SERIAL NETFLIX
Czym się zajmujesz, Jack?
Jestem artystą.
Utalentowanym.
Widziałeś moje prace?
Vivian o nich mówiła.
Mogliśmy gdzieś je zobaczyć?
W galeriach na Lower East Side.
Z dziećmi trudno się wybrać.
To…
I przyszła!
Przepraszam za spóźnienie.
- Witaj. - Mags.
Miło cię nareszcie poznać.
Co? W porządku.
Zatem…
Mam.
Cholera. Serio?
- Tak. - Co zdobyłaś? Zdobyli?
Nie wiem.
Pokażesz nam wreszcie? Tak!
Todd…
Chodź.
Śmiało.
Na początek kilka ujęć Anny,
gdy robi zakupy, gra w tenisa
lub siedzi nad basenem jak turystka,
jeśli stać cię na wakacje w marokańskim hotelu po 10 tysięcy dolarów za noc.
A potem…
- Błagam. - Odłóż tę jebaną kamerę…
- Wyłącz ją! - Kurwa.
Co nie?
Tyle, potem znów tenis.
Anna miała ostatnią szansę na zdobycie funduszów na klub.
Ta jedna spora pożyczka.
I gdy na nią czekała, nie mając grosza,
zabrała przyjaciół na drogi wyjazd do Maroka.
I o to właśnie chodzi.
Znasz całą historię.
- Tak, ja też. - Tylko o tym mówi.
Wiem wszystko.
Właśnie.
Dosłownie tylko o niej gada.
W domu mamy poświęconą jej ścianę.
On śpi obok akt Anny na szafce nocnej.
Pewnie spróbuje dać dziecku na imię Anna Delvey Kent.
- Dzwoń do opieki. - To samo powiedziałem.
Pokaż wideo.
Jest taka część…
- Błagam. - Odłóż tę jebaną kamerę…
Wyłącz ją!
- Dzięki za materiał. - Nie ma sprawy.
Jeśli Manhattan Magazine udzieli licencji na stronę,
chętnie porozmawiam o układzie.
Może. Przejrzę jeszcze kilka.
Jak znalazłeś się na wycieczce?
Robię z Rachel materiały wideo dla Vanity Fair.
Zabrała mnie.
Anna mówiła, po co filmuje wyjazd?
Nie wiem.
Razem z Rachel widziały post Khloé Kardashian z hotelu
parę miesięcy wcześniej.
Anna pewnie myślała, że to test do własnego reality show
lub dokumentu…
Powód był mało konkretny.
Interesujące.
Co się tam wydarzyło?
Materiał jest dobry, ale niewiele wyjaśnia.
Jak wakacje à la Khloé Kardashian zmieniły się
w zarzut przestępstwa?
Skoro strona wymaga materiału, to jedno,
ale nie zamierzam się wdawać w szczegóły.
Jak ktoś z pracy się dowie, będzie niedobrze.
Nie muszę używać twojego nazwiska.
Tak. Muszę chronić siebie.
I Rachel. I Kacy.
Trzeba pytać Rachel.
Próbowałam. Nie mogę jej znaleźć.
Wybacz, to zły moment. Mam spotkanie z klientem.
Chcę się dowiedzieć, jak ostatecznie Rachel za to zapłaciła.
Anna ją do tego zmusiła?
Serio, mam klienta…
Powiesz chociaż o materiale?
Widziałaś go?
TA HISTORIA JEST PRAWDZIWA.
Z WYJĄTKIEM FRAGMENTÓW, KTÓRE ZOSTAŁY ZMYŚLONE.
Witam, pani Duke.
Dzień dobry.
I rozgrzewka.
Pamiętaj o oddechu.
Dobrze.
- Kim jesteś? - Okropną suką.
Kto jest gwiazdą?
Okropna suka!
Śmiało!
Mówiłam, że nie zabiorę na przyjęcie dzieci.
Wysysają stamtąd cały tlen
jak emocjonalne wampiry.
To, co dajemy, trzeba odzyskać.
Inaczej usychamy.
Małe ośmioletnie dupki.
Apartament dla naszej trójki.
Dwie na łóżku, jedna na kanapie, może być ciasno.
Może lepiej mieć dwa połączone apartamenty
i każdy będzie miał przestrzeń.
- Zarezerwujmy go dziś. - Nie mam czasu.
Ja mogę to zrobić.
W pracy rezerwuję ludziom wyjazdy.
- Zwrócicie mi pieniądze. - Myślcie o treningu.
- Anna. - To może dotyczyć pożyczki.
Dali znać?
Cześć, Anno.
Dlatego dzwonię. Rozmawiałem z Fortress.
Liczyliśmy na to, że uporają się z kontrolą oferty,
ale potrzebują więcej czasu.
Ile jeszcze? Dostali wszystko, co chcieli.
Racja. Chcą się uważniej przyjrzeć.
Zadzwonię, jak się dowiem.
Wszystko gra?
Wiecie co?
Nie chcę apartamentów.
Kiedy dostanę pożyczkę, będę chciała popracować
i mieć przestrzeń.
Zarezerwujmy riad.
Serio?
Kacy, plany na przyszły tydzień?
Nie jedziesz na wakacje do Maroka?
Moja praca jest inna.
Jak na grzeczną dziewczynkę przystało pójdziesz wcześnie spać?
Nie boję się,
ale w pewnym momencie faceci się zastanawiają.
Zaufaj mi.
Chcę, byś wszedł na górę, tyle że…
Co?
Zrobię ci śniadanie.
Martin.
Ty możesz być na śniadanie.
Wybacz, muszę iść spać.
Mam rano samolot.
Dasz znać po powrocie?
Pięknie tu, prawda?
Jaka bogata kultura.
To tylko budynek.
Yves Saint Laurent ma tu poza miastem drugi dom.
Ponoć jest niewiarygodny,
około hektara ogrodów i cudna willa.
Chciałam go zobaczyć.
Sfilmujesz mnie, jak wchodzę?
Co oni robią?
Sprawdzają, czy są bomby.
Bomby tutaj?
Jesteśmy w najdroższym kurorcie w Maroku.
Pieniądze świata spokoju nie kupią.
Witamy.
Oprowadzę państwa po obiekcie.
Hotel podarował księciu Al Mamounowi
jego ojciec w XVIII wieku w prezencie ślubnym.
Po północnej stronie widać góry Atlas, a po południowej Meczet Księgarzy,
a nasze ogrody pochodzą z XII wieku,
niektóre drzewa oliwne są trzykrotnie starsze niż pewne kraje.
Od powstania hotelu w 1923 r.
posiadłość gościła moich ulubionych dostojników.
W tym Winstona Churchilla, Franklina Roosevelta, Nelsona Mandelę…
O Boże, stąd wysyłała posty Khloé!
Zróbmy sobie selfie.
Chyba jedno z ulubionych zajęć Churchilla.
Wlekły cię tu, żebyś robił selfie?
Nie wiem.
Wspominała o dokumentowaniu tworzenia jej biznesu i…
Potrzebowałem forsy. Czekam na kilka wypłat.
Skarbie, rób, co każą,
idź, dokąd chcą, a być może sfilmujesz arcydzieło,
ale na pewno zdobędziesz doświadczenie.
Wszechświat daje to, co ci przeznaczone.
A tobie co przeznaczył?
Utratę wagi Anny. I oby wakacje.
Raz, dwa…
Oprowadzać dalej?
Boże, jakie wspaniałe.
Musicie to zobaczyć.
O tak.
Tu jest naprawdę dobra energia.
Gdzie Anna?
Cześć.
O co chodziło?
O nic. Co robimy?
Góra.
Tancerka.
Poszlibyście do tutejszych ogrodów?
Ładnie byłoby tu dorastać.
Jest ładnie.
Dałam im tyle dokumentów, a odpowiedź zajmuje im tydzień.
Nie chcę czekać.
W medynie mają być cudowne kramy z żywnością,
ale mam delikatny żołądek, ale cudowne jest to…
Pozycja wojownika II.
…Le Majorelle, ogrody Saint Laurenta…
Ogrody…
…chodź do ogrodów Saint Laurenta.
Jak dostanę forsę, będzie ekstra.
Ma taką wspaniałą kafejkę.
Skorzystamy podwójnie…
Jest tu dobra restauracja. Chcę się nacieszyć hotelem.
Pobyt tutaj to rodzaj pożytecznego doświadczenia.
Mają tu dużo dobrych rozwiązań,
ale FAD będzie lepszym miejscem.
Spa będzie w szwedzkim stylu.
Trzeba odwiedzić medynę i zrobić zakupy.
Albo nabierzmy marokańskich wpływów.
Mogę do projektu wprowadzić podróże.
Z szacunku powinnyśmy zwiedzić meczet.
Podawać herbatę w filiżankach z logo Fundacji Anny Delvey.
Jest tam niezwykła brama.
Coś jak baba ganoush, choć bardziej Baba Agnaou?
Baba Agnaou? Co jeszcze?
Nie zapominajcie o ogrodach.
Ciekawe, co teraz robi Noah.
Nigdy nie rozmawiamy w pracy. Mamy dużo wspólnego.
Prawda.
Zamówimy drinki?
Już piłam szampana. Nie lubię dużo pić.
A jedzenie?
Tak, padam z głodu.
Na co macie ochotę?
Posiłek z czterech dań nie wystarczy.
- Weźmy sześć dań. - Ekstra.
Może jutro wybierzmy się samochodem do miasta?
Medynę najlepiej zwiedzać rankiem,
popołudnie będzie idealne na ogrody.
Rachel. Kogo interesują te ogrody?
No to co chcecie zobaczyć?
Spa, inną restaurację.
Przebyłyśmy taki kawał.
Będziemy tylko w hotelu, nie zobaczymy Marrakeszu?
To jeden z najlepszych hoteli świata.
Mamy tu wszystko. Po co go opuszczać?
Mademoiselle, mogę na słówko?
Milcz, Kacy.
Przepraszam.
- Boże. - O czym one rozmawiają?
Gadasz jak domorosły mówca motywacyjny. Po co tu przyjechałaś?
Wypady z dwudziestolatkami to dla ciebie norma?
Źle się czuję.
O Boże, znowu dramat?
Źle wyglądasz.
Chyba zwymiotuję.
Zwymiotuję zaraz.
Pomogę ci.
Zjadłam to samo żarcie na lotnisku co reszta,
ale tylko ja się rozchorowałam.
Jak myślisz, dlaczego?
To chyba nie przez Maroko.
To przez wszechświat.
Chronił mnie.
Wtedy tego nie wiedziałam. Ale teraz tak.
Odprowadzę ją do samochodu i nakręcę dodatkowy materiał.
Przepraszam cię za wieczór.
Byłam głodna. Przykro mi, że wyjeżdżasz.
W porządku.
Przejdzie ci.
Przeżyłaś wakacje, jakie zgotował ci wszechświat?
Przestań.
Dokąd to?
Jedzie na lotnisko. Źle się czuje.
Leżałam w łóżku sześć dni.
Wiesz, jak to długo dla uzależnionej od fitnessu?
Po dziesięciu godzinach lotu
leciało ze mnie z obu stron.
Z uwagi na pracę? Nie.
PRAWDZIWAANNADELVEY
Cześć, Anno.
Boże, cieszę się, że odebrałaś.
Co się dzieje? Nadal w Maroku?
Kacy, napadnięto mnie.
Kochanie.
Co takiego? Wszystko OK?
Nadal tu jestem.
Okradziono mnie, nie mam swoich kart kredytowych.
Nie wiem, jak stąd się wydostać.
Co się stało? Jesteś ranna?
Nic mi nie jest, ale muszę stąd wylecieć.
Oddam ci pieniądze.
Jasne, skarbie. Jestem na stronie lotów.
- Kacy. - Słucham?
Kupisz bilet w pierwszej klasie?
Dziecino.
Nie kupiłam jej go. Oszalała?
Mam rację?
Tak. Choć to brzmi strasznie.
Wiedziałaś, że ją napadnięto?
Jeszcze tam jesteś?
Nie, wylecieliśmy z Noah kilka dni temu. Musieliśmy wracać do pracy.
Liczę, że nic jej nie jest.
Odda mi pieniądze?
Chyba tak.
Zapłaciłam za kilka rzeczy, bo miała problemy z kartą.
Wiele banków nie operuje w Maroku.
Właśnie.
I do tego wszystkiego
kradzież kart kredytowych.
Właśnie.
Czujesz się lepiej?
O tak.
Dokąd to?
Po wodę.
To ostatnia butelka.
Musimy ją oszczędzać, jeśli mamy się spocić.
Nie odbieraj.
Wybacz, rzadko ktoś na niego dzwoni. Może to moje dziecko.
Halo?
Przepraszam za porę.
O co chodzi?
Ktoś do pani.
Co?
Kto taki?
Panna Delvey.
Czy to…
O Boże.
Dziękuję ci.
Powiedz, że mnie nie ma.
Tak jest.
Chodź do mnie.
Bobby?
Ona ryczy wniebogłosy.
Mówi, że to pilne.
O co chodzi?
O wszystko, o każdego,
wszystko się sprzysięgło przeciwko mnie, a ja… Rozumiesz?
Oddychaj.
Teraz powiedz, o co chodzi.
Zatrzymałam się w Beekmanie,
ale nie otrzymałam jeszcze nowych kart,
a pieniądze z funduszu powierniczego przychodzą pierwszego,
w interesach nie traktują mnie poważnie
z uwagi na wiek.
- To takie głupie. - Posłuchaj.
Wiem, że jesteś taka niezależna i w ogóle,
ale wiele na ciebie spadło.
Okradli cię.
Dzwoniłaś do rodziców?
Oni mnie nie zrozumieją.
Nie muszą, są twoimi rodzicami. Kochają cię.
Błagam, nie mam się gdzie podziać.
Mogę się przespać u ciebie?
Tylko dzisiaj.
Skarbie, to zły czas.
Prześpię się na sofie.
Wcześnie wyjdę, ale… Proszę.
Jest u mnie ktoś.
Wybacz, ale dzisiaj się nie da.
No dobrze.
Rozumiem.
Chyba…
boję się być dziś sama.
Boję się,
że coś sobie zrobię.
Wiedziała, że to zadziała. Gadka o samobójstwie.
Bo… czy…
Chcesz wysłuchać całości?
- Żartujesz sobie? - To dziecko.
Ale nie twoje. To twoja klientka.
Mówiłam, że moja praca jest inna.
Bo na to pozwalasz.
Uwielbiam twoje zaangażowanie. Wierz mi.
Ale to coś innego.
Sobie kazałabyś się wziąć w garść.
O Boże.
Dobra, nieistotne, to było słabe.
W banku robię.
Clou jest takie.
Wyznacz granice.
I wtedy do mnie zadzwoń.
Martin, nie odchodź.
Cześć.
I pa.
No co?
Wypędziła mojego faceta,
wypiła całą wodę, spała na sofie,
swoje ubrania wyrzuciła do kosza na śmieci
i próbowała mi wmówić,
że sukienka, jaką dla niej wybrałam,
ta jedyną, którą chciałam się podzielić, była brzydka.
Nie.
I tak ją założyła.
Z tego, co wiem,
chodziła tylko w niej przez kolejne tygodnie.
Dzięki.
Co się przytrafiło Annie w Maroku?
Z perspektywy już wiem, czemu Anna nie chciała opuścić hotelu.
Przebyłyśmy taki kawał.
Będziemy tylko w hotelu, nie zobaczymy Marrakeszu?
To jeden z najlepszych hoteli świata.
Mamy tu wszystko. Po co go opuszczać?
Ponieważ w hotelu wszystko doliczasz do rachunku za pokój.
Ale przy wyjeździe…
Jak mogłyśmy tego nie widzieć?
O Boże, stąd wysyłała posty Khloé!
Oprowadzać dalej?
Tak.
Gdzie Anna?
Proszę wybaczyć, może nieprawidłowo użyliśmy pani karty,
ma pani inną, którą można wypróbować?
Jasne.
O co chodziło?
O nic. Co robimy?
Wszędzie były znaki.
Na każdym kroku.
To jeden z najlepszych hoteli świata.
Mamy tu wszystko. Po co go opuszczać?
Mademoiselle, mogę na słówko?
Proszę pani, błagam.
Żadna z pani kart nie działa.
Mój szef się irytuje.
Zawraca mi pani głowę podczas kolacji?
Pani wybaczy,
ale niezwłocznie musi pani uiścić opłatę za pokój.
Dobrze, wyślę drogą elektroniczną.
Dziękuję.
Zadzwoni pani teraz?
Dokąd to?
Jedzie na lotnisko. Źle się czuje.
- Mogę panu pomóc? - Sobie pomóż.
Chcemy działającej karty.
Wysłałam przelew. Nie wolno wam tu być.
Nie otrzymaliśmy go.
Jeśli go nie otrzymamy albo nie da pani karty…
- Jesteśmy na wakacjach! - Nie możesz im czegoś dać?
Dam, jak tylko mój bank to wyjaśni.
Mademoiselle, jeśli to nie nastąpi od razu,
będziemy zmuszeni was stąd usunąć.
Daj im coś, musisz coś mieć.
Niczego nie mam!
Mój bank nie operuje z trefnym krajem.
- Błagam. - Odłóż tę jebaną kamerę…
- Wyłącz ją! - Kurwa.
- Wyprowadźcie ich. - Nie.
A jeśli ja tymczasowo wyłożę kartę
do wyjaśnienia sprawy przez jej bank?
W zastaw?
To do zaakceptowania.
Ale w zastaw. Jako poręczenie, tak?
Do czasu otrzymania karty przed wyjazdem.
Na pewno mój bank to dziś wyjaśni.
Wyjaśni się.
Na pewno.
Mówiłem, że niezręcznie mi mówić o Maroku.
Rozumiem.
Słyszałam o kierowniku.
O ofercie Rachel.
Niechętnie zaoferowała swoją kartę.
Przez nią nie miała wyjścia.
Anna ją zmusiła?
Nie chcę, byś z Rachel zrobiła idiotkę.
To bystra i cudowna kobieta.
I twoja dziewczyna.
Niezupełnie jesteśmy…
Nieważne. Jeśli o to się martwisz,
nie planuję wykorzystać tego w artykule.
Chcę oddać Rachel sprawiedliwość,
dlatego twój punkt widzenia się przyda.
Wyjaśni się.
Na pewno.
To było, kurwa, chamstwo.
Dam im jedną gwiazdkę na portalu Tripadvisor.
Zadzwonisz do banku?
Oczywiście.
- Co się, kurwa, dzieje? - Nic takiego.
To było nieporozumienie.
ANNA CO, KURWA, KOMBINUJE FORTRESS?
ŻĄDAM WYJAŚNIEŃ.
ALAN WŁAŚNIE SIĘ DOWIEDZIAŁEM.
DO WIECZORA WSZYSTKO SIĘ WYJAŚNI.
Ona ma globalne finanse. To kraj rozwijający się.
- Już nikt tak nie mówi. - Wszystko jest w porządku.
Możemy cieszyć się wakacjami?
To nie było w porządku. Ona…
Muszę stąd wyjść.
Odpocząć od tej afery.
Może pojedziemy do tego ogrodu.
- Jak mu tam? - Le Majorelle?
Tak.
O Boże, byłoby…
Tak, byłoby super. Chętnie.
Gotowi?
Czuję niedosyt. To tylko masa kaktusów.
Nie to sobie wyobrażałam,
ale wnętrza budynku będą olśniewające.
Zwiedźmy go.
Przepraszam!
Willa była kiedyś domem Yves'a Saint Laurenta
i jego partnera, Pierre'a Bergé.
Ogrody Majorelle wokół posiadłości
odróżnia wyraźny kolor niebieski
znajdujący się w pierwotnej willi…
Jacques'a Majorelle.
Zgadza się.
- To płytki Zellige? - Celująco.
Sprytne wyjście przez sklep z pamiątkami.
Na zdrowie.
To będzie 19 185 dirhamów.
Sprawdzę, czy mam gotówkę.
Z ciekawości, ile to dolarów?
Wpłaciliśmy wszystko za pokój, więc nie mamy…
Około dwóch tysięcy dolarów.
Za zwiedzanie tego domku?
Wpłata zasila Fundację Bergé'a-Saint Laurenta
w wysiłkach na rzecz haute couture.
To po 500 na osobę.
Jest nas troje.
Bank nadal pracuje nad moją kartą.
Przepraszam, nie mam gotówki i mam ograniczony budżet…
O Boże, hotel ma moją kartę.
A ta?
To karta służbowa, nie wolno mi jej użyć.
Madame, nie mamy jak za to zapłacić.
Wróciliście państwo. Cieszę się.
Hotel otrzymał moją kartę do spisania,
ale nigdy mi jej nie zwrócił.
Niestety nie mogę jej oddać.
Mam ją fizycznie zatrzymać aż do wymeldowania.
Zapiszcie jej numer.
Nie przechowujemy takich danych w naszym komputerze.
Do momentu autoryzacji opłaty za pokój
zatrzymamy ją tu.
Jak nie otrzymamy zapłaty, zadzwonię po policję.
Po policję?
Błagam. Pan nie odstąpi, póki nie zapłacimy. Potrzebuję karty.
Niestety ja też mam dzwonić
na policję, jeśli karta zniknie.
Napiszę e-mail do banku.
Kartę dałam w zastaw.
Tak, mademoiselle.
W zastaw bez obciążania karty.
Tak, mademoiselle.
To może w zastaw dam wam kartę służbową,
a wy oddacie mi moją osobistą?
Nie możesz im dać karty służbowej.
Mogę, jeśli jej nie obciążą. Co innego mam zrobić?
Można tak?
Jeśli mamy jakąś kartę w zastaw…
Musi pani wrócić ze mną do willi.
Przepraszam, do uzyskania działającej karty
kierownik ograniczył państwu wyjście.
Nie powinnam państwu na to wcześniej pozwolić.
To był mój poważny błąd.
Musimy z nim wrócić.
Jedna osoba.
- Jedna. - Pani…
Już dobrze.
Będzie dobrze.
Mam… jego.
Proszę.
Ma pani te migdałowe ciasteczka?
Albo wodę.
Karta została odrzucona.
Co?
To niemożliwe. Proszę sprawdzić ponownie.
Odrzucona.
ANNA - MASZ JAKIEŚ WIEŚCI?
DOSTAJESZ MOJE SMS-Y Z MAROKA?
ALAN, WIESZ COŚ?
Dodzwoniłeś się do American Express.
Sprawdzanie salda. Naciśnij jeden lub powiedz „saldo”.
Zwroty. Naciśnij jeden lub powiedz „zwroty”.
Obsługa międzynarodowa…
Wybrano opcję „obsługa międzynarodowa”.
Szybciej.
Wybrano…
Wsparcie klienta, konsultant.
O Boże. OK.
Międzynarodowe wsparcie klienta.
Dziękuję za odebranie.
Źle panią słyszę…
Proszę się nie rozłączać. Błagam.
Jestem w Maroku i nie chcę, by zabrzmiało to obraźliwie,
bo to piękny kraj z uroczymi ludźmi,
ale robi się tu strasznie,
bo odrzuca mi kartę, a troje ludzi,
w tym Francuzka, chce mnie aresztować.
Halo? Pani konsultantko?
Proszę pani, ile pieniędzy mamy autoryzować, by bezpiecznie
wyleciała pani z Maroka?
O Boże, dziękuję.
WARIUJĘ TU!
UŻYWAM WI-FI. LICZĘ, ŻE TO DOSTAJESZ.
PISZĘ Z HOTELU. DZWOŃ.
DAWNO TEMU MIELI NAM ODPOWIEDZIEĆ. CO SIĘ DZIEJE?
Alan?
Właśnie odezwali się z Fortress.
Tak? I jak?
Anno…
Gratuluję. Fortress sfinansuje ci pożyczkę.
O Boże, Alan.
Zaczekaj chwilę.
Powtórz to jeszcze raz.
Jesteś na głośnomówiącym.
Anno, Fortress sfinansuje ci pożyczkę.
Gratuluję.
Kurwa, nie wierzę!
FAD się ziści w Nowym Jorku.
Boże, to super.
Wieczorem wypiję sporo szampana.
Kiedy będą pieniądze?
Została mała formalność.
W przyszłym tygodniu
Fortress osobiście wyśle urzędnika do Niemiec,
który zweryfikuje twoje aktywa.
Pogada z twoim ojcem i bankiem.
Rzecz jasna, to formalność.
I dostaniemy pieniądze.
OK, to dobrze.
Wkrótce pogadamy. OK?
Jasne. Gratuluję.
Pa.
Gratuluję.
Dziękuję.
Pójdę na spacer.
O kurwa!
Coś ci się stało?
Piłka mnie uderzyła.
Zauważyłem. Wszystko gra?
Cholera jasna.
Chciałam, żeby szef kuchni
przyrządził dla nas wyjątkowo uroczystą kolację.
Z okazji pożyczki?
Nie mówię o niej.
Zadzwoniłam do ojca
i był pod wrażeniem tego, co osiągnęłam z Fortress,
że przekaże mój fundusz powierniczy na FAD.
To lepsze od pożyczki.
Świetnie.
Moje gratulacje.
Ubierzmy się.
Dzięki. Poradzę sobie.
Noah!
Też się cieszę.
Wszystko załatwione, teraz czas na relaks…
- Musimy stąd wyjechać. - Co?
Co się dzieje?
Na zewnątrz stoi strażnik. A Anna…
Nie wiem, co ona wyprawia,
ale wyjeżdżamy.
Nie, jak wyjaśni kwestię kart,
usuną strażnika. Będzie im głupio…
Nie wiemy, kiedy rozwiążą tę kwestię.
To może potrwać.
- Nie możemy jej zostawić. - Możemy.
Źle to wygląda.
A karta służbowa?
Zapomnij o niej, wyrobisz sobie nową po powrocie.
Spakuj bagaże. Swoje mam prawie spakowane.
Pójdę po samochód.
Co powiedzieć Annie?
Rachel.
Noah powiedział ci, że ojciec daje mi pieniądze na FAD?
Tak? To wspaniale.
Cudownie.
Dziś wieczorem
zjemy w restauracji posiłek z 20 dań.
Będzie homar, kawior
i szampan,
a jak nie będą mieli tego, co chcemy,
to wskoczymy do śmigłowca.
Bank rozwiązał
kwestię kart?
Jebać mój bank.
Jest kurewsko niekompetentny.
Tata prześle drogą elektroniczną forsę za hotel,
ale jest teraz na jachcie, więc to zajmie kilka dni.
Ale rozwiążemy to.
To świetnie.
Co robisz?
Bardzo chcę z tobą to uczcić, ale…
Nie czuję się dobrze.
Chyba złapałam to, co Kacy.
Kacy miała zatrucie pokarmowe.
Gdyby tak było, już byś miała oznaki.
Tak.
No nie wiem.
Może to choroba żołądka.
Nie jedź.
Wybacz.
Muszę.
No cóż,
jeśli tak chcesz,
to te dupki zabiorą cię śmigłowcem na lotnisko.
Choć tyle są nam winni.
Proszę.
Zadzwonię do nich.
Halo?
Można skorzystać ze śmigłowca? Chcemy odstawić kogoś na lotnisko.
Jak to nie? Chcemy go!
Nie…
- O Boże. - W porządku?
A u ciebie?
Jak długo Anna została w Maroku?
Nim nie kupiłam jej tego biletu,
kolejny tydzień.
Trochę mnie smuci, że została tam samiusieńka.
W jakimś momencie wiedziała,
że musi użyć karty Rachel.
Zapłaciła za wszystko moimi kartami.
Całe to uwierzytelnianie.
Hotel miał to w nosie. Zastraszali nas.
Przez zamianę kart mieli numery obu kart.
Skarbie. Co się stało?
Maksymalnie obciążyła moją kartę,
a potem kartę służbową przed jej anulowaniem.
Na 62 tysiące dolarów.
Kurwa.
Cholera.
Właśnie.
Poza przenocowaniem u ciebie wiesz,
gdzie się zatrzymała po powrocie?
Wiem, u kogo próbowała.
Pani Duke, znowu przyszła tu pani Delvey.
Anna czekała w holu przez pięć godzin.
Pięć długich godzin.
Kilkakrotnie bym się przełamała.
Ale Rachel nie pozwalała.
Siedzi teraz w holu.
Mówiła, że zaczeka.
Ta suka na mnie czeka.
To niech sobie czeka.
Nie daj jej wygrać.
Sama nie wiem.
A jak zabraknie mi żywności? Jeszcze tam pewnie posiedzi.
Dasz radę.
Wiesz czemu?
Nie.
Bo jesteś okropną suką.
Boże, to poważna sprawa.
Właśnie. Dlatego masz to powiedzieć.
Że jesteś okropną suką.
Jestem okropną suką.
Głośniej!
Jestem okropną suką.
Głośniej!
Jestem, kurwa, okropną suką!
Może to wszechświat,
może coś innego,
ale mi pomogło.
Wydostało mnie z Maroka
i dało prawdziwą przyjaciółkę.
Rachel jest dobra.
Pellegrino.
Nalać ci?
Poproszę.
Rachel dała sobie z Anną spokój.
Zostawiła ją na lodzie
i samą w obcym kraju.
Rachel lubi nazywać Annę kumpelą za darmowe frykasy,
wyjazd do Maroka, ale gdy zrobiło się źle…
Niezła przyjaźń.
Ale czy przyjaciółka
obciąża kartę przyjaciółki bez jej zgody?
Nie rozmawiałaś jeszcze z Rachel?
A co?
Wiedziałabyś. Nie byłam tam, ale wiem.
Rachel zaoferowała jej swoją kartę.
Taka jest Rachel.
Lubiła pomagać. Sama jej ją zaoferowała.
To wymaga…
nieważne.
Nie oczekuję, że ktoś za mnie zapłaci.
Zakładam, że należy spłacić zobowiązania. Życie.
Nic za darmo. Nie żal mi jej.
Wyjechała tam, zaproponowała kartę.
Nie proponuj, jak nie zapłacisz.
Może lepiej mieć dwa połączone
apartamenty i każdy będzie miał przestrzeń.
Posiłek z czterech dań nie wystarczy.
Weźmy sześć dań.
- To płytki Zellige? - Celująco.
WYJAZD DO MAROKA
Rachel, mówi Vivian Kent.
Jak wspominałam, chciałabym porozmawiać
o Maroku i obciążeniach kart.
Wiem, że to dla ciebie trudne,
ale Anna przedstawiła swoją wersję, czas na twoją.
Historia z Maroka jest istotna
i nie chcę pisać artykułu bez twojego udziału.
Przyjaźniłyście się…
Tu znowu Vivian. Naprawdę chcę cię wysłuchać
na temat Anny i Maroka.
Rozmawiałam już z paroma osobami
i chcę ustalić kilka faktów.
Możesz…
oddzwonić.
Proszę, oddzwoń.
Czekam na telefon.
Błagam.
Napisy: Sławomir Apel