1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:06,256 --> 00:00:09,050
‎(ตอนพิเศษจาก NETFLIX)

3
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

4
00:00:18,810 --> 00:00:20,603
‎(สร้างจากเรื่อง
‎"เดอะคิงดอมออฟก็อดส์" โดย YLAB)

5
00:01:38,723 --> 00:01:42,477
‎(สิ้นการรุกรานครั้งใหญ่ของญี่ปุ่น
‎ทางใต้ของโชซอนถูกย่ำยีอย่างน่าสลด)

6
00:01:42,560 --> 00:01:48,942
‎(บัดนี้ เกิดความระส่ำระสายอีกระลอก
‎ในดินแดนทางเหนือของโชซอน)

7
00:01:50,735 --> 00:01:54,405
‎(เหล่าชนหนี่ว์เจินที่กระจายอยู่ใน
‎ที่ราบแมนจูทางเหนือของแม่น้ำอัมนก)

8
00:01:54,489 --> 00:01:58,409
‎(เริ่มตั้งรกรากที่ลุ่มน้ำของแม่น้ำพาจอ)

9
00:01:58,493 --> 00:02:02,831
‎(ภายใต้ธงพาจอวีอันดุดันและทรงพลัง)

10
00:02:05,917 --> 00:02:10,588
‎(ยามชนหนี่ว์เจินหมื่นชีวิตรวมพลกัน
‎ไม่อาจมีผู้ใดในจักรวาลเอาชนะได้)

11
00:02:12,132 --> 00:02:15,093
‎(ความรู้สึกถูกคุกคามจากการเคลื่อนไหว
‎ที่ไม่ชอบมาพากลของพาจอวี)

12
00:02:15,176 --> 00:02:19,013
‎(เป็นเหตุให้เหล่าทหารของโชซอน
‎หลอกใช้ชนหนี่ว์เจินอีกกลุ่ม)

13
00:02:19,097 --> 00:02:22,892
‎(เพื่อสอดแนมและตรึงกำลังพาจอวี)

14
00:02:24,310 --> 00:02:27,397
‎(เดิมทีคนกลุ่มนี้คือชนหนี่ว์เจิน
‎ที่อยู่ในโชซอน นามว่า "ซองจอยาอิน")

15
00:02:27,480 --> 00:02:30,733
‎(แม้จะอาศัยอยู่ในแผ่นดินโชซอน
‎มานานนับศตวรรษ)

16
00:02:30,817 --> 00:02:33,987
‎(แต่พวกเขาก็ถูกดูแคลน)

17
00:02:34,070 --> 00:02:37,198
‎(ไม่เป็นที่ยอมรับจากคนโชซอน)

18
00:02:37,282 --> 00:02:39,325
‎(หรือแม้จากชนหนี่ว์เจินเองก็ตาม)

19
00:07:03,840 --> 00:07:07,927
‎(พืชชนิดนี้คืนชีพคนตายได้ แต่มีราคาที่ต้องชดใช้)

20
00:07:28,656 --> 00:07:32,577
‎(หนี่ว์เจิน
‎โชซอน ฮันยาง)

21
00:07:36,831 --> 00:07:40,585
‎(พาจอวี หมู่บ้านชายแดน พเยซากุน)

22
00:08:17,371 --> 00:08:20,833
‎(พเยซากุน)

23
00:08:26,297 --> 00:08:27,131
‎นั่นอะไรน่ะ

24
00:08:59,539 --> 00:09:03,960
‎(ป้อมมันโพ)

25
00:09:05,545 --> 00:09:08,923
‎ท่านผู้นั้นคือรองแม่ทัพแห่งชูพาจินมิใช่หรือ

26
00:09:10,049 --> 00:09:12,885
‎แบบนี้จะเกิดเรื่องโกลาหล
‎อะไรอีกหรือเปล่า ท่านพี่

27
00:09:12,969 --> 00:09:15,721
‎ดูท่าข่าวลือนั่นจะจริงสินะ

28
00:09:15,805 --> 00:09:16,806
‎ข่าวลืออะไรหรือ

29
00:09:18,849 --> 00:09:19,684
‎ก็…

30
00:09:20,476 --> 00:09:23,896
‎ข้าได้ยินว่าพวกหนี่ว์เจิน
‎เข้าไปหาโสมป่าในพเยซากุน

31
00:09:23,980 --> 00:09:25,314
‎แล้วถูกสังหารหมู่น่ะสิ

32
00:09:26,107 --> 00:09:30,987
‎เดี๋ยวสิ พเยซากุนเป็นเขตห้ามเข้า
‎อย่างเคร่งครัดในทางกฎหมายเลยนี่

33
00:09:31,070 --> 00:09:33,656
‎มันเกิดเรื่องน่าขนลุกในที่เช่นนั้น
‎อย่างนั้นหรือขอรับ

34
00:09:33,739 --> 00:09:37,201
‎ก็เขาว่าที่นั่นมีสิ่งน่าสยองพองขนอาศัยอยู่น่ะสิ

35
00:09:37,827 --> 00:09:41,080
‎ผู้ใดที่เข้าไปตามล่าโสมป่าในนั้น
‎ไม่รอดกลับมาสักคน

36
00:09:42,832 --> 00:09:45,459
‎ไม่มีผู้ใดเข้าไปในนั้นได้เลยมาตลอด 100 ปี

37
00:09:45,543 --> 00:09:48,588
‎ที่นั่นอาจมีปีศาจร้ายอาศัยอยู่ก็ได้ ใครจะไปรู้

38
00:10:23,039 --> 00:10:24,874
‎ทุกคนมีรอยสักเช่นเดียวกันขอรับ

39
00:10:25,541 --> 00:10:27,293
‎เป็นพวกหนี่ว์เจินพาจอวีขอรับ

40
00:10:28,002 --> 00:10:29,378
‎ข่าวลือแพร่ไปถึงป้อมแล้ว

41
00:10:29,462 --> 00:10:32,089
‎พาจอวีจะต้องรู้ข่าวในอีกไม่ช้าก็เร็วขอรับ

42
00:10:32,173 --> 00:10:33,174
‎ทำอย่างไรดีขอรับ

43
00:10:33,883 --> 00:10:35,509
‎เราจะไปที่หมู่บ้านชายแดน

44
00:11:03,412 --> 00:11:04,538
‎อย่าแม้แต่จะดู

45
00:11:04,622 --> 00:11:06,791
‎เลือดและเครื่องในของสัตว์เป็นสิ่งที่ต่ำช้า

46
00:11:19,720 --> 00:11:21,639
‎เอาล่ะ เรียบร้อยแล้วขอรับ

47
00:11:31,399 --> 00:11:33,025
‎เก็บมือโสโครกนั่นซะ

48
00:11:44,120 --> 00:11:44,954
‎ไปกันเถอะ

49
00:12:05,474 --> 00:12:06,475
‎เฮ้ย

50
00:12:08,769 --> 00:12:09,854
‎มากินเนื้อกัน

51
00:12:10,646 --> 00:12:12,815
‎(หมู่บ้านชายแดน)

52
00:12:12,898 --> 00:12:15,317
‎(หมู่บ้านที่ชนหนี่ว์เจินอาศัยอยู่ในแผ่นดินโชซอน)

53
00:12:15,401 --> 00:12:16,652
‎อร่อยเชียว

54
00:12:17,153 --> 00:12:18,487
‎รสชาติเยี่ยมยอดเลยล่ะ

55
00:12:22,700 --> 00:12:23,784
‎เยี่ยมเลย

56
00:12:23,868 --> 00:12:25,953
‎ไม่ได้กินเนื้อมากี่ชาติแล้วล่ะเนี่ย

57
00:12:28,247 --> 00:12:29,498
‎ท่านพี่อาชินนี่นา

58
00:12:29,999 --> 00:12:30,833
‎ท่านพี่อาชิน

59
00:12:34,587 --> 00:12:36,505
‎อาชิน มานี่สิ มากินข้าวกัน

60
00:12:42,344 --> 00:12:43,512
‎อยากเติมอีกไหม

61
00:12:43,596 --> 00:12:44,638
‎อร่อยล่ะสิ

62
00:12:51,896 --> 00:12:54,190
‎ให้ตายสิ นี่เจ้าทำอะไร

63
00:12:54,982 --> 00:12:55,858
‎รีบคืนมาสิ

64
00:12:57,860 --> 00:12:59,111
‎- เจ้า…
‎- ข้าผิดไปแล้ว

65
00:13:04,450 --> 00:13:06,368
‎ข้าบอกกี่หนแล้วว่าอย่าไปพเยซากุน

66
00:13:06,452 --> 00:13:08,996
‎ไหนบอกว่าที่นั่น
‎ไม่ได้อันตรายจริงสักหน่อยนี่เจ้าคะ

67
00:13:09,538 --> 00:13:13,334
‎ท่านพ่อบอกว่าพวกเบื้องสูง
‎อยากจะฮุบโสมป่านั่นเอาไว้

68
00:13:13,417 --> 00:13:15,544
‎เลยจงใจแพร่ข่าวโคมลอยไงเจ้าคะ

69
00:13:15,628 --> 00:13:17,463
‎นั่นแหละเจ้ายิ่งไม่ควรไป

70
00:13:18,964 --> 00:13:21,217
‎สิ่งที่น่ากลัวกว่าพวกปีศาจ ก็คือพวกทหาร

71
00:13:21,300 --> 00:13:22,593
‎งั้นจะทำอย่างไรเจ้าคะ

72
00:13:23,677 --> 00:13:25,554
‎จะปล่อยให้ท่านแม่ตายไปแบบนั้นหรือ

73
00:13:36,357 --> 00:13:39,235
‎เห็นว่าโสมป่าในพเยซากุน
‎เป็นยาวิเศษที่ฟื้นคืนชีพคนตายได้…

74
00:13:39,318 --> 00:13:41,237
‎เจ้าไม่ใช่นักขุดโสมสักหน่อย

75
00:13:42,404 --> 00:13:45,491
‎จะเจอโสมป่าในป่ากว้างไกลนั่นได้อย่างไร

76
00:13:45,574 --> 00:13:48,786
‎ข้าไม่รู้ว่ามันใช่โสมหรือเปล่า
‎แต่ข้าเห็นพืชประหลาดมาเจ้าค่ะ

77
00:13:49,787 --> 00:13:52,331
‎พืชนั่นถูกวาดลงบนศาลเจ้าที่ถูกทิ้ง

78
00:13:52,414 --> 00:13:54,166
‎มันบอกว่าคืนชีพคนตายได้เจ้าค่ะ

79
00:13:54,250 --> 00:13:55,376
‎พูดจาเหลวไหล

80
00:13:57,419 --> 00:13:59,630
‎ที่นั่นไม่มีทางหลงเหลือศาลเจ้าอยู่

81
00:13:59,713 --> 00:14:02,216
‎- แต่ข้าเห็นกับตา…
‎- หยุดพูดจาเหลวไหล

82
00:14:02,299 --> 00:14:03,884
‎ข้าบอกว่าไม่ได้ก็แปลว่าไม่ได้

83
00:14:05,052 --> 00:14:07,721
‎ผู้ที่ลักลอบเข้าไปที่นั่นแล้วถูกจับได้

84
00:14:08,305 --> 00:14:10,641
‎ถูกลงโทษด้วยการตัดลิ้นทั้งสิ้น

85
00:14:13,060 --> 00:14:16,647
‎ข้าทนเห็นเจ้าเป็นแบบนั้นไปอีกคนไม่ได้

86
00:14:51,098 --> 00:14:54,727
‎ข้าตั้งใจว่าจะเดินทางไปยังชูพาจิน

87
00:14:54,810 --> 00:14:57,438
‎เพื่อเข้าถวายเครื่องราชบรรณาการอยู่พอดีขอรับ

88
00:14:59,440 --> 00:15:02,276
‎พวกหนี่ว์เจินพาจอวี 15 ราย

89
00:15:02,359 --> 00:15:05,946
‎ที่ลักลอบไปตามหาโสมป่าในพเยซากุน
‎ถูกสังหารหมู่

90
00:15:08,073 --> 00:15:11,619
‎มั่นใจว่าเป็นพวกหนี่ว์เจินพาจอวีหรือขอรับ

91
00:15:13,662 --> 00:15:17,166
‎มันเป็นฝีมือของใครกัน

92
00:15:18,709 --> 00:15:20,085
‎เสือ

93
00:15:22,671 --> 00:15:25,132
‎เจ้าต้องข้ามแม่น้ำไปแล้วล่ะ

94
00:15:25,215 --> 00:15:27,927
‎จงไปปล่อยข่าวลือ
‎ว่าพวกหนี่ว์เจินพาจอวีทุกคนสิ้นชีพ

95
00:15:29,011 --> 00:15:30,304
‎เพราะถูกเสือขย้ำ

96
00:15:36,894 --> 00:15:38,312
‎เข้าใจแล้วขอรับ

97
00:15:42,232 --> 00:15:45,527
‎เมื่อไหร่หมู่บ้านชายแดนของข้า

98
00:15:46,111 --> 00:15:48,364
‎จะได้รับตำแหน่งราชการจากหลวงหรือขอรับ

99
00:15:49,323 --> 00:15:51,241
‎ใช่ว่าเราจะไม่รู้ว่าพวกเจ้าภักดี

100
00:15:51,825 --> 00:15:54,244
‎จงอย่าคิดอะไรวู่วามและอยู่ในพื้นที่ของพวกเจ้า

101
00:15:54,328 --> 00:15:55,621
‎จงรอไปก่อน

102
00:16:05,255 --> 00:16:07,508
‎ออกเดินทาง เตรียมตัวให้พร้อม

103
00:16:11,136 --> 00:16:14,848
‎(ค่ายทหารโชซอน ชูพาจิน)

104
00:16:22,147 --> 00:16:26,276
‎เราขนย้ายศพที่พบในพเยซากุนทั้งหมด
‎มายังที่นี่ตามที่ท่านสั่งแล้วขอรับ

105
00:16:49,008 --> 00:16:53,554
‎จริงอยู่ที่บาดแผลฉีกกัดบริเวณแขนขา
‎เกิดจากพวกสัตว์ป่า

106
00:16:53,637 --> 00:16:55,514
‎แต่มันเกิดขึ้นภายหลังการตายขอรับ

107
00:16:56,515 --> 00:16:57,558
‎ไม่ใช่เสือขอรับ

108
00:16:58,350 --> 00:17:01,103
‎สิ่งที่ฆ่าคนพวกนี้ คือมนุษย์ขอรับ

109
00:17:02,438 --> 00:17:03,647
‎ข้ารู้อยู่แล้ว

110
00:17:11,238 --> 00:17:13,157
‎ยามใดที่ชนหนี่ว์เจินหมื่นคนรวมพลกัน

111
00:17:14,408 --> 00:17:16,118
‎ภยันตรายจะบังเกิดขึ้นแก่แผ่นดินเรา

112
00:17:50,402 --> 00:17:52,821
‎หากเจ้ายื่นมือ เจ้าจะได้รับความช่วยเหลือ

113
00:17:53,572 --> 00:17:55,449
‎หากเจ้ายื่นดาบ คมดาบจะสังหารเจ้า

114
00:18:07,461 --> 00:18:10,255
‎ขณะที่โชซอนกำลังแตกตื่น
‎เพราะการรุกรานของอาณาจักรญี่ปุ่น

115
00:18:11,298 --> 00:18:13,467
‎ไอดากัน หัวหน้าชนเผ่าพาจอวี

116
00:18:13,550 --> 00:18:16,428
‎ก็ได้ผนึกชนหนี่ว์เจินมาอยู่ภายใต้อำนาจของเขา

117
00:18:16,512 --> 00:18:19,181
‎พวกญี่ปุ่นทางใต้กำลังเตรียมการจะคุกคามอีกครั้ง

118
00:18:19,264 --> 00:18:24,311
‎หากพาจอวีทางเหนือรุกรานโชซอน
‎โดยใช้สิ่งนี้เป็นข้ออ้าง

119
00:18:24,394 --> 00:18:26,730
‎ชะตากรรมของบ้านเมืองนี้จะเป็นอย่างไรเล่า

120
00:18:26,814 --> 00:18:30,984
‎ห้ามให้พวกนั้นรู้เด็ดขาด
‎ว่าคนโชซอนลอบฆ่าคนของพวกเขา

121
00:18:33,612 --> 00:18:35,405
‎เรื่องที่เกิดขึ้นคราวนี้

122
00:18:37,241 --> 00:18:38,826
‎ต้องให้เป็นฝีมือเสือเท่านั้น

123
00:18:47,543 --> 00:18:49,628
‎รองแม่ทัพจากชูพาจินมาที่นี่ขอรับ

124
00:18:49,711 --> 00:18:50,712
‎ให้เขาเข้ามา

125
00:18:57,344 --> 00:18:58,512
‎ดื่มสิเจ้าคะ

126
00:19:08,730 --> 00:19:09,940
‎มายามนี้ด้วยเหตุใดเล่า

127
00:19:24,037 --> 00:19:27,416
‎เราพบศพ 15 ร่างของชนหนี่ว์เจินพาจอวีขอรับ

128
00:19:27,499 --> 00:19:29,793
‎เจ้าแน่ใจหรือว่ามี 15 ร่าง

129
00:19:29,877 --> 00:19:33,547
‎ทำไมขอรับ ไม่ใช่ 15 ร่างหรือขอรับ

130
00:19:35,883 --> 00:19:38,802
‎ได้ยินว่าเมื่อวานซืนท่านไปล่าสัตว์
‎ที่ป่าต้นเบิร์ชนี่ขอรับ

131
00:19:43,849 --> 00:19:45,726
‎แม้แต่การออกไปล่าสัตว์

132
00:19:47,019 --> 00:19:49,396
‎ข้าก็ต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าด้วยหรือ

133
00:19:49,479 --> 00:19:54,151
‎พวกหนี่ว์เจินพาจอวีถูกฝึกรบมาตั้งแต่เด็ก

134
00:19:54,985 --> 00:19:58,780
‎การที่พวกเขาถูกเล่นงานตั้ง 15 คนในคราเดียว

135
00:19:58,864 --> 00:20:00,574
‎แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยขอรับ

136
00:20:00,657 --> 00:20:03,911
‎แต่ถ้าเป็นฝีมือของท่าน
‎กับพวกทหารองครักษ์ก็ไม่แน่

137
00:20:24,556 --> 00:20:27,684
‎ขัดเกลาพวกทหารของท่าน
‎ก่อนผู้อื่นจะรู้ทันเสียดีกว่าขอรับ

138
00:20:32,731 --> 00:20:34,650
‎ไอ้พวกหนี่ว์เจินนั่น…

139
00:20:36,443 --> 00:20:39,613
‎มันบังอาจมาจ้องจะงาบ
‎โสมป่าของตระกูลแฮวอนโจ

140
00:20:39,696 --> 00:20:41,740
‎พวกมันสมควรตายแล้ว

141
00:20:42,324 --> 00:20:45,535
‎ท่านควรจะจับพวกเขามาลงโทษ
‎อย่างเหมาะสมตามกฎหมายสิขอรับ

142
00:20:46,578 --> 00:20:50,916
‎และโสมป่านั่นก็ไม่ใช่ของตระกูลแฮวอนโจ

143
00:20:50,999 --> 00:20:54,419
‎แต่เป็นขององค์ราชา
‎แห่งอาณาจักรนี้ต่างหากขอรับ

144
00:21:00,175 --> 00:21:02,970
‎เจ้าบังอาจดูแคลนข้าและตระกูลของข้า

145
00:21:04,221 --> 00:21:06,056
‎เพียงเพราะข้าต้องหมกตัว

146
00:21:07,224 --> 00:21:08,642
‎อยู่ในที่กันดารเช่นนี้งั้นหรือ

147
00:21:08,725 --> 00:21:11,186
‎ความผิดบาปที่ท่านทอดทิ้งราษฎร
‎ในยามภัยสงคราม

148
00:21:11,270 --> 00:21:13,563
‎ทำให้ท่านต้องจมปลักอยู่ในที่กันดารแห่งนี้ขอรับ

149
00:21:13,647 --> 00:21:18,151
‎และหากท่านทำให้แผ่นดินนี้
‎ตกอยู่ในอันตรายอีกครั้ง

150
00:21:18,235 --> 00:21:20,737
‎ต่อให้ท่านจะเป็นคนของตระกูลแฮวอนโจ

151
00:21:23,198 --> 00:21:25,158
‎ท่านก็ไม่อาจอยู่รอดปลอดภัยได้ขอรับ

152
00:21:29,579 --> 00:21:31,832
‎เหล่าราษฎรกำลังว้าวุ่นใจ

153
00:21:31,915 --> 00:21:35,335
‎ฉะนั้น ข้าจะคลายความกังวลของพวกเขา
‎ด้วยการออกล่าเสือขอรับ

154
00:21:37,337 --> 00:21:41,675
‎ส่วนท่าน โปรดอยู่อย่างสงบเสงี่ยม
‎ไม่ต้องทำอะไรทั้งสิ้น

155
00:21:49,766 --> 00:21:52,519
‎นี่คือคำเตือนขอรับ

156
00:22:39,691 --> 00:22:44,696
‎(แม่น้ำอัมนก เขตชายแดน)

157
00:22:51,286 --> 00:22:54,331
‎(หมู่บ้านชายแดน)

158
00:22:56,166 --> 00:22:57,501
‎ใช่เสือจริงหรือเจ้าคะ

159
00:22:58,085 --> 00:23:00,712
‎ได้ยินว่าพาจอวีฝึกฝนศิลปะป้องกันตัว
‎มาตั้งแต่เริ่มเดินได้

160
00:23:02,464 --> 00:23:05,133
‎แต่พวกเขากลับถูกเสือตัวเดียว
‎ขย้ำได้งั้นหรือเจ้าคะ

161
00:23:24,152 --> 00:23:25,821
‎ถ้านั่นเป็นเรื่องโกหก

162
00:23:25,904 --> 00:23:28,281
‎ก็มีแต่จะเป็นการยั่วยุพาจอวีโดยใช่เหตุเจ้าค่ะ

163
00:23:29,199 --> 00:23:30,784
‎ท่านพ่ออาจมีภัยนะเจ้าคะ

164
00:23:32,661 --> 00:23:34,413
‎ขึ้นชื่อว่างานไส้ศึกน่ะ

165
00:23:35,580 --> 00:23:37,207
‎มันอันตรายมาแต่แรกแล้วล่ะ

166
00:23:39,626 --> 00:23:42,963
‎ระหว่างที่ข้าไม่อยู่ ก็ฝากดูแลครอบครัวด้วยนะ

167
00:23:44,714 --> 00:23:45,549
‎งั้นข้าไปล่ะ

168
00:23:50,846 --> 00:23:53,849
‎เราแค่ข้ามแม่น้ำกลับไป
‎หาเผ่าพันธุ์ของเราเถอะเจ้าค่ะ

169
00:23:53,932 --> 00:23:56,143
‎ท่านพ่อยอมให้เขาฉกหนังสัตว์
‎ที่จับมาอย่างยากเย็น

170
00:23:56,226 --> 00:23:58,520
‎ถึงขั้นยอมทำงานสอดแนมที่เสี่ยงอันตรายอีก

171
00:23:59,563 --> 00:24:01,648
‎จะทนถูกเหยียดหยามไปจนถึงเมื่อไหร่เจ้าคะ

172
00:24:05,026 --> 00:24:10,407
‎พเยซากุน แผ่นดินแห่งนั้น
‎บรรพบุรุษของเราเคยอาศัยอยู่

173
00:24:12,325 --> 00:24:14,661
‎เป็นแผ่นดินที่กษัตริย์แห่งโชซอน

174
00:24:14,744 --> 00:24:17,622
‎สละให้กับพวกเราที่ต้องต่อสู้
‎กับพวกหัวขโมยและความหิวโหย

175
00:24:17,706 --> 00:24:19,958
‎อยู่บนที่ราบอันแห้งแล้งที่อีกฟากของแม่น้ำ

176
00:24:20,041 --> 00:24:22,043
‎และพระองค์ยังทรงมอบตำแหน่งขุนนาง

177
00:24:22,752 --> 00:24:24,838
‎แถมยังละเว้นภาษีให้พวกเราด้วย

178
00:24:30,010 --> 00:24:34,264
‎โชซอนมีพระคุณต่อพวกเรานะ

179
00:24:34,764 --> 00:24:37,267
‎และข้าก็ทรยศต่อพระคุณนั้นไม่ได้

180
00:24:44,107 --> 00:24:46,818
‎พวกเขาอาจจะมีน้ำใจ
‎ต่อบรรพบุรุษของพวกเราก็จริง

181
00:24:46,902 --> 00:24:49,321
‎แต่บัดนี้พวกเขาทวงคืนทุกอย่าง
‎กลับไปหมดแล้วนะเจ้าคะ

182
00:24:52,324 --> 00:24:53,783
‎ถ้าอดทนรออีกสักหน่อย

183
00:24:54,618 --> 00:24:58,413
‎เราก็จะได้รับการแต่งตั้ง
‎และได้ใช้ชีวิตอย่างองอาจเช่นกัน

184
00:25:46,920 --> 00:25:49,214
‎ข้าว่าอย่างไรก็ควรจะพาหมอมานะ

185
00:25:50,590 --> 00:25:51,758
‎ท่านเองก็รู้ดี

186
00:25:53,009 --> 00:25:54,219
‎หมอไม่มาหรอกเจ้าค่ะ

187
00:25:57,013 --> 00:25:58,265
‎งั้นจะทำอย่างไรดี

188
00:26:03,770 --> 00:26:05,730
‎อยู่เคียงข้างท่านแม่จนกว่าข้าจะมานะ

189
00:26:08,858 --> 00:26:10,735
‎ท่านพี่ รีบกลับมานะ

190
00:26:12,445 --> 00:26:14,406
‎(หมู่บ้านหนี่ว์เจิน ทิศเหนือของแม่น้ำอัมนก)

191
00:26:14,489 --> 00:26:17,242
‎อีกฟากของแม่น้ำอัมนก

192
00:26:18,243 --> 00:26:20,662
‎มีภูเขาแพ็คดูที่สูงสุดในอาณาจักรโชซอน

193
00:26:20,745 --> 00:26:26,543
‎ภูเขาแห่งนั้นยิ่งใหญ่ถึงขั้นที่ว่า
‎มีต้นไม้และสัตว์อยู่ทุกชนิดเลยล่ะ

194
00:26:27,127 --> 00:26:29,838
‎และหนึ่งในสิ่งที่เลื่องชื่อที่สุด

195
00:26:30,797 --> 00:26:32,048
‎ก็คือเสือ

196
00:26:36,803 --> 00:26:41,641
‎ว่ากันว่าเสือตัวนั้นมีชีวิตอยู่มา 1,000 ปีแล้ว

197
00:26:41,725 --> 00:26:46,187
‎และบางครั้งมันก็แปลงกายเป็นมนุษย์ด้วย

198
00:26:47,480 --> 00:26:48,523
‎โกหกทั้งเพ

199
00:26:50,358 --> 00:26:51,526
‎ข้าพูดจริงนะ

200
00:26:53,236 --> 00:26:59,159
‎มีคนเกินกว่า 1,000 รายที่สิ้นชีพ
‎เพราะออกไปจับเสือตัวนั้น

201
00:27:02,203 --> 00:27:07,500
‎แม้แต่พวกหนี่ว์เจินพาจอวี
‎ที่ขึ้นไปบนป่าต้นเบิร์ชครานี้

202
00:27:08,501 --> 00:27:10,879
‎ยังถูกเสือจับกินจนเรียบเลย

203
00:27:12,464 --> 00:27:13,465
‎เรื่องจริงหรือ

204
00:27:14,883 --> 00:27:15,717
‎แน่นอนสิ

205
00:27:17,052 --> 00:27:19,304
‎ข้าเห็นมาเต็มสองตา

206
00:27:21,931 --> 00:27:23,808
‎นั่นสิ ก็ควรจะเป็นเรื่องจริงล่ะนะ

207
00:27:28,480 --> 00:27:30,065
‎เพราะถ้าเป็นข่าวไม่มีมูล

208
00:27:34,027 --> 00:27:35,195
‎เจ้าตายแน่

209
00:27:50,877 --> 00:27:52,587
‎(พเยซากุน)

210
00:29:20,425 --> 00:29:23,094
‎(พืชชนิดนี้คืนชีพคนตายได้)

211
00:29:23,178 --> 00:29:27,182
‎(แต่มีราคาที่ต้องชดใช้)

212
00:29:38,568 --> 00:29:41,029
‎พื้นที่ล่าสัตว์ของเราในคราวนี้คือป่าต้นเบิร์ช

213
00:29:41,112 --> 00:29:43,740
‎เราจะเริ่มไล่มาจากตรงนี้ และตรงนี้

214
00:29:43,823 --> 00:29:45,784
‎พวกทหารของชูพาจินจะกระจายกำลังกัน

215
00:29:45,867 --> 00:29:47,952
‎ให้เฝ้าระวัง และตามหลังพวกเขาไป

216
00:29:48,036 --> 00:29:49,329
‎เราจะไล่ต้อน…

217
00:29:51,706 --> 00:29:52,540
‎ไปที่นี่

218
00:29:54,250 --> 00:29:56,085
‎ต้อนไปที่เขตแดนของพเยซากุนสินะขอรับ

219
00:29:58,755 --> 00:29:59,672
‎จำให้ขึ้นใจ

220
00:29:59,756 --> 00:30:01,591
‎เราแค่แสร้งทำเป็นจับเท่านั้น

221
00:30:08,306 --> 00:30:10,475
‎เวลาที่เราไล่ล่าเสือ

222
00:30:10,558 --> 00:30:13,770
‎ต้องห้ามช้าหรือเร็วเกินไปเด็ดขาด

223
00:30:13,853 --> 00:30:14,896
‎เพราะถ้าเร็วเกินไป

224
00:30:14,979 --> 00:30:17,398
‎มันอาจจะจู่โจมเราได้

225
00:30:18,441 --> 00:30:20,735
‎เอาล่ะ ไปกันเลย

226
00:30:21,986 --> 00:30:22,821
‎ไปกัน

227
00:30:22,904 --> 00:30:24,447
‎เริ่มเลย

228
00:30:24,531 --> 00:30:26,241
‎เดินหน้า

229
00:30:39,003 --> 00:30:40,755
‎นี่รอยเท้าเสือขอรับ

230
00:30:46,845 --> 00:30:48,137
‎แต่มันแปลกนะขอรับ

231
00:30:49,264 --> 00:30:52,892
‎เสือเกลียดเสียงโลหะ
‎มันมักจะมุ่งไปฝั่งตรงข้ามกับผู้ไล่

232
00:30:52,976 --> 00:30:54,102
‎แต่ครั้งนี้ไม่ใช่ขอรับ

233
00:30:55,019 --> 00:30:56,271
‎เจ้าหมายความว่าอย่างไร

234
00:30:57,564 --> 00:30:59,274
‎มันกำลังมุ่งไปหาผู้ไล่ต้อนขอรับ

235
00:32:49,759 --> 00:32:50,885
‎มันคือเสือขอรับ

236
00:32:51,719 --> 00:32:54,430
‎มันไม่ใช่เสือขอรับ…

237
00:33:00,895 --> 00:33:02,855
‎มันคือปีศาจ

238
00:33:09,320 --> 00:33:11,072
‎บอกให้พวกนักไล่ล่ากลับไปเสีย

239
00:33:11,864 --> 00:33:13,449
‎จากนี้เราจะรับมือเอง

240
00:33:19,455 --> 00:33:21,457
‎ถอยกลับไป

241
00:33:22,291 --> 00:33:24,627
‎- ไปเร็ว
‎- ถอยกลับไป

242
00:34:23,394 --> 00:34:24,771
‎นั่นพวกพาจอวี สกัดเอาไว้

243
00:35:37,093 --> 00:35:37,927
‎ท่านรองแม่ทัพ

244
00:36:52,460 --> 00:36:53,961
‎เป็นเรื่องพิลึกมากขอรับ

245
00:36:54,837 --> 00:36:55,838
‎เสือตัวนั้นตายแล้ว

246
00:36:57,173 --> 00:36:58,549
‎เป็นไปได้อย่างไรกัน

247
00:37:15,399 --> 00:37:17,068
‎มีอีกเรื่องหนึ่งที่น่าพิลึก

248
00:37:17,151 --> 00:37:20,154
‎เรารู้มาว่าพี่น้องของเรา
‎ตายเพราะถูกเสือขย้ำแน่นอน

249
00:37:20,238 --> 00:37:23,783
‎เช่นนั้นแล้วเนื้อและกระดูก
‎ของพี่น้องเราหายไปไหนกันล่ะ

250
00:37:25,117 --> 00:37:27,328
‎คนพวกนั้นก้าวข้ามพรมแดน
‎และเข้าไปยังพเยซากุน

251
00:37:27,411 --> 00:37:28,829
‎ซึ่งกฎหมายไม่อนุญาต

252
00:37:28,913 --> 00:37:32,500
‎เราไม่มีเหตุผลที่จะต้องรับผิดชอบ
‎ต่อการตายของพวกเขา

253
00:37:34,418 --> 00:37:36,671
‎พี่น้องของเราตายบนแผ่นดินโชซอน

254
00:37:38,673 --> 00:37:41,175
‎การแก้แค้นที่นองเลือดจะเริ่มต้นขึ้นแน่นอน

255
00:38:31,058 --> 00:38:31,892
‎ท่านพี่หรือ

256
00:38:56,167 --> 00:38:58,294
‎ไฟ ไฟ

257
00:41:59,934 --> 00:42:05,439
‎(ค่ายทหารโชซอน ชูพาจิน)

258
00:42:34,218 --> 00:42:37,179
‎ข้าได้รับแจ้งมาว่ามีการสังหารหมู่
‎ที่หมู่บ้านชายแดน

259
00:42:38,305 --> 00:42:39,932
‎เจ้ารอดชีวิตมาคนเดียวหรือ

260
00:42:42,142 --> 00:42:44,770
‎พ่อของเจ้าล่ะ เกิดอะไรขึ้นกับเขา

261
00:42:56,115 --> 00:42:57,700
‎ข้าได้ยินว่าคนของพาจอวี…

262
00:43:01,829 --> 00:43:04,498
‎ลงโทษไส้ศึกผู้หนึ่งจากโชซอนแล้วเจ้าค่ะ

263
00:43:06,375 --> 00:43:09,044
‎นี่เจ้าข้ามแม่น้ำมาด้วยตัวเองหรือ

264
00:43:10,671 --> 00:43:12,381
‎ข้าไม่เข้าใจเหตุผลเลยเจ้าค่ะ

265
00:43:17,177 --> 00:43:19,305
‎เหตุใดพาจอวีถึงทำกับพวกเราเช่นนี้

266
00:43:23,142 --> 00:43:26,061
‎ไม่ว่าข้าจะคิดอย่างไร ข้าก็ไม่เข้าใจเลยเจ้าค่ะ

267
00:43:27,896 --> 00:43:30,899
‎เจ้าอยากรู้เหตุผล จึงได้มาหาข้าอย่างนั้นหรือ

268
00:43:32,443 --> 00:43:33,444
‎ไม่ใช่เจ้าค่ะ

269
00:43:37,281 --> 00:43:39,116
‎เรื่องนั้นไม่สำคัญเลยเจ้าค่ะ

270
00:43:42,536 --> 00:43:45,331
‎โปรดล้างแค้นให้พ่อข้าทีเจ้าค่ะ

271
00:43:47,958 --> 00:43:50,294
‎แม้ว่าคนต่ำต้อยอย่างข้าจะทำไม่ได้

272
00:43:52,046 --> 00:43:54,173
‎แต่โชซอนเป็นอาณาจักรที่แข็งแกร่ง

273
00:43:54,256 --> 00:43:55,924
‎ก็น่าจะลงโทษพวกเขาได้สิเจ้าคะ

274
00:43:56,550 --> 00:43:58,010
‎ข้าเสียใจกับสิ่งที่เจ้าเผชิญนะ

275
00:43:58,636 --> 00:44:01,764
‎แต่งานของหลวง
‎จะโอนอ่อนไปกับเรื่องส่วนตัวไม่ได้

276
00:44:02,514 --> 00:44:03,349
‎ท่านพ่อของข้า

277
00:44:05,184 --> 00:44:07,436
‎ภักดีต่อโชซอนมาชั่วชีวิตเจ้าค่ะ

278
00:44:12,691 --> 00:44:15,736
‎แม้ท่านจะมอบตำแหน่งขุนนาง
‎ให้ท่านพ่อผู้ภักดีเช่นนั้นไม่ได้

279
00:44:17,905 --> 00:44:20,074
‎แต่เรื่องแค่นี้ก็น่าจะทำเพื่อพ่อข้าได้นะเจ้าคะ

280
00:44:22,368 --> 00:44:24,495
‎แม้ไม่ใช่บัดนี้ก็ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ

281
00:44:24,578 --> 00:44:27,790
‎ไม่ว่าปีหน้า หรือว่าปีถัดไป ไม่สิ…

282
00:44:28,999 --> 00:44:30,834
‎ต่อให้ผ่านไปอีกสิบหรือยี่สิบปี

283
00:44:35,798 --> 00:44:38,509
‎แต่หากเพียงแค่ท่านทำให้พวกมัน
‎น้ำตานองเป็นเลือดได้

284
00:44:41,720 --> 00:44:43,097
‎แค่นั้นข้าก็พอใจแล้วเจ้าค่ะ

285
00:44:44,556 --> 00:44:46,183
‎ข้าจะทำทุกอย่างเจ้าค่ะ

286
00:44:46,767 --> 00:44:48,769
‎ถ้าอยากให้ข้าเป็นไส้ศึก ข้าก็จะเป็น

287
00:44:49,269 --> 00:44:51,605
‎หรืออยากให้ข้าเป็นคนฆ่าสัตว์ ข้าก็จะเป็นเจ้าค่ะ

288
00:44:54,566 --> 00:44:58,195
‎แม้งานที่อันตรายหรือต้อยต่ำกว่านั้น
‎ข้าก็จะทำเจ้าค่ะ

289
00:45:04,702 --> 00:45:07,996
‎ได้โปรดแก้แค้นให้พ่อข้าเถิด

290
00:45:12,501 --> 00:45:14,002
‎ดูแลเด็กคนนี้ไว้

291
00:45:28,559 --> 00:45:29,935
‎เด็กผู้หญิงคนนั้นใครน่ะ

292
00:45:30,936 --> 00:45:32,438
‎ดูเหมือนเด็กผู้หญิงหนี่ว์เจิน

293
00:45:37,943 --> 00:45:39,653
‎เจ้าอาศัยอยู่ที่นี่ได้เลย

294
00:48:40,751 --> 00:48:42,294
‎ได้ยินว่านางรอดมาจากหมู่บ้านชายแดน

295
00:48:43,170 --> 00:48:44,588
‎นังเด็กป่าเถื่อน

296
00:48:45,505 --> 00:48:47,674
‎เห็นว่านางฝังศพเยอะเป็นกองนั่นแค่คนเดียว

297
00:49:12,699 --> 00:49:15,494
‎(ค่ายทหารพาจอวี)

298
00:50:30,861 --> 00:50:31,987
‎- นี่
‎- หือ

299
00:50:32,070 --> 00:50:33,196
‎เจ้าจ้องนางนั่นทำไม

300
00:51:11,860 --> 00:51:12,778
‎อาชิน

301
00:51:19,493 --> 00:51:20,535
‎ออกไป

302
00:51:24,790 --> 00:51:25,791
‎เจ้าคิดว่า…

303
00:51:27,250 --> 00:51:28,752
‎ถ้าฆ่าทหารของโชซอนแล้ว

304
00:51:31,838 --> 00:51:33,632
‎เจ้าจะอยู่รอดที่นี่ได้งั้นหรือ

305
00:51:50,023 --> 00:51:51,942
‎เจ้าคงตัวโตเกินกว่าจะเข้าไปได้แล้วล่ะสิ

306
00:52:51,751 --> 00:52:52,586
‎ทำได้ดีมาก

307
00:53:11,980 --> 00:53:13,940
‎(ผู้ส่งสาส์น)

308
00:53:14,524 --> 00:53:15,901
‎สาส์นด่วนขอรับ

309
00:53:15,984 --> 00:53:18,403
‎การเจรจาสันติภาพกับญี่ปุ่นล้มเหลวอย่างนั้นหรือ

310
00:53:18,486 --> 00:53:19,613
‎ขอรับ

311
00:53:19,696 --> 00:53:21,573
‎มีพระราชโองการให้ทุกกองทหาร

312
00:53:21,656 --> 00:53:24,075
‎ช่วยคุ้มทางทิศใต้
‎ยกเว้นทหารในอึยจูกับคังกเยขอรับ

313
00:53:34,753 --> 00:53:37,547
‎เหลือกำลังทหารไว้ให้น้อยที่สุด
‎แล้วเตรียมออกรบ

314
00:53:37,631 --> 00:53:38,882
‎ขอรับ

315
00:53:38,965 --> 00:53:43,178
‎ทว่า จับตามองการเคลื่อนไหว
‎ของพาจอวีอย่าให้คลาดสายตาด้วย

316
00:53:43,261 --> 00:53:44,095
‎รับทราบขอรับ

317
00:53:49,351 --> 00:53:50,185
‎นายท่าน

318
00:53:51,019 --> 00:53:52,354
‎เจ้าทำบ้าอะไร

319
00:53:53,730 --> 00:53:55,023
‎ข้าสมควรตายขอรับ

320
00:53:55,106 --> 00:53:57,317
‎หากเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นอีกครั้ง

321
00:53:58,276 --> 00:53:59,819
‎เจ้าไม่รอดไปแน่

322
00:54:00,946 --> 00:54:01,905
‎ข้าจะจำใส่ใจไว้ขอรับ

323
00:54:15,835 --> 00:54:17,754
‎เจ้าต้องข้ามแม่น้ำไปแล้วล่ะ

324
00:54:17,837 --> 00:54:21,758
‎เจ้าต้องสืบความเคลื่อนไหว
‎ของพาจอวีมาให้ละเอียดกว่านี้

325
00:54:33,144 --> 00:54:37,482
‎(ฐานทัพพาจอวี)

326
00:56:11,242 --> 00:56:12,619
‎อ้าปากสิ

327
00:56:13,953 --> 00:56:14,996
‎อ้าปากสิวะ

328
00:56:16,623 --> 00:56:18,792
‎เจ้าควรจะมีชีวิตที่ยืนยาวสิ

329
00:57:45,753 --> 00:57:48,631
‎(ไส้ศึกที่ทรยศสายเลือดตัวเอง)

330
00:57:57,474 --> 00:57:58,558
‎ท่านพ่อ…

331
00:58:06,733 --> 00:58:08,276
‎ท่านพ่อ นี่ข้าเอง

332
00:58:12,739 --> 00:58:13,907
‎ท่านพ่อ…

333
00:58:19,287 --> 00:58:20,288
‎ท่านพ่อ

334
00:58:36,804 --> 00:58:38,181
‎ได้โปรด…

335
00:58:38,848 --> 00:58:40,266
‎ฆ่าข้าที

336
00:58:41,351 --> 00:58:42,644
‎ท่านพ่อ

337
00:58:42,727 --> 00:58:44,938
‎ท่านพ่อ เรา…

338
00:58:45,855 --> 00:58:47,649
‎กลับบ้านเรากันนะเจ้าคะ

339
00:58:48,274 --> 00:58:49,651
‎ไม่เป็นไรนะ

340
00:58:50,485 --> 00:58:53,279
‎ทุกอย่างจะไม่เป็นไร เรากลับบ้านกันเถอะนะ

341
00:58:53,905 --> 00:58:55,448
‎เรากลับกันเถอะนะ

342
00:58:57,200 --> 00:58:58,660
‎ฆ่าข้าที

343
00:59:02,664 --> 00:59:03,665
‎พอแล้ว…

344
00:59:13,591 --> 00:59:14,759
‎ฆ่าข้าเถอะ

345
00:59:39,701 --> 00:59:41,202
‎เรากลับกันนะ

346
00:59:57,218 --> 00:59:58,386
‎ได้โปรด

347
00:59:59,971 --> 01:00:01,222
‎ฆ่าข้าได้แล้ว

348
01:00:02,307 --> 01:00:03,558
‎อาชิน

349
01:00:07,103 --> 01:00:08,479
‎อาชิน

350
01:02:09,225 --> 01:02:13,479
‎(สำนักงานแม่ทัพ ชูพาจิน)

351
01:02:23,781 --> 01:02:24,615
‎อาชิน

352
01:02:49,307 --> 01:02:54,103
‎ชนหนี่ว์เจินของพาจอวี
‎จ้องจะขโมยโสมในพเยซากุน

353
01:02:54,187 --> 01:02:56,564
‎ต่อมาพวกเขาถูกจู่โจมและถูกสังหารหมู่

354
01:02:57,982 --> 01:03:02,904
‎บรรยากาศอันตึงเครียดนี้อาจนำไปสู่
‎สงครามกับชนหนี่ว์เจินพาจอวีได้

355
01:03:02,987 --> 01:03:05,990
‎ทว่า อันเนื่องจาก
‎การเสียสละของหมู่บ้านซองจอยาอิน

356
01:03:06,073 --> 01:03:08,326
‎เราจึงสามารถป้องกันเหตุร้ายนี้ไว้ได้ด้วยดี

357
01:03:11,496 --> 01:03:13,706
‎พี่น้องของเราตายบนแผ่นดินโชซอน

358
01:03:14,457 --> 01:03:17,043
‎การแก้แค้นที่นองเลือดจะเริ่มต้นขึ้นแน่นอน

359
01:03:23,466 --> 01:03:24,592
‎หยุดก่อน

360
01:03:32,975 --> 01:03:34,519
‎ต่อให้พวกเจ้าฆ่าปิดปากเรา

361
01:03:34,602 --> 01:03:36,103
‎แต่ก็จะมีพี่น้องคนอื่นตามมาอยู่ดี

362
01:03:37,396 --> 01:03:39,190
‎พวกเจ้าจะยิ่งต้องชดใช้ด้วยเลือด

363
01:03:39,273 --> 01:03:40,775
‎เจ้าพูดถูกแล้ว

364
01:03:41,442 --> 01:03:44,070
‎พี่น้องพวกเจ้าไม่ได้ตายเพราะถูกเสือขย้ำ

365
01:03:44,153 --> 01:03:45,905
‎แต่ถูกใครบางคนโจมตี

366
01:03:51,369 --> 01:03:53,621
‎ในจุดที่พี่น้องพวกเจ้าถูกฆ่าตาย

367
01:03:54,539 --> 01:03:55,998
‎มีสิ่งนี้อยู่ด้วย

368
01:04:19,772 --> 01:04:24,193
‎เจ้าอยากรู้เหตุผล จึงได้มาหาข้าอย่างนั้นหรือ

369
01:04:24,277 --> 01:04:27,613
‎โปรดล้างแค้นให้พ่อข้าทีเจ้าค่ะ

370
01:04:59,520 --> 01:05:01,314
‎ฝากดูแลครอบครัวด้วยนะ

371
01:05:40,978 --> 01:05:41,854
‎อาชิน

372
01:05:43,731 --> 01:05:44,607
‎อาชิน

373
01:05:54,492 --> 01:05:55,952
‎ดอกไม้อะไรกันล่ะเนี่ย

374
01:06:40,454 --> 01:06:41,497
‎นั่นอะไรน่ะ

375
01:06:42,081 --> 01:06:42,957
‎นั่นน่ะสิ

376
01:07:23,289 --> 01:07:25,124
‎อะไรน่ะ รีบจับเขาไว้

377
01:07:25,207 --> 01:07:27,418
‎ช่วยด้วย ช่วยข้าด้วย

378
01:08:23,349 --> 01:08:24,725
‎อะไรวะเนี่ย

379
01:08:29,188 --> 01:08:30,856
‎โอย หนาวเป็นบ้า

380
01:08:37,571 --> 01:08:38,405
‎หนาว

381
01:08:58,801 --> 01:08:59,802
‎ตายแล้วหรือ

382
01:09:00,386 --> 01:09:01,303
‎เฮ้ย

383
01:09:05,891 --> 01:09:06,725
‎อะไรวะเนี่ย

384
01:09:28,539 --> 01:09:30,291
‎อย่าเข้ามา อย่าเข้ามานะ

385
01:13:37,037 --> 01:13:39,498
‎ปิดประตู ปิดๆ เร็วเข้า

386
01:14:02,020 --> 01:14:03,063
‎เขาตายแล้วหรือ

387
01:14:03,147 --> 01:14:03,981
‎อะไรน่ะ

388
01:14:54,990 --> 01:14:56,450
‎ไปให้พ้น ไปให้พ้นนะ

389
01:16:40,012 --> 01:16:40,846
‎อาชิน

390
01:16:52,232 --> 01:16:54,985
‎อาชิน ช่วยข้าหน่อย

391
01:17:07,789 --> 01:17:09,082
‎ไม่นะ

392
01:17:09,166 --> 01:17:11,460
‎อาชิน เจ้าเป็นอะไรไป

393
01:17:11,543 --> 01:17:13,712
‎ไม่ได้นะ ไม่ ไว้ชีวิตข้าด้วย

394
01:17:13,795 --> 01:17:14,796
‎อาชิน

395
01:19:40,734 --> 01:19:41,735
‎อาชิน

396
01:19:43,320 --> 01:19:44,321
‎ไว้ชีวิตข้าเถอะ

397
01:19:47,908 --> 01:19:49,576
‎ข้าทำผิดไปแล้ว

398
01:19:50,994 --> 01:19:52,120
‎ไว้ชีวิตข้าเถอะ

399
01:20:35,789 --> 01:20:37,082
‎อาชิน กลับมาแล้วหรือ

400
01:20:39,751 --> 01:20:40,752
‎เจ้าค่ะ

401
01:20:42,295 --> 01:20:43,755
‎ข้ากลับมาแล้ว

402
01:22:25,607 --> 01:22:27,359
‎ยังไม่ได้กินอะไรกันเลยนี่นา

403
01:22:28,109 --> 01:22:29,819
‎ข้าบอกว่าต้องกินไง

404
01:23:06,064 --> 01:23:08,984
‎ข้าคิดว่าที่ผ่านมา ข้าคงดูแลพวกท่านไม่ดีพอ

405
01:23:13,738 --> 01:23:15,532
‎ไก่ฟ้า เก้ง กระต่าย

406
01:23:16,908 --> 01:23:18,827
‎ไม่ได้ต้องการของพวกนั้นใช่ไหมเจ้าคะ

407
01:23:52,569 --> 01:23:54,154
‎ตั้งแต่นี้ไป

408
01:23:56,823 --> 01:23:59,200
‎ข้าจะตระเตรียมอาหารเลิศรสมาให้เจ้าค่ะ

409
01:24:06,624 --> 01:24:07,876
‎อาชิน

410
01:24:09,961 --> 01:24:12,714
‎อาชิน อาชิน

411
01:24:19,304 --> 01:24:20,388
‎อาชิน

412
01:24:21,598 --> 01:24:22,640
‎อาชิน ไม่นะ

413
01:24:25,643 --> 01:24:26,895
‎อาชิน

414
01:25:08,269 --> 01:25:09,145
‎เป็นอย่างไรบ้างล่ะ

415
01:25:42,011 --> 01:25:43,179
‎ข้าไม่เหงาเลย

416
01:25:44,722 --> 01:25:47,058
‎เพราะอย่างไรเราก็ได้อยู่ด้วยกัน
‎ข้าไม่เหงาเลย

417
01:25:49,060 --> 01:25:50,687
‎เมื่องานทุกอย่างเสร็จสิ้น

418
01:25:51,855 --> 01:25:55,483
‎และข้าได้สังหารทุกสิ่ง
‎บนแผ่นดินโชซอนและหนี่ว์เจินแล้ว

419
01:25:56,776 --> 01:25:58,611
‎ข้าจะไปอยู่เคียงข้างพวกท่านด้วย

420
01:26:08,079 --> 01:26:12,709
‎(ชายแดนโชซอน อึยจู)

421
01:26:12,792 --> 01:26:14,711
‎ได้ยินว่าญี่ปุ่นโจมตีทางใต้อีกแล้ว

422
01:26:15,295 --> 01:26:17,088
‎คราวนี้คงจะดันมาได้ถึงที่นี่แล้วไหม

423
01:26:17,922 --> 01:26:20,884
‎เห็นว่าเหล่าราชทูตไปขอความช่วยเหลือ
‎จากมหาอาณาจักรแล้วนี่

424
01:26:23,344 --> 01:26:26,556
‎ถ้ามหาอาณาจักรช่วยเรา
‎ก็คงไม่ถูกเล่นงานจนน่วมเช่นคราวก่อน

425
01:26:29,058 --> 01:26:32,896
‎เหล่าราชทูตมาเยือนแล้ว เหล่าราชทูตมาเยือน

426
01:27:07,513 --> 01:27:08,848
‎พืชชนิดนี้…

427
01:27:08,932 --> 01:27:10,642
‎(แพทย์อีซึงฮี)

428
01:27:10,725 --> 01:27:13,478
‎ฟื้นคืนชีพคนตายได้จริงหรือ

429
01:27:14,145 --> 01:27:15,396
‎ใช่แล้วเจ้าค่ะ

430
01:27:16,856 --> 01:27:18,691
‎ก่อนที่สมองจะเน่าเสียหลังจากตายแล้ว

431
01:27:19,567 --> 01:27:21,903
‎ให้บดพืชนี้อย่างละเอียด แล้วใช้เข็มจุ่มลงไป

432
01:27:23,238 --> 01:27:25,823
‎จากนั้นใช้เข็มแทงบริเวณแสกหน้า
‎ด้วยความลึกหนึ่งพุน

433
01:27:31,329 --> 01:27:34,332
‎แล้วคนตายจะฟื้นคืนชีพในสองชั่วโมงเจ้าค่ะ

434
01:32:34,549 --> 01:32:39,554
‎คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์