będziemy się zmieniać
na tej górze.
Panie mają pierwszeństwo.
[spokojna, tajemnicza muzyka]
Co robisz?
A ty co robisz?
Próbujesz się wymknąć?
Nie wymykam się.
Nie zrobiłabym tego.
Miałam zostawić uroczy liścik, zrobić ci śniadanie.
Miałem ci je zamówić.
Ja tu jestem wymykaczem.
Wymykam się tobie.
Wczoraj było fajnie.
Naprawdę przyjemnie, aż…
Zaskakująco.
Tak, to prawie jak spanie z…
samym sobą.
Właśnie.
Ale zbyt cię szanuję, by nie być szczerą.
Nie szukam niczego poważnego.
Ja tym bardziej, wierz mi.
Nie mogę sobie na to pozwolić.
Ja dosłownie nie mogę sobie na to tu pozwolić.
Nie musisz tak mówić ze względu na mnie.
Mówię to dla siebie.
Z pewnością ktoś tam szuka
dokładnie tego samego co ty.
I ma wielkie szczęście.
Genialny tekst.
Słucham?
Jest pochlebny,
optymistyczny
i całkowicie zamyka temat.
Perełka.
Mogę go ukraść?
Pewnie.
Zwykle zostawiam mały prezent.
- Mały prezent? - Tak.
Na przykład sukienkę
albo zbyt drogą świecę.
Mały dowód wdzięczności za udany wieczór.
Proszę.
Dziękuję za wczoraj.
Pióro.
Dziękuję.
Nie ma za co.
To…
Nie rozmawiałem nigdy tak długo rano z kobietą.
Tak.
[śmieje się]
Wiem, nie chcesz zostać,
ale nie musisz wychodzić.
A co byśmy robili?
Nie wiem, bo zwykle jestem już daleko.
Ty mi powiedz.
[śmieje się]
[telefon]
Bądź chwilę cicho.
Mam nie jęczeć z rozkoszy?
Glenda. Cześć.
[Damien mruczy]
Rozumiem.
Porozmawiamy później.
Będziesz musiał podpisać
ten formularz zgody,
bo właśnie spałeś z prezeską agencji Atlas.
Nawet nic nie zrobiłaś. A ja miałem je w garści.
Zaimponowałeś mi w weekend.
- Jakoś ci to… - Nie.
Muszę być szefem.
Nie rozumiesz. To ja muszę być u władzy.
To tak nie działa.
Nie chodzi o potrzeby czy uczucia,
a o wybranie właściwej kobiety.
Właśnie, kobiety. Nie miałem nawet szansy.
- To nie kwestia płci. - Jasne, że tak.
Nie widzisz tego?
Widzę, że jesteś rozczarowany.
Nie rozumiesz. Cały ten system działa na twoją korzyść.
Ta firma, ten świat
to jeden wielki żart,
a ty jako prezes to największy żart.
Na twoje szczęście
ta firma to już nie twój problem,
bo pierwszą decyzją prezeski jest zwolnienie ciebie.
Wynoś się.
[przygnębiająca muzyka]
Tam powinieneś być ty.
Zdecydowanie.
Nigdy nie wstawimy się za Alex.
Nigdy.
Dzięki, panowie. Doceniam to.
Przytulmy się.
Dobra.
To jest farsa.
[smutna piosenka]
[łopot skrzydeł]
[gołębiarz] Wiedzą.
Gołębie skądś zawsze wiedzą.
- Kochamy cię, Alex! - [wiwaty]
[tłum skanduje] Prezeska!
WONDER-KLEJNOTY CZEŚĆ, DZIEWCZYNY
A gdybym to ja na was narobił?
Poważnie.
Możecie wrócić, gdy wyjdę.
Cześć, mamo.
Wielkie nieba, Damien.
Co ci się stało?
Zwolnili mnie.
Mogę wejść?
O matko.
Chris! Twój szwagier jest cały w gównie!
Co się stało?
Już rozumiem. Kobiety są u władzy od zawsze.
Po prostu nigdy nie miałem szansy.
I wiedziały o tym. Wszystkie wiedziały.
Ale starałeś się, kochany.
Dzięki, tato. To miłe.
Słuchaj. Mam znajomego prawnika.
Chodzi ze mną na spinning.
Zajmuje się takimi sprawami.
Chcesz z nim pogadać?
Mamy tu do czynienia z nieuczciwym wyborem na prezesa
i bezprawnym zwolnieniem.
Pracę odzyskasz, to na pewno.
To dobrze.
Ale muszę cię ostrzec.
Będzie niefajnie.
Jesteś gotowy
pociągnąć Atlas do odpowiedzialności?
Oczywiście.
Inspirujesz mnie.
- Dzięki. - Inspirujesz.
Właśnie dlatego unikamy zatrudniania mężczyzn.
[Prunella] Musimy mieć pewność,
że nie ma nic, co mogliby przeciw nam wykorzystać.
Nic niestosownego?
Raz uprawialiśmy seks.
O matko.
Tylko raz.
Kiedy?
Tuż przed tym, jak…
Jak go zwolniłam.
Ja pierdolę.
Teraz wiem, że źle oceniłam sytuację.
Źle? To istny Titanic złych decyzji.
Trzyma nas za jajniki.
Jeśli mamy walczyć, potrzebujemy amunicji.
Czy pracując tam, zauważyłeś coś,
co moglibyśmy wykorzystać przeciwko Alex?
Relacje o charakterze seksualnym z pracownikami niższego szczebla?
[Chris] Powiedz im.
- [Wilson] Myśl. - [Chris] Powiedz im to, co mnie.
[Wilson] Jeden przypadek niewłaściwego zachowania,
a mamy szansę to wygrać
i zrobić cię prezesem.
- [Chris] Powiedz im. - Przypominasz coś sobie?
[Chris] Musimy powiedzieć.
- [Wilson] Cokolwiek? - [Chris] Zdradź im tajemnicę.
Straciliśmy już jednego klienta,
a mówi się, że będą kolejni.
[Alex] Nie martw się o klientów.
Zajmę się nimi.
Tyle dobrego, że z jakiegoś powodu
nie wspomnieli jeszcze o tym, że Alex spała z Damienem.
- Nie? - Ani słowa.
Domyślasz się czemu?
Nie wiem.
Szczerze? To nie ma sensu.
- [Glenda] Nie da się nic zrobić? - [Prunella] To wyzwanie.
Historie o słabszych się sprzedają.
- [Glenda] Alex? - Tak?
[Glenda] Dziękuję, że przyszłaś, ale jako prezeska
masz teraz inne sprawy na głowie.
Tak.
Dziękuję.
Cóż.
Czas na zmiany.
Alex?
Damien.
Co tu robisz?
Nie wolno nam się kontaktować.
Czemu nie powiedziałeś o naszym seksie?
Nie wiem.
Miałbyś pewniaka. Czemu tego nie zrobiłeś?
[telefon]
Przepraszam. Muszę odebrać.
Glenda. Cześć.
Tak.
Rozumiem.
Dziękuję.
W porządku?
Właśnie zostałeś prezesem.
Ale czad!
Prezesem?
Ale nie szkodzi. Cieszę się.
Oczywiście to skomplikowane.
Muszę się przyzwyczaić, że jesteś u władzy.
Jestem u władzy?
Więc…
Nie jestem gotowy na powrót.
Czekaj! Nie jestem gotowy, żeby wrócić!
- Alex, nie odchodź. - Co się dzieje?
Zostań!
- [pisk podeszwy] - [dramatyczna muzyka]
[tępe uderzenie]
[spokojna muzyka]
[medyk] Słyszysz mnie?
[łopot skrzydeł]
Jak ci na imię?
Alex?
Alex? Stary, wstań z chodnika.
Alex?
O Boże.
Wróciłem.
[automat] Witamy w Atlasie.
Felicity?
Ty żyjesz.
- Oczywiście. - Żyjesz!
- Od 23 lat tutaj. - [śmiech Damiena]
Co cię napadło? Kochany.
Ty sprośna bestio.
Nic ci nie jest, Damien?
Jesteś blady. Zaparzyć ci herbaty?
Alex. Alex?
Alex?
Ruby?
Gdzie Alex?
Nie odeszła właśnie z hukiem?
- Ale ze mnie dupek! - Wcale nie.
Wynagrodzę ci to.
Za długo byłaś moją asystentką.
Dostaniesz awans.
Brałeś coś?
Obiecuję. Będę cię rekomendował
na stanowisko kierownicze.
Zasługujesz.
Dobra.
Ale potrzebuję przysługi.
Potrzebuję adresu Alex. To pilne, proszę.
Już ci podaję.
[Fred] Damien.
Cudo ta nowa kampania Guinnessa.
Daj znać, jak będziesz dobierał panny.
No wiesz.
Wiem, o co ci chodzi.
Powinieneś się wstydzić.
Masz?
Dziękuję.
[Fred] Damien, co się dzieje?
Co ci się, kurwa, stało?
Dorosłem, Fred. Może ty też powinieneś.
Słuchajcie.
Przepraszam, że byłem dupkiem.
Spróbuję to naprawić.
Obiecuję.
I Glendo.
- Dziękuję ci za wszystko. - Co?
Jesteś zbyt inteligentna,
by być sprzątaczką.
I przepijesz każdego faceta.
Wszystko się zmieni.
Przyszedł do pracy naćpany.
[dynamiczna muzyka]
To pani?
Tak, dziękuję.
Nie ma za co.
[dynamiczna muzyka]
[pukanie]
[miauczenie]
Mój kot. Miło cię widzieć.
Charlie. Dzięki Bogu.
Jest mama?
Kim pan jest?
Znamy się?
- Jestem Damien. - Ten z pracy?
Tak.
Ten, który ją zwolnił?
Właściwie to sama odeszła.
- Ta. - Charlie, nie zamykaj…
Alex?
- Spadaj. - Alex.
Potrzebuję cię, wróć do Atlasu.
- Co? - Nie możesz odejść.
Potrzebuję cię. Potrzebujemy cię.
Atlas cię potrzebuje.
Proszę, idź sobie.
Przeczytałem twoją prezentację. Jest genialna.
Jest kreatywna i oryginalna,
a tekst jest prosty i elegancki.
Miłość wymaga czasu, ale warto.
Czemu nie mówiłeś tego rano?
Bo jestem totalnym dupkiem
i tego nie czytałem, okłamałem cię.
Ale nadrobiłem to i już wiem,
że mielibyśmy szczęście, gdybyś poprowadziła tę kampanię Atlasu.
Znieważyłeś mnie.
Obraziłeś.
Mówiłeś, że jestem tam tylko dla picu.
Przepraszam.
Zawsze traktowałeś mnie niepoważnie, czułam się niewidzialna.
Byłem okropny i się myliłem.
Wynagrodzę ci to.
Powiedz mi,
co mam zrobić, by przekonać cię do powrotu.
Austin ma wiedzieć, że to ja prowadzę tę kampanię.
Załatwione.
I chcę zarabiać tyle, co mężczyźni na tym stanowisku.
Oczywiście.
- Własne biuro. - Dobrze.
A w zasadzie to wezmę twoje.
Ale to moje biuro.
- Chodź. - Dobrze, oddam.
Zasłużyłaś.
Co ci się stało w ciągu ostatnich trzech godzin?
Uderzyłem się w głowę.
Obudziłem się i…
Chcę być lepszą osobą.
Uderzyłeś się w głowę?
Masz wstrząs mózgu? Czyli, że ci…
Będziesz to pamiętał jutro?
Wiesz co? Zapiszę.
[Damien] O co chodzi?
To tylko
jakieś déjà vu.
Możemy wrócić do biura i to sformalizować?
Śmiało.
I tak miałam iść na deskę.
Uważaj na zęby.
- Co? - Po prostu bądź ostrożna.
Jasne.
Wezmę tylko…
- Gaz pieprzowy. - To uzasadnione.
Nawet wskazane.
Panie przodem.
Nie, proszę.
Prowadź.
Chyba nigdy się tego nie nauczę.
To dobry początek.
[energiczna piosenka]
[narrator] I tak to się skończyło. Oto nasza historia.
A najpiękniejsze jest to,
że nie tylko Damien dostał, na co zasłużył,
bo Alex też.
GUINNESS MIŁOŚĆ WYMAGA CZASU, ALE WARTO
SPRZEDAŻ GUINNESSA WZROSŁA O 400%
KARIERA ALEX FOX
ALEX FOX WYGRYWA
I może, być może,
będą żyli długo i szczęśliwie.
Dobra, skończ. Jak się stąd wydostać?
To nie o tobie, Fred.
To o nich.
NOWY ROK NOWY TYŁEK
PANIE PRZODEM
Napisy: Paweł Zatryb