1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:08,341 --> 00:00:10,910
{\an8}‪(ผลงานสแตนด์อัพคอมเมดี้จาก NETFLIX)

4
00:00:18,485 --> 00:00:20,587
{\an8}‪(ผู้ชม นักแสดง ทีมงานฝ่ายผลิต
‪ถ่ายทำหลังผลตรวจโควิด-19 เป็นลบ)

5
00:00:20,653 --> 00:00:22,756
{\an8}‪(สถานที่ถ่ายทำผ่านกระบวนการ
‪ป้องกันโรคระบาดอย่างละเอียดแล้ว)

6
00:00:24,190 --> 00:00:25,759
{\an8}‪โค้ชความรู้สึก

7
00:00:25,825 --> 00:00:26,760
‪(อีซูกึน โค้ชความรู้สึก)

8
00:00:30,797 --> 00:00:33,433
‪โห เพิ่งเคยรู้สึกแบบนี้
‪เป็นครั้งแรกเลย

9
00:00:33,500 --> 00:00:35,702
{\an8}‪ลุยกันเลย โค้ชความรู้สึก

10
00:01:00,160 --> 00:01:02,729
{\an8}‪(อีซูกึน)

11
00:01:10,203 --> 00:01:11,805
‪โอ้โฮ…

12
00:01:12,338 --> 00:01:14,140
‪ว่ากันว่าที่นี่
‪เป็นจุดตกปลาที่เงียบสงบ

13
00:01:14,607 --> 00:01:16,242
‪โอ้ ปรบมือกันซะด้วย อือ

14
00:01:16,309 --> 00:01:18,311
‪จุดตกปลาตรงนี้เสียงดังกว่าที่คิดนะ

15
00:01:18,378 --> 00:01:20,280
‪ไหนดูซิ

16
00:01:20,680 --> 00:01:22,348
‪โห น้ำก็ใสสะอาดดีด้วย

17
00:01:22,916 --> 00:01:25,085
‪ดูรวมๆ แล้วน้ำก็ใสใช้ได้อยู่

18
00:01:25,151 --> 00:01:26,986
‪แต่พวกปลาไม่มีปฏิกิริยาเลยแฮะ

19
00:01:27,454 --> 00:01:30,757
‪นั่งนิ่งอยู่กับที่กันหมด
‪เพราะยังไม่หายหนาวสินะ

20
00:01:30,824 --> 00:01:33,760
‪ไหนมาดูซิ ได้ยินว่าปลาชอบไอ้นี่

21
00:01:34,227 --> 00:01:36,496
‪ขนาดนี้แล้วต้องกินเบ็ดแหละ

22
00:01:36,563 --> 00:01:39,566
‪อันนี้อุตส่าห์ตั้งใจซื้อมา
‪ในราคา 680,000 วอนเชียวนะ

23
00:01:39,632 --> 00:01:42,068
‪ไหนดูซิ ปลาตัวไหนจะกินเบ็ดเอ่ย

24
00:01:42,135 --> 00:01:45,105
‪ตรงนี้ก็มีแฮะ โอ้ ตรงนี้กินเบ็ดแล้ว

25
00:01:45,171 --> 00:01:46,506
‪โอ้ ตอบสนองแล้ว โอ้ๆ

26
00:01:46,573 --> 00:01:49,476
‪โอ้ ตอดเหยื่อแล้ว
‪โห มันมาตอดเหยื่อแล้ว

27
00:01:49,542 --> 00:01:51,211
‪โห นี่สินะ

28
00:01:51,277 --> 00:01:52,545
‪โอ้ ไหนมาดูซิ

29
00:01:52,612 --> 00:01:54,714
‪เอาล่ะ โอ้ๆ

30
00:01:54,781 --> 00:01:58,084
‪โห กินเบ็ดแล้วๆ มันกินเบ็ดแล้ว มาสิ

31
00:01:58,151 --> 00:01:59,719
‪บ้าเอ๊ย มันขโมยเหยื่อไปแล้ว

32
00:02:00,820 --> 00:02:03,756
‪โห มันเอาไปแต่เหยื่อได้ยังไง

33
00:02:04,157 --> 00:02:06,092
‪คงจะรู้อยู่แล้วเนอะ ว่าต้องเอามาคืน

34
00:02:06,926 --> 00:02:08,761
‪ไหนมาดูซิ

35
00:02:08,828 --> 00:02:11,865
‪มาดูหน่อย วันนี้จับอะไรได้
‪โห เราจับได้เยอะขนาดนี้เลยเหรอ

36
00:02:11,931 --> 00:02:14,000
‪โอ้ ยังไม่ตายด้วย อะไรเนี่ย

37
00:02:14,067 --> 00:02:17,203
‪โห ปลากะพงขาว โอ้

38
00:02:17,704 --> 00:02:19,539
‪ปลากะพงขาวยังเป็นๆ อยู่เลย
‪โห นี่มัน…

39
00:02:20,039 --> 00:02:22,442
‪ว้าว น้ำจืดแท้ๆ
‪แต่จับปลาฉลามได้ด้วย ปลาฉลาม

40
00:02:22,509 --> 00:02:25,044
‪ปลาตาเดียว ปลาแซลมอน ปลากะพงขาว

41
00:02:25,111 --> 00:02:26,813
‪อะไรเนี่ย นี่อะไร

42
00:02:27,280 --> 00:02:29,382
‪จับปลากิดได้ด้วย ภาษาปลากิด

43
00:02:29,449 --> 00:02:32,285
‪จับนี่ได้ด้วยเหรอ
‪จับปลาซูเปอร์จูเนียร์ได้ด้วย

44
00:02:32,352 --> 00:02:33,620
‪ปลาซูเปอร์จูเนียร์ ว้าว

45
00:02:34,220 --> 00:02:36,723
‪ชอบมุกแบบนี้สินะ อันนี้อะไร

46
00:02:37,991 --> 00:02:40,627
‪ไม่เคยจับอะไรแบบนี้ได้เลยนะ
‪นี่มันอะไร

47
00:02:41,094 --> 00:02:43,029
‪แค่เอามาใส่แบบนี้เหรอ

48
00:02:46,432 --> 00:02:47,901
‪เทส ว้าว

49
00:02:47,967 --> 00:02:49,335
‪จังหวะมา

50
00:02:49,736 --> 00:02:54,707
‪เฮ โอ้ เฮ โฮ เฮ โฮ

51
00:02:55,108 --> 00:02:57,443
‪คิมนงมิล

52
00:02:57,510 --> 00:02:59,445
{\an8}‪(คิมนงมิล)

53
00:03:00,046 --> 00:03:01,080
{\an8}‪- สวัสดีครับ
‪- ลุยเลย

54
00:03:01,147 --> 00:03:04,584
{\an8}‪โค้ชความรู้สึก โค้ชความรู้สึก เย่

55
00:03:04,651 --> 00:03:07,754
{\an8}‪โค้ชความรู้สึก
‪จะฝึกไหวพริบให้เธอเอง

56
00:03:07,820 --> 00:03:10,790
{\an8}‪หุบปากและเข้าแถวให้เป็นระเบียบ

57
00:03:10,857 --> 00:03:14,360
{\an8}‪โค้ชความรู้สึก โค้ชความรู้สึก

58
00:03:14,427 --> 00:03:16,896
{\an8}‪ฉันเป็นโค้ช
‪จะมาจัดการไหวพริบให้เธอเอง

59
00:03:16,963 --> 00:03:20,300
{\an8}‪ประสบการณ์สอน 20 ปี
‪ฉันมีฝีมือจัดจ้านแล้ว

60
00:03:20,366 --> 00:03:23,369
{\an8}‪ทุกคนสะดุ้ง ตกใจกันจนอึ้ง

61
00:03:23,436 --> 00:03:26,506
{\an8}‪ฉันก็แค่ลองแนวฮิปฮอป
‪แต่แร็ปเปอร์คนอื่นพากันของขึ้น

62
00:03:26,573 --> 00:03:29,909
{\an8}‪พี่ซูกึนหนุนหลังฉันอยู่
‪ฉันเลยได้มาเล่นบนเน็ตฟลิกซ์

63
00:03:29,976 --> 00:03:32,712
{\an8}‪แฟนคลับต่างชาติพากันแปล
‪ทีนี้ฉันก็คือความภูมิใจของเกาหลี

64
00:03:32,779 --> 00:03:36,349
{\an8}‪ศาสตราจารย์อีให้ความรู้
‪มาจดปรัชญาชีวิตไปซะ

65
00:03:36,416 --> 00:03:39,886
{\an8}‪ฝันของฉันและบุคคลต้นแบบ
‪กลายเป็นความจริงแล้วแฮะ

66
00:03:39,953 --> 00:03:43,523
{\an8}‪พี่ครับ ทำยังไงกันดีครับ พี่

67
00:03:43,590 --> 00:03:46,826
{\an8}‪ไอ้น้อง ตั้งใจฟังให้ดีนะ

68
00:03:46,893 --> 00:03:49,429
{\an8}‪พี่ครับ สอนผมหน่อยสิครับ พี่

69
00:03:49,495 --> 00:03:53,066
{\an8}‪สวัสดีครับ อันดับแรกแนะนำตัวก่อน

70
00:03:53,132 --> 00:03:55,969
{\an8}‪โค้ชความรู้สึก โค้ชความรู้สึก เย่

71
00:03:56,035 --> 00:03:59,806
{\an8}‪โค้ชความรู้สึก
‪จะฝึกไหวพริบให้เธอเอง

72
00:03:59,872 --> 00:04:02,508
{\an8}‪หุบปากและเข้าแถวให้เป็นระเบียบ

73
00:04:02,575 --> 00:04:06,946
{\an8}‪โค้ชความรู้สึก โค้ชความรู้สึก เย่

74
00:04:08,014 --> 00:04:09,282
‪คิมนงมิล

75
00:04:09,749 --> 00:04:11,050
‪เซย์โฮ

76
00:04:11,117 --> 00:04:12,452
‪- โฮ
‪- โฮ

77
00:04:12,518 --> 00:04:13,386
‪เซย์ "โฮ โฮ"

78
00:04:13,453 --> 00:04:14,654
‪- โฮ โฮ
‪- โฮ โฮ

79
00:04:14,721 --> 00:04:17,190
‪พอฉันพูด "โค้ชความ"
‪ให้เธอพูดว่า "รู้สึก" นะ

80
00:04:17,257 --> 00:04:20,126
‪- โค้ชความ
‪- รู้สึก

81
00:04:20,193 --> 00:04:22,061
‪ทุกคน ในสถานการณ์บ้านเมืองแบบนี้

82
00:04:22,829 --> 00:04:25,565
‪เพื่อที่แร็ปเปอร์นงมิลจะได้มาช่วยผม

83
00:04:25,632 --> 00:04:27,734
‪เขาถึงกับไปตรวจโควิด-19 มาเอง

84
00:04:27,800 --> 00:04:29,702
‪ทุกคน ผมปวดจมูกจะตายแล้วครับ

85
00:04:29,769 --> 00:04:31,571
‪เขาอุตส่าห์มาถึงนี่
‪ปรบมือให้หน่อยครับ

86
00:04:31,638 --> 00:04:34,274
‪- ขอบคุณครับ
‪- คิมนงมิล

87
00:04:34,340 --> 00:04:36,409
‪นงมิล ทีนี้การแสดงของนาย
‪จะได้ไปทั่วยุโรปแล้ว

88
00:04:36,476 --> 00:04:37,744
‪เน็ตฟลิกซ์ รอได้เลย

89
00:04:37,810 --> 00:04:40,880
‪คนจาก 190 ประเทศ
‪กำลังจับตาดูนายอยู่

90
00:04:40,947 --> 00:04:42,649
‪ผู้คนจำนวนมากมายมหาศาล
‪กำลังดูอยู่ครับ

91
00:04:42,715 --> 00:04:45,051
‪ยังไงก็ตาม การแสดงโค้ชความรู้สึก

92
00:04:45,118 --> 00:04:48,988
‪ของอีซูกึนจะเริ่มต้น
‪อย่างเป็นทางการ ณ บัดนี้ครับ

93
00:04:49,522 --> 00:04:51,257
‪ทีมงาน จัดเวที

94
00:04:52,125 --> 00:04:53,660
‪เวทีมาครับ

95
00:04:55,528 --> 00:04:58,097
{\an8}‪(กำลังแปลงโฉมสู่โค้ชความรู้สึก)

96
00:04:58,164 --> 00:05:02,135
{\an8}‪(มีใครไม่มีไหวพริบ
‪จนไม่ปรบมือบ้างไหมนะ)

97
00:05:12,278 --> 00:05:14,414
‪สวัสดีครับ ยินดีที่ได้พบครับ
‪สวัสดีครับ

98
00:05:14,480 --> 00:05:15,815
‪- สวัสดีครับ
‪- สวัสดีค่ะ

99
00:05:15,882 --> 00:05:18,718
‪ครับ ผมอีซูกึนครับ

100
00:05:19,118 --> 00:05:24,490
‪บริษัทระดับโลกอย่างเน็ตฟลิกซ์
‪บอกให้ผมใช้เงินแบบจัดเต็ม

101
00:05:24,557 --> 00:05:27,327
‪ผมก็เลยแต่งตัวมาตามนั้นครับ

102
00:05:27,393 --> 00:05:29,762
‪ชุดวอร์มทั้งตัว เป็นชุดวอร์มสีทอง

103
00:05:29,829 --> 00:05:31,464
‪ทองคำ 18 เค

104
00:05:31,531 --> 00:05:33,766
‪โย่ สร้อยคอ

105
00:05:33,833 --> 00:05:35,802
‪เขียนว่าอะไรเนี่ย
‪ชุดนี้น่าจะเช่าเขามานะ

106
00:05:35,868 --> 00:05:37,036
‪ยังไงก็เถอะ ขออวดครับ

107
00:05:37,103 --> 00:05:40,406
‪นกหวีดเป็นนกหวีดสีทอง
‪ให้สมฐานะโค้ชความรู้สึก

108
00:05:41,140 --> 00:05:43,242
‪โอ้ น่าทึ่งใช่ไหมครับ

109
00:05:43,309 --> 00:05:45,478
‪เอาล่ะ จากนี้ นี่อะไรเนี่ย
‪มาเก็บไปสิ

110
00:05:46,079 --> 00:05:48,815
‪ให้ตาย ไร้ไหวพริบชะมัด
‪นี่มันธีมของเราเลยนะ

111
00:05:48,881 --> 00:05:52,018
‪รีบมาเก็บไปได้แล้ว
‪ของแบบนี้ต้องเก็บไปสิ

112
00:05:52,485 --> 00:05:54,020
‪ทำอะไรของเขาเนี่ย

113
00:05:57,523 --> 00:05:58,891
‪ใครเนี่ย นายเป็นใคร

114
00:05:58,958 --> 00:06:00,993
‪- โอ๊ยๆ
‪- ใครครับ นี่ใครครับ

115
00:06:01,060 --> 00:06:02,729
‪- ทุกคน พัคซองกวังล่ะ
‪- สวัสดีครับ

116
00:06:02,795 --> 00:06:04,931
{\an8}‪(พัคซองกวัง)

117
00:06:05,565 --> 00:06:08,901
‪อวดทีมผู้ดำเนินรายการ โอเค

118
00:06:08,968 --> 00:06:11,671
‪- มีคนดังอยู่ในทีม
‪- นั่นมันอะไร

119
00:06:12,372 --> 00:06:13,606
‪ทำไมถึงติดไมค์ออกมาครับ

120
00:06:13,673 --> 00:06:16,743
‪- ผมเหรอ ไม่ได้จะแสดงด้วยกันเหรอ
‪- ผมตกใจเลยนะเนี่ย

121
00:06:17,143 --> 00:06:21,247
‪- ตกใจล่ะสิครับ
‪- ก็ว่าตอนออกมา ล้มได้ไร้เหตุผลมาก

122
00:06:21,314 --> 00:06:22,782
‪คิดอยู่ว่าต้องเป็นเพื่อนตลกสักคน

123
00:06:22,849 --> 00:06:24,250
‪- เขาให้รีบถือไอ้นั่นมา
‪- ครับ

124
00:06:24,317 --> 00:06:26,819
‪- แต่เป็นตลกจะออกมาเฉยๆ ก็ยังไงอยู่
‪- ทำดีมากครับ

125
00:06:26,886 --> 00:06:30,289
‪ถ้างั้นการแสดงตลกครั้งที่สอง
‪คุณพัคซองกวังลองดูสิครับ

126
00:06:30,356 --> 00:06:31,324
‪- ผมเหรอครับ
‪- ครับ

127
00:06:31,391 --> 00:06:34,761
‪แบบนั้นคนคงคิดว่า
‪นักแสดงตลกเกาหลีตัวเตี้ยกันหมดน่ะสิ

128
00:06:34,827 --> 00:06:37,130
‪- เพราะมีแต่คนเตี้ยๆ มาแสดง
‪- ถ้างั้น…

129
00:06:37,196 --> 00:06:40,166
‪ให้คนสูงๆ แสดงคั่นสักคน
‪แล้วค่อยเป็นผมจะดีกว่าไหมครับ

130
00:06:40,233 --> 00:06:41,868
‪แบบนั้นคงไม่ใช่โชว์ยืนเดี่ยว

131
00:06:41,934 --> 00:06:44,003
‪- แต่เป็นนั่งเดี่ยว
‪- นั่นสิ มีแต่แบบนี้

132
00:06:44,070 --> 00:06:46,472
‪เราจะยืนกันทำไมก็ไม่รู้
‪จะนั่งหรือยืนก็ไม่ต่าง

133
00:06:46,539 --> 00:06:48,307
‪ใช่ ไม่ต่างกัน
‪มันอาจกลายเป็นนั่งเดี่ยว

134
00:06:48,374 --> 00:06:50,610
‪ยังไงก็ ขอขอบคุณด้วยนะครับ

135
00:06:50,676 --> 00:06:52,311
‪- ขอบคุณครับ คุณซองกวัง
‪- ขอบคุณครับ

136
00:06:52,378 --> 00:06:54,347
‪- ครับ มาสนุกไปด้วยกันนะครับ
‪- ครับ สนุกครับ

137
00:06:54,414 --> 00:06:56,115
‪- เชิญครับ ครับ
‪- ครับผม

138
00:06:57,083 --> 00:06:58,918
‪ถังกับหมวก…

139
00:06:58,985 --> 00:07:02,388
‪นี่ ถ้าเป็นแบบนี้ล่ะก็
‪มันต้อง "แก๊ก คอนเสิร์ต" แล้ว

140
00:07:02,455 --> 00:07:04,557
‪- ขอโทษครับ
‪- ชาวยุโรปเขาจะตกใจกันหมด

141
00:07:04,624 --> 00:07:06,492
‪- ขอโทษครับ
‪- นี่โชว์ยืนเดี่ยวไมโครโฟน

142
00:07:06,559 --> 00:07:08,995
‪- เป็นโชว์ยืนเดี่ยวระดับสูงแท้ๆ
‪- โชว์ยืนเดี่ยวครับ

143
00:07:09,061 --> 00:07:10,430
‪- เชิญครับ
‪- เข้าใจแล้วครับ

144
00:07:10,496 --> 00:07:12,098
‪- เข้าไปดูผ่อนคลายนะครับ
‪- ได้ครับ

145
00:07:12,165 --> 00:07:15,001
‪ขอบคุณมากเลยครับ คุณนงมิลของเราด้วย

146
00:07:15,067 --> 00:07:19,338
‪ความจริงแล้ว ถ้าจัดโชว์ยืนเดี่ยว
‪จะต้องมีคนดูเยอะหน่อย ใช่ไหมครับ

147
00:07:19,405 --> 00:07:22,575
‪ทุกคนเข้ารับการตรวจโควิด-19
‪เพื่อมาดูผมกันถึงที่นี่

148
00:07:22,642 --> 00:07:24,510
‪- ที่นั่งสบายมากเลยใช่ไหมครับ
‪- ค่ะ

149
00:07:24,577 --> 00:07:26,446
‪งั้นคงไม่ค่อยขำกันสินะครับ

150
00:07:26,879 --> 00:07:30,116
‪ล่าสุดนี้ผมก็ทำรายการทีวี
‪อยู่หลายรายการเลย

151
00:07:30,183 --> 00:07:31,551
‪ช่วงนี้ผมกำลังเห่อตกปลาครับ

152
00:07:31,617 --> 00:07:35,221
‪ตอนที่ทำรายการ "ชาวประมงคนกรุง"
‪ผมก็ได้เรียนรู้การตกปลาไปด้วย

153
00:07:35,288 --> 00:07:37,089
‪ทักษะการตกปลา
‪มันไม่ได้มีอะไรมากเลยครับ

154
00:07:37,156 --> 00:07:38,791
‪ใช้แค่ไหวพริบอย่างเดียวก็พอ

155
00:07:38,858 --> 00:07:40,059
‪แค่เวลาปลากินเบ็ด

156
00:07:40,460 --> 00:07:42,128
‪เราสังเกตแล้วดึงขึ้นมาก็จบครับ

157
00:07:42,195 --> 00:07:45,298
‪ถ้ารุ่นพี่คยองกยูบอกว่า "ทำไมนาย
‪ตกปลาคนเดียว ตกปลาคนเดียวหรือไง"

158
00:07:45,364 --> 00:07:46,466
‪เลิกตกไปเลยก็ได้ครับ

159
00:07:46,532 --> 00:07:48,067
‪แล้วเขาก็จะไม่พูดอะไรต่อ

160
00:07:48,134 --> 00:07:50,470
‪มันก็จะกลับมาเงียบ
‪นั่นคือการใช้ไหวพริบครับ

161
00:07:50,536 --> 00:07:53,172
{\an8}‪ทุกคนไม่รู้กันใช่ไหมครับ
‪ว่ามีปลาที่ชื่อว่าไหวพริบอยู่ด้วย

162
00:07:53,239 --> 00:07:56,509
{\an8}‪ไม่รู้ใช่ไหมครับ ในหมู่ปลาเอง
‪ก็มีเจ้าตัวชื่อ "ไหวพริบ" อยู่ครับ

163
00:07:56,976 --> 00:07:59,045
{\an8}‪ภาพมาแล้วครับ
‪ระบบสุดยอดเลยว่าไหมครับ

164
00:07:59,111 --> 00:08:00,780
‪มีแค่โชว์เดี่ยวในเกาหลีครับที่ทำได้

165
00:08:00,847 --> 00:08:02,114
‪เจ้าตัวนี้ก็คือไหวพริบครับ

166
00:08:02,181 --> 00:08:03,950
‪เป็นชื่อภาษาถิ่นของปลานูชี

167
00:08:04,016 --> 00:08:05,852
‪เวลาไปตกปลาน้ำจืดจะตกได้อยู่บ่อยๆ

168
00:08:05,918 --> 00:08:07,353
‪ตอนมันกินเบ็ดคือสุดยอดมากครับ

169
00:08:07,420 --> 00:08:10,122
‪ถ้าถามว่าเจ้านี่
‪มันไร้ไหวพริบขนาดไหน

170
00:08:10,189 --> 00:08:14,393
‪คือทั้งตัวมันมีแต่ก้าง
‪แล้วก็มีกลิ่นคาวปลาแรงมาก

171
00:08:14,460 --> 00:08:16,829
‪ถึงขั้นว่าถ้าใช้มือจับ
‪ต้องล้างมือกันเป็นวันๆ เลย

172
00:08:16,896 --> 00:08:19,232
‪จนคนตกขึ้นมาได้แล้วต้องสบถ

173
00:08:19,298 --> 00:08:21,133
‪จนถึงจุดหนึ่ง ก็ต้องคอยสังเกต

174
00:08:21,200 --> 00:08:22,869
‪ปกติพอตกปลาขึ้นมา ปากมันจะพะงาบๆ

175
00:08:22,935 --> 00:08:24,837
‪แต่เจ้านี่มันจะจ้องเราแบบนี้แหละ

176
00:08:24,904 --> 00:08:25,872
‪นี่ก็คือไหวพริบครับ

177
00:08:25,938 --> 00:08:27,740
‪ที่ผมเล่าเรื่องนี้ก็เพราะว่า

178
00:08:27,807 --> 00:08:30,142
‪เห็นภาพมันแล้ว
‪เหมือนตัวผมไม่มีผิดเลยครับ

179
00:08:30,209 --> 00:08:32,345
‪ไม่ได้หมายความว่า
‪ร่างกายผมมีกระดูกเยอะ

180
00:08:32,411 --> 00:08:34,714
‪มีกลิ่นตัว
‪หรือไม่เป็นที่นิยมอะไรแบบนี้นะ

181
00:08:34,780 --> 00:08:36,616
‪ผมใช้ชีวิตมาเกิน 40 ปี

182
00:08:36,682 --> 00:08:40,453
‪เหมือนชีวิตผมเกิน 80 เปอร์เซ็นต์
‪อยู่มาโดยการคอยอ่านใจคนอื่นครับ

183
00:08:40,520 --> 00:08:43,256
‪ทุกคนคิดว่า
‪ผมสังเกตใครมากที่สุดครับ

184
00:08:43,322 --> 00:08:44,590
‪- คังโฮดง
‪- คังโฮดง

185
00:08:45,858 --> 00:08:47,393
‪ตอบถูกทันทีเลยแฮะ

186
00:08:48,294 --> 00:08:50,029
‪เป็นเรื่องที่ทุกคนรู้กันสินะ

187
00:08:50,096 --> 00:08:51,097
‪คังโฮดง

188
00:08:51,931 --> 00:08:54,166
‪ถึงผมจะบอกว่าผมเป็นปลานูชี

189
00:08:54,233 --> 00:08:58,371
‪แต่เขาคือคังโฮดง ปลาหางเหลือง
‪ขนาดมหึมายาวกว่าหนึ่งเมตร

190
00:08:59,272 --> 00:09:00,206
‪อลังการมากครับ

191
00:09:00,273 --> 00:09:02,375
‪เจ้าปลาตัวนี้ เวลาจับมันดึงขึ้นมา

192
00:09:02,441 --> 00:09:04,877
‪มันจะพูดด้วยครับ
‪"ปล่อยนะเว้ย ปล่อย"

193
00:09:04,944 --> 00:09:07,613
‪มันตัวใหญ่อลังการ
‪จนเหมือนได้ยินเสียงแบบนี้เลย

194
00:09:07,680 --> 00:09:11,984
‪แต่ไม่นานมานี้ ผมตกปลาหางเหลือง
‪ที่ตัวยาวเป็นเมตรได้ครับ

195
00:09:12,051 --> 00:09:14,320
‪ตกมาได้ตัวใหญ่มาก ใช่ ตัวนี้ผมตกได้

196
00:09:14,387 --> 00:09:16,822
‪ตอนเทปพิเศษวันคริสต์มาส โอ้โฮ

197
00:09:16,889 --> 00:09:19,325
‪ตอนดึงมันขึ้นมานี่
‪อย่างเหนื่อยเลยครับ

198
00:09:19,725 --> 00:09:21,694
‪คังโฮดง ก็คือปลาหางเหลือง
‪ในโลกวาไรตี้

199
00:09:21,761 --> 00:09:23,930
‪ไม่ใช่ปลาหางเหลืองธรรมดา
‪ต้องเติมคำข้างหน้าด้วย

200
00:09:24,764 --> 00:09:25,831
‪"โคตรปลาหางเหลือง"

201
00:09:26,999 --> 00:09:29,402
‪พละกำลังเขานี่ ไม่ใช่เล่นๆ ไงครับ

202
00:09:29,468 --> 00:09:31,771
‪เราปฏิสัมพันธ์กันครั้งแรก
‪ในรายการสองวันหนึ่งคืน

203
00:09:31,837 --> 00:09:33,372
‪- สองวัน
‪- หนึ่งคืน

204
00:09:33,439 --> 00:09:34,807
‪วันไนต์

205
00:09:34,874 --> 00:09:36,842
‪ต้องพูดว่า "ทูเดย์" ครับ

206
00:09:36,909 --> 00:09:40,012
‪ใครดูก็รู้ว่าถ่ายทำอยู่ในเกาหลี

207
00:09:41,647 --> 00:09:43,149
‪น่าจะรู้จักสมาชิกกันอยู่แล้ว

208
00:09:43,215 --> 00:09:46,085
‪แต่เป็นอะไรที่สุดยอดมาก
‪ทุกคนมีชื่อเสียงกันหมด

209
00:09:46,152 --> 00:09:49,088
‪ระหว่างถ่ายรายการ
‪เรานอนนอกสถานที่บ่อยมาก ใช่ไหมครับ

210
00:09:49,155 --> 00:09:51,257
‪นอนข้างนอกแล้วก็เร่ร่อน
‪นอนข้างนอกแล้วก็เร่ร่อน

211
00:09:51,324 --> 00:09:54,260
‪ผมเลยเบื่อการเที่ยวตะลอนมาก
‪คิดว่า "ต้องทำอย่างอื่นบ้างแล้วล่ะ"

212
00:09:54,327 --> 00:09:56,162
‪ผมเลยลองโดนคุมประพฤติดูครับ

213
00:09:57,330 --> 00:09:58,764
‪แทนที่จะเร่ร่อน

214
00:09:58,831 --> 00:10:01,334
‪คุณพัคซองกวัง ปรบมือให้ด้วย

215
00:10:01,400 --> 00:10:02,835
‪ผมเลยลองหยุดดู

216
00:10:03,235 --> 00:10:05,104
‪ตอนแรก ตอนที่เริ่มแรกๆ

217
00:10:05,171 --> 00:10:06,772
‪มันยากมากจริงๆ ครับ

218
00:10:06,839 --> 00:10:10,209
{\an8}‪ตอนทำ "แก๊ก คอนเสิร์ต" ทุกอย่าง
‪เตี๊ยมไว้หมดแล้วครับ พอทำแต่แบบนั้น

219
00:10:10,276 --> 00:10:13,245
{\an8}‪ทีนี้พอมาออกรายการวาไรตี้
‪ผมทำอะไรไม่ถูก ทำอะไรไม่ได้เลยครับ

220
00:10:13,312 --> 00:10:14,614
‪กำลังถ่ายทำอยู่

221
00:10:14,680 --> 00:10:16,983
‪แต่ผมมองกล้องไม่ได้เลย

222
00:10:17,049 --> 00:10:19,385
‪ผมเอาแต่จ้องโคตรปลาหางเหลือง
‪ตัวเมื่อกี้อย่างเดียว

223
00:10:19,452 --> 00:10:21,654
‪ผมจ้องแต่พี่โฮดงแบบนี้
‪อย่างเดียวเลยครับ

224
00:10:21,721 --> 00:10:23,289
‪เพราะผมไม่รู้ว่าต้องทำยังไง

225
00:10:23,356 --> 00:10:25,791
‪"ไม่ได้การแล้วล่ะ
‪ทำตามคำสั่งให้ดีก็พอ

226
00:10:25,858 --> 00:10:27,393
‪อย่าพยายามเอาฮาจนเกินไป

227
00:10:27,460 --> 00:10:28,961
‪ทำตามคำสั่งให้ดีก็พอ

228
00:10:29,028 --> 00:10:30,463
‪มาพยายามกันเถอะ" พอผมคิดแบบนี้

229
00:10:30,529 --> 00:10:33,165
‪นั่นเป็นครั้งแรก ที่ผมได้ยิน

230
00:10:33,232 --> 00:10:36,335
‪คำชมจากโคตรปลาหางเหลือง
‪อย่างคุณคังโฮดงครับ

231
00:10:36,402 --> 00:10:37,737
‪ว่าผมขับรถเก่งครับ

232
00:10:38,571 --> 00:10:39,905
‪บางคนก็ "อ๋อ" เลยใช่ไหมครับ

233
00:10:39,972 --> 00:10:43,242
‪"ฉันไม่รู้สึกตัวเลยว่านายเหยียบเบรก
‪รถมันหยุดตั้งแต่เมื่อไหร่

234
00:10:43,309 --> 00:10:45,711
‪เหมือนรถจะเลี้ยวซ้ายแล้ว
‪แต่ฉันไม่รู้สึกอะไรเลย

235
00:10:45,778 --> 00:10:48,147
‪เราเพิ่งออกจากบ้านเอง
‪มาถึงจังหวัดคังวอนเมื่อไหร่นะ"

236
00:10:48,214 --> 00:10:50,282
‪รถที่ผมใช้ทำงานตอนนั้น

237
00:10:50,349 --> 00:10:52,785
‪เป็นรถคาร์นิวัล
‪เหมือนที่คนดังทั่วไปนั่งกันครับ

238
00:10:52,852 --> 00:10:54,854
‪เป็นรถที่ให้ความรู้สึกรื่นเริงหน่อย

239
00:10:54,920 --> 00:10:56,522
‪ตอนนั้นผมได้เปลี่ยนรถหกคันครับ

240
00:10:56,589 --> 00:10:59,225
‪สมัยนั้น ในรถจะมีกล้องติดตั้งอยู่

241
00:10:59,291 --> 00:11:01,260
‪แล้วพันไว้ด้วยเทปกาวผ้าหมดเลยครับ

242
00:11:01,327 --> 00:11:04,463
‪สมัยนี้ระบบดีแล้ว
‪เลยมีตัวยึดติดได้ง่าย

243
00:11:04,530 --> 00:11:07,099
‪แต่สมัยก่อน ใช้เป็นเทปกาวผ้ากันหมด

244
00:11:07,166 --> 00:11:10,069
‪พอใช้เทปกาวผ้าแปะแล้ว
‪มันก็จะลบรอยไม่ออกครับ

245
00:11:10,136 --> 00:11:11,904
‪เพราะงั้น มีวันหนึ่ง
‪ผมเหนื่อยเลยหลับไป

246
00:11:11,971 --> 00:11:15,107
‪พอตื่นขึ้นมา จะออกไปทำงานตามตาราง
‪พอเขาบอก "ถึงแล้วครับ ลงได้"

247
00:11:15,174 --> 00:11:18,344
‪ผมยกแขนขึ้นไม่ได้ครับ
‪มันเป็นจุดที่เคยมีเทปกาวผ้าแปะอยู่

248
00:11:18,411 --> 00:11:20,746
‪คู่แต่งงานที่ความสัมพันธ์ไม่ดี
‪ถ้าเอาเทปนี่ไปติดนะ

249
00:11:20,813 --> 00:11:24,984
‪ถึงขั้นมีความสัมพันธ์ที่ดี
‪อยู่อย่างรักใคร่ปรองดองได้เลย

250
00:11:25,051 --> 00:11:27,186
‪เทคโนโลยีเทปกาวผ้า
‪เป็นอะไรที่น่าทึ่งมากครับ

251
00:11:27,586 --> 00:11:28,954
‪แต่ผมก็เป็นคนคนหนึ่ง

252
00:11:29,021 --> 00:11:30,923
‪ที่ถ้าขับรถนานๆ
‪บางครั้งก็เหนื่อยไงครับ

253
00:11:30,990 --> 00:11:33,159
‪วันหนึ่ง ผมขับรถมานานมาก

254
00:11:33,225 --> 00:11:34,827
‪แต่ว่าคนที่นั่งอยู่ข้างๆ …

255
00:11:34,894 --> 00:11:37,596
‪ไม่รู้จะติดกล้องในรถทำไม
‪ผมอยากให้ชวนผมคุยบ้าง

256
00:11:38,064 --> 00:11:40,566
‪แต่ทุกคนเอาแต่นอนพิง
‪อ้าปากหวอกันหมด

257
00:11:40,633 --> 00:11:43,669
‪อึนจีวอนก็หัวกระแทกหน้าต่าง
‪แล้วก็ตื่น กระแทกแล้วก็ตื่น

258
00:11:43,736 --> 00:11:44,870
‪แต่ก็ยังนอนต่อ

259
00:11:44,937 --> 00:11:47,506
‪พี่โฮดงก็นอนกรนครอกๆ อยู่ข้างๆ

260
00:11:47,573 --> 00:11:49,575
‪ผมก็เลยหัวร้อนขึ้นมา
‪ไม่มีใครคุยกับผมเลย

261
00:11:49,642 --> 00:11:53,746
‪"นี่ฉันเป็นคนขับรถจริงๆ เหรอ
‪ฉันเป็นอะไรในทีมนี้" พอคิดแบบนั้น

262
00:11:53,813 --> 00:11:55,981
‪พอผ่านแม่น้ำทงไป
‪จะมีวิวที่สวยมากครับ

263
00:11:56,048 --> 00:11:59,652
‪มีวิวสวยๆ แต่ผมต้องตั้งใจขับรถ
‪คือตรงนั้นมีผาชันมากครับ

264
00:11:59,719 --> 00:12:02,088
‪สิ่งที่แวบขึ้นมาตอนนั้นคือ
‪"หักพวงมาลัยซะเลยดีไหม"

265
00:12:02,588 --> 00:12:04,390
‪"ถือโอกาสนี้เป็นพิธีกรหลักเลยไหม"

266
00:12:04,790 --> 00:12:08,060
‪"ฉันจะเลือกคนที่ชอบมาหกคน
‪แล้วยึดรายการมันซะเลยดีไหม"

267
00:12:08,127 --> 00:12:09,695
‪ขณะที่กำลังคิดแบบนั้น

268
00:12:09,762 --> 00:12:11,130
‪คนที่อยู่หลังเบาะคนขับ

269
00:12:11,931 --> 00:12:12,898
‪ซึงกิ

270
00:12:13,566 --> 00:12:16,102
‪เขาประสานมือสองข้างเข้าด้วยกัน
‪แบบน่ารักเรียบร้อยมาก

271
00:12:16,168 --> 00:12:18,437
‪แล้วก็นอนอยู่แบบนี้ ไม่กรนเลยครับ

272
00:12:18,504 --> 00:12:21,207
‪ผมเลยคิดว่าทำแบบนั้นไม่ได้
‪อย่างน้อยก็เห็นแก่เจ้าคนนี้

273
00:12:21,607 --> 00:12:24,310
‪แล้วอีกอย่าง อีกอย่างคือ
‪ผมมองไปเห็นพี่โฮดงพอดี

274
00:12:24,376 --> 00:12:27,813
‪ต่อให้ตกหน้าผาไป
‪เขาก็มีหมวกกันน็อกในตัวอยู่แล้ว

275
00:12:27,880 --> 00:12:29,648
‪ถ้าหมอนี่รอดไป

276
00:12:29,715 --> 00:12:32,251
‪ถ้าหมอนี่รอดไปได้ล่ะ
‪ตอนนั้นคงเดาได้ใช่ไหมครับ

277
00:12:32,318 --> 00:12:35,888
‪ความคิดที่ว่าอาจต้องเผชิญ
‪ความทุกข์ทรมานที่มากกว่าความตาย

278
00:12:35,955 --> 00:12:39,625
‪เพราะแบบนั้น ผมเลยลืม
‪ความคิดร้ายๆ นั้นไปชั่วขณะ

279
00:12:39,692 --> 00:12:42,595
‪แล้วก็กลับมา
‪ยิ้มสดใสแบบนี้อีกครั้งครับ

280
00:12:42,661 --> 00:12:45,464
‪ถ้าถามว่าตอนนั้น
‪ผมขับรถบ่อยมากขนาดไหน

281
00:12:45,531 --> 00:12:48,467
‪ก็ขนาดขับจนเบื่อเลยครับ
‪ตอนนี้ถ้าเลี่ยงได้ผมก็ไม่ขับ

282
00:12:48,534 --> 00:12:49,702
‪ขนาดตอนไม่ได้ดื่มเหล้า

283
00:12:49,769 --> 00:12:53,072
‪ถ้าไปไหนไกลๆ ผมก็จะแค่เรียก
‪คนขับรถรับจ้างให้มาส่งตลอด

284
00:12:53,139 --> 00:12:55,040
‪เอาแต่เรียกคนขับ เรียกคนขับ
‪เรียกไปเรียกมา

285
00:12:55,107 --> 00:12:56,942
‪จนได้ร้องเพลงไงครับ
‪อย่างที่ทุกคนรู้

286
00:12:57,009 --> 00:12:58,844
‪หนึ่ง สอง สาม สี่

287
00:12:58,911 --> 00:13:00,479
‪เลขหน้าหลัง…

288
00:13:00,546 --> 00:13:01,580
‪- เหมือนกัน
‪- เหมือนกัน

289
00:13:01,647 --> 00:13:02,815
‪ก็เลยได้งานนั้น

290
00:13:02,882 --> 00:13:05,818
‪คนเราต้องเหมือนกันทั้งสองด้าน
‪ถูกต้องไหมครับ

291
00:13:05,885 --> 00:13:09,088
‪แต่ว่า คนที่ชื่อคังโฮดงเนี่ย

292
00:13:09,555 --> 00:13:11,357
‪ถ้าเขาได้สนใจใครแล้ว

293
00:13:11,423 --> 00:13:13,392
‪เขาจะสามารถปั้นคนคนนั้น
‪ให้เป็นดาวได้

294
00:13:13,459 --> 00:13:15,895
‪เมื่อก่อนเขาเอาแต่เรียก "ซึงกิ"
‪รู้กันใช่ไหมครับ

295
00:13:15,961 --> 00:13:17,696
‪แต่เหมือนเขา
‪จะเริ่มสนใจผมนิดหน่อยครับ

296
00:13:17,763 --> 00:13:20,132
‪วันที่รวมตัวกันครั้งแรก
‪ตอนถ่ายทำฉากเปิดรายการ

297
00:13:20,199 --> 00:13:21,801
‪ทุกคนแนะนำตัวเองทีละคนแบบนี้นะครับ

298
00:13:21,867 --> 00:13:23,469
‪"สวัสดีครับ อึนจีวอนครับ"

299
00:13:23,536 --> 00:13:25,504
‪ซึงกิก็ "สวัสดีครับ
‪เจ้าของเพลง 'พี่สาวเป็นของผม'"

300
00:13:25,571 --> 00:13:29,041
‪มีพี่คนนั้นอยู่จริงไหมผมก็ไม่รู้นะ
‪แต่เขาก็พูดแบบนั้นครับ ก็ฮาๆ

301
00:13:29,108 --> 00:13:31,610
‪แล้วจู่ๆ ก็มาถึงตาผม

302
00:13:31,677 --> 00:13:33,646
‪จู่ๆ พี่โฮดงก็พูดขึ้นมา "ทุกคน

303
00:13:33,712 --> 00:13:35,648
‪สุดยอดนักแสดงตลกแห่งยุคนี้

304
00:13:36,348 --> 00:13:40,386
‪คนที่แค่แนะนำตัว
‪ก็ทำให้ทุกคนในที่นี้ขำกระจายได้

305
00:13:40,452 --> 00:13:43,556
‪นักแสดงตลก
‪ผู้มีความสามารถอันยิ่งใหญ่คนนั้น

306
00:13:43,622 --> 00:13:45,524
‪กำลังจะแนะนำตัว ณ บัดนี้ครับ

307
00:13:45,591 --> 00:13:49,028
‪ทุกคนจับตาดูกันด้วยนะครับ"
‪เขาว่างี้

308
00:13:49,094 --> 00:13:51,697
‪คือมาแบบพื้นๆ เลยครับ
‪แบบนี้มันฆ่ากันชัดๆ

309
00:13:51,764 --> 00:13:54,099
‪เข้าใจที่สื่อใช่ไหมครับ หลังผมนี่

310
00:13:54,166 --> 00:13:56,302
‪เหงื่อไหลเป็นสายน้ำเลย

311
00:13:56,368 --> 00:13:58,003
‪จนป่านนี้ยังฝันเห็นอยู่เลยครับ
‪แต่ว่า

312
00:13:58,070 --> 00:14:00,906
‪สุดท้ายแล้ว ทุกคนรู้ไหมครับ
‪ว่าผมแนะนำตัวให้ฮากระจายได้

313
00:14:00,973 --> 00:14:04,510
‪"ทุกคน หวัดดีคับ หวัดดีคับ"

314
00:14:04,977 --> 00:14:07,713
‪น่าจะจำอันนี้ได้ ผมเคยถ่ายโฆษณา
‪"หวัดดีคับ" ด้วยครับ

315
00:14:07,780 --> 00:14:10,616
‪ตอนนั้น ผมคอยสังเกต
‪คุณคังโฮดงเยอะมาก

316
00:14:10,683 --> 00:14:12,318
‪แต่ว่าเดี๋ยวนี้ อันที่จริง

317
00:14:12,384 --> 00:14:14,587
‪เหมือนพี่โฮดง
‪ก็สังเกตผมเหมือนกันครับ

318
00:14:14,653 --> 00:14:16,455
‪"ซูกึน เอามือจับหน้า

319
00:14:16,522 --> 00:14:18,524
‪ฉันจะตบนาย
‪แกล้งทำเหมือนโดนตบหน้านะ"

320
00:14:18,591 --> 00:14:20,492
‪พูดแล้วก็ตบป้าบเข้ามาครับ
‪แล้วผมก็จะหน้าหัน

321
00:14:20,559 --> 00:14:23,162
‪เมื่อก่อนมีแต่เรียก "ซูกึน"
‪แล้วก็ตบเลยครับ

322
00:14:24,530 --> 00:14:26,599
‪ตอนนี้เขาสังเกตผมแล้ว
‪เข้าใจได้ใช่ไหมครับ

323
00:14:26,999 --> 00:14:29,702
‪คนที่ทำให้ผมมีหน้ามีตาขึ้นมา

324
00:14:29,768 --> 00:14:32,972
‪จนเขาต้องคอยมองผม
‪ก็น่าจะเป็นรุ่นพี่คังโฮดงนี่แหละ

325
00:14:33,038 --> 00:14:36,141
‪น่าจะมีคนที่จำสาเหตุหลักได้อยู่นะ

326
00:14:36,208 --> 00:14:37,843
‪สมัยทำรายการสองวันหนึ่งคืน

327
00:14:37,910 --> 00:14:41,513
‪เราเคยไปเข้าค่ายสามัคคีในป่า
‪และมีช่วงพักทานนั่นนี่ด้วยกันครับ

328
00:14:41,580 --> 00:14:43,148
‪แล้วดันมีคนเอาลูกพลับมาด้วยครับ

329
00:14:43,215 --> 00:14:44,884
‪ลูกพลับนั่นแค่กินเฉยๆ เลยก็ได้

330
00:14:44,950 --> 00:14:46,652
‪แต่จู่ๆ เป็นเพราะพี่โฮดงไม่รู้

331
00:14:46,719 --> 00:14:50,055
‪เลยถามว่า "พวกนายรู้ไหม
‪ว่าลูกพลับภาษาอังกฤษคืออะไร"

332
00:14:50,122 --> 00:14:52,524
‪สมมติว่าถ้าซึงกิรู้
‪เรื่องมันก็จะจบเลยครับ

333
00:14:52,591 --> 00:14:53,859
‪จะไม่ฮาเลยด้วย

334
00:14:53,926 --> 00:14:55,961
‪แต่ว่าซึงกิมาแบบ
‪"หือ ลูกพลับคือคำว่าอะไรนะ"

335
00:14:56,028 --> 00:14:57,363
‪ไม่มีใครรู้ภาษาอังกฤษของคำนี้

336
00:14:57,429 --> 00:15:00,366
‪ทีนี้ผมก็เลย "โอ๊ะ โอกาสนี้
‪ฉันต้องเอาฮาแล้วล่ะ"

337
00:15:00,432 --> 00:15:02,201
‪ผมเลยพูดว่า
‪"ไม่มีใครรู้คำนี้เลยเหรอ"

338
00:15:02,268 --> 00:15:04,370
‪ออกเสียง "ทีเอช" เป็นเสียง "ซอ" ไง

339
00:15:04,436 --> 00:15:07,907
‪"ลูกพลับซ์ ลูกพลับซ์"

340
00:15:07,973 --> 00:15:10,442
‪พอบอก "ลูกพลับก็คือลูกพลับซ์"
‪เท่านั้นแหละ ฮากระจายเลย

341
00:15:10,509 --> 00:15:11,744
‪ฟีลมันได้ พี่โฮดงเครื่องติด

342
00:15:11,810 --> 00:15:13,579
‪"เฮ้ย ถ้างั้นแล้วส้มล่ะ ส้มคืออะไร"

343
00:15:13,646 --> 00:15:15,014
‪"ส้มเหรอ ส้มซ์"

344
00:15:15,648 --> 00:15:17,383
‪"ส้มเปรี้ยวซี้ด" เป๊ะเลยไหม "ส้มซ์"

345
00:15:17,449 --> 00:15:19,418
‪อันที่จริงผมลังเลกับส้มนิดหน่อยครับ

346
00:15:19,485 --> 00:15:23,055
‪"เอาเป็นส้มซ์ดีไหม หรือเชย์จูว์"
‪ไม่รู้จะเอาอันไหน

347
00:15:23,122 --> 00:15:24,089
‪ตอนคิดว่าเอาอันไหนดี

348
00:15:24,556 --> 00:15:25,858
‪ผมก็ให้ถามชื่อผลไม้มา
‪แล้วจะตอบภาษาอังกฤษให้

349
00:15:25,925 --> 00:15:27,459
‪แตงโมคืออะไรรู้ไหมครับ แตงโม

350
00:15:27,526 --> 00:15:29,061
‪ถ้าพยางค์เดียวก็คือ "ถุยซ์"

351
00:15:30,229 --> 00:15:31,764
‪แล้วมีอะไรอีกนะครับ หมวดผลไม้

352
00:15:31,830 --> 00:15:32,765
‪- อะไรนะ
‪- บานานา

353
00:15:32,831 --> 00:15:34,166
‪บานานาก็อังกฤษแล้วไง ไอ้นี่

354
00:15:36,702 --> 00:15:38,470
‪บานานามันเป็นภาษาอังกฤษอยู่แล้ว

355
00:15:39,138 --> 00:15:40,940
‪แคนตาลูปเกาหลี ว้าว แคนตาลูปเกาหลี

356
00:15:41,006 --> 00:15:42,474
‪แคนตาลูปเกาหลีจะยาวหน่อยครับ

357
00:15:42,942 --> 00:15:44,610
‪"เมล็ดออกมากับอึซ์"

358
00:15:45,844 --> 00:15:49,148
‪"เมล็ดออกมากับอึซ์"
‪ก็คือแคนตาลูปเกาหลี

359
00:15:49,214 --> 00:15:51,016
‪แหม เข้าใจอยู่แท้ๆ
‪อย่ามาแกล้งใสซื่อ

360
00:15:51,083 --> 00:15:54,219
‪ผมคอยสังเกตพี่โฮดงมาเยอะมากก็จริง

361
00:15:54,286 --> 00:15:58,357
‪แต่ช่วงนี้ มีคนที่ผมต้องสังเกต
‪มากกว่ารุ่นพี่โฮดง

362
00:15:58,424 --> 00:16:01,894
‪มีบุคคลที่สองปรากฏตัวขึ้นแล้วครับ

363
00:16:01,961 --> 00:16:03,195
‪เขาคนนั้นก็คือ

364
00:16:05,431 --> 00:16:06,932
‪คนคนนี้ครับ

365
00:16:06,999 --> 00:16:09,101
‪คนที่มีพิษจำนวนมหาศาล

366
00:16:09,168 --> 00:16:10,869
‪คนที่โมโหตลอดเวลา

367
00:16:10,936 --> 00:16:12,304
‪ด้วยการใส่พลังไปที่แก้ม

368
00:16:12,371 --> 00:16:14,440
‪และพร้อมที่จะพ่นพิษออกมา
‪ได้ตลอดเวลา

369
00:16:14,506 --> 00:16:16,508
‪ก็คือรุ่นพี่อีคยองกยูนั่นเองครับ

370
00:16:16,575 --> 00:16:18,110
‪ไม่นานมานี้ผมเจอรุ่นพี่แล้วบอกว่า

371
00:16:18,177 --> 00:16:22,715
‪"รุ่นพี่ ผมจะได้โชว์ยืนเดี่ยว
‪ที่เน็ตฟลิกซ์เป็นคนจัด

372
00:16:22,781 --> 00:16:25,384
‪ชื่อโชว์คือโค้ชความรู้สึก"
‪รุ่นพี่ตอบกลับทันทีว่า

373
00:16:25,851 --> 00:16:28,587
‪"อะไรนะ โค้ชความรู้สึกอะไรกัน"

374
00:16:28,654 --> 00:16:30,923
‪หัวร้อนใส่ผมทันทีเลยครับ
‪ทั้งที่คุยกันสบายๆ ก็ได้

375
00:16:30,990 --> 00:16:34,727
‪ผมเลยบอก "รุ่นพี่ ผมกำหนดตัวละคร
‪รุ่นพี่เป็นปลาปักเป้าได้ไหม"

376
00:16:34,793 --> 00:16:37,629
‪"ไม่ ไม่ใช่ปลาปักเป้าธรรมดา
‪ต้องปลาปักเป้าครีบเหลือง

377
00:16:38,497 --> 00:16:40,265
‪เอาปลาปักเป้าครีบเหลือง มันอร่อยมาก

378
00:16:40,332 --> 00:16:42,234
‪แต่ถ้ากินแบบไม่เอาพิษออกก็ตาย"

379
00:16:42,301 --> 00:16:46,405
‪เขาเป็นคนที่ใครดีด้วย
‪ก็ดีตอบแบบไม่มีกั๊ก

380
00:16:46,472 --> 00:16:49,241
‪แต่ถ้าพลาดขึ้นมา
‪ก็มีพิษจนฆ่าให้ตายได้เลย

381
00:16:49,308 --> 00:16:51,610
‪หว่างคิ้วเขาจะเป็นแบบนี้ตลอดเลยครับ
‪จะขมวดตลอด

382
00:16:51,677 --> 00:16:52,978
‪เหมือนจะเข้าจู่โจม

383
00:16:53,045 --> 00:16:54,880
‪เหมือนเอาเทปกาวผ้าแปะไว้

384
00:16:55,481 --> 00:16:56,615
{\an8}‪เราตกปลากันอยู่

385
00:16:56,682 --> 00:16:59,385
{\an8}‪ไม่มีเหตุผลที่จะโมโหเลยครับ
‪เขามีแต่ข้ออ้าง

386
00:16:59,451 --> 00:17:01,186
{\an8}‪ถ้าอากาศดี ก็โมโหเพราะอากาศดี

387
00:17:01,253 --> 00:17:02,621
‪ฝนตก ก็โมโหเพราะฝนตก

388
00:17:02,688 --> 00:17:04,823
‪ถ้าตกปลาไม่ได้ก็ว่า
‪"กัปตัน เพราะนายนั่นแหละ"

389
00:17:04,890 --> 00:17:06,025
‪"ทำไมต้องมาในวันแบบนี้"

390
00:17:06,091 --> 00:17:07,793
‪คนข้างๆ ปลากินเบ็ด
‪เขาก็จะบอกให้ "เงียบ"

391
00:17:07,860 --> 00:17:08,961
‪ตกได้เยอะ ก็ว่าเพราะตกได้ไง

392
00:17:09,027 --> 00:17:10,763
‪ปวดแขน หงุดหงิดไปอีก

393
00:17:10,829 --> 00:17:14,400
‪แต่ถ้ารุ่นพี่คยองกยูอยู่บนเรือนานๆ
‪ก็จะมีเบื่อเหมือนกัน

394
00:17:14,466 --> 00:17:17,636
‪เวลาเบื่อรุ่นพี่เขาจะเล่นมุก
‪แล้วเราก็ต้องตามให้ทันด้วย

395
00:17:17,703 --> 00:17:22,207
‪ว่าเขาเล่นมุก หรือเราควรถามจริงจัง
‪เราต้องตามเขาให้ได้

396
00:17:22,274 --> 00:17:24,443
‪แต่ว่า เพราะผมใช้เวลา
‪อยู่กับเขามาเยอะมาก

397
00:17:24,510 --> 00:17:26,478
‪ผมจะดูออกทันทีครับ
‪ว่าล้อเล่นหรืออะไร

398
00:17:26,545 --> 00:17:28,313
‪ตกปลากันอยู่ดีๆ

399
00:17:28,380 --> 00:17:31,583
‪รุ่นพี่จะตวาดใส่ผมว่า "มองไรวะ"

400
00:17:31,650 --> 00:17:34,653
‪ผมต้องตอบกลับทันทีครับ
‪ถ้าเขาถาม "มองไรวะ" "มองคยองกยู"

401
00:17:35,120 --> 00:17:37,189
‪"นายเป็นใคร" "รุ่นน้องคยองกยู"

402
00:17:37,656 --> 00:17:39,792
‪"ดูไอ้เบื๊อกนี่สิ"
‪"ก็ดูสิ ไอ้เบื๊อก"

403
00:17:39,858 --> 00:17:41,627
‪"ดูสิ ดูเลย ไอ้เบื๊อก"
‪แล้วรุ่นพี่ก็จะฮา

404
00:17:43,028 --> 00:17:45,631
‪บอกว่าผมช่วยรับมุกให้
‪"โอ้ ซูกึนช่วยรับมุก"

405
00:17:45,697 --> 00:17:47,533
‪แต่ว่า พวกคนที่ไร้ไหวพริบ

406
00:17:47,599 --> 00:17:51,270
‪มันจะมีน้ำเสียงเฉพาะอยู่
‪เวลารุ่นพี่ล้อเล่นจะพูดเน้นหนัก

407
00:17:51,336 --> 00:17:53,205
‪"มองไรวะ" แบบนี้แปลว่าล้อเล่น

408
00:17:53,272 --> 00:17:55,307
‪แต่ว่าบางครั้งถ้าพูดจริงจัง

409
00:17:55,374 --> 00:17:57,042
‪"มองอะไร" บางทีก็มีแบบนี้ครับ

410
00:17:57,109 --> 00:17:59,445
‪แบบนั้นแปลว่าอารมณ์บ่จอยสุดๆ

411
00:17:59,511 --> 00:18:02,448
‪"อย่ามาล้อเล่น อย่ามามอง"
‪มันจะหมายความแบบนั้นครับ

412
00:18:02,514 --> 00:18:04,516
‪จะมีสมาชิกที่ไร้ไหวพริบอยู่ครับ

413
00:18:04,583 --> 00:18:06,185
‪จะไม่บอกนะครับว่าเป็นใคร

414
00:18:06,752 --> 00:18:08,120
‪รุ่นพี่พูดว่า "มองอะไร"

415
00:18:08,187 --> 00:18:09,388
‪"จะมองอะไรล่ะ

416
00:18:09,455 --> 00:18:13,158
‪ฉันกำลังสแกนนายผ่านกระจกตา
‪อยากจะมองนายสักหน่อย

417
00:18:13,225 --> 00:18:16,762
‪นายจะมามีปัญหาอะไรกับฉัน"

418
00:18:16,829 --> 00:18:17,663
‪จะมีแบบนี้อยู่ครับ

419
00:18:17,729 --> 00:18:21,033
‪- จีซังรยอล
‪- ใช่ครับ จีซังรยอล

420
00:18:22,167 --> 00:18:24,570
‪แล้วพี่เขาก็จะว่า "อะไรเนี่ย

421
00:18:24,636 --> 00:18:26,138
‪เอาไปออกอากาศก็ไม่ได้

422
00:18:26,205 --> 00:18:28,240
‪นายบ้าไปแล้วหรือไง ฮะ"

423
00:18:28,307 --> 00:18:30,242
‪เข้าใจใช่ไหมครับ
‪จะต้องมีไหวพริบหน่อย

424
00:18:30,309 --> 00:18:32,945
‪ตอนนี้ผมก็กลายเป็นรุ่นพี่วงการตลก
‪ในระดับหนึ่งแล้วครับ

425
00:18:33,011 --> 00:18:36,215
‪เพราะผมไปไหนมาไหนกับรุ่นพี่โฮดง
‪รุ่นพี่คยองกยูบ่อยมาก

426
00:18:36,281 --> 00:18:38,784
‪เลยค่อนข้างมีภาพลักษณ์
‪แบบน้องเล็กติดตัวอยู่

427
00:18:38,851 --> 00:18:40,719
‪แต่จริงๆ ผมก็ค่อนข้างอาวุโสนะครับ

428
00:18:40,786 --> 00:18:41,954
‪เวลาไปถ่ายทำรายการ

429
00:18:42,721 --> 00:18:46,325
{\an8}‪ไม่ใช่รุ่นพี่แล้ว แต่ผมต้องคอย
‪สังเกตรุ่นน้องอย่างเลี่ยงไม่ได้ครับ

430
00:18:46,391 --> 00:18:49,128
{\an8}‪ผมทำรายการกับเหล่าไอดอลบ่อยๆ

431
00:18:49,194 --> 00:18:52,898
‪แต่เวลาไปสถานีโทรทัศน์
‪ผมก็จะใส่ชุดไปรเวทสบายๆ

432
00:18:52,965 --> 00:18:55,434
‪พอเจอน้องๆ มาในชุดไปรเวทประหลาดๆ

433
00:18:55,501 --> 00:18:57,069
‪ในสายตาผมมองว่าประหลาดไงครับ

434
00:18:57,136 --> 00:18:58,370
‪ผมไม่เข้าใจเลยจริงๆ

435
00:18:58,437 --> 00:19:02,074
‪ดูแล้วเป็นของแบรนด์เนมหมดนะ
‪แต่ทำไมเขาแต่งตัวแบบนั้น

436
00:19:02,141 --> 00:19:03,976
‪คิดว่าหมายถึงใครครับ

437
00:19:04,042 --> 00:19:06,345
‪ซงมินโฮ ใช่ มินโฮ

438
00:19:06,411 --> 00:19:07,779
‪แบบอลังการงานสร้างมาก

439
00:19:07,846 --> 00:19:09,915
‪ชุดแบบที่คนวัยสิบยี่สิบปีฮิตกันเลย

440
00:19:09,982 --> 00:19:11,517
‪แต่ผมไม่เข้าใจ

441
00:19:11,583 --> 00:19:13,285
‪"อะไรวะนั่น"
‪แต่เป็นของแบรนด์หมดเลยนะ

442
00:19:13,352 --> 00:19:15,053
‪ตอนเจอมินโฮครั้งแรก ผมทักทายแบบนี้

443
00:19:15,120 --> 00:19:16,822
‪"เฮ้ ลห."

444
00:19:16,889 --> 00:19:17,890
‪"เฮ้ ว่าไง ลห."

445
00:19:17,956 --> 00:19:19,892
‪แล้วเขาก็จะถาม "ลห.คืออะไรครับพี่"

446
00:19:19,958 --> 00:19:21,426
‪"โลหะ" ไง

447
00:19:21,493 --> 00:19:23,362
‪เพราะตัวเขามีโลหะเยอะมาก

448
00:19:24,530 --> 00:19:27,199
‪โลหะ วัยรุ่นตรงนั้นชอบใจใหญ่เลย
‪สงสัยเป็นแฟนคลับมินโฮ

449
00:19:27,266 --> 00:19:31,003
‪ผมคงจะมีความเข้าใจแบบนี้อยู่
‪เพราะรายการมีคนดูทุกเพศทุกวัย

450
00:19:31,069 --> 00:19:33,338
‪ผมเลยคิดว่าควรแต่งตัว
‪ให้สะอาดเรียบร้อยครับ

451
00:19:33,405 --> 00:19:36,842
‪ผมบอก "แต่งแนวอะไรของนายเนี่ย"
‪มินโฮก็สวนทันที "ทำไม นี่แนวผม"

452
00:19:36,909 --> 00:19:41,380
‪สิ่งที่ผมเคยทำกับรุ่นพี่คยองกยู
‪เจ้าหมอนี่ก็เริ่มทำกับผมเหมือนกัน

453
00:19:41,446 --> 00:19:43,482
‪ตอนนั้นมันก็เลย
‪เหมือนเป็นการเตือนสติ

454
00:19:43,549 --> 00:19:46,451
‪"พวกเขาก็มีแนวของตัวเองแหละ

455
00:19:46,518 --> 00:19:50,088
‪แทนที่จะไปตำหนิติเตียน
‪แค่ยอมรับในตัวเขาดีกว่า"

456
00:19:50,155 --> 00:19:53,058
‪แต่ถ้าดูรายการสมัยก่อน
‪รายการสมัยก่อน

457
00:19:53,125 --> 00:19:55,327
{\an8}‪จะต้องมีไหวพริบ
‪มากกว่ารายการสมัยนี้ครับ

458
00:19:55,394 --> 00:19:57,996
{\an8}‪เราเดินทางไปถ่ายรายการซ่อนกล้องกัน

459
00:19:58,063 --> 00:19:59,831
‪แต่คือเห็นกล้องอยู่ตำตามาก

460
00:20:00,933 --> 00:20:02,334
‪แล้วก็มีโทรศัพท์เข้ามา

461
00:20:02,834 --> 00:20:04,803
‪"ฉันกำลังฉุกเฉิน
‪ขอยืมเงินหน่อย 40 ล้านวอน"

462
00:20:04,870 --> 00:20:06,471
‪แล้วคือเห็นกล้องอยู่ตำตา

463
00:20:06,538 --> 00:20:08,774
‪"อ้อๆ มีเรื่องอะไรเหรอ
‪รีบบอกเลขบัญชีมาสิ"

464
00:20:08,840 --> 00:20:11,009
‪ความจริงอยู่ดีๆ ใครมันจะทำแบบนี้
‪เราก็รู้แหละ

465
00:20:11,076 --> 00:20:13,512
‪เรื่องที่รู้แต่ต้องแกล้งไม่รู้
‪มีเยอะมากเลยครับ

466
00:20:13,579 --> 00:20:16,348
‪สมัยก่อน เรื่องที่ลำบากก็คือ
‪ในรายการทีวีเมื่อก่อน

467
00:20:16,415 --> 00:20:18,116
‪จะมีนักสะกดจิตมาเยอะมากครับ

468
00:20:18,183 --> 00:20:20,152
‪โอ้ คนที่ขำนี่น่าจะจำได้ครับ

469
00:20:20,219 --> 00:20:23,222
‪อยู่มาวันหนึ่งก็เอานักแสดงตลก
‪สองสามคนมานั่งในห้องรับรอง

470
00:20:23,288 --> 00:20:24,656
‪แล้วโปรดิวเซอร์ที่รับผิดชอบก็เข้ามา

471
00:20:24,723 --> 00:20:27,559
‪บอกว่าน่าทึ่งมาก "ถ้าถามว่า
‪นักสะกดจิตคนนี้น่าทึ่งแค่ไหน

472
00:20:27,626 --> 00:20:32,130
‪เราให้เขาสะกดจิตทีมงานสิบคน
‪ก่อนหน้านี้ แล้วเขาสะกดได้ทุกคนเลย

473
00:20:32,197 --> 00:20:34,166
‪บางคนเห็นคุณแม่ผู้ล่วงลับ

474
00:20:34,233 --> 00:20:36,635
‪บางคนก็พูดจาเลอะเทอะ
‪ว่าชาติก่อนเป็นเจ้าหญิง

475
00:20:36,702 --> 00:20:38,403
‪เป็นแบบนั้นกันทั้งสิบคนเลยนะ"

476
00:20:38,470 --> 00:20:39,638
‪เขาเอามาบอกเราทำไมครับ

477
00:20:39,705 --> 00:20:42,541
‪เขาจะสื่อว่า
‪"พวกนายก็เหมือนกัน ถ้าเป็นไปได้

478
00:20:43,508 --> 00:20:45,644
‪ถ้าไม่เหลือบ่ากว่าแรงก็จงโดนสะกดซะ"

479
00:20:45,711 --> 00:20:47,579
‪เขามาบอกอ้อมๆ ครับ

480
00:20:47,646 --> 00:20:49,982
‪แล้วผมก็มีไหวพริบไงครับ
‪ผมก็เข้าใจแล้วเข้าห้องไป

481
00:20:50,048 --> 00:20:51,283
‪พอผมเข้าห้องไป

482
00:20:52,351 --> 00:20:53,885
‪"เอาล่ะ มองที่ลูกแก้วนะครับ"

483
00:20:54,953 --> 00:20:58,991
‪"เอาล่ะ จากนี้ไปคุณจะหลับ
‪เมื่อผมพูดว่าเรดซัน"

484
00:20:59,057 --> 00:21:00,659
‪พอพูดว่า "เรดซัน"

485
00:21:00,726 --> 00:21:02,961
‪เวลาหลับ จะต้องหลับแบบนี้

486
00:21:03,028 --> 00:21:04,696
‪แต่เพราะผมตั้งใจมาก

487
00:21:04,763 --> 00:21:06,231
‪พอเขาพูดว่า "เรดซัน"

488
00:21:07,432 --> 00:21:10,335
‪ผมคอพับคออ่อนทันทีครับ
‪เป็นลักษณะเฉพาะของนักแสดงตลก

489
00:21:10,402 --> 00:21:13,005
‪เพราะว่าผมเอาแต่
‪นึกถึงหน้าโปรดิวเซอร์

490
00:21:13,071 --> 00:21:14,473
‪เลยเอาแต่คิดว่าต้องทำให้ดีๆ

491
00:21:14,539 --> 00:21:16,908
‪แล้วก็แบบ "เขาจะถามอะไรนะ"

492
00:21:16,975 --> 00:21:18,110
‪"จะตอบยังไงดีนะ"

493
00:21:18,176 --> 00:21:20,379
‪มีแต่ความคิดแบบนี้
‪อยู่เต็มหัวเลยครับ

494
00:21:20,445 --> 00:21:21,913
‪แล้วเขาก็ถามครับ

495
00:21:21,980 --> 00:21:25,017
‪"ตอนนี้คุณซูกึนอยู่ที่ไหนครับ"

496
00:21:25,083 --> 00:21:26,385
‪"ข้างๆ นาย"

497
00:21:26,818 --> 00:21:28,186
‪"ก็อยู่ข้างๆ นายไง"

498
00:21:28,253 --> 00:21:29,354
‪"คุณอยู่กับใครเหรอครับ"

499
00:21:29,421 --> 00:21:31,590
‪"จะใครล่ะ ก็อยู่กับนายไง
‪เราอยู่กันสองคนเนี่ย"

500
00:21:31,657 --> 00:21:34,059
‪ถ้าผมพูดว่า "ก็อยู่กับนายไง"
‪แบบนี้มันน่าจะฮา

501
00:21:34,126 --> 00:21:35,994
‪แต่ผมพูดไม่ได้ครับ ผมก็เลย

502
00:21:36,061 --> 00:21:39,931
‪บอกเขาครับ "ที่ปล่องไฟ
‪ผมเห็นปล่องไฟครับ"

503
00:21:39,998 --> 00:21:42,734
‪"เริ่มเห็นคนจุดไฟ
‪ในช่องใส่ฟืนแล้วครับ"

504
00:21:42,801 --> 00:21:45,337
‪"โอ๊ะ เขาคือใครครับ"
‪"เหมือนจะเป็นคุณย่าครับ คุณย่า"

505
00:21:45,404 --> 00:21:48,407
‪"คุณย่ากำลังร้องไห้ครับ
‪กำลังร้องไห้อยู่"

506
00:21:48,473 --> 00:21:50,242
‪มันไม่ใช่การถูกสะกดจิต

507
00:21:50,309 --> 00:21:51,910
‪แต่ผมแต่งเรื่องอยู่ตลอด

508
00:21:51,977 --> 00:21:53,478
‪แล้วเขาก็ถามอีกครับ

509
00:21:53,545 --> 00:21:56,381
‪"ทำไมคุณย่าถึงร้องไห้ครับ"

510
00:21:56,448 --> 00:21:58,016
‪"เพราะนายไง"

511
00:21:58,083 --> 00:22:00,786
‪ผมอยากตอบแบบนี้
‪แต่ก็ตอบไม่ได้ไงครับ

512
00:22:00,852 --> 00:22:02,120
‪ผมเลยบอก "ผมไม่รู้ครับ

513
00:22:02,187 --> 00:22:04,156
‪ท่านแค่เอาแต่ร้องไห้ไม่หยุด"

514
00:22:04,222 --> 00:22:07,893
‪นักสะกดจิตก็เริ่มมั่นใจตอนนั้นแหละ
‪"หมอนี่โดนสะกดเต็มตัวแล้วสินะ"

515
00:22:07,959 --> 00:22:09,995
‪แล้วทันใดนั้น
‪เขาก็วางบางอย่างใส่มือผมครับ

516
00:22:10,062 --> 00:22:11,997
‪พอผมจับปุ๊บ
‪กลิ่นหัวหอมก็โชยขึ้นมาเลย

517
00:22:12,531 --> 00:22:15,434
‪"จากนี้ไป ไม่ว่าคุณจะกินอะไร

518
00:22:16,034 --> 00:22:18,136
‪ก็จะเอร็ดอร่อยเหมือนแอปเปิ้ล"

519
00:22:18,203 --> 00:22:19,471
‪"คุณจะได้กินแอปเปิ้ลครับ"

520
00:22:19,538 --> 00:22:22,040
‪ใครดูก็รู้ว่ามันเป็นหัวหอม

521
00:22:24,376 --> 00:22:26,011
‪เขาก็ดันๆ เข้ามาให้ผมกิน

522
00:22:27,746 --> 00:22:30,882
‪แต่กลิ่นโชยเลยนะ กลิ่นอย่างแรงเลย

523
00:22:30,949 --> 00:22:33,919
‪ผมก็เลยกัดเข้าไปหนึ่งคำ

524
00:22:33,985 --> 00:22:36,254
‪แล้วน้ำตาก็ไหลครับ น้ำตาไหลพรากเลย

525
00:22:36,321 --> 00:22:39,591
‪น้ำตาไหลแต่ผมก็ฮึบ
‪เพราะพูดไม่ได้ว่ามันคือหัวหอม

526
00:22:39,658 --> 00:22:41,326
‪"โอ้ นี่มันอะไรกันครับ

527
00:22:41,393 --> 00:22:44,863
‪รู้สึกว่าเป็นแอปเปิ้ลที่อร่อยที่สุด
‪เท่าที่ผมเคยกินมาเลยครับ

528
00:22:44,930 --> 00:22:48,100
‪น่าอร่อยนะครับ คุณย่า
‪คุณย่าลองทานดูสิครับ

529
00:22:48,166 --> 00:22:49,868
‪คุณย่า ทานสิครับ คุณย่าทานสิ"

530
00:22:49,935 --> 00:22:51,503
‪"คุณย่าพูดว่ายังไงครับ"

531
00:22:51,570 --> 00:22:54,306
‪"ไอ้บ้านี่
‪เอาไอ้นี่มาให้ฉันกินได้ยังไง

532
00:22:54,373 --> 00:22:57,109
‪ฉันจะกินเข้าไปได้ยังไง"
‪ผมบอกไปแบบนี้ครับ

533
00:22:57,175 --> 00:22:59,444
‪เขาก็มองออกเลยบอก
‪"เอาล่ะ ตื่นได้ครับ"

534
00:22:59,511 --> 00:23:02,280
‪แล้วโปรดิวเซอร์ที่อยู่หลังผม
‪ก็บอกว่า "เยี่ยมมาก"

535
00:23:02,347 --> 00:23:03,749
‪ส่งสัญญาณบอกแบบนี้ครับ

536
00:23:03,815 --> 00:23:05,150
‪แต่พวกที่ไม่มีไหวพริบ

537
00:23:05,217 --> 00:23:07,552
‪พอส่งหัวหอมให้กินก็จะร้อง "โอ๊ย"

538
00:23:07,619 --> 00:23:09,521
‪ให้อีกก็ "โอ๊ย" อีกแบบนี้ครับ

539
00:23:09,588 --> 00:23:12,557
‪โอ๊ยไปโอ๊ยมา พอถึงลูกที่ห้า
‪"อร่อยครับ"

540
00:23:15,427 --> 00:23:16,695
‪ใช่ ไม่มีไหวพริบ

541
00:23:16,762 --> 00:23:21,133
‪ฉะนั้น ถ้าทำรายการทีวี
‪จะต้องมีไหวพริบหน่อยครับ

542
00:23:21,199 --> 00:23:23,602
‪เพราะว่าผมค่อนข้างหูตาไว

543
00:23:23,668 --> 00:23:25,670
‪ผมเลยนึกว่าลูกๆ จะหูตาไวไปด้วย

544
00:23:26,238 --> 00:23:28,940
{\an8}‪แต่เหมือนเรื่องนั้น
‪จะไม่เกี่ยวข้องกับพันธุกรรมเลยครับ

545
00:23:29,007 --> 00:23:32,010
{\an8}‪ความจริงแล้ว ผมเรียนรู้
‪ที่จะสังเกตด้วยตัวเองครับ

546
00:23:32,077 --> 00:23:35,747
‪ผมมีลูกชายชื่อว่าแทจุน
‪ช่วงนี้กำลังเล่นยิมนาสติก

547
00:23:35,814 --> 00:23:37,048
‪เขาเป็นลูกชายคนโต

548
00:23:37,115 --> 00:23:40,952
‪จำพวกทกาเชฟ เดี๋ยวโชว์รูปให้ดูครับ

549
00:23:41,019 --> 00:23:42,621
‪เป็นยิมนาสติก แบบนี้น่ะครับ

550
00:23:43,188 --> 00:23:44,756
‪ตอนนี้เขาอยู่ชั้นม.หนึ่ง

551
00:23:44,823 --> 00:23:47,225
‪ภาพเปลือยๆ ดูสิครับ
‪ลอยอยู่บนพื้นเลย

552
00:23:47,292 --> 00:23:49,194
‪เป็นยิมนาสติก เขาทำแบบนั้นครับ

553
00:23:50,629 --> 00:23:52,197
‪อยู่บนบาร์เดี่ยว แบบนั้นเลย

554
00:23:52,798 --> 00:23:55,600
‪เขาโต้รุ่งทำอยู่แบบนั้น
‪ทั้งคืนเลยครับ

555
00:23:55,667 --> 00:23:57,736
‪วันหนึ่งผมได้ยินเสียง
‪หัวเราะคิกคักจากในห้อง

556
00:23:57,803 --> 00:23:59,971
‪มีเสียงถามคำถาม แล้วก็พูดว่า "ว้าว"

557
00:24:00,038 --> 00:24:01,239
‪ผมก็เลยไปดู

558
00:24:01,306 --> 00:24:04,209
‪ลูกผมกำลังดูถ่ายทอดสดอยู่ครับ

559
00:24:04,276 --> 00:24:06,778
‪แต่พอมองแล้ว
‪ผมนึกว่ามีคนดูเป็นร้อยๆ

560
00:24:06,845 --> 00:24:08,346
‪แต่ว่ามีอยู่แค่สามคนครับ

561
00:24:08,747 --> 00:24:11,283
‪ลูกชายผมเป็นคนที่
‪เขียนความเห็นมากที่สุด

562
00:24:11,349 --> 00:24:12,751
‪วันหนึ่งเขาก็มาหาผมแบบจริงจัง

563
00:24:12,818 --> 00:24:15,420
‪แล้วบอก "พ่อครับ ผมอยากไปอเมริกา"

564
00:24:15,487 --> 00:24:18,056
‪"โอ๊ะ นี่ลูกเราโต
‪เป็นผู้เป็นคนแล้วเหรอ"

565
00:24:18,123 --> 00:24:20,392
‪"จะไปอเมริกาเหรอ
‪งั้นประสบการณ์เขาก็จะกว้างไกลขึ้น

566
00:24:20,459 --> 00:24:24,129
‪จะได้เรียนภาษาอังกฤษด้วย
‪จะได้สัมผัสอะไรที่หลากหลายด้วย"

567
00:24:24,196 --> 00:24:27,532
‪ผมเลยคิดว่า
‪"ถึงจะลำบากก็ต้องหาทางส่งเขาไป"

568
00:24:27,599 --> 00:24:28,600
‪ผมเลยลองถามดูครับ

569
00:24:29,067 --> 00:24:31,036
‪"แทจุน ว่าแต่จะไปอเมริกาทำไมเหรอ"

570
00:24:31,102 --> 00:24:34,306
‪แล้วจู่ๆ เขาก็ตอบว่า
‪"ก็อเมริกามีบาร์เดี่ยวเยอะไงครับ"

571
00:24:35,006 --> 00:24:36,608
‪อเมริกามีบาร์เดี่ยวเยอะเหรอครับ

572
00:24:36,675 --> 00:24:39,444
‪น่าจะมีเจ้าหน้าที่
‪จากเน็ตฟลิกซ์อเมริกาอยู่ไม่ใช่เหรอ

573
00:24:39,511 --> 00:24:41,813
‪ผมอยากถามครับ
‪ผมอยากถามเรื่องนี้มากเลยครับ

574
00:24:41,880 --> 00:24:44,316
‪"มีบาร์เดี่ยวกี่อัน ฮะ

575
00:24:44,382 --> 00:24:47,552
‪ในอเมริกามีบาร์เดี่ยวเยอะแค่ไหน"

576
00:24:47,619 --> 00:24:51,089
‪ผมไม่รู้เขาไปฟังมาจากไหน
‪ว่าอยู่อเมริกามีบาร์เดี่ยวเยอะ

577
00:24:51,156 --> 00:24:55,026
‪เดี๋ยวถ้าวันนี้มีไลฟ์ในยูทูบตอนค่ำ
‪ผมจะเข้าไปถามเขาครับ

578
00:24:55,093 --> 00:24:56,495
‪คนที่เป็นบุคคลต้นแบบของแทจุน

579
00:24:56,561 --> 00:24:58,663
‪ถ้าผมเข้าไป
‪ก็จะมีคนดูเป็นสี่คนไงครับ

580
00:24:58,730 --> 00:25:01,166
‪ถ้าไปถามเขาน่าจะรู้อะไรบ้าง

581
00:25:01,233 --> 00:25:06,171
‪ผมก็เลยคิดว่า
‪"ไหวพริบไม่สืบทอดผ่านพันธุกรรมสินะ"

582
00:25:06,238 --> 00:25:08,540
‪แล้วก็ จะมีลูกคนเล็กอยู่ด้วย

583
00:25:08,607 --> 00:25:09,975
‪เจ้าคนเล็กนี่จะคล้ายผมครับ

584
00:25:10,041 --> 00:25:13,812
‪วันหนึ่ง ระหว่างกำลังดื่มเหล้า

585
00:25:13,879 --> 00:25:16,648
‪มีแม่เขากับลูกชายสองคนอยู่ด้วย
‪ผมเลยพูดอย่างจริงจังครับ

586
00:25:16,715 --> 00:25:19,584
‪"อีกสักหน่อยพ่อกับแม่จะไปชนบท
‪และสร้างบ้านหลังเล็กๆ

587
00:25:19,651 --> 00:25:21,686
‪พ่อกับแม่จะไปอยู่ที่นั่น
‪แล้วก็จะตายด้วยกัน

588
00:25:21,753 --> 00:25:23,788
‪ถ้าแม่ตาย พ่อก็จะตายตามไป

589
00:25:23,855 --> 00:25:26,191
‪เราจะอยู่กันแบบนั้น
‪พวกแกก็ไปใช้ชีวิตตามใจนะ

590
00:25:26,258 --> 00:25:27,826
‪พูดถึงบาร์เดี่ยวอะไรไร้สาระ"

591
00:25:27,893 --> 00:25:30,028
‪ผมบอกไปอย่างจริงจัง
‪เพราะความอึดอัดใจไงครับ

592
00:25:30,095 --> 00:25:32,297
‪"แต่ว่าจะทิ้งเงินไว้ให้ก่อนไป"

593
00:25:32,364 --> 00:25:35,534
‪แล้วแทซอลูกชายคนเล็กก็พูดว่า
‪"พ่อจะไปแบบนั้นไม่ได้นะครับ"

594
00:25:35,600 --> 00:25:37,969
‪"ทำไม ทำไมพ่อจะไปไม่ได้"

595
00:25:38,036 --> 00:25:40,639
‪เขาเลยบอก "ต้องบอกก่อนสิครับ
‪ว่าเอาเงินไว้ที่ไหน"

596
00:25:40,705 --> 00:25:42,874
‪อือ อย่างฮาเลย

597
00:25:42,941 --> 00:25:44,409
‪เขาพูดแบบนั้นจริงๆ ครับ

598
00:25:44,476 --> 00:25:46,478
‪ต้องมีไหวพริบนะ
‪ถึงขอให้บอกว่าเงินอยู่ไหน

599
00:25:46,545 --> 00:25:49,948
‪แต่พอแทจุนได้ยินแบบนั้น
‪ลูกชายคนโตจะต่างออกไปจริงๆ

600
00:25:50,015 --> 00:25:52,017
‪"นี่ พ่อกับแม่บอกว่าจะตายนะ

601
00:25:52,083 --> 00:25:54,586
‪ยังจะห่วงว่าเงินอยู่ไหนอีกเหรอ ฮะ

602
00:25:54,653 --> 00:25:57,556
‪พ่อกับแม่ต้องมีสุขภาพแข็งแรงสิ
‪เราต้องอยู่ข้างๆ ทำไมพูดแบบนั้น"

603
00:25:57,622 --> 00:26:01,459
‪แล้วเขาก็ถาม "พ่อ แต่ว่าจะสร้างบ้าน
‪อยู่ชนบท แล้วมีบาร์เดี่ยวไหมครับ"

604
00:26:02,427 --> 00:26:04,663
‪อันนี้ผมแต่งเติมเองนิดหน่อย

605
00:26:05,830 --> 00:26:06,798
‪ครับ สนุกไหมครับ

606
00:26:09,301 --> 00:26:12,170
‪ความจริงแล้ว การที่ผมหูไวตาไว

607
00:26:12,237 --> 00:26:13,939
{\an8}‪อาจเป็นเพราะแวดล้อมสมัยเด็กครับ

608
00:26:14,339 --> 00:26:15,907
{\an8}‪เพราะว่าผมย้ายโรงเรียนบ่อยมาก

609
00:26:15,974 --> 00:26:18,443
{\an8}‪ตอนสมัยป.หก
‪ผมได้ร่วมพิธีจบการศึกษาตั้งสองครั้ง

610
00:26:18,510 --> 00:26:21,446
‪สมัยเด็กน่ะ
‪ถ้าได้ดูรูปถ่ายผมสมัยนั้น

611
00:26:21,513 --> 00:26:24,482
‪จะมีแต่รูปแบบจดจ้องทั้งนั้นเลยครับ
‪ดูสิครับ

612
00:26:24,950 --> 00:26:26,318
‪จ้องอะไรอยู่ครับเนี่ย

613
00:26:26,384 --> 00:26:28,186
‪ใช่ไหมล่ะครับ ดูสิครับ

614
00:26:28,253 --> 00:26:30,255
‪มองอะไรของเขาเนี่ย

615
00:26:30,322 --> 00:26:32,424
‪ดูเจ้าหมอนี่มันจ้องสิ

616
00:26:32,490 --> 00:26:33,792
‪เมื่อสมัยก่อน

617
00:26:34,292 --> 00:26:37,395
‪ที่สนามกีฬาในโรงเรียนประถม

618
00:26:37,462 --> 00:26:39,698
‪ผมกำลังเตะฟุตบอล
‪กับเพื่อนสนิทอยู่ครับ

619
00:26:39,764 --> 00:26:41,866
‪ไม่แน่ใจว่าตอนป.สามหรือป.สี่

620
00:26:41,933 --> 00:26:44,903
‪สมัยประถม นี่โรงเรียนประถมผมครับ
‪ผมกำลังเตะฟุตบอลอยู่

621
00:26:44,970 --> 00:26:48,807
‪จู่ๆ ก็มีรถไถคันหนึ่งวิ่งเข้ามา
‪ในสนามกีฬาครับ

622
00:26:48,873 --> 00:26:50,442
‪แต่ว่าพอมองที่รถไถแล้ว

623
00:26:50,508 --> 00:26:52,711
‪ข้างหลังมันจะมี
‪ตู้อะไรเล็กๆ อยู่ด้วย

624
00:26:52,777 --> 00:26:54,479
‪ใช่ โห…

625
00:26:54,546 --> 00:26:56,514
‪บอกว่าเล็กๆ แต่วาดซะใหญ่เลย

626
00:26:56,581 --> 00:26:58,350
‪ไม่เป็นไรครับๆ เอาไว้แบบนั้นแหละ

627
00:26:59,784 --> 00:27:03,121
‪มันจะมีอะไรสักอย่างเหมือนพัดลม
‪อยู่ข้างหลังด้วยครับ

628
00:27:03,188 --> 00:27:05,190
‪พัดลมไม่ใหญ่ขนาดนั้นนะครับ
‪ยังไงก็เถอะ

629
00:27:05,256 --> 00:27:06,992
‪ไม่เป็นไรครับ เอาไว้แบบนั้นแหละ

630
00:27:07,058 --> 00:27:08,627
‪มีพัดลมอยู่หนึ่งตัว

631
00:27:08,693 --> 00:27:10,962
‪แล้วมันก็ขับเข้ามาในสนาม
‪ตอนผมเตะบอลอยู่

632
00:27:11,029 --> 00:27:12,831
‪เลยคิดว่า "ลุงนั่นเป็นบ้าหรือเปล่า"

633
00:27:12,897 --> 00:27:15,433
‪"เด็กกำลังเตะบอลอยู่
‪จะขับรถไถเข้ามาทำไม

634
00:27:15,500 --> 00:27:17,068
‪อันตรายกับเด็กนะเนี่ย"

635
00:27:17,135 --> 00:27:20,205
‪แต่พอมองดูใกล้ๆ
‪ปรากฏว่าเป็นพ่อผมเองครับ

636
00:27:20,271 --> 00:27:22,040
‪ขับรถไถมา แล้วก็ขนของมาด้วย

637
00:27:22,507 --> 00:27:24,042
‪พ่อผมมาสภาพแบบนี้เลยครับ

638
00:27:24,109 --> 00:27:27,245
‪ผมก็เลย โอ๊ะ
‪ไม่ๆ ตอนนั้นพ่อไม่ได้ใส่หมวก

639
00:27:27,312 --> 00:27:29,381
‪สมมติว่าใส่ก็ได้ครับ
‪เอาไว้แบบนั้นแหละครับ

640
00:27:29,447 --> 00:27:32,117
‪นั่นแหละ พ่อผมเข้ามาครับ แล้วจู่ๆ

641
00:27:32,751 --> 00:27:34,519
‪ก็บอกให้ผมขึ้นรถไถครับ

642
00:27:34,986 --> 00:27:37,222
‪ผมก็เลยบอกเพื่อนว่า
‪"ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ"

643
00:27:37,288 --> 00:27:40,025
‪แค่บอกลาตามปกติ
‪"โทษทีนะที่กลับก่อน"

644
00:27:40,425 --> 00:27:41,326
‪แล้วก็ออกรถไปครับ

645
00:27:41,393 --> 00:27:44,529
‪แล้วแทนที่เราจะกลับบ้าน
‪ดันไปโผล่ภาคอื่นซะได้ครับ

646
00:27:44,596 --> 00:27:46,731
‪ขับรถไถไปเรื่อยเลยครับ

647
00:27:46,798 --> 00:27:47,999
‪ขับรถไถไป

648
00:27:48,066 --> 00:27:50,435
‪บางครั้งคุณพ่อ
‪ก็หันมามองด้านหลังครับ

649
00:27:50,502 --> 00:27:52,470
‪ที่หันมานี่ก็ไม่ได้มองว่าผมอยู่ไหม

650
00:27:52,537 --> 00:27:55,040
‪แต่มองเพราะว่ากลัวพัดลมหล่นครับ

651
00:27:55,106 --> 00:27:58,076
‪ไม่ถงไม่ถามผมสักคำ
‪ผมก็แค่นั่งรถไถไปอย่างนั้น

652
00:27:58,143 --> 00:28:01,713
‪เราไปถึงหมู่บ้านใหม่ที่ไม่รู้จักเลย

653
00:28:01,780 --> 00:28:05,116
‪พ่อก็บอกว่า "นี่คือบ้านที่แกกับพ่อ
‪จะอาศัยอยู่ต่อจากนี้ไป"

654
00:28:05,183 --> 00:28:07,886
‪แล้วข้างกันก็จะมีโรงเรียนประถมเล็กๆ
‪เหมือนโรงเรียนย่อยอยู่

655
00:28:07,952 --> 00:28:10,922
‪"ตั้งแต่พรุ่งนี้ไป
‪แกต้องมาเรียนที่โรงเรียนนี้"

656
00:28:10,989 --> 00:28:14,859
‪"นี่มันเรื่องอะไรกันนะ" แต่แล้วก็มี
‪ป้าคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นครับ

657
00:28:15,360 --> 00:28:17,796
‪แต่เป็นป้าแถวบ้าน
‪ที่ผมเคยเจอและทักทายหลายครั้งแล้ว

658
00:28:17,862 --> 00:28:20,832
‪แล้วจู่ๆ พ่อก็บอกว่า
‪"ให้เรียกว่าแม่นะ"

659
00:28:21,566 --> 00:28:24,002
‪แต่ว่าผมมีแม่อยู่แล้วนะ

660
00:28:24,069 --> 00:28:26,237
‪ผมฉี่รดที่นอน
‪จนถึงตอนขึ้นมัธยมต้นเลยครับ

661
00:28:26,304 --> 00:28:27,806
‪เพราะว่าเวลานอน

662
00:28:27,872 --> 00:28:29,941
‪พ่อผมกับคนนั้น…

663
00:28:30,008 --> 00:28:32,377
‪เมื่อก่อนเคยเรียกว่าป้า
‪แต่ตอนนี้ผมเรียกว่าแม่

664
00:28:32,444 --> 00:28:34,713
‪ท่านก็อายุมากแล้ว
‪แล้วก็อยู่เคียงข้างพ่อผมมานาน

665
00:28:34,779 --> 00:28:37,882
‪แต่ว่า ผมออกไปฉี่ไม่ได้
‪เพราะกลัวพวกท่านจะตื่น

666
00:28:37,949 --> 00:28:40,385
‪แล้วบางครั้งพ่อ
‪ก็ชอบมาโบกมือใส่หน้าผม

667
00:28:40,452 --> 00:28:43,321
‪เช็กดูว่าผมหลับหรือยังครับ

668
00:28:43,388 --> 00:28:45,156
‪ถึงผมจะไม่รู้ว่าทำไปทำไมก็เถอะ

669
00:28:45,223 --> 00:28:48,326
‪แต่ผมก็จำได้ว่าท่านทำแบบนี้

670
00:28:48,393 --> 00:28:49,994
‪ผมไม่รู้เลยครับว่าทำทำไม

671
00:28:50,061 --> 00:28:53,131
‪ผมเลยสงสัยว่าทำเพื่อเช็ก
‪ว่าเด็กตายหรือยังหรือเปล่า

672
00:28:53,198 --> 00:28:55,867
‪เป็นแบบนั้นอยู่หลายเดือนเลยครับ
‪ที่แปลกคือหลายเดือนนั้น

673
00:28:55,934 --> 00:28:58,670
‪เวลานอนอยู่
‪ก็จะมีอะไรแวบไปแวบมาแบบนี้

674
00:29:00,038 --> 00:29:01,973
‪ถึงจะไม่รู้ว่าเป็นสัญญาณ
‪บ่งบอกอะไรก็เถอะ

675
00:29:02,040 --> 00:29:04,209
‪แต่เพราะยังเด็กอยู่
‪ผมเลยคิดไม่ถึงหรอกครับ

676
00:29:04,275 --> 00:29:07,846
‪ภาพนี้ ตอนวันหยุดเทศกาล

677
00:29:07,912 --> 00:29:10,048
‪ผมลงไปต่างจังหวัด
‪ก็เลยจำลองฉากนี้ใหม่อีกรอบครับ

678
00:29:10,115 --> 00:29:11,750
‪อันนี้ก็คือ รูปที่ผมถ่าย

679
00:29:11,816 --> 00:29:15,086
‪ตอนที่ไปวันหยุดปีใหม่
‪ครั้งล่าสุดครับ

680
00:29:15,553 --> 00:29:18,289
‪ผมหลุดเฟรมใช่ไหมครับ
‪ที่ผมหลุดก็เพราะว่า

681
00:29:18,356 --> 00:29:20,825
‪ในหมู่บ้าน
‪ไม่มีใครถ่ายรูปให้ได้เลยครับ

682
00:29:20,892 --> 00:29:23,228
‪พ่อผมอายุ 80
‪แต่เป็นน้องเล็กของที่นั่นครับ

683
00:29:23,294 --> 00:29:25,897
‪นี่เป็นรูปที่คุณปู่
‪อายุเกือบ 90 ปีถ่ายให้

684
00:29:26,297 --> 00:29:29,734
‪ผมบอกว่า "กดแล้วก็ปล่อยนะครับ"
‪แต่ท่านก็กดค้างไว้ เป็นวิดีโอตลอด

685
00:29:29,801 --> 00:29:33,505
‪แล้วไม่รู้ไปกดอะไร ได้รูปหน้าคุณปู่
‪มาประมาณแปดรูปนี่แหละ

686
00:29:33,972 --> 00:29:36,107
‪บางรูปก็เห็นแต่หน้ารถไถ

687
00:29:36,174 --> 00:29:37,575
‪ผมก็เลยเอารูปนี้มาครับ

688
00:29:37,642 --> 00:29:39,911
‪ถ้าถามว่าคืออะไร
‪ผมพยายามทำฉากอะไรใหม่

689
00:29:39,978 --> 00:29:43,615
‪"คุณพ่อ จะไปไหนครับ"
‪ผมพยายามทำฉากที่ถามว่าจะไปไหน

690
00:29:43,681 --> 00:29:46,151
‪ตอนนั้นหน้าพ่อผม
‪ก็เป็นแบบนี้แหละครับ

691
00:29:46,217 --> 00:29:49,120
‪ตอนนี้ลูกชายประสบความสำเร็จ
‪เงินก็ส่งให้ ท่านน่าจะยิ้มได้แล้ว

692
00:29:49,187 --> 00:29:51,523
‪แต่ท่านก็ทำแบบนั้นแหละครับ

693
00:29:51,589 --> 00:29:54,526
‪แต่ว่าคุณพ่อ พอถ่ายรูปนั้น

694
00:29:55,160 --> 00:29:58,763
‪ผ่านไปไม่กี่วัน ท่านก็ไม่สบายขึ้นมา

695
00:29:58,830 --> 00:30:00,932
‪ระหว่างทำการผ่าตัดใหญ่

696
00:30:00,999 --> 00:30:04,369
‪เอาเรื่องแบบนี้มาพูด
‪อาจจะไม่เข้ากับบรรยากาศเท่าไร

697
00:30:04,435 --> 00:30:07,105
‪แต่ว่าเมื่อสัปดาห์ก่อน
‪เมื่อสัปดาห์ก่อนคุณพ่อผม

698
00:30:07,739 --> 00:30:09,507
‪ท่านแข็งแรงขึ้นแล้ว

699
00:30:11,442 --> 00:30:12,977
‪ผมได้รับสายโทรมา

700
00:30:14,012 --> 00:30:15,413
‪ตอนนี้ท่านแข็งแรงขึ้นแล้วครับ

701
00:30:15,480 --> 00:30:18,750
‪ตัวคุณพ่อผมเอง
‪ความจริงไม่ค่อยจะสังเกตใครหรอกครับ

702
00:30:18,817 --> 00:30:21,052
‪ท่านจะพุ่งตรงอย่างเดียวครับ
‪จะพุ่งใส่ตลอด

703
00:30:21,119 --> 00:30:22,754
‪ตอนสมัยประถม

704
00:30:22,821 --> 00:30:24,956
‪ผมกับพี่ชายตื่นขึ้นมา
‪ปรากฏว่าพ่อหายไปครับ

705
00:30:25,023 --> 00:30:26,991
‪ผมกับพี่ก็ลนลานสิครับ

706
00:30:27,058 --> 00:30:28,560
‪ของกินก็ไม่มี

707
00:30:28,626 --> 00:30:30,995
‪พี่ผมเลยเอาของที่มีอยู่ในบ้าน
‪มาทำมั่วๆ กินกันสองคน

708
00:30:31,062 --> 00:30:33,398
‪พอถึงวันที่สาม พ่อก็กลับมาครับ

709
00:30:33,464 --> 00:30:35,934
‪ผมเลยถามว่า "พ่อไปไหนมาครับ"
‪"ไปเที่ยว"

710
00:30:36,668 --> 00:30:38,102
‪ท่านบอกว่าไปเที่ยวมาครับ

711
00:30:38,169 --> 00:30:41,139
‪ผมเลยบอก "งั้นก็น่าจะให้เงินไว้สิ"
‪"ก็ทิ้งไว้แล้ว ไม่เห็นเหรอ"

712
00:30:41,206 --> 00:30:43,341
‪แล้วที่มุมห้อง จะเป็นห้องเล็กๆ นะ

713
00:30:43,408 --> 00:30:46,377
‪ท่านก็เอาออกมาให้ครับ พอเปิดดู
‪ปรากฏว่าเป็นแบงก์ 5,000 หนึ่งใบครับ

714
00:30:46,444 --> 00:30:48,580
‪ท่านแค่ขยำ
‪แล้วโยนทิ้งไว้แบบนั้นครับ

715
00:30:48,646 --> 00:30:50,715
‪วันคริสต์มาสอีฟใช่ไหมนะ
‪พ่อผมบอกแบบนี้ครับ

716
00:30:50,782 --> 00:30:53,084
‪"โอ้ พรุ่งนี้วันคริสต์มาสแล้วสิ"

717
00:30:53,151 --> 00:30:55,086
‪แค่คำนี้คำเดียว
‪ไม่ได้พูดอย่างอื่นเลยครับ

718
00:30:55,153 --> 00:30:57,288
‪ผมกับพี่ก็เลยแบบ
‪"พ่อรู้จักวันคริสต์มาสด้วยเหรอ"

719
00:30:57,355 --> 00:31:00,992
‪แล้วพอเข้านอนตอนกลางคืน
‪จะมีถุงเท้าทหารของพ่ออยู่

720
00:31:01,059 --> 00:31:02,594
‪แบบที่คู่ใหญ่ๆ

721
00:31:02,660 --> 00:31:04,963
‪ผมกับพี่เลยเอามาแขวนคนละข้าง
‪แล้วก็นอนครับ

722
00:31:05,029 --> 00:31:08,166
‪พอตื่นขึ้นมาตอนเช้า
‪ปรากฏว่าพ่อใส่ออกไปแล้วครับ

723
00:31:10,435 --> 00:31:11,603
‪ท่านใส่ออกไปแล้ว

724
00:31:11,669 --> 00:31:15,006
‪เพราะเป็นวันคริสต์มาส
‪ท่านคงอยากจะใส่ถุงเท้าหนาๆ

725
00:31:16,007 --> 00:31:19,978
‪นั่นก็คือความทรงจำวันคริสต์มาส
‪ของผมกับพี่ชายครับ

726
00:31:20,044 --> 00:31:24,249
‪วันไหนสักวันนี่แหละ สถานีโทรทัศน์
‪ขอรูปถ่ายงานครบรอบหนึ่งขวบของผมครับ

727
00:31:24,315 --> 00:31:27,218
‪ผมเลยโทรไปหาพ่อ "พ่อครับ
‪ผมมีรูปงานครบรอบหนึ่งขวบไหม"

728
00:31:27,285 --> 00:31:28,786
‪ท่านก็บอก "ไม่มี" "ทำไมถึงไม่มี"

729
00:31:28,853 --> 00:31:30,755
‪ท่านก็บอก "เพราะไม่ได้จัดไง ไอ้หนู"

730
00:31:30,822 --> 00:31:34,125
‪ผมไม่มีรูป ก็เลยไปขอจากบยองมันครับ

731
00:31:34,192 --> 00:31:37,996
‪เพราะตอนตามหาคนที่คล้ายผมสุด
‪เลยคิดว่าบยองมันนี่แหละคล้าย

732
00:31:38,062 --> 00:31:41,599
‪"นี่ นายมีรูปงานครบรอบหนึ่งขวบไหม"
‪ปรากฏว่าบยองมันเคยจัดงานครับ

733
00:31:41,666 --> 00:31:44,402
‪ทั้งที่บยองมัน
‪ก็น่าจะฐานะทางบ้านไม่ดีเหมือนกัน

734
00:31:44,469 --> 00:31:47,005
‪นี่คุณคิมบยองมันครับ ใช่

735
00:31:47,071 --> 00:31:48,940
‪ก็แค่เด็ก ใครจะไปดูออก ผมเลยถามพ่อ

736
00:31:49,340 --> 00:31:52,644
‪"พ่อครับ" พร้อมเอารูปนี้ให้ดู
‪"คล้ายผมไหม" "อย่างกับแกะ"

737
00:31:54,279 --> 00:31:57,081
‪"บอกว่าเป็นแกก็เชื่อ
‪เพราะดูฉลาดมาก"

738
00:31:57,148 --> 00:31:59,117
‪ผมก็คิดว่าท่านจะขอโทษผม

739
00:31:59,183 --> 00:32:01,986
‪"ขอโทษนะ ตอนนั้นพ่อ" อะไรแบบนี้
‪แต่ท่านแค่บอกว่าเหมือนผม

740
00:32:02,387 --> 00:32:04,322
‪ไหนๆ พูดถึงเด็กขึ้นมาแล้ว

741
00:32:04,389 --> 00:32:06,724
{\an8}‪เคยเห็นเด็กที่น่ารัก
‪แบบคลุมเครือไหมครับ

742
00:32:06,791 --> 00:32:09,794
{\an8}‪ถึงจะเป็นเด็ก
‪แต่ไม่ได้น่ารักน่าเอ็นดูทุกคนครับ

743
00:32:09,861 --> 00:32:12,597
‪บางครั้งเห็นคนสนิทพาลูกมา "โอ้ๆ "

744
00:32:12,664 --> 00:32:13,665
‪ผมก็เลยแบบ

745
00:32:13,731 --> 00:32:17,936
‪"โอ้ๆ ว้าวๆ "

746
00:32:18,002 --> 00:32:19,637
‪"โอ้โฮ โตขนาดนี้แล้ว"

747
00:32:19,704 --> 00:32:22,106
‪"เพิ่งเห็นน้องสะใภ้ท้อง
‪เมื่อไม่นานนี้เองนะ"

748
00:32:22,173 --> 00:32:26,711
‪"ว้าว โตขนาดนี้แล้วเหรอครับ โอ้โฮ"

749
00:32:26,778 --> 00:32:30,181
‪ผมจะไม่พูดถึงหน้าตาเด็กสักคำ
‪พูดถึงการเจริญเติบโตอย่างเดียว

750
00:32:30,248 --> 00:32:33,284
‪"ว้าว โห วู้ว โอ้โฮ"

751
00:32:33,351 --> 00:32:34,786
‪จะมีแบบนี้เหมือนกัน

752
00:32:35,253 --> 00:32:37,021
‪พยายามไม่ทำร้ายความรู้สึกมากที่สุด

753
00:32:37,088 --> 00:32:38,690
‪แล้วบางที พอเขามา

754
00:32:38,756 --> 00:32:41,759
‪"โห ลูกชาย" แต่พ่อแม่บอก "ลูกสาว"

755
00:32:41,826 --> 00:32:43,895
‪"ลูกชายอีกสักคนก็ครบแล้วนะครับ"

756
00:32:43,962 --> 00:32:47,131
‪"ว้าว มีลูกสาวน่ารักขนาดนี้
‪ลูกชายคนที่สองจะน่ารักขนาดไหน

757
00:32:47,198 --> 00:32:48,800
‪เป็นสุดยอดคุณพ่อได้เลย"

758
00:32:48,866 --> 00:32:51,269
‪เจอปัญหาเฉพาะหน้าแบบนี้
‪หัวจะต้องไวครับ

759
00:32:51,336 --> 00:32:54,339
‪เพราะงั้นถ้าเป็นไปได้
‪ถ้าทำได้ให้พูดว่า "ลูกสาวสินะ"

760
00:32:54,405 --> 00:32:56,374
‪"โอ้โฮ เจ้าหญิงน่ารักจังเลย"

761
00:32:56,441 --> 00:32:59,477
‪พูดแบบนี้ต่อให้เป็นลูกชาย
‪แม่เด็กก็จะรู้สึกดีครับ

762
00:32:59,544 --> 00:33:02,580
‪"โอ้ ลูกชายเหรอครับเนี่ย
‪แต่ทำไมลูกชายน่ารักขนาดนี้

763
00:33:02,647 --> 00:33:05,550
‪คงจะได้แม่มาสินะ"
‪พูดแบบนี้ก็จะไม่ทำให้รู้สึกแย่

764
00:33:06,017 --> 00:33:09,087
‪ทุกคนใส่ซองแต่งงานยังไงครับ
‪มีเกณฑ์ในการใส่ไหมครับ

765
00:33:09,153 --> 00:33:11,089
‪ถ้าเป็นคนรู้จักให้ 50,000 วอน

766
00:33:11,155 --> 00:33:12,857
‪สนิทมากให้แสนวอน

767
00:33:12,924 --> 00:33:16,928
‪คนในครอบครัว
‪แบบนี้ให้ 200,000 หรือ 300,000 วอน

768
00:33:16,995 --> 00:33:19,297
‪ถ้าติดต่อมาในรอบห้าหกปี
‪เพื่อบอกว่าแต่งงาน

769
00:33:19,364 --> 00:33:21,165
‪แบบนั้นแค่ส่งอีโมติคอนกลับไปก็พอ

770
00:33:22,166 --> 00:33:23,501
‪ส่งอีโมติคอนให้ก็พอครับ

771
00:33:23,568 --> 00:33:25,670
‪"โอ้ ยินดีด้วยนะ"
‪ถ้าเริ่มบทสนทนาแบบนี้

772
00:33:25,737 --> 00:33:27,405
‪ถ้าได้คุยกันแล้วก็ต้องไปนะ

773
00:33:27,472 --> 00:33:30,108
‪ถ้าแค่ส่งอีโมติคอนไปหนึ่งอัน
‪"อ๋อ เราจบแค่ตรงนี้"

774
00:33:30,174 --> 00:33:32,010
‪ทำแบบนั้นก็พอครับ อย่าไปเสวนา

775
00:33:32,076 --> 00:33:33,311
‪มันคลุมเครือใช่ไหมครับ

776
00:33:33,378 --> 00:33:35,847
‪คนที่ไม่ได้สนิทอะไร
‪มาเชิญให้ไปงานแต่งงาน

777
00:33:35,913 --> 00:33:37,482
‪ผมเลยเอาไปแสนวอน

778
00:33:37,548 --> 00:33:40,051
‪แล้วก็ไปเจอเพื่อน
‪จู่ๆ เพื่อนบอกไม่ได้กดเงินมา

779
00:33:40,118 --> 00:33:42,086
‪ก็เลยไปตู้เอทีเอ็มด้วยกัน

780
00:33:42,153 --> 00:33:44,889
‪ปรากฏว่าเขากดเงินมา 200,000 วอน

781
00:33:44,956 --> 00:33:48,126
‪แต่ดูจากความสนิทที่มีต่อเจ้าบ่าว
‪ผมสนิทมากกว่า

782
00:33:48,192 --> 00:33:51,129
‪แบบนั้นถ้าผมใส่ซองแสนวอน
‪เจ้าบ่าวก็เสียใจน่ะสิ

783
00:33:51,195 --> 00:33:54,365
‪เวรเอ๊ย ผมเลยถอน
‪เพิ่มอีก 200,000 วอนครับ

784
00:33:54,899 --> 00:33:56,768
‪เพราะผมคิดว่า
‪ควรให้มากกว่าเขาแสนวอน

785
00:33:56,834 --> 00:33:58,369
‪ผมชิงให้ก่อน 300,000 วอน

786
00:33:58,436 --> 00:34:00,805
‪พอผมออกมา ทีนี้เขาก็ต้อง
‪เอาไปให้ 200,000 วอน

787
00:34:00,872 --> 00:34:04,375
‪แต่ปรากฏว่าเขาขอซองสี่ซอง
‪ใส่ซองละ 50,000 วอน

788
00:34:04,442 --> 00:34:06,711
‪บอกว่าคยองชอล ยองซู กับดงชอลฝากมา

789
00:34:06,778 --> 00:34:08,946
‪บ้าเอ๊ย ถ้าเกิดเขาเอาไปให้ก่อน

790
00:34:09,013 --> 00:34:11,049
‪ผมคงใส่ไปแค่แสนวอนแล้ว

791
00:34:11,115 --> 00:34:14,652
‪พอผมไปให้ก่อน แล้วเห็นที่เขาให้
‪แยกเป็นซองละ 50,000

792
00:34:14,719 --> 00:34:16,020
‪จะไปเอาคืนที่ไหนก็ไม่ได้

793
00:34:16,888 --> 00:34:18,556
‪หงุดหงิดสุดๆ เลย ว่าไหมครับ

794
00:34:18,623 --> 00:34:19,891
‪มันคลุมเครือมากเลยว่าไหม

795
00:34:19,957 --> 00:34:24,228
‪แล้วเรื่องนี้ไม่ใช่แค่งานแต่งนะ
‪งานครบรอบหนึ่งขวบเหมือนกัน

796
00:34:24,629 --> 00:34:26,798
‪ยกตัวอย่างเช่น เจ้าพัคซองกวัง

797
00:34:26,864 --> 00:34:30,368
‪รุ่นน้องที่รักของผม
‪มีลูกอายุครบหนึ่งขวบ

798
00:34:30,435 --> 00:34:31,736
‪ผมเป็นทั้งรุ่นพี่และคนสนิท

799
00:34:31,803 --> 00:34:35,206
‪ใช่แล้ว ครั้งนี้ต้องจัดหนักจัดเต็ม
‪จัดไปเลยล้านวอน

800
00:34:35,273 --> 00:34:37,141
‪ในฐานะรุ่นพี่ แน่นอนอยู่แล้ว

801
00:34:38,309 --> 00:34:41,479
‪ผมเลยถือไปล้านวอน
‪เข้าไปในงานครบรอบหนึ่งขวบ

802
00:34:41,546 --> 00:34:43,281
‪"ซองกวัง ยินดีด้วยนะ"

803
00:34:43,347 --> 00:34:45,183
‪แต่เห็นน้องสะใภ้
‪ท้องลูกคนที่สองอยู่ครับ

804
00:34:45,249 --> 00:34:47,985
‪"โอ๊ะ ซวยแล้ว ถ้าให้ไปล้านวอนตอนนี้

805
00:34:48,052 --> 00:34:51,222
‪คนที่สองก็ต้องให้อีกสิ
‪โอ๊ะ เอาไงดี เดี๋ยวก่อน"

806
00:34:52,090 --> 00:34:55,660
‪ผมก็เลยไปเข้าห้องน้ำ
‪แล้วเอาออก 500,000 วอน

807
00:34:55,726 --> 00:34:58,629
‪แล้วเอาไปให้แค่ 500,000 วอน
‪"ยินดีด้วยนะ ยินดีด้วย" ให้ 500,000

808
00:34:58,696 --> 00:35:01,699
‪เพราะว่าเดี๋ยวอีกปีก็ต้องให้อีก

809
00:35:01,766 --> 00:35:03,000
‪แล้ววิธีที่ผมใช้ช่วงนี้

810
00:35:03,067 --> 00:35:05,703
‪คือถ้ามีใครบอกจัดงานครบรอบหนึ่งขวบ
‪ผมจะโทรไปหาก่อน

811
00:35:05,770 --> 00:35:07,405
‪"พี่แค่ไปเป็น
‪พิธีกรจับสลากให้ดีไหม"

812
00:35:08,206 --> 00:35:11,075
‪ถ้าไปเป็นพิธีกรจับสลาก
‪รู้ใช่ไหมครับ

813
00:35:11,142 --> 00:35:12,210
‪เราจะได้ค่าตอบแทนครับ

814
00:35:12,276 --> 00:35:16,180
‪ถ้าเป็นไปได้ ถ้าไม่แน่ใจเรื่องเงิน
‪ผมจะบอก "ฉันจะเป็นพิธีกรให้เอง"

815
00:35:16,247 --> 00:35:19,217
{\an8}‪ผมเคยเป็นครูสอนนันทนาการด้วยครับ
‪เพราะแบบนั้น

816
00:35:19,283 --> 00:35:21,786
{\an8}‪เวลาไปงานตามท้องถิ่นนะทุกคน

817
00:35:21,853 --> 00:35:24,522
{\an8}‪ภาษาถิ่นเรามีเยอะใช่ไหมล่ะครับ

818
00:35:24,589 --> 00:35:27,391
‪ภาษาถิ่นชุงชองน่าสนใจที่สุดเลยครับ

819
00:35:27,458 --> 00:35:30,027
‪ชุงชองจะพูด "ช่างเถอะจ้ะ"
‪"พอได้แล้วจ้ะ"

820
00:35:30,094 --> 00:35:31,929
‪"ทำไมทำแบบนี้จ๊ะ"
‪จะพูดลงท้ายด้วย "จ้ะ"

821
00:35:31,996 --> 00:35:33,965
‪"นักร้องคนต่อไปคือ 'ไอยู' จ้ะ"
‪อะไรแบบนี้

822
00:35:34,031 --> 00:35:35,633
‪แต่ก็ไม่ได้ลงท้ายด้วย 'จ้ะ' ทั้งหมด

823
00:35:35,700 --> 00:35:38,436
‪ภาษาถิ่นของฝั่งชอนัน อาซัน
‪จะสนุกมากนะครับ

824
00:35:38,503 --> 00:35:41,305
‪รุ่นน้องผมชื่อซังวอนอยู่ที่นั่น

825
00:35:41,706 --> 00:35:44,342
‪พอเลิกงานแล้วผมบอก "ไปนะ"
‪"จะไปแล้วเหรอครับ"

826
00:35:44,408 --> 00:35:47,945
‪"น่าจะกินข้าวด้วยกันก่อนสิ เนอะ"
‪แบบนี้ครับ

827
00:35:48,012 --> 00:35:51,482
‪"น่าจะกินข้าวด้วยกันก่อนสิ เนอะ"

828
00:35:51,549 --> 00:35:55,486
‪"วันหยุดพี่จะทำอะไรครับ
‪น่าจะโทรหากันสักสายสิ เนอะ"

829
00:35:57,088 --> 00:35:59,423
‪เหมือนฟังอีซึงชอลร้อง
‪"ออกไปข้างนอก"

830
00:35:59,490 --> 00:36:01,492
‪ใช่ เป็นแบบนั้นจริงๆ ครับ

831
00:36:01,559 --> 00:36:02,827
‪"ทำอะไรอยู่ครับพี่

832
00:36:02,894 --> 00:36:06,230
‪ออกมาดื่มกาแฟสักแก้วสิครับ เนอะ"

833
00:36:06,297 --> 00:36:08,966
‪งั้นก็น่าจะพูดคำข้างหน้าช้าๆ ด้วยสิ

834
00:36:09,033 --> 00:36:10,902
‪คำข้างหน้าไปอย่างไว

835
00:36:10,968 --> 00:36:12,803
‪แล้วก็ลงท้ายแบบนั้นครับ

836
00:36:12,870 --> 00:36:15,473
‪"คราวหน้าถ้ามีเวลา
‪ต้องมาเล่นนะครับพี่ เนอะ"

837
00:36:17,375 --> 00:36:19,210
‪ภาษาถิ่นของชุงชอง

838
00:36:19,277 --> 00:36:21,913
‪ชาวต่างชาติจะเข้าใจไหมก็ไม่รู้นะ

839
00:36:21,979 --> 00:36:24,549
‪ความจริง
‪ขนาดในชีวิตประจำวัน ใช่ไหมครับ

840
00:36:24,615 --> 00:36:27,952
‪เรื่องที่เราต้องคอยสังเกต
‪มีเยอะมากเลยครับ

841
00:36:28,019 --> 00:36:31,322
‪ความจริงคนที่มานี่ ก็น่าจะมีคนที่
‪ดูลาดเลาก่อนมาเยอะเหมือนกัน

842
00:36:31,389 --> 00:36:35,927
‪ฉะนั้น วันนี้ผมก็เลย
‪จะลองฝึกไหวพริบให้ทุกคนดูครับ

843
00:36:35,993 --> 00:36:37,195
‪ผมเป็นโค้ชไงครับ

844
00:36:37,261 --> 00:36:40,531
{\an8}‪ถ้ามีใครในที่นี้ อยากให้โค้ช

845
00:36:40,598 --> 00:36:43,401
{\an8}‪ให้คำแนะนำเรื่องไหวพริบสักหน่อย

846
00:36:43,467 --> 00:36:46,604
‪แค่ยกมือขึ้นมา ผมจะช่วยตอบให้ครับ
‪อย่างแม่นยำ

847
00:36:46,671 --> 00:36:48,072
‪ครับ คุณผู้หญิง

848
00:36:48,139 --> 00:36:51,175
‪- ต้องลุกขึ้นเหรอคะ
‪- ใช้ไหวพริบดูสิครับ

849
00:36:53,044 --> 00:36:55,713
‪ครับๆ กังวลเรื่องอะไรอยู่ครับ

850
00:36:55,780 --> 00:36:58,182
{\an8}‪ฉันเป็นลูกคนโต

851
00:36:58,249 --> 00:36:59,984
{\an8}‪เป็นคนโตของทั้งสองครอบครัวค่ะ

852
00:37:00,051 --> 00:37:02,253
‪- ทั้งฝั่งพ่อและแม่เหรอ
‪- ทั้งสองฝั่งเลยค่ะ

853
00:37:02,320 --> 00:37:03,588
‪ว้าว แล้วยังไงต่อ

854
00:37:03,654 --> 00:37:06,891
‪ไม่รู้เพราะฉันเป็นลูกคนโตหรือเปล่า
‪แต่อยู่บ้านแล้วอึดอัดมากค่ะ

855
00:37:06,958 --> 00:37:08,926
‪อยู่บ้านฉันต้องคอยสังเกตตลอด

856
00:37:08,993 --> 00:37:13,364
‪ฉันต้องกลายเป็นคนกลาง
‪คอยไกล่เกลี่ยทุกครั้ง

857
00:37:13,431 --> 00:37:16,067
‪- ไม่สบายใจกับที่บ้านเหรอครับ
‪- ค่ะ อยู่บ้านก็ไม่สบายใจ

858
00:37:16,133 --> 00:37:18,703
‪อย่างเช่น เวลาไปออกค่ายกลับมา

859
00:37:18,769 --> 00:37:22,773
‪ทุกคนทะเลาะกันหมด
‪บรรยากาศโกลาหลไปหมดเลยค่ะ

860
00:37:22,840 --> 00:37:25,243
‪- คุณอยู่กับพ่อแม่ใช่ไหมครับ
‪- ใช่ค่ะ

861
00:37:25,309 --> 00:37:27,511
‪- ไม่ได้เหมือนครอบครัวผมใช่ไหม
‪- ค่ะ ไม่ใช่ค่ะ

862
00:37:28,379 --> 00:37:30,781
‪- ไม่ใช่ค่ะ
‪- ไม่ใช่เหรอ แล้วเป็นยังไง

863
00:37:30,848 --> 00:37:32,483
‪ฉันอยู่อย่างสบายใจไม่ได้เลยค่ะ

864
00:37:32,550 --> 00:37:35,853
‪เวลาอยู่บ้านต้องคอยระแวดระวังตลอด

865
00:37:35,920 --> 00:37:38,022
‪เวลาพ่อแม่ออกไปกินข้าวข้างนอก

866
00:37:38,089 --> 00:37:39,790
‪ถ้าเริ่มขึ้นเสียงกันนิดหน่อย

867
00:37:39,857 --> 00:37:42,526
‪ฉันก็ต้องเข้าไปนั่งด้วย น้องฉัน…

868
00:37:42,593 --> 00:37:45,162
‪ขอโทษนะครับ
‪แต่ผมต้องช่วยยังไงเหรอครับ

869
00:37:47,231 --> 00:37:49,867
‪ถ้าคุณจะย้ายออกมา
‪ผมก็อาจช่วยหาบ้านให้ได้

870
00:37:49,934 --> 00:37:52,670
‪- มีพี่น้องกี่คนครับ คนเดียวเหรอ
‪- มีน้องสาวหนึ่งคนค่ะ

871
00:37:52,737 --> 00:37:54,338
‪- น้องอายุเท่าไรครับ
‪- อายุ 20 ค่ะ

872
00:37:54,405 --> 00:37:56,374
‪- น้องสาวไม่ต้องคอยสังเกตเหรอครับ
‪- ค่ะ

873
00:37:56,440 --> 00:37:57,842
‪ก็ใช้ชีวิตเหมือนน้องสิครับ

874
00:37:58,943 --> 00:38:00,778
‪ง่ายมากเลย ใช้ชีวิตเหมือนกันก็พอ

875
00:38:00,845 --> 00:38:03,214
‪ทำไมต้องพยายาม
‪รับมือกับทุกอย่างคนเดียวล่ะ

876
00:38:03,281 --> 00:38:07,084
‪เห็นจากที่เป็นลูกสาวคนโต
‪และเป็นลูกคนแรกของสองครอบครัว

877
00:38:07,551 --> 00:38:10,855
‪พ่อแม่อาจจะพึ่งพาคุณมากหน่อย
‪เป็นแบบนั้นใช่ไหมล่ะ

878
00:38:10,921 --> 00:38:13,324
‪- ใช่ค่ะ
‪- แบบนั้นจะทำไม่รู้ไม่เห็นก็ไม่ได้

879
00:38:13,391 --> 00:38:15,192
‪ไหวไหมถ้าต้องคอย
‪อ่านใจครอบครัวตัวเอง

880
00:38:15,259 --> 00:38:17,828
‪การไปใช้ชีวิตสังคมข้างนอก
‪และต้องคอยสังเกตมันก็น่ารำคาญ

881
00:38:17,895 --> 00:38:20,298
‪แต่ถ้ากับครอบครัว
‪มันไม่ใช่การอ่านใจหรอกครับ

882
00:38:20,364 --> 00:38:23,334
‪แถมมันเป็นการสื่อสารด้วย
‪ถึงจะเหมือนอ่านใจกัน ใช่ไหมครับ

883
00:38:23,401 --> 00:38:25,069
‪ถ้าเกิดพ่อแม่ไม่ทะเลาะกัน

884
00:38:25,136 --> 00:38:27,204
‪คุณก็จะไม่มีเรื่องให้คุยกับพ่อแม่

885
00:38:27,271 --> 00:38:29,373
‪คุณก็จะเล่นมือถืออยู่ในห้อง
‪ทำธุระของตัวเอง

886
00:38:29,440 --> 00:38:32,877
‪พ่อกับแม่ก็เลยตั้งใจทะเลาะกัน
‪เพื่อให้มีประเด็นในการสนทนาครับ

887
00:38:32,943 --> 00:38:35,212
‪ทำแบบนั้นแล้ว
‪ครอบครัวจะได้มารวมตัวกัน

888
00:38:35,279 --> 00:38:36,981
‪ยุคนี้เป็นยุคที่ไร้การสนทนาครับ

889
00:38:37,048 --> 00:38:38,582
‪ต่างคนต่างเอาแต่คุยเรื่องตัวเอง

890
00:38:38,649 --> 00:38:41,419
‪เท่าที่ผมเห็น พ่อแม่คุณ
‪กำลังใช้เทคนิคขั้นสูงอยู่ครับ

891
00:38:41,485 --> 00:38:44,288
‪ถึงเป็นอย่างนั้นท่านก็ไม่หย่ากัน
‪ยังอยู่ด้วยกันใช่ไหมล่ะครับ

892
00:38:44,355 --> 00:38:45,790
‪- เอาเทปกาวผ้าไหมครับ
‪- ไม่ค่ะ

893
00:38:45,856 --> 00:38:48,192
‪แบบนั้นก็ไม่ใช่นี่ เนอะ
‪เพราะมันไม่เป็นไรหรอก

894
00:38:48,259 --> 00:38:49,927
‪- สู้ๆ นะครับ
‪- ขอบคุณมากค่ะ

895
00:38:49,994 --> 00:38:53,564
{\an8}‪การที่ยิ้มได้ เอามาพูดได้แบบนี้
‪แปลว่าไม่ใช่เรื่องหนักหนาหรอกครับ

896
00:38:53,631 --> 00:38:54,765
‪มีเรื่องกังวลอีกไหมครับ

897
00:38:54,832 --> 00:38:57,034
‪ครับ คุณผู้ชาย ด้านหน้านี้

898
00:38:57,101 --> 00:38:59,537
‪ปีที่แล้วผมเรียนจบมหาวิทยาลัย

899
00:38:59,603 --> 00:39:02,206
{\an8}‪ตอนนี้กำลังเตรียมตัวทำงานอยู่

900
00:39:02,273 --> 00:39:04,775
‪แต่ผมหางานไม่ได้มาเป็นปีแล้ว

901
00:39:04,842 --> 00:39:08,879
‪ทีนี้เวลาอยู่ที่บ้าน ผมก็ต้องคอย
‪ระแวงพ่อแม่ในระดับหนึ่ง

902
00:39:08,946 --> 00:39:11,415
‪ตอนช่วงวันหยุด พวกป้าๆ น้าๆ

903
00:39:11,482 --> 00:39:13,851
‪- ถามผมว่า "เมื่อไหร่จะหางานทำ"
‪- ใช่ๆ เรื่องแบบนี้

904
00:39:13,918 --> 00:39:15,853
‪- พวกเขาจะชอบถามแบบนี้ใช่ไหมล่ะครับ
‪- ครับ

905
00:39:15,920 --> 00:39:18,089
‪โชคดีที่ปีนี้ เพราะโควิด-19

906
00:39:18,155 --> 00:39:20,057
‪พวกเขาก็เลยไม่มา

907
00:39:20,124 --> 00:39:24,595
‪กลายเป็นว่าผมโล่งใจ
‪ที่ไม่ต้องเจอคุณย่ากับน้า

908
00:39:24,662 --> 00:39:26,364
‪คุณอยากให้โควิด
‪อยู่ไปอีกนานๆ เหรอครับ

909
00:39:26,430 --> 00:39:27,798
‪ไม่ใช่ครับ ไม่ใช่

910
00:39:28,499 --> 00:39:32,069
‪ผมอยากให้มันหายไปเร็วๆ
‪ตำแหน่งงานจะได้กลับมาเปิดไวๆ

911
00:39:32,136 --> 00:39:33,337
‪ผมอยากให้เป็นแบบนั้น

912
00:39:33,404 --> 00:39:35,406
‪ที่บ้านตอนนี้อยู่ในสถานการณ์
‪ต้องคอยอ่านใจกัน

913
00:39:35,473 --> 00:39:39,076
‪เลยอยากรู้ว่าพอให้คำแนะนำอะไร
‪เกี่ยวกับเรื่องแบบนี้ได้ไหม

914
00:39:39,810 --> 00:39:41,245
‪ตอนนี้อายุเท่าไรแล้วครับ

915
00:39:41,312 --> 00:39:42,380
‪ตอนนี้ผมอายุ 27 ปีครับ

916
00:39:42,446 --> 00:39:44,648
‪อายุ 27 ก็ยังโอเคอยู่
‪ไปเกณฑ์ทหารมาแล้วด้วยนี่

917
00:39:44,715 --> 00:39:46,550
‪เราต้องเป็นคนใช้ชีวิตของตัวเองสิ

918
00:39:46,617 --> 00:39:49,320
‪เป็นแบบนี้ ต่อไป
‪คุณอายุ 27 ปีใช่ไหมล่ะ

919
00:39:49,387 --> 00:39:52,456
‪คุณอาจจะประสบความสำเร็จ
‪ตอนอายุ 28 ปี 29 ปีหรือ 30 ก็ได้

920
00:39:52,523 --> 00:39:54,825
‪พอประสบความสำเร็จแล้ว
‪ก็ให้เงินพ่อแม่ให้เยอะขึ้น

921
00:39:54,892 --> 00:39:56,227
‪ถ้ากตัญญู ท่านจะไม่พูดอะไรเลย

922
00:39:56,293 --> 00:39:58,929
‪พ่อผม เมื่อก่อนเวลาผมโทรไป
‪คุยไม่ถึงวินาทีก็วางสายครับ

923
00:39:59,630 --> 00:40:02,433
‪ตอนยังไม่ดัง "พ่อครับ"
‪"ตู๊ดๆ " แบบนี้เลยครับ

924
00:40:02,500 --> 00:40:04,902
‪ผมก็เลยไม่ไปหาท่าน เรื่องจริงนะครับ

925
00:40:04,969 --> 00:40:07,838
‪"เพื่อนๆ แกเรียนเทคโนโลยีอุตสาหกรรม
‪และเป็นช่างซ่อมบำรุงรถ

926
00:40:07,905 --> 00:40:09,440
‪ตอนนี้กลายเป็นเจ้าคนนายคนแล้ว

927
00:40:09,507 --> 00:40:11,108
‪แล้วแกมันอะไร เป็นพวกเต้นกินรำกิน"

928
00:40:11,509 --> 00:40:12,676
‪ตอนนี้พ่อที่เคยพูดแบบนั้น

929
00:40:16,947 --> 00:40:21,185
‪"ซูกึนของฉันจัดงานเลี้ยง
‪ทั้งหมดนี้ให้เอง" เป็นแบบนั้นครับ

930
00:40:21,252 --> 00:40:23,454
‪แค่ต้องรอคอยวันนั้นมาถึง
‪ยังไงก็เป็นครอบครัว

931
00:40:23,521 --> 00:40:25,723
‪ที่ครอบครัวเป็นแบบนั้น
‪ก็เพราะว่าเป็นห่วง

932
00:40:25,790 --> 00:40:27,792
‪พวกท่านไม่ได้พยายาม
‪จับผิดลูกชายหรอกครับ

933
00:40:27,858 --> 00:40:30,694
‪คนที่รอคอยเราได้นานที่สุด
‪ก็คือครอบครัวครับ

934
00:40:31,495 --> 00:40:34,899
{\an8}‪สำคัญมาก ครับ
‪ผมคิดว่าเป็นครอบครัวครับ

935
00:40:34,965 --> 00:40:38,602
{\an8}‪ซองกวัง ต้องมีอะไรแบบนี้อยู่บ้างนะ
‪ถ้าแค่ทำๆ ไปนายจะถูกท้วงนะ

936
00:40:40,438 --> 00:40:41,972
‪มีอะไรอีกไหมครับ ถามมาได้เลย

937
00:40:42,039 --> 00:40:44,575
‪ครับ คุณผู้หญิง

938
00:40:44,642 --> 00:40:47,144
‪ค่ะ ฉันได้งานเมื่อ
‪เดือนพฤศจิกายนปีที่แล้ว

939
00:40:47,211 --> 00:40:48,412
‪โอ้ ยินดีด้วยครับ ครับ

940
00:40:48,479 --> 00:40:50,748
‪ค่ะ พอเรียนจบมัธยมปลาย
‪ฉันก็ได้งานเลย

941
00:40:50,815 --> 00:40:52,683
‪- ได้งานเลยเหรอ ว้าว
‪- ใช่ค่ะ

942
00:40:52,750 --> 00:40:54,118
‪ดูสิ

943
00:40:54,752 --> 00:40:57,888
‪ใช่ เธอทำได้ คุณก็ทำได้

944
00:40:57,955 --> 00:40:59,957
‪- อ้าว แล้วยังไง
‪- ฉันกับหัวหน้า

945
00:41:00,024 --> 00:41:02,026
{\an8}‪- อายุห่างกันเยอะมาก
‪- อือ

946
00:41:02,092 --> 00:41:03,594
{\an8}‪ฉันเลยคอยระวังมากเลยค่ะ

947
00:41:03,661 --> 00:41:05,262
‪อายุห่างกันมากแค่ไหนเหรอ

948
00:41:05,329 --> 00:41:07,765
‪เอ่อ ประมาณเก้าปีมั้ง
‪เก้าปีค่ะ ตอนนี้ฉัน…

949
00:41:07,832 --> 00:41:10,968
‪ถ้าห่างกันเก้าปี ก็แค่เรียก
‪"คุณผู้ช่วย" "ผู้จัดการ" ไม่ใช่เหรอ

950
00:41:11,035 --> 00:41:14,572
‪แต่ว่าตำแหน่งงานของเรา
‪จะมีผู้จัดการ รองผู้จัดการอยู่ด้วย

951
00:41:14,638 --> 00:41:17,408
‪พนักงานตอนนี้
‪แทบจะมีตำแหน่งแบบนี้กันหมดเลย

952
00:41:17,475 --> 00:41:19,710
‪ตำแหน่งจะไม่แบ่งแยกกันมากนักค่ะ

953
00:41:19,777 --> 00:41:22,680
‪และเพราะมีผู้ชายเยอะ
‪ฉันก็จะเรียกพวกผู้ชายแบบ

954
00:41:22,746 --> 00:41:26,116
‪"คุณ…" ไม่ก็ "ขอโทษนะคะ"
‪อะไรแบบนี้ค่ะ

955
00:41:26,183 --> 00:41:28,252
‪แล้วเรียก "รุ่นพี่"
‪ก็น่าจะได้ไม่ใช่เหรอครับ

956
00:41:28,319 --> 00:41:30,821
‪"รุ่นพี่" ผมว่ารุ่นพี่น่าจะดีกว่า

957
00:41:30,888 --> 00:41:34,992
‪ถ้าพนักงานที่อายุน้อยกว่ามาก
‪เรียกว่า "คุณ…"

958
00:41:35,059 --> 00:41:37,294
‪แบบ "คุณอีซูกึน ช่วยทำนี่
‪ให้หน่อยได้ไหมคะ" แบบนี้

959
00:41:37,361 --> 00:41:41,799
‪มันออกจะ เหมือนการสร้างระยะห่าง
‪ใช่ไหมครับ การเรียกว่า "คุณ"

960
00:41:41,866 --> 00:41:43,501
‪พวกเขาพูดสุภาพกับฉันค่ะ

961
00:41:43,567 --> 00:41:45,236
‪- ใครครับ
‪- เหล่าพนักงาน

962
00:41:45,302 --> 00:41:49,273
‪อ๋อ ขึ้นไปบนโต๊ะแล้วบอกว่า
‪"เฮ้ย จากนี้ไปพูดไม่ไว้อายุได้นะ"

963
00:41:49,340 --> 00:41:51,242
‪ที่พูดสุภาพเพราะพวกเขา
‪พยายามให้เกียรติ

964
00:41:51,308 --> 00:41:52,576
‪- ค่ะ
‪- เป็นปกติอยู่แล้ว

965
00:41:52,643 --> 00:41:54,645
‪ถ้าเห็นว่าเป็นพนักงานอายุน้อยแล้ว
‪"นี่"

966
00:41:54,712 --> 00:41:56,480
‪- ชื่ออะไรครับ
‪- ยอนอูค่ะ

967
00:41:56,547 --> 00:41:58,782
‪"ยอนอู เธอมาเอานี่ไปทำ"
‪"ยอนอู มานี่ซิ"

968
00:41:58,849 --> 00:42:02,419
‪เรามีความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์อยู่
‪ทำแบบนี้เป็นเรื่องแย่มากครับ

969
00:42:02,486 --> 00:42:03,921
‪คุณต้องได้รับเกียรติด้วย

970
00:42:03,988 --> 00:42:05,890
‪การแสดงความให้เกียรติ
‪เป็นเรื่องธรรมดาครับ

971
00:42:05,956 --> 00:42:08,459
{\an8}‪การที่พวกเขาให้เกียรติน้องเล็ก

972
00:42:08,526 --> 00:42:10,928
{\an8}‪ผมว่าบริษัทนั้น
‪เป็นบริษัทที่ดีมากครับ

973
00:42:14,064 --> 00:42:18,068
‪การใช้ชีวิตแบบไม่สังเกตสังกาเลย
‪ผมว่าเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลยนะ

974
00:42:18,135 --> 00:42:21,005
‪ใครที่เราควรจะสังเกตมากที่สุด

975
00:42:21,071 --> 00:42:22,273
‪ตัวเราเองครับ

976
00:42:22,339 --> 00:42:25,509
‪ในชีวิตคนเรา เราน่าจะสังเกต
‪ตัวเองมากที่สุด ใช่ไหมครับ

977
00:42:25,576 --> 00:42:28,379
{\an8}‪เพราะการจับตามองอะไร
‪ก็เป็นการตัดสินใจของเราทั้งนั้น

978
00:42:28,445 --> 00:42:31,949
‪ถ้าจะให้ผมให้คำแนะนำอีกอย่าง

979
00:42:32,016 --> 00:42:34,084
‪ให้ทุกคนใช้ชีวิตเป็นตัวเองครับ

980
00:42:34,151 --> 00:42:35,386
‪ผมก็ใช้ชีวิตเป็นผมครับ

981
00:42:35,452 --> 00:42:37,187
{\an8}‪หมายถึงอย่าไปแคร์สายตาคนอื่นครับ

982
00:42:37,254 --> 00:42:39,623
{\an8}‪แค่ใช้ชีวิตสบายๆ

983
00:42:39,690 --> 00:42:41,191
‪ไม่ต้องคำนึงถึงเพศและวัย

984
00:42:41,258 --> 00:42:43,527
‪ไม่ว่าจะเด็กประถม
‪มัธยมต้น หรือมัธยมปลาย

985
00:42:43,594 --> 00:42:47,197
‪ทุกคนสามารถใช้ชีวิตเป็นตัวเอง
‪สบายๆ โดยไม่ต้องคอยระวังได้ครับ

986
00:42:47,264 --> 00:42:51,101
‪ไม่ว่าจะเด็กประถม ม.ต้น ม.ปลาย
‪สิ่งจำเป็นที่สุดของเราตอนนี้คืออะไร

987
00:42:51,168 --> 00:42:53,103
‪ก็คือตอนจบครับ ทุกคน

988
00:42:54,538 --> 00:42:57,007
‪ครับ ไม่ต้องเสียดายไปนะครับ

989
00:42:57,074 --> 00:42:59,343
‪ถ้าเน็ตฟลิกซ์มีไหวพริบ

990
00:42:59,410 --> 00:43:02,246
‪ผมจะได้จัดโชว์นี้อีกครั้งครับ

991
00:43:02,313 --> 00:43:05,015
‪พอโควิด-19 หายไป
‪เราก็จะได้จัดกับผู้ชมเยอะๆ

992
00:43:05,082 --> 00:43:08,686
‪ผมคิดว่าพวกเขาน่าจะให้โอกาส
‪ที่ดียิ่งกว่านี้กับอีซูกึนอีกครั้ง

993
00:43:08,752 --> 00:43:11,755
‪สุดท้ายนี้
‪เราต้องทำแบบนี้ใช่ไหมครับ

994
00:43:11,822 --> 00:43:14,258
‪จากนี้ ผมจะทำการปล่อยนกพิราบครับ

995
00:43:14,325 --> 00:43:17,494
‪ทุกคนมองขึ้นไปบนฟ้า
‪ระวังตอนมันโดนปล่อยลงมาด้วยนะครับ

996
00:43:17,561 --> 00:43:20,264
‪การแสดงนกพิราบ
‪สัญลักษณ์แห่งสันติภาพ

997
00:43:44,588 --> 00:43:46,991
‪ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ

998
00:45:39,269 --> 00:45:44,274
‪คำบรรยายโดย: ณัฐิญา น่วมถนอม